Eienskappe en reëls vir die kweek van appelkoos Sibiryak Baikalova
Die groei van appelkose in Siberië is 'n baie werklike taak, hoewel dit vir die implementering daarvan nodig is om die regte verskeidenheid te kies. Die geskiedenis van die kweek van hitte-liefdevolle vrugtebome in baie koue toestande in Rusland duur ongeveer 'n eeu, waartydens wetenskaplikes daarin geslaag het om 'n redelike groot aantal gesoneerde variëteite te ontwikkel, dus is die keuse vandag redelik groot. Een van die opsies wat die beste aandag moet trek, is die appelkoos Sibiryak Baykalova, wat hieronder bespreek sal word.
Die geskiedenis van seleksie van variëteite Sibiryak Baykalova
Die skrywer van hierdie rypbestande variëteit is die beroemde Sowjet-teler Ivan Leontyevich Baikalov, wat 'n halwe eeu van sy lewe op vrywillige basis gewy het aan die idee om appelkose in die Siberiese streke te bevorder, wat, volgens my, min mense aanvanklik geglo het. Danksy die pogings van hierdie wetenskaplike, het hy, benewens die Siberiese Baikalov, sulke bekende appelkoosvariëteite soos die Golden Siberian, East Siberian, Sayan, Mountain Abakan, Pride of Khakassia ook 'n geskenk van die natuur verskyn.
Het jy geweet? Prestasies van Ivan Leontyevich Baikalov op die gebied van die skepping van Siberiese appelkoosvariëteite in 2010 is gekenmerk deur die toetrede tot die Russiese boek van rekords.
As die meeste appelkoosvariëteite wat in die Oeral en Siberië aanbeveel word, egter verkry word deur vrugtebome van die spesie Prinus armeniaca (gewone appelkoos) met sy plaaslike familielid te kruis, word Prinus sibirica (Siberiese appelkoos) gekenmerk deur 'n baie hoë winter gehardheid, maar steeds winterhardheid. byna oneetbare vrugte dan Siberiese Baikalov is nie 'n baster nie, maar 'n ewekansige saailing. In sy genetiese formule is daar natuurlik 'n lyn van Prinus sibirica, 'n appelkoosbestuiwer wat in Altai gekweek word, in 'n privaat tuin. Op grond van twee wetenskaplike instellings - die wetenskaplike navorsingsinstituut vir agrariese probleme van Khakassia en die Verre-Oosterse landbounavorsingsinstituut (Khabarovsk-gebied), is die langtermynresultaat van vrye bestuiwing gekonsolideer.
In 2002, 12 jaar voor die dood van die skrywer, is die variëteit wat na hom vernoem is, opgeneem in die Staatsregister vir Teelprestasies van die Russiese Federasie en word dit aanbeveel vir verbouing in die Oos-Siberiese streek van Rusland - in Khabarovsk en Krasnoyarsk, Khakassia, Transbaikalia, Yakutia, Buryatia, Tuva, en ook Irkutsk-streek.
Beskrywing van die verskeidenheid en eienskappe van Sibiryak Baikalova
Soos by Siberiese appelkose, Siberiese Baikalov vorm 'n lae boom tot 3,5 m met 'n verspreide en nie te verdikte, maar goed blaarvormige sferiese kroon, tot 4 m in deursnee. Die sterkte van die variëteit word op 'n jong ouderdom as intens gekenmerk, maar nadat die boom volwassenheid bereik, neem die jaarlikse groeitempo af.
Die kleur van die boombas is donkerrooi, die skelettakke is lank en dik, die knoppe is mediumgrootte, die rangskikking is 'n boeketvormig, op die eenjarige lote drie stukke elk (vrugte aan die kante en groei in die middel), op ouer takke twee of meer. Die afwykingshoek van die nier van die loot is beduidend. Die blomme is medium tot groot; die kleur is wit of ligpienk.
Blare van medium grootte, donkergroen aan die voorkant en ligter aan die agterkant (kenmerkend van Prinus armeniaca). Die blaarvorm is ovaalvormig met 'n verkleurende en skerpste punt; die steel is kort, helderkleurig.
