ŉ Visie anderkant die woestynDr. Dirk Hermann (Foto: Reint Dykema) Dit is 1 Oktober 1997, presies 25 jaar gelede, en ek stap by my eerste regte werk in, die Mynwerkersunie. Dit was ŉ vreemde kantoor in Pretoria-Wes. My kantoor was twee afskortings, daar was nie ŉ rekenaar nie, net ŉ ou tikmasjien. My stoel was stukkend en het iets gesimboliseer van die toestand waarin die vakbond was – ŉ organisasie waarvan die tyd eintlik verby was. Ek was die akkedis genoem omdat ek ŉ graad gehad het en dus uit die akademie gekom het. Die vertrouensvlakke in my was maar laag onder die manne. Ek het nie uit die “ranks” gekom nie. Peet Horn, ŉ verteenwoordiger by Telkom en voorsitter van ons distriksraad, neem my toe onder sy vlerk. In my onderhoud vir die werk het Flip Buys gevra of ek gereed is om die volk te leer ken. En ek het die volk leer ken: geharde blouboordjiemanne van Yskor-werke, Telkom, Eskom, Bevcan en ander plekke. Maar daar was ook ingenieurs by Krygkor en ambagslui by Denel. Ek het aan die begin nie by die myne, Sasol en Eskom georganiseer nie, maar het later ook daar baie gewerk. Al die mense was ons mense vir wie ek baie lief geword het. Die Mynwerkersunie was toe vir alle praktiese doeleindes bankrot –bankrot aan idees en bankrot aan geld. Niemand weet presies hoeveel nie, maar ons het seker so 20 000 betalende lede gehad. Ek het by ŉ bankrot plek en in ŉ bankrot kantoor begin werk. Oor waarom ek dit gedoen het, is ek nie seker nie. Ek het ander opsies by die universiteit en in die korporatiewe wêreld gehad. Ek dink die Here het my aan die een kant met blindheid getref, maar ook my oë oopgemaak om Flip Buys se visie te kon sien en daarin te glo. Dit is die krag van roeping. Willie Spies gesels met dr. Dirk Hermann, Flip Buys en Melinda Jansen van Rensburg oor die begindae van Solidariteit. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media. Flip is ŉ siener. Nie soos dié wat vergesigte sien nie, maar as iemand wat met so ŉ ongelooflike intellek en kennis verbande kan trek en só die toekoms voorspel. Oor Peet Ungerer, hoofsekretaris voor Flip, en die hoofraad van destyds kan seker kritiek uitgespreek word. Hul laaste besluit was egter om die jong Flip Buys aan te stel. Dit was dapper en reg. Daarvoor verdien hulle krediet. Ek en Flip het in 1997 via die internet ontmoet toe ek ŉ internskap in Fort Worth, Texas, gedoen het. Ek het van Fort Worth na Las Vegas gevlieg. Jy vlieg duisende kilometer oor dor woestyn en dan land jy in hierdie rykmanspeelplek. Op die vliegtuig skryf ek toe ŉ stuk met die titel, “ŉ Visie anderkant die woestyn” en stuur dit na Flip. Min het ek besef dit was eintlik my CV. Ek en hy het mekaar deur hierdie visie anderkant die woestyn gevind en ek het teruggekom en vir die Mynwerkersunie kom werk. Daar, op my stukkende stoel, het ek ŉ visie anderkant die woestyn gesien. Aan die einde van 1997 hou die Mynwerkersunie ŉ kongres. Dié kongres van die ou, bankrot instelling, wat die einde van sy leeftyd bereik het, het plaasgevind terwyl Suid-Afrika nog die euforie van die nuwe Suid-Afrika beleef het. Nelson Mandela het nie lank tevore nie ŉ Springbok-rugbytrui gedra en die wonderlike Grondwet wat ons gaan beskerm is aanvaar. Vandag probeer almal die Grondwet beskerm. Op