Eluterius: My daughter, after hearing or seeing anything remotely amusing has started saying 'lol' instead of laughing!
En in het WereldWoordenWeb vinden we dit woordje uit het Kwootje terug: or, of, Akteur skrop nes op Wellington
Baie Wellingtonners het al by die vriendelike Francois Coertze se koffiestalletjie koffie gekoop of sy gesig tussen al die ander ouers van skoolleerders op Wellington gesien.
Min mense weet egter dat dit nie net sy betrokkenheid by dié dorp se aktiwiteite is wat van hom ‘n bekende gesig maak nie - Francois is ook ‘n gesogte akteur wat al in verskeie films, advertensies, sepies en ander produksies gespeel het.
Francois, wat in Johannesburg gebore is en in Amanzimtoti grootgeword en studeer het, het aanvanklik beroepsrugby gespeel.
Hy het vir vier jaar vir die Engelse rugbyklub Sudbury, uitgedraf, waarna hy na Suid-Afrika teruggekeer en ook ‘n paar keer vir die Valke gespeel het. ‘n Motorkaping, waartydens albei sy arms beseer is, het egter sy rugbyloopbaan kortgeknip. Hy het teruggetrek Durban toe en het sewe jaar later die geleentheid gekry om as ‘n verteenwoordiger vir ‘n kalkmyn in die Kaap te werk.
“Met ons verhuising Kaap toe, het Wellington sommer met die eerste oogopslag my en my gesin se belangstelling geprikkel. Ons moes tussen Wellington, Durbanville, Worcester en die Paarl kies en Wellington het loshande gewen. Ons is tans al vyf jaar woonagtig op dié pragtige dorp,” sê Francois.
Volgens hom was hy al van kleins af geïnteresseerd in drama en toneelspel. Hy het drama as vak op skool geneem en ook ná skool by ‘n dramagroep aangesluit. Terwyl hy sy rugbyloopbaan nagejaag het, is sy droom om ‘n akteur te word op die agtergrond geskuif. Nadat Francois egter die geleentheid gekry het om saam met John Cleese en Troye Sivan op die stel van Spud te wees, het sy liefde vir toneelspel weer vlamgevat.
“Met ons verhuising Kaap toe, was dit net soveel makliker om hierdie droom na te jaag en te verwesenlik,” sê hy.
Alhoewel Francois voltyds as ‘n verteenwoordiger vir 'n onderneming wat chemiese en landboukalk verskaf, werk en boonop ‘n koffie-
besigheid wat mense van alle soorte koffie by funksies en feeste bedien, bedryf, is hy ook druk besig met sy loopbaan as akteur. Sedert hy in die Kaap woon, het sy akteursloopbaan vinnig momentum gekry en het hy al aan talle internasionale en plaaslike projekte gewerk.
“Internasionaal het ek al aan Black Sails, Homeland, Call The Midwife, Unexplained Files en Deutschland 86 gewerk. Plaaslik het ek in Suidooster, Waterfront, Modder en Bloed, Van Der Merwe, Hum en ook talle kortfilms vir plaaslike en internasionale feeste verskyn. "Ek is op die oomblik met ‘n nuwe film, ‘Die SMS’, besig wat volgende jaar in Julie bekendgestel sal word,” sê hy dankbaar.
Francois het ook al in verskeie verhoogproduksies verskyn. In 2015 het hy saam met drie ander akteurs die groep, “That WAC Company”, gestig. Hierdie groep het ‘n Engelse toneelstuk, “Twist”, verwerk en ‘n Suid-Afrikaanse geurtjie gegee. Hulle het in 2016 verskeie optredes met hierdie toneelstuk tussen die Paarl en Stellenbosch gehad.
“Ons is huidiglik aan die werk met ons nuwe produksie, maar kan ongelukkig nie baie daaroor sê nie,” laat hy die aap uit die mou.
