Oesbekistan basiese feite - Inligting - 2022
Oesbekistan basiese feite - geskiedenis
Bevolking middel 1999 ............................. ................. ...... 24,102,473
BNP per capita 1997 (Atlas -metode, VS $) ....................... 1,020
BNP 1997 (Atlas -metode, miljarde dollars) .............................. 24.2
Werkloosheid ................................................. .................... 5%
Bevolking (%) ....... 2.0
Arbeidsmag (%) ....... 2.4
Totale oppervlakte................................................ ................... 172741 vierkante myl.
Stedelike bevolking (% van die totale bevolking) ............................... 42
Lewensverwagting by geboorte (jare) ........................................... .......... 69
Kindersterftes (per 1 000 lewende geboortes) ....................................... 24
Kindervoeding (% van kinders onder 5) ............................... 19
Toegang tot veilige water (% van die bevolking) ..................................... 57
Ongeletterdheid (% van die bevolking ouderdom 15+) ......................................... ... 2
Kaarte van Oesbekistan
Oesbekistan beslaan 'n oppervlakte van 447.000 vierkante kilometer in Sentraal -Asië. Dit is slegs een van die twee lande in die wêreld wat dubbel-landloos is. Die ander een is Liechtenstein.
Soos op die fisiese kaart hierbo gesien kan word, is die topografie van Oezbekistan ongeveer 80% sanderige, woestynagtige woestyn, insluitend die massiewe Kyzyl Kum.
Die berge van die suidooste en noordooste is voetheuwels en laer berge van die Tian Shan -reeks, 'n verlenging van die Himalajas. Soos op die kaart aangedui deur 'n geel regop driehoek, die hoogste punt in die land, is die 4,301 m hoë Adelunga Toghi in die uiterste noordooste van die land geleë.
Die Fergana -vallei, tussen die noordooste en suidoostelike bergreekse, is na bewering die tuiste van die mees wenslike landbougrond en klimaat in die hele Wes -Asië.
In die verre weste word Oesbekistan oorheers deur uitgestrekte laaglande, die Amu Darya -riviervallei, die Ustyurt -plato en die suidelike helfte van die Aralsee.
Die Aralsee, wat in Kazakstan en Oesbekistan geleë is, verdwyn. Wanbestuur van hierdie waardevolle see deur die oormatige gebruik van sy syriviere word nou erken as een van die ergste omgewingsrampe ter wêreld.
Sommige van die land se belangrikste riviere en mere is op die kaart gemerk. Die belangrikste riviere van Oesbekistan sluit die Amu Darya en die groot mere in Syr Darya in, insluitend die Ayddrkul -meer en die Sarykamish -meer.
Die laagste punt van die land is op -12 m onder seespieël in die Sarykamish -meer.
Suidoos van die Aralsee breek klein heuwels die vlakheid van die laagliggende Kyzylkum-woestyn, en, heelwat verder oos, verdeel 'n reeks bergrante Oesbekistan se gebied. Die westelike Tien Shan bevat die Karzhantau-, Ugam- en Pskem-reekse, laasgenoemde met die 4,109 meter lange Beshtor-piek, die land se hoogste punt. Ook deel van die westelike Tien Shan is die Chatkal- en Kurama -reekse. Die Gissar (Hissar) en Alay -streke staan ​​oorkant die Fergana (Farghona) vallei, suid van die westelike Tien Shan. Die Mirzachol -woestyn, suidwes van Tasjkent, lê tussen die Tien Shan -spore in die noorde en die Turkestan, Malguzar en Nuratau in die suide. In die suid-sentrale Oesbekistan maak die Zeravshan-vallei weswaarts oop, die stede Samarkand (Samarqand) en Bukhara (Bukhoro) geniet hierdie ou kulturele sentrum.
