Kgositsile is in die VSA verskeie kere vir sy poëtiese werk bekroon, en in Suid-Afrika het hy reeds die Herman Charles Bosmanprys verower en is hy in 2008 bekroon met die Nasionale Orde van Ikhamanga (silwer) vir sy bydrae ten opsigte van letterkunde en die oopvlek van die booshede van die apartheidsbestel.
Dit is nie vir my vreemd dat Kgositsile, wat aanvanklik probeer het om verhale te skryf, nie in dié medium tot uiting kon bring wat hy op die hart gehad het nie, want wanneer ŉ mens sy gedigte lees, is dit duidelik dat hy in ritme en in vloeibare vorme dink. Self erken hy dat hy in bewegende beelde dink en dat dit makliker is om sulke beelde in poësie uit te druk as in prosa. Wat die musikale inslag van sy poësie betref, maak die digter geen onderskeid tussen gedig en musiek nie: