Kommunikasie kultuur, die vorming van 'n kultuur van spraak en besigheidskommunikasie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Kommunikasiekultuur - Dit is 'n komplekse aggregaat konsep wat die gehalte en vlak van perfeksie van kommunikasie bepaal. Kommunikasie kultuur word beskou as 'n onlosmaaklike deel van die individu se kultuur. Dit karakteriseer die waarde-oriëntasies en normatiewe postulate, morele modelle van kommunikasie, die kern van die morele en sielkundige eienskappe van die vakke van kommunikatiewe interaksie, metodes, gereedskap, reëls, tegnieke en vorme van kommunikasie.
Kommunikasiekultuur bevat 'n stel praktiese tegnieke, meganismes en reëls. Die kulturele aard van kommunikasie laat 'n individu toe om nie konfliksituasies in die professionele aktiewe sfeer oor te dra na die emosionele persoonlike gebied van interpersoonlike interaksies om die betekenis en motivering van die teenstander se optrede te verstaan, om die oormatige emosionele oplewing in verhoudings te verminder of heeltemal uit te skakel nie.
Spraak- en kommunikasiekultuur
In die ontwikkeling en vorming van die individu as 'n persoon is spraak en 'n kultuur van kommunikasie belangrik. 'N Kultuur is 'n spieël van taal, want dit weerspieël die werklike werklikheid rondom individue, die ware omstandighede van sy bestaan, die openbare bewussyn van die mense, hulle nasionale eienskappe, mentaliteit, tradisies, gebruike, moraliteit, morele waardes, wêreldvooruitsigte en wêreldvisie.
Taal is 'n soort tesourie of geldkaskultuur. Dit behou en bewaar kulturele erfenis en waardes as gevolg van sy komponente, soos woordeskat, grammatika, spreekwoorde, woorde, folklore, letterkunde; en vorms van skryf of praat.
Spraak dien as een van die belangrikste aanwysers van die graad van 'n individu se kultuur, sy gedagte-aktiwiteit en intellektuele ontwikkeling. Dit is een van die sentrale aspekte van menslike aktiwiteit in die moderne samelewing en 'n manier om die werklikheid te ken. Spraak is een van die tipes kommunikatiewe interaksie wat die samelewing nodig het vir hul gesamentlike gerigte aktiwiteit, in die openbare lewe, uitruil van boodskappe, kognisie, opvoeding. Dit dien as kunsvoorwerp en verryk die persoonlikheid geestelik.
In die lewe van enige individuele spraakaktiwiteit beslaan een van die belangrikste posisies. Inderdaad, sonder om dit te bemeester, is professionele vaardighede, algemene kulturele ontwikkeling en interpersoonlike interaksie amper onmoontlik. Die vermoë om gesprek te voer is een van die belangrikste persoonlikheidseienskappe as 'n sosiale verskynsel.
Kommunikatiewe interaksie tussen individue op dieselfde tyd word 'n sosio-sielkundige verband en 'n soort kanaal vir uitsaaiboodskappe. Die gevolg van die spreker se spraakkommunikasie is die teks. Die teks kan uitgedruk word in mondelinge en skriftelike vorms. Sy hoofkenmerke is integriteit, konnektiwiteit en die teenwoordigheid van semantiese vrag. Die begrip spraakgehalte is ook nie minder belangrik nie, om die effektiwiteit van kommunikasie te verseker en om die mate van individuele spraakkultuur te karakteriseer.
Onderskei die spraak kultuur van die samelewing as 'n geheel en die individu afsonderlik. Die spraak kultuur van 'n individuele vak is individueel, gekenmerk deur 'n direk eweredige afhanklikheid van die vlak van erudisie in die veld van die verbale kultuur van die samelewing en demonstreer die vermoë om hierdie erudisie te gebruik. Dit leen en aanvaar 'n deel van die verbale kultuur van die samelewing, maar terselfdertyd is dit veel groter as hierdie kultuur. Die verbale kultuur van die samelewing is die seleksie, versameling en berging van die beste seëls, monsters, modelle, patrone van spraak-interaksie, die vorming van literêre klassieke en die nakoming van die norme van literêre spraak.
