Israelmusthear - Die Verlore Tien Stamme
Die Verlore Tien Stamme
E-Boek: Die Verlore Tien Stamme
Hierdie boek is in die sestiger jare geskryf en sal dus vandag van soveel groter betekenis wees, wat toe gesê is, is in die afgelope jare net meer en meer bevestig en beklemtoon.
Enigiemand wat die betekenis van ons tyd wil verstaan sonder om te weet wat die profete van die Bybel daaromtrent gesê het, is soos iemand op 'n groot oseaan sonder 'n kompas.
Maar al sou ons ook die profete terdeë in ag neem, en nie weet wie die ware Israel is nie, sal ons soos iemand wees wat wel die kompas het, maar nie weet hoe om dit te gebruik nie. Dit kan in baie opsigte nog meer gevaarlik wees as sonder een, want ons kan in die verkeerde rigting vaar en weier om reggehelp te word.
Dit is presies wat vandag aan die gang is. Die Bybel, en veral die profesieë, word gebruik om van ons mees kritieke politieke en Godsdienstige besluite te regverdig.
So neem die volk Israel 'n sentrale plek in die visie van die profete aangaande die eindtyd in. Indien ons aan die Jood, of die kerk, of albei hierdie plek toeken, verstaan ons nie die kompas nie. Dit is presies wat vandag gedoen word. Die gevolg is ons stuur fanaties af op die rotse, in die vaste oortuiging dat ons op die regte (regverdige) koers is.
Hierdie boek sal u help om die kompas reg te lees en u koers reg te stel voordat dit te laat is.
Daar het al baie uitgawes van hierdie boek verskyn. Hierdie herdruk word net so onveranderd uitgegee, omdat die tye wel verander, maar die beginsels waaroor dit gaan, ewig is.
Transkripsie van kasset nr. L27
Israel: haar uiteindelike lotsbestemming
Dit sal vir elke persoon wat sy Bybel baie intensief bestudeer, heel gou duidelik word dat die Nasie Israel, 'n baie belangrike rol in die raadsbesluite van God speel.
Die plan van God met Israel en die wêreld word al hoe belangriker namate ons die wederkoms van Christus nader. Alle Bybel studente is dit met mekaar eens dat die koms van Jesus Christus voor die deur staan. Dit is die wêreld se enigste hoop, anders gaan die mens homself vernietig.
Vir die meeste mense beteken die woord "Israel" onmiddellik "Jood". Dit is 'n baie groot fout, want dit is nie wat die Bybel ons leer nie. Na die dood van Salomo is die twaalf stamme van Israel verdeel in twee groepe, naamlik die Tien Stamme onder Jeróbeam met Samaría as hoofstad en die Twee Stamme (Juda en Benjamin) onder Rehábeam met Jerusalem as hoofstad. Eersgenoemde het ook bekend gestaan as die Huis van Israel, of die Noordelike koninkryk, en laasgenoemde as die Huis van Juda, of die Suidelike koninkryk.
Die Groot Onthulling
Ons glo dat elke soeker na die waarheid tot die groot ontdekking sal kom dat die kern van die Westerse Blanke Protestantse Nasies van vandag die letterlike afstammelinge van daardie Tien Stamme van Israel is. Dit is hoofsaaklik wat ons in hierdie boek sal bewys.
Hierdie waarheid is die sleutel tot 'n begrip van die profete en die ganse plan van God. Dit is omdat hierdie waarheid verborge gebly het, dat al die verwarring vandag bestaan aangaande die rasseprobleem, nie net sover dit Suid-Afrika betref nie, maar die hele wêreld. Solank teen wil en dank aanvaar word dat die Jood alleen Israel is, sal hierdie verwarring voortduur. Die groot onthulling wat daar vir ons Blanke Westerse Protestantse beskawing wag, is dat ons die volk van God is!
Net soos die heidene in die dae van die Bybel vir Israel wou verdelg sodat hulle nie meer 'n nasie sou wees nie, so wil hulle dit vandag met ons doen. Dieselfde groeperinge van nasies in die dae van die Bybel bestaan vandag weer. Die nasies van wie ons in die Bybel lees moet tog hulle nakomelinge vandag op die aarde hê en met min of meer dieselfde karaktertrekke en eienskappe. Netso moet die nasies van vandag tog êrens vandaan kom en dus ook in die dae van die Bybel bestaan het, net onder ander name. Kyk dus watter nasies in die Bybel teen Israel, die volk van God was, en kyk watter nasies vandag teen die Christen nasies van die weste is, en u ontdek beide die moderne afstammelinge van die heidene van die Bybel en die hedendaagse nakomelinge van Israel. Dit is die groot onthulling wat daar nou op ons wag.
Lees Jesaja 25:7;
7 En Hy sal op hierdie berg vernietig die uitgespreide sluier wat al die volke omsluier, en die omhulsel waarmee al die nasies bedek is.
Lees ook die boekie: "Apartheid" (Rasse Segregasie): Wat sê die Skrif? deur die skrywer.
Die Twaalf Stamme van Israel verdeel in Twee Afsonderlike Nasies
Gedurende die tyd van die konings Saul, Dawid en Salomo was al twaalf die stamme van Israel verenig onder een koning.
In 1 Konings 11 en 12 lees ons egter dat hulle verdeel is in twee afsonderlike nasies.
Jeróbeam het koning geword oor die Tien Stamme in die noorde van Palestina algemeen bekend as die Huis van Israel;
Rehábeam het koning geword oor die Twee Stamme; Juda en Benjamin, in die suide van Palestina, algemeen bekend as die Huis van Juda.
Die klag van God teen Salomo waardeur die verdeling na sy dood gekom het, was omdat hy die bevel van God verbreek het om nie met die nasies rondom hom te meng nie - (1 Kon. 11:2), en omdat hy dus die verbond en die insettinge van die HERE nie gehou het nie - (1 Kon. 11:11).
