Omgewingsopvoeding is nie nuut nie, dit beskerm erfenis en weet hoe om met die "gees van die plek" te skakel. - ONDERWERPE - 2022
Omgewingsopvoeding is nie nuut nie, dit beskerm erfenis en weet hoe om met die "gees van die plek" te skakel.
Deur Bárbara Saulesleja
Omgewingsopvoeding, as dit slegs as 'n metodologie beskou word, is prosedures, sekere resepte "om toe te pas", "boodskappe om oor te dra", om inligting oor die omgewing te gee, moontlik nie 'n alternatief om die huidige omgewing te verbeter nie.
Omgewingsopvoeding is nie nuut nie. Ja die konsep, maar nie die gebruik in die bestuur van die gebiede nie.
Ons stel voor om omgewingskennis en identiteit te herstel as 'n middel teen die "geen-ruimte" wat deur kapitalisme en alle vorme van huidige materialisme opgelê word. Hiervoor moet ons die omgewing as natuurlike en kulturele erfenis, materieel en ontasbaar verstaan ​​en werk vanuit die omgewingskennis wat ons reeds het, uit die identiteit en beskerming van die gees van die plek.
Nie almal van ons dink dieselfde as ons oor 'onderwys' praat nie.
Omgewingsopvoeding is op verskillende maniere gedefinieer volgens outeurs, kontekste, tye, dit moet nie die aandag vestig op mense wat aan onderwys gekoppel is nie, aangesien dieselfde konsep van onderwys dieselfde gebeur.
Soos ons in Feldman1 kan sien, is daar in die onderwystradisie twee maniere ontwikkel om 'onderrig' te bedink. Vir sommige bestaan ​​dit uit die dinge om kinders in die gedagtes te plaas en vir ander handel dit oor 'neem' of om uiting te gee aan wat die onderwerp bring.
Die skrywer hou vol dat hierdie posisies verband hou met pedagogiese tradisies wat die kind as 'n skoon bladsy beskou of wat hom as 'n onderwerp met potensiaal benader, wat die ontwikkeling van hulle moet bevorder.
In die eerste sin vind ons dat die term "Onderwys" volgens die Griekse filosoof Plato "opvoed" is, wat geïdentifiseer word met "teken van binne". In sy werk "The Republic" sal die filosoof Socrates verduidelik dat wie in die werklikheid leer, optree as 'n vroedvrou van siele. '
In die tweede word die kind beskou as 'n tabel wat gevorm moet word en waarin enige element geskryf kan word. Dit was die opvatting wat geheers het.
Ons vereenselwig ons met die eerste visie oor onderwys, aangesien hierdie definisie gebaseer is op die idee dat onderwys daarop gemik moet wees om op te voed wat die individu al weet, om hul interne potensiaal te ontwaak en leer-onderrig 'n deurlopende proses is, en op dieselfde manier word bevorder. deur UNESCO na eeue: die konsep van lewenslange onderwys, aangebied deur UNESCO (Tokio, 1972), probeer onderwys op alle vlakke van die lewe bring met die bedoeling dat dit deur almal en elkeen van die mans ontvang en uitgeoefen word. 2
"Van Plato (wat die hele lewe deur die mens se lewe voorgestaan ​​het) en Condorcet (waarvolgens instruksies alle ouderdomme moet dek), en sonder om Comenius te vergeet (" die hele lewe is 'n skool vir mans, van geboorte tot in die graf ") en ook nie van die mondeling nie en informele oordrag van pre-kapitalistiese historiese stelsels - soos byvoorbeeld in die Asteke, Ottomaanse, Mongoolse, Tokugawa, Bantoe, Ming-ryke en wat nog steeds 'n vorm van onderwys is wat in ons dae permanent is; totdat die jongste konseptualiseringspogings bereik is - UNESCO (1960, 1984, I989 ... I995) "(…). "Daar bestaan ​​'n konsensus dat die leer van die mens nie met skool eindig (of begin) nie, maar dat dit 'n proses is wat lewenslank duur" .3
Diverse kennis, kulture, maniere waarop gemeenskappe met hul konteks gekoppel kan word in die konteks van homegenisering van globalisering, is 'n teken van die bestaan ​​van 'n enkele resep: waar daar iemand is wat 'die ander bewus maak' sonder om meer as 'n priester, 'n idealis, die een held, terwyl die ander, die ander, ontvangers is, is 'n benadering wat in hierdie skrywe bedoel is om te bevraagteken.
