Het die mens en die mammoet ooit in harmonie geleef? Nie heeltemaal nie… - Geskiedenis Podcasts - 2021
Mense en mammoete bestaan ​​ongeveer 30 000 jaar lank in Europa saam. As gevolg hiervan is dit logies dat mense mammoete en hul oorblyfsels sou gebruik het om te eet en moontlik om klere en selfs wapens te maak. Dit blyk egter dat hulle ook die bene en vel van mammoete gebruik het om woonhuise te maak. Onlangse ontdekkings in Rusland toon aan dat vroeë moderne mense in die laat paleolitiese (en moontlik Neanderthalers) hierdie tente gemaak het.
In die hoë arktiese gebiede en in klimate wat gekenmerk word deur toendra en gletsers, is hout skaars. As gevolg hiervan word been dikwels in die plek van hout gebruik deur kulture wat in gebiede soos die verre noorde van Kanada, Groenland en Siberië woon. Byvoorbeeld, daar is beenharpoen gevind op plekke in die ystydse Europa wat dateer uit die tydperk van Magdalena (20 000-11 000 B.P.) toe Europa meestal toendra en gletsers was.
Aanvanklike stadium bereik met die droom om 'n wollerige mammoet te kloneer
Die rokende geweer 'bewys dat die ou man 45 000 jaar gelede wollerige mammoet vermoor het'
'N Mammoetgrootte vonds: Mense wat 10 000 jaar in die Arktiese gebied woon, kan vroeër ook ander belangrike migrasiedatums terugdruk
Mammuthus primigenius "Hebior Mammoth -monster" met gereedskap/slagtermerke. ( CC BY-SA 3.0 )
Gedurende hierdie tydperk was mammoete in groot dele van Europa aanwesig, insluitend Oos -Europa in die Oekraïne. Dit lyk asof die vroeë moderne mense beter was om mammoete te jag as hul Neanderthalse voorouers - wat blykbaar baie minder gereeld mammoete gejag het. Mammoete word gevind op doodmaakplekke wat verband hou met Homo Sapiens baie meer gereeld as dié wat met Neanderthalers geassosieer word. Een rede hiervoor kan wees dat Neanderthalers nie vuurwapens gebruik het nie en waarskynlik hul prooi met messe en spiese op die grond geworstel het, terwyl mense meer wapens van lang afstand gebruik het. Dit sou dit makliker en minder gevaarlik gemaak het om 'n reuse -jag vir vroeë moderne mense te jag as vir Neanderthalers. Halfgemaakte wolfhonde het moontlik ook gehelp om die mammoet op te jaag en af ​​te lei terwyl die menslike jagters vir die moord ingegaan het.
Soogdiervertoning in die Royal BC Museum in Victoria (Kanada). ( CC BY-SA 2.0 )
Anders as Neanderthalers, vroeg -modern Homo Sapiens Dit lyk asof hulle so gereeld mammoete gejag het dat hulle wonings gemaak het uit hul bene en vel. In die Oekraïne, in die dorp Mezhyric in 1965, het sommige boere op 'n prehistoriese terrein afgekom wat uit 15 000 v.C. wat blykbaar talle mammoetbene bevat, waaronder skedels en slagtande. Uit die rangskikking van die bene en slagtande het wetenskaplikes vasgestel dat hulle waarskynlik as deel van die woning gebruik is.
"Mammoth House" soos getoon by die "Frozon Woolly Mammoth Yuka Exhibit" in Yokoyama, Japan in die somer 2013. ( CC BY-SA 3.0 )
Nog 'n webwerf wat dateer uit 44 000 B.P. is ook onlangs gevind, wat ook reusagtige slagtande en skedels bevat. Dit is gevind in Molodova in die oostelike Oekraïne en het bestaan ​​uit 25 vuurherde wat omring is deur reuse -bene. Die ouderdom van die webwerf dui daarop dat dit deur die Neanderthalers gemaak is, hoewel dit nie seker is nie. 'N Oorvloed mammoetbene hou immers nog meer verband met Homo Sapiens en 44 000 B.P. is binne die foutmarge vir die eerste keer dat mense in Europa aangekom het. Die ouer webwerf kan dus die vroegste bewys wees van Homo Sapiens in Europa, alhoewel ons slegs 'n ander voorbeeld het van mense wat 30 000 jaar later reuse -tente maak.
Neanderthalers het ontslae geraak van mammoet oor 'n krans
Die eienaardige vertelling van die Rooi Dame van Paviland, 'n man uit die paleolitiese Wallis
Waarom die Mammoth Task of Tent Building onderneem?
Een ding wat mammoetbeentente vreemd laat lyk, is dat mammoete moeilik was om dood te maak en waarskynlik nie die algemeenste diere was nie, hoewel dit waarskynlik nie ongewoon was tydens die Pleistoseen nie. Hierdie twee faktore maak dit onwaarskynlik dat mammoetbeentente algemeen gebruik is om eenvoudige tydelike skuilings te maak, selfs al was dit draagbaar. Dit is waar dat die bevolking in die Paleolitiese tyd baie kleiner was in Europa, wat nie veel meer as 'n miljoen oor die hele vasteland was nie, en waarskynlik minder. Dit neem egter nie die feit weg dat mammoet moeilik doodgemaak is nie en waarskynlik minder as mense was.
Woning gemaak van Mammoth Bones (rekonstruksie). ( CC BY-SA 3.0 )
As gevolg van hierdie faktore is dit moontlik dat die mammoetbeentente 'n spesiale funksie gehad het, byvoorbeeld dat dit moontlik vir seremoniële of godsdienstige doeleindes gebruik is. Hulle is moontlik ook gebruik om die status van die eienaars aan te dui. Jagtersversamelaarsgenootskappe het gewoonlik nie 'n erflike status nie, maar wel 'n toegeskrewe status. 'N Man is dalk nie gebore met 'n hoë status nie, maar deur 'n leeftyd van indrukwekkende prestasies in geveg, jag, of miskien as 'n sjamaan, kan hy status verkry. Daar is ook bewyse van paleolitiese terreine dat grafte gemaak word met spesiale goedere soos gereedskap, blomme of kerfwerk. Hierdie spesiale grafgoed impliseer 'n verskil in status vir die mense wat in sulke grafte begrawe is.
Dit is dus waarskynlik dat daar statusverskille in die paleolitiese samelewings was, hoewel hierdie status op die etnografiese vergelyking met moderne jagter-versamelaars waarskynlik gedurende die leeftyd van 'n individu verdien moes word eerder as om iets te wees waarmee 'n persoon gebore is.
Man begrawe met grafte van ivoorkraal in 'n bo -paleolitiese begrafnis in Sunghir (Sungir), Rusland. Die webwerf is ongeveer 28 000 tot 30 000 jaar oud.
Op grond van hierdie bevindings en moontlikhede vir die paleolitiese samelewings, is dit moontlik dat die reuse -been tente van mense met 'n hoë status soos elite -krygers, stamhoofde of sjamane behoort het, of dat die mammoetbeentente plekke van groot rituele betekenis was soos 'n webwerf vir die uitvoering van magiese of godsdienstige rites.
Wat ook al die aard van die mammoetbeentente, dit toon aan dat pre-historiese mense redelik intelligent was en nie die wrede grotbewoners van die populêre kultuur nie.
Christendom en rassisme – Was Jesus 'n rassis?
Rusty Wright kyk hierdie vraag deeglik na: bevorder die Christendom rassisme? Hy kyk na die lewens en leringe van Jesus en Paulus om te sien of hulle gelykheid van alle rasse geleer het of rassisme bevorder het. Hy vind dat dit nie die leerstellings van die Christendom is wat rassisme bevorder nie. 'N Bybelse wêreldbeeld sal 'n liefde vir alle mense skep en 'n begeerte om dit vir Christus te wen.
Bevorder die Christendom rassisme?
Dertig jaar na die bloeitydperk van die burgerregtebeweging, bly rassekwessies in die VSA sensitief. Rassekwotas in die werkplek en in die akademie is steeds omstrede. Bekende korporasies word beskuldig van rassistiese praktyke. Sekere oppergesaggroepe bevorder die Bybel, God en die blanke ras. Ras en politiek het interaksie op maniere wat beide nasionale en internasionale betekenis dra.
'N Paar jaar terug het die Southern Baptist Convention die nuus gekry oor die afstanddoening van rassisme, die verdoeming van slawerny en om verskoning vir die onverdraagsame verlede van die kerk. Hierdie lofwaardige berou het 'n dieper vraag laat ontstaan: Waarom sou die Christendom in die eerste plek met rasse -onderdrukking gepaardgaan? Hoe het die geloof wie se stigter mense gesê het om mekaar lief te hê, ooit verband gehou met menslike slawerny en sosiale apartheid?
Afro-Amerikaanse teoloog James Cone merk op dat " In die ou slaweryd het die kerk gepreek dat slawerny 'n goddelike besluit was, en dat dit die Bybel as basis van sy gesag gebruik het. "
" Nie net het die Christendom nie daarin geslaag om die … [Swart] hoop op vryheid in die wêreld te bied nie, maar die manier waarop die Christendom aan hom gekommunikeer is, het hom geneig om te verneder. Die … [Black] is geleer dat sy slawerny die gevolg was van die feit dat hy deur God vervloek is. … Dele van die Bybel is sorgvuldig geselekteer om te bewys dat God bedoel het dat die … [Swart] die dienaar van die blanke moet wees. ".
As 'n wit baba -boemer wat in die Suide grootgeword het, het ek gesegregeerde skole, toilette, drinkfonteine ​​en strande beleef. My ouers het gelykheid geleer en gemodelleer, so die onreg wat ek gesien het, het my diep bedroef. Ek was ontsteld dat die Ku Klux Klan die Bybel en die kruis in sy rituele gebruik het.
Tydens die universiteit het 'n vriend 'n Afro-Amerikaanse student na 'n kerk gebring wat ek in Noord-Carolina bygewoon het. Die volgende Sondag het die predikant aangekondig dat kerkleiers gestem het om hul jarelange beleid van rasseskeiding te handhaaf weens die rasse -voorval van die week " (die bywoning van 'n swart). Daarna sou 'n brief aan 'n swart persoon wat dit bygewoon het 'n brief ontvang waarin die polis verduidelik word en gevra word dat hulle nie terugkeer nie. Ek was woedend en het die kerk verlaat. (Naskrif: 'n Paar jaar gelede het ek verneem dat die wit kerk toegevou het en dat 'n Afro-Amerikaanse kerk dieselfde fasiliteit gebruik het. Miskien het God 'n sin vir humor.)
Bevorder die Christendom rassisme? Is dit hoofsaaklik 'n geloof vir blankes? Hierdie artikel sal hierdie twee brandende vrae ondersoek.
Was Jesus rassisties?
Bevorder die Christelike geloof rassisme? Is dit hoofsaaklik vir blankes? Sekere ekstremiste dink so. Sommige predikante uit die slawerny-tydperk het boeke geskryf wat slawerny regverdig. George D. Armstrong geskryf in Die Christelike slawernyleer, "Dit is moontlik dat Christelike slawerny God se oplossing is vir die probleem [verhouding van arbeid en kapitaal] waaroor die wysste staatsmanne van Europa hulself skuldig maak. "
Oorweeg 'n ander boek, Slawerny deur God verordineer. Daarin het Fred A. Ross geskryf: '#Slavery is van God verordineer, … om voort te gaan ten behoewe van die slaaf, die beste van die meester, die welsyn van die hele Amerikaanse gesin, totdat 'n ander en 'n beter lot kan plaasvind ontvou. "
Hierdie woorde lyk heel anders as die Bybelse opdrag om jou naaste lief te hê soos jouself, en 'n verklaring met ewe treffende historiese wortels.
In die eerste-eeuse Palestina was die Jode en Samaritane in 'n bloedstryd toegesluit. Verdeel deur aardrykskunde, godsdiens en ras, spuit die twee groepe gif. Elkeen het sy eie grasperk. Jode het die Samaritane as 'n rasse beskou. Die twee groepe het geskil wat die Bybel beter gevolg het en op wie se grond behoorlike aanbidding moes plaasvind.
Die stigter van die Christelike geloof was geen rassis nie. Hy het vir mense gesê om saam te kom. Wat van 'n hoofbeskrywer van die Christelike geloof? En waarom is elfuur Sondagoggend dikwels die mees gesegregeerde uur van die week? Kom ons kyk nou na hierdie belangrike vrae.
Was 'n hoofbeskrywer van die geloof 'n rassis?
Bevorder die Christendom rassisme? Soos ons gesien het, was Jesus van Nasaret geen rassis nie. Hy leef in 'n kultureel en ras -diverse samelewing wat in baie opsigte analoog was aan ons s'n, en bevorder harmonie deur sy voorbeeld en Sy woorde. Wat van Paulus, een van die belangrikste belydenaars van geloof in Christus?
Paul moes gereeld lede van die gemeenskappe wat hy aangeraai het, adviseer oor diversiteitskwessies. Sommige in die groepe waarmee hy geraadpleeg het, was Jode, sommige was nie-Jode of "Gentiles. " Sommige was slawe en sommige was vry. Sommige was mans en sommige vroue. Die mengsel was moontlik plofbaar.
Uit die gevangenis skryf Paulus aan 'n vriend wie se slaaf weggeloop het, Paulus ontmoet en tot geloof gekom het. Paulus het op grond van hul verhouding 'n beroep op sy vriend gedoen om die slaaf nie as slaaf terug te verwelkom nie, maar as broer. Hy het aangebied om enige verlies uit sy eie sak terug te betaal. Die brief bestaan ​​in die Nuwe Testament as die boek van "Philemon " en is 'n aangrypende voorbeeld van 'n toegewyde gelowige wat 'n slawehouer intern wil motiveer om sy houding en gedrag te verander.
Paulus het gevoel dat die geloof wat hy vroeër vervolg het, mense kan verenig. Hy het aan 'n groep gelowiges geskryf dat as gevolg van hul gemeenskaplike geestelike toewyding, daar geen Jood of Griek, slaaf of vryman, man of vrou is nie, want julle is almal een, Paulus, 'n Jood van geboorte, het aan sommige nie-Joodse gelowiges geskryf dat "Christus self vrede gemaak het tussen ons Jode en u heidene deur ons almal een volk te maak. Hy het die muur van vyandigheid wat ons geskei het, afgebreek. "
Paulus het 'n ander groep gelowiges aangespoor om in harmonie te lewe. Hy het geskryf: Omdat God julle gekies het om die heilige mense te wees vir wie Hy lief is, moet julle julleself met barmhartigheid, vriendelikheid, nederigheid, sagmoedigheid en geduld beklee. U moet rekening hou met mekaar se foute en die persoon wat u beledig, vergewe. Onthou, die Here het jou vergewe, so jy moet ander vergewe. En die belangrikste kledingstuk wat jy moet dra, is liefde. Liefde verbind ons almal in perfekte harmonie. "
Paulus het harmonie bevorder, nie onenigheid nie. As die stigter van die geloof en sy hoof -ekspos nie rassiste was nie, waarom is elfuur Sondagoggend dan die mees gesegregeerde uur van die week?
Waarom word die Christendom dikwels met rassisme verbind? Die kort antwoord is dat sommige wat beweer dat hulle volgelinge van Jesus is, Hom nie werklik volg nie. Hulle het moontlik die etiket "Christian, ", maar miskien het hulle nooit 'n persoonlike vriendskap met Christus aangegaan nie. Hulle is miskien soos ek was vir baie jare: 'n lid van die kerk, skynbaar toegewyd, maar wat nog nooit Christus se vergifnis aanvaar het op grond van Sy dood en opstanding vir my nie. Of hulle het opregte geloof, maar het God nie toegelaat om in die bestuurdersstoel van hul lewe te kom nie. Ek was ook daar.
Ek sal altyd vir Norton en Bo onthou. Norton was in die sewentigerjare 'n leier van die Georgia Black Student Movement. Bo was 'n rasbevooroordeelde wit Christen. Een keer tydens 'n demonstrasie van burgerregte in Atlanta, het Bo en 'n paar van sy makkers Norton verslaan. Die vyandigheid loop diep.
Norton het later ontdek dat die Christendom nie 'n godsdiens van onderdrukkende reëls is nie, maar 'n verhouding met God. Namate sy geloof gegroei en gegroei het, het sy woede versag terwyl sy begeerte na sosiale geregtigheid verdiep het. Intussen het Bo sy skynheiligheid verwerp en sy geloof met God in beheer begin volg. Drie jaar na die pak slae ontmoet die twee onverwags weer tydens 'n Christelike konferensie. Aanvanklike spanning het in vriendskap gesmelt toe hulle mekaar vergewe, versoen en soos broers behandel het.
Natuurlik is nie alle ongehoorsame Christene rassiste nie. Almal is ook nie in ooreenstemming met Jesus 'n rassis nie. Maar geloof in Christus kan vyande motivering gee om te versoen, om haat deur liefde te vervang.
Historiese voorbeelde is volop van ware geloof wat rassisme teenstaan. John Newton, 'n 18de-eeuse Britse slawehandelaar, het tot geloof gekom, afstand gedoen van sy ou weë, 'n pastoor geword en die beroemde gesang geskryf, en#8220Amazing Grace. en bespotting in die lei van 'n lang, maar suksesvolle stryd in die parlement om die slawehandel af te skaf.
Bevorder die Christendom rassisme? Nee, die ware Christendom probeer rassisme uitskakel deur die harte van mense te verander.
Nadat ek in 'n sosiologieklas aan die North Carolina State University oor hierdie tema gepraat het, het 'n jong Afro-Amerikaanse vrou vir my gesê: "My hele lewe lank is ek geleer dat wit Christene verantwoordelik was vir die onderdrukking van my mense. Nou besef ek dat die onderdrukkers nie werklik Christus gevolg het nie. "
Is die Christendom net vir blankes? Norton, die Swart -aktivis, het beslis nie so gedink nie. Laat ons verder kyk na die geloof wat rasseverskille oorskry.
Is die Christendom net vir blankes? Jesus en Paulus het gesê dat elkeen wat glo, vir ewig by God ingeskakel sal wees. Afrika het miljoene wat Jesus volg. Koreane stuur sendelinge na die VSA. En ons het hulle nie nodig nie!
In Kaapstad, Suid -Afrika, was die Saint James -kerk 'n baken van diversiteit en sosiale kommer met sy wit, swart, Asiatiese en biracial lede. Een Sondagaand het radikale Swart terroriste die veelrassige gemeente met outomatiese geweervuur ​​en granate bespuit. Elf het gesterf en 53 is gewond, sommige ernstig vermink. Die wêreldpers was verstom oor die reaksie van die lede.
Lorenzo Smith, wat tweejarig is, het gesien hoe sy vrou, Myrtle, sterf aan skerwe wat haar hart deurboor toe hy haar probeer beskerm. Tog het hy die moordenaars vergewe. Ek het gebid vir diegene wat die misdaad gepleeg het, " het hy vir my gesê, sodat hulle ook [die Here] kan ontmoet. "
Die president van die Wes -Afrikaanse nasie Benin het 'n paar jaar terug na die VSA gekom met 'n boodskap aan Afro -Amerikaanse leiers: Sy landgenote was jammer vir hul voorouers en hul medepligtigheid in die slawehandel. 'N Komponent wat dikwels onder die hoof gesien word in die historiese vlek van slawerny, is dat swart Afrikane ander swart Afrikane aan slawerny verkoop het. Toe mededingende stamme oorlog voer, neem die oorwinnaars gevangenes en maak hulle dienspligtiges en verkoop dit dikwels aan wit slawehandelaars.
President Kerekou van Benin, wat die afgelope jare sy eie toewyding aan Christus gemaak het, het politieke en kerkleiers na sy land genooi sodat sy stamleiers versoening met Afro -Amerikaners kon soek.
Brian Johnson, 'n Afro-Amerikaanse organiseerder, het gesê dat die besef dat swartes ander swartes aan slawerny verkoop het, vir baie Afro-Amerikaners moeilik was. Dit het dit moeilik gemaak om die Blanke man verantwoordelik te hou, " verduidelik hy toe ons praat. Dit veroorsaak probleme in ons eie psige. Ons moet 'n ander hoek hierteen hanteer. Dit is nie net 'n swart-wit ding nie. "
Die probleem is in menseharte, meen Johnson. Almal het gesondig, en beweer dat hy die Nuwe Testament aangehaal het. Almal van ons moet ons onreg erken en 'n beroep op [God] doen om vergifnis. "
1. James Cone, Swart teologie en swart mag (Maryknoll, NY: Orbis, 1997), p. 74.
2. E. Franklin Frazier, Swart Bourgeoisie (New York: Collier Books, 1965), p.115. In ibid aangehaal. Hakies -woorde is myne.
3. Aangehaal in Frazier, loc. cit. aangehaal in Cone loc. cit. Geen klem of hakies is myne nie. Die klem is waarskynlik Frazier 's of Armstrong 's. Hakies tussen woorde kan Frazier 's of Cone 's wees.
4. Aangehaal in Frazier, loc. cit. aangehaal in Cone loc. cit.
6. Merrill F. Unger, Unger 's Bybelwoordeboek (Chicago: Moody Press, 1957, 1961, 1966), pp. 958-960. Sien ook Johannes 4: 1-45.
13. Wêreld Christelike tydskrif (Februarie 1989), bl. U8.
Ek is uit Joodse ouers gebore, maar nooit bevestig in die Joodse geloof nie. Ek is gedoop tydens 'n Billy Graham -byeenkoms in 1952. Ek het bevraagteken waarom geskrifte oor Jesus en hellip
Waar in die bybel kan ek vind dat Jesus 100% mens en 100% God is? Dankie vir jou vraag. As u op soek is na 'n presiese kwotasie, dan is ek bang dat & hellip
Tot nou toe is ek meegedeel dat Jesus op 33 -jarige ouderdom gesterf het. U Kersvasvra sê egter 37 tot 38 jaar oud. . .? Help asseblief. & Hellip
Wat sou u vir 'n Katolieke persoon sê wat gesê het "die kerk het die Bybel geskep"? In werklike sin is die persoon wat dit sê basies korrek. Maar sommige & hellip
Ek is nie 'n Christen nie, maar ek waardeer baie van die boodskappe wat in die geskrifte oor hom aan Jesus toegeskryf word. Die idee dat Jesus was, in & hellip
Is die United Pentacostal Church 'n kultus, teologies gesproke? En indien wel, hoekom? Wat glo hulle? Die leer van die UPC is beslis ketters, hulle ontken die Drie -eenheid in & hellip
Rusty Wright, voormalige medespreker en skrywer van Probe Ministries, is 'n internasionale dosent, bekroonde skrywer en joernalis wat op ses kontinente gepraat het. Hy het 'n Bachelor of Science (sielkunde) en 'n Master of Theology -graad aan die Duke- en Oxford -universiteite behaal. www.RustyWright.com
Wat is Probe?
Probe Ministries is 'n nie-winsgewende bediening met die doel om die kerk te help om die denke van gelowiges te vernuwe met 'n Christelike wêreldbeskouing en om die kerk toe te rus om die wêreld vir Christus te betrek. Probe vervul hierdie missie deur ons Mind Games-konferensies vir jeug en volwassenes, ons daaglikse radioprogram van 3 minute en ons uitgebreide webwerf by www.probe.org.
Verdere inligting oor die materiaal en bediening van Probe kan verkry word deur ons te kontak op:
Harmony was een van die suksesvolste kitaarvervaardigers in die VSA en het die meeste kitare in die middel van die 1960's in Chicago vervaardig. Hulle het baie soorte snaarinstrumente gemaak, waaronder ukulele, akoestiese en elektriese kitare en viole. Gestig in 1892 deur Wilhelm Schultz, 'n Duitse immigrant uit Hamburg. In hul tyd het hulle meer kitare gemaak as al die ander kitaarvervaardigers saam. Hulle het verskillende modelle gemaak vir elke kitaarstyl wat tydens hul geskiedenis gewild was.
Wilhelm Schultz, stigter van Harmony aan die linkerkant met fabriekswerker en bestuurder
Wilhelm J.F. Schultz, 'n werktuigkundige, het na Chicago gekom en by die Knapp Drum Company werk gekry. Knapp is gekoop deur 'n groot reus vir vervaardiging van instrumente, Lyon & Healy, en Schultz het die voorman van die trombedryf geword. In 1892 verlaat Schultz Lyon & Healy en begin saam met vier werknemers Harmony op 'n solder van die Edison -gebou in Washington- en Marketstraat in Chicago, later die werf van die Civic Opera House.
Baie min inligting is bekend oor die vroegste harmonie-vervaardigde kitare. Waarskynlik het nie te veel oorleef nie, maar waarskynlik was dit 'n klein akoestiek wat gebruik word met dermsnare en toegeboude brûe. Heel waarskynlik sou hulle ook drie kolletjies op die vyfde, sewende en 10de frets gehad het. Basies was merkers op die 10de fret, teenoor die negende (gevind op 'n paar kitare en banjo's voor die 1880's), 'n strategie wat kitaarmakers gebruik het om hul instrumente destyds in die uiters gewilde mandolienorkeste te verkoop. Mandolins het posisioneringsmerkers op die 10de fret gehad. Die kitaar van die 1890's is óf hoofsaaklik vir vokale begeleiding gebruik óf as 'n kontinu -instrument in die destydse mandolien- en banjoorkeste. Harmony en sy vroeë hoofmededinger, Oscar Schmidt, van New Jersey, het die gebruik van die 10de fret steeds bevoordeel lank nadat die meeste ander groot vervaardigers op die negende fret gevestig het (sommige, soos die Larson Brothers, het ook voortgegaan om tert-fret-merkers te gebruik) .
Teen 1894 werk ongeveer 40 werknemers by Harmony, aangesien Chicago 'n broeikas van industriële vervaardiging was wat Europese immigrante die land instroom. Chicago was op die kruispad van die land as transkontinentale spoorlyne en sit op die Great Lakes, en net meer as 100 kilometer van die magtige Mississippirivier af. Vanweë die ligging het Chicago die verskaffer van goedere vir die Heartland of America geword. Chicago was die tuiste van die posbestellingsbedryf, wat 'n groot rol gespeel het in die verspreiding van die kitare in Amerika en die opkoms van die kitaarmakers daar.
