’n Waardevolle toevoeging tot die Afrikaanse kortverhaaltradisie in die styl van Henriette Grové en Elise Muller.
Dit is so maklik as iets skeef loop in die huwelik of jou huweliksmaat ongelukkig is met jou om die blameer-speletjie te speel. “Dis my man se skuld, my kind se skuld, die skool se skuld, die kerk se skuld, my verlede se skuld.” Dit laat my dink aan die kind wat sy wiskunde druip en by sy ouers kom en sê: “Ek sou goed gewees het met wiskunde as dit nie vir my onderwyser was nie.” Al ooit gehoor dat iemand sê “Ek sou ’n wonderlike huwelik gehad het as dit nie vir my man/vrou was nie.”
Die rede hiervoor is dat elkeen van ons ’n pakkie in ons verhouding indra wat totaal destruktief kan wees vir daardie verhouding. Wanneer ons begin vlerksleep en die ander een wil beïndruk, maak ons seker dat ons die inhoud van die pakkie styf toehou. Maar soos wat die verhouding aangaan, begin die pakkie stadigaan oopgemaak word. En in die huwelik word hy meestal heeltemal oopgemaak.
Tydens hierdie seminare is ek baie ondeund as ek wil hê dat die egpare hierdie konsep moet verstaan. Ek sal byvoorbeeld sê dat elkeen die wysvinger op sy/haar kop moet sit en sy/haar maat in die oë kyk en die volgende woord vir woord agter my aansê: “Ek … is … ons … grootste … huweliksprobleem.”
En ja, dit gebeur ook in die mees toegewyde Christen se lewe en huwelik. Dit gebeur so maklik dat die onkruid van selfsug ’n Christen se hart kan toegroei en verhard, veral teenoor hul huweliksmaat. Net as ŉ mens dapper genoeg is om jou eie siel te ondersoek, kom jy agter jou gedrag is nie altyd 100% reg nie en daar is dalk selfsugtige, liefdelose aksies wat jy moet bely.
Die plek van oorwinning om by uit te kom, is om in die gewoonte te kom om sommer dadelik die vinger op die kop te sit, jou huweliksmaat in die oë te kyk en te sê: “Ek is jammer. Ek was verkeerd. Sal jy my asseblief vergewe?” En dat die maat dan ook, soos God met ons doen, onmiddellike vergewe, vryspreek en seën. Met hierdie gesindheid sal jy nie aanhou vashaak in dieselfde konflikte en selfde probleme nie, maar skep jy vir jouself en jou huweliksmaat en jul huwelik geleentheid om te groei.
Ek kan hieroor praat, want ek het ook onbewustelik met die idee geleef van “real men don’t apologize”. Ek het verseker nie ’n bewustelike besluit geneem om nie om verskoning te vra nie. Maar die feit is dat ek nooit daaraan gedink het om om verskoning te vra nie. Voor die troue het ek nie eens daaraan gedink dat so iets nodig sou wees nie. Ek het Corlie baie lief gehad. Ek wou haar net gelukkig maak. Tog, nadat ons getroud is, het ek ’n deel van my ontdek wat ek nie geweet het bestaan nie. Ek het gevind dat die vrou waarmee ek getroud is, idees het wat ek soms gedink het, onnosel is. Tot my skaamte moet ek erken dat ek dit baie vir haar gesê het. En natuurlik het dit haar seergemaak en was daar afsydigheid en konflik.
Hierdie Artikel is die Egte Waarheid van niks minder as net die Waarheid, Net soos wat Ons Aksies teenoor die Here moet wees so moet Ons aksies teenoor mekaar in die Huwelik ook wees.