In Junie 1990 was Oesbekistan die eerste sentraal -Asiatiese republiek wat verklaar het dat sy eie wette soewereiniteit het bo die van die sentrale Sowjet -regering. Oesbekistan het ten volle onafhanklik geword en op 21 Desember 1991 in die Statebond van Onafhanklike State saam met tien ander voormalige Sowjetrepublieke aangesluit.
Vozrozhdeniye, 'n eiland in die Aralsee, was tydens die Sowjet -era 'n geheime toetsplek vir biologiese wapens. In 1988 het die Sowjets probeer om die bewyse op die eiland te begrawe, 'n skrikwekkende nalatenskap wat Oesbekistan by onafhanklikheid geërf het. Amerikaanse wetenskaplikes het bevestig dat die eiland lewende miltsiekte en ander dodelike gifstowwe bevat.
President Karimov, 'n voormalige baas van die Kommunistiese Party, is 'n outokraat wat politieke partye en godsdiensvryheid wreed onderdruk het en die heerskappy met 'n ystervuis gehandhaaf het. In 1999, na 'n buskaping, verklaar hy: "Ek is bereid om die koppe van 200 mense af te ruk, hul lewens op te offer om vrede en kalmte in die republiek te red." Die land se duisende politieke en godsdienstige gevangenes word onder haglike omstandighede en gruwelike marteling onderworpe, waaronder lewendig gekook.
In 1999 het die land geveg teen militante Islamitiese groepe wat neig om die sekulêre regering omver te werp. Die stryd teen die Islamitiese Beweging van Oesbekistan (IMU) duur die volgende paar jaar voort.
Oesbekistan - Belangrike feite oor die land
Ligging van Oesbekistan: Die Republiek van Oesbekistan is geleë in die sentrale deel van Sentraal -Asië tussen twee riviere: Amu Darya en Syr Darya. Daar is Turan-laagland in die noordweste, en Tien-Shan- en Pamir-Alay-bergrante in die suidooste van die gebied. Kyzyl Kum -woestyn is in die noorde. Oesbekistan grens in die suide aan Turkmenistan, Kazakstan, Tadjikistan en Afghanistan.
Hoofstad: Tasjkent Lees meer.
Gebied: totaal 448.900 km 2: land: 425.400 km 2, water: 22.000 km 2.
Grondgrense: totaal: 6.221 km, grenslande: Afghanistan 137 km, Kazakstan 2.203 km, Kirgisië 1.099 km, Tadzjikistan 1.161 km, Turkmenistan 1.621 km Lees meer.
Bevolking: meer as 31,5 miljoen mense Lees meer.
Taal: Oesbekistan is 'n multinationale land. Oezbeeks is die staatstaal, Russies is die taal van internasionale kommunikasie.
Administratiewe en territoriale struktuur: Outonome Republiek Karakalpakistan, 12 streke, 226 stede en distrikte.
Godsdiens: Islam Lees meer.
Geldeenheid: Alle betalings moet in totaal gedoen word, die nasionale geldeenheid van die Republiek van Oesbekistan. Wisselkantore is beskikbaar in elke stad van Oesbekistan. Lees meer.
Klimaat: Die klimaat van Oesbekistan is uiters kontinentaal met 'n groot aantal sonskyndae. Gemiddelde maandelikse temperatuur in Januarie is van 10 tot +3 o C. Die somer is warm en droog. Gemiddelde maandelikse temperatuur in Julie is van +35 tot +45 o C. Die herfs is warm genoeg en is die seisoen waarin heerlike vrugte en groente in oorvloed in talle basaars (markte) voorkom. Gemiddelde jaarlikse temperatuur is 13 o C. Lees meer.
