Anne Boleyn - Geskiedenis Podcasts - 2022
Anne Boleyn het byna 500 jaar 'n slegte reputasie gehad. Hier is hoe 'n historikus dit wil verander
Anne Boleyn, die tweede vrou van koning Henry VIII, was een van die magtigste vroue ter wêreld in die 16de eeu. Trouens, Henry en rsquos se begeerte om sy eerste huwelik met Katherine van Aragon te kanselleer, sodat hy Anne kon nastreef, word algemeen beskou as 'n belangrike faktor wat daartoe gelei het dat Engeland 'n verstommende breuk met die Rooms -Katolieke Kerk in 1533. Tog het haar eweknieë by die Tudor -hof het nie teruggehou as dit kom by hul idees oor haar nie. Hedendaagse beskrywings van Boleyn het haar as 'n verleidster, as 'n magshonger en selfs as 'n heks met ses vingers wat die koning betower, geverf.
En daardie beskrywings het vasgesteek.
Vir honderde jare loop die slegte reputasie van Anne Boleyn deur sowel konvensionele historiese verhale as gewilde uitbeeldings van hierdie tydperk. En daar was geen tekort aan hulle nie: die verhaal van die vrou wat slegs drie jaar lank koningin van Henry was voordat hy haar in 1536 onthoof het op aanklag van verraad, het openbare belang behou, en die film moet nie verder as die film wees nie Die ander Boleyn -meisie, waarin Natalie Portman Boleyn as 'n skelm verleidster, of die televisiereeks, uitbeeld Wolf Hall, met Claire Foy en rsquos Anne as deel van 'n ambisieuse gesin wat sosiaal klim.
Maar vir die historikus Hayley Nolan het hierdie voorstellings van Boleyn verskeie onbeantwoorde vrae laat ontstaan.
Ek wou die waarheid verstaan ​​waarom en hoe Henry dit aan Anne kon doen, en rdquo sê Nolan. Toe ek hom ondersoek, het ek agtergekom dat alles wat ons van Anne vertel het, nie die waarheid is nie. "
Nolan & rsquos nuwe boek, Anne Boleyn: 500 jaar van leuens, is gedeeltelik biografie en gedeeltelik historiese uiteensettings en eacute, wat die konvensionele bronne uitdaag wat gereeld gebruik word om die lewe van Boleyn en rsquos te verken terwyl die koningin en rsquos humanitêre, godsdienstige en politieke pogings beklemtoon word.
Baie gewilde geskiedenisse skets Boleyn dat sy Henry op soek is na mag, en dat die koning die uiteindelike offer vir liefde maak deur te besluit om met Rome te breek om met haar te trou. Baie is gemaak van die liefdesbriewe wat Henry VIII aan haar geskryf het. Alhoewel dit ongedateer is, sal die oorlewende briewe van hul korrespondensie (slegs Henry & rsquos bly Boleyn en rsquos nie oorleef het nie) vermoedelik byna drie jaar strek.
Soos Nolan se verslag duidelik maak, het die koning egter in die geheim navraag gedoen oor die egskeiding van Katherine van Aragon, voordat Boleyn op die toneel verskyn het, en Boleyn het eintlik die koning en rsquos se vooruitgang weerstaan. Sy het 'n jaar lank van die koninklike hof af weggehardloop in die somer van 1526 om te ontsnap, en dit lyk asof die liefdesbriewe die tyd insluit dat sy afwesig was van die hof, en haar distansieer van sy vooruitgang. Die historici wat dit erken, sê dat dit 'n berekende taktiek en seksuele afpersing was, en die uiteindelike voorbeeld was van 'n meisie wat nee sê, sy bedoel regtig ja, en rsquo & rdquo sê die historikus. Daar is historici wat Henry & rsquos se teisterings liefdesbriewe noem en beweer dat hy die koningin wat hy liefgehad het, ter dood veroordeel het. Ek is jammer, maar die manier waarop 'n man 'n vrou vermoor, bewys nie sy liefde vir haar nie. As dit met onthoofding kan eindig, was dit nooit liefde nie. & Rdquo
Nolan sien parallelle met hoe sommige verhale oor vroue vandag vertel word. Vroeër hierdie herfs het 'n jurie in Nieu-Seeland 'n 27-jarige man skuldig bevind aan die moord op die Britse rugsakreisiger Grace Millane. Sy verweer berus op die bewering dat Millane per ongeluk tydens konsensuele seks gesterf het, en verskeie mediaopskrifte oor die saak is gekritiseer omdat hy onproportioneel gefokus het op die seksuele geskiedenis van Millane en rsquos.
Selfs as mense probeer om te sê [die Tudor -tydperk] was 'n ander tyd, nee, dit was nie so nie, en Rdquo sê Nolan. Dit probeer altyd om die slagoffer in diskrediet te bring as ons eintlik die slagoffer moet verdedig en waarom ons die romantisering van die verhaal van Anne & rsquos nie kan verwerp nie. Dit filtreer af en het 'n effek. "
Geen deel van die verhaal van Boleyn ' maak dit duideliker as die einde nie.
