DIE GESKIEDENIS VAN DIE ONTSTAAN ​​VAN DIE RAS BULLMASTIFF - OPLEIDING - 2020
Die geskiedenis van die Bullmastiff
Die tradisionele weergawe van die oorsprong van die ras Bullmastiff.
Daar word geglo dat ras bullmastiff - Dit is een van die betreklik jong rasse, wat aan die einde van die 19de eeu geteister is deur bosbouers in Engeland vir beskerming teen stropers. Die wette van Engeland, tradisioneel baie streng (indien nie wreed nie) aan stropers, het vir byna enige misdryf die doodstraf opgelê.
En daarom het die poacher in geen geval oorgegee aan die rangers nie, selfs in die mees hopelose situasies, wat terugstoot en weerstaan ​​teen die laaste. Die gereelde dood van bosbouers en veldwagters het veroorsaak dat die bulmastiff se broeisel in die stryd teen stropers help. Honde van hierdie prod is kragtig en vreesloos, soos mastiffs, en taiga is vinnig en koppig soos buldogters (nou die sogenaamde Ou Engelse Bulldogs, wat heel anders as moderne buldogters is).
Hierdie twee rasse het die "uitkoms" geword vir die teling van die bulmastiff. Die bosbouers het 'n hond nodig gehad wat nie 'n ophef sou maak wanneer hy die aansteller nader nie en op bevel sou hom hom gewelddadig en vreesloos aanval. Die uitslag was 'n hond, sterk en vinnig, maar die gevegskwaliteite van die oorspronklike rasse is baie kwaai. Dit is, nou moet stropers van die honde se fangens gered word.
Daarom het die Bullmastiffs die bite en skeur van die vyand begin speen. Dit was net nodig om te tuimel en druk die stroper op die grond met die liggaamsgewig van die hond. En so gespeen dat die moderne bullemaste genoeg tyd het om op te lei sodat hulle nie sal huiwer om hul tande te gebruik nie. En al het hulle dit tot 'n einde gemaak, dan is die vyand - pasop!
Met 'n afname in die aantal stropers, het bullemaste begin gebruik as waghonde, soms polisiehonde. Hierdie tradisionele weergawe, hoewel dit die reg het om in baie opsigte te bestaan ​​en waar is, is volgens ons nog steeds 'n bietjie toevoeging.
Kom ons gaan terug na die eienskappe wat ideaal van die afgeleide bullmastiff verwag sal word. Hy moes sy meester betroubaar beskerm (dit beteken dat hy sterk, vies en vreesloos is) en vind, soek die stropdier (dit beteken, het goeie sin, wees sterk, taai in agtervolging en onstuimige).
Dit beteken dat die funksionele spesialisering van bullmastiffs bestaan ​​uit dienste wat in die tyd van DOSAAF "Protective Guard Service (ZKS) en Ondersoekdiens" (RS) genoem is. Daarom was niks van die oogpunt van funksionele spesialisering van die Bullmastiff noodsaaklik nie. Dieselfde take is suksesvol uitgevoer en uitgevoer deur Duitse herderhonde, rottweilers, Dobermans, en baie ander diensrasse, binnelandse en buitelandse.
'N Ongewone en baie interessante was presies die benadering tot die oplossing van die probleem, veral die benadering tot die bepaling van die rasse, waarvan die basters die beste by die gespesifiseerde vereistes kon voldoen.
Gee aandag aan die kwaliteit van die oorspronklike gesteentes. Wat weet ons van hulle? Beide die mastiff en die bulldog was reeds onafhanklike en goed gevormde rasse. Beide die ras en die ander behoort aan die groep rasse, wat gebruik was om Bulen - of Berenbeitzer (Byko - of Medvedavy) te noem. Dit is die karakter en begeerte om in beide rasse te veg, is baie goed ontwikkel.
