Die Sophia Charlotte Verhaal: 'n "Sneak-peek"!
Hier is 'n uittreksel uit ons boek, met een van die sketse wat klaar is -
Fourie Ackerman se werk is pragtig! Hierdie is oom Joel Berman in sy winkel in Graaff Reinet
Wanneer hulle oor die skemer drumpel tree van oom Joel Berman se Algemene Handelaar voel sy sommer stukke beter. Binne is al die bekende geure.
“Herzliche goeie mittag Frau Papenfus en die kleine Mädchen,” groet oom Joel vriendelik.
“Goeiemiddag, Joel,” groet Moeder.
“En wat doen ik vandag voor u?” vra oom Joel sy gewone vraag. “Mischien een saal voor miester Papenfus se paard? Ik heb vandaag nieuwe gekryg von miester Bain. Of mischien nieuwe scherpe naalden voor die naaldewerk?”
“Nee, Joel, net die gewone kruideniersgoed. Meel, suiker, sout, boerseep as jy het, en kerse en lampolie, asseblief. Hier is my houers.” Catharina haal glas- en blikhouers uit haar groot mandjie en oorhandig dit aan die kort mannetjie.
“Sekerlik, sekerlik, miesies Papenfus.” Oom Joel begin werskaf met die skepbak in die sakke agter in die hoek van die winkel. “Miester Papenfus het al gehoor van die ammunisieverbod?”
“Watter ammunisieverbod, Joel?”
“Governor D’Urban wat geproklameer het ons mag geen lood of kruit meer aan trekboere verkoop nie.”
“Waarom sou hy so ‘n nare ding doen, Joel?”
“Om die trek na die bieneland te stop. Die beste boere trek, ook geleerde manne en vakmanne. Die regering wil diet stop. Wat sal nog verder gebeur, wie weet?”
Oom Joel weeg sorvuldig elke ding terwyl hy gesels. Hy dra die gevulde houers aan na die toonbank toe.
“Soja, hier is die meel, die sout, die suiker. Net ein oomblik, dan haalde ik die boerseep en lampolie en kerse.”
Feitjie kyk die kort mannetjie agterna terwyl hy haastig met sy krom beentjies en die lampolieblik in sy hand na die donkerte van die agterste rakke verdwyn. Sy wonder oor die koddige ronde dotjie wat hy agterop sy kop dra en die wit fraaiings wat onder sy baadjie uithang. Sy besluit om later vir Vader daaroor uit te vra.
Moeder laat oom Joel alles opskryf in sy boek, want Vader kom hom betaal aan die einde van die maand. Oom Joel kwetter nog aan oor die nuwe wette, dan groet Moeder al en hulle stap terug in die koel agtermiddag met hul mandjies propvol.
Posted by Rut Cloete at 10:56 PM
Joe David January 23, 2013 at 12:14 PM
Baie goed geskryf! Ek sien uit om die boek(e) te lees :-)
Die vrou van die voortrekker-tyd
Skrywertjie - ons eerste boek!
"Rewind" gou bietjie, asb! (die plaas Roodepoort)
Botshabelo - 'n hartseer storie!
twee dae se pret!