Boleyn is saam met vyf mans in hegtenis geneem, waarvan sy beskuldig is dat sy egbreuk gepleeg het met een van hulle was haar eie broer George en mdash in Mei 1536. Sy is eers verhoor en skuldig bevind aan egbreuk, bloedskande en hoogverraad, insluitend die aanklag wat sy beplan het om die koning dood te maak, sodat sy saam met 'n geliefde kon wegkom. Maar teen hierdie tyd was Henry reeds diep beledig met sy eie minnares Jane Seymour, en hy sou met haar verloof word die dag na die teregstelling van Boleyn en rsquos.
Nolan vermoed daar is meer in die verhaal as egbreuk, 'n omstrede saak waaroor historici al dekades lank nie saamstem nie. Baie historici vermoed dat die aanklagte teen Boleyn ten minste oordrewe was en in die ergste geval heeltemal vervaardig is deur Thomas Cromwell, 'n adviseur van Henry wat in 'n magstryd met die koningin Nolan gewikkel was, dat die gebrek aan privaatheid van die koningin en haar diep gelowige godsdiens oortuigings sou dit moeilik gemaak het om hoegenaamd ontrou te wees, nog minder met veelvuldige mans.
Twee maande voor haar teregstelling was Boleyn betrokke by die aanvaarding van landwye wetgewing met die titel Poor Law, wat verklaar dat plaaslike amptenare werk vir werkloses moet vind. Die wet het behels dat 'n nuwe beheerraad gestig word wat ooreenstem met dié van Cromwell. Skielik het ons 'n baie meer verwoestende rede waarom Cromwell deur die koningin bedreig sou word, en rdquo sê Nolan. Sy was nie 'n meedoënlose boelie of verleidster nie, sy was eintlik 'n werkende politikus wat gesterf het omdat hy hierdie radikale wet teen armoede deur die parlement gedruk het. Parlementsweek hierdie November.
Die tradisionele historiese interpretasie van Anne Boleyn het staatgemaak op bronne wat die deel van haar verhaal verduister het. Nolan sê byvoorbeeld dat die Spaanse ambassadeur Eustace Chapuys 'n bron van kontemporêre skryfwerk oor haar is, maar hy was 'n voorstander van Katherine van Aragon. En selfs buite die ambassadeur was die mense wat die rekords in die 1500's gehou het en die mense wat dit in die daaropvolgende eeue geïnterpreteer het, oorweldigend manlik. Vir Nolan het hulle die perspektief gebring dat vroue slegs mag verkry deur middel van 'n#handel.
En, voer sy aan, die regstelling van die verhaal van Boleyn en rsquos het breër implikasies vir die manier waarop vroue en rsquos -verhale vertel word. Ons stuur 'n gevaarlike boodskap aan die wêreld uit as ons vir lesers en kykers sê dat vroue net mag wil hê om selfsugtige en ligsinnige redes, " sê sy. As ons vir lesers vertel dat Anne vermoor is omdat sy 'n rits skrikwekkende sake gehad het, impliseer dit dat vroue hul ondergang verdien. "
In Vroue en mag: 'n manifest, klassikus Mary Beard, spoor die wortels van vrouehaat terug tot by die ou Grieke, en vind die beeld van die giftige Medusa wat op hedendaagse vroueleiers, waaronder Angela Merkel en Hillary Clinton, oorgedra word. In die VK het hierdie jaar verskeie vroulike politici aangekondig dat hulle nie aan die komende algemene verkiesing in Desember sal deelneem nie, met verwysing na toenemende mishandeling in die vorm van doods- en verkragtingsdreigemente. Dit was hierdie klimaat wat Nolan vasbeslote gelaat het om die verhaal van Boleyn te laat hoor.
Haar verhaal is nou meer relevant as ooit tevore, want sy was 'n politikus wat afgeneem is, " sê Nolan. Dit gebeur nog steeds, en daarom moet ons leer wat werklik gebeur het om seker te maak dat die geskiedenis homself nooit weer herhaal nie. "
Anne Boleyn - Geskiedenis
Anne Boleyn, toegeskryf aan John Hoskins
Gebore: tussen 1500 en 1509
Waarskynlik by Blickling Hall
Getroud met Henry VIII: 25 Januarie 1533
Waarskynlik in die paleis van Whitehall
Uitgevoer: 19 Mei 1536
Die toring van London
Begrawe: 19 Mei 1536
Kapel van St. Peter ad Vincula by die Tower of London
Vir 'n vrou wat so 'n belangrike rol in die Engelse geskiedenis gespeel het, weet ons baie min oor haar vroegste jare. Antonia Fraser stel Anne se geboorte op 1500 of 1501, waarskynlik by Blickling (Norfolk) en die geboortedatum blyk einde Mei of begin Junie te wees. Ander historici het Anne se geboorte laat in 1507 of 1509 gebore.
Anne het 'n deel van haar kinderjare by die hof van die aartshertogin Margaret deurgebring. Fraser stel haar ouderdom op 12-13 jaar, want dit was die minimum ouderdom vir 'n 'fille d'honneur'. Dit is van daar dat sy oorgeplaas is na die huishouding van Maria, Henry VIII se suster, wat met Louis XII van Frankryk getroud was. Anne se suster Mary was reeds by die 'Franse koningin'. Toe Louis egter sterf, keer Mary Boleyn saam met Mary Tudor terug na Engeland, terwyl Anne in Frankryk bly om Claude, die nuwe Franse koningin, by te woon. Anne het die volgende 6 of 7 jaar in Frankryk gebly. Vanweë haar posisie is dit moontlik dat sy by die Field of Cloth of Gold was, die beroemde ontmoeting tussen Henry VIII en die Franse koning, Francis I.