Montgomery Ward het belowe om slegs Amerikaanse vervaardigde kitare te verkoop in hul katalogus van 1894, wat volgens hulle van 'n uitstekende vervaardiging was, 'wetenskaplik' vervaardig is en waarborg dat dit nie skeef of skeur nie, solank u nie staalsnare gebruik nie! Hulle het die verkoop van ingevoerde kitare laat vaar omdat hulle nie die klimaatsveranderinge wat hulle in die Nuwe Wêreld ondergaan het, kon weerstaan ​​nie. Hierdie kitare is waarskynlik van Duitse vervaardigers.
Ward's verkoop Lyon & Swaar vervaardigde Washburn-kitare en waarskynlik 'n paar goedkoop Bohmann-kitare met berkhout met vals houtkorrels.
Toe Sears, Roebuck and Company die prentjie binnegaan, verkoop hulle presies dieselfde kitare in hul katalogus. Aangesien Sears formeel 'n horlosie- en juweliersonderneming was, was dit die eerste kitare wat hulle te koop verkoop het. Teen 1897 het Sears sake gedoen met die nuwe Harmony -onderneming wat nuwe kitaarmodelle aanbied. Dit was meestal klein gitaars wat destyds gewild was.
Vroeg in die Sears-katalogus van '97 'het Harmony kitare gemaak, soos die nommer 7102 "Euterpe", 'n standaard-kitaar met 'n oranje blad (hout nie gespesifiseer nie) en 'n liggaam van eik in kwarte. Die bokant was vasgemaak met 'n ligte/donker blokmarkering, net soos die klankgat. Die nekmateriaal was ook nie gespesifiseerd nie, maar dit het dikwels nek van sederhout of 'Spaanse sederhout', 'n hout soos mahonie. Die Euterpe het 'n 18-fret ebonized vingerbord, en ons sprekende drie kolletjies op vyf, sewe en 10. Die penbrug het klein verhewe vierkante op die vlerke, tipies van sommige Harmony-brûe. Hierdie koste? $ 5,75, met geld-terugwaarborg!
Die nr. 7106 "Troubadour", teen $ 8,65, was 'n ander standaard met 'n oranje blad, hierdie keer gemaak van soliede mahonie. Anders as die Euterpe, het dit 'n "konvekse" of ovaalvormige eboniseerde vingerbord (5/7/10 punte) en 'n gekleurde ringrozet. Die bokant was ongebonde. Die brug was dieselfde as op die Euterpe. Vir $ 0,30 meer kan u die nr. 7107 Troubadour kry, wat 'n wit selluloïede binding aan die bokant toegevoeg het. Die Euterpe en Troubadours is tot 1899 aangebied.
In 1899 brei Sears die reeks kitare uit, uit Harmony en deur Oscar Schmidt van Jersey City, New Jersey. Harmonie -kitare aan die onderkant, Schmidt -kitare het die boonste punt. Hierdie reëling is dekades lank aangebied.
Montgomery Ward & Co. van Chicago het in 1872 begin met die verkoop van katalogusse aan boere in Grange, en teen 1890, net twee jaar voor Harmony se koms, het hy die grootste kleinhandelaar ter wêreld geword. Sears, Roebuck & Co., wat in 1885 as 'n horlosieonderneming in Minnesota begin het, het einde 1893 'n volledige posbestelkatalogusonderneming geword, wat sy eerste katalogus in 1894 aangebied het en in 1895 na Chicago verhuis het. Teen 1900, Sears het Ward's oortref om die grootste winkel ter wêreld te word.
In 1914 het Sears die naam Supertone aangepas vir sy musiekinstrumente (ook met hierdie naam vir platenspelers en plate wat hulle verkoop het). Die aanbod van instrumente en verskaffers het dieselfde gebly, dit was die eerste groot handelsnaam van Sears. Byna gelyktydig het Sears se mededinger, Crosstown, Montgomery Ward, sy Concertone -handelsmerk bekendgestel. En dit is gebruik op 'n byna identiese reeks kitare!
Teen 1915 was Harmony die eerste grootskaalse ukelele -bouer. Sears, Roebuck en Co het Harmony in 1916 gekoop om die ukulele -mark op die hoek te sit. Destyds is Harmony gelei deur Joe Kraus, wat tot 1940 voorsitter was. In 1928 stel Harmony die eerste van vele Roy Smeck -modelle voor en word die grootste produsent in die VSA. Hulle verkoop 250.000 stukke in 1923 en 500.000 in 1930 , insluitend verskillende modelle van kitare, banjo's en mandoliene.
Aan die einde van die dertigerjare begin Harmony weer viool maak na 'n onderbreking van 19 jaar. Hulle het ook handelsname gekoop by die bankrot Oscar Schmidt Co. — La Scala, Stella en Sovereign.
Hierdie instrumente is steeds meestal verkoop via groot posbestelkatalogusse soos Sears Roebuck (Silvertone) of Montgomery Ward (lugredery), wat dit vir almal maklik toeganklik maak. Dit was die dae lank voor die internet, eBay en Reverb. Plus voordat Asiatiese invoer beskikbaar was. Baie dorpe in Amerika het nie 'n musiekwinkel naby nie. Harmony het deur die jare baie van die groot posbestelkatalogusse verskaf, wat dieselfde Harmony-vervaardigde instrumente was, behalwe in die meeste gevalle vir die etiket.
Stella -advertensie gemaak deur Harmony
Dit is nie ongewoon om dieselfde vintage Harmony -kitaarmodel met 'n ander handelsmerk te sien nie. Sommige Harmony -instrumente, hoewel dit deur baie spelers as die 'arme man' se Gretsch of Gibson beskou is. Hulle het egter hul eie unieke toon en vintage atmosfeer.
Harmony Stratotone kitare
Verskeie modelle het gesog en gewild geword in die vintage -mark, soos die middel tot laat Harmony H22 Bass, Harmony Rocket, Harmony H78 (Dan Auerbach of the Black Keys), 1967/68 Sovereign acoustic, Silvetone 1446 (Chris Isaak) , Harmony H72 Meteor en Harmony Strattone H44 vir voorbeelde. Interessant genoeg was H1260 Sovereign die belangrikste akoestiek van Jimmy Page gedurende die beginjare van Zeppelin. Enige top-of-the-line kitaar wat deur Harmony gemaak is, is wenslik in die oesjaarsmark van vandag, maar dit is gewoonlik laer as Gibson, Fender of Martin, wat dit 'n winskopie maak, afhangende van die toestand en speelbaarheid.
Harmony was veral in die vroeë dae in staat om kitare met 'n goeie vakmanskap uit te skakel. Maar hierdie kitare was nooit geposisioneer om met D'Angelicos mee te ding nie, nog minder Gibson, Gretsch of Fender. Die kitaar wat deur Harmony gebou is, was baie keer 'n speler se eerste instrument. Harmonie -vervaardigde kitare is gespeel deur Howlin Wolf, Big Joe Williams, Elmore James, Elvis, Ritchie Valens, The Stones, Small Faces en ander. Daar is egter meer as nostalgiese redes om in Harmony -kitare belang te stel.
Instrumente is verkoop onder 'n verskeidenheid handelsname - Vogue, Valencia, Johnny Marvin, Monterey, Stella en ander. In 1940, nadat Kraus 'n botsing met die bestuur gehad het, het hy vertrek, maar toe genoeg voorraad gekoop om die onderneming onafhanklik te begin.
Vroeë 1960's Harmony Rocket met bout op nek
1966 Harmony Rocket H54 met verstelbare kokerstaaf
1966 Harmony H78 met Bigsby en drie bakkies uit my versameling
Harmony bereik 'n hoogtepunt in 1964-1965 en verkoop 350.000 instrumente, maar buitelandse mededinging het 'n uitblinking tot 10 jaar later tot gevolg gehad dat die onderneming dood is. Tussen 1945 en 1975 het die Chicago-onderneming ongeveer tien miljoen kitare in massa geproduseer. Die onderneming het oor die jare hul produksie verminder, en later gefokus op studentemodelle wat deur JCPenney verkoop is.
1962 Harmony Montgomery Ward 7208 Roy Smeck Elektriese kitaar
Let daarop dat sommige kitare wat in die Sears and Wards -katalogus verkoop word, ook vervaardig is deur Valco- en Kay -ondernemings.
In die 1930's is Valco gestig deur drie sakevennote en voormalige eienaars van die National Dobro Company Victor Smith, Al Frost en Louis Dopyera. Die maatskappy se naam was 'n kombinasie van die eerste voorletters van die drie vennote en#8217 plus die algemene afkorting van die onderneming (Co.)
Valco vervaardig Spaanse akoestiese kitare, resonatorgitare met metaal, elektriese skootstaalgitare en vakuumbuisversterkers onder 'n verskeidenheid handelsname, waaronder Supro, Airline, Oahu en National. Hulle het ook versterkers onder kontrak gemaak vir verskeie ander maatskappye, soos Gretsch, Harmony en Kay. In die 1960's het hulle begin met die vervaardiging van elektriese kitare met soliede liggaam.
Kay Musical Instrument Company, vervaardiger van musiekinstrumente in die VSA, begin ook in die 1930's in Chicago, Illinois deur Henry Kay Kuhrmeyer, uit die bates van die voormalige Stromberg-Voisinet, wat in 1890 as Groeschel Mandolin Company gestig is. Kay bied hul eerste elektriese kitaar in 1936 — vyf jaar na die Rickenbacker-braaipan, en dieselfde jaar as die Gibson ES-150.
Valco het in 1967 met Kay Musical Instrument Company saamgesmelt, maar die saamgesmelte maatskappy het in 1968 vinnig bedrywighede weens finansiële probleme.
Harmonie -kitare, hoewel dit hoofsaaklik aan beginners bemark is, het ook 'n paar kitare gebou om professionele spelers te lok. Die H78 was een van Harmony se kitare van beter gehalte. Let daarop dat alle Harmony -kitare in massa vervaardig is. Goedkoop rock and roll masjiene. Harmony het soveel verskillende modelle onder verskillende handelsname vervaardig.
Harmony Broadway en Harmony Sovereign Patrician
Harmony se boonste boonste rakke kan baie resonerend wees, aangesien die meeste vroeë kitare-ten minste dié wat in Amerika vervaardig is, in teenstelling met die daaropvolgende invoer-van soliede hout gemaak is soos soliede spar of mahonie en nie laaghout nie. Die onderkantmodelle was gewoonlik van berk en die band is geverf. In plaas van ingelegde fret -merkers, is die merkers bloot op die toepaslike plekke geverf. Die stertstukke op sommige van die onderkantmodelle was van geperste metaal. Sommige het die stertstukke of plukskerms in die hout vasgeskroef.
Vintage katalogus van Harmony Guitars
Die nekke op baie van die Harmony -kitare het nie verstelbare kokerstawe nie. In plaas daarvan kondig die grafika op die kopvoorraad 'Steel Versterkte nek' aan. Baie Harmony -kitare het 'n reguit nek behou.
Ou DeArmond-enkelspoelbakkies wat die vaste stowwe en dun lyne van Rocket versier, wat in 'n versterkte versterker goed kan klink.
Die bakkies op byna alle Harmony -elektriese kitare en baske is vervaardig deur Rowe Industries Inc./H. N. Rowe & Company/Rowe DeArmond Inc./DeArmond In. in Toledo, Ohio. Baie van die instrumentversterkers met die naam Harmony is vervaardig deur Sound Projects Company van Cicero, Illinois.
Die Harmony -elektriese elektriese elektrisiteit in die laat 1950's en vroeë 1960's was hoofsaaklik gemik op die beginnermark met name soos Stratotone- en BobKat -modelle. Die beter instrumente was die dun lyn, elektriese kitare met 'n hol lyf, soos die Harmony Rocket of H78.
1966 Harmony H78 uit my versameling
Sommige modelle het selfs tot drie DeArmond -bakkies elk met individuele volume- en toonregelaars. Harmony -kitare het oor die algemeen nie die kwaliteit van Gretsch en Gibson nie. Vir die geld was dit 'n baie goeie instrument en het hul eie unieke klank as gevolg van die manier waarop dit gebou is en die bakkies wat hulle gebruik het. Moet die toon van 'n goue foelie-bakkie liefhê.
Interessante feit is dat Fender, toe Fender probeer om by die mark vir akoestiese kitare in te breek, die eerste kitaarreeks wat hulle in hul katalogus aanbied, eintlik gemaak is deur Harmony met die Fender -handelsmerk op die kopvoorraad. Baldwin, nadat hy Burns en Gretsch -handelsmerke gekoop het, het nie 'n klassieke model nie, en daarom het hulle Harmony klassieke "Baldwin" kitare laat vervaardig.
Die laat 1960's en vroeë 1970's was nie 'n goeie tyd vir Amerikaanse kitaarmakers met die Viëtnam -oorlog en goedkoop Asiatiese invoer wat na die mark kom nie. Nie een van die Amerikaanse kitaarvervaardigers het goed gevaar in hierdie tydperk nie, en dit het gou die einde vir USA Harmony -kitare beteken.
In 1975 het die Harmony Guitar Co in Chicago sy bedrywighede gestaak en 'n veiling van drie dae gehou. Die veiling was groot omdat dit twee stadsblokke onder een dak was. Dit moes 'n geleentheid gewees het! Later in die 70's is die Harmony -naam verkoop om op Asiatiese kitare gebruik te word. In ooreenstemming met hul tradisie om deur katalogusse en afdelingswinkels te verkoop, verkoop Harmony in die 1990's die meeste van hul kitare aan J. C. Penny -winkels. Die Harmony -handelsmerk en alle intellektuele eiendom is in 2009 verkry deur Westheimer corpoaration in Northbrook, IL. In 2011 debuteer hulle met die New Harmony Vintage Reissue -reeks.
'N Paar Harmony kitaar -demonstrasies
Dan Auerbach Harmony H78 op Bridge Pickup
Dan Auerbach Harmony H78 Speel skoon
ChasingGuitars - Teks en beelde wat slegs deur toestemming gebruik word - Alle regte voorbehou 2013 - 2019
Terwyl ons in die Woord duik, is daar heelwat Skrif oor oordeel en die oordeel van ander.
"Moenie oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie. Want op die manier waarop jy oordeel, sal jy geoordeel word en volgens jou maatstaf sal dit vir jou gemeet word. " Matteus 7: 1-2 ABA
"Moenie oordeel nie, en julle sal nie geoordeel word nie en nie veroordeel nie, en julle sal nie vergifnis veroordeel word nie, en julle sal vergewe word. Gee, en dit sal vir jou gegee word. Hulle sal in 'n skoot van goeie maat ingegooi word - saamgedruk, saam geskud en oorloop. Want volgens u maatstaf sal dit vir u gemeet word. " Lukas 6: 37-38 ABA
'Daarom het u geen verontskuldiging nie, elkeen wat oordeel, oor wat julle 'n ander oordeel, veroordeel julleself vir julle wat oordeel dieselfde dinge doen. En ons weet dat die oordeel van God tereg val op diegene wat sulke dinge beoefen. Maar veronderstel u dit, o mens, as u oordeel oor diegene wat sulke dinge beoefen en dit self doen, dat u die oordeel van God sal vryspring? " Romeine 2: 1-3 NLV
'Maar waarom oordeel u u broer? Of waarom betoon jy minagting vir jou broer? Want ons sal almal voor die regterstoel van Christus staan. " Romeine 14:10 NLV
Maak nie saak hoe hard ons probeer om sondeloos te wees in ons dade nie, ons het 'n hart van 'n sondaar. Net God kan ons ware motiewe raaksien. En net Hy kan ons oordeel.
'Want ek weet niks teen myself nie, maar word nie daardeur vrygespreek nie. Dit is die Here wat my oordeel. Spreek daarom nie die oordeel uit voor die tyd, voordat die Here kom nie, wat die dinge wat in die duisternis verborge is, aan die lig sal bring en die doel van die hart sal openbaar. Dan sal elkeen sy lof van God ontvang. " 1 Korintiërs 4: 4-5
"Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen vergoed kan word vir wat hy in die liggaam gedoen het, hetsy goed of kwaad." 2 Korintiërs 5:10 ABA
Het die mens en die mammoet ooit in harmonie geleef? Nie heeltemal nie ... - Geskiedenis
Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute is die godsdiens, die filosofie, die regering, die regstelsel. ens. van die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway. Die berkbasrolle van die Middel en eacute volg ons geskiedenis deur vier ystydperke [i] -ongeveer 'n miljoen jaar. Fundamentalistiese Christene verwoord die begin van hul Joods-Christelike tradisie as die 'skepping van die wêreld', iets minder as 6 000 jaar gelede. [ii] Alhoewel hulle rekenskap gee van hul Afrika -"evolusionêre wortels", beskryf Wes -Europese wetenskaplikes die eerste "mens" dat hulle drie ystye gelede (in Asië) geleef het en hul eie wortels in die laaste ystydperk opgespoor het. [iii] Die inheemse inheemse volke van hierdie vasteland is nie opgeneem in hul kaarte van 'Evolusie van die mens' nie.
Die Middel en eacute, ons Aboriginal Inheemse godsdiens, leer ons om in werklikheid in harmonie te leef met die verantwoordelikheid dat ons almal deel is van die kring van die lewe.
Middel en eacute kan nie vertaal word uit die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway taal in Engels, en ook nie Chippewa nie. Die Chippewa -Indiane en die Christene het probeer vertaal Middel en eacute as 'Grand Medicine Lodge' en gesê dat ons 'duiwelaanbidders' is wat 'slegte medisyne' beoefen het. Wat die Indiërs die 'Groot Gees' noem, en wat die Christene 'God' noem, bestaan ​​nie in ons godsdiens nie, en die duiwel ook nie. Hierdie begrippe kom uit die goed-en-bose tweespalt van hul gelowiges se Europese, Katolieke wortels. Die versplintering van mense se wêreldbeskouing in teenoorgesteldes met emosioneel belaaide konnotasies maak deel uit van die hiërargiese samelewing van Lislak.
Hoe kan Aboriginale inheemse mense 'duiwelaanbidders' wees as die land, die water, alles omtrent die ekosisteem in so 'n pragtige toestand gehou is? Nou, onder die Euro-Amerikaanse en Indiese godsdiens en ekonomiese stelsel, word alles vernietig. Al die mere en strome is besoedel, en die water is ondrinkbaar.
Die Euro-Amerikaners sê altyd 'Kerk en staat is apart'. Nadat die Indiese verdrag van 1863 met die Chippewa onderteken is, het die Amerikaanse regering gegee Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway grond aan die Christelike Kerke. Die Indiane het die grond verkoop, en die Euro-Amerikaners het ons godsdiens en ons kerk verdeel, sodat immigrante hul kerke kon bou en hul eie godsdiens kon beoefen. Daar word beweer dat die Verenigde State van Amerika gegrond was op 'godsdiensvryheid'.
Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway godsdienstige en filosofiese tradisie, die Middel en eacute, is holisties-daar is geen kompartementalisering tussen godsdiens, ekonomie, wetenskap, filosofie en politiek nie. Vanuit 'n Aboriginale inheemse perspektief bestaan ​​die tradisies van die Lislakhs ook uit 'n holistiese totaliteit, hoewel dit vir diegene wat hierdie stelsel van binne bestudeer, gewoonlik in ontkoppelde kategorieë ingedeel is. As 'n mens kyk na die geskiedenis van die verskillende denkrigtings waardeur hierdie mense van die Westerse Beskawing hul eie stelsel verstaan, kan dit makliker wees om die hele patroon te sien. Die abstrakte waarbinne die sosiale en godsdienstige werklikheid gedefinieer word, kom deur die Antieke Grieke by die Wes-Europeërs: in die moderne wetenskap deur Aristoteles en in die moderne godsdiens deur die Joods-Christendom, wat ook wortels het in antieke Griekse denkwyses. Griekse filosowe, waaronder Diogenes en Plato, het besef dat die waarheid onbereikbaar was binne hul geïdealiseerde struktuur, en het dit op verskillende en soms humoristiese maniere getoon. Een kontemporêre geleerde wat verbande tussen godsdiens, ekonomie en politiek gemaak het, is die MIT -ekonoom Paul Samuelson. [iv]
Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway ons nie kan verkoop nie Middel en eacute godsdiens, wat deel uitmaak van ons land. In Engels is ons gevra om 'grond' te verkoop, maar Ouma Aarde en ons verhouding met haar is deel van ons godsdiens. Die Indiane het dit nog nooit verstaan ​​nie, aangesien hulle ongeveer dieselfde waardes as hul Lislakh -vaders het. Die verkoop van Aboriginale inheemse grond hou geen eksistensiële verbod op identiteit, heiligmaking en fundamentele moraliteit in vir hierdie immigrante Joods-Christelike mense nie. Die politieke wetenskaplike Murray Edelman het geskryf: [v] "Godsdiens, soos Langer uitwys. Werk saam met ekonomiese organisasies."
Die Indiane wat die Euro-Amerikaners op hierdie kontinent geskep het, is net so belangrik soos die Christendom om die ekonomiese stelsel en ander dele van die onderling verwante ingevoerde Europese infrastruktuur te onderhou. Die sosiale struktuur van die Wes -Europese beskawing hang af van die vestiging van metafisiese regverdiging vir sy ekonomiese stelsel, wat so funksioneer dat die mense aan die bokant van die hiërargie die grootste deel van die rykdom behou, en die werkers op hul plek gehou word. Die ekonomiese stelsel is op sy beurt 'n manier om toegang tot hulpbronne te beheer en beide die noodsaaklikhede en die aansporingsgoedere te versprei op 'n manier wat die hiërargie sal handhaaf. Die simboliese waarde wat die Wes -Europese beskawing toegeskryf word aan goud, silwer en papier of ander geld, is 'n rookskerm. Waaroor hulle geld eintlik gaan, is mag en beheer oor die hulpbronne waarmee die mag gehandhaaf word. Die Indiane is net so nodig soos die geïnstitusionaliseerde Christendom vir die werking van die ingevoerde Euro-Amerikaanse ekonomiese stelsel. Indiërs is krities om die fiksie te handhaaf dat die Euro-Amerikaners 'n wettige en eerbare reg op die land van die inheemse volke van hierdie kontinent het, deur middel van die Indiese verdrae. Die instellings en dogma van die Joods-Christendom bied die grondslag waarop die Wes-Europese beskawing hierdie kontinent beset-en het gesorg vir die rasionalisering vir die volksmoord, onteiening en verslawing van die sogenaamde "heidense" Aboriginale inheemse volke.
'N Deel van die doel van die Euro-Amerikaners se Indiese koshuise was om Aboriginale inheemse godsdienste te vernietig. Al wat ek geweet het toe ek by die kosskool ingegaan het, was die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute. Ek het nie geweet van die Christelike God, die Indiane se 'Groot Gees'-of die Duiwel, wat ook deel uitmaak van die Christendom nie. Gedurende die eerste paar jaar wat ek by die kosskool was, was daar 'n Duitse prefek met die naam Leo Schwartz, wat 'n obsessie met die duiwel gehad het. Gedurende die nag kon ons hom hoor bid in sy kamer, en dan sou hy die duiwel begin jaag. 'Uit, uit,' sou hy in Duits sê. Hy het 'n toilet in sy kamer, en hy sou die duiwel in die toilet afspoel, en dan sou hy sy duiwel uit sy kamer na die siekekamer jaag, die trappe af in die speelkamer en by die voordeur uit. Ek weet nie hoekom hy hom nooit by die agterdeur uitgejaag het nie. Soms ontmoet ons Schwartz op die trap en jaag die duiwel agterna. Hy sou 'Out, Out, Out!' Toe hy ons sien, sou hy ophou om die duiwel te jaag en ons skaam te bekyk terwyl hy uit sy abstrakte hallusinasies kom. Dan gaan hy terug na sy kamer. Ons het gewonder waarheen die duiwel op pad is toe Schwartz ophou om hom te jaag-ons het gedink die duiwel gaan terug na Schwartz se kamer.
Leo Schwartz lyk soos 'n mal man: hy het vreemde blou oë met rooi velde. Eens toe ek siek was, alleen gedurende die dag alleen in die siekekamer, jaag Schwartz die duiwel twee keer daar weg. Ek was so siek dat ek die eerste keer nie daaraan aandag gegee het nie. Toe hy weer deurkom, het my nuuskierigheid die beste van my gekry. Ek wou sien hoe die duiwel lyk. Ek gaan sit in die bed en kyk, want ek het so baie van hom gehoor op skool. Ek het niks gesien nie. Ek het dadelik herstel, my klere aangetrek, en so siek soos ek was ek uit die siekekamer.
Sowel die Chippewas as die Katolieke priesters het bygelowe wat uit hul Lislakh -wortels illusoriese idees voortspruit uit die kunsmatige kulturele meganismes wat hul sosiale hiërargie onderhou. Die gesentraliseerde mag en kunsmatige rangorde van hul samelewing word weerspieël in die Joods-Christelike metafisika. Die Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway kinders het die Christene se beskrywing van die hemel nie baie aantreklik gevind nie. Ons het gedink dat as ons hemel toe gaan, ons heel onder in die hemelse hiërargie sou wees en die ewigheid tussen vreemdelinge sou deurbring en al die goud sou poets.
Deur doelbewus die onderskeid tussen die Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway en die Chippewas, het die Amerikaanse regering doelbewus die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute met die baie verskillende Indiese godsdiens in Chippewa, en die Indiese godsdiens wat hulle geskep het, gebruik om die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute.
Die Chippewa -Indiane het 'n Lislakh -patrilien. [vi] Die vervanging van Aboriginale inheemse mense met mense uit hierdie patriline word voorgeskryf in die Joods-Christelike Bybel: [vii]
. Slaan nou u oë op en kyk van die plek af waar u noordwaarts en suidwaarts en ooswaarts en weswaarts is.
Want die hele land wat jy sien, aan jou sal Ek dit gee en aan jou nageslag vir ewig.
En Ek sal jou saad maak soos die stof van die aarde, sodat as 'n mens die stof van die aarde kan tel, dan sal jou nageslag ook getel word.
Staan op, loop deur die land in die lengte daarvan, en in die breedte daarvan, want Ek sal dit aan u gee.
