Nerine: tuisversorging, voortplanting en oorplanting, soorte en foto's - Nuut
Huisplante Gepubliseer: 12 Maart 2012 Herdruk: Laaste wysigings:
Nerine (lat. Nerine) Is 'n bolplant wat tot 30 soorte tel en tot die Amaryllis-familie behoort.
Hierdie dekoratiewe bolvormige meerjarige plant natuurlik in Suid-Afrika, sowel as in sy tropiese gebiede. In lande met koel weerstoestande word die nerienplant binnenshuis of op terrasse verbou, en in lande met meer bekende weerstoestande word die neriene plant op straat gekweek, waar dit die hele jaar groei.
Die blomperiode vir nerien is vroeg in die middel van die herfs. Blare en blomsteel met bloeiwyse verskyn terselfdertyd. Die peduncle is lank (tot 0,5 m), die blare is donkergroen, taamlik lank en smal. Die sambreelvormige bloeiwyse het verskeie tregtervormige blomme. Die blomme is rooi, wit, oranje of pienk.
Bloei: in die vroeë of middel herfs.
Temperatuur: in die lente en somer - 23-25 ​​ºC, na blom en voor die begin van die lente - 8-10 ºC.
Gieter: gedurende die groeiseisoen - gereeld, terwyl die boonste laag van die substraat droog word, word die water geleidelik gestaak en hervat slegs wanneer die gloeilampe begin ontkiem.
Lug humiditeit: gewoonlik.
Topversiering: 'n oplossing van minerale kunsmis vir blomplante: tydens blom - een keer per week, na die einde van blom tot middel lente - een keer per maand, vanaf Mei tot die nuwe blom, word geen toediening toegedien nie.
Rustyd: na blom, vanaf laat Desember tot vroeg in Februarie, en in die middel van die somer.
Oordrag: dit is beter om nie te oorplant nie, maar verander die boonste laag van die substraat jaarliks ​​in die pot. Indien nodig, word die oorplanting in Augustus uitgevoer. Die bolkop word nie begrawe tydens plant nie.
Ondergrond: voorbereide grond vir amaryllis of 'n substraat van gelyke dele humus, gras en sand.
Voortplanting: sade en dogterbolle.
Siektes: vrot van die bolle.
Eienskappe: die plant is giftig!
Lees hieronder meer oor die groei van nerin.
Sorg vir nerin by die huis
Van die laat herfs tot die vroeë lente het die nerina-plant helder, diffuse lig nodig op hierdie stadium groei die plant nog steeds blare.
Gedurende die somer word nerienbolle tuis op 'n droë plek gestoor by 'n temperatuur van 23-25 ​​° C. Na die einde van die bloei van nerien en voor die begin van die lente, moet die temperatuur 8-10 ° C wees - by hoër temperature mag die plant nie die volgende jaar blom nie.
Na die einde van die blom van die binnenshuise blomme, word water verminder, deur die lente word dit nog meer verminder, waarna hulle gewoonlik stop met water, totdat die bolle weer ontkiem.
Topbemesting word met vloeibare kunsmis uitgevoer: een keer per week tydens blom, twee keer per maand na die einde van die blom en tot middel lente, en vanaf Mei tot die nuwe blom word nerina nie gevoer nie.
Die rusperiode is van Mei tot Augustus. Op die oomblik word tuisgemaakte nerien nie gevoer nie, die temperatuur moet ongeveer 25 ° C wees. 'N Nuwe distillasie van nerien begin vroeg in Augustus. As 'n bronslaag op die nek van die gloeilamp verskyn, beteken dit dat die gloeilamp besig is om te ontwaak. Die bol word in nuwe grond geplant en water begin. 'N Mengsel van gelyke dele sand, ou klei en humus- of komposgrond met die toevoeging van sand- en beenmeel word as optimaal beskou. Vir 10 liter van sulke mengsels is dit nodig om 'n bietjie kryt by te voeg, wat die suurheid in die substraat verminder, - 25 g superfosfaat- en horingskaafsels, 8 g kaliumsulfaat.
Nerienbolle tuis kan een op 'n slag of in pare in een pot geplant word. Die potte het 'n maksimum van 13 cm in deursnee, want te groot pot bevorder nie die groei van die gloeilamp nie. Die gloeilamp word geplant sodat die kop nie ingegrawe word nie. As die plant korrek was, verskyn daar oor 'n maand (miskien 'n bietjie minder) blomstingels en -knoppe. Die ogies kan nie oopgaan as die wortels verkeerd gedoen is nie.