Tydens haar verblyf in Frankryk leer sy vlot Frans praat en ontwikkel sy smaak vir Franse klere, poësie en musiek.
Die legende van Anne Boleyn bevat altyd 'n sesde vinger en 'n groot mol of struma op haar nek. 'N Mens sou egter moes wonder of 'n vrou met hierdie eienaardighede (om nie eers te praat van die talle ander moesies en vratte nie) vir die koning so boeiend sou wees. Sy het moontlik 'n paar klein moesies gehad, soos die meeste mense doen, maar dit lyk meer soos die aantreklike 'skoonheidspunte'.
'N Aanhaling van die Venesiaanse ambassadeur het gesê dat sy' nie een van die mooiste vroue ter wêreld is nie. '. Sy is as matig mooi beskou. Maar 'n mens moet oorweeg wat 'mooi' was in die 16de eeu. Anne was die teenoorgestelde van die bleek, blondharige, blouoogbeeld van skoonheid. Sy het 'n donker, olyfkleurige vel, dik donkerbruin hare en donkerbruin oë wat dikwels swart voorgekom het. Daardie groot donker oë is dikwels uitgesonder in beskrywings van Anne. Sy het dit duidelik gebruik, en die bekoring wat dit gewek het, tot haar voordeel, waar moontlik.
Sy was van gemiddelde lengte, het klein borste en 'n lang, elegante nek. Die argument gaan voort of sy regtig 'n ekstra vinger aan een van haar hande gehad het, maar dit blyk onwaarskynlik te wees.
Lewe in Engeland en die aandag van die koning
Anne het omstreeks 1521 na Engeland teruggekeer vir besonderhede oor haar huwelik. Intussen het sy hof toe gegaan om koningin Catherine by te woon. Haar eerste verskyning in die hof was 1 Maart 1522 by 'n masker.
Nadat haar huwelik met die erfgenaam van Ormonde verval het, het sy 'n verhouding begin met Henry Percy, ook 'n ryk erfgenaam. Kardinaal Wolsey het die romanse stopgesit, en daarom kan Anne later in die lewe so 'n haat teenoor hom veroorsaak het. Daar word voorgestel dat Wolsey namens die koning ingetree het om Percy van die toneel te verwyder omdat hy Anne al opgemerk het en haar vir homself wou hê. Fraser beweer dat dit nie die geval is nie, aangesien die romanse tussen Anne en Percy in 1522 geëindig het en die koning Anne eers in 1526 opgemerk het. Dit is moontlik dat Anne 'n voorafkontrak met Percy gehad het.
Iewers in hierdie tyd het Anne ook 'n verhouding gehad met die digter Sir Thomas Wyatt. Wyatt is in 1520 getroud, dus die tydsberekening van die vermeende verhouding is onseker. Wyatt is van sy vrou geskei, maar daar kan min aanduiding wees van sy uiteindelike huwelik met Anne. Hulle blyk meer 'n hoflike liefde te wees.
Dit is onbekend presies wanneer en waar Henry VIII die eerste keer opgemerk het. Dit is waarskynlik dat Henry probeer het om Anne sy minnares te maak, aangesien hy haar suster Mary jare tevore gehad het. Miskien, op grond van die voorbeeld van Elizabeth Woodville, koningin van Edward IV (en ouma van moeders vir Henry VIII), wat na bewering aan koning Edward gesê het dat sy net sy vrou sou wees, nie sy minnares nie, het Anne Henry VIII seksuele gunste ontken. Ons weet nie wie die eerste keer die idee van 'n huwelik gehad het nie, maar uiteindelik het dit ontwikkel tot 'Koningin of niks' vir Anne.
Aanvanklik het die hof waarskynlik gedink dat Anne net nog een van Henry se minnaresse sou wees. Maar in 1527 sien ons dat Henry 'n nietigverklaring van sy huwelik met Catherine begin soek het, sodat hy weer kon trou.
Koning Henry se passie vir Anne kan getuig word in die liefdesbriewe wat hy aan haar geskryf het toe sy weg was van die hof. Henry haat dit om briewe te skryf, en baie min dokumente in sy eie hand oorleef. 17 liefdesbriewe aan Anne bly egter en word in die Vatikaanbiblioteek bewaar.
Die opkoms van Anne Boleyn
In 1528 begin Anne se opkoms by die hof. Anne toon ook werklike belangstelling in godsdienstige hervorming en het moontlik 'n paar van die 'nuwe idees' aan Henry voorgestel en die haat van sommige lede van die hof opgedoen. Toe die hof die jaar Kersfees in Greenwich deurgebring het, het Anne in mooi woonstelle naby die van die koning gebly.
Die regsdebatte oor die huwelik van Henry en Catherine van Aragon het voortgegaan. Anne was ongetwyfeld gefrustreerd oor die gebrek aan vordering. Haar beroemde humeur en tong verskyn soms in beroemde argumente tussen haar en Henry wat die hele hof kan sien. Anne was bang dat Henry na Catherine sou terugkeer as die huwelik nie vernietig kon word nie en Anne tyd sou mors wat sy kon gebruik om 'n voordelige huwelik te maak.
