Na al sy briewe oor die ontneming van grond, sy vertalings van Shakespeare in Setswana, sy politieke deputasies en agitasies, word hy ŉ afskaffer. ŉ Militante een. Daarmee is twee geheime nou uitgelap. Vir my is die digkuns een groot speletjie. Ek speel heeltyd met woorde en met strukture. As dit nie met ou bekende poëtiese vorme soos die sonnet of die vilanelle is nie, is dit met strukture wat ek self skep. Die tweede geheim is dat hierdie gedig se ontstaan niks te doen het met enige emosies of herinnering nie, maar bloot ‘n poging was om te sien of ek ‘n gedig kon skryf met so ‘n “herhalend-groeiende” eerste reël. Ten minste het ek daarmee geslaag. “Die Weste se grootste skrywers ondergrawe alle waardes, sowel ons s’n as hul eie. […] As ons die Westerse kanon lees om ons sosiale, politiese en morele waardes te vorm, glo ek vas dat ons monsters van selfsug en uitbuiting sal word.