Terwyl die nuwe pandemie van koronavirus voortduur, word reisbeperkings dwarsoor die wêreld ingestel. China is die belangrikste teiken, met verskillende lande insluitend Australië, Kanada en die VSA verskillende beperkings te plaas op mense wat deur die land gereis het waar die uitbreek begin het. Beijing aangeval het die Amerikaanse beperkings op Chinese burgers as 'buitensporig', wat hulle aanraai om nie na die land te reis nie.
Dit bring die volgende in gedagte Geel Gevaar histerie van die laat 19de en vroeë 20ste eeu. Dit was gebruik om te regverdig Europese kolonialisme in Asië; terwyl die Amerikaanse kongres in reaksie op die invloei van immigrante in Asië na Kalifornië die Chinese uitsluitingswet in 1882 goedgekeur het om mense van Chinese oorsprong te betree.
Uiteraard is die omstandighede vandag baie anders: waar die 19de-eeuse histerie oor die Asiatiese immigrasie 'n rassistiese angs weerspieël oor hordes lae-looninkomers wat wit lewensbestaan ​​ondermyn, weerspieël die jongste ontwikkelings die verstaanbare vrese oor die verspreiding van 'n nuwe aansteeklike siekte wat honderde mense doodgemaak het. mense. En behalwe China, is ons ook sien ook reisbeperkings word opgedra aan mense soos Italië, Iran en Suid-Korea.
In 'n interessante parallel met die Geel Gevaar, het die toenemende vrees vir die koronavirus egter aangebreek Westerse angs oor China het al nuwe hoogtepunte bereik. Dit gaan alles oor die opkoms van China as 'n wêreldmag, 'n vertelling wat al dekades vorm.
Die Sowjet-ineenstorting aan die einde van die tagtigerjare het 'n kort periode van Amerikaanse oorheersing ingelui. Verskeie teenstanders het voorgee van wêreldwye invloed begin openbaar - veral die Europese Unie (in die praktyk Duitsland), die BRICS-lande en Japan - maar die vinnige opkoms van Chinese ekonomiese en militêre mag het die illusie van 'n multi-polêre internasionale stelsel beëindig. Twee dekades in die 1980ste eeu het wêreldwye mag saamgeval tot 'n nuwe bipolêre wedywering tussen die Verenigde State en China.
Die opkoms van China gemeet
Hierdie twee magte het hulself in 'n opvallende mate van die ander geskei. Aan die einde van 2018, die Amerikaanse ekonomie in ag geneem 22.3% van die wêreldwye BBP, die Chinese 14.6% en nommer drie Japan 'n verre 5.4%. Die BBP kan 'n swak maatstaf vir die welvaart van die burger wees, maar dit dui op die produktiewe krag en dus die vermoë om militêre hardeware en navorsing te genereer.
Vir uitvoere is die boonste twee omgekeerde. China lei met $ 2.5 triljoen, 13% van die wêreldwye totaal, met die VS op $ 1.7 triljoen. Duitsland kom op 'n derde derde van $ 1.6 triljoen, maar op nommer vier is Japan minder as 'n triljoen. Uitvoer bied ook 'n mate van militêre en politieke mag, met die uitsondering van Duitsland, wat dit nuttig gevind het om militêre uitgawes tot die minimum van ekonomiese mededingendheid sedert die tweede wêreldoorlog te beperk. Beide hierdie ekonomiese beleid en Duitsland se grondwetwat aggressiewe oorloë verbied, regeer die land as 'n supermag, ten minste in die afsienbare toekoms.
Die Amerikaanse regering is in 2018 versterk deur die grootste ekonomie ter wêreld het 'n militêre begroting gehad van US $ 750 miljard (3.2% van sy BBP), ver voor die Amerikaanse Amerikaanse dollar 237 miljard dollar (1.9%). Geen ander regering het $ 100 miljard bereik nie en slegs drie het meer as US $ 50 miljard (Saoedi-Arabië, Indië en die Verenigde Koninkryk). Die Chinese regering het egter die grootste staande leër ter wêreld gevoer (gevolg deur Indië, toe die Verenigde State).
