Groot Sfinx en Groot Piramide van Giza (kunstenaarsindruk) - Geskiedenis Podcasts - 2021
Groot Sfinx en Grote Piramide van Giza, ook bekend als Piramide van Khufu en Piramide van Cheops, Giza - Stockfoto
Groot Sfinx van Giza
Die Groot Sfinx van Giza, algemeen na verwys as die Sfinx van Giza of net die Sfinx, is 'n kalksteenbeeld van 'n liggende sfinx, 'n mitiese dier.  Dit staan ​​direk van wes na oos en staan ​​op die Giza -plateau op die westelike oewer van die Nyl in Giza, Egipte. Dit lyk asof die gesig van die Sfinx die farao Khafre verteenwoordig. 
Die oorspronklike vorm van die Sfinx, gesny van die grond, is herstel met lae kalksteenblokke.  Dit is 73 m lank van poot tot stert, 20 m (66 voet) hoog van die basis tot bo -op die kop en 19 m (62 voet) breed by die agterste haakplekke.  Dit is die oudste bekende monumentale beeldhouwerk in Egipte en een van die mees herkenbare standbeelde ter wêreld. Die argeologiese bewyse dui daarop dat dit geskep is deur antieke Egiptenare van die Ou Koningskap tydens die bewind van Khafre (ongeveer 2558–2532 v.C.).   
Het Egiptenare werklik die Sfinx gebou?
Nadat hy die leisels van Frankryk in beslag geneem het en deur Italië ingestorm het, het Napoleon sy visier op 'n nuwe kontinent: Afrika. Franse troepe het die oewers van Alexandrië binnegeval en in die somer van 1798 na Kaïro gegaan. Maar intense hitte en onwelkome inwoners sorg nie vir 'n aangename verblyf nie. Soldate was rusteloos om terug te keer huis toe en het gekla oor aanhoudende verveling. Om die tyd deur te bring, het sommige die nabygeleë piramides by Giza afgeskaal. Vanuit hierdie uitkykpunt sou hulle 'n voëlvlug gehad het oor die kop van die Groot Sfinx, wat op daardie tydstip tot in sy nek begrawe was in sand.
Dieselfde lustelose Franse soldate dra die skuld vir die vermiste neus van die Sfinx. Sommige vindingryke historici het hulle voorgestel dat die mans die bleek kalksteengesig as 'n te groot doelwit vir artilleriebeoefening beskou. Maar sketse deur die kunstenaar en argitek Frederick Lewis Norden uit 1737 - meer as 50 jaar voor Napoleon se aankoms - toon die Sfinx sonder neus, wat die Franse soldate vryspreek [bron: Sweeney]. Verder het die neus waarskynlik al 'n handjievol eeue vermis [bron: Dwyer].
Die verdwyning van die Sfinx se neus is slegs een van die vele raaisels rondom die massiewe standbeeld. Die spookagtige klipkop het met die tradisionele geklee nemes hooftooisel van die farao's styg 20 voet bo die grond. Dit rus bo -op die liggaam en stampe van 'n leeu wie se ledemate strek langs die 57 voet naby die ingang van die Giza Necropolis. Die nekropolis, bestaande uit die Groot Sfinx, Groot Piramides en klein begraafkamers en tempels, is gebou deur farao's Khufu, Khafre en Menkaure uit die Ou Koninkryk se Vierde Dinastie (2560 tot 2450 v.C.).
Ironies genoeg is die identiteit van die somber, verslete gesig een van die aspekte van die Groot Sfinx wat die minste gedebatteer is. Die hoofstroom Egiptoloë is dit eens dat dit aan die farao behoort Khafre (ook bekend as Chephren). Meer as 4500 jaar gelede in 'n spits toestand, het die Groot Sfinx, geverf en versier met die lang, gevlegte baard wat kenmerkend is van die goddelikhede en die oorledene, baie fisiese ooreenkoms met Khafre. Die standbeeld is ook opgebou uit dieselfde grond as die begraafpiramide van Khafre en pas byna perfek daarby [bron: National Geographic].
Maar die raaisel van die Groot Sfinx van Giza is nog lank nie opgelos nie - ten minste volgens sommige. Sedert die moderne opgrawing deur Emile Baraize in 1926, blyk dit dat die monument van Khafre meer vrae laat ontstaan ​​het as wat dit beantwoord het.