Die saad word onmiddellik gesaai nadat dit ryp is. 'N Mengsel van sand en vermikuliet word in die bakke gegooi, waarna die sade van binnenshuise nerine gesaai word en die houer daarmee geplaas word op 'n plek met 'n temperatuur van 21-23 ° C. Na 'n paar weke verskyn saailinge wat in die erdemengsel duik (hierbo gelees) en op 'n temperatuur van 16-18 ° C hou op 'n plek met helder, maar diffuse lig. Drie jaar lank word jong neriene sonder 'n rustende periode verbou.
Nadat sy met 'n huisplant gewerk het, moet nerina haar hande was. die plant is giftig.
Nerina vrot. Die natmaak van die nerienbolle wat na 'n rustende periode geplant is, moet versigtig gedoen word om verval te voorkom.
Nerine plae. Dit word selde deur plae beskadig, maar plantluise kan aangetas word.
In die natuur woon dit in Suid-Afrika. Die gloeilamp bereik 'n lengte van 5 cm en meer as die helfte is bo die grond. Die buitenste skubbe is blink, ligbruin, droog. Die blaarskede is lank en vorm 'n vals stam van 5 sentimeter. Die blare is reguit (boonste af), effens gegroef, tot 30 cm lank, tot 2,5 cm breed, blink, bedek met are. Die bloeiwyse het die vorm van 'n sambreel, groei op 'n stomp van 45 sentimeter, daar is geen blare nie. Die bloeiwyse het 'n bloeiwyse wat met ouderdom pienk word. Daar is tot 12 blomme in 'n bloeiwyse; tepale is pienk met 'n donkerder lyn, gedraai. Die blomperiode is middel herfs.
Die plant is redelik skaars. Stokkies is lank, bloeiwyses bestaan ​​uit wit of pienk blomme, soortgelyk aan klokke, golwende blomblare. Die blomperiode is herfs.
Blare is lineêr-lansetvormig en bereik hul maksimum lengte eers na die einde van blom. Die peduncle word 40 cm lank. Op die sambreelvormige bloeiwyse word tot 12 blomme wat soortgelyk aan lelies is, versamel - die blomblare is rooi, blink, die meeldrade is lank.
Blomme groei aan die bokant van die stomp - oranje, rooi of wit; die blomblare is smal en gekrul.
Afdelings: Huisplante Pragtige blom Bolblomme Amaryllidplante op N
Campanula-blom is 'n kruidagtige plant uit die familie Bellflower. Die plant is redelik oud, en die oorspronklike neerslag daarvan word as die Middellandse See beskou. Campanula word beskou as 'n simbool van gesinsgeluk in die huis. In moderne tye word klokke in Asië, Europa, die Kaukasus en selfs in dele van Noord-Amerika verbou.
Campanula wortel goed in 'n wye verskeidenheid gebiede (bosplantasies, wei, ens.). Rotsagtige gebiede is geen uitsondering nie, want Campanula kan selfs aan die hange van die Alpe gevind word.
As gevolg van die vorm van die bloeiwyse, word die naam van hierdie pragtige blom vertaal as "klok". Die plant bereik nie meer as 'n halwe meter hoogte nie, en die kleur van campanula-blomme wissel van sneeuwit tot pers. Gewoonlik hang die liggroen lote van campanula onder hul eie gewig af.
Variëteite nerine met 'n foto
Ongeveer drie dosyn basiese meerjarige variëteite is beskryf. Diegene wat in die Europese kultuur gekweek word, het geen kardinale verskille in terme van sorg of termofiliteit nie.
Suid-Afrikaanse plant met 5 sentimeter bolle vir volwassenes, bedek aan die buitekant met blink, droë bruin skubbe. Langwerpige blare groei uit die skede, wat gelyktydig 'n lang valse stomp vorm. Nader aan die toppunt is die blare effens vernou en het 'n onuitspreeklike groef oor die hele lengte. Met 'n lengte van 30 cm is die breedte nie meer as 2,5 cm nie. Die blaarplaat is glad, aderig. 'N Lang stamper produseer een bloeiwyse, wat geleidelik pienk van kleur word soos dit blom. Elke bloeiwyse dra 10-12 pienk knoppies met 'n donkerder kontrasterende streep.
