Moerboomplaag simptome - Hoe om gewone neute boomplae te beheer - Versamelings
Wat is neutboomplae: leer meer oor insekte wat neutbome beïnvloed
As u 'n okkerneut of 'n pekanneut plant, plant u meer as 'n boom. U plant 'n voedselfabriek wat die potensiaal het om u huis te skadu, oorvloed te produseer en u te oorleef. Moerbome is wonderlike plante, maar saam met hul enorme grootte is dit 'n groot verantwoordelikheid. Hulle is dikwels die teiken vir insekplae, dus moet u vertroud wees met die algemene neutboomplae. Insekte wat neutbome aantas, is aansienlik makliker om te behandel as die probleem vroeg opgevang word, voordat die besmetting ernstig is, en dit is dus 'n noodsaaklikheid.
Wat is neutboomplae?
Dit lyk asof neutbome ondeurdringbaar is vir plaaginsekte, maar die waarheid is dat hulle net soos enige ander plant kan swig. Die betreklik groot grootte daarvan in vergelyking met baie ander plante, beteken slegs dat dit 'n groter insekbelading verg voordat u beduidende simptome van neutboomplae opmerk. Deur u neutbome gereeld te ondersoek, kan dit plaagvry wees, daarom het ons 'n lys saamgestel met die mees algemene neutboomplae en hoe u plae op neutbome hieronder kan behandel:
Plantluise. Hierdie sagte lyf is op bykans enige plant waaraan u dink, en dit kan veral verwoestend wees vir produsente soos neutbome. Hul klewerige heuningdauw gee roetagtige skimmel genoeg geleentheid om blare van fotosintese te verdoesel en te blokkeer, wat die algehele lewenskrag verminder en die plantluise se eie voeding kan veroorsaak dat blomme en knoppe misvormd na vore kom, wat dit al hoe moeiliker maak vir biologiese prosesse om normaal voort te gaan.
Om van plantluise in neutbome ontslae te raak, vereis 'n tweeledige benadering, want daar word byna altyd deur miere geboer. U kan die boom met een van die vele insekdoders behandel, of bloot die blare daagliks met 'n harde water uit 'n tuinslang bespuit, terwyl u ook 'n taai versperring aan die onderkant van die boom handhaaf en die miere aas om die kolonie uit te skakel.
Skaal. Baie soorte skubbe val moerbome aan, maar moenie paniekerig raak as u skaal sien nie, tensy u boom aansienlik daaronder ly. Verifieer eers dat die nuwe stamp of vaag kol eintlik 'n skaalinsek is deur die beskermende bedekking saggies van die boom af te skei met 'n dun lem.
As daar 'n sagte lyf insek is, beplan om u boom met 'n drie persent konsentraat superieure olie gedurende die rustende seisoen te spuit. Die vermindering van plaagdodertoedienings kan daartoe bydra om die skaalgetalle te verminder deur die aantal voordelige insekte aan te moedig wat maklik op hierdie insekte sal voed.
Myte. Myte kan verskillende soorte skade aan neutbome veroorsaak. Die mees voor die hand liggende is bronskleurige stippel na blare en fyn bandjies, in die geval van spinmyt. As die situasie baie gelokaliseerd is, kan u wag om te sien of natuurlike roofdiere die situasie sal versorg, maar as daar wydverspreide skade is, moet u ingryp.
U kan beter olie gedurende die rustende seisoen met 'n konsentrasie van drie persent of gedurende die laat lente of somer met een persent toedien. Toedienings van abamektien kan ook toegedien word, maar let op 'n interval van 21 dae voor oes.
Kodlingmot. Omdat hierdie ongedierte-ruspes vroeg in hul lewensiklus in neute inkruip, is dit noodsaaklik dat u die hele seisoen daarna moet dophou. Hulle oorwinter agter bas of in die grond in kokonne en kom dan as volwassenes voor om eiers op nabygeleë vrugte- en neutbome te lê. Sodra 'n bevolking kodlingmotte aan u neutbome begin broei het, is dit baie moeilik om daarvan ontslae te raak.
