“Rebekka het ook haar oë opgeslaan en Isak gesien. Toe het sy van die kameel afgegly en aan haar dienaar gesê: Watter man is dit wat ons tegemoetloop in die veld? En die dienaar antwoord: Dit is my heer. Toe neem sy die sluier en bedek haar.” (:64&65).
Hoe kosbaar is die onderdanigheid van Rebekka nie in die gelese gedeelte nie. En nie alleen is haar onderdanigheid waarvan ons in verse 64&65 lees ‘n kosbare deugde nie, maar ook haar bereidwilligheid om diensbaar te wees in die groei en uitbreiding van haar volk. Sy het op die vraag of sy met die man wil saamgaan en of sy nog ‘n wyle wou vertoef sommer onverwyld ingestem om haar heer te gaan ontmoet.
Ons is vinnig om ons eie standaard vir ‘n lewensmaat baie hoog te stel. Tog het ons allerhande verskonings wanneer Christus ook hoë eise stel waaraan Sy bruid moet voldoen. Die gedagte aan ‘n sedelose meisie laat my gril, maar ‘n losbandige gemeente wat met die wêreld hoereer, is maar in ons oë aanvaarbaar. Onthou, ek praat nou van gemeentes waarvan ek en u deel vorm! Christus moet maar tevrede wees met dit wat daar is, want ons gaan ten minste nog kerk toe en dit is meer as wat die meeste ander mense kan sê. Hierdie gesindheid, liewe broer en suster, is totaal en al onaanvaarbaar! “Weet julle nie dat julle liggame lede van Christus is nie? Sal ek dan die lede van Christus neem en dit lede van ‘n hoer maak? Nee, stellig nie!” (1Kor. 6:15).Elke lid van die ware kerk vorm deel van die liggaam van Christus. Ons het die verantwoordelikheid om eerbaar en Godvrugtig te leef ten einde sy bruid kosbaar te versier. ‘n Bruid wat met opgewondenheid sal wag op die koms van haar Heer!
As gemeentes is ons veronderstel om aan Christus onderdanig te wees soos wat ‘n vrou aan haar man onderdanig moet wees. “Want die man is die hoof van die vrou, soos Christus ook Hoof is van die gemeente; en Hy is die Verlosser van die liggaam. Maar soos die gemeente aan Christus onderdanig is, so moet die vroue dit ook in alles aan hul eie mans wees.” (Efés. 5:23&24). Dit beteken dat ons onself aan die gesag van die Woord sal onderwerp eerder as om allerhande verskonings uit te dink oor waarom ons nie volgens sy ordening hoef te leef nie. Tye het mos verander en daarom kan ons vandag maar saambly. Verkeerd! God is onveranderlik en só ook sy gebod. Hy sal hoereerders en egbrekers oordeel en so ook gemeentes wat hoereer! Ek is nog jonk en nie nou al gereed om ‘n kind groot te maak nie en daarom kan ek ‘n aborsie regverdig. Verkeerd! Jy mag jou hand nie uitsteek na ‘n lewe om dit te neem nie, want dan is jy in God se oë skuldig aan moord.
Jy is dalk nie skuldig aan hierdie lelike vergrype wat ek sopas genoem het nie. Maar dalk is jy deel van ‘n groot groep mense wat net vir die skyn ‘n goeie lewe lei. Asof God nie alles sien nie. Hy sien dat ek voor maats en in die openbaar dalk die mooiste maniere voorhou, maar tuis behandel ek my ouers, broers en susters sonder respek. Hy sien dat jy jou werk doen om deur mense geëer te word eerder as om dit in nederige diensbaarheid aan God te doen om sy eer eerder as die van mense te soek. Hy hoor met watter grappies en gesprekke kerkmense hulself besig hou. En Hy weet na watter films hulle graag kyk.