Let daarop dat die straf hiervoor sou wees dat die HERE die koningskap van hom sou af skeur en dit aan sy dienaar gee. Die Tien Stamme word dus die Koningskap of Koninkryk genoem: dit is bale belangrik!
Die Profeet Ahía het vir Jeróbeam die dienskneg van Salomo alleen in die veld aangetref en sy nuwe mantel gegryp en dit in twaalf stukke geskeur en die volgende gesê:
1 Konings 11:31, 35;
In verse 37 en 38 word die tien stamme "Israel" genoem.
In Psalm 114:2, word Juda God se heiligdom genoem en Israel (die tien stamme) sy ryksgebied.
Na die dood van Salomo het hierdie verdeling onder sy seun Rehábeam wat hom opgevolg het, plaasgevind soos ons in 1 Konings 12, lees. Hy wou nie aan die versoek van die volk voldoen om die belastings te verlig nie, maar het dit eerder swaarder gemaak. Hierop het die tien stamme gerebelleer en van die Huis van Dawid weggebreek en die Noordelike koninkryk onder Jeróbeam gestig.
"Want van My het hierdie Saak gekom"
(1 Kon. 12:24).
In 1 Konings 12:19-24, word die verdeling beskryf. Rehábeam wou die tien stamme met geweld weer terugbring, maar God het die Profeet Semája na hom gestuur om hom te sê dat hy dit nie moes doen nie, want die saak het van die HERE gekom. Die verdeling was dus 'n beskikking van God, en dit met 'n groot doel, soos ons sal sien.
Nêrens lees ons dat hulle ooit weer herenig is nie.
In 2 Konings 17:6-7,18,22-23; lees ons hoedat die tien stamme in die jaar 721 v.C. in ballingskap weggevoer is na Assirië in die noorde vanwaar hulle nooit weer as geheel teruggekeer het nie.
6 In die negende jaar van Hoséa het die koning van Assirië, Samaría ingeneem en Israel (tien stamme) in ballingskap weggevoer na Assirië en hulle laat woon in Halag en aan die Habor, die rivier van Gosan, en in die stede van Medië.
7 Want die kinders van Israel het gesondig teen die HERE hulle God wat hulle uit Egipteland onder die hand van Farao uit, die koning van Egipte, laat optrek het; en hulle het ander gode gevrees.
22 En die kinders van Israel het gewandel in al die sondes van Jeróbeam wat hy gedoen het, hulle het daar nie van afgewyk nie;
Ballingskap van die Twee Stamme, Juda en Benjamin
In 2 Kronieke 36:20-23; lees ons dat die Twee Stamme, Juda en Benjamin (Huis van Juda) in die jaar 604 v.C. ooswaarts na Babilon in ballingskap weggevoer is.
20 En die wat van die swaard oorgebly het, het hy na Babel in ballingskap weggevoer, en hulle het vir hom en sy seuns slawe geword, totdat die koninkryk van Persië tot heerskappy gekom het,
23 sodat die woord van die HERE deur die mond van Jeremía vervul sou word: totdat die land vir sy sabbatte vergoeding gekry het; al die dae van die verwoesting het dit gerus om sewentig jaar vol te maak.
Sewentig jaar na die Babiloniese Ballingskap van 604 v.C. het die koning van Persië aan die gevangenes wat deur Nebukadnésar weggevoer was, verlof toegestaan om na Palestina terug te keer om die tempel en die stad Jerusalem te herbou.
Uit Esra 1:1-3, 5; Esra 2:1; Esra 4:1; Esra 10:7-9, sien ons baie duidelik dat net die mense uit die twee stamme, Juda en Benjamin, na Palestina en Jerusalem teruggekeer het. Die Tien Stamme het nie saam met hulle teruggekeer nie, Esra 2:1, maak hierdie feit baie duidelik.
Die Naam "Jood" eerste gebruik
Die Joodse geskiedskrywer Josephus (37-95? A.D.) skryf as volg oor die naam "Jood":
"Jood is die naam waarby hulle genoem is vanaf die dag dat hulle van Babilon af teruggekeer het. Dit is afgelei van die stam van Juda, wat eers na hierdie plekke gekom het. Vanaf daardie tyd dra beide hulle en die land daardie naam." (Antiquities of the Jews. Bk. 11. Ch. 6).
Waar die woord "Jode" vir die eerste keer in die Bybel in 2 Konings 16:6, voorkom is dit 'n vertolking van die vertalers en is die korrekte woord daar "Judeëers" soos in die "Nuwe Hollandse Vertaling".
Volgens Josephus en die Bybel het die ballinge wat van die Babiloniese ballingskap (en dus van die huis van Juda) teruggekeer het, toe eers as Jode bekend gestaan. Abraham, Isak en Jakob was nie Jode nie, maar Hebreërs
(F.F. Bosworth, die skrywer van "Christ the Healer", sit hierdie saak baie mooi uiteen in sy artikel: "The Difference Between the House of Israel and the House of Judah". U kan dit van ons bestel).
Die feit dat baie Hugenote Suid-Afrikaners geword het, maak nie die Hugenote Suid-Afrikaners nie. Party het in daardie tyd Engeland toe gevlug en Engelse geword en ander weer na ander lande.
Esra 4:23 en Esra 5:5, 12, is ook Skrifte wat onder andere baie duidelik aantoon dat diegene van Juda en Benjamin wat uit ballingskap teruggekeer het, eerste Jode genoem was:
Net toe die afskrif van die brief van Artasasta, die koning, aan Rehum en Simsai, die skrywer, en hulle partygenote voorgelees is, het hulle haastig na Jerusalem, na die Jode gegaan en hulle met geweld en mag laat ophou.
Josephus die Joodse Geskiedskrywer het ook die volgende, in die jaar 70 n.C. geskryf:
"- - - - daar is maar net twee stamme in Asië en Europa wat aan die Romeine onderworpe is (Juda en Benjamin), terwyl die tien stamme oorkant die Eufraat is tot vandag toe, 'n groot en ontelbare menigte" (Antiq. XI, 5, 2).
