Binne die aarde, net soos in die menslike liggaam, is daar 'n dinamiese energie aan die werk wat skynbaar weerspieël wat altyd in die ruimte ontwikkel. Op 'n soortgelyke manier kan die energie wat die lewe animeer en uit die bron kom, baie afgeleide vorms aanneem. Dit is nooit staties nie, maar brei eerder voortdurend uit, selfs al is dit nie sigbaar vir die menslike oog nie.
Soortgelyk aan die Inuit-opdrag van verskillende woorde om na dieselfde ding te verwys, is verskillende name gebruik in 'n poging om hierdie energie te beskryf, wat die uitdaging weerspieël om iets te probeer noem waaruit oneindige lewensvorme en verskynsels ontstaan. Hierdie name sluit in prana, qi, Kundalini, Life Force, Prime Mover, God, ensovoorts.
Die beroemde vraag: "Watter eerste het gekom, die hoender of die eier?" beskryf die sirkelvormige aard van hierdie krag wat skynbaar geen einde of begin het nie. Dit is net 'is'. In werklikheid, as ons kyk na die wet van oktawe, 'waardeur alles beheer word', is die einde ook die begin.
'N Soortgelyke analogie bestaan ​​in Chinese geneeskunde: "Bloed is die moeder van qi; qi is die bevelvoerder van bloed. " Hoe kan 'n mens sulke kodafhanklike verhoudings ooit heeltemal skei? Bloed produseer qi, en qi beweeg die bloed waarsonder geen sirkulasie of lewe in die weefsels en organe oorgedra kan word nie.
Die energie wat die lewe animeer, beïnvloed alle elemente - vuur, aarde, lug en water (geestelik, fisiek, intellektueel en emosioneel) - nie net fisiese verskynsels nie. En as sodanig moet dit ook elke kultuur beïnvloed en eenvormigheid bied tussen diegene wat geen verband het nie. Binne die Aarde beweeg hierdie energie langs lyne wat bekend staan ​​as leierlyne (ook draaklyne genoem) en hulle is in die liggaam bekend as meridiane.
Die idee dat dit vibrasies self is waarop die lewe reageer, word al hoe duideliker. Dit kan die oorsaak wees van sekere herhalende patrone wat in die natuur aangetref word, soos die goue verhouding (phi of 1.618), wat gesien kan word in die spiraal van plantegroei, sowel as in die dimensies van die menslike liggaam (Da Vinci se Vitruvian Man ). Miskien is die rede waarom ons net 5 persent van hierdie werklikheid bewus is, te wyte aan die onmerkbaarheid van die prosesse wat te make het met stadiger (laer) vibrasies. Die fisiese dimensie vibreer stadiger, maar tog hou alle gesteentes, minerale, riviere, plante, diere en menslike liggame iets raaisels aan die werk.
Die sestiende-eeuse alchemikus en dokter Paracelsus het byvoorbeeld gehoor van mynwerkers wat, na terugkeer na 'n bepaalde gebied, goud ontdek het "groei" in die rotse waar hulle voorheen ontgin en geen gevind het nie. Alhoewel ons nie die proteïen "skaal" in ons DNA kan sien nie, of voel hoe dit kan verander nie, beteken dit nie dat dit nie reageer op die vibrasieveld waarin alle lewe bestaan ​​nie.
Wanneer plante met behulp van tydsverloopfotografie waargeneem word, kan 'n mens duideliker sien hoe hulle groei. Op hierdie manier kon wetenskaplikes besef dat plante reageer op hul omgewing en vibrasieveld, of dit nou hoorbaar of onhoorbaar is. Hierdie tipe reaksie op die vibrasieveld vind nou vinnig plaas. Belangriker nog is dat die invloedsveld nie net ons innerlike gees, emosies en gedagtes insluit nie, maar ook die son, maan en ander planete, wat almal tegelyk en onophoudelik via hierdie vibrasieveld na mekaar reageer en reageer.
Laat dit wat ons nie langer dien nie "sterf"
Terwyl die Aarde verander na aanleiding van die galaktiese gety van frekwensies, moet ons ook die aarde ondersteun deur bewustelik met hierdie kragte te werk. Dit is die plig van ons om toe te laat dat die proses van verandering die energie en wese in ons vinniger maak, sodat meer lewe deur ons kan vloei - om onsself sowel as die kollektiewe te genees.
Om meer lewe deur ons aardse bestaan ​​te laat vloei, moet ons dit wat nie meer ons evolusionêre doel dien nie, laat sterf, net soos die sjamanistiese ingewydes hulself moes oorgegee het tot transformasie om meer geestelike gawes en genesing te ervaar. Ander antieke kulture, soos die Egiptenare, het ook 'die dood' op hierdie manier gesien.
Egiptenare van die Ou Koninkryk was byna heeltemal besig daarmee [dood], soos die mites en die presiese ster-gebonde belyning van hul argitektuur duidelik toon. Die verwysing na 'sterf' kan dus 'n ander, meer esoteriese betekenis hê. . . bedoel om ingewydes te herinner nie aan hul sterflikheid nie, maar aan die manier waarop onsterflikheid bereik kan word; dit is deur te sterf na die illusoriese, materiële wêreld, deur gereeld 'n passiewe rol in die kosmiese skema van dinge aan te neem.
Daarom is die dood gesien as 'n simboliese ritus van deurgang, 'n oorgang en 'n poort na die ewige, vereis passiwiteit (die vermoë om te vertrou), wat op sy beurt die meerderheid van die Oneindige laat ontvou.
Aarde se matriks
As ons dink dat die aarde 'n raster of matriks het wat op dieselfde manier optree as die meridiaanse matriks van die liggaam, kan ons makliker verstaan ​​waarom antieke tempels en monumente op sekere terreine gebou is. In wese tree hulle op as resonators om energie op aarde te aktiveer op dieselfde manier as wat naald- en klankstimulasie