Print View: Oor rugby en liefde... Deel 2 Cari
Chrizelle is skoon uit asem toe sy uiteindelik vir Nina inhaal. “Nina-mens, hokaai nou! Vir wat los jy my alleen by daai sexy man?” raas sy kamma kwaai. Sy’s egter verbaas om te sien hoe haar vriendin effe verbleek en dan weer bloedrooi bloos. “Het jy met Markus gepraat?” fluister-vra sy. “O ja, dís sy naam! Nee, ek het nie met hom gepraat nie, maar dit het regtig gelyk asof hy met jóú wou praat. Vir wat het jy weggehardloop?” Nina sug en skets dan kortliks wat gebeur het. Haar verjaarsdag die vorige jaar, die kuier na die tyd, haar maller as mal idee vier maande gelede. “Het jy sy nommer?” Chrizelle is amper histeries opgewonde toe sy dit hoor. “Weet jy hoe baie meisies sal hul oogtande en beste hakskoene prysgee vir sy nommer?” “Ja, Chris, ek weet! En dis juis hoekom ek dit vir myself weggesteek het, sodat ek nie wéér so ’n simpel ding loop staan en aanvang nie! Ek skaam my morsdood. Wat moet die man nie van my dink nie?” sy bloos weer. “Dat jy ’n meisie is wat weet wat sy wil hê, dis wat hy dink! Gaan praat net met hom man, wat het jy om te verloor? Hy is mos net ’n boerseun.” Chrizelle knipoog en trek haar aan die arm terug na waar Markus nog staan langs die einste perd wat sy bewonder het. Half teensinnig laat Nina toe om gelei te word. “Gaan staan net by die perd, lyk bereikbaar, maar laat die res aan hom oor,” fluister Chrizelle. “Hoe weet jy dit gaan werk? Hoe seker kan jy wees?” fluister sy onseker terug. “Want maak nie saak hóé bekend hy is nie, hy bly ’n man en ’n man sal altyd vir ’n mooi meisie kyk. Bel my as jy klaar is.” Met nog ’n stuitige knipoog en glimlag los Chrizelle vir Nina by die perdestalle.