George Mason - Inligting
George Mason was nooit 'n hoë amp nie, maar hy was een van die mees konsekwente stemme vir die beskerming van Amerikaanse regte tydens die Revolusionêre generasie. Mason is privaat opgelei en het baie baat gevind by die titels in die bekende biblioteek van sy oom.
As 'n jong volwassene neem Mason beheer oor Gunston Hall, een van die mooiste koshuise in 'n groot huis. Die plantasie was bekend vir sy tabak en boorde. George Washington was 'n buurman en mede -belegger in die Ohio Company. Toe die spekulatiewe aktiwiteite van die onderneming later deur die kroon beëindig word, het Mason 'n radikale wending in sy denke geneem.
In die 1750's het Mason 'n loopbaan in plaaslike openbare diens begin. Hy is gekies as 'n kurator van die stad Alexandria, 'n regter in die Fairfax County -hofstelsel, en 'n versorger van die gemeente Truro.
In 1759 word Mason verkies tot die Virginia House of Burgesses, waar hy 'n vurige kritikus van baie Britse programme word. In 1766, tydens die seël van die Stamp Act, het hy gepoog om die ekonomiese druk op die parlement te stuit deur 'n brief aan Britse handelaars te skryf in 'n poging om hul teenkanting teen die seëlbelasting in te roep.
Drie jaar later het Mason die Virginia -invoerooreenkoms opgestel wat gevolg het op die inwerkingtreding van die Townshend -wette. In 1774, nadat die parlement Massachusetts met die dwangwette geteiken het, werk Mason saam met Washington om die grondwetlike saak teen die onlangse wetgewing in die Fairfax Resolves op te som.
Mason dien in 1775 as afgevaardigde van die Virginia -konvensie en ondersteun die besluit om die Statebond te bewapen vir 'n moontlike oorlog. Die volgende jaar dien hy in die Virginia Constitutional Convention, waar hy groot bydraes gelewer het tot die skryf van 'n nuwe bestuursdokument en die opstel van die Virginia -verklaring van regte, 'n verklaring van die onvervreembare regte van die koloniste. Sy idees, en sommige van sy bewoording, is spoedig deur Thomas Jefferson aangeneem in die Onafhanklikheidsverklaring en deur die state in hul eie handves van regte.
Tydens die Onafhanklikheidsoorlog het Mason 'n organisatoriese rol gespeel in die verdediging van sy staat, maar het hy geen diens gesien nie. Hy het ook gewerk vir die afskaffing van die Anglikaanse Kerk.
In die naoorlogse Virginia dring Mason aan op die staking van westerse grondeise, 'n siening wat nie deur spekulante en die grensbevolking gedeel is nie. Mason was ietwat karakterloos en het ingestem om die Konstitusionele Konvensie in Philadelphia in 1787 by te woon. Hy was 'n groot deelnemer aan die verrigtinge, maar was baie teleurgesteld oor die uitslag. Sy kritiek op die finale dokument was onder meer:
die gebrek aan 'n handves van regte, 'n posisie wat volledig strook met sy jarelange voorspraak vir individuele vryhede
die sentralisering van te veel mag in die federale regering; hy was veral agterdogtig oor die rolle wat vir die senaat en die federale regbank beplan word
die grondwetlike erkenning wat aan die instelling van slawerny gegee word. Ondanks die feit dat hy 'n slawe -eienaar was, het Mason gevoel dat alle slawe bevry moet word, en dat dit onbewustelik was vir die nuwe regering om die vryheid te basuin, maar dit ten volle aan die slawe te ontken.
Mason was een van drie afgevaardigdes by die byeenkoms wat geweier het om die dokument te onderteken. Hy neem sy opposisie terug na Virginia, waar hy saam met Patrick Henry en ander anti-federaliste werk in 'n onsuksesvolle poging om bekragtiging te verslaan. Hy het sy kritiek gepubliseer in 'n koerantopstel wat bedoel was om die argumente in The Federalist Papers te weerstaan. Sy veldtog teen die Grondwet (teks) het hom sy vriendskap met Washington gekos.
Mason het later 'n setel van die Amerikaanse senaat van die Virginia -wetgewer geweier, maar het die groot bevrediging beleef van die aanneming van die Handves van Regte in 1791. Die tien wysigings, tesame met wysiging XI wat beperkte regterlike bevoegdheid het, is gemodelleer na sy Verklaring van regte. James Madison, 'n goeie vriend en vertroueling, was 'n dryfveer agter hierdie oorwinning in die eerste sitting van die nuwe kongres.
