Studente loop op die Stanford-universiteitskampus in Santa Clara, Kalifornië. Stanford het 'n $ 24 miljard-uitkeer. (AP Photo / Ben Margot)
Amerikaanse federale aanklaers het 50 mense aangekla - 38 van hulle is ouers - omdat hulle na bewering betrokke was by bedrogskemas om plekke by Yale, Stanford en ander grootname-skole te verseker. Aanklaers beskuldig sommige ouers om miljoene dollars in omkoopgeld te betaal om hul kinders in hierdie gesogte skole te kry.
Die skandaal het die ontstellende ongelykheid van hoër onderwys in die VSA in die kollig. Nuusmedia het uitgelig hoe groot geldskenkings, sportbeurse, SAT-toetse en toelatingskonsultante mense kan help om die elite-toelatingsisteem op beide wettige en onwettige maniere te speel.
Maar die sentrale bestuurder van ongelykheid in die VSA in die VSA is nie bekendes of omkoopgeld nie. In plaas daarvan is die grootste kollege skandaal in die Amerikaanse geskiedenis die institusionele en regsgrondslag vir die voortgesette klas en rasseongelykheid in 'n diep gepolariseerde samelewing.
'N Brutale stryd om in eliteskole te kry
As 'n Kanadese professor wat 'n voorgraadse opleiding in die Verenigde State op 'n sokkerbeurs ontvang het en wie spesialiseer die sosiologie van intellektuele en hoër Onderwys, Ek waardeer die sterk punte van Amerikaanse hoër onderwys. Maar my vergelykende navorsing oor die Kanadese sosiologie, intellektuele en universiteite dui daarop dat daar 'n fundamentele probleem met die Amerikaanse stelsel is.
Die onderwys wat by die Ivy League-navorsingsinstellings soos Harvard, Yale, Princeton, Columbia en Stanford ontvang is, sowel as by die elite-liberale kunste-onderwyskolleges soos Reed, Oberlin, Smith en Wesleyan, is wêreldklas.
Die meeste van die tyd, kompetisie om in hierdie tipe instansies in te gaan, is wettig, hoewel dit min of meer regverdig lyk.
Ryk en hoër middelklas ouers werk om hul omgewingskole van armer, dikwels rassistiese, bure geïsoleer te hou. Hulle betaal 'n fortuin vir die SAT-toets met onderrig en privaatonderrig. En hulle belê baie in helikopter ouerskap. Dit alles help om hul voornemende klasvoordeel in toelating tot elite-kollege-opvoedings te verwerf.
Kanadese ouers is ook bekommerd oor hoe om hul kinders in die universiteit te kry: maar die insette is nie so hoog nie. Shutter
Kanadese ouers is natuurlik ook bekommerd oor hoe om hul kinders op universiteit te kry, maar die verskil tussen McGill of die Universiteit van Toronto, teenoor die Universiteit van Alberta, Guelph, Memorial, Concordia, UQAM, Universiteit van Victoria of Mount Allison. vergelyk nie met die insette in die Amerikaanse toelatingswedstryde nie.
Die wrede stryd met universiteitsaansoeke vir die boonste middelklas wat soos 'n lewens- of doodsaak in die VSA lyk kom nie binne die Kanadese stelsel voor nie.
Dollars oor onderwys
Die vuil klein geheim van Amerikaanse hoër onderwys is dat daar 'n groot onreg is wat in belastingkodes gegrond is, wat hierdie private instellings toegelaat het om sulke obseuse vlakke van rykdom op te bou.
As ons kyk na die begiftigings van Amerikaanse vs Kanadese universiteite, kry ons 'n gevoel van die omvang van die finansiële voordeel. Amerikaanse skole hou hul noordelike eweknieë oor.
Harvard het 'n $ 36 miljard-begiftiging terwyl Yale's $ 27 miljard is en Stanford's is $ 24 miljard. Die mees elite Kanadese universiteite soos McGill, die Universiteit van Toronto en die Universiteit van British Columbia het begiftigings tussen $ 1 en $ 2 miljard.
Die Universiteit van Toronto, met 88,000-studente, is op die benaderde begiftigingsvlak van Pomona College, 'n klein, maar gesogte liberale kunsskool in Kalifornië met 1,600-studente. Met ander woorde, Kanada se hoë elite-begiftigingsvlak is gelykstaande aan dié van 'n hoë kwaliteit, maar klein, Amerikaanse skool.
Amerikaanse private kolleges en universiteite is nie-winste wat nie belasting betaal op die beleggingsverdienste van hul massiewe begiftigings nie. Hulle besit groot hoeveelhede vaste eiendom in hul stede en dorpe en hulle betaal nie eiendomsbelasting of verkoopbelasting nie.
