Gedragspsigoterapie - metodes, tegnieke, opleiding - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Gedragspsigoterapie - dit is waarskynlik een van die jongste metodes van psigoterapie, maar terselfdertyd is dit een van die hedendaagse metodes wat vandag in die moderne psigoterapeutiese praktyk voorkom. Die gedragstendens in psigoterapie het in die middel van die 20ste eeu as 'n aparte metode ontstaan. Hierdie benadering in psigoterapie berus op verskillende gedragsteorieë, konsepte van klassieke en operante kondisionering en beginsels van leer. Die sleutel taak van gedragspsychoterapie is om ongewenste gedrag uit te skakel en gedragsvaardighede te ontwikkel wat voordelig vir die individu is. Die mees effektiewe gebruik van gedragstegnieke in die behandeling van verskeie fobies, gedragsversteurings en verslawings. Met ander woorde, sulke state waarin 'n afsonderlike manifestasie as 'n sogenaamde "teiken" vir verdere terapeutiese effekte gevind kan word.
Kognitiewe gedrags psigoterapie
Vandag is die kognitiewe gedragsgedrag in psigoterapie bekend as een van die mees doeltreffende metodes om depressie te help en om selfmoordpogings deur vakke te voorkom.
Kognitiewe gedragpsigoterapie en sy tegnieke is 'n moderne metodologie wat gebaseer is op 'n belangrike rol in die ontstaan ​​van komplekse en verskeie sielkundige probleme van kognitiewe prosesse. Die denke van die individu voer die basiese funksie van kennis uit. Amerikaanse psigiater A.T. Beck word beskou as die skepper van die kognitiewe gedragsmetode van psigoterapie. Dit was A. Beck wat sulke fundamentele konseptuele konsepte en modelle van kognitiewe psigoterapie bekendgestel het, soos die beskrywing van angs en depressie, 'n skaal van hopeloosheid en 'n skaal wat dien om selfmoordidees te meet. Hierdie benadering is gebaseer op die beginsel om die gedrag van 'n individu te transformeer om bestaande gedagtes te ontbloot en sulke gedagtes te identifiseer wat die bron van probleme is.
Kognitiewe gedragpsigoterapie en sy tegnieke word gebruik om negatief gekleurde gedagtes uit te skakel, nuwe denkpatrone te skep en metodes om probleme te analiseer en nuwe stellings te versterk. Sulke tegnieke bevat:
- opsporing van wenslike en onnodige gedagtes met verdere definisie van faktore van hul voorkoms;
- ontwerp van nuwe templates;
- gebruik verbeelding om die belyning van nuwe patrone met gewenste gedragsresponse en emosionele welsyn te visualiseer;
- Toepassing van nuwe oortuigings in die werklike lewe en situasies waar die hoofdoel sal wees om hulle as 'n gewone denkwyse te aanvaar.
Daarom word vandag kognitiewe gedragpsigoterapie beskou as die prioriteitsrigting van die moderne psigoterapeutiese praktyk. Die pasiënt onderrig die vaardighede om sy eie denke, gedrag en emosies te beheer, is sy belangrikste taak.
Die hoof fokus van hierdie benadering tot psigoterapie is dat absoluut alle sielkundige probleme van 'n persoon voortspruit uit die rigting van haar denke. Dit volg dat absoluut nie omstandighede die hoofversperring op die pad van die individu is tot 'n gelukkige en harmonieuse lewe nie, en die persoonlikheid self ontwikkel sy houding teenoor wat aangaan, wat nie baie goeie eienskappe op sigself vorm nie, byvoorbeeld vrees, woede, paniek. 'N Vak wat nie die mense om hom heeltemal kan assesseer nie, die belangrikheid van gebeure en verskynsels, wat hulle met eienskappe wat nie kenmerkend van hulle is nie, sal altyd deur verskeie sielkundige probleme oorkom word en sy gedrag sal bepaal word deur die houding teenoor mense, dinge, omstandighede, ens. Byvoorbeeld in die professionele sfeer as die baas van 'n ondergeskikte onwrikbare gesag geniet, sal enige van sy standpunte onmiddellik deur die ondergeskiktes aanvaar word as die enigste korrekte een, selfs al verstaan ​​die verstand aradoxality van so 'n uitsig.