Die land wat die Here aan sy uitverkore volk gegee het, het reeds aan iemand anders behoort. Die saad (patrilineaire erfgename) waarna die Bybel herhaaldelik verwys, is 'n opdrag vir wêreldoorwinning deur middel van genetiese ingenieurswese. [viii]
Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway wil nie die wêreld oorneem nie Koester diversiteit is 'n inherente deel van ons tradisionele waardes. Ons woon al meer as honderd millennia harmonieus en geweldloos op ons eie grond. Ons, die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway het 'n bestaansreg op ons eie land as 'n soewereine volk.
Daar is twee baie verskillende godsdienstige filosofieë op hierdie kontinent. Die een is die totaal van die gesentraliseerde, hiërargiese wêreldgodsdienste en ander rigiede denkrigtings, waaronder die Indiese godsdiens. Die ander is die filosofie en wêreldbeskouing van die Ahnishi & shynahb & aelig & oacute t jibway en ander inheemse inboorlinge. Die Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute is 'n manier om in harmonie en gemeenskap te leef, 'n fasilitering van die soewereine verhouding van elke persoon met Ouma Aarde, met Oupa Middel en eacute, met die kring van die lewe wat ons omvat, en met die Groot Geheimenisse van die Heelal. Die Middel en eacute ervaar word, is dit direk gekoppel aan Ouma Aarde waar hulle getroud is. Dit is waar ons vandaan kom.
Die Middel en eacute is 'n egalitêre godsdiens/filosofie, en hou nie net verband met wat na die dood gebeur nie, maar ook direk met die lewe verband. Ons het in Engels gesê: "all life is sacred", alhoewel 'n meer akkurate vertaling sou wees "all life transcend the West Civilization's dichotomy between sacred and profane." Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute is 'n filosofie, maar dit is ook en tegelyk 'n nie-abstrakte ervaring in die fisiese werklikheid. Om te bely is geen deel van ons godsdiens nie. Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway word gebore in die patrilineaire Dodems van die Middel en eacute.
Die hiërargiese wêreldbeskouing van die Westerse beskawing het die afgelope sesduisend jaar oorleef, verfyn, gesofistikeer en uitgewerk en uitgebrei. Die denkbeeldige en simboliese wêrelde van die beweerde werklikheid is opvallend konsekwent in die interne struktuur. Byna elke moontlike skuiwergat waardeur 'n persoon 'n blik kan kry op wat die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway en ander nie-hiërargiese mense verstaan, aangesien die werklikheid geblokkeer is deur afwykingstaktieke, herinterpretasie, outomatiese denkeblokkeringsprosesse van ontkenning en emosioneel belaaide stereotipes. As gevolg van hierdie kultureel opgelegde blokkering van inligting en inligting wat die hiërargie bedreig, sal ek baie verbaas wees as selfs een persent van die mense wat dit lees, verstaan ​​wat ek skryf. Ek twyfel nie daaraan dat die mense wat dit lees intelligente mense is nie. Ek sien eenvoudig dat die bokse met ingedeelde denke waarin die erfgename van die Westerse beskawing deur hul kultuur gedwing word, uiters moeilik is om te ontsnap. Regimenta & shytion is 'n belangrike deel van enige hiërargiese kultuur, en selfs briljante opgeleide waarnemers het 'n verstandelike blok, ondersteun deur verskeie millennia van hiërargiese kulturele en taalkundige evolusie. Hierdie struktuur is voor die hand liggend buite die stelsel. Die werklikheid van die Lislakh kulturele, taalkundige en godsdienstige tradisie is byna onsigbaar vanuit die stelsel, maar dit is daar.
Margaret Mead, wat die dissipline van antropologie herskryf en gewild maak, het probeer om waardeoordele oor ander mense se kulture noukeurig te vermy. Maar sy was vasgevang in die arrogansie van die stelsel waarin sy gebore is. Alhoewel sy probeer om eerlik te wees, het haar eie kultuur se waardes daartoe gelei dat sy die persepsies van die mense wat sy studeer subtiel diskrediteer. Haar selfdefinisie en opleiding as antropoloog het haar beperk, en sy kon nie die Wes-Europese analitiese kategorieë wat sy saamgebring het, weggooi nie. As sy by een groep egalitêre mense gebly het, hul taal vlot geleer het, en as sy haarself as 'n mens in hul konteks kon beskou, sou sy moontlik verder gegaan het as wat ander antropoloë die 'glasmuur' genoem het , "in 'n Aboriginale inheemse begrip van die wêreld, en sien iets werklik mooi. Die Lislakh-werklikheid is so gestruktureer dat die afwagting van sy konstruksies vreeslik en skrikwekkend en skaam kan lyk, [ix], maar daar was 'n paar Euro-Amerikaners wat ten minste 'n deel van 'n Aboriginale inheemse werklikheid gesien het.
Aboriginale inheemse mense word vanweë ons egalitêre, nie-gewelddadige en holistiese werklikheidsbegrip-en vanweë ons onvervreembare verbinding met die land en hulpbronne waarop expan- en sjionistiese samelewings afhanklik is-beskou deur die Euro-Amerikaners en hul kohorte as inherent bedreigend . Christenskap word deur Amerikaanse beleidmakers beskou as 'n manier om ons te omskep in 'n subgroep binne hul hiërargie, 'n etniese groep of 'n minderheid, en daardeur nie meer gevaarlik vir hul sosiale orde nie. Hierdie agenda is tydens die Lake Mohonk -konferensie uitgedruk as 'n mandaat vir sendelinge om "op te tree as een liggaam wat 'n groot kiesafdeling verteenwoordig en hul verskillende kragte tot 'n groot doel te kombineer, die Amerikanisering, beskawing en Christelikheid en die skaamte van die inboorlinge van die grond." [x]
By die St. Mary's Catholic Mission by Red Lake wou die personeel ons in hul verbeeldingswêreld bring en tegelykertyd hulself beskerm teen die ervaring van ons wêreld. Sommige van die verdedigingsmeganismes van die Lislakh -hiërargie het duidelik geword. Toe ek vrae stel wat volgens die nonne dreigend was, het hulle my geklap en gesê: "Blind geloof!" Hulle het my nie geleer in die sin dat Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway sou verwag dat iemand geleer sou word-hulle het my geprogrammeer. Die pragtige, liefdevolle werklikheid van my oupa was te veel deel van my werklikheid sodat die programmering kon bly, hoewel die brutaliteit van die Mission School -ervaring genoeg was om my en elke ander te veroorsaak Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway kind wat dit ervaar het, jare en jare van angs. Middel en eacute godsdienstige ouderlinge het gesê: 'Moenie glo nie, hulle lieg', maar ek moes verstaan ​​wat dit sou veroorsaak dat mense sou optree soos die sendelinge en ander Europese mense hier opgetree het. Daar is meer om te weet as om eenvoudig die Euro-Amerikaners as 'leuenaars' te verwerp. Ek moes uitvind hoekom hulle gedoen het wat hulle gedoen het, en hoe hulle dink.
Die aard van die Lislakh -werklikheid hou direk verband met die probleme van die Aboriginale inheemse mense met Indiërs. Dit maak nie saak of Europeërs of M & eacutetis in vere aantrek, sê dat hulle Indiërs is en dwaas optree nie. Dit is nie ons probleem nie. Die probleme ontstaan ​​wanneer immigrante probeer om die identiteit van die inheemse inheemse mense te eien en te herdefinieer deur te beweer dat dit 'Amerikaanse Indiane' is en sodoende die vervreemding en diefstal van ons land en die vernietiging van ons omgewing en skaamte, ons kultuur en ons mense.
Die uitvinding en instandhouding van Indiërs vind in Europese tale plaas. Daar is geen woord vir Indiër in die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway taal-die M & eacutetis gebruik die woord Shi-nabbe maar dit is 'n woord wat hulle gesteel het en in 'n korter woord gebreek het. [xi] Indiërs is 'n deurslaggewende tema van die Euro-Amerikaanse mitologie oor hul verhouding tot hierdie land en hul identiteit as 'Amerikaners'. Baie word baie senuweeagtig as hulle sien dat hulle die gevaar loop om hul Indiërs te verloor. Metafisiese Indiërs is onontbeerlik vir die Amerikaanse droom. Met chirurgiese presisie skryf die vormers van die publieke opinie hul Indiërs om uit te beeld watter uiterste van die goed-kwaad tweespalt aan die nood van die oomblik voldoen. Indiane was gepolariseer as die Noble Savage, hulle is ook uit die ergste vrese van die Euro-Amerikaners versamel, en daar is 'n oneweredige aantal Indiërs in die gevangenis weens die tweespalt van hierdie geprojekteerde stereotipe. Van die goddelose heks wat agter Hans en Gretel aan geloop het, tot die Groot Slegte Wolf wat Rooikappie geëet het, die Indiërs is die teenoorgestelde van wat beskaafde en Christelike Euro-Amerikaners vermoedelik is of vrees dat hulle mag wees. As sodanig balanseer hulle die sosiale vergelykings van kunsmatige tweeledigheid. Sonder Indiërs as 'n buffer tussen hulself en die werklikheid van hul geskiedenis, is die Euro-Amerikaners in die posisie om 'n paar baie pynlike waarhede te konfronteer.
Tweespalt en paradoks
Professor-filosoof Harvey Sarles (vir wie ons bedank dat ons langafstandoproepe teruggekeer het om 'n paar van hierdie kwessies te bespreek), en taalkundige-filosoof Noam Chomsky, vir wie ons dankbaar is vir die beantwoording van ons briewe, het my albei gehelp om duideliker te verstaan ​​en te skroom oor die manier waarop die Lislakh -mense dink. Wat godsdiens betref, bedank ek dr Sarles vir sy advies, "lees Genesis, Johannes en Openbarings van die Bybel, om te help verstaan ​​hoe hulle dink. As u wil weet, lees dit sonder om kwaad te word."
Lislakh-werklikheid is 'n gedagte-spel vol kunsmatige paradokse. Goed en sleg, Jekyll en Hyde, God en Satan is almal deel van die abstrakte entiteit, wat tot uiterstes gedwing word en dan uitmekaar gehou word deur kunsmatige kategorieë van gekompartimenteerde denke. Verantwoordelikheid is 'n inherente deel van Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway werklikheid, maar is vermybaar in die kompartemente van lineêre Europese werklikheid. Solank sekere reëls gevolg word, kan 'n Lislakh ontduik dat hy die verantwoordelikheid en skaamte aanvaar vir die gevolge van sy dade, ten minste binne die gedagtes van sy gedagtes.
Ek kan van die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway kultuur in die Euro-Amerikaanse kultuur, en ek is steeds dieselfde persoon. Ek is gemaklik met my identiteit en ek weet wie ek is. Die antieke wortels van my mense groei diep hier in hierdie land. Ek is nie 'n vreemdeling hier nie. Ek is nie 'n Europeër nie, en in Duitsland het ek die verbinding met die inheemse inheemse plek gevoel waarmee Euro-Amerikaners op hierdie vasteland moet saamleef.
Die meeste Europeërs, insluitend die Chippewa -Indiane, kan nie in die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway kultuur. Hulle kan na iets kyk en dit nie sien nie, omdat hulle nie weet hoe om buite hul voorgeskrewe definisies van die werklikheid te kom nie, en na die werklike wêreld te kyk.Die omvang van hul losmaking van die werklikheid is duidelik sigbaar by die lees van Europese filosofie en godsdienstige tekste. Elke filosofiese skool waar die praktisyns ernstig wonder of hulle bestaan ​​of nie, word vasgevang in masochistiese gedagtespeletjies. Van die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway perspektief, is daar raaisels, maar geen paradokse nie. Ons voortdurende kontak met Oupa die Middel en eacute, met ons inherente natuur as lewende wesens, en met Ouma Aarde waar ons vandaan kom en waarheen ons sal gaan, maak ons ​​nie primitief of onkundig nie.
Ek het niks teen die Joods-Christelike of Islamitiese tradisies (of enige van die ander wat hulle Wêreldgodsdienste noem nie), as die persoonlike spiritualiteit van diegene wat hierdie filosofieë opreg leef. Die Heilige Romeinse Ryk en ander Joods-Christelike Kerke is egter ook politieke instellings-en die individue van wie die instituut en stellings saamgestel is, dra die verantwoordelikheid vir die optrede van die instellings. Joods-Christene, veral die Katolieke en Protestantse Biskoppe, is op my land. Anderhalf eeu lank het hulle onvoorstelbare geweld teen my mense gebruik. Hulle het vir my mense gesê dat hulle 'weet hoe om te lewe' en dat hulle die kultuur, tradisies en godsdiens van die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway. [xii] Dit is met hierdie agtergrond wat ek skryf wat ek oor Joods-Christene doen. Alle mense in die wêreld het die reg om op hul eie grond te woon, in harmonie volgens hul eie tradisies.
Die oorvloedige, harmonieuse en weelderige paradys wat beide hierdie kontinente omvat, was 'n uitdrukking van die inheemse inheemse volke se godsdiens en filosofie. Die Europeërs kon nie glo dat so 'n plek ooit bestaan ​​het nie, en die wonder daarvan was dat hulle maklik mites van Golden Cities en Fountains of Youth glo. Dit is dieselfde mense wat geglo het dat die wêreld plat is, en wie se tale tot vandag toe spore van platwêrelddenke behou. [xiii]
Die Europeërs wat na hierdie vastelande gekom het, kom uit 'n geplunderde woesteny. Die oorloë wat heen en weer in Europa gewoed het, het die Europese ekosisteem vernietig en die water besoedel. Die sosiale disharmonie en ekologiese vernietiging wat die gevolg is van die Lislakh-oorlogspraktyk, was 'n teelaarde vir talle plae. Oorlog skep massas honger mense en bevorder die verkragting van sowel die vroue as die land. Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway beskou hierdie soort gedrag as onaanvaarbaar en kranksinnig.
Die Lislakh -paradigma van wêreldoorwinning kom direk uit hul godsdienste. Hulle onthef hulself van verantwoordelikheid deur terug te trek in die abstrakte, en onlangs deur te sê "kerk en staat is apart", maar die heel eerste hoofstuk in die Joods-Christelike Bybel bevat die politieke vermaning: [xiv]
. en God sê vir hulle: Wees [sic] vrugbaar en vermeerder en vul die aarde aan en onderwerp dit; en heers oor die visse van die see en oor die voëls van die lug en oor al die lewende wesens wat op die aarde beweeg.
Ons sien nie die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Middel en eacute strek verder as ons inheemse inheemse lande-hoewel daar ander Aboriginale inheemse tradisies is wat op elke plek van ouma-aarde hoort. Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway glo daarin om ons eiendom te waardeer en met respek daarvoor te sorg, eerder as om ons eie ekologiese infrastruktuur te ontgin, en dan iemand anders te soek om te beroof. Byna 'n miljoen jaar lank leef ons in harmonie. Ons het nooit alles geneem nie, en ons het seker gemaak dat daar genoeg oor is vir toekomstige genera en beskrywings. As 'n jong persoon sonder meer meer aandag neem as wat hy nodig het, of 'n lewende wese sonder goeie rede doodmaak, kry hy beslis 'n vriendelike, maar effektiewe lesing van een van die Clan Mothers.
Ek het 'n bedoelende wit vriendvraag gehad oor hoe ons kon oorleef sonder om ekspansionisties te wees. Hy het nie verstaan ​​dat ons in harmonie leef nie net met ons omgewing nie, maar ook met ons bure, en dat ons op ons eie grond genoeg is Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway om harmonieus as 'n nasie te oorleef gedurende die sestig eeue van wrede vrede en twis wat die opkoms en ondergang van elke Lislakh -ryk omvat.
Die ekspansionistiese wêreldbeskouing van die Lislakhs verhinder hulle omgang met die mense wat hul bure is onder harmonieuse omstandighede. Vrede en harmonie is twee verskillende dinge.
Sosiale hiërargie beteken parasitiese sosiale verhoudings. Joods-Christendom gebruik die konsep van sonde om mense in hul web van gesentraliseerde beheer te bring. Die metafoor wat die Joods-Christelike Bybel gebruik om hierdie intrinsieke parasitisme te beskryf, is 'n kannibalistiese: 'eet van my vlees, drink van my bloed', met die verduideliking dat die menslike offer van Jesus Christus 'die sonde' sal wegneem '.
Mense sal die hele dag in die kerk deurbring, boete doen vir hulle sondes, op soek na rituele reinheid. [xv] Indiese godsdiens is op hierdie manier dieselfde as die Christendom. Skuld is een van die hake wat gebruik word om mense se psige te vang. Dit is 'n noodsaaklike deel van die ekonomiese stelsel en motiveer mense dikwels om al hul wêreldse goedere aan die kerk (of ander liefdadigheidsorganisasies wat die algemene struktuur ondersteun) te skenk, omdat hulle sondaars is. Daar was, en kan weer, harmonieuse, gebalanseerde gemeenskappe wees sonder sulke sielkundige verdraaiing.
Ek onthou my eerste ervaring van Christelike kannibalisme by St. Mary's Catholic Boarding School by Red Lake. Dit was traumaties en diep, en vir iemand uit die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway tradisie, grusaam te bowe. Die nonne het vir ons kindertjies gegee wat hulle gesê het ons 'eerste nagmaal' was, met instruksies oor hoe ons 'die gasheer' moes ontvang. Hulle het ons vertel dat die Nagmaalwafels die 'liggaam van Jesus Christus' is, en ons het gesê dat ons nie daaraan moet kou nie, omdat ons in Jesus Christus sou byt. Hulle het ons gesê ons moet die wafel laat smelt in u mond.
Gedurende die eerste jare wat ek by die Sendingskool was, was daar 'n Katolieke gemeenskapsgeleentheid waarin St. Nick lekkergoed en appels na kinders gebring het, net buite die seuns se gebou by die skool, rondom Halloween. Sint Nick was geklee as 'n pous, met 'n skewe staf en 'n groot hoed wat my nou herinner aan die hoede wat die Ku Klux Klan gedra het. Die Wit Indiërs het 'n liedjie gesing oor "Ho, Ho, Ho, die Goeie St. Nick." Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway was agter in die saamgestelde groep. Die ouer kinders fluister vir ons kleintjies, "dis Johnny Windigo." Die M & eacutetis het verander Windigo om 'n reuse -gees te beteken wat siektes kan bring en mense en al die ander kan eet. Die harmonieuse Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway begrip van Windigo is deur die Chippewa getransformeer M & eacutetis om aan te pas by die Lislakh taalkundige dualisme van goed en kwaad.
Die swart klere
Die Franse was die eerste Europeërs wat 'n georganiseerde teenwoordigheid in die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway Nasie. Die ekonomiese voorwendsel was die bonthandel, maar wat die Europeërs regtig wou hê, was alles wat ons het. Vader Louis Hennepin was een van die vroeë Franse ontdekkingsreisigers, en sy beskrywing is 'n onvoorstelbare en skaam, ondenkbare rykdom. Vader Hennepin, wat veronderstel was om die beliggaming van Christelike waardes te wees, skryf van sy ekspedisie in 1679: [xvi]
Ons het baie goeie ryp druiwe gevind, so groot soos damsonpruime om dit te kry die bome afkap waarop die wingerdstokke geklim het. Ons het wyn gemaak wat ons byna drie maande en 'n half gehou het.
Hennepin skryf ook oor die steel van die koring van die inheemse inheemse mense, om diere dood te maak en slegs 'n klein deel van die vleis te neem en om bome af te kap vir wat hy 'sekuriteit' genoem het.
Die Europeërs was so lank verarm, dat hulle nie die enorme rykdom kon hanteer wat as gevolg van Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway nie-gewelddadige en egalitêre manier om alles in balans te hou, was eenvoudig daar. In die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway denkwyse, dit was nie nodig om iets op te sluit nie. As iemand iets nodig het, het hulle geneem wat hulle nodig gehad het. Ons ekosisteem was ongeskonde en volop, en daar was genoeg vir almal.
Die "swart klere" was deel van die eerste golf van Europese migrante. Een van die woorde vir Fransman in die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway taal is Ons-my-tig-o-ji, wat die "houtstokkies" (kruisigings) beskryf wat die Franse Katolieke Priesters rondgeswaai het toe hulle my voorouers ontmoet het.
Toe die "Black Robe" Christen sendelinge hier aankom, het hulle aan die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway, "jy het erfsonde, ons moet jou doop om jou sonde af te was." Die konsep van erfsonde is nie in ons kultuur nie. Die doop word gebruik om mense in die Christelike hiërargiese struktuur te bring, hul selfbeeld weg te neem en hulle soos skape in die kraal te beheer.
Die Christelike pioniers het albei kante van hul tweeledigheid gebruik om mense in hul stelsel te bring, ook met die etiket "AntiChrist." As 'n inheemse inheemse persoon sê: 'Ek glo nie in wat u sê nie, ek het my eie tradisie', het die Christen -sendelinge geantwoord met die beskuldiging 'u is die werke van die duiwel'. Hulle het ons gebel Middel en eacute langhuise "Grand Medicine Lodges", met baie sterk negatiewe konnotasies. Die vroeë Sendelinge het probeer om die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway, die vertaling van name soos Ma-ji-que-wis, wat 'lewensenergie', [xvii] beteken as 'Bose Gees'. [xviii]
Die pogings van die Amerikaanse regering om die Middel en eacute was 'n doelbewuste deel van hul breër agenda om die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway en ander inheemse inheemse nasies. Soos biskop Whipple tydens die Mohonk -konferensie in 1890 gesê het: [xix]
Onthou, geen nasie het die verlies van sy godsdiens ooit oorleef nie. Dit was miskien 'n baie swak godsdiens en vol bygeloof, maar op die oomblik dat dit die gevoel van aanspreeklikheid verloor het by 'n onsigbare mag, en geen standaard van reg buite homself gehad het nie, het dit vergaan soos die stof van 'n droom.
Die Amerikaanse regering het spesifiek Christelike kerke by Red Lake gesubsidieer. [xx]
Senator Albert Beveridge verduidelik die verhouding tussen die Joods-Christendom en die Verenigde State in terme van Manifest Destiny in 'n toespraak voor die Amerikaanse senaat in 1900:
Ons sal ons deel van die missie van ons ras, trustee, onder God, van die beskawing van die wêreld, nie verloën nie. En ons gaan vorentoe met ons werk. met dankbaarheid vir 'n taak wat ons krag werd is, en met dank aan die Almagtige God dat Hy ons as sy uitverkore volk gekenmerk het, om voortaan te lei in die wedergeboorte van die wêreld. President, hierdie vraag is dieper as enige kwessie van partypolitiek dieper as enige kwessie van geïsoleerde beleid van ons land, selfs dieper as enige kwessie van grondwetlike mag. Dit is elementêr. Dit is rassisties. God berei die Engelssprekende en Teutoniese mense al duisend jaar lank vir niks anders as nietige en ledige selfbeskouing en selfbewondering voor nie. Geen! Hy het ons die hooforganiseerders van die wêreld gemaak om 'n stelsel te vestig waar chaos heers. Hy het ons die gees van vooruitgang gegee om die reaksiekragte oor die hele aarde te oorweldig. Hy het ons bedrewe in die regering gemaak sodat ons die regering kan bestuur onder woeste en seniele mense. As dit nie so 'n krag soos hierdie was nie, sou die wêreld in barbaarsheid en nag terugval. En van al ons ras het Hy die Amerikaanse volk gemerk om uiteindelik leiding te neem in die wedergeboorte van die wêreld. Dit is die goddelike missie van Amerika, en dit behels vir ons al die wins, al die heerlikheid, al die geluk wat vir die mens moontlik is.
Ek het ook die beleid van Manifest Destiny gehoor wat uitgedruk word in terme van "my broer se bewaarder".
Ondanks die bewyse in hul eie geskiedenis, lyk dit asof die meeste Euro-Amerikaners bykans onoorkomelike probleme het om te sien in watter mate hulle hul persoonlike soewereiniteit aan Joods-Christelike godsdienstige instellings verloor het. God word erken as hul uiteindelike soewerein op elke stuk van hul geld, in hul troubelofte en tydens hul regerings- en geregtelike seremonies. Die meerderheid Euro-Amerikaners ontken egter die aard van hul verhouding met Joods-Christelike instellings. Omdat hulle geen verwysingspunt het buite die Christelike wêreldbeskouing nie, is hulle afgesny van bewustheid van hul lewe, hul verhouding tot die aarde, hul liggame en 'n groot deel van hul gedagtes.
Die mense van die Westerse beskawing sê: "jy is vry." Gratis is 'n misbruikte woord. Van wat ek in die Euro-Amerikaanse samelewing beleef het en om hul tale te bestudeer, het ek nog niks gekry wat gratis was nie. Daar was altyd 'n prys, en dit was gewoonlik baie hoog. Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway hoef nie te sê: "jy is vry nie." Daar is geen woord-vir-woord-vertaling van die Engelse woord gratis in ons taal nie. Vryheid was net 'n natuurlike deel van die lewe, sonder iets onvry as 'n vergelyking.
Die Indiese godsdiens wat gewild geword het, is nie die Aboriginale inheemse godsdiens nie, en dit is nie inheems in hierdie land nie. Die Chippewa Indiese godsdiens is 'n Kreoolse godsdiens, wat elemente van die Franse feodale volkskatolisisme en Islam kombineer. [xxi] Hierdie Indiese godsdiens het sommige ook geplagieer Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway materiaal, herinterpreteer in 'n hiërargiese Joods-Christelike struktuur, en bevat 'n paar bygelowe wat voortspruit uit die M & eacutetis-ervaring op hierdie kontinent. Onder die bediening van biskop Baraga en ander sendelinge in die 18de en 19de eeu, is die Indiese godsdiens in Chippewa verder aangepas om aan die katolieke dualiteit te voldoen.
Daar is ook 'n nog nuwer Indiese godsdiens, 'n groep kultusse wat geskep is in reaksie op die Euro-Amerikaanse vraag na 'Indiese spiritualiteit'. Hierdie Indiese godsdiens het 'n paar van die M & eacutetis Chippewa -godsdiens opgeneem. Die Euro-Amerikaanse mense wat aangetrokke is tot die Indiese godsdiens, is gereeld mense wat voel dat daar iets ontbreek in die godsdienstige tradisies. Hulle soek na die Indiese godsdiens om die leemte in hul lewens te vul, in die hoop om hulself en hul spiritualiteit te vind. Hulle gaan Aboriginal Inheemse spiritualiteit nie vind in die Indiese godsdiens nie-patrilinaal is Indiane Lislakh-immigrante, net soos die Blankes. Die Indiese kultuur is sedert die koloniale tye herontdek om die vorm van Joods-Christelik en skaam te pas: [xxii]
Op 'n konferensie wat in 1702 deur Conbury gehou is met vyf van die Indiese Sachems, in Albany, het die Indiane die hoop uitgespreek dat die koningin 'n goeie ma sou wees en vir hulle iemand gestuur het om vir hulle godsdiens te leer. Vertalings is gemaak om die Mohawks te help met die lees van die Skrif in hul taal.