Dus, met inagneming van die sielkundige aard van die kommunikatiewe interaksie, kan ons die volgende gevolgtrekkings teken. Kommunikasie is een van die vorme van 'n individu se verstandelike aktiwiteit en gedrag. Kommunikasie is 'n interpersoonlike verhouding tussen vakke. In die kommunikatiewe interaksie van mense word individuele eienskappe van die persoonlikheids psige, sy temperamenteienskappe en ander sielkundige en tipologiese kenmerke geopenbaar. Die persoonlikheid van die individu ontwikkel slegs in die kommunikasieproses. Daarom is dit so belangrik om 'n kultuur van kommunikasie behoorlik te kweek, wat behels die bemeestering van die moedertaal en impliseer die behartiging van taalkundige norme, die verbetering van die welsprekende gereedskap van die taal in lewendige mondelinge interaksie.
Persoonlikheidskultuur is die mees kleurvolle en op sy gemak uitgedruk in haar toespraak. As 'n reël word die eerste idee en opinie oor 'n individu gevorm op grond van die indruk wat ontstaan ​​as gevolg van die interaksie met sy spraakgedrag wat met hom kommunikeer. Die bevordering van 'n kultuur van kommunikasie word in die moderne samelewing beskou as een van die belangrikste take van onderwys, wat verband hou met die ontwikkeling van die moedertaal. Die besit van al die rykheid van die literêre taal, die bevoegde gebruik van sy beeldkundige en kleurvolle middele bepaal immers die mate van persoonlike verbale bevoegdheid en is die duidelikste aanduiding van die algemene kultuur.
Hoë kulturele toespraak is die vermoë om korrek, korrek, duidelik en ekspressief hul eie gedagtes, wêreldbeskouings, deur middel van taal oor te dra. Dit dek ook die vermoë om eenvoudiger, meer verstaanbare formulerings te vind, relevanter, toepaslik vir 'n bepaalde situasie, instrumente vir beredenering van 'n posisie of standpunt. Die kulturele aard van spraak vereis 'n individu om te voldoen aan die verpligte norme, metodes en reëls, waaronder die kern in ag geneem word: inhoud (essensie), konsekwentheid, geldigheid (bewys) oortuigendheid (argumentativiteit), duidelikheid (duidelikheid), duidelikheid.
Inhoud (essensie) is die vermeende en maksimum inligtinginhoud van die replika. Die retoriese kuns is immers presies om alles wat nodig is, maar nie meer te kan sê nie.
Logika bestaan ​​uit die geldigheid, afwesigheid van inkonsekwentheid en volgorde van stellings, waarin die voorste tesisse, uitdrukkings verbind en ondergeskik is aan 'n enkele posisie, gedagtes.
Bewyse (geldigheid) lê in die geldigheid van die argumente, wat die dialoogvennoot duidelik moet aantoon dat die onderwerp of onderwerp wat in die praktyk bespreek word in werklikheid bestaan ​​en 'n objektiewe karakter het.
Oorredingskrag (argumentativiteit) word uitgedruk in die vermoë om 'n maat te oortuig en 'n blywende wortel in sy bewussyn van 'n gegewe oortuiging te verkry.
Duidelikheid (duidelikheid) impliseer dus duidelikheid en duidelikheid van spraak. Oormatige vinnige spraak is gewoonlik moeilik vir persepsie, en te stadig - veroorsaak slegs irritasie. Spraak, wat gekenmerk word deur dowwe en onuitdrukkings, sal verveling veroorsaak en tot selfs die mees deurdagte stellings lei.
Begrip is die gebruik van terme, begrippe, woorde wat deur die gesprekspartner verstaan ​​sal word.
Vorming van kommunikasiekultuur
Die vorming van 'n kultuur van kommunikasie word beskou as een van die mees prioriteitsareas van onderwys, beide in die familie en op skool. Die prosesse van opvoeding en opvoeding is immers gefokus op die ontwikkeling van die individu as 'n onderwerp van persoonlike lewensaktiwiteit. Die kultuur van pedagogiese kommunikasie is ontwerp om 'n teoretiese en praktiese basis te ontwikkel vir die vorming van 'n gemeenskaplike kultuur van kommunikatiewe interaksies van studente. En die vermoë om hul eie toespraak op 'n bekwame wyse te bou, met ander te kommunikeer, interpersoonlike verhoudings behoorlik te bou, laat ouers toe om die kultuur van kommunikasie in kinders effektief te vernuwe.
