Fosforplante - plantkunde - Verskeie
Fosfor is 'n mineraal wat natuurlik voorkom, beide in gesteentes en in die grond. Die een van 'n rotsagtige aard word ook minerale fosfor genoem, terwyl die een wat in die grond voorkom, organies genoem word, aangesien dit deur natuurlike ontbindingsmeganismes van kleigrond en humus gesintetiseer word. Hierdie verbinding speel 'n fundamentele rol in die metabolisme van lewende wesens, sowel as diere. Fosfor is eintlik betrokke by die uitvoering van talle sellulêre en metaboliese prosesse wat betrekking het op die ontwikkeling en groei van lewende wesens self. In plante bepaal fosfor die ontwikkeling van wortels, blomme en lote, versterk die stam, verbeter die dra van die plant en gryp ook in by sommige prosesse van chlorofil-fotosintese.
Beskikbaarheid vir plante
Fosfor word, net soos ander voedingstowwe, deur die wortelstelsel van plante opgeneem. Nie al die fosfor wat in die natuur bestaan, is onmiddellik beskikbaar vir voeding van die verskillende plantsoorte nie. Vloeibare of sirkulerende fosfor, wat verkry word uit die verkrummel van die rots, is meer opneembaar, terwyl die organiese een van die grond weens interaksie met ander minerale, soos kalsium, onoplosbaar word en moeilik deur plante gebruik kan word. Die hoeveelheid fosfor op die grond word ook beïnvloed deur die pH van dieselfde: hoe meer alkalies dit is, dit wil sê ryk aan kalsium, hoe minder fosfor is beskikbaar. Die wisselwerking tussen fosfor en kalsium bepaal die vorming van trikalsiumfosfaat, 'n hoogs onoplosbare verbinding. Daarteenoor word yster- en aluminiumfosfate gevorm, wat nie altyd vir plante beskikbaar is nie, omdat die suurheid van die grond voorkom dat mikro-organismes organiese fosfor in minerale fosfor omskep, die enigste verbinding wat maklik deur die wortels. Vir hierdie eienskap van fosfor is dit nodig om fosfaatbemesting te gebruik om die regte hoeveelheid minerale na die gekweekte spesies te bring en die PH van die grond reg te stel.
Fosfaatkunsmisstowwe vir plante kan chemies of organies van aard wees. Eersgenoemde word verkry uit die disintegrasie van die gesteentemateriaal en word aan industriële verwerkingsprosesse onderwerp, waar dit met swaelsuur behandel kan word. Eenvoudige fosfaatkunsmis, dit wil sê, sonder die toevoeging van ander stowwe en ander chemiese behandelings, is nie baie oplosbaar nie en word slegs gebruik om die alkaliteitsgraad van die gronde wat voorberei moet word om te saai of om plante te plant, reg te stel. Fosfaatkunsmisstowwe met die toevoeging van swaelsuur word superfosfate genoem en is meer oplosbaar as eenvoudige fosfaatkunsmisstowwe. Organiese fosfaatkunsmis is afkomstig van gekrummelde dierbene en word altyd met swaelsuur behandel. Hul oplosbaarheid is soortgelyk aan chemiese superfosfate.
Fosfaatbemesting moet uitgevoer word voordat die plante geplant word of gedurende die fase van die vegetatiewe ontwikkeling daarvan. Die ideale periode vir fosfaatbemesting is van Maart tot Oktober. Die superfosfate moet, gegewe hul lae verspreiding op die grond, versprei word tydens die inplanting en in die gedeelte so na as moontlik aan die wortels. Die gebrek aan fosfor manifesteer in die plant met 'n abnormale kleur van die blare (brons of pers), swak vergruising van die lote, blokkeer of vertraag die vegetatiewe ontwikkeling. Laasgenoemde twee simptome kom voor by groente en vrugteplante.
