Hierdie soort kritiek was veral gemik teen Vollenhoven se Schematische Kaarten wat in 1962 verskyn het (herdruk in Vollenhoven 2000). Daarin tipeer Vollenhoven 'n hele paar honderd denkers diakronies volgens ontologiese tipes en sinkronies volgens tydstrominge. Die Schematische Kaarten mag egter nie met Vollenhoven se metode in sy geheel geïdentifiseer word nie. Die bedoeling daarvan was - soos die titel van die werk ook duidelik stel - om slegs oorsigtelik, in een oogopslag die meer basiese gegewens oor 'n bepaalde denker te bied asook sy/haar verband met ander.
Hoewel Stoker (1951:41-42) ook wys op Vollenhoven se "ingewikkelde skematisme" en dat "die volheid van wysgerige denke meer is as 'n skema en moeilik in 'n skema saamgevat kan word", gee hy ook toe: "probleme, as logiese onderskeidings gestel, laat hulle wel in so 'n skema indeel".
Oor die "hokkie- en ettikettevrees" sê Hart (1965:11) dat dit syns insiens 'n vreemde beskuldiging is, omdat geen wysgerige historiograaf daaraan kan ontkom nie. Natuurlik moet teen 'n keurslyf gewaak word. Maar, voeg hy by: