Sondag 18 Desember 2016 - Koms en wederkoms!
Die teks waaruit die Here vandag met ons gaan praat is 'n baie bekende en poëtiese teks. Dis 'n teks wat belangrik was in ons stasies van die krip hierdie jaar. Dis Johannes 1, waarin Johannes verwys na Jesus se koms na die aarde met die metafoor van 'n woord. Ons ken dit goed: "In die begin was die woord by God en die woord was self God…"
Dis baie bekend.
Meer as vyftig jaar gelede, in 1961, lewer Prof Karl Barth 'n preekreeks met die titel Call for God. Op 31 Desember van daardie jaar lewer hy 'n preek met die titel What remains, waarin Barth die volgende sê oor die woord: "It remains, and that means: It does not grow old; always and everywhere it is young and fresh and new, spoken to each man, and in each generation, spoken directly at their situation."
Barth se aanhaling kom wys vir ons dat hierdie een van die relevantste tekste in die bybel vir alle tye juis Johannes 1 is, want in elke generasie is dit vars en nuut, en vind ons hoop daarin dat Christus ons liefhet en ons vashou, maak nie saak wat nie.
Ons lees Johannes 1:1-18 saam
Die evangelie van Johannes is voorwaar een van die mooiste boeke in die bybel. In die afgelope reeks het ons stilgestaan by Jesus se "Ek is… - uitsprake". Jesus praat met Sy dissipels in metafore, en wil graag hê dat hulle die geheimenis van die eeue, Hyself, Christus Jesus, sal leerken.
Die ander evangelies fokus baie op die Koninkryk van die hemele as die plek waar ons leer hoe om ons dissipelskap uit te leef. Dis waarom al drie die ander evangelies, Matteus, Markus en Lukas, fokus op verhale waarin ons iets beleef van die geboorte van Jesus.
Johannes doen nie dit nie. Hy fokus op die skryf van 'n gedig, eerder as om die hele verhaal weer te vertel.
Hy doen vir 'n paar redes, waarvan die volgende een waarskynlik die belangrikste is:
Johannes is die laaste dissipel om 'n evangelie te skryf. Teen daardie tyd was meeste mense al eens dat Jesus 'n wonderlike geboorte gehad het. Die Joodse gelowiges het reeds verstaan dat Jesus uit die stam van Dawid kom – ons vind dit byvoorbeeld in die evangelie van Matteus. So het elke evangelie 'n ander rede om die geboorte van Jesus te vertel.
Johannes kies om terug te gryp na die begin van alle dinge om te gaan kyk na Jesus se bestaan en die feit dat Hy God is.
Vers 1 en 2 in hierdie teks neem ons terug na die tydperk voor die skepping. Dit leer vir ons twee belangrike dinge:
1. God en die woord, dit is Jesus, is verhewe bo die skepping.
2. Die Een wat skep en deur wie geskep word, Jesus, is belangriker as dit wat geskep word, naamlik ons as mense.
Reeds in vers 1 en 2 wil Johannes hê dat sy lesers moet verstaan met wie hulle hier te doen het. Hulle het te doen met God se Seun, en deur hierdie Seun kan ons na God die Vader gaan. Sy evangelie is dus nie net nog 'n mooi verhaal oor Jesus nie. Die doel is sodat ek en jy kan weet ons is mense en dat ons 'n God nodig het.
Vers 1-13 gaan dus oor die geboorte en bestaan van Jesus, en wat dit vir elkeen van ons beteken.
In vers 14-18 skuif die klem daarna dat Jesus belangriker is as al die ander geestelike leiers van Sy tyd en ook van vandag. Jesus is God se Seun, en dit maak sy leefwyse en uitsprake nie net nog 'n woord wat ons kan oorweeg oor ons lewe nie, maar die woord in ons lewe.
Jesus is nie net 'n leier in ons lewe nie, Hy is die leier in ons lewe.
Jesus is nie net nog 'n manier van kyk na die lewe nie, Hy is die manier om te kyk na die lewe.
Dis waarom vers 5 so belangrik is in hierdie teks. Ons sien hier dat die sonde ons skei van die lig, met ander woorde dit skei ons van God. Daarom is Jesus nie net nog 'n manier van kyk na die lewe nie, maar die rigtinggewer wanneer dit kom by hoe ons moet leef.
Hy herenig ons met die Vader omdat Hy van die begin af daar was.
Nie net is die inleiding van die evangelie van Johannes 'n herinnering aan wie God is as Jesus Christus nie, maar dis ook 'n pasaangeër vir ons om 'n besluit te kom neem oor wat ons met hierdie woord gaan maak in ons lewens.