Alhoewel daar 'n paar opregte M & eacutetis is wat die rol van Indian Medicine Men speel, het die Indiese godsdiens al die probleme van gewilde kultusse, insluitend sekere Christelike persoonlikheidskultusse van die elektroniese media. Die mense wat 'n Indian Medicine Man word, word vasgevang in 'n onmoontlike rol. Die Indiese godsdiens is, net soos die Joods-Christendom, gesentraliseer, en die volgelinge van die Medicine Man het onbereikbare verwagtinge van hom. Sommige van hierdie mans in Indiese medisyne word gevang deur hul eie ego, en word vasgevang deur die struktuur van die Indiese godsdiens in situasies wat vernietigend is vir hulself en hul volgelinge.
Voor die burgerregtebeweging het die Aboriginale inheemse godsdiens ondergronds gegaan. Toe die Amerikaanse Indiese Beweging en ander burgerregtebewegings die Aboriginale inheemse godsdiens uitbring, kom die ware geestelike mans, die inheems in hierdie land, vir 'n kort rukkie na vore. Veral onder die Lakota was daar mense wat almal met 'n opregte hart kom soek het. Die Amerikaanse regering het dit raakgesien en verstaan ​​die bedreiging wat egalitêre Aboriginale inheemse spiritualiteit vir die gesentraliseerde hiërargiese en shycale instellings van die Joods-Christendom inhou. So het die Amerikaanse regering die Wet op Indiese godsdiensvryheid in 1978 aangeneem. Daarna het die inheemse godsdienste teruggekeer ondergronds, en daar was 'n groot oes van wanna-be Instant Indian Medicine Men.
Een van die probleme is dat die Indiane hul identiteit verloor het, selfs al het hulle moontlik 'n Aboriginale inheemse ma of ouma gehad. Deur hul blanke vaders en grootvaders het hulle deel geword van die Europese kultuur. Hulle verbintenisse met die Aboriginale inheemse godsdiens-as hulle ooit op hierdie vasteland gehad het-is geskiedenis. Sommige het Instant Indian Medicine Men geword uit eiebelang, eerder as uit 'n verbintenis om hul gemeenskap te dien, en baie van hulle is vasgevang in hul eie mistiek. Niemand het geweet wat aan die gang was nie, en hulle doen dit nog steeds nie, omdat hulle nie verbind is nie en nie in harmonie is nie. Hulle sit vas in hiërargiese denke. Een man van Indiese medisyne sou iets sê, en 'n ander sou hom weerspreek. Daar was, en is nog steeds baie opgeblase en hokus-pokus-aansprake: genesing van kanker en al die ander. Daar bestaan ​​nie iets soos 'n Indian Medicine Man nie Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway kultuur, en was nog nooit. Daar is geen woorde in Engels om die godsdiens, filosofie en medisyne van te beskryf nie Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway mans en vrouens.
Ek het 'n lang gesprek gehad met 'n Lakota -man wat sy tradisionele godsdiens gehou het. Hy het vir my gesê: 'U word gebore in die Middel en eacute deur jou Dodems. Vir ons is dit anders. "Ek kan nie namens die Lakota praat nie.
Daar is baie valse profete in die Christendom. Die Indiese godsdiens wat deur die kongres uitgevaardig is, het ook valse profete. Die Indiane wat deur die Euro-Amerikaners geskep is, praat oor 'my Indiese tradisies', maar hulle plagiaat die tradisies van die inheemse inheemse mense en herdefinieer dit in hiërargiese terme. Hulle het alles gesteel behalwe ons waardes. As hulle ons waardes gesteel het, sou hulle nie lieg oor hul identiteit nie, stereotipes en venynige etikette bevorder, ons eiendom eis en die volksmoord verberg.
Die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway ons pow-wows verloor het, wat voorheen Aboriginale inheemse geleenthede was wat vir almal oop was. Ek het sedert die vroeë 1980's nog nie na 'n pow-wow gegaan nie, want hulle het niks met die te doen nie Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway langer nie. Die pow-wows wat deur die Chippewa-Indiane bestuur word, word gekommersialiseer, met toegangspryse en danswedstryde met groot geld. Die musiek by die Chippewa pow-wows is nie die musiek wat ek onthou uit die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway pow-wows van my kinderjare.Die vibrasies van die Chippewa pow-wows is nie meer inheemse inboorlinge nie. Die M & eacutetis bespot die kultuur van die mense wat hulle probeer naboots, en sommige mans dans in jingle rokke vir vroue. Ek het ook gesien hoe pow-wows aangebring is deur Boy Scouts en ander White Indian Dance Groups. In die 1970's was daar so 'n groep wat deur Europa gereis het, en wat hulle voorgehou het, was nie die Aboriginale inheemse kultuur nie.
Die sweet lodge is een van die Aboriginale inheemse medisyne wat tot 'n hoofseremonie van die Indiese godsdiens verander is. Dit is uit konteks gehaal en herinterpreteer met hiërargiese mistiek. Die sweet lodge is goed vir jou. Soos 'n sauna, maak dit 'n persoon skoon, wat nodig is. Maar soos dit in die Indiese godsdiens gedoen word, is daar baie hokus-pokus wat niks anders is as uitbuitende vertoon nie. Dit het 'n simbool geword, beide vir die Indiane en vir die Katolieke (wat dit in hul godsdiens inkorporeer), verander van die werklike in die abstrakte. Die Katolieke het die afgelope paar jaar 'n gesamentlike poging aangewend om die Indiese simboliek in hul mis te inkorporeer (altedoeke met boksleer, sterdekwiltjies oor sweethuise, ens.), Om aan hul Indiërs te hang. Dit is nie die eerste keer dat Christen -sendelinge probeer om Aboriginale inheemse intellektuele eiendom in hul hiërargiese struktuur op te neem nie. Christen sendelinge het baie geneem Ahnishinah & shyb & aelig & oacute t jibway woorde en dit omskep in hul eie waardestruktuur. Byvoorbeeld die woord ja-w & eacuten-da-go-si-win, waarvan Baraga gedefinieer het dat dit geluk, geluk en voorspoed insluit, omskep in 'Nagmaal'. [xxiii] Joods-Christene het 'n lang tradisie om die godsdienstige simbole van ander mense toe te eien en te assimileer. Kersbome is nog 'n voorbeeld. [xxiv] Ek sien geen behoefte aan 'n godsdienstige celebra en 'n stelling wat gekenmerk word deur rituele ontbossing nie.
Die Indiane sê 'ons is 'n soewereine nasie', maar wat hulle gebruik, is Euro-Amerikaanse soewereiniteit, wat teen hul eie mense gebruik word, en ook om die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway, oor wie hulle geen jurisdiksie het nie. Die Amerikaanse regering beëindig hul beheer oor Indiërs deur middel van wetgewing soos die Indian Freedom of Religion Act en die wysigings daarvan, insluitend die wetsontwerp van die Senaat 1994 S. 1021. Hierdie eensydige wetsontwerp oortree die vestigingsklousule van die Amerikaanse grondwet, handves van regte en regeer die Indiese godsdiens. 'N Federaal erkende Indiër moet byvoorbeeld 'n Amerikaanse regeringslisensie kry om 'n arendveer te besit.
Die Verenigde State gebruik ook die Indiese godsdiens en hul eensydige wetgewing oor Indiese godsdiensvryheid om te probeer aanspraak maak op onregverdigbare jurisdiksie oor die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway en die Middel en eacute. Daar is geen manier waarop hierdie immigrantevolk jurisdiksie en insig kan aanvaar oor die Aboriginale inheemse volke van hierdie kontinent nie, en ook nie oor antieke godsdienste en filosofieë wat baie ouer is as al hul sogenaamde wêreldgodsdienste nie. Ons is bekommerd oor die manier waarop die Indiese Wet op Vryheid van Godsdiens gebruik word om die grafte van ons te plunder en te ontheilig Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway voorouers. Hierdie grafte is nie "Indiese heuwels."
Ek is nie 'n medisyneman nie, en ek is nie 'n profeet nie. Ek is 'n mens. ek is gebore Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway, en ek het 'n ander manier om na die wêreld te kyk as die Euro-Amerikaners. Wat ek oor ons godsdiens skryf, word algemeen bekend Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway. As mense my die waarheid kom vra, sê ek vir hulle dat soewereiniteit binne elke persoon is. As 'n persoon die bos binnegaan en deel daarvan word, in plaas daarvan om van buite te kyk, kan u begin verstaan ​​wat die Middel en eacute en ander Aboriginale inheemse godsdienste gaan oor.
Daar is geen kortpad nie, en nie amptelik gesanksioneerde of selfverklaarde tussengangers kan antwoorde gee op wat mense self moet ondervind nie. Die Middel en eacute toevallig die godsdienstige filosofie van die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway, en dit is wie ek is. Ek het niks met die Indiese godsdiens te doen nie. Dit is onnodig en skugter om 'n ander se godsdienstige filosofie toe te pas. Elke mens kan in gewelddadige harmonie kom met ouma aarde, met oupa, met lewe en dood, met die groot raaisel. Die instellings van die hoofstroom Lislakh-samelewing is versadig met geweld, en dit is nie altyd maklik om die totaliteit van u lewe geweldloos binne hul konteks te leef nie.
[i]. Een Middel en eacute boekrol wat dit onafhanklik kan dokumenteer, is in 'n museum, die Glenbrow-Alberta Institute, Alberta, Kanada genoem GAI-2 in Die Heilige Rolle van die Suidelike Ojibway [sic], Selwyn Dewdney, University of Toronto Press, 1975, bladsy 24. Met hierdie aanhaling, egter, a voorbehoud is in orde: die gepubliseerde interpretasie en verslae van Middel en eacute boekrolle word byna altyd deur blankes gedoen deur gebruik te maak van gekerstend M & eacutetis informante wat nie die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway taal of die Middel en eacute. Byvoorbeeld, sommige van wat etnoloë 'migrasierolle' genoem het, kan wees Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway boekrolle, maar hierdie boekrolle is herinterpreteer deur mense wat dokumenteerbaar is M & eacutetis, om by hul eie werklikheid te pas. Dit is waar van die M & eacutetis dat, soos aangehaal in Dewdney, bladsy 57, "Ons voorvaders, baie lewens gelede, aan die oewer van die Groot Soutwater in die ooste gewoon het. Hier is dit, terwyl dit in 'n groot stad [Montreal] vergader het." Nie hierdie , of die meeste ander dinge wat na bewering deel uitmaak van ons Middel en eacute tradisie in gepubliseerde verslae, is akkuraat van die Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway.
[ii]. Volgens die humanistiese geleerde en wysman Robert L. Satterlee, is die jaar van skepping vir fundamentalistiese Christene 4004 v.C. Hy het gesê dat dit oorspronklik 'bereken is deur 'n Britse biskop wat die geslagsregisters in die Bybel gebruik-en as iets eers in druk is, kry dit 'n eie lewe'. Satterlee het gesê dat die maand en dag waarin God vermoedelik sy skepping van 'n week lank voltooi het, "onbepaald is, vanweë die kalenderveranderinge sedert die Romeinse Ryk." Die skepping sou om tienuur die oggend voltooi gewees het, "maar dit is ook onnauwkeurig, want die rotasie van die aarde vertraag 1,5 sekondes per jaar."
[iii]. Die opkoms en ontwikkeling van die Wes -Europese beskawing , Tabel II, bladsy 3, Op. cit.
[iv]. Byvoorbeeld, in die Stamboom van die ekonomie, van Ekonomie, 'n inleidende analise, deur Paul A. Samuelson, professor, Massachusetts Institute of Technology, 1967 -uitgawe (eindstuk).
[v]. Die simboliese gebruike van die politiek , University of Illinois Press, 1967, bladsye 178-9.
[vi]. Die Buro vir Indiese Sake was deeglik bewus van die Lislakh -patrilien van hul Indiërs, en in die verslag van die kommissaris van 1890 het hy geskryf dat 'die vraag nie afhang van die hoeveelheid Indiese bloed nie, maar van die toestand van sy vader, onder die heerskappy van die burgerlike reg 'partus sequiter patrem, 'wat in hierdie klas gevalle geld. . Vattel, in sy Volkereg, bladsy 102, [skryf] soos volg: 'Deur die natuurwet alleen volg kinders die toestand van hul vaders en gaan hulle alle regte in' en voeg by dat hierdie natuurwet, sover dit het deel geword van die gemenereg. moet die reël wees in die saak voor dit. . "
Ondanks sulke wette dat die mense wat hulle tot Indiërs gemaak het, eintlik blankes was, het die B.I.A. Kommissaris verklaar die Amerikaanse Indiese beleid in 1890 as: "die mengsel van bloed moet egter in ag geneem word in verband met al die omstandighede van elke geval, gevolglik kan 'n vaste reël van toepassing op alle gevalle nie goed aanvaar word nie." Tien jaar tevore het die B.I.A. Kommissaris het gepleit vir die omskakeling van blanke mans in Indiërs "op die boeke" vir die uitreiking van 'n halfbroodjie. Die Buro het nie histories opgetree op grond van noukeurige aandag aan regs- of etiese lekkernye nie, omdat hulle filosofie was, soos die B.I.A. Kommissaris het in 1890 verduidelik: "Aangesien stamorganisasies onder bestaande omstandighede nou vinnig verbygaan, sal byna elke kwessie van belang, afhangende van die stamstelsel, opgelos word."
[vii]. Die Heilige Bybel (van die Judeo-Christene), gelisensieer "ingevolge die Patentbriewe wat deur wyle Majesteit Koningin Victoria verleen is. gewy aan die hoogste en magtigste Prins, James, deur die Grace of God, Koning van Groot-Brittanje, Frankryk en Ierland , Verdediger van die Geloof, ens. "Genesis 13: 14-17.
[viii]. Die Joods-Christelik-Islamitiese tradisie telegrafeer spesifiek hul voorneme deur hul voorskriftelike werklikheid te herdefinieer (wat slegs as beelde in hul gedagtes bestaan, eerder as as 'n fisies ervare, lewende werklikheid) om slegs Adam van Eden op te neem as die manlike stamvader van die mensdom. Wêreldoorwinning in hul terme sluit dit in alle mense moet dieselfde Y -chromosoom hê, wat van Adam afkomstig is-dat almal uit Joods-Christelike "saad" moet wees. In hul metaforiese en metafisiese wêreld het hulle hul doelwitte omskryf as reeds werklik. Hierdie politieke agenda vir die verowering van die wêreld word weerspieël in die pseudo-geskiedenis van hul Europese Indiane wat die Europeërs geskep het en wat die Europeërs valslik beweer dat hulle oor die Beringstraat gekom het (alhoewel hul patrilineêre afkoms Indo-Europees is en baie min van hierdie Indiërs selfs matrilinaal is inheems aan hierdie kontinent). Dit word ook weerspieël in die eksperimentele ontwerp en fokus wat wetenskaplike bewyse gelewer het van mitochondriale DNA wat beweer word dat alle vroue afstam van 'n beweerde Eva in Afrika. Daar was ander probleme met die ontwerp en uitvoering van hierdie spesifieke navorsing, maar die punt is-waarom het hulle nie eerder na die DNA van die Y-chromosoom gekyk nie?
[ix]. As jy 'n "wilde" dier in 'n hok sit, sal dit sukkel om uit te kom. Selfs 'n makgemaakte sal dit wil hê-daarom is die stede van die Westerse beskawing gevul met heinings en gevangenisse en gevangenisse. Maar as u 'n dier in 'n hok grootmaak, selfs as u dit binne -in die hok pynig, sal dit nie weggaan as u die deur oopmaak nie. As u dit uit die hok haal, loop dit weer in. Dit is deel van waaroor die herhalingsyfers in gevangenisse gaan-die gevangenes is te lank in 'n hok gehou en het die voorwaarde dat hulle in die gevangenis kan woon.
Dieselfde geld die gevangenisse van die gees wat deur die Lislakh-hiërargie geskep is-van die fundamentalistiese Joods-Christendom tot die kommunisme, van kapitalisme tot Islam, van hindoeïsme tot Noord-Amerikaanse demokrasie, die onderliggende struktuur is dieselfde. Mense soos Timothy Leary, Jean-Paul Sartre en Frederick Nietzsche het probeer ontsnap, maar hul taal en kultuur het hulle nie die begrip gegee om buite die Lislakh-boks te leef nie. Hulle het teruggetrek in die gevangenisse van hul gemoed en tevrede geraak daaroor.
Die Lislakhs gebruik tweespalt om mense binne hul kultureel en taalkundig gemaakte boks te hou. Binne die struktuur van illusies wat die 'skaduwees op die mure van die grot' van Plato se waarheid bevat, is die harmonieuse werklikheid verdraai en uitgerek, wat in onbeduidende polêre teenoorgesteldes gespan is. In die Lislakh -filosofie word die totaliteit van 'n lewende mens nie net gefragmenteer in hipotetiese skerwe van 'gees' en 'liggaam' en 'siel' nie, maar selfs die werklikheid van die lewe word ontken, maar fokus eerder op hul bedrieglike mitologie van 'dood' . " Lislakh-werklikheid-van-die-verstand word gekenmerk deur ontkenning, verlies van bewustheid in die swart gat van kunsmatige onderbewussyn en 'n oorheersende, transendente vrees. Onder die denkbeeldige mure wat die van die Westerse Beskawing, insluitend die Euro-Amerikaners, in die tronk sit, is die vlamme en die swawel van die hel, die vrees om jouself heeltemal te verloor in die swart afgrond van waansin en die gillende pyn om die liefde van familielede, gemeenskap te verloor , en hulle konstruksie van God. Die simboliese kannibalisme in die Christelike kerk is 'n metafoor vir hul vervaardigde werklikheid van psigiese kannibalisme en werklike sosiale parasitisme. As 'n persoon eers die werklikheid van homself en die verhouding met Ouma Aarde ken, is die illusoriese Lislakh -konseptuele bokse nie meer 'n gevangenis nie, en kan u die rustigheid en harmonie buite hulle vind.
[x]. Verrigtinge van die vyfde jaarlikse Lake Mohonk -konferensie , 1887, Eindverslag van die Besigheidskomitee.
[XI] . Baie van Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway woorde is gebreek toe ons in die vroeë 1900's gedwing is om in die houtkappe te werk. Die houtkapmaatskappye het gesê dat ons name 'te lank was om op 'n tjek te skryf', en dat hulle dit in elk geval nie kon spel of uitspreek nie. Hulle verkort die name tot betekenislose lettergrepe-hulle kon net sowel akronieme gebruik het. Die naam wat ek in die openbaar gebruik, Wub-e-ke-niew, is 'n verkorte weergawe van my regte naam, en hulle het dit verder verkort tot "Wub."
[xii]. Bv. Vader Allouez, S.J. (1665) het die Middel en eacute "'n valse en gruwelike godsdiens. hierdie mense is dof."
[xiii]. Vestigiale en verouderde denke was deel van hul leksikon, terwyl Europese ontdekkingsreisigers oor die horison gegaan het om nuwe wêrelde te ontdek, en terwyl hul ryke die uithoeke van die aarde verwoes het. Dit is nog steeds 'n deel van die Amerikaanse Engels, aangesien ruimtevaarders van die aarde af na nuwe horisonne in die ruimte beweeg.
[xiv]. Die Heilige Bybel , Genesis 1:28., Op. cit.
[xv]. 'Rituele suiwerheid' is 'n ou Lislakh -strategie vir die regverdiging en instandhouding van hul sosiale hiërargieë. Die 'rituele suiwering' van die Hindoes en ander nie-Joods-Christelike Lislak's is redelik duidelik vir sosiale wetenskaplikes in Anglo, hoewel die afhanklikheid van hul eie kultuur van dieselfde kunsmatige konstruksie vir hulle blykbaar onsigbaar is. 'Go and Sin No More' verskil nie van Hindoe -kaste -rituele nie, en dit is ook nie werklik nie. Wat my verbaas, is dat hoewel hebsug as een van hul 'sewe dodelike sondes' beskryf word, dit nie net aanvaarbare sosiale gedrag is nie, maar ook 'n noodsaaklike hoeksteen van hul sosiale ontwerp. Alhoewel daar 'n paar mense is wat wakker word, lyk die meeste Euro-Amerikaners onkrities in die aanvaarding van die paradokse van hul waardes. Of hulle nou die werklikheid erken of nie, dit is daar-en as gevolg van die ekologiese vernietiging, gaan die werklikheid na vore kom en hulle skop. Ontkenning is deel van hul kultuur, maar die hulpbronne wel weg, en geen herdefiniëring van die werklikheid sal hulle terugbring nie. Ontkenning werk slegs as daar 'n grens is waarbinne ander mense oorvloedige hulpbronne het. Die openbare betrekkinge oor die maan of die buitenste ruimte as die volgende grens is hokus-pokus. Die werklikheid is wanneer jy jou voete op Ouma Aarde het, en weet wie jy is en waar jy vandaan kom. Die Euro-Amerikaners se kultuur was so ontkoppel en skaam, so vasgevang in die ontkenning van waar hulle vandaan kom en wie hulle is, dat baie van hul mense net sowel in die buitenste ruimte kan wees op soek na goud.
[xvi]. Vader Louis Hennepin, Beskrywing van Louisiana, nuut ontdek in die suidweste van New France in opdrag van die koning, vertaal deur Marion E. Cross, University of Minnesota Press, 1938, bladsy 46.
[xvii]. 'N Meer presiese vertaling sou wees "die geestelike energie wat die dryfkrag tot lewe gee" hierdie woord is ook gebruik om 'n motorbattery te beskryf.
[xviii]. Minnesota Chippewa Commission Census , Nasionale Argief, Op. cit.
[xix]. Afskrifte van die Proceedings of the Lake Mohonk -konferensie , 1890, Op. cit.
[xx]. Dit het ten minste 320 hektaar vergoeding vir patentpryse ingesluit Ahnishinahb & aelig & oacute t jibway grond na die Rooi Meer "verminderde Reservaat", Katolieke en Protestantse Biskoplike Kerke, opgesom op bladsy CLXXIV van die Verslag van die kommissaris van Indiese Sake, 1890, Op. cit.
[xxi]. Byvoorbeeld, sommige soorte kralewerk het godsdienstige toon in die Chippewa -godsdiens. Baie van hul rituele voorwerpe is kralewerk, en die woord vir kraal in Chippewa vertaal grofweg na "klein geessaadjie". Die Chippewa beweer 'n tradisie om krale te gebruik, met die gebruik van een kraal wat nie deel uitmaak van die ontwerp nie, met die verduideliking dat strewe na volmaakte volmaaktheid 'n belediging is vir die volmaaktheid van die 'Groot Skepper'. Dit is 'n Islamitiese tradisie.
[xxii]. William Stevens Perry, D.D., L.L.D., Die geskiedenis van die Amerikaanse biskoplike kerk, 1587-1883, Boston, James Osgood & amp, 1885.
[xxiii]. Baraga, 'N Woordeboek van die Otchipwe -taal, Minnesota Historical Society Reprint, 1992, bladsy 167.
[xxiv]. "Hou jouself 'n heidense kersfees," in American Airlines Flight Magazine, November, 1993.
McLaws aan Emily McLaws, 28 Junie 1863, A Soldier's General: The Civil War Letters of Major General Lafayette McLaws, red. John C. Oeffinger (Chapel Hill: University of North Carolina Press, 2002), 194 Whitney, Herndon's Informants: Letters, Interviews and Statements About Abraham Lincoln, red. Douglas L. Wilson en Rodney O. Davis (Urbana: University of Illinois Press, 1998), 648 Washburne, William C. Harris, Lincoln's Rise to the Presidency (Lawrence: University Press of Kansas, 2007), 318 Abner R. Small, The Road to Richmond: Civil War Memoirs of Major Abner R. Small of the Sixteenth Maine Volunteers, red. HA Small (Berkeley: University of California Press, 1939), 51 Eerwaarde M. Colver, "Herinneringe aan die Slag van Gettysburg," 1902 Spectrum [Gettysburg College Yearbook, Special Collections], 179–80 Louis A. Warren, Lincoln's Gettysburg Verklaring: "A New Birth of Freedom" (Fort Wayne: Lincoln National Life Foundation, 1964), 48 Mark DeWolfe Howe, The Life and Letters of George Bancroft (New York: Charles Scribner's Sons, 1908), 2: 132.
Stuart, Herndon's Informants, 519, en The Lincoln Papers, red. David C. Mearns (New York: Doubleday, 1948), 1: 159.
Hay, dagboekinskrywing vir 25 Julie 1863, Inside Lincoln's White House: The Complete Civil War Diary of John Hay, red. Michael Burlingame & J. R. T. Ettlinger (Carbondale: Southern Illinois University Press, 1997), 67–68 Borrett, Briewe uit Kanada en die Verenigde State (Londen: J. E. Adlard, 1865), 252.
"Wat Abraham Lincoln gelees het: 'n Geannoteerde en evaluerende bibliografie," Journal of the Abraham Lincoln Association 28 (Summer 2007): 28–81.
Lincoln, "Toespraak aan die senaat van New Jersey in Trenton, New Jersey, 26 Februarie 1861, Roy P. Basler et al., Red. Versamelde werke van Abraham Lincoln, 9 vols. (New Brunswick: Rutgers University Press, 1953–1955), 4: 236.
Brooks, "Persoonlike herinneringe aan Abraham Lincoln," waargeneem deur Lincoln: Uitstuur van burgeroorlog van Noah Brooks, red.Michael Burlingame (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1998), 219.
Arnold, The Life of Abraham Lincoln (Chicago: Jansen, McClurg, 1885), 444 Hay, "Recollection of Lincoln: Three Letters of Intimate Friends", Bulletin van die Abraham Lincoln Association 25 (Desember 1931): 7.
