Ontmoet die jagter Espa! | Troeteldiere Huishouding
Hierdie klein katjie staan ​​bekend as Espa, en sy is 'n volledige binnekat-kat (ek vertrou nie die buitelug as gevolg van motors en honde nie). Sy is gebore op 3 April 2016, so vanaf 10/2/2016, sy is 26 weke oud. Sy is die eerste kitty wat ek besit het, so ek kan nogal 'n paar vrae vra! Ek hoop ek sal nie te veel moeite wees nie, ek wil net seker maak sy is so gesond soos ooit!
Dit was vroeër hierdie jaar, my laaste jaar in die hoërskool, toe my ma die nuus vir my gebreek het dat ons nie kon bekostig om die beloofde senior reis na Florida te neem nie. Ons het geland op 'n paar moeilike finansiële tye met die nuwe huis wat ons gekoop het, en terwyl ek aan my ouers gesê het, het hulle my niks nodig gehad nie. Hulle was nog steeds verwoes deur hierdie gebeurtenis. Maar toe, eendag, was ons by die winkel en hierdie vrou het katjies genoem, en u kan die gloeilamp bo my ma se kop sien. Die vrou het ons 'n katjie belowe, maar daar was 'n paar geskiedenis oor haar kat wat ons bekommerd gemaak het. Volgens die vrou is daar altyd 'n gewaarborgde sterftesyfer met haar katjies, en haar kat se rommel het geleidelik verlaag, wat vir ons skokkend was. My ma het gedink dit was die beste as ons dalk die idee vergeet het, maar sien hoe toegewy sy was om vir my 'n kitty te kry (en ek sal erken dat ek opgewonde was), ek het op ons Facebook-bladsy van ons omgewing gegaan en 'n versoek ingedien.
Ek het die naam van 'n vrou gegee wat 'n hele rommel katjies weggee, en dit was die 8-weke-oue Espa-prentjie waarmee sy my voorsien het. Dieselfde dag, op 23 Mei, het my ma en ek geklee om 'n katjie te gaan haal! Uitgedraai, terwyl ons daar ook 'n ander katjie genaamd Tiggy opgetel het.
Die twee het onlosmaaklik gelyk, en hulle was die oulikste paar ooit! Die gevoel dat hul spykers in my vel gegrawe het terwyl hulle so hard probeer het om my broekbene te klim, was die moeite werd om ooit fluffy-knuffel-oomblik te wees! Maar toe het hulle 'n bietjie ouer geword, en die vermeende spelgevegte het taamlik gewelddadig geword. My ma, pa en ek het getuig dat Tiggy meer gewelddadig, minder liefdevol geword het, en hy het Espa begin byt om haar agterkant en nek effens te verwond. Toe dit kom by die kos, het Tiggy Espa gesoek en haar die reg om te eet, wat hy ook in die rommelbak gedoen het, ontken. Ons het amper hulpeloos gevoel toe ons agterkom dat terwyl Tiggy groot en pluizig geword het, was Espa nog so klein en swak, maar mense het gesê dat "dit is normaal, hulle sal daaruit groei."
Dit was tot een dag, ons het opgemerk dat die gevegte selfs in hul katboom gebeur het. Toe Espa, behalwe die twee top teikens, voet in die plek van die boom getref het, het Tiggy haar aangeval. Op hierdie dag het ek en Ma opgemerk dat Espa langs Tiggy in die mini-bokhuis in die middel van die boom probeer slaap het, en hy het haar aangeval totdat sy van die boom afgeval het, reg op haar rug op 'n speelding het daar geplaas. Ons was vreesbevange, en terwyl sy haarself nie seergemaak het nie, wou ons nie die kans vat nie, ons het besluit om Tiggy weer te keer. Gelukkig was my oom en jong neefs daardie week in die dorp en het belowe om op te hou. Ons het Tiggy aan hulle gegee, en hulle was meer as bly om hom in hul huishouding te neem (hulle sou hom net hê, wat goed sou wees, aangesien dit vir 'n een kat huishouding bedoel was). Tot vandag toe doen Tiggy goed en is hy die liefste kat. Ons het Espa onsself gehou, haar tonne bederf en die skade verminder. Tiggy sal hulle beddens merk en selfs die boom deur in te blaas, dus moes ons almal vervang. Ongelukkig het dit vir ons gelyk dat die skade alreeds gedoen is, want Espa weier nou om in enige plek van die boom anders as die twee torings bo-op te slaap, anders kan sy vinnig wegspring.
