Die Vryheidsfront Plus het in Maart 2018 ‘n omvattende beleidsraamwerk aanvaar. Dit beskou die aard en grondslag van die party; wêreldneigings soos dit vir die party, sy ideale en sy lede van belang is; voorgestelde herordenings van die Suid-Afrikaanse staatsbestel om te verseker dat Afrikaners en ander minderheidsgroepe se kulture kan floreer; en hoe die kabinet en elke kabinetsportefeulje sou funksioneer as die VF Plus die bewind sou oorneem. Die beleid vir verskillende portefeuljes kan mettertyd aangevul word, soos die behoefte ontstaan.
Kortom; die Vryheidsfront Plus staan vir vryheid. Dit is wanneer ‘n kultuurgroep se lot in sy eie hande is; as hy self die goeie of slegte besluite neem wat die toekoms bepaal.
Die antwoord sou tot dusver wees: Die staat. Belas die instellings wat steeds geld maak en versprei dit. In die volgende afdeling sal ons egter sien dat die staat se vermoë om herverdeling af te dwing, verswak.
Die staat funksioneer deur middel van sy monetêre bevoegdheid (die reg om die skep van geld binne sy gebied te beheer) en sy fiskale bevoegdheid (die reg om geld deur belasting in te vorder en dan te spandeer). Belasting is ‘n fooi wat die staat op elke ekonomiese aktiwiteit neem, in ruil vir dienste soos infrastruktuur, veiligheid, onderwys ensovoorts.
Internasionale verdrae wat deur die Suid-Afrikaanse regering ná 1994 onderteken is, bepaal dat minderheidsgroepe die reg het om na byvoorbeeld hulle eie onderwys, erfenisbewaring en welsyn om te sien, as hulle dit verkies. Die staat is daarvolgens verantwoordelik vir die die instellings wat minderheidskulture uitbou.
In Suid-Afrika is die Reserwebank verantwoordelik vir die uitvoering van monetêre beleid. As die ekonomie te vinnig groei en inflasie opjaag, of wanneer die teenoorgestelde gebeur, word rentekoerse gebruik om die balans te herstel. Daarom word daar maandeliks ‘n rentekoersaankondiging gedoen. Die VF Plus ondersteun dit.
‘n Party wat hom vir die regte van ‘n bepaalde groep beywer, hoef nie te bewys dat hy die steun van die meerderheid kiesers in die land het nie. Wat hy wel moet bewys, is dat hy genoeg steun onder die groep wat hy verteenwoordig geniet, om ernstig opgeneem te word.