Op die vlak van die gewone man in die straat word die kultuur van kommunikasie en gedrag verstaan ​​as 'n eienaardige model waaraan individue gelyk moet wees. Soms word kulturele identiteit geassosieer met sy opvoeding, intelligensie, intelligensie en kwalifiseer as 'n sekere persoonlike eiendom. Op die vlak van teorie is kultuur egter 'n spesifieke kenmerk van 'n samelewing, wat die mate van historiese ontwikkeling wat deur die mensdom bereik word, uitdruk, wat bepaal word deur die verhouding tussen die individu en die omgewing en die samelewing. Ook, baie beskou kultuur as die kreatiewe uitdrukking van die individu en die samelewing as geheel.
Op sy beurt is daar 'n begrip van die kulturele identiteit van 'n persoon as 'n stel materiële, geestelike landmerke en waardes, 'n kenmerk van sy ontwikkelingsgraad, kreatiewe aktiwiteit in die produksie, berging, assimilasie en oordrag van waardes. In 'n breër sin is kultuur 'n stabiele persoonlikheidseienskap wat die ideologiese en aksiologiese aspekte dek en die houding teenoor die omgewing bepaal.
Kommunikasie is 'n proses van interkonneksie en interverwantskappe tussen die vakke van 'n samelewing, wat afsonderlike individue en sosiale groepe kan wees.
Die behoefte aan kommunikatiewe interaksie is inherent nie net vir mense nie, maar ook vir die meeste lewende wesens. Aanvanklik het so 'n behoefte in 'n baba 'n ooreenkoms met die behoefte aan diere, maar baie gou, in die proses van ontwikkeling, verkry dit 'n menslike karakter. Kommunikasie in kinders is nou op mekaar verbind met die begrip van wat volwassenes van hulle wil hê.
In die loop van kommunikatiewe interaksie word die individu en die samelewing se lewensbestaan ​​verseker, die struktuur en die innerlike wese van sosiale vakke word omskep, die individu word gesocialiseer en omskep in 'n persoonlikheid as 'n sosiale entiteit wat bewus is. Dit is kommunikasie wat verantwoordelik is vir kollektiewe aktiwiteit.
Die kern van kommunikasiekultuur bevat die voorsiening van 'n sekere kommunikasietegniek wat verantwoordelik is vir interaksie. Terselfdertyd moet individue in die loop van sulke interaksie nie net met mekaar inmeng nie, maar ook persoonlike waardigheid en persoonlike individualiteit bewaar.
Die stelsel van persoonlikheid - betekenisvolle morele verwysingspunte, wat interne oortuigings geword het, die sienings van die individu, word die gevormde kultuur van kommunikasie genoem. Die onvermydelike toestand vir die effektiewe implementering van kulturele kommunikasie is die besit van die middel van interpersoonlike interaksie onder verskillende lewensomstandighede en omstandighede van die sosiale omgewing. Objektiewe aanwysers van die vorming van kulturele kommunikasie is sekere persoonlikheidstrekke en hul optrede, aksies wat harmonieus gekoördineer word met die vereistes van moraliteit, moraliteit, spiritualiteit en etiket.
Die kultuur van kommunikatiewe interaksie is die mees komplekse, uiteenlopende proses van vorming en ontwikkeling van verhoudings, verskillende kontakte tussen individue, gegenereer deur die behoefte aan wedersydse aktiwiteite, wat die uitruil van boodskappe insluit, die vorming van 'n enkele konsep van interkonneksie, persepsie en begrip van 'n ander persoon.
Daar is 6 prioriteitsriglyne, doelwitte en doelwitte vir die vorming van 'n kultuur van kommunikasie, wat bestaan ​​uit die ontwikkeling van:
maatskaplikheid as 'n individuele volhoubare persoonlikheidseienskap;
hoë vlak van persoonlike verhoudings;
hoë vlak van ontwikkeling van die groep;
hoë vlak van integrasie van gesamentlike gerigte aktiwiteite;
akademiese prestasie en as gevolg daarvan verdere publieke aktiwiteit;
die vermoë om vinnig aan te pas by verskillende soorte aktiwiteite - opvoedkundige, spel, professionele, ens.
Spraak kultuur en besigheidskommunikasie
Die leeu se deel van die werkvloei van enige bestuurder word weggeneem deur verskeie onderhandelinge, vergaderings, vergaderings en telefoongesprekke. Die vermoë om kommunikatiewe kommunikasie en kommunikasie te kommunikeer, besigheidskommunikasievaardighede en kennis van die kulturele eienskappe van spraak kan dus nie vermy word nie.
