‘n Wit stoel met ‘n uitsig (‘n brief aan Shirley van England) | | INK‘n Wit stoel met ‘n uitsig (‘n brief aan Shirley van England) – INK
Titel: ‘n Wit stoel met ‘n uitsig (‘n brief aan Shirley van England)
Datum gepubliseer: 1 Mei 2017 Aantal woorde: 302 145 Kere gelees ♥4
Ek sit vandag hier op ‘n wit stoel
by ‘n tafel met goue eetgerei.
Dis ‘n warm sonskynmiddag
aan die einde van April.
Glo dit as jy wil,
maar ek sit nou langs die see
op ‘n plek waar net die rykstes
van die rykes woon –
met blykbaar net sjampanje
en vonkelwater om te drink.
(Hoe begeer ek tog ‘n reuse glas vol ys
en appelsap geskink.)
Hier is baie mense –
mooi van aangesig en lyf.
Almal lag . . .
en iemand trou.
‘wyl my gedagtes kaalvoet vlug
oor klippe en blink water –
tot dáár waar eilandrotse troon.
Ek soek ‘n bietjie stilte
om te skryf.
Aanstons sal die skemer daal.
Die wind sal opsteek
om koel en klam te waai.
Die ebgety sal omkeer –
en branders sal inspoel by die baai.
Die hemel sal tot nagblou kleur.
Die horison soos vuur skakeer.
Ek wonder nou
oor tye lank gelede,
verbeel my dat ‘n Khoivrou
– nét hier –
langs dieselfde waters sit.
Was sy ook so verwonderd
oor dit als?
Kon sý die teerheid van die skemerson
teen harde klip beskryf
of hoe lig (wat broos is)
in die donkerte van water dryf.
hierdie herfsdag is ‘n newel
– soos mis –
wat wasig tussen klip
en oewerrotse hang.
En ek is seker jy verlang soms
om by ‘n Kaapse kus te sit.
Ek neem foto’s met my selfoon
en stuur vir jou ‘n paar –
vanaf Bakoven se klipstrand
neffens Kampsbaai in die Kaap
aan die westekant van
– ook eens jou –
Shirley, ek wil jou tog iets vra.
Dink jy daar sal eendag
– millennia van nou –
wéér ‘n vrou
op dieselfde plek kom sit.
En sal sý dan ook so wonder
oor die wonder . . .
van dit als?
Lees soortgelyke 2de skryfkompetisie - 1 Nov 2016 tot 30 Junie 2017, April 2017 projek – Ope projek, Gedigte
Hierdie, Viooltjie vrou, was weer een van jou meesterste meesterstukke, wat steeds eendag (millennia van nou) nog altoos sal uitstaan as ‘n belewenis om te lees!!
Baie dankie vir jou mooiste woorde, Lynette. Ek waardeer dit sommer baie 🙂
Pragtig! Diep verlangend.
Baie dankie, Casper. Ek waardeer dit baie 🙂
Pragtide gesels so uit die siel.
En ja, ek glo daar sal telkens ‘n vrou weer daar kom sit met net sulke blink-oop- ogies in diepe meditasie soos jy gedoen het…
Baie dankie, Koekekranka. Ek waardeer die saamlees en die mooi woorde sommer baie 🙂
1 Lid, 50 gaste aanlyn