Francois tree ook gereeld as seremoniemeester by verskeie funksies op en geniet in hierdie hoedanigheid die interaksie met mense baie. Volgens hom is daar verskeie dinge in die vermaaklikheidsbedryf wat vir hom heerlik is.
“Daar is verskeie aspekte van al die mediums wat my laat ‘tick’. Om op ‘n verhoog te staan met ‘n 100 paar oë wat jou dophou tot die adrenalienbelaaide aksietonele wat enige oomblik kan verkeerd loop, sou jy verkeerd val of spring, is vir my wonderlik. Ek wil my karakter se storie vertel, maak nie saak hoe groot of klein die rol is nie. Dit is altyd ‘n uitdaging om iemand anders van die begin af te skep, sy spraak, sy nuanses, sy gewoontes en sy agtergrond. Ek geniet dit om voor die kamera of verhoog daardie karakter lewendig te maak. En geglo te kan word,” sê hy.
Alhoewel hy nie voltyds as akteur werk nie, is daar talle struikelblokke wat hy moet oorkom.
“As jy deur stil tye gaan waar werk bitter skaars is of glad nie bestaan nie, moet jy dit in jouself vind om daardeur te druk en harder aan jou kuns te werk, sodat vervaardigers jou raaksien. Ek was deur so ‘n tyd ‘n jaar of wat gelede wat ek wou opgee, wou tou opgooi. Ek het myself met klein projekte begin besig hou en stelselmatig het dinge aan die gang gekom. So besef jy hoe dankbaar jy moet wees vir alle geleenthede wat jou kant toe kom,” sê hy.
Volgens Francois dink sy oudste dogter dat dit “cool” is wanneer sy haar pa op die kassie of groot skerm sien.
“My familie is baie trots op elke rol en bid net so hard na ‘n groot oudisie. Hul ondersteun my geweldig,” sê hy.
Oor sy “bekendheid” lag hy net.
“Nee wat, ek is glad nie bekend nie. En ek verkies dit so. So hier en daar sal daar iemand verbystap wat twee keer kyk of as ek aan mense voorgestel word, kry ek die ‘hoekom lyk jy so bekend?’ En dan, as die penny drop, voel ek nogal geëerd dat mense wel ons films of produksies ondersteun. Ek doen net waarvoor ek baie lief is,” sê hy beskeie.
Vir meer inligting oor Francois se loopbaan en aktiwiteite kan mense hom op facebook by http://www.facebook.com/actorfrancoiscoertze volg of by @coertzefrancois op Twitter en Instagram.
Philip deel sy wenresep vir matriek
Philip Visagé is Wellington se top-presteerder in die afgelope matriekeindeksamen.
Hy het met ‘n gemiddelde persentasie van 94,2% die eerste klasposisie in Hugenote Hoërskool ingepalm en is met hierdie uitstekende punte ook die beste matriekleerder in die dorp.
Philip is sedert 2007 ‘n Wellingtonner en het sy laerskoolloopbaan aan die laerskool Hugo Rust voltooi. Hy is die tweede oudste van vier kinders. Sy ma en jonger broer en suster woon sedert die begin van 2017 in Dubai.
“Ek en my ouer suster woon saam met ons ouma, wat op 74 nog baie aktief en betrokke is, in Wellington,” vertel hy.
Philip is beskeie oor sy uitstekende prestasie in die matriekeindeksamen.
“Die goeie punte was vir my ‘n baie aangename verrassing en ek is maar net bly dat ek Hugenote se naam kon hoog hou in ons dorp,” laat hy hoor.
Hy het in agt vakke A-simbole ontvang en boonop ‘n IEB-vraestel in Gevorderde Wiskunde geslaag. Met 100% in Rekeningkunde, 97% in Ekonomie, 96% in Fisiese Wetenskappe, 92% in Wiskunde en 91% in Afrikaans, is dit nie verbasend dat hy die top-presteerder in die dorp is nie.
Volgens Philip was sy gunstelingvakke Ekonomie en Wetenskappe.
