Aborsie is algemeen in die VSA sedert die 18de eeu - InnerSelf.com
Duisende anti-aborsie-aktiviste van regoor die VSA vergader op die Washington Monument-terrein tydens die jaarlikse Right To Life March, Washington DC, 22 Januarie 1985. Mark Reinstein/Corbis via Getty Images
Staat-vir-staat gevegte word warm in die nasleep van nuus dat die Die Amerikaanse hooggeregshof blyk gereed te wees om te oorheers landmerk beslissings - Roe v Wade. Wade en Beplande Ouerskap v. Casey - en verwyder grondwetlike beskerming vir die reg om 'n aborsie te kry.
Nou, pro- en voorstanders teen aborsie maak gereed vir 'n nuwe fase van die aborsie-konflik.
Terwyl baie mense dalk dink dat die politieke argumente oor aborsie nou vars en nuut is, merk geleerdes van vroue, mediese en regsgeskiedenis op dat hierdie debat 'n lang geskiedenis in die VSA het.
Dit het meer as 'n eeu begin voor Roe v. Wade, die 1973-beslissing wat bepaal het dat die Grondwet 'n persoon se reg op 'n aborsie beskerm.
Die era van 'The Pill'
Op 14 November 1972, 'n omstrede tweedelige episode van die baanbrekende televisieprogram, "Maude" uitgesaai.
Met die titel "Maude's Dilemma," het die episodes die besluit deur die hoofkarakter om 'n aborsie te ondergaan, beskryf.
Roe v Wade. Wade is twee maande ná hierdie episodes uitgereik. Die uitspraak het die reg bevestig om 'n aborsie te ondergaan gedurende die eerste 12 weke van swangerskap. "Maude's Dilemma" het die stryd oor aborsie van die strate en hofgeboue na die beste televisie gebring.
Reaksies op die episodes het gewissel van viering tot woede, wat hedendaagse houdings oor aborsie weerspieël.
Minder as 10 jaar voor "Maude's Dilemma" uitgesaai is, het die Food and Drug Administration die eerste kommersieel vervaardigde goedgekeur geboortebeperkingspil, Enovid-10.
Alhoewel verskeie vorme van geboortebeperking predateer die geboortebeperkingspil, die FDA se goedkeuring van Enovid-10 was 'n waterskeiding in die nasionale debat rondom gesinsbeplanning en reproduktiewe keuse.
Algemeen bekend as "Die Pil", word die wyer toeganklikheid van geboortebeperking gesien as 'n vroeë oorwinning van die ontluikende vrouebevrydingsbeweging.
Aborsie het ook na vore gekom as 'n prominente kwessie binne hierdie ontluikende beweging. Vir baie feministiese aktiviste van die 1960's en 1970's het vroue se reg om hul eie voortplantingslewens te beheer onlosmaaklik geword van die groter platform van geslagsgelykheid.
19de-eeuse advertensies vir aborsie-inducerende items en aborsiedienste. Die Biblioteekmaatskappy van Philadelphia, CC BY-NC
Van ongereguleerd tot gekriminaliseer
Vanaf die nasie se stigting deur die vroeë 1800's, pre-versnelling van aborsies – dit wil sê, aborsies voordat 'n swanger persoon fetale beweging voel – was redelik algemeen en selfs geadverteer.
Vroue van verskillende agtergronde het probeer om ongewenste swangerskappe te beëindig voor en gedurende hierdie tydperk, beide in die VSA en regoor die wêreld. Byvoorbeeld, verslaafde swart vroue in die VSA het aborsiemiddels ontwikkel – middels wat aborsies veroorsaak – en aborsiepraktyke as middel om stop swangerskappe ná verkragtings deur, en gedwonge seksuele ontmoetings met, wit manlike slawe-eienaars.
In die middel tot laat 1800's het 'n toenemende aantal state teen-aborsiewette aangeneem wat veroorsaak is deur beide morele en veiligheidskwessies. Hoofsaaklik gemotiveer deur vrese oor hoë risiko's vir besering of dood, mediese praktisyns in die besonder gelei het die klag vir anti-aborsiewette gedurende hierdie era.
Teen 1860 het die Amerikaanse Mediese Vereniging probeer einde wettige aborsie. Die Comstock-wet van 1873 het die verkryging, vervaardiging of publisering van inligting oor voorbehoedmiddels, seksueel oordraagbare infeksies en siektes, en hoe om 'n aborsie te verkry, gekriminaliseer.
'n Piek in vrese oor nuwe immigrante en nuut geëmansipeerde swart mense wat teen hoër koerse voortplant as die wit bevolking, het ook meer teenkanting teen wettige aborsie uitgelok.
Daar is 'n voortdurende geskil oor of bekende vroue-aktiviste van die 1800's soos Elizabeth Cady Stanton en Susan B. Anthony aborsie teengestaan ​​het.
