Dink u dat u Linux-rekenaar outomaties vanself sorg vir alles? Soms moet u dalk direk ingaan.
Prosesbestuur is 'n voorbeeld. Linux skep 'n proses wanneer 'n program van stapel gestuur word, hetsy deur u of deur Linux. Hierdie proses bevat 'n houer met inligting oor die werking van die program en wat aangaan.
As die proses korrek verloop en beëindig word, dan is alles uiters dun; As die CPU egter die CPU verpes, of weier om te gaan as dit tyd is, kan die Linux-opdragte hieronder beskryf u help om wet en orde te herstel.
Begin met 'n lys van dinge wat u moontlik wil doen wanneer u Linux-prosesse bestuur:
Kyk watter prosesse loop
Kyk hoeveel van u Linux-stelsel gebruik die prosesse (veral enige gulsiges)
Vind 'n spesifieke proses om te sien wat dit doen of om daarteen op te tree
Definieer of verander die prioriteitsvlak wat met die proses verband hou
Beëindig die proses as dit die nut daarvan oorleef het of as dit verkeerd optree
Die opdragte wat hieronder beskryf word, moet via die opdragreël-koppelvlak ingevoer word. Maak eenvoudig 'n terminale (alle-teks) venster oop om toegang tot hierdie koppelvlak te kry. Dit lyk miskien basies, maar dit is eintlik baie kragtig en buigsaam – net om al die prosesse in pas te hou.
1 1. bo
5 5. wie
6 6. doodmaak
Die boonste opdrag gee u inligting oor die prosesse wat tans bestaan. Soos die voorbeeld hierbo toon, is die eerste deel van die inligting 'n oorsig van die situasie.
Die tweede deel, georganiseer in kolomme, gee besonderhede vir elke proses, insluitend die unieke verwysingsnommer (PID), prioriteit (PR), status (S) en die gebruik van hulpbronne (byvoorbeeld% CPU,).
Die htop-opdrag is soos bo, maar mooier en slimmer. Die inligting word in 'n duideliker formaat aangebied, en u kan 'n bepaalde proses kies (gebruik die pyltjie sleutels) en daarna optree (gebruik die F1, F2, ens.) Met die htop-skerm.
So hoekom sou iemand iets anders as htop gebruik? Eenvoudig omdat htop nie altyd by Linux-stelsels beskikbaar is nie (terwyl top altyd beskikbaar is).
U het miskien 'n ekstra installasie-stap voordat u dit kan gebruik. U installasie-instruksies sal geskik wees vir die installering van htop as u byvoorbeeld Ubuntu of Debian gebruik.
Die kleure wat op die skerm gebruik word, help om die boodskap oor te dra.
Die SVE en geheue bars kan blou strepe toon vir prosesse met 'n lae prioriteit, groen vir normale prioriteit of rooi vir kern. Geel stem ooreen met IRQ (onderbrekingsversoek) tyd, magenta tot sagte IRQ tyd en grys vir I / O (invoer / uitvoer) wagtyd.
Die gemiddelde belastinglas verteenwoordig die mate waarin die SVE besig is. 'N Syfer van "1.0" stem ooreen met 100 persent besig. Die syfer van "0,37" in die onderstaande skermkiekie stem ooreen met 37 persent.
Dit is die vraggemiddeld die laaste minuut. Die twee ander syfers vir die vrag is die las gemiddeldes van die laaste vyf en die laaste 15 minute.
Gebruik die ps-opdrag om lopende prosesse te lys (bo en htop lys alle prosesse of dit aktief of onaktief is). U moet egter die een of die ander opsie spesifiseer om nuttige inligting te bekom.
Die opdrag ps -a bevat 'n lys van al die prosesse op u stelsel. Die opdrag ps -a | grep mysqld sou dan die mysqld-proses kies as u byvoorbeeld 'n verbinding via die stelsel met 'n MySQL-databasis het.
'N Opgang vanaf die eenvoudige ps-opdrag, word pstree gebruik om 'n boomdiagram van prosesse te vertoon wat ook verwantskappe tussen hulle toon..
Elke proses word gegenereer, of gekuit, deur 'n ander proses ('n ouerproses) in Linux. Wat belangrik is om te weet, is dat as u iets verander vir 'n ouerproses, dit ook die kinderproses beïnvloed.
As u die ouer veral stop, stop u die kinders outomaties!
Die wie-opdrag sal 'n lys vertoon van al die gebruikers wat tans by u Linux-stelsel aangemeld is. As dit net u en die bedryfstelsel self is, het u 'n vrye hand om prosesse te bestuur soos u wil.
Aan die ander kant, as ander (menslike) gebruikers ook aangemeld is, moet u versigtig wees voordat u prosesse wat vir hulle belangrik kan wees, verander of beëindig..
U kan ook die gebruikersopdrag gebruik vir eenvoudiger inligting, die whoami-opdrag om u te vertel wie u is (soos gesien deur die stelsel), en die w-opdrag, wat u nie net die name van die gebruikers gee nie, maar ook inligting oor wat hulle is tans doen.
Soos die naam aandui, kan doodmaak gebruik word om 'n proses met uiterste vooroordeel te beëindig. Alhoewel dit in 'n meer algemene sin is, is dit die funksie om seine te stuur (een daarvan is 'sterf!').
Dit stel u in staat om individuele prosesse of groepe prosesse te stop sonder om u Linux-stelsel heeltemal te stop of te herbegin – iets wat ander gebruikers ook waardeer.
Laat ons veronderstel dat jou mysqld-proses verkeerd is. Soos u weet vanaf u boonste vertoon, het hierdie proses (in ons voorbeeld hierbo) 'n PID van 5979. Om hierdie proses te beëindig, kan u die volgende inskryf:
As dit om een ​​of ander rede nie voldoende is nie, is daar meer aggressiewe opsies beskikbaar. 'N Voorbeeld hiervan is die -9-opsie (ook bekend as -KILL):
vermoor -9 5979
doodmaak -Dood 5979
As u nie die PID ken nie of 'n kortpad wil neem (maak net seker dat dit die regte een is), sal die killall-opdrag u toelaat om alle gevalle van 'n proses met dieselfde naam te beëindig. Om al die prosesse wat mysqld genoem word, dood te maak, byvoorbeeld:
As moord net te onvriendelik lyk, wil jy dalk eers 'lekker' wees. Met die mooi opdrag kan u die prioriteit van 'n proses definieer voordat u dit uitvoer (gebruik hernuwe vir 'n proses wat reeds uitgevoer is).
Die opdragte hierbo beskryf is slegs 'n klein deel van alles wat die opdragreël-koppelvlak te bied het.
U kan u Linux-prosesbestuur op talle maniere sny en dobbel, danksy die verskillende opdragopsies en die vermoë om verskeie opdragte tegelyk te kombineer..
Deur dit self te probeer, sal u sien watter opdragte die nuttigste vir u is. Onthou net om na te dink oor die uitwerking daarvan voordat u dit in werking stel.