Fosforplante - tuin
DIE GOUD VAN DIE TUINIER
deur Enoe Drusiani - Foto-argief Veem Pictures
(uit Tuinmaak, Mei 2005)
Nederig, kosbaar, inderdaad onontbeerlik
hier is die mis -so belangrik om plante te voed en gesond te hou
Voëls, perde, bokke, skape, hoenders, varke: hulle is die skenkers van 'n stof wat fundamenteel is vir die ekosisteem en wat sterk beoordeel word deur tuiniers wat organies kies. Die nederige mis kom tereg na die hoofrolspeler in die tuin en op die terras, geroep om die rol te speel wat dit al vir millennia gespeel het voordat dit ietwat vergete was met die koms van sintetiese kunsmis: selfs so broos en fyn. Diegene wat op die platteland woon, in noue kontak met diere, het minder onwilligheid teenoor so 'n nederige en alledaagse saak. Hy is gewoond daaraan om die natuur in elke opsig te aanvaar, selfs die minste daarvan. geurig. Maar moenie bekommerd wees nie: dit kan in die tuin en in potte gebruik word mis verwerk, baie maklik om te gebruik en op te berg, in poeier of korrels (korrels) nou feitlik reukloos. En as daar 'n geur van nie-viooltjies is nie, is dit die prys om die grond op die rykste, duursaamste en natuurlikste manier te voed.
Voordat u verstaan ​​wat die organiese kunsmis van dierlike oorsprong, en wanneer dit in die tuin gebruik moet word, is dit goed om 'n paar woorde te spandeer om beter te verstaan ​​wat bedoel word grondvrugbaarheid.
Daar is min plante wat in arm grond kan leef. Daar is soorte wat van niks leef nie, maar die meeste plante wat vir ornamentele of voedseldoeleindes gekweek word, het voeding nodig. Sedert antieke tye is die doeltreffendheid van mis en grond uit die omgewing bekend kompos (die natuurlike ontbinding van organiese stowwe). Die dieremis dit is die beste bron van organiese materiaal vir die grond en word gebruik om dit te voed en om die toestande te verbeter. Die beste is die perdewas, goed volwasse (in vars toestand kan dit die plante "verbrand"). Volwasse mis, ouer as een jaar, of industriële mis (suiwer of gemeng met minerale kunsmis), is die klassieke oplossing vir die probleem van arm en oorgedraagde gronde, aangesien dit die wortels van die plante 'n uitstekende reserwe voedingsstowwe bied. (stikstof bowenal, maar ook fosfor is kalium). Maar dit is nie al nie. 'N Vrugbare grond is ook 'n "goeie mengsel" -grond, dit wil sê belug, gedreineer, lig maar ferm.
Die organiese stof gryp ook in op die grondstruktuur, wat die neiging tot verdigting (as klei) verminder en die waterretensie verbeter as dit suur en turf is.
Mis is dus u beste bondgenoot om die grond te wysig, omdat dit die fisiese eienskappe verbeter: waar die korrelgrootte sanderig is, bevoordeel die organiese materiaal die skepping van stabiele aggregate en verhoog die waterretensievermoë, terwyl dit in kleigrond verminder word. neiging tot samehorigheid van die deeltjies van die aarde. Die dierlike organiese stof maak die grond ook ryk aan biochemiese komponente: aminosure, vitamiene, humus- en fulviensure, wat die vermoë tot wortelgroei en opname van voedingstowwe beïnvloed.
Wat eet plante?
In die natuur put plante hul voeding uithumus wat in die grond gevorm word as gevolg van die ontbinding van organiese materiaal. Die tuinier help hierdie proses deur in die grond in te skakel mis, kompos of sintetiese minerale kunsmisstowwe: die doel is om die beskikbaarheid van stikstof (N), wat op die ontwikkeling van stingels en blare inwerk, fosfor (P) aktief op wortelgroei, kalium (K) wat die produksie van blomme en vrugte en die vergassing van die stingels stimuleer. Die algemene organiese bemestingstowwe wat op die mark beskikbaar is, bevat stikstof, fosfor en kalium in verskillende persentasies, afhangende van die gebruik waarvoor dit bedoel is, soms word dit met mikro-elemente verryk. U word dus nie gedwing om mis op die platteland te soek nie: dit is maklik in sakke beskikbaar by tuinsentrums. Dit kom dikwels in korrelvorm voor of "korrels", maar dit word ook in poeier- of vloeibare vorm aangetref. Dit is afkomstig van die industriële verwerking van natuurlike mis van beeste, perde of pluimvee. Van voëls gepraat, hulle is verantwoordelik vir een van die kragtigste en waardevolste kunsmisstowwe.
