Geborg: Die eerste dag op die Inka-staproete in Peru lewer reeds ’n paar uitdagings, maar dit leer jou ’n paar nuwe “danspassies”.
Ek herpak my tas weer. Cris kom ons vanoggend “oorgee” aan ons stapgids, Lenin, en sy kan vir oulaas vir ons bagasie terugneem na die hotel in Cusco toe. Ek stop die Alpakka-truie wat ek gister gekoop het in ’n sak, haal ’n ekstra Hi-Tec-hemp uit my Terra Firma-rugsak, en wik en weeg ’n laaste keer oor die kamerasak. Ek voel jammer vir die Canon M50 en het ’n kamerasak saamgebring om dit mooi op te pas, maar dit maak die rugsak lywig, en die kamera gaan in elk geval die hele dag om my nek wees.
Ek knyp oë toe, rol die wyehoeklens vir die Canon M50 in ’n paar Hi-Tec-sokkies toe, en pak die ekstra batterye en kamerakaarte in ’n muntsakkie wat ek gister by die Chinchero vir R20 gekoop het. Cris sal die kamerasak moet terugneem Cusco toe.My duffelsak en die sak op my rug weeg albei nou rondom 5 kg. Ligter kan ek dit nie kry nie.
Ek stort langer as gewoonlik, want die eerste stort op die Inka-roete kom eers aan die einde van Dag 3!
Ons begin notas uitruil oor die newe-effekte van die medikasie wat ons vir hoogtesiekte drink, en die mediese dokters (ons het vier in ons groep!) merk op dat hulle verras is oor hoe min navorsing daar nog oor hoogtesiekte gedoen is.
Om 07:30 kry ons mekaar in die voorportaal en word elke stuk bagasie vir oulaas geweeg. Moenie dink jy gaan hier wegkom met sakke vol goed nie.
Ons s’n dra blougrys hemde en broeke. My mond hang oop. Lenin het by die inligtingsessie gesê die portiere dra elkeen 25 kg op die rug (die Peruaanse regering is ook streng hieroor en weeg die sakke by die kontrolepunte), maar ek het nie besef hóé lyk 25 kg nie. Die Peruane is klein gebou en die pakke is amper groter as die portiere!
Ons kry ons laaste opdragte voordat ons in die pad val. Die portiere kry weens die gewig op hul rûe en hul spoed altyd voorkeur op die nou bergpaadjie. Trouens, dit geld vir enige mens of dier wat gewig dra. As jy hoor die agterste gids roep “Beyonce”, is jou opdrag “to the left, to the left”, sodat die portiere regs van jou kan verbygaan.
Ons neem ’n groepfoto by die amptelike beginpunt, en moet almal ons paspoorte uithaal by die eerste kontrolepunt.
Hoewel ons vanaand op ’n hoogte van 3400 meter bo seespieël slaap, het Lenin gesê die klimwerk begin eers in die laaste sowat twee uur van die dag. “Die eerste deel van die dag is maklik,” het hy ons gepaai.
Die eerste deel van die dag begin goed. Jy voel die hoogte bo seespieël (almal loop blaas-blaas), maar die uitsig is fantasties. Dis reeds bakkend warm. Ons gaan selfs verby ’n paar piepklein nedersettings waar jy koeldrank uit ’n eenvoudige snoepie kan koop, en 1 sol (R5) kan betaal om ’n spoeltoilet te gebruik. ’n Spoeltoilet!
Ek is bly dat Lenin wel die moeite doen om ons in daardie rigting te stuur. Dit was die grootste rede hoekom ek die Inka wou stap.
Toe het uitgrawings gewys dat dit baie groter is as wat aanvanklik gedink is, en dat dit waarskynlik ’n belangrike rol in die Inkas se godsdienslewe gespeel het. Die terrein het byvoorbeeld ’n sontempel gehad wat ooreenstem met Coricancha in Cusco.
Thomson het hier afgekom op paaie wat Patallacta met Vitcos, nog ’n belangrike Inka-terrein, verbind. Navorsers meen die Inka het die terrein met godsdienstige feesvierings, soos die sonstilstand in Junie, besoek. Patallacta het ook ’n ondergrondse gang van sowat 45 meter wat in die rigting van Machu Picchu wys. Volgens die navorsers sou die son dié tonnel met die sonstilstand verlig.
Die tent staan reeds netjies opgeslaan by ons middageterusplek. Daar is tafels en stoele uitgepak en selfs ’n tafeldoek oor die tafel. Hierdie is g’n hierjy piekniek met pap hotdogs nie.
Ek het my met die dag misgis. Lenin het gesê die eerste dag is maklik, maar dis in werklikheid 16 km – en geensins ’n maklike 16 km nie. (Soos op die Via Francigena word afstande op die Inka nooit in kilometer aangegee nie – omdat dit misleidend is – maar in hoe lank dit jou sal duur om die afstand te stap.)
Ek wens ek kan sê dat ek myself met waardigheid gedra het op daardie laaste drie en ’n half uur van die dag. Maar ek sal eerlik wees. Eerstens was dit vir my uiteraard veel langer as drie en ’n half uur. Die fikse jongmans in die groep het dit in soveel tyd kafgedraf, maar ek het veel langer nodig gehad.
David is die gids wat die kort strooitjie getrek het moet saam met die “agterste groep” (ek!) stap. Maar David het meer geduld as ’n Graad R-onderwyser. David praat onverstoord oor sokker (die Wêreldbekertoernooi in 2010 in Suid-Afrika het ’n groot indruk gemaak) en kort-kort moedig hy my in ’n vaderlike stem aan met: “You’re doing well. Keep sipping.”
David maak die pad korter deur kort-kort interessante plante en voëls uit te wys, onder meer ’n bromelia wat binne ’n boom groei. Ek neem alles af met die Canon M50 wat om my nek hang – dis die enigste manier waarop ek my asem kan terugkry. Maar sy kennis oor die Inka en sy passie vir die land is aansteeklik. Jy vergeet hoe moeg jy is.
Die tentjies staan netjies in gelid opgeslaan toe ek daar aankom (en ook net ’n halfuur ná die tyd wat Lenin geskat het). Ons kampplek is op 3400 meter bo seespieël. Ek kry my groen eenmantentjie, maar dis wraggies nie veel kleiner as die ander tente waarin twee mense moet inwurm nie. Voor jou tent wag ’n kommetjie met warm water, jou “bad” vir die aand. Jy is veronderstel om net jou hande en gesig daarmee te was, maar ek trek eenvoudig my tent se ritssluiter toe en was my van kop tot tone.
Dalk was dit goed so, want minstens het dit beteken dat ek moeiteloos aan die slaap geraak het, en taamlik diep geslaap het. My Suunto Spartan het gewys dat ek vir sewe uur vás geslaap het. Deur die nag het ek die toilet nodig gekry en toe het die realiteit oor die toiletsituasie ook eers ingesink, maar ek sal vir eers niks dáároor sê nie.
Op die eerste dag is daar wel nog ’n paar plekke waar jy ’n spoeltoilet teen 1 sol (sowat R5) kan gebruik, en op ’n paar plekke kan jy koue koeldranke koop. Dra dus kleingeld in jou sak.
Aan die ander kant, jy gaan so dankbaar wees oor ’n toilet jy sal bereid wees om 10 sol daarvoor uit te haal.