Eet lewens in ons huis! - wat om te doen as ontbyt ... 'n uitdaging is - Klein kind - 2022
Eet lewens in ons huis! - wat om te doen as ontbyt ... 'n uitdaging is
"- My kind is 'n dwaas ..." - ouers kla gereeld en skryf hul gemak 'n 'pleister' aan van 'n kulinêre onkundig wat nie daarvan hou om nuwe produkte te probeer nie en wie se kos altyd gedring moet word. As hulle daaroor praat in die teenwoordigheid van die betrokke persoon (die betrokke persoon), bevestig dit die kind in hierdie geloof, wat die "lappe" moeilik maak om van ontslae te raak, en maaltye gaan gepaard met 'n senuagtige atmosfeer.
Nie alle ouers is bewus daarvan dat kleuters wat alleen op twee bene is, uitbreek om die naaste omgewing te verken en meer en meer fiks is nie, die daad van eet gaan eenvoudig 'n oomblik agter. Dit is nie verbasend nie: die aangebore nuuskierigheid oor kos is tevrede en is nie meer so aantreklik soos vrolike pret nie.
Ouers en voogde is besorg oor die gebrek aan aptyt vir die kleuter dan verloor hulle dikwels geduld en is geneig om foute in die toekoms te maak vermeerder die onwilligheid van die kind om te eet en voer slegte eetgewoontes aan. Hoe om dit te vermy Hier is 'n paar bewese wenke.
Soms is daar genoeg: maak u ete aantrekliker (geselekteerde tafelgerei, samestelling op 'n bord, variëteit) en gee die klein fynproewer die keuse van wat en hoeveel hy wil eet. Laat ons soms eetgerei neersit dat die tafel 'n plek sou word om kos te ervaar en te eksperimenteer, te leer oor reuke, teksture, kleure. Vuil vingers kan altyd gewas word en die area rondom die tafel skoongemaak word. Die ervaring van kinders om te ontdek hoe 'n stukkie brood in 'n bak met melk gebad word, en die sap, danksy die lug wat deur die strooi geblaas word, word borrels, en dit sit by die maaltyd wat nie met dwang verband hou nie, maar met 'n wonderlike avontuur.
Dit is ook die moeite werd laat kinders toe om 'te versoek'. Ouers in ons kleuterskool kom agter dat dit moontlik is en watter positiewe gevolge dit meebring, en soms vra hulle ongeloof hoe dit is dat selfs ons kleintjies hul eie ontbyt voorberei.
'N Kind wat 'n lepel of vurk in sy eie hande kan hou, hoef nie (en hoef selfs nie) gevoed te word nie. Reeds 2,5-jariges berei 'n deel van die 'Sweedse tafel' saam met ons toebroodjies, besluit wat daar gaan wees, en drink 'n drankie uit 'n beker in koppies. Die trots wat hulle oorweldig, laat hulle dan 'oorsaaklik' voel en kan nie op die ete wag nie. Om hierdie rede doen ek altyd 'n beroep op ouers om 'n waardevolle beginsel uit die pedagogiek van Maria Montessori te neem 'Help my om dit self te doen', verwys ook na die eet van kos.