Anne was nie gewild onder die mense van Engeland nie. Hulle was ontsteld toe hulle verneem dat Anne tydens die Kersvieringe van 1529 voorrang geniet bo die hertoginne van Norfolk en Suffolk, waarvan laasgenoemde die koning se eie suster, Mary, was.
In hierdie tydperk toon rekords dat Henry meer en meer aan Anne begin spandeer het, vir haar klere, juweliersware en dinge vir haar vermaak gekoop het, soos speelkaartjies en boë en pyle.
Die wag duur voort en Anne se posisie bly toeneem. Op die eerste dag van September 1532 is sy gestig as Marquess of Pembroke, 'n titel wat sy uit eie reg beklee het. In Oktober beklee sy 'n ereposisie tydens vergaderings tussen Henry en die Franse koning in Calais.
Sowat aan die einde van 1532 gee Anne uiteindelik pad en teen Desember was sy swanger. Om vrae oor die legitimiteit van die kind te vermy, is Henry tot aksie gedwing. Iewers naby St Paul's Day (25 Januarie) 1533 was Anne en Henry in die geheim getroud. Alhoewel die huwelik van die koning met Catherine nie ontbind is nie, het dit in die eerste plek nooit in die gedagte van die koning bestaan ​​nie, sodat hy vry kon trou met wie hy wou. Op 23 Mei het die aartsbiskop amptelik verklaar dat die huwelik van Henry en Catherine ongeldig was.
Planne vir die kroning van Anne het begin. Ter voorbereiding is sy met water van Greenwich na die Tower of London gebring, geklee in gouddoek. Daar word gesê dat die skuitjies wat haar volg, vier myl langs die Teems strek. Op 1 Junie verlaat sy die toring in optog na die Westminster Abbey, waar sy 'n gekroonde en gesalfde koningin word tydens 'n seremonie onder leiding van Thomas Cranmer, die aartsbiskop van Canterbury. [Lees 'n verslag van haar kroning]
Teen Augustus word voorbereidings getref vir die geboorte van Anne se kind, wat beslis 'n seuntjie sou wees. Name is gekies, met Edward en Henry die beste keuses. Die aankondiging van die geboorte van die kind was reeds geskryf met 'prins' wat verwys na die kind.
Anne het, volgens gewoonte, na haar kamer gegaan op 26 Augustus 1533 en op 7 September, ongeveer 3:00 die middag, is die prinses Elizabeth gebore. Haar doopdiens is afgeskaal, maar steeds 'n aangename aangeleentheid. Die wit doopklere van die prinses kan tans in die Sudeley -kasteel in Engeland te sien wees.
Anne weet nou dat dit noodsaaklik is dat sy 'n seun baar. Teen Januarie 1534 was sy weer swanger, maar die kind is óf 'n miskraam óf doodgebore. In 1535 word sy weer swanger, maar miskraam aan die einde van Januarie. Na bewering was die kind 'n seuntjie. Die koningin was baie ontsteld en het die miskraam die skuld gegee vir haar gemoedstoestand nadat sy gehoor het dat Henry 'n daling in stoot gekry het. Sy moes op hierdie stadium geweet het dat haar versuim om 'n lewende manlike erfgenaam te produseer, 'n bedreiging vir haar eie lewe is, veral omdat die begeerte van die koning vir een van haar wagte, Jane Seymour, begin toeneem het.
Die val van Anne Boleyn
Anne se vyande by die hof het teen haar begin beplan deur die aandag van die koning op Jane Seymour as die katalisator vir aksie te gebruik. Cromwell het in aksie begin beweeg om die koningin te laat val. Hy het die koning oorreed om 'n dokument te onderteken waarin 'n ondersoek vereis word wat moontlik tot aanklagte van verraad kan lei.
Op 30 April 1536 is Anne se musikant en vriend vir etlike jare, Mark Smeaton, gearresteer en waarskynlik gemartel om 'onthullings' oor die koningin te maak. Daarna is Sir Henry Norris gearresteer en na die Tower of London geneem. Toe is die broer van die koningin, George Boleyn, Lord Rochford in hegtenis geneem.
Op 2 Mei is die koningin self in Greenwich gearresteer en is ingelig oor die aanklagte teen haar: owerspel, bloedskande en planne om die koning te vermoor. Sy is daarna per boot na die toring geneem op dieselfde pad as wat sy gereis het om haar kroning net drie jaar tevore voor te berei. Trouens, sy was in dieselfde kamers as wat sy by daardie geleentheid gehou het.
Daar was nog verskeie arrestasies. Sir Francis Weston en William Brereton is aangekla van owerspel met die koningin. Sir Thomas Wyatt is ook gearresteer, maar later vrygelaat. Hulle is op 12 Mei 1536 saam met Smeaton en Norris in die Westminster Hall tereggestel. Hulle is skuldig bevind en het die vereiste straf gekry: hulle moes opgehang word by Tyburn, afgekap word terwyl hulle nog gelewe het en dan ontbeel en in kwarte ingeneem word.