Steentydperk - Die Zoroastriërs en Perse - Die proses om die grondgebied van Oesbekistan te vestig, dateer uit die Steentydperk, en die oudste inligting oor die nasionaliteite van Sentraal -Asië word in die Avesta gedokumenteer - die kode van heilige gesange van die Zoroastriërs wat deur die Sogdians, Bactrians bewoon is en ander. Gedurende die vierde, vyfde en sesde eeu vC was die grootste deel van die Sentraal -Asiatiese lande onder die mag van die Persiese dinastie van die Akhemenids. Bogenoemde groepe word beskryf deur Persiese oorspronklike bronne. Griekse skrywers noem die bestaan ​​van die stad Marakanda (vandag se Samarkand) en Kiropol in Ferghana.
Alexander die Grote - In die derde en vierde eeu vC is Sentraal -Asië deur die Masedoniërs verower. Die verowering deur Alexander die Grote het 'n groot uitwerking gehad op die ekonomiese en kulturele ontwikkeling van die mense van die Ooste, Wes en Sentraal -Asië. In die middel van die derde eeu vC het die verowerde streke onafhanklik geword en plaaslike dinastieë het aan bewind gekom. Bactria, wat die suidelike gebiede van Oesbekistan en Tadzjikistan insluit, het die middelpunt van die Grieks-Baktriese ryk geword, en het later onder die beheer van die Kushan-ryk gekom. Na die verowering van Sentraal -Asië deur Alexander die Grote, beeld studies van die daaropvolgende tydperk die ontwikkeling en die bloeitydperk van argitektuur, skilderkuns, handwerk en musiek uit.
Die Arabiese inval - Gedurende die sewende en agtste eeu is Sentraal -Asië deur die Arabiese Khalifat verower. Die Arabiere het hierdie lande oorgeneem met die doel om die nuwe godsdiens van Islam te versprei. As gevolg hiervan het hul verowering die leefwyse van die streek heeltemal verander. Argitektuur, kuns en wetenskap het onder die druk van oorlog afgeneem en het eers in die middel van die negende eeu ontstaan. Dit het verband gehou met die skepping van onafhanklike ryke wat beheer word deur die dinastieë van die plaaslike aristokrasie: die Tahirids en Samanids. In die 10de eeu is die Arabiere gedwing om hul troepe terug te trek en die Samanids het aan bewind gekom.
Genghis Khan en Tamerlane - In 1220/1221 kon Sentraal-Asië nie die inval van Genghis-Khan se leër weerstaan ​​nie. Baie stede, soos Bukhara, Khorezm en Samarkand, is vernietig. Duisende mense het omgekom (in Samarkand het slegs 50 000 uit 'n bevolking van een miljoen oorleef). In die middel van die 14de eeu, met die hulp van die beroemde krygsheer Tamerlane, is die plaaslike bevolking van die Mongole bevry. Tamerlane het sy suksesvolle veldtogte na Irak, Indië, Turkye en Noord -Afrika begin, wat gelei het tot die vestiging van een van die kragtigste Middeleeuse ryke, met Samarkand as hoofstad. Die herstel en ontwikkeling van die stede (veral Samarkand en Shakhrisabz, veral die geboorteplek van Tamerlane) het handel, handwerk, wetenskap en kuns laat herleef.
Oesbekiese Nomadiese stamme In die 16de eeu val Oesbekiese nomadiese stamme uit die noorde binne, verower die klein feodale state van die Timuriede en vorm hul eie staat (later Oesbekistan genoem). Die term "Oezbeeks" beteken "meester" of "eienaar" van jouself. Die ekonomie van Sentraal -Asië het in die verlede staatgemaak op stabiele betrekkinge met China, Indië en Europa. In die tweede eeu vC het karavaanhandelsroetes Suidoos -Europa, Irak, die Kaukasus en Sentraal -Asië met Mongolië en China verbind, en staan ​​nou bekend as die groot sypad. Die sypad het deur die sentrums van Sentraal -Asië gegaan - Samarkand, Bukhara, Marghilan, Shakhrisabz en Andijan.
