Sosiale konflik - wat is 'n sosiale konflik en sy tipes
Sosiale konflik - oorsake en oplossings
Een van die voorwaardes vir die ontwikkeling van die samelewing is die opposisie van verskillende groepe. Hoe meer die struktuur van die samelewing is, hoe meer is dit gefragmenteer en hoe groter is die risiko van die voorkoms van so 'n verskynsel as sosiale konflik. Danksy hom vind die ontwikkeling van die hele mensdom plaas.
Wat is sosiale konflik?
Dit is die hoogste stadium waarin die opposisie ontwikkel in verhoudings tussen individue, groepe, in die hele samelewing as geheel. Die begrip sosiale konflik beteken die teenstrydigheid van twee of meer partye. Daarbenewens is daar 'n intrapersoonlike konfrontasie wanneer 'n persoon behoeftes en belange het wat mekaar weerspreek. Hierdie probleem het meer as een millennium, en dit is gegrond op die posisie wat sommige "aan die stuur" moet staan, terwyl ander moet gehoorsaam.
Wat veroorsaak sosiale konflikte?
Die basis is 'n teenstrydigheid van subjektiewe en objektiewe aard. Objektiewe teenstrydighede sluit in die opposisie tussen "vaders" en "kinders", base en ondergeskiktes, arbeid en kapitaal. Die subjektiewe oorsake van sosiale konflikte hang af van die persepsie van die situasie deur elke individu en sy houding daaroor. Wetenskaplikes-konflikoloë identifiseer 'n verskeidenheid redes vir die opkoms van konfrontasie, hier is die belangrikste:
Agressie, wat alle diere, insluitend mense, kan manifesteer.
Oorbevolking en omgewingsfaktore.
Vyandigheid teenoor die samelewing.
Sosiale en ekonomiese ongelykheid.
Afsonderlik geneem individue en groepe kan konflik weens materiële goedere, primêre houdings en waardes, gesag van die owerhede, ens. In enige aktiwiteitsveld kan 'n dispuut ontstaan ​​weens onverenigbare behoeftes en belange. Maar nie alle teenstrydighede word in konfrontasie. Daaroor praat hulle net onder die voorwaarde van aktiewe konfrontasie en oop stryd.
Deelnemers aan die sosiale konflik
Eerstens is dit mense aan weerskante van die barricades. In die loop van die huidige situasie kan hulle beide fisiese en regspersone wees. Die eienaardighede van die sosiale konflik is dat dit gebaseer is op sekere meningsverskille, waardeur die belange van die deelnemers ook bots. Daar is ook 'n voorwerp wat 'n materiële, geestelike of sosiale vorm kan hê en wat elke deelnemer wil ontvang. En hul onmiddellike omgewing is die mikro- of makro-omgewing.
Sosiale konflik - die voor- en nadele
Aan die een kant laat 'n oop konflik die samelewing toe om te ontwikkel, sekere ooreenkomste en ooreenkomste te soek. As gevolg daarvan leer sommige van sy lede om by onbekende omstandighede aan te pas, met inagneming van die begeertes van ander individue. Aan die ander kant kan moderne sosiale konflikte en hul gevolge nie voorspel word nie. In die geval van die ergste ontwikkeling van gebeure kan die samelewing heeltemal ineenstort.
Funksies van sosiale konflik
Die eerste - konstruktiewe, en die tweede - destruktiewe. Konstruktiewe mense het 'n positiewe karakter - hulle verlig spanning, verander veranderinge in die samelewing, ens. Destruktiewe mense bring vernietiging en chaos, hulle versteur die verhoudings in 'n sekere omgewing, hulle vernietig die sosiale gemeenskap. Die positiewe funksie van sosiale konflik is om die samelewing as geheel te versterk en die verhouding tussen sy lede. Negatief - destabiliseer die samelewing.
Stadiums van konflikontwikkeling is:
Versteek . Spanning in kommunikasie tussen akteurs groei as gevolg van almal se begeerte om hul situasie te verbeter en uitnemendheid te behaal.
Stres . Die hooffases van sosiale konflik sluit spanning in. En hoe meer krag en superioriteit van die dominante party, hoe sterker is dit. Die onverenigbaarheid van die partye lei tot 'n baie sterk konfrontasie.
