Perskeverbouing in Sentraal-Rusland: seleksiekriteria, die beste vroeë variëteite, beskrywing, reëls en tydsberekening van planttyd, kenmerke van landboutegnologie - Landing en versorging - 2020
Perske variëteite vir sentraal Rusland: reëls vir seleksie en verbouing
Perske (van die Latynse Prunus perrsica) is 'n plant uit die Pink-familie en behoort tot die subgenus Amandels. Perske variëteite vir sentraal-Rusland word in 'n redelike beperkte hoeveelheid aangebied. Daar is egter 'n keuse, en tans is interessante en belowende gesoneerde variëteite ontwikkel wat hulself goed bewys het as dit verbou word onder omstandighede wat ver van ideaal is.
Om die vrugteplantasies 'n stabiele gewas te gee, is dit nodig om die variëteit korrek te selekteer, met inagneming van die grond en klimaatstoestande van die gebied.
Dit is nie maklik om so 'n suidelike en termofiele kultuur soos perske in Sentraal-Rusland te bewerk nie. Rasse geskik vir verbouing in die suidelike streke, in die klimaatstoestande van die middelste strook, wortel buitengewoon selde en vries meestal in die winter. Boonop het die vrugte op bome van hierdie variëteite nie tyd om in 'n kort somer heeltemal ryp te word nie. Om hierdie redes word dit aanbeveel om voorkeur te gee aan gesoneerde perskevariëteite en plante op winterharde voorrade. Daarbenewens is 'n goeie opsie om saailinge onafhanklik van die sade van die sterkste en winterharde variëteite te verkry.
As u 'n kultivar kies vir verbouing in die middelste baan van ons land, is dit baie belangrik om die tydsberekening van die vrugtigheid van perske duidelik te maak. Dit is verkieslik om die vroegste ryp en ondergroot variëteite van hierdie vruggewas te kweek. Dit is raadsaam om ten minste 'n paar perskebome op die terrein te plant, wat sal bydra tot die bestuiwing van plante.
Daar moet onthou word dat die verbouing daarvan in die middelste baan, ongeag die perskevariëteit, altyd gepaard gaan met die streng nakoming van landboutegnologie en die verpligte beskutting van vrugtebome vir die winterperiode.
As 'n reël word vroeë ryp of middel-vroeë perskevariëteite vir sentraal Rusland gekies. Tans kweek tuiniers aktief verskillende baie vroeë rasse.
Middel-seisoen variëteite is ook gewild onder tuiniers en is in aanvraag vir verbouing in die middelste baan van ons land. Sulke variëteite is gesoneer, belowend vir persoonlike verbouing, maar benodig skuiling van hoë gehalte vir die winterperiode.
Kenmerke van groeiende perskes (video)
Perskebome word geklassifiseer as fotofiele plante, wat terselfdertyd onderskei word deur lae eise aan grondaanwysers. Om 'n volle oes te verkry vir die aanplant van perskesaailinge, word dit aanbeveel om die gebiede wat deur goed belugte gronde met 'n lae suurgehalte voorgestel word, toe te deel.
Dit is baie belangrik om perske te kweek in gebiede beskerm teen die wind en maksimaal deur die son verlig word. Die beste opsie is om perskebome aan die suidekant van enige kapitaalstruktuur op 'n persoonlike erf te verbou. Perskes kan nie geplant word waar tuingewasse soos aarbeie, nagskerm en waatlemoene vroeër gegroei het nie.
Dit word aanbeveel om die perske-saailinge in Sentraal-Rusland vroeg in die lente te plant totdat die knoppe op die plant geswel is. By plant in die herfs het 'n beduidende deel van die saailinge nie tyd om te akklimatiseer en heeltemal wortel te skiet nie, wat in die lente vries van hout en knoppe veroorsaak, en dit kan ook die dood van onvolwasse plante veroorsaak.
Daar moet vooraf plante geplant word, en die grond op die terrein met humus verryk word in die hoeveelheid 7-10 kg, houtas - 0,35 kg, en ook minerale bemestingstowwe byvoeg:
stikstofbevattende - 100 g;
aartappel - 100 g;
superfosfaat - hoogstens 200 g.
Die standaardafstand tussen aangeplante bome is ongeveer drie meter. Die perseel vir die enting van perskesaadjies moet ongeveer 7-10 cm verdiep word. Na planttyd word volop water gegee met 'n vloeitempo van minstens 30 liter water vir elke plant. Dit word aanbeveel om die aangeplante bome onmiddellik na plant van patogene en parasiete te behandel. Dit is raadsaam om die grond in amper-stam sirkels met humus te bedek of met organiese deklaag te bedek.
As 'n reël, is die versorging van aangeplante plante nie moeilik vir ervare sowel as beginners tuiniers nie. Die volgende stel maatreëls word aanbeveel:
veral goeie en volop water, maar sonder stagnasie van water, is nodig vir vrugdraende plante tydens blom, sowel as tydens die vrugvorming;
topbemesting van vrugtebome moet jaarliks ​​uitgevoer word, en bemesting rondom die hele omtrek van die wortelstelsel van die plant;
Op die stadium van vrugvorming moet volwasse plante twee keer per maand met potas kunsmis gevoer word;
Na natmaak en reën is dit nodig om die grond in vlak sirkels vlak te los, wat die vorming van grondkors sal voorkom.
Van groot belang is die korrekte en tydige snoei van vrugtebome. Vir normale ontwikkeling en oorvloedige vrugtigheid, moet perskebome in die middelste sone van die vorm van 'n bak of struik gevorm word. In die lente moet hoogstens vyf vrugdraende takke en ongeveer drie nuwe lote op vrugtebome oorbly.
In die winter moet die plant op die grond gebuig word en van 'n hoë gehalte, maar asemhalende skuiling voorsien word, wat teen ryp sal beskerm, maar nie die lote sal laat smelt nie. Aan hierdie basiese vereistes van landboutegnologie, en in Sentraal-Rusland, kan u 'n goeie oes van heerlike suidelike kaggels kry.
Copyright 2020 \ Aanlyn-joernaal van plante \ Perske variëteite vir sentraal Rusland: reëls vir seleksie en verbouing