Op Maandag die 15de is die koningin en haar broer tereggestel in die Great Hall of the Tower of London. Na raming het ongeveer 2000 mense dit bygewoon. Anne gedra haar op 'n kalm en waardige manier en ontken al die aanklagte teen haar. Haar broer is daarna verhoor, terwyl sy eie vrou teen hom getuig het (sy het haar later in die skandaal van Kathryn Howard gekry). Alhoewel die getuienis teen hulle skraal was, is hulle albei skuldig bevind, en die vonnis is gelees deur hul oom, Thomas Howard, die hertog van Norfolk. Hulle moes óf op die brandstapel verbrand word (wat die straf vir bloedskande was) óf volgens die oordeel van die koning onthoof word.
Op 17 Mei is George Boleyn op Tower Hill tereggestel. Die ander vier mans wat saam met die koningin veroordeel is, het hul vonnisse verander van die grimmige lot in Tyburn tot 'n eenvoudige onthoofding by die toring saam met Lord Rochford.
Anne het geweet dat haar tyd binnekort sou kom en begin histeries raak, haar gedrag swaai van groot vaalheid tot snikkende lywe. Sy het nuus ontvang dat 'n deskundige swaardvegter uit Calais ontbied is, wat ongetwyfeld 'n skoner slag met 'n skerp swaard sou lewer as die tradisionele byl. Dit is toe dat sy die beroemde opmerking oor haar 'nekie' maak.
Interessant genoeg, kort voor haar teregstelling op aanklag van egbreuk, is die huwelik van die koningin met die koning ontbind en ongeldig verklaar. 'N Mens sou jou dan afvra hoe sy kon egbreuk gepleeg het as sy eintlik nooit met die Koning getroud was nie, maar dit word misgekyk, net soos baie ander vervalle logika in die aanklagte teen Anne.
Hulle het die oggend van 19 Mei na Anne gekom om haar na die Tower Green te neem, waar sy die waardigheid van 'n privaat teregstelling sou kry. [Lees die konstabel se herinnering aan vanoggend]. Sy het 'n kort toespraak gemaak [lees die teks van Anne se toespraak] voordat sy op die steier gekniel het. Sy het haar hooftooisel verwyder (wat volgens hedendaagse berigte 'n Engelse gewelkappie was en nie haar gewone Franse kappie nie) en haar dames het 'n blinddoek oor haar oë vasgemaak. Die swaard self was onder die strooi weggesteek. Die swaardvegter sny haar kop met een vinnige slag af.
Anne se lyk en kop is in 'n pylkis geplaas en begrawe in 'n ongemerkte graf in die kapel van Sint Peter ad Vincula, aangrensend aan die Tower Green. Haar liggaam was een wat geïdentifiseer is tydens die opknapping van die kapel onder die bewind van koningin Victoria, sodat Anne se laaste rusplek nou op die marmervloer gemerk is.
Waarom artistieke lisensie so belangrik is
Voor Mantel se beroemde topverkopers was daar ander fiksies uit Anne se lewe wat haar historiese belangrikheid beklemtoon deur feite met uitvindings te meng - selfs met fantasie. Die Anne in Deryn Lake's Sutton Place (1983) help in 'n oomblik van vrees 'n towenaar om 'n betowering te maak, aangesien sy besef dat sy Henry nie die seun kan gee wat hy nodig het nie.
Robin Maxwell se The Secret Diary of Anne Boleyn (1997) neem sy dagboekvorm aan om Anne se mees private gedagtes voor te stel. Ons volg haar vanaf haar eerste dae by die koninklike hof tot die aand voor haar teregstelling. Die meeste van die werklike Anne se geskrifte is verlore in die geskiedenis, maar hierdie roman werk saam met ons begeerte na die 'ware' verhaal deur dit op emosionele en sielkundige vlak voor te stel.
Anne Boleyn was skuldig aan egbreuk, beweer nuwe biografie
'N Nuwe biografie van Anne Boleyn sal beweer dat Henry VIII se tweede koningin moontlik nie onskuldig was aan die sake waarvoor sy ter dood veroordeel is nie, en nie veronderstel om egbreuk te wees nie.
Die algemene opvatting onder hedendaagse historici is dat die aanklagte teen Anne - dat sy egbreuk gepleeg het met vyf geliefdes, insluitend haar broer - te belaglik is om waar te wees, en dat dit óf deur een politieke faksie opgeval is om 'n ander te onderdruk, óf uitgevind het deur Henry as gevolg van sy begeerte om met Jane Seymour te trou, nadat Anne nie vir hom 'n seun kon gee nie. Maar George Bernard, professor in die vroeë moderne geskiedenis aan die Southampton Universiteit en redakteur van die English Historical Review, meen dat die koningin moontlik skuldig kon wees aan sommige van die aanklagte teen haar - of ten minste dat haar gedrag so was dat dit Dit was redelik vir Henry om aan te neem dat sy egbreuk gepleeg het.
