Om tot bundeling te kom was egter net ŉ droom tot my mentor, professor Ian Raper, en ŉ paar digtersvriende my aangemoedig het om aan ŉ uitgewer voor te lê. Daar fladder egter nog baie halfgeskrewe gedigte en optekeninge vir gedigte tussen my beter breinhelfte, die “baie” los papiere en my rekenaar rond. Hy was wél uitgelewer aan die Empaaiermasjien, maar hy het ook onophoudelik daaroor en daarteen geskryf. Sy worsteling met sy koloniale identiteit het baie stof tot nadenke gelaat vir mense wat ná hom sou kom. Laat ek weer sê: dié bundel, sou hy afgerond word, gaan na mening I.L. de Villiers se beeld as digter heelwat sterker maak. Vat al die elemente van Citrusdal kernagtig en tog treffend saam. dra die verbondenheid van dié Citrusdal-boorling onomwonde oor in die uitgesproke wens. En dan het ek nog nie eens webwerwe soos LitNet, Woes, Roekeloos, Huis vir Afrikaanse poësie, Komsat digitaal, en Verskrit genoem nie – virtuele ruimtes waarin na hartelus gepubliseer en soms ook kennersterugvoer verkry kan word. ’n Verskynsel wat verbaas in hierdie verband, is die webtuiste Versindaba, wat sowat 9 maande gelede geloods is deur die einste Louis Esterhuizen en Marlise Joubert.