Bybelstudie - 3. Die Eise van Dissipelskap
Bybelstudie - Leer ken die Woord van God	HomeTuis	Patmos Briewe... stel julself op die proef.	Heiligmaking...laat ons die heiligmaking in die vrees van God volbring	The Kingdom of SatanNew book! Getting to know the adversary …	Help Mekaar	Home3. Die Eise van Dissipelskap
Die Eise van Dissipelskap	Written by Johan Malan	Dissipelskap en heiligmaking is sinonieme. Hierdie twee begrippe behels reiniging en afsondering vir die diens van die Here. Dit berus op ‘n ooreenkoms waarin beide die ontvanger en die Gewer aan bepaalde voorwaardes verbind word. Die ontvanger moet homself verloën en sy kruis opneem, terwyl die Gewer beloof om aan sy dissipel die instaatstellende krag van die Heilige Gees te verleen. Die doel met hierdie ooreenkoms is om die evangelieboodskap deur getuies van Jesus te laat uitdra sodat die koninkryk van God op aarde deur die redding van siele uitgebrei kan word.
“En [Jesus] sê vir almal: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis elke dag opneem en My volg. Want elkeen wat sy lewe wil red, sal dit verloor; maar elkeen wat sy lewe om My ontwil verloor, hy sal dit red. Wat baat dit ‘n mens tog as hy die hele wêreld win, maar homself verloor of skade aandoen? Want elkeen wat hom skaam vir My en my woorde, vir hom sal die Seun van die mens Hom skaam wanneer Hy kom in sy heerlikheid en dié van die Vader en van die heilige engele” (Luk. 9:23-26).
In Lukas 14:27 sê die Here Jesus: “En elkeen wat sy kruis nie dra en agter My aan kom nie, kan my dissipel nie wees nie.”
Daar moet dus ‘n bepaalde kosteberekening vir dissipelskap gedoen word. Nadat ‘n persoon vir Jesus Christus as Verlosser aanvaar het en wederbaar is, word hy uitdruklik met die eis van dissipelskap gekonfronteer. Dit behels ‘n verloëning van die self wat die eie-ek, of die ou, sondige natuur van die mens is. Dissipelskap kan eers ‘n werklikheid word nadat die kruis van selfverloëning opgeneem is. In reaksie hierop sal die Here só ‘n persoon met die instaatstellende krag van die Heilige Gees vir sy taak toerus en vervul. Dit is belangrik dat elke gelowige die stap van dissipelskap of heiligmaking reg verstaan en dit ook daadwerklik sal beleef. Dit was die kern van Andrew Murray se prediking in Wellington toe daar meer as 100 jaar gelede herlewing onder kinders van die Here in sy gemeente uitgebreek het. Deur die werking van die Gees is lou, biddelose, kragtelose en onaktiewe Christene in brandende getuies vir die Here Jesus omskep. Spesiale bidure is gehou en dit het ‘n groot evangelisasie-ywer by die aanwesiges geskep. Hierdie herlewing het vinnig na ander gemeentes versprei. Die begin daarvan was onder Christene wat hulleself aan die eise van ware dissipelskap onderwerp het.
Dit is duidelik dat die meeste Christene in hierdie moderne eeu nie die volle implikasies van dissipelskap en heiligmaking besef nie. Baie van dié wat dit wél begryp en hulle ook daarvoor beywer, slaag nie werklik in hulle doel nie. Dit is dus nodig om weer die Bybelse grondbeginsels daarvan te verduidelik.
Dissipelskap behels ‘n kontrak tussen twee partye – daar is sekere dinge wat die ontvanger moet doen, en ook sekere dinge waartoe die Gewer Homself verbind. Die ontvanger is die voornemende dissipel: dit is die persoon wat die Here deur die krag van die Heilige Gees wil dien. Die Gewer is die Here Jesus wat gevolg en gedien moet word.
Verpligting van die ontvanger
Die opdrag aan die volgeling van Jesus is duidelik: “As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis elke dag opneem en My volg.” Eerstens moet die wil by jou aanwesig wees om die Here Jesus te dien en te volg. Jy moet ‘n wilsbesluit neem