Microbiota Decussata: struikgewas, laaggroeiende grondbedekking - Grondbedekking
Microbiota Decussata: struikgewas, laaggroeiende grondbedekking
Alles oor Russiese sipres
Op soek na 'n alternatiewe grondbedekking wat aan jenewer herinner? Siberiese sipres, botanies bekend as Microbiota decussata, is wonderlik. Hierdie immergroen, laaggroeiende struik het 'n magdom tuintoepassings.
Anders as jenewer, is dit 'n bietjie skadu-verdraagsaam. Die middelgroen blare word in die herfs 'n koperagtige brons, en dra by tot die aantrekkingskrag daarvan. As dit maklik versprei, sal dit geleidelik 'n gebied met welige kleur invul.
Alhoewel dit in 1923 gevind is, het die wêreld die plant eers byna vyftig jaar later ontdek. Sedertdien het dit geliefd geraak vir sy veeragtige blare en mooi voorkoms. Jy sal ook daarvan hou!
is hannah en tyler uitgaan
Laat ons dus hierdie kort struikie bespreek en bespreek hoe u dit die beste in u tuin kan opneem.
Goeie produkte vir die verbouing van Russiese sipres:
Burpee Natuurlike organiese plantvoedsel vir alle doeleindes, 4-4-4
Jobe's Organics All Purpose Granular Plant Food
Microbiota decussata is 'n struikagtige plant wat pragtig as grondbedekking werk. Bron: Wikimedia Commons
Algemene naam (s): Siberiese sipres, Russiese sipres, Russiese arborvitae
Wetenskaplike naam Microbiota decussata
Sone: Sones 3-7 optimaal
Hoogte en verspreiding: 8 ″ -12 ″ lank, met 'n verspreiding van 6'-12 ′
Lig Gedeeltelike skaduwee verkies.
Grond Klam, maar goed dreinerend, verdra swak grond
Water: 1x weekliks, meer gereeld in warm weer
Peste en siektes: Geen algemene plae of siektes nie.
'N Struik mikrobiota decussata is 'n lekker aanraking in die tuin.
In die lente is die blare van hierdie plant helder, heldergroen. Namate die seisoene verskuif, word dit donkergroen in die somer en verander dit geleidelik na 'n brons kleur vir die herfs. Dit bly hierdie kleur totdat die lente terugkeer, en ondergaan dan 'n dramatiese skuif terug na groen.
Bergagtige gedeeltes van Suidoos-Siberië is waar dit ontstaan ​​het. Vanweë politieke geheimhouding het die USSR dit nie met die res van die wêreld gedeel nie ... ten minste 'n rukkie. Byna vyftig jaar nadat dit die eerste keer genoem is, is dit aan die wêreld geopenbaar.
Die blare het 'n veeragtige vorm. Elke blaar bestaan ​​uit baie oorvleuelende skaalagtige stukke wat dit tekstuur gee. Dit sluit aan mekaar by die stingel om 'n waaier of veeragtige spuitstof te skep. Waar jenewerpunte geneig is om na die son op te krom, buig dit grasieus afwaarts.
Terwyl dit blom, is die blomme ornamenteel onbeduidend. Van die gebruikte blomme vorm dit sy vrugte. Dit is klein bolvormige keëltjies, elkeen bedek met houtagtige skubbe. Hulle lyk van 'n afstand af soos 'n bruin bessie, maar die kegellaag is van naderby sigbaar.
Dit word beskou as 'n immergroen naaldhout, aangesien dit nie in die herfs blare gooi nie. Namate dit groei, lyk nuwer groei bo-op die ouer stamme, wat ou groei oorvleuel. Gewoonlik bly dit op 'n hoogte van 8 '-12', maar kan dit tussen 6'-12 'in deursnee versprei.
Hierdie plant word dikwels op heuwels gebruik vir erosiebeheer. Dit is 'n uitstekende vervanging van die grasperk. As dit gekombineer word met ander immergroen plante, kan dit nogal opvallend wees. Dit is veral waar in die herfskleur, aangesien die donker brons opvallend is van groener plante.