Russiese Ryk - In die tweede helfte van die 19de eeu is die Bukhara, Khiva en Kokand khanate deur die Russiese Ryk geannekseer. Gedurende hierdie tydperk het die landbou om een ​​spesifieke rede baie hoog ontwikkel in Oesbekistan: dit was meer ekonomies om katoen in Sentraal -Asië te verbou in plaas daarvan om dit uit die VSA in te voer. Katoen het die belangrikste landbou -item geword. Die bou van spoorweë het 'n impak op die ontwikkeling van handels- en kulturele verhoudings tussen Asië en Europa gehad. Dit was toe die land sy vroeëre stagnasieperiode begin oorkom het. Russiese Turkestan
Die Russiese Revolusie - Die jaar 1917 verander die politieke situasie in die Russiese Ryk en word Oesbekistan in 1924 een van die republieke van die USSR. Oesbekistan het later sy onafhanklikheid van Rusland aangekondig, en 1 September 1991 is uitgeroep as sy onafhanklikheidsdag.
Oesbekistan se onafhanklikheid Toe Oesbekistan sy staatskaping verkry het, het hy sy eie manier begin uitwerk om 'n hernude, ontwikkelde soewereine demokratiese republiek te word. Die land is 'n multinasionale staat: hier woon meer as 129 nasionaliteite en nasionale minderhede.
Willekeurige, prettige en ongewone feite oor Oesbekistan
36. Oesbekistan is 'n land wat dubbel toegesluit is: dit wil sê 'n land sonder omringing omring deur lande wat sonder grond is. Verder, nie een van sy riviere lei ooit na die see nie.
37. Die Tasjkent -streek, insluitend die hoofstad van Tasjkent, is die ekonomiese en politieke sentrum van die land. Hier vind u die internasionale lughawe, busdiens en die pragtige metro -stelsel van Tasjkent.
38. Metro Tashkent se drie stasies het marmerplafonne en pilare, gegraveerde metaal en pragtige kandelare. Dit het nie net 'n paar van die mooiste stasies ter wêreld nie, hierdie metro is die grootste stelsel in Sentraal -Asië.
39. Die Aral See was eens die vierde grootste binnelandse see op aarde. Nadat die Sowjets sy watertoevoer in die 1960's uitgeput het om die katoenlande te besproei en chemiese plaagdoders en kunsmis op groot skaal gebruik het, dit het tot die helfte van sy vorige oppervlakte gekrimp en met volume verdriedubbel.
Geskiedenis van Oesbekistan
Oesbekistan is geleë in die hartjie van Sentraal -Asië, tussen twee groot riviere Amu Darya en Syr Darya. Die geskiedenis van nasies wat op hierdie gebied woon, is meer as duisend jaar. Hierdie land het die moederland van die beskawing geword, wat miskien een van die oudstes ter wêreld is.
Die geskiedenis van Oesbekistan is die geskiedenis van individue en groot nasies, bloedige verowerings en groot rebellies.
Mense het hulle eeue gelede op die gebied van Oesbekistan gevestig. Hulle het pragtige stede Samarkand, Bukhara, Khiva en ander gebou wat deur die naburige stamme verwoes is, maar danksy mense en pogings het hulle weer uit die as opgestaan ​​en baie mooi geword. Hierdie land was die kruispad van die Groot Silk Road, wat Asië en Europa verbind. Hier, in talle basaars en werkswinkels, het vakmanne fyn kunswerke geskep wat langs die sypad die mees afgeleë dele van Europa en Asië bereik het.
Volgens argeoloë is Oesbekistan een van die oudste plekke van menslike bewoning. Dit is bekend dat die gebied bewoon is lank voor ons era, in die vroeë paleolitiese tydperk, volgens die bevindings van antieke wonings in die Baysun Tau -berge en primitiewe gereedskap in Samarkand. In die boonste paleolitiese tydperk is hierdie land gevestig deur Neanderthalers, hul begraafplaas, wat in die Teshik-Tash-grot ontdek is, dateer uit die Moustieriaanse kultuur. Veral argeoloë het die begrafnis van 'n 8-9-jarige seuntjie ontdek, wat rede gee om te praat oor die oudste begrafnisritueel op Sentraal-Asië. Die kind se liggaam is in 'n put gelê, omring deur bene van 'n bergbok. Opgrawings toon dat 'n man uit daardie tydperk voedsel uit natuurlike bronne gejag en versamel het. Primitiewe gereedskap is gemaak van 'n klip, sowel as hout en bene.
