Geskryf deur Monica Szu-Whitney en Gary Whitney
My gedagtes is wedrenne - ek is onrustig. Soms is my verstand se stilte so ontwykend as die vervaag van kolibbelvlerke. Aurora se stem eggo in my kop, "Fokus, probeer om te fokus." Ek hoor hom, maar dadelik gaan my gedagtes terug na my kosbare gebeurtenisse.
Aurora is selfs meer nadrukkelijk: "Een manier om te fokus is om oop liefde te open en uit te roei, verkondig jou liefde vir almal wat daar buite is. Vul hulle net met liefde. Dit skep 'n onmiddellike opening om te vloei - natuurlik, Dit word eers aangewend nadat u u bedoelings bevestig het. "
Ek volg Aurora se instruksies, wat liefde uitstraal. Vinnig projekteer ek in die ruimte. Baie wesens betree my arena. Uiteindelik trek een area my aandag. 'N Stadige bewegende tornado van energie spiraal in 'n opening. Ek swig na die kragtige krag - ek is omring. 'N Stem wat oënskynlik aan my kant is, seine my om my oë toe te maak.
Die kragtige energie het verdwyn. Ek voel 'n warmte wat klop. Ek maak my oë oop na 'n ander planeet, wat lyk soos die Aarde. Wisteria-agtige bome streel die landskap en stuur pragtige laventel-pienk bloeisels wat grondig in grasieuse kaskade lê. Hul geurige boeket hang in die lug. 'N Klein stroom stroom deur die bomebos in 'n rustige pas. Die son is so onverbiddelik - ek gaan na die bome om die intense hitte te vermy.
Sodra ek in die bos is, word my aandag gevestig op die stroom. Ek buk af, hang my kop oor die water - 'n wonderlike miniatuur wonderland kom lewendig onder die glibberige riviere. In 'n bed van swartagtige gesteentes, oranje-hued, deurskynende pêrels is in ruwe sakke. Elke pêrel spog met 'n kosmiese, skitterende vuur wat sy onmiddellike omgewing verlig. Verrassend genoeg stuur die rotse ook 'n gloed, maar nie so vibrerend nie. Rondom die rotse, ryk, diepblauwe grasse golwe en glinster deur die water, en voeg by die intrige en akwatiese sjarme.
Ek onderdruk my hand in die koel water - die gras is fluweelagtig om aan te raak. My hand beweeg deur die miniatuurgrotte, en soek uiteindelik die kosmiese pêrels. Reg soos ek van die stroom af pluk, voel ek op my skouer. Dit skok my uit my fantasie land. Ek kyk op.
Verbaas, ek is van aangesig tot aangesig met 'n pragtige pragtige vrou. Levendige oranje hare "neone" haar sterk teenwoordigheid, wat op sirenes van mitiese verhoudings lyk. Sy is versier met die prag van 'n fanciful cape, wat bestaan ​​uit petite goue vere. Die vere begin by die kroon, vorm 'n fenoenagtige hoofklere, dan soepel oor haar skouers om haar pragtige bors en torso pragtig te definieer. Sy is 'n godin wat uit die gange van die tyd uitsteek en beskik oor 'n skoonheid waarmee ek heeltemal onbekend is en 'n seksuele suiwerheid aanbied wat aantreklik is, maar tog nie verleidelik opgewek word nie.
Ek is oorgeplaas. Sy buig af om langs my te sit. Haar hand reik uit en raak aan my hand. Dit is glad, om 'n sagte, liefdevolle vibrasie oor te dra. Instinktief verstaan ​​ek dat sy my graag die pêrel wil gee. Ek plaas dit in haar hand. Ons beywer dit albei. Stadig vergroot dit sy gloei, smelt van oranje tot liggroen, tot persblou, tot laventel. Ek bepaal dat sy kleur verander as sy haar gedagtes verander; moeiteloos manipuleer sy die vorm.
Die pêrel is feitlik lewendig en absorbeer haar elke gedagte en gevoel! Die pêrel verskyn natuurlik om haar voorneme te ontvang, dan om sy interne chemie te verander. Ek verstaan ​​dat die pêrels gekoppel is aan die planeet se natuurgeeste. Wanneer hulle aangeraak word, word 'n verband met die deviese wêreld van die planeet gemaak. Dit is op hierdie oomblik dat hulle geaktiveer word en met die bedoeling van 'n seinaar begin saamwerk.
