Vandag is die eerste dag van sestien waarin ons veronderstel is om aktiviste te wees teen die geweld wat vroue en kinders op die lyf loop. Ek wil kyk of ons iets deur middel van die letterkunde kan doen.
Dit is geskryf vanuit ’n vrou se oogpunt. Deur haar oë beleef jy geweld, verkragting, die angs van opgesluit wees, en die brute wil om te oorleef.
Steyn breek die reëls. Hy neem die leser verder op die pad as wat ’n normale krimi sou wou. Hoekom? Hy wou juis hê dat ons geweld teen vroue moet verstaan; dis nie ’n vinnige woepwaps en dan is alles oor nie.
Maar: Nie alle vroue het vir Trump gestem nie. Ons moet hulle beskerm; en ons moet die vroue wat wel vir hom gestem het, teen hulleself beskerm. Die wêreld van Brexit en Trump en wit Nasionalisme is ’n koue plek. Vra die mense wat onder Hitler gely het.
Ditto met ons eie land: Daar word duisende vroue in Suid-Afrika verkrag terwyl Showerhead Zuma kattemaai. Ons moet hulle beskerm.
Ek wil in die volgende paar dae nog gesels oor Die oorlewingsgids vir ’n bedonnerde diva, deur Sophia Kapp; Chanette Paul se krimis onder die loep neem, Dina Botha se Suikersoet sonde proe en dan verduidelik waarom Deon Meyer se Koors ook op my lysie sal wees van boeke wat almal moet lees.
Vir vanaand sê ek dankie aan Martin Steyn vir ’n besondere boek. Dit is my boek van 2016, en daar was groot, groot aanspraakmakers op hierdie titel. Dit is hier te koop.