As u moerbome met laat blare kies, kan u dit vermy, maar as u bome reeds op sy plek is, kan u die verspreiding vertraag deur die verwydering van enige neute wat blykbaar in 'n tonnel getransporteer is of as die fras uit die einde kom. Om neute in te pak vier weke na blom, bied uitstekende beheer, maar is ook baie intensief. Deur gebruik te maak van klewerige lokvalle kan dun bevolkings van volwasse kodlingmot help, sowel as u tydsberekening van veiliger insekdoders soos Bacillus thuringiensis.
Ander moontlike plae van neutbome sluit in kalanders, alhoewel hierdie insekte selde 'n probleem is, tensy dit in groot getalle voorkom.
Blaarluise wat blad gevoer het, beskadig gewoonlik nie, maar groot bevolkings kan blaarveranderinge en lote laat verdwyn. Plantluise produseer ook groot hoeveelhede van 'n taai ekssudaat, bekend as heuningdauw, wat dikwels swart word met die groei van 'n soet vormswam. Sommige plantluisspesies spuit 'n gifstof in plante in wat die groei verder verdraai.
Plaag- en siektebeheer vir okkerneutbome
Elke boom het die toekomstige potensiaal vir siekte- en insekbeskadiging. Faktore soos ligging en weer speel 'n rol in die kwessies waarmee u boom teëkom. As dit beskikbaar is, is siektesbestande bome die beste opsie vir maklike versorging, en vir alle bome kan die meeste insekte en siektes op die regte manier onderhou word (soos natmaak, bemesting, snoei, bespuit, onkruid en valskoonmaak).
OPMERKING: Dit is deel 6 in 'n reeks van tien artikels. Vir 'n volledige agtergrond oor die ontwikkeling van okkerneutbome, beveel ons aan om van die begin af te begin.
Veroorsaak 'n stadige dood, tak vir tak. Die bas verander van normaal groen-bruin na rooi-bruin en uiteindelik grys van kleur.
Sny besmette takke vinnig uit. As die siekte die stam bereik, moet die hele boom verwyder word.
Raadpleeg die uitbreidingsagent van die provinsie
Tufting besems 'n oorvloedige ontwikkeling van takke verskyn op stam, takke en wenke. 'N Oorsaak en beheer is nie bekend nie. Probeer die besems uitknip. Maak seker dat u die skêr tussen elke snit gesteriliseer het.
Geelbruin tot grys 1/16 "harde, skubberige omslag ontwikkel jong. Dit is gewoonlik op takke en takke, maar kan ook op die neute wees. Sapvoeding verswak die boom.
Bonide® Sitrus-, vrugte- en neutboordbespuiting
Vryf af met jute.
Hulle het die grootte van 'n speldekop en wissel na gelang van die spesie in kleur. Groep op stingels en onder blare, suig plantsappe. Blare krul, verdik, geel en sterf. Produseer groot hoeveelhede vloeibare afval wat 'heuningdauw' genoem word. Blaarluisagtige residu word 'n groeimedium vir roetskimmel.
Baie soorte kan okkerneute beskadig.
Die volwassene is motgrys met bruin kolle op die vlerke. Die wurms is ongeveer 1 "lank. Die moere het gate van kant tot kern.
Veroorsaak onreëlmatige pers- of rooibruin kolle op die blare en hierdie kolle kan saamsmelt tot onreëlmatige vlekke. Alhoewel aansienlike ontblaring kan voorkom na koel, nat lenteweer, is hierdie siekte gewoonlik nie ernstig vir die gesondheid van die boom nie.
Bonide® Fung-onil ™ swamdoder
Jong takkies verwelk as gevolg van 'n donkerbruin kewer, 1/5 "lank, vervelig. Die larwes dra in spawthout, wat takke kan gordel. Verwyder en verbrand erg besmette bome, skil die bas van die stomp af.