Die anti-aborsie beweging verwysings state gemaak deur Anthony wat blykbaar aborsie aan die kaak stel. Voorstanders van aborsieregte verwerp hierdie begrip van Stanton, Anthony en ander vroeë Amerikaanse vroueregte-aktiviste se sienings oor aborsie. Hulle beweer dat stellings oor kindermoord en moederskap wanvoorgestel is en onakkuraat aan hierdie aktiviste toegeskryf is.
Hierdie verskillende historiese interpretasies bied twee duidelike raamwerke vir beide historiese en kontemporêre aborsie en anti-aborsie aktivisme.
Aborsie in die sestigerjare
Teen die draai van die 20ste eeu, elke staat het aborsie as 'n misdryf geklassifiseer, met sommige state wat beperkte uitsonderings vir mediese noodgevalle en gevalle van verkragting en bloedskande insluit.
Ten spyte van die kriminalisering, deur die 1930s, het dokters elke jaar byna 'n miljoen aborsies uitgevoer. Hierdie syfer hou nie rekening met aborsies wat deur nie-mediese praktisyns of deur ongedokumenteerde kanale en metodes uitgevoer word nie.
Nietemin het aborsie nie 'n hewige politieke kwessie geword tot die vrouebevrydingsbeweging en die seksuele revolusie van die 1960's en 1970's nie. Hierdie bewegings het hernieude belangstelling in openbare besprekings oor reproduktiewe regte, gesinsbeplanning en toegang tot wettige en veilige aborsiedienste gebring.
In 1962 het die verhaal van Sherri Finkbine, die plaaslike gasheer van Phoenix, Arizona van die kinderprogram, "Romper Room," het nasionale nuus geword.
Finkbine het vier kinders gehad en 'n dwelm, talidomied, geneem voordat sy besef het sy is swanger met haar vyfde kind. Bekommerd dat die dwelm ernstige geboortedefekte kan veroorsaak, het sy probeer om 'n aborsie in haar tuisstaat, Arizona, te kry, maar kon nie. Sy het toe na Swede gereis vir 'n wettige aborsie. Finkbine se storie word gekrediteer omdat dit gehelp het om te skuif publieke mening oor aborsie en was sentraal tot 'n groeiende, nasionale oproep vir wette oor aborsiehervorming.
Twee jaar nadat Finkbine se storie opslae gemaak het, het die dood van Gerri Santoro, 'n vrou wat gesterf het op soek na 'n onwettige aborsie in Connecticut, het 'n hernieude ywer aangevuur onder diegene wat aborsie wou wettig.
Santoro se dood, tesame met baie ander gerapporteerde sterftes en beserings het ook die stigting van ondergrondse netwerke veroorsaak, soos Die Jane-kollektief om aborsiedienste aan te bied aan diegene wat swangerskappe wil beëindig.
Uitbreiding van wettige aborsie
In 1967 het Colorado die eerste staat geword om aborsie te wettig in gevalle van verkragting, bloedskande, of as die swangerskap permanente fisiese ongeskiktheid vir die geboorte ouer sou veroorsaak.
Teen die tyd dat "Maude's Dilemma" uitgesaai is, was aborsie wettig onder spesifieke omstandighede in 20 state. N vinnige groei in die aantal voor- en anti-aborsie organisasies het in die 1960's en 1970's plaasgevind.
Op 22 Januarie 1973 het die Hooggeregshof se uitspraak in Roe v. Wade bestaande staatswette wat aborsies verbied het, nietig verklaar en riglyne verskaf vir die beskikbaarheid van aborsie gebaseer op trimesters en fetale lewensvatbaarheid. Die daaropvolgende 1992-beslissing bekend as Casey Roe herbevestig, terwyl hulle ook state toegelaat het om sekere perke op die reg op aborsie in te stel. Roe bly die belangrikste wetlike wet vir toegang tot aborsie in die moderne Amerikaanse geskiedenis.
Sedert Roe het die regstryd oor aborsie gewoed, gefokus op die Hooggeregshof. As die konsepmening wat Roe en Casey oorheers, bly staan, sal die stryd daar eindig en na die state verskuif, wat die mag sal hê om aborsie te verbied sonder vrees om die Hooggeregshof te bekamp. En die lang geskiedenis van konflik oor aborsie in die VSA dui daarop dat dit nie die laaste hoofstuk in die politieke stryd oor wettige aborsie sal wees nie.
Treva B. Lindsey, Professor in Vroue-, Gender- en Seksualiteitstudies, Die Ohio State University
by Elizabeth J. Zechmeister en Noam Lupu, Vanderbilt Universiteit
Regoor Noord-, Sentraal- en Suid-Amerika, en dele van die Karibiese Eilande, is slegs 63% van die publiek ...