Naweek by Postberg Reservaat – Jonker Adventures
Home Buitelewe Naweek by Postberg Reservaat
By Henry Jonker Buitelewe Familie Vriende October 13, 2020
Dat 2020 een mal jaar is, is 'n relatiewe begrip om die minste van die jaar te sê, veral die laaste maand.
Dit was tyd om die kop weer skoon te kry, maar meer belangrik om die seuns weer aan die beweeg te kry; weg van die huis en al die geraas. 'n Onderwyser kan hulle ook net soveel leer in die skool, maar naweke is daar om hulle te leer van die lewe, ons mooi land en die plek wat ons Afrika noem.
Soos 90% van alle wegbreek naweke was ons 'n paar vrinne wat om 'n tafel gesit en teug het aan 'n koue bier toe die datum en eindbestemming gefinaliseer word.
Ek kry soms die vraag of stelling van mense: " maar Henry jy is heeltyd weg naweke?". Ek dink mense is soms onder die indruk dat om weg te breek vir 'n naweek baie duur is, maar inteendeel kos dit my meer soms om tuis te wees.
Of jy nou saam met vriende tuis om 'n vuur staan, gepak met skaaptjops, of as jy êrens in die Noord Kaap op 'n verlate, dorre kampplekkie staan is omt' ewe. Al wat dit kos is om 'n datum te kies, mense wat naastenby soos jy ge "wire" is en dan 'n groot pot "let's go" houding. Die res sal vanself gebeur.
Ons lang maat, Lourens Hugo, se familie het 'n huis by Postberg Natuur Reservaat. Met slegs 49 huisies (aandeelhouers) in die hele reservaat en 'n ongelooflike uitsig oor Langebaan se lagoon kon mens nie vir 'n beter bestemming gevra het nie.
Groenewald's (Jacques, Carlize, Rialé & Trus)
Hugo's (Lourens, Josua & Loumari)
Jonker's (ek, Jean & Lian)
Vrydag laatmiddag vertrek ons by Villamar en kry Frans en sy beter helfte Lunay net buite die dorp. Die VHF radio's kry lewe en die seuns is opgewonde en die vrae hou nie op oor wat die planne vir die naweek gaan wees nie.
Na 'n vinnige stop by Darling om die laaste goedjies te kry is dit nog so +/- 33km tot by die afdraai van Postberg Natuur Reservaat. Van daar is dit nog 'n verdere 22km tot by ons bestemming.
Elke Vrydagaand (soos enige toer of naweek weg se eerste aand) is maar altyd die grote. Die vuur brand groot, vrouens gesels lekker, kinders is êrens doenig en dit voel of die manne mekaar jare laas gesien het soos daar goed bespreek word terwyl die roosters kreun onder die vleis.
Saterdagoggend word afgeskop met 'n vinnige koffie en beskuit voor die bakkies weer aan die beweeg is, die keer om die reservaat bietjie te gaan verken.
Laatoggend, na 'n helse "brunch" is die spul water toe om aas te gaan trek want daar is 'n geweldige lus vir groot visse vang. Ons het mos twee geleerde vissermanne in ons geselskap en die knape het leiding gevat om seker te maak daar was vars vis op die roosters daardie aand. Maar aai, geluk was nie aan hul kant nie en slegs die seuns het twee klein Klipvissies uitgetrek.
Gelukkig het Jacques darem 'n Plan B gehad: hy en sy raakvat makker, sy vrou Carlize, het die aand 'n ongelooflike seekos gereg (Swart Mossels, Prawns, Shrimps, Tentacles en Rooi Stompneus met rys) aanmekaar geslaan binne 'n oogwink.
Goeie mense, ongelooflike samesyn, uitsigte sover soos die oog kan sien oor die waters, kinders se gelag in die agtergrond – soms moet mens net stil staan en besef hoe bevoorreg mens is, al voel dit soms die wêreld val om jou neer.
Sondagoggend was die Vrydag en Saterdag se lastige wind iets van die verlede. Terwyl daar vuur gemaak word vir "brunch" buite, verkas die kinders en die kajak water toe. Na 'n paar roosters wors en 'n lekker rustige oggend langs die waters begin daar stelselmatig skoongemaak word om weer in die pad te val.
Sondag so net na middagete is ons veilig tuis in Wellington.
Kliek hier vir 'n paar kiekies van die naweek.
Tot 'n volgende keer – Tarra
Die Weskus het 'n bekoring van sy eie, begin ek al hoe meer agterkom. Hierdie dorre landskap met sy vars seelug en vriendelike Weskus mense, is maar net anders as die Ooskus se groen landskap en soms "ons-weet-van-beter" mense. Alhoewel die Karoo en woestyn, met al daai niks en groot vlaktes vol klip, my gunsteling wegbreek plekke is om kop skoon te maak, moet ek bieg ek begin my kuiers & avonture langs die Weskus meer en meer geniet. Ek dink ook 'n groot aspek van enige avontuur/naweek wegbreek is die…
Familie tyd by Stonehill River Lodge – Jonker Adventures
[…] die jaar het ons saam met hulle 2 gaan kuier by Brenton On Sea en wat 'n belewenis om net weer te kan […]