Virtuele werklikheidsoefeninge is presies wat u fiksheidsroet nodig het - Gesondheidsfiksheid
Virtuele werklikheidsoefeninge is presies wat u fiksheidsroet nodig het
Die Oculus Quest wil graag u nuwe gunsteling oefensessie wees. In 'n diep oefensessie van die huis af, het ek 'n kans gegee.
Met vergunning van Supernatural
Byna 'n jaar na die pandemie (2020 is dalk verby, maar die behoefte om 'n masker te dra is nie!), Oefensessies vir virtual reality begin intrigerend lyk. Gimnasiums is nog steeds gesluit, groepsoefeninge is nie raadsaam nie, en die fantasie om dit êrens uit te sweet - oral - behalwe dat die joga -mat wat jy langs jou bed ingedruk het, nog nie ver is nie. Hoe sal ons ooit uit hierdie oefensessie kom?
Die tegnologie wêreld dink virtuele oefensessies, soos die soort waartoe u toegang kan verkry met 'n VR -headset, soos die Eye Quest 2 , kan die antwoord wees. Vir die oningewyde VR kan dit eers 'n bietjie freaky wees. Dit kan 'n desoriëntasie wees om 'n bril op te neem wat die visies en geluide van die fisiese wêreld om jou blokkeer en jou in die middel van 'n bos, 'n intergalaktiese ruimtestasie of in 'n voëlvlug laat kyk. - maar ook bedwelmend. Op sy beste is die uitgangspunt van VR -welstand eenvoudig: steek in die VR -matriks en verbrand kalorieë met programme wat meer soos speletjies voel as uitmergelende kardio -kardio -sessies. Vir baie klink die oefensessies van die virtuele realiteit egter meer na iets uit 'n distopiese YA-roman of 'n wetenskaplike film uit die C-lys-druk 'n virtuele draf in voordat u die oggend soilent aangryp. Maar in 'n jaar toe ons hele lewe - ons skole, ons vergaderings, ons gelukkige ure, ons troues - virtuele geword het, waarom nie ons oefensessies nie?
Moet u oefensessies met virtual reality probeer?
As 'n welstandsredakteur wat letterlik tientalle e -posse per dag ontvang oor die volgende produk of app of aanvulling wat die wêreld van welstand vir ewig 'n rewolusie sal maak, het ek geleer om skepties te wees. Ek is nie alleen nie - byna die helfte van die mense wat ondervra is in 'n peiling wat deur 'n AI -ontwikkelingsonderneming MyPlanet in November uitgevoer is, was ongemaklik met die idee van virtuele realiteit -oefensessies. Veral vroue het nie die idee gehad dat VR 'n revolusie in die welstandsbedryf sou veroorsaak nie.
Dit is heeltemal goed om u oefensessies in die werklike werklikheid te laat bly, maar die waarheid is dat, selfs al is my nuusberigte gevul met sprankelende Januarie -motivering en oproepe om gesonde voornemens vir die nuwe jaar te stel, ek absoluut geen motivering het om te oefen nie. Die idee van nog 'n selfgeleide kardio-sessie of 'n joga-klas op die telefoon, laat my toe om te gaan lê en kyk Bridgerton . So goed, bring die wetenskaplike sweet aan.
JJ MILLER / Met vergunning van Supernatural
In Desember het Oculus Oculus Move bekendgestel-'n fiksheidstracker op die platform wat u aktiwiteitsvlakke en verbrande kalorieë meet terwyl u aan 'n VR-app deelneem. In plaas daarvan om u kardio te kry, byvoorbeeld deur 'n YouTube-oefensessie, kan u u daaglikse hoeveelheid aktiwiteit aanbeveel deur feitlik rotsklim, intergalaktiese tafeltennis te speel of 'n nuwe hoë telling te behaal Klop Sabre . Die spoorsnyer (wat eintlik meer 'n eenvoudige dashboard vir kalorie-telling is) kan u help om daaglikse bewegingsdoelwitte te bereik deur ringe te sluit wat soortgelyk is aan dié op die Apple Watch.
