Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 8 Deel 3 – Finesse Meisie
"My kind, ouers is altyd die laaste om te hoor wat met ons kinders aan die gang is. Soms dalk ook maar goed, anders slaap ons seker nooit weer nie! Ek is maar net versigtig bekommerd oor jou doen en late."
"Ma hoef nie te wees nie, ek kan al mooi na my self omsien!" sê Mia ergerlik.
Net na aandete lui die Steyns se deurklokkie. Voor Karis staan 'n beeld van 'n man, as 't ware 'n verbeterde weergawe van Orlando Bloom.
"Jy is seker Karis. Ek is Anton," sê hy en vat aan sy langerige, donker hare. "Is Mia hier?" vra hy en glimlag vir Karis.
"Mia!" roep Karis in die gang af. "Anton is hier!" Karis sorg dat sy haar uit die voete maak, want sy sien nie kans vir nog 'n geveg nie.
"Wat het hy gesê?" vra Karis later nuuskierig toe Anton weg is.
"Hy dink ek moes darem vir hom gesê het ek is Karl se meisie, al sê ek ek was nie regtig sy meisie nie. Hy sou glo graag self wou besluit of hy 'n familietwis wou begin, want Karl sê hy gaan nou nooit weer met hom praat nie. Hy dink ook dit is beter dat ons ons vriendskap stop," vertel Mia en begin weer huil.
Later die aand kom Conrad daar aan. Karis se hart spring in haar borskas toe hy voor haar in die oop voordeur staan.
"Hallo, Karis," groet hy met 'n groot glimlag.
"Ag, dankie tog, een Meyer wat nog met ons praat!" sê Karis lighartig en staan eenkant toe sodat hy kan inkom. Hulle gaan sit op die bank in die sitkamer om 'n bietjie alleen te gesels.
"Dit was lank," sê hy en vee saggies die hare van haar voorkop af.
"Hoe was jou rugby-ding en Bloemfontein se meisies?" vra Karis nuuskierig.
"Great, nice ouens en alles, maar ons het maar min van die sogenaamde mooi meisies van Bloem gesien," sê Conrad laggend en vra: "Hoe was die toer?"
"Ook lekker. Sou nog lekkerder gewees het as jy ook daar was!"
"Sleg van die ding tussen my broers en Mia," sê Conrad half verskonend.
"Mia was vreeslik verkeerd, Conrad. Laat ons nou nie mooi praatjies maak nie! Al kry ek haar jammer, moet ek erken sy braai in haar eie vet."
"Wat vir my sleg is, is dat almal nou die Steyns haat en ek en jy is nog vriende. My ma sê sy het altyd geweet julle is moeilikheid. Ek moet julle … jou, nou heeltyd verdedig. Dis moeilik," bieg Conrad.
"Oeps, ons stuur af op 'n Romeo en Juliet-tragedie. Die Capulets en Montagues se familievendetta!" maak Karis 'n grap en hulle albei lag. Dan kyk sy ernstig na hom. "Ons gaan ons nie deur hierdie goed laat beïnvloed nie, nè, Conrad?"
"Ek het mos heel aan die begin, die eerste dag toe ons saam op die strand was, belowe ek sal nooit toelaat dat ons vriendskap deur Mia en Karl verongeluk word nie, onthou jy?" sê Conrad en sit sy arms om haar.
Sy glimlag vir hom, nou weer gerusgestel.
"Kom surf môre saam met my," stel hy voor. "Sommer heeldag. Net ons twee, sonder al hierdie nonsens om ons. Asseblief?" vra hy amper pleitend.
"As jou oë so mooi vra, moet ek ja sê. Maar is dit nie nou te koud nie en wie gaan ons vat?"
"Ek het vir jou 'n wetsuit en ek sal vir Anton vra. Ek en hy kom goed klaar." Hy staan op om te loop. By die deur trek hy haar nader en soen haar op die mond. "Sien jou môre," roep hy vir oulaas as hy oor die straat hardloop.
Anton is 'n gawe ou en Karis hou dadelik van hom. Hy is baie volwasse. Karis dink dat 'n mens kan agterkom dat hy reeds twee-en-twintig is. Sy vermoed ook dat hy beslis nie met Mia deurmekaar sou geraak het as Mia die regte dinge gesê het nie! Anton laai hulle by die strand af en beloof om hulle weer vieruur te kom haal, behalwe as hulle vroeër wil huis toe gaan. Dan moet hulle hom bel.
Karis het so lank tevore haar eerste lesse gehad, dit is byna asof sy weer van nuuts af begin branderry. Sy moet eers weer die regte liggaamshouding oefen totdat Conrad meen sy is gereed om in die water te gaan. Sy kom tog makliker as die vorige kere reg en begin dit geniet. Sy spartel nie net vreesbevange rond nie. As sy op die plank is, dink sy mooi wat Conrad alles vir haar gesê het en deur hard te konsentreer verbeter sy met elke poging.
Toe hulle later doodmoeg op die strand lê, sê Conrad kastig ernstig: "Ek is trots op jou, Karis. Jy bly al vir 'n oomblik of twee bo-op die plank!"
"Jong, jy moenie met my spot nie. Ons vriendskap is in rowwe see. Moenie dat ons twee se skippie ook strand nie!" sê Karis gemaak kwaad.
"Ag, Karissie, ek pes jou net, jy is al amper oukei," sê Conrad en wikkel sy neus vir haar.
"Moenie my try nie, Conrad Meyer! Gaan koop liewer vir my roomys," sê Karis.
Daar is 'n klompie branderryers in die see wat hulle planke meesterlik beheer. Karis verwonder haar aan hulle behendigheid. Sy en Conrad staan hulle 'n lang ruk en dophou.
"Hulle is ongelooflik! Dit lyk of hulle voete vasgegom is aan die surfboards. Dit moet 'n perfect rush wees om so te kan surf," sê Karis beïndruk.
Later praat hulle oor Lara. "Ek dink sy gebruik dwelms," sê Conrad. "Sy het 'n vreemdeling geword. Sy is aggressief, vinnig op haar perdjie en eet bitter min. Sy is deesdae nooit honger nie en ook nooit by die huis nie. Sy vra ook gedurig geld. Ek sê jou, sy is nie lekker nie. My ma leef egter in 'n soort Shangri-La, 'n plek waar alles wonderlik is. Wat Lara betref, sien en hoor sy niks verkeerd nie," vertel Conrad. Die storie maak Karis baie hartseer. As sy ma daardie eerste dag na haar geluister het, was niks hiervan waar nie, dink sy ongelukkig.
Te gou is die dag verby en moet hulle huis toe gaan. By die huis, weet hulle, kan hulle met niemand die plesier van die dag deel nie. Daar is op die oomblik te veel emosies. Albei wens hulle kon die horlosie net 'n bietjie terugdraai sodat almal weer vriende kan wees, maar hulle weet daardie aangename kuiers van hulle vier is vir altyd verby. Mia wil te gou te veel plesier uit die lewe haal. Dit is daardie honger na pret en plesier wat nou teen hulle almal boemerang, dink Karis vies.