van wet en orde. hiermee sal hy die slinkse demagoë troef, Die digter bid net met “skamele gebiedstameling” sy “nabootsing van nagmaal onder die hemp”, maar hierdie soort bid kan wel die “vlugwete van son as ster”, m.a.w. die gang van tyd en die onafwendbaarheid van verganklikheid, verdoof. Poësie is vir alle mense en nie beperk tot ivoortorings nie, of in Mario se woorde: Poetry doesn’t belong to those who write it; it belongs to those who need it. ‘n Hoogtepunt in die prent is Neruda se spontane voordrag van sy werk om die beginsel van metaforiek aan die leergierige posman te illustreer. “Dit is die tyd hierdie, ja, waarin ons moet lewe; ons moet sy probleme aanpak; niemand van vroeër kan hulle vir ons oplos nie. Dit is gemeenplase die – hoef ons langer by hulle stil te staan? · Deur sy Gees onderrig die Here die gemeente (Op. 2:7).