Verskeie relevante debatte oorheers tans die diskoers in Suid-Afrika. Dit sluit in grondhervorming, geweldsmisdaad, gay lidmate in die NG Kerk, bendegeweld en die ekonomiese moontlikhede van ons land.
Soos dit gaan in debatte, is daar vele kante aan ’n saak. So is daar ook vele menings. Hierdie elemente is, onder meer, noodsaaklik om ’n debat gesond te hou en om dit te stimuleer.
Dit lyk egter soms asof ons debatte, menings en verskille ’n noodsaaklike element kortkom – om mekaar met die nodige (mens-)waardigheid te hanteer.
Een was die gesprekke by ’n onlangse huiskomiteekamp van die Universiteit Stellenbosch, waar ’n diverse groep pas verkose studenteleiers saam probeer soek (het) na nuwe moontlikhede vir hul studentegemeenskap. Universiteitskoshuise is mikrokosmosse van die land en word ook beïnvloed deur plaaslike en globale diskoerse.
Die tweede belewenis was op Gansbaai, waar ds. Dirk van Dyk se tyd as dominee van die plaaslike NG Kerk tot ’n einde gekom het.
’n Mens sou verwag dat ná jare in die bediening daar ander dinge moes wees wat die dominee kon herroep. Maar as ’n mens mooi daaroor nadink, is dit verstaanbaar – om met mense te werk, beteken dat jy jouself moet verstaan en moet vind. Maar bowenal ook dat jy hul (mens-)waardigheid moet erken.
As ek kyk na die debatte tans, is dit dalk hierdie element wat die gesprekke verder laat vorder. Net dalk is dit die toets wat ons debatte moet slaag om werklik ’n positiewe uitwerking te hê.