Epstein, Lincoln en Whitman: Parallel Lives in Civil War Washington (New York: Ballantine, 2005), 15.
Bruce A. McConachie, Melodramatic Formations: American Theatre and Society, 1820–1870 (Ames: University of Iowa Press, 1992), 34 "Speech of Daniel Webster, of Massachusetts, 26 and 27 January 1830," Webster-Hayne Debate on die aard van die unie: geselekteerde dokumente, red. Herman Belz (Indianapolis: Liberty Fund, 2000), 85–86 Irving H. Bartlett, Daniel Webster (New York: Norton, 1978), 282–83. Sien ook R. Gerald McMurtry, "Lincoln Knew Shakespeare," Indiana Magazine of History 31 (Desember 1935): 265–87 Robert Berkelman, "Lincoln's Interest in Shakespeare," Shakespeare Quarterly 2 (October 1951): 303–12, David C . Mearns, "'Act Well Your Part': Being the Story of Mr. Lincoln and the Theatre," Grootliks Lincoln (New York: St. Martin's Press, 1961), 114–49, en James A. Stevenson, "A Providential Teologie: Shakespeare se invloed op Lincoln se tweede inhuldiging, "Midwest Quarterly 43 (Autumn 2001): 11–28.
Herndon to Jesse Weik, 1 Januarie 1886, The Hidden Lincoln, From the Letters and Papers of William H. Herndon, red. Emmanuel Hertz (New York: Viking, 1938), 117 Cullom, Walter B. Stevens, A Reporter's Lincoln, red. Michael Burlingame (Lincoln: University of Nebraska Press, 1998), 154.
Vreemd genoeg bray Bray die naam - dit was Clarence Edward Macartney (nie Charles) wat Lincoln en die Bybel geskryf het nie. Hy was ook nie 'n Metodis nie. Macartney was die predikant van die Arch Street Presbyterian Church in Philadelphia en ook 'n begaafde amateurhistorikus wat 'n biografie van George B. McClellan in 1940, sowel as Lincoln en sy generaals (1926), Lincoln en sy kabinet (1931), geskryf het, en Grant en sy generaals (1953).
Brooks, Lincoln Observed, 209–10 Gillespie to Herndon, 8 Desember 1866, Herndon's Informants, 508.
Die nalatenskap van Einstein-Bohr: kan ons ooit agterkom wat kwantumteorie beteken?
Kwantumteorie het vreemde implikasies. Om dit te probeer verduidelik, maak dinge net vreemd.
Die vreemdheid van kwantumteorie vlieg in die lig van wat ons in ons daaglikse lewens ervaar.
Kwantum -vreemdheid het vinnig 'n skeuring in die fisika -gemeenskap veroorsaak, aan elke kant deur 'n reus: Albert Einstein en Niels Bohr.
Soos twee onlangse boeke wat teenstrydige standpunte toon, woed die debat nog steeds byna 'n eeu daarna. Elke 'resolusie' het 'n hoë prys.
Albert Einstein en Niels Bohr, twee reuse van die 20ste eeu se wetenskap, was baie verskillende wêreldbeskouings.
Vir Einstein was die wêreld uiteindelik rasioneel. Dinge moes sin maak. Hulle moet kwantifiseerbaar en uitdruklik wees deur middel van 'n logiese ketting van oorsaak-en-gevolg-interaksies, van wat ons in ons daaglikse lewens ervaar tot in die diepte van die werklikheid. Vir Bohr het ons geen reg gehad om so 'n orde of rasionaliteit te verwag nie. Die natuur, op sy diepste vlak, hoef nie een van ons verwagtinge van gedra determinisme na te kom nie. Dinge kan vreemd en nie-deterministies wees, solank dit meer lyk soos wat ons verwag het toe ons van die atoomwêreld na ons wêreld van bome, paddas en motors gereis het. Bohr het die wêreld in twee gebiede verdeel, die bekende klassieke wêreld en die onbekende kwantumwêreld. Hulle moet mekaar aanvul, maar met baie verskillende eienskappe.
Die twee wetenskaplikes het dekades lank gestry oor die impak van kwantumfisika op die aard van die werklikheid. Elkeen het groepe fisici as volgelinge gehad, almal reuse van hul eie. Die groep kwantumontkenners van Einstein het die kwantumfisika -pioniers Max Planck, Louis de Broglie en Erwin Schrödinger ingesluit, terwyl Bohr se groep Werner Heisenberg (van roem oor onsekerheid), Max Born, Wolfgang Pauli en Paul Dirac gehad het.
Byna 'n eeu daarna woed die debat voort.
Wikipedia: Naslaanbank/Argief/Diverse/2006 31 Julie
Het die VSA grond uit Kanada gekoop wat vir die noordelike deel van die deelstaat Maine sou? As dit so is, het die aankoop 'n naam, het dit 'n Wikipedia -artikel, en is dit enige kaarte van die aankoop en kaarte van die VSA voor die aankoop?
Webster-Ashburton-verdrag Rmhermen 05:43, 31 Julie 2006 (UTC) Om u vraag meer direk te beantwoord, was Kanada 'n Britse besitting ten tyde van die Webster-Ashburton-verdrag. Die Verenigde State het 'n noordelike grens vir Maine geëis wat deur die provinsies Quebec en New Brunswick loop. Die Verenigde Koninkryk het 'n suidelike grens vir Kanada geëis wat deur die huidige Maine loop. Die gebied tussen die twee grense (noordelike Maine, 'n suidelike deel van die huidige Quebec en die noordweste van New Brunswick) is betwis tussen die twee nasies. Die Webster-Ashburton-verdrag was 'n kompromie wat die grens stel tussen die Amerikaanse en Britse gebied wat nou die noordelike grens van Maine is. Daar was geen aankoop nie. Enige kaart van die Verenigde State voor 1842 sal die betwiste gebied toon. 'N Amerikaanse kaart van voor die datum sou die gebied toon wat deur die Verenigde State geëis is, terwyl 'n Britse kaart die Britse eis sou toon. Marco polo 22:59, 7 Augustus 2006 (UTC)
Is dit moontlik dat 'n vuurvlieg of weerlig 'n blou lig afgee in plaas van 'n groen-geel lig? Dankie
Daar is baie subspesies van vuurvlieg sommige gloei geel, ander groen en 'n paar blou. Anton 15:14, 31 Julie 2006 (UTC)
wat kan nie optel of gewig verloor nie? Weet iemand die antwoord op hierdie raaisel?
Is dit nie omvattend beantwoord die laaste keer dat dit gevra is nie? Notinasnaid 08:03, 31 Julie 2006 (UTC) Dit is tog nie regtig 'n raaisel nie? 'N raaisel is "1. 'n Vraag of stelling wat doelbewus op 'n donker of raaiselagtige manier verwoord is en gestel is sodat dit raai of beantwoord kan word, veral as 'n vorm van tydverdryf 'n raaisel 'n donker gesegde. 'n moeilike of onoplosbare probleem 'n raaisel. " (OED). --Shantavira 10:07, 31 Julie 2006 (UTC) Gewig is 'n maatstaf van hoe twee massas mekaar op 'n gegewe afstand lok. Gegewe konstante massa, sal die gewig verander met 'n verandering in afstand. Daarom kan enigiets met massa 'n gewigsverandering hê. Iets wat "nie kan optel of [gewig verloor] nie", moet dus iets wees sonder massa. Soos: 'n gedagte, 'n idee, 'n woord, liefde, haat, tyd, ens. –RHolton ≡ - 22:44, 31 Julie 2006 (UTC) 'n Silinder gemaak van 'n legering van platinum en iridium van 39 mm hoogte en deursnee, wat by die Bureau International des Poids et Mesures (International Bureau of Weights and Measures) gehou word. As dit verloor of gewig kry, weeg dit steeds 'n kilogram - maar die gewig van elke ander item in die heelal verander. AllanHainey 13:55, 1 Augustus 2006 (UTC)
Hallo, ek het die afgelope tyd 'n paar keer 'n term 'borrel -era' raakgeloop. Wat beteken dit presies? Beskryf dit slegs 'n tydperk van internetontwikkeling? Ek sal enige iemand se antwoord baie waardeer, dankie! T
u is nie so slim nie ... die antwoord is eintlik 'n aktiewe aap .. dit kan skaars gewig optel of verloor.
Is u opmerking oor die verkeerde vraag 'n voorbeeld van hoe slim u is? :-) JackofOz 12:27, 1 Augustus 2006 (UTC)
wat is brute krag. is dit 'n manier om kode te breek. en hoe werk dit. Wat is ander maniere om kodes te verbreek?
Brute krag kan 'n paar dinge beteken. Waaraan u blykbaar belangstel, is 'n aanval van Brute Force. Daar is 'n verskeidenheid ander metodes vir kriptanalise, soos kriptanalise met rubberpype.-Philosophus T 09:01, 31 Julie 2006 (UTC) Philosophus verduidelik die basiese beginsels daarvan, so ek wil net byvoeg dat aanvalle met brute krag is die "basislyn" vir hoe veilig 'n digitale kode is. As daar 'n metode is wat dit vinniger breek, beteken dit dat die kode onveilig is. --ColourBurst 19:43, 31 Julie 2006 (UTC)
Ek dink aan 'brute force code breaking' as om elke moontlike kombinasie te probeer. Byvoorbeeld, 'n 4-syfer-numeriese PIN vir 'n kredietkaart het slegs tienduisend moontlikhede, wat almal binne 'n paar minute of ure met 'n rekenaar beproef kan word, mits die sagteware nie gesofistikeerd genoeg is om die PIN na 'n klein aantal foute. StuRat 23:37, 31 Julie 2006 (UTC)
Wil jy net weet of die luiaard van die Suid -Amerikaanse man, vrou en baba onder ander name bekend is? byvoorbeeld mannetjies, wyfies en babas staan ​​ook bekend as bulle, koeie en kalwers. dankie vir u hulp jinine-220.238.26.5 09:14, 31 Julie 2006 (UTC)
Geen luiaard of 'n lys diere name noem ander name nie. In werklikheid verwys die luiaardartikel op 'n stadium na 'baba -luiaards'. Rmhermen 17:21, 31 Julie 2006 (UTC)
Daar is 'n uitgebreide artikel oor bogenoemde. Ek het egter op verskillende plekke en foto's die volgende opgemerk: Waarom is daar geen sterre op die foto van die maanrover nie? Die maan het geen atmosfeer nie en behoort dus miljoene sterre te toon, alhoewel die lug verskyn swart. verduidelik asb. Thanx193.115.175.247 13:17, 31 Julie 2006 (UTC)
Aangesien dit 'n Wiki is, kan u dit self regstel, maar u moet registreer om prente op te laai - M. in un Spinnekop man • Review Me 13:37, 31 Julie 2006 (UTC) Sterre is nie sigbaar nie, want hulle is baie dowwe in vergelyking met die maanlandskap. As die film lank genoeg blootgestel is sodat sterre daarop verskyn, sal die voorgrondstof hopeloos te veel blootgestel word. As u 'n kamera het, kan u dit vanaand self eksperimenteer. Die atmosfeer van die aarde het min effek op dinge. Onbesoedelde lug blokkeer baie min sigbare lig (kan tans nie 'n presiese syfer vind nie, ek dink dit is 'n fraksie van 'n persent). Weregerbil 14:28, 31 Julie 2006 (UTC) Omdat hulle in 'n klankverhaal op aarde verfilm is! Adam Bishop 15:31, 31 Julie 2006 (UTC) Daar is 'n meer gedetailleerde bespreking hiervan by Apollo Moon landing hoax beskuldigings#Foto's en films. --Shantavira 15:32, 31 Julie 2006 (UTC) Ek neem aan dat u kan sien beide die sterre en die oppervlak van watter hemelliggaam u ook al met u oë is omdat die menslike visie aanpas, terwyl in 'n kamera dieselfde sensitiwiteit en blootstelling vir die hele CCD of film gebruik word. Maar waar word dit gedoen? In die oë of in die brein (of albei)? En sou dit nie moontlik wees om iets soortgelyks met kameras te doen nie? Ek het dikwels die probleem dat verskillende dele van die foto soveel verskil in helderheid dat ek hulle nooit die regte beligting kan gee nie. 'N Intelligente kamera kan agterkom dat verskillende dele van die beeld baie verskil in helderheid en die sensitiwiteit van die verskillende dele van die CCD daarby kan aanpas (sou nie met film werk nie). As ek daaraan dink, lyk dit nogal ingewikkeld. Hoe weet die kamera (of redigeringsprogrammatuur) aan watter van die twee 'n deel met 'n gemiddelde verligting behoort? Dit gee my weereens groot respek vir die manier waarop die menslike persepsie werk (of enige ander dier daarvoor). DirkvdM 07:58, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ek wil u vra hoe om die Minotaur en Centaur uit te spreek as hulle (Tar) of (Tor) as u my kan help dankie, en indien nie dankie. (e-posadres verwyder om strooipos te voorkom) —Die voorafgaande ongetekende opmerking is bygevoeg deur 69.47.252.104 (bespreking • bydraes) 13:58, 31 Julie 2006.
Gaan na  en . Klik op die luidspreker om 'n woord te hoor. Jacek Kendysz 14:12, 31 Julie 2006 (UTC) Volgens wiktionary: centaur word 'centaur' nader aan 'n 'o' uitgespreek (spesifiek IPA: [ˈSɛntɔː (r)]). Ek neem aan dat 'minotaur' baie dieselfde is. -Sam Pointon 14:23, 31 Julie 2006 (UTC)
Ek het onlangs oor Monadic Cyles gelees; ek wil weet of die son van die aarde 'n binêre tweeledigheid het? of om te vereenvoudig, draai ons son en sterrestelsel saam met 'n ander? Daar word in die boek wat ek lees, gesê dat dit wel so is, en met Andomeda, maar dit is 'n sterrestelsel, sodat iemand op enige manier 'n lig op hierdie onderwerp kan werp dan Anton 15:11, 31 Julie 2006 (UTC)
Vertel my net of daar iets is oor die boek wat u nie glo nie, en dan kan ons besluit of u dit moet glo of nie, skaters - M. in un Spinnekop man • Review Me 19:52, 31 Julie 2006 (UTC) Klink asof jy sterre en sterrestelsels deurmekaar maak. Ons sterrestelsel (die Melkweg) draai moontlik om 'n ander, maar ons ster (die son) nie. DirkvdM 08:04, 1 Augustus 2006 (UTC)
Wat ek glo waar is, is nie van belang nie. Wat ek wil weet, is: het ons son 'n binêre dubbele en indien wel, wat/wat/waar is dit.
Kom ons gaan terug. Ek het nog nooit van 'n binêre dubbele gehoor nie, en daar is nie enige treffers in Google wat relevant blyk te wees (behalwe een vorige vraag hier). Aangesien dit 'n gespesialiseerde term is, kan u ons dan laat weet waar u die term gebruik het (indien moontlik 'n URL) en hoe dit gedefinieer kan word as dit nie op 'n webwerf is wat ons kan besoek nie. Dankie. Notinasnaid 14:32, 1 Augustus 2006 (UTC)
Reg, Wiki het 'n artikel oor Binêre ster. (weet nie hoe om 'n skakel te maak nie) Het ons son so 'n binêre dubbele.? Ek waardeer u hulp opreg. Thanx193.115.175.247 14:54, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ag, ek dink jy sou vinniger reageer het as jy 'binêre vennoot' of 'metgesel' gesê het. Nee, die son het nie 'n binêre vennoot nie; dit is nie deel van 'n binêre ster nie, soos wetenskaplikes die term sou bedoel. As u egter met esoteriese kosmologie te doen het, is dit meer religie as wetenskap. Notinasnaid 15:16, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ek het eintlik te doen met esoteriese kosmologie. Welgedaan ou. Maar hoe sou ons weet of ons deel is van 'n binêre al dan nie. Om 'n binêre waar te neem, moet u die doplerverskuiwing gebruik, maar dit kan nie gedoen word nie, aangesien ons binêre vennoot altyd wegbeweeg of na ons toe beweeg. My eintlike probleem is dus dat ek probeer om 'n boek te skryf oor die verband tussen esoteriese godsdiens, Christendom, hiduïsme, budisme en wetenskap en hoe dit alles bymekaar kom as deel van 'n groter monadiese siklus. enige hulp op enige manier sal waardeer word. dankie.
As die son deel was van 'n binêre stelsel met 'n ster naby, sou ons dit sien. Of as dit swart was, sou dit steeds 'n beduidende uitwerking op die wentelbane van al die planete hê. Wetenskaplikes is egter in staat om planetêre wentelbane baie akkuraat te bereken, wat beteken dat daar nie 'n groot gravitasiebron in die omgewing kan wees nie. As u meen dat die hele sonnestelsel in 'n dubbele verhouding met 'n ster wat verder weg was, sou sien, sou die effek van die wentelbaan in die lig kom dat die sterrestelsel teen ons stelsel sou draai. Of so lyk dit vir my. Maar wat van kosmiese filosofie: dit is nooit korrek om te sê dat een ding net om 'n ander wentel nie. Terwyl die aarde om die son wentel, so wentel die son om die aarde. Beide beïnvloed mekaar. Omdat die aarde egter soveel kleiner as die son is, is die effek dat die son 'n klein slinger het, terwyl die aarde amper naby die middel van die son draai. Die son het dus 'n vennoot in elk van sy planete en asteroïdes. Notinasnaid 15:57, 1 Augustus 2006 (UTC)
Baie waar, maar ons sien miskien nie dat die ander bron om ons draai nie, aangesien dit so stadig sou gebeur. ons kan sien dat dit kom of gaan, afhangende van watter deel van sy siklus dit was, maar die sywaartse skuif op die verste punt is onmoontlik om waar te neem, waar of onwaar. En weereens dankie.
Koffiebone is eetbaar. Is koffiebessies, die vrugte waaruit die boontjies kom, eetbaar, en indien wel, hoe smaak dit? Is hulle kommersieel beskikbaar? Waarom word koffie slegs uit die sade van hierdie plante gemaak? hoekom nie ander soos lemoensaad vir verskillende soorte koffie?
Lees eers die artikel oor die koffieplant. Dit noem dat die bessies eintlik eetbaar is (let op die spelling). U sal moontlik ook belangstel in die artikel oor drupe, wat die klassifikasie van vrugte is waarin die koffiebessie behoort. --Bmk 16:11, 31 Julie 2006 (UTC) Ek het 'n rukkie gelede dieselfde vraag gevra en nooit 'n goeie antwoord gekry nie. Miskien het jy meer geluk. —Keenan Pepper 22:03, 31 Julie 2006 (UTC) Ons neem nie die soort "ek het nie 'n goeie antwoord van die naslaanbank" gekry nie, weet u. Ag nee. Ek sit eintlik op my bank neer terwyl ek intiemeer dat a) Twee nuggets wat ek opgetel het, is: "Ek het die bessies David probeer, dit is baie aangenaam op 'n soet manier. Blykbaar was dit oorspronklik die bessies wat As 'n drankie word die boontjies weggegooi. " en" Die koffiebessies is moeilik om te kou, so vroeë koffie -eksperimente was om die koffiebone te braai om dit eetbaar te maak. Gaandeweg begin mense warm water oor die geroosterde koffiebone gooi om maak die bekende koppie koffie. ". Miskien is die beste oorsig hier - genoeg oor die geskiedenis van koffiebessies. Hulle reken al duisende jare aan. b) Waarom nie ander sade nie. Hoekom nie inderdaad nie. Google, as u vriend, wil hê dat u Ersatz -koffie uit die oorlogsjare moet opsoek, gemaak van een of ander boontjie. Kortom, ek verbeel my dat daar 'n klomp dinge is wat min of meer smaaklike drankies maak, en baie wat dit nie doen nie, en/of wat u behoorlik siek sal maak. Op dieselfde manier, hoekom nie tee uit kastanje -blare of gras nie? En ja, ons sien 'n magdom kruie -infusies, waaronder Ersatz -tee gemaak van framboosblaar. Gevolgtrekking: kom daar uit en begin braai en kook dinge en kyk wat die resultaat is. --Tagishsimon (praatjie) Toe ek op 'n koffieplantasie een keer geskilde koffiebessies geëet het, direk uit die plant, en dit was glad nie moeilik om te kou nie. Hulle smaak egter glad nie na koffie nie. Ek het ook geen effek van die kafeïen opgemerk nie, maar ek is 'n ywerige koffiedrinker en het net 'n paar geëet. Maar dit sal die oorspronklike rede vir koffieverbruik gewees het. Sodra mense so iets uitvind, begin hulle eksperimenteer, en daarom het iemand sekerlik die idee gekry om dit vir smaak te rooster, en dan het iemand anders die drankie bedink. Of andersom (alhoewel dit minder waarskynlik klink). Vreemd genoeg, as mense ander plante gebruik om 'n warm drankie te maak, word dit gewoonlik 'tee' genoem. Moet daar nie 'n aparte naam wees nie? DirkvdM 08:12, 1 Augustus 2006 (UTC) Terloops, koffiebrou het op iets te ingewikkelds ontwikkel. Die beste koffie is die eenvoudigste, cowboy -styl. Voeg net warm water by die gemaalde koffie. Om die slyk aan die onderkant te vermy, kan u dit ook filter (daarna!), Dit maak dit weer ingewikkelder, maar dit beïnvloed nie die smaak nie. Ek veronderstel die rede waarom dit soveel beter is, is dat al die gemaalde koffie onmiddellik in aanraking kom met amper kookwater. Die artikel oor die voorbereiding van koffie sê: "Die aanbevole brou temperatuur van koffie is 93 ° C". As die water deur 'n hoop koffie kom, sal slegs die bokant die water op die regte temperatuur kry.DirkvdM 08:29, 1 Augustus 2006 (UTC) Ek het 'n nuwe drankie geproe wat beweer dat dit koffiebessiesap is (O.N.E. Coffee Berry Juice beskikbaar by Whole Foods Markets). Dit het 'n soet en baie sagte geur. 'N bietjie soos aalbessiesap, maar sagter. Dit is ongelooflik dat dit uit dieselfde plant as koffie kom. J I P | Praat 10:32, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ek word hierdie najaar junior by UCLA, nadat ek van 'n gemeenskapskollege oorgeskakel het. Ek wil graag regsskool bywoon sodra ek klaar is, wat na my mening in die somer van 2008 sal gebeur. Gestel dat die meeste regskole hul akademiese kalenders gedurende die herfs van daardie jaar sou begin, beteken dit dat ek my aansoeke sal moet indien die jaar tevore, nie waar nie? (Dit wil sê die herfs van 2007, toe ek met my senior jaar sou begin.) Sou dit die geval wees, sou iemand daarvan wou dink of dit 'n goeie besluit sou wees? Ek voel dat ek nie veel onder die gordel sou hê aan die universiteit so gou na my aankoms nie. --71.103.130.75 17:42, 31 Julie 2006 (UTC)
Ek het op baie plekke gesoek om inligting te kry oor wat die Internasionale/Europese "e-mark" is en wat die kriteria is vir 'n produk om hierdie merk te ontvang.
Dit verskyn op 'n produk as 'n kleinletter e. Ek is bewus van sekere produkte wat dit bevat, maar ek weet nie wat dit beteken en wat nodig is om 'n velversorgingslyn te kry nie. Daar is vir my gesê dat dit 'n kenmerk van uitnemendheid is wat te doen het met die goedkeuring van 'n kommissie van die Europese Unie. U hulp sal waardeer word.
Ek dink dit is net 'n soort logo - M. in un Spinnekop man • Hersien my 19:03, 31 Julie 2006 (UTC) Bedoel u CE -mark of waarskynlik 'n geskatte teken? Smelt Banana 19:32, 31 Julie 2006 (UTC) Dit verduidelik in die artikel daaroor, kyk of dit is wat u bedoel - M. in un Spinnekop man • Hersien my 19:46, 31 Julie 2006 (UTC) Miskien is die "Geskatte" teken, kleinletter e, wat bevestig dat die werklike inhoud van die pakket aan die spesifieke kriteria vir skatting voldoen. Sien ook . Die EU ken nie uitnemendheid nie, maar standaardisering toe. In sommige gevalle sal dit onwettig wees om produkte te verkoop wat nie aan die EU -standaarde voldoen nie, insluitend dramerke. Notinasnaid 20:06, 31 Julie 2006 (UTC) Daar is ook Europese kwaliteitshandves vir allerhande produkte en dienste (bo die wetlike minimum standaarde). Is dit wat jy bedoel? Byvoorbeeld die Europese kwaliteitshandves vir CFL (Compact Fluorescent Lamps) van 1998.
Kontak enige van die inligtingsentrums (EIC's) vir spesifieke inligting vir besighede oor EU -voorskrifte, regulasies, ens. Hier is 'n lys van dié in Brittanje [skakel]. Jameswilson 23:16, 31 Julie 2006 (UTC)
Cool, ek het nog 'n bietjie gegrawe en die inligting gevind wat u sê oor die standaardiseringsmerk. Dit het te doen met hoeveelheidsregulering van voorafverpakte goedere, konsekwentheid en eerlikheid in etikettering. Dankie vir jou hulp. -Jeremia
Kortom, as u dit nie die punt gee nie, moet elke pakket bevat ten minste die hoeveelheid wat die pakket sê, is. Met die punt, hoef dit gemiddeld (en binne sekere perke) die bedrag te wees. DirkvdM 08:34, 1 Augustus 2006 (UTC)
Werk herlaaibare batterye (AA) wat spesifiek vir digitale kameras gemaak is, effektief vir ander toestelle? Dankie.
Ask Jeeves beweer dat hulle dit nie doen nie - M. in un Spinnekop man • Hersien my 19:01, 31 Julie 2006 (UTC)
Vreemd, ek was redelik vol vertroue dat hulle dit sou wou hê, maar ek wou dit verifieer. Enige idees hoekom nie? Weereens dankie.
