Posted on May 22, 2016 June 20, 2016 by Johan
Twee keer in ons fokusgedeelte word genoem dat mense verskillende goed deur geloof beleef het. Elke keer kom geloof grond toe en het dit gevolge. Ons kyk na hierdie twee keer onder die hoofde: (1) geloof, volharding en oorwinning en (2) Geloof besorg aan ‘n nie-Jood ‘n plek in God se plan.
Geloof, volharding en oorwinning
Die volk van God het 40 jaar in die woestyn rondgeswerf vanweë hulle ongeloof. Toe hulle die beloofde land wou binnegaan, was hulle eerste struikelblok die stad Jerigo. ‘n Nederlaag hier sou ‘n donker toekoms tot gevolg hê. Daar sou geen rus in die res van die land vir hulle wees nie.
Jerigo, die sleutel van Kanaän, was ‘n sterk stad wat nouliks deur geweld ingeneem kon word. Die Israeliete was op daardie tydstip ook allermins ‘n goed ge-oliede oorlogsmasjien.
Die Here het sy opdrag aan Josua gegee: Julle moet om die stad loop; al die manne onder wapen moet een maal om die stad gaan, en dit moet julle ses dae lank doen. Sewe priesters moet elkeen ‘n ramshoring voor die ark uit dra. Die sewende dag moet julle sewe maal om die stad loop. Dan moet die priesters die ramshorings blaas, en sodra die ramshorings blaas en julle dit hoor, moet al die manskappe die aanvalskreet hard uitskreeu. Die muur van die stad sal dan inmekaar stort en die manskappe kan oorklim, elkeen reguit vorentoe” (Jos 6:3 – 5). Ons teks lui: Omdat die Israeliete geglo het, het die mure van Jerigo geval nadat hulle sewe dae daaromheen getrek het (Heb 11:30). Dat die volk geglo het, word as rede aangevoer waarom Jerigo se mure geval het. Letterlik staan daar: Deur die geloof … Die werklikheid is dat geloof nie ‘n mens se prestasie is nie, maar ‘n gawe wat God in sy genade vir jou gee (Ef 2:8). Vroeër in hierdie hoofstuk oor die geloof hoor ons: As ‘n mens nie glo nie, is dit onmoontlik om te doen wat God wil. Wie tot God nader, moet glo dat Hy bestaan en dat Hy dié wat Hom soek, beloon (Heb 11:6).
Josua het die Here se belofte dat Hy die stad se koning en soldate in sy mag sou gee (Jos 6:2) geglo en aan die volk oorgedra. Hy en die volk moes die vertroue hê dat die Here God woord sou hou en wel die stad voor hulle sou laat val.
Josua en die volk se geloofsvertroue het nie onmiddellik positiewe resultate vir hulle ingehou nie. Hulle moes eers wag en in daardie wagtyd ook tot aksie oorgaan. Hulle moes ses dae lank elke dag een keer om Jerigo trek. Hulle moes dit doen in ‘n prosessie wat die Here voorgeskryf het: al die manne onder wapen; sewe priesters, elk met ‘n ramshoring.
Die manskappe onder wapen moes niks doen nie (Jos 6:10). Die priesters moes op die ramshorings blaas terwyl die volk rondom die stad trek. Die kla-geluid van die ramshorings was ‘n roep tot God, die Almagtige. Die klaagtoon is ses dae lank gehoor. Geen swaard het uit die skede gekom nie, geen stem is gehoor nie. Dit het gelyk asof dit op niks sou uitloop nie.
Tog het die volk die woord van Josua geglo. Hulle het ses dae lank eenmaal per dag om die stad geloop en op die sewende dag het hulle hulle moeg geloop – sewe maal rondom Jerigo. Hulle het dit volgens God se opdrag gedoen. Die hele veldtog was ‘n indrukwekkende bewys van geloof in God se woord en belofte en van geduld en volharding.
God het in sy Woord laat opteken: Na die sewende maal het die priesters die ramshorings geblaas. Josua het vir die manskappe gesê: “Skreeu! Die Here gee die stad aan julle oor! … Toe skreeu die manskappe en die ramshorings blaas. Net toe die manskappe die ramshorings hoor, het hulle die aanvalskreet hard uitgeskreeu. Toe stort die mure inmekaar en die manskappe gaan oor, die stad in. Hulle het die stad ingeneem (Jos 6:16, 20). Jerigo, die eerste stad in die beloofde land, is nie ingeneem deur die krag van mense en wapens nie, maar soos die profeet later die Here se belofte sou gee: deur die Gees van die Here. Ons lees hier van geloof, volharding en oorwinning.