Latyns-Amerikaanse skrywers soos Eloisa Tréllez het beelde voorgestel wat ons van plan is om te red as die "dans van die omgewingspedagogiek" 4.
Ons het ook verskillende konkrete ervarings regoor die wêreld van dinge wat nie eens omgewingsopvoeding genoem word nie, maar wat 'n positiewe scenario bereik, sodat die mensegemeenskap kan ontwikkel en bewaar, gebruik sonder om uit te put, kultureel, geestelik en materieel kan ontwikkel sonder om na 'n enkele didaktiese model.
Gaan terug na die verlede om weer 'n gevoel van die hede te kry
As ons op 'n tydmasjien reis na die amptelike geskiedenis van omgewingsopvoeding, neem dit ons na die Tbilisi-konferensie.
As ons egter in ons moontlikheid om na die verlede te gaan en probeer om tekens van AD te vind, ons in 'n afgeleë verlede, op baie verskillende plekke, in kontekste, 'n oupa, 'n kleinseun, 'n gemeenskap, 'n stof, 'n grot, 'n mite, 'n verhaal, 'n vuurput, 'n dans, 'n kennis van hoe om te boer, wanneer om te oes.
Terwyl 'n Mexikaanse studie begin5, kan die oorsprong van Environmental Education (EA) op 'n ander manier verstaan ​​word:
'Om die oorsprong van AD in ons land te verstaan, moet ons die opvoedkundige werk van pre-Spaanse inheemse kulture erken, die optrede en interpretasie van die wêreld van verskillende groepe soos die Maya, Nahuatl, Purépecha, ens. Die uitdrukkings wat in meer as 63 huidige inheemse tale voorkom, spreek die verhouding tussen mensegemeenskappe en hul omgewing aan (..). "6
Dit wat vir Mexiko genoem word, kan oorweeg word vir ander lande regoor die wêreld.
'N Ouer oorsprong as die een wat meestal in die geskiedenis van omgewingsopvoeding genoem word. Daarom 'n lang tradisie wat die moeite werd is om te herken.
Dit gee waarde aan die omgewingskennis van inheemse kulture.
Kennis gestoor in legendes, in liedjies, in verhale, in die lewenswyse van hierdie kulture en dat ons kan saamwerk om te herstel, te versterk en te deel.
'Omgewingskennis wil weet wat die wetenskappe ignoreer omdat hul kennisvelde die werklikheid in die skadu stel en die onderwerpende kennis bevorder. In hierdie sin lei omgewingskennis tot die konstruksie van nuwe identiteite, nuwe rasionaliteite en nuwe realiteite ".
Hierdie frase nooi ons uit om nederig te wees. Wetenskaplike kennis is nie sinoniem met omgewingskennis nie.
As u met mense werk, val u nie as verlossers en weet alles nie, maar bowenal met respek teenoor die ander.
Die herstel van omgewingskennis, die waarde daarvan, in staat wees om globale omgewingsinligting te verskaf oor wat met 'n omgewing gebeur, met biodiversiteit, ens. Dit maak dit moontlik om te besef dat dit ondanks die verslawing van globalisering en verbruikerswese. Daar is dan kennis: daar is hoop.
Bowenal is dit die doel om omgewingskennis te red en te help verbeter.