Ek wil graag 'n skakel sien vir die bewering dat hulle dit nie doen nie. Waarom sou dit nie vir ander toestelle werk as dit AA -batterye is nie? Vir die rekord, het ek wel na Ask.com gegaan (dit word al 'n geruime tyd nie meer 'Ask Jeeves' genoem nie), die vraag ingetik en geen skakels gevind wat die bewering van bogenoemde beantwoord nie. --LarryMac 19:28, 31 Julie 2006 (UTC) Jammer, my fout, ek het gevind dat ek gelees het oor 'n ander soort battery  jammer- M. in un Spinnekop man • Hersien my 19:48, 31 Julie 2006 (UTC)
Noudat ek daaraan dink, sal hulle beter presteer as iets soos digitale kameras deur niks soos batterye gaan nie-dit klink na 'n goeie wetenskaplike beurs van die 8ste graad.
'N Soortgelyke projek sou wees om te sien dat die verpakte batterye as "vir digitale kameras" anders optree as standaard alkaliese batterye. Ek het die gevoel dat dit alles 'n bemarkingsspel is. --LarryMac 20:40, 31 Julie 2006 (UTC) Ek vermoed anders. Die laaispanningskromme vir standaard alkaliese batterye is beslis ongunstig vir gebruik in kameras en ander digitale toestelle: die spanning daal te laag vir die toestel om dit te gebruik lank voordat die battery heeltemal leeg is. As hierdie alkaliene met 'n digitale kamera 'n ander kromme het, sal dit blykbaar langer hou, alhoewel hulle nie eintlik meer krag stoor nie. --Serie 00:08, 1 Augustus 2006 (UTC) NiMH-batterye (dit is waaroor ek dink u vra) kan byna oral gebruik word. In die praktyk is 'n probleem dat hulle skielik van goed na heeltemal plat gaan, terwyl gewone alkalies geleidelik krag verloor, wat u 'n waarskuwing gee dat hulle opraak. Dit beteken dat u vir NiMH's begin met 'n goeie straal uit u fakkel en 2 minute later kan u niks hê nie! En dan vernietig 'n stel NiMh -batterye wat met een woonstel werk, die pap battery permanent (selfs as dit die eerste keer was). Sien die WP -artikelskakel hierbo. Die Star batterye FAQ (hoewel baie duidelik bevooroordeeld om die goed te verkoop) gee geldige, wetenskaplike, verstaanbare inligting. Vir medium-afvoer toepassings soos kameras en cd-spelers is dit die mees ekonomiese. Maar hulle word spontaan ontslaan tydens opberging, dus vir opname in 'n "noodhulpkissie" sou 'n boks waterdigte vuurhoutjies 'n beter keuse wees :) --Seejyb 00:16, 1 Augustus 2006 (UTC) Serie gee 'n belangrike deel van die antwoord . Natuurlik kan gestandaardiseerde batterye maklik gemaak word, maar dit sal 'n afname in verkope beteken - goed vir die vervaardiger, maar nie vir die produsent nie. Verbruikers mag eis wat hulle wil, maar as die vervaardiger dit nie lewer nie, is dit die einde van die storie. Die vryemarkstelsel is nie so perfek soos gewoonlik nie. Dit is soortgelyk aan demokrasie: dit is jammer, maar dit is die beste alternatief wat ons tans het. DirkvdM 08:40, 1 Augustus 2006 (UTC)
Hi. Ek moet regtig weet wat die presiese tyd van die dag was (tot die tweede selfs as dit moontlik is) toe Zidane op 9 Julie 2006 die Italianer in die eindstryd van die wêreldbekertoernooi geklop het.
Die wedstryd het om 20:00 begin (Duitsland tyd) en die kopstamp was in die 110de minuut, maar ek moet uitvind presies wanneer dit gebeur (d.w.s. 22:00).
Dit is 'n ware uitdaging, ek dink so dankie vir enige hulp
Zidane het die man op die 117: 41 -minuut met die kop gestamp en die wedstryd het om 20:00 Duitse tyd begin, dan sou dit ongeveer 21:57:41 in Duitse tyd gebeur het, 'n paar sekondes gee of neem, omdat die wedstryd nie sou gebeur nie Ek het presies om 20:00 begin. -gebruiker: 02pollaj
Moet u nie rustyd daarby voeg nie? En stop tyd? Adam Bishop 06:00, 1 Augustus 2006 (UTC) Ja, u benodig baie ekstra tyd vir rustyd + onderbrekingstyd + die tyd tussen voltyds en ekstra tyd. Ek het nie die wedstryd opgeneem nie, maar as iemand dit op een van die HDD -opnemers gedoen het, sal hulle gewoonlik die presiese tyd wat jy begin opneem het, vertel en die presiese tyd waarop iets gebeur. - AlbinoMonkey (Bespreking) 08:49, 1 Augustus 2006 (UTC) U kry nooit die presies tyd deur te probeer om die duur van die wedstryd, halftyd, beseringstyd, ens. by te voeg. sy rooi kaart iewers en dit sou tyd hê. Ek het net gedink, sommige TV -ondernemings wys die tyd sowel as die partituur, wie speel, ensovoorts op die skerm, sodat net 'n foto van die kopstamp van die TV dit kan doen. AllanHainey 14:11, 1 Augustus 2006 (UTC)
Kan iemand my verwys na die webwerf (s) wat hierdie illusies verduidelik. Gee miskien 'n paar treffende sleutelwoorde of bloot die skakels. Ek het baie tyd daaraan bestee om dit vir myself te vind, maar ek het al tevergeefs probeer om die verduidelikings vir myself te bepaal. Dankie.
Bedoel jy beelde (met illustrasies)? - M. in un Spinnekop man • Hersien my 19:48, 31 Julie 2006 (UTC) Probeer Google Image -soektog om voorbeelde van beelde te vind, en CrissAngel.com vir die meeste ander inligting, cheers - M. in un Spinnekop man • Hersien my 19:59, 31 Julie 2006 (UTC)
Ek het nooit illustrasies genoem nie, miskien het u illusies verkeerd gelees?
Om op water te loop word verduidelik as u op water loop. Hoe anders?-Shantavira 07:24, 1 Augustus 2006 (UTC) 'Levitasie' word verduidelik by onsigbare draad en David Copperfield se vlieg en die 'patent'-skakel daarvandaan. Alles nogal voor die hand liggend as jy weet, nie waar nie?-Shantavira 09:50, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ek kyk baie kung-fu-flieks, en sommige van die akteurs het 'n wit vierkant met 'n rooi sirkel op die vierkant wat op hul kop geplak is. Ek het gewonder: wat is die betekenis van die vierkant?
Genesis 2: 16-17 Gensis 3: 22-24 Het God nie wou hê dat die mens vir ewig moet lewe nie?
Of wil hy nie hê dat die mens vir ewig moet lewe noudat die mens van die vrugte geëet het en weet wat verkeerd, goed en sleg is nie?
Dit was reg om van die boom van die lewe te eet en vir ewig te eet totdat die mens van die boom van die gewete geëet het?
Die mens is nooit aangesê "om nie van die boom van die lewe te eet nie. Hierdie vraag spook by my seun (JoeyHipp) wat 'n uitgebreide studie van die Bybel gedoen het." Asb, indien moontlik, kan iemand dit beantwoord, sodat ek dit na hom kan stuur .
Daar sal geen 'regte antwoord' wees nie. Dit is alles die mening van die leser. Natuurlik, as u ons 'n bepaalde denominasie gee, kan ons hul amptelike standpunt oor hierdie kwessie vind. StuRat 23:31, 31 Julie 2006 (UTC) Ek is nie heeltemal seker wat u vraag is nie. vra jy of dit van die boom af was om sonde te eet? wil u weet wat God se plan was as die mens nie van die boom geëet het nie? Jon513 23:37, 31 Julie 2006 (UTC) Ek vind die verhaal self 'n bietjie dom, wat was God se plan, net om versoeking te vermy en daar in Eden te sit en niks anders as 'gelukkig' te wees nie? Geen menslike beskawing, niks nie, net 'n hele heelal wat vir twee mense geskep is? Nie veel van 'n plan nie, as jy my vra. StuRat 23:47, 31 Julie 2006 (UTC) U is baie slim om dit te erken. God se voorneme was oorspronklik, en bly, dat mense vir ewig in vrede en harmonie moet lewe, nie net met mekaar nie, maar ook met die natuur, vir ewig. Die eerste man is vertel dat hy van elke boom in die tuin kon eet, behalwe die boom wat die Skepper as sy besondere besitting voorbehou het. Die enigste keer dat die dood selfs genoem is, was 'n straf vir ongehoorsaamheid en opstand teen God. In wese, wat die eerste man en vrou gedoen het toe hulle die spesiale vrug geëet het, was om aan die Soewereine Heer van die Heelal te sê dat hulle die reg het om self te bepaal, "goed en sleg". 6000+ jaar later sien ons die resultaat van die mens se selfregering. Volslae mislukking. Daarom is die profeet Jeremia geïnspireer om in Jer 10:23 te sê: "Dit behoort nie aan die mens wat loop nie, selfs om sy stap te rig." Maar die Bybel skets ook dat hierdie tyd sal verbygaan en dat die aarde saam met die gehoorsame mensdom herstel sal word na die oorspronklik bedoelde toestand. U sien, God verander nie van gedagte nie. Die Bybel leer duidelik dat die aarde vir ewig hier is. Dit leer ook dat dit bewoon is. Dit sê ook duidelik dat die regverdiges en die sagmoediges die aarde sou beërwe en dat die goddeloses uitgeroei sou word en nie meer sou wees nie. Die dood sal tot niet gemaak word, siekte sal nie meer bestaan ​​nie, en ook geen geskreeu of pyn sal meer wees nie. Dit is die doel van God se Koninkryk wat die tema van Jesus se bediening was. Dit is die belofte waarop ons hoop. wat ons sien daarna uit om vervul te word. BibleTeacher89 Maar as u die verhaal glo, het god die mens in die eerste plek geskep. Hy het dus die ongehoorsame streep in hom geplaas en toe die mensdom gestraf omdat hy ons gedra het op 'n manier wat hy ons laat optree het. Die verhaal maak geen sin nie. Theresa Knott | Proe die Korn 03:15, 1 Augustus 2006 (UTC) Dit was nie 'n ongehoorsame streep wat in die mens gesit is nie, die mens het doelbewus gekies om nie te gehoorsaam nie. Dit was die goddelike kwaliteit van die vrye wil wat die mens gegee is. Maar net omdat u vry is om keuses te maak, is u nie vry om die resultaat van hierdie keuses te kies nie. Hulle is bewus gemaak van wat die wet is. Hulle het gekies om hierdie wet te ignoreer. Net soos iemand wat besluit om die wet van "swaartekrag" te oortree. jy oortree geen wet van God nie, jy breek jouself daarteen. As hulle die misleidende advies van die opstandige geesseun van God wat die naam "Duiwel" en "Satan" geword het, sou ignoreer, sou hulle aanhou floreer en die aarde met volmaakte menslike nageslag vervul het. Selfs as Adam sou gekies het om nie sy vrou te volg nie, kon hy 'n ander vrou gekry het en sou ons nie die sonde geërf het soos ons almal gedoen het nie. Maar dit was nie die geval nie. Adam, die verantwoordelike en meer ervare, het gekies om ongehoorsaam te wees. Daarom het die dood na al sy nageslag oorgedra. Daarom is die losprysoffer aangebied om die mensdom uit daardie toestand te koop. Jesus, wat na die aarde gekom het as 'n volmaakte mens, was bevoeg om 'sy lewe as losprys te gee in ruil vir baie' en as 'n versoening vir die volmaakte menselewe wat Adam verbeur het, op te tree. Daarom verwys die Skrif na hom as "die laaste Adam". Die liefdesdaad deur die almagtige God en sy eniggebore seun het die weg gebaan vir diegene in die gedenkgrafte om uit te kom in die opstanding van die dooies en vir diegene en diegene wat behoue ​​bly en die 'Groot dag van God die Almagtige' oorleef. "om ewig te lewe en die voorreg te hê om die aarde tot sy potensiaal te herstel en dit te vervul met 'n volmaakte menslike samelewing wat in vrede onder die heerskappy leef, nie van 'n onvolmaakte mens nie. maar van God se messiaanse Koninkryk. BibleTeacher89 03:47, 1 Augustus 2006 (UTC) Ek glo nie dat Adam of Jesus perfek was nie. Die bewyse oor Adam is sy keuse van optrede (eet die appel). Die getuienis oor Jesus was sy vraende God: "My God, waarom het U my verlaat?" (Matt 27:46). En terwyl ons besig was, waarom het God toegelaat dat die bose slang en die aanloklike boom in sy 'volmaakte' wêreld bestaan? Ek moet tot die gevolgtrekking kom dat God, wat al hierdie skeppings produseer met 'n geringe bose streep daarin, sowel goed as kwaad moet wees, soos in die Oosterse filosofie, waar goed bestaan ​​in die hart van die kwaad en die kwaad in die hart van die goeie (sien die Ying Yang -simbool). StuRat 06:25, 2 Augustus 2006 (UTC)
God, almagtig, het vooraf geweet dat hulle sou sondig; daarom plaas hy die plant in die tuin sodat hulle kan sondig, sodat alles deel is van sy plan. Hy het beplan dat hulle sou sondig ect.193.115.175.247 09:20, 1 Augustus 2006 (UTC)
Om eerlik te wees, dit lyk asof die storie 'n bietjie deurmekaar geraak het. Dit is vir my sinvol as u van mening is dat die kennis van goed en kwaad (reg en verkeerd) slegs deur ervaring aangeleer kan word, en daarom moes hulle kies om iets verkeerd te doen (as hulle nie die reg of verkeerd het nie) en word gestraf om te weet wat reg en verkeerd was. Alle ander verduidelikings wat ek gesien het, val vir my neer omdat hulle geen idee het van reg en verkeerd nie, so hoe kan daar van hulle verwag word om te weet dat dit verkeerd is om die vrugte te eet? Plus, as u 'n almagtige, alwetende god het, moet hy dit opgestel het sodat hulle ongehoorsaam sou wees. Lyk my die boom was die boom van die kennis van goed en kwaad, net in die sin dat die dood onder die boom in die pastorie se verhaal wag. Dit het moontlik verval as mense dit letterlik begin verstaan ​​het. Skittle 10:17, 1 Augustus 2006 (UTC) Maimonides teoretiseer dat voordat hulle van die boom geëet het, hulle reg en verkeerd gesien het op dieselfde manier as ons waar en onwaar beskou. Dit wil sê dat hulle voor die sonde van die boom 'n morele stelsel kon verkry deur suiwer logika. Eers nadat die sonde bestaan, bestaan ​​daar nou reg en verkeerd as aparte begrippe van waar en vals. Jon513 11:44, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ek dink ook u vraag is 'n bietjie vaag, maar as u al die vraagtekens wegneem, is dit volgens my oor die algemeen korrek. Miskien kan u verduidelik wat u seun spesifiek pla? BenC7 11:51, 1 Augustus 2006 (UTC)
God, as almagtig, kon verkies het om vooraf te weet dat hulle sou sondig, of hy kon gebeurtenisse so opgestel het dat dit sou gebeur, maar dit is nie 'n volledige beeld van waaroor almag gaan nie. Net soos die draaiknop op 'n radio ons as mense toelaat om op 'n spesifieke frekwensie in te skakel, het die Skepper die geleentheid om te kies of nie gebeure wat nog nie plaasgevind het nie. Om die boom doelbewus daar te plaas om hulle te struikel en die toekomstige mensdom in die toestand van sonde en dood te gooi, pas nie by God se karakter nie. God is liefde, en dit is ook uiteengesit in die Scritpures dat dit onmoontlik is vir God om te lieg. Daarom is hierdie daad van bedrog onmoontlik vir Hom en teen alles waarvoor hy staan, aangesien dit in werklikheid 'n leuen sou gewees het. Soos voorheen gesê, het die mens die vermoë gekry om sy optrede te kies. Die wet en die gevolge van die statuut is aan hom meegedeel, daarom het hy geweet wat God se vereistes was en wat goed en sleg was in die oë van God. Of hy besluit om dit te gehoorsaam, is egter 'n ander saak. Die opstandige engel onder die dekmantel van 'n sprekende slang het egter vir Eva gesê dat sy haar eie keuse sou maak om te besluit wat goed en sleg was, soos God sou wees. Hy het in wese God se soewereiniteit, sy reg om te regeer en vir die mensdom in twyfel getrek wat hulle sou baat en wat nie. Deur hierdie bedrieglike advies te volg, het Adam en Eva daarom God se soewereiniteit verwerp en besluit om self die kennis te kies van wat goed en sleg is. Daarom het hulle hul lewens verloor. Hy het besluit om 'n daad te kies waarvan hy weet dat dit ernstige gevolge sou hê. Oorsaak en gevolg. Dit is asof jy die een kant van 'n stok optel, jy is vry om dit te doen, maar jy kan nie kies om die ander kant nie op te tel nie. Dit is die gevolg van die aksie. Adam het doelbewus teen God se duidelike opdrag (optrede/saak) gekant gegaan. Daarom is die menslike volmaaktheid, al was dit tydelik, van hulle en hul nageslag verwyder. (gevolg/effek) Dit is 'n kwessie van God se reg om oor sy reg te heers om ons te vertel wat dit voordelig (goed) en wat nadelig (sleg) is. Sodra hierdie saak tot bevrediging van die universele wet afgehandel is, sal hierdie klein ervaring van die mens se selfregering tot 'n einde kom, en daarmee sal, soos die Bybel duidelik aantoon, die dood, die laaste vyand, tot niet gemaak word. --BibleTeacher89 14:54, 1 Augustus 2006 (UTC) Selfs as God hulle die vrye keuse gegee het, sou hy presies geweet het wat sou gebeur. As God almagtig is, is hy medepligtig aan hulle sonde. U spesifieke interpretasie is 'n bietjie onbeskof.Dit vereis dat 'n alwetende almagtige mens kan optree sonder om die gevolg van sy dade te verstaan, wat duidelik onmoontlik is, aangesien dit 'n logiese paradoks bied. Dit skend die definisie van alwetendheid. As u glo in 'n werklik ongebonde God, 'n God met volkome alwetendheid en almag, dan moet u glo dat God die val van die mens vooraf bepaal het. Daar kan geen sirkulêre logika hieroor kom nie. Volgens die bybel se eie etiese reëls skep nie-optrede dieselfde verantwoordelikheid as optrede. -Donkerfred Praat met my 15:52, 1 Augustus 2006 (UTC)
Dit is een van die snaakste dinge wat ek in 'n lang tyd gelees het! Goed gedoen mense! Ek wou net daarop wys dat dit alles metofories is. Dankie, O, en basies maak dit nie saak vir die oorspronklike vraag nie, aangesien die gevangene geen idee het van reg en verkeerd nie, anders sou hy nie 'n gevangene wees nie. ek lag nog steeds oor die vorige twee antwoorde, bleddie briljant hahaha
Wel, in die eerste plek, waar in die Heilige Skrif sien u dat die Almagtige God enige menslike definisie van alwetend/almagtig op homself toepas? U maak staat op die menslike begrip om die goddelike en geestelike te definieer. Vergeet vir 'n oomblik u definisie van alwetend/almagtig. God self, deur middel van sy persoonlike naam, definieer homself as "Hy wat laat word" en "Ek sal bewys word wat ek sal bewys". Hy word nie beperk deur u definisie van wat u dink sy toestand is nie. Hy kan wees wat hy wil in enige situasie. Die enigste ding wat Hy nie kan wees nie, is 'n leuenaar en bedrieglik. Dit is iets wat Hy haat en teen sy natuur is. Om aandadig aan hulle sonde te wees, is ook teen sy wese. God is liefde. Hy is die verpersoonliking van liefde en sy essensie is liefde. Hy was ten volle van plan om hulle vrye wil toe te laat en om hulle te gehoorsaam vanweë liefde en respek Om die keuse te maak om hom te gehoorsaam, nie uit robotiese dwang nie. Daar is niks sirkulêr daaraan nie. Dit is 'n logiese en eenvoudige konsep. Vergeet die voorbestemming, dit is nie 'n Bybelse leer nie. Dit is 'n filosofie van die mens. Die uiteinde en die antwoord op die vraag is dat die Almagtige God mense geskep het met die ewige lewe in gedagte. Hy het ons geskep met die doel om ons te laat lewe, voorspoedig te wees, te vorder en die aarde te vul met volmaakte nageslag wat in vrede en sorg vir die planeet leef. Hierdie bedoeling het nie verander nie. Dit sal op die regte tyd ingevul word. En as u na huidige gebeure en omstandighede kyk, kom die tyd al hoe nader. Ons bevryding is naby!
Bybelonderwyser, ek nooi u uit om na Predestination te kyk, spesifiek die gedeelte oor die Christelike leer oor predestinasie, predestination is 'n basiese Bybelse konsep, soos u goed behoort te weet. Dit was in elk geval 'n prettige debat, alhoewel in 'n onvanpaste forum. Omdat u nuut lyk in hierdie soort debat, nooi ek u ook uit om na sirkulêre logika, logiese paradoks en Argumentum ad populum te kyk. Argumentum ad populum, of die beroep op geloof is 'n moeilike argument om in die debat te gebruik; dit kan 'n valse keuse in die kykers dwing tussen letterlike onverskilligheid en ateïsme. Hierdie debat is baie oud, sien Fall of Man. Die standpunt wat die meeste Christelike godsdienste inneem, is dat die verhaal minstens in die klein besonderhede allegories is. En kan in hierdie sin nie as 'n letterlike paradoks beskou word nie. As u so geargumenteer het, sou u my hele argument vermy het. My argument berus op 'n letterlike interpretasie. Op hierdie manier, as u argument misluk, is u luisteraars die meeste vertroue in Bybelse letterlikheid, nie geloofsverlies nie. -Donkerfred Praat met my 19:11, 1 Augustus 2006 (UTC) Donker Fred, ek soek nie debat nie. Ek gee nie om vir die debat nie. Ek gee om om te onderrig en daar is geen leer in 'n debat nie, slegs die begeerte om die argument te wen. Wat hierdie letterlike paradoks betref, sien ek eenvoudig nie die paradoks nie. Ek is van mening dat die verslag wel 'n werklike gebeurtenis verband hou en dat daar niks allegories of paradoksaals is as u onderskeidingsvermoë gebruik nie. As ek oor die Bybel praat, glo ek daarin dat die Bybel die Bybel kan beantwoord, en nie leun op heidense kerklike leerstellings van mans soos die Protestantse Hervormer John Calvyn wat sy konsep van uitverkiesing in die boek Institutes of the Christian Religion gedefinieer het nie. Die Christendom is besaai met hierdie tipe leë filosofiese pogings om die Skrif te probeer verstaan ​​en te ekstrapoleer. Volgens my antwoord die Bybel self. Daarom is my punte nie sirkulêr nie en is dit nie gebaseer op die vrees vir die verlies van sekere luisteraars se geloof in die Bybel of geloof nie. Selfs Jesus self, die Groot Onderwyser, het soms luisteraars verloor. Hy was nie daarop gemik om almal tevrede te stel nie, ek ook nie, want hy was vol vertroue dat sy skape sy stem sou hoor en sou reageer. Hy was deeglik bewus daarvan dat nie almal gereed was om te hoor nie. As ons terugkeer na hierdie nie-Bybelse leerstelling, onthul die Skrif dat daar situasies is waarin God besluit om die uitkoms nie vooraf te weet nie. Net voor die vernietiging van Sodom en Gomorra het hy verklaar: 'Ek is vasbeslote om af te gaan, sodat ek kan sien of hulle heeltemal optree volgens die geskreeu wat daaroor gekom het, en indien nie, kan ek leer ken Dit." Hierdie teks wys ons duidelik dat God nie die omvang van die verdorwenheid in daardie stede vooraf geweet het voordat hy sake ondersoek het nie. God kan wel sekere gebeure voorsien, maar in baie gevalle het hy gekies om nie sy voorkennis te gebruik nie. Omdat God almagtig is, kan hy sy vermoëns uitoefen soos hy wil, nie volgens die wense van onvolmaakte mense nie. Eerder as om 'n begrip van verpligte alwetendheid aan God se volmaaktheid te koppel, is dit meer in harmonie met die Skrif om te sê dat sy krag meer strook met selektiewe voorkennis. Dit sou beteken dat, eerder as dat die hele geskiedenis van die skepping af slegs 'n herhaling was van wat reeds voorsien en vooraf bepaal was, God met alle opregtheid die vooruitsig van ewige lewe op 'n aarde vry van goddeloosheid kon stel. U en ander wat met Calvyn saamstem, sê dat God die val van die mens vooraf bepaal het voor sy skepping en dat hy die 'uitverkorenes' voor daardie val voorbestem het. Maar as dit waar was, sou dit dan nie skynheilig gewees het om God die vooruitsig van ewige lewe aan Adam en Eva te bied nie, ten volle bewus daarvan dat hulle dit nie sou kon besef nie? Boonop ontken die Skrif nêrens dat die eerste mensepaar 'n keuse gekry het: of om goddelike instruksies te volg en vir ewig te lewe nie, óf om dit te verwerp en te sterf. Die feit dat God nie gekies het om te weet watter rigting die mensdom sou neem nie, het hom nie verhinder om die gevolge van die goeie of slegte optrede van die mens te voorspel nie. 'N Werktuigkundige wat 'n bestuurder waarsku oor die swak toestand van sy voertuig, kan nie verantwoordelik gehou word as 'n ongeluk plaasvind of daarvan beskuldig word dat hy dit vooraf bepaal het nie. God kan eweneens nie daarvan beskuldig word dat hy die hartseer gevolge van individue se optrede vooraf bepaal het nie. Dieselfde geld vir die afstammelinge van die eerste mensepaar. Voordat Kain sy broer vermoor het, het God 'n keuse voor Kain gestel. Sou hy sonde onder die knie kry, of sou sonde oor hom heers? Niks in die verslag dui aan dat God vooraf bepaal het dat Kain die slegte keuse sou maak en sy broer sou vermoor nie. Later het die Mosaïese Wet die Israeliete gewaarsku oor wat sou gebeur as hulle hulle van God afkeer, byvoorbeeld deur vroue uit die heidense nasies te neem. Wat voorspel is, het wel gebeur. Dit kan gesien word uit die voorbeeld van koning Salomo, wat in sy latere jare deur sy vreemde vroue beïnvloed is om afgodery te beoefen. God het sy mense gewaarsku, maar hy het nie vooraf bepaal wat hulle individuele optrede sou wees nie. Die mens het 'n vrye wil gekry omdat hy 'na God se beeld' geskep is. Vrye wil was onontbeerlik as mense God uit liefde sou eer en dien, nie as robotte met elke beweging wat vooraf bepaal was nie. Liefde wat deur intelligente, vrye wesens getoon word, sou God in staat stel om onregverdige beskuldigings te weerlê. Hy sê: "Wees wys, my seun, en verbly my hart, dat ek hom kan antwoord wat my spot." As God se knegte voorbestem was - of so te sê geprogrammeer - sou die egtheid van hul liefde vir hul Skepper nie in twyfel getrek kon word nie? Sou dit ook nie in stryd met God se onpartydigheid wees as hy 'n voorafbepaalde keuse maak van persone wat bestem is vir heerlikheid en geluk sonder om hul individuele verdienste in ag te neem nie? Boonop, as sommige sulke voorkeursbehandeling ontvang, terwyl ander bestem is vir ewige straf, sal dit beswaarlik opregte gevoelens van dankbaarheid by die "uitverkorenes" of "uitverkorenes" wek. Uiteindelik het Christus vir sy dissipels gesê om die goeie nuus aan die hele mensdom te verkondig. As God reeds diegene wat gered sou word, gekies het, sou dit nie die ywer wat Christene in evangelisasie toon, demp nie? Sou dit nie die predikingswerk in wese nutteloos maak nie? Onpartydige liefde van God is die sterkste krag wat mense kan beweeg om hom in ruil daarvoor lief te hê. Die grootste uitdrukking van God se liefde was om sy Seun te offer ten behoewe van die onvolmaakte, sondige mensdom. God se voorkennis met betrekking tot sy Seun is 'n spesiale geval, maar dit verseker ons dat die herstelbeloftes wat op Jesus rus, inderdaad vervul sal word. Mag ons dus die Seun vertrou en nader aan God kom. Laat ons ons waardering toon deur God se uitnodiging te aanvaar om in 'n goeie verhouding met ons Skepper te kom. Vandag rig God hierdie uitnodiging aan almal wat hulle vrye wil wil uitoefen en hulle liefde vir hom wil betoon. --BibleTeacher89 07:23, 2 Augustus 2006 (UTC) Die Bybel het net gesê dat God nie die toestande in Sodom ken nie, dit het nie gesê dat die rede was dat hy besluit het om dit nie te weet nie, dit is bloot u interpretasie. 'N Ander voorbeeld is dat God blykbaar in Eden moes "wandel" en' moes sien 'dat Adam en Eva hulle geklee het, voordat hy' geweet 'het wat hulle gedoen het (alles baie antropomorfies in vergelyking met ons moderne konsep van God). Dit toon nie net 'n gebrek aan kennis van die toekoms nie, maar selfs die hede, van God se kant. My interpretasie is dat die Bybel deur baie verskillende mense geskryf is, wat elkeen verskillende konsepte van God gehad het. Die meeste, maar nie almal nie, word beskou as 'n alomteenwoordige God. Die paar wat nie die gedeeltes bygevoeg het waar God skynbaar nie weet wat aan die gang is nie. StuRat 08:45, 2 Augustus 2006 (UTC)
Ek wil daarop wys dat User: BibleTeacher89 duidelik 'n Getuie van Jehovah is en dus nie die Christelike teologie in sy antwoorde verteenwoordig nie. BenC7 04:32, 3 Augustus 2006 (UTC)
Ek wil daarop wys dat dit nooit sê dat die vraag nie vir 'n Jehova -getuie was nie. Xcomradex 01:11, 5 Augustus 2006 (UTC)
Ek is op soek na die gemiddelde - verkieslik mediaan - inkomste van mense in verskillende dele van Londen, soos Westminster, Chelsea, die stad, Richmond, ensovoorts.
