Getuigskrifte van mense wat met MIV leef Getuienis van mense met vigs Getuienis van mense wat met MIV leef MIV-positiewe getuigskrif Getuigskrifte van mense wat met vigs Persoonlike getuienisse van sero positief Stories Positiewe
Por Claudio Souza 17 Maart 2020 17 Maart 2020 4 25695
Dit is die verhaal van 'n ander MIV-positiewe vrou. Engel .... Selfs alleen, te midde van eensaamheid, het hierdie MIV-positiewe vrou nie avonture toegelaat nie, maar sy het baie, baie ...
virale ladingVirale Lading en VIGS is die lewe met MIVCD4 druppels met hoë virale laaigeestesgesondheidgesondheid respiratoriesebehandelinglewe
Por Claudio Souza 6 April 2019 6 April 2019 05852 Versindaba » Blog Archive » Onderhoud met Gilbert Gibson (Die sin van die hut)
Sunday, November 26th, 2017 | Onderhoude.
5 Kommentare op “Onderhoud met Gilbert Gibson (Die sin van die hut)”
December 1st, 2017 at 5:13 pm
‘n Baie enigmatiese interaksie.
Dit hoort waarskynlik in ‘n boek van onderhoude oor die onderwerp.
Sommige van die antwoorde, soos oor “die stil oomblik”, lees op sigself soos digkuns: Die “verduideliking” kan ook soms ‘n “gedig” ook wees. Dis dus moeilik om absolute “nate” tussen modusse van gedagte/ betragting/ te postuleer. Dalk is juis dit een van die “bewyse” van hoe “nodig” gedigte is.
Ek wil nou nie te liries raak nie, hoewel die onderhoud mens daartoe inspireer (soos ‘n lid van die gehoor wat die aria probeer sing): Maar, dalk is die gedig, enige gedig wat sy teikenmerk vind, een van die min heenkomelose plekke waar mens ‘n heenkome kan verbeel. Juis nie omdat die gedig ‘n heenkome IS nie, maar omdat dit simpatie met jou as leser het.
December 3rd, 2017 at 9:48 am
Dis goed nadenke oor iets so ontglippend soos die digkuns in hierdie meta-terme (soos tussen GG en LE plaasvind). Dit stel my in staat om ‘n verdere voetnoot by my vorige opmerking te plaas.
Die onderhoud gee belangrike insae in hoe Gibson sy eie digkuns sien, maar om hierdie sienings op die digkuns – die veelkoppige Leviatan wat dit is – as geheel van toepassing te maak is myns insiens nie moontlik nie.
Emosionaliteit kan nie sonder meer geneem word as die “prime mover” van alle digkuns nie. Dat daar nie ‘n absolute skeidslyn tussen prosa en pohesie bestaan is ook al oortuigend aangetoon deur kenners van die letterkunde. Emosionaliteit is wel daar aan die wortel van die generering van digkuns betrokke, en in sommige gevalle sal dit plaas vind soos in Gibson se geval, in ander gevalle nie.
Ek wil vier voorbeelde (heeltemal lukraak geneem) noem: Die digkuns van Miroslav Holub; Kaar van Marlene van Niekerk; die kwasi-narratiewe gedigte gedigte van John Ashberry; en Mens.dier.ding van Alfred Schaffer. Dit behoort duidelik te wees in al vier hierdie uiteenlopende gevalle dat om emosie aan te wys as die prime mover van die gedigte se totstandkoming ‘n hopelose oorvereenvoudiging sal wees.
The plot thickens. And it was thick to start with.
December 3rd, 2017 at 9:57 am
Ekskuus, vergun my laaste piep. Die oorvereenvoudiging waavan ek praat kom nie noodwendig voor in die onderhoud hierbo nie. Maar dit is ‘n gevolgtrekking wat sommige lesers sou kon maak by die lees van die onderhoud. Vandaar my voetnoot, vir die afwesiges en die dooies wat hier lees.
Dankie vir hierdie onderhoud, Louis en Gilbert. Saam met Louise Viljoen se resensie begin ek nou die sin van die hut verstaan as een van die belangrikste bundels hierdie jaar.
hierdie gedigte van hut en hond spoel soos terapie deur my en maak my rustig vir ‘n lekker nag rus kalm te my house quiet and my world calm…