Blare word gemyn, word bruin en val. Mynbou word gedoen deur larwes wat 1/5 "lank is met 'n swart kop. Die volwassene is 'n mot met bruin vlerke, afgeronde hare langs die rand. Die larwes oorwinter op takkies en takke in sigaarvormige kaste 1/8 "lank.
Swart, dooie kolle op jong neute, groen lote en blare. Baie neute val vroeg, maar sommige sal die volle grootte bereik met doppe, dop en pitte swart en geruïneer.
Holgroen galle word swart in Julie. Op blare, stingels en klein takkies. Binnekante is gevoer met lewendige kleintjies. Galle is 'ertjies groot' tot ½ '.
Bepaal die grootte met baie verskillende kleure. Word aan die onderkant van die blare aangetref. Sapvoeding veroorsaak brons van blare. Erge besmettings het 'n syband.
Volwassene is klokvormig, swartgrys snoetagtige monddele, voorvlerke donker roesbruin met bruin punte. Oor die winter in larfstadium in gemummifiseerde bessies, in onkruid en ander vullis. Motte kom in die lente uit en lê eiermassas op blare. Eiers broei binne 5 dae uit en larwes bind twee jong blare saam om nes te vorm waarin hulle voed. Rol nie blare nie. Latere neste kan gevind word in blomklusters en in trosse. Skade kan nie net veroorsaak word deur blare, blomme en bessies te voed nie, maar deur voedingsplekke kan verrotte organismes vrugte binnedring.
Beskadig die blare deur die voer en die bou van die web. Webwurms is oorwinter in kokonne op beskermde plekke, soos skeure in bas, onder puin en heinings. Volwasse motte kom in die somer op. Hulle het 'n vlerkspan van ongeveer 1 1/4 "en wissel van suiwer satynwit tot wit dik gevlek met klein donkerbruin kolletjies. Wyfies lê wit massas van 400-500 eiers aan die onderkant van die blare. Die ruspes broei oor tien dae uit en almal van dieselfde eiermassa leef saam as 'n kolonie. Hulle draai webbe wat die blare omsluit, gewoonlik aan die einde van 'n tak, om daarop te voed. Nadat hulle 'n tak ontblaar het, brei hulle hul nes uit om addisionele blare in te sluit. ? As ruspes volwasse is, verlaat hulle die nes om plek te soek om grys kokonne te laat draai. Die volwasse ruspes is ongeveer 1 1/4 "lank met 'n breë donkerbruin streep langs die rug, en geel kante is dik gepeper met klein swartagtige kolletjies. Elke segment word gekruis deur 'n ry knolle met lang ligbruin hare.
Oor die winter kom papies in die grond en midsomer volwasse vlieg na vore, amper so groot soos die gewone huisvlieg. Die liggame van die vlieg is geelbruin en het 'n donker kleurpatroon op die vlerke. Hulle voed op die doppe van neute. Wyfie lê sy eiers in die doop en die larwes voed op die groen neute.
Mot is bruin met onreëlmatige geel tot bruin bande oor die vlerke en is ongeveer ½ duim lank. Larwe is ongeveer 7/8 duim lank, kop en rug kan amber tot ligbruin of swart wees met die res van sy lyf liggroen. Hulle voed op oopknoppies en nuwe blare en sal 'n verlof oprol om dit te beskerm vir beskerming.
