Een uit elke ses gesonde mense rapporteer probleme met opgeblazenheid. Alice Day / Shutterstock
Rondom een uit ses mense sonder 'n gesondheidsprobleem en drie in vier mense met geïrriteerde dermsindroom (IBS) rapporteer probleme met opgeblazenheid. Trouens, vir mense met IBS en hardlywigheid is opgeblase hulle moeilikste simptoom.
Bloeding is natuurlik 'n gevoel van verhoogde abdominale druk, gewoonlik verwant aan gas. Dit mag of mag nie vergesel wees van sigbare vergroting van die middellyf nie (bekend as buikversterking).
Maar in teenstelling met die algemene oortuiging, word bloeding en abdominale verspreiding nie veroorsaak deur 'n oormatige produksie van gas in die ingewande nie.
Wat veroorsaak darmgas?
Gas in die boonste derm kan kom van ingeslukde lug, chemiese reaksies (uit neutraliserende sure en alkali) wat deur voedsel veroorsaak word, en opgeloste gas wat van die bloedstroom in die derm beweeg.
Voedselprodukte wat is swak geabsorbeer In die dunderm kan daar ondertoe beweeg na die dikderm waar hulle deur bakterieë gefermenteer word. Hierdie proses kan koolstofdioksied, waterstof of metaangas produseer.
Gas uit die maag kan uitgaan deur middel van belching of verbygaande wind, of deur in die bloed geabsorbeer of deur bakterieë verteer te word.
Hoeveel wind is normaal?
Terug in 1991, navorsers in die Verenigde Koninkryk dopgehou van tien gesonde vrywilligers. Die hoeveelheid gas wat hulle in 'n dag uitgedryf het, wissel van 214 ml (op 'n lae-vesel dieet) tot 705 ml (op 'n hoë vesel dieet).
Die deelnemers het die wind gemiddeld 14 tot 18 keer per dag geslaag, en dit was hoofsaaklik uit koolstofdioksied en waterstof.
In die vastestand bevat die gesonde spysverteringskanaal rondom 100 ml gas wat is nagenoeg gelyk versprei tussen ses segmente van die maag: die maag, dunderm, opkomende dikderm, dwarsdarm, dalingskolon en laer (pelviese) kolon.
Tefi / Shutter
Na die eet kan die volume gas in die maag verhoog met ongeveer 65% en is geneig om rondom die bekkenkolon te wees.
Soos die maagstrek en dunderm word gestimuleer, die verloop van gas versnel en jy kan die drang voel om te fart.
Maar vir mense met 'n hoë vet dieet, vette in die dunderm kan hierdie gedeelte vertraag en maak dat jy die gas behou.
Bloaters produseer nie meer gas nie
A 1975 studie vergelyk die hoeveelheid intestinale gas tussen mense wat gerapporteer word opgeblase en diegene wat gesê het hulle was nie.
Die navorsers het (inerte) gas deur 'n buis direk in die deelnemers se ingewande gepomp teen 'n relatief hoë vloei van 45 ml per minuut. Toe het hulle die gas via 'n plastiese buis van hul rektum herwin.
Die navorsers het geen verskil gevind in die vlakke van gas wat tussen die opgeblaasde en gesonde vakke versamel is nie.
meer onlangse navorsing met behulp van abdominale CT skanderings het getoon dat mense met opgeblase soortgelyke volumes dermgas as diegene wat nie opgeblase voel nie.
Net so, hoewel mense met IBS meer abdominale verspreiding ervaar, het hulle moenie produseer nie meer intestinale gas as ander mense.
Dit lei ons om die volume gas in die maag te glo, is nie die hoofmeganisme vir opblaas nie.
Wanneer gas vasgevang word
Die meeste mense duld intestinale gas baie goed, want hulle kan gas baie doeltreffend dryf en ontruim. As gevolg hiervan, slegs a relatief klein hoeveelheid van die gas bly binne 'n gegewe tyd in die derm.
In 'n studie, navorsers gepomp net oor 1.4 liter gas in twee uur in die middel van die dunderm van gesonde vrywilligers. Dit het tot 'n baie klein verandering in middellyf omtrek gelei: nie meer as 4mm nie.
Aan die ander kant, mense met abdominale toestande soos IBS of funksionele dyspepsie (indigestie), Toon verswakte gasvervoer - met ander woorde, die gas eindig vasgevang in verskillende dele van die derm eerder as om maklik te beweeg.
Studies toon dat mense met abdominale toestande geneig is om 'n relatief groot deel van die gas wat in die middel van die dunderm gepomp word, te behou. Hulle kan selfs merkbare stygings in die middel omtrek sonder dat enige gas ingepomp word.
Hierdie waardedaling is bevestig in 'n studie 20-deelnemers met IBS vergelyk met 'n kontrolegroep van gesonde deelnemers van 20. Alle gas wat ontvang is, word direk in die middel-dunderm gepomp.
Sommige 90% van IBS-deelnemers het die gas in hul ingewande behou in vergelyking met slegs 20% van beheervakke. Die navorsers het abdominale distensie gevind, direk korreleer met gasretensie.
Sommige mense het ook probleme met die ontruiming van hierdie gas, of om te vaar. Mense met IBS en chroniese hardlywigheid kan byvoorbeeld sukkel om te ontspan en hul anale sfinkter oop te maak om vrese vry te laat.
Dit kan lei tot intestinale gasretensie en simptome van opgeblaasde, buikpyn en distensie.
Pyn sonder om op te blaas
Ten spyte van uiters opgeblase gevoel, het sommige mense minimale of geen spanning van hul maag nie.
Navorsing onder mense met IBS dui daarop dat hierdie pyn en ongemak die gevolg kan wees van a verhoogde sensitiwiteit in die ingewande wanneer 'n gedeelte van die buik strek.
In werklikheid, 'n studie bevind Diegene wat alleen opgeblaas het, het meer buikpyn gehad as diegene wat simptome van opgeblazenheid en buikversterking gehad het.
As jy is sensitief vir hierdie strek, kan nie gas deur jou derm beweeg nie, en kan nie daarvan ontslae raak nie, jy sal waarskynlik opblaas en pyn hê, of daar enige visuele teken is of nie.