Dichoricandra-blom - versamelaarsdroom * Oor plante
Dichoricandra-blom - versamelaarsdroom
As gaste na my toe kom, is daar altyd 'n debat en vrae oor hierdie spesifieke blom: "O, jy het nog nooit 'n dracaena-blom gesien nie!", "Maar wat, hierdie bamboes kan SO blom?", "Ja, dit is nie 'n babmuk nie, en nog meer, dracaena, "redeneer die derde," dit is 'n soort Afrikaanse hiasint! ' En een keer het my blom selfs 'n dolfyn genoem, hoewel die blare heeltemal anders en wyd lansetvormig is. En interessant genoeg, as 'n plant in rus is, veroorsaak dit amper geen belangstelling nie, maar as dit blom, sal 'n seldsame persoon onverskillig bly. Ek moet dit ook nie aan hiasinte, nie aan draken of tot bamboes of selfs aan my delphinium verduidelik nie. Dichoricandra-blom (Dichorisandra thyrsiflora) het geen verband nie.
Dihorizandra (Dichorisandra) - 'n geslag van meerjarige plante van die Commeline-familie (Commelinaceae) bevat ongeveer 40 spesies monokotiele blomplante wat uit Sentraal- en Suid-Amerika kom.
Alhoewel dit versamel is in dik ore van panikblokke, blou-violet met 'n bietjie blouheid, en inderdaad soos 'n ruiker of hyacinten of dolfyne lyk, lyk dit fantasties.
Groeiende dichoricandra-blom tuis
Dichoricanders is regtig baie seldsame kamerplante. Maar ek is seker: hulle sal mettertyd meer vooruitsigte hê. Hulle behoort tot die familie van Commelinas. Hulle verre vaderland aan die ander halfrond van die aarde, in onbegaanbare skemer en klam woude van Brasilië. Dit is waarom die dichoricandra rustig op 'n afstand van die venster af gretig bly, maar natuurlik, in die verste hoek van die kamer, sal dit nie gemaklik wees nie. En in die lente is dit nodig om dit nader aan die lig te plaas, sodat knoppe begin. Ja, en voeding sal nie seermaak nie.
Dichoricans is kruidagtige meerjariges met 'n knolwortelwortel. Lang stingels met effens geswelde internodes lyk baie soos jong bamboes. Maar die belangrikste is natuurlik die blomme se ongewone kleure. Elke knop wat op 'n bloeiwyspiek oopgemaak word, word onmiddellik in 'n krul, wat soos 'n hiasint laat lyk, aan die voet van bloublou of violetblou blomme (afhangend van die beligting), 'n wit kontrasterende plek wat die bloeiwyse van die hele dichorizander 'n ongewone verligting en volume gee.
Na 'n voldoende lang blom val die stingels af. Teen die herfs daal die plant in 'n rustige toestand, dan lyk dit regtig soos 'n drakekus van Derema. As die verwelkte blom nie gesny word nie, word 'n vrug gevorm - 'n dunwandige boks omring deur toegegroeide kelkblare en lyk soos 'n bessie. Die sade van digoorsanders is stekelig, gaas, gerib.
In die Encyclopedia of Botany word geskryf dat dichoricandra-sade selfs onbeskadig deur die spysverteringskanaal van diere kan beweeg. En dus is daar in die natuur 'n reproduksie van plante. En vir voortplanting in kamertoestande, is die steggies, verdeling van risome en die aanplant van sade geskik.
Versorging van die dichoricandra-blom
Die plant is lief vir humusryke grond, moet goed natgemaak word gedurende die blomperiode, en bespuit gereeld deur die jaar. Die dichorizander moet teen die droë lug van die kamers beskerm word: dit mag nie langs die sentrale verwarmingbatterye, onder die sonvenster, onder direkte sonlig geplaas word nie. Dit lyk goed in 'n hoë blompot en nie in 'n lae pot nie, aangesien die blare die eienaardigheid het om in verskillende rigtings te pof. Die eensame plant word in 'n lang blompot of op 'n staander geplaas, selfs tydens sluimering.
Daar is 'n ander soort Dichorizandra - Royal dichoricandra (Dichorisandra reginae), wat verskil van die blomme van die blomme in kleiner blaargroottes en meer los-skaars bloeiwyses. Die koninklike dichoricandra is van twee soorte - met strepe in die lengte langs die blad (variegate) en plat. Hierdie plant is minder aangepas vir binnenshuise toestande, 'n meer ingewikkelde inhoud, hoewel dit nie die regte versamelaar pla nie.
Bloeiende blou-en-blou ore van Dichorizandra van 'n blommende blom word perfek gekombineer met bloeiende geraniums (pelargoniums) van pienk-lila en wit kleur, hibiskus, cyclamen en ander binnenshuise blomme.
Om die dichoricandra-blomblom in rus rustiger te laat lyk, het ek 'n varing (nephrolepis Exzaltata bostoniensis) met hangende beeldhouwerk rondom sy basis geplant. So 'n samestelling lyk pragtig op 'n hoë blomstaander. Plante bemoei mekaar glad nie: in die natuur is hulle dikwels naby. Die belangrikste is aandag en versorging, en ons vensters en interieur sal glinster deur nuwe vars kleure.