Geheimenisse van die Groot Sfinx
Tussen die pote van die Sfinx staan ​​die Droom Stela van koning Thutmose IV, heerser uit die nuwe koninkryk van 1400 tot 1390 v.C. Die tablet vertel die verhaal van die jong Thutmose, wat eendag in die skaduwee van die Groot Sfinx aan die slaap geraak het. In 'n droom verskyn die Sfinx aan Thutmose as die songod, Horus, en vra om beskerming teen die indringende sand. In ruil daarvoor beloof die Sfinx Thutmose die Egiptiese kroon. Albei het hul winskopies opgehou, en die toekomstige farao het een van die eerste ou restaurasies van die Groot Sfinx voltooi.
Mettertyd het die wind en sand van die Giza -plato die Sfinx mishandel en sy kolossale gesig tot 'n angswekkende, buitenaardse gesig verander. Trouens, die Arabiese naam vir die Sfinx is Abu-Hol, of Vader van Terreur.
Hierdie mistieke aard van die Groot Sfinx het bykans teorieë gelok oor die vraag of die wese 'n meer bonatuurlike oorsprong het - insluitend 'n moontlike skakel met die Lost City of Atlantis. Die verband tussen Egipte en Atlantis bestaan ​​sedert Plato die eerste keer oor die utopiese beskawing geskryf het. Rond die begin van die 20ste eeu het die Amerikaanse sielkundige Edgar Allan Cayce gesê dat hy 'n visie gehad het oor 'n kamer onder die Sfinx wat die geheim van die verblyfplek van Atlantis bevat. Cayce, wat in 1945 oorlede is, beweer dat hierdie kamer in 1998 ontdek sou word [bron: Jehl].
Niemand het die Atlantis -kamer gevind nie, maar geoloë en amateurhistorici het die idee nie laat vaar deur die algemeen aanvaarde ouderdom van die Sfinx uit te daag nie. In 1996 beweer 'n paar omstrede Egiptoloë dat reën, nie net wind en sand nie, aansienlike erosie van die Sfinx -geoloë veroorsaak het. Aangesien die vogtige prehistoriese klimaat van die streek na die huidige droë toestande ongeveer 4 000 v.C. verskuif het, sou reënskade daarop dui dat die Sfinx lank voor Khafre se tyd gebou is.
Die uiteenlopende styl van die Groot Sfinx in vergelyking met omliggende strukture en die onevenredige grootteverhouding van die kop tot die liggaam het navorsers ook laat twyfel oor die ouderdom van die oorblyfsel [bron: Daily Mail]. As hulle teorieë korrek is, het 'n hoogs gevorderde samelewing die Egiptenare voorafgegaan en spoorloos uit die geskiedenis verdwyn.
Zahi Hawass, sekretaris -generaal van die Egiptiese Raad vir Oudhede, beskou sulke aannames as sensasionele onsin. Geen ander artefakte uit die Giza -nekropolis voor die ou Egipte nie, en seismiese metings onthul nie verborge holtes onder die Sfinx nie. Vir Hawass en ander argeoloë is die enigste raaisel van die Sfinx wat onopgelos is, hoe om dit te beskerm teen die letterlike sand van tyd.
In die Griekse mitologie het die gevleuelde vroulike sfinks van Boeotiaanse Thebe aan verbygangers 'n raaisel van die Muses voorgelê wat met 'n verkeerde antwoord sou eindig: Watter enkele skepsel is viervoetig, tweevoetig en dan drievoetig?
Oedipus het die sfinks korrek geantwoord: man. Mense kruip eers op alle vier, leer om op twee voete te loop en loop dan op ouderdom met kieries ('n derde been). Die korrekte antwoord het veroorsaak dat die dreigende sfinks haarself doodgemaak het.
Die presiese datum waarop die Sfinx en die skepper daarvan gebou is, sowel as die doel daarvan, bestaan ​​baie omstredenheid. Die raaisel rondom die totstandkoming daarvan het al eeue lank talle navorsers en egiptoloë verbaas, en baie teorieë word deur baie geleerdes bepleit. Daar word egter algemeen geglo dat dit deur die inboorlinge van Egipte uit die Ou Koninkryk gebou is tydens die bewind van die farao Khafra (2558–2532 vC). Maar weer, geologiese en argeologiese navorsing dui daarop dat die Sfinx baie ouer was.
Afmetings van die Sfinx
Groot Sfinx van Giza. Giza -plato Egipte
Die oorspronklike vorm van die Sfinx, afgesny van die rots, is oor die millenniums herstel met lae kalksteenblokke. Dit is 73 m lank van poot tot stert, 20,21 m hoog van die basis tot bo -op die kop en 19,6 meter breed by die agterste haakplekke. Dit is die oudste monumentale beeldhouwerk, en dit word algemeen geglo dat dit deur die ou Egiptenare van die Ou Koninkryk gebou is tydens die bewind van die farao Khafra (2558 en 2525 vC).
