Bybelskool » Numeri 9 – Wanneer God beweeg, beweeg die geloofsgemeenskap
Soos die eerste Paasfees die Uittog uit Egipte ingelui het (Eks. 12), só lui die tweede Paasfees die voortsit van die reis deur die woestyn na die beloofde land in – Numeri 12:1-14. Soos die wolk- en vuurkolom voorheen die kompas was op die trek uit Egipte deur die Rietsee (Eks. 13), só word dit nou ook die geval op die trek van Sinai af na die beloofde land – Numeri 12:15-23.
Wanneer die wolk optrek, was dit die teken dat die volk moes trek. Wanneer die wolk afkom, was dit die teken dat die volk moes kamp opslaan. Soos God dus sou beweeg, só moes die geloofsgemeenskap Hom getrou volg.
Die tweede Paasfees word gevier – Numeri 12:1-14
Met die viering van die tweede Paasfees was daar egter persone wat nie kon deelneem nie as gevolg van die feit dat hulle onrein was, waarskynlik weens dood in die familie. Hulle het dus gevra of hulle maar tog die Paasfees kan vier nie. Die Here het hulle verlof gegee om die Paasfees 'n maand later te vier en terselfdertyd dit 'n reël vir die toekoms gemaak as mense bv. op reis sou wees en nie die Paasfees saam met die geloofsgemeenskap kon vier nie. Dieselfde het ook die vreemdeling gegeld wat met Israel geïdentifiseer het.
In die tyd van koning Hiskia het hy ná die wegvoering van die noordryk die oorblywendes in die land genooi om die Paasfees in Jerusalem saam met die mense van die suidryk Juda te kom vier. Weens logistieke probleme het hulle hierdie reël gebruik om dit in die tweede maand van die jaar te vier (2 Kron. 30).
Wanneer God beweeg, beweeg die geloofsgemeenskap – Numeri 12:15-23
God se teenwoordigheid in die wolk- en vuurkolom het 'n bevestigende en begeleidende rol gehad. Aan die een kant het dit die volk verseker van sy teenwoordigheid. Gedurende die dag kon hulle die wolk op die Tabernakel waarneem. Gedurende die nag was dit soos vuur.
Aan die ander kant was die optrek van die wolk van die Tabernakel af die teken dat hulle verder moes reis. Dit was dus hulle begeleidende kompas. Wanneer die wolk weer afgekom het, was dit die teken dat hulle moes kamp opslaan. Wanneer God dus beweeg het, het die geloofsgemeenskap agter Hom aan beweeg. Wanneer God tot rus gekom het, het hulle Hom daarin nagevolg en kamp opgeslaan. Dit was soms korter – 'n paar dae of 'n maand – en soms langer – tot 'n jaar lank by tye.
Psalm 105:37-45 brei uit oor die vertroue wat hierdie vuurwolk by die volk geskep het, ook as 'n boodskap aan die nasies. Jesaja 4 gebruik ook die beeld van die vuurwolk om die herstel van God se teenwoordigheid by sy mense ná die oordeel te beskryf.
1. Die Paasfees van die OT word vervul in die nagmaal van die NT. Jesus sterf doelbewus as ons Paaslam die Vrydag op die Paasfees waarvan die nagmaal die vorige aand een van ons sakramente geword het. Daarom vier ons nie meer die Paasfees nie, maar wel die nagmaal as 1) herinnering aan die dood van die Here Jesus ter wille van ons, 2) waarborg van die versoening met God, 3) viering van die gemeenskap met die lewende Here, 4) verwagting van sy wederkoms, 5) vreugde oor die vrug van sy dood en opstanding in ons lewe, en 6) en dankbaarheid oor die heil wat in Christus ons deel is.
Soos die eerste Paasfees die trek uit Egipte gesimboliseer het, dien die nagmaal as 'n bevestiging dat ons inderdaad uit die slawerny van ons sonde bevry is. Soos die tweede Paasfees ook die trek na die beloofde land gesimboliseer het, dien die nagmaal as 'n voortdurende bevestiging dat ons deur die Here op die geestelike reis na die nuwe hemel en aarde begelei en versorg sal word.
2. Die wolk- en vuurkolom van die OT word vervul in die menswording van die Here Jesus Christus wat onder ons kom "tabernakel" het, soos die Griekse woord in Johannes 1:14 vertaal kan word. Op die berg van verheerliking het 'n helderligte wolk die dissipels ook oordek as teken van God se teenwoordigheid waarna God bevestig het dat Jesus die Een is wat nou hulle begeleier is (Mark, 9:7; Matt. 17:5; Luk. 9:34-35). Sy hemelvaart was ook met 'n wolk (Hand. 1:9) en sy wederkoms en oordeel sal ook op 'n wolk wees (Luk. 21:27; Openb. 14:14-16) wat dié perspektief verder versterk.
Die Heilige Gees het ook met vuur gekom wat in tonge verdeel het en op elkeen gekom het (Hand. 2:1-4). Met sy inwoning van elke gelowige het Hy die Een geword wat ons nou in opdrag van die Here Jesus in die waarheid lei (Joh. 16:13). In ons gehoorsaamheid aan Hom kan ons die fyn aanvoeling ontwikkel om te beweeg of te rus wanneer God dit van ons vra op die reis na die beloofde land.
Johannes gebruik in Openbaring 20:9-10 ook die idee van die "kamp" in die woestyn uit Numeri 9:18-23 as beskrywing van die wyse waarop die geloofsgemeenskap as 'n eenheid in 'n "laer" moet vasstaan in die oorlog wat die Satan teen hulle voer. Met die agtergrond wat Numeri 9 dus verskaf, beteken dit dat hierdie oorlog in absolute gehoorsaamheid aan die Here aangepak moet word. Wanneer God beweeg, beweeg die geloofsgemeenskap. Wanneer God rus, rus die geloofsgemeenskap.