Sy sê: "Die pêrels tree op as boodskappers, wat gedagtes oorgee aan die een wat besit het. Die kultuur se tieners gebruik hulle as liefdesbriewe, wat hul liefde in die pêrel se molekulêre struktuur geheimsindifiseer vir hul geliefdes om te ontsluit. Ek verwys na hulle as lewe vorms, maar in werklikheid is dit slegs inerte elemente van die minerale koninkryk wat tot die lewe gebring word met die bedoeling van 'n bewuste sein.
"Daar is baie groter pêrels as die een wat jy besit - sfere wat dieselfde eienskappe as hierdie klein pêrels besit - maar hulle is skaars en moeilik om te vind. Ons gebruik die groot sfere as genesende vate, wat genesende energie en gedagtes rig in die interne molekulêre struktuur van die sfeer om 'n persoon te help om die geheim te ontvou vir hul genesing. Moet dit nie lekker wees as ons hierdie voorwerpe na die aarde kan vervoer nie? sê sy met vreugde.
Hiermee spot sy skielik 'n handvol gras uit die stroom en sluk dit. Die fluweelagtige gras word 'n vinnige, voedsame snack. "Ons is nie-vleiseters, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit vrugte, groente, neute en onderwater grasse. Die grasse is baie soortgelyk aan jou kelps en ander seewiere - baie ryk aan essensiële vitamiene en minerale. Wil jy iemand probeer? '
"Nee, dankie," sê ek, nie in die geringste verlei deur die vooruitsigte van gras nie.
Terwyl sy die gras geniet, kom sy in haar sak en vind 'n sak. In die sak is daar 'n veel groter sfeer soortgelyk aan dié wat sy net beskryf het. Dit is 'n glasagtige sirkel van drie duim met 'n gedeelte van die wêreld wat afsny, baie soos ons papiergewigte. Binne die sfeer blyk 'n geheimsinnige oranje stof asem te haal. Dit swel en daal soos die klopritme van 'n eenvoudige organisme. Sy strek dit na my oor en vra my om te luister.
Terwyl ek my kop langs die bol se oppervlak plaas, druk 'n uitgespreek hartklop en pulse in my oor; dan verskuif dit verrassend, en die geluide van 'n sintetiseerderklavier maak 'n zippy melodie uit. Hoe boeiend - dit lyk of dit die tonale kwaliteit van enige geluid kan vang. Nou kom die geluid tot rus, en absolute stilte kom voor. In 'n gesplete sekonde is daar nog 'n verskuiwing - die geluid van die see swel en storm in my oor. Dit is so sterk, asof die see eintlik deur my oor steek. Ek trek terug 'n bietjie geskok - dit voel asof die see regs in my kop gly.
"Kyk of jy die see deur jou kan laat was - laat jouself toe om met sy energie heeltemal saam te smelt," moedig sy aan. Ek maak my oë toe, met my knieë teen my bors gestoot. Haar hande rus op my knieë en hou die pragtige bol teen die kop van my kop. Golf na die golf van energie kom oor my - dit is so sterk die water skyn skynbaar deur my liggaam, penetreer elke sel, maak die onsuiwerhede en negatiwiteit weg. Ek erken dat ek my hindernisse ineengestort het en my siel gebaar het. Ek voel so blootgestel. Op een of ander manier voel ek diep emosionele trauma's losmaak, ontrafeling; geheime wat lank begrawe is, nie eers vir Gary nie, begin breek. Ek voel lewendig - 'n interne helderheid versterk, uitbrei en uitbrei tot die punt van uitbarsting. Sjoe! Ek voel 'n vrylating - 'n hernuwing. Daar is 'n roer van die bodem van die dam wat plaasvind, gebeurtenisse van die verlede styg, maar die helderheid is steeds 'n bietjie abstrak.
Skielik voel ek 'n hand raak my kop. Hoe kan dit wees? Albei haar hande hou die sfeer voor my uit - ek is verbaas! Weereens, ek hoor haar stem saggies die binnekant van my kop masseer: "Jy ervaar my ander liggaam van bewustheid. Moenie bekommerd wees nie. Fokus op die energie wat die traumatiese gebeure van jou kinderdae wegwas. hulpeloosheid, die vrees wat jy gevoel het en steeds voel. Hierdie energie kan die seer en kwaad uitdink. Laat dit jou skoonmaak - laat jouself kwesbaar wees. Voel die liefde wat uit my hand uitstraal, vul jou liggaam. Voel dit vervang die angs Met rustigheid, voel die liefde van almal wat so diep van jou hou, laat hulle liefde jou vul en oorkom. " Ek sien Aurora, my ma en pa, my broers, gary en jesus wat almal hul liefde vir my uitstraal. Dit is wonderlik!