Vreemde, varingagtige voorkoms van hierdie plant.
Naaldbome is geneig om redelik selfstandig te wees en het min hulp van mense nodig. Die Russiese arborvitae verskil in hierdie verband nie! Kom ons praat oor die instelling van u Siberiese sipres vir sukses. Met die regte begin, sal dit u nog jare lank lewendige kleur bied.
Terwyl kruipende jenewer die volle sontoestande verkies, geniet u Siberiese sipres gedeeltelike skaduwee. In werklikheid groei dit die beste. Alhoewel dit die volle sontoestande in 'n ligter klimaat kan verdra, is dit die maklikste om 'n dekking te beplan. Dit kan in volle skaduwee groei, maar presteer die beste as dit ten minste 'n bietjie sonlig kry.
Sones 3-7 is waar dit die beste groei. Dit is bekend dat dit in beperkte aanplantings in sones 8 en 9 oorleef, maar dit moet heeltemal skadu wees. Dit is baie koudhard, wat dit perfek maak in gebiede met koue winters.
U plant sal konstant vog geniet, maar dit hou nie van staande water nie. Hou die grond eweredig klam, maar nie pap nie.
Sodra die Russiese arborvitae gevestig is, is dit baie droogtebestand. Sy wortels kan vog van diep af trek.
Ek verkies 'n stadige, geleidelike besproeiingsmetode vir hierdie plant. Installeer soaker-slange dit is die beste onder jou plante as hulle jonk is. Sodoende kan die vog in die grond uitloop en deeglik deurdring. Giet slegs water as die grond droog is, maar doen dit stadig en stadig om die grond tot 6 ″ af te week.
As u vogtig klimaat is, moet u seker wees dat u plantjie skaduwee het gedurende die warmste dele van die dag. Die kombinasie van humiditeit en hitte kan die groei vertraag. Nagvog is nie bekommerd nie.
Soms Russiese arborvitae genoem, word dit in die somer diepgroen. Bron: Derek Ramsey
Vogtige en goed gedreineerde gronde bied die beste groei vir u Russiese sipres. Hierdie plante verdra swak grond sowel as droë en dun plante, maar hulle groei vinnig in leem.
As dit moontlik is, moet u 'n deklaag wat vinnig afbreek, soos deklaagblare rondom nuwe aanplantings voorsien. Dit help om die grond klam te hou en beskerm dit teen erosie. Sodra die plant homself gevestig en uitgebrei het, sal dit as 'n lewende deklaag dien.
In die winter sal 'n houtsnippersdek die plant se wortels teen koueskade beskerm.
As u van plan is om te bemes, kan dit die beste in die vroeë lente gedoen word voordat nuwe groei verskyn. Gebruik 'n gebalanseerde kunsmis met 'n stadige vrystelling, verkieslik 'n korrelvorm. Dit is maklik om rondom die basis van u plante te versprei.
Moet egter nie voel dat dit 'n noodsaaklikheid is nie. U Russiese arborvitae verdraagsaam met swak grondvoeding. Dit sal oorleef, selfs sonder bevrugting. As u grond redelik ryk is, kan u dit sonder probleme oorslaan.
Die vermeerdering van hierdie plant word meestal deur middel van stamsteggies gedoen. Om 'n sny te neem, kies 'n gesonde stam en sny dit met gesteriliseerde skêr . Wortelhormoon kan help om wortelontwikkeling te bespoedig. Hou die snywerk in klam potgrond totdat dit wortels ontwikkel. Die vogtigheid rondom die jong snywerk kan help om dit kragtig te hou.
Sade vorm ook in die keëls van die plant, maar dit is effens minder betroubaar. As die klein kegeltjies begin oopgaan, kan u die sade gratis in 'n papiersak skud. Plant saad vlak en hou die grond klam totdat 'n jong plantjie ontwikkel het. 'N Kweekhuisbedekking en a saailingverwarmingsmat is nuttig vir ontkieming.
