Nikolaas I van Rusland - Wikipedia
Nikolaas Pawlowitsj Romanof
Koning van Pole (tot 1831)
6 Julie 1796
Charlotte van Pruise (Alexandra Fjodorowna)
Aleksander II, Maria, Olga, Aleksandra, Konstantin, Nikolaas, Michail
Sophia Dorothea Augusta Louisa van Württemberg (Maria Fjodorowna)
Nikolaas I Pawlowitsj (Russies: Николай I Павлович) (6 Julie 1796 tot 2 Maart 1855) was van 1825 tot met sy dood in 1855 keiser van Rusland. Hy was een van die land se heel konserwatiefste tsare.
Die skrywer Iwan Toergenef sou die Rusland van Nikolaas I soos volg beskryf: " ’n mengsel van lig en duisternis, van Europese beskawing en Asiatiese barbaarsheid".
1 Binnelandse politiek
2 Buitelandse politiek
Nikolaas se bewind word gekenmerk deur opstande en probleme, waarvan hy die meeste self veroorsaak het met sy regse uitkyk en algehele gebrek aan insig in die ontwikkeling van Europa.
So onderdruk hy in sy eerste regeringsjaar (1825) al die Dekabriste se opstand. Die Dekabriste is liberaalgesinde offisiere wat in Desember 1825 vergeefs rebelleer teen die tsaristiese absolutisme en vir ’n grondwet. Die lot van die offisiere wat oorleef nadat die opstand onderdruk word, is verskriklik. Die tsaar lei self die verhoor. Die meeste offisiere kry ’n onmenslike gevangenisstraf of word verban. Talle word na Siberië gestuur, waar hulle van ontbering omkom. Een van die gevangenes is die beroemde skrywer Aleksander Poesjkin. Hy word eindelik na Suid-Rusland verban en word begenadig nadat hy Nikolaas om vergifnis vra.
Die rewolusies van 1848 in Europa veroorsaak ’n groot opskudding in Russiese regeringskringe. Hoewel alles rustig is in Rusland, dryf vrees dat die onrus daarheen sal oorspoel, Nikolaas tot streng maatreëls. Die sensuur op die pers word verskerp en die invoer van buitelandse boeke en tydskrifte wat liberale of sosialistiese idees voorstaan, word bykans onmoontlik gemaak.
In die buiteland is Nikolaas bekend as beskermheer van die wettigheid van regerings en ’n teenstander van revolusies. Sy pogings om opstande in Europa te onderdruk besorg hom die etiket "gendarme van Europa". In 1825 word Nikolaas gekroon en begin hy die vryhede van die konstitusionele monargie in Kongres-Pole beperk. Nadat hy die November-opstand in 1831 onderdruk, sit die Poolse parlement Nikolaas af as koning van Pole. Die tsaar reageer deur Russiese troepe na Pole te stuur. Hy onderdruk die opstand, skaf die Poolse grondwet af en verlaag Pole se status tot dié van ’n Russiese provinsie. In 1848 is Europa in die greep van talle rewolusies