Verbruikersrubriek: Hoe die Wet op Verbruikers­beskerming studente beskermFoto: Stephanie/Pexels.com Opvoedkundige instellings moet voldoen aan onderwyswetgewing, moet geregistreer wees en aan verskeie opvoedkundige vereistes voldoen. Min verbruikers weet egter dat hierdie instellings ook moet voldoen aan die bepalings van die Wet op Verbruikersbeskerming. Ina Opperman verduidelik wat jou regte is in terme van die wet wanneer jy aan ŉ opvoedkundige instelling studeer. Volgens die Wet op Verbruikersbeskerming is studente aan opvoedkundige instellings ook verbruikers en word hul regte ook deur die wet beskerm wanneer hulle ŉ ooreenkoms sluit met ŉ instelling. Dit sluit dienste in soos onderrig en bykomende dienste soos toegang tot geriewe, verblyf en die verskaffing van goedere soos studiemateriaal en etes. Instellings moet dus voldoen aan die bepalings van die wet ten opsigte van bemarking, bevordering van verkope, kontrakvoorwaardes, beleid en ooreenkomste, inligting en die oplossing van klagtes. Die bemarking of bevordering van goedere en dienste sluit alles in wat die universiteit doen om sy dienste en goedere aan verbruikers bekend te stel. Aangesien verbruikers in terme van die wet die reg het op billike en verantwoordelike bemarking en billike en eerlike behandeling, moet alle bemarking voldoen aan die standaarde en beperkings van die wet, al word dit deur ŉ derde party gedoen. Instellings mag nie enige valse of misleidende aansprake, soos dat ŉ bepaalde kwalifikasie jou sal voorberei vir ŉ bepaalde beroep as dit nie die geval is nie, maak nie. Studente mag ook nie mislei word oor die pryse van kursusse nie of dat ŉ bepaalde lektor klasse gaan aanbied as dit nie gaan gebeur nie. Verbruikers word ook beskerm teen direkte bemarking van kursusse en die wet bepaal dat verbruikers mag weier om inligting oor kursusse te ontvang, die instelling kan versoek om op te hou om inligting te stuur en dat die instelling dan moet ophou om dit te doen en die verbruiker se besonderhede van hul lys moet verwyder. Opvoedkundige instellings kan ook net met verbruikers kontak maak tussen agtuur soggens en agtuur saans op weekdae en tussen negeuur en eenuur op Saterdae. Verbruikers kan ook ŉ kontrak wat uit direkte bemarking spruit binne vyf dae skriftelik kanselleer luidens die afkoelperiode wat vir kontrakte geld wat uit direkte bemarking voortspruit. Alle ooreenkomste met voornemende studente moet aan die bepalings van die wet voldoen, soos eenvoudige en verstaanbare taalgebruik en billike kontrakvoorwaardes wat ook nie die instelling se aanspreeklikheid beperk nie. Die kontrakvoorwaardes moet ook spesifiek onder jou aandag gebring word voordat jy die kontrak teken. Die instelling mag dus nie bloot bepaal dat jy glad nie jou geld terugkry as jy opskop nie. Voornemende studente moet vooraf ingelig word oor al die kostes verbonde aan die kursus en hulle moet betyds in kennis gestel word van verhogings in kursusgeld. Instellings mag nie onderrig verskaf wat nie aan bepaalde standaarde voldoen nie en goedere, soos studiehandleidings, moet ook op standaard wees. Kursusse moet betyds begin en betyds klaarmaak en lektore moet lesings verskaf wat aan opvoedkundige standaarde voldoen. Indien nie, kan studente hul studies staak en hul geld terugeis. Instellings moet ’n beleid verskaf oor terugbetalings aan studente wat voldoen aan die bepalings van die wet. Hulle mag ŉ fooi hef vir kansellasie, maar studente is geregtig op ŉ terugbetaling van vooruitbetaalde fooie nadat geld afgetrek is vir dienste en goedere wat hulle reeds ontvang het. Studente het die reg om ŉ kursus vooraf te kanselleer en fooie mag nie gehef word indien die kursus gekanselleer word omdat die student in die hospitaal opgeneem word of sterf nie. ŉ Kansellasiefooi is onregverdig indien dit ŉ billike bedrag oorskry. Wanneer ’n kansellasiefooi bereken word, moet die aard van die goedere en dienste en die lengte van die kennistydperk in ag geneem word, sowel as werklike pogings van die instelling om ander studente te kry om die kursus oor te neem en die norm in die bedryf. Instellings mag nie betalings van voornemende studente ontvang as dit nie meer plek vir studente het nie en indien die instelling dit wel doen en dan nie die kursus vir almal kan aanbied nie, moet dit studente terugbetaal met rente en die student vergoed vir enige direkte uitgawes as die instelling beheer daaroor gehad het en die student vroegtydig laat weet het.