Met die ontwikkeling van die mensdom het beelde van die lewe rotskilderye (rotstekeninge) begin verskyn: jag, gevegte en rituele. As u die rotstekeninge van verskillende tydperke in die geskiedenis ondersoek, kan u die geskiedenis van die mensdom "lees": die makmaak van diere, die eerste godsdienstige idees, die ontstaan ​​van wapens en nog baie meer - dit alles is deur ons voorouers op die rotse ingebed.
Die volgende tydperk was die Mesolitiese era, 15-20 millenniums gelede. Tipiese monumente van daardie tydperk is 'n primitiewe nedersetting in Samarkand, boonste grondlae van Machay -grot van die Baysun -streek, rotskilderye in die Shibad -streek en ander.
Ontwikkelde neolitiese era word gekenmerk deur die oorgang na 'n laer stadium van barbaarsheid, soos blyk uit die nedersetting in die westelike deel van die Kyzyl Kum -woestyn, naby Amu Darya -rivier, nedersetting in Uzgun, noordelike deel van die Karakum -woestyn, grotwonings in die Surkhandarya -streek en bevindings in die streke Tasjkent, Fergana, Samarkand en Surkhandarya. Primitiewe erdewerk, herderbeesteling en weef is ontwikkel.
Bronstydperk in die geskiedenis van Oesbekistan sluit die tydperk van die 3de millennium tot die vroeë eeue van die 1ste millenniums vC in. Dit was die tydperk van transformasies, die vorming van eerste state op die grondgebied van twee groot riviere: Antieke Baktria en Groot -Khorezm. Dit was die oorsprongstydperk van die eerste godsdiens in Sentraal -Asië, die Zoroastrianisme en die eerste magtige ryk van Achaemeniede.
Die mense van Oesbekistan
Tipe regering: republikeinse outoritêre presidensiële bewind, met min mag buite die uitvoerende gesag
Tale gepraat: Oezbeeks 74,3%, Russies 14,2%, Tadjik 4,4%, ander 7,1%
Onafhanklikheid: 1 September 1991 (van die Sowjetunie)
Nasionale vakansiedag: Onafhanklikheidsdag, 1 September (1991)
Godsdienste: Moslem 88% (meestal Soenniete), Oos -Ortodoks 9%, ander 3%
Nasionale simbool: Khumo (mitiese voël)
Volkslied of lied: O'zbekiston Respublikasining Davlat Madhiyasi (volkslied van die Republiek van Oesbekistan)
Basiese feite oor die UPR
Die Universal Periodic Review (UPR) is 'n unieke proses wat 'n periodieke hersiening van die menseregte -rekords van al 193 VN -lidlande behels. Die UPR is 'n belangrike vernuwing van die Raad vir Menseregte wat gebaseer is op gelyke behandeling vir alle lande. Dit bied 'n geleentheid vir alle state om te verklaar watter stappe hulle gedoen het om die menseregtesituasies in hul lande te verbeter en om uitdagings vir die genot van menseregte te oorkom. Die UPR bevat ook 'n deel van die beste menseregtepraktyke regoor die wêreld. Tans bestaan ​​daar geen ander meganisme van hierdie aard nie.
Hoe is die UPR gestig?
