Kan 'n N95-masker 'n hond teen bestraling beskerm: kernoorlewing - K9 Mask® deur Good Air Team
Honde is gereeld as laboratoriumvakke gebruik tydens die era van atoombomtoetsing tussen 1950-1980, veral in studies wat gebruik is om data te skep oor die verwagte effekte van toevallige menslike beroepsblootstelling aan bestraling.
studies oor die uitwerking van ioniserende stralingsblootstelling by honde is grootliks begin om veiligheidsriglyne vir mense wat met bestraling werk te bepaal in die laat 1940's en bly vandag relevant vir bioloë. Die huishond is gekies vir bestralingsnavorsing vanweë hul groter liggaamsgrootte en langer lewensduur in vergelyking met knaagdiere, sowel as hul wydverspreide beskikbaarheid.
Gereelde gevolge van blootstelling aan bestraling by honde sluit onder meer hematologiese veranderinge, onvrugbaarheid en kanker van die been, lewer, long en bloed in. Effekte hang af van die radionuklied, metode van blootstelling, ouderdom by blootstelling, dosistempo en totale blootstellingsdosis.
Die mees waarskynlike roete van blootstelling aan radionukliede is vermoedelik inaseming, wat daartoe gelei het dat navorsers hierdie manier van blootstelling in dierestudies implementeer. Radon is 'n natuurlike radionuklied wat gereeld in huise voorkom, en by mense word vermoedelik die tweede grootste oorsaak van longkanker na sigaretrook te wees.
Radonvlakke binne huise wissel na gelang van die plaaslike grond of rots en kan selfs van boumateriaal vrygestel word. Diegene wat met natuurlike materiale werk wat hoog is in radonvlakke, soos uraanmyners, loop 'n besonder hoë risiko vir nadelige blootstelling. Vroeg reeds is radonstudies op mense by die Argonne Nasionale Laboratorium uitgevoer, hoewel hierdie studies 'n beperkte aantal deelnemers ingesluit het en nie op die fisiologiese effekte van radonblootstelling gefokus het nie. In plaas daarvan het navorsers probeer om te onderskei tussen radon wat in die omgewing geabsorbeer word en radon wat in die liggaam geproduseer word as gevolg van radiumverval na blootstelling.
Verskeie studies het die uitwerking van blootstelling aan radon-inaseming op honde ondersoek, wat asemhalingsnood en respiratoriese gewasse na blootstelling gerapporteer het. By honde wat daagliks aan radon, radondogters, uraanertsstof en/of sigaretrook blootgestel is, is pulmonale gewasse gevind na 50 maande se blootstelling. Vreemd genoeg het agt uit 19 honde wat daagliks aan radon, radondogters en uraanertsstof blootgestel is, lugweggewasse ontwikkel terwyl slegs twee uit 19 honde wat daagliks aan radon, radondogters, uraanertsstof en sigaretrook blootgestel is, respiratoriese gewasse ontwikkel het. Navorsers stel voor dat dit verband kan hou met verhoogde slymproduksie of opruiming as gevolg van sigaretrook, wat 'n kleiner bestralingsdosis aan brongiale en brongiolêre prolifererende epiteelselle veroorsaak.
In 27 studies is honde blootgestel aan 239Sjoe, 238Sjoe, 144ce, 90Mnr, 90Y, 91Y, 241Am, Rn of U deur ingeasemde aërosols wat radionukliede bevat. Longgewasse en respiratoriese skade was algemene nadelige resultate en was uniek aan hierdie metode van blootstelling. Stralingspneumonitis, 'n ontsteking van die long wat veroorsaak word deur blootstelling aan bestraling, was die oorheersende nie-neoplastiese siekte wat waargeneem is.
Na kort retensie in die longe is sommige radionukliede geneig om deur die hond se liggaam te translokeer, wat verskillende effekte veroorsaak wat verband hou met afsetting en langdurige blootstelling. Translokasie van radionukliede na aanvanklike blootstelling veroorsaak waarskynlik nie net onmiddellike nie, maar ook vertraagde effekte, met chroniese blootstelling wat 'n konstante hoë dosis aan organe en weefsels veroorsaak na aanvanklike blootstelling.