Het jy geweet? Die mees ongewone van alle appelkose word tereg as swart beskou, wat 'n ewekansige baster van appelkoos- en kersiepruim is.Die velkleur van sulke vrugte herinner meer aan die pruim van kleur, maar vir die tradisioneel oranje vrugte van Prinus sibirica is selfs die violet- of donkerrooi kleur nie so kenmerkend dat die vrugte steeds swart genoem word nie.
groottes - redelik groot, van 25 tot 37 g, afhangende van die ouderdom van die boom, die versorging en die rantsoen van die gewas;
die vorm - afgerond en effens afgeplat;
velkleur - lig oranje met 'n vreemde bloos;
beharing - klein;
pulpkleur - Oranje;
pulpstruktuur - matig dig en sappig;
persentasie vaste stowwe, suiker en suur — 16/8,3/2,4;
persentasie askorbiensuur — 0,81;
pektien persentasie — 0,57;
smaak eienskappe - nie sleg nie, soet smaak met suur, 'n vrugtige aroma;
proe assessering - 4,8 punte op 'n vyfpuntskaal;
been - klein, maklik verwyderbare, eetbare pitte;
die afspraak - universeel.
Die blomtyd van Sibiryak Baikalov val aan die einde van die eerste - die begin van die tweede dekade van Mei. Die gewas bereik biologiese rypheid aan die einde van Julie of vroeg in Augustus, waardeur appelkoos as 'n vroeë rypwording verskeidenheid geklassifiseer kan word. Die boom begin die vrugfase wat reeds vanaf die tweede of derde lewensjaar begin, wanneer hy volwassenheid bereik, vertoon dit stabiel produktiwiteit binne 20 kg vanaf een boom. Om so 'n resultaat te verseker, is die korrekte snoei van die vorm ook nodig, sowel as die teenwoordigheid van bestuiwers, omdat die verskeidenheid nie verskil in hoë selfvrugbaarheid nie. In hierdie hoedanigheid is dit die beste om ander variëteite te gebruik wat deur I.L. Baikalov ontwikkel is - Mountain Abakan, Sayansky, sowel as Altaysky, ens.
Tuiniers het daarin geslaag om die volgende voordele te waardeer vir 'n relatiewe kort geskiedenis van die verskeidenheid.
hoë rypweerstandigheid van hout (tot -40ºС);
die vermoë om vinnig te herstel in geval van gevriesde lote;
lae groeikrag in volwassenheid, wat die behoefte aan jaarlikse snoei uitskakel;
vroeë toetrede tot die vrugfase;
grootvrugte, nie kenmerkend van ander Siberiese variëteite nie;
baie goeie proe-eienskappe van vrugte;
goeie produkkenmerke, veral gereelde vorm en eenvormige vruggroottes;
gewasbewaringskwaliteit en die geskiktheid daarvan vir vervoer;
universele doel van die vrug.
Belangrik! Sibiryak Baykalova-verskeidenheid word onderskei deur 'n hoë weerstand teen ryp, maar lae winterhardheid.
Sibiryak Baikalov het egter 'n paar nadele. Dit sluit gewoonlik die volgende in:
relatiewe lae opbrengste aanwysers;
'n kort periode van dormansie in die winter, wat lei tot 'n groot waarskynlikheid dat die vrugteknoppe vries;
verhoogde risiko vir huil van die wortelnek;
onstabiliteit aan veranderinge in weerstoestande;
lae immuniteit teen siektes en plae.
Hierdie konsepte moet onderskei word. Rypbestandheid word verstaan ​​as die vermoë van 'n boom om die verlaging van die wintertemperature tot beduidende grense te weerstaan, terwyl winterhardheid 'n breër konsep is. Dit impliseer ook die weerstand van jong lote en veral vrugknoppies teen 'n skerp verandering in erge ryp en ontdooie, asook teen die lente van die ryp.
Reëls vir die aanplant van appelkoos Sibiryak Baykalova
Met inagneming van die bogenoemde kenmerke van die variëteit, is dit belangrik om die boom normaal te ontwikkel en die Siberië-klimaat te verdra wat nie baie gunstig is vir vrugtegewasse nie.
