Geskryf deur Gregory Thomas en Wouter Poortinga, Cardiff Universiteit
Sielkundiges het lank in die gaping tussen ons bedoelings en gedrag wanneer dit by die omgewing kom. Baie van ons sê ons is bekommerd oor klimaatsverandering, byvoorbeeld, en tog min neem enige aksie buite huishoudelike herwinning.
Navorsers meen dat een van die vernaamste hindernisse tot aksie mag wees sielkundige afstand. Die mees ernstige impak van klimaatsverandering sal nie deur ons gevoel word nie, maar deur toekomstige geslagte, en dit kan vir ons moeilik wees om die langtermyn gevolge van ons daaglikse aksies te oorweeg.
So, wat kan ons meer sorg gee oor hoe ons gedrag die toekoms van die omgewing beïnvloed? Miskien het iemand met wie se toekoms ons belê het, ons herinner dat die wêreld lank sal bly as ons weg is? Dit is moontlik dat kinders die afstand tussen ons en die toekoms kan oorbrug. En dalk, miskien, kinders, as 'n verlenging van onsself, kan ons meer dink oor die volgende generasie en die wêreld wat ons vir hulle verlaat.
Dit klink soos 'n belowende teorie - maar ons nuutste navorsing het bevind dat dit nie noodwendig die geval is nie.
Om 'n positiewe nalatenskap vir toekomstige geslagte te verlaat, is een van die belangrikste stadiums van sielkundige Erik Erikson teorie van psigososiale ontwikkeling. Dit mag wees dat ons kinders nie net die materiaal of finansiële erfenis wat ons verlaat nie, maar ook die kwaliteit van hul omgewing moet oorweeg. Dit is wat ons die "nalatenskap hipotese".
En ouerskap, en die manier waarop ons oor die toekoms dink, kan die manier waarop ons oor die omgewing voel, beïnvloed. Ons weet dat die fokus op die toekoms ons maak sorg meer vir die beskerming van die omgewing. In een studie het navorsers bevind dat daar eksplisiet mense gevra word die nalatenskap wat hulle graag wil verlaat vir toekomstige geslagte het hulle besorgdheid oor klimaatsverandering en ander omgewingsprobleme toegeneem. In 'n ander het hulle dit gevind vra deelnemers om 'n ouerrolperspektief te neem het dieselfde gedoen.
Daar is egter min direkte bewyse dat dit 'n ouer word wat ons omgewings houdings en gedrag verander. Alhoewel sommige 'n "moederskapseffek" gevind het - waar moeders meer besorgdheid oor die omgewing toon as vaders - Hierdie verskille word dikwels deur die waargenome verklaar sosiale rol van vroue as versorgers en versorgers van kinders.
'N Valse hipotese?
In ons studie het ons uiteengesit om die idee te toets dat kinders kinders kan maak om meer omgee vir die omgewing. Gebruik data van die Verstaan ​​Vereniging opname - In die loop van drie jaar van 40,000 UK-huishoudings versamel - ons het gekyk of mense wat nuwe kinders gehad het, hul omgewings houdings en gedrag verander het in vergelyking met diegene wat nie dieselfde kinders gehad het nie.
Ons het bevind dat 'n nuwe kind eintlik mense se omgewings houdings en gedrag verminder het - alhoewel hierdie veranderinge baie klein was. Selfs onder die eerste keer ouers en eerste keer moeders, het ons 'n klein aantal negatiewe veranderinge. Hierdie groepe was minder geneig om meer klere te dra in plaas van meer verhitting, openbare vervoer te gebruik, of 'n motor met ander te deel.
Slegs die eerste keer ouers wat reeds oor die omgewing bekommerd was, het 'n klein toename gehad in hul begeerte om 'n groener lewenstyl te hê, maar dit het nie gelei tot enige werklike gedragsveranderings nie.
Alhoewel ons uitslae wys dat mense nie natuurlik meer bekommerd kan raak oor die omgewing nadat hulle 'n nuwe kind gehad het nie, moet daar gesê word dat 'n ouer word, verskillende veranderinge bring wat dit moeiliker maak om op 'n omgewingsvriendelike manier op te tree. Ouerskap kan 'n persoon se hele uitkyk verander, aangesien die kind se onmiddellike welsyn die sentrale fokus in die lewe word. En enige ouer kan jou vertel van die tydskrisis wat kom met 'n pasgebore kind. Dit is dus verstaanbaar dat ons dalk meer wil ry of die verwarming opskakel om na ons kleintjies om te sien.
Wat dit alles beteken, is dat ons nie net kan aanvaar dat ons 'n ouer sal wees om mense meer oor die omgewing omgee nie. Alhoewel hulle dalk meer ontvanklik vir boodskappe oor klimaatsverandering is, moet ouers so bewus wees soos almal anders oor hul optrede. Ons weet reeds dat die oorgang na ouerskap 'n goeie tyd is om nuwe en nuwe te vorm meer volhoubare gewoontes maar dit sal 'n aktiewe poging van hulle kant moet wees.
Gregory Thomas, Navorsingsassosiasie, Omgewings- en Maatskaplike Sielkunde, Cardiff Universiteit en Wouter Poortinga, professor in omgewingsielkunde, Cardiff Universiteit