"Vyftien tot 20 jaar van nou af sal baie panele van dakke af kom."
Daardie vrae is die kern van nuwe navorsing wat kyk na die impak van regeringsbeleid wat daarop gemik is om die hoeveelheid elektroniese afval wat opvullings stort, te verminder.
"Daar is baie kommer in volhoubaarheidskringe dat vervaardigers dinge met korter en korter lewensduur maak, en produkte word miskien selfs opsetlik gemaak om verouderde aankope te veroorsaak," sê Beril Toktay, 'n professor aan die Georgia Institute of Technology's Scheller. Kollege van Sake.
Twee doelwitte in stryd
Die studie, wat in die joernaal verskyn Bestuurswetenskap, fokus op die regering se beleid wat aangewend word om elektroniese vervaardigers aan te moedig om meer gedagtes te gee oor wat aan die einde van die lewensiklus van die produk gebeur. Hierdie programme, wat die wette van uitgebreide produsentverantwoordelikheid (EPR) genoem word en reeds in sommige lande gebruik word, het twee algemene doelwitte: om produsente te ontwerp om hul produkte te makliker te herwin of om hul duursaamheid te verhoog vir 'n groter lewensduur van die toestel.
Die navorsers rapporteer egter dat hierdie doelwitte dikwels in stryd is.
"Wat ons gevind het, is dat jy soms duursaamheid gee wanneer jy ontwerp vir herwinbaarheid. En as duursaamheid die doel is, word herwinbaarheid geoffer," sê Toktay.
In teorie is 'n produk wat beide maklik om te herwin en duursaam is, die toppunt van omgewingsverantwoordelike produkontwerp. Die navorsers verwys na motors met dikker metaalrame wat langer duur en ook meer herwinbare materiale het. In so 'n scenario werk EPR-beleide wat duursaamheid en herwinbaarheid beklemtoon, hand in hand.
"Soms is eenvoudige keuses wat produkontwerpers maak, soos die gebruik van gom of hegstukke om 'n toestel te kombineer, werklik 'n herwinbaarheid aan die einde van die lewe," sê Natalie Huang, 'n oudstudent aan Georgia Tech en nou 'n assistent professor aan die Universiteit. van Minnesota.
Meer dikwels as nie, is daar egter geen sinergie nie. In die geval van fotovoltaïese panele het die navorsers uitgelig hoe dunpanele panele baie meer koste-effektief is om te herwin as ander panele omdat dit edelmetale bevat. Intussen het kristallyne silikonpanele, wat nie so koste-effektief is om te herwin nie, baie langer lewensduur, omdat hul komponente baie stadiger afneem.
"Hierdie soort verhandelings is algemeen, en dus vanuit 'n beleidsperspektief is daar nie 'n een-grootte-pas-benadering wat sal werk nie," sê Atalay Atasu, professor aan die Scheller-kollege van Besigheid. "Jy moet regtig onderskei tussen verskillende produkkategorieë om die herwinbaarheid en die duursaamheidsimplikasies te oorweeg en maak seker dat jou beleid nie in stryd is met die doelwit nie."
Die navorsers sê dat EPR-beleide in sommige gevalle eintlik kan lei tot verhoogde afvalopwekking indien produkontwerpers produkte meer herwinbaar maak, maar minder duursaam is, of lei tot verhoogde kweekhuisgasvrystellings as produkte duursamer gemaak word, maar minder herwinbaar.
Om te help bepaal hoe regeringsbeleid individuele produkte kan beïnvloed, het die navorsers 'n wiskundige model gebou om te help om die impak te bepaal wat die beleid op produkte sal hê, gebaseer op hul materiale en ontwerp eienskappe. Onder die faktore wat die model in ag neem, is die basiese produksiekoste van die produk, die moeilikheidsgraad om herwinbaarheid en duursaamheid te verhoog, die mate van interaksie tussen herwinbaarheid en duursaamheid in die produkontwerp en die herwinnings-eienskappe van die produk.
"Uiteindelik is dit 'n manier om scenario-ontledings te doen om vas te stel wat die beste beleid vir verskillende produkkategorieë sal wees," sê Toktay. "Vyftien tot 20 jaar van nou af sal baie panele van dakke af kom. Word hulle met die einde van die lewe in gedagte ontwerp en met inagneming van wat die beste manier is om die impak daarvan om daardie panele te vervaardig, te verminder? "
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Duurzaam of Herwinbaar? Hierdie doelwitte is geneig om te bots