Dit is na hulle toe wat Jesus sy dissipels gestuur het toe hy vir hulle gesê het:
"Moenie gaan op pad na die heidene nie, en moenie ingaan in 'n stad van die Samaritane nie; maar gaan liewer na die verlore skape van die huis van Israel" (die tien stamme) - Matt. 10:5-6.
Die Huis van Israel was in daardie tyd anderkant die Eufraat soos ons hierbo uit Josephus se aanhaling gesien het. Dit is aan hulle dat Petrus en Jakobus hulle sendbriewe geskryf het, asook aan diegene uit die twee stamme, (Juda en Benjamin) wat nooit uit die Babiloniese ballingskap onder Esra en Nehemía teruggekeer het nie.
Jakobus skryf in die jaar 60 n.C. (dus net 10jaar voor Josephus):
Jakobus, 'n dienskneg van God en die Here Jesus Christus, aan die twaalf stamme wat in die verstrooiing is: Groete!
Petrus skryf ook in 60 n.C. as volg:
1 PETRUS, 'n apostel van Jesus Christus, - - - -
(Onthou Christus is die Grieks vir die Hebreeuse Messías)
- - - - aan die vreemdelinge van die verstrooiing in Pontus, Galásië, Kappadócië, Asië en Bithíë,
Die gebied waar die Tien Stamme hulle destyds bevind het asook sommige uit die Twee Stamme.
Ons sal later sien hoedat Paulus ook op die voetspore van hierdie sogenaamde verlore Tien Stamme van Israel gevolg het en dat baie van sy sendbriewe aan hulle gerig is en nie aan 'n klomp heidene, dit wil sê, nasies van non-Israel afkoms nie.
Let bv. op die volgende Skrif, om maar net een voorbeeld te noem:
1 Korinthiërs 10:1-4;
Dis net Israeliete waarop hierdie van toepassing is, en tog sê Paulus aan die Korinthiërs dat hulle "ons vaders" was. Dit kan nie vergeestelik word nie, dit is letterlik.
Jesus het gesê dat:
"Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel" - (Matt. 15:24).
Dit is dan ook nie sonder betekenis dat die Jode as nasie Hom verwerp het nie en aangedring het op sy kruisiging.
Hy het dan ook vir hulle gesê:
"Daarom sê Ek vir julle: Die koninkryk van God sal van julle weggeneem en aan 'n volk (nie kerk nie) gegee word wat die vrugte daarvan sal dra" - (Matt. 21:43).
Vgl. hiermee 1 Konings 11:13; 1 Kon. 12:21.
Kyk hoe mooi beskrywe Eségiël 34:11-16, dit vir ons:
Lees self Jesus se woorde in Johannes 10: vers 16;.
(hfst oor die goeie herder.)
Vgl. Eségiël 37 hiermee.
Die huis van Juda was verteenwoordig in die land, en het die voorreg gehad om die stem van die herder te hoor, maar die huis van Israel nie. Ons sal verderaan in ons studie breedvoerig op Eségiël 37 ingaan.
Op 'n ander geleentheid weer, toe die Fariseërs Jesus so agtervolg het, lees ons die volgende:
35 En die Jode se onder mekaar: Waar wil Hy heengaan, dat ons Hom nie sal vind nie? Hy wil tog nie na die verstrooides onder die Grieke gaan en die Grieke leer nie?
Die Jode het geweet waar die verstrooides van die tien stamme van Israel was, net soos Josephus hulle geskiedskrywer van daardie tyd, geweet het. Hulle was jaloers op hulle en wou nie hê dat Jesus na hulle moes gaan nie, en tog wou hulle self Hom ook nie hê nie. Dit was ook so in die dae van Paulus; skaars het hy die evangelie op 'n plek gebring en bekeerlinge gemaak, of die Jode het agterna gekom en die mense teen hom opgestook.
Sien: Handelinge 17:13; Hand. 21:27; Hand. 13:50; Hand. 14:2.
Ons het alreeds daarna verwys, en sal later daarop ingaan, dat hierdie mense onder wie Paulus gearbei het en wat as heidene (non-Israeliete) beskou word, niemand anderste was as die verlore tien stamme van Israel, wat teen daardie tyd al, so lank uit hulle land was, en so vér van God weggedwaal het, dat hulle "heidens" ten opsigte van die geloof geword het, baie was ook al onbewus van hulle identiteit. Maar God sou volgens sy belofte oor hulle waak, in hulle tyd van verstrooiing en nie toelaat dat "een saadkorreltjie" verlore gaan nie:
9 Want kyk, Ek gee bevel en sal die huis van Israel (tien stamme) onder al die nasies skud soos in 'n sif geskud word, maar daar sal geen korrel op die grond val nie.
Dank God, die hemele en die aarde sal verbygaan, maar my Woord sal nooit verbygaan nie, sê die HERE.
18 Want voorwaar Ek sê vir julle, voordat die hemel en die aarde verbygaan, sal nie een jota of een titteltjie van die wet ooit verbygaan totdat alles gebeur net nie.
Die verhaal van hoe die tien stamme uit hul ballingskap uit Assirië ontsnap het en onder verskillende ander name deur die eeue deur Europa getrek het en uiteindelik in die Westerse nasies ontwikkel het is een van die aangrypendste verhale wat nog ooit vertel is. Dit is een van die waarhede wat die langste verborge gebly het, en wat die meeste beveg word. Dank God die lig begin deurbreek! Die dag wanneer die Weste te midde van die doodsgevaar wat haar van die kant van die heiden bedreig, sal besef dat sy die volk van God is, sal dit wees " 'n opstanding uit die dode".
Lees self Romeine 11:25-29; vers 15;
Die dag wanneer die Weste tot ontwaking kom en besef wie sy is; en die huis van Juda vir Jesus van Násaret as die Messías erken, sal dit 'n renaissance wees soos die Bybel alleen dit vir ons kan beskryf. Dit sal ook min of meer saamval met die tyd van die opstanding uit die dode. Dit sal die vervulling wees van Eségiël 37.
