Hy probeer ook wys daarop dat dit God is wat die oorwinning gee, soos in hulle geval met hulle oorwinning oor die twee leiers, Oreb en Seëb, maar loop deurentyd die gevaar dat hy selfs met hierdie paaiende gesprek die oorwinning reeds na ‘n bloot menslike een toe gedegradeer het. Hy begin blote diplomatiese politiek bedryf.
Hy slaag wel daarin om die Efraimiete se bui te laat sak en vrede met hulle te maak, maar die skade is reeds gedoen.
Geen wonder dat die Israeliete nou vir Gideon koning wil maak nie. Hulle wil hê dat daar ‘n dinastie van konings uit sy nageslag moet kom weens sy heldedade. Die Here en sy verlossing word dus op die agtergrond geskuif, ook in die gedagtes van die mense.
Tot sy krediet weier Gideon dié aanbod, want die Here moes die enigste koning bly, het hy gesê. Maar, Gideon se gierigheid kry die oorhand oor hom, en hy vra ‘n enorme hoeveelheid goud as betaling. Daarmee maak hy ‘n efodbeeld.