Benewens betowerende musiek, het klaviere en klaviere 'n ander kant wat bekend is aan 'n noue spesialiskring - herstel. Kom ons kyk na die belangrikste kenmerke van die werking van die klavier, die keuse daarvan, en die ontknoping van 'n paar mites.
Die vorige klavierstemmer was beter. Dit klink miskien 'n bietjie paradoksaal, maar die kwaliteit van die werk van die tuner word grotendeels beoordeel deur die goeie indruk wat hy op die kliënt maak, eerder as deur die professionele vaardighede van die meester. Hierdie reël is gewoonlik algemeen vir die hele dienstesektor. Terselfdertyd is die begeerte van die meester om die kliënt te behaag nie so belangrik nie, aangesien sy eie subjektiewe indruk onder die invloed van lewenservaring is. Dikwels sal die instrument net slegter klink as gevolg van ouderdomseienskappe, is dit duidelik dat die vorige stemmeerder 'n beter werk gedoen het. Die instrument kan op verskillende tye van die jaar anders klink as gevolg van die toestand van die dek. Sommige instrumente is die beste in die somer en in die winter ingestel. Dit is dikwels onmoontlik om 'n instrument in beginsel af te stel as gevolg van valse snare of gedraaide draaghoute, en dit is geen sin om die kliënt te verduidelik oor die geharde instelling nie. Daar moet ook in gedagte gehou word dat elke instrument sy eie limiet vir die instel van akkuraatheid het; mens kan nie die klank van 'n konsertvliegklavier van 'n klein klavier verwag nie. En die instelling van die instrument en die gemak van sy klank is verskillende dinge. Bluetner se instrumente klink byvoorbeeld aangenaam, selfs met 'n drywende tuning, maar die Red October-klavier klink net goed na die instelling.
Die klavier benodig slegs afstem. As niemand gedurende die jaar op die instrument gespeel het nie, lei skommelinge in temperatuur en humiditeit tot die verkeerde instelling van die meganisme. Gewoonlik word die tuner selfs minder gereeld gebruik. Terloops, afstemming word gewoonlik nie by die waarborg vir 'n nuwe klavier of regop klavier ingesluit nie, maar aanpassings is gewaarborg vir hoogstens 'n jaar. Ons is nie verbaas deur die feit dat meubels in die winter verkrummel en in die somer deurraampies opswel nie? Voordat u 'n aanpassing doen, moet u altyd die werktuigkundiges in orde stel. Dit sluit in die vasgeplak van kapsules wat vasgeplak is, die terugspeling aanpas, die hamers presies oorkant die snaarkore instel, skroewe vasmaak, ensovoorts. As die werktuig aktief gebruik word, is stukkende dele moontlik. 'N Speld kan uit die gronde kruip, gewone vullis kan die oorsaak van sink word. Die aanvang en einde van die verwarmingsseisoen lei daartoe dat die professionele pianis bloot die behoefte voel om sy instrument twee keer per jaar aan te pas. As die instrument al etlike jare glad nie gediens is nie, is dit onmoontlik om die stemvurk op een slag in te stel. U moet ten minste drie instellings maak in plaas van een. Selfs 'n kitaar kan nie 'n halwe toon op 'n slag ingestel word nie, want totdat die nek gewoond is aan die nuwe vrag, sal die stem "kruip". Anders as 'n kitaar, kan 'n klavier die spanning van snaarspanning baie meer weerstaan, tot 20 ton. Onlangs is daar begin om werktuie te ontdek waarin dit voor die instelling noodsaaklik is om die ondersteunende strukture en die liggaam vas te maak.
Die Red October-klavier is 'n goeie keuse. In die eerste plek is dit die moeite werd om te noem waar hierdie handelsmerk vandaan kom. Na die rewolusie het die Bolsjewiste die Becker-fabriek onteien en op hul eie manier herdoop. Selfs as u vandag 'n instrument vind wat Becker se besonderhede bevat, sal dit te oud wees om in sy oorspronklike vorm goed te wees. Die volgende generasie "Oktober" was reeds na die oorlog, en die kopers kon hul klavier nie eens met iets vergelyk nie, en hulle was net bly oor die aankoop. Meer as 'n halwe eeu het sedert die oorlog verloop, en weer het die tyd sy vernietigende werk gedoen. Moenie probeer om 'n werkende instrument "Red October" te vind nie, 'n aanloklike aanbod om so 'n klavier gratis met bakkie te kry, is byna gedoem tot mislukking.
Dikwels is dit genoeg om net u ou maar wonderlike hulpmiddel te verf. Dit is 'n fout om te dink dat skildery nie veel moeite sal verg nie. Die feit is dat die herstel van die voorkoms een van die duurste soorte werk is. Sodanige "skildery" kan tot 90% van die tydstip vir die herstelwerk en tot 90% van die geld wat in die restourasie belê is, neem.