Word ook binnenshuis gekweek, maar redelik skaars met 'n gloeilamp wat nie meer as 4 cm in deursnee is nie. Die peduncle is baie hoog. In die natuur kan dit 90 cm bereik. Gelyktydig met die openingknoppies van 'n ligte pienk of wit kleur, verskyn daar tot sewe smal en lang blare gelyktydig uit die bol. Die blomme is klokvormig.
Die gloeilamp is groter, tot 6 cm, eiervormig. Dit verskil van ander variëteite deur 'n meer lywige blaarroset met 'n groter aantal blare. In lengte kan hulle 'n halwe meter bereik. Die bloeiwyse is in 'n skarlakenrooi kleur gekleur. Die kroonblare is lank, blink, gekrul; lang meeldrade is in die middel van die kroon.
Die inheemse land van die spesie is die Kaapprovinsie van die Suid-Afrikaanse vasteland. Word dikwels as huisplant gekweek. Die gloeilamp is mediumgroot, langwerpig. Die blaarplate is amper reguit, nie meer as 30 cm nie. Die dwing van blare is laat, hulle begin groei amper nadat die blom geëindig het. Die bloeiwyse is veelkleurig, tot 20 ryk kersieknoppies kan op een eksemplaar blom, hul grootte is kleiner as dié van ander variëteite. Daar is drie gewildste variëteite van hierdie variëteit.
Sarnean Corusca. Bloeiwyses is groot, skarlakenrooi, langwerpige blare is in die middel met 'n donker streep gemerk.
Plantini Baker. Het 'n peduncle langer as gewoonlik, blom in rooi-bruin of kersie kleur, blomblare is lank, naaldagtig.
Venasta Baker. 'N Vroeë blomvariëteit met mediumgrootte blomme. Die blomblare is effens geboë, halfmaanvormig.
Nerina is laag
Nog 'n variëteit wat geskik is om tuis as binnenshuise blom te groei. Voetstukke nie hoër as 30 cm nie, donker blare, kom uit die bol en begin groei vanaf die begin van die blom. Die blomme is medium groot, talryk, die kleur kan ligte pienk of rooi wees. Die kroonblare is golwend, verrimpeld.
Belangrik! Alle dele van nerien is giftig en hou 'n gevaar vir mense en diere in. As u met 'n plant werk, is dit nodig om die nodige beskerming te bied en met handskoene te werk. Die blom moet buite bereik van kinders en troeteldiere geplaas word.
Waar om te plant en hoe om te sorg
Fittonia is geskik vir 'n plek nie ver van die venster af nie, met 'n effense gedeeltelike skaduwee, aangesien sy nie van direkte strale of van donkerte of dik skaduwee hou nie. Droë lug in winterkoue kan die plant sleg beïnvloed, daarom is dit beter om die pot met Fittonia so ver as moontlik van die battery af te hou. Vensterbanke van westelike en oostelike vensters is goed geskik. Die plant is miskien in die noorde, maar in die suide - met skaduwee in die somer. In die winter kan dit ook met TL-lampe verlig word.
Fittonia hou van warmte, dus selfs in die winter moet dit nie kouer wees as 18 ° C nie, en in die somer moet dit nie kouer wees as 20 ° C nie. 'N Temperatuur van ongeveer 25 ° C is perfek, en ideaal moet 22-24 ° C die hele jaar gehou word. Fittonia hou nie van konsepte met kontrasterende temperatuurdalings nie, dus kan u dit nie eers op die balkon uithaal nie.
Aangesien Fittonia uit die trope kom, is dit baie lief vir vog en moet dit goed natgemaak word, veral in die somer. Die aarde moet nie uitdroog nie. In die winter word water effens verminder, dit moet matig wees, veral as dit koel is. Dit is noodsaaklik om te verseker dat geen waterstagnasie voorkom nie. As die verwarming gesentraliseer is, is dit beter om Fittonia op 'n palet met nat uitgebreide klei of mos te plaas. Terrariums is ook geskik.
Water vir besproeiing moet sag en versadig wees. Dit moet nie vergeet word dat hierdie plant deur middel van groot blare aktief vog afgee nie, dus moet daar altyd water wees, maar sodat die wortels nie verrot nie.
Die plant word elke twee of drie weke van die vierde tot die agtste maand van die jaar met vloeibare kunsmis gevoer, maar u moet hierop let, aangesien 'n oormaat kunsmis 'n slegte uitwerking op Fittonia het. Dit is beter om die konsentrasie daarvan laer te maak (die helfte soveel as by gewone kamerplante).
