AFRIKAANSE OPSOMMING: Elsa Joubert het aanvanklik bekendheid verwerf vir haar reisverhale oor veral Afrika uit die vyftigetjare. Sy is in die tekste nie slegs toeristies ingestel op die wetens- en besienswaardighede van die Iande wat sy besoek nie, maar toon, naas 'n omvattende kennis van die geskiedenis, ook aandag vir die intiem menslike doen en late. Ons wag op die kaptein (1963) het haar naam gevestig as opspraakwekkende romanskrywer oor Suider-Afrikaanse temas. Ook Missionaris (1988) en Die reise van Isobelle (1995) is op herkenbare gegewens gebaseer en plaas geskiedskrywing op 'n subtiele manier in die soeklig. In hierdie tekste tematiseer en problematiseer Joubert die geskiedskrywing, wat volgens haar tekortskiet om 'n oortuigende beeld te gee. Foto's, opgetekende visioene of andersoortige weergawes van 'n werklikheidsbelewing bly steeds representasies. Deur die_ proses van fiksionalisering (soos in 'n roman) kom minstens "'n waarheid" aan die lig, maar dit bevestig terselfdertyd die eensydige en relatiewe aard van die gekanoniseerde geskiedenis. Deur hierdie kritiese blik op die status quo en die gekanoniseerde wit geskiedenis, wat onder andere weens die druk van die anti-kolonialisme ontstaan bet, sluit Joubert haar aan by skrywers soos Jan Rabie en Andre P Brink se opposisie teen Apartheid en versugting om by te dra tot die totstandkoming van 'n miwe Suid-Afrika. In Die reise van lsobelle lewer Joubert, deur die gebruik van karakters in 'n familiegeskiedenis, kommentaar oor die wyse waarop mense geraak en gevorm word deur bulle konteks. Die skryfster ironiseer deur die gebruik van Leonora as skeptiese verteller, fokalisator en manipuleerder, byvoorbeeld die vaste oortuigings van die patriotiese Josias en Agnes en gee sodoende 'n kritiese blik op polities-ideologiese vraagstukke. Die liefdesverhouding tussen Belle as groepsgebonde Afrikanermeisie en die vir haar interessant-vreemde Indiese Hussein Badir wat op sy dood uitloop, illustreer die tweespalt wanneer rassistiese vooroordele bots met eie ervaring. Leo dien as voorbeeld van vryheid en hoop wat gepaardgaan met die losbreek uit konvensionele politieke oortuigings. Verskillende soorte reise kan in samehang met die · karakters onderskei word, naamlik fisiese, letterlike reise, geestelik-godsdienstige reise en politieke reise. Hierdie familiegeskiedenis word uiteindelik eksemplaries van die Afrikanersamelewitig se emansipasie of reis van 'n patriargale tot 'n vrye, onafhanklike tipe leefwyse.