Tydsberekening en sitplekkeuse
Siberiese Baikalov is spesifiek ontwerp vir verbouing in Oos-Siberië, en tuiniers beveel aan dat hierdie beginsel van sonering streng nagekom word.Die neiging van 'n boom om die nek van die nek in die Oos-Siberiese streek uit te roei, is dus minder uitgesproke, aangesien die winters hier, hoewel hewig, gekenmerk word deur stabiele weer en die afwesigheid van vroeë sneeuval, onverwagte ontdooie en sneeuval op die grond wat nie tyd gehad het om te vries nie.
Terselfdertyd, in die Moskou-streek en ander sentrale streke van Rusland, waar die klimaat sagter wil lyk, is die appelkoos van hierdie variëteit, met sy kort periode van winter-sluimering, baie meer geneig om aan die einde van die winter te vries, wanneer 'n ander ontdooi die boom stimuleer om wakker te word, en daaropvolgende ryp sal die ontwaakte niere vernietig. Dieselfde probleem lê in die boom in Wes- en Suid-Siberië. Wat streke met 'n warm klimaat betref, is dit ook sinvol dat hulle meer elite-appelkoosvariëteite kies in die suide word bome gewoonlik baie meer geraak deur swam infeksies en plae, en Baikalova se Siberiese is baie onstabiel in hierdie verband. Wat die aanbevole landingstye betref, moet daar voortgegaan word met die algemene soneringsreëls.
Belangrik! Die herfsaanplanting van vrugtebome hou 'n aantal onmiskenbare voordele bo die lente in, maar is nie geskik vir koue streke nie, aangesien die risiko vir vries in die winter groter is as die moontlike probleme met die lente-wortel.
Plant Siberiese Baikalov is nodig in die lentewanneer die aarde al genoeg opgewarm is, maar terselfdertyd het die knoppe van die boom nog nie tyd gehad om wakker te word nie. Gewoonlik begin 'n geskikte periode ongeveer middel April of 'n bietjie later, maar in 'n veranderende klimaat moet u gelei word deur die huidige weersomstandighede.
Vir 'n saaiboerdery moet u die sonnigste en goed verwarmde plek kies, soveel as moontlik beskerm teen skielike windbuie. Die aanbevole samestelling van die grond is leem of sandsteen: die grond moet lig, los en vrugbaar wees, naby aan neutrale suur-basis balans.
Die appelkoosplantarea word die beste voorberei in die herfs. Eerstens moet die geselekteerde plek deeglik skoongemaak word van puin en organiese oorblyfsels, en dan kan u die put en die grondmengsel voorberei.
Die afmetings van die put hang direk af van hoe hoog die kwaliteit van die appelkoos is en dat die grond op die terrein in alle basiese parameters vir die appelkoos is. Die minimum afmetings van die uitsparing - 70 x 70 cm - word gebruik as die oorspronklike grondsamestelling na die ideaal neig. In alle ander gevalle moet die put ongeveer 30% dieper en breër gegrawe word, waarna dit gedeeltelik met spesiaal voorbereide aarde vir hierdie doeleindes gevul word.
Die algemene beginsels vir die aanpassing van grondsamestelling is soos volg:
parameter: Komponent voeg by om te verbeter Afgradeer komponent
suur: Turf, suur (eiersel of asyn) Kalksteenmeel, kryt, eierdop
Struktuur: (ligtheid) Sand, Moss Sphagnum klei
Nadat die hoofaanpassingswerk met die grond voltooi is, moet die grond verryk word met organiese en minerale kunsmisstowwe.
Vir hierdie doel, gebaseer op een saailing, moet die volgende op die grond gevoeg word:
kompos, verrotte mis of humus - 2-3 emmers;
superfosfaat - 150-350 g;
kaliumsulfaat of houtas - onderskeidelik 100-150 g of 400-500 g.
Daar moet egter op gelet word dat die beste opsie vir Sibiryak Baikalov is die landing volgens 'n tegniek wat spesiaal deur die skrywer van hierdie variëteit ontwikkel is, asook ander bekende tuiniers Chuguev en Zhelezov spesifiek vir Siberiese appelkose. Hierdie metode behels glad nie die voorbereiding van 'n gat nie, maar 'n boom word op 'n heuwel geplant.
Het jy geweet? Amerikaners is so lief vir appelkose dat hulle selfs 'n afsonderlike vakansie aan hulle toegewy het, wat om die een of ander rede in die winter van 9 Februarie gevier word.
