Long Range Desert Group - Daarbenewens - 2021
'N LRDG- en SAS-patrollie
Die LRDG het twee besondere rolle in die oorlog in Noord-Afrika gehad. Hulle moes agter vyandelike lyne kom en as verkenners optree en intelligensie versamel om terug te keer na die Britse militêre hoofkwartier. Om mee te begin, staan ​​die nuwe eenheid van Bagnold bekend as die Long Range Patrol Group.
Nadat generaal Wavell die ooreenkoms gekry het om so 'n eenheid te stig, kry Bagnold 150 Nieu-Seelandse vrywilligers, waarvan die meeste 'n boerdery-agtergrond gehad het. Bagnold het geglo dat hulle meer vaardig sou wees om voertuie in 'n moeilike omgewing te onderhou as daar meganiese probleme sou voorkom.
Die LRDG het drie hoofpatrollies van veertig man elk. Elke patrollie was toegerus met tien Lewis-masjiengewere, vier Boyes-tenkgewere, vliegtuigwapens, Bren-gewere en Thompson-ondermasjiengewere. Kommunikasie met die basis is gehandhaaf met die gebruik van draadlose stelle. Hul keuse van die voertuig was 'n Chevrolet 30-cwt vragmotor. Die eerste groep van hierdie voertuie is van die Egiptiese leër verkry of in Kaïro gekoop. Elke voertuigbevelvoerder mag sy voertuig verander soos hy goedgevind het. Die normale reikafstand vir die Chevrolet was 1.100 myl en dit kan drie weke kos en water lewer. In baie opsigte was dit die perfekte woestynvoertuig.
Op 13 September 1940 het die LRDG sy eerste basis in die Siwa Oasis opgerig. Om by hierdie basis uit te kom, moes die LRDG ongeveer 160 myl oor die Egiptiese sandsee ry. Slegs twee dae later het die LRDG sy eerste ervaring van geveg gehad toe 'n patrollie onder leiding van kaptein Mitford 'n Italiaanse petrolstorting en noodlandingsveld langs die Palificata aangeval het. 'N Ander patrollie onder leiding van kaptein Clayton wat na Frans oorgesteek is, het Tsjaad gehou en die Franse magte daar oorreed om by die Vrye Franse magte aan te sluit. Die twee patrollies het by Gilf Kebir vergader, waar hulle weer kon voorsien, en terug na Kaïro gereis. Teen die tyd dat hulle teruggekeer het, het albei patrollies ongeveer 4000 myl afgelê en het hulle baie bereik.
Die oorlogskantoor was opgewonde oor sulke sukses, en het ingestem dat die LRDG in grootte tot 300 man kon verdubbel. Die eenheid heet nou amptelik die Long Range Desert Group (van Long Range Patrol Group) en Bagnold is bevorder tot luitenant-kolonel. Vrywilligers was baie gewild vir sulke moeilike werk, maar Bagnold het die ekstra 150 mans gevind wat hy wou hê. Hulle kom van die Britse, Indiese en Rhodesiese leërs. Hul primêre teikens was oase wat deur vyande gehou is. Die aanvallers het vinnig ingegaan en net so vinnig verdwyn. Getuienis dui daarop dat die Italiaanse bevelvoerders in Noord-Afrika bekommerd was oor wat met hulle gebeur het en selfs Bagnold het erken dat "die Italiaanse leër maande lank gestaak is".
Die LRDG het na Tsjaad teruggekeer en die Italiaanse in die streek van die Murzuk-oase in kombinasie met die Vrye Franse daar gevoer. Hulle slaag ook daarin om Kufra, wat in 1941 die hoofkwartier vir die LRDG geword het, vas te vang. Bagnold het later geskryf dat die temperatuur gereeld 50 ° C oorskry het, wat volgens sy mans aanvaarbaar was omdat dit droë hitte was. Sy hoofstryd was dat hy nie goed kon eet tydens sandstorms wat 'n paar dae geduur het nie. Weens die omgewing se vyandigheid het min ander Geallieerde eenhede na die Kufra-streek gekom. In alle opsigte was die LRDG-bevelvoerders daar de facto volledige bevelvoerders van 'n gebied van die grootte van Noord-Europa.
In Julie 1941 kry die LRDG 'n nuwe bevelvoerder - Guy Prendergast. Bagnold, bevorder tot kolonel, keer terug na Kaïro.
Kyk die video: Long Range Desert Group. Part 1: Formation and Early Exploits. BATTLESTORM-LITE Documentary (Oktober 2021).