Hiperparatiroïedisme by honde | Troeteldiere Huishouding
Hiperparatiroïedisme is 'n toestand waar die paratiroïedkliere (nie die tiroïedklier!) Te veel paratiroïedhormoon produseer nie. Paratiroïedhormoon is verantwoordelik vir die handhawing van die korrekte balans van kalsium en fosfor in die bloed. As bloedkalsium laag is, verhoog die paratiroïedhormoonvlak, wat veroorsaak dat kalsium uit die been geneem word om die regte kalsiumvlak in die bloed en ander weefsels te handhaaf.
Die paratiroïedkliere is langs of eintlik binne-in die tiroïedkliere in die nek. Daar is twee tipes hiperparatiroïedisme.
Primêre hiperparatiroïedisme kom voor wanneer een of meer van die paratiroïedkliere kankeragtig word of abnormaal produseer oormaat paratiroïedhormoon. Dit veroorsaak dat die kalsiumvlakke in die bloed hoër as normaal is. Primêre hiperparatiroïedisme word algemeen gesien in ouer diere en is meer algemeen by honde as katte.
Diere met primêre hiperparatiroïedisme kan hul eetlus verloor, braking, drink en urineer, en mag dalk slaperig of lusteloos voorkom. Die tekens kom gereeld op en aansienlike orgaanskade kan voorkom voordat die dier belangrike simptome toon.
Die behandeling van primêre hiperparatiroïedisme is die verwydering van die abnormale of kankerklier. Die verwydering van die klier veroorsaak 'n skielike afname in die hoeveelheid paratiroïedhormoon, en daar is 'n ooreenstemmende skielike daling in die bloedkalsiumvlak. Om hierdie rede moet die dier noukeurig gemoniteer word na die operasie en kalsium gegee word indien die vlak te laag word.
Sekondêre (voedingswaarde) hiperparatiroïedisme
Sekondêre voedingshiperparatiroïedisme is meer algemeen en kom meestal voor by hondjies en katjies wat 'n hele vleis of orgaan dieet (soos al die lewer) of 'n dieet met 'n wanbalans van kalsium en fosfor het. Vleis bevat 'n oormaat fosfor en onvoldoende hoeveelhede kalsium. Alhoewel honde en katte vleiseters is, eet hulle nie net vleis nie, maar ook die bene wat die nodige kalsium verskaf en help om 'n beter kalsium- en fosforbalans te skep.
In sekondêre hiperparatiroïedisme, omdat die kalsiuminname laag is, produseer die paratiroïedklier meer paratiroïedhormoon, en kalsium word uit die bene verwyder.
Puppies en katjies met sekondêre hiperparatiroïedisme is dikwels onwillig om te beweeg, kan spatbene staan, en kan maklik frakture ontwikkel as gevolg van die verdunning van die bene. Die veranderinge in die digtheid van die bene veroorsaak dikwels abnormale groei, veral in die werwelkolom en bekken. Dit plaas stres op die gewrigte en kan tot artritis lei.
Behandeling behels basies die plasing van die dier op 'n gebalanseerde dieet. Die skeletale misvormings is oor die algemeen permanent en kan nie reggestel word nie.
Sekondêre (renale) hiperparatiroïedisme
By honde met nier (renale) siekte, is hyperparathyreoïdie 'n algemene komplikasie. Soos die niere misluk, kan hulle nie die liggaam van fosfor ontslae raak nie en ook nie kalsitriol produseer nie, 'n hormoon wat met paratiroïedhormoon werk om die balans van kalsium in die liggaam te handhaaf. As gevolg hiervan word oortollige hoeveelhede paratiroïedhormoon geproduseer, maar kalsiumvlakke bly laag. Hierdie hoë vlakke van paratiroïedhormoon kan lei tot verdere skade aan die niere, sowel as die bene en die brein. Behandeling van sekondêre renale hiperparatiroïedisme sluit in meganismes om die amoiunt van fosfor in die bloed te verminder. Dit kan bereik word deur die dieet te verander om laer fosforvlakke te hê en fosfaatbinders te gee, wat die absorpsie van fosfor in die dermkanaal verminder. Daarbenewens kan kalsitriol gegee word om die kalsiumvlakke te verhoog.
← Hoe om 'n hond te hervorm Wie is 'n Counter Surfer
6 items om te pak vir 'n vakansie met jou hond →