Dit is alles verbind. Vasin Lee / Shutterstock
Soos baie Amerikaners is ek bekommerd oor die toestand van die planeet en probeer ek 'n positiewe impak maak deur besluite in my daaglikse lewe. Maar ek voel ook gek oor die gevoel dat ek dit gereeld verkeerd doen, al is ek omgewingsprobleme te ontleed vir 'n lewe.
Besorg oor plastiek in die oseaan, het ek afstand gedoen van plastiekstrooitjies vir een gebruik. Toe verneem ek dat dit van kritieke belang is vir kinders en hoe anders gehandhaaf, En dat afvalbestuurstelsels bepaal of plastiek dit na die oseaan haal.
Jare gelede het ek die vleislose "Onmoontlike Burger" by 'n kafee in my buurt probeer - en dit geniet, en dit toe meer onlangs by Burger King bestel. Toe het prominente sjefs teen hulle begin uitkom omdat hulle "verwerk en ongesond. "
En nadat ek vrywillig gedoen het om die skooltuin van my dogter te bestuur, het ek my bekommerd gemaak dat die aangename tuinmaak kosbare skoolure wegneem van studente om te leer hoe om wêreldwye omgewingsprobleme stelselmatig aan te spreek.
Ten spyte van hierdie konflik het ek vasgehou met my metaalstrooi en plantgebaseerde hamburgers. Ek weet dat my optrede nie 'n positiewe omgewingsimpak kan meet nie, al voel hulle sinvol. As professor in geografie het ek die fokus op omgewingsgesindheid gekritiseer plaaslike aksies wat op verafgeleë, grootskaalse tegnologieë staatmaak soos etes vir aflewering van etes en jag van wild.
Natuurlik maak alle dade saak, maar sommige is meer saaklik as ander. Hier is waar ek beland het: om nadenke met die omgewing op verskillende skale te doen, is dit wat deurdagte mense die heeltyd doen, of hulle nou wil of nie. Daar is geen plek of skaal om na te ontsnap nie. En die vraag op watter vlak van ontmoeting die beste vir die omgewing - of die menslike siel - is, is geen maklike antwoord nie.
Klein is mooi, maar is dit effektief?
Maatskaplike aktiviste vermaan volgelinge dikwels om "Globaal te dink, plaaslik op te tree." Maar baie geograwe argumenteer dat die idee van die plaaslike oorsprong in fantasie is.
Byvoorbeeld, Doreen Massey karakteriseer liggings as spilpunte waar verskillende vloei - sosiaal, kultureel, ekonomies - sny mekaar en verander met verloop van tyd. Volgens haar was dit onmoontlik om 'n grens rondom 'n enkele streek te trek, omdat elke plek in 'n konstante vloedtoestand is, terwyl dit verander word deur verskynsels van buite.
Soos ek dit sien, hou omgewingskundiges dikwels weg van die land groot, slordige, onderling verbonde wêreld. Baie van ons is baie skepties dat grootskaalse instellings, veral ekonomiese organisasies soos die Amerikaanse tesourie-afdeling of die Wêreldbank, positiewe omgewingsverandering kan bevorder.
Terselfdertyd is ons deeglik bewus van die verstrengelde en baster aard van omgewingsprobleme. Ons het 'n knaende gevoel in ons mae dat die wêreld brand, en wel, gryp na strooitjies.
Verskillende houdings en gedragskale weerspreek mekaar gedurig. Baie inwoners van die Mojave-woestyn in die ooste van Kalifornië doen byvoorbeeld 'n afsku grootskaalse industriële sonkrag maar omhels kleinskaalse residensiële sonkrag. Stedelike sjefs en foodies ingelegde plantaardige vleis toe hulle 'n nisbedryf was, maar kritiseer nou hierdie produkte as hulle na die hoofstroom beweeg.