Byvoorbeeld, 'n jaar na blootstelling aan 238Pu, retensie in die lewer en skelet van honde bly aanhoudend en is steeds teenwoordig oor 1000 dae na blootstelling. In vergelyking met 239Pu verwyder uit die longe van blootgestelde individue met 'n gemiddelde geskatte halftyd van 1192 dae, en meer as 10 jaar na blootstelling is 65% van die algehele finale liggaamslas in die torakale limfknope gevind.. Vertraagde tumorvorming vind plaas selfs sonder konstante blootstelling aan radionukliede.
Die hoofoorsaak van dood gerapporteer in twee afsonderlike studies van honde wat blootgestel is aan enkele inaseming van 238Pu-aërosols was beengewasse, gevolg deur long- en lewergewasse, wat almal ongeveer 3 jaar na blootstelling verskyn het. 144Ce is soortgelyk getranslokeer na die lewer en skelet van blootgestelde honde, waar die daaropvolgende voorkoms van lewer- en beengewasse opgemerk is. Langtermyn-retensie van ingeasem 90Sr was die hoogste in die skelet van blootgestelde honde wat tot langdurige blootstelling gelei het. As gevolg hiervan het 47% van blootgestelde honde primêre beengewasse opgedoen.
Wat openbaar studies oor honde en bestraling?
Gereelde effekte van blootstelling aan bestraling by honde sluit in hematologiese veranderinge, onvrugbaarheid en kanker van die been, lewer, long en bloed, onder andere. Effekte hang af van die radionuklied, metode van blootstelling, ouderdom by blootstelling, dosistempo en totale blootstellingsdosis.
Kan 'n N95-masker gebruik word om teen straling te beskerm?
N95-maskers is ontwerp om te beskerm teen dinge soos rook, as, allergene, bakterieë en vorm. Die goeie nuus is dat hulle in staat is om inaseming van radioaktiewe deeltjies in die lug te verminder. Die beskerming is egter beperk omdat dit slegs een van die maniere is waarop honde radioaktiewe materiaal in hul liggaam absorbeer. Hulle absorbeer dit ook deur die vel, oë en inname.
Wat is die verskil tussen alfa-, beta- en gammastraling?
'n Lugfiltermasker bied 'n mate van beskerming teen alfa- en beta-straling. Dit beskerm jou NIE teen gammastraling nie. Air filter masker is nuttig om te verhoed dat jy radioaktiewe uitval na 'n kernontploffing inasem.
Hoe beskerm 'n gasmasker teen straling?
Die twee tipes straling wat sal veroorsaak dat 'n lugfiltermasker is alfa- en beta-deeltjies. Albei hierdie tipe radioaktiewe deeltjies word maklik deur 'n gasmasker gestuit.
Alfa-straling is 'n lae-energie deeltjie wat vinnig energie verloor soos dit van sy bron af beweeg. Dit kan gestop word deur 'n bietjie meer as 'n duim lug, 'n baie klein hoeveelheid water (008 duim) en selfs ongebroke vel.
Die hoofprobleem wat Alpha veroorsaak, word veroorsaak wanneer jy die materiaal inasem wat dit uitstraal. Jou vel kan die Alpha stop wanneer dit buite jou liggaam is, maar jou interne organe is nie in staat om dieselfde ding te doen nie. Dit laat die Alpha-deeltjies toe om jou liggaam voortdurend van binne na buite uit te straal sodra jy dit ingeasem het.
Beta-straling is nog 'n relatief lae energie deeltjie. Dit word gestop deur 10 duim lug, 2 duim water, 'n dun laag metaal of glas en swaar klere.
Die gevare van Beta-straling is baie soortgelyk aan Alpha. Wanneer jy dit inasem, word enige eksterne beskerming wat jy mag hê uitgeskakel en jy straal jou longe en ander organe direk uit.
