Wat gebeur wanneer iemand sterf en presies waar is daardie persoon? Ons bespreek vandag die verskillende toestande of state van lewe en dood
Drie toestande of state
In die lewe van elke mens word drie verskillende toestande uitgeken. Alle mense, hetsy gelowiges of ongelowiges, sal hulle in drie verskillende state bevind, maar die lotsbestemming van alle mense is nie dieselfde nie. Die eerste staat van die mens is van bevrugting tot dood; die tweede staat van die mens is van dood tot opstanding; en die derde staat van die mens is van opstanding tot ewigheid.
Wanneer iemand sterf, skei die persoon se innerlike mens of nie-stoflike deel – dit is die siel/gees van die mens – van die fisiese liggaam. Na die dood word die persoon se fisiese liggaam begrawe of veras, maar al vergaan die liggaam, dit sal weer opgewek word met die opstanding. As iemand dood is, waar is die persoon se innerlike mens tussen dood en opstanding? Die antwoord op hierdie vraag hang af of ŉ persoon gered is of nie, of die persoon in Jesus geglo het voor hy of sy gesterf het.
Die staat van die gelowige
Drie Bybeltekste leer ons van die staat van gelowiges tussen die dood en opstanding. Een skrifgedeelte is Filippense 1:23-24: Want ek word van weerskante gedring; ek het verlange om heen te gaan en met Christus te wees, want dit is verreweg die beste; maar om in die vlees te bly, is nodiger om julle ontwil. In hierdie skrifgedeelte word dit duidelik vir ons gesê dat die staat van die siel na die dood, verreweg die beste is, vér beter as die staat daarvan terwyl dit in die vlees is. Oombliklik na die dood vind daar ’n verandering ten goede vir die gelowige plaas. Terwyl die stoflike deel van die mens – die liggaam – agterbly wanneer die dood intree, gaan die nie-stoflike deel van die mens – alles wat betrekking het op die gees en die siel – in God se teenwoordigheid in, en verkeer in ’n triomfantelike posisie, verreweg die beste posisie, vér beter as toe die nie-stoflike deel van die mens nog in die liggaam ingewoon het.
Volgens twee skrifgedeeltes word die oorgangstaat ook beskryf as ’n staat van rus. Dié gelowiges wat reeds gesterf het, bestaan nou in ’n staat van rus. Die eerste skrifgedeelte is Openbaring 6:9-11: En toe Hy die vyfde seël oopgemaak het, sien ek onder die altaar die siele van die wat gedood is ter wille van die woord van God en die getuienis wat hulle gehad het. En hulle het met ’n groot stem uitgeroep en gesê: Hoe lank, o heilige en waaragtige Heerser, oordeel en wreek U nie ons bloed op die bewoners van die aarde nie? En aan elkeen van hulle is wit klere gegee; en aan hulle is gesê dat hulle nog ’n klein tydjie moes rus totdat ook hulle medediensknegte en hulle broeders wat nog gedood sou word soos hulle, voltallig sou wees. ’n Tweede skrifgedeelte wat hulle staat van rus beklemtoon, is Openbaring 14:13: En ek het ’n stem uit die hemel aan my hoor sê: Skryf – salig is van nou af die dode wat in die Here sterwe. Ja, sê die Gees, sodat hulle kan rus van hulle arbeid, en hulle werke volg met hulle.
Hierdie twee verse lig vyf dinge uit oor hoe die lewe in die oorgangstaat vir die gelowige is. Al vyf is negatiewe dinge wat lei tot die positiewe: eerstens, geen honger nie; tweedens, geen dors nie; derdens, geen sonsteek nie; vierdens, geen hitte nie; en vyfdens, geen trane nie. Die gelowige, op hierdie tydstip, is in ’n staat van volkome rus; hy of sy het geen behoeftes nie, hy of sy het hoegenaamd geen fisiese swakhede nie. Dit is hoe die lewe is wanneer ’n gelowige sterf. Een ding wat duidelik verstaan moet word, is dat al die skrifgedeeltes wat die siel van die gelowige by die dood beskryf, dit toon in ’n staat van bewustheid; by die dood is die gelowige se nie-stoflike deel volkome bewustelik.
Indien iemand ŉ gelowige in Jesus was toe hy of sy gesterf het, is hierdie persoon se innerlike mens of nie-stoflike deel nou in die paradys in die hemel. Sedert Jesus se hemelvaart is die paradys in die hemel. Hierdie gelowige het nog nie ŉ verheerlikte liggaam ontvang nie, maar tot en met die opstanding is die innerlike persoon in die hemel by die Here. Met die wegraping van die Kerk sal elke gelowige wat in Christus is, ŉ verheerlikte liggaam kry, en dan is die persoon se innerlike mens (siel/gees) weer verbind met ŉ liggaam – hierdie keer vir ewig in ŉ verheerlikte liggaam. Wat Ou-Testamentiese gelowiges betref, hulle wat gesterf het voordat die Kerk in Handelinge 2 begin het, hierdie gelowiges sal hulle verheerlikte liggame kry kort na Jesus se wederkoms aarde toe.
Die staat van die ongelowige
As iemand sterf sonder om in Jesus te geglo het, gaan hierdie persoon se innerlike mens of nie-stoflike deel (die siel/gees van die persoon) nie hemel toe nie, maar na die doderyk. Eerstens verkeer die ongelowige se nie-stoflike deel dan in ŉ staat van smarte. Lees byvoorbeeld Lukas 16:19-31 wat die ryk man en Lasarus beskryf.
Tweedens is die ongelowige in ŉ staat van gevangeskap (1 Petrus 3:19) en derdens is die ongelowige in hierdie staat van smarte en gevangeskap tot met die Groot Wit Troon Oordeel (Openbaring 20:11-15). In al die skrifgedeeltes wat ongelowiges in die oorgangstaat beskryf, word hulle ook altyd getoon as synde in ŉ staat van bewustheid. Die ryk man in die doderyk was by sy bewussyn; hy kon ŉ gesprek voer; hy kon dinge emosioneel ervaar en dinge sielkundig ervaar (vgl. Lukas 16:19-31). Ongelowige dooie mense word altyd getoon as synde in ŉ staat van bewustheid al is hulle liggame fisies dood.
Die nie-stoflike deel van sowel die gelowige as die ongelowige is dus na die dood in ŉ staat van bewustheid alhoewel hulle in twee verskillende plekke is. Vir ŉ bespreking oor sekere valse lerings oor die oorgangstaat tussen die dood en opstanding, sien gerus die artikel van Dr Fruchtenbaum vir meer besonderhede.
ŉ Volledige weerlegging van vals leringe omtrent die oorgang tussen dood en opstanding word weergegee en kan gelees word in dr. Fruchtenbaum se artikel, ‘Die oorgangstaat tussen dood en opstanding’.