ToekomsVenster: Dié graf is leeg(Argieffoto) Toe die offisier, wat reg voor Jesus gestaan het, Hom die laaste asem só sien uitblaas het, het hy gesê: “Hierdie man was werklik die Seun van God.” – Markus 15:39 Jesus kon legioene engele geroep het om Hom in sy donkerste uur te ondersteun, om die brutale aanslag op Jesus se lewe af te weer. Dit is juis wat die skare en een van die manne wat saam met Hom gekruisig was, voorgestel het. Die een spot, die ander pleit om genade. Die een gaan verlore, die ander sal in Jesus se woorde “vandag nog saam in die paradys wees”. Daar is ŉ toenemende getal mense op aarde wat deur woord en daad spottend na Jesus verwys. Sy naam word sonder kontekstuele motivering en regverdiging in tekste misbruik terwille van effek. Die heiligheid van die naam gaan by mense verby. Die laaste woorde van Jesus weergalm deur al die eeue en vorm die basis van die geloof. “Dit is volbring, Ek het gedoen waarvoor Ek bestem is, die prys is betaal, die oorwinning is behaal”. In ŉ sin is die leë graf ŉ formaliteit, dit is ŉ vergestalting van die woorde wat Jesus uiter. Dan word die afstand tussen hemel en aarde oorbrug wanneer Jesus verklaar: “Vader, in U hande gee ek my gees oor”. Vroeg die Sondag meld ŉ aantal vroue by die graf aan om die laaste rituele wat met die dood en begrafnis van Jesus verband hou, af te handel. Skok en verbasing oorweldig hulle as die groot swaar klip voor die graf weggeskuif is. “Waar het julle ons Meester begrawe?” vra hulle dringend. Manne in wit vra waarom die vroue die lewende by die dooies soek. Het Hy dan nie gesê dat Hy sou opstaan nie. Die graf is leeg. Die Here is nie daar nie. Ons dien ŉ lewende Here. Daaroor is daar geen twyfel nie. Don Francisco sing vertel so treffend die verhaal van die opstanding en dan crescendo die lied in die woorde: He’s alive, He’s alive, He’s alive and I’m forgiven, Heaven’s gates are open wide.