die spiertjies in die wande van die slagare trek saam sodat die are effens vernou om die bloed vinniger te laat beweeg, dit wil sê die bloeddruk styg;
die spiere trek saam om in ‘n staat van gereedheid te kom vir aksie van watter aard ook al (spring bo-oor ‘n twee meter muur om weg te kom van die kwaai hond; hardloop die 100 meter sodra die skoot klap; veg teen die vyand).
Normaalweg sal ons die stresrespons “afwerk”, dit wil sê die atleet hardloop sy wedloop en gebruik sy liggaam maksimaal. Hy gebruik as ’t ware sy toerusting op en “werk” so die hormoonrespons af. Na die wedloop keer alles terug na normaal. Die student vind dat hy na die eksamen ‘n groot behoefte het aan beweging, en gaan hardloop ‘n ent om sy spanning weg te werk. Soos die liggaam ontspan, ontspan ook die gees. Gewoonlik herstel die liggaam sy fisiologiese balans binne 24 uur.
Die probleem kom wanneer ons nie fisies die stresrespons afwerk nie, en die aktiewe prosesse in die liggaam nie terugkeer na normaal nie. Die liggaam rus ons op presies dieselfde manier toe vir ALLE soorte uitdagings. So sal die bestuurder van die maatskappy dag na dag agter sy lessenaar sit, of in die vergadering, met al hierdie fisieke toerusting om te kan veg of vlug, maar hy gebruik dit nie en keer nie terug na die basislyn nie. As hy nie tyd maak vir fisieke ontlading nie, word hierdie liggaamsreaksies kronies en hy begin gestres voel.
Wanneer stres kronies word en die stresrespons, nie gebruik word nie, bly die streshormoonvlakke in die bloed verhoog en bly die liggaam die hele tyd in die fase van fisieke gereedheid, toegerus vir aksie. Die resultaat is voorspelbaar:
die spiere bly saamgetrek, met gevolglike spierspasmas veral in die nek, skouers en rug, en die pasiënt ondervind dat sy hande bewe;
Hierdie middels word saam met psigoterapie gebruik en word aangepas tot die optimum respons verkry word.. Met verloop van tyd sal die liggaam geleidelik sy eie herstel bewerkstellig, sodat die medikasie gestaak sal kan word.