April | 2015 | Tannie Frannie
12 Sondag Apr 2015
In The Daily Post haal Krista die digter Mary Oliver aan: “…what is it that you plan to do with your one wild and precious life?”
Vroeg Vrydagoggend: In die weste bokant Menlyn hang ‘n perfekte reënboog. Die sagte kleure span oor ‘n loodgrys lug. In die ooste skyn die son helder. Hier en daar val ‘n groot druppel reën. “Nat!” roep my kleindogtertjie uit en hef haar sagte gesiggie op. “Kyk die reënboog!” sê Ouma, maar die liewe ogies kan nog nie hierdie nuwe verskynsel raaksien nie.
Later die oggend: “Kat!” Ouma kyk saam by die venster uit: ja – die wit kat drink lustig water uit die randjie van die sandputdeksel. Die lig val só dat die spattende waterduppels blink en ons verkyk ons aan die besige pienk tongetjie wat die water so lekker oplek.
Nog later: “Voëltjie!” Ons stap nader aan die dikkoppies wat in die middel van die stad op ‘n kerkterrein woon. Al nader, totdat hulle een vir een begin hardloop. Die een ou sprei sy vlerke en vlieg ‘n ent; ‘n ander een bly sit net waar hy is, sodat ons die pragtige patrone op sy veertjies kan bekyk. Die klam grond is bedek met bloekomblare en doppies en ek onthou die bloekoms van my kindertyd…
Hmm, ja – wild is ons twee se lewens nie, maar kosbaar? Verseker!
05 Sondag Apr 2015
As dit my laaste Paasnaweek op aarde was, sal ek tevrede wees, want dit was wonderlik. Ek was so bevoorreg om driekeer nagmaal te kon gebruik, wat die gebeure rondom daardie laaste week in Jerusalem helder voor die oog geroep het.
Donderdagaand in my eie gemeente, by kerslig en met die laaste daglig wat nog deur die pragtige loodglasvensters skyn, gedenk ons Christus se instelling van die nagmaal. Daar is ongesuurde brode – plat, bros skywe, waarvan elkeen ‘n stukkie afbreek – en erdekelke. Ons hoor hoe Jesus die gestalte van ‘n slaaf aangeneem en ál sy dissipels se voete gewas het…
Op Goeie Vrydag, in ‘n sober ou kerk met wonderbaarlike argitektuur en donker hout waaroor die oggendlig ‘n goue waas sprei, hoor ons die sewe Kruiswoorde. Die brokkie brood is varsgebak en die wyn is swaar en soet.
Vanaand, by ‘n adoramusdiens, word die brood telkens met die woorde “Vir jou” aangegee. Ons stuur die wyn in individuele glasies op silwer skinkbordjies om. Die teks wat bepeins word, is dieselfde wat ons vanoggend met die Opstandingsdiens in my eie gemeente oordenk het: Johannes se vertelling van die leë graf en die doeke wat daar lê, met daarby Jesaja 25 se woorde: Op hierdie berg sal Hy die doek verwyder, die doek wat oor al die volke gegooi was, waarmee al die nasies toegemaak was. Hier sal die Here God die dood vir ewig vernietig, en die trane op almal se gesigte afvee.
Meesterlike orrelspel, sagte klaviernote, viool, tjello, trompet en sang het my deur hierdie naweek begelei en vanaand het ‘n reuse maan my pad huis toe bestraal.