Skaal beïnvloed ons houdings, gedrag en besluite, dikwels op maniere wat nie kognitief gewortel is nie. Waarom het die gedrag wat ons die mees betekenisvol vind persoonlik die kleinste omgewingsverandering? En moet ons kies?
Vir sommige verbruikers vorm Whole Foods die spanning tussen volhoubare lewenstyl en grootskaalse korporatiewe groei.
Verbinding teenoor impak
Oorweeg voedselafval om te sien hoe ingewikkeld hierdie keuses kan wees. Volgens navorsing deur projek Onttrekking, 'n niewinsorganisasie wat koste-voordeel-ontleding gebruik om die doeltreffendste maniere op makro-skaal te identifiseer om koolstofdioksiedvrystellings te verminder, is die vermindering van voedselafval een van die produktiefste strategieë om klimaatsverandering te bekamp.
Maar dit beteken nie dat jy op die bord alles op jou bord eet of "koop nie"lelike produkte. "Byna een derde van alle voedselafval kom voor tussen die plaas en die kruidenierswinkel of restaurant, so dit is die optimale plek om dit te verminder. Sodra 'n maaltyd bedek is, is dit uiteindelik te laat om die verliese te voorkom.
Almal wat besorg is oor die omgewing weet dat grootskaalse oplossings belangrik is. En tog voel die oplossings abstrak, ver weg en ingebed in hardkoppige magstrukture wat moeilik is om te beïnvloed of mee te doen.
Omgewingskenner en entrepreneur Paul Hawken, stigter van Project Drawdown, pleit vir grootskaalse optrede om aardverwarming te keer.
Kan omgewingsbewustes erken en aanvaar dat hulle om verskillende redes op verskillende skale optree? In sy boek, "Die $ 64-tamatie, "Het William Alexander op humoristiese wyse erken dat elkeen van sy tuisgemaakte tamaties, toe hy geoes is, US $ 64 gekos het om plaagbestuur, natmaak en vangdiere te bewerk.
Die verbouing van tamaties is 'n daad van verbinding, en betrokkenheid by die natuurlike wêreld is uiteindelik wat baie omgewingsbewustes dryf om vir wilde spesies en plekke te veg. Dit is geen klein dingetjie nie. Maar soos Alexander se werk demonstreer, word hierdie gedrag hoofsaaklik beoefen deur mense wat die meeste voordeel getrek het uit die industriële samelewing. U kan nie $ 64 tamaties verbou as u nie $ 64 het om te spaar op wat uiteindelik 'n stokperdjie is nie.
Om op plaaslike vlak op te tree, voel goed omdat die resultate sigbaar en tasbaar is. Sommige mense droom daarvan om van besittings ontslae te raak, sonpanele te installeer, uit die tuin te eet en 'n lewe te beoefen wat op hul plek gewortel is, sensitief vir die aarde se behoeftes. Maar die wêreld is ingewikkelder as dit.
Ek dink miskien dat ek plaaslik optree, maar in werklikheid het ek elke dag kontak met verre gemeenskappe. Ek kan plaaslike plante met behulp van my iPhone identifiseer en dit dan oplaai iNaturalist. En wat is 'n lewenstyl as dit nie deur 'n waasagtige Instagram-filter gesien word nie? Maar soos die geograaf Andrew Blum dit stel, is 'om die moderne te ignoreer diep ontkoppel te word die wêreld waarin ons eintlik leef. ".
Na my mening kan ons nie kies nie. Alles plaaslik is wêreldwyd, en omgekeerd. Dit gaan om voort te gaan om deel te neem, onsself en ons gedrag te bevraagteken, die behoeftes van die planeet te beoordeel en herevalueer en die spanning wat gepaard gaan met die positiewe omgewingsverandering te waardeer.
Jennifer M. Bernstein, Lektor van Ruimtelike Wetenskappe, Universiteit van Suidelike Kalifornië - Dornsife Letterkollege, Kuns en Wetenskappe
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Waarom plaaslik optree is onmoontlik in 'n onderling verbonde wêreld