Op die plek se kuierstoepie wag ‘n eenoog Pekingese brakkie ons in. Hy het ‘n geel rubbereendjie in sy bek en hy vra dat ek dit moet gooi. Ek doen dit. Sy naam is Tau en hy behoort aan die vriendelike restaurantbestuurder / kroegingenieur. Sy vertel dat ‘n spelery met haar kat, Tau sy oog gekos het. Tau kuier die hele tyd saam met ons, nie naby genoeg om lastig te wees nie, maar tog naby genoeg om oulik te wees.
Sy vertel dat dit oorspronklik die perdeplot se stalle was en sy wys ons die hoefysterspore wat destyds in die amper-droog sement van die vloer verewig is. Teen die mure hang kunstige werke wat ook die plek se naam as inspirasie gehad het.