AFRIKAANSE OPSOMMING: Die ontwerp van staal strukture moet 'n sekere optimalisasie proses in sluit wat die aanvanklike ontwerp ontwikkel na 'n meer ekonomiese nale ontwerp, terwyl die nuwe ontwerp nog steeds aan al die aanvanklike ontwerp kriteria voldoen. 'n Kandidaat optimeringstegniek wat voorgestel word deur hierdie navorsing is die genetiese algoritme. Die genetiese algoritme (GA) is 'n optimaliserings tegniek wat ge- ïnspireer was deur evolusionêre beginsels soos die oorlewing van die sterkste (ook bekend as natuurlike seleksie). Dit werk deur die skep van 'n bevolking van individue wat 'kompeteer' met mekaar om dit te maak na die volgende generasie. Elke individu bied 'n oplossing vir die probleem. Oorlewende oplossings wat voortplant deur middel van die volgende generasie is tipies 'beter' of ' kser' as die individue wat uitgesterf het, dus word 'n proses van optimalisering word saamgestel. Hierdie proses gaan voort totdat 'n bepaalde konvergensie kriteria voldoen is (bv. 'n gespesi seerde aantal generasies), waar na die beste individu in die bevolking dien as die uiteindelike oplossing vir die probleem. Hierdie studie ondersoek die genetiese algoritme, waarna 'n algoritme aangebied word om die uitdagings van strukturele optimalisering aan te spreek. Hierdie algoritme het alleenlik te doen met snit optimalisering; meetkunde, topologie en vorm optimalisering is buite die bestek van hierdie navorsing. Die motief agter die gebruik van 'n genetiese algoritme in hierdie studie is grootliks te danke aan sy vermoë om diskrete soek ruimtes te hanteer; klassieke soek metodes word gewoonlik beperk tot 'n vorm van 'n helling tegniek waarvoor die soektog ruimte deurlopende moet wees. Die algoritme is ook gekies as gevolg van sy vermoë om doeltre end deur groot soektog ruimtes te soek, wat gewoonlik die geval vir 'n strukturele probleem met optimering is. Die genetiese algoritme se prestasie sal ondersoek word deur die gebruik van standaarde toetse. Standarde toetse word gedoen vir beide vlak en ruimte kappe, die 10 - en 25 element vakwerk. Sulke probleme word tipies met spanning en verplasing beperkings ontleed. Na a oop van die bekragtiging van die algoritme, word praktiese probleme hanteer. Die eerste stap in die rigting sou wees om die 160 element vakwerk toets probleem te ondersoek. Hierdie probleem sal e ens aangepas word deur die toepassing van die Suid-Afrikaanse ontwerp standaarde, SANS (2005) aan die ontwerp. Dit is 'n meer realistiese benadering in vergelyking met net gespesi seerde spanning en verplasing beperkings as gevolg van die feit dat 'n element nie net eenvoudig dieselfde spanning beperking vir spanning en druk toegeken kan word nie; slankheid en knik e ekte moet ook in ag geneem word. In hierdie geval sal die soek ruimte nie meer net meer eenvoudig 'n sekere teoretiese soek ruimte wees nie, maar sal bestaan uit ware snitte wat uit die Suid Afrikaanse Konstruksie Handboek kom, SAISC (2008). Ten slotte sal die navorsing ondersoek instel na 'n standaard Eskom Transmissie toring en dit sal 'n wye verskeidenheid van onderwerpe aanspreek, soos om die modellering van die struktuur so realisties as moontlik te maak, tot die ondersoek van sleutelaspekte wat die probleem verskillend van standaard toets probleme maak en ook watter soort stappe geneem kan word om moontlike probleme te oor-kom. Die algoritme werk in parallel met 'n eindige element metode program, wat deur Dr GC van Rooyen verskaf is, wat die oplossings ontleed van die algoritme en verseker dat die struktuur lewensvatbaar is.