Dit is interessant, maar toe Facebook (wat Oculus VR -headsets vervaardig) vir my 'n Oculus Quest stuur om te probeer, het ek nie meer verwag as 'n prettige afleiding wat my hartklop 'n effense stamp kan gee nie. Ek was aangenaam verras.
Die VR -uitspraak
Om 'n VR -headset vas te maak, het vreemd intuïtief gevoel - ons het immers al jare tegnologie gebruik om ons oefensessies te verbeter. En ons is in 'n era van skerms: Wie het die afgelope tien maande nie goed vertroud geraak met oefenprogramme nie? Te oordeel na die stygende verkope van Peloton en The Mirror, word ons almal baie gemaklik met die idee om ons oefensessies van 'n virtuele instrukteur in ons huise te neem.
Nadat ek met 'n paar programme rondgespeel het, beland ek op Supernatural - 'n toegewyde VR -oefenprogram wat in April verlede jaar bekendgestel is. As u die app oopmaak, word u vervoer na 'n epies pragtige landskap - die basis van Mount Everest, Canyonlands in Utah, die top van 'n vulkaan - waar u op 'n drywende platform val. U kan 'n oefensessie kies op grond van lengte, moeilikheidsgraad, musiekgenre of instrukteur. Dit is meditasies, oefensessies wat bedoel is om die gevoel van fisiese in die kamer saam met u gunsteling onderwyser op te wek, en algehele kardio-naellope.
Die oefensessie is redelik eenvoudig, maar dit slaag daarin om elke groot spiergroep te tref. As u met 'n klas begin, verskyn twee vlermuise in u hande met die handbeheerders-u tref drywende teikens met die vlermuise en hurk of spring om in neon-driehoeke te verskyn. Dit is soos 'n oefensessie uit Tron. Die teikens beweeg vinnig, en ek sweet na 'n paar minute, so gefokus op die spel dat ek aan niks anders gedink het nie.
Na 'n sessie van 30 minute het ek ongeveer 200 kalorieë verbrand, volgens die Oculus Move-dashboard. Maar wat my die meeste beïndruk het, was die data waarna ek verwys het met my eie fitness tracker, 'n Whoop. Tydens die VR-sessie van 'n halfuur het ek soveel kardiovaskulêre spanning opgedoen as tydens 'n uurlange oefensessie in die gimnasium, en ek het wakker geword seer die volgende dag. Dit pas beslis nie by die bestuur van 'n 5K nie, maar dit is 'n aansienlike hupstoot vir 'n andersins sittende dag.
Daar is nadele van 'n VR -oefensessie. As jy 'n headset aan jou gesig vasgemaak het terwyl jy sweet, is ek heeltemal eerlik, redelik ongemaklik. En u het wel 'n ruimte nodig wat groot genoeg is om 'n bietjie rond te beweeg en u arms te swaai (in 'n moeilike woonstel) om regtig daarin te kom. Maar die werklike waarde vir my was die kans om iets anders te probeer om my uit 'n pandemie-geïnduseerde oefensessie te skud.
Wat ek die meeste van my oefensessies met die virtuele werklikheid gehou het, was die vermoë om vervoer te word. Daar was geen ruimte vir die gevoel van die middel van die oefensessie van 'n klaar-maar-nog-ergernis nie, geen horlosie in die hoek van die kamer om na te kyk nie, geen slap kennisgewings verskyn om my uit my vloeitoestand te ruk nie. Gedurende 30 minute het die stressors van die afgelope jaar nie bestaan ​​nie - ek was heeltemal heeltemal elders.
Ons wêreld het vroeg in 2020 drasties gekrimp - byna oornag het ons van die beslaglegging van kantore, restaurante, oefenstudio's, bioskope, museums, kroeë en openbare vervoer oorgeneem tot net 'n handjievol kamers. Virtuele realiteit is nie dieselfde as om eintlik na die voet van Mount Everest te reis nie, of selfs na 'n oefensessie te gaan waar 'n afrigter fisies in die kamer is nie. Maar dit is 'n bietjie soos om jou gesig teen die glas van die werklikheid te druk. Vir eers neem ek dit met graagte.