Gout in voëls: oorsake, tekens, diagnose en behandeling | Troeteldiere Huishouding
Gout is 'n algemene siekte onder mense, reptiele en voëls.
Wat veroorsaak jig?
Uriensuur is een van die eindafbrekingsprodukte van dieetproteïen by voëls en ander diere. Die uriensuur word deur die niere uit die bloed verwyder en in die urine uitgeskei. Jig kan voorkom as die vlak van uriensuur in die bloed die vermoë van die niere oorskry om dit te verwyder. In artikulêre of sinoviale jig kristalliseer die uriensuur in die gewrigte, ligamente en tendonskedes. In viscerale jig, word uriensuuroplossings in die lewer, milt, perikardiale sak (die bedekking van die hart), niere en lugsakke aangetref. Wanneer die uriensuur in weefsels kristalliseer, vorm dit klein, wit knoppies wat "tophi" genoem word.
Daar is twee tipes jig. In primêre jig, is die hoë uriensuurvlak die gevolg van 'n abnormale afbreek van proteïene. Primêre jig word vermoedelik oorerflik by mense. In sekondêre jig, is die hoë vlak as gevolg van die onvermoë van die niere om die uriens voldoende te skei. In baie gevalle is jig sekondêr aan niersiekte, maar dit kan ook geassosieer word met medikasie, sekere chroniese siektes, ooreet, onvanpaste dieet (hoë proteïen, en moontlik hoë Vitamien D of lae Vitamien A), swak bloedsirkulasie, onaktiwiteit, verminderde water inname of chroniese dehidrasie, sommige infeksies en ander omgewingsfaktore wat die niere se vermoë om uriensuur uit te skakel, beïnvloed.
Wat is die tekens van jig en hoe word dit gediagnoseer?
Gewrigte kan vergroot, styf en pynlik wees, en die voël mag voortdurend gewig van een voet na die ander verskuif en 'n skubbelgang hê. Die voël mag nie in die bos sit nie en bly dus op die vloer van die hok. As die vlerke geraak word, kan die voël nie vlieg nie. As daar ander interne organe betrokke is, kan daar 'n afname in eetlus, lusteloosheid, gewigsverlies en abnormale verdikking wees. Die voël kan 'n verandering in temperament toon, of skielik sterf.
Nadat die voël ondersoek is en 'n deeglike geskiedenis van die dieet gekry het, omgewingsfaktore, die beskikbaarheid van water en vorige gesondheidsprobleme en behandelings, sal die veearts gigt vermoed. Radiograwe en bloedtoetse vir uriensuur help om die diagnose te staaf; die identifikasie van uriensuurkristalle in gesamentlike vloeistof, biopsies of tophi bevestig dit.
Hoe word jig behandel?
Enige onderliggende dieet- of omgewingsoorsaak moet reggestel word. Voëls met jig sal geplaas word op 'n lae proteïen dieet. Vitamien A mag gegee word aan voëls wat 'n onbehoorlike dieet ontvang het. Behoorlike hidrasie is nodig en vloeistowwe mag moontlik toegedien word. Medikasie soos allopurinol of kolchisien mag gebruik word, maar die presiese dosering en veiligheid van hierdie middels in voëls is nie bepaal nie. Die meeste voëls sal vir die lewe behandel word, of die toestand sal gou weer verskyn as die behandeling gestaak word. As artritis van jig ernstig is, is dit moontlik om die uriensuurkristalle uit die gewrig te verwyder. Dikwels is die skade aan die gewrigte of organe onomkeerbaar.
Pynmedikasie soos butorfanol kan gegee word. Veranderinge in die voëlkooi soos om kos en watergeregte na maklik toeganklike plekke te verskuif en die deursnee van die perke te verhoog, kan nuttig wees.