Wat is die samelewing? Die vraag is eenvoudig, maar dit is nie maklik om te beantwoord, want die konsep is baie wyd en is albei gebruik in sosiologie en sielkunde, politieke wetenskap, ekonomie, geskiedenis, wet. En elkeen van hierdie wetenskappe benader hierdie definisie, vir sy deel, en daarom gee sy eie interpretasie. Kom ons probeer om die tekens van 'n samelewing te identifiseer uit 'n groot kaleidoskoop van teorieë en definisies. So ...
Die eerste tekens van die samelewing - die totale oppervlakte. Hierdie soort van fisiese ruimte, waar daar 'n verband en hul ontwikkeling (soos tussen sosiale gemeenskappe en tussen individue). Geografiese ligging saam met klimaat aansienlik beïnvloed en tradisies, en op die lewenstandaard, en op die waarde geaardheid. Dit is belangrik om te verstaan dat die gebied was nie altyd 'n teken van 'n samelewing. Ons voorouers, wat baie eeue gelede geleef het in die grotte, dikwels verander hul plek, wat bewoon word deur (leefarea). Maar die samelewing reeds bestaan het toe, soos reeds 'n paar algemene ooreenkoms opgespoor en in die optrede: met hulself warm te by die vuur, gejag saam. Hier is dit moontlik om te praat oor 'n sekere stel van interaksie en onderling optrede - of liewer, die begin van die ontwikkeling van sosiale kultuur. Dit is ook tekens van die samelewing.
Natuurlik, vandag hierdie sosiale struktuur is anders: interaksie sosiale gemeenskappe, sosiale instellings, gevestigde verhoudings. Daar is 'n afdeling in sosiale groepe met soortgelyke eienskappe en dieselfde belangstellings: die middelklas, die armes, boonste klas (of studente, pensioenarisse, dokters, werkers). En elke gemeenskap het 'n spesiale sosiale, individuele, voer inherente funksies om hom. Byvoorbeeld, die werkersklas funksies lê in die produksie van sekere goedere, is die politieke elite beset deur politieke beheer van die samelewing, studente te begelei om kennis, die dokters help om pasiënte. En hulle is almal interafhanklik. En reguleer hierdie verhoudings sosiale instellings van familie, opvoeding, eiendom, regering, vervaardiging, kultuur en godsdiens.
Elke sodanige sosiale instelling in die rol van regulering van verhoudings tussen individue en sosiale verenigings in hul lewe.
Instelling van die gesin, byvoorbeeld, reguleer die verhoudinge tussen familie en die huwelik, die instelling van die staat - politieke verhoudings. En die interaksie van al hierdie instellings bepaal multifunksionele en 'n gemeenskaplike gebied. Deur die verdeling van arbeid word uitgevoer sosialisering van die individu, dit verseker kontinuïteit van waardes met kulturele norme.
Sosiale verhoudings is uniek afhanklik van die posisies beset deur sosiale gemeenskappe, hul funksionele betekenis. In 'n totalitêre samelewing, byvoorbeeld, die instelling van die staat is oorheers deur die instelling van hulle wil. Die regerende elite betref hul eie belange en dus oortree die belange van alle ander gemeenskappe. In dieselfde sosiale verhouding heers relatiewe stabiliteit (stabiliteit). Hulle weerspieël die sosiale situasie van interaksie gemeenskappe (die balans van die klas magte), en verander dit met die verandering van regulasies (sosiale status).
Die volgende simptome samelewing - outonomie met selfgenoegsaamheid.
Outonomie impliseer die moontlikheid van self-regering. As 'n reël, die samelewing het sy eie geskiedenis, stelsel bestuur, grondgebied en in staat is om hul eie sosiale netwerke te skep, die integrasie van inkomende sosiale gemeenskappe. Dit moet selfgenoegsaamheid - die moontlikheid van selfregulering, sonder verdere ingryping van buite: die kontinuïteit van hul kultuur, die voortplanting van die bevolking, die behoeftes (en geestelike en materiële) al die lede wat deel uitmaak van hierdie samelewing te verseker.
Outonomie met selfgenoegsaamheid - die konsep is ver van abstrakte. Daarbenewens is dit miskien die belangrikste kenmerke van die samelewing. Die afwesigheid van die moontlikheid van self-sal noodwendig buite ingryping vereis.
Sosio-kulturele eenheid, of gemeenskaplike kultuur - dieselfde tekens van die samelewing. Maar nog steeds verduideliking hier nodig. Komplekse sosiale stelsels met verskillende etniese, godsdienstige en ander gemeenskappe (VSA, Rusland) gemeenskaplike kultuur as sodanig is 'n bietjie verdraai. Daar sal reg verstaan die proses gemeenskaplikheid wat verenig integrasie. Die belangrikste tekens van die teenwoordigheid van sosiale en kulturele eenheid lê in 'n gemeenskaplike taal, sosiale instellings, die eenheid van morele waardes (ons - die Russe), die eenheid van die gedragspatrone.
In die sosio-kulturele eenheid lê 'n groot integrasie van krag, wat die vermoë het om die sosialisering van nuwe generasies gee.