Johannes beeld geloof in drie fases uit. Dis ook in u afkondigings.
Geloofwaardigheid. Selfvertroue. Voortsetting.
Geloofwaardigheid – Ons glo dat Jesus die Seun van God is, maar dit beteken nie noodwendig dat ons Hom persoonlik ken nie.
Om Jesus persoonlik te ken, kort ons nog iets. Ons moet in Hom vertrou. Ons moet onsself aan Hom gee.
Hierdie is die selfvertroue wat nodig is om te kan glo. Ons moet vertrou dat wanneer Hy sê Hy ons liefhet, dit die waarheid is.
Wanneer ons bloot glo dat Hy God se Seun is – geloofwaardigheid – sien ons Sy liefde rondom ons, maar beleef dit nog nie self nie.
Daardie vraag oor hoe ons God se liefde beleef is natuurlik een wat baie gelowiges verwar. Baie van ons glo dat jy 'n snaakse gevoel gaan kry in beendere wanneer Jesus se liefde jou oorweldig. Dalk hoendervleis. En die realiteit is dat baie van ons dit beleef wanneer ons God se liefde deur Jesus beleef, maar baie van ons doen nie.
Dit kan baie gelowiges alleen en verwerp laat voel. "Ek beleef nie God se liefde so nie", sou hulle sê. "Dit beteken dan dat daar nie 'n God is nie!"
Die woord van God gee egter vir ons die versekering dat wanneer ons agter Hom aanstap ons almeer Sy liefde sal beleef.
Om Sy liefde te beleef is dus nie net die hare op jou nek wat regop staan nie, maar die versekering dat wie Hy sê Hy is, die waarheid is.
As ons geloof moes bly staan op daardie belewenisse sou ons dit heeldag moes hê, en sou ons nie altyd ander gelowiges kon help nie.
Daar moet dus 'n ander manier wees om Sy liefde te beleef. Jesus verwys daarna dat jy jou kruis moet opneem en Hom moet volg. Wanneer jy 'n kruis optel en binne twee minute neersit, het jy nog nie werklik die belewenis gehad van wat dit vat om die kruis te dra nie.
Wanneer jy egter die kruis optel en vir 5 km dra, verstaan jy wat dit vat om dit te dra. Dit neem volharding. Ons beleef God se liefde juis omdat die stap met die kruis nie altyd maklik is nie.
Jesus het gesê ons moet dankbaar wees wanneer allerlei beproewinge oor ons pad kom.
U sal kennis neem dat ek gesê het dat die tweede fase van geloof selfvertroue is. Dit gaan juis daaroor dat ons in onsself kan vertrou omdat ons in Hom vertrou.
Wanneer jy groei in wie Hy is, het jy die potensiaal om te groei in wie jy is, en kan jy enigiets oorkom wat die lewe oor jou pad stuur.
Wanneer jy glo dat Hy jou die krag gee om die rots vir 5 km te dra, kan jy dit doen. Op geen ander manier is dit moontlik nie.
Om te glo in Jesus as die Seun van God, beteken om te glo dat Hy die bron van al jou krag is, en dat jy jou hele lewe in Sy hande kan plaas.
Glo jy vandag dat Hy die bron van al jou krag is? In daardie dae wat dit te moeilik is om die rots op te tel, weet die volgende: "Aan elkeen wat Hom aangeneem het, het Hy die reg gegee om kinders van God genoem te word."
Jy is Sy kind. Jy kan die selfvertroue hê dat Hy jou liefhet, en Hy sal jou dra. Hy het reeds die uitdagings in jou lewe oorkom omdat jy Sy kind is.
Voortsetting – Wanneer jy groei in wie Hy is, en jy sien dat Hy doen wat Hy belowe, sal jy groei in selfvertroue en kan jy vashou aan die waarheid.
Hierdie voorgesette pad van vashou aan die waarheid is dus nie net 'n tree nie, maar ook 'n reis. Ons lees in vers 18 die hoogtepunt van Jesus se koms na die aarde: "Niemand het God nog ooit gesien nie, maar Jesus wys God vir ons deurdat Hy naby aan die Vader is, en een met die Vader is."
Ons sien dus dat Johannes sy lesers uitnoei om Sy boek, wat ons die evangelie van Johannes noem, te lees met die wete dat Jesus van die begin af daar was, dat ons Hom persoonlik kan ken, en dat ons kan aanhou in die mees uitdagendste van tye.
Hy het gekom om te gaan. Koms, en wederkoms. Daarom kan jy glo dat daar waar Hy vandaan gekom het, Hy ook nou is, en dat Hy weer vandaar sal kom om ons finaal met Hom te verenig.