By die ondersoek na 'n gedig van 1545 deur Lancelot de Carles, wat toe die Franse ambassadeur in Henry se hof gedien het, kom Bernard tot die gevolgtrekking dat die gedig, getiteld 'A letter bevat die strafregtelike aanklagte teen koningin Anne Boleyn van Engeland', sterk bewys lewer dat Anne dit gedoen het, pleeg trouens egbreuk. Sy word daarvan beskuldig dat sy 'haar huwelik verag' en 'kwaadwilligheid teen die koning vermaak', met haar aanklag dat sy 'deur basiese gesprekke en soentjies, aanraking, geskenke en ander berugte aanhitsings' verlei het, waaronder die musikant Mark Smeaton, hoofman van die privaatkamer Henry Norris en haar broer George, burggraaf Rochford, "wat hom lok met haar tong in sy mond en syne in hare". Al vyf mans, en Anne, is tereggestel.
De Carles se gedig, sê Bernard, verduidelik hoe Anne se aangeleenthede aan die lig gekom het na 'n rusie in die hof tussen 'n privaat raadslid en sy suster, wat na beskuldiging van losbandige lewe dui op ''n veel groter fout wat baie meer skade berokken' die koningin. Bernard identifiseer die dame as Elizabeth Browne, die vrou van Henry Somerset, tweede graaf van Worcester, en haar broer as die hofdienaar Sir Anthony Browne, en sê dat leidrade wat in die gedig aangebied word, ondersteun kan word deur opmerkings in hedendaagse briewe.
"Dit is nie dat ek die gedig vir die eerste keer ontdek het nie - dit is aan geleerdes bekend omdat 'n uitgawe in die twintigerjare gedruk is - maar oor die algemeen het geleerdes dit verwerp omdat dit 'n literêre bron is," het Bernard gesê. 'n rede vir Anne se egbreuk kon gewees het om 'n seun vir haar afwisselend kragtelose man te probeer voortbring. 'Maar dit lyk vir my asof dit 'n aanneemlike scenario is - ons kan die aanklaer as die gravin van Worcester identifiseer, en ons kan haar aan die koningin koppel.'
Oor die gevolgtrekkings wat hy maak uit hierdie nuutste getuienis, sê Bernard: "Dit is 'n hipotese - nie 'n bewys nie. In 'n geregshof kan jy haar nie veroordeel vir die misdaad nie, maar ek dink ook nie dat jy haar sou vryspreek nie."
Sy biografie, Anne Boleyn: Fatal Attractions, wat in April by die Yale University Press verskyn, betwis ook die siening dat Anne van seksuele omgang met Henry weerhou totdat hy ingestem het om haar sy koningin te maak, en beweer dat dit 'hoogs onwaarskynlik' is. Hy is van mening dat dit Henry was, nie Anne nie, wat teruggehou het omdat hy wou hê dat hul kinders sy wettige erfgename moes wees. 'Ek sou vermoed dat hy verbaas en verskrik was om te ontdek dat latere geslagte vermoed het dat hy nie in daardie jare by Anne geslaap het nie,' sê Bernard.
Wat het Elizabeth I van haar ma, Anne Boleyn, gedink? Die historikus Tracy Borman verduidelik
Het Elizabeth I en haar ma, Anne Boleyn, 'n groot verhouding gehad? Anne is tereggestel toe Elizabeth net 'n jong meisie was - maar dit beteken nie dat Elizabeth haar net vergeet het nie. So, wat dink sy van haar ma, Henry VIII se tweede vrou? Die historikus Tracy Borman verduidelik.
Gepubliseer: 30 Junie 2020 om 11:46
Wat het Elizabeth I van haar ma, Anne Boleyn, gedink?
Op 19 Mei 1536 is koningin Anne Boleyn, tweede vrou van koning Henry VIII, tereggestel deur onthoofding binne die grense van die Tower of London. Sy was net drie jaar koningin.
Anne en Henry se dogter, Elizabeth - wat in 1558 koningin Elizabeth I geword het - was ten tyde van haar ma se dood net 'n klein kind. Hoe het Elizabeth I dan vir Anne gesien toe sy grootgeword het?
Die historikus Tracy Borman verduidelik ...
'Die gewilde wanopvatting is dat Elizabeth glad nie haar ma ag nie, wat sy net twee keer in haar lewe genoem het. Eintlik het Elizabeth haar baie meer as dit genoem.
'Maar u kan sien hoekom Elizabeth nie 'n liedjie en dans oor haar ma gemaak het nie. Sy sou dele van die bevolking ontstel het deur haar aan te pas by 'n vrou wat as 'n skandaal gegaan het (as die 'groot hoer', soos sy bekend was). Elizabeth moes dus versigtig wees om nie te nou met haar om te gaan nie.
'Dit gesê, Elizabeth het haar lojaliteit op subtiele maniere uitgespreek. Sy het haar familie van Boleyn by die hof bevorder en sy het Anne se juwele gedra. Sy het byvoorbeeld 'n ring met twee portrette, een van Elizabeth en die ander van Anne.
'Die ring was deur Elizabeth in 'n geslote kis gehou tot die dag van haar dood. Dit was duidelik een van haar kosbaarste besittings. "
Kyk: Tracy Borman oor wat Elizabeth ek van haar ma gedink het - in minder as 60 sekondes
Tracy Borman het met Rachel Dinning gesels by BBC History Magazine Geskiedenisnaweek 2017
Anne Boleyn (omstreeks 1501 - 1536)
In 1513 word Anne na Frankryk gestuur en deur Margaret van Oostenryk in al die vaardighede as 'n hofdame opgelei. Sy het Frans magtig geword en Margaret beïndruk met haar intelligensie. In Augustus 1513 was Anne saam met haar suster in Frankryk toe Mary Boleyn diens gedoen het fille d'honneur aan Mary Tudor, koningin van Frankryk, toe sy met koning Lodewyk XII van Frankryk trou. Toe koning Lodewyk XII in 1515 sterf, het sy by die huis van koningin Claude van Frankryk aangesluit, die koningin van koning François I.  