By die gebruik van hierdie tegniek word so 'n heuwel ook die beste voorberei onmiddellik voor plant, anders sal die rande deur die lente deur die smeltwater uitgespoel word, en al die werk moet weer gedoen word. Maar dit is sinvol om die grondmengsel voor te berei vir latere gebruik in die herfs, aangesien mis en ander stikstofbemesting in die grond nie 'vars' moet wees nie, anders kan u die wortelstelsel van 'n jong boom verbrand. Saailinge word die beste gekoop by beproefde vrugteboomkwekerye., is dit baie belangrik dat die instellings so na as moontlik aan die finale punt van plant: so 'n boom sal baie makliker wees om die spanning van oorplanting te oorleef en 'n vastrapplek op 'n nuwe plek te kry.
Ideale saailingsouderdom - 1 of 2 jaar (die hoogte van so 'n boom is gewoonlik 100-150 cm). direk Dit word aanbeveel om die plant te week voordat dit geplant worddeur die wortels en ongeveer 30% van die stam gedurende 24-48 uur in water te dompel. Dan moet die wortelstelsel in klei, water en mis in die voorbereide suspensie gedompel word, wag totdat die mengsel effens droog word en dan die ente van die hoofwortelprosesse afsny om die intensiewe ontwikkeling en verdeling daarvan te stimuleer.
Die plant van 'n saailing volgens die metodes van Baikalov, Zheleznov en Chuguev behels die volgende algoritme van aksies:
Maak en vorm die heuwel uit 'n voorheen voorbereide grondmengsel gemeng met al die nodige kunsmisstowwe. Die hoogte van die wal moet minstens 50 cm, deursnee - 2–2,5 m wees.
Grawe 'n gat op die top van die heuwel, waarvan die totale volume ongeveer 30% van die grootte van die wortelstelsel van die saailing moet wees.
Giet baie water met ten minste 1-2 emmers. Die water moet gelaat word en opgewarm word tot 'n warm temperatuur, sodat die wortels van die boom nie spanning van hipotermie ondervind nie.
Sit die boom in die kuil en oriënteer dit op die kardinale punte op dieselfde manier as wat dit in die kwekery gegroei het (hierdie punt moet met die verkoper gekontroleer word, hoewel daar gewoonlik aan die suidekant van saailinge of vrugtebome geënt word).
Nadat u die wortelprosesse van die saailing reggestel het en dit in verskillende rigtings gerig het, moet u die kuil versigtig met 'n voedsame grondmengsel besprinkel, terwyl dit voortdurend onderbreek word om te stamp (daar mag geen lugsakke in die wortels wees nie).
Nadat die pit heeltemal aan die slaap geraak het, moet die appelkooswortelhals op die oppervlak bly, in geen geval in die grond begrawe nie.
Na plant word die boom nie natgemaak nie. Die sogenaamde 'kraag' moet ook nie rondom die saailing gevorm word nie - 'n gedeelte om water vas te hou wat deur 'n erdepark rondom die omtrek omsluit word. Inteendeel, eerder, inteendeel, u moet die aarde om die boom saampak, sodat 'n helling onmiddellik vanaf die stam met 'n hoek van ongeveer 45 ° begin (hoe sneeiger die winters in die streek is, en hoe groter die waarskynlikheid dat ryp en ontdooi verander, hoe steiler moet die helling wees).
Om die reliëf van die heuwel onmiddellik na plant te herstel, word dit aanbeveel om sy hange oor die hele gebied met grasveld te saai, dit is die beste om mengsels aan te koop wat op skietgras gebaseer is, dit hou die grond goed en kompeteer nie met die wortelstelsel van die boom nie. en sal die appelkoos dien as 'n natuurlike verdediging teen die koue.
Video: Appelkoos. Landinstruksie
Sorg en beskerming teen siektes en plae
As u na die Siberiese Baikalov omsien, is dit noodsaaklik om die standaardreëls te volg wat van toepassing is op alle soorte van hierdie boom, maar dit is baie belangrik om in gedagte te hou dat die groei van appelkose in Siberië 'n wesenlike verskil het van die landboutegnologie wat in die suide gebruik word.