Hier volg 'n paar aanhalings uit die beskouings van gesaghebbende Joodse mening oor die saak.
Die Joodse Ensiklopedie Vol. 12, p. 249:
"As die tien stamme verdwyn het dan sal die letterlike vervulling van die Skrifte onmoontlik wees. As hulle nie verdwyn het nie, is dit vanselfsprekend dat hulle onder 'n ander naam bekend moet wees."
Dr. Hertz, eertydse Hoof Rabbi van die Britse ryk het op 18 November 1918 as volg geskryf:
"Die mense wat vandag as Jode bekend staan is afstammelinge van Juda en Benjamin, tesame met 'n sekere aantal afstammelinge van Levi. Sover bekend is daar nie enige verdere toevoeging van enige van die ander stamme nie. Die tien stamme het verdwyn onder die volkere van die wêreld. Ons sien uit na die versameling van al die stamme eendag in die toekoms".
Lees Jesaja 27:12-13; Eségiël 37:15-19.
Die Jewish Chronicle van 2 Mei 1879:
"Die lotsbestemming van die verlore tien stamme van Israel is 'n verborgenheid wat 'n besondere bekoring vir sommige mense het. Terwyl daar nie een skakeltjie in die historiese ketting vermis word, sover dit die oorblyfsel van die Huis van Juda betref nie, verdwyn die Israeliete wat deur die Assiriërs oorrompel is, so skielik en so volkome uit die geskiedrolle asof die land van hulle ballingskap hulle ingesluk het.
Daar was egter nog altyd 'n huiwering om te aanvaar dat die lot wat ander nasies getref het, ook oor die tien stamme gekom het. Waarom sou hulle 'n swakker oorlewingskrag as hulle broers van Juda hê? Nee, die Skrif spreek van 'n toekomstige herstel van Israel, wat beide Efraim (tien stamme) en Juda sal insluit. Die probleem is dus baie eenvoudig: Die tien stamme bestaan baie beslis. Al wat vir ons nodig is, is om te ontdek watter volkere hulle afstammelinge is".
Tweede Boek van Esdras 13:40 - 47;
"En nou sien jy dat hy nog 'n ander menigte wat vreedsaam is, tot homself versamel; dit is hulle van die tien stamme wat in die dae van koning Hoséa in ballingskap uit hulle land weggevoer is, Salmaneser, die koning van Assirië het hulle gevange geneem, en hulle anderkant die rivier weggevoer. Hulle is na 'n ander land weggevoer.
Maar hulle het onder mekaar besluit om die heidense volk te verlaat, en na 'n meer afgeleë gebied te verhuis, waar daar nog nooit een mens gewoon het nie, sodat hulle miskien daar hulle verordeninge kan onderhou, wat hulle nooit in hulle eie land nagekom het nie.
En hulle het deur die driwwe van die Eufraat rivier getrek; want die Allerhoogste het vir hulle wonders gedoen want Hy het die vloei van die rivier laat ophou totdat hulle deurgetrek het. Dis om hierdie rede dat jy die menigte in vrede saamgetrek gesien het."
Uittreksels uit "The Jewish Quarterly Review 1888, Vol. 1."
(P. 15) "Die ballinge van Israel wat oorkant die Eufraat weggevoer is, het nie as 'n geheel na Palestina saam met hulle broers die gevangenes van Juda teruggekeer nie; daar word ten minste geen melding van so 'n gebeurtenis gemaak in die dokumente wat tot ons beskikking is nie."
(P. 17) "Om die waarheid te sê, die terugkeer van die tien stamme was nog altyd een van die groot beloftes van die profete, en die koms van die Messías is dus noodwendig 'n gebeurtenis wat baie nou in verband met hulle verlossing staan."
(P. 21) "Die hoop op die terugkeer van die tien stamme het nog nooit onder die Jode vervaag nie, hierdie hoop het nog altyd in verband met elke Messiaanse opstand gestaan."
Die Israel Identiteit die Sleutel tot 'n begrip van die Profesieë
Die profesieë van die Bybel sal nooit reg vertolk word solank daar nie 'n onderskeid gemaak word tussen die Huis van Israel (tien stamme) en die Huis van Juda (twee stamme) nie. Die Bybel sal tot 'n groot mate, sover dit Gods plan met die wêreld betref, 'n geslote boek bly, solank as die leringe en profesieë sover dit Israel betref, alleen op die Jood, soos hy vandag is, toegepas word.
Ons sal verder aan in hierdie reeks bewyse lewer, dat die Jood so vermeng is dat hy 'n uiters heterogene (onsuiwer) nasie is, en dat baie Jode geen Israel bloed in hulle are het, en dus geen aanspraak het op die beloftes van God aan Israel nie, hetsy die Huis van Juda of die Huis van Israel.
Van vroeg in die Bybel vind ons dat Satan vir Babilon (die heidense nasies) gekies het as sy aardse vennoot in sy opstand teen God. Israel was weer die nasie deur God gekies om sy aardse instrument te wees vir die uitvoering van sy plan met die wêreld.
Israel was ontrou aan haar hemelse roeping en as straf (net vir 'n tyd) sou die Babiloniese nasies en stelsel onder Satan die oorhand kry. Maar deur die Bloed van Jesus aan die kruis het God die nuwe verbond met sy volk Israel - (Jer. 31:31-34; Heb. 8:8-12; Jes. 53:8) bekragtig. Hierdeur het Hy hulle skuld betaal en hulle waardig gemaak om sy koninkryk op aarde te wees waardeur Hy nog die hele wêreld tot Homself gaan terugwen.
Dan sal die "Onse Vader" volkome beantwoord wees:
"Onse Vader wat in die hemele is,
net so ook op die aarde" - (Matt. 6:9 -10).
