Krebs-siklus: wat dit is, eienskappe en dele van die siklus Netwerk meteorologie
Of u nou biologie op hoërskool gestudeer het, of u gelees het oor die toename in spiermassa, u het sekerlik daarvan gehoor Krebs-siklus. Dit is een van die metaboliese stadiums van aërobiese sellulêre asemhaling wat in ons liggaam plaasvind. Dit is ook bekend onder die naam van die sitroensuur-siklus en is 'n metaboliese stadium wat in die mitochondriale matriks van alle dierselle plaasvind.
In hierdie artikel gaan ons u vertel wat die eienskappe is, stapsgewys die dele van die krebs-siklus en die belangrikheid daarvan op 'n algemene vlak.
1 Fases van sellulêre asemhaling
2 Wat is die krebs-siklus
3 Stappe van die krebs-siklus
Fases van sellulêre asemhaling
Voordat ons kan verduidelik wat die krebs-siklus is, moet ons onthou hoe sellulêre asemhaling werk, aangesien dit van kardinale belang is. Kom ons kyk wat is die fases van sellulêre asemhaling. Dit gebeur in drie hooffases:
Glikolise: dit is die proses waardeur glukose in kleiner dele afgebreek word. Gedurende hierdie proses word pirovaat of piroviensuur gevorm wat tot Acetyl-CoA sal lei.
Krebs-siklus: In die Krebs-siklus word Acetyl-CoA geoksideer tot CO2.
Asemhalingsketting: Hier word die meeste energie geproduseer deur die oordrag van elektrone uit waterstof. Hierdie energie spruit uit die eliminasie van die deelnemende stowwe in al die vorige stappe.
Wat is die krebs-siklus
Laat ons sien waaroor sellulêre asemhaling werk, wat in een van die stappe van hierdie siklus opgeneem word. Ons weet dat dit 'n komplekse siklus is en dat dit talle funksies het wat sellulêre metabolisme bevorder. Sonder hierdie siklus kon alle selle nie funksies vervul wat lewensbelangrik vir ons liggaam is nie. Die uiteindelike doel van die krebs-siklus is om die afbreek van die eindprodukte van metabolisme van koolhidrate, lipiede en sommige aminosure te bevorder.
Wanneer ons kos eet, moet ons weet dat die belangrikste makrovoedingstowwe koolhidrate, proteïene en vette is. Proteïene bestaan ​​op sy beurt uit aminosure. Om hierdie rede is die krebs-siklus van groot belang in die voerproses. Alle stowwe wat deur voedsel in die liggaam ingeneem word, word in Acetyl-CoA met die vrystelling van CO2 en H2O en sintese van ATP.
Danksy hierdie sintese word die energie gegenereer wat selle moet gebruik om hul funksies te vervul. Ons het verskillende tussengangers in al die fases van die siklus wat hulle gebruik as voorlopers vir die sintese van aminosure en ander biomolekules. Danksy hierdie siklus kan ons energie verkry uit die molekules van organiese voedsel. Hierdie energie wat ons verkry, kan ons na die molekules oordra vir gebruik in sellulêre aktiwiteite en ons kan ons lewensfunksies en al die fisiese aktiwiteite van ons dag tot dag uitvoer.
Binne die krebs-siklus vind ons 'n paar chemiese reaksies wat hulle is hoofsaaklik oksidatief van aard. Alle reaksies het suurstof nodig om te kan plaasvind. Elke chemiese reaksie neem deel aan sommige ensieme wat in die mitochondria van selle voorkom. Die belangrikste kenmerk van alle ensieme is dat dit chemiese reaksies kan kataliseer. As ons praat van die katalisering van 'n reaksie, verwys ons daarna om die tempo waarmee reaktante in produkte omgeskakel kan word, te verhoog.
Stappe van die krebs-siklus
Daar is verskeie chemiese reaksies gedurende hierdie siklus wat suurstof moet uitvoer. Die eerste chemiese reaksie is die oksidatiewe dekarboksilering van piruvaat. In hierdie reaksie word die glukose verkry deur die afbraak van kaal hidrate omgeskakel in twee molekules piroviensuur of piruvaat. Glukose word deur glikolise afgebreek en word 'n belangrike bron van Acetyl-CoA. Die oksidatiewe dekarboksilering van piruvaat begin met die sitroensuur siklus. Hierdie chemiese reaksie stem ooreen met die eliminasie van koolstofdioksied en piruvaat wat gegenereer word in die asetielgroep wat bind aan koënsiem A. In hierdie chemiese reaksie word NADH as 'n energiedraende molekule geproduseer.
Nadat die Acetyl-CoA-molekule gevorm is, vind die krebsiklus plaas in die matriks van die mitochondria. Die doel van hierdie deel is om 'n sellulêre oksidasie ketting te kan integreer om al die koolstowwe te oksideer en in koolstofdioksied te kan omskakel. Om al hierdie chemiese reaksies te laat plaasvind, is die teenwoordigheid van suurstof te alle tye nodig. Dus, Ons het voorheen begin om die Krebs-siklus die belangrikheid van sellulêre asemhaling te beskryf.
Dit begin alles met die ensiem sitraatsintetase wat die chemiese reaksie waardeur die oordrag van die asetielgroep na die oksaloasynsuur wat sitroensuur vorm en die vrystelling van koënsiem A, kataliseer. Die naam van hierdie siklus hou verband met die vorming van sitroensuur en al die chemiese reaksies wat hier plaasvind.
Verdere oksidasie- en dekarboksilasiereaksies vind in die volgende stappe plaas. Hierdie reaksies veroorsaak dat ketoglutariensuur ontstaan. Tydens die proses word koolstofdioksied vrygestel en word NADH en H. gevorm Hierdie ketoglutariensuur ondergaan 'n oksidatiewe dekarboksileringsreaksie wat gekataliseer word met 'n ensiematiese kompleks waarvan Acetyl CoA en NAD deel is. Al hierdie reaksies sal lei tot barnsteensuur, NADH en 'n GTP-molekuul wat die energie daarna sal oordra na 'n ADP-molekule wat ATP produseer.
Die laaste stappe van hierdie siklus so hulle konsentreer slegs daarop dat barnsteensuur geoksideer kan word om fumaarzuur te vorm. Hierdie tipe suur staan ​​bekend as fumaraat. Die koënsiem daarvan is ADF. Hier gaan FADH2 gevorm word, wat 'n ander energiedraermolekuul is. Ten slotte is fumariensuur onaangenaam om appelsuur, ook bekend as malaat, te kan vorm. Om die kringloop van krebs te beëindig, Maliensuur begin oksideer om geleidelik oksaloasynsuur te vorm. Op hierdie manier word die siklus weer begin en al die reaksies wat ons genoem het, gebeur weer van die begin af.