“Online dating” is ’n industrie wat oor die afgelope klompie jare uit sy nate bars. Volgens die webblad Dating Sites Reviews, het die hoeveelheid jongmense, tussen die ouderdom van agtien en vier en twintig jaar, wat in die VSA van “online dating” gebruik maak, sedert 2013 meer as verdriedubbel. Selfs in Suid-Afrika raak dit ’n al groter verskynsel. “Soekhoekies” spring in elke koerant en tydskrif op met versoeke dat selfs kerke ’n hoekie vir eensames moet begin. Dit beklemtoon die feit dat mense nie meer so ’n hoë premie op duursame verhoudings plaas nie. Dat kerklidmate ook begin vra na ’n “hoekie vir eensames” onderstreep hierdie feit nog verder, aangesien gelowiges dit toenemend moeiliker vind om sielsgenote te vind wat bereid is tot ’n lewenslange verbintenis. Gelowige ouers raak by die dag meer bekommerd. “Waar gaan ons goeie, gelowige mans en vrouens vir ons kinders kry”, is ’n vraag wat menige ouerhart in beklemming het.
In ’n onlangse video-greep het die Austin Instituut van Amerika probeer om die stand van sake te ontleed. Hoewel hulle met ’n baie akademiese aanslag te werk gaan, wat een invalshoek belig, gee hulle ’n baie goeie ontleding van die werklikheid. Hulle wys daarop dat die huwelikspersentasie in die VSA op sy laagste ooit is, terwyl die inkomste wat deur “online dating” agentskappe gegenereer word, die hoogte ingeskiet het. Die invloed van seks op die duursaamheid van verhoudings, kan nie geïgnoreer word nie. Volgens die Austin Instituut kan seks in ekonomiese terme ten diepste as ’n ruiltransaksie beskryf word. Die vraag is egter: Wie het die hef in die hand? Wie is die prysbepalers vir hierdie transaksie wat moet plaasvind?
Hoewel dit so is dat mans geneig is om ’n baie hoër seksdrang as vrouens te hê (die behoefte, wat aanleiding gee tot vraag, is dus hoog), reken die Austin Instituut dat vrouens baie meer beheer oor die “prys” van seks behoort te hê as mans aangesien hulle beheer het oor die beskikbaarheid daarvan of nie. Hoe groter die vraag is, hoe hoër behoort die prys van ’n produk tog te styg – dit is immers hoe dit in die ekonomie werk. Tog het die prys van seks drasties gedaal aangesien vrouens met mekaar begin meeding om die aandag van mans, terwyl die gebruik van die “pil” ’n verdere bydraende faktor is. In die proses is vrouens bereid om die produk teen ’n prys so laag as ’n drankie en ’n paar vleiende woorde te aan te bied.
’n Noodwendige gevolg van ’n produk wat goedkoper word, is dat die kwaliteit daarvan ook dikwels afneem. Weggooibare produkte begin dan oorneem. Uiteindelik is dit ook wat gebeur wanneer die premie op seks so geweldig verlaag word. Die produk van duursame verhoudings, verswak as gevolg van die waardevermindering van een komponent daarvan. Uiteindelik word vrouens gesien as weggooibare gebruiksartikels wat na een keer se gebruik oorbodig is. Die gevolg is dus dat die lae premie wat op seks geplaas word, uiteindelik ’n lae premie op verhoudings tot gevolg het.
Dit Austin Instituut probeer om ’n oplossing vir die probleem te gee deur voor te stel dat vrouens meer beheer moet neem en sodoende die ekonomiese waarde van seks moet verhoog. Die normale beginsel van vraag en aanbod waardeur die ekonomie beheer word, moet nie op die markplein van verhoudings geïgnoreer word nie. Die aanvraag is groot en daarom behoort vrouens die aanbod kleiner te maak sodat die prys en die waarde van die produk kan verhoog.
Hoewel hierdie bevindinge vanuit ’n ekonomiese oogpunt sin maak, is dit ’n vraag of dit nie dalk moontlik is om vanuit ’n geloofsperspektief tog ’n bydrae te maak tot hierdie “ekonomiese sisteem” nie. Dat dit so is dat ’n produk se prys beïnvloed word deur die vraag daarna en die aanbod daarvan, is daar ook ’n ander faktor wat ’n effek het op die prys van die produk en dit is die kwaliteit daarvan. Die pryse van produkte word dikwels opgestoot deur die vraag na kwaliteit, ten spyte daarvan dat die aanbod groot is. Sekere kettingwinkels slaag dus baie goed daarin om dieselfde produkte as ander kettingwinkels teen ’n baie hoër prys te verkoop omdat hulle ’n beter kwaliteit produk kan bied.
Toegepas op verhoudings en seks, kan ons dus sê dat hoewel vrouens die prys daarvan in ’n mate beheer deur die aanbod van die produk, die man uiteindelik ’n baie groter rol kan speel in die prys, sowel as die waarde en duursaamheid van die produk. Indien mans weer hul rol as hoof binne die samelewing begin vervul, sal hulle ook beheer oor verhoudings begin terugneem en die premie op seks sal aansienlik verhoog. Wanneer mans nie gedryf word deur die behoefte na ’n produk nie, maar ’n behoefte na kwaliteit soos deur Bybelse beginsels gedefinieer, sal die aanbod van die produk weinig invloed op die prys daarvan hê aangesien hulle by tien winkels verby sal loop om eerder by die spogwinkel te gaan koop. Die prys van die produk sal so hoog raak, dat slegs ’n belofte voor God en ’n troupand daarvoor sal kan betaal. Wanneer dit gebeur, sal ons nie nodig hê om “soekhoekies” vir gelowiges te begin nie, want hulle sal ’n gesogte produk wees.