Die vreemde verhaal van die guano
'N Baie effektiewe kunsmis vir tuin- en potplante word verkry guano-deposito's, gevorm deur mis en karkasse van miljoene seevoëls, deur die eeue heen, langs die kus van Suid-Amerika. Die belangrikheid daarvan in die wêreld, voor die koms van chemiese kunsmisstowwe, het 'n oorlog veroorsaak: in 1864 het Peru oorlog gevoer teen Spanje, wat die Chincha-eilande beset het, baie ryk aan guano. Ecuador, Bolivia en Chili het Peru te hulp gekom en die Spaanse magte in 1866 verslaan.
Ook in Italië het die guano 'n historiese rol van nie onbelangrike belang gehad nie. Die Graaf van Cavour hy het dit massaal laat invoer om die Piëmontese landbou te bevorder, en 'n 'regte' revolusie in tradisionele gewoontes bekend te stel. Die verbaasde boere voor daardie vreemde en onbekende kunsmis kon net die wonderlike voedingsvermoë herken, wat die hoë prys goed regverdig. Vandag word guano ook baie gebruik vir kunsmis vir stokperdjies.
Wat bevat 'n goeie industriële mis?
In die eerste plek moet dit duidelik gemaak word dat mis of mis nie op sigself 'n 'organiese' produk is nie: dit word so as dit kom van plase wat met organiese metodes behandel word. Kortom, as die koeie of perde 'organies' geëet het, sal hul mis ook 100% wees. As u puris is, moet u seker maak dat die sak wat u koop, gemerk is "Toegelaat in organiese boerdery". Daar moet egter ook gesê word dat mis vir ten minste een jaar onder toepaslike omstandighede verouder is, enige lading van besoedelende stowwe "verloor" en daarom een ​​van die natuurlikste stowwe bly. Hiervoor word dit in die groentetuin en in die boord gebruik.
Die goeie gehalte industriële produkte is suiwer en uitgedroog teen 'n beheerde temperatuur, om die aktiewe bestanddele en die kosbare mikrobiese flora, wat verantwoordelik is vir die produksie van humus, ongeskonde te hou. Dit is maklik om bees- of perdemis te vind, 'n bietjie minder verspreid op stokperdjievlak is pluimveemis (afkomstig van pluimveeplase), skaapmis kan nie gevind word nie.
As u verkies om dit self te doen
Dit neem minstens 'n jaar om beesmis as volwasse te definieer, terwyl die rypwording van die perde vinniger is (net meer as twee maande). Vars mis bevat baie strooi en is altyd die beste vir die groentetuin, maar eers in die herfs kan dit direk op liggewerkte kaal grond versprei word. 'N Ligte sluier van rotsmeel of 'n baie dun lagie grasperk sal in die lente die transformasie van vars mis bevoordeel in kompos die grond gereed maak om te saai. Die vars mis van ander diere (skape, pluimvee, perde.) Aangesien dit meer gekonsentreerd is, moet dit in baie dun lae versprei word (altyd in die herfs-winter) en soos die vorige, moet dit nie begrawe word nie.
Volwasse mis, aan die ander kant, kan altyd gebruik word, van lente tot herfs, op kaal grond, rondom plante en selfs in potte. Vir gewasse in die middel van die vegetatiewe fase en in potte, moet volwasse nie-beesmis verkieslik in vloeibare vorm gebruik word, wat makliker is om te doseer omdat dit van nature meer gekonsentreerd is. In die besonder die vloeibare mis moet verder verdun word tot 50%.
U kan die vloeibare voorbereiding self maak deur 'n doeksak met mis in 'n bak met water te plaas. Bind die sak met die mond toe aan 'n klein bordjie wat op die rand geplaas is om dit op te hou. In die skaduwee, oor ongeveer 15 dae, kry u 'n uitstekende natuurlike vloeibare voorbereiding wat gebruik kan word om die tuinpersele of blombeddings te bemes nadat u die aarde bevogtig het om die penetrasie te bevorder.
Samevattend, die gebruik van mis in die groentetuin en tuin
- Lente: Volwasse mis in die plantgate van bome en struike as grondverbeteraar in die groentetuin op die persele wat vir oorplantings bedoel is. Aan die einde van die winter in vloeibare vorm in flesse.
- Somer: Vloeibare volwasse mis, gereeld elke 15 dae, behalwe in die warmste maande, vir alle gewasse.
- Herfs: Volwasse mis, veral vir plante met laat blom en plantegroei. Vars mis in die tuin op die kaal erwe.
- Winter. Vars mis om groentetuine en leë blombeddings te bemes, volwasse mis as grondversorger.