Ongeskrewe raaisel: waarom die groot sfinx afwesig is uit die ou rekords van Egipte
'N Beeld van die Sfinx omstreeks 1878 waar die standbeeld gedeeltelik opgegrawe is. Beeldkrediet: Wikimedia Commons / Public Domain.
Die Groot Sfinx van Giza is miskien die enigste antieke monument op die oppervlak van die planeet wat die piramides kan oortref. Dit is die oudste monumentale beeldhouwerk in Egipte en is gehul in geheimsinnigheid. Die reusagtige standbeeld van kalksteen beeld 'n mitiese wese uit wat met die liggaam van 'n leeu gesny is en wat vermoedelik die kop van 'n mens is. Van die westelike na die oostelike kant bewaak die Groot Sfinx die piramides van Giza sedert antieke tye.
73 m (240 voet) lank van poot tot stert, 20 m (66 voet) hoog van die basis tot bo -op die kop en 19 m (62 voet) breed by die agterste hakke, die Groot Sfinx van Giza is 'n standbeeld anders as enige ander. Alles wat ons daarvan weet, is argeologiese raaiskote die Groot Sfinx is heeltemal afwesig in die historiese verslag van antieke Egipte.
Daar is nie 'n enkele ou dokument, hiëroglief of teks nie, wat verwys na die ou standbeeld wat na bewering ongeveer 4500 jaar gelede gesny is tydens die vierde dinastie van koning Khafre, die man wat na bewering die tweede grootste piramide in Giza.
Die Groot Sfinx word beskou as een van die grootste en oudste standbeelde op aarde, ondanks die feit dat baie van die oorsprong daarvan in geheimsinnigheid gehul is. Ons weet nie vir wie dit gebou is nie, wat die doel daarvan was, wanneer dit presies gebou is nie, en ons weet ook nie wat dit in die verre verlede genoem is nie.
Alhoewel baie egiptoloë die Sfinx toeskryf aan die skepping van Farao Khafre, is dit onmoontlik om te bevestig, aangesien daar geen rekords is wat die Sfinx en Khafre noem nie. Met Futthermor4e is dit onmoontlik om die presiese naam te identifiseer wat die skeppers dit gegee het toe dit voltooi was.
Die Groot Sfinx verskyn nie in 'n bekende geskrif van die Ou Koninkryk nie en daar is nêrens gravures wat die konstruksie of die hoofdoel daarvan verklaar nie. Alles wat ons van die Sfinx weet, kom uit 'n tyd toe die standbeeld reeds oud was tot die ou Egiptenare. Ons weet byvoorbeeld dat die Sfinx tydens die Nuwe Koninkryk as die songod aanbid is Hor-em-akhet.
Ondanks die feit dat dit een van die belangrikste standbeelde in die geskiedenis van die ou Egipte was, is die geskiedenis van die Groot Sfinx in 'n volledige raaisel gehul, en niemand kon die afwesigheid van die antieke standbeelde uit die historiese verslae van Egipte verduidelik nie.
Hier is 'n seldsame antieke foto van die Groot Sfinx voor herstelwerk. Vooraanzicht van die monument. Beeldkrediet: Wikimedia Commons / Publieke domein.
Die naam wat ons vandag gebruik om na die Sfinx te verwys, is in die klassieke oudheid aan die standbeeld gegee, etlike duisende jare nadat die standbeeld aanvanklik gesny is. Die oorspronklike naam verskyn nêrens in die geskiedenis van Egipte nie, en daar is geen geskrewe verslae wat die ou standbeeld voor die 18de dinastie van Egipte noem nie.
Gedurende hierdie tyd, toe Farao Thutmose IV die Sfinx wat onder die sand begrawe was, opgegrawe het, was die Sfinks reeds oud en het dit agteruitgegaan. Die standbeeld is so oud dat die eerste herstel daarvan meer as 3 500 jaar gelede plaasgevind het.
Met ander woorde, toe gewilde Farao's soos Ramses die Grote of Tutankhamun oor die land van die farao's regeer het, was die Groot Sfinx 'n ou standbeeld wat in geheimsinnigheid gehul was. Opgrawings rondom die Sfinx kan teruggevoer word na 'n tydperk rondom 1400 vC toe Thutmose IV dit reggekry het om die standbeeld na 'n groot inspanning uit te grawe.
o om die ou standbeeld te eer, het hy 'n kalksteenstele gemaak en dit tussen die pootjies voor die Sfinx geplaas. Hierdie stele staan ​​bekend as die Dream Stele.
