Mens kan skaars glo dat Paz vanjaar 100 jaar oud sou wees… (Wanneer ek skielik onthou dat ek hom nog meegemaak het hoor ek my litte kraak soos dié van ‘n kruiwa wie/wat se stembande te dun geraak het vir ordentlike dienslewering, of soos proppe geskiet uit leë sjampanjebottels by die viering van vervloë en nou verslane utopieë, voor ons ook verneder is deur die vernaderende verbruikerspornografie.) ‘n Vriend vertel dat Paz in sy laaste jare ‘n baard gehad het en ‘n kluisenaarsbestaan gevoer het in sy woonstel in Meksikostad, omring deur die boekery wat sy leefreise ingebind het, en al die dooie vlinders tussen die blaaie. Losvoor! : ‘n versameling van Afrikaanse poësie .- Pietermaritzburg: Shuter & Shooter, 1996 Terug op my eie planeet was dit verblywend dat ek vandag ŉ boodskap kry van Sjaka S Septembir met nog ŉ gesprek (deel twee) tussen my en hom na aanlyding van my gesig vermommings (facepaint Fridays on Facebook). Die gedeelte bevat ook insekte!