Transkripsie van kasset nr. L28
Israel en Juda afsonderlik -
Die Huis van Israel (Tien Stamme) en die Huis van Juda bly afsonderlik tot en met die Wederkoms van Christus
In die vorige hoofstuk het ons nagegaan hoedat die twaalf stamme van Israel na die dood van koning Salomo in twee huise verdeel is en later in twee afsonderlike ballingskappe na twee verskillende landstreke op verskillende tye weggevoer is. Ons het uit die Bybel en uit die geskiedenis en uit Joodse opinie gewys dat die twee nooit weer met mekaar herenig is nie.
Daar is baie Skrifte wat ons na wil verwys om aan te toon hoe duidelik die Bybel aangaande hierdie verdeling is. Ons sal vir u hier 'n paar kwoteer, en die ander net na verwys dat u dit self kan nagaan.
1 Konings 11:30-31;
31 en hy sê vir Jeróbeam: Neem vir jou tien stukke, want so spreek die HERE, die God van Israel: Kyk, Ek gaan die koninkryk uit die hand van Salomo afskeur en aan jou die tien stamme gee.
1 Konings 12:21;
21 En toe Rehábeam in Jerusalem kom, het hy die hele huis van Juda en die stam van Benjamin, honderd-en-tagtigduisend strydbare jong manskappe, vergader om oorlog te voer teen die huis van Israel, om die koningskap vir Rehábeam, die seun van Salomo, terug te win.
1 Konings 15:9;
9 IN die twintigste jaar dan van Jeróbeam die koning van Israel, het Asa koning van Juda geword.
Dit is baie interessant en van die grootste belang om daarop te let hoe dikwels die Bybel die tien stamme of huis van Israel, sommer net Israel noem. Wanneer u hierdie saak deeglik ondersoek, sal u sien dat die huis van Israel ook dikwels Efraim genoem word. Dit is in ooreenstemming met die seën wat Jakob oor die seuns van Josef, Efraim en Manasse, uitgespreek het toe Josef hulle na Jakob gebring het net voor hy gesterf het.
16 die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het — mag Hy die seuns seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die land in menigte.
Let maar op hoe suiwer die Bybel op hierdie punt is.
Josef was nie Juda nie, het dit nooit geword nie, en het ook nooit in Juda geassimileerd geraak nie. Dit is dus onskriftuurlik om die Jode Israel te noem - hulle is van Jakob (Israel) maar nie die hele Israel nie.
2 Samuel 11:11;
11 En Uría sê vir Dawid: Die ark en Israel en Juda bly in hutte - - - - -
1 Konings 4:20;
20 Juda en Israel was talryk soos die sand wat aan die seestrand is in menigte
6 In sy dae sal Juda verlos word en Israel veilig woon - - - - -
2 Konings 14:8-14, is een gedeelte wat praat van oorlog tussen Israel en Juda bv. verse 12, 13;
13 En Joas, die koning van Israel, het Amásia, die koning van Juda - - - - - gevang; - - - - -.
2 Konings 17:6,23, sê dat die koning van Assirië vir Israel in ballingskap weggevoer het.
1 Kronieke 21:5;
5 En Joab het die getal van die volkstelling aan Dawid gegee; en die hele Israel was elfhonderdduisend man wat die swaard uittrek, en Juda vierhonderd-en-sewentigduisend man wat die swaard uittrek.
Lees ook: Jer. 3:6-8; Jer. 30:3-4; Jer. 32:32; Jer. 33:7-8, Jer. 14-16;
Jer. 50:4, 20; Jer. 51:5; Hoséa 5:5; Sag. 11:14.
So sien u ook die verskil wat die Bybel maak tussen die huis van Israel en die huis van Juda uit die volgende Skrifgedeeltes.
10 - - - - - Die huis van Israel en die huis van Juda het my verbond verbreek wat Ek met hulle vaders gesluit het.
9 - - - - want Ek is vir Israel 'n Vader, en Efraim is my eersgeborene.
(Die Jode is nie van Efraim nie, maar van Juda).
31 Kyk, daar kom dae, spreek die HERE, dat Ek met die huis van Israel en die huis van Juda 'n nuwe verbond sal sluit;
Lees ook: Eség. 9:9; Eség. 37:16,19; Hoséa 5:11-14; Hos. 6:4; Hos. 6:10-11; Sag. 10:6; 2 Sam. 12:8; Jer. 3:18; Jer. 7:15; Jer. 11:17; Jer. 13:11; Jer. 32:32.
By noukeurige ondersoek van die ganse Skrif sal dit gemerk word hoedat die Bybel 'n baie besliste verskil tussen die tien stamme en die twee stamme maak.
"Israel" en "Efraim" en "Huis van Israel" is name waarby die Noordelike Koninkryk (die tien stamme) gewoonlik in die profete genoem word.
Wanneer van "Israel" gepraat word, word dit die hele nasie bedoel, sal dit uit dié verband blyk.
Kyk nou na die volgende Skrifgedeeltes as bewys dat hierdie skeiding sou voortduur tot en met die wederkoms van Christus. Dus moet die twee vandag nog afsonderlik wees. Die Jode het ons vandag by ons, en ons het bewyse dat hulle van die Huis van Juda is, met natuurlik baie vreemde elemente daarby, soos ons later sal aantoon. Nou dan, waar is die huis van Israel? Hulle moet êrens bestaan want die huis van Israel en die huis van Juda sal eers met die wederkoms van Christus herenig word.
Soek dan na die groep van nasies wat aan die profesieë van die Bybel aangaande die huis van Israel in die laaste dae (voor die wederkoms) beantwoord en ons het die "verlore tien stamme" van Israel gevind. Ons sal vir u so baie beskrywings van die huis van Israel gee, dat u sonder twyfel haar onder al die nasies van die aarde sal kan uitken as die Blanke Westerse Protestantse Nasies, waarvan ons 'n deel is.
