Paul Dawson, Clemson Universiteit
As jy 'n stukkie kos op die vloer laat val, is dit regtig lekker om te eet as jy binne vyf sekondes optel? Hierdie stedelike voedselmite beweer dat as kos net 'n paar sekondes op die vloer spandeer, sal vuil en kieme nie veel kans hê om dit te besoedel nie. Navorsing in my laboratorium het gefokus op hoe voedsel- en voedselkontakvlakke besmet raak, en ons het 'n bietjie werk aan hierdie spesifieke wysheid gedoen.
Terwyl die "vyf-sekonde-reël" nie die mees dringende kwessie vir koskundiges kan wees om onderaan te kom nie, is dit steeds die moeite werd om kosmiete soos hierdie te ondersoek omdat hulle ons oortuigings vorm oor wanneer voedsel veilig is om te eet.
So is vyf sekondes op die vloer van die kritiese drumpel wat 'n eetbare stukkie skei van 'n geval van voedselvergiftiging? Dit is 'n bietjie meer ingewikkeld as dit. Dit hang af van hoeveel bakterieë dit kan maak van vloer tot voedsel in 'n paar sekondes en net hoe vuil die vloer is.
Waar het die Vyf-tweede reël vandaan gekom?
Wonder of kos nog steeds lekker is om te eet nadat dit op die vloer (of nêrens anders) gelaai is, is 'n baie algemene ervaring. En dis waarskynlik nie 'n nuwe een nie.
'N Bekende, maar onakkurate, storie oor Julia Child mag bygedra het tot hierdie kosmite. Sommige kykers van haar kookkuns, The French Chef, dring daarop aan dat hulle 'n Druppellam (of 'n hoender of 'n kalkoen, afhangende van die weergawe van die verhaal) op die vloer sien en optel, met die raad dat as hulle alleen was Die kombuis, hulle gaste sal nooit weet nie.
In werklikheid was dit 'n aartappel pannekoek, en dit het geval op die stoofplaat, nie op die vloer. Kind sit dit terug in die pan, sê "Maar jy kan dit altyd optel en as jy alleen in die kombuis is, wie gaan dit sien?" Maar die misverhaalde storie voortduur.
Dit is moeiliker om die oorsprong van die dikwels aangehaalde vyf-sekondêre reël te beklemtoon, maar 'n 2003-studie het getoon dat 70% van vroue en 56% van die mans wat ondervra is, bekend was met die vyf-sekonde-reël en dat vroue meer geneig was as mans om eet kos wat op die vloer gelaai is.
So, wat vertel die wetenskap ons van wat 'n paar oomblikke op die vloer beteken vir die veiligheid van jou kos?
Vyf sekondes is alles wat dit neem
Die vroegste navorsingsverslag oor die vyf-sekonde-reël word toegeskryf aan Jillian Clarke, 'n hoërskoolstudent wat aan 'n navorsingsleerlingskap aan die Universiteit van Illinois deelneem. Clarke en haar kollegas het vloerteëls met bakterieë ingeënt en dan vir verskillende tye kos op die teëls geplaas.
Hulle het berig dat bakterieë binne vyf sekondes van die teël na gummy beertjies en koekies oorgedra is, maar het nie die spesifieke hoeveelheid bakterieë wat dit van die teël na die kos gemaak het, gerapporteer nie.
Maar hoeveel bakterieë eintlik oordra in vyf sekondes?
In 2007, my laboratorium by Clemson Universiteit het 'n studie gepubliseer - die enigste eweknie-geëvalueerde tydskrifvraestel oor hierdie onderwerp - in die Journal of Applied Microbiology. Ons wou weet of die kosmetyd in kontak met 'n besmette oppervlak die tempo van oordrag van bakterieë na die kos beïnvloed het.