George Mason was een van die stigters wie se naam vandag nie algemeen erken word nie. Sy gebrek aan belangstelling in elektiewe amp en minagting vir langdradige politieke verrigtinge het hom blywende roem gekos. Sy tydgenote het egter die diepte van sy bydrae verstaan. Jefferson het hom as die "wysste man van sy generasie" bestempel. Hy sterf in Gunston Hall op 7 Oktober 1792.
Sien Grondwet (vertelling) .11-Des-1725. Geboorteplek: Fairfax County, VA Oorlede: 7-Okt-1792. Sterfplek: Gunston Hall
Vrymesselary het ontwikkel uit die praktyke en rituele van die klipkappers ' gilde in die Middeleeue. Met die agteruitgang van die Europese katedraalgebou het "lodges " besluit om nie-kliphouwers toe te laat om lidmaatskap te behou, en die geheime broederlike orde het in Europa gewild geword. In 1717 is die eerste Grand Lodge, 'n vereniging van losies, in Engeland gestig, en vrymesselary is spoedig deur die Britse Ryk versprei. Die eerste Amerikaanse Mason -lodge is in 1730 in Philadelphia gestig, en die toekomstige revolusionêre leier Benjamin Franklin was 'n stigterslid.
Daar is geen sentrale vrymesselaarse gesag nie, en Vrymesselaars word plaaslik beheer deur die bestelling en baie gebruike en rituele. Lede spoor die oorsprong van metselwerk terug na die oprigting van die koning Salomo se tempel in Bybelse tye en daar word van hulle verwag om te glo in die hoogste wese, en volg spesifieke godsdienstige rituele en handhaaf 'n gelofte van geheimhouding rakende die orde. seremonies. Die messelaars van die 18de eeu het hulself gehou by liberale demokratiese beginsels wat godsdienstige verdraagsaamheid, lojaliteit teenoor die plaaslike regering en die belangrikheid van liefdadigheid insluit. Vanaf die aanvang het die Vrymesselary aansienlike teenkanting ondervind van die georganiseerde godsdiens, veral van die Rooms -Katolieke Kerk.
Vir George Washington was die aansluit by die Vrymesselaars 'n oorgangsritueel en 'n uitdrukking van sy burgerlike verantwoordelikheid. Nadat hy 'n meester -metselaar was, het Washington die opsie gehad om deur 'n reeks bykomende rituele te gaan wat hom na 'n hoër graad sou bring. In 1788, kort voordat hy die eerste president van die Verenigde State geword het, is Washington die eerste Aanbiddende meester van Alexandria Lodge nr. 22.
George Mason, (gebore 1725, Fairfax county, Va. [US] - oorlede op 7 Oktober 1792, Fairfax county, Va., VSA), Amerikaanse patriot en staatsman wat aangedring het op die beskerming van individuele vryhede in die samestelling van beide Virginia en die Amerikaanse grondwet (1776, 1787). Hy was sy tyd vooruit om slawerny teë te staan ​​en die grondwetlike kompromie wat dit voortduur, te verwerp.
As grondeienaar en nabye buurman van George Washington het Mason 'n leidende rol in plaaslike aangeleenthede geneem. Hy het ook baie geïnteresseerd geraak in Westerse uitbreiding en was aktief in die Ohio Company, wat in 1749 georganiseer is om handel te dryf en grond aan die boonste Ohio -rivier te verkoop. Op ongeveer dieselfde tyd het Mason gehelp om die stad Alexandria, Va, te stig. Weens swak gesondheid en gesinsprobleme het hy die openbare amp in die algemeen vermy, hoewel hy verkiesing tot die Huis van Burgesses in 1759 aanvaar het. Behalwe vir sy lidmaatskap van die Constitutional Konvensie in Philadelphia, dit was die hoogste amp wat hy ooit beklee het - maar min mense het meer gedoen om Amerikaanse politieke instellings te vorm.
