Op ‘n vasgestelde baan
“Terwyl ons dan so ‘n groot skare geloofsgetuies rondom ons het, laat ons elke las van ons afgooi, ook die sonde wat ons so maklik verstrik, en laat ons die wedloop wat vir ons voorlê, met volharding hardloop,” Hebreërs 12:1 (NAV)
Die Bybel stel die Christene op aarde meermale as hardlopers op 'n atletiekbaan voor - dus as mense in volle aksie.
Die byna terloopse opmerking van Hebr. 12:1 is vir ons van belang, nl die wedloop wat voor ons lê. Dit beteken dat die wedloop wat ons moet aflê, vantevore reeds bepaal is. Nie deur ons nie, maar deur 'n Ander.
Die Griekse hardlopers van die antieke tyd kon nie self oor die lengte van die baan beslis nie. Ook nie oor die hindernisse wat hulle te bowe moes kom nie.
Die baan het voor hulle gelê. En hulle moes hul daaraan hou.
So bepaal ons ook nie self wat ons aardse loopbaan sal wees nie. Dis nie vir ons om oor die lengte daarvan te besluit nie; ook nie oor die aantal en die aard van die hindernisse nie. Natuurlik maak 'n mens allerlei planne. Jy het ideale vir die toekoms. Jy sê: “Dit wil ek word! Dit sal ek bereik”. Maar dit is asof ons planne telkens deur die planne van 'n Ander belemmer word. 'n Klein “toevalligheid” is soms jare later nog van beslissende betekenis.
Jy was net goed op dreef met jou studies . . . en daar word jy siek! Ineens is alle drade met die nabye toekoms afgekap. Die wedloop word vír jou bepaal. Die pad waarop jy moet gaan, is afgebaken.
“Gaan in die geloof”, beteken: gaan op die pad wat God vir jou aanwys! Is dit 'n moeilike, 'n byna onbegaanbare pad? 'n Kronkelpad, waarop jy telkens byna die eindpunt uit die oog verloor? Solank jy net in geloof weet dat dit God se weg is! Dan kan jy volhou. Dan kan jy volhard tot die einde toe.