Met ander woorde, die Amerikaanse belastingbetaler, insluitende werk- en middelklas mense en gesinne, sowel as klein plaaslike besighede, subsidieer grootliks Amerikaanse private kolleges. Hulle gee in wese miljarde dollars in federale navorsingsgeld en federale studielenings die skep van 'n massiewe openbare subsidie ​​toeganklik meestal aan 'n elite en bevoorregte groep.
Sommige opwaartse mobiliteit kom voor. Maar in die kern van die private sektor van die Amerikaanse hoër onderwysstelsel word ongelykheid versterk.
Akteurs Lori Loughlin en Felicity Huffman is aangekla van bedrog en sameswering, tesame met tientalle ander, in 'n skema wat volgens federale aanklaers rykes het omkoopgeld te betaal om hul kinders in sommige van die land se top kolleges te kry. (AP Photo)
Die stelsel skep aansporings vir bedrog en speel van die toelatingsproses. Dit verdraai die waardes en help om die pryse van alle openbare universiteite en kolleges te verhoog.
Alle Amerikaanse universiteite, nie net die private nie, probeer om vir dollars en status te kompeteer deur hulleself in mini-kopieë van Harvard en Yale te verander. As gevolg hiervan sien ons alumni-gedrewe sportspanne en befondsingsveldtogte in teenstelling met 'n fokus op kern opvoedkundige missies.
'N meer egalitêre stelsel
Onwettige toelatingsskandale moet vervolg word tot die volle omvang van die wet, maar dit is sy probleem en nou 'n mediasirkus.
Die werklike skandaal in Amerikaanse hoër onderwys is dat dit die duurste stelsel ter wêreld is en hierdie elite-privaatsektor word gesubsidieer deur werk- en middelklasstudente wat toenemend nie openbare kolleges kan bekostig nie.
'N Gelyke skoolstelsel sal meer doen om hoër mobiliteit en gelykheid in die VSA as enige ander beleidsvoorstel te skep. Nathan Dumlao / Unsplash, CC BY
As gevolg van die enorme voordele wat 'n mens van elite-onderwys ontvang, het die kompetisie vir setels aanleiding gegee tot onbehoorlikheid, insluitend regsgedinge en Hooggeregshof-gevegte en diep polarisasie rondom regstellende aksie, iets wat Amerikaanse president Donald Trump uitbuit.
Die argument vir regstellende aksie vir Afro-Amerikaners is dwingend. Maar die skepping en ondersteuning van 'n meer egalitêre onderwysstelsel deur die uitskakeling van belasting subsidies vir 'n onproportionele wit elite, sal help om die hitte in 'n gepolariseerde samelewing af te dompel. 'N Minder gestratifiseerde stelsel sal die gevangenskap minder bedreig maak.
Bernie Sanders's "Gratis kollege plan" beweer dat verskansingsfonds en korporatiewe belasting moet help om gratis openbare kollege en universiteitskursusse te betaal. Maar Sanders noem nie die voor die hand liggende manier om te help betaal nie omdat dit belasting subsidies aan ryk private skole sal afneem.
Impak op Kanada
Die kultuur van die Amerikaanse stelsel is om hoër onderwys in Kanada te transformeer as universiteite poog om in globale ranglys te kompeteer.
Dit is moeilik om met Amerikaanse privates te kompeteer aangesien hulle $ 50,000 tot $ 70,000 per jaar per student per jaar ontvang. Selfs die onderrig ontvang van Amerikaanse elite openbare universiteite is veel hoër as in Kanada, Berkeley kom in ongeveer $ 13,000. Vergelyk dit met die meeste Kanadese universiteite by $ 6,000 tot $ 8,000 per jaar (Quebec en Newfoundland en Labrador-fooie is laer.)
Kanadese skole wat op hoogte bly van universiteitsrigtings, fokus toenemend op fondsinsameling; Hulle vertrou op opgeblase internasionale studente-onderrig en gedereguleerde professionele programme. Op hierdie manier, Kanada beweeg verder weg van die Noord-Europese model van gratis openbare hoër onderwys.
Kanadese moet hierdie tendense weerstaan. Vir al sy foute bied die Kanadese model 'n ordentlike opleiding vir baie minder geld; Dit help om die grondslag te lê vir meer kruis-klas-alliansies. Kanadese moet prioriteit gee om ons universiteitsstelsel bekend te stel, saam met ons nasionale gesondheidsorg, as twee pilare van 'n ordentlike, egalitêre en demokratiese samelewing.