Maar helaas, vir een of ander rede, was die een of die ander nie voldoende geskik vir die behoeftes van die rangers nie. Die mastiff is massief, maar nie baie vinnig nie. Die bulldog is hard, kwaad, en vinnig, maar ietwat maklik om 'n volwasse en sterk man sonder probleme te vul. Dit is noodsaaklik om te dink dat die aanvanklike "materiaal" (verteenwoordigers van beide buldogters en mastiffe) by die veldwagters in voldoende hoeveelheid was, want die aktiwiteit om die Bullmastiff-ras te teel was in geen geval 'n staatsprogram van Groot-Brittanje nie.
Dit is opvallend dat die idee om 'n hibriedbulldog en mastiff te teling, 'n groot aantal bosbouers en veldwagters in verskillende dele van die land optel, of die geteelde honde het hulle so lief gehad dat die nuus oor sulke honde amper onmiddellik versprei het. Daar is immers niemand wat as die enigste skepper van die Bullmastiff beskou kan word nie, soos Ludwig Dobermann - die skepper van die Doberman, die kaptein Gordon - die skepper (volgens sommige weergawes - die hersteller) van die Gordon-setter, ens.
Dit wil sê, vir die voorkoms van 'n kudde van dieselfde tipe honde, is daar 'n paar aanvanklike voorwaardes nodig: eerstens, 'n groot aantal entoesiaste wat lankal in broeiprodukte betrokke was; tweedens, 'n voldoende (groot) hoeveelheid "bronmateriaal" (verteenwoordigers van mastiff en bulldog rasse); Ten derde, die onuitputtelijke, baie lang relevansie van sulke aktiwiteite vir 'n aansienlike aantal verbruikers; Vierde, die ekonomiese haalbaarheid van hierdie werk.
Die Britte is baie trots op die Bullmastiff-ras en noem dit die "pure British breed", wat beteken "werklik Engelse ras", aangesien dit geteel is met die deelname van twee Engelse rasse - die Engelse mastiff en die Engelse bulldog.
Die merkwaardige eienskappe van die bulmastiff het aanvanklik weens die suiwer gebruiksbehoeftes van hul alledaagse gebruik, en die honde, ten minste in iets wat nie aan die behoeftes voldoen het nie, dadelik met 'n ysterhand verwerp.
Hierdie benadering is ook universeel, onafhanklik van die ras, era, geografiese ligging, ens. Kom ons herinner byvoorbeeld die Kaukasiese en Asiatiese wolfhonde en die metodes van hul keuse en teling, die bulterriere, Russiese honde, ensovoorts.
Kan ons regtig aanvaar dat die Bullmastiff-ras aan die einde van die 19de eeu geteel is (soos die meeste naslaanboeke skryf)? Ida en nee. Ja - want dit was gedurende hierdie tydperk dat die eerste bullmastiffs opgeneem is - deelnemers aan vertonings en uitstallings, die eerste stambome is op hulle ingestel, en klubs van amateur en telers van bulle is gestig.
Nee - omdat die basters van die twee oorspronklike rasse al baie lank bekend was en daar na verwys word in baie en baie verskillende bronne. Maar die doelgerigte teling van honde van hierdie ras begin presies vanaf die einde van die 19de eeu - toe daar eintlik 'n dringende behoefte aan hulle was. Snaaks, maar in sommige van die eerste stamboom van die Engelse mastiffs is bulle! En in die eerste stamboom van bullmastiffs kan jy selfs die bloedhonde vind. Slegs die buldogters word nie na verwys as die gevolg van die kruising van verskillende rasse nie.
Hieruit kan ons aflei dat geskikte honde in die eerste plek gesmeek het, of eerder uitsluitlik op hul werkkwaliteite! En niemand het veral omgee vir die suiwerheid van die bloedlyne nie!
Baie honde wat in die stamboomstamme (en selfs mastiffs) aangetref word, ken nie die produsente nie. Hulle is dalk êrens op die pad gevind en verkoop deur iemand wat onbekend is. Vergelyk dit met die feit dat sommige Kaukasiese of Asiatiese wolfhonde ook geen aanduidings van voorouers het nie, byvoorbeeld in die vierde generasie.
Kyk na die video: EL PERRO BULLDOG INGLES o ENGLISH BULLDOG - Historia, caracteristicas, cuidados y salud. (September 2020).