JESUS LOOP OP DIE SEE (5).
DIE SEUN VAN GOD MET DIE HELPENDE HAND!
Matt. 14:32-33 – "Hulle het toe in die skuit geklim, en die wind het gaan lê. Die manne in die skuit het voor Jesus gekniel en gesê: 'U is waarlik die Seun van God."
Matteus het gister vir ons vertel hoe Petrus, teen alle natuurwette in, op die verswelgende golwe saam met Jesus geloop het. Hierdie wonderwerk het ongelukkig net so lank gehou as wat Petrus se geloof gehou het. Oorweldig deur die omstandighede rondom hom, het hy sy oë wat op Jesus gerig was, verplaas na die gedreun van die golwe en die getier van die wind, en hy sink. Hy dink homself uit die greep van Jesus se magsdaad uit en hy sukkel om kop bo water te hou. Wanneer die vloedwaters dreig om kleingelowige Petrus in te sluk, word hy 'n geloofsheld toe hy uitroep: "Here, red my!" En Jesus is daar met 'n helpende hand en 'n veilige skuit.
Hulle klim in die skuit in en die wonder word verhoog deurdat "die wind dadelik gaan lê." Die teenwoordigheid van die Here het die storm van vrees in hulle gemoed laat bedaar, en ook die noodtoestand in die natuur laat ophou. In die plek van vrees tree nou 'n oorweldigende verwondering in. Soos die gebeure hier vertel word, is die eintlike klimaks nie Petrus se waterwandeling, óf sy dramatiese redding, óf die stilmaak van die storm nie, maar die dissipels se belydenis en huldiging van Jesus. Vir die eerste keer bely die dissipels nou dat Jesus "waarlik die Seun van God is."
Hulle was opnuut weer bewus van die teenwoordigheid van God self. Hulle daaglikse omgang met Jesus en die aanskouing van Sy wonderwerke, selfs so kort gelede as vroeër daardie aand waar duisende gevoed is met min, het blykbaar 'n sekere afstomping by die dissipels bewerk. Hulle het nie meer gelet op wat gebeur nie, omdat hulle aan die buitengewone dinge wat Jesus doen, gewoond geraak het. Om hulle hiervan te genees, was 'n geweldige emosionele skok nodig wat hulle daardie nag gekry het, sodat hulle Jesus as die waaragtige "Seun van God" kon bely.
Die belydenis dat Jesus "die Seun van God" is, is nie sommer net so 'n belydenis wat nie eintlik 'n invloed op ons daaglikse lewe het nie. Om Jesus as "die Seun van God" te bely bepaal ons reaksies, dit verdryf ons vrees vir die onbekende en bring onbeskryflike vrede in ons hart. Dit laat ons, soos vir die dissipels, op ons knieë voor Hom neerval. Die waarheid dat Jesus die "Seun van God" is, het geweldige implikasies vir elkeen wat dit in geloof aanvaar – dit gee aan ons wat ons nie besit nie en nooit uit ons eie uit, kan verwerf nie – die versekering van die ewige lewe.
Die storie word vertel van 'n vierjarige dogtertjie wat deur 'n pediater ondersoek word. Terwyl hy in haar ore kyk, vra hy of sy dink hy gaan 'n voëltjie daar kry? Geen antwoord nie! Terwyl hy haar tong met 'n plankie afdruk en in haar keel afkyk, vra hy of die koekiemonster daar wegkruip? Geen antwoord, net ogies wat groter word. Terwyl hy met die stetoskoop na haar hartklop luister, vra hy of Barney daar binne is? "Nee, daar is nie plek vir Barney nie, Jesus is in my hartjie." So gebruik die Here, die "Seun van God", 'n klein dogtertjie om uiting te gee aan haar treffende kindergeloof. Kan ons haar met volle oortuiging nasê as ons eie geloofsbelydenis?
Net soos die vloedwaters gedreig het om Petrus in te suig, oefen die wêreld 'n geweldige suigkrag op elkeen van ons as gelowiges in Jesus Christus uit. Maar, "enigeen wat 'n kind van God is, kan die sondige wêreld oorwin" (1 Joh. 5:4). Wonderlike, sterk, oorwinnende woorde! Ek en jy kan elke dag begroet word met dié wete: wat ook al ons omstandighede, daar is vir elkeen wat glo in Jesus Christus, volop genade, barmhartigheid en vrede. "Wie anders is dit wat die wêreld oorwin as hy wat glo dat Jesus die Seun van God is?" (1 Joh. 5:5).
"Daar is slegs een Wese wat die laaste pynlike afgrond van die menslike hart kan vul, en dit is die Here Jesus Christus, die Seun van God" (Oswald Chambers).
Gebed: Jesus my Here, Seun van God, ek wil U Naam groot maak met alles wat in my is. Ek verstom my telkens as ek daaraan dink, dat U vir my ook genade, barmhartigheid en vrede bewerkstellig het, toe U Uself soos 'n lam laat slag het. Dit is onbegryplik net te groot om te dink dat ek ook deel kan wees wat die wêreld oorwin, omdat ek glo dat U die Seun van God is. Saam met die psalmdigter is my gebed dat mense oor die hele aarde U sal erken en hulle tot U sal bekeer; "dat alle volke U as Koning sal erken, ja, alle mense, sterflik en verganklik, voor U sal kniel" (Ps. 22:29-30). U is die Here van die geskiedenis, van vandag, en van die toekoms; U skep elke dag vir my 'n nuwe môre, volop genade, barmhartigheid en vrede – U is waarlik die Seun van God! Amen.