Waterbehandelingsaanlegte: kenmerke, behandeling en voordele Groen hernubare energie
Duitse Portillo | | ekologie
In alle menslike aktiwiteite word afvalwater gegenereer wat behandel moet word. WWTP's is die stasies suiweringsaanlegte afvalwater en is verantwoordelik vir die behandeling van hierdie waters. Dit is water as gevolg van menslike aktiwiteite wat afkomstig is van stede, nywerhede, landbou, ens. Dit kan 'n gevaar vir die omgewing inhou, aangesien mors en lekkasies giftige stowwe kan vrystel wat ekologiese rampe veroorsaak.
Daarom gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor watersuiweringsaanlegte.
1 Behandelings in rioolaanlegte
1.0.1 Primêre behandeling
1.0.2 Sekondêre behandeling in suiweringsaanlegte
Om die waters na die natuurlike omgewing te laat terugkeer, moet hulle 'n reeks behandelings volg wat hoofsaaklik ten doel het om afval uit te skakel. Die behandelings wissel na gelang van die eienskappe van die afvalwater en die eindbestemming. Ons weet dat afvalwater opgevang word deur kollektorbuise wat dit by die afvalwaterbehandelingsaanlegte laat uitkom. Dit is hier waar hulle aan verskillende behandelings onderwerp word om dit te kan suiwer.
In byna alle seisoene is die waters geneig om gemiddeld 24-48 uur te bly voordat dit na die kanaal terugbesorg word. Hierdie kanaal kan 'n rivier, 'n reservoir of die see wees. In die suiweringsaanlegte word die volgende behandelings ondergaan:
Voorbehandeling: Dit bestaan ​​uit die uitskakeling van die grootste vaste stowwe wat in die water voorkom, soos sand en olies. Hierdie voorbehandeling is nodig om die water vir die daaropvolgende prosesse te kan kondisioneer.
Sekondêre behandeling: Dit word slegs gebruik as u die water verder wil suiwer om dit in beskermde natuurgebiede te giet. As gevolg van die hoë koste wat hulle het, word dit gewoonlik nie normaal gedoen nie.
Ons gaan stap vir stap verduidelik wat die belangrikste prosesse is wat in suiweringsaanlegte voorkom.
Behandelings in rioolaanlegte
Dit bestaan ​​uit enkele fisies-chemiese prosesse wat toegepas word om die inhoud van gesuspendeerde deeltjies in die water te verminder. Die meeste van die opgeskorte vaste stowwe wat aangetref word, kan sedimenteer of dryf. Diegene wat sedimenteer, bereik gewoonlik die bodem na 'n kort tydperk, terwyl laasgenoemde deeltjies so klein is dat dit reeds in die water geïntegreer is en nie my sediment kan dryf nie. Om hierdie kleiner deeltjies uit te skakel, is ander veeleisende behandelings nodig.
Sommige metodes wat tydens primêre behandeling gebruik word, sluit die volgende in:
Sedimentasie: dit is die proses waardeur sedimentêre deeltjies danksy die werking van swaartekrag tot op die bodem kan val. In hierdie proses, wat eenvoudig en goedkoop is, kan tot 40% van die vaste stowwe in die water uitgeskakel word. Binne die suiweringsaanleg is daar tenks wat dekante genoem word en dit is waar afsakking plaasvind.
Dryf: Dit bestaan ​​uit die verwydering van skuim, vette en olies, aangesien dit weens hul lae digtheid neig om in die oppervlaklaag water te lê. In hierdie proses is dit ook moontlik om deeltjies met 'n laer digtheid te verwyder. Om dit te kan doen, is dit nodig om lugborrels in te spuit om dit op en af ​​te haal. Met hierdie flotasie kan tot 75% van die gesuspendeerde vaste deeltjies verwyder word. Hierdie proses vind plaas in ander tenks wat opgeloste lugvlotters genoem word.
Neutralisering: dit is 'n proses wat bestaan ​​uit die normalisering van die pH. Dit beteken dat die water moet aangepas word tot 'n pH tussen 6-8.5. In die geval van suur afvalwater, moet suiweringsaanlegte die hoeveelheid swaar metale wat by alkaliese stowwe gevoeg word, reguleer om die pH van die water te verhoog. Inteendeel, die afvalwater bevat meer alkaliese koolstofdioksied om die pH tot normale waardes te verlaag.
Ander prosesse: as u groter suiwering van afvalwater wil bewerkstellig, word sommige tegnieke toegepas, soos die gebruik van septiese tenks, strandmere, groen filters of ander chemiese prosesse soos ioonuitruiling, reduksie, oksidasie, ens.
Sekondêre behandeling in suiweringsaanlegte
Soos hierbo genoem, word hierdie sekondêre behandeling nie in rioolaanlegte uitgevoer nie, tensy 'n hoë mate van suiwering nodig is. Dit bestaan ​​uit 'n stel biologiese prosesse wat ten doel het om die teenwoordige organiese materiaal byna heeltemal uit te skakel. Dit is biologiese prosesse waarin sommige bakterieë en mikro-organismes gebruik word om organiese materiaal in sellulêre biomassa, energie, gasse en water te omskep. Die voordeel van hierdie behandeling bo ander is dat dit 90% effektief is.
In die sekondêre behandeling van die rioolsuiweringsaanlegte onderskei dit 'n paar aparte prosesse in aërobies en anaërobies. Eersgenoemde is in die teenwoordigheid van suurstof en laasgenoemde in die afwesigheid van suurstof. Kom ons kyk wat dit is:
Aërobiese prosesse: dit is nodig om suurstof in die tenks in te voer waar meeldrade die afvalwater binnedring. Gedurende hierdie stadium vind die agteruitgang van organiese materiaal plaas en word water en koolstofdioksied vrygestel. Stikstofprodukte soos ammoniak, wat 'n baie giftige stikstofderivaat is, word in hierdie stadium uitgeskakel. Alhoewel nitraat nie meer giftig is nie, is dit 'n vorm wat deur plante geassimileer kan word, en dit kan dus alge vermeerder en die hergroei van voedingsstowwe veroorsaak. Hierdie verrykingsproses vir voedingstowwe staan ​​bekend as eutrofikasie.
Anaërobiese prosesse: Dit word gedoen in die afwesigheid van suurstof en daar vind fermentatiewe reaksies plaas waarin organiese materiaal in energie, koolstofdioksied en metaangas omgeskakel word.
Ons gaan 'n paar behandelings noem wat in behandelingsaanlegte plaasvind:
Aktiewe slyk: Dit is die behandeling wat in die teenwoordigheid van suurstof uitgevoer word en bestaan ​​uit die toevoeging van organiese materiaalvlokkies met mikro-organismes om die suurstof wat die reaksies plaasvind te kan filter.
Bakteriële beddens: Dit is 'n aërobiese proses en dit behels die plasing van dragers waar mikro-organismes en restwater voorkom. Min hoeveelhede word bygevoeg om aërobiese toestande te handhaaf.
Groen filters: Dit is gewasse wat met afvalwater besproei word en wat die verbindings kan absorbeer.
Anaërobiese vertering: dit word in ten volle geslote tenks uitgevoer in die afwesigheid van suurstof. Hier word bakterieë gebruik wat suur en metaan produseer wanneer hulle organiese materiaal afbreek.