“Ekonomie was vir my ongelooflik lekker, omdat dit jou toegelaat het om verder te dink as die handboek en ‘n breë raamwerk verskaf het om baie gebeure en kwessies in die wêreld te verstaan en hoe dit inmekaarpas,” sê hy.
Philip het ook groot lof vir die aandeel wat sy onderwysers in sy sukses gehad het.
“Skeinat en Biologie op skool gee vir jou die kennis om die meeste alledaagse kwessies te verstaan. Wat hierdie vakke nog lekkerder gemaak het was die passie wat die onderwysers daarvoor gehad het en al die ekstra brokkies inligting wat hul byvoeg om die inhoud meer prakties te maak en interessant te hou. Vir iemand wat hou van hoe dinge inmekaarsteek en nie hou van om iets nie te verstaan nie, was hierdie vakke baie aangenaam,” sê hy.
‘n Liefde vir jou vakke en entoesiastiese onderwysers is egter nie al wat nodig is om sulke goeie punte te behaal nie. Philip se toewyding, goeie beplanning en gesonde werksetiek was van die ander bestanddele in sy suksesresep.
“Ek het begin voorberei deur my opsommings so ver moontlik op datum te hou deur die jaar. My groot leerwerk het egter geskied oor my Junie- en September-eksamens, wat eintlik klaar die eindeksamen se werk gedek het. Wat baie belangrik van díé eksamens was, was dat ek na elke vraestel onduidelikhede en klein foutjies met my onderwysers kon behandel en kon opklaar,” verduidelik hy.
Volgens Philip het hy in sy voorbereiding vir Wiskunde en Rekeningkunde daarop gefokus om soveel as moontlik ou vraestelle teen tyd deur te werk. Vir Biologie het sketse oor en oor geteken en feite soveel as moontlik oorgeskryf om dit te onthou.
“My voorbereiding vir die eindeksamen was basies klaar teen die September eksamen, wat vir my tyd gegee het om rustig my werk te hersien tydens die eindeksamen en nie te erg te laat stres nie. Ander voorbereiding het maar bestaan uit genoeg koffie, Berocca en pronutro-bars aanskaf,” lag hy.
Buiten sy akademiese prestasies, is Philip ook ‘n gesoute debatteerder wat hierdie jaar saam met sy spanmaat tot die nasionale finaal van die ATKV-debatkompetisie deurgedring het. Hy is ook ‘n kranige muurbalspeler, hokkiespeler en skaakspeler en was ook ‘n lid van die skoolkoor. Hy was boonop in 2017 deel van die Sound of Music produksie wat Hugenote Hoërskool aangebied het.
“Buite die skool is ek mal oor bergroetes gaan stap saam met my pa of rekenaarspeletjies speel met my broer. Andersins geniet ek ook nie-fiksie boeke lees, rugby kyk en televisie reekse soos ‘Suits’ en ‘Game of Thrones’ kyk,” sê hierdie veelsydige student.
Volgens Philip was effektiewe tydsbestuur een van sy grootste uitdagings gedurende 2017.
“Tyd was maar my grootste struikelblok omdat ek gereeld op die nippertjie moes leer vir vraestelle as gevolg van ander verpligtinge soos sport, koor, musical en veral debat. Deur deeglike beplanning en daaglikse roosters kon ek by al my verpligtinge uitkom, genoeg tyd hê vir akademiese voorbereiding en nog ontspan tussendeur alles,” sê hy.
Philip gaan hierdie jaar ‘n BRekLLB graad aan die Universiteit van Stellenbosch begin studeer.
“Daarna wil ek my klerkskap gaan doen by ‘n ouditeursfirma waarna ek sal kwalifiseer as ‘n GR. Oor tien jaar wil ek dus al werk by ‘n ‘groot-4’ ouditeursfirma. My uiteindelike werks-doelwit is egter om ‘n hoof finansiële beampte van ‘n genoteerde maatskappy te word,” verklap hy sy toekomsplanne.
