Issue 1, 2007 Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies - Volume 28,
Volume 38 (2017) Volume 37 (2016) Volume 36 (2015) Volume 35 (2014) Volume 34 (2013) Volume 33 (2012) Volume 32 (2011) Volume 31 (2010) Volume 30 (2009) Volume 29 (2008) Volume 28 (2007) Volume 27 (2006) Volume 26 (2005) Volume 25 (2004) Volume 24 (2003) Volume 23 (2002) Volume 22 (2001) Volume 28,
V.S. Naipaul&apos;s Half a life, Magic seeds and globalisation : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 1 –21 (2007)
Naipaul&apos;s work has been described as an examination of "the clash between belief and unbelief, the unravelling of the British Empire, the migration of peoples" (Donadio, 2005). Controversial both in terms of his perceptions of postcolonial nations (Said, 1978) and of postcolonial literary criticism (King, 1993), Naipaul, who won the Nobel Prize for Literature in 2001, at an earlier point declared the novel dead and postcolonial nations half-baked. Despite his provocative pronouncements and his readers&apos; criticisms (the most stringent and extensive critique by Nixon (1992)), Naipaul is too important to be marginalised. While major contemporaries have ceased to be productive (Walcott, Ondaatje, Soyinka) Naipaul&apos;s voice continues to be heard, his tones new, his perspective flexible enough to apprehend new phenomena in culture and politics, and his critique sufficiently disturbing to merit critical attention. Despite accusations of being a postcolonial lackey, a reactionary, a racist, and a misogynist, he has survived, and not only because of his elegant prose.
My purpose in this article is to explore his 21st century writing as a critical understanding of the postcolonial phenomenon of globalisation as a cultural and economic force which is a development and consequence of imperialism and decolonisation. I shall argue that as a phenomenon, globalisation differs from postcolonialism, in the interaction it brings about between marginalised classes and nations and those who by virtue of class, economic power or race are defined as being at the centre in the 21st century.
V.S. Naipaul&apos;s Half a life, en Magic seeds en globalisering
Naipaul se werk is al beskryf as &apos;n ondersoek na die botsing tussen geloof en ongeloof, die verbrokkeling van die Britse Ryk, die migrasie van volke (Donadio, 2005). Sy omstrede sienings van postkoloniale nasies (Said, 1978) en van die postkoloniale literatuurkritiek (King, 1993) vind onder meer neerslag in sy uitlating dat die roman dood en postkoloniale nasies halfgebak is. Ondanks sy uitdagende uitsprake en kritiek van lesers (veral die sterk en uitgebreide kritiek van Nixon (1992)) is Naipaul te belangrik om gemarginaliseer te word. In &apos;n tyd waarin sy belangrikste tydgenote (Walcott, Ondaatje, Soyinka) se produktiwiteit afgeneem het, laat Naipaul steeds sy stem hoor - sy klank is nuut en sy perspektiewe is soepel genoeg om nuwe verskynsels in die kultuurdomein en die politiek te omvat. Sy kritiek is ook ontstellend genoeg om groter kritiese aandag te verdien. Ten spyte van beskuldigings dat hy &apos;n postkoloniale lakei, &apos;n rassis, &apos;n vrouehater en &apos;n reaksionêr is, het hy oorleef - nie net danksy sy elegante prosa nie.
Die doel met hierdie artikel is om Naipaul se skryfwerk in die 21ste eeu te verken as &apos;n kritiese siening van die postkoloniale verskynsel van globalisering as &apos;n kulturele en ekonomiese krag wat &apos;n ontwikkeling en gevolg van imperialisme en de-kolonisering is. Daar word aangevoer dat globalisering as &apos;n verskynsel van postkolonialisme verskil vanweë die aard van die interaksie wat dit teweegbring tussen enersyds gemarginaliseerde klasse en nasies en andersyds diegene wat op grond van klas, ekonomiese mag of ras as die sentrum in die 21ste eeu bestempel is.