Antagonisme . Dit is 'n gevolg van hoë spanning.
Onversoenbaarheid . Eintlik, die konfrontasie self.
Voltooiing . Resolusie van die situasie.
Hulle kan arbeid, ekonomiese, politieke, opvoedkundige, sosiale sekerheid, ens. Wees. Soos reeds genoem, kan ontstaan ​​tussen individue en binne elkeen. Hier is 'n algemene klassifikasie:
In ooreenstemming met die bron van voorkoms - die konfrontasie van waardes, belange en identifikasie.
Oor die gevolge vir die samelewing word die hoofsoorte sosiale konflikte in kreatiewe en vernietigende, suksesvolle en mislukte verdeel.
Deur die mate van invloed op die omgewing - korttermyn-, mediumtermyn-, langtermyn-, akute, grootskaalse, streeks-, plaaslike, ens.
In ooreenstemming met die ligging van die teenstanders - horisontale en vertikale. In die eerste geval argumenteer mense wat op dieselfde vlak is, en in die tweede geval die baas en die ondergeskikte.
By wyse van stryd - vreedsame en gewapende.
Afhangende van die mate van openheid - verborge en oop. In die eerste geval beïnvloed mededingers indirek mekaar, en in die tweede plek gaan hulle om twis en geskille oop te maak.
In ooreenstemming met die samestelling van deelnemers - organisatoriese, groepkundige, politieke.
Maniere om sosiale konflikte op te los
Die mees effektiewe maniere om konflikte op te los:
Vermyding van konfrontasie . Dit beteken dat een van die deelnemers fisies of sielkundig die "toneel" verlaat, maar die konfliksituasie self bly, aangesien die oorsaak dat dit gegenereer word nie uitgeskakel word nie.
Onderhandelinge . Beide partye probeer gemeenskaplike grond en die manier van samewerking vind.
Tussengangers . Maniere om sosiale konflikte op te los, sluit in die betrokkenheid van tussengangers. Sy rol kan gespeel word deur sowel 'n organisasie as 'n individu wat, as gevolg van die beskikbare geleenthede en ondervinding, wat dit onrealisties sou wees om sonder sy deelname te doen.
Vertraging . Om die waarheid te sê, gee een van die teenstanders net 'n rukkie hul posisies op, wil krag ophoop en weer 'n sosiale konflik betree, wat probeer om te herstel wat verlore gegaan het.
Appèl aan arbitrasie of arbitrasiehof . Terselfdertyd word konfrontasie hanteer in ooreenstemming met die wet en wetgewing.
Die kragmetode wat militêre, tegnologie en wapens behels, dit is eintlik 'n oorlog.
Wat is die gevolge van sosiale konflikte?
Wetenskaplikes beskou hierdie verskynsel vanuit die funksionalistiese en sosiologiese oogpunt. In die eerste geval is konfrontasie duidelik negatief en dit lei tot sulke gevolge soos:
Destabilisering van die samelewing . Die hefbome van beheer werk nie meer nie, chaos en onvoorspelbaarheid oorheers in die samelewing.
Die gevolge van sosiale konflik sluit in die konsentrasie van deelnemers se aandag op sekere doelwitte, waaronder die oorwinning oor die vyand. Terselfdertyd gaan alle ander probleme na die agtergrond.
Verlies van hoop vir verdere vriendelike verhoudings met die teenstander.
Deelnemers in konfrontasie word uit die samelewing verwyder, hulle voel ontevredenheid, ens.
Oorweging van die konfrontasie vanuit die sosiologiese oogpunt, is van mening dat hierdie verskynsel ook positiewe aspekte het:
Met belangstelling in die positiewe uitkoms van die saak is daar 'n samelewing van mense en die versterking van die wedersydse begrip tussen hulle. Almal voel hul betrokkenheid by wat gebeur, en doen alles om te verseker dat die sosiale konflik 'n vreedsame uitkoms het.
Die bestaande strukture word opgedateer en nuwe strukture en instellings word gevorm. In die nuut ontluikende groepe word 'n sekere balans van belange geskep, wat die relatiewe stabiliteit waarborg.
Bestuurde konflik stimuleer die deelnemers verder. Hulle ontwikkel nuwe idees en oplossings, dit is "groei" en ontwikkel.