die kongres sê Flip die bankrot organisasie moet ŉ beweging bou omdat die euforie gaan inplof. Flip die siener. Die blouboordjiewerkers sien dit raak. Hulle was die eerstes om die toekoms wat in die werkplek aan die kom was te beleef. Ironies genoeg was hulle veranderingsagente. Ou strydrosse van die Mynwerkersunie soos oom Cor de Jager help steun werf vir ŉ naamsverandering. Piet du Plooy, die ambagsintellektueel en -filosoof, help dink en vertaal in gewone werkerstaal. Ouhande soos André van der Merwe, André Vermaak en Gerhard Ceronie help bou. Staatmakers soos Steve Scott, Blackie Swart en Deon de Vries loop voor. Hulle is nou nog betrokke. Ek kan tientalle ander name noem. ŉ Nuwe beweging begin die lig sien uit gewone mense wat werk. Nóg ŉ akkedis word in 1998 aangestel, Henk Schalekamp, die beste gemeenskapsentrepeneur wat ek nog ontmoet het. Kallie Kriel, ook ŉ akkedis, wat die hart van ons mense ken en kan mobiliseer, sluit hom in 1999 by die Mynwerkersunie aan. Toe begin ons bou. Eers die omdraai van die Mynwerkersunie – ŉ nuwe visie, nuwe stelsel, nuwe personeel. Ons loods Solidariteit, ŉ nuwe saamstaan-naam vir ons nuwe droom, in 2001. Ons wil egter ŉ beweging bou, een wat baie groter is as net die vakbond. Om die Solidariteit Beweging te bou benodig ons geld en ek en André van der Merwe het dwarsoor die land gereis en verteenwoordigervergaderings gehou. Sonder uitsondering stem al die vergaderings ten gunste daarvan dat lede R10 per maand ekstra sal gee om te bou. Die Solidariteit Beweging het sy 120ste bestaansjaar gevier. (Foto: Reint Dykema) Toe bou ons dat dit klap! In 2002 word die Solidariteit Helpende Hand as ŉ eie instelling bekendgestel. Die instelling groei en vandag het dit sowat 195 takke landwyd wat betrokke is by gemeenskapsontwikkeling oral in die land. Helpende Hand het 22 maatskaplike werkers in diens. Helpende Hand Sake bestuur 115 Ons Winkels. Die Solidariteit Helpende Hand Studiefondssentrum het vanjaar R50 miljoen aan studiehulp toegestaan. Tuisversorgers word opgelei. AfriForum was volgende aan die beurt en word in 2006 gestig. Vandag is AfriForum ŉ waghond-organisasie wat hom veral met burgerregte-aangeleenthede bemoei. AfriForum het ŉ veiligheidsnetwerk oor die hele land met 165 buurtwagte, Forum Sekuriteit en 8 000 vrywilligers wat patrolliediens verrig. AfriForum het 155 takke wat betrokke is by plaaslike infrastruktuur. Onlangse toevoegings is AfriForumTV en die AfriForum Teater. Die stigting van Sol-Tech volg in 2007. Vandag het Sol-Tech ŉ spogkampus. Daar is 2 200 studente en dié opleidingsinstelling bars uit sy nate. Verdere uitbreiding word beplan. Daar is ŉ waglys van werkgewers wat Sol-Tech-studente in diens wil neem. Maroela Media is in 2011 geloods. Dié klein begin, met ŉ enkele personeellid en een kantoor is vandag die grootste Afrikaanse webblad en ŉ aanlyn mediahuis wat ŉ groot gemeenskapsradionetwerk. Maroela Media lok nou 2,3 miljoen unieke besoekers per maand. Die FAK is al in 1929 gestig en skakel in 2011 by die Solidariteit Beweging in. Die FAK herstel Afrikaners se kulturele selfvertroue en het onlangs ook ŉ bestuursooreenkoms aangegaan om die Voortrekkermonument te bestuur. Akademia is in 2012 gestig en het tans 2 500 studente. Die