Om uit te vind, het ons vierkantjies van teël, mat of hout met Salmonella geënt. Vyf minute daarna het ons óf bologna of brood op die oppervlak vir vyf, 30 of 60 sekondes geplaas, en dan die hoeveelheid bakterieë wat na die kos oorgedra is, gemeet. Ons het hierdie presiese protokol herhaal nadat die bakterieë vir twee, vier, agt en 24 uur op die oppervlak was.
Ons het gevind dat die bedrag van bakterieë oorgedra word aan óf soort kos nie veel oor hoe lank die kos was in kontak met die besmette oppervlak het afhang - hetsy vir 'n paar sekondes of vir 'n hele minuut. Die totale bedrag van bakterieë op die oppervlak van belang was meer, en dit afgeneem met verloop van tyd ná die aanvanklike inenting. Dit lyk soos wat aan die orde is minder hoe lank jou kos verwelk op die vloer en nog baie meer hoe besmet is met bakterieë wat lappie grond gebeur te wees is.
Ons het ook bevind dat die soort oppervlak ook 'n verskil gemaak het. Matte lyk byvoorbeeld effens beter plekke om jou kos as hout of teël te laat val. Wanneer die mat met Salmonella geënt is, is minder as 1% van die bakterieë oorgedra. Maar toe die kos met teël of hout in aanraking was, het 48% -70% van bakterieë oorgedra.
Verlede jaar het 'n studie van Aston Universiteit in die VK byna identiese parameters gebruik vir ons studie en gevind soortgelyke resultate toets kontak tye van drie en 30 sekondes op soortgelyke oppervlaktes. Hulle het ook gerapporteer dat 87% van mense gevra het of hulle voedsel sou eet of op die vloer laat val.
Moet jy kos eet wat op die vloer val?
Uit 'n voedselveiligheidstandpunt, as jy miljoene of meer selle op 'n oppervlak het, is 0.1% nog steeds genoeg om jou siek te maak. Ook, sekere soorte bakterieë is uiters virulent, en dit verg net 'n klein hoeveelheid om jou siek te maak. Byvoorbeeld, 10 selle of minder van 'n besonder virulente stam van E. coli kan ernstige siekte en dood veroorsaak in mense met gekompromitteerde immuunstelsels. Maar die kans dat hierdie bakterieë op die meeste oppervlakke is, is baie laag.
En dit laat nie net kos op die vloer val wat tot bakteriële besmetting kan lei nie. Bakterieë word gedra deur verskeie "media", wat rou kos, klam oppervlaktes insluit waar bakterieë oorgebly het, ons hande of vel en van hoes of nies.
Hande, kosse en gereedskap kan individuele bakteriese selle, kolonies van selle of selle wat in gemeenskappe voorkom, binne 'n beskermende film bevat wat beskerming bied. Hierdie mikroskopiese lae deposito's wat bakterieë bevat, staan ​​bekend as biofilms en word op die meeste oppervlakke en voorwerpe aangetref.
Biofilm gemeenskappe kan bakterieë hawe langer en is baie moeilik om skoon te maak. Bakterieë in hierdie gemeenskappe het ook 'n beter weerstand teen sanitizers en antibiotika in vergelyking met bakterieë wat op hul eie.
Dus, die volgende keer dat jy dit oorweeg om kos te laat val, is die kans dat jy daardie stukkie kan eet en nie siek word nie. Maar in die skaars kans dat daar 'n mikro-organisme is wat jou siek kan maak op die presiese plek waar die kos val, kan jy redelik seker wees dat die fout op die kos is wat jy in die mond wil sit.
Navorsing (en gesonde verstand) vertel ons dat die beste ding om te doen is om jou hande, gereedskap en ander oppervlaktes skoon te hou.
Paul Dawson, Professor in Voedselwetenskap, Clemson Universiteit. Hy het gefokus op voedselveiligheid / kwaliteit navorsing, insluitende vleisveiligheid en rakleeftyd, bio-gebaseerde en aktiewe verpakkingsfilms, nanotegnologie-toepassings in voedselveiligheid en veiligheid van diereprodukte.