Die gees van die plek
Om vir baie van ons omgewingsopvoeding te gee, is nie 'uitpak' nie, maar 'uithaal', opvoed. Dit is nie om omgewingsinligting te plaas nie, maar om identiteitsherstelprosesse te ondersteun, om kennis te herwaardeer, om onsself te organiseer vir kollektiewe optrede.
Ons moet eers aansluit by die gees van die plek soos die oorspronklike gemeenskappe nog altyd geleer het.
Gebruik die fisiese sintuie en die wat onbelangrik is.
Ervaar empatie met die verskillende lewensvorme.
Hoe lank is dit sedert u 'n leser kaalvoet op die aarde loop? Of kyk jy stil rond soos die lewe oral is?
As u in staat sou wees om te besluit oor 'n oopruiming, 'n onwettige storting van 'n fabriek, enige vorm van korrupsie wat die aard en lewenskwaliteit benadeel, wat sou u besluit as u meer verbind is met die gees van die lewe?
Kom ons klim uit die trein van outomatisme en die geestelike en fisiese gemak van onbewuste verbruikerswese (wat die natuurlike en menslike omgewing oorweldig) om op die trein te klim wat by die "Futuro" -stasie aankom.
Hierdie trein word Empatie genoem, verbind, weet hoe om te wees en te sien, want ...
"Oë wat sien, hart wat voel".
Laat ons hierdie aarde bewoon en weet hoe om te leef en met die "Gees van die plek" te skakel.
• PUIG BAGUER, Jordi; ECHARRI IRIBARREN Fernando en JERICÓ, María Casas. "Omgewingsopvoeding, geestelike intelligensie en natuur." Universiteit van Navarra. Natuurwetenskap Fakulteit. Departement van Omgewingsbiologie. © Editions Universiteit van Salamanca. http://www.silene.es/documentos/Educacion_ambiental_inteligencia_espiritual.pdf
• Leff, Enrique. (Januarie 2006) "Kompleksiteit, omgewingsrasionaliteit en dialoog van kennis". Aanbieding I Internasionale interdissiplinêre kongres van deelname, animasie en sosio-opvoedkundige intervensie.
• Tréllez Solís, Eloisa. (2002) "Handleidinggids vir gemeenskappe: omgewingsopvoeding en bewaring van biodiversiteit in gemeenskapsontwikkeling. Projek "Bewaring van biodiversiteit en volhoubare bestuur van die Salar del Huasco". .
• UNESCO-konferensie oor die internasionale terugblik op volwassenesonderwys (1960) Montreal. https://es.scribd.com/document/25315079/Siete-Pasos-Para-La-Danza-de-La
• Bravo Mercado, Ma. Teresa. . "Omgewingsopvoeding in Mexiko: huidige visies en projeksies" In Omgewingsopvoeding vir volhoubaarheid in Mexiko: konseptuele, metodologiese en praktiese benaderings. Koördineerders: Felipe Reyes Escutia en Ma Teresa Bravo Mercado Eerste uitgawe in Spaans: Universiteit van Wetenskappe en Kuns van Chiapas 2008 Chiapas, Mexiko. www.unicach.edu.mx
2 Sekretariaat vir die omgewing en volhoubare ontwikkeling (2007), projekboekie van Marine Patagonian.
3 UNESCO-konferensie oor die internasionale terugblik op volwassenesonderwys (1960) Montreal.
5 Bravo Mercado, Ma. Teresa Bravo Mercado Eerste uitgawe in Spaans: Chiapas University of Sciences and Arts 2008 Chiapas, Mexiko. www.unicach.edu.mx
6 Bravo Mercado, Ma. Teresa In Omgewingsopvoeding (Op. Cit).
7 Leff, Enrique. (Januarie 2006) "Kompleksiteit, omgewingsrasionaliteit en dialoog van kennis." Aanbieding I Internasionale interdissiplinêre kongres van deelname, animasie en sosio-opvoedkundige intervensie
Video: Een woning erven (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Omgewingsopvoeding is nie nuut nie, dit beskerm erfenis en weet hoe om met die "gees van die plek" te skakel....