En dan, waneer ek weer in die boks lewe word daar vir my gesê ek kan nie dat bi polêr my lewe oorgeneem het nie want kyk dan net hoe normal lyk ek dan nou? Elke normale oomblik is ‘n battle. Om aan te pas en om te weet jy moet in pas. Geen werkgewer stel jou in diens as jy nie in die boks van ‘n goeie werker pas nie.
Dalk is dit oor ek so baie van my naiwiteit hier verloor het. Omdat ek moes leer dat die lewe nie altyd uitwerk soos jy geglo het dit sou nie, en dat jy baie dinge is en NIE is nie, wat jy altyd geglo van jouself. Ek is onkant gevang deur verlange wat ek nie glo ooit sal beter raak nie en na baie jare se gehardloop net sodra alles nie meer maanskyn en rose is nie, moes ek vir die eerste keer gaan stilstaan, omdraai en die harde feite van my bestaan in die gesig staar.
Ek moes leer om vrede te maak met dit wat ek altyd wou ontken, vrede maak met planne wat nie deel van my plan was nie. Ek moes leer aanvaar dat ek nie alles in die regte rigting kan manipuleer nie, en dat daar nie ‘n maklike uitweg vir probleme is nie.
Ek kom nou net van die mooiste troue af waar ek al ooit was. ‘n Ware liefdesverhaal in die grasvelde van die Vrystaat met son wat die na -midag goud inkleur.