eerste studente wat op die kampus klasdraf is in 2021 op Akademia se huidige kampus verwelkom. Nog graad-kwalifikasies wat deur Akademia aangebied word, het intussen amptelike akkreditasie ontvang en buitelandse bande word gebou. ŉ Reuse- nuwe kampus word beplan – wêreldklas in Afrikaans. Die Solidariteit Skoleondersteuningsentrum (SOS) het in 2015 tot stand gekom en is besig om ŉ bekostigbare Afrikaanse skoolstelsel van wêreldklas te ontwikkel. Die SOS se vakverenigings het die afgelope jaar 14 000 onderwysers opgelei. Altesaam 52 skole en 5 000 individue maak gebruik van die Wolkskool. Daar is groot planne om ŉ nuwe, onafhanklike skolenetwerk van wêreldklas in samewerking met vennote en ander skole daar te stel. Bo-Karoo is ŉ nuwe opleidingsinstelling op Orania en is in 2016 begin. Tegniese en landbou-opleiding sowel as opleiding in tuisversorging word hier aangebied. Studenteverblyf en ŉ nuwe kampus word gebou. Kanton Eiendomme is in 2019 gestig en bou leefruimtes vir Afrikaans. Kanton Eiendomme het die Sol-Tech-kampus gebou en gaan ook koshuise vir Sol-Tech, asook die nuwe Akademia-kampus en ŉ privaat skool bou. Die Orania Ontwikkelingsmaatskappy (OOM) is in 2020 gestig. OOM bestuur projekte om die nuwe klein stad en streek te ontwikkel. Infrastruktuur, erwe, opleiding, veiligheid, intreebehuising, werk en welstand is hoog op die agenda. Die Solidariteit Regsfonds pak groot regsake in openbare belang aan. Die Solidariteit Boufonds help om veral opleidingsinstellings te bou. Die Solidariteit Beleggingsmaatskappy bestuur van Solidariteit se beleggings en gee bestuursadvies. Solidariteit Finansiële Dienste bestuur finansiële dienste wat die verhouding met Virseker insluit. In 2022 is Solidariteit besig om ŉ groot nuwe fase te betree. Beroepsnetwerke, wat op die ou gildekonsep geskoei is, word gevestig. ŉ Reuseplatform wat mense op elke lewensfase ondersteun word gebou. Saam met die platform kom ŉ nuwe werkfasiliteringsplatform en ŉ nuwe fokus op jongmense. 120 jaar later en Solidariteit maak nuwe, groter planne. Die Solidariteit Beweging is in 2010 bekendgestel en dit is in 2013 geformaliseer. Die Solidariteit Beweging Trust ontwikkel die federale idee en federale plan, belyn al die Beweging se inisiatiewe, bou internasionale verhoudinge en vestig internasionale strukture. Die Trust is die saamkomplek van alles en bind al die instellings aan mekaar. Foto: Susan Lombaard 25 jaar gelede het ons 20 000 lede gehad en was bankrot. Vandag het die totale Solidariteit Beweging 570 000 betalende lede en sy bedryfsbegroting beloop meer as R1 miljard. Meer as 2 000 werknemers werk voltyds vir die Beweging. Dit is 25 later, my stoel is nie meer stukkend nie, ons is nie meer bankrot nie. Ons visie is egter nie kleiner nie. Inteendeel, dit word al groter. Ons is hier om te bly, self te doen en te bou. Ons bou ŉ toekoms waarin ons vry, veilig en voorspoedig gaan wees. Ná 25 jaar kan ek dankie sê aan Solidariteit en spesifiek aan Flip Buys. In 1999 is ek en my wonderlike vrou getroud en vier pragtige dogters is gebore. Hulle gee my energie en Elsha is my steunpilaar.Ek kyk na Bo. Daar kom my hulp vandaan. Dit is 25 jaar later en my dankbaarheidsbeker loop oor. Ek leef in ŉ visie anderkant die woestyn.