Is * Hierdie * Eintlik is alle reis oor? | Nomadiese Matt - Reisverhale - 2020
Opgedateer: 19/19/2019 |
Vir die afgelope drie maande het ek Australasië rondgetrek, Nieu-Seeland besoek, in Fidji gereis en vir die tweede keer in Australië rondgetoer.
Tydens my reise hier het ek iets interessants opgemerk - baie van die reisigers wat ek sien is jong (18-24) gapjaarkinders op 'n RTW-reis, en die meeste gaan nooit oor om die "geslote baan" te verlaat nie. Dit is net die ouer reisigers Dit lyk asof hulle eendag anders wil waag.
Hulle wil uit die koshuise kom, klein dorpies besoek, hoof wes, en leer die kultuur werklik leer ken.
Moenie my verkeerd verstaan ​​nie - ek is bly om mense te sien wat op alle ouderdomme reis.
Of dit nou op toer, cruise, motor of voet is, is die eerste spreekwoordelike stap. As jy my vra, het reis die mag om die wêreld te verander. Die feit dat iemand die moeite gedoen het, is wonderlik. Nie genoeg mense doen dit nie.
Dit is egter frustrerende Om so baie jong reisigers na dieselfde plekke te sien, moet nooit die koshuis verlaat nie, dronk word en net toeriste doen. Gewilde plekke is gewild vir 'n rede, en daar is niks verkeerd om na hulle te gaan nie. Ek gaan ook na hulle toe.
Maar as jy niks anders as tyd het nie, het jy nie regtig 'n verskoning om die minder bekende bestemmings oor te slaan nie.
Die meerderheid van langtermyn-reisigers bly altyd in die groot, gewilde plekke bly. Hulle probeer nooit eers iets anders sien of ervaar nie. Selfs wanneer ek hulle produseer en probeer om hulle te oortuig om van die toeristepad af te stap, lyk hulle oninteressant. Hulle wil net almal anders volg, want "dit is waar almal anders is."
Wat is die punt van reis as jy net iewers dronk gaan word? Jy kan dit weer by die huis doen.
Neem byvoorbeeld Wes-Australië. Daar is nie baie backpackers wat daar reis nie. Byna al die reisigers praat ek om te sê hulle het nie genoeg tyd om dit in te pas nie, selfs al spandeer hulle maande in Australië. Baie het net geen werklike antwoord oor hoekom hulle nie gaan nie.
Tog is Wes-Australië een van die mooiste dele van die hele land. Selfs Aussies sal jou vertel dat as jy die "regte" Australië wil sien, gaan jy na die weste. Dit is baie minder ontwikkel as die ooste en ongelooflik mooi. Maar die meeste reisigers praat ek om dit nooit eens te oorweeg nie. Hulle hou net by die hoogs toeriste en oorskatte Sydney-to-Cairns roete.
Ek sien hierdie patroon ook baie op ander plekke. In Nieu-Seeland volg reisigers die backpacker-busse en hardloop nooit uit die groot toeriste-sentrums nie. In Fidji gaan hulle net na die Yasawa-eilande. In Laos loop reisigers, word dronk in Vang Vieng, en verklaar dan dat hulle Laos gesien het.
Daar was nog altyd reisigers wat net by die geslaan pad bly. Sommige mense wil net nie probeer om iets nuuts te vind nie - hulle wil net ander reisigers ontmoet, 'n goeie tyd hê en dronk word. Maar as jy net weggekom het om dronk te word in 'n ander land, wat is die punt om weg te gaan? Bly by die huis en kry dronk goedkoper.
En op grond van die gesprekke wat ek met mense in toerisme gehad het, lyk hierdie neiging in reis groei.
Toerisme blyk 'n "industrie" geword in hierdie deel van die wêreld. Alles lyk gerig daarop om alles vir die reisiger te doen. Daar is spesiale backpacker busse. Koshuise sal u van enige plek afhaal. Daar is spesiale aktiwiteite, spesiale etes en toere. En koshuise het selfs hul eie kroeë om jou op een plek te hou. Oor die algemeen blyk dit altyd te wees om die werk uit langtermynreise te neem en dit meer soos 'n lang vakansie te maak. Dit is goedkoop voorafverpakte toerisme.
Backpacking is nog altyd oor onafhanklikheid. Ek is lief vir hoe jy dit alles vir jouself moet uitbeeld. Jy vind jou pad en in die proses vind jy jouself uit. Jy moet treine, tale en bewegings van punt A tot B uitvind. Daar is 'n reis betrokke.
In Australië, Nieu-Seeland en Fidji is alles vir jou gedoen. Ek voel dat dit meer soos 'n begeleide toer is wat jy in koshuise in plaas van hotelle bly. Dit is alles maklik. Jy moet net opdaag, en jou hand word vir jou gehou.
Maar reis is meer as net iewers heen. In my wêreld gaan reis na bestemmings om nuwe dinge, mense en plekke te ervaar. Dit gaan oor insig in nuwe kulture, plaaslike kos probeer, en ja, dronk word by die plaaslike watergat terwyl die plaaslike bevolking jou leer slang en vloek woorde in hul moedertaal.
Reis gaan nie net oor die Greyhound nie, word by 'n koshuis afgelaai en dan op 'n backpacker-toer geskuif en dan 'n backpackerbar. Dit gaan nie altyd om altyd op die gebaande pad te bly of altyd met jou hand te hou nie. Reis is 'n persoonlike ontwikkelingsinstrument. Dit is 'n manier om nuwe vaardighede te leer, en om te groei en met nuwe mense en nuwe plekke te verbind. Maar hoe meer ek sien hierdie jong reisigers eenvoudig hierdie soort reis aanvaar, hoe meer word ek ontmoedig.
Is dit regtig waaroor reis gaan?
Ek het begin reis toe ek 25 was. Ek dink nie jonk is 'n verskoning nie.
Ek dink net dat reisigers 'n bietjie lui geword het en daardie avontuurlike gees 'n bietjie verloor het. Dit voel asof dit nie oor die wêreld is om te leer nie, maar meer as 'n ding om jou lewensemmerlys af te kyk.
Dan weer, miskien is ek 'n ou, modderige duddy, wat kla oor 'n idee oor reis wat net in my kop bestaan ​​het.
Hoe dan ook, ek wens dat die idee van reis meer wydverspreid was.
Miskien sal dit 'n dag verander.
Mens kan hoop.
Redakteur se Nota: My doel hier was om mense wat op 'n sekere manier reis, nie te ontmoedig nie. Soos ek hier sê, is alle reisigers gelyk. Dit maak nie saak hoe jy reis nie. Dit beteken egter nie dat ek nie wil hê dat mense iets anders gesien het of die feit dat rugpacking meer van 'n bedryf geword het as 'n avontuur in solo reis, betreur nie. Almal het eie opinies. Onthou net dat gewilde bestemmings goed is, maar hulle is nie die enigste dinge wat bestaan ​​nie. Die meeste mense op 'n lang reis het die tyd om 'n mengsel van plekke te sien.