Sommige insekte hou ernstige bedreigings in vir vrugtebome deur jong tak- en blaargroei dood te maak. Gepantserde of harde skubbe sluit in San Jose-skaal (Quadraspidiotus perniciosus) wat voed op steenvrugte soos appelkose en pruime, en Kaliforniese rooi skubbe (Aonidiella aurantii) wat voed op appels, perskes en olywe. Sagte skubbe, soos kalikoskaal (Eulecanium cerasorum) en Kuno-skaal (Eulecanium kunoense) voed op steenvrugte, kersies ingesluit, terwyl bruin sagte skubbe (Coccus hesperidum) en swart skubbe (Saissetia oleae) voed op sitrus, wat meer skade veroorsaak as gevolg van hul beweeglikheid. Skaalbesmettings benodig tydige snoei en geteikende insekdoders.
Identifisering van skade aan insekplae deur oesmonsters
Met die oes van amandel- en okkerneute is dit 'n goeie tyd om strategieë en protokolle vir die monsterneming van oesmoere te hersien vir die beste skatting van veldverlies deur gewone plae. Dit is 'n algemene begrip dat die graadblad van u verwerkers slegs ongeveer die helfte van wat in die veld aangaan, verteenwoordig. Die totale som persentasie skade uit die graadblad kan ook nie bepaal watter plaag die grootste ekonomiese verlies veroorsaak nie. Insekpopulasie in boorde bou dus met verloop van tyd op, omdat die wetenskap van die geskiedenis van skade help om potensiële risiko's en strategieë aan te pak vir die volgende jaar se program vir plaagbestryding.
1. Oesmonsters in amandels
Dit word aanbeveel om minstens 500-1000 monsterneute uit 'n gemiddelde vrugteboord te neem, altyd tussen skud en vee. Besmetting kan wissel tussen verskillende kante van die boom en tussen die rante en die binnekant van die boord. Dit geld veral vir skade aan naeltjie-lemoenwurms. Gebruik papiersakke om monsters van verskeie kolle (> indien moontlik 10 monsters) in die boord te versamel. Bêre die monster sakke in 'n koelkamer of vrieskas totdat u tyd het om uit te breek. Soek skadetekens wat verband hou met insekspesies wat in die volgende paragrawe beskryf word. Belangrikste insekplae vir die skade-evaluering is naeltjie-lemoenwurm (NOU), perske-takkieboorder (PTB), oosterse vrugte-mot (OFM), miere, blaarluise (LFB) en bruin gemarmerde stinkbesie (BMSB). BMSB is 'n indringende stinkbesiespesie wat gevestig is en skade aan amandelboorde in die noordelike San Joaquin-vallei veroorsaak.
1.1. Wurmskade (NOU, PTB, OFM). Voer NOU die pit (neutvleis) in en skep diep voedings tonnels. Voeding deur NOU het 'n aansienlike hoeveelheid wit fras en bande op die pit tot gevolg (Fig. 1a). Aangesien NOW en PTB dikwels dieselfde moer infekteer, maskeer NOW-voedingsskade die PTB-skade dikwels. Voedingsbeskadigingstekens deur PTB en OFM op die neutvleis is soortgelyk (dws die teenwoordigheid van die vlak tonnels en oppervlakgroewe op die pitte, en geen bande nie) (Fig 1b & 1c), behalwe dat OFM 'n klein hoeveelheid rooierige fras op die romp, wat afwesig is in PTB-beskadigde moere.
Fig. 1. Amandelpitte (neutvleis) beskadig deur: a) naeltjie-lemoenwurm, b) perskietakkieboorder, c) Oosterse vrugte-mot
1.2. Mierbeskadiging. Die persentasie amandelbeskadiging deur miere tydens oes hang af van die duur van die neute op die grond nadat dit geskud is. Hoe langer amandels op die grond gelaat word, gee miere meer tyd om daaraan te voed, wat meer skade tot gevolg het. Meer skade is waarskynlik in boorde met drup- of sprinkelbesproeiing in vergelyking met boorde met vloedbesproeiing. Bedekking of plantegroei in die boorde bevoordeel ook mieraktiwiteit. Neute met stywe doppe of met nouer (1.3. Blaarvoël en bruin gemarmerde stinkbesies). Die meeste neute wat vroeg in die seisoen (middel Maart tot middel Mei) deur die blaarsak of BMSB besmet is, aborteer en laat val. 'N Klein persentasie van die besmette neute val nie, maar word met die oes verskrompelde en kleverige pitte (Fig 2b). Beide LFB- en BMSB-voedings na die verharding van die dop kan tot gesinkte donker kolle op pitte lei (Fig. 2c), alhoewel die mate van skade by BMSB-voeding hoër is as LFB. Laatseisoenvoeding (Julie-Augustus) deur BMSB kan donker gekleurde pitte veroorsaak (Fig 2d). Variëteite met sagte skulpe soos Fritz, Sonora, Aldrich, Livingston, Monterey en Peerless is meer vatbaar vir skade aan goggas en gedurende 'n langer tydperk gedurende die seisoen.
