'n Mens is net 'n dier deur Naykie | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: 'n Mens is net 'n dier
Aantal woorde: 1199
Datum gepubliseer: 03 Feb 2016
Die weer is snaaks. Bedompig. Gelukkig waai daar 'n effense windjie. Nie genoeg om die aarde af te koel nie, maar dit troos darem. Louisa kyk op na die son wat sukkel-sukkel deur die wolke loer. Sy wonder wat sy gaan maak om te eet vanaand. Haar maag grom en sy vryf dit saggies om dit stil te kry. Sy skrik toe 'n jong man en meisie verby haar huppel. Hulle skree en lag. Sara en Liam. Die dorp se twee bekende tik-verslaafdes. Die meise se blonde hare blink vuil in die flou sonlig en die man se maer uitgeteerde lyf ruk heen en weer soos hulle huppel in die rigting van die parkie. Sy het eenkeer met Liam gepraat. Hy is 'n baie aangename jong man. Sy ouers besit die wildsplaas net buite die dorp, maar verkeerde vriende het hom telke maale in die rehabilitasie sentrum laat beland. Die afgelope jaar bly hy en Sara in Tant Grieta se tuinkamer. Sara is Tant Grieta se kleindogter. Sy het nie juis gevorder op skool nie en het op vyftien al gaan werk by die kaffee op die hoek, maar is kort daarna afgedank oor haar vingers bietjie te lank was na die eienaar se smaak. Sy help nou en dan uit by die plaaslike groentemark, maar dan raak haar lus vir tik te groot en bly sy weer weg vir dae op ent. Sy is nou negentien jaar oud en Liam in sy laat twintigs. Hulle het so ruk gelede 'n baba gehad, maar die het net spoorloos verdwyn en niemand stel genoeg belang om uit te vra oor die arme bloetjie nie. Buitendien, as jy te lank oog kontak met hulle maak vra hulle geld met hul hande bak en hul oë waterig. 'Waarheen sou die twee oppad wees?' Wonder Louisa en sy loop stadig agter hulle aan. Sy is nou maar eenmaal 'n nuuskierige mens en sy het net die gevoel dat iets nie reg is aan die toneel nie.
Iets in haar waarsku haar om nie nader te gaan nie. Sy hoor hoe die jongmense soos waansinniges skree en baldadig lag. Hulle is defnitief onder die invloed van dwelms. Maar waaroor sou hulle dan so lag? Sien hulle dalk gesigte? Die windjie wat vroeër gewaai het is skielik stil en die son bak warm op Louisa se rug. Die geskreeu en gelag van die twee verslaafdes het ook stil geraak. Dan hoor sy hoe iemand skree. Asof die persoon in pyn is. 'n Derde persoon. Sy hoor die gespartel van mense en hoe 'n mansstem saggies om hulp roep. Sy kyk om haar rond. Daar is niemand in sig nie. Die parkie is leeg en selfs tant Grieta het iewers heen verdwyn. Haar hart klop in haar keel en sy vee haar sweterige hande aan haar denim af. Sal sy nader gaan?
Die bloedstollende gil klink weer op van agter die bos. Sy gaan versigtig nader. Die blare maak kraak geluide onder haar voete en sy kan die bloed deur haar are voel pomp. Sy loer stadig om die bos. Sy is verbaas om Liam en Sara op hul hurke te sien sit met hul rugte op haar gekeer. Sy sukkel om te sien waamee hulle besig is. Voor hulle lê iets wat lyk soos 'n bondeltjie klere. Sal sy iets sê? 'n Geluid maak wat hulle sal laat omdraai sodat sy kan sien waarmee hulle besig is? Dan sien sy die bloed en snak na haar asem. Sy wil omdraai en weg hardloop, maar vier waterige oë staar haar skielik aan. Die twee mense voor haar lyk soos aapmense. Hulle sit nogsteeds hurkend met bloedbesmeerde gesigte. Langs hulle lê 'n ou boemelaar. Hy is lelik geskend. Drie van sy vingers is afgebyt en bloed stroom uit sy stukkend gebyte wang. Sara se wange duik in soos sy kou aan iets wat lyk soos 'n vingernael wat af-en-toe verskyn by haar dun lippe.
"Ek sê KALMEER." Die ou vroutjie sit haar neus teen Luisa sin. Dis koud en Louisa kan die donker van die vrou se siel sien in haar oë. Skielik voel Louisa 'n brandpyn in haar nek. Bloed stroom af teen haar keel. Die perfekte sny vorm 'n ring om haar nek. Net voor sy haar laaste asem kan uitblaas hoor sy Tant Grieta sê: "'n Mens is maar net 'n dier."