Saam met die grootte en uitvoer van die ekonomie, is daar 'n ander, pejoratiewe supermag-aanwyser: die krag om te besoedel. In absolute terme China meer geproduseer CO₂-emissies as in enige ander land, 9,041 miljoen ton (MMT) in 2019, met die VSA 'n verre sekonde op 5,000 MMT. Per capita het die VSA China met 15.5 ton gelei in vergelyking met 6.6. Maar die VSA was nie die nommer een per capita nie, 'n twyfelagtige onderskeid na Saoedi-Arabië (gevolg deur Australië).
Laastens het die private beleggingsondernemings in die buiteland gewoonlik sy ekonomiese en militêre mag nagegaan, sowel as 'n aanduiding van die ontwikkelingsfase. Lande wat uit onderontwikkeling kom, doen dit deels deur private beleggings uit meer tegnologies gevorderde lande te lok. Aan die ander kant, wanneer 'n land van netto beleggingsinvloei na netto uitvloei verskuif, is dit 'n teken dat dit van ontwikkeling na volwassenheid beweeg.
In die laat 2010's het die Chinese ekonomie daardie laaste fase bereik, met 'n invloei van $ 860 miljard en 'n invloei van $ 795 miljard. Aan die einde van 2018 het die buitelandse beleggings in Chinese aandele steeds die beleggings van Chinese maatskappye in die buiteland goed oorskry. Maar as u Hongkong insluit, soos die Chinese ministerie van handel doen, is die twee kante van die grootboek amper balans: Chinese en Hongkong-maatskappye het $ 3,580 miljard aan oorsese bates gehad teenoor die buitelandse beleggings van 3,625 miljard dollar in China en Hong Kong. Dit was nog steeds ver tweede aan die VS teen $ 6,476 miljard aan oorsese bates, maar Chinese kapitaal het die totale Japannese en Duitse totaal van ongeveer 1,650 miljard dollar oorskry.
China se uitdaging aan Amerikaanse oorheersing help om alles van hulle te verklaar handel oorlog sekuriteit ry oor Huawei. Dit verklaar ook die omvang van die bedreiging vir die wêreldekonomie van die nuwe coronavirus. Chinese sakelui sowel as werkers reis wêreldwyd, en die grootste enkele bron van toeriste-uitgawes kom van Chinese besoekers. 'N Effektiewe kwarantyn vir reis in en uit China lyk moeilik, indien nie onmoontlik nie. As die Wêreldgesondheidsorganisasie het onlangs gewaarsku, is die "venster van geleentheid" om die uitbraak te voorkom nouer.
Volgens enige rasionele berekening, moet mense wat aan die pandemie ly, die ekonomiese impak daarvan swaarder weeg, alhoewel laasgenoemde die eersgenoemde direk sal beïnvloed. In 2019 het die wêreldekonomie met 3% uitgebrei, China met 7% en die res van die wêreld met 2.3%. ontleders en sakeleiers is voorspel a aansienlike impak on groei in 2020, Met die klem op die beskikbaarheid van motoronderdele, slimfoonproduksie en kommoditeitspryse wat daal weens laer vraag.
Na my mening is die ramings te beskeie. Die Chinese ekonomie het moontlik nie groei nie en daal moontlik in 2020. As dit sou voorkom, sou die wêreldhandel negatief wees soos dit ook gedoen het 2009, 2015 en 2016, en 'n wêreldwye resessie sou volg.
Om 'n voorspelling te waag, sal al die belangrikste Europese lande 'n resessie betree, miskien om die dalings in 2008-09 teë te werk. Die finansiële markte het skerp geval die afgelope twee dae, miskien omdat hulle sien hoe vinnig die siekte moontlik oor die hele wêreld kan versprei. In werklikheid is die ekonomiese risiko's al 'n paar weke duidelik. Die bedreiging van China is heel anders as dié wat mededingende lande verwag het, maar daar is niks vals aan die toenemende gevoel van alarm nie.