In familieverhoudings het die invloed van gedagtes op die individu meer uitgesproke kenmerke as in die professionele sfeer. Dikwels vind die meeste vakke hulself in situasies waarin hulle 'n belangrike gebeurtenis vrees, en daarna begin hulle die absurditeit van hul eie vrese begin verstaan. Dit gebeur as gevolg van die kunsmatigheid van die probleem. Wanneer daar gekonfronteer word met enige situasie, maak 'n individu vir die eerste keer sy assessering, wat later in die geheue as 'n sjabloon ingeprent word en later, wanneer 'n soortgelyke situasie gereproduseer word, sal die gedragsreaksies van die individu wees as gevolg van die bestaande sjabloon. Dit is waarom individue, byvoorbeeld oorlewendes van 'n vuur, 'n paar meter van die brander wegbeweeg.
Kognitiewe gedrags psigoterapie en sy tegnieke is gebaseer op die opsporing en daaropvolgende transformasies van die interne "diepgaande" konflikte van die persoonlikheid wat beskikbaar is vir sy bewustheid.
Kognitiewe gedragspsigoterapie word vandag beskou as prakties die enigste rigting van psigoterapie, wat sy hoë prestasie in kliniese eksperimente bevestig het en 'n fundamentele wetenskaplike basis het. Tans is daar 'n vereniging van kognitiewe gedragpsigoterapie geskep, met die doel om 'n stelsel van voorkoming (primêre en sekondêre) van psigo-emosionele en geestesversteurings te ontwikkel.
Metodes van gedragspsychoterapie
Die gedragsrigting in psigoterapie konsentreer op die transformasie van gedrag. Die sleutelverskil van hierdie metode van psigoterapie van ander is eerstens dat terapie enige vorm van leer van nuwe gedragspatrone is, waarvan die afwesigheid verantwoordelik is vir die opkoms van sielkundige probleme. Dikwels behels opleiding die uitskakeling van foutiewe gedrag of hul verandering.
Een van die metodes van hierdie psigoterapeutiese benadering is aversiewe terapie, wat die gebruik van stimuli bevat wat onaangenaam is vir 'n individu om die waarskynlikheid van pynlike of selfs gevaarlike gedrag te verminder. Meer dikwels word afwykende psigoterapie gebruik in gevalle waar ander metodes nie resultate opgelewer het met ernstige simptome, byvoorbeeld met gevaarlike verslawings, soos alkoholisme en dwelmverslawing, onbeheerde uitbarstings van aggressie, selfvernietigende gedrag, ens.
Vandag word afgryslike terapie beskou as uiterste ongewenste maatreëls wat met omsigtigheid aangewend moet word, en nie vergeet om verskeie kontraindikasies in ag te neem nie.
Hierdie tipe terapie word nie as 'n aparte metode gebruik nie. Dit word slegs gebruik in samewerking met ander tegnieke wat daarop gemik is om substituutgedrag te ontwikkel. Die uitskakeling van ongewenste gedrag word vergesel deur die vorming van die verlangde. Daarbenewens word afwagtende terapie nie aanbeveel vir individue wat ly aan sterk vrese en vir pasiënte wat in 'n duidelike vorm geneig is om te ontsnap uit probleme of onaangename situasies nie.
Aversive stimuli moet slegs gebruik word met die toestemming van die pasiënt, aan wie die essensie van die voorgestelde terapie oorgedra word. Die kliënt moet volle beheer hê oor die duur en intensiteit van die stimulus.
Nog 'n metode van gedragsterapie is die tokenstelsel. Die betekenis daarvan lê in die ontvangs deur die kliënt van simboliese dinge, byvoorbeeld, tekens vir enige nuttige aksie. Die individuele tokens kan dan deur 'n individu uitgeruil word vir items of dinge wat vir hom aangenaam en belangrik is. Hierdie metode is baie gewild in gevangenisse.