Snoei vroeg in die lente en fokus op die punte van takke. Sorg dat u snoei voordat die plant weer begin groen word. Hierdie jaarlikse snoei moedig bose groei-gewoontes aan.
U kan ook snoei om te verseker dat dit te eniger tyd in die beoogde groeigebied bly. Gebruik snoeiskêrs om skoon te sny wanneer u snoei. Moenie 'n onkruidbrander of -rand gebruik nie, want dit kan die res van die stam beskadig.
In die herfs word Siberiese sipres brons. Soos die lente naderkom, word dit weer groen. Bron: Daderot
U mag verbaas wees oor hoe sorgvrye groeiende mikrobiota decussata sal wees. Dit voorsien in die meeste van sy eie behoeftes, met slegs die minste sorg van u.
Maar wat van die probleme wat u kan ervaar? Kom ons praat daaroor.
Oorwatering is waarskynlik die gevaarlikste situasie vir u plant. Dit kan staande water net nie verdra nie. Die wortels van die plant sal ly as u oorwater is, en dit kan groot probleme veroorsaak
Warm klimaat kan baie, baie moeilik wees vir mikrobiota decussata. Alhoewel dit moontlik is om dit in sones 8 of 9 te verbou, moet dit regtig in volle skaduwee wees. Die hitte van direkte sonlig in die warmer streke kan die plant dodelik wees. Oor die algemeen verkies dit koeler streke.
Moenie paniekerig raak as u plant in die winter brons begin word nie! Dit is 'n normale vordering. Dit sal weer reg in die lente groen word. Deklaag om die basis van die plant met houtspaanders om die wortels geïsoleerd van koud te hou.
hoe werk floreer mark
Anders as baie ander grondbedekkings, is Siberiese sipres in wese plaagvry. Herte kan hoogs aan blootgestelde blare vir voedsel tydens 'n sneeu winter peusel. Dit is nie hul kos wat verkies word nie, en hulle sal alternatiewe kies, waar moontlik.
Terwyl plae nie die plant aanval nie, kan dit plae huisves. Muise kan gevind word wat in gate onder hierdie en ander grondbedekkings woon. Sommige spinnekoppe vind dit ook 'n goeie tuiste.
Soos plae, tref siektes gewoonlik nie u mikrobiota-plant nie. Dit is immuun vir baie soorte plantsiektes.
wie kies hannah vir die bachelorette
Beskadigde wortels is selde vatbaar vir bakteriese of swamwortelvrotte. Net so kan skade aan die basis van die plant dit oop laat vir bakteriële infeksie. Maar dit is in sy geheel redelik onwaarskynlik.
V. Is daar verskillende soorte Siberiese sipres wat gekweek kan word?
AAN . Tot op hede is daar nie kultivars in ontwikkeling nie, net die hoofspesie. Hierdie grondbedekkingsaanleg is fantasties op sy eie!
V. Ek woon in 'n gebied met koue winters en sterk winde. Is dit goed om Russiese sipres hier te laat groei?
AAN. Russiese sipres kan kouer weer sowel as sterk winderige toestande oorleef. Dit oorwinter goed onder 'n sneeukombers.
V: Is mikrobiota decussata veilig rondom my troeteldiere?
A: Die ASPCA lys tans nie hierdie aanleg as 'n gevaarlike aanleg nie. As u dier 'n groot hoeveelheid van die blare eet, kan u dit by u veearts doen. U troeteldier ly dalk aan maagprobleme en probeer braking veroorsaak. Die meeste honde en katte sal egter min daarin belangstel!
Hierdie struikagtige grondbedekkingsaanleg is 'n fenomenale toevoeging tot 'n landskap. Of u dit nou gebruik vir erosiebeheer, as grasperkvervanging of net vir die blare, dit is wonderlik! As u in 'n koeler klimaat verkeer, sal Siberiese sipres 'n uitstekende toevoeging vir u wees.