DIE KLEUR VAN MY PEN - 'n Afrikaanse Blog: DIANA
Met die herdenking van Diana se dood herinner dit my weer aan daardie dag. Ek het van die kerk af gekom en die bure se dogter het my draad toe geroep...!
Die verwarring wat dit in my (baie deurmekaar) hart veroorsaak het, is onbeskryflik. Die volgende het een aand uit my pen uit gevloei.
"I've seen myself as a queen
I've seen myself as a beggar
I've seen myself as someone who could love and live forever. (Writer not known)
My suster is dood. 'n Sielsvennoot is opgefrommel en rondgemaal tussen glas en metaal. Opgemors. Gebreek. Geslentervang deur die totaal (vir my) ontydige besoek van die groot D. Of was dit dalk juis die begeerte van haar hart om te ontsnap aan 'n lewe waarin sy nooit kon of wou pas nie? 'n Lewe wat haar versmoor het met wette van 'so verwag ons dat jy moet wees'? 'n Groot oerwoud van stroewe wette wat haar dogterjie-hart in die mot en roes van klatergoud laat vergaan het tot 'n uitroep na liefde en vryheid?
Die probeer-om-in-te-pas dae. Die ek-weet-ek-hoort-nie-hier dae. Die ek-veg-om-my-lewe dae. En dan...die groot oorgee. Ek klim oor die muur na die anderkant. Daar waar ek my tuis voel en waar ek nog altyd koningin kan speel. 'n Absurde spel met geld en mag en my patetiese poging om guns te koop om op te gaar vir die dag van môre.
En toe. Wat 'n fees! Ons kamp uit langs die strate en dra groot bosse blomme aan. Nog nooit was daar soveel opwinding nie. Wat 'n sensasie. Bring nog blomme. Stuur nog kos - die skares is honger. Of wag, los alles, sy's op pad! Sy beweeg só stadig, só waardig. Sy's dood. Stof. Niks.
Vir hierdie een dag kan ons spoeg op almal wat nie weet van swaarkry nie. Jy sien, dis goed om 'n eetsteurnis te hê en vir almal daarvan te vertel. Of, drink pille tot jy neerslaan en hou 'n perskonferensie! Verneuk jou man en huil daaroor voor die kameras. Jy mag maar voete van klei hê. Jy mag maar jou kinders los en rondrits op stralers en oorslaap in goudpaleise. Seks buite die huwelik is ook okei, hoor. Ons praat net nie daaroor voor die oumense en kinders nie.
Nou's jy dood en verhef tot 'n heilige...! Vir wat? Sodat ek kan bly klou aan 'n strooihalm. Sodat ek kan glo. Of hoop. En aanhou lewe.
Eendag sal hulle my ook dalk ken.
By Martha, Keetmanshoop om September 05, 2017
EK EN FIBROMIALGIE
AS DAAR NIKS MEER OOR IS NIE
DIE SPOKE VAN LANK GELEDE
DAISY KOM KUIER