Sy raad aan die matrieks van 2018 is om akademie hul belangrikste prioriteit te maak, maar hoegenaamd nie hul enigste een nie.
“Geniet matriek en gebruik soveel moontlik kanse wat aan jou gebied word. Onthou, dit kan die laaste wees wat jy baie van jou vriende sien so benut sosiale, sport, maar ook kultuurgeleenthede,” sê hy.
Hierdie dinamiese student se grootste kompetisie is voortdurend met homself.
“Vir my is dit onaanvaarbaar om net tevrede te wees met ‘n uitslag - jy kan bly wees daaroor, maar nooit tevrede nie. My motivering is daarom om ten alle tye te verbeter in wat ek doen en heeltyd die maatstaf te verhoog. My leuse is daarom ook dié van my laerskool skoolhoof, Mnr. Le Roux: ‘Good, better, best. I will not rest untill my good is better and my better is best,’” sê hy.
PhD vir Abrahams
Die Wellingtonner Gerald Abrahams het onlangs, ten spyte van baie teenspoed op sy pad, ‘n doktorsgraad in teologie ontvang.
Hierdie inspirerende 62-jarige woon reeds die afgelope 18 jaar op Wellington. Hy is vir 36 jaar met sy grootste ondersteuner en steunpilaar, Winnefred, getroud en is die trotse pa van drie kinders en oupa van drie kleinkinders. Gerald is sedert 1986 in pastorale bediening betrokke en is aan die Kerk van die Nazarene verbonde.
“Ek het in 1983 voltyds gaan studeer by Nazerene Teologiese Kollege in Port Elizabeth gaan studeer. Daar het ek ‘n diploma in teologie gekry. Ek was ook ‘n hulp-pastoor in Mitchells Plain en Strandfontein en daarna het ek voltyds na die Wellington Kerk van Die Nazerene as die pastoor gekom,” vertel hy oor sy pad tot in Wellington. Volgens Gerald is hy deur professor doktor T. Joseph van die Trinity International Bible University genader om sy lewensverhaal en reis in die bediening op skrif te stel. Hierdie projek het uiteindelik tot sy gradering en toekenning van ‘n doktorsgraad op 2 Desember 2017 gelei.
Sy lewensverhaal is voorwaar een wat van deursettingsvermoë getuig. Gerald het in 1982 sy werk as busbestuurder by City Tramways prysgegee om voltyds teologie te gaan studeer.
“Ons baba was maar ses maande oud en my vrou was werkloos. Winnifred het my egter aangemoedig en gemotiveer deur te sê ons gaan dit saam maak werk. Sy het by Clicks Hoofkantoor ‘n werk gekry en daar gebly werk vir 32 jaar,” vertel hy oor sy aanvanklike moeilike besluite.
In November 2012 het sy lewe ‘n drastiese wending geneem toe hy ‘n beroerte-aanval gehad en vir twee weke lank in ‘n koma was.
“My familie het geweier dat ek moet opgee. Een van Wellington se dinamiese jong manne, Demore Pretorious, het geweier om te aanvaar dat ek wil opgee of nie gesond sal word nie. Hy het my vermaan deur te sê dat my doel hier op aarde nog nie klaar is nie,” onthou Gerald van hierdie moeilike tyd. Volgens hom het deursettingsvermoë, die ondersteuning van die mense rondom hom en sy geloof in homself hom gehelp om, ten spyte van baie terugslae, sukses in die lewe te behaal.
“Staan op, ruk jouself reg en moet nooit opgee nie. Ek is ‘n positiewe mens. Die woorde van daardie liedjie, ‘môre sal die son weer skyn, miswolke sal dan verdwyn’, is so te sê my leuse,” deel hy die geheim tot sy sukses.
Gerald is baie dankbaar vir die ondersteuning wat hy deurentyd van sy familie ontvang het.
“My familie het my ondersteun en my die hele tyd aangemoedig met die woorde ‘go for it, you can make it’. Ek is oneindig dankbaar teenoor my vrou, Winnefred, my dogter, my seuns en my skoonseun,” sê hy.
