Die vroue van Francis I - Nuut - 2022
Die vroue van Francis I
Ma, suster, vrouens, minnaresse, baie is die vroue wat deur dieselfde aanbidding omring is Francis I, 'n wonderlike koning in sy voorhof soos 'n sultan in sy Harem, wat hulle hele lewe aan hom wy. Hy het hul skenking aanvaar as 'n kind wat deur geluk bederf is. Louise van Savoy, Marguerite van Navarre, Anne de Pisseleu, Claude van Frankryk en bowenal Françoise de Châteaubriant, almal uitsonderlike vroue van 'n flambojante en gebeurtenisvolle regering.
François I en die Bretonse vraag
Afgesien van sy hoë gestalte, was Francis I 'n verfynde, intelligente en oppervlakkige man, 'n kunsliefhebber, 'n uitstekende ruiter, waardeer weelde en bowenal mooi vroue. Rondom hom fladder voortdurend 'n groep jong en bekoorlike mense vir wie hy liefdevol sy "Little Band" genoem word. Dit verhinder hom nie om die staatsake te versorg en te veg en louere in te pluk nieMarignan. Ten spyte van sy huwelik met die dogter van Anne van Bretagne, het een vraag hom baie bekommerd gemaak: hierdie konvensie, wat Brittanje 'n staat gemaak het om te eniger tyd van Frankryk te skei, het gevaar om baie ryk baronne te verloor.
Die meeste van hierdie Bretonse huishoudings behoort toevallig aan lord Jean de Laval, wat François haastig na die hof genooi het, saam met sy lieflike vrou, neef Anne van Bretagne. dit is Françoise de Foix gebore in 1475 en verloof op 11-jarige ouderdom met die welgestelde Sieur de Laval-Chateaubriand. Van jongs af het die pragtige jong meisie beloof vir haar selfgeldende karakter, haar gladde gelaatskleur, haar harmonieuse afmetings en die skoonheid van haar donker hare. Jean sal dus in 1509 met haar trou en sal gelukkig in sy graafskap Bretagne woon met sy pragtige. Tot Francis het ek van Françoise gehoor.
Die jong koning is ongeduldig om hierdie mooi dame te ontmoet wie se roem die hof bereik het, maar Jean de Laval, wat die voorliefde vir die koning vir vroue ken, sal op sy uitnodiging alleen aangaan en argumenteer oor die harde karakter van Françoise. Dit het net die nuuskierigheid van die koning gewek, wat herhaaldelik daarop aangedring het en uiteindelik sy besoek geëis het. Jean de Laval probeer toe 'n finale strategie, genaamd die Bel, het 'n brief voor die koning geskryf waarin sy vrou gevra word om die hof by te woon, waarin 'n ring ingesluit is wat daarop dui dat die ontvanger die pos moet verontagsaam as dit die ring bevat. Hierdie wanhopige poging van die man sal deur 'n koning se dienaar wat die koerierring verwyder, uit die weg geruim word, en die onvermydelike gebeur. Françoise gaan hof toe en word onmiddellik aan die koning voorgelê wat onmiddellik verlief raak.
Hy sal haar 'n hof vol hoflikheid betaal waaraan die skoonheid nie ongevoelig sal wees nie: ' Om in die koning se bed te klim, hou baie voordele in.es Sê sy vir haarself. Omdat François vinnig van sake gehou het, het sy sy minnares geword en haarself 'n fel vyand van Lverhoor van Savoy, invloedryke moeder van die koning. Om die jaloesie van die misleide man te versag, sal Francis hom die bevel van 'n verordeningsgeselskap aanbied en die broer van sy geliefde goewerneur van Milaan aanstel.
Françoise de Châteaubriant, koninklike gunsteling
In afwagting op 'n konfrontasie wat hy as onvermydelik beskou het met die baie magtige Karel V, het François I in 1520 probeer om homself met Hendrik VIII van Engeland. Vir hierdie doel sal hy 'n neutrale plek kies waar Frans en Engels oor 'n ooreenkoms kan onderhandel. Beïnvloed deur die pragtige Françoise, rig hy weelderige tente op wat versier is met tapisserieë en kosbare meubels, waar wonderlike vieringe sal plaasvind om Henry VIII te verblind.
Dit is die kamp van die goudkleed, wat so duur is dat dit die kas van die Staat sal leegmaak en gevolglik die teenoorgestelde effek sal hê as wat verwag is: Henri, verneder en woedend, sal terugkeer na Engeland en sal 'n bondgenoot met Charles Quint hê.