Nou word Espa groter, sterk en nogal 'n bietjie probleme. Sy soek altyd die hoogste plek om te klim, 'n nuwe hoek om in te skuif en nuwe speelgoed om mee te speel. 'N Normale dag by die huis behels gewoonlik haar rondtes regoor die huis, stop kortliks om of ons lekker te stoot of 'n speelding op te neem om saam met haar op haar hardloop te neem.
Ek is nie seker wanneer dit begin het nie, maar Espa is eintlik geskrik vir die buitelug. Wanneer ons die deur oopmaak, hardloop sy en verberg, wanneer ons haar selfs naby 'n oop deur probeer probeer dra, sal sy met haar kloue vasklou en in vrees begin sing. Haar stert sal fluff en gaan tussen haar bene, haar oë sal heeltemal geblaas word. Daarom het ons besluit om nooit eers buite haar in 'n draer te probeer kry nie (alhoewel ons wil hê sy moet in elk geval 'n binnekat wees, vir veiligheid).
Sy is redelik spraaksaam, óf om uit te kyk waar ons by is, 'ranting' in 'n mengsel van lang en kort muise terwyl ons om ons rondbeweeg, of om klein piepies uit te laat terwyl ons haar troeteldier. Sy het ook 'n knipoog om te knuffel, om seker te maak, teen my kant, die rug van my knieë wanneer ek lê, of langs my kop, voordat ek haar motor begin (sy hardloop baie hard en heelwat dwarsdeur die dag).
Wanneer hulle speel, is haar gunsteling speelgoed die een wat aan 'n tou vasgemaak word. Ons hou daarvan om te dink sy neem van haar ma af (wat ons vertel is 'n baie doeltreffende jagter), want sy geniet om te spring, te spring, te prowling en voluit te hardloop vir dinge wat spring of gly.
Sy is baie sosiaal, in teenstelling met haar broer wat vreemdeling gehuil het, is sy gewillig om ander te laat kontak met haar wanneer sy waarna hulle waarneem en snuif. Sy neem ook vinnig na nuwe dinge in haar omgewing.Ek het een keer gehoor dat katte haat wanneer daar iets nuuts opkom, en dit veroorsaak urinering en ontlasting buite hul rommelstroke, stresgewoontes, ens, maar maak nie saak wat ons in haar veilige kamer verander nie (ons kantoor waar haar boom, rommelbak, en kos is waar ons haar sit wanneer ons uitgaan.) Sy is altyd so opgewonde om te sien. Sy kan 'n bietjie meedoen en rant, maar sy word nogal vinnig opgewarm.
Sy is 'n baie vinnige leerder, en ek is nie seker of dit vir kitties normaal is nie. Sy weet alreeds dat wanneer 'n sekere laai oopmaak wanneer sy behandel word, loop sy vinnig uit waar sy ook wegkruip. Sy ken ma se vroeë oggend roetine, waar ma binnekom, maak die vensterblindings oop en maak die deur vir haar oop. Espa loop dan na my kamer se deur en maw vir haar om dit oop te maak, sodat sy kan sprint en spring op my bed. Sy het ook haar eie naam geleer. As sy foto's neem, gaan sy stil en staar na my wanneer ek "Espa!" Gaan, of sy kom hardloop wanneer ek "Espa kom, kom hier!".
(Ja, sy het eintlik regs daarin gegaan en daarmee rondgeloop)
Espa is 'n mooi atletiese kat, haar bene is baie sterk wanneer dit kom spring (veral van ons, ouch!), Haar stert is ook taamlik lank en sterk, dit voel feitlik soos 'n been wat jou slaan! Nog 'n ding wat ek met haar opgemerk het, dat ek nie seker is of dit normaal is nie:
Ek het voorheen gehoor as 'n kat sy maag vir jou wys en jy raak dit aan, dit is 'n groot nee en hulle sal jou krap en byt. Maar elke keer as ek aan Espa gedoen het, roll sy reg op haar rug en hardloop dit selfs harder. Dus, sy lyk lief vir maagvryf.