Bogenoemde is 'n bewys dat die Sfinx duisende jare begrawe is en dat dit telkens opgegrawe en begrawe is. Dit dui ook daarop dat die Sfinx uiters oud is. Die feit dat sommige van die eerste herstelwerk ongeveer 3 500 jaar gelede plaasgevind het, dui daarop dat die Sfinx toe al agteruitgegaan het. Gegewe die gebrek aan rekords, is dit egter onmoontlik om te weet hoe oud die standbeeld werklik is.
Egipteoloë glo egter dat die Sfinx in opdrag van Khafre was, ondanks genoegsame bewyse wat anders wys. In 1949 het die egyptoloog Selim Hasan die Sfinx en sy omgewing opgegrawe en sy ontdekkings is opgeteken in sy boek " The Sphinx: Its history in the light of recent gravures. "
In sy werk verduidelik Hassan die probleem om die Sfinx te dateer en terug te spoor na 'n spesifieke farao in die ou Egiptiese geskiedenis:
Met inagneming van alles, blyk dit dat ons die eer moet gee om hierdie, die wêreld se wonderlikste standbeeld, op te rig aan Khafre, maar altyd met hierdie voorbehoud: dat daar nie een kontemporêre inskripsie is wat die Sfinx met Khafre verbind nie As dit klink, moet ons die getuienis as omstandig beskou, totdat 'n gelukkige draai van die graaf van die graaf aan die wêreld 'n definitiewe verwysing na die oprigting van die Sfinx sal openbaar.
Groot Sfinx in die 1870's. Beeldkrediet: Wikimedia Commons.
Ondanks die algemene egiptoloë wat beweer dat die Sfinx nie ouer is as die vierde dinastie van Egipte nie, het opgrawings in en rondom die Sfinx in die verlede teenstrydige gegewens onthul. Sommige van die eerste egyptoloë wat die Sfinx bestudeer het, het by baie geleenthede tot die gevolgtrekking gekom dat die Sfinx waarskynlik die vierde dinastie van Khafre was.
Egiptoloog sir Flinders Petrie het in 1883 geskryf oor die ouderdom van die nabygeleë tempels en die Sfinx: Die datum van die Graniet Tempel [Valley Temple] is so positief beweer dat dit vroeër was as die vierde dinastie, dat dit dit lyk onbesonne om die punt te betwis. "
Die Franse Egiptoloog Gaston Maspero, die tweede direkteur van die Egiptiese Museum in Kaïro, het die Sfinx in 1886 bestudeer en tot die gevolgtrekking gekom dat sedert die Dream Stela die kartouche van Khafre in reël 13 gewys het, dit Khafre was wat die Sfinx opgegrawe het en dat die standbeeld dus moet voor Khafre en sy voorgangers en moontlik die hele regering van die Vierde Dinastie.
Met ander woorde, Maspero het geglo dat die Sfinx baie ouer was as die vierde dinastie van Khafre, Khufu en Sneferu.
Maar Maspero en Petrie was nie alleen in hul oortuiging dat die Sfinx baie ouer was as die Vierde Dinastie nie. Die Engelse argeoloog en Egiptoloog E.A. Wallis Budge het erken dat die Sfinx die regering van Khafre voor die tyd was. Wallis Budge het in sy boek uit 1914 geskryf Die gode van die Egiptenare (1914):
Hierdie wonderlike voorwerp [die Groot Sfinx] het bestaan ​​in die dae van Khafre, of Khephren, en dit is waarskynlik baie ouer as sy bewind en dateer uit die einde van die argaïese tydperk, rondom 2686 v.C. "
Maspero het geglo dat die Sfinx so oud was dat dit heel moontlik die oudste monument in Egipte kon wees.
Die Groot Sfinx van Giza, bewaarder van die piramides en een van die oudste beelde op aarde, is heeltemal afwesig in die historiese rekord van Egipte. Maar hoekom?
Dit was egter moontlik die Egiptoloog Miroslav Verner wat die Sfinx en die betekenis daarvan die beste beskryf het:
Die Groot Sfinx van Giza is meer as bloot 'n simbool van antieke en moderne Egipte. Dit is die verpersoonliking van die oudheid en die raaisel self. Deur die eeue heen het dit die verbeelding van digters en wetenskaplikes, avonturiers en reisigers laat opvlam. Alhoewel dit gereeld gemeet, beskryf, ondersoek is met behulp van die nuutste wetenskaplike tegniese middele en op spesiale wetenskaplike konferensies bespreek is, bly fundamentele vrae onbeantwoord: Wie het dit gebou, wanneer en waarom? (234).
