Lolly is ’n skoolmeisie wat vir die gehoor in vier maklike YouTube-hoofstukke ’n paar “handige” lesse kom leer. Die video-episodes is ’n hulpmiddel vir mans en vroue om mekaar beter te verstaan, om mekaar te verlei en te bevredig.
Laat ek dit só stel: Sy gebruik nie die piesangs en aarbeie om vrugteslaai mee te maak nie. As jy weet wat ek bedoel.
Soos die programnotas verduidelik: Lolly “is alles wat jy ooit sal begeer, alles wat elke televisieprogram jou oortuig jy verdien. Mans, sy is elke skoolmeisiefantasie wat jy al gehad het, elke laatnagprogram. Dames, sy is elke beeld wat jy nastreef, elke stoute gedagte waaroor jy al gebloos het.”
Die ongemak bou op. Party gehoorlede lag om die banaliteit te verwerk. Ander lag uit pure plesier. Maar met elke episode word die spanning net ’n bietjie stywer, word die atmosfeer net ’n bietjie strammer, word die speelsheid minder speels en meer intens. Die spanning laai op soos een van die penis-grafieke teen die bord agter Lolly. Jy weet die klimaks kom ál nader, maar dit raak amper onuithoudbaar.
Hierdie is een van die kragtigste 20 minuut-teaterstukke wat ek in ’n lang tyd gesien het. Die sosiale kommentaar is snydend, die introspektiewe reaksie wat hul ontlok, nodig.
Ek het nog vir ure daarna gevoel asof iemand op my bors sit. Jy mag nie uitstap nie. Sit. Bly. Kom kyk. Ons kyk al vir té lank weg.