5 Algemene Mites oor Hondebeserings Debunked | Troeteldiere Huishouding
Waarskynlik, een van die skrikwekkendste gebeurtenisse wat 'n eienaar kan deurdring, is dat hul troeteldier ervaring 'n beslaglegging het. Die getuienis van die volledige verlies aan beheer, en nie om te weet wanneer dit sal eindig nie, is ongelooflik vreesaanjaend.
Om aanvalle te maak, is selfs meer vreesaanjaend. Die hoeveelheid foutiewe inligting is daaroor. As jou hond 'n beslaglegging het, is die eerste ding wat jy wil doen, hom aan die veearts toevertrou om die oorsaak te bepaal. Die tweede ding wat u moet doen is om opgevoed te word oor die oorsaak van aanvalle en die beskikbare behandelings. Die volgende inligting is 'n goeie begin.
Mite # 1: Honde kan hul tong sluk terwyl hulle beslag lê
Dit is eintlik fisies onmoontlik vir 'n hond (of 'n persoon) om hul tong te sluk. Die tong word aan die onderkant van die mond geanker deur 'n bandweefsel wat bekend staan ​​as die frenulum, en dit hou die tong tydens 'n beslaglegging sowel as ander tye in plek.
Wanneer honde 'n beslaglegging het, is dit moontlik vir hulle om hul tong onwillekeurig byt, wat lei tot bloeding en swelling. Dit is egter gevaarlik om jou hande in die mond van 'n hond te plaas wat 'n beslaglegging ervaar om die tong uit die tande te probeer hou, aangesien jy per ongeluk baie per ongeluk gebyt kan word.
Mite # 2: Beslagleggings = epilepsie
Baie mense vergelyk aanvalle met epilepsie; Daar is egter baie, baie dinge wat kan maak dat 'n hond 'n beslaglegging het. Sekerlik, baie honde wat beslagleggings het, het ook epilepsie, maar omdat daar geen spesifieke toets vir epilepsie is nie, moet ons verskeie toetse doen en verskeie moontlikhede oorweeg voordat ons by daardie diagnose kan kom. Die rede hiervoor? Daar is absoluut geen toets vir epilepsie nie.
Oorsake van aanvalle word in twee algemene kategorieë verdeel: intra-kraniale, wat oorsake in die brein beteken, en ekstra kraniale, wat veroorsaak word van elders in die liggaam. Die intranekale kategorie sluit beslis epilepsie in, maar dit sluit ook dinge soos breingewasse en enkefalitis in, wat ernstige infeksie en ontsteking van die brein is.
Buitekrale oorsake van aanvalle sluit in dinge soos ernstige lae bloedsuikerspiegels, lewerversaking, gifstowwe, loodvergiftiging en dwelmmiddels.
Mite # 3: Anti-beslaglegging medisyne reg alles, reg?
Miskien, en miskien nie. As 'n hond epilepsie het, kan anti-aanval medisyne soos fenobarbital die frekwensies van aanvalle ernstig verminder en die hond help om 'n meestal normale lewe te lei. Maar een van die belangrikste redes om te verhoed dat 'n hond aangeneem word, het epilepsie wanneer dit aanvalle is dat baie van die ander oorsake van aanvalle geneesbaar is, indien dit behoorlik behandel word. Daarom moet ons die werk doen om die oorsaak van die aanvalle uit te vind, indien moontlik, voordat ons ons volgende skuif maak.
Mite # 4: Beslag is altyd oor 'n paar minute
Hopelik gaan aanvalle redelik vinnig af. En dit is altyd belangrik om te probeer om die duur van die beslaglegging te duur, aangesien hierdie inligting later vir jou veearts belangrik kan wees. Maar as 'n beslaglegging nie oor 'n paar minute eindig nie, is dit belangrik om noodsorg te soek. Neem die nodige stappe om u hond versigtig en veilig te vervoer, maar bring hom aan die veearts.
Die rede hiervoor is dat hoe langer 'n aanval gaan voort, hoe moeiliker word dit om dit te stop. Honde kan iets ervaar wat bekend staan ​​as status epilepticus, wat 'n beslaglegging beteken wat nie gestop kan word nie. Dit is 'n baie gevaarlike toestand, aangesien liggaamstemperatuur redelik hoog kan word en permanente breinskade kan voorkom. As jou hond 'n beslagleggingsversteuring het en jy weet dat jy hom nie veilig kan vervoer as gevolg van sy grootte of ander faktore nie, vra jou veearts om die diazepam (Valium), wat in die rektum gegee kan word, af te gee en wat dikwels suksesvol is by inbeslagneming beslaglegging.
Mite # 5: Besettings veroorsaak altyd bewusteloosheid
Daar is 'n paar verskillende tipes aanvalle. Die meeste van ons het gehoor van groot mishandelinge, waar die pasiënt die bewussyn heeltemal verloor, maak bewegings met die voor- en agterbene, en dikwels salivate oorleef en beheer van die blaas en ingewande verloor. Maar daar is ook fokale aanvalle, waarin die pasiënt nie die bewussyn ten volle verloor nie, maar ons sal die ledemate, ooglede of ore op slegs een kant van die liggaam aantrek. Hierdie tipe beslaglegging raak slegs een helfte van die brein, maar kan vorder om beide kante van die brein te betrek, en tot 'n groot mishandeling.