Maar nou eers 'n paar van die Skrifte om te bewys dat die huis van Israel en die huis van Juda nog van mekaar geskei sal wees ten tye van die wederkoms van Christus.
Jeremia 3:18, 17;
Wanneer is dit? Na watter tyd word hier verwys? Kom ons kyk na die vorige vers:
Wanneer? In die tyd wanneer die Troon van die HERE in Jerusalem gevestig is en die nasies daarheen saamkom vanweë die Naam van die HERE. Dit sal alleen geskied wanneer Jesus op sy troon sit in Jerusalem.
Sien: Luk. 1:31-33; Open. 3:21; Jes. 2:1-5; Jes. 59:20; Jes. 60:5; en baie ander.
Nie een van hierdie gedeeltes is nog in hul geheel vervul nie, dus moet die twee huise vandag nog afsonderlik bestaan. Let daarop dat vers 18 sê dat die huis van Juda na die huis van Israel sal gaan. Dit is in ooreenstemming met die baie Skrifte waarby ons nog sal kom, wat voorspel dat die huis van Juda in die vuurdoop van beproewing, net voor die wederkoms na Jesus sal soek.
Waar sal hulle van Hom hoor? By die heidense nasies? Nee! Maar by die Westerse nasies wat Christen nasies is en ook in die tyd van loutering, hulle van hul louheid sal bekeer het. Is dit nie 'n uitstaande kenteken dat ons die huis van Israel is nie?
Lees: Jer. 16:14-15; Jer. 23:7-8; Jes. 49:12.
En dit bring ons by Eségiël 37, wat onteenseglik bewys dat die twee huise nog afsonderlik van mekaar ten tye van die wederkoms van Christus moet wees. Soos een baie welbekende Bybel verklaarder dit gestel het:
"Indien dit nie so is nie, kan ons maar Eségiël 37 uit ons Bybels uitskeur."
Lees verseker die hele hoofstuk baie noukeurig.
Eségiël 37:1-10, beskryf vir ons die vallei van doodsbeendere. Die profeet moes oor hulle profeteer, en onderwyl hy dit doen was daar 'n beroering en die bene het nadergekom, elke been na sy been. Daar het senings en vlees aan hulle gekom, en 'n vel was oor hulle getrek, maar daar was geen gees in hulle nie. Nadat hy oor hulle geprofeteer het, het die gees in hulle gekom, hulle het lewendig geword en op hulle voete gaan staan — 'n ontsaglike groot leer!
In Eségiël 37:11–14, verklaar die Heer vir hom die gesig dat dit die hele huis van Israel (al 12 stamme - hele huis) is op wie Hy sy Gees uitgestort het soos Hy beloof het in Eségiël 36:27 en in Jesaja 44:1-3, en nog baie ander Skrifte.
Let wel: Israel word uit hulle "grafte" gehaal en met die gees vervul en dan na die land gebring. Hulle moet eers lewendig gemaak word voordat hulle kan beweeg. Dis nie die dooie bene wat terugkeer na die land nie, maar die lewendige gees gevulde liggame! Dit is nie wat met die Jode gebeur het toe hulle na Palestina teruggekeer en in 1948 die sogenaamde Staat van Israel tot stand gebring het nie. Hulle is nog net so geestelik dood soos voorheen en nog net so ongehoorsaam aan die insettinge van God. Daar is enkele uitsonderinge natuurlik, maar so is daar die hele wêreld oor.
In Eségiël 37:15–28, word die wonderbaarlikste hereniging van die huis van Israel en die huis van Juda vir ons beskryf.
(Let op verse 16–17, 19, van Eségiël 37).
16 En jy, mensekind, neem vir jou 'n stuk hout, en skrywe daarop: Vir Juda en vir die kinders van Israel, sy bondgenote; en neem n ander stuk hout en skrywe daarop: Vir Josef (die hout van Efraim) en die hele huis van Israel, sy bondgenote.
Dan sê die HERE as die kinders van jou volk jou na die betekenis hiervan vra:
19 sê dan vir hulle: So spreek die Here HERE: Kyk, Ek sal die stuk hout van Josef neem, wat in die hand van Efraim is, en die stamme van Israel, sy bondgenote, (die tien stamme), en Ek sal hulle by hom voeg, by die stuk van Juda (die twee stamme), en hulle een stuk hout maak; en hulle sal een word in my hand.
Let daarop: "in my hand".
Die wêreld sal nog haar grootste bloei en vrede ondervind die dag wanneer die volle Israel weer herenig is, en in die hand van God sy instrument op aarde gaan wees. Dit is die heerlike toekoms wat deur al die profete besing word. Dit is die koms van die koninkryk van God op aarde waarvoor Jesus ons in "Die Onse Vader", leer bid het:
"Onse Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word; laat u koninkryk kom; laat u wil geskied, soos in die hemel net so ook op die aarde" - (Matt. 6:9,10).
Dit het nog nie gebeur nie, maar staan nou voor die deur en sal plaasvind met die wederkoms van Christus.
Luister nou na verse 21 en 22 van Eségiël 37.
22 En Ek sal hulle een volk maak in die land,- - - -
(Hulle is dus nog afsonderlik tot hulle in die land kom, nie waar nie?)
- - - - op die berge van Israel; en een Koning sal vir hulle almal koning wees; en hulle sal nie meer twee nasies wees nie en verder nie meer in twee koninkryke verdeeld wees nie.
Lees verseker verder self die wonderbaarlike beloftes hieroor in Eségiël 34 en 36, glo dit, werp uself daarop, word met die Gees van God vervul en neem u plek in, in die rang van die wat die volle Raad van God in hierdie voleinding van die Tyd verkondig.
Hierdie versameling en hereniging van die twee huise van Israel sal eers met die wederkoms van Christus geskied.
