Krisis staar Suid-Afrika in die gesigFoto: Pixabay/Pexels.com Deur Charles Castle AfriSake se arbeidsregadvieseenheid waarsku unies en die regering om nie werkgewers te dwing om drastiese stappe te doen wat die werkersmag en unielede aan die kortste ent sal laat trek nie. Die jongste arbeidsmarkverslag toon dat Suid-Afrika se werkloosheidsyfer sedert die eerste kwartaal van 2017 met 1,1% gestyg het tot 27,7% – ’n 14-jaarrekordhoogte, met geen aanduiding van verligting in die komende kwartaal nie. Die elitisme wat tans in die regerende party heers – ’n party wat homself deur swart ekonomiese bemagtiging verryk en bevorder – bring min tot geen verligting vir die massas werkloses nie. Suid-Afrika se werkmag bestaan uit sowat 22,2 miljoen mense, waarvan 6,1 miljoen werkloos is. Net minder as 3,9 miljoen van dié werklose mense is tussen die ouderdomme van 15 en 34 – wat beteken dat net meer as die helfte van Suid-Afrika se werkloses jongmense is. Ná sy besoek aan Abidjan, Ivoorkus, beskryf dr. Robert D. Kaplan in sy boek The Coming Anarchy hoe jong, werklose mans bedags sit en tuisgemaakte bier drink en saans die woongebiede van meer welgestelde Ivoriane beroof en plunder. Zimbabwe en Venezuela is van die beste voorbeelde van swak ekonomiese beleid en sosialistiese ideologiese oortuigings van die regering van die dag. Zimbabwe se werkloosheidsyfer staan tans op ongeveer 95% en Venezuela – wat eens een van die rykste Latyns-Amerikaanse lande was, maar vandag een van die armstes is – se werkloosheidsyfer staan op ongeveer 25%. Hoewel menige regeringsamptenare met lof van die twee lande en hul beleid praat, sal die burgers van die twee lande eerder met heimwee vertel van ŉ vorige bestel wat vry was van die wanhoop, armoede en dood wat tans daar heers. Volgens Statistiek Suid-Afrika het die werkloosheidsyfer in Maart 2017 toegeneem in die volgende bedrywe: Hoewel die minister van handel en nywerheid, Rob Davies, aangedui het dat daar danksy die Black Industrialist Scheme ’n toename was in werkverskaffing in die handel- en nywerheidsektor, weerspreek die statistieke sy uitlatings. Die mees onlangse verwikkelinge ten opsigte van swak ekonomiese beleid wat deur die regering geïmplementeer is – soos byvoorbeeld die mynbouhandves wat voorgelê is deur Mosebenzi Zwane, minister van minerale hulpbronne – vernietig werksekerheid in die mynsektor. Sprake van afleggings het kort daarna gevolg en ongeveer R50 miljard se markkapitalisasie van JSE-gelyste mynboumaatskappye is uitgewis. Afleggings by die volgende maatskappye word verwag: Sibanye Gold: 10 200 Die ANC-regering se Nasionale Ontwikkelingsplan (NOP) se teiken vir werkloosheid is ongeveer 14% teen die jaar 2020. Hierdie syfer lyk egter onhaalbaar, veral gegewe die huidige trant waarteen beleggers uit Suid-Afrika onttrek as gevolg van politieke inmenging en beleid wat strydig is met gesonde ekonomiese beginsels gegrond op die vryemark. Die jongste arbeidsmarkverslag deur Statistiek Suid-Afrika toon dat ongeveer 44 000 werkverliese in die landbousektor aangeteken is, maar dat daar ’n indiensnemingtoename van 26 000 in die mynbousektor en 62 000 in die vervaardigingsektor is. Hierdie toename is strydig met die afleggings wat verwag word, en dit is daarom my mening dat hierdie twee sektore ook ŉ afname van werknemersgetalle sal toon in die komende siklus. Die arbeidsmark sal verder negatief beïnvloed word deur kragtariefverhogings, emigrasie, strenger BEE-kodes en ‑regulasies, grondhervorming en ‑onteiening en die moontlike implementering van ŉ welvaartbelasting. Indien die regering nie dringend van die NOP en van sy sosialistiese ideologie afstand doen nie, sal ons ’n daadwerklike “rewolusie” in die arbeidsmark beleef, en dit sal die ekonomie – wat tans in ŉ tegniese resessie verkeer – verder pootjie. Werkgewers word ook gedryf tot afleggings as gevolg van die voorgestelde nasionale minimum loon van R20 per uur, wat moontlik in Maart 2018 in werking sal tree. Werkgewers kan eenvoudig nie meer aan die vereistes en aanmanings van die regering en unies voldoen nie. Werkgewers sal begin om te meganiseer waar moontlik en sal van minder personeel begin gebruik maak om ongerief, oneffektiwiteit en winsverliese teen te werk. AfriSake se arbeidsregadvieseenheid sal voortdurend sy korporatiewe lede bystaan in die stryd teen enige onbillike en ongrondwetlike reëls en regulasies. Ons moedig alle werkgewers aan om aktief by AfriSake betrokke te raak om te verseker dat ’n verenigde front gevorm word teen die vergrype wat tans in die arbeidsektor plaasvind. Werkgewers word aangemoedig om standpunt in te neem teen diskriminerende beleid wat meer werkloosheid as werksekerheid skep.