Vang myopatie -sindroom by wilde diere op - diere Lees Meer
Hoof diere Vang myopatie -sindroom by wilde diere op
Vang myopatie -sindroom by wilde diere op
Die metodes om wilde diere te vang, moet aan twee voorwaardes voldoen: moenie fisiese beserings veroorsaak nie en moenie spanning veroorsaak nie.
Geskryf en geverifieer deur die veearts Erica Terrón González op 19 November 2020.
Myopatie vang is 'n gevolg van die stres wat betrokke is by die vang van diere wat nie gewoond is aan die teenwoordigheid van die mens nie. Dit raak byna alle soorte spesies - veral soogdiere en voëls - met verskillende erns. Kleiner voëls is byvoorbeeld die geneigste tot noodlottige stres.
Die probleem ontstaan ​​wanneer opnames gemaak word vir bewaringsdoeleindes, byvoorbeeld om wilde diere in gevaar te vervoer na beskermde gebiede, reservate of dieretuine. Dit is in daardie oomblikke wanneer die doel is om die lewe van die dier te bewaar, waarin vasvangmiopatie 'n terugslag word.
Kenmerke van die sindroom van vangmiopatie by wilde diere
Hierdie sindroom kom nie net by wilde diere voor nie, dit is waar. Dit is ook algemeen by plaasspesies wat gejag word voordat hulle vrek, soos vegbulle of teeldiere.
Miskien kom hierdie patologie nie so oordrewe by huisdiere voor nie, aangesien dit meer gewoond is aan menslike kontak. Tog het stres steeds 'n direkte uitwerking op u spiere. Hierdie patologie word gekenmerk deur die voorkoms van simptome van algemene ongesteldheid - soos asemhalingsnood en koors - en bewegings tekens.
Laat ons 'n rukkie stilstaan ​​oor die lokomotoriese simptome van myopatie -sindroom, aangesien dit baie interessant is. Sommige van die mees algemene tekens is die volgende:
Ataksie - gebrek aan beheer en koördinasie van vrywillige spierbewegings - spierstyfheid en bewing.
Parsia — dit word nie verlamming nie, maar gedeeltelik as gevolg van swak spiersametrekkings—. Mag vorder tot verlamming.
Uitskeiding van donker urine. Dit is die mees kenmerkende teken van 'n miopatie. As die spier beskadig word, versamel myoglobien - spierproteïen - in die bloed en word dan met die urine uitgeskei, wat die donker kleur gee. Dit staan ​​bekend as myoglobinurie.
As die strespiek baie hoog is, kan die dier nie die hoof bied nie en kan 'n skielike dood plaasvind. Om hierdie rede is dit noodsaaklik om enige situasie wat die ontwikkeling van die sindroom bevoordeel, te probeer vermy.
Waarom verskyn hierdie simptome na die strewe en vaslegging??
Die rede vir die voorkoms van hierdie simptome is spierbesering, beide skeletspiere en hartspiere. Wat wel seker is, is dat die rede vir die spierskade nie heeltemal duidelik is nie, maar daar word bespiegel dat tydens die vlugrefleks so 'n vlak van anaërobiese oefening uitgevoer word dat daar twee ernstige gevolge is:
Die ophoping van groot hoeveelhede melksuur in die spiere.
'N Ernstige metaboliese asidose wat sekondêre spiernekrose veroorsaak.
'N Ander ernstige veeartsenykundige siekte - in hierdie geval van plaasdiere - is die kwaadaardige hipertermie van die vark en deel met myopatie na vasvang die spierskade wat veroorsaak word deur ernstige asidose.
Die ware patogenese van vangmiopatie
Onder normale omstandighede, spiere gebruik glukose in die teenwoordigheid van suurstof om energie te produseer. Hulle verwyder dan koolstofdioksied, terwyl die bloed die geproduseerde koolstofdioksied verwyder. Daarom werk die stelsel sonder probleme.
In 'n stresvolle situasie werk die spiere geforseerd. Om hierdie rede gebruik hulle suurstof vinniger as wat die bloed dit kan verskaf, wat 'n duidelike metaboliese tekort veroorsaak.
Dit is wanneer, in plaas van koolstofdioksied, die spiere melksuur produseer. As melksuur opbou, vernietig dit spiervesels. Saam funksioneer die niere as gevolg van asidose en die ophoping van myoglobien.
Is daar verskillende vorme van voorstelling van vangmiopatie??
Sommige kenners beskryf vier verskillende sindrome binne dieselfde patologie:
Eerste hiperakute miopatie, waarin die dood binne enkele minute na hartversaking plaasvind.
Die akute vorm is 'n bietjie minder ernstig, met veselbreuk meestal en dus met die dier wat swak en swak staan. In hierdie tweede geval is die dood, as dit voorkom, binne 24-48 uur.
Derde is subakute miopatie, met asidose wat spier- en nierskade stadig maar onverbiddelik veroorsaak. Diere val gewoonlik op die grond, hul nekke is teruggebuig. Die dood vind binne enkele dae plaas.
Laastens word 'n chroniese miopatie beskryf by diere wat etlike dae of maande oorleef. Ongelukkig sterf hulle dikwels skielik aan 'n hartaanval.
Dit is dus duidelik dat dit op lang termyn byna onmoontlik is om die spanning wat deur vangs by wilde diere veroorsaak word, te oorleef.
Die negatiewe gevolge van die vang van wilde diere vir wetenskaplike doeleindes
Wilde diere is oor die algemeen nie gewoond aan die teenwoordigheid van mense nie. Daarom vertoon hulle 'n duidelike vlugrefleks sodra hulle ons opspoor en is dit so moeilik om hulle in die natuur te verras. Ons het dit te danke aan sy kragtige oorlewingsinstink.
As die bewaringsprojekte van 'n spesie oorweeg om wilde individue te vang, word vangmiopatie 'n probleem, aangesien die doel van hierdie projekte is om lewende diere in 'n goeie toestand te vang om die voortbestaan ​​van hul spesie in aanhouding moontlik te maak.
Ongelukkig was die dier op die oomblik dat hy gevang is, verstaan ​​nie goeie bedoelings nie en stres verskyn sonder om geroep te word. Daarom is dit so belangrik om voldoende en moderne vangmetodes te ontwikkel om hierdie gevaarlike gestremdheid te oorkom.