As u 'n gebruikte werktuig wil koop, moet u net aandag gee aan "Petroff". In werklikheid is die regte naam van die Tsjeggiese maatskappy nie "Petroff" nie, maar "Petrof" ("Petrof"). En die kwaliteit van hierdie handelsmerk is ietwat oordrewe. Dit is interessant dat die ondersteunende strukture van die toestelle van hierdie onderneming 'n fundamenteel ander toestel het as dié van hul broers. Gewoonlik probeer hulle om die voet en die gietysterraam ewe belangrik in die klavier te maak, terwyl die "Petrof" feitlik altyd nie die voet het nie, en al die besonderhede aan die gietysterraam geheg is. Met hierdie rangskikking kan u minder houtonderdele gebruik wat so vatbaar is vir veranderinge in temperatuur en humiditeit, dit wil sê dat die stelsel se stabiliteit gevorm word, maar herstelwerk kan komplikasies inhou. Tot op hede word bykans al die klaviere van Petrof in een stuk gemaak. Dit is moeilik om byvoorbeeld die shtulram te verwyder om na die binnekant van die instrument te kom. U moet nie net op die handelsmerk fokus nie, die instrumente kom ook anders voor, selfs onder Petrof is daar eksemplare met 'n swak klank en onaangename meganika om te speel. Min mense weet dat Petrof verskeie jonger broers het - hulle is "Scholze" ("Scholz"), "Weinbach" ("Weinbach") en "Rosler" ("Rösler"). Kenners meen dat hierdie vervaardigers stabieler is wat vakmanskap betref, en dat hul drakragstrukture volgens die klassieke skema gemaak word, met die teenwoordigheid van fluoor.
Dit is goed moontlik om 'n ou instrument in 'n goeie toestand te vind. Baie mense is selfs bereid om tyd en energie te spandeer om hierdie mening te bevestig. Daar moet egter in gedagte gehou word dat alle antieke instrumente ernstige herstelwerk benodig. Dit is moontlik om 'n ou 'Bluthner' of 'Bechstein' in 'n goeie toestand van een of ander ouma te vind as dit goed opgeknap is in die 60's van die 20ste eeu of later ... Daar moet op gelet word dat tuners uit die tyd van die Sowjetunie deur hoë kwaliteit werk onderskei is, wat selfs na baie jare vir 'n professionele persoon sigbaar is. Maar as die instrument glad nie ernstig herstel is nie, verwag dan probleme.
U mag nie 'n instrument koop wat herstel word nie. Gewoonlik is so 'n mite gebaseer op die vrees van 'n persoon dat hulle vir hom 'n slegte klavier mag verkoop, en die hoofdoel van die herstel was om die defekte van die toestel te verberg. Daar is 'n gesonde verstand in hierdie benadering, maar daar moet in gedagte gehou word dat die ouer gereedskap oorspronklik van hoër gehalte was as die huidige. Hulle is so ontwerp dat dit herstelwerk kon doen, in teenstelling met baie moderne modelle. Moderne produksie fokus op die verlaging van die monteringskoste, dus as u 'n klavier met 'n baie goeie klank en meganisme wil kry, moet u nou met die restaurante praat. Die mark moet in detail bestudeer word en nie 'n aankoop doen sonder om eers die verloop van die saak te verstaan ​​nie. Restaurante verwelkom gewoonlik belangstelling in hul werk.
Daar is geen sin daaraan om 'n swart Sowjet-klavier van die 60's van die vorige eeu te herstel nie. Kenners meen dat daar 'n sin is in so 'n herstel, maar nou stem kliënte amper nie in tot so 'n stap nie. Min is bereid om baie te belê in die herstel van 'n instrument, veral gegewe die oorvloed advertensies vir gratis klaviere en klaviere. En immers, onder die ou Sowjet-klaviere uit die 60's, is daar voorbeelde met 'n wonderlike klank, met 'n sterk en ongespeelde meganisme. Die grootste probleem by sulke toestelle is inkontinensie, 20-30 jaar gelede is dit opgelos deur die stempunte met 'n groter deursnee te vervang. Met verloop van tyd het die penbanke van sulke ou instrumente egter self vervanging begin eis. Benewens die poleer, moet die koste van die penne, 'n nuwe penwielbank ook bygevoeg word by die herstelkoste ...
U kan lewenslank 'n klavier koop, sodat u kleinkinders daarop kan speel. As die fabrieksamestelling aanvanklik van hoë gehalte was, was die mikroklimaat gunstig, en die meestertuner het gereeld die klavier, wat ook matig gebruik is, onderhou, dan kan so 'n instrument ongeveer 'n halwe eeu sonder ernstige probleme dien. En die herstel kan die lewensduur met dieselfde hoeveelheid verleng. Maar 'n pianiststudent in net vier jaar van studie aan 'n musiekskool kan die meganisme heeltemal verbreek. As u 'n instrument benodig vir gereelde "krag" -oefeninge. Dalk moet u dit oorweeg om twee klaviere tegelyk aan te skaf? Baie musikante doen dit net deur een instrument vir opleiding te koop en 'n ander vir musiek.
