Bertram Huis - Wikipedia
Die Bertram Huis
Die Bertram Huis op die Hiddinghkampus van die Universiteit van Kaapstad in die Goewermentslaan in die Tuine is die enigste oorblywende voorbeeld van 'n dubbelverdiepinghuis in ongeverfde rooibakstene in die Georgiaanse argitektuur wat eers algemeen in Kaapstad voorgekom het. Hierdie huis het 'n besondere plek in die geskiedenis van die ontwikkeling van die argitektuur in Suid-Afrika. Dit is in 1962 tot nasionale monument verklaar, en word vandag beskerm as 'n provinsiale erfenisterrein in gevolge van die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
In 1839 het John Barker, 'n prokureur wat in 1823 uit Yorkshire na die Kaapkolonie verhuis het, die erf gekoop. Hy laat die gesinswoning tussen 1839 en 1854 bou en noem dit na sy vrou, Ann Bertram Findlay, wat hom reeds in 1838 ontval het. Nadat verskeie gesinne die huis bewoon het, het die Universiteit van Kaapstad dit vanaf 1903 as kantore gebruik. In 1930 word die gebou staatseiendom en in 1976 is dit tot die beskikking gestel van die Suid-Afrikaanse Kultuurhistoriese Museum.
In 1983 en 1984 is die gebou grondig gerestoureer. Sierstene is ingevoer en leiklip is uit Wallis verkry om die fasade tot sy oorspronklike glorie te herstel. Terselfdertyd is die interieur herstel tot die oorspronklike donkergroen en oker. Die ontvangskamers is versier in die Regency-styl. Sedertdien is dit as museum in gebruik.
Hierdie museum huisves die Ann Lidderdale-nalatenskap wat bestaan uit Georgiaanse meubels en Engelse en Chinese porselein om aan te toon hoe die welvarende Engelse families vroeg in die 19de eeu aan die Kaap geleef het. Die doel daarmee is om die Engelssprekende Suid-Afrikaners te herinner aan hulle kulturele erfenis.
Teenswoordig word hier ook kralewerk en posseëls uitgestal en word die gebou gebruik vir boekbekendstellings en musiekkonserte.
↑ Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronagentskap - Item: 13397, Besoek op 18 Junie 2012
Oberholster, J.J.: Die historiese monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Die Kultuurstigting Rembrandt van Rijn vir Die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7