In gedragsterapie moet 'n mens ook 'n metode soos geestelike "stop", d.w.s. Pogings om op te hou om te dink oor wat negatiewe emosies, ongemak kan veroorsaak. Hierdie metode word wyd gebruik in moderne terapie. Dit bestaan ​​in die pasiënt wat die woord "stop" uitdruk op die oomblik van die voorkoms van onaangename gedagtes of pynlike herinneringe. Hierdie metode word gebruik om enige pynlike gedagtes en gevoelens uit te skakel wat aktiwiteit inhibeer, negatiewe verwagtinge in geval van verskeie vrese en depressiewe toestande of positiewe persone met verskillende verslawings. Hierdie tegniek kan ook gebruik word vir die verlies van familie of ander familielede, loopbaanversaking, ens. Dit word maklik met ander tegnici gekombineer, vereis nie komplekse toerusting nie en is nie tydrowend nie.
Benewens hierdie metodes word ander ook gebruik om op te lei op modelle, faseversterking en selfversterking, opleiding in versterkingstegnieke, selfbeheersing en selfinstruksie, sistematiese desensibilisering, verborge en geteikende versterking, selfbeheersingstraining, 'n boetesstelsel en gekonditioneerde refleksterapie.
Kognitiewe gedrags psigoterapie opleiding in basiese meganismes, beginsels, tegnieke en tegnieke word vandag beskou as een van die prioriteite van moderne psigoterapie, aangesien dit met gelyke sukses toegepas word op verskeie terreine van menslike aktiwiteit, byvoorbeeld in ondernemings wanneer hulle met personeel werk, in sielkundige berading en kliniese praktyk in pedagogie en ander gebiede.
Tegnieke van gedragspsychoterapie
Een van die redelik bekende metodes in gedragsterapie is die vloed tegniek. Die kern daarvan lê in die feit dat 'n langdurige blootstelling aan 'n traumatiese situasie lei tot intense remming, vergesel van 'n verlies aan sielkundige vatbaarheid vir die invloed van die situasie. Die kliënt, tesame met die terapeut, bevind hom in 'n traumatiese situasie wat vrees veroorsaak. Die individu is in 'n "vloed" van vrees tot daardie tydperk, tot die vrees self begin afneem, wat gewoonlik van een uur na een en 'n half neem. In die proses van "oorstroming" moet die individu nie aan die slaap raak of aan 'n buitestaander dink nie. Hy moet heeltemal in vrees steek. Sessies van "vloed" kan van drie tot 10 keer uitgevoer word. Soms kan hierdie tegniek gebruik word in groeppsigoterapeutiese praktyk. Dus, die "vloed" tegniek is die herhaalde voortplanting van ontstellende scenario's om hul "waarskynlike angs" te verminder.
Tegniek "vloed" het sy variasies. Byvoorbeeld, dit mag in die vorm van 'n storie wees. In hierdie geval vergader die terapeut 'n storie wat die pasiënt se dominante vrese weerspieël. Hierdie tegniek moet egter met uiters versigtigheid uitgevoer word, aangesien die trauma wat in die storie beskryf word, die kliënt se vermoë om dit te hanteer, oorskry, kan hy heelwat geestelike afwykings ontwikkel wat onmiddellike mediese maatreëls vereis. Daarom word implosie- en vloedtegnieke uiters selde in huishoudelike psigoterapie gebruik.
Ook in gedragsterapie kan geïdentifiseer word en verskeie ander gewilde tegnieke. Onder hulle word sistematiese desensibilisering stelselmatig toegepas. Dit behels die onderrig van diep spiere onder spanning, 'n tekenstelsel wat die gebruik van aansporings verteenwoordig as beloning vir 'korrekte' aksies, 'blootstelling' waarin die terapeut die pasiënt stimuleer om 'n situasie in te neem wat vrees in hom oplewer .
Op grond van die voorafgaande moet daar afgelei word dat die psigoterapeut se hooftaak in die gedragsbenadering tot psigoterapeutiese praktyk is om die kliënt se houdings, sy gedagtes te beïnvloed en gedrag te reguleer om sy welsyn te verbeter.
Vandag in moderne psigoterapie is die verdere ontwikkeling en wysiging van kognitiewe gedragstegnieke, hul verryking met tegnieke van ander rigtings, baie belangrik. Vir hierdie doel is 'n vereniging van kognitiewe gedragpsigoterapie geskep, waarvan die belangrikste take is om hierdie metode te ontwikkel, spesialiste te verenig, sielkundige hulp te verskaf, om verskillende opleidingskursusse en psigoprigeringsprogramme te skep.