Versindaba » Blog Archive Onderhoud met Andries Bezuidenhout : Versindaba
Monday, March 10th, 2014 | Onderhoude.
3 Kommentare op "Onderhoud met Andries Bezuidenhout"
March 11th, 2014 at 05:23
O, daai outydse naaimasjien op die voorblad! Die veel-vul-dige gebruik van toe-stelle?! Om 'n lewe mee te maak, om die lewe mee te ervaar. Sien baie uit om hierdie bundel in die hande te kry – ek dink ek ervaar alreeds die heerlike humor. Dankie Andries & Louis vir hierdie lekker onderhoud – dit gee 'n mens 'n goeie voorsmakie en maak mens ironiesgenoeg juis lus om "op die klipvloer [te] bewe"?!
Ek sien uit om die spanning tussen die "implemente en toestelle" eerstehands ervaar. Ek het vir 'n groot deel van my lewe 'n baie intieme verhouding met naaimasjiene gehad, so by so dat ek op 'n stadium geglo het die goed praat met my?! Ek sien ook uit om die tekeninge te sien.
"We have too many things and not enough forms" – Flaubert, motto vooraan "Force and Signification" (Derrida).
"This universe articulates only that which is in excess of everything, the essential nothing [i.e. die essensiële infiniete] on whose basis everything can appear and be produced within language; and the voice of Maurice Blanchot reminds us, with the insistence of profundity, that this excess is the very possibility of writing (…) Only pure absence – not the absence of this or that, (…) – can inspire, (…) can work, and then make one work." Derrida, Writing and Difference, 1978:7.
as die teenwoordigheid van die infiniete nie
"Koelkas" help mens verstaan hoekom die mens so 'n groot behoefte aan liefde het, en hoekom fabriekswerkers dit van hul werkgewers moet kry …
Een van verskeie dinge wat my bedruk gemaak het in Suid-Korea was juis die baie groot swart motors (ek sien lykswaens, die Koreane sien status – ek het daaroor uitgevra), die min verskeidenheid aan vorms en kleure van motors … ek het die baie kleure van die "digterlike karre wat hier vervaardig word" gemis!
Teveel werk en te min speel … Gelukkig is daar die digkuns om ons gesond te hou – met die "digkuns kan mens soveel meer met iets soos 'n yskas of 'n wasmasjien aanvang"!
March 12th, 2014 at 09:51
Maria, met my besoek aan Suid-Korea het hulle pas Saterdag as deel van die naweek ingestel. Koreane was glad nie gewoond aan twee dae se rus nie. Verdwaasde kerngesinne op die moltrein: Wat maak mens met soveel vrye tyd? Ek het gehou van die manier waarop hulle hard kuier na werk, asook die feit dat mens 'n vrugtebord saam met jou bier in kroeë kan bestel. Dan is daar Kim-chi en die spesiale yskaste wat hulle daarvoor vervaardig. Kim-chi is vol knoffel en rissies (die tipe wat brand) – albei oorspronklik uit Suid-Amerika, maar nou outentiek Koreaans.
March 13th, 2014 at 20:55
Andries, ek was gelukkig, my skool het my darem nie op Saterdae laat werk nie, maar my ko-juffrouens moes. Die hard kuier na werk was, so ek verstaan het, meestal net vir die mans beskore – jy moes party oggende maar koes-koes stap tussen die kimchi-en-ander-kosblapse. Die klein kindertjies so laat op straat saam met die ouers was wel ook so – hulle slaap min. 23 uur kom die hoërskool kinders bult-af vanaf die skool as ek bult-op laat by die huis kom. Omtrent die rissies het ek verstaan hulle het dit by die "gehate" Japanese (wat hul metaal "chopsticks opgesmelt het vir wapens) geleer. Ek mis die seewierdisse woes – droog, beter as chips, en die seewiersop – wat ek net bygedam het met swartpeper (altyd in my handsak byderhand – my ko-juffrouens het saamgestem, dit maak 'n goeie verskil). En ek moet eerlik wees, daar was ook 'n blou motor, die Hyundaitrokkies (en baie geel privaatskoolbussies!) – 'n ou kêrel van my het een gehad, so hy was saam met my daar in Suid-Korea … ou kêrels en hul karre, darem -"koue, my lief"!