Ek soek die verdienste vir beide waar mense werk en waar hulle woon.
Ek verkies die mediaan -gemiddelde, aangesien die rekenkundige gemiddelde deur 'n klein aantal hoë verdieners verdraai word, wat beteken dat die meeste mense minder verdien as die rekenkundige gemiddelde.
in die winter 2005/06 was die gemiddelde bruto weeklikse verdienste van voltydse werknemers in Londen 595 pond. Inligting verskaf deur Office for National Statistics of the UK, spesifiek hier en hier. Jon513 11:40, 1 Augustus 2006 (UTC)
Ek het 'n versameling lêers wat ek permanent moet stoor. Ek is deur mense gewaarsku dat DVD-R's slegs vyf jaar duur as ek gelukkig is-is daar 'n waarheid hieraan? Ek knyp geen sent nie, ek gebruik Ritek-, Ridata- en Verbatim -skywe. Ongeveer 150 word in standaard plastiek -DVD -kassies op 'n rak gebêre, en nog 100 word in 'n harde plastiek -DVD -bindmiddel gebêre. Hoe lank sal hulle duur? Moet ek hierdie skywe elke 3 of 4 jaar weer brand?
Die antwoord is ja. --ColourBurst 07:15, 1 Augustus 2006 (UTC) Volgens die einste artikel is die antwoord nee. 100-200 jaar vir DVD-/+R en 25 jaar vir DVD-/+RW. Nowimnthing 14:08, 1 Augustus 2006 (UTC) Jammer, my sleg. Die 5-10 jaar is wat die vervaardigers beweer. Die toetse is anders. --ColourBurst 16:35, 1 Augustus 2006 (UTC)
Die mens, Godard en die natuur (en ook Bardot)
JEAN-LUC GODARD se stralende, dubbelsinnige, rustig perverse "minagting", 45, word hierdie jaar weer in herlewende kleur en elegante, lintige CinemaScope herleef, en dit lyk soos een van daardie films waarsonder ons nie lank kan klaarkom nie: 'n klassieke. Film Forum, wat New Yorkers in 1997 hul eerste geleentheid in baie jare gegee het om die film op die groot skerm te sien wat dit prakties nodig het, begin Vrydag weer met 'n verdere lopie (twee weke, minimum). Die herlewing in 1997 het baie oë oopgemaak-van ouer rolprentgangers wat tydens die aanvanklike vrylating van 'minagting' gebuk gegaan het, en van jongeres wat dit slegs geken het deur sy reputasie as die mislukte poging van Godard om kommersiële film te maak, of wat miskien 'n keurige, verbleikte afdruk van 'n kollege -filmgenootskap vertoon het. Dit is tyd om ons oë weer oop te maak vir sy ontstellende skoonheid.
Toe die prentjie, die sesde rol van Godard, wat in 1963 in Frankryk geopen is, bewonderaars van sy uitdagende, radikaal vernuwende vorige werk, soos "Breathless" (1960) en "My Life to Live" (1962), nie heeltemal weet wat daarvan te maak. Gebaseer op 'n Alberto Moravia -roman wat die regisseur (onregverdig) as '' mooi, vulgêr '' vir 'n treinreis afgemaak het, vervaardig deur Carlo Ponti en deur Joseph E. Levine - twee van die magtigste manne in daardie tyd, ook nie bekend as 'n beskermheer van die kunste - en deur Brigitte Bardot van alle mense, was 'minagting' aanvanklik 'n meer konvensionele film as wat gewoonlik met Godardard geassosieer word. Verdere verwarrende sake (soos dit sy gewoonte was en bly), het hy aan 'n onderhoudvoerder gesê dat sy fliek ''n eenvoudige film, sonder raaisel' is.
Dit is niks van die soort nie. Moravia se verhaal, wat die film verrassend getrou vertel, is 'n redelik eenvoudige verhaal oor 'n draaiboekskrywer (gespeel deur Michel Piccoli) wat nie kan agterkom waarom sy vrou (me. Bardot) hom skielik begin minag het nie. Die ineenstorting van hul huwelik vind plaas terwyl die skrywer 'n aanbod uitdink om die draaiboek van "The Odyssey" op te stel, vervaardig deur 'n snaakse en kru Amerikaanse magel (Jack Palance) en geregisseer deur Fritz Lang, wat self speel. (In die roman is die regisseur 'n uitgedinkte karakter, 'n generieke veteraan van die Duitse stille bioskoop, wat volgens ons gesê word "beslis nie in dieselfde klas as die Pabsts en Langs nie.") Dit is omtrent die verhaal: skrywer fret, die vrou gloei, die produsent raas en manipuleer, en Lang, kalm in hierdie storm van huishoudelike malaise en showbiz -waansin, probeer 'n film maak wat ten minste 'n bietjie sy visie van "The Odyssey" weerspieël. 'Homerus se wêreld is 'n regte wêreld,' sê hy. "Die digter behoort aan 'n wêreld wat in harmonie, nie teenkant, met die natuur gegroei het."
Maar die trou van meneer Godard aan die roman se reguit, taamlik gebeurlose plot, het, net soos die heldhaftige trou aan haar man, 'n ondertoon van weiering, selfs van ondergrawing. Die roman is hoofsaaklik geïnteresseerd in die sielkunde van sy karakters, terwyl die film oor iets so anders is dat dit soms lyk asof dit die idee van sielkunde bespot. As die draaiboekskrywer "The Odyssey" begin interpreteer in terme van sy eie huweliksprobleme, is hy suiwer belaglik, en Godard beklemtoon die absurditeit deur die karakter sy lojale eksegese te laat lewer terwyl hy saam met Lang in 'n lieflike woud op die eiland stap Capri. Die kamera hou sy afstand, net soos in die hele film, kan u die foto se ongeërgdheid teenoor die sielkunde meet aan die feit dat die nabyheid nie naby is nie.
Nee, waarin 'minagting' die meeste belangstel, is waarin Lang belangstel: die verhouding van die mens tot die natuur, hier verteenwoordig deur Capri en die rustige Middellandse See en natuurlik deur die minder rustige skoonheid van mevrou Bardot. Mnr. Godard het deur Levine die oorhand gekry om bykomende beeldmateriaal van sy hoofaktrise in die geheel te skiet, en so 'n openingsreeks van me. Bardot en meneer Piccoli in die bed. Hy het dit dalk met gruwelik gedoen, maar dit is goed vir die film, want tussen die kort toneel en die aankoms van die karakters op die "Odyssey" wat ongeveer 'n uur later in Capri afspeel, vind die aksie plaas in 'n vreeslik ontvolkte Rome, in omgewings vanaf wat die natuur blykbaar met geweld uitgesluit het. 'N Volle halfuur van "minagting" vind plaas in die pynlik moderne woonstel van die egpaar, waar hulle ronddwaal en kibbel tussen hoekige, primêr gekleurde stoele en banke, wat sterker uitstaan ​​teen die spierwit mure as die kleure van die held se, en selfs die heldin, se vlees.
Bardot se liggaam, in die eerste toneel, en Capri in die slottonele, is die natuurlike wêreld wat niemand in hierdie film heeltemal in staat is om te harmoniseer met, of heeltemal onherleibaar, soos Homer gedoen het nie. En dit is natuurlik nie. Aangesien 'minagting' ons nie toelaat om te vergeet nie, neem Lang 'n fliek op en kyk ons ​​in die gehoor na een, en hier, soos in elke ander film wat ooit gemaak is, kyk ons, soos Odysseus in die pragtige laaste opname van hierdie film, na 'n werklikheid wat 'n projeksie van ons eie begeertes is, 'n Ithaca wat deur kuns en afstand waas word.
Die grootheid van "minagting" is dat meneer Godard uiteindelik nie nostalgies is oor die Homeriese harmonie waaroor Lang praat nie. Hy weet dat die skip gevaar het. In hierdie prentjie het alles, oud of modern, "eg" of "onwerklik" sy eie verstomte waardigheid, en die film wil hê ons moet dit alles net so mooi sien - soos wat die mense dit tragies nie kan doen nie. Selfs meubels in die vroeë 60's. 'Minagting' handel oor mans en vroue wat hul tyd grasieus gemaak het, maar die film, wat die estetika van die roman se sielkunde vervang, wys ons waar hulle (en ons) verkeerd gegaan het en 'n buitengewone genade behaal. (Die skerp natuurlicht-kinematografie deur Raoul Coutard en die treurige partytjie van Georges Delerue het ook hiermee te doen.)
Miskien het ons 'minagting' nodig, want dit is een van die min films van die angstige afgelope halfeeu wat ewe tuis lyk met geskiedenis en moderniteit. Dit het miskien ooit konvensioneel gelyk, maar die vermetelheid daarvan, sien ons nou, is asemrowend. Die wêreld van "minagting" is epies op 'n nuwe manier: 'n wêreld wat in harmonie groei, nie teenstand nie, met kuns.
Field Hollers en Slave Songs`
Ek weet nie hoeveel mense hier geluister het na 'n paar veldholers wat die wortels van blues geword het nie. Ek kan onthou toe ek ongeveer 5 of 6 jaar oud was toe ek die Afro-Amerikaanse veldwerkers in die veld hoor sing het. Dit lyk asof hulle almal die liedjie wat hulle vir die geleentheid sing, ken. een vir katoen skoffel, een vir katoen pluk, een vir werk in die mielieland, een vir klere was, en sommige die ouer vroue sing vir hul babas.
Van Beacon.org :, Hier is 'n mielielandholler van Thomas J. Marshall - Arwhoolie: (Myns insiens hang die skaal wat hy sing, nou saam met die blues -skaal en toon hoe die blues in werklikheid ontstaan ​​het lank voor die einde van slawerny en het waarskynlik uit Wes -Afrika gekom.
En hier is 'n katoenveldholler van Roosevelt "Giant" Hudson:
As u na die slaweliedjies van die Verenigde State kyk, vind u 'n regionaliteit daarby. Die liedjies uit die Carolinas is meer heilig in konteks. Die liedjies van die oewer van die Mississippirivier (Arkansas, Mississippi, Tennessee en Louisiana) is geneig om sekulêr te wees.
Krediete van William Francvis Allen, et al. "Slave Songs of the United States - 1889.
Hier is 'n paar van die see -eilande in Suid -Carolina waar die Gullah -mense nog steeds hierdie slaweliedjies uit die 1800's sing. Roll Jordan, Roll is sedert die slawedae aangepas, maar is steeds een van die gewildste heilige Afro -Amerikaanse spiritualieë.
En hier is 'n slawelied uit die state langs die Mississippirivier wat 'n bietjie die sekulêre aard van hierdie streek toon:
Daar was natuurlik heilige elemente in selfs die sekulêre liedere, soos die "Hipocrite and the Concubine".
En om my tesis verder te bevorder dat die Franse kreool jazz en blues beïnvloed het, is hier twee kreoliese slaweliedjies uit Louisiana in die vroeë 1800's.
18 Aug 2012 #2 2012-08-18T16: 32
OK. Ek dink ek het die skakels nou aan die werk.
Enige kommentaar, meningsverskille, bespreking.
19 Aug 2012 #3 2012-08-19T15: 47
Ek was nie oral nie, maar dit is op my lys.
19 Aug 2012 #4 2012-08-19T22: 24
Die Lomax vol 1 & amp2 het baie veldhollings in die opnames van die parchman -gevangenis. Insluitend "Rosie" As u nie na een van hierdie CD's geluister het nie, beveel ek hulle sterk aan
19 Aug 2012 #5 2012-08-19T22: 36
Tenn Jim, ek dink dit is 'n groot voorreg dat u grootgeword het om hierdie musiek direk uit die bron te hoor!
Ek het af en toe probeer om na hierdie soort dinge te kyk, maar daar is byna altyd 'n paar probleme.
Die enigste vroeë dokumentasie wat ons het, is deur Westerse opgeleide musikante, wie se vermoë om die ritmes en melodieë op te let, op die minste onbetroubaar is. Hulle was destyds eenvoudig nie opgelei om polirites en mikrointervalle te hanteer nie, aangesien Westerse musiek dit nie hanteer het nie.
Die ander probleem is dat ons vreeslik laat is (aangesien ons in die eerste plek die blues opgeneem het), en toe ons by hulle kom, was die veldholers en werkliedjies nie net 'n geïsoleerde 'museum' van afro-Amerikaanse musiek oorsprong, soos ons sou wou dink. Hulle het moontlik elemente van kommersiële radio en plate opgetel, en eintlik blues -liedjies opgeneem, voordat iemand dit bymekaarkom (dieselfde probleem verskyn met vandag se Afrikaanse musiek teenoor die blues).
In elk geval, aan 'n meer positiewe kant, hier is 'n skakel om by te voeg tot die bespreking.
19 Aug 2012 #6 2012-08-19T22: 57
20 aug 2012 #7 2012-08-20T03: 24
KWOTASIE (Pan @ 19 Augustus 2012 17:36)
Eerstens dankie aan almal wat kommentaar gelewer het. Dit is deur hierdie tipe besprekings wat ons almal leer.
Pan, jy bring 'n paar goeie punte. Dit is waar, die musiek wat ons aan slaweliedjies toeskryf, word waarskynlik beïnvloed deur die westerse musiekwetenskap. Ek is seker die gesange en die "hollers" wat ek in die laat 30's en vroeë 40's gehoor het, was anders as dié wat die blues voorafgegaan het. Sommige van die wat ons op Beacon.org kry, het egter 'n geluid wat baie naby is aan sommige van die Ethopian airs van die 20ste eeu.
Maar ek stel uit na die meer kundige.
Vir diegene wat belangstel, hier is die Beacon -webwerf.
Hierdie opnames bevat werk van Lomax sowel as ander, en dit word gesê dat dit opgeneem is deur mense wat in slawerny geleef het. Natuurlik is ek seker dat dit deur die westerse beskawing beïnvloed kon word.
Weereens, dankie vir die kommentaar.
24 Aug 2012 #8 2012-08-24T04: 32
tenn_jim: Hierdie opnames bevat werk van Lomax sowel as ander en word gesê dat dit opgeneem is deur mense wat in slawerny geleef het. Natuurlik is ek seker dat dit deur die westerse beskawing beïnvloed kon word.
Hier is 'n interessante en relevante, IMHO, ou BBF -draad wat die invloed van 'westerse kivalisering' op 'die musiek' raak. U kan na die onderstaande skakel gaan en die hele draad sien. of kyk na die weergawe wat ek probeer wysig het hieronder:
Ek was onlangs in die Mej. Delta om aanbiedings in die skool/Blues In The Schools te hou en 'n hele dag blues geskiedenis/onderrig seminaar by die BB King Museum en Delta Interpretive Center in Indianola, MS te hou.
Terwyl ek in die BB King -museum was, word 'n program in die voorportaal/koffie-/geskenkwinkel aangebied deur meneer Golden, 'n ouer swart man, in sy laat 70's sou ek raai, 'n voormalige veldhand in die katoenlande , oor katoenpluk/arbeid in die 'ou dae'. en hy het baie items saamgebring om van te 'wys en te vertel'. katoenen sakke, gereedskap, foto's, ens.
In die loop van sy voorlegging het hy gevra of iemand vrae het. aangesien ek die volgende dag 'n voorlegging oor bluesgeskiedenis gehou het en bluesgeskiedenis in die museum geleer het. Ek het meneer Golden uitgevra oor wat in die velde in hierdie gebied van Mississippi gesing word. Daar was ook 'n paar ouer, meer as 70, swart dames teenwoordig wat as dosente by die museum werk. hulle het almal op my vraag geantwoord met dieselfde/soortgelyke antwoorde.
"Toe ons ouers in die veld was om saam met ons te werk, het ons gewoonlik Dr Watts -gesange gesing. Iemand sou raai ons 'Hey, sing 'n ou Dr. Watts -gesang!' En ons sou voortgaan om 'n lied te sing soos "Vader, ek strek my hand uit na u." "As ons ouers nie saam met ons in die veld was nie, sou ons gereeld blues -liedjies sing."
Dit was vir my fassinerend. en ek vra toe wie dr. Watts is. maar meneer Golden en die dosente/dames kon my niks vertel van dr Watts nie. Al wat hulle geweet het, is dat die gesange wat hulle die meeste gesing het, uit die boek van dr. Watts aan hulle geleer is.
Daarna het ek die BB King -museum gaan besoek. en die eerste ding wat ek gesien het toe ek by die museum instap, was die foto/lirieke teen die muur, met die ingang na die ingang terwyl u by die museum instap. sien onder. Nou het ek 'n 'voorsprong' gehad. Ek het in die voorportaal gegaan en een van die dosente/dames gekry wat baie tyd geneem het om my te vertel van 'sing in die veld'. Ek het haar die muurskildery met die lirieke gewys en sy het gesê. "O, nou weet ons albei 'n bietjie van dr. Isaac Watts. Dit is hy wat die gesangboeke geskryf het waarvan ons geleer het."
Wat ek hieruit geleer het, is dat die gesange van dr. Isaac Watts gereeld in swart kerke in hierdie streek onderrig is en gereeld in die veld gesing word terwyl hulle werk. en omdat ek nog steeds baie nuuskierig was om meer oor Watts te weet, het ek dit opgevolg deur aanlyn inligting oor dr. Watts te soek. en te oordeel na wat ek op verskillende webwerwe oor Watts gelees het, was/is hy 'n beroemde man en baie vrugbaar in sy bydraes tot Christelike gesangeboek/annale. 'n 'bewys' van my onkunde oor die onderwerp. Iemand dink miskien: "Wat? U het nog nooit van die groot dokter Isaac Watts gehoor nie?" . wel, nee, ek het nie. maar hey, ek het iets geleer.
Dr. Isaac Watts se biografie:
Isaac Watts (1674-1748) was 'n Engelse predikant, prediker, digter en gesangeskrywer. Ongeveer 600 gesange geskryf, insluitend When I Survey the Wonderful Cross, Am I a Soldier of the Cross en Joy to the World. Beskou as die stigter van Engelse gesang en kindergesang. Gepubliseerde digbundels, gesange en drie bundels teologiese diskoerse.
Die musiek van swartes tydens slawerny het hul Afrika-erfenis en die Joods-Christelike etiek geïntegreer. Afro -Amerikaanse musiektradisies het in die laaste helfte van die 18de eeu as 'n herkenbare entiteit ontstaan, met die ontwikkeling van die heilige vorm van musiek, bekend as die geestelike.
Spiritualiste is gesing in godsdienstige en nie -heilige omgewings. Die gebruik van die geestelike weerspieël die Afrika -ideaal dat hoewel heilige lied die een toelaat om met die ander wêreld te kommunikeer, dit ook sake van die huidige wêreld kan aanspreek.
Een kombinasie van sang en beweging wat tydens slawerny ontwikkel het, staan ​​bekend as ringskreeu, of skreeu -spirituals. Dit was 'n vorm van musikale en godsdienstige uitdrukking wat hoofsaaklik 'na diens' in lofprysinghuise of na 'n formele godsdienstige gebeurtenis uitgevoer is. Die musiek was oproep-en-reaksie-georiënteerde begeleiding, insluitend sang, handeklap, voetstempel en bobeenklap. Skreeu -musiek kom uit 'n liggaam van spirituals en/of gesange wat hoofsaaklik gebruik word vir godsdienstige uitdrukking. Die musiek is afkomstig van oorblyfsels van Afrikaanse melodieë, enkele reëls uit gesange of volksgeestes en liedere wat belangrike gebeurtenisse in die lewens van deelnemers weerspieël.
Spirituals het gedurende die 18de en 19de eeu in onafhanklike swart kerke ontwikkel. Freedmen gebruik die sangstyl en die gebruik om beweging te meng met die musiek in die Suide, maar het dit aangepas volgens hul spesifieke behoeftes. Spirituals is aangepas uit ander gesange, geneem uit volks- en populêre liedere, of is nuwe deuntjies gekomponeer om teks te vergesel. Richard Allen se gesangeboek, gepubliseer in 1801, het al hierdie tegnieke gebruik. Allen het sommige gesange gewysig deur aanvullende reëls, refreinreëls en refreine by te voeg om die volle deelname van die gemeente te verseker.
Die minister van Philadelphia, Charles Albert Tindley, het die tradisie van Richard Allen voortgesit. Teen die vroeë 1900's het Tindley meer as 45 gesange geskryf, waaronder 'Stand By Me', 'We'll Understand It Better By and By' en 'I'll Overcome Someday'. Aan die einde van die 19de eeu het gereëlde spiritualiteite verskyn. George L. White, 'n jong blanke onderwyser aan die Fisk -universiteit, het 'n repertoire van klassieke musiek en musiekvorme ontwikkel wat tydens slawerny ontstaan ​​het, maar verander is om die verskillende omstandighede waaronder hierdie voormalige slawe geleef het, te weerspieël. Hy gee sy studente musikale opleiding en stig die Fisk Jubilee Singers, wat in 1871 begin toer het. Dit het 'n musikale tradisie in histories swart kolleges en universiteite begin.
IMHO, spirituals en gesange kom NIE noodwendig uit dieselfde bron nie, en kom gewoonlik nie uit nie. Lees asseblief my vorige plasing in hierdie draad. baie van die gesange wat in Afro -Amerikaanse kerke gesing is, en in die veld om lang ure se arbeid in die Mississippi -delta te slaag, is saamgestel deur dr Isaac Watts, 'n (wit) Engelsman, asook ander gesangskomponiste. Dit neem die 'gesang' uit die sfeer van wat u genoem het 'kom van mense wat tradisionele folklore -musiek doen' en na die gebied van professionele musikante/komponiste. Gesange en spirituals moet nie in dieselfde kategorie geplaas word nie, en dit moet ook nie uit dieselfde bron kom nie.
Volgens 'n boek van William T. Dargan het dr. Watts se gesang sing 'n direkte invloed op die veldholers of "veldblues" gehad. Met ander woorde, dit was een van die belangrikste fondamente waarop blues gebou is. Wat u sê, help om hierdie verband nog meer geloofwaardig te maak.
Om die Afro -Amerikaanse "Dr. Watts" -gesang te verstaan, is daar 'n paar dinge wat verduidelik moet word:
1. Isaac Watts (net soos baie ander gesangskrywers) het slegs die teks geskryf. Sy gesangpoësie het verskillende melodieë en musikale style, van volksliedere en ballades, deuntjies geïnspireer deur Europese klassieke komponiste tot musiek wat soos dié van Afrika lyk. Die musiek van 'n Isaac Watts -gesang kan dus op volks- of professionele wyse gesing word. (Sy poësie is geskryf in die sogenaamde 'balladmeter', wat maklik ooreenstem met ballade -wysies).