Benewens die alledaagse besigheidskommunikasie, is die loopbaangroei van baie professionele persone direk eweredig aan die vermoë om 'n gesprek te bou in ooreenstemming met die norme van spraakkultuur en die beginsels van besigheids kommunikatiewe interaksie. Andersins kan die dialoog heeltemal anders gestel word, en in plaas daarvan om 'n winsgewende kontrak aan te teken, kry jy 'n betekenislose gesprek. Nie-professionaliteit in die bedryf van 'n sakesprek lei ook tot die feit dat die gesprekspartner 'n ongunstige mening oor die "spreker" en sy besigheidskwalifikasies sal vorm. Daarom moet 'n mens die verkryging van ondervinding en vaardighede in besigheidskommunikasie baie ernstig opneem.
Dit het dus histories gebeur dat in ons tyd amper niemand gehoorsaam is aan die korrektheid om frases te konstrueer tydens 'n vriendelike gesprek nie, gee min mense aandag aan die geletterdheid van spraak. Ongelukkig, vandag is daar so 'n neiging tot gemeenskap dat tydens die gesprek die meeste mense net 'n algemene betekenis probeer oordra, sonder om aandag te skenk aan die geletterdheid van die konstruksie van frases, stres op die woorde of die korrektheid van die uitspraak van hierdie woorde. As nou so 'n manier van praat in die alledaagse lewe toelaatbaar is, is so 'n benadering in besigheidsetiket absoluut onaanvaarbaar.
Die sukses van besigheidskommunikasie word beïnvloed deur baie faktore soos die styl van spraak, sy intonasie, gesigsuitdrukking, liggaamsposisie, voorkoms, ens. Daarom is die stereotipe van kommunikasie en kultuur van spraak van 'n besigheidspersoon afhanklik van die volg van sekere reëls, sonder om te volg wat 'n individu nooit Moenie 'n welsprekende en vaardige spreker word nie. Hieronder is die belangrikste.
♦ 'n Besigheidspersoon behoort 'n groot en gevarieerde woordeskat te hê, wat dit maklik maak om woorde te speel en te manipuleer, terwyl spraakskouspelagtigheid en rykheid gegee word. Dit is uiters moeilik om jou eie standpunt mooi voor te stel of om die korrektheid van idees te bewys sonder 'n uiteenlopende woordeskat.
♦ Die struktuur van spraak is ook belangrik. Dit is nodig om te voldoen aan die "suiwerheid" van spraak, wat met professionele terme verdun kan word. Dit word nie aanbeveel om jargon of nie-literêre stellings in besigheidskommunikasie te gebruik nie.
♦ Geletterdheid is 'n noodsaaklike komponent van kommunikasiekultuur. Frases moet saamgestel word met inagneming van die grammatikale en stilistiese reëls van spraak.
♦ In besigheidskommunikasie, wees seker dat jy aandag gee aan jou uitspraak en intonasie. Die mense rondom hulle kan dikwels nie die korrekte betekenis van die frases verstaan ​​as gevolg van gebreke in die toespraak van die spreker of sy onvermoë om die belangrikste punte uit te voer met intonasie nie. Vergeet ook nie die belangrikheid van nie-verbale komponente van spraak. Verkeerde gebare, postuur of gesigsuitdrukkings kan selfs die mees suksesvolle aanbieding of briljante toespraak bederf.
Opsomming kan ons aflei dat die vermoë om u gedagtes duidelik uit te spreek, bekwaam en welsprekend absoluut onontbeerlik is in die moderne wêreld van besigheid en professionele aktiwiteite.
Kommunikasie kultuur en etiket
Die kultuur van kommunikasie en gedrag vandag het sy eie afsonderlike algemeen aanvaarde beginsels:
akkuraatheid van spraak, wat die vermoë is om hul posisie duidelik en duidelik uit te druk;
verstaanbaarheid, wat vereis dat inligting verstaanbaar en verstaanbaar vir die gemiddelde moedertaal spreker is;
die suiwerheid van spraak, wat uitgedruk word in die afwesigheid van jargon of parasitiese woorde;
die uitdrukking van spraak bestaan ​​daarin om die aandag van die luisteraars en hul belangstelling deur die hele gesprek te handhaaf;
relevansie, wat hom manifesteer in ooreenstemming met die doelstellings van die stellings en die situasie.