Hoe lyk my en jou geloof? Hoe sterk is my en jou vertroue? Is jy bereid om te doen wat die Here jou beveel om te doen, al maak dit nie vir jou sin nie? Is jy gewillig om te volhard in vertroue totdat die Here sy belofte – op sy tyd daarvoor – nakom?
Geloof besorg aan ‘n nie-Jood ‘n plek in God se plan
In Jerigo was ‘n spesifieke persoon waarvan die skrywer sê: Omdat Ragab, die prostituut, geglo het, het sy die verkenners vriendelik ontvang en het sy nie omgekom saam met dié wat aan God ongehoorsaam was nie (Heb 11:31). Sy was ‘n nie-Jood. Daarom is haar naam ‘n groot verrassing as twaalfde en laaste in die ry geloofshelde wat as spesifieke voorbeelde in Heb 11 genoem word. Daarbenewens was sy ‘n prostituut – iemand met wie die heilige volk van die heilige God hulle sekerlik nie sou wou identifiseer nie.
Of is juis hierdie stelling ‘n fout? Tydens sy aardse bediening is Jesus se dissipels by verskillende geleenthede verwyt dat hulle Meester saam met tollenaars en sondaars eet (Matt 9:10, 11). Jesus het geweet van hierdie beskuldiging (Matt 11:19). Hy het by geleentheid gesê: Dit verseker Ek julle: Tollenaars en prostitute gaan eerder as julle in die koninkryk van God in (Matt 21:31). Hy het hulle daarop gewys dat tollenaars en prostitute die boodskap van Johannes geglo het (Matt 21:32).
Die skrywer van die Hebreërbrief sê dat Ragab een van hierdie prostitute is wat geglo het. Die grootste verrassing vind ons egter in Jesus se geslagsregister. Ragab se naam kom ook daarin voor (Matt 1:5)!
Ons vind haar naam ‘n derde keer in die Nuwe Testament – in die brief van Jakobus: Is Ragab die prostituut nie ook vrygespreek op grond van wat sy gedoen het toe sy die verkenners weggesteek en hulle met ‘n ander pad laat ontkom het nie (Jak 2:25)? Dit is duidelik dat Ragab se geloof haar tot die daad laat oorgaan het. Sy het haar losgemaak van die ongehoorsames in die stad Jerigo. Sy het die Israelitiese spioene ontvang en in haar huis versteek – al was dit vir haar lewensgevaarlik.
Daardeur het sy ‘n geloofsdaad voltrek (vgl Jos 6:17vv). Haar geloof het in die werklikheid grond gevat. Voordat sy hulle vrygelaat het, het sy haar geloof in die Here teenoor hulle bely en hulle versoek om haar en haar mense se lewens te spaar (Jos 2:11, 12).
Ragab se geloofsdaad het tot gevolg gehad dat sy en haar mense nie saam met die ongehoorsames van Jerigo omgekom het nie. Haar geloof het haar ingrypend verander: die vrou wat eens ‘n prostituut was, is volledig opgeneem in die volk van God wat Hy vir Hom afgesonder het. ‘n Prostituut wat tot geloof gekom het ‘n voormoeder van die Messias na sy mensheid (Matt 1:5)! Geloof van die nie-Jood, Ragab, het aan haar ‘n plek in God se plan besorg.
Ook in Ragab se lewe kon die Hebreërs die krag van ware geloof in aksie sien. Dit dien vir hulle en vir ons as ‘n aansporing om vas te staan teen die verslapping en afvalligheid wat ons oral sien. Dit is ‘n aansporing om vas te bly staan in die geloof.
Vra die Here net geloof van ons, of verwag Hy meer? Is my belydenis van geloof die heel laaste ding wat die Here God van my vra? Dit lyk asof baie gelowiges – baie lidmate van die kerk – so dink.
God se volk het beleef hoedat die Here die onneembare Jerigo se mure voor hulle laat verkrummel. Ragab het ervaar dat haar en die mense by haar se lewens gespaar is toe God se oordeel Jerigo tref. Ons sien haar naam selfs in die geslagsregister van Jesus Christus.
Geloof wat grond toe kom, wat vlees en bloed word, het regtig gevolge.
Die preek is in .pdf format ook beskikbaar. Kliek op die naam wat volg (2016 05 22) Geloof kom grond toe en het gevolge Heb 11 v30tot31
CategoriesGeloofsvertroue, Hebreërs, Leefwyse as Christen, Preke
Previous PostPrevious (2016 05 22 1e) Die Here laat sy kinders rekenskap doen Matt 25:14 tot 30
Next PostNext (2016 05 29 1e) Veel vermag en veel gely deur die geloof Heb 11:32 tot 38