Nuuskommentaar: Die wêreld het nie gaan stilstaan nie…Nelson Mandela Die Christelike tradisie stuit fundamenteel teen menslike verheerliking. Dit word veral duidelik uit die boeke Daniël en Ester waar sterk standpunt ingeneem word teen enige menseverheerliking – ‘n eer wat slegs God toekom. Het die owerhede wat die besluite neem oor die nadoodse verheerliking van oud-president Nelson Mandela nie ‘n paar grense oorskry nie? Geoordeel aan kommentare op die sosiale media en in alledaagse gesprekke is dit duidelik dat die verheerliking onder ten minste ‘n deel van die bevolking – ook onder mense wat glo Mandela was ‘n ikoon – weerstandigheid ontlok. Aanvanklik sou die “nuusstilstand” 48 uur “of langer” duur, maar van ondernemings dat normale programme op radio en TV teen middernag Saterdagnag hervat sou word, het dadels gekom. Luisteraars en kykers moes steeds ervaar hoe die een gunstelingprogram na die ander in die stof byt. “Gelukkig vir DSTV, gelukkig vir gemeenskapsradiostasies…” lui vele inskrywings op die sosiale media… ‘n Beplande intergeloofsdiens kom ook onder skoot. Dit is strydig met die Bybel. Die adjunkpresident van die ANC, Cyril Ramaphosa, meen die rooi tapyt is in die hemel vir Mandela uitgerol. Nuusdekking oor animistiese voorvaderrituele kry voorrang bo belangrike wêreldgebeure … En ja, die wêreld het nié gaan stilstaan nie, al was daar ‘n “vreemde” 24-uur lange periode waartydens die aarde nie ‘n enkele aardbewing van magnitude 5 of sterker beleef het nie. Dit woel ook nog oor ander wêreldgebeure soos om die beplande vredesberaad oor Sirië, en om ‘n finale kernverdrag met Iran ‘n werklikheid te laat word. In die Oekraïne waar groot betogings voorkom om dié land se pro-Russiese beleid na ‘n pro-Europese beleid om te skakel, het gemaskerde mans die standbeeld van Lenin omgetrek en verniel. Terwyl die omvang van menseverheerliking in Suid-Afrika dwars in baie mense se kele vassteek, is dit onduidelik of dit so ‘n omvang sal aanneem dat dit uiteindelik dalk polarisasie in die land in die hand kan werk. Sou dit wel gebeur sal dit meer as net ‘n tikkie bitter ironie wees vir die hoop dat die gebeure juis die versoeningsrol wat Mandela nalatenskap moes oorheers in die wiele kan ry. Intussen moet die land besin oor hoe die land se internasionale statuur daaruit gaan sien noudat die internasionale ikoon wat negatiewe persepsies oor wat hier aan die gebeur het, nie meer daar is nie. Selfs met Mandela in lewe het die land die afgelope aantal jare met byna twintig plekke op die korrupsiepersepsie-indeks getuimel – en pas voor Mandela se afsterwe weer. En die land se plek is bepaal voor die jongste Nkandla-inligting uitgelek het. Suid-Afrika het ook erg op die persvryheidsindeks teruggesak met verskeie Afrikalande wat nou beter as Suid-Afrika op hierdie indeks vaar. Trouens, Suid-Afrika gaan op bykans elke saakmakende indeks die kreeftegang, waaronder die geweldsindeks, die indeks vir mislukte state en die innovasie-indeks. Hoe lank gaan die wêreld saam met Suid-Afrika rou en die land met sagte hande beoordeel? Die harde werklikheid is dat Suid-Afrika nou meer as die afgelope twintig jaar aan sy eie prestasies eerder as ‘n Mandela-persepsie beoordeel gaan word. Die land sal nou skouer aan die wiel moet sit soos dit lanklaas gedoen het om die wêreld te oortuig dat daar lewe met gehalte in die land oorgebly het na Mandela se heengaan.