Fittonia word in die lente oorgeplant, verkieslik elke jaar, en elke twee tot drie jaar vernuwe. Om dit pragtig te laat lyk, word die lote geknyp vir intensiewe vertakking. Die lote wat oor die rand hang, word afgesny deur die skêr moet skerp wees.
Vir plant word 'n grondopsie geneem met twee dele gras, twee turf en een sand, dreinering is nodig. Dit moet in wye potte tot 5-7 cm diep geplant word: hoe wyer, hoe beter sal die blom lyk.
Voortplanting is maklik deur die apikale sny af te sny en op 'n warm plek in die sand te wortel. Dit kan ook in water ontkiem. Dit is goed om 'n paar in 'n wye pot te plant, so die inhoud van die pot lyk chique.
Fittonia-bosse kan verdeel en geplant word, kan voortgeplant word deur die stam te laag. Die stam sonder blare moet met aarde bedek wees.
Gevare en plae
Fittonia is baie saggeaard, sy het sorg en aandag nodig. Van die plae, blaaspootjies, wat op jong blare en bloeiwyses leef, is baie lief daarvoor. Hulle neem sel sap op en laat klein geel vlekke agter. As 'n probleem voorkom, moet u dit met 'n actelik behandel.
Daarbenewens is die skadelike liefhebbers van fittonia rooispinmyt wat in warm en droë lug broei. In hierdie geval word die plant ook met actellik behandel.
Die witluis word behandel met seepwater (20 g per liter) en binne 5-10 dae twee tot drie keer met actellik.
Die punte van die blare is bruin en droog, stadige groei dui op droë lug of rooispinmyt.
Blare krul en lyk verlep, en laat sak stokke dui op onvoldoende water.
Die geelbruin punte van die blare dui op 'n gebrek aan of oormaat minerale.
Wanneer u die stingels strek en die blare verklein, moet die plant herskik word waar daar meer lig is, met kleurverlies - inteendeel, waar daar minder is.
As die stamme lusteloos en vrot is, het die plant te veel vog en 'n lae inhoudstemperatuur.
Agtergrondinligting, botaniese beskrywing
Cissus (van die Griekse kissos - klimop) is 'n tropiese meerjarige of bladwisselende wingerdstok met klimlote tot 5 m van die druiffamilie. Die genus bevat ongeveer 350 vorms, hoofsaaklik wild. Die volgende tipes is aangepas vir binnenshuise blomkwekery:
Rombies (Cissius rhombofolia). Dit is hierdie spesie wat berk genoem word. 'N Vinniggroeiende immergroen liaan met dun lote groei tot 2 m per jaar. Die blare is getand, van drie diamantvormige lobbe, die onderste deel van die plate is rooi-puberteit, soos gevurkte antennas. Liggroen blomme vorm bloeiwyses van rasagtige blomme. Rhombic cissus vorm nie 'n eierstok in 'n geslote grond nie, maar wanneer dit bestuif word, sal dit verras met tossels klein rooi bessies.
Antarktika (Cissus antarctica). Dit het die naam gekry vir sy rypweerstand tot +5 ° C, die bynaam "binnenshuise druiwe" - vir die ooreenkoms tussen blare en druiwe. Krullerige immergroen liaan met roes-puberte lote, gekartelde eiervormige blare, gedraaide rande en liggroen blomme, versamel in miniatuur bloeiwyses. Die voorkant van die getande blare van die Antarktiese sissus is glansend, donkergroen, die omgekeerde is lig, puberteit.
Tweekleurig of veelkleurig (Cissus verkleuring).Verskil in versiering, grillerigheid, brose wortelstelsel. Sagte liana met klimtakke bereik 5 m. Groen ellipsblare is versier met bordeauxbruin strepe, grys vlekke aan die voorkant en pers-bordeaux op die rug. Die blomme van die tweekleurige sissus is klein, geelgroen.
Vierhoekig of kaktus (Cissus quadrangularis). Stam sukkulente, 'n immergroen meerjarige plant met dik geribde lobbe lyk soos 'n kaktus. Tetrahedrale lote van 1 cm dik word in lang wingerdstokke verbind. Gedraaide antennas en klein lobblare word aan die artikulasiepunte geheg. Bloeiwyses is afgerond, geleë in internodes.
Klier cissus, ronde-blad, amazonica, vetplante van Baynez, Jutta is nie wydverspreid in die kamer kultuur nie.