Die keuse van die skrywer om ’n ironiserende blik op die “beskaafdheid” van die Britse Ryk die kapstok te maak waaraan groot dele van die vertelling gehang word, het waarskynlik dus ’n betekenisvolle aandeel in die mislukking van die teks as getuienisdokument wat die leser se simpatie moet ontlok. Die deurlopende en dominante tema van die “beskaafde” en “mensliewende” vyand wat verantwoordelik is vir die lyding in die kamp word in so ’n mate die spil van die vertelling dat die narratief van menslike lyding die onderspit delf. Daar is mense wat hierdie manier glo - en hulle sê dat dalk hierdie wêreld het deur kans gekom het. ‘n ”Big bang” en hierdie wonderlike groot wêreld met al sy orkestrasie net saam gekom het. Dit is sekerlik ook so dat die Afrikaanse digter se potensiële gehoor aan die krimp is vanweë die afskaling van Afrikaans as onderrigtaal op skool en universiteit. ‘n Alternatiewe titel vir die bundel sou Gesprekke vir die binne-oor kon wees, na aanleiding van die volgende reëls uit “Veertien verse vir ‘n wettelose land“: