Madness - oorsake, tekens, simptome, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
waansin - Dit is 'n verouderde naam vir waansin, wat 'n ernstige moontlike ongeneeslike geestelike patologie is. Tot die einde van die negentiende eeu het gedrag of geestelike funksionering, wat die grense van die aanvaarde norm in 'n bepaalde samelewing oortree het, bekend as kranksinnigheid. Byvoorbeeld, stuiptrekkings, poging tot selfmoord is toegeskryf aan die rasse van waansin. Epileptiese aanvalle, die gevolge van breinbesering en kontusie, is ook as tekens van krankzinnigheid beskou. Dus, wat beteken die woord waansin? Hierdie term beteken gemoedsverlies. 'N Madman is 'n individu wat sy kop verloor het of gek geword het. Sedert histories is die konsep van "waansin" toegepas op baie verskillende geestesgebruike, vandag word dit baie selde in moderne mediese en psigoterapeutiese praktyk gebruik, alhoewel spreekwoord ook populêr is.
Oorsake van waansin
Madness in life is 'n ernstige geestesongesteldheid, wat gekenmerk word deur 'n verwronge persepsie van die werklikheid. Wetenskaplikes beweer dat ligte waansin die gevolg is van die versteuring wat in die eenheid van die menslike siel en liggaam voorkom. Daar word geglo dat die hoof faktor wat die aanvang van waansin veroorsaak, die gebrek is aan die aanpassing en aanvaarding van die werklikheid. Dit is dat daar in eenvoudige woorde waansin kom wanneer die werklikheid ophou om te reageer op stereotipes wat deur die brein gevorm word. As gevolg van die feit dat die variëteite en vorms van waansin baie uiteenlopend is, is dit vandag baie moeilik om algemene oorsake te identifiseer wat 'n individu tot verlies van rede kan lei.
Die meerderheid van die Middeleeuse psigiaters, wat wonder wat waansin is, het na so 'n konsep verwys as banale bedrog, gebrek aan patriotisme en alles wat individue anders as die meeste mense gemaak het. Hulle was gereed om die groot kunstenaars wat in 'n spoed van kreatiwiteit en inspirasie op die rand van kranksinnigheid, kranksinnig is, te herken.
In antieke tye is twee kategorieë oorsake van waansin onderskei: bonatuurlike en fisiese. Ons voorvaders het dikwels gekheid met goddelike straf vir oortredings geassosieer. Met ander woorde, deur 'n mens kranksinnig te maak, het die hoër troepe hom probeer straf. Maar die goddelike waansin het dikwels kennis gegee, daarom het hulle 'n positiewe inhoud gehad.
Obsessie met demone is ook in daardie tyd oorweeg om 'n algemene oorsaak van bonatuurlike aard te wees, wat veroorsaak het dat die staat beskryf word.
Dikwels kan morele en geestelike probleme simptome van waansin veroorsaak. Byvoorbeeld, geestesverlies kan 'n daaglikse herhaling van moeilikheid, groot hartseer, woede, intense woede uitlok. Fisiese faktore wat waansin veroorsaak, sluit kopbeserings in.
Die medisyne van antieke Griekeland, wat op die Hippokratiese studie staatgemaak het, het die waansin as 'n oormaat van "swart gal" verklaar, die dampe wat in die brein gevestig het, het weggedoen, wat sielkunde veroorsaak het. 'N Toename in "geel gal" het gelei tot 'n toename in aktiwiteit, dit wil sê choleriese waansin, manie en epilepsie. Tydens die oorheersing van die Renaissance en humanisme het die konsep wat beskryf is, 'n tweede lewe gevind.
In die tweede helfte van die negentiende eeu was die teorie van positivisme stewig gevestig, wat verklaar het dat die siel slegs 'n breinpoppetjie is, daarom is al die simptome van waanzin van fisiese aard en volledig behandelbaar. As gevolg van die invloed van hierdie konsep, is die woord "geestelik siek" verdwyn uit die alledaagse lewe, omdat dit beteken dat die menslike vak 'n siel het wat die vermoë het om "seer te maak". In die alledaagse lewe is die definisie van "malman" uiteindelik gevestig.
Vandag word alle simptome wat voorheen deur die term krankzinnigheid opgesom is, na verwys as geestesversteuring. Wat beteken die woord waansin immers? Dit beteken sonder 'n gedagte, dit is 'n volledige verlies aan rasionaliteit in gedrag. Die dade van die kranksinniges word onvoorspelbaar, soos met 'n aantal geestelike patologieë.
Moderne psigiatrie is daarvan oortuig dat geestesongesteldhede voorkom as gevolg van neurotransmitter-balansafwykings, met ander woorde: die strukturele funksionele elemente van die senuweestelsel - die neurone is nie aan mekaar verbind nie, die afstand tussen hulle word die sinaptiese spleet genoem, waarin daar neurotransmitters is wat impulse tussen die neurone oordra. Geestesversteurings vind presies plaas as gevolg van 'n oortreding van bogenoemde balans.
Tekens van waansin
Aangesien die vorms van waansin baie uiteenlopend is, is algemene tekens baie problematies. Gedragsafwykings van algemeen aanvaarde norme, byvoorbeeld patologiese hiperaktiwiteit en katatoniese stupor, kan as afsonderlike kriteria dien.
Die aanvang van waansin word aangedui deur die volgende simptome:
- gebrek aan selfkritiek;
- met jouself praat asof dit met 'n ander persoon is;
- verlies van selfbeheersing;
- gemoedstoestande wat irrasioneel is.