Spraaketiket op sigself impliseer die etiese aspek van die kultuur van kommunikasie en algemeen aanvaarde kommunikasiemetodes. Dit bevat spraakformules van dankbaarheid, appèl of groete, versoeke of vrae, die relevansie van die appèl aan "jy" of "jou". Die keuse van een of ander formulering hang van die sosiale status van individue in die proses van kommunikatiewe interaksie, die aard van hul verhouding en die amptelike status van die situasie. In amptelike situasies, wanneer verskeie mense betrokke is by die gesprek, moet die gesprekspartners kontak met die gesprekke oor "jy", selfs as die gesprekke mekaar goed ken.
Die kultuur van besigheidskommunikasie verenig op sigself 3 fases: die begin van die gesprek, die hoofdeel en die einde van die gesprek.
Die begin van die gesprek vind plaas uit 'n bekende, indien die gesprekspartner onbekend is. Om hierdie rede is die volgende bewoording toepaslik: "Laat my jou weet," "Laat my jou weet," "Ek wil graag ...", ens. As die gesprekke met mekaar bekend is, begin die gesprek met 'n groet. In ooreenstemming met algemeen aanvaarde etiketstandaarde, moet 'n man die eerste wees om 'n vrou, 'n individu van jonger ouderdom te groet - 'n man van ouer ouderdom, 'n man wat 'n laer vlak in die sosiale hiërargie besit - 'n individu wat 'n hoër een beklee.
Die belangrikste deel van kommunikasie begin na die ontmoeting en groet wanneer die gesprek begin, afhangende van die omstandighede. 'N Kompliment vir jou eie adres moet met waardigheid geneem word. As jy 'n kompliment gekry het, moet jy gewys word dat dit lekker is vir jou en jy waardeer die goeie houding teenoor jouself. Dit is egter beter om nie die kompliment te flirt of uit te daag nie.
Для коммуникативного взаимодействия необходима тема для беседы, которую согласны поддержать все участники процесса. Tydens die gesprek moet jy vermy praat oor persoonlike onderwerpe, hoef nie oor jou besigheid of die sake van jou geliefdes te praat nie. Dit is ook beter om nie die verspreiding van vals, ongeverifieerde inligting of skinder toe te laat nie. Dit word nie toegelaat om wenke te gebruik wat slegs deur individuele deelnemers in die proses verstaan ​​word nie. Jy moet die taal praat wat die gesprekke verstaan. Jy hoef nie vennote te onderbreek, probeer om hulle te vra of replikas vir hulle te voltooi nie.
Die einde van kommunikasie word gekenmerk deur die gebruik van stabiele en algemeen aanvaarde "bewoording van skeiding", soos: "al die beste vir jou", "totsiens", ens.
Kultuur van internasionale kommunikasie
Die kommunikasie-interaksie van individue van verskillende nasionaliteite word bepaal deur die teenwoordigheid van meer as 'n paar duisend etniese gemeenskappe op ons planeet. As gevolg van die huidige situasie van globalisering van die wêreld word die inter-etniese interaksie geleidelik toegeneem, wat noodwendig lei tot die ontstaan ​​van verskillende konflikte op grond van nasionaliteite. Vandag is een van die mees akute sosiale probleme die verergering van verhoudings tussen individue wat aan verskillende nasionaliteite behoort.
Kommunikatiewe interaksie is die belangrikste faktor in die vorming en ontwikkeling van persoonlikheid. Dit dien ook as 'n kernmiddel van onderwys. Kommunikatiewe interaksie reguleer die gedrag van die individu, haar verhoudings met ander, die samelewing, organiseer die voorwaardes vir doelgerigte en doelgerigte aanpassing van gevoelens, emosionele ingesteldheid, gedrag, waarde en geestelike oriëntasies, graderings.
Die interaksie van verteenwoordigers van verskillende nasionaliteite oor die aspekte van hul bestaan, die definisie van verhoudings en verhoudings, waartydens individue wat tot verskillende nasionale vakbonde behoort en aan verskillende godsdienstige oortuigings voldoen, inligting, ervaring, kennis, geestelike en morele waardes, houdings en gevoelens uitruil inter-etniese kommunikasie.
Interetniese kommunikasie kan op drie vlakke uitgevoer word: interpersoonlik tussen individue, interstate, d.w.z. binne een staat en intergroep, onderskeidelik tussen groepe. Interpersoonlike en intergroep interaksie as gevolg van die stelsel van onderwys van individue, hul kulturele tradisies en gebruike.
Vandag kan drie eienskappe van inter-etniese verhoudings geïdentifiseer word. Hulle is vriendelik, neutraal en teenstrydig.
