Waarom is wolwe altyd die slegte ouens in kinderverhale? - Publiek - 2022
Waarom is wolwe altyd die slegte ouens in kinderverhale?
Rooikappie, die drie varkies, Peter en die wolf, die wolf en die sewe klein kindertjies, die hyskraan en die wolf ... tientalle verhale wys die wolf as die bose in verhale. Hulle maak die ingewande van die arme man oop, gooi hom in die rivier, verbrand sy gat met 'n kokende ketel, en ten minste eindig hy geslaan en bestem vir ewig vir ballingskap, maar Waarom is die wolf altyd die slegte ou?Waarom nie 'n wildevark, 'n beer of 'n muis nie ...? Hulle kan immers ook baie eng wees.
Dit is nie toevallig dat ek altyd 'n wolf is nie. Die klassieke verhale kom uit 'n lang mondelinge tradisie in die dorpe en deur die boere vir eeue. Dit was 'n manier om hulself te vermaak, veral gedurende die lang ure van weiding en saans, waar die gesin saam sou sit en luister na hierdie verhale vol sedes en lesse, wat nie uitsluitlik vir kinders gedink is nie. Die bedoeling was dra die gevare van die veld op 'n aangename manier oor en die behoefte om goed met ons bure op te tree.
Aan die ander kant was hierdie storievertellers vroeër kleinboere of herders wie se enigste manier van bestaan ​​op vee gebaseer was, en die wolf het dus 'n sekere rol in die verhale begin inneem, aangesien dit destyds was die dorpe was omring deur woude wat weggehou moes word aangesien daar talle wolwe in hulle gewoon het. Daardie wolwe het van tyd tot tyd een of ander dier van die kudde doodgemaak met wat die herders deur hierdie fabels vir hulle vrees ingeboesem het. Dit was sy grootste vrees, want hulle het wantroue en verraad geïnspireer.
Jare later, in die negentiende eeu, het skrywers soos die broers Grimm, Perrault of Andersen al hierdie fabels saamgestel met die doel om hulle uit die vergetelheid te red. Die meeste van hulle was te wreed en nie geskik vir kinders se ore nie, en daarom het hulle besluit om dit aan te pas, sommige nuanses versag, soos dié wat met seks te doen gehad het (Slapende skoonheid is verkrag deur haar redder voordat sy wakker geword het) of te wreed of bloedig was, alhoewel hulle die kern van die verhaal agtergelaat het: die opposisie tussen goed en kwaad; in hierdie geval vergestalt in die wolf.
Verder het die 19de-eeuse samelewing, veral die Amerikaanse puris, die inhoud van Duitse kortverhale gesensureer vanweë hul kruheid, wat saamval met die opbloei van kinderliteratuur. Die skrywers van die verhale het dus geen ander keuse gehad as om die makabere verhale, oorspronklik toegewy aan die vermaak van die boere, te verfyn sodat kinders dit kon geniet nie, wat die geslagsrolle van destyds en die morele kon verhoog.
Aan die begin van die 20ste eeu het Walt Disney sommige van hierdie verhale opgetel, dit aan die stereotipes van destyds toegepas en dit nog meer versag; maar die waarheid is dat die arme wolf nog jare lank die slegte ou moes bly wees.
Die wolf wek versigtigheid as gevolg van gevaar, probeer kinders bangmaak en weghou van gevaarlike situasies, kweek positiewe waardes in teenstelling met die menswording van die bose: die wolf kry sy straf omdat hy sleg met ander optree en diegene wat goed gedoen het in die geskiedenis, word beloon.
Die waarheid is dat die wolf in die XXI eeu steeds verwoesting in kinders se gees veroorsaak, en dat daar nie 'n paar kinders is wat nog geterroriseer word deur sy blote teenwoordigheid in die geskiedenis nie.
Gelukkig begin die wolf tans ander rolle inneem, en daar is al verhale wat die geskiedenis omkeer en hulle benader dit vanuit die oogpunt van die wolf, waar die wolf met die bose toeslaan, selfs waarin die wolf die goeie man in die verhaal is!
Uiteindelik, as daar geen wolf in die verhaal was nie, wat sou die res van die karakters in die verhaal doen?
U kan meer artikels lees soos Waarom is wolwe altyd die slegte ouens in kinderverhale?, in die kategorie Kinderverhale op die terrein.