"Confessing out the soul to conform to the rhythm of thought" : a reading of Allen Ginsberg&apos;s Beat poetry : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 23 –46 (2007)
Van Tempeltronk tot katedraal : die kruisweg van Lodewyk XVII : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 47 –69 (2007)
In 2004, more than 200 years after his death in the Temple prison, the heart of Louis XVII, the successor to France&apos;s last king of the Ancien Régime, Louis XVI, was buried in the royal necropolis of Saint-Denis. Despite numerous publications on the destiny of the Little Prince, the chronology of his short life was not determined by historians and biographers, but by scientists who, in 2000, performed DNA tests on the petrified organ, which was miraculously preserved. Before this date, the biographies of the many pretenders to Louis XVII&apos;s throne (that of Naundorff in particular) were better-known than the life[history of Marie Antoinette&apos;s youngest son. Since then, various publications have changed this state of affairs, including an historical novel by one of France&apos;s most knowledgeable authors on the monarchy of the 17th and 18th centuries and a biographical novel by a member of the Bourbon family. Antonia Fraser&apos;s (2001) biography on Marie Antoinette and Sofia Coppola&apos;s (2006) film on her life have rekindled interest in the events of the French revolution. The story of Louis XVII, who was used as a pawn by the revolutionaries, is one the most tragic of that period in the country&apos;s history. This article provides an overview of key events gleaned from various sources, translated into Afrikaans for the first time.
In 2004, meer as 200 jaar na sy dood in die Tempeltronk, is die hart van Lodewyk XVII, die troonopvolger van die laaste Franse koning van die Ancien Régime, Lodewyk XVI, in die koninklike nekropolis van Saint-Denis te ruste gelê. Ten spyte van &apos;n groot aantal publikasies oor die lot van die Klein Prinsie, was dit nie historici en biograwe wat uiteindelik die chronologie van sy kort lewe vasgelê het nie, maar wetenskaplikes wat in 2000 DNS-toetse uitgevoer het op die versteende orgaan, wat wonderbaarlik bewaar gebly het. Voor hierdie datum was die biografieë van die vele aanspraakmakers op die troon van Lodewyk XVII (veral dié van Naundorff) meer bekend as die lewensgeskiedenis van Marie Antoinette se jongste seun. Sedertdien het verskeie publikasies die lig gesien, onder andere &apos;n historiese roman deur een van Frankryk se grootste kenners van die sewentiende- en agtiende-eeuse monargie, en &apos;n biografiese roman deur &apos;n lid van die Bourbon-familie. Antonia Fraser (2001) se biografie oor Marie Antoinette en Sofia Coppola (2006) se film oor haar lewe het opnuut belangstelling aangewakker in die gebeure van die Franse Rewolusie. Die verhaal van Lodewyk XVII, wat as &apos;n pion deur die rewolusionêre gebruik is, is een van die mees tragiese van daardie tydperk in die geskiedenis. In hierdie artikel word &apos;n oorsig gegee van daardie sleutelgebeure, afkomstig uit verskeie bronne wat vir die eerste keer in Afrikaans vertaal is.
The symbolic significance of P.T. Mtuze&apos;s poem "Isinagogo" in Uyavuth&apos; umlilo : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 71 –84 (2007)
This article examines the symbols used by P.T. Mtuze in the poem, "Isinagogo", which is contained in "Uyavuth&apos; umlilo" (1990). The symbols used in the poem include "isinagogo" (the black barbet), "amavukuthu" (the doves), "izadunge" (the dirty water ponds) and "umphathi wamavukuthu" (the master of the doves). In the discussion it will be illustrated how these symbols represent Nelson Mandela when he was a prisoner, the South African Police, the then State President of South Africa, P.W. Botha, and Robben Island. However, before the actual discussion of the symbols, an attempt will be made to define the concept of symbolism.