Koeimis is die wydverspreidste en maklikste beskikbaar. Sommige vervaardigers bied sakke korrelbereiding aan (groot korrels wat gereelde en homogene verspreiding vergemaklik). Dit is 'n uitstekende grondverbeteraar: behalwe die vrystelling van voedingstowwe, verbeter dit die tekstuur en kan dit die verdigting van kleigrond beperk. Die vars een moet voor gebruik minstens 'n jaar laat rus Perdemis
Dit word tradisioneel as die beste beskou. Dit benodig ten minste 'n paar maande rus, as dit vars is, kan dit ook by die komposstapel blare en plantreste gevoeg word, om dit voedsamer te maak en die rypwording daarvan te versnel. In vergelyking met beesmis is dit ryker aan fosfor en kalium. As u vars materiaal vind, moet u sorg dat dit nie houtspaanders bevat nie, wat soms as perdebeddegoed gebruik word.
Bok- en skaapmis
'N Waardevolle produk as u probeer om organiese vloeibare mis voor te berei: dit verg baie min om voldoende voorraad vir 'n jaar te skep, in 'n klein en mediumgrootte tuin. Vloeibare skaapmis, gemeng met bentoniet ('n spesifieke tipe klei) word in organiese landbou gebruik om die stamme teen parasiete te beskerm. Dit word in tradisionele saffraangewasse gebruik.
Kunsmis bevat makro-elemente soos stikstof, fosfor en kalium waaraan soms yster, magnesium, sink en kalsium gevoeg word.
Kunsmisstowwe met hoë stikstof is ideaal vir groen plante, vrugtebome en groeiende struike. Hierdie element word eintlik gebruik vir die ontwikkeling van die blare en die wortelstelsel.
Fosfor, aan die ander kant, bevoordeel die weerstand van die plant teen siektes en klimaatprobleme. Dit word sterk aanbeveel in die geval van reënerige periodes.
Kalium is dus noodsaaklik vir die produksie van blomme en vrugte. Nuttig vir alle blomplante tydens die vorming daarvan. As daar geen kalium is nie, sal ons plante nie blomme of vrugte produseer nie.
Onder die ander fundamentele elemente wat ons vind, is kalsium, wat noodsaaklik is vir die voeding van groente, die struktuur van die grond beïnvloed. Dit sal daartoe lei dat die grond deurlaatbaarheid en porositeit verhoog.
Yster is een van die noodsaaklike elemente vir plante vir die sintese van chlorofil. Die gebrek aan yster bepaal inderdaad chlorose.
Laastens vind ons magnesium, wat noodsaaklik is vir die fotosintese van chlorofil.
Hierdie stof gee die plant die vermoë om suikers, proteïene en vitamiene te produseer en bevorder ook die opname van die elemente.
En hier word dus geopenbaar waarom ons plante nie blomme of vrugte produseer nie. In plaas daarvan, beveel ons aan om hierdie artikel te lees vir inligting oor tuinbou.
Die fosforformulering voorkom en behandel die gebrek aan fosfor in die plante van die groentetuin en die tuin. Die gebrek aan fosfor manifesteer op die ouer blare met pers-brons skakerings, wat dan tot by die jonger strek. Die plante groei vertraag, met min vergruisende, swak en gedraaide lote. In vrugteplante en -groente is daar 'n vertraagde en onvolledige rypwording.
Met die toediening van PHOSPHORUS sal die wortels, knolle en bolle groter vorm. Die vergroeiing van die lote word bevoordeel deur die groeiende plant te versterk, blom word verwag en die rypwording van vrugte en groente word verbeter. Verpakking van 250 ml.
Spuit toediening op die blare: verdun 5 ml produk in 1 liter water.
- Kuratiewe werking: spuit die oplossing 2-3 keer op die blare op 'n afstand van 8 - 12 dae wanneer die eerste simptome verskyn.
Toediening met gieter op die grond: verdun 30 ml in 10 liter water.
Kripther (fosfor en kalium), PK (mg) 34-16 + (2) + mikro-elemente (25 kg), vloeibare kunsmis vir plante en blomme
KRIPTHER ( FOSFOR EN POTASSIUM ) , PK (MG) 34-16 + (2) + MICROELEMENTS (25 kg), VLOEISTOE kunsmis vir plante en blomme.
