“By wie sal julle My dan vergelyk, dat Ek net so kan wees? sê die Heilige. Slaan julle oë op in die hoogte en kyk! Wie het hierdie dinge geskape? Hy laat hulle leërskare uittrek volgens getal, Hy roep hulle almal by die naam, vanweë die grootheid van kragte en omdat Hy sterk van vermoë is; daar word nie een gemis nie. Waarom sê jy dan, o Jakob, en spreek jy, o Israel: My weg is vir die HERE verborge, en my reg gaan by my God verby? Weet jy dit nie? Of het jy dit nie gehoor nie? ‘n Ewige God is die HERE, Skepper van die eindes van die aarde; Hy word nie moeg of mat nie; daar is geen deurgronding van sy verstand nie. Hy gee die vermoeide krag en vermenigvuldig sterkte vir die wat geen kragte het nie. Die jonges word moeg en mat, en die jongmanne struikel selfs; maar die wat op die HERE wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie.” – Jesaja 40:25-31.
Die volgende 3 boodskappe vorm saam ’n eenheid. Hoofstukke 40 tot 43 van die boek Jesaja het ’n boodskap van troos vir die volk van Israel gebring. Dit was op ’n tydstip toe hulle aan niks anders ’n groter behoefte gehad het as die nabyheid en die ondersteuning van God nie. Hulle het letterlik alles verloor: hul familie, vriende, leiers, hul tempel en selfs hul land. Hulle bevind hulle in ’n vreemde land, sonder vooruitsig, verslae en moedeloos. Dit wil lyk asof God hulle ook verlaat het. Hulle begin wonder of Hy die krag het om hulle te help. Is Hy regtig die almagtige?
Dit is in hierdie omstandighede dat God met hulle praat. Hy vra hulle om op te kyk na die sterre. Wie het dit gemaak? Wie kon alles in die heelal skep? Wie anders as die één almagtige God? Wie kan met Hom vergelyk word? Hy alleen is God, die Almagtige, die Skepper. Het Israel dit dan vergeet? Het hulle dit nog nooit gehoor nie? Weet hulle nie wie hul God is nie? Weet hulle nie hoe groot sy krag is nie? Weet hulle nie dat dit nie kan opraak nie, dat Hy nie kan moeg word nie? Hoekom twyfel hulle dan oor sy krag, hoekom dink hulle dat Hy hulle nie eens raaksien nie?
Die Heilige van Israel het egter nie net krag nie, Hy gee dit ook. “Hy gee die vermoeides krag, Hy versterk die wat nie meer kan nie” (Jes. 40:29). Wie in hul moegheid en moedeloosheid na Hom toe kom en op Hom vertrou, sal sy krag ontvang. Hierdie krag is meer as dié van fikse jong manne en sterk mans in hul fleur. Dit laat ons hardloop sonder om moeg te word, dit laat ons vlieg met arendsvlerke (Jes. 40:30,31). Die krag wat God gee, is meer as wat ons nodig het, meer as die moedeloosheid en uitputting wat ons na Hom toe gedryf het.
Eeue later het Jesus díé uitnodiging aan moeë mense herhaal: “Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is en Ek sal julle rus gee” (Matt. 11:28). Jesus is self die krag van God. Hy is self die ruspunt vir moeë mense. Almal wat ontdek hoe min hul eie krag is en weet dat hulle nie verder kan nie – húlle vind rus by Hom. Hy het self die pad geloop, die prys betaal en die weg oopgemaak. By Hom kan ons ons eie inspanning, ons pogings om self reg te kom, laat vaar. Hy word dan self die krag van ons lewe. Hy lewe in ons, sodat ons nie meer in sonde hoef te lewe nie. Hy gee ons weer die krag om voort te gaan. Watter wonderlike toekoms wag daar dan nie vir ons nie!?
Gebed: Ek dank U, heilige God, vir die krag wat U my gee. Dankie, dat Jesus in my werk. Amen.