Teen 1522 het sir Thomas, Anne se pa, versoek dat sy na die dood van koningin Claude na Engeland terugbesorg word. Henry se suster Mary (Tudor) Brandon, die hertogin van Suffolk, het Anne in die huishouding van koningin Catherine aangestel. Kort nadat sy in Engeland aangekom het, het Anne een van die dames van die koningin geword. Daardie jaar het sy bygewoon en deelgeneem aan een van die feeste aan die hof van Henry VIII. 
Lewe saam met 'n koning
Om hierdie tyd het die koning begin belangstel in Anne. So begin 'n stryd om die koning om Anne se liefde te wen. Sy wou meer as net 'n meesteres word en weier hom. Met haar lewenskragtigheid en intelligensie sou sy vir Henry woeker en hom dan wegstoot. Dit het etlike jare aangehou totdat Henry besef het dat sy enigste oplossing was om met Anne te trou. Sy stryd om 'n nietigverklaring van Catherine te verkry, het reeds begin.  
Daar is baie briewe tussen Anne en Henry uitgeruil. 'N Jaar nadat Henry verlief geraak het op Anne, het hy 'n brief aan haar geskryf:
" By die omdraai van die inhoud van u laaste brief, het ek my baie seer gemaak, omdat ek nie geweet het hoe om dit te interpreteer nie, of dit in my nadeel is, soos u op sommige plekke aantoon, of in my voordeel, soos ek dit op sommige ander verstaan, smeek ek u om uitdruklik u hele verstand te laat weet oor die liefde tussen ons twee. Dit is absoluut noodsaaklik dat ek hierdie antwoord kry, al meer as 'n jaar lank geteister deur die pyl van liefde, en nog nie seker is of ek nie sal slaag om 'n plek in u hart en liefde te vind nie, wat my die laaste punt verhinder het 'n geruime tyd nadat ek jou my meesteres genoem het, want as jy my net met 'n gewone liefde liefhet, is die naam nie geskik vir jou nie, omdat dit 'n unieke liefde aandui, wat ver van algemeen is. Maar as u die werk van 'n ware lojale minnares en vriend wil beklee, en u liggaam en hart aan my prysgee, wat u lojaalste dienaar sal wees en was, (as u nougesindheid my nie verbied nie), belowe ek dat die naam nie net aan u gegee sal word nie, maar ek sal u neem as my enigste meesteres, en ek sal alle ander, behalwe u, uit my gedagtes en gevoelens verdryf en u slegs dien. . H R " 
Op 1 September 1532 is sy die skeppingsvrou van Pembroke. . Anne trou eers in die geheim met Henry op 25 Januarie 1533/4. Anne het swanger geraak en die aartsbiskop van Canterbury Thomas Cranmer keur die nietigverklaring van Henry en Catherine se huwelik goed.     Op 19 Mei 1533 verklaar Henry in die openbaar sy huwelik met Anne. Hy het Greenwich Palace, haar tuiste, gemaak en 'n groot viering het plaasgevind. 
'N Prinses word gebore
Op 7 September 1533 is hul eerste kind, prinses Elizabeth, in die paleis van Placentia gebore. Elizabeth se geboorte is in volle koninklike herdenking gevier. Henry wou egter 'n manlike erfgenaam hê, wat vir Anne kommerwekkend was. Elizabeth was die enigste kind wat Anne geboorte gegee het wat nie as baba gesterf het nie.  
Die doop van die prinses was 'n groot aangeleentheid. Dit het in die Greenwich -paleis plaasgevind, en hertoge en hertoginne en vele ander is ontbied om dit by te woon. Die paleis is op ware koninklike wyse versier. Die aartsbiskop van Canterbury was peetvader en het die dogtertjie gedoop. 
Jane Seymour is as een van Anne se dames aangestel, en die koning het in haar belang gestel. Sy ontevredenheid na drie jaar dat Anne nie 'n lewende manlike erfgenaam kon produseer nie, het gegroei. In April 1536 erken Henry dat hy moeg geword het vir Anne. 
Sy is daarvan beskuldig dat sy met haar eie broer, George Boleyn, lord Rochford, verskeie mans bedrieg het, owerspel en bloedskande gepleeg het. Anne saam met hierdie here is almal skuldig bevind aan egbreuk en planne om die koning dood te maak. Een van die beskuldigdes, Mark Smeaton, het aanvanklik die beskuldigings ontken, maar uiteindelik erken en hom aan die genade van die koning gewerp. Sommige van die ander mans wat beskuldig is, was sir Francis Weston, Henry Noreys, en William Bryerton het almal skuld erken, maar is almal skuldig bevind. 'N Paar dae later verklaar Anne en haar broer George dat hulle onskuldig is aan die beskuldigings.