Het jy geweet? Marsepein is 'n bekende suikerproduk wat, soos u weet, van amandelmeel gemaak is.Sommige ondernemende huisvroue gebruik appelkoospitte om marsepein te maak in plaas van duur amandels, en die resultaat is redelik outentiek.
Die belangrikste kenmerke van Siberiese appelkoosversorging is:
Beperkte besproeiing. Die grootste gevaar wat die vrugteboom bedreig in die toestande van 'n kort en koel somer, is nie 'n moontlike droogte nie, maar 'n moontlike stagnasie van water in die wortels. Appelkose behoort tradisioneel tot droogtebestande gewasse, sonder dat hulle gereeld natgemaak word, kan hulle selfs in regtig warm streke vrugte dra, maar 'n oormaat vog in die grond lei tot 'n minimum tot die kraak van die vrugte, en ten minste tot die verval van die wortelnek en die daaropvolgende dood van die boom.
Die kontroversiële saak is die raadsaamheid van die deklaag van die oppervlak van die rompomdat hierdie prosedure vog in die grond help behou. Vir streke met 'n droë klimaat en sneeulose winters, kan deklaag gebruik word, maar in gebiede waar die Siberiese Baikalov gewoonlik gekweek word, is hierdie metode beter om nie toe te pas nie.
Wikkel 'n boom vir die winter om te beskerm teen ryp. Die sapvloei wat tydens die ontdooiing begin het, wat reeds baie gevaarlik is vir hierdie vrugteboom, onder die skuiling verhoog die verhitting van die bas nog meer. Hierdie oorlas belemmer op sy beurt die uitruil van voedingstowwe tussen die bogrondse deel van die plant en die wortels, wat veroorsaak dat appelkose in die lente vinnig ontwaak en sterf. Terselfdertyd glo onervare tuiniers dikwels dat die boom die ryp doodgemaak het, en die volgende herfs probeer hulle die saailinge nog meer inpak, terwyl so 'n gebeurtenis in werklikheid tot 'n nog betreurenswaardige resultaat lei.
Andersins behels die versorging van die Siberiese Baikalov die implementering van drie standaard prosedures - snoei, top dressing en voorkomende behandeling.
Soos gesê, is die biologiese kenmerk van die variëteit die lae groeitempo in volwassenheid, dus ondersteunend snoei is een keer elke twee jaar voldoende. Die beste tyd hiervoor is die einde van die winter of die begin van die lente, wanneer die sapstroom nog nie begin het nie.
Belangrik! Hoe meer appelkoos gesny word, hoe beter dra dit vrugte, en gereelde snoei beïnvloed nie net die aantal vrugte nie, maar ook die grootte daarvan.
Voer die boom moet twee jaar na plant begin. Tradisioneel word die toedieningsprosedures vir wortelkunsmis in die lente uitgevoer (met die klem op die stikstofkomponent) en in die herfs (potas en fosfor kunsmisstowwe). Boonop kan u die boom, met die planttyd, bo-op aantrek met mikro-elemente soos boor, magnesium, swael, kalsium, sink, mangaan, ens. In dieselfde periode kan organiese materiaal by die hellings rondom die boom gevoeg word, onder grawe.
Die benodigde hoeveelheid kunsmis is onlosmaaklik gekoppel aan 'n konsep soos voerarea. Vir die eerste 4-5 jaar strek die wortelstelsel van die boom nie verder as die boomstamheuwel nie, dit wil sê, die voedingsarea is 2,5–3 m². In die toekoms moet hierdie parameter verhoog word deur elke jaar 50 cm² daaraan toe te voeg.
