Vir die eerste keer wat ons kan onthou, is die kerke se deure toe hierdie Paasfees. Hoe laat hierdie gedagte jou voel?
Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom ingaan en saam met hom die feesmaal hou, en hy saam met My. – Openbaring 3:20
As die kerk se deure dan by gelowiges se harte sit, wat kan jy doen om die deure oop te hou? Ek kan aan drie dinge dink:
1) Bogenoemde teks verwys na of jy al vir Christus in jou ingenooi het. As jy hoegenaamd ‘n blog-inskrywing met ‘n opskrif soos hierdie lees, is die kans goed dat jy “ja” kan antwoord.
2) Jy kan egter ‘n gelowige wees, maar nog nie elke hoekie van jou hart – alles agter jou hart se kamerdeure en kasdeure en selfs kluisdeure – vir Christus gegee het nie.
3) As die kerk se deure dan op ons harte sit, maak jy jou hart oop vir andere? Gee jy waarlik om vir die mense wat oor jou pad kom?
Dit is nie die mees Jesus-agtige reaksie is nie. As jy nou onmiddelik 5 of 6 versies vir my wil aanhaal, ontspan! Ek gaan nie nou redeneer dat jy jou idee oor gay omgang, of jou verstaan van daardie tekste, moet verander nie. Ek redeneer vir ‘n bril van liefde, ongeag hoe jy die betrokke groepie tekste verstaan wat jy nou wil aanhaal.
As jy vertel dat homoseksualiteit verkeerd is, praat jy nie in die eerste plek met die losbandige gay rondslaper-man nie. Hy sit waarskynlik nie in die kerk om jou te hoor nie. Jy praat met die 13-jarige Kelvin* wat lief is vir Jesus, die saggeaarde outjie wat nog nooit seks gehad het nie, maar begin besef hy hou van seuns eerder as meisies. Jy praat met Julia*, 16, wat reeds besef sy is “anders”, wat dalk ongewild is oor sy anders is.
Hierdie tieners is niks slegter as hulle maats net oor hulle seksuele versoekings anders is nie. As ons Christus se kerk wil in stand hou, moet ons ewe veel plek maak vir Kelvin en Julia en hulle aanmoedig om in Christus te leef, as vir die ander.
Trouens, ons moet dalk méér moeite maak. As jy Kelvin verwerp, en jy moedig sy ouers aan om skaam te voel oor hom, raai maar self waar hy binnekort gaan aandag soek. Nie oor hy slegter as die volgende tiener is nie, maar oor hy liefde ewe nodig het.
Hier is ‘n idee hoe mens ‘n prysuitdeling kan hou waar jy kinders kan beloon vir wat hulle gedoen het, terwyl ander kinders ook ingesluit word. Intussen gee jy ‘n geestelike boodskap vir die kinders wat hulle motiveer om hulle beste te gee vir die Here ook in dinge wat julle as kinderkerk-leiers/ kategete/ Sondagskool-onderwysers nie raaksien nie.
Gesels oor hoe, net soos hierdie kompetisie, ons party mooi dinge wat mense doen raaksien, en party nie. Maar God sien alles. “Vandag gaan ons dankie sê vir die kinders wat getrou klas toe gekom het, en vir die kinders wat [noem ander dinge wat op die sertifikate voorkom] gedoen het waar ons dit kan sien.
Baie dankie daarvoor, ons wil graag jou bedank vir die mooi dinge wat ons jou sien doen. Ander van julle doen dalk mooi goed wat ons nie sien nie, baie soos die hande-klappe wat agter die laken was. Miskien help jy jou ma by die huis. Miskien bring jy altyd van jou eie sakgeld Sondagskool* toe, en nie net jou ma se geld nie. Miskien het jy die Bybelstorie wat jy hier geleer het vir ‘n maatjie oorvertel: Jy leer dan ‘n maat van Jesus! Miskien onthou jy om elke dag te bid. Ons kan jou nie beloon vir hierdie mooi dinge nie, maar God sê Hy sal. Mens gaan hemel toe oor wat Jesus doen – nie oor mooi dinge nie – maar God beloon jou ook vir wat jy doen.
Doen dan dieselfde vir die kinders met silwer bywoning*, terwyl die kinders met goue bywoning dalk effens na agter skuif op die verhoog, om plek te maak vir die nuwes.
Laat die ouers/ gemeente/ groepleiers in die gehoor, plus die kinders op die verhoog, vir hulle/ mekaar hande klap.
Laat die kinders afstap, bedank dan die leiers vir hulle getrouheid. Jy kan weer die boodskap beklemtoon deur vir die kinders te vertel: “Julle sien hoe hierdie ooms en tannies kinderkerk* gee, maar julle sien nie hoe hulle voorberei en hoe hulle vir julle bid nie – God sien dit alles, en Hy is bly.”
Maar sy doen dit nie. Dis haar neef ook, en kan ook raai van die stryd wat hy stry, die eensaamheid waarteen hy sukkel. Hy doen wat hy glo goed is, en vermy wat hy glo sleg is, teen ‘n hoë koste vir homself. Hy is tegnies verkeerd oor man wees, maar in ‘n wêreld wat hom om ander redes vertel hy is nie man genoeg nie, gaan sy nie nog ‘n rede vir man wees by hom wegvat nie.
Gestremdes word op die ou end vir die ete genooi, maar speel geen rol (letterlik of figuurlik) vroeër in die film nie.
Dominee Tienie se idees oor wat om vir sy gemeente(vroeër in die film) en swaarkry-mense (later in die film) te doen kom nie eintlik van raad wat hy kry by vroue, anderskleuriges of die hawelose karakters nie.