Diagnose waansin in terme van impak op die sosiale omgewing gee gevaarlike waansin uit en nuttig. Die gevaarlike waansin sluit in histerie, woede, manie en ander simptome van idioot, waartydens die lyer morele skade of besering aan ander kan veroorsaak.
Die nuttige waansin sluit die geskenk van vooruitsig, kreatiewe inspirasie, ekstase en ekstase in. Baie bekende geniale was op die rand van waansin en geskep meesterstukke.
Deur die aard van die simptome is die waansin in die lewe onderverdeel in melancholie, manie en histerie. Melancholie manifesteer hulself in bedrog, volledige apatie, lusteloosheid, gebrek aan belangstelling in wat aan die gebeur is. Individue wat aan hierdie afwyking ly, ervaar pyn en geestelike angs, is lankal in depressie. Manie en histerie is die volledige teenoorgestelde van melancholie. Hierdie afwykings word uitgedruk deur die aggressie van die pasiënt, opgewonde toestand en woede. Individue wat geneig is tot manie of histerie, kan impulsief ongedierte doen, wat dikwels negatiewe gevolge het.
Deur ernstigheid word krankzinnigheid geklassifiseer in ligte (effense krankzinnigheid), ernstig en akuut. 'N Ligte versteuring word gekenmerk deur manifestasies van kliniese simptome of hulle is sag. Ernstige waansin is 'n wanorde van bewussyn waarmee die vak nie op sy eie kan hanteer nie.
Simptome van erge waansin word gekenmerk deur 'n toename in die intensiteit en frekwensie van voorkoms. Akute waansin word gemanifesteer deur sterk afwykings in die funksionering van die psige, wat permanent is.
In die donker eeue is die waansin dikwels probeer om te genees met towerkrag en verskillende spreuke. Wat is tog waansin vir Middeleeuse mense? Dit is 'n obsessie, die instelling van 'n demoon. In die Katolisisme was die genesingsmiddele massa, gebed en bedevaart; in evangelisasie is addisionele leeswerk oor die geestesongestelde Bybel gebruik.
In die Steentydperk, volgens die getuienis van talle uitgrawings, is so 'n prosedure as treurwerk van die skedel vir behandeling gebruik. Middeleeuse psigiaters het geglo dat dit moontlik was om 'n duiwel in die kop te bevry en dit 'n weg te gee aan vryheid deur middel van 'n gaatjie in die skedel. En hoewel die diagnose van waansin onmoontlik is om op hierdie manier te genees, stel hy voor dat in die Middeleeuse era waansin geassosieer word met die teenwoordigheid van patologieë in die brein.
Die onkunde van psigiaters en die onderontwikkeling van psigiatrie as 'n wetenskap het in die laat negentiende en vroeë twintigste eeue sy donker kante tot gevolg gehad. Dit was toe dat sulke wrede chirurgiese behandelingsmetodes soos histerektomie (baarmoederverwydering), vroulike besnydenis (verwydering van die vroulike genitalieë: die klitoris, lippe), lobotomie (uitskeiding of skeiding van een breinlap uit ander gebiede) sonder teoretiese basis toegepas word en ook 'n skokterapie metode.
Die dokter en filantroop F. Pinel, wat die instelling vir die krankzinnige in Parys onder leiding het, het humanitêre metodes van terapie ingestel en geklassifiseer volgens die vorm van die kwaal en erns. Hy het alle kategorieë pasiënte verdeel in sones waarin die ontwikkeling van individuele vorms van die siekte vergelyk kan word en direk bestudeer kan word. Die hele ervaring wat Pinel opgedoen het, het in die monografie uiteengesit, wat die basis vir die wetenskaplike klassifikasie van waansin geword het.
Dr G. Cotton was oortuig dat die vernaamste oorsake van waansin is gelokaliseerde infeksies. Hy word beskou as die stigter van die "chirurgiese bakteriologie" -metode, wat algemeen gebruik word by verstandelik siek pasiënte wat by die hospitaal in Trenton behandel word.
Katoen, saam met sy span, het baie operasies op siekes gedoen, dikwels sonder hul toestemming. Aanvanklik het hulle die amandels en tande aan die siekes verwyder. As die geneesmiddel nie bereik is nie, het hulle die interne organe verwyder, wat volgens hulle probleme veroorsaak het. Voor fanatisme het Katoen in sy eie metodes geglo, waardeur hy sy eie tande verwyder het, en ook 'n soortgelyke operasie op sy vrou en twee seuns gedoen.
Katoen was oortuig dat die metode wat hy uitgevind het, 'n hoë mate van doeltreffendheid in die genesing van pasiënte gegee het. Alhoewel hierdie stelling in werklikheid ver van die waarheid af is. Hy het die dood van nege en veertig pasiënte van 'n kolektomie (verwydering van die ingewande) geregverdig deur die feit dat hulle na bewering 'n "terminale stadium van psigose" voor die operasie gehad het. Na Katoen se dood het sy metodes in duisterheid verdwyn.
Moderne medisyne behandel geestesiektes op 'n omvattende wyse, insluitend geneesmiddelterapie en psigoterapeutiese tegnieke.
Skokterapie word tot dusver gebruik, maar in moderne variasie (onder algemene narkose). Sy het haarself suksesvol gevestig in die behandeling van bipolêre versteurings.
Daarbenewens word tot vandag toe "geestelik siek" individue van die samelewing afgesonder. Maar moderne klinieke het gelukkig niks te doen met die huise waar die geestesongesteldes tot aan die einde van die negentiende eeu gehou is nie.