'N Klein voorbeeld: ek woon in 'n gemeenskap wat spesiale moeite doen om openbare plekke te versier. Veelkleurige blomme word oral geplant en dit word met volmaakte kuns gedoen. Wat 'n vreugde om die gesig van 'n stadswerker of tuinier in die munisipaliteit te sien skyn as ek hom gelukwens met wat hy en sy kollegas doen. En ek is terug met meer! Want waar u ook al draai, val u blomme of groen gerangskik met onberispelike smaak. Dit het amper 'n nuwe sportsoort vir my geword.
Waarom nie die kassier bedank vir haar stralende glimlag, of die busbestuurder vir sy vaardigheid in die ry van sy enorme masjien ... en begroet word deur 'n "Gee, niemand het my dit ooit gesê nie" of soortgelyke opmerking wat onderstreep hoeveel ons as vanselfsprekend aanvaar wat baie Dit behels dikwels 'n geweldige persoonlike belegging in moeite, geduld, intelligensie, soms moed, uithouvermoë en soveel ander eienskappe.
Ja, ons het dit kortliks uitgespreek vir versorgers en ander helpers gedurende die periode van opsluiting, en dit was wonderlik, maar die persoonlike aanraking van u glimlag, die opregtheid van u stemtoon, die diepe onuitdruklike dankbaarheid wat u diep in u hart voel ... . Dit alles kan slegs uit persoonlike kontak kom. Hierdie mini-goeie dade wat u saai soos die klein wit klippies van Hans en Gretel sal nie net die dag verlig nie, en waarom sal u nie die week of selfs die lewe van die persoon wat u aanspreek nie, maar dit sal u ook 'n sagte en diep vreugde gee wat jou net soveel sal verryk.
En waarom nie verbeeldingryk wees nie, gebruik treffende beelde wat die betrokkenes miskien jare kan onthou? 'Ek gee jou die Michelin-restaurantgids-topbeoordeling' of 'Ek sal al my vriende sê om te kom koop 'n pasteie' (let op lesers wat my dalk in Veyrier besoek, waar ons 'n wonderlike bakker het!)
Hierdie praktyk kan die lewe verander van 'n gesin of egpaar wat in die moeilikheid beland, of selfs krake ontwikkel, 'n werkplek wat deur spanning, verveling of roetine en soveel ander situasies verswak word.
Dus - die bal is in jou baan ...
Om vriendelikheid uit te spreek ...
Die volgende is 'n uittreksel uit 'n seën in 365 Seëninge om myself en die wêreld te genees:
Ek seën myself in my vermoë om oop te bly vir die ontelbare geleenthede in my lewe om liefdevolle vriendelikheid uit te spreek: om my sitplek op te gee of die tas van 'n bejaarde burger te dra, 'n vriendelike woord van waardering te sê aan die supermarkkassier vir haar glimlag, omruil 'n paar woorde met 'n hawelose bedelaar eerder as om anoniem 'n bietjie verandering te gee en aan te jaag - en die duisend ander geleenthede waarmee my lewe geniet word.
Ek seën myself in my vermoë om te sien dat elke daad van goedhartigheid ook 'n geskenk aan myself is, my hart se uitreiking verbreed, die gebruik van my tyd dikwels versag, my bewustheid wek, my met stil vreugde vul en my veral leer om myself te sien in my suster of broer. Want ons sal ons bure waarlik liefhê net wanneer ons hulle herken as die weerspieëlde beeld van wie ons is.
Ek seën myself in my vermoë om my ingebore liefdevolle vriendelikheid teenoor die hele natuur uit te spreek: om te vermy om op die mier of die vlieg op die grond te loop, om die muskiet te spartel waarvan die klipgooi my mal maak, om die geboë narcis op te lig en neem die tyd om dit met 'n klein stokkie te ondersteun, om 'n graf vir die gevalle mossie te grawe, want dit is vir my sinvol, om ruimhartig te skenk aan 'n spesifieke aktiwiteit wat daarop gemik is om 'n dringende of belangrike omgewingskwessie te ondersteun, om met 'n kooihond te praat lyk so desperaat vir 'n vriendelike woord.