Die simboliese beduidenheid van P.T. Mtuze se gedig "Isinagogo" in Uyavuth&apos; umlilo
Hierdie artikel ondersoek die simboliek wat P.T. Mtuze gebruik in die gedig "Isinagogo", wat opgeneem is in "Uyavuth&apos; umlilo" (1990). Die simboliek wat gebruik word in die gedig sluit in die "isinagogo" (die kuifkophoutkapper), "amavukuthu" (die duiwe), "izadunge" (die vuil waterpoele) en "umphathi wamavukuthu" (die meester van die duiwe). In die bespreking sal geïllustreer word hoe hierdie simbole Nelson Mandela as gevangene, die Suid Afrikaanse Polisie, die voormalige Staatspresident van Suid Afrika, P.W. Botha, en Robbeneiland uitbeeld. Daar sal egter eers gepoog word om die konsep "simboliek" te definieer.
Musikale narratief in Benjamin Britten se opera Billy Budd : research article
Karen Vermeulen and
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 85 –103 (2007)
Musical narrative in Benjamin Britten&apos;s opera Billy Budd
In Herman Melville&apos;s story, which is set on a British warship during the Napoleonic wars, Billy Budd becomes the object of a jealous master-at-arms, John Claggart. When the young Billy faces Captain Vere about Claggart&apos;s false accusation of mutiny, he stutters and in a moment of despair, kills Claggart with one blow. The death sentence is inevitable. The discrepancy between the nature of the three main characters and their actual deeds results in ambiguity. Billy, the innocent boy, kills. Vere, the father figure, does not protect Billy on the day of his conviction. Claggart, the manipulator, cannot avoid his own death and dies as the victim.
This article takes Melville&apos;s story and its historic background as a point of departure to investigate the correspondence between the narrative and the unfolding of the music in the opera by Benjamin Britten. The analysis shows that specific musical images depict the diverse, dualistic nature of the three main characters in the opera. Furthermore, the manner in which these musical images are transformed in the course of the opera depicts the evolving plot to create a musical narrative. By promoting the understanding of the manner in which the musical narrative communicates a message, this article is an attempt to contribute to the hermeneutic project in the field of music.
Billy Budd is die slagoffer van &apos;n jaloerse skeepsprovoos, John Claggart, in Herman Melville se verhaal wat gedurende die Napoleontiese oorloë op &apos;n Britse oorlogskip afspeel. Wanneer die jonge Billy deur Kaptein Vere gekonfronteer word oor Claggart se vals beskuldiging van muitery, hakkel hy en in &apos;n oomblik van magteloosheid slaan hy die skeepsprovoos met een vuishou dood. Die doodstraf is onvermydelik. Die diskrepansie tussen die aard van die drie hoofkarakters en hulle werklike dade skep meerduidigheid. Billy, die onskuldige seun, maak dood. Vere, die vaderfiguur, beskerm Billy nie op sy dag van teregstelling nie. Claggart, die manipuleerder, kan nie sy eie dood afwend nie en sterf as die slagoffer.
Melville se verhaal en die historiese agtergrond daarvan word as uitgangspunt geneem om die ooreenkoms tussen die narratief en die musikale verloop daarvan in die opera van Benjamin Britten te ondersoek. Die ontleding toon aan dat spesifieke musikale gestaltes die uiteenlopende, dualistiese aard van die drie hoofkarakters in die opera uitbeeld. Verder word aangedui hoedat die manier waarop hierdie musikale gestaltes in die loop van die opera getransformeer word, die verwikkeling uitbeeld en &apos;n musikale narratief skep. Deur die wyse te verstaan waarop die musikale narratief &apos;n boodskap kommunikeer, probeer hierdie artikel om op musiekgebied &apos;n bydrae tot die hermeneutiese projek te lewer.
Philia and neikos in Keats&apos;s "Song of four faeries" : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 105 –119 (2007)
Despite the fact that Keats&apos;s "Song of four faeries" received very little critical attention, the poem raises interesting issues regarding the creative and destructive forces in nature. The poem presents a conversation between the four elemental faeries about union and separation. Using Empedocles&apos; four-element theory of creation and change in nature as framework, this article explores through close reading how the form and content of the poem mirror creative and destructive natural processes. It concludes that both Empedocles&apos; concepts "philia" (the creative force), and "neikos" (the destructive force), feature in both form and content, but that "philia" is more prevalent in the form, whereas "neikos" is expressed mostly in the content of the poem. Furthermore, the natural changes presented in the poem suggest themselves in the form of the poem before they become evident in its content.
