February | 2015 | Stillewe
Month: February 2015	Sysagte, intense druiwe-sorbet	February 26, 2015February 26, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	So, hiermee die druiwe-sorbet wat die resultaat is van gister se druiwe-oes. Ek is baie in my skik met die kleur, so ’n mooi diep-pers danksy al daardie klein druiweskille. Die tekstuur het ook lekker glad uitgekom en die smaak is baie intens – dit proe amper meer na wyn as druiwe, maar dis héérlik. Uiteindelik is dit ’n redelike parmantige sorbet, die soort wat jy in klein bakkies geniet ná ’n groot ete.
’n Piepklein druiwe-oes	February 25, 2015February 26, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	Toe ons ’n paar jaar gelede hier in Woodstock kom bly het, het ons ’n paar dinge saam met die huis geërf. Een daarvan was ’n redelike gebrek aan tuin (soos in: grond, om dinge in te plant). Klippies voor die huis, met geen beddings, en sement net waar jy kyk agter die huis, met ’n paar leë, ingeboude sement-blombakke. Vaal, hartseer en verlate. Wel, amper verlate. Want die ander ding wat ons geërf het, was ’n enkele lewende wingerdstok. (O, daar is ook drie interessante vrugtebome langs die huis – koejawel, mango en vla-appel. Maar dis ’n storie vir ’n ander dag.)
Nog tamaties – nou vir ’n driftige teriyaki	February 24, 2015February 24, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	Ek was nooit regtig ’n kerrie-mens nie, tot ek in 2013 vir ’n paar weke saam met my man Sri Lanka toe is. Daar eet jy kerrie, of jy eet nie. Want kerrie en rys is Sri Lanka se nasionale gereg – kerrie vir ontbyt, kerrie vir middagete, kerrie saans. Dit klink dalk of ek kla: dis glad nie die geval nie. Die besoek was ’n openbaring. Ons het soos konings gesmul aan die oneindige variasies van kerrie en rys wat aan ons voorgesit is, en mettertyd raak die palet al hoe meer gewoond aan die branderigheid van die kos. (Plus, jy sluk dit af met die heerlikste vars, versoete lemmetjiesap om die brand te blus, of regte gemmerbier om die maag te bedaar.) Waarlik, die plek se kos het só ’n diep indruk gemaak dat ons vir ’n kort kookkursus gegaan het by ’n skaam maar baie vriendelike tannie, bloot bekend as Mama, en haar behulpsame dogters in die suidelike dorpie van Galle.
Laatmiddag-koek van pruime en bloubessies	February 19, 2015February 19, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	Eintlik was die plan om vandag ’n sorbet te maak, ‘n persrooi druiwe-sorbet, om presies te wees. Maar hier teen 15:00 word ek oorval deur ’n dringende behoefte aan koek. Enige koek. Nie mooi of groot of fancy nie.
Vinkel (geen koljander)	February 18, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	Ons het te lanklaas vis geëet, besluit ek vanoggend. En ek is lus vir ’n spesifieke visgereg, een wat ek ’n paar jaar gelede by een van my gunsteling-restaurante, Gabriëlskloof in die Overberg, geëet het. Daar het hulle gerookte forel voorgesit saam met die mees ongelooflike vinkel-vinaigrette en gebraaide aartappels.
Geurige tamatiekerrie	February 17, 2015February 17, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	Op dae wanneer daar nie tyd is vir inkopies doen of behoorlik te beplan vir aandete nie, is daar vir my iets geweldig bevredigend om waaraan ek dink as nood-leer-bid-kos te maak. Wanneer jy half desperaat in jou koskas rondgrawe – of in die groentetuin – en besef dat jy eintlik alles het vir ’n nederige dog smaaklike aandete. Gister was só ’n dag, vervolmaak deur die ontdekking van ‘n Nigel Slater-resep vir vinnige groentekerrie wat ruim gebruik maak van tamaties en eiervrugte, wat nou in seisoen is, en iets wat ek op die oomblik heerlik oes in my tuin.
As ons nou eerlik moet wees is dit beslis nie die mooiste gereg wat ek al ooit gemaak het nie, maar danksy die toevoeging van knoffel, gerasperde gemmer en lepelsvol kerriepoeier is dit besonder geurig. Boonop maklik om te maak. Gister het ons dit saam met gemengde rys en ’n lepel of twee jogurt geëet, vanaand eet ons die oorskiet, volgens Nigel se raad, saam met roti’s. Die eiervrug gee nogals substansie aan die gereg en maak daarvan ’n lekker vullende aandete.
Oestyd!	February 16, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment	En uiteindelik begin die tamaties in my tuin ryp word. Ek het al begin dink ek kan die konsep van ‘n tamatie-oes vanjaar op my maag skryf – te laat geplant, te min water oor Desember terwyl ons op vakansie was, te veel Suidooster vroeg in die jaar. Maar nou hier is ons tog nou, met nog heelwat oppad. Ek is kinderlik opgewonde en besig om klomp kosplanne te maak. Beslis nog weer van die gevulde tamaties van Januarie; defnitief ‘n baksel gebraaide groen tamaties; voorwaar ‘n stewige porsie teriyake, waar die tamaties skuins voor opskep ingeroer word. En vir aandete vanaand, ‘n doodeenvoudige resep vir tamatie-en-eiervrugkerrie wat ek in Nigel Slater se Kitchen Diaries raakgelees het. (Wat ek more sal post, want dis laat, en teen die tyd wat ek klaar gekook was, was die lig vir mooi foto’s verby.) Maar al wat ek solank wil sê is: YUM.