Die UPR is gestig toe die Raad vir Menseregte op 15 Maart 2006 deur die VN se Algemene Vergadering in resolusie 60/251 ingestel is. Dit het die Raad verplig om 'n universele periodieke hersiening, gebaseer op objektiewe en betroubare inligting, te onderneem van die nakoming van elke menseregteverpligtinge en -verpligtinge deur elke staat op 'n manier wat universele dekking en gelyke behandeling ten opsigte van alle state verseker ". Op 18 Junie 2007, een jaar na sy eerste vergadering, het lede van die nuwe Raad ingestem tot sy pakket vir instellingsbou (A/MRK/RES/5/1) wat 'n padkaart verskaf wat die toekomstige werk van die Raad lei. Een van die belangrikste elemente van hierdie pakket was die nuwe Universal Periodic Review. Die meganisme is tydens die hersieningsproses verder verfyn deur resolusie 16/21 en besluit 17/119. Hierdie twee dokumente het die nodige wysigings vir die hersiening in die tweede en daaropvolgende siklusse verskaf.
Wat is die doel van die UPR?
Die uiteindelike doel van UPR is die verbetering van die menseregtesituasie in elke land met aansienlike gevolge vir mense regoor die wêreld. Die UPR is ontwerp om die bevordering en beskerming van menseregte ter plaatse aan te moedig, te ondersteun en uit te brei. Om dit te bereik, behels die UPR die beoordeling van state se menseregte -rekords en die aanspreek van menseregteskendings, waar dit ook al voorkom. Die UPR is ook daarop gemik om tegniese bystand aan state te verleen en hul kapasiteit te verbeter om menseregte -uitdagings effektief te hanteer en om beste praktyke op die gebied van menseregte te deel tussen state en ander belanghebbendes.
Wanneer sal state hul menseregte -rekords deur die UPR laat hersien?
Gedurende die eerste siklus is alle VN -lidstaten hersien, met 48 state wat elke jaar hersien word. Die tweede siklus, wat in Mei 2012 amptelik begin is met die 13de sessie van die UPR -werkgroep, sal 42 state elke jaar hersien. Die resensies vind plaas tydens die sessies van die UPR -werkgroep (sien hieronder) wat drie keer per jaar vergader. Die volgorde van hersiening bly dieselfde as in die eerste siklus en die aantal state wat tydens elke sitting hersien is, is nou 14 in plaas van 16.
Wie doen die hersiening?
Die beoordelings word uitgevoer deur die UPR -werkgroep wat bestaan ​​uit die 47 lede van die Raad, maar elke VN -lidstaat kan aan die bespreking/dialoog met die hersiene state deelneem. Elke hersiening van die staat word bygestaan ​​deur groepe van drie state, bekend as 'troikas', wat as rapporteurs dien. Die keuse van die troika's vir elke staat geskied deur middel van 'n loting na verkiesings vir die lidmaatskap van die Raad in die Algemene Vergadering.
Waarop is die resensies gebaseer?
Die dokumente waarop die resensies gebaseer is, is : 1) inligting verskaf deur die staat wat ondersoek word, wat die vorm kan aanneem van 'n "nasionale verslag" Spesiale prosedures, menseregteverdragliggame en ander VN-entiteite 3) inligting van ander belanghebbendes, insluitend nasionale menseregte-instellings en nie-regeringsorganisasies.
Hoe word die resensies uitgevoer?
Resensies vind plaas deur middel van 'n interaktiewe bespreking tussen die staat onder oorsig en ander VN -lidlande. Dit vind plaas tydens 'n vergadering van die UPR -werkgroep. Tydens hierdie bespreking kan elke VN -lidstaat vrae, kommentaar en/of aanbevelings aan die onderhawige state maak. Die troikas kan kwessies of vrae wat saam met die staat ondersoek word, groepeer om te verseker dat die interaktiewe dialoog op 'n gladde en ordelike manier plaasvind. Die duur van die hersiening was drie uur vir elke land in die werkgroep gedurende die eerste siklus. Vanaf die tweede siklus is die tyd verleng tot drie uur en dertig minute.
Kan nieregeringsorganisasies (NRO's) aan die UPR-proses deelneem?