Inter-etniese kommunikasie kan verteenwoordig word as 'n spesifieke vorm van uitdrukking van verhoudings, interaksies en interkonneksies van verteenwoordigers van verskillende nasionaliteite. In die inter-etniese kommunikasie tree die individu op as 'n eienaardige draer van nasionale bewussyn, kultuur, taal en gevoelens. Daarom is die vorming van die kultuur van internasionale kommunikasie vandag so belangrik.
Die vorming van 'n kultuur van inter-etniese kommunikatiewe interaksie is een van die belangrikste middele om die interetniese verhoudings as geheel te harmoniseer.
Daar is verskeie interpretasies van die konsep van "kultuur van internasionale kommunikasie":
♦ Die kultuur van inter-etniese kommunikasie word aangebied as 'n kompleks van spesiale oortuigings, kennis, oortuigings, vaardighede, asook hul onderskeie aksies en gedrag wat gelyktydig in interpersoonlike kontakte en interaksies van hele etniese eenheid manifesteer en op grond van interkulturele bevoegdheid toelaat om wedersydse begrip te verkry en harmonie in die algemene belang.
♦ Kultuur van inter-etniese kommunikasie kan ook verteenwoordig word as 'n komponent van die geestelike lewe van die samelewing, menslike kultuur, wat kennis insluit van algemeen aanvaarde norme, gevestigde gedragsreëls in 'n bepaalde samelewing, positiewe emosionele reaksies op interetniese manifestasies en prosesse in lewensaktiwiteit.
♦ Kultuur van internasionale kommunikasie dek 'n spesifieke stel reëls, 'n stel beperkings, regte en vryhede wat individue en mense toelaat om nie hul regte te oortree nie. Daarbenewens moet die kultuur van interetniese kommunikatiewe interaksie mense help om nie te benadeel, nie te beledig en nie die gevoelens en regte van ander nasies te beledig nie.
♦ Kultuur van internasionale kommunikasie is op sy beurt 'n spesiale soort kultuur van verteenwoordigers van verskillende nasionaliteite, gekenmerk deur die interaksie van nasionale kulture wat manifesteer in nasionale identiteit, geduld, takt en strewe na interetniese harmonie op alle terreine.
Die konsep van verdraagsaamheid is een van die sentrale konsepte, wat die essensie van die kultuur van interetniese kommunikatiewe interaksie kenmerk. Verdraagsaamheid beteken letterlik geduld. In die moderne wêreld word verdraagsaamheid verstaan ​​as een van die redes vir konstruktiewe kommunikasie tussen mense in absoluut alle areas van die sosiale lewe. Dit is bedoel om as norme van die burgerlike samelewing op te tree. Toleransie word egter ook beskou as 'n integrale selfuitdrukking van 'n individu, wat manifesteer in die positiewe interverwantskap van lede van die samelewing, op grond van die behoud van die individuele eienskappe van elke individu, wedersydse respek en gelykheid van die partye.
Inter-etniese verdraagsaamheid word baie dieper verstaan ​​as net 'n aanvaarbare houding teenoor individue wat verskillende etniese groepe verteenwoordig. Die kern van hierdie konsep bevat die beginsels van spiritualiteit, moraliteit, universele moraliteit wat uitgedruk word in respek en onontbeerlike respek vir die regte en vryhede van alle nasies, in die begrip van die eenheid en algemene onderlinge verband tussen verskillende etniese kulture, in die diepgaande kennis van die kultuur van hul mense en ander, veral dié met wat direk in wisselwerking is.
Om 'n kultuur van interetniese kommunikatiewe interaksie te vorm - dit beteken om verskeie probleme op te los, naamlik:
respek vir die verteenwoordiger van enige nasionaliteit, nasionale kultuur en waardigheid bevorder;
vorming van 'n versigtige en respekvolle houding teenoor die nasionale emosionele ervarings, gevoelens en waardigheid van enige individu, ongeag sy nasionale of rasse-affiliasie;
onderwys van verdraagsaamheid, patriotisme en burgerskap.
Dus, die kultuur van pedagogiese kommunikasie, besigheidskommunikasie, interetniese en interpersoonlike kommunikasie versteur die persoonlikheid van 'n persoon. Die kultuur van kommunikatiewe interaksies van alle soorte en rigtings is gebaseer op vriendelikheid, spiritualiteit en moraliteit.