VOER EN VERSTERK DIE PLANT
EC MISSTOF - VERBINDE MINERALE VLOEISTOEM
PK (mg) 34-16 (2) kunsmisoplossing met koper (Cu)
Kripther is 'n baie assimileerbare produk wat fosfor en kalium verskaf wat met magnesium en gecheleerde koper geaktiveer word. In vergelyking met soortgelyke produkte het kripther 'n hoër fosforinhoud.
Danksy die hoë assimileerbaarheid is dit 'n produk wat deur blare en wortels toegedien kan word.
Die teenwoordigheid van magnesium verhoog die sintese van chlorofil en fotosintetiese aktiwiteit met 'n gevolglike toename in droë materiaal en die kwaliteit van die produkte.
GEMIDDELDE CHEMIESE ANALISE (Samestelling% w / w (gelykstaande aan% w / v by 20 ° C)
Fosforpentoksied (P2O5) oplosbaar in water: 34% gew / w (49,3% w / v)
Kaliumoksied (K2O) oplosbaar in water: 16% w / w (23,2% w / v)
Magnesiumoksied (MgO) oplosbaar in water: 2% w / w (2,9% w / v)
Koper (Cu) gecheleer met wateroplosbare EDTA: 0,05% w / w (0,073% w / v).
FUNKSIONELE EIENSKAPPE EN GEBRUIKSGEBIEDE
• vrugte verbou: blare 300-400 g / hl - bemesting 10-15 kg / ha - vanaf vegetatiewe herbegin
• tafeldruiwe: blare 300-400 g / hl - bemesting 25-30 kg / ha - Vanaf 20 cm spruit tot voor die sluiting van die tros
• wyndruiwe: 300-400 g / hl - bemesting 25-30 kg / ha - Van 20 cm-spruit tot voorafgaande sluiting van die tros
• olyfbou: 300-400 g / hl - bemesting 25-30 kg / ha - Na blom
• tuinbou: blaar 250-400 g / hl - bevrugting 1-2 kg / 1000 m2 - Vanaf na oorplanting elke 12-15 dae
• aarbeie en klein vrugte: blare 150-250 g / hl - bemesting 1,5-2 kg / 1000 m2 - Vanaf die begin van vrugteset elke 12-15 dae
• sitrusvrugte: blaartoediening 250-400 g / hl - bemesting 1,5-2 kg / 1000 m2 - Van voorblom tot voor-oes 3-4 toedienings elke 20-30 dae
• sierplante, blomme, kwekery: blaartoediening 150-200 g / hl - bemesting 1,5-2 kg / 1000 m2 - Vroeë stadiums van die vegetatiewe siklus
• graan en industriële gewasse: blaar 5-10 kg / ha - in verband met fitosanitêre behandelings
TEGNIESE KENMERKE (CHEMIESE-FISIESE)
pH (1% sol. aq. w / w): 4,5 ± 0,5 u. pH
Elektriese geleidingsvermoë (watersol. 1 g / l): 550 µS / cm.
Kripther kan gemeng word met die mees gebruikte onkruiddoders en plaagdoders, met die uitsondering van kalsiumgebaseerde, sinkgebaseerde produkte met 'n hoë inhoud van mikro-elemente. In die teenwoordigheid van sensitiewe gewasse, moet u 'n voorlopige toets op sommige plante uitvoer voordat u uitgebreide toedienings doen.
Bêre op 'n koel en droë plek by 'n temperatuur tussen 0 en 40 ° C. Nie-vlambare produk. In geval van brand, gebruik baie water en versprei nie die dreineerwater nie.
Moet dit nie in die warmste ure van die dag toedien as dit deur blaarbespuiting toegedien word nie. In sensitiewe spesies moet dit nie tydens blom gebruik word nie.
Spoel deeglik met water in die geval van oë. Omdat ons nie die toepassing volgens die instruksies kan beheer nie, kan ons slegs die kwaliteit van die produk waarborg.
Van fosfor die robuustheid van plante
Vir plante is fosfor belangrik, sowel as 'n strukturele element van proteïene as vir energiemetabolisme: dit speel ook 'n belangrike rol in weerstand teen siektes en parasiete.
Uit die oogpunt van plantfisiologie kan gesê word dat fosfor in baie situasies 'n teenoorgestelde effek het as stikstof: dit verhoog die sterkte en stabiliteit van die weefsels, terwyl stikstof geneig is om dit meer kruidagtig en minder konsekwent. Dit is om hierdie rede dat plante wat goed met fosfor toegerus is, minder vatbaar is vir aanvalle deur patogene.