Philia en neikos in Keats se "Song of four faeries"
Ten spyte van die feit dat Keats se "Song of four faeries" min aandag geniet in die literatuur, bied die gedig interessante perspektiewe op die natuur se skeppende en verwoestende kragte. Die gedig bestaan uit &apos;n gesprek tussen vier feë ("faeries") wat die vier natuurelemente verteenwoordig. Aangesien die gesprek handel oor die bymekaarkom en uitmekaargaan van die elemente, gebruik die artikel Empedocles se vier-elementteorie as raamwerk vir interpretasie. Die artikel ondersoek deur middel van teksanalise die mate waartoe die vorm en inhoud van die gedig die natuurlike kreatiewe en verwoestende kragte reflekteer. Empedocles noem dié twee kragte "philia" (die skeppende krag) en "neikos" (die verwoestende, ontbindende krag). Die artikel kom tot die slotsom dat sowel "philia" as "neikos" in vorm en inhoud aanwesig is, maar dat "philia" veral in die vorm en "neikos" in die inhoud figureer. Verder is die natuurlike veranderings wat in die gedig voorgestel word, sigbaar in die vorm van die gedig, voordat dit in die inhoud blyk.
Mystery in Sepedi detective stories : research article
M.J. Mojalefa and
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 121 –140 (2007)
The aim of this article is to illustrate the importance of the concept "mystery" in the classification of Sepedi detective stories. Mystery is therefore first defined, and then some rules governing how mystery is created and sustained in a narrative are reviewed. Examples are given of how the writers of Sepedi detective stories mislead their readers in order to create mystery. Mystery is then examined according to five of its constituent elements, namely the real character of the detective, the name of the criminal, the identity of the victim, the evidence that reveals the mystery in the end, and the investigation that reveals the mystery. Each category is explored by citing relevant examples from Sepedi detective stories.
Die raaisel in Sepedi speurverhale
Die doel van hierdie artikel is om die belangrikheid van die konsep "raaisel" in die klassifikasie van Sepedi speurverhale te illustreer. Die raaisel word eers gedefinieer en daarna word &apos;n oorsig gegee van die reëls wat die skep en voortbou van die raaisel onderlê. Voorbeelde word verskaf van hoe Sepedi-speurverhaalskrywers lesers doelbewus mislei om daardeur raaisels te skep. Die raaisel word vervolgens bestudeer aan die hand van vyf onderliggende elemente, naamlik die ware karakter van die speurder, die naam van die misdadiger, die identiteit van die slagoffer, die bewyse wat daartoe lei dat die raaisel aan die einde ontrafel word en die ondersoek wat die raaisel aan die lig bring. Elke kategorie word ondersoek deur die verwysing na gepaste voorbeelde uit Sepedi-speurverhale.
Tussen kokerboom en kaiingklip, Pieter Strauss : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 143 –145 (2007)
Die titel van Pieter Strauss se bundel, Tussen kokerboom en kaiingklip, en die atmosferiese buiteblad plaas die bundel binne in die kontreiverhaalgenre. In hierdie geval is dit die ruimte van die Boesmanland wat uitgebeeld word.
Hatikvah : land van hoop, Marzanne Leroux-van der Boon : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 145 –147 (2007)
Hatikvah: land van hoop is die opvolgroman van die skryfster Marzanne Leroux-Van der Boon se bekroonde Granate in Jerusalem. Dié roman verskyn weereens in &apos;n maklik hanteerbare sagte-bandformaat en is ook in Engels beskikbaar onder die titel Hatikvah: land of hope. Die omslagillustrasies, waarin &apos;n Joodse rabbi en &apos;n jong Joodse man met sy tallit en kippa sentraal staan, suggereer die identiteitskwessies wat in die roman dikwels tot konflik lei, naamlik &apos;n lewe te midde van ortodokse Jode as Toragetroue Jood wat die Christene se Jesus as Mashiach (Messias) aangeneem het.