Die Groot Sfinx van Giza is en bly een van die ongelooflikste ou standbeelde op aarde en die volledige afwesigheid daarvan uit die antieke Egipte se historiese rekord is miskien 'n belangrike teken wat daarop dui dat die antieke statuut ontstaan ​​het in 'n tyd toe selfs die piramides van Giza is nie eers gebou nie. Miskien, soos Maspero voorgestel het, was die groot Sfinx voor die hele Egiptiese beskawing.
van die grootste voorstede volgens bevolking die wêreld se tweede grootste voorstad in 2006, verbind met Incheon, Suid -Korea en Quezon City, Filippyne, net die tweede na Yokohama, Japan. Giza is die bekendste as die ligging van die Giza -plato: die plek van sommige van die meeste indrukwekkend oud monumente ter wêreld, insluitend 'n kompleks van antieke Egiptiese koninklike lykhuis en heilige strukture, waaronder die Groot Sfinx, die Groot Piramide van Giza en 'n aantal ander groot piramides en tempels. Giza was nog altyd 'n fokuspunt in die geskiedenis van Egipte vanweë die ligging ten opsigte van Memphis, die ou hoofstad. Die Groot Piramide van Giza is op 'n tyd aangevoer (1884) as die plek vir die Prime Meridian, 'n verwysingspunt wat gebruik word om 'n basislengte te bepaal. '' & quot Die Kanariese Eilande en die vraag van die eerste meridiaan: die soeke na presisie in die meting van die aarde & quot; ', Wilcomb E. Washburn. skakel Geskiedenis & quotMen Nefer (Memphis, Egipte) & quot (Memphis, in Grieks (Grieks)), wat "die pragtige muur" in die antieke Egiptiese taal beteken, die hoofstad van die eerste verenigde Egiptiese staat sedert die dae van Farao Narmer, lê byna So keer sy terug na Kaïro en hervat haar sangloopbaan en trou met die Egiptiese regisseur Ahmed Badrkhan, al sou hulle kort daarna skei. * Formaat: CD 15-16 September 1978 Sound and Light Theatre, Giza, Egypt align & quotcenter & quot 35 thumb right Stay away from w: Restaurants restaurants (File: 6x8_80dpi _-_ Piment_rouge _-_ view_of_cellar_fm_mezz_stairs_to_Peel.JPG) met spyskaarte in vyf tale. Dit is altyd 'n toeristeval. U wil eet waar die inwoners eet - Curtis Stone (w: Curtis Stone). regterduim Herodotus (lêer: Kheops-Pyramid.jpg) se boek het Giza (w: Giza) beroemd gemaak in antieke Griekeland. Toe 'n lys van die sewe wonders van die wêreld gemaak is, het antieke historici die Groot Piramide (w: Groot Piramide van Giza) ingesluit. Michael Woods (w: Michael Woods). *Vir die algemene publiek is my werk soms makliker as 'n skildery, want daar is iemand wat u aanspreek, dit kan eintlik 'n verligting wees. Wat interessant is, is die idee van 'n toeris wat lukraak binnekom en die ervaring wat hulle sal beleef. *Herodotus se boek het Giza (w: Giza) beroemd gemaak in antieke Griekeland. Toe 'n lys van die sewe wonders van die wêreld gemaak is, het antieke historici die Groot Piramide (w: Groot Piramide van Giza) ingesluit. Duisende toeriste van regoor die wêreld besoek elke jaar die Groot Piramide. Dit is die enigste van die oorspronklike Sewe Wonders van die Wêreld wat nog bestaan. Toerisme en tyd het die geboue in Giza baie geëis. ** Michael Woods (w: Michael Woods), Mary B. Woods in: '' Seven Wonders of the Ancient World ',' Twenty-First Century Books, 1 September 2008, p. , 15 "Daar is nou voëlgriep in Egipte," het Hassan el Bushra, streekadviseur vir opkomende siektes by die Oos -Mediterreense streekkantoor van die WGO, gesê. Sy reaksie was op die aangemelde teenwoordigheid van H5N1-virus by dooie voëls in drie gebiede in Egipte-naamlik Kaïro (w: Kaïro), Giza (w: Giza) en Al-Minya (w: Al-Minya).