Mason was 'n leier van die Virginia -patriot aan die vooraand van die Amerikaanse Revolusie (1775–83), en dien in die Komitee van Veiligheid en stel in 1776 die staatsgrondwet op, en sy verklaring van regte was die eerste gesaghebbende formulering van die leer van onvervreembare regte. Mason se werk was bekend aan Thomas Jefferson en het sy opstel van die Onafhanklikheidsverklaring beïnvloed. Die model is spoedig deur die meeste state gevolg en is ook in verdunde vorm in die federale grondwet opgeneem. Hy was lid van die Virginia House of Delegates van 1776 tot 1788.
As lid van die Grondwetlike Konvensie het Mason die kompromie streng toegestaan ​​om die slawehandel tot 1808 voort te sit. Hoewel Mason 'n Suidlander was, het Mason die handel as 'skandelik vir die mensdom' beskou, maar hy was bevoorreg om manemission en opvoeding vir skuldgenote te ondersteun en 'n stelsel te ondersteun. van gratis arbeid. Omdat hy ook beswaar het teen die groot en onbepaalde magte wat die nuwe regering toekom, het hy saam met verskeie ander Virginiane gekant teen die aanvaarding van die nuwe dokument. Hy was 'n Jeffersoniese Republikein en het geglo dat die plaaslike regering sterk en die sentrale regering swak moet bly. Sy kritiek het gehelp om die Handves van Regte op die Grondwet te aanvaar.
Kort na die byeenkoms trek Mason terug na sy huis, Gunston Hall.
Hierdie artikel is onlangs hersien en bygewerk deur Jeannette L. Nolen, assistent -redakteur.
George Mason: vergete stigter, hy het die handves van regte opgevat
Die lug was koel en vars op daardie Maandagoggend in September 1787 toe die afgevaardigdes van die Konstitusionele Konvensie by die Staatshuis (nou Independence Hall) in Philadelphia vergader het om die nuwe Grondwet te onderteken. Slegs drie aanwesiges het geweier om hul name by te voeg. Een van hulle was die Virginian George Mason. Omdat die Grondwet 'n federale regering geskep het wat volgens hom moontlik te magtig was, en omdat dit nie die slawehandel beëindig het en nie 'n handves van regte bevat nie, het hy sy steun weerhou van die dokument wat hy so 'n groot rol gespeel het in die vervaardiging.
In 1776 is Mason, toe 51, aangestel in 'n komitee wat 'n "Verklaring van Regte" vir Virginia opgestel het. Uit die geskrifte van die Engelse filosoof John Locke (1632-1704) het Mason tot 'n destydse radikale insig gekom: dat 'n republiek moet begin met die formele, wetlik bindende verbintenis dat individue onvervreembare regte het wat bo enige regering hoër is.
Een ander komiteelid het wel 'n belangrike rol gespeel: Mason se jong vriend James Madison, wat sy (en Mason se) vriend Thomas Jefferson op hoogte gehou het van Mason se vordering met die opstel van die verklaring. Mason se werk begin, "Dat alle mense van nature ewe vry en onafhanklik is en sekere inherente regte het, naamlik die genot van lewe en vryheid, met die middele om eiendom te bekom en te besit, en om geluk en veiligheid na te streef en te verkry." Jefferson se Amerikaanse onafhanklikheidsverklaring bevat die onsterflike woorde van wat die bekendste politieke stelling in die geskiedenis kan wees: "Ons hou van hierdie waarhede vanselfsprekend, dat alle mense gelyk geskape is, dat hulle deur hul Skepper sekere onvervreembare regte toegerus is , dat onder hulle lewe, vryheid en die strewe na geluk is. "
In 1787, teen die einde van die Konstitusionele Konvensie in Philadelphia, stel Mason voor dat 'n handves van regte die Grondwet voorafgaan, maar sy voorstel word verslaan. Toe hy weier om die nuwe Grondwet te onderteken, het sy besluit sommige verbaas en ander vervreem, waaronder sy ou vriend, George Washington. Mason se standpunt het nietemin sy uitwerking gehad. Tydens die eerste sitting van die eerste kongres het Madison 'n Handves van Regte ingedien wat gelykstaande is aan Mason se Regteverklaring van 1776.
