Skoene uit, gordels af en alles wat metaal bevat moet in die bak gesit word. My EAPPI onderbaadjie met selfoon, beursie, notaboek en wat nog alles moet ook bak toe. Met my deurgaan skree die verklikker, my armbande het te veel metaal! Nou is ek goed wakker geskrik en reg vir die lang dag wat voorle. Oor die luidsprekers kom onverstaanbare #Hebreeuse opdragte. Die taal is nie die enigste probleem nie, soos by die meeste lughawens is dit ook ‘onhoorbaar’ al is dit kliphard. Stiena Visagie was een van daai mense wat ‘n gewyde betekenis aan die woord gereformeerd gegee het. ‘n Stigtelike en behoorlike mens. Haar gedrag en kleredrag was altyd onberispelik en die meeste wat die mans in die distrik van haar lyf te sien gekry het, was miskien ‘n glimpsie van ‘n enkel in ‘n onstigtelike oomblik as sy trappe geklim het. Laag op laag klere het die vrou gedra. Sou daar dalk ‘n laag wegglip met ‘n vorentoe buk, is daar drie ander in die pad ter ontmoediging van die nuuskieriges. Ten spyte van die kleredrag was Stiena nogal nie ‘n onaansienlike mens nie. Mooi gesiggie en als, die enkels wat mens so soms gesien het, ook nie te onaardig nie. Maar op vyf en veertig, het haar gewyde sienings haar die titel van ‘oujongnooi’ verseker.