Die Groot Sfinx van Giza, Egipte, is 'n entjie van die beroemde piramides en een van die grootste besienswaardighede in die omgewing. Sommige kenners is direk ooswaarts en meen dat die Sfinx gebou is as die bewaker van die hooftempel en omliggende piramides. Hierdie gebied is nie ver van Kaïro en sy vele hotelle en koshuise nie.
Die massiewe standbeeld beeld 'n wese uit met die liggaam van 'n leeu bo -op die kop van 'n man (waarskynlik bedoel om die koning uit te beeld). Dit is ongeveer 240 voet lank by 65 voet hoog en heeltemal uit kalksteen gesny. Die oorspronklike naam wat aan die Sfinx in Giza Egipte gegee is, is onbekend, maar in antieke geskrifte word dit genoem Ra of Two Horizons (Ra-horakhty) en ook Horus in the Horizon (Hor-em-akht).
Die Sfinx, moontlik gesny deur 'n prominente farao met die naam Khafre, een van die konings van die piramides, is in ongeveer 2529 vC van kalksteen gemaak. Sommige glo dat Khafre die Sfinx geskep het, terwyl ander beweer dat dit sy vader was, die bouer van die Groot Piramide van Giza. Die bou van die standbeeld het navorsers vir altyd ontstel oor hoe die ontsaglike klippe, na raming ongeveer 200 ton elk, na die tempelterrein op die Giza -plato verskuif is. Dit staan ​​bekend as een van die grootste beelde ter wêreld en is gebou sonder die gebruik van sement of mortel om die massiewe klippe aan mekaar vas te maak. Baie vergelyk die boumetode met die manier waarop die ou Inkas van Peru Machu Picchu gebou het. Ander dink die kalksteenmassa was reeds daar en die standbeeld is direk daaruit gesny deur massiewe stukke daar rondom te verwyder.
Die Groot Sfinx bly 'n ongelooflike aantrekkingskrag, deels omdat dit na al die jare nog steeds in geheimsinnigheid gehul is, wat 'n besondere intrige vir besoekers skep. Waar sommige ou monumente en ander skeppings heeltemal of ten minste tot 'n mate ontsyfer is, het die Sfinx in Giza dit nie gedoen nie. Die kamers onder die Sfinx bied waarskynlik die grootste leidrade tot baie onbeantwoorde vrae, maar dit is heeltemal buite grense en beperkings wat die regering stel. Sonder opgrawings gevolg deur verkenning, mag niemand ooit weet of die kamers die antwoorde het op vrae soos die standbeeld en die ware oorsprong en doel onder ander antieke feite nie.
Die ligging van die Sfinx is naby die Sahara -woestyn langs die westelike oewer van die beroemde Nylrivier naby Kaïro. Dit is tot in die kin begrawe in sand tot in die vroeë twintigste eeu, toe dit heeltemal ontbloot is. Die neus van die Sfinx in Giza Egipte ontbreek meestal met verskeie teorieë oor die verdwyning daarvan (hoewel die meeste nie 'n geldige verklaring bied nie weens die tydperke rondom hulle). Die elemente het al duisende jare lank die liggaam van die beroemde monument verweer, en hoewel dit naby die Sahara -woestyn geleë is, het die struktuur ook waterskade opgedoen.
Die Sfinx in Giza is een keer in 1400 vC herstel en is die afgelope paar jaar deur die Egiptiese regering herstel. Deur uitgebreide navorsing is ontdek dat die pote van die Groot Sfinx drie afsonderlike kere herstel is, elke keer dat 'n vorige herstel met die uitsondering van die eerste vervang is. Tog is dit ook duidelik dat die pote erosie ondervind het, maar die oorsaak is nog nooit geïdentifiseer nie en bly een van die vele raaisels van Egipte en die beroemde Sphinx.
Groot Sfinx en Groot Piramide van Giza (Kunstenaarsindruk) - Geskiedenis
Piramide van Khafre, Giza, Egipte (Naby Groter Kaïro tydens Ramadan)
Breedte van die raam: 6,5 cm
Sterre nag oor Giza, waar die beroemde piramides van Geo-za, waarvan die bekendste die Piramide van Geops is, gebou is deur blote mannekrag en briljante beplanning tussen c. 2580 tot 2560 vC. Wel, my piramides is nie gebou nie, maar is vinnig van nuuts af opgestel (en met 'n bietjie klei om die Piramide van Geops te behou, dwaal die driehoekheerser op sy plek), want dit is nog 'n laaste skoot wat vandag geneem is. Gister was ek op 'n lekker fotostap - met haglike weer, maar die herfs het aangebreek met 'n koue, nat knal, seun, was dit koud.
