Ek hoor anderdag die pragtige storie van die kindertjies wat by hulle kerk ‘n Kersspel opgevoer het. (Ek wens ek weet wie se storie dit is, sodat ek erkenning kan gee.) Die juffrou het egter gesukkel met die outjie wat die herbergier gespeel het, want die seuntjie kon dit om die dood nie oor sy hart kry om vir Josef en Maria te sê dat die herberg vol is en dat daar nie vir hulle plek is nie. Dis tog immers Jesus se pa en ma! Die juffrou het hom eenkant geneem en vir hom verduidelik dat hy dit eenvoudig net móét doen want dit is hoe die storie verloop.
Die aand met die opvoering, toe Josef en Maria by die herberg aanklop, het hy verstar gestaan. Van agter die gordyn het die juffrou aangepor en gedreig. Toe maak hy sy mond mompelend oop:
Verlede maand het ek my misnoë met die vertoning van die verlepte Proteas teen ons bure baie duidelik gestel. ‘n Maand later sluk ek al daai woorde met ‘n koue Charles Glass-drankie af. Nee kyk, dit was ‘n kragvertoning deur onse magte Protea-sterre. Ek kon nie die hele wedstryd kyk nie, maar verstaan dat Amla glad geskeer was toe hy begin kolf het. Nou vir die tweede toets en die reeks!