Matteus 27:45-50 Die trein na die hel.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Lyding van Christus Matteus 27:45-50 Die trein na die hel.
Die trein na die hel
Etty Hillesum, 'n Hollandse Jodin het 'n boek geskryf met die titel 'Treine na die hel'. Sy het tydens die Tweede Wêreldoorlog geleef en is, saam met baie ander Jode, soos vee wat na die slagpale op pad is, deur die Duitsers in treintrokke gestop om gebring te word na plekke van uitwissing, soos byvoorbeeld die baie berugte Auschwitz.
Hierdie treine, broers en susters, was inderdaad treine na die hel. Jong ma's met babatjies, kinders, ou mense, almal is ingeprop in kaal goederetrokke, en dan moes hulle so vir dae, soms vir weke, met die absolute minimum om te eet en te drink, probeer oorleef.
Sy vertel hoe sy moes aanskou hoe kinders van hulle ouers geskei word, meestal op die wreedste manier denkbaar: die ouers moes self besluit watter van hulle kinders mag saam met hulle gaan — en dus nog vir 'n kort tydjie bly leef — en watter onmiddellik deur die soldate tereggestel moes word. As die ouers nie hierdie verskriklike keuse kon of wou maak nie, is al hulle kinders net daar en dan voor hulle oë doodgemaak.
Dit is daarom geen wonder, broers en susters, dat baie mense gesê het dat, in vergelyking met Auschwitz, die hel maar eintlik 'n piekniek is. 'n Trein na Auschwitz, 'n trein na die hel, was 'n trein na 'n plek erger as die hel.
Wat is hel, broers en susters? Dit is eintlik so 'n lelike woord. Maar ek dink dat dit wat Etty Hillesum, en dié saam met haar deurgemaak het, kwalifiseer nogal om as 'hel' beskryf te word. En ek glo (en weet ook) dat baie ander mense ook kan getuig van 'n tydperk van 'hel' in hulle lewens. 'n Tydperk waarin dinge erg en woes was.
Maar wat is hel, broers en susters? Dit is daardie plek, sê ons gewoonlik, waar die ongelowige mense gaan opeindig, 'n plek van vlam en vuur en swael en verterende vlamme. Maar dit is ook seker die swaarkry wat mense hier op aarde beleef.
Wat sou hierdie woorde wat ons Sondag vir Sondag in die geloof saam sê beteken? Sou dit beteken dat die hel iewers onder die aarde moet wees, dat Jesus afgegaan het na 'n baie warm plek êrens hieronder toe Hy ter helle neergedaal het?
Ek dink nie so nie. Ek dink wat ons hieroor moet sê — en ek sê dit met die grootste eerbied — is dat Jesus met sy geboorte al op die trein na die hel gelaai is. Een ding moet ons baie goed besef : Jesus is God, ewige en almagtige God. Vir Hom om as mens gebore te word, was hel gewees (lees gerus Fil 2). Ons teken mooi prentjies van die skattige babatjie met sy stralekransie wat snoesig in 'n mooi krippie vol glinsterende strooi lê. Maar sy geboorte kan ook anders verstaan word: vir die ewige en heerlike God was dit 'n vernedering om 'n mens te word, om vanuit die hemel te tree en hierdie morsige wêreld in te kom in die gestalte van 'n mens, 'n swak en 'n nietige mens. Met ander woorde, wanneer Jesus in Bethlehem gebore word, word Hy gelaai op die spreekwoordelike trein na die hel!
En dit, broers en susters, was maar die begin, sy geboorte was maar net stasie nommer een op sy lydensweg. Daar was nog baie ander stasies, elkeen baie erger as die vorige een wat vir Hom gewag het. Jesus word verwerp deur sy eie mense. Een uit sy binnekring, sy dissipels, lewer Hom uit aan die Romeine vir net 30 silwerstukke, 'n ander dissipel draai sy rug op Hom en sê: 'Ek ken hom nie'. Hy word onregverdig verhoor, en onskuldig ter dood veroordeel. Stasie vir stasie gebeur dit. Hy word met 'n sweep geslaan, gespot, mense spoeg op Hom, hulle kap Hom met spykers aan 'n kruishout vas, gee Hom asyn as Hy dors word, en dan sterf die mens Jesus een van die aakligste en wreedste dode wat nog ooit deur die mens bedink is.
Om van God verlate te wees, broers en susters, dit is hel. Dit is waarnatoe Jesus vanuit die hemel neergedaal het, na 'n toestand waar Hy, self God, absolute godverlatenheid beleef. En hoekom, hoekom doen Hy dit? Hy doen dit sodat u en ek, sondaarmense, al kry ons ook hoe swaar en hoe seer in hierdie lewe van een ding seker kan wees en aan hierdie een stukkie troos kan vashou: Jesus Christus, ons Verlosser, het ons van die hel, van die pyn en die benoudheid en die verskrikking van die hel verlos.
Elizabeth Kubler-Ross, 'n Amerikaanse geneesheer wat spesialiseer in sterwensbegeleiding, ook die begeleiding van kinders wat sterf, vertel hoe sy een keer 'n vernietigingskamp in die Tweede Wêreldoorlog in Madja-nek (in Pole) besoek het. Veral kinders is daar aangehou en uitgewis. Sy sê dit het haar opgeval hoeveel prentjies teen die mure uitgekrap was, as 't ware die kinders se laaste boodskappe aan die wrede wêreld waarin hulle vir 'n kort tydjie was. Verstommend was dat een iets oor en oor op die mure van al die barakke geteken was: 'n skoenlapper. 'n Skoenlapper, sê Kubler-Ross, van die kinders se hunkering om uit hulle hel uit weg te kan kom, om soos 'n skoenlapper vry te kan wees, vry te wees om te kan fladder uit oor die mure van daardie verskriklike plek waarin hulle vasgevang was.
Maar, op grond van dit wat Jesus aan die kruis gedoen het, op sterkte van dit wat Rom 8:31 vir ons sê, het ek vanoggend die ongelooflike voorreg om vir ons almal te kan sê: die hel, ook die hel wat die lewe soms in 'n mens se lewe kan wees, het nie 'n kans om ons van die hemel af weg te hou nie! Die hellevaart waarop ons na regte sou moes wees, word van ons af weggeneem deur dit wat Jesus aan die kruis vir ons gedoen het. Jesus se hellevaart waarborg ons hemelvaart.