Die simptome van fosfortekort kan nie altyd maklik geïdentifiseer word nie, want selfs al word dit hoofsaaklik uitgelig as toestande waarin die groei van die plant gestrem word, gevalle waarin dit uitgedruk kan word met dieselfde manifestasies van 'n oormaat stikstof.
Die konsentrasie fosfor in die blare waaronder ons praat van onvoldoende toevoer is 0,18-0,20% op die droë materiaal.
'N Onvoldoende toevoer van fosfor in plante hang nie altyd af van die lae voorkoms van fosfor in die grond nie; dikwels hang die probleme met die opname deur gewasse af van die lae temperatuur van die grond, oortollige vog of die verlies aan grondstruktuur.
Daar is ook aansienlike fisiologiese en genetiese verskille in die opnamevermoë deur die wortelstelsels, wat beteken dat sommige spesies in dieselfde grond in perfekte voedingsomstandighede is, terwyl ander 'n gebrek aan fosfor het.
In seldery word fosfortekort geopenbaar deur donkergroen of blougroen blare.
Wat die detail van tuinbougewasse betref, manifesteer die gebrek aan fosfor op verskillende maniere in die verskillende spesies.
Die blaarapparaat van aartappels dit is rigied en regop. Die groei van die plant word verhinder en die stam dunner as normaal. Die ouer blare laat die lamina opwaarts rol, met nekrotiese letsels wat op die rand vorm. Die blare is kleiner as normaal en word met ouderdom donker en val vroegtydig. Die knolle het soms roesvlekke
Die raap in die afwesigheid van fosfor word hulle dofpers, terwyl die blare helderrooi of oranje word en dan vroegtydig val. Groei is beperk en die stam is baie skraal. In die radyse is die houding van die plant baie plat, die blare is ondeursigtig, donkergroen gereeld met rooi-violet skakerings, veral op die onderste bladsy in die ou blare word die klep droog, met vroeë filoptose en die wortels het baie verminderde ontwikkeling
In die peulplante daar is 'n blougroen, donkergroen of olyfgroen kleur van die blare. Die blare is baie regop en swak, met kort en dun stingels is die groei baie stadig, met 'n baie beperkte blom en dus swak produksie van peule en sade in die ertjies ou blare word geel na die rand boontjiesdaarenteen verskyn donkerbruin kolle op die blare voordat hulle vroegtydig val as die fosfortekort baie ernstig is, die aktiwiteit van rhizobacteria word ook verhinder, sodat die blare bleek kan lyk
Die blare van die fosfortekorte kool kan pers skakerings langs die are hê.
DIE blomkool, is kool oor die algemeen het hulle 'n blougroen kleur met pers kleure langs die are aan die onderkant van die blaar, selfs al is die verandering soms in die rigting van rooi as gevolg van stikstoftekorte, die groei is vertraag, met baie kompakte plante en met die vorming van blare blomkool baie klein, die kop word diep pers en die ou blare droog op vanaf die kantlyne
DIE tamaties by gebrek aan fosfor, is die blare baie regop en donkergroen, blougroen, met rooierige aksente langs die are aan die onderkant van die blaar. Die blaarlemme rol af en agtertoe word die ouer blare geel met bruinswart kolle en dan val hulle vinnig. Die stam bly skraal, veselagtig en het pers kleure, blom en vrugte is skaars met klein, harde en geel bessies
Die beet hulle het klein pers blare met baie kort blare, die ouer blare verdor en sterf baie gou
Die blare van komkommer by gebrek aan fosfor, is dit ondeursigtig groen, klein, soms met brons skakerings, met 'n stewige houding en horisontale oriëntasie, die stam lyk skraal en verkort en die vrugte word gekleur met skakerings van ondeursigtige groen tot brons deurskynende nekrotiese letsels verskyn op die blaarblare ouer, waarvan die blaarsteel verdor, en dan verdor die blare en val
Daar blaarslaai dit groei moeilik, met die aanname van 'n rosetvorming van die plant, met die plukkies wat baie stadig vorm, die blare is donkergroen en het soms rooierige en pers skakerings, met die ouer wat vroegtydig geel en val.
Die plant van seldery in fosfortekort word dit gekenmerk deur donkergroen of blougroen blare en baie skraal blaarsteeltjies, die plant is verdwerg en het die vorm van 'n roset