Fig. 2. Amandelpitte beskadig deur: a) miere, b-d) blaarvoël en bruin gekleurde stinkbesie
2. Oesmonsters in okkerneute
Dit word aanbeveel om 'n minimum van 1000 neute tydens die oes in te neem en te evalueer of die skade wat veroorsaak word deur naeltjie-lemoenwurm, kodlingmot, miere, skilvlieg en sonbrand. Dit is belangrik om verteenwoordigende monsters (> 10 monsters met 'n minimum van 100 neute / monster) uit die boord te hê vir 'n beter skatting van die besmetting. Die beskadigingstekens wat verband hou met hierdie spesifieke insekplae en sonbrand word soos volg beskryf:
2.1. Wurmskade (NOU, CM). Navelwurmskade aan naeltjies kan geïdentifiseer word deur die aanwesigheid van 'n groot hoeveelheid frass en bande (Fig 3a). NOU is larwes in groepe aanwesig en kan hulle diep in die pit vassit. Swaar besmetting kan 'n neutedop 'n olierige voorkoms gee. In teenstelling met NOU, besmet 'n enkele motlinglarf die moer en het 'n baie skoner beskadigde area in die moer. Frass is duidelik, maar slegs by die ingangspunt op die doppie is daar baie min bandjies (Fig. 3b). As daar larwes is, soek na sekelvormige merke net agter die kop om naeltjie-lemoenwurm te bevestig.
Fig. 3. Okkernoot beskadig deur: a) naeltjie-lemoenwurm, b) kodlingmot
2.2. Mierbeskadiging. Soortgelyk aan amandels, neem moerskade deur miere toe namate die duur van die geoeste neute op die grond toeneem. Miere kom die neute binne vanaf die sagte weefsel (d.w.z. die stingeluiteinde) en / of deur 'n kodlingmotbesering. Mierbeskadiging van neute word geïdentifiseer deur die teenwoordigheid van diep koukanale met skoon pitte (dws geen fras, geen bande, geen diep verveling nie) (Fig 4a).
Fig. 4. Okkernoot beskadig deur: a) miere b) okkerneutdopvlieg c) sonbrand Fig. 5. (Links) Bruin apikale nekrose word aan die linkerkant getoon, en moet nie verwar word met Walnut Blight nie, wat aan die regterkant getoon word en veroorsaak word deur die bakteriese patogeen, Xanthomonas arboricola pv. juglandis (Figuur verskaf deur Themis Michailides).
2.3. Skilvliegskade. Larwes van okkerneutdopvlieg (tegniese term: maaiers) voed in groepe deur in die doppe te boor. Skade in die vroeë seisoen lei tot verkrimping en verdonkering van die pitte, met die verhoogde potensiaal vir skimmelgroei. Laat seisoenbesmetting veroorsaak min pitskade (Fig. 4b), alhoewel dit die dop kan vlek en die verwydering van die skil moeilik kan maak.
Fig. 6. (Regs) Mufagtige, neutkleurige neute wat lei tot ekonomiese verlies as gevolg van afgradering (Figuur verskaf deur Themis Michailides).