Die geloof van die ware Christen, is dus heeltemal verskillend van alle ander "gelowe", in die sin dat die Christen se geloof heeltemal onselfsugtig is en die Christen hom/haar deur die Here wil laat lei. "Werke" kan hom nie red nie. Die ware Christen is afhanklik van die Here en leef vir Hom, nie vir homself nie. Alle "ware" Christene ontvang die Heilige Gees van God, sodat God se wil in hulle lewens sigbaar kan raak - deur Sy Gees werk Hy verskillende gawes deur hulle (selfs dinge wat hulle nie oor die algemeen kon doen nie), ook Sy vrug (geregtigheid en 'n begeerte om Sy wil te doen) en gee Hy hulle krag om Hom te verkondig aan ander. Hy praat ook met hulle deur Sy Heilige Gees en herinner hulle aan Sy woorde. Om 'n Christen te wees, is inderdaad 'n toestand van die hart, waar iemand absoluut afhanklik is van die Here, Hom begeer en Sy wil begeer - net so, is dit 'n groot voorreg om wedersydse kommunikasie met die God van die heelal te ken ervaar.
Natuurlik is daar diesulkes wat net die naam van Christen dra en vir wie dit gaan oor die rituele. Daar is ook die valse profete in die kerk wat soek na eie eer en wat nie die wil van God begeer nie. Daar is ook die wat wel tot Christenskap gekom het, maar teruggeval het in die plesiere van die lewe en hulle eie wil. Baie mense verlaat CHRISTENSKAP a.g.v. hierdie afvalliges en raak betrokke in ander bewegings, maar dit plaas 'n vraagteken rondom hulle eie Christenwees, want God word nie gekenmerk deur die optrede van mense nie. Christenskap gaan nie oor hoe ander mense optree rondom jou nie, maar wel oor jou stand voor die Here, of jy Hom regtig kies en liefhet, Sy wil soek en Hom gehoorsaam wil wees deur Sy offer in Sy Seun Jesus Christus te aanvaar en Hom te ken. 'n Ware Christen word gekenmerk deur iemand wat tot bekering gekom het ('n totale hartsverandering ondergaan het) en wederbaar is deur die Here (deur Jesus Christus gee Hy ons mag om kinders van God te raak). So iemand lyk regtig of hy "weer gebore" word, want sy hele uitkyk op die lewe verander, sy denke, sy begeertes, sy lewe kry sin, hy word tevrede en hy lewe nie meer vir homself nie, maar vir die Here.
Nie alle kerke verkondig meer die gesonde leer van Christus nie. (Ons moet verstaan dat die kerk maar net 'n "samekoms is van gelowiges"). Siende "kerk" nie iemand se saligheid beïnvloed nie, is geen Christen gedwing om aan 'n spesifieke "kerk" te behoort nie, alhoewel kerk toe gaan baie belangrik is vir die gelowige - die samekoms van gelowiges word gekenmerk as die "liggaam van Christus" - dit is die plek waar Christene saamkom om meer te leer van die Here, saam Sy Naam aanroep in gebed, saam deel te hê aan die nagmaal en soos 'n liggaam funksioneer waar die een die "voet" is, 'n ander die "neus", ens. As ons kerk wil klassifiseer as 'n "samekoms van GELOWIGES" (van Christene), dan is kerk vandag baie anders as die voorbeeld van die eerste kerke. Die kerk het verander in 'n evangelisasieveld en daar word maar min saamgebid en die Here se wil gesoek. Dit kan natuurlik nie gese word van alle kerke nie, en baie kerke maak tyd vir eenkant gebed van net gelowiges. Min kerke soek God se wil in hulle besluite en die manier hoe die mense "dinge sien", het ongelukkig belangriker geraak in baie kerke as die manier hoe "God dit sien". Kerke het ook baie "gebooie van mense" toegelaat en baie is onder die wanindruk dat "werke" hulle kan red. Daar sit ook baie mense wat hulleself Christene noem wat in opsetlike en aanhoudende sondes stap en vroom op 'n Sondag vir God respekteer, maar in die week doen wat hulle wil. Hierdie "valsheid" by sekere "Christene", het al baie veroorsaak dat die weg van die waarheid gelaster word. (2 Pet. 2:2)
Anders as die Tempel of die Tabernakel waarvan ons lees in die Skrif, is die destydse sinagoges en die kerkgebou nie dieselfde nie en nie in opdrag van God opgerig met spesifieke instruksies nie, maar bloot 'n plek van samekoms vir die gelowiges. Omdat gelowiges egter daar saamkom en saambid, is God daar.