An lugfiltermasker sal enige besmette vaste stowwe uit die lug filtreer. Dit sal ook verhoed dat jy enige alfa- of beta-deeltjies inasem. Een van die oorgesiene voordele van 'n volgesig-asemhalingstoestel is dat dit jou oog beskerm teen dieselfde materiaal!
Beskerm 'n lugfiltermasker teen gammastraling?
As jy probeer om jouself teen gammastraling te beskerm, sal jy iets anders moet doen as om 'n lugfiltermasker. Dit beskerm jou net nie teen Gamma-straling nie.
Gammastraling is 'n baie hoë energie deeltjie (soortgelyk aan 'n x-straal) wat aansienlike afskerming nodig het om gestop te word. Hoe dikker en digter materiaal jy agter kan kry, hoe beter. Dit neem amper 14′ water, 6.6′ voet beton of 1.3′ lood om Gamma-straling te stop.
Dit beteken dat die enigste manier om te keer dat Gamma jou affekteer, is om so ver as moontlik van die bron af te kom. As dit nie moontlik is nie, moet jy binne gaan en soveel grond, beton en staal tussen jou en die Gamma-bron plaas as wat jy kan!
Hoe erg is die uitval van kernstraling?
Kernuitval vind plaas wanneer 'n kernontploffing naby genoeg aan die grond plaasvind om aarde en puin in die atmosfeer te gooi. Dit gebeur in baie kernontploffings, maar dit is die ergste tydens 'n oppervlak- of ondergrondse ontploffing.
Uitval naby die ontploffing sal binne ongeveer 30 minute na die aarde begin terugval. Ander uitval kan vir baie langer in die atmosfeer opgeskort bly totdat dit deur swaartekrag en dinge soos reën teruggebring word aarde toe. Teen die tyd dat dit gebeur, kon die uitval 'n baie lang afstand van die ontploffing af gereis het.
Die uitval sal alles waarop dit beland of waarin dit beland, besoedel. Dit sluit gewasse en waterbronne in wat dit moeilik maak om kos en water te vind in gebiede wat in die uitvalgebied is.
Hoe beskadig straling die liggaam?
Alfa, Beta en Gamma word almal as ioniserende straling beskou. Dit is die tipe bestraling wat DNS verswak en afbreek. Hierdie skade kan óf die selle doodmaak óf hulle genoeg verander om hulle in kankerselle te laat muteer.
Wanneer selle aanvanklik deur bestraling beskadig word, veroorsaak hulle wat bekend staan ​​as stralingsiekte. Dit is wanneer die selle nie kan repliseer nie en begin afsterf. Dit veroorsaak swelling van die liggaam, haarverlies en naarheid. Die selle wat nie sterf nie, kan muteer tot die punt waar hulle buite beheer begin voortplant en kanker word.
Hoe kan ek blootstelling aan straling beperk?
Indien blootstelling aan radioaktiewe materiale kommerwekkend is, is die beste maniere om blootstelling van eksterne bestralingsbronne te beperk om:
afstand vanaf die radioaktiewe materiaal te vergroot;
blokkeer straling deur toepaslike afskerming te gebruik.
Interne blootstelling aan radioaktiewe materiaal kan verminder word deur:
behoorlike gebruik van respiratoriese beskerming;
monitering van voedsel en water vir kontaminasie;
toepaslike velbeskerming te gebruik om absorpsie en wondkontaminasie te voorkom.
Individue en honde kan met radioaktiewe materiale in aanraking kom deur blootstelling aan deeltjies, gasse of dampe. As dit behoorlik gekies, toegerus en gebruik word volgens die vervaardiger se instruksies, kan lugfiltermaskers help om blootstelling aan lugbesoedeling, insluitend deeltjies, te verminder, maar sal nie alle blootstelling uitskakel nie. Verder sal lugfiltermaskers nie beskerming bied teen eksterne bronne van beta- en gammastraling nie.