Ja. NRO's kan inligting indien wat bygevoeg kan word by die verslag "ander belanghebbendes" wat tydens die hersiening oorweeg word. Elkeen van die state wat aan die interaktiewe bespreking deelneem tydens die hersiening tydens die werkgroepvergadering, kan na die inligting verwys wat hulle verskaf. NRO's kan die UPR -werkgroepsessies bywoon en tydens die gereelde sitting van die Raad vir Menseregte verklarings kan aflê wanneer die uitslag van die staatsbeoordelings oorweeg word. OHCHR het tegniese riglyne vir die indiening van belanghebbendes vrygestel "
Watter menseregteverpligtinge word aangespreek?
Die UPR sal die mate evalueer waarin state hul menseregteverpligtinge nakom wat uiteengesit is in : (1) die VN -handves (2) die Universele Verklaring van Menseregte (3) menseregte -instrumente waarby die Staat deel is (menseregteverdragte deur die betrokke staat bekragtig) (4) vrywillige beloftes en verbintenisse deur die staat (bv. nasionale menseregtebeleid en/of programme wat geïmplementeer is) en, (5) toepaslike internasionale humanitêre reg.
Wat is die uitkoms van die hersiening?
Na die hersiening deur die werkgroep word 'n verslag deur die trojka opgestel met die betrokkenheid van die staat wat ondersoek word en hulp van die OHCHR. Hierdie verslag, na verwys as die 'uitkomsverslag', bied 'n opsomming van die werklike bespreking. Dit bestaan ​​derhalwe uit die vrae, opmerkings en aanbevelings wat die state aan die land onder oorsig gemaak het, asook die reaksies van die hersiene staat.
Hoe word die hersiening aanvaar?
Tydens die werkgroepsessie word 'n halfuur toegeken om elk van die 'uitkomsverslae' vir die state wat die sessie hersien het, aan te neem. Dit vind nie vroeër as 48 uur na die landoorsig plaas nie. Die hersiene staat het die geleentheid om voorlopig kommentaar te lewer oor die aanbevelings en besluit om dit te aanvaar of op te neem. Beide aanvaarde en genoteerde aanbevelings is in die verslag ingesluit. Nadat die verslag goedgekeur is, kan die state binne die volgende twee weke redaksionele wysigings aan die verslag aanbring deur hul eie state. Die verslag moet dan tydens 'n plenêre sitting van die Raad vir Menseregte aanvaar word. Tydens die plenêre sitting kan die staat wat ondersoek word, vrae en kwessies beantwoord wat tydens die werkgroep nie voldoende behandel is nie en reageer op aanbevelings wat die state tydens die hersiening gemaak het. Tyd word ook afgestaan ​​aan lidstate en waarnemersstate wat hul mening wil uitspreek oor die uitslag van die hersiening en dat NHRI's, NRO's en ander belanghebbendes algemene kommentaar kan lewer.
Watter stappe word geneem as opvolging van die hersiening?
Die staat het die primêre verantwoordelikheid om die aanbevelings in die finale uitslag uit te voer. Die UPR verseker dat alle lande verantwoordelik is vir vordering of mislukking in die implementering van hierdie aanbevelings. Tydens die tweede hersiening word van die staat verwag om inligting te verskaf oor wat hulle gedoen het om die aanbevelings wat tydens die eerste hersiening gemaak is, asook oor enige ontwikkelinge op die gebied van menseregte, te implementeer. Die internasionale gemeenskap sal in oorleg met die betrokke land help met die implementering van die aanbevelings en gevolgtrekkings rakende kapasiteitsbou en tegniese hulp. Indien nodig, sal die Raad sake aanpak waar state nie saamwerk nie.
Wat gebeur as 'n staat nie met die UPR saamwerk nie?
Die Raad vir Menseregte sal besluit oor die maatreëls wat hy moet neem in geval van volgehoue ​​nie-samewerking deur 'n staat met die UPR.