Dokumente in SCRC is outentiek, oorspronklik, dikwels uniek, waardevol, broos of andersins besonders. Sommige het die vermoë om die verlede op te roep en die oordrag van kennis na verloop van tyd te beliggaam. Ander funksioneer eenvoudig as die enigste rekord van 'n individu of korporatiewe lewe. SCRC behou die wesenlikheid van inligting soos dit aangeteken en versprei is in die oorspronklike formaat. SCRC voeg ook waarde toe aan sy besittings deur selektiewe digitalisering en deur interpretatiewe uitstallings, onderrig en programmering.
Washington het besef dat baie burgers vermoed dat die konvensie bloot 'n magsoorname van die state deur 'n almagtige, kwasi-koninklike sentrale regering sou wees. Hy moes selfs oortuig word om dit by te woon.
Thomas Jefferson en George Mason oor die tweede kwartaal van Washington
In hierdie video wat ontwerp is vir klaskamers, bespreek Thomas Jefferson en George Mason die nalatenskap van die Amerikaanse grondwet en die toekoms van die vakbond.
George Mason se plantasiehuis in Fairfax, Gunston Hall, word as 'n huismuseum bedryf.
George Mason, wat bekend is vir sy outeurskap van die Virginia -verklaring van regte en die Virginia Bill of Rights and Constitution, het teen die 1760's 'n voorstander geword van die regte van koloniste en het gedurende die 1770's floreer. Later in die lewe bly Mason polities onafhanklik en weier om die Grondwet van 1787 te onderteken omdat hy nie saamstem met verskeie dokumentbepalings nie, waaronder 'n gebrek aan 'n handves.
George Mason het eers in 1769 met George Washington saamgewerk toe albei lede van die Virginia House of Burgesses was. Op soek na 'n manier om die Britse belastingbeleid te protesteer, het die twee 'n dokument opgestel wat bekend staan ​​as die Virginia Resolves. Die maatreëls het 'n boikot van Britse luukse goedere wat in die kolonie ingevoer is, vereis. Om handhawing te verseker, besluit die plaaslike komitees by die polisie om streng nakoming daarvan te verseker. Mason en Washington wou hê dat die verenigings moet verseker dat die boikot ekonomiese druk op Groot -Brittanje kan plaas. In dieselfde jaar verkry Washington 100 hektaar grond van Mason, wat bydra tot die groei van Mount Vernon -lande.
'N Paar jaar later bevestig Mason en Washington weer in reaksie op die 1774 dwangwette wat deur die parlement aanvaar is. In 'n vergadering onder voorsitterskap van Washington in Alexandria, Virginia, gedurende die somer, word die Fairfax Resolves genoem. Die resolusies, wat deur Mason geskryf is, het gewaarsku dat daar 'n sameswering bestaan ​​in Britse magsale wat daarop gemik is om die koloniste tweederangse burgers te maak. Die Resolves het ook 'n vergadering van 'n kontinentwye kongres voorgestel om weer 'n boikot van Britse invoer te reël. Mason het sy vaardighede as 'n verstandige politieke denker in sy outeurskap van die Resolves getoon, en herhaal die idee dat slegs die verkose verteenwoordigers van 'n provinsie bindende wette op sy mense kan aanneem.
Mason woon die konstitusionele konvensie van 1787 in Philadelphia by en neem deel aan verskeie debatte oor die verskillende bevoegdhede wat aan die nuwe regering toevertrou is. Uiteindelik het hy egter geweier om die voltooide dokument te onderteken, terwyl hy protesteer en onder meer tekortkominge en dat die nuwe bloudruk nie 'n handves van regte ontbreek nie.
In die daaropvolgende maande het Mason steeds sy kommer uitgespreek tydens die Virginia Ratification -byeenkoms. Saam met Patrick Henry en Edmund Randolph het Mason en die anti-federaliste die bekragtiging van die Grondwet in Virginia amper ontspoor. Alhoewel die anti-federaliste die stryd verloor het, het hulle 'n groter oorwinning behaal. Beide partye het 'n ooreenkoms aangegaan om voorstelle vir die beskerming van individuele regte aan te neem tydens die eerste kongres. James Madison sou later sterk steun op Mason se vroeëre werk toe hy die Handves van Regte opstel.
Mason was gedurende sy lewe voortdurend teister met gesondheidskwessies en was buite die kollig ná die inhuldiging van sy ou vriend George Washington. Mason het teruggetrek na sy huis in Gunston Hall, en was steeds 'n uitgesproke kritikus van die nuwe regering en baie van die beleid wat deur die Federalist Party begin is, insluitend die finansiële plan van Alexander Hamilton. Verswak deur herhalende jig, is Mason op 7 Oktober oorlede en word begrawe op die terrein van sy geliefde Gunston Hall.
