Derrida se gedagtegang agter dekonstruksie is dat mens die Westerse metafisika kan ontbloot deur die dekonstruksie van die logika daarvan. Desonstruksie is nie 'n behoorlike leesmetode nie; 'n teks laat ditself op 'n sekere manier deur sy interne logika op 'n bepaalde wyse lees en "dekonstrueer" so ditself. In literêre of filosofiese tekste vind mens paradokse en teenstrydighede, en die teksdekonstruksie toon die mate waartoe hierdie opponerende konsepte verweef is.