Vroue in die rewolusie - Verskeie
Vroue in die rewolusie
Die vertrek van die dames van die saal en die vroue van Parys na Versailles, 5 Oktober 1789.
Die vroue van Versailles wat op 5 Oktober 1789 in die Nasionale Vergadering onder die deputate sit.
Op 14 Julie 1789 het die volk vir die eerste keer die politieke gang van die Revolusie opgetree en dit ten minste tydelik gered. Maar die bestorming van die Bastille het die krisis nie verhoed nie: werkloosheid neem toe met die emigrasie van aristokratiese gesinne, die Groot Vrees wat die land aangegryp het, het die bestaanswese lamgelê en die aanbod van markte opgedroog. : Parys is honger. In hierdie konteks van hongersnood het die gerug van 'n orgie wat op 1 Oktober deur die King's Bodyguards in die Operasaal van die Paleis van Versailles georganiseer is, bygedra tot die ontsteltenis van die straat: die kokkade driekleur is daar beledig.
Woede is 'n voedsel waarmee die honger mense nie tevrede is nie: op 5 Oktober gooi dit dit op die pad na Versailles om daarheen te gaan om die koning te vind, hom uit te roep van sy nood en vergoeding te vra vir die verontwaardiging wat hom aangedoen is. . Nuut wat hierdie wonderlike dag van 14 Julie onderskei: die beweging word deur vroue gegee. 'N Peloton van aktiviste het uit die Halles gekom en die kleredrag geslaan; hy het huisvroue en burgerlikes gewerf, soms bedreig. Laatmiddag aangekom, het hulle die Nasionale Vergadering binnegekom, met adjunkte gemeng en 'n versoekskrif aangebied om brood te vra.
In die Vertrek van die Ladies of the Hall, herinner die sentrale motief daaraan dat die vroulike optog, begelei deur enkele nasionale wagte, die kanonne van die Châtelet beslag gelê het voordat hulle die pad na Versailles geneem het; die aardse houding van 'n burger wat op 'n stuk artillerie ry, wys ook dat decorum nie die reël van hierdie spontane optog is nie.
Deur in die Nasionale Vergadering te belê, kan die Vroue van Versailles stel verwarring in: hulle neem plek op die bankies langs die afgevaardigdes, wat hulle uitdaag, en pas die platform toe om brood en graan te vra.
Die twee borde van Janinet behoort tot die suite van 54 Historiese gravures van die belangrikste gebeure sedert die opening van die Estates General in 1789, uitgegee tussen 1789 en 1791. Hulle toon die ekspressiewe houding van 'n volk in beweging, sonder om hul gesig te spesifiseer; dit illustreer 'n kollektiewe benadering eerder as individuele aksies omdat dit veral daarop gemik is om deur die beeld op te voed. Alhoewel hierdie toneelstukke uit die geheue saamgestel is deur 'n tydgenoot van die gebeure, wat dit waarskynlik nie altyd gesien het nie, word dit tog lewend gemaak, veral danksy die tegniek van ets op die manier van was wat naboots. die tekening.
Burger van die voorstede of salonne, redenaar of oproer, geleerde of breier, al die status en al die aard van vroue is geïllustreer in die rewolusie. Hierdie onluste word beslis in die geskiedskrywing as besonder fel en woedend opgemerk. En om die berekening van 'n man moet die Hôtel de Ville - simbool van die traagheid van die Paryse Kommune in die lig van hongersnood - die vuur wat die vroue van 5 Oktober bedoel het, moet ontsnap: Maillard, die luier van Châtelet en die held van 14 Julie, wil die vreedsame karakter van hierdie ongewone leër behou waarteen die koning niks sal aandurf nie, en wat gevolglik enigiets voor die koning kan aandurf. Maar 5 Oktober het ook haar heldin: Théroigne de Méricourt, Demi-Mondaine-politikus, gewapen met sabel en pistool wat in die Bastille verower is, staan ​​aan die hoof van die optog en is die hele aand aktief deur veral te ontlont. die vyandigheid van die Vlaamse regiment.
Danksy hierdie intelligensie-kompetisie het die volk nie net die belofte van die brood van die koning verkry nie: Lodewyk XVI, wat sedert Augustus laat is om die afskaffing van voorregte en die verklaring van die regte van die mens en van die burger te straf, word gedwing om goedkeur. Uiteindelik was die momentum wat die vroue van Parys gegee het, 'n datum in die geïmproviseerde verloop van die Revolusie: op 6 Oktober het hulle 'die bakker, die bakker en die klein bakker' na Parys teruggebring. Versailles is verlate.
Paule-Marie DUHETVroue en die rewolusie: 1789-1794Parys, Gallimard / Julliard, 1977 Dominique GODINEAUCitizen Knitters: Gemenebes in Parys tydens die rewolusieAix-en-Provence, Alinéa, 1988. Jules MICHELETVroue van die rewolusieParys, A. Delahays, 1855; herpubliseer in Parys, Carrère, 1988.