" Die ontevredenheid van u genade en my gevangenisstraf is vir my so vreemd as wat ek moet skryf of wat ek moet verskoon, ek is heeltemal onkundig. Whereas you sent unto me, willing me to confess a truth and so to obtain your favour, by such an one whom you know to be my ancient professed enemy, I no sooner received this message by him than I rightly conceived your meaning and if, as you say, confessing a truth indeed may procure my safety, I shall with all willingness and duty perform your command." But do not imagine that your poor wife will ever confess a fault which she never even imagined. Never had prince a more dutiful wife than you have in Anne Boleyn, "with which name and place I could willingly have contented myself if God and your Grace's pleasure had so been pleased." Nor did I ever so far forget myself in my exaltation but that I always looked for such an alteration as now my preferment being only grounded on your Grace's fancy. You chose me from a low estate, and I beg you not to let an unworthy stain of disloyalty blot me and the infant Princess your daughter. "
They too were convicted and condemned to execution. The men were all drawn and quartered, while Anne was made to witness their torture.  
The Archbishop of Canterbury pronounced Henry's marriage to Anne null and void on 17 May 1536,  and on 19 May 1536 Anne was beheaded at the Tower of London, her punishment chosen by the King. The same day the Archbishop of Canterbury declared Anne's daughter, Princess Elizabeth illegitimate.   
In 1528, Henry first sent an appeal with his secretary to Pope Clement VII to annul his marriage to Catherine of Aragon. However, Catherine was the aunt of Charles V, the Holy Roman Emperor, and the pope was being held prisoner by the emperor. Henry did not get the answer that he wanted, and so he asked Cardinal Wolsey to act on his behalf. Wolsey called an ecclesiastical court to consider the request, but the Pope's reaction was to forbid Henry from marrying until Rome decided the matter. Henry, dissatisfied with Wolsey's performance, and Wolsey was dismissed in 1529 from his position as chancellor, dying the next year. Henry replaced him with a lawyer, Sir Thomas More, rather than a priest.
In 1530, Henry sent Catherine to live in relative isolation and began to treat Anne at court almost as though she were already Queen. Anne, who had taken an active role in getting Wolsey dismissed, became more active in public matters, including those connected with the church. A Boleyn family partisan, Thomas Cranmer, became Archbishop of Canterbury in 1532.
That same year, Thomas Cromwell won for Henry a parliamentary action declaring that the king's authority extended over the church in England. Still unable to legally marry Anne without provoking the Pope, Henry appointed her Marquis of Pembroke, a title and rank not at all usual practice.
Anne Boleyn is one of history's most divisive figures
There are plenty of controversial kings and queens throughout history, but few have inspired quite as much fervor as Anne Boleyn, the young woman who enchanted a king to the point where he jumped through seemingly impossible hoops to marry her. only to later behead her for a variety of alleged crimes.
Born to the high-ranking Boleyn family sometime in the 16th century, Anne Boleyn rose through the ranks of both the French and English courts, eventually catching Henry VIII's eye. while he was married to Spanish princess Catherine of Aragon. When Anne refused to be Henry's mistress on the grounds that she needed to preserve her virtue for the sake of her family, Henry moved heaven and earth to divorce Catherine and marry Anne, breaking with the Roman church and the Pope himself to annul his first marriage through a complicated maneuver that took several years.
However, after Anne only bore Henry a daughter and miscarried several times — and her alleged temper and high spirits became supposedly tiring to Henry — the king figured out a way to dispose of Anne, accusing her of crimes that included treason, incest, and adultery. After several courtiers implicated with her, including her brother George, were convicted and executed, Anne Boleyn was beheaded at the Tower of London in May of 1536, three years after her coronation. According to some historians, Henry announced his betrothal to his third wife, Jane Seymour, that same day.
It looks like Turner-Smith, the first Black actress to play Anne, will depict the downfall and death of the strong-willed queen — which will make for a pretty fascinating story. The three episode series "Anne Boleyn" is set to air on England's Channel 5 soon, and Sony will distribute the series across the world.
Anne Boleyn was most likely born around 1499 or 1501 somewhere in July. Anne was Born in Hever castle which was the main home of the Boleyn family. At 16 Anne was sent to France to become a lady-in-waiting to Queen Claude of France. Anne was sent back to England to marry an English Earl. But the marriage never happened for an unknown reason. Anne was then sent to the English court to serve as a lady to Catherine of Aragon. Catherine's claim to the role Queen Consort of England and Ireland was weak because she had not given her husband Henry any heir. Henry started having affairs with Catherine of Aragon's friends. out of all of Catherine's ladies. Anne was his favourite. Henry split from the Catholic church to marry Anne. Anne was unpopular. People called Anne "Nan Bullen" and accused her of being a witch.
Anne soon gave birth to a healthy daughter to future Queen Elizabeth I. Henry was upset as Elizabeth was not a son. Henry had an affair with Anne's best friend Jane Seymour. Henry grew tired of Anne and beheaded her on May 19, 1536.
Kyk die video: The Fall of Anne Boleyn - Arrest. 2020 Documentary 13 (Januarie 2022).
Gevegte van die Krimoorlog, W. Baring-Pemberton
Indië 1900 tot 1947
Die Slag van Gettysburg
Lockheed P-322 Weerlig
Nasty Nauplius: Die wraak-soekende matroos wat die lewens van die Trojaanse oorlogshelde verwoes het