Chernow, Ron. Washington: 'n Lewe. New York: Pikkewyn.
Ellis, Joseph J. Sy Edele George Washington. New York: Knopf, 2004.
Ferling, John. Die opkoms van George Washington: Die verborge politieke genie van 'n Amerikaanse ikoon. New York: Bloomsbury, 2009.
Rutland, Robert Allen. George Mason: huiwerige staatsman. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1961.
George Mason en die oorsprong van die Handves van Regte
Een van die dokumente wat in die Rotunda in die Nasionale Argief vertoon word, is die Handves van Regte, die eerste 10 wysigings aan die Amerikaanse Grondwet. Dit dien as 'n prominente herinnering aan ons reg as Amerikaners.
Maar die dokument wat die Handves van Regte geïnspireer het, sowel as die hoofskrywer, George Mason, is minder bekend.
Mason se Virginia -verklaring van regte, wat in Junie 1776 voltooi is, was die basis vir die handves van regte van ons land.
Mason is grootgemaak in 'n welgestelde planterfamilie in die Northern Neck -streek van Virginia. Teen sy vroeë twintigerjare verskyn Mason as een van die rykste manne van die kolonie en begin hy 'n suksesvolle loopbaan as sakeman, advokaat en staatsamptenaar vir sy kolonie en later sy land.
Mason trou op 4 April 1750 met Ann Eilbeck, die dogter van 'n welgestelde gesin uit Maryland, en hulle het nege kinders. Om sy groot gesin te huisves, het Mason 'n jong Engelse vakman en bediende William Buckland aangestel om toesig te hou oor die bou van sy nuwe plantasiehuis, Gunston Hall.
Gunston Hall, voltooi in 1758, het Mason se tweede liefde saam met sy vrou geword.
Voordat hy die Virginia -verklaring van regte skryf, word Mason in 1758 lid van die Virginia House of Burgesses en dien hy in verskeie komitees met betrekking tot sowel plaaslike as plaaslike kwessies. Ondanks die feit dat sy kollegas hom hoog geag het, het Mason die grootste deel van sy termyn nie sessies bygewoon nie en wou hy in 1761 nie herverkiesing soek nie.
Alhoewel hy eers in 1775 weer in die regering gedien het, het Mason in die middel van die Virginia -politiek gebly. Gewoonlik, in opdrag van George Washington, het hy antwoorde opgestel op die verskillende belastingwette van Groot -Brittanje gedurende die 1760's en 1770's wat die House of Burgesses moes gebruik om koloniste aan te spoor om Britse goedere te boikot en protesteer teen die dade.
Mason het sy hele lewe lank 'n loopbaan in die politiek vermy om tyd in sy plantasie en familie te belê. Veral na Ann se dood in 1773, het hy gedink dat sy werk as vader belangriker was as om te gaan met die 'nuttelose lede' van die Virginia -konvensie.
Mason het egter huiwerig ingestem om deel te wees van die Derde Virginia-konvensie in Mei 1775 as die verteenwoordiger van Fairfax County, en vervang sy buurman George Washington, wat die opperbevelhebber van die nuutgeskepte kontinentale leër geword het.
Terwyl hy in Julie en Augustus in Richmond was vir die konvensie, was Mason se primêre taak om fondse in te samel vir 'n leër om Virginia te beskerm in geval van 'n inval deur die Britse leër. Terwyl hy by die Konvensie gedien het, was Mason so weerstandig om in die regering te dien dat hy probeer bedank het, maar geweier is. 'N Siekte het hom gedwing om na Gunston Hall terug te keer voor die einde van die byeenkoms.
Eers 'n paar jaar later in Mason se openbare loopbaan lewer hy sy belangrikste bydrae tot die stigting van die Amerikaanse republiek.
As lid van die Fifth Virginia Convention in Mei 1776 was Mason deel van 'n komitee wat 'n nuwe grondwet vir Virginia sowel as 'n verklaring van regte moes opstel.