2. Alhoewel die term "dr Watts" duidelik na Isaac Watts verwys, is dit ook die naam van 'n swart Amerikaanse gesangstyl en enige gesang in sy repertoire (ongeag of die gesang deur Isaac Watts is of nie). Een voorbeeld van 'n baie gewilde "Dr. Watts" -gesang is Charles Wesley se "A Charge To Keep I Have".
Hierdie Dr. Watts -lofsang is uit die 1750's gedokumenteer. Dit was die eerste (groot) kenmerkende gesangstyl van Afro -Amerikaners en dateer uit die meeste van die swart geestelike kategorieë. In die normale kerkverband word dit meestal stadig deur die gemeente gesing (in reaksie op 'n reël wat die leier eers gesing het), met oorvleuelende vokale dele, baie melisma en baie bluesagtig --- met behulp van blou note. Hierdie dominante tipe dr. Watts staan ​​onder ander name bekend as 'kreun gesange' en 'lang meter'. (Die veldholers was ook bekend onder die naam van lang meter). Maar dit het 'n paar stilistiese variasies in verskillende streke van die Verenigde State (die Mississippi -delta -streek wat 'n eenstemmige heterofoniese 'kreun' -styl bevoordeel), en dit word soms aangepas by solosang. Eenstemmig, alleen of andersins word die melodieë deur mondelinge tradisie oorgedra. Dit kwalifiseer dit as volksmusiek.
Dit word gewoonlik oor die hoof gesien of onbekend vir die algemene publiek, maar dit is absoluut die basis vir baie musiekstyle. Dit het nie net die 'veldblues' beïnvloed nie, maar dit het ook 'n uitwerking gehad op baie van die swart spirituals (veral die blueser kant). Dit blyk ook dat die invloed daarvan in groepwerkliedjies ingesluip het, en dit het verweef met die meer opgewekte Ring Shout. (Sommige Dr Watts -gesange het aangepas by die ritmes van geskreeu of ringskreeu, soos die gesange wat in die See -eilande van Suid -Carolina en Georgië gesing word). Daar is ander voorbeelde van dr. Watts wat gedeeltelike harmonieë gebruik, wat my 'n bietjie aan swart kwartetsang herinner, sodat dit 'n ander verband kan wees.
Die Dr. Watts -styl maak deel uit van 'n groter gesangstradisie wat bekend staan ​​as die "uitgestrekte gesang" of "die ou manier van sing". Dit het na Amerika gekom van Engelse en Skotse setlaars. Gekenmerk deur stadige tempo's, 'n voorkoms van melisma, onreëlmatige ritmes en 'n gemeente wat 'n reël op 'n langer uitgerekte manier herhaal, deel dit ooreenkomste met die stadige sang in Wes- en Sentraal -Afrika. Daar is sterk bewyse dat die stadige 'kreunende' tipe van Dr. Dit is beslis baie te danke aan beide Afrikaanse musiek en die wit gesang. Interessant genoeg deel die wit gesingde gesange wat in Kentucky oorleef, ook 'n bluesagtige kwaliteit (hoewel dit miskien minder duidelik is). 'N Paar ander groepe met 'n eie gesangstyl is inheemse Indiërs, swart Wes -Indiërs (wat min Afrika -invloed toon van die bietjie wat ek gehoor het) en die Amish/Mennoniete (gebaseer op 'n Duitse tradisie in teenstelling met Britte). Boonop bestaan ​​daar 'n voortbestaan ​​van uitgesproke Gaeliese Psalmsang in die Hebrides van Skotland, maar dit het waarskynlik weinig tot geen invloed op dr. Watts gehad nie.
Hier is 7 voorbeelde van die sing van Dr.
7. 'n Artikel oor dr Watts wat sing met 'n volledige voorbeeld van die lied:
Nog twee voorbeelde van 'n swart gesang, maar hierdie keer van Jamaika en Trinidad (klink baie anders as die Amerikaanse dr. Watts). Kort voorbeelde kan gehoor word op die volgende skakel (die eerste twee klankgrepe):
'N Ander swart godsdienstige genre wat algemeen oor die hoof gesien word, staan ​​bekend as' kreun 'of' kreun '. Dit is hoofsaaklik 'n tipe gesange gebed, hoewel dit ook in die prediking voorkom. Hierdie styl is baie nou verwant aan die Dr. Watts -gesang (veral die stadige bluesagtige "kreungesange"). Dit word trouens dikwels gelyktydig gesing as 'n gesangopvoering. 'N Algemene deel van 'n kreunende dr. Watts is 'n woordlose neurie -koor nadat die laaste gesangstrofe gesing is. Dit is tydens die gebromde melodie van die gesang dat 'n gebedsgank dikwels ingelei word.
Kerme het in wese dieselfde sangstyl en melodiese vloei as die kreunende gesang (selfs die naam is soortgelyk). Beide fokus op skyfies, melismas, gevarieerde toonkleure en blou note, wat die musikale kenmerke is wat 'kreun' beskryf. (Die term "kreun" kan ook verwys na die bromende koor van 'n gesang of as 'n ander naam vir die gebede/preekkreun. Dit is moontlik verwarrend). Maar die struktuur van gekerm is 'n bietjie anders. In plaas daarvan om voortdurend 'n gesangstrofe twee keer te herhaal (afwisselend tussen 'n korter gesingde reël en 'n langer uitgerekte weergawe van dieselfde strofe), is dit 'n meer geïmproviseerde spontane gesang gebaseer op 'n twee tot drie strofe -vorm. Die drie strofe moans het moontlik bygedra tot die tipiese drie strofe vorm van blues (alhoewel dit AAA strofe is in plaas van AAB). Een ding is seker dat dit baie soos die blues klink, aangesien dit al sedert die 1830's bestaan ​​(indien nie vroeër nie). Die eerste keer dat ek onthou hoe ek 'n gebed kreun (uit 'n radiokerkuitsending) hoor, beskryf ek dit as 'n "bluesgesang", wat my herinner aan 'n Afrikaanse stam wat 'n eenstemmige a cappella -gesang sing. Die verband tussen die blues en die swart kerk was baie duidelik in my ore.
Sommige bronne dui daarop dat kreune 'n antesedent is vir swart spirituals. Hulle is baie stylvol ooreenstemmend met die stadige bluesagtige spirituals van Dock Reed en Vara Hall (en dit bestaan ​​minder van hul vinniger spirituals). Die verband tussen hierdie tipe geestelike met die gebedsgange (en verwante kreungesange) word sterk voorgestel. Dit is naby genoeg om in styl te kreun, dat ek dit 'n kreunende geestelike sou noem. Die meeste van die tradisionele geestelike sang wat ek gehoor het, toon 'n sekere mate van die vroeëre kreungeluid. Maar nie alle tradisionele geestelike sang klink dieselfde nie, en dit lyk asof hulle geen verband het nie. Ek is persoonlik van mening dat die kategorie 'black spirituals' verskillende liedtipes en style bevat, wat nie almal uit presies dieselfde wortels spruit nie. Miskien sal ek 'n ander keer verder verduidelik.
Genoeg gesê vir vanaand. Yikes. die tyd op die klok!
Wat is die oorsprong van (swart) Amerikaanse gospelmusiek? (Soos uitgevoer deur mense soos ds Gary Davis, The Staple Singers, Mahailia Jackson, ens.)
En hoe hou swart, Amerikaanse gospelmusiek verband met die blues en sy geskiedenis? Wat het eerste gekom? Ek stel belang in die verhouding tussen die twee.
Waarom klink sekere akkoorde en akkoordprogressies soos gospelmusiek?
Wat bekend gestaan ​​het as swart evangelie, is grootliks 'n uitvloeisel van die wit evangelie -gesang of die kwartet -harmonietradisie, vermeng met ander musikale invloede. Sommige van die swart evangelie van die Pinksterryk hou egter meer verband met die ou ringskreeu (swaar in Afrika).
Die eerste Afro -Amerikaanse gospelstyl staan ​​soms bekend as die 'black gospel hymne'. Die oorsprong daarvan word algemeen toegeskryf aan Charles Tindley, wat die white gospel hymne ('n musikale afstammeling van kampbyeenkoms, salongallades, klassieke en Italiaanse opera) gekombineer het met tradisionele swart spirituele. Sy eerste gepubliseerde liedjies in hierdie styl was in 1901. Maar ek wonder nie of hy die eerste persoon was wat die wit evangelie -gesang swartgemaak het nie, aangesien die evangelie -gesang sedert ten minste die 1860's bestaan ​​het. Hoe dan ook, hy was die eerste wat hierdie styl gewild gemaak het, en dit is die belangrikste figuur.
Die swart gospel -gesangstyl wat met Charles Tindley (en ander?) Begin het, het 'n "sekulêre" geluid van die dag, tesame met die ritmiese dryfkrag van die geskreeu of ringskreeu in Pinksterkerke. Thomas Dorsey was een van die baanbrekers in hierdie tweede golf van evangelie, wat die swart gesangstyl van Charles Tindley met sy blues/jazz -agtergrond versmelt het (Dorsey het Tindley nog altyd as 'n invloed op sy musiek gekrediteer). Daar was ander, onafhanklik van Dorsey, wat 'n soortgelyke tipe gospellied gemaak het. Byvoorbeeld, die gospelliedere van Arizona Dranes in die 1920's het weerklank van beide gospelgesang, ragtime en blues, soms met geheiligde geskreeu. Haar opname van "Hy is die lelie van die vallei" uit 1926 voeg harmonie met die jubileumkwartet en operatiese stemtone toe, wat eindig in wat baie soos boogie woogie -klavier klink. Sy is minder bekend, maar was baie invloedryk op die gospeltoneel. Mahalia Jackson het ook jazz-blues vermeng met die black gospel hymne-styl, en ek dink sy het dit aanvanklik onafhanklik van Dorsey se invloed gedoen (alhoewel sy later saam met hom sou toer en sy liedjies in haar repertorium sou insluit). Daar word gesê dat sy deur die tienerjare beïnvloed is deur mense soos Bessie Smith-die grootste deel van haar tienerjare in die 1920's. Die meeste van die deur Blues besmette gospel -liedjies van Dorsey is eers in die 1930's of later geskryf. Ten spyte van 'n baie gewilde siening, het die swart gospel -genre egter nie almal by Thomas Dorsey begin nie (net so belangrik soos hy). Trouens, beide Dorsey en Mahalia Jackson het Charles Tindley die vader van die evangelie genoem:
Die klank van die swart gospelkwartet hou verband met die vroeëre tradisie van jubileumkwartette en die noue harmonieklanke van die kapperswinkel (wat albei tot in die laat 1800's terugkeer). As u dieper delf, is dit uiteindelik gekoppel aan 'n vorm van noue harmonie wat in Duitsland, Oostenryk en die Alpe -streek gevind is. Dit het op twee maniere na Amerika gekom: deur Duits- of Duitssprekende immigrante in die streek, en konserttoere (die laaste is die doeltreffendste).
In die 1830's het sanggroepe uit die Oostenrykse en Switserse grensgebied van die Alpe deur die Verenigde State getoer. Hulle het noue harmonie bekendgestel en dit het 'n rage begin na hierdie tipe musiek in Amerika. Die invloedrykste van die Alpengroepe was 'n familiekwartet met die naam The Rainers of the Tirolese Minstrels (toer van 1839 tot 1943). Soos wilde vuur, is hul 4 -delige harmonie -liedjies uit Duits in die Engelse taal vertaal, en nuwe Engels -Amerikaanse kwartette het in hul gelykenis ontstaan. Baie vinnig begin hulle hierdie 'Duits-Alpe' afgeleide harmonie kombineer met ander musiek van die dag-veral salongallades, klavierliedjies en Afro-Amerikaanse vorme soos black spirituals en later ragtime. Hierdie uiteenlopende vermenging van genres het in die 1840's gelei tot minstreelkwartette (die minstrelshow wat sy naam van die Tiroolse klopse verkry het), en het uiteindelik geboorte gegee aan 'n kapperswinkel ('n belangrike vorm van musiek vir blankes en swartes in die 19de eeu) en swart a cappella -jubileumkwartette wat amper uitsluitlik spirituals sing. Die vroeë jubileumkwartette was meer ingehou as die swart kapperswinkel, maar hulle was baie soortgelyk in styl (indien nie presies dieselfde nie) en het tegnieke van mekaar geleen.
Teen die 1920's en 1930's was die tradisie van die jubileumkwartet (nog swaarder geraak deur die kapperswinkel) besig om die gospelmusiek van Tindley, Dorsey en ander te absorbeer, of dieselfde tipe 'sekulêre' klanke wat in die evangelie van daardie era gevind is --- jazz, blues en ragtime. Hierdie nuwe jubileumharmonie word geïdentifiseer as swart evangelie -kwartette. Dinge het steeds verander, ontwikkel en aangepas by die neigings van die tyd, insluitend die toevoeging van musiekinstrumente soos elektriese kitaar, bas en tromme (dit heeltemal uit die jubileumkategorie gehaal). Dit het ons die indruk gebring van die Spirits Of Memphis, Hard gospel soos die vroeë Soul Stirrers (baie harde leidrade wat klink soos 'n Pinksterprediker gemeng met gladde harmonieë) en die unieke kenmerkende klank van die Staple Singers. Die vroeë evangelie van The Staple Singers (wat 'n deel van hul inspirasie put uit country & amp; western en blues), het beide gospelharmonieë, sielvolle solo van Mavis en klassieke elektriese kitaarwerk gebruik.
'N Video van Louis Overstreet (uit die vroeë 60's) is 'n voorbeeld van wat ek' skree gospel 'hoor. Dit is 'n soort van 'n ontbrekende skakel tussen die ou slawe -uitroepe en rock & amp roll:
Die eerste verslae van die blues (uitgesluit veldhollers) dateer uit die vroeë 1890's. Die heel eerste verslag is 'n herinnering aan W.C. Handy, wat 'n swart vokale was wat ongeveer 1890 'n blues -liedjie gedoen het. Dit is dus voor enige bekende voorbeelde van swart evangelie (deur die nouer gebruik van die term), wat begin rondom die begin van die 20ste eeu. Maar soos ek in my vorige pos aangedui het, het die swart kerk al baie blues soos musiek gemaak, voordat die blues verskyn het.
Sommige van die musiek wat die meeste invloed op die vroeë blues gehad het, was die veldholers ('n uitvloeisel van beide Wes -Afrikaanse werksang en Dr. Watts -gesang), swart balladesange (veral dié met 'n drie strofe en rymende koeplet), tradisionele Afrikaanse Amerikaanse snaarmusiek (waarvan sommige selfs vandag nog baie by dié van Afrika is) en moontlik die drie strofe -gebede/preekgange.
Dit lyk asof swart spirituals die swart evangelie meer beïnvloed het as die blues (die Dr. Watts -gesang en gekerm is in 'n ander kategorie). Dit is egter moontlik dat die ringskreeu (dikwels geklassifiseer as 'n swart spirituele) 'n invloed op die boogie woogie -klavierblues het. In jook -gewrigte (gewoonlik klein huise waar swartes ontmoet het om te eet, te waag en te partytjie) het hulle gesekulariseerde variasies van die ou ringskree -danse (wat in lofhuise gevind is) gehad. Jook -gewrigte het ook blues gehad. Ek kan nie met sekerheid sê nie, maar die ritme in boogie woogie hou moontlik verband met hierdie danse wat in die jokgewrigte uitgevoer is.
PS. Hopelik word niemand gekrenk deur my Thomas Dorsey -kommentaar nie. Dit is nie my bedoeling om op enigeen se tone te trap nie.
Ek is nie seker oor die vooroorlogse opnames van Dr. Watts nie, maar ek weet van 'n paar meer onlangse albums wat dit bevat. Daar is twee sulke keuses op die nuwe "Fire In My Bones" -versameling.
Inderdaad - die Clear Creek Baptist Church Congregation -snit is een wat ek veral geniet op die CD.
Ek verwag dat enige kommersiële opnames van hierdie styl beperk was tot die kort stukkies op die predikerplate - ('Dark Was the Night Cold Was the Ground' klink iets soos 'n instrumentale vertaling van hierdie styl?)
Van die snitte waarna u gekoppel het, was ek mal oor die Ou Gereelde Baptiste - "Ek is 'n arme pelgrim van verdriet" - dankie dat u dit geplaas het.
U het reg oor die Blind Willie Johnson -snit. Trouens, "Dark Was The Night Cold Was The Ground" is die titel van 'n Dr. Watts -gesang, en Blind Willie pas hierdie gesang aan by 'n instrumentale blues. Woordlose gebrom word dikwels gebruik aan die einde van 'n Dr. Watts -gesang (soos ek vroeër opgemerk het). Die volledige titel van die gesang is "Dark Was The Night And Cold Was The Ground waarop ons Here gelê is". Dit is 'n gesang oor die kruisiging van Christus.
Die melodie van die weergawe van Blind Willie is soortgelyk aan 'n weergawe van Dr. Watts deur John en Lovie Griffins (met woorde). Hier is twee skakels om die twee melodieë te vergelyk.
Ek geniet ook die liedjie van die Clear Creek Baptist Church. Dit is een van die opvallende liedjies op die album. Die opregtheid in die openingsgebed is een ding wat ek opmerk oor die snit, baie opreg en opreg.
Vroeër vanaand het ek iemand se kommentaar oor Johnson gelees en gesê dat hy nie 'n blues -kunstenaar was nie, maar 'n gospelkunstenaar wat nooit 'n sekulêre liedjie gemaak het nie. Sommige mense kan net nie verstaan ​​dat blues musiek 'n godsdienstige of heilige musiek kan wees nie. Musiek in 'n blues-styl word nie nie-blues net omdat dit nie by die sekulêre stereotipe van "duiwels musiek" pas nie. Hy het 'n paar liedjies wat ietwat afwyk van blues (insluitend 'n paar weergawes van wit gospel-gesange), maar baie meer sekulêre blues-kunstenaars bevat 'n paar nie-blues in hul repertoire, soos ragtime kitaarstukke. Oor die algemeen dink ek Johnson se styl is baie blues en moet nie as blues ontken of deur blueshistorici geïgnoreer word nie (soort van 'n troeteldier van my). Nie dat jy anders sê nie. Gee net my 2 sent oor wat ek vanaand gelees het.
AANTEKENING (Blind Will @ 07 Februarie 2010 07:38)
Hierdie gesang van Dr Watts is uit die 1750's gedokumenteer. Dit was die eerste (groot) kenmerkende gesangstyl van Afro -Amerikaners en dateer uit die meeste van die swart geestelike kategorieë. In die normale kerkverband word dit meestal stadig deur die gemeente gesing (in reaksie op 'n reël wat die leier eers gesing het), met oorvleuelende vokale dele, baie melisma en baie bluesagtig --- met behulp van blou note. Hierdie dominante tipe dr. Watts staan ​​onder ander name bekend as 'kreun gesange' en 'lang meter'. (Die veldholers was ook bekend onder die naam van lang meter). Maar dit het 'n paar stilistiese variasies in verskillende streke van die Verenigde State (die Mississippi -delta -streek wat 'n eenstemmige heterofoniese 'kreun' -styl bevoordeel), en dit word soms aangepas by solosang. Eenstemmig, alleen of andersins word die melodieë deur mondelinge tradisie oorgedra. Dit kwalifiseer dit as volksmusiek.
Dit is boeiend. Watter bronne dokumenteer hierdie soort Afro -Amerikaanse sang al in 1750?
Ek het uiteindelik die meer algemene term "die 1750's" gebruik, hoewel ek aanvanklik na "1750" verwys het totdat ek my pos geredigeer het (soos u kan sien in die aanhaling hierbo, is die verandering aangebring).
Die eerste gedokumenteerde verslae van die gesang van dr. Watts kom uit briewe wat Samuel Davies aan John Wesley geskryf het. Samuel Davies was 'n Presbiteriaanse prediker wat gesange op 'n "uiteengesit" manier aangebied het (hy het 10 van sy eie gesange geskryf). In 'n brief wat hy in 1750, 1751 of 1755 geskryf het (afhangende van watter bron u wil glo), het hy aan Wesley gesê dat die slawe baie bly was oor Watts -liedjies. Hy het gesê dat die negers, bo alles die menslike spesies wat hy geken het, die lekkerste oor vir musiek en 'n ekstase vreugde in Psalmody gehad het, dat hulle meer genot in hierdie boeke (van gesange) gehad het as enige ander boek. In 'n latere brief aan Wesley (wat volgens William Dargan vanaf 2 Maart 1756 sou wees), praat hy oor die slawe wat al die boeke wat aan hulle gestuur is, aanvaar, maar veral 'Psalms and Hymns' ('n gesangeboek deur Isaac Watts) en het gesê dat dit hulle in staat gestel het om hul eienaardige smaak vir Psalmody te bevredig. Hy het gepraat oor hoe sommige van hulle die hele nag in sy kombuis gebly het, soms om twee of drie uur in die oggend gehoor het met 'n storm van heilige harmonie wat sy gedagtes hemel toe gedra het. Beide hierdie briewe (al gee hulle geen spesifieke besonderhede oor hoe hulle gesing het nie) dui op hul sterk liefde vir die sing van Isaac Watts -gesange en impliseer dat hulle hul eie kenmerkende manier van sing het.
In 1758 (as my bron die regte jaar kry) het 'n ander prediker, ds. Todd van Virginia, gepraat van menigtes negers en blankes wat na sy huis gestroom het om boeke te kry en gepraat oor die slawe wat God en die Lam prys. Dieselfde jaar is die eerste georganiseerde swart Baptiste -gemeente in Virginia gestig (die Baptiste speel 'n groot rol in die tradisie van die Dr. Watts -gesang).
Volgens professor/skrywer William Dargan, is daar herhaaldelike verwysings wat toon dat swartes teen die middel van die 1700's 'n kenmerkende styl van lofsang ontwikkel het. Dit is jammer dat hy nie meer van hierdie verwysings in sy boek opgeneem het nie (dit is waar ek baie van my inligting oor hierdie onderwerp baseer).
Daar moet in gedagte gehou word dat as ek verwys na die kreunende blou nootstyl die dominante tipe Dr. Watts, ek dit spreek in die konteks van wat vandag oorleef het. Ek kan nie bewys dat dit presies die styl van dr. Watts in die 1750's was nie. Maar as u in ag neem dat hierdie gesangmusiek deur mondelinge oorlewering oorgedra word en bestand is teen verandering (alhoewel daar wel veranderinge plaasvind), gaan hierdie mees algemene tipe waarskynlik terug na die 1700's, indien nie die 1750's of voordat dit selfs gedokumenteer is. 'N Ander ding wat u moet oorweeg, is dat die stadige, eenstemmige heterofoniese kreunstyl (nie net in Mississippi nie, maar ook in Texas, in die weste van Tennessee, dele van Louisiana en noordelike stede soos Detroit) 'n styl van dr. Watts is wat baie ooreenstem met die vroeëre witlyn. gesange en Psalms van die Britse/Anglo-Amerikaanse tradisie (ook 'n stadige, eensgesinde heterofoniese tradisie wat tot ten minste die 1600's teruggevoer kan word). Alle ander algemene oorlewings van Dr. Dit dui daarop dat hierdie heterofoniese blou nootstyl 'n vroeë manier is om Dr. Watts te sing. Die eerste gesang van Dr. Watts wat ek ooit gehoor het, was egter baie traag in heterofoniese vorm (en dus baie parallel met vroeër uitgespreekte gesange en Psalms), maar ek het baie min blues -kleure gehoor. Dit klink vir my na 'n klomp mense by 'n begrafnis wat probeer om 'n melodie op te maak terwyl hulle nie die melodie vind nie. Heeltemal duidelik kan u nie 'n hele genre oordeel op die eerste stuk musiek wat u daaruit hoor nie (veral as dit 'n kort voorbeeld is).
'N Paar ander stilistiese oorlewings van dr. Watts wat William Dargan in sy boek noem (dit moet nie as 'n volledige lys beskou word nie):
1. Moaning Organum --- 'n Kermende blou nootstyl met twee deel harmonieë, wat in parallel met vierdes, vyfdes en derdes beweeg, vermeng met af en toe heterofonie. Hierdie styl is sterk in die binnelandse streke van Suid -Carolina, Georgia en Florida. 'N Voorbeeld van hierdie styl is die opgeneemde gesang "Father, I Stretch My Hands To Youe" deur die Bethlehem Primitive Baptist Church of Eutaw, Alabama. Dargan stel voor dat hierdie spesifieke styl van kreunende gesang moontlik beïnvloed is deur vorm-noot sang. Afro-Amerikaners het hul eie styl van vorm-noot-sang en Heilige harpgesange ('n afgeronde harmonie-musiek wat meer normaalweg met wit mense geassosieer word).
2. Kermende traidiese harmonie --- Kermende gesange wat traidiese harmonie gebruik (nie presies seker wat dit is of die geografiese middelpunt van hierdie styl nie).
3. Cross-Shout --- 'n Kreetstyl van Dr. Watts wat die kruis ritmiese stamp en klap van ringskreee leen. Gevind in die See -eilande van Carolina en Georgia. Dit is vandag nie 'n baie algemene styl nie en word gesê dat dit die minste versprei is.
4. Off-Beat Shout --- 'n Onklopbare gesynchroniseerde handeklapstyl wat sterk is in die streke Carolinas, Louisiana, Piemonte en Suidoos.
Dargan verwys ook na "tune-based moaning" -gesange. Dit ignoreer die strukture van "voering" wat deel uitmaak van die amptelike definisie van die gesang van dr. Watts (dus kan aangevoer word dat dit nie werklik Dr. Watts is nie). In plaas daarvan gebruik hulle reguit vorentoe melodieë, insluitend melodieë wat duidelik afkomstig is van die wit "volksgesang" -tradisie ('n gesangsgenre wat gesangsteks pas by Britse of Anglo-Amerikaanse volks-/balladliedjies). Maar hulle word op 'n baie bluesagtige kreunende manier gesing, wat die oorspronklike deuntjie kan verander sodat dit by die pentatoniese toonleer pas. 'N Voorbeeld hiervan is die weergawe van Amanda Smith en Ella Pearl White van 'n ballade -gesang "What Wondrous Love Is This" (sangers uit Alabama). Weereens, ek is nie seker oor die geografiese sentrum vir hierdie styl nie.