Palliatiewe sorgverpleegkundiges, maatskaplike werkers en mense uit die begrafnisbedryf is onder diegene wat as doeldoeleindes werk. Van shutterstock.com
Met voortdurende vordering in moderne medisyne geniet ons langer lewens. Namate die bevolking verouder, en veral soveel mense langer met kanker en chroniese siektes leef, word die einde-van-lewe-sorg aangepas en verander.
Mense wat die einde van hul lewens nader, sal gewoonlik tuis of die meeste van hulle tyd spandeer, wat sorg en ondersteuning benodig om dit te doen. Familielede is dalk nie altyd beskikbaar om hierdie sorg te verskaf nie. Wanneer dit is, kan die proses beloon, maar dit kan ook uitdagend en kompleks wees, wat dikwels lei tot a Ernstige emosionele las vir die versorger.
Gapings in ons gesondheids- en maatskaplike sorgstelsels begin met die dood gevul word doulas. Maar verder as die verskaffing van praktiese ondersteuning, soek gesinne toenemend die dienste van dooddolas om te help om die ervaring van dood te verken. Diegene wat die einde van hul lewens nader, kan ook 'n doods-doula bring om te verseker dat hulle die manier waarop hulle wil, kan sterf.
Ons het dringend 'n gesprek nodig oor dooddodas en nuwe modelle van sorg aan die einde van die lewe. Ons gaan voort om 'n bewysebasis te bou deur navorsing met die Doula-gemeenskap en deur konsultasie met die gesondheidsdienste wat met die doodsdoelae verband hou.
Definiëring van die dood doula
Ons het 'n soortgelyke konsep in verloskunde gesien, waar geboorte doulas het lank reeds sosiale, emosionele en praktiese ondersteuning verskaf om vroue deur die proses van bevalling te help. Dit het getoon dat dit positiewe uitkomste vir moeders en hul babas.
Soos die geboorte doula's, is die rol en funksies van die dooddollas nie-medies; Dit kan die volgende insluit: ondersteunende (geestelik en soms fisies), begeleiding en emosionele ondersteuning aan die persoon en hul gesin, hoofsaaklik in die huis.
Ons het 'n sistematiese oorsig van die literatuur om beskikbare getuienis oor die dooddoelrol te vind. Ons het min formele akademiese literatuur gevind wat die rol, hul opleiding of bydrae tot individue, gesinne en die gesondheidstelsel beskryf.
Maar wat ons wel weet, is dat elke doeldoel doula die rol anders uitmaak. Hulle kan tyd saam met die sterwende persoon spandeer, wat emosionele en geestelike ondersteuning bied, en soms fisiese sorg bied. Hulle kan die familie versorgers ondersteun in die werk wat hulle doen. Sommige dooddulas is slegs teenwoordig in die laaste dae van die lewe, en bied 'n sluipmoord aan. Hulle sit saam met die sterwende persoon, sodat hulle nie alleen is nie.
Sommige doula's bied na-doodse rituele, soos om gesinne te help om die liggaam voor te berei of die oorledene tuis te hou.
'N Dood doula kan addisionele ondersteuning bied aan familielede wat as versorgers aan die einde van die lewe optree. Van shutterstock.com
Sommige doeldoele word betaal deur gesinne wat hul dienste betrek. Gesinne het dikwels hul gekose doula aanlyn of mond-tot-mond gekry. Ander doodsdolas werk vrywillig, op 'n soortgelyke wyse as a hospice vrywilliger. Maar omdat daar geen formele strukture of registers is nie, weet ons nie hoeveel doodsdoelae daar is nie.
In Australië en elders, palliatiewe sorgverpleegkundiges, maatskaplike werkers en dié van die begrafnisbedryf werk as dooddoelas. Dit blyk 'n natuurlike vordering te wees, maar dit is 'n grys area: doula's gee sorg, maar is nie geregistreer of onder toesig nie.
Daar is min formele assessering om pasiënt- en gesinskeuse te lei of om lewensversorging deur professionele persone in te lig.
Hoe kan doula sorg geformaliseer word?
Die verskaffing van sorg in huise kan informeel wees. Dit kan verskaf word deur gesinne, vriende of gemeenskapsgroepe. Sorg kan ook formeel onderhandel word en verskaf word deur gesondheidsdienste, bejaardesorgverskaffers of privaat agentskappe.
Dit is nodig om die implikasies van die Doula-doula-rol te verstaan. Hulle kan byvoorbeeld deel vorm van formele sorgreëlings soos tuisversorgingspakkette of via privaat gesondheidsversekeringsbefondsing.
Ons moet ook kyk hoe hierdie nuwe rolle gemagtig is om die sterwende persoon te verteenwoordig, aangesien dit nie 'n familielid of 'n gekwalifiseerde gesondheidswerker is nie. Dit is ook belangrik dat hulle behoorlik opgelei en verseker word (indien betaalde dienste gelewer word).
Daar is persoonlike, sosiale en koste voordele om sorg in die huis vir 'n sterwende persoon te maak. Vir gesinne, om die persoon in 'n bekende omgewing te ondersteun, kan 'n kragtige motiveerder wees om 'n dooddoener te betrek om die leemtes in sorgvoorsiening te vul.
Vir die gesondheidstelsel word sorg in die huis as positief beskou. Dit kan onnodige hospitaalgebruik vermy en help om die koste van versorging te versprei.
Vir die sterwende persoon wat verkies om tuis te sterf, is dit 'n manier om dit te bereik. Wat belangrik is, kan dooddolas die sterwende persoon se vermoë om hul eie sorg te beheer, verbeter.
Die Doula-rol van die dood mag dalk 'n paar van die direkte insluit versorging deur gesinne en help hulle om die komplekse behoeftes en beplanning wat nodig is aan die einde van die lewe te navigeer. As dit so is, kan die doodsdoele 'n belangrike geleentheid wees om die doodsuitkomste te verbeter.
Ons moet verseker dat ons gemeenskap in kennis gestel word, gesondheidsorgverskaffing oorskry hospitale en huise en dat diegene wat sorg bied, ongeag hul omgewing, oor die nodige vaardighede en kennis beskik.
Deb Rawlings, Dosent in Palliatiewe Sorg, Flinders Universiteit; Jennifer Tieman, professor, palliatiewe en ondersteunende dienste, Flinders Universiteit; Kate Swetenham, Kliniese Direkteur, Flinders Universiteit, en Lauren Miller-Lewis, Navorsingsgenoot, Palliatiewe en Ondersteunende Dienste, Flinders Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Hoe die dood Doulas kan vul versorgings aan die einde van die lewe