Vir Gerald is sy lewensdoel uitgespel.
“Ek wil die mense-mens bly wat ek is. ‘n Kwalifikasie soos die een wat ek nou behaal het, is eintlik net ‘n platform om nog goeie werk te doen. Ons moet ‘n lig en inspirasie wees vir ander. Ek het my lewe lank as ‘n mentor vir ander gedien, ek wil dit nog steeds wees. ‘n Student wat ophou studeer, sal dit nie maak nie. Ons is almal studente in die lewe. Ek wil graag iets nalaat, ‘n inspirasie vir ander wees. Ek wil iets positief in ander se lewens terugploeg,” sê hy. Sy raad aan mense wat groot drome het, maar weens omstandighede voel dat hulle dit dalk nooit sal kan laat waar word nie, is eenvoudig.
“Moet net nooit opgee nie, moenie twyfel in jouself nie. Vertrou op die Here. Ek het besluit ek gaan nie lê of hoop opgee nie. Ek wil aan ander sê om in hulself te glo en positief te wees.”
Kriteria vir 2018 Winnie Rust-toekenning bekyk
In 2017 is die heel eerste Winnie Rust toekenning tydens die Stasiefees aan Hillary Geslin oorhandig. Hierdie leerder van Wellington Hoërskool het, ten spyte van baie struikelblokke, daarin geslaag om ‘n boek te skryf wat deur ‘n Amerikaanse uitgewer gepubliseer is.
Winnie Rust is op 10 Mei 2016 voortydig uit ons gemeenskap weggeskeur en om haar nalatenskap te eer, het haar familie en ander rolspelers besluit om hierdie toekenning ‘n jaarlikse instelling te maak om hulde te bring aan haar skryfwerk en die rol wat sy in opvoeding en versoening in Wellington se gemeenskap gespeel het.
Winnie Rust junior, lede van die Ouma-
Granny Huis-museum, ATKV en die bestuur van die Wellington Museum het aan die einde van 2017 vergader om die kriteria vir die toekenning van hierdie prys in 2018 te bespreek. Winnie Rust was veral besorg oor die rol van die vrou in die gemeenskap.
“Die toekenning moet ‘n viering van my ma se nalatenskap van stories en boeke wees, maar ook veel meer as dit. My ma het altyd geskryf oor mense wat ‘n brawe stryd voer, wat dapper is, wat soms ‘n randfiguur is, maar tog ‘n held of heldin in eie reg is en goed is vir hul gemeenskap,” het Winnie junior gesê.
Met dié toekenning wil hulle graag iemand vereer wat nie in ‘n slagoffer-mentaliteit vasgevang is nie, maar wat swaarkry gebruik om iets positief te doen.
“Iemand wat swaarkry en uitdagings kon transformeer tot iets goed, sal ‘n ideale kandidaat vir die toekenning wees. Oorwinning en triomf is altyd beter as vergelding. As iemand pyn kan transformeer eerder as om dit oor te dra, werk met dít wat hulle wel het, iets regkry, geleenthede raaksien en benut en boonop iets teruggee, sal hulle vir die toekenning oorweeg word,” het Winnie junior beklemtoon.
Almal was dit ook eens dat ‘n jonger persoon dít wat hierdie toekenning verteenwoordig, die beste sal vergestalt.
Die oorhandiging van die toekenning sal hierdie jaar weer tydens die Stasiefees gedoen word. Enigeen met voorstelle vir nominasies, sowel as verdienstelike motivering, kan dit na die Wellington Museum e-pos by welmus@telkomsa.net. Nominasies sluit op Donderdag, 28 Maart 2018.
Die Stasiefees neem vanjaar ‘n nuwe vorm aan en verander ook van venue. Dit verskuif na Kleinevalleij aan die voet van die beroemde Bainskloofpas, wat vanjaar reeds 165 jaar vier, en vind plaas op 4 en 5 Mei 2018.