U sien dit in die verse nou net aangehaal en ook in die volgende:
Hierdie uitverkorenes is Israel, soos u uit die volgende sal sien:
Jesaja 45:1, 3, 4;
1 So sê die HERE aan sy gesalfde, aan Kores, - - - - -
4 terwille van Jakob, my kneg, en Israel my uitverkorene, het Ek jou by jou naam geroep; - - - - .
9 En Ek sal 'n nakroos uit Jakob laat voortkom en uit Juda die erfbesitter van my berge - - - - - -
(Berg staan vir 'n aardse koninkryk in die profesieë).
- - - - en my uitverkorenes sal dit erflik in besit neem en my knegte daar woon.
22 hulle sal nie bou dat 'n ander dit bewoon nie; hulle sal nie plant dat 'n ander dit eet nie; want die dae van my volk sal wees soos die dae van die bome, en my uitverkorenes sal die werk van hulle hande self geniet.
26 en so sal die hele Israel (al 12 stamme) gered word, soos geskrywe is: Die Verlosser sal uit Sion kom (met die wederkoms) en sal die goddelooshede van Jakob (volle 12 stamme) afwend;
28 Wat die evangelie betref, is hulle wel vyande terwille van julle; maar wat die uitverkiesing betref, bemindes terwille van die vaders
(Die vaders nie net van die huis van Juda nie, maar ook van die huis van Israel).
Lees ook: Eségiël 11:14-21; Sefánja 3:8-20; Jeremia 32:37-44.
Lees ook die volgende in verband met die versameling van die uitverkorenes deur die engele, vanuit die vier windstreke, en let op die teksverband dat dit op God se beloftes (wat onberoulik is) aan Israel betrekking het:
1 MAAR nou, so sê die HERE, jou Skepper, o Jakob (letterlike 12 stamme) en jou Formeerder, o Israel: Wees nie bevrees nie want Ek het jou verlos; Ek het jou by jou naam geroep; jy is myne!
6 Ek sal sê aan die noorde: Gee! en aan die suide: Hou nie terug nie! Bring my seuns van ver, en my dogters van die einde van die aarde af.
Lees ook Eségiël 36:24-38.
Let op verse 24-27;
24 En Ek sal julle - - -
(die huis van Israel, verse 17, 21, 22)
- - - - uit die nasies gaan haal en julle uit al die lande bymekaar laat kom, en Ek sal julle in jul land bring.
25 Dan - - - - --
"EN", in Engelse Revised Version, Septuagint, Hollandse Nuwe Vertaling, Young's Literal Translation, Ferrar Fenton, Revised Standard Version, Pulpit Commentary.
- - - - sal Ek skoon water op julle giet, sodat julle rein kan word; van al jul onreinhede en van al jul drekgode sal Ek julle reinig.
26 En Ek sal julle 'n nuwe hart gee en 'n nuwe gees in julle binneste gee; en Ek sal die hart van klip uit julle vlees wegneem en julle 'n hart van vlees gee.
Ons het gesien dat die huis van Israel (10 Stamme) en die huis van Juda (2 Stamme) nog afsonderlik moet wees tot en met die Wederkoms van Christus. Hy sal hulle dan bymekaarmaak, tot Hom bekeer, met sy Gees vervul en dan een maak en as Koning oor hulle heers. Hulle sal dus hulle afsonderlike identiteite behou tot die Wederkoms van Jesus. Daarom moet hulle albei, die Twee Stamme (Juda en Benjamin) sowel as die Tien Stamme vandag nog uitkenbaar wees in die wêreld!
Dit is van die uiterste belang as ons die profesieë wil verstaan en die tyd waarin ons leef wil begryp. Dit sal ons die politieke situasie in sy wese laat insien en weet waar die bron van al die internasionale intriges ontstaan. Indien Satan daarin kan slaag om die huis van Israel (die Tien Stamme) te vernietig, of deur uitwissing of deur vermenging van hulle bloed, kan die herstel van Israel nie plaasvind nie, en kan Jesus nie terugkeer na die aarde om sy Koninkryk op te rig nie. Satan kan dan nie gebind word nie, en kan hy voortgaan met sy duisterwerk op aarde.
Daarom stook hy die nasies van die aarde op teen die Blanke Christen Nasies van die Weste. Die venyn is op die oomblik op Suid-Afrika en op Rhodesië gekonsentreerd. (Sedertdien moes Rhodesië swig en het nou Zimbabwe geword. Dit is as gevolg van die verraad van die Westerse Nasies omdat hulle nog nie hulle identiteit ken nie. Volgens Sefánja 3 en verwante Skrifte sal Rhodesië weer na die huis van Israel terugkeer). Dit is egter net die begin. Die mikpunt is die vernietiging of vermenging van die ganse Westerse Beskawing.
Lees Psalms 2 en 83 aandagtig.
Let op Ps. 83:2-5;
2 O God, hou U nie stil nie, swyg nie en rus nie, O God!
4 Teen u volk (Israel) smee hulle listig 'n plan - - - -
(Afro-Asiatiese blok teen Suid-Afrika en Rhodesië nou).
- - - - en hou onder mekaar raad teen u verborgenes.
(Die Tien Stamme is verborge vir die oë van die wêreld, maar deur net te kyk teen wie die heiden vandag raad hou kan ons sien dat die verborgenes die Westerse Blanke nasies is. Hulle hou nie raad teen die Jode nie).
5 Hulle sê: Kom, laat ons hulle vernietig, dat hulle geen volk meer is nie sodat aan die naam van Israel nie meer gedink word nie.
Indien hulle daarin slaag, kan Jesus nie sy Duisendjarige Vrederyk oprig nie, want sy Koningskap is beloof om oor Israel te wees — Sien Lukas 1:31-33 om maar een van baie Skrifte te noem.
Dieselfde patroon deur die eeue:
Ons sal in die loop van hierdie reeks sien dat dit die patroon is wat die Satan deur die eeue gevolg het: Kain (wat van Satan was - 1 Joh. 3:12) het sy broer Abel doodgeslaan om die Saad van die Belofte te vernietig.