Louise van Savoy, baie kwaad, het die mislukking van die koning se minnares natuurlik verwyt en 'n genadelose oorlog teen haar gevoer en haar beskuldig dat sy die minnares van Bonnivet, die admiraal van die koning, was. Maar die verblinde koning sal dit ignoreer. Tydens 'n besonderse partytjie gooi 'n gas 'n vlammende handelsmerk op François se kop, wat sy lewe in gevaar stel. Hy sal uiteindelik herstel en hierdie ongeluk sal 'n inspirasie gee vir a mode wat die man van die XVI sou kenmerke eeu: die krulle van die koning is gesny, hy moes sy baard laat groei om die letsels van sy brandwonde te verberg. Al die mans van die koninkryk en van Europa sal hierdie nuwe styl aanneem.
In 1526 word Francis I, wat op pad was om Italië te verower, geslaan Pavia en deur Charles V gevange geneem word, tot Françoise se wanhoop. Louise van Savoy, haar groot vyand, sal as regent aangestel word, en haar geen ander keuse laat as om in te pak om Bretagne te bereik waar haar man haar ongetwyfeld verwelkom het nie. Daar sal 'n deurlopende en baie poëtiese korrespondensie wees tussen die twee minnaars, wat die lang maande van gevangenskap van die koning in Spanje sal versag. Nadat koningin Claude in 1524 diskreet gesterf het, sal ek saamstem om met Eleanor, suster van Karel V, te trou vir politieke doeleindes, wat onmiddellik verlief raak op hierdie so aantreklike koning.
Die tyd van mededingers
'N Swaar losprys is gevra vir sy vrylating en die koning het belowe om hom daaraan te onderwerp. Hy is in 1526 vrygelaat en teruggekeer na Frankryk, deur sy mense geprys. In Bretagne, waar die nuus bereik is, wag Françoise op 'n teken van haar geliefde, wat nie sal kom nie, en met goeie rede. Sy sal hof toe gaan om 'n vreeslike mededinger in die persoon vanAnne de Pisseleu, Hertogin van Etampes, 'n pragtige 18-jarige blonde meisie met wie sy sal moet veg om haar titel as koninklike gunsteling te behou. 'N Hewige haat sal die twee vroue teenstaan, tot die vreugde van die hofdienaars wat hulle in hierdie wedywering sal verlustig. Die koning, wat sy nuwe minnares aanbid, maar steeds vir Françoise liefgehad het, het homself erg geïrriteerd deur hierdie situasie en het tevergeefs die diplomasie gebruik om die twee gunstelinge te paai.
Geïrriteerd deur die swakheid van die koning, gewond in sy trots, verlaat Françoise die hof en keer terug na haar Bretagne. Anne, die oorwinnende gunsteling, het nie daarop gereken om daar te stop nie, en het van die koning geëis om die land terug te keer juwele aangebied aan Françoise waarop pragtige motto's gegraveer was. Die gevalle gunsteling het die juwele gesmelt en die kleinlikheid van haar mededinger uitoorlê en dit in die vorm van goue stawe aan die koning terugbesorg. Laasgenoemde, ietwat gegrief en geamuseerd oor hierdie gebaar, het die blokke teruggekeer en die saak teen die jaloerse gunsteling gedraai.
Die koning wat in 1532 belangrike sake gehad het om hom in Bretagne te vestig, sal hom tot ses weke in Châteaubriant vestig tot groot geluk van Françoise, miskien minder as dié van haar man. Ter ere van hom sal baie feeste, toernooie, jag en bankette aangebied word. Maar die koning, nadat sy sake afgehandel is, sal terugkeer na die hof waar Anne de Pisseleu op hom wag met die ongeduld wat 'n mens raai. Françoise sou Francis I nooit weer sien nie. Egter 'n paar jaar van korrespondensie tussen hierdie twee mense wat regtig van mekaar gehou het.
Jean de Laval, vir wie die koning die eer betoon het, sal baie goed met hom oor die weg kom oor vrae van politieke aard, maar wat van die betrekkinge van hierdie betwiste man met sy vrou? Uit wraak het hy na bewering hierdie vrou wat hom verneuk het, mishandel. Is dit ongesonde gerugte? Die raaisel bly op die skielike dood van Françoise in 1537. Daar was 'n gerug dat haar man, jaloers van haar, haar vermoor het. Maar het die openbare mening, wat honger is na donker en tragiese verhale, ongegronde feite uit die weg geruim? Ons sal ongetwyfeld nooit weet nie.