Die opening van Mason se Verklaring van Regte was nie net van invloed op Jefferson se inleiding tot die Onafhanklikheidsverklaring nie, maar dit het ook die basis geword vir die Handves van Regte:
'N Verklaring van regte word gemaak deur die verteenwoordigers van die goeie mense van Virginia. . . . Dat alle mense van nature ewe vry en onafhanklik is en sekere inherente regte het, waarvan hulle, wanneer hulle in 'n staat van samelewing aangaan, hulle nageslag nie kan ontneem of ontneem nie, naamlik die genot van lewe en vryheid, met die middele om eiendom te bekom en te besit, en om geluk en veiligheid na te streef en te verkry.
Die Virginia -verklaring van regte was die eerste grondwetlike bevestiging deur 'n Noord -Amerikaanse regering dat burgers regte het waarop die regering nie inbreuk kan maak of dit kan wegneem nie.
Mason se geloof in die vryheid van spraak, van godsdiens en van samekoms het die hoeksteen geword van nie net ons Handves van Regte nie, maar ook die konsep van ons samelewing oor wat regte in Amerika beteken.
Besoek die National Archives Bill of Rights -webwerf vir meer inligting oor die geskiedenis van die stigtingsdokument.
Mason by die Virginia Ratification Convention
Toe Mason aan die einde van die Philadelphia-byeenkoms huis toe kom, was hy twee en sestig jaar oud. Dit was 'n redelik gevorderde ouderdom vir die laat 1770's. Hy was meer as vier maande weg en hy was gretig om tuis te wees en behoeftes by sy plantasie by te woon. Nietemin het hy ingestem om in die Virginia Ratification Convention te dien. Dit het op 2 Junie 1788 in Richmond vergader.
Mason was weer een van die aktiefste afgevaardigdes. 34 Hy het dadelik gesê dat die konvensie die Grondwet klousule vir klousule oorweeg, omdat hy glo dat dit die gebreke van die Grondwet sou beklemtoon.
Die oorweging klousule-vir-klousule word toe en later as 'n taktiese fout beskou. Dit het die voordeel gebring aan James Madison en die jong John Marshall, albei federaliste. Klousule-vir-klousule-debat het Patrick Henry se kwaai, stygende redenasie minder effektief gemaak.
Mason het tydens die debatte 'n aantal kwessies aan die orde gestel. Hy het gepraat oor belasting. Hy was bang dat 'n federale belasting op slawe 'n buitensporige deel van die belastinglas op die Suide sal plaas. In twee lang toesprake maak Mason beswaar teen die federale beheer van milisies. Hy het gewaarsku dat die kongres diens in die milisies onaantreklik kan maak as voorwendsel om 'n staande weermag te stig. Een van Mason se langste toesprake was 'n aanval op die federale regbank. Die breë omvang daarvan, het hy gesê, sal nie net staatshowe onnodig maak nie, dit sal die staatsregerings vernietig. Laastens het Mason voorgestel dat federale howe beperk word tot aangeleenthede van volkereg, maritieme bekommernisse en geskille wat die Verenigde State en twee of meer state betrek. Sy mees verrassende voorstel was sy bereidwilligheid om staatsregters te laat besluit oor die federale regsake. 35
Mason se produktiefste rol het op die kongresvloer gespeel om moontlike wysigings aan die Grondwet op te stel. Baie van die wysigings is gemaak uit die Virginia -verklaring van regte.
James Madison erken dat daar nie ontken kan word dat die Grondwet onvolmaak is nie. Selfs sy sterkste ondersteuners het gesê dat dit gebreke het. Die federaliste het egter nie gedink dat hierdie gebreke so skadelik is dat dit reggestel moet word voordat die Grondwet in werking tree nie en voordat ervaring toon dat wysigings wel nodig is. 36 Uiteindelik aanvaar die Virginia -konvensie die onveranderde Grondwet, 89 tot 79.
'N Ongelukkige Mason het na Gunston Hall teruggekeer. Hy was swak, maar toe William Grayson sterf kort nadat hy in die Amerikaanse senaat verkies is, het die Virginia -wetgewer Mason die senaatstoel aangebied. Mason, wat sy hele lewe lank die politieke amp verag het, het geweier. Hy sterf stil op 7 Oktober 1792. Hy was ses en sestig jaar oud.
