Blackberry sampioen: beskrywing, variëteite, voedingswaarde en smaak, plekke en datums van versameling, medisinale eienskappe, metodes van voorbereiding - Plante - 2020
Die swartbessie-sampioen is nie suksesvol onder die sampioenplukkers nie, as gevolg van sommige spesies met 'n brandende smaak. Daar is egter variëteite wat verband hou met eetbare en lekker sampioene.
Botaniese beskrywing van Blackberry-sampioene
Die voorkoms en smaak van swartbessies lyk soos 'n jakkals, hoewel hierdie sampioene nie familie is nie. Swartbessies is moeilik om te verwar met giftige of enige ander verteenwoordigers van die koninkryk van sampioene. Die belangrikste kenmerk is die eienaardige stekels aan die onderkant van die dop. Die boonste deel van die dop is glad of stamperig.
Soos kantarelle, groei swartbessies in groot kolonies en word dit bykans nooit deur plae beïnvloed nie. Daar is meer as 'n dosyn soorte bessies, waarvan baie in die Rooi Boek verskyn.
Voedingswaarde en eetbaarheid van swartbessie-sampioene
Ondanks die feit dat die sampioen 'n aangename geur het, sal nie elke fynproewer dit eet nie. Wat smaak betref, is dit die vierde kategorie. Gebruik slegs jong sampioene vir kulinêre doeleindessoos volwasse individue begin byt. Om die bitter smaak uit te skakel, moet grondstowwe gekook word.
Om die gereg voor te berei, word gewoonlik net die doppe van die vrugliggaam gebruik. Hulle het 'n sagte soet smaak en 'n aangename neutagtige aroma. 100 gram produk bevat 22 kcal.
Die Franse kookkuns het baie resepte van sampioene vir hoofgeregte, sowel as mousse, julienne, versnaperinge of bykos. Poeier wat uit droë eksemplare vervaardig word, word as geurmiddels gebruik om die geregte 'n pikante smaak te gee.
Waar groei die swartbessie
BlackBerry-plekke en seisoen
Onpretensieuse sampioene versprei oor die gematigde gebied van die Noordelike Halfrond, insluitend die uitgestrekte gebied van Rusland. Swartbessies verkies om in naald- en bladwisselende woude te kom.
'N Egelvormige sampioen groei op boomstamme, gewoonlik op 'n berk-, eike- of beukboom. Dit lê op lewende sowel as dooie hout. Plantekels hou van 'n warm en vogtige klimaat. Die vrugtyd begin vanaf die middel van die herfsperiode en duur tot die eerste ryp.
Swartbessies het oorspronklik tot die genus Gidnum behoort. Vervolgens het wetenskaplikes, wat die verskille tussen spesies identifiseer, die geslag in families verdeel. Die meeste daarvan is redelik skaars, en sommige van hulle word in die Rooi Boek gelys.
'N Algemene teken van alle spesies is die spoordraende laag (hymenofoor), wat in plaas van die buise en plate onder die dop naaldvormige are het. Alhoewel hulle nie skerp is nie, maar taai genoeg. Die vrugliggaam in vorm verskil van die tradisionele hoedbeen tot koraalvormig en vertak.
Gevlekte swartbessie (geteël)
Voorwaardelik eetbare sampioen van die genus Sarkodon, wat in die volksmond kolchak of valk genoem word. Die murgpampoentjie het die bynaam gekry vanweë sy kleurvolle kleur en groot konvekse skubbe op die hoed, soortgelyk aan teëls.
Die bruin hoed groei tot 'n aansienlike grootte en bereik 'n deursnee van 20 cm. In die sentrale deel het dit 'n uitsparing in die vorm van 'n tregter. By jong individue word die rand van die dop toegedraai. Hier onder is bros are, wat afdaal na 'n massiewe been, wat in ligter kleure as 'n hoed geverf is. Binne is witterig en dig. Verkies om in naaldwoude te gaan woon.
Die vleisagtige hoed met 'n deursnee van 6 tot 12 cm het 'n plat vorm en 'n konkawe middel. Afhangend van die groeigebied, verander die kleur van wit na oranje. Dit voel glad met 'n baie afneembare film. Op die onderste deel is daar geel bros are wat na die stam daal.
Daar is dikwels gevalle met 'n been wat nie in die middel is nie. Die pulp het 'n digte struktuur en 'n witterige kleur. Die silindriese bene se hoogte is tot 6 cm hoog en die bodem is effens uitgebrei. In die groeiproses kan dele van die vrugliggaam saam groei.