Die aanbevole volume van die hoofelemente (per 1 m²) van die gebied is:
Tipe kunsmis: Dosis van toediening, g:
Organies (humus) 4000
Siberiese appelkose, anders as hul suidelike eweknieë, word selde deur siektes en plae aangetas, so baie tuiniers gebruik glad nie plaagdoders om bome te versorg nie. Die immuniteit van Sibiryak Baykalov vir sulke probleme laat egter veel te wense oor, daarom, ten minste twee keer (in die lente, op die stadium van die swelling van die knop en onmiddellik na blom) die boom word verkieslik behandel met insekdodende, swamdodende en acaricide middels. Vir hierdie doeleindes kan u ureum, yster- of kopersulfaat, Bordeaux-mengsel of moderne biologiese middels gebruik - Fitoverm, Fitosporin M, Guapsin, Trichodermin, ens. As die boom, ondanks die maatreëls wat getref is, slaan swam infeksies (kleasterosporiose, sitosporose, filostikose, ens.) of plae (mot, blaarwurm, plantluis, kalander, saagvlieg, vrugtebosluis), kragtiger instrumente word gebruik vir verwerking, byvoorbeeld:
Swamdodende (antifungale) medisyne Insekdoders (preparate teen insekplae) Acaricides (bosluismiddels)
"Spoed" angio Bul
Koor Aktara Hexoran
"Topaz" Coragen "Masai"
Fital "Match" "Blaster"
Sibiryak Baykalova word tradisioneel gekenmerk as 'n variëteit met 'n hoë vruggebruik, maar hierdie aanwyser is 'n relatiewe waarde. Dit is ook baie belangrik om te weet dat die raklewe verleng word appelkose moet nooit ryp wees nie: in teenstelling met sommige ander vrugte, byvoorbeeld pruime, sal hierdie vrugte, hoewel hulle die gewenste kleur en sagtheid kan verkry as hulle tuis gestoor word, in hierdie geval aansienlik minderwaardig wees in terme van biochemiese samestelling as vrugte van dieselfde variëteit wat op 'n boom ryp word.
Belangrik! Enige appelkose moet as bederfbare vrugte beskou word.
Vanuit hierdie oogpunt lyk algemene aanbevelings oor die moontlikheid om die oes van Sibiryak Baikalov vir 2-3 weke in 'n kelder of 'n yskas te bêre, nie baie realisties nie. In die loop van 'n paar dae kan appelkose van hierdie variëteit egter steeds in bemarkbare toestand bewaar word, onderworpe aan verskeie belangrike voorwaardes:
Moenie vrugte gebruik wat op die grond geval het nie, selfs al lyk dit heeltemal geheel;
om in droë weer te oes;
plaas appelkose in plat bokse of kartondose wat nie digter is as in drie lae nie;
vermy blaas en skud van die vrugte as u die gewas stapel en vervoer - dit lei baie vinnig tot bederf;
elke paar uur om die versamelde voorrade te sorteer, en dadelik monsters wat sag geword het en veral wat begin vrot of lek, verwyder.
Al die bogenoemde aanbevelings is sinvol as u die gewas vars wil gebruik. Appelkose word die beste gestuur vir direkte verwerking op die dag van afhaal of in uiterste gevalle die volgende dag.
Het jy geweet? Gedroogde appelkose is appelkose, droog, saadloos. Hierdie soort vrugte kan egter gedroog word sonder die integriteit daarvan vooraf, in welke geval die gevolglike gedroogde vrugte 'appelkoos' of 'fluister' genoem word, maar as u die pitte wat uit die korrel onttrek is, in die vrug sit voordat u dit droog, kan u die klaargemaakte lekkerny korrek "kaisa" noem.
Die hoë suikerinhoud in die vrugte van Sibiryak Baikalov maak dit eweredig geskik vir die voorbereiding van geregte en voorbereidings - Van die vulsel vir pasteie tot konfyt, kompote en konfyt. Hierdie variëteit is minder geskik om sap te pers, maar dit kan heeltemal gedroog word.
Vir aasdiere en onvrugbare vrugte die beste gebruik is om tuisgemaakte wyn of sterk drank te maak, byvoorbeeld 'n analoog van Armeense appelkoos (die sogenaamde alkohol verouder in eikehoutvate, verkry deur distillasie van gefermenteerde appelkoosap).
Appelkoos Sibiryak Baykalova - een van die beste variëteite wat spesifiek vir Siberië verbou word. In vergelyking met die gewoonlik kleinvrugtige, onbeskryflike en byna smaaklose vrugte wat die meeste winterharde vrugtebome kenmerk, word hierdie variëteit onderskei deur taamlike groot en baie soet appelkose, wat boonop baie goed geberg is. Sibiryak Baikalov het sekere nadele, maar in die algemeen word dit redelik maklik deur die regte landing en bekwame landboutegnologie gelykgestel.