George Mason en slawerny
Op 21 September het Honours College Black Ambition, 'n organisasie wat deur studente bestuur word, "daarop gemik om 'n diverse teenwoordigheid in Mason's Honours College te skep", volgens hul GetConnected-blad, die geleentheid "Caja. Millie. Tom. Liberty: The Forgotten Narrative "om die historiese figuur George Mason en sy bande met slawerny te bespreek.
Mason word deur sommige beskou as een van die mees uitgesproke stigters wat slawerny as boos verklaar het, maar hy het ook die tweede grootste aantal slawe in Noord -Virginia besit, volgens Gunston Hall se webwerf. Boonop is die geleentheid van HCBA vernoem na vier van die slawe wat Mason besit het.
Desmond L. Moffitt, vise -president en stigter van die HCBA, het gesê dat die inspirasie agter "The Forgotten Narrative" spruit uit die missie van die organisasie om meer geleenthede te bied vir Afro -Amerikaners en ander minderhede om 'n invloedryke stem te hê in die Honours College en die Mason -gemeenskap in die algemeen. Direkteur van Gunston Hall, Scott Stroh, glo dat die begrip van watter rol slawerny tydens die geboorte van ons land gespeel het en wat ons kan neem uit die omstredenheid rondom Mason, 'n integrale onderdeel is van die sistemiese effek wat hierdie gebeure op ons samelewing en universiteit vandag het.
Soos Moffitt gesê het: "Om afstand te neem van die geskiedenis is 'n voorloper van die onkunde wat volg."
As ons terugkyk na hierdie geskiedenis, was Mason 'n integrale deel van die opstel van die Virginia -verklaring van regte in 1776, wat die inspirasie geword het vir die Handves van Regte, of die eerste 10 wysigings aan ons Grondwet, volgens die Bill of Rights Institute se webwerf.
"Sy hele lewe lank 'n aktiewe leerder," het Stroh gesê, "(Mason) se belangrikste verbintenis was om egte openbare diens te lewer."
Stroh het bygevoeg dat Mason, terwyl Mason Fairfax County in die Huis van Afgevaardigdes in Virginia verteenwoordig het en in die Federale Konvensie van Virginia gedien het, aktief geleenthede in die politiek van die hand gewys het. Hy het bygevoeg dat Mason meen dat die beroemdheid van politieke posisies dikwels die diens self oorskadu.
'Hy was nie bang om die anderse stem te wees nie, veral in sy toewyding aan die Handves van Regte,' het Moffitt gesê.
Alhoewel Mason 'n aktiewe deelnemer aan die totstandkoming van die Grondwet was, was hy een van die lede van die konvensie wat nie die finale konsep onderteken het nie, volgens Gunston Hall se lys van Mason se besware teen die Grondwet. Een van sy belangrikste kritiekpunte was dat burgers, sonder 'n aparte klousule vir 'n verklaring van regte, nie ewe beskerm sou word onder die verklarings van hul verskillende state nie.
"Hy het regtig omgee vir menseregte," het Maya Hairston, president van HCBA, gesê nadat sy die geleentheid bygewoon het. 'Ek het ook in Gunston Hall getoer en daarna het ek aanhou dink dat, ondanks die feit dat hy slawe besit, die soort politikus is wat ek vandag wil sien.'
Om rykdom in Mason se tyd te kon beïnvloed, was rykdom egter 'n noodsaaklikheid, het Robinson professor in Amerikaanse geskiedenis en paneellid by die geleentheid gesê Spencer Crew. Crew het verduidelik dat Mason se welvaart deels te wyte was aan die besit van slawe.
'[U] sosiale en politieke status het beide om u rykdom gedraai. U kon nie aan die kongres deelneem as u nie ryk was nie, 'het Crew gesê.
'N Ander rede waarom Mason geweier het om die grondwet te onderteken, het betrekking op sy kritiek op die Grondwetlike Konvensie om die einde van die slawehandel met nog 20 jaar uit te stel, soos in sy lys van besware geskryf is.
Mason se standpunt oor slawerny spruit uit sy gebrek aan behoefte aan slawe, volgens Stroh.
'Ons moet steeds in gedagte hou', het Stroh gesê, 'dat die slawehandel hom nie direk geraak het nie, omdat hy genoeg slawe gehad het.'
Crew het ook bygevoeg dat Mason se posisie verband hou met die feit dat hy 'n Virginian was.