Groei meestal op koel plekke, bedek met 'n digte bedekking van gras of mos. Dit kan alleen of in groepe groei en lang rye of sirkels vorm. Vrugte vanaf die middel van die somer tot die laat herfs.
Hierdie ongewone sampioen maak die bos geheimsinnig en magies. Maar sedertdien hy is gelys in die Rooi Boek, is die waarskynlikheid om hom te ontmoet baie klein. Gewoonlik lê die sampioen een vir een op die stompe en stamme van gevalle sagtevrugtebome.
Die vorm van die vertakte vrugte lyk soos onderwater koraal en bereik 20 sentimeter groot. Gladde of geboë are wat tot 2 cm groot word, word in wit of roomkleur geverf.
Die struktuur van die vrugliggaam is elasties-veselagtig, wit met 'n aangename geur en smaak. By volwasse individue raak dit hard.
Die voorkoms van die vrugliggaam lyk soos noedels, wat die sinonieme name gegee het: baardpampoentjies, sampioennoedels en leeumanskap. Dit word op lewende en dooie hardehout aangetref. Die vorm van die sampioen is rond of onreëlmatig en bereik 20 cm. Die gewig van een liggaam kan 1,5 kg wees.
Klaar gemaak lyk soos seekos. Die kleur is in die spektrum tussen room en ligte beige. Die vlesige vlees word, wanneer dit droog is, van wit na gelerig. Benewens goeie smaak, het dit genesende eienskappe.
Dit is baie skaars in sommige lande, dus word dit kunsmatig op 'n substraat van saagsels of strooi gekweek. Die produk word aktief in die voedselbedryf gebruik vanweë die soortgelyke smaak met garnale, sowel as vir mediese doeleindes as 'n stimulant van immuniteit.
Kenmerke van martel swartbessie
Die genesende eienskappe van swartbessies
Van al die bekende spesies van hierdie swam is dit die leeuhaan wat gekenmerk word deur die maksimum aantal bruikbare eienskappe. Dit bevat antioksidante, fosfor, kalsium, yster, plantaardige proteïene, polisakkariede en vitamiene.
Die gebruik van swartbessies het die volgende effekte op die liggaam:
verbeter respiratoriese funksie;
dra by tot die suksesvolle stryd teen depressie en verhoogde prikkelbaarheid;
het 'n terapeutiese effek op die spysverteringskanaal;
normaliseer die emosionele toestand;
maak die simptome van Alzheimers en Parkinson glad;
normaliseer hematopoiëtiese prosesse;
voorkom die voorkoms van kwaadaardige gewasse.
Die teenwoordigheid van vetsure, polisakkariede en fenole veg kankerselle soos chemoterapie. Gevolglik word gewasse oplos of verminder dit. Uittreksels verkry uit die swam word gebruik in die vervaardiging van middels teen swam-, virus- en bakteriële infeksies. In tradisionele medisyne word salf vir velsiektes daaruit vervaardig.
Hoe om 'n swartbessie-sampioen (swartbessie) te kook
Die tydsduur van vars sampioene is slegs 2-3 uur. Dan begin die vrugte verdonker. As u die gewas langer moet hou, dit moet in die yskas geplaas word, nadat u die volgende stappe gedoen het:
Om van peste ontslae te raak, moet sampioene in soutwater geweek word;
laat water dreineer en beskadigde gebiede verwyder;
Plaas in 'n diep houer en bedek met 'n papierhanddoek.
Die voordeel van swartbessies bo ander verteenwoordigers van die sampioenkoninkryk is dat dit nie melksap het nie, wat die vrugte 'n onaangename bitter smaak gee. In die lig van hierdie eienskap het die kook van die ruwe produk in effens gesoute water 'n ander betekenis.
Dit word aanbeveel om die gewas te kook om die geurige bosproduk sag te maak. Na hierdie prosedure kan dit gebraai of gestoof word. Alhoewel kook nie 'n streng reël is nie, verbeter dit die smaak van die sampioen. Vir die verwerking van sampioene vir die winter, word dit aanbeveel om dit te sout, te vries of droog te maak.
Swartbessies, soos alle sampioene, soos 'n spons, versamel giftige stowwe uit die omgewing. Om die liggaam se skade te voorkom, moet u slegs sampioene op ekologiese gebiede soek.
Wat u moet weet oor swembadchemikalieë
Hoe om die skoonheid van wit blomme in die tuin te beklemtoon
Copyright 2020 \ Plantversorging en landskap \ Blackberry Mushroom (Blackberry): 'n beskrywing van die soorte en funksies van kook