Kort na die uittog uit Egipte het Ámalek wat van Esau afgestam het, probeer om Israel te vernietig, soos u self in Exodus 17 kan lees. Ons sal later breedvoerig hierop ingaan.
Daarna het hy Israel en Juda verlei en uiteindelik dit reggekry om hulle uit die land verban te kry. Hy het hard probeer om te verhoed dat 'n oorblyfsel uit Juda, nie 70jaar later, onder Esra en Nehemía terugkeer om Jerusalem en die tempel te herbou nie. As hy dit kon regkry, kon Jesus nie gebore word volgens die Skrif nie. Dit is daarom waar die groot stryd in die "lug" was, tussen die aartsengel Mígael en die vors van die koninkryk van die Perse, terwyl Daniël besig was om vir een-en-twintig dae te vas en te bid omtrent die saak.
Lees Daniël 10 en Efésiërs 6:10-20.
En noudat die tyd gekom het vir die ontdekking van God se verborgenes, die Tien Stamme wat almal reken dat hulle "Verlore" geraak het, poog Satan weer sy uiterste om hulle uit te wis. Maar God het hulle nie vergeet nie.
Lees verseker Jesaja 49, let op die volgende paar verse van:
Jesaja 49:15–16, 3, 5;
15 Kan 'n vrou haar suigling vergeet, dat sy haar nie ontferm oor die seun van haar skoot nie? Ofskoon hulle sou vergeet, nogtans sal Ek jou nie vergeet nie!
Die HERE praat hier baie duidelik met Israel (al twaalf stamme) soos u onder andere uit verse 3 en 5 kan sien:
3 En Hy het vir My gesê: Jy is my kneg, Israel, in wie Ek My sal verheerlik.
5 En nou sê die HERE wat My van die moederskoot af geformeer het om sy Kneg te wees, om Jakob (volle 12 Stamme) na Hom terug te bring en dat Israel (al 12 Stamme) by Hom versamel mag word — en Ek word geëer in die oë van die HERE, en my God is my sterkte.
Ons God is 'n Verbondhoudende God. Ons sal in ons volgende studie reg voor in die Bybel begin en nagaan watter verbond God met Abraham, Isak en Jakob gesluit het. Ons sal bewys dat dit 'n onvoorwaardelike en onherroeplike verbond was wat vir ewig sou duur.
Paulus sê ook in Romeine 11:29;
Hy sê dit met betrekking tot die hele Israel, al 12 stamme - Rom. 11:26.
Reeds het ons gesien dat die Jode net die twee stamme, Juda en Benjamin amptelik verteenwoordig en dan ook net gedeeltelik, aangesien die Joodse nasie baie onsuiwer is. Ons Verbonds-God sal sy verbond hou. Dus moet ons na ander nasies, naas die Jood kyk op wie God se ewigdurende beloftes vandag van toepassing is, aangesien die Jood net twee stamme verteenwoordig.
Boonop het ons Here Jesus ook nog vir die Jode gesê:
Die gevolg is dat vir die afgelope 2,000jaar het die Joodse Nasie as nasie geen vrug gedra nie, hulle het inteendeel die evangelie van Jesus Christus met geweld probeer uitroei.
Tog is een van ons Verbonds-God se beloftes en opdragte aan Israel die volgende:
10 Júlle (Israel) is my getuies, spreek die HERE, en my kneg wat Ek uitverkies het, sodat julle kan weet en My kan glo en insien dat dit Ek is,--- voor My is geen God geformeer nie, en ná My sal daar geeneen wees nie.
12 - - - - en julle is my getuies, spreek die HERE, en Ek is God.
21 Die volk - - - -
(ook vlgs. Matt. 21:43)
- - - - wat Ek vir My geformeer het, hulle sal my lof verkondig.
8 Wees nie verskrik nie, en moenie bewe nie! Het Ek jou dit nie lank tevore laat hoor en te kenne gegee nie? En júlle is my getuies! Is daar 'n God buiten My? Ja, daar is geen rotssteen nie; Ek ken geeneen nie.
God kan nie lieg nie! Sy woord wat Hy gespreek het kan ook nie leeg na Hom terugkeer nie. Die nasie of nasies dus wat God se lof verkondig en wat sy getuies is en wat sy werk doen, dus sy kneg is; moet letterlik Israel wees. Die Jode wat van Israel (Jakob) is (tenminste 'n deel van hulle) doen dit nie, en Jesus het gesê dit sal van hulle weggeneem word en aan 'n volk gegee word wat die vrugte daarvan sal voortbring. Dit moes dus op die tien stamme oorgaan, anders is God se woord aan Israel gebreek, en dit sal nooit gebeur nie.
Die Blanke Westerse Protestantse Nasies, alhoewel in 'n teruggevalle toestand, verkondig tog die lof van die Ewige Waaragtige God en van sy Seun Jesus die Christus. Hulle druk en versprei die Bybel, stuur sendelinge uit, druk Christelike lektuur, erken die Godheid as die Opperste Gesag, en so meer. Neem die Westerse Nasies uit die geskiedenis van die afgelope 2,000jaar en kyk wat oorbly van die Woord van God en die verkondiging daarvan. Absoluut niks! Selfs met die Westerse Nasies en al hulle verkondig van die Woord, bly die res van die wêreld, sover dit nasies betref, nog onbekeerd. Die gevolgtrekking is duidelik:
Die Blanke Westerse Nasies verteenwoordig die Tien Stamme van Israel net soos die Jode die Twee Stamme, Juda en Benjamin verteenwoordig.
Kom laat ons dit sonder vrees verkondig. Laat ons 'n wekroep tot die Westerse Blanke Protestantse Nasies rig om hulleself los te maak van alle verbintenisse en assosiasies met die heidense nasies. Bid veral vir Brittanje in hierdie tyd dat sy en haar ander wit Statebond Lande sal loskom van hulle verbintenis met die swart en geel State, wat nooit moes gewees het nie.