Spinnerak, François Bloemhof : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 147 –149 (2007)
François Bloemhof het die afgelope aantal jaar veral bekendheid - en in enkele gevalle berugtheid - verwerf as pryswennerskrywer van kinder- en jeuglektuur. Tog het hy aanvanklik begin met spannings-romans vir meer volwasse lesers, soos sy pryswennerdebuut Die nag het net een oog (1991), Die duiwel se tuin (1993), Koue soen (1994), Bloedbroer (1995) en Nagbesoeker (1997). Hy het ook steeds tydskrifverhale vir die volwasse mark gelewer. Met Spinnerak keer hy terug tot &apos;n ouer teikengroep.
Onder hoë sterre, Abraham H. De Vries : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 150 –153 (2007)
Onder hoë sterre word op &apos;n binneblad deur &apos;n onderskrif spesifiek getipeer as Kersverhale. &apos;n Leser word dus dadelik voorberei op die aard van die verhale in dié bundel. Tog sê die verteller dat &apos;n goeie Kersverhaal eintlik onmoontlik is : "Omdat &apos;n mens altyd weet wat gaan gebeur, al is dit in ander gedaantes ... Altyd &apos;n swanger vrou, altyd die geboorte, meestal ook die Wyse Manne - in watter land dan ook, in water (sic) tyd" (p. 73). Terselfdertyd word ook subtiel beklemtoon dat die bekende en die verwagte dikwels die ongewone en die wonder na vore laat kom. Uit die ervaar van die gewone en die verwagte groei soms ook die sensitiwiteit vir die wonder en die besef dat mense ingeskakel word in &apos;n "draaiboek" waaraan hulle nie help beplan en skryf het nie.
Aki No Kure : herfsskemering, M.M. Walters : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 153 –155 (2007)
Daar word gesê dat &apos;n letterkunde se rykdom direk eweredig is aan die aantal vertaalde werke wat dit bevat. Daarom is die bekroonde digter M.M. Walters se nuutste digbundel so &apos;n waardevolle toevoeging tot die vertaalde poësieskat van die Afrikaanse letterkunde. Met sy Chinese liedereboek, "Shih-Ching", wat in 2003 verskyn, betree Walters die terrein van die Oosterse letterkunde. "Aki No Kure" is &apos;n seleksie van Japannese gedigte vanaf ongeveer die sesde eeu tot op hede. Ofskoon die gedigte nie ware vertalings is nie, maar vanuit Engels omgedig is na Afrikaans, spreek die bundel van fyn aanvoeling en sensitiwiteit vir die Oosterse kultuur en metaforiek en bly die kenmerkende digvorme van die Haikoe, Tanka en Renga meestal behoue in die Afrikaanse verwerking. Alhoewel daar om verstaanbare redes &apos;n baie beperkte seleksie gemaak moes word, bied die bundel &apos;n kleurvolle voëlvlug oor &apos;n baie lang en ryk digtradisie.
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 163 –174 (2007)
Op Sandverhaar, Hans du Plessis
icu, Magda van der Merwe
Kom hier, Danie D
Hom-kalf uit die vuur, H. le R. Slabbert
motet, H. le R. Slabbert
Op te lank gelewe, H. le R. Slabbert
melaatse, H. le R. Slabbert,
preek, H. le R. Slabbert,
Die ridder vertel, H. le R. Slabbert,
Groete uit Rome, H. le R. Slabbert,
Running into the house of my heart, Robin Gallaher Branch
Kortverhaal deur P.A. du Toit : Litera
P.A. Du Toit
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 28, pp 175 –180 (2007)
Ja, dit ís so. Na my lesing oor stereotipering en ontyking het ek &apos;n storie oor Parys belowe. Nou, voor jou vertrek na Parys, is ek onseker of dié storie sonder clichés kan klaarkom. Al wil ek ook, kan ek tog nie soos Jorge of Breyten inhoud/vorm ontyk nie.