Kan katte mayonnse eet? (I'll never let you do that agn!) - Kan katte mayon eet - Inligting - 2022
Kan katte mayonnse eet
Kan katte mayonnse eet? (Ek sal jou nooit toelaat om dit te doen nie!)
Onthou jy dat jy 'n kind was en 'n kosskrik gehad het? Soos "die keer toe my suster die hele pakkie grondboontjiebotterkoekies geëet het omdat sy die blikkie onderstebo op die toonbank gesien het … en sy kon sien dat die pakkie reeds oopgemaak is. Of die keer toe ek besluit het om 'n proe te neem van die hoendernuggets wat in die mikrogolf gesit word. Dit is net soos vleis gaargemaak en geproe en die panery het 'n bietjie vaal geproe."
Dit was toe ek geleer het dat alle kosse nie gelyk geskape is nie.
Ons sou hierdie selfde storie keer op keer hoor agn. Toe die mikrogolf afgeskakel is, het die kos afgekoel en meer soos 'n steak as 'n hamburger geword.
Katte is soos kinders op hierdie manier. Soos daardie kosse, smaak hulle 'n bietjie en eet dan die res. Ons moes 'n manier uitvind om te verhoed dat daardie kos so aanloklik is. Ons het hulle dus in die spens gesit en seker gemaak ons ​​het die kasdeur toegemaak en net klein hoeveelhede op 'n slag uitgebring.
Dit was 'n redelik eenvoudige oplossing, totdat ons nuutste lid ons lewens betree het.
Ek het 'n oproep van my ouers gekry op my herdenking. Hulle was by 'n vriend se huis en die kinders se oppasser het gebel om te sê dat sy 'n katjie gekry het wat sy dink 'n goeie toevoeging tot die gesin sou wees. 'n Paar vrae en ek het ingestem om na die dier te kyk en met die eienaars te praat.
Ek het nog nooit 'n kat gepleeg nie, maar ek het gedink dit sou 'n goeie manier wees om die gesin te help. Jy weet, bly besig en help. Ek het geweet dat ek dom was, aangesien ek geweet het dat ek geen plek in die huis het vir 'n kat nie, maar ek het gedink dit sou 'n wonderlike geleentheid wees om te leer hoe om vir een te sorg.
Ek het die katjie gekry, ek het dit huis toe gebring, en binne 'n week het ons haar in die badkamer gehad. Vir 'n rukkie het dit gelyk of ons 'n kat het om by ons nuwe badkamer te pas, maar toe verdwyn sy en dit is nooit agn gesien nie. Ons was so hartseer. Ons sou vir mekaar sê dat ons net gehoop het dat ons haar nie in ons slaap sal verloor soos so baie katte doen nie.
Ons is meegedeel dat die laaste keer dat iemand haar gesien het, die dag was dat ons haar huis toe gebring het.
Ons het 'n groot besluit geneem om 'n kat te kry, en ons was so gelukkig daarmee, maar dit was skielik tyd vir ons om te oorweeg of ons haar aanhou of nie. Ons het besluit om te wt totdat sy 6 maande word voordat ons dit oorweeg het om haar vir altyd te hou.
Ons kon nie uitvind hoekom die kat nooit daar was nie en wanneer ons haar sou sien, het sy weggekruip. Ons was so deurmekaar dat ons geen ander keuse gehad het as om haar veearts toe te bring vir bloedwerk nie.
Ons is meegedeel dat sy 'n genetiese probleem met haar het wat haar vatbaar vir siektes sou maak, so die veearts moes 'n paar toetse doen. Maar voordat sy die toetse afgelê het, het sy na ons gekyk en toe weggekyk. Ek het toe geweet die bloedwerk gaan terugkom met slegte nuus.
Die eerste ding wat hulle sd was dat sy 'n genetiese afwyking gehad het wat veroorsaak het dat haar liggaam die stres van geboorte moes hanteer. Die kat was gestres, so haar niere was 'n gemors. Sy het 'n urienweginfeksie gehad, so dit was baie erg.