"Laat gaan! Laat gaan! Dit is nie in jou beste belang om vas te hou nie, hou vas aan hierdie gebeurtenisse. Hulle inhibeer jou vryheid en suiwer liguitdrukking - laat los, wees vry! Jy het nie meer hul storie nodig nie."
'N Pragtige blou emanates op en uit die sfeer, omring en giet in my siel. Dit is so blou, my vel straal blou helderblou uit. Haar liefde dring diep, strel die onverbiddelike, aanvaar die ondraaglike - ek is oorgeneem. My skaamte verloor sy krag, verdun in haar oorvloed. Ek maak my oë oop en trane stroom oor haar gesig, so liefde en deernis. Haar oë liggies oop, en 'n hartverwarmende glimlag versprei deur haar stralende skoonheid. My trane vloei onbeperk, onbeskaamd. Die ondraaglike het net 'n paar oomblikke om my skaduwees uitgekyk, maar nou weet ek sy vorm. Ek weet sy het die baie dieptes van my siel getik, onthulling van kinderwonde wat nooit heeltemal erken is nie, en die opening van emosies wat onbewustelik skadelike skaduwee in die hede gesit het. Ek, soos baie jong meisies, het die fiksasie van 'n vernederende tutor geword. Ek was destyds so verstom dat ek nog nie presies weet wat gebeur het toe ons alleen gelos is nie. Ek het soveel vrees, magteloosheid en vernedering ervaar dat ek die werklike ontmoetings geblokkeer het. Maar duidelik was ek op een of ander manier seksueel mishandel en het gesukkel om vry te raak van my inhibisies, skaamte en pyn.
Hierdie ervaring het my weer aan my trauma gekoppel - begin met die uitwissing van my persoonlike demone en die vrylating van die sullied gevoelens wat my besoedel het. Die liefde wat deur hierdie genadige wese oorgedra word, wat so 'n suiwer en gesonde seksualiteit uitstraal, het my die impuls gegee om te genees. Ek voel nou oop en gereed om die proses van genesing te ondervind. 'N Gevoel van dankbaarheid en intimiteit vul my, maar ek besef ek ken haar naam nie eens nie. Onmiddellik verlig die naam "Soul" my binneste skerm. Ons sluit in 'n oogskralende omhels - duik diep, diep deur die canyons van ons wesens. Die gevoelens ... onbeheerbaar ekstase; My gees danse, onverantwoordelik, soos 'n uitbarstende, ondeugende vonkelaar, wat 'n blik op die raaisel in die jubelende hand van 'n kind waai. Vir almal skyn dit die moeite werd. Ek voel so verfris, verheug - 'n volheid wat ek nie ervaar het sedert ek 'n kind was nie.
Ons staan ​​albei op. Ek wil nie verlaat nie - ek is so dankbaar. Sy steek haar hande op my gesig en soen my aan die voorkant van my voorkop en sê: "U sal sekerlik genees, oway, oway, sweet one."
Ek dryf af en lig weer in die ruimte.
Portale & Korridors: 'n Visionêre Gids tot Hyperspace
deur Monica Szu-Whitney & Gary Whitney.
Monica Szu-Whitney het in die middel tagtigerjare innerlike visioene ervaar en in die volgende jare as geestelike geneser en psigiese kunstenaar ontwikkel.
Gary Whitney Sedert die middel van die jare sewentig was hy betrokke by die bewussynsbeweging en het hy gewerk met verskeie persoonlike groei organisasies. Nou tree hy op as 'n persoonlike afrigter, leer kreatiwiteit, en bestuur sy eie grafiese en interieurontwerpfirma. Hierdie artikel is uitgetrek met toestemming van hul boek: Portale & Korridors: 'n Visionêre Gids tot Hyperspace, gepubliseer deur Kikker Bpk, dist. deur Noord-Atlantiese boeke http://www.northatlanticbooks.com. Die outeurs kan bereik word per e-pos by [EMAIL PROTECTED]
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Konfronteer Vergifnis