Toe ek Vrydagaand my vierkantige meetkunde raakloop terwyl ek desperaat in my woonstel soek na 'n interessante meetapparaat, het 'n idee in my kop ontstaan. Maar ek kon toe nie 'n goeie beeld van my "Piramides of Geo-za" kry nie, so ek was amper gereed om te slaan. Ek het vandag besluit om nog 'n keer te probeer. Die kleiner "piramides": die een is gemaak van kristalglas, die ander van ametis. Ek het eers voëlsand gebruik om my 'n woestyn te gee, maar het gou besef dat die sand net by die glas- en klipoppervlak van die kleiner piramides sou bly, wat beteken dat ek dit oral sou versprei elke keer as ek die toneel. En sand en lense. is natuurlike vyande. Dus het ek vandag my skik met alle ambagte en lewenslyn, die berugte glansskuimblad, sowel as quotsand & quot en as sterre -nag agtergrond, vereffen.
Verwerk in Luminar (mikrostruktuur), ON1 Photo RAW (verbeterde besonderhede oor die liniaal en verhoogde vibrasie op die rooi sirkel), en Analog Efex (vooraf ingestelde film 7, warm vignet, en 'daardie raam weer').
Ag, hierdie laaste minuut inskrywings. & quotMacro Monday stress & quot op sy beste. Ek hoop regtig dat u ook die piramides kan sien -), op die ou end was ek nie meer seker of die & quotpiramide -toneel & quot regtig sou werk nie. 'N Gelukkige makro -Maandag, en 'n wonderlike herfs / lente week wat voorlê!
Wieder so ein & quotSchuss in letzter Minute & quot. Makro-Montags-Stres pur. Die Idee hatte ich bereits Freitagabend, as mir auf der Suche nach einem interessanten Gegenstand for the Theme Measurement mein altes Geodreieck in die Hände fiel. Vrye etikette kan ook met 'n enkele tydsberekening gebruik word. Heute ook een letzter Versuch. Ons kan dit ook met werklikem (Vogel-) Sand vir & quotrichtiges & quot Wüstenfeeling as Untergrund experimentaliert, maar Sand is eben Sand en ganz schnell überall. En auf meinem Objektiv wollte ich ihn definitiv nicht haben. Heute meine also Allzweckwaffe Glitzermoosgummi sowohl as Wüstensand as auch as nächtlicher Sternenhimmel. Net so bly die Geodreieck en Karton in posisie. Die beiden kleineren Pyramiden sind aus Kristallglas (links) und aus Amethyst.
Bearbeitet in Luminar (Mikrostruktur), ON1 Photo RAW (Detailverbesserung beim Geodreieck und Erhöhung der Sättigung beim roten Kreis) en Analog Efex (Filmvorgabe 7, warm, Vignette en mal wieder mein Lieblingsrahmen als Abschluss). Ek kan ook die Pyramiden von Geo-zah mit der großen Geops-Pyramide in der Mitte auch sehen sien, en ek kan tot Schluss nicht mehr sicher, ob die Szene überhaupt functioniert.
Egipte - Kaïro - القاهرة - al -Qāhira - Groot Piramides van Giza - UNESCO Wêrelderfenisgebied - Beroemde laaste oorblywende monument van die sewe wonders van die antieke wêreld
Die piramides van Giza is miskien die enigste ware mededinger van die Groot Sfinx as ons dink aan antieke Egipte en sy argitektuur. Die Vallei van Giza - met sy wonderlike monumente - is werklik 'n wonder van argitektoniese vaardigheid. Die drie grootste piramides in die vallei bestaan ​​uit die Groot Piramide van Khufu, die Piramide van Kafhre en die Piramide van Menkaura. Die Groot Piramide van Giza geniet 'n spesiale status onder die "Sewe Wonders van die Antieke Wêreld". Nie een van die ander het in die moderne era oorleef nie. Die konstruksie, datum en moontlike simboliek van die Giza -piramides word nog nie heeltemal verstaan ​​nie. Hierdie raaisel dra net by tot die aantreklikheid van hierdie antieke wonders, en baie moderne mense beskou Giza nog steeds as 'n geestelike plek. 'N Aantal boeiende teorieë is aangebied om die geheim van die piramides te verduidelik.
Kameramodel: PENTAX K20D, Foto Brandpuntsafstand: 10.00 mm, Diafragma: 6.7, Blootstellingstyd: 1/180 s, ISO: 100
Alle regte voorbehou - Kopiereg © Lucie Debelkova - www.luciedebelkova.com
Alle beelde is eksklusiewe eiendom en mag op geen manier gekopieer, afgelaai, gereproduseer, oorgedra, gemanipuleer of gebruik word sonder die skriftelike toestemming van die fotograaf nie.