Virginia as 'n geheel het nie meer slawe nodig gehad nie en "deur slawe aan state soos Georgia en Suid -Carolina te verkoop, kan Virginia -slawe in werklikheid in waarde toeneem," het Crew gesê.
In daardie opsig het Crew gesê dat vanuit 'n Virginiese oogpunt die beëindiging van die slawehandel 'n belangrike ekonomiese aansporing was.
Ondanks die begeerte om die slawehandel te stop, was daar 'n ongetwyfelde ekonomiese stoot vir Mason en die ander stigters om hul slawe te behou, het Crew gesê.
"Dit sou wees soos om alles op te gee wat jou belangrik maak," het Crew gesê, "want dit behels die skeiding van jou intellektuele self en jou [vermeende behoefte aan] selfbehoud."
Stroh het gesê dat hoewel Mason die euwels van slawerny in sy geskrifte heftig verklaar het, hy geen morele verpligting dra om die gebruik namens die slawe te stop nie.
"In werklikheid," het Stroh gesê, "was hy meer bekommerd oor die negatiewe gevolge vir wit mense van die samelewing."
In die versameling getiteld "The Papers of George Mason", skryf Mason, "[Slavery is a] slow Poison, wat daagliks die Minds & amp Morals of our People besmet. Elke heer hier word 'n klein tiran gebore ... En in so 'n infernale skool moet ons toekomstige wetgewers en regeerders opgevoed word. "
Binne hierdie gedeelte het Stroh gesê dat ons kan verstaan ​​dat Mason van mening was dat slawerny 'n giftige krag in die land was as gevolg van die mense wat aan die bewind staatmaak.
Ten spyte van Mason se oortuiging, het Stroh gesê dat ons nie kan ignoreer dat Mason se besorgdheid nie oor die slawe self was nie omdat "hy swartes as minderwaardig as ander beskou het."
Daar is nie veel kennis oor Mason se behandeling van sy slawe nie. Wat Stroh egter gesê het dat hy wel weet, is dat wanneer 'n slaaf probeer ontsnap het, Mason 'baie ywerig was om hulle terug te kry'.
Mason het ook 36 slawe in sy testament genoem, maar het by sy dood geen vrygemaak nie, terwyl ander stigters, soos George Washington, dit wel gedoen het.
Deelnemers aan "The Forgotten Narrative" het gesê dat studente by Mason hierdie idees wil oorweeg as hulle dink aan die geskiedenis van die land en die moderne kwessies van vandag.
Stroh het gesê dit is belangrik om Mason en die historiese konteks wat met sy verhaal verband hou, te verstaan, aangesien dit vandag help om ras, mag en regering te bespreek.
"Na my mening is ons doel nie om hierdie realiteite te regverdig of om verskoning te vra nie, maar om besprekings oor die betekenis van hierdie geskiedenis en die voortgesette relevansie daarvan vandag te verstaan ​​en te fasiliteer," het Stroh gesê. 'Net so belangrik, ons moet Mason verstaan ​​in die konteks van sy tyd en plek. Alhoewel sy slawerny van Afrikane afskuwelik is, was sy opposisie teen slawerny, sy skryf van die Virginia -verklaring van regte en sy voorspraak vir die Handves van Regte baie belangrik vir alles wat gebeur het, aangesien ons land die belofte gestand gedoen het almal is gelyk en vry. "
Crew het bygevoeg dat Mason 'n man was wat nog steeds onder baie onderdrukkende samelewingsreëls geleef het.
Dit het Crew aangespoor om die vrae te stel: 'Watter voordele trek mense daaruit as dinge bly soos dit is? Is daar aspekte waarvan u bereid is om op te gee vir meer gelykheid, of laat ons toe dat die gif bly beswyk? Nie een van ons is perfek nie, maar ons kan daarna streef om beter te doen. "
Terwyl Jalah Townsend, 'n ander lid van HCBA, nie van Mason se skynheiligheid oor slawe hou nie, het sy gesê: 'Hy was baie sterk in wie hy was. [As universiteit] moet ons in die toekoms sterker wees in wie ons is. "
Mason het die top 50 vir die mees etnies uiteenlopende skole in die land gehaal deur die US News and World Report se Campus Ethnic Diversity -lys vir 2016. Baie mense soos Townsend het egter opgemerk dat die universiteit sterk is, maar die universiteit het not reached the ultimate goal of inclusion.