Die avontuur wat hulle inwag, is egter nie aanvanklik heeltemal die soort wat hulle in gedagte gehad het nie. Daar skuil meer om die volgende draai as net rustige plase met hubare boere. Mandas is ‘n berugte karakter in die afgeleë landskap waar hulle hulle bevind. Sy ongelukkige verlede, psigiese versteuring en kennis van die veld maak Jana en Stephanie die ideale “prooi” vir meer as net diefstal. Slegte paaie, ‘n band wat bars en swak selfoonseine help nie juis nie.
Ek was van die begin af ingestel op die egtheid van die karakters. Dis ‘n realistiese verhaal en die skrywer het die dialoog gemaklik en eg geskryf. Die skreiende kontras tussen die tonele wat fokus op Mandas, wat ietwat uitgelig is in vertolking en byklanke, en die gemoedelike “road trip”-atmosfeer was ‘n verdere fokuspunt.
Sentoor is ‘n waterwyser en loodgieter. Hy is ‘n regte platjie – in sy woorde: “oud, maar nog lank nie koud”.