Krake in 'n gietyster of brons klankbord is 'n doodsvonnis vir 'n instrument. Maak eers seker dat dit die dek is en nie die raam nie - dit is heeltemal verskillende dele. As die kraak in die gietysterraam loop, dan is dit regtig 'n sin vir die instrument; is dit nie meer moontlik om dit aan te pas nie. Maar 'n kraak in die klankbord sal nie die klank so noemenswaardig beïnvloed nie, en jy moet weet dat die hele klank vroeër of later sal kraak, aangesien dit voortdurend statiese druk vanaf die snare ondervind. Die rede vir die slegte geluid is miskien glad nie 'n kraak in die dek nie, maar word afgeskil, byvoorbeeld skeur of stokke wat op die penne geskeur is, miskien 'n ineengestorte brug onder die steek.
Om goed te lyk, moet die klavier met poetsmiddel gevryf word. Maar die vakmanne maak die vernis voortdurend skoon om die instrument na 'n aantreklike voorkoms te laat terugkeer. Meubelskoonheidsmiddels sorg vir 'n vinnige effek met hul vetterige plas, waarvan die glans vuil kolle, skurwe en skrape goed vertoon. Maar binnekort begin nuwe lae stof vashou aan nat vlekke soos om te gom. En die poetsmiddel gaan nie altyd goed met die vernis nie. Om die klavierafwerking goed te laat lyk, moet u 'n stofsuier en droë sagte doeke gebruik. Voordat u skuurmiddels, oplosmiddels of poetsmiddels gebruik, moet u 'n goeie begrip hê van die soort deklaag wat gebruik is om die klavier af te handel en hoe u dit moet versorg.
Die instrument is nie in pas nie. Die klavier kan om twee redes ontsteld raak. Die eerste is die verswakking van die penne in die penwielbank; as die penne nie vasgehou word nie, is dit in beginsel nie moontlik nie. Die tweede is dat spanning verander tussen die dele van die klavier wat verantwoordelik is vir die suiwerheid van die stem. Die feit is dat as die snare begin roes, dan ontstaan ​​wrywing op hul draaie, wat verhoed dat dit gly tydens die instel, dan is hierdie proses te danke aan die konstruksie van die klavier. Tydens die afstemproses maak hierdie wrywing dit moeilik om die spanning van verskillende gedeeltes van die snaar onmiddellik gelyk te maak. Soos in 'n veer, word die verskil oor die hele lengte gebalanseerd, wat binnekort tot afstemming sal lei. Die enigste oplossing om sulke ongemaklike instrumente te bedien, is om die geluid uit te skakel. Die aanvang en einde van die verwarmingsseisoen lei tot vervorming van die klavierdele, wat ook die suiwerheid van die afstem beïnvloed. Die dek "droog op" in die winter en "swel" in die somer en is versadig met vog. Alhoewel dit skaars is, is daar instrumente wat vir 'n paar seisoene agtereenvolgens nie ontsteld raak nie, of liewer in die somer ontsteld raak, in die winter pas hulle self aan, of omgekeerd, afhangend van wanneer die laaste instelling uitgevoer is.
Dit is so maklik om deurmekaar te raak as u 'n instrument vir 'n kind koop! Daar is geen ander manier as om persoonlike ervaring op te doen nie, dus moet u alles dophou en nie aan die vervaardiger let nie. Begrip sal binnekort kom. As u nie van plan is om 'n antieke instrument aan te skaf nie, moet u met reguit tou en oor-demper klaviere uitgesluit word. Sulke strukture is verouderd en sal duur en tydrowende opknapping verg. As u kies, moet u let op die voorkoms, as die werktuigkundiges stowwerig en swart is, as daar spore van water op die klavier, roesige skyfies of afgebreekte voerings, spore van potte, potte, ens. Is. is 'n teken dat daar nie na die klavier omgesien is nie. 'N Aantreklike voorkoms maak natuurlik goeie voorwaardes vir die keuse, maar waarborg nie kwaliteit nie. Dit is ook nodig om al die sleutels in 'n ry, insluitend die swart, te speel, selfs as die instrument nie in pas is nie (wat nie te vrees is nie), moet elke toets in een deurlopende toon klink. Maar as daar op 'n toets gedruk word, klink daar 2-3 verskillende geluide gelyktydig, dan is dit 'n slegte sein, wat sê dat die stempunte nie in pas is nie. Moenie deur die aftrek-sleutels geïntimideer word nie, dit is maklik verstelbaar. 'N Klavier is eerder 'n komplekse toestel, soortgelyk aan 'n motor, nie 'n klerekas nie; u moet nie die eerste eksemplaar kies wat u teëkom nie, as u dink dat dit baie geskik is vir 'n kind. Hierdie benadering is belaai met verlies aan tyd en geld, en ons wil kinders nie leer om 'n motor te bestuur sonder remme of stuurwiel nie? En om van die onbruikbare werktuig ontslae te raak, sal ook kostes ten minste vir vervoerders benodig.