Vir 'n rukkie het sy goed geëet, maar ek is meegedeel dat sy nie baie honger was nie. Ons het so hard probeer om haar te voed, maar op die ou end het sy opgehou eet. Dit was 'n moeilike, moeilike besluit, maar dit was die regte besluit vir ons om te neem.
Oor die volgende paar weke het sy beter en beter geword.
Ons het haar op 3 maande gaan laat steriliseer. Ons het na die plaaslike veearts gegaan en ek wou haar nie dadelik laat spuit nie, want ek het nie geweet wat die veearts vir my sou kon sê nie. Ek het net gevoel ek moet haar neem om gesteriliseer te word, so ons is na 'n groter hospitaal.
Die veearts het 'n klomp bloedwerk gedoen en sy was goed. Hulle wou dadelik die operasie doen, maar ek het gesê dat ons 'n bietjie wou wt en ek het 'n nuwe werk gehad. Ons het gewet tot sy 6 maande was en moes wt agn. Ons het uiteindelik nie hospitaal toe gegaan nie.
Toe sy amper 6 maande was, het ons haar na 'n kliniek gebring. Ons moes vir so 'n uur en 'n half wt terwyl hulle haar skoongemaak het en die spay gedoen het.
Dit was so gaaf om te sien hoe sy skoongemaak word vir 'n operasie. Hulle moet haar maag skeer en haar skoonmaak. Hulle het 'n blou kleurstof op haar tong en aan die binnekant van haar wange gesit om seker te maak sy lek nie. Toe het hulle die operasie gedoen.
Sy het puik gevaar. Sy was 'n trooper deur dit alles. Ons het uiteindelik na 'n kleiner veearts by die huis gegaan vir opvolg.
Ons het na die klein veearts gegaan omdat hy die veearts was wat ons vertrou het en haar geken het. Ons het op 'n Woensdag gegaan en is meegedeel dat haar steke teen Donderdag sou uitkom.
Donderdag het gekom en gegaan, ons het heeldag ge-wt, maar steeds geen steke nie.
Vrydag is ons terug na die klein veearts en sy het haar steke uitgehaal. Dit het gelyk of sy goed doen met hulle wat uitkom en net daarna eet.
Sy moes nog skoongemaak word en die steke op haar maag moes oorgedoen word. Toe ons terugkom by die klein veearts, het die verpleegster net vir ons gesoek om in te loop. Sy het haar steke laat verwyder en haar maag tot op die vel geskeer en was gereed om die steek te verwyder.
Toe ons terugkom, het ons 'n bietjie van 'n verrassing gekry. Haar steke was nie weg nie. Die verpleegster het probeer om hulle uit te kry, maar hulle was baie moeilik om uit te kry. Sy het dus 'n verdovende medisyne opgesit en probeer om hulle uit te kry.
Sodra sy begin om hulle uit te kry, het sy geskree en gehuil en probeer om haarself weg te klou. Op hierdie stadium het ons albei besef wat besig was om te gebeur. Ons het 'n noodgeval gehad met 'n klein dier en niemand was daar om haar te help nie. Ons het uiteindelik die veearts gebel en net haar hulp in ongeveer 5 minute gekry.
Die probleem was dat sy nie daaruit kon kom nie. Sy het geklou om weg te kom en wou nie dat ons die eerste steekverwydering doen nie. Dit was 'n baie lelike toneel, maar ons kon dit regkry.
Sy het 'n paar dae later weer 'n operasie gehad. Die veearts het gedink sy is waarskynlik allergies vir die steke. Sy moes ook 'n paar bykomende medikasie kry voordat sy huis toe kon gaan.
Sy was so 'n lieflike meisie. Ons kon net nie agterkom hoekom sy hierdie reaksie op die verdowende medisyne gehad het nie. Ek weet nie of sy sedertdien nog operasies gedoen het nie. As sy dit doen, weet ek dat ek nie in die kamer wil wees nie.