Die Groot Piramide van Giza (ook bekend as die Piramide van Khufu of die Piramide van Cheops) is die oudste en grootste van die drie piramides in die Giza -nekropolis wat grens aan wat nou El Giza, Egipte is. Dit is die oudste van die sewe wonders van die antieke wêreld, en die enigste wat grotendeels ongeskonde gebly het. (wikipedia)
The Great Pyramid in 3D, From the BBC Series Ancient Invisible Cities ondersoek moontlikhede van virtuele argeologie deur historiese argitektuur te skandeer en digitaal op te bou - in hierdie geval, die Groot Piramide van Giza. In hierdie unieke vorm van aanbieding kan besoekers kies tussen verskillende paaie om die antieke struktuur te verken en interaktief in 'n 3D -omgewing te beweeg met stereoskopiese 360 ​​° -video met 'n resolusie van 12K. Die ervaring word versterk deur 'n spesiaal gemaakte klankbaan en kommentaar van lewendige kundiges. Die inhoud is aangepas vir Deep Space 8K deur die Ars Electronica Futurelab in die konteks van Immersify deur 'n Unity 3D-toepassing te skep, waardeur gebruikers interaktief in die driedimensionele ruimte kan beweeg en hul gesigsveld vrylik kan beheer. Interaktiewe elemente word dus verweef in die storievertelling.
Die beste Ars Electronica -foto's kan hier gevind word.
Krediet: Ars Electronica / Robert Bauernhansl
Prins Hemiunu, ook bekend as Hemon, is vermoedelik die argitek van die Groot Piramide van Giza, Egipte.
Hemiunu was 'n seun van prins Nefermaat en sy vrou Itet, 'n kleinseun van Farao Sneferu en familielid van Farao Khufu. Hemiunu het drie susters en baie broers gehad.
In sy graf word hy beskryf as 'n oorerflike prins, graaf, seëlaar van die koning van Neder -Egipte en op 'n standbeeld wat in sy serdab gevind is (en nou in Hildesheim geleë is), kry Hemiunu die titels: koning se seun van sy liggaam, hoofregter en vizier, die grootste van die vyf van die House of Thoth.
As Vizier volg hy Kanefer, sy oom en sy pa Nefermaat op.
Sy graf lê naby Khufu se piramide en bevat reliëfs van sy beeld. Sommige klippe van sy mastaba is gemerk met datums wat verwys na Khufu se bewind. Sy standbeeld kan gevind word in die Pelizaeus Museum, Hildesheim, Duitsland. Dit is gevind sonder die kop, en slegs die liggaam is ongeskonde. Die gesig is dus 'n moderne, Eurosentriese rekonstruksie.
Die uiters goed bewaarde sitbeeld is opvallend vir sy ongewone realisme, met die kenmerke van Hemiunu wat net lig gestileer is en duidelik gebaseer is op sy werklike voorkoms. Sy ongeïdealiseerde liggaam word eerlik as slap vertoon, met 'n noemenswaardige ophoping van vet in die borsgebied. Dit kontrasteer met die meer gewone viriele voorstelling van manlike onderdane in koninklike portrette in hierdie en die daaropvolgende periodes van antieke Egiptiese kuns.
Etiketinligting wat na die verligting (MFA) verwys:
Gesig van prins Hemiunu (Hemon)
Die bewind van Farao Khufu (Cheops).
Museum vir Beeldende Kunste, Boston.
Prins Hemiunu was & quotoverser van alle koninklike bouprojekte van koning Khufu.
Hierdie grafmuurfragment onthul 'n seldsame en uitstekende voorbeeld van koninklike portrette van die vierde dinastie, met 'n kenmerkende neus, 'n subtiel gemodelleerde sak onder die oog en vol golwende lip- en kenomlyne.
Die massiewe graf van Hemiunu is in Maart 1912 deur 'n Duits/Oostenrykse span opgegrawe, net anderkant die toegewese gedeelte van die Museum of Fine Arts Expedition van die groot Giza Western Cemetery. Die reliëffragment verskyn egter in Desember 1925 in die puin suidoos van die graf. 'N Skouspelagtige lewensbeeld van Hemiunu wat in die graf gevind is, is deur die Egiptiese owerhede na die Roemer Pelizaeus-museum in Hildesheim, Duitsland, gestuur.