Geld deur Pink Floyd - Kunstenaarsfeite
Geld deur Pink Floyd
Hierdie liedjie handel oor die slegte dinge wat geld kan bring. Ironies genoeg het dit vir Pink Floyd baie geld gemaak omdat die album meer as 34 miljoen eksemplare verkoop het.
Dit word dikwels verkeerd geïnterpreteer as 'n huldeblyk aan geld. Baie mense het gedink die reël 'Geld, dit is 'n gas', het beteken dat hulle geld as 'n baie goeie ding beskou het.
Die liedjie begin met 'n ongewone 7/8 tydsondertekening, dan verander die liedjie tydens die kitaarsolo na 4/4, keer dan terug na 7/8 en eindig weer in 4/4. Wanneer Guitar World Februarie 1993 het Dave Gilmour gevra waar die beroemde tydsondertekening vir 'Money' vandaan kom, het die Pink Floyd -kitaarspeler geantwoord: 'It's Roger's riff. Roger het die verse en lirieke vir 'Money' min of meer voltooi. En ons het net middelgedeeltes, kitaarsolo's en al die dinge opgemaak. Ons het ook 'n paar nuwe riffs uitgevind - ons het 'n 4/4 progressie vir die kitaarsolo geskep en die arme saxofoonspeler in 7/4 laat speel. Dit was my idee om af te breek en droog en leeg te word vir die tweede koor van die solo. '
Roger Waters is die enigste liedjieskrywer wat hieroor erken word, maar die hoofsang is deur David Gilmour. Waters verskaf die basiese musiek en lirieke, terwyl die hele orkes die instrumentale konfyt van die liedjie skep. Gilmour was die een wat toesig gehou het oor tydsverandering en was verantwoordelik vir die bekroonde kitaarsolo. Rick Wright en Nick Mason.
Juuso - Kauhava, Finland, vir meer as 2
Baie ateljee -effekte is op hierdie lied gebruik. Hulle gebruik 'n nuwe blokfluit met 16 snitte, waarmee hulle baie makliker geluide kon maak, maar komplekse ateljeetegnieke soos hierdie het in 1973 nog lank geneem, aangesien daar nie digitale opnemers en monsternemers beskikbaar was soos vandag nie. As u iets wou kopieer en plak, moes u dit op die moeilike manier doen - met 'n skeermes en 'n lasband.
Roger Waters het die kasregister -bandlus saamgestel wat dwarsdeur die liedjie speel. Dit bevat ook die geluide van skeurpapier en sakke muntstukke wat in 'n industriële mengbak gegooi word. Die intro is opgeneem deur die geluide van 'n ou kasregister op band vas te lê, en die band noukeurig te splits en in 'n ritmiese patroon te sny om die 'kasregisterlus' -effek te maak.
Bande soos The Beatles het bandlusse gebruik, maar nooit hiervan nie. Die bandlus wat hierop gebruik is, was ongeveer 20 voet lank, en as u ooit 'n spoel-tot-spoel-bandmasjien gesien het, kan u u voorstel hoe moeilik dit was om dit te laat speel. Om die regte spanning te kry en die masjien voortdurend te voed, het hulle die lus in 'n groot sirkel opgestel met behulp van mikrofoonstaanders. Dit is deur die bandmasjien gevoer en deur die hele liedjie gespeel.
Die album is ontwerp deur die beroemde Britse vervaardiger en ateljee -genie Alan Parsons by Abbey Road Studios, waar hy ook saam met The Beatles gewerk het. Parsons begin later sy eie band genaamd The Alan Parsons Project en behaal 'n treffer in die 80's met 'Eye In The Sky'.
In 'n gesprek met Songfacts oor die ateljee -gewoontes van The Beatles en Pink Floyd, het Parsons gesê: 'Hulle het albei daarvan gehou om die ateljee ten volle te gebruik, en hulle was altyd op soek na nuwe effekte en nuwe klanke. Dit was die mooiste om met die ouens te werk: daar was altyd nuwe horisonne om te ontdek in klank. '
Dave - Marieta, GA, vir bo 3
Die lirieke bevat 'n stout woord. 'Bulls-t' is in die oorspronklike weergawe gelaat, maar hul platemaatskappy het vinnig 'n weergawe uitgereik met die woord verwyder, wat bekend staan ​​as die 'Bull Blank' weergawe.
Saam met 'Us And Them' is dit een van die twee liedjies op die album om 'n saksofoon te gebruik wat deur Dick Parry gespeel is. Die orkes wou eksperimenteer met nuwe klanke tydens hierdie sessies.
Soos deurgaans gebeur Donker kant van die maan , kom ewekansige stemme aan die einde. Waters het flitskaarte opgestel met diep filosofiese vrae daarop, en dit toe aan mense in die ateljee gewys en hul antwoorde vasgemaak. Diegene waarvan hulle gehou het, het die album gemaak. Onder die mense wat ondervra is: 'n deurwagter, 'n roadie en Paul McCartney. Die meeste bydraes is nie gebruik nie, maar McCartney se kitaarspeler destyds, Henry McCullough, het die laaste snit gemaak met sy antwoord: 'Ek weet nie; Ek was destyds regtig dronk. '
As gevolg van 'n geskil oor 'n platemaatskappy, moes hulle dit weer opneem vir hul album met die grootste treffers uit 1981, 'N Versameling groot dansliedjies (die titel is 'n grap. Jy kan nie na Floyd dans nie). Daar is baie subtiele verskille tussen hierdie weergawe en die oorspronklike.
As u die CD op die derde brul van die MGM -leeu begin, begin dit net soos die film begin inkleur Die Wizard of Oz .
Soos baie van hul liedjies, is dit ook nie as enkelsnit in die Verenigde Koninkryk vrygestel nie, waar singles as 'n uitverkoop beskou word.
'N Kulturele verskil in die liedjie: die verwysing na die' voetbalspan '. In Amerika staan ​​die sport bekend as sokker.
Daar is 'n toneel in Die muur waar die hoofkarakter (Pink) 'n leerling op skool is, en die onderwyser betrap dat hy 'n gedig skryf in plaas van die werk te verrig wat hy veronderstel was om te doen. Die onderwyser lees die gedig hardop, en dit is hierdie lied. Hy laat die student soos 'n dwaas lyk en almal in die klaskamer lag vir hom. Die onderwyser sê toe vir hom: 'Dit is 'n rommel, nou moet jy weer aan die werk kom!' Dit simboliseer waarskynlik die manier waarop ons ons hele lewe lank byna eenvormig grootgemaak word, vanaf die skool. Dit is 'n tema van die film.
Die reël, 'Geld, so sê hulle, is vandag 'n wortel van alle kwaad', is 'n parafrase uit die Nuwe Testament - 1 Timoteus 6:10: 'Want geldgierigheid is 'n wortel van allerhande kwaad.'
Mike - maanoppervlak
In 2002 het 'n groep genaamd The Easy Star All-Stars 'n reggae-weergawe van die album genaamd opgeneem Dub Side Of The Moon . Op hierdie liedjie is die geldgeluide vervang deur geluide van iemand wat rook op 'n watergebaseerde dagga-afleweringsapparaat (OK, 'n bong).
'N Groep genaamd Reloaded, bestaande uit voormalige Guns N' Roses -lede met Scott Weiland van The Stone Temple Pilots as hoofsanger, het dit opgeneem vir die 2003 -fliek Die Italiaanse Job .
Dit was die eerste projek vir die groep, wat uiteindelik sy naam na Velvet Revolver verander het.
Die kasregisterlus en baslyn by die inleiding tot hierdie lied word gebruik in 'n radioprogram wat in die VSA afspeel, Die Dave Ramsey Show . Die program bied finansiële advies aan sukkelende mense, so die liedjie sluit goed aan.
In die dokumentêr Die maak van die donker kant van die maan , is onthul dat Roger Waters dit in sy tuin geskryf het, en die oorspronklike demo -weergawe is deur hom beskryf as 'Prissy and very English'.
Span - PGH, PA
In Quentin Tarantino se film van 1992 Reservoir honde , hierdie liedjie was oorspronklik bedoel om in 'n spesifieke openingsreeks gebruik te word. Nadat hy die liedjie 'Little Green Bag' van die George Baker Selection gehoor het, het Tarantino egter besluit om dit eerder te gebruik omdat dit hom 'n uiterste gevoel van nostalgie gegee het.
Guitar World vra Gilmour of hy doelbewus probeer wegkom daarvan om net 'n 12 -blues -blues op kitaar te speel. Hy antwoord: 'Nee, ek wou net 'n dramatiese effek maak met die drie solo's. Die eerste solo is ADT'd - Artificially Double Tracked. Ek dink ek het die eerste twee solo's op 'n Fender Stratocaster gedoen, maar die laaste een is op 'n ander kitaar gedoen - 'n Lewis, wat deur 'n ou in Vancouver gemaak is. Dit het 'n hele twee oktawe op die nek gehad, wat beteken dat ek tot notas kon kom dat ek nie op 'n Stratocaster kon speel nie. '
Gevra deur Ongeknip in 2015, as daar 'n liedjie is wat hom aan Roger Waters herinner, het David Gilmour geantwoord: '' Geld. ' Ek praat nie van die liriek nie. Net die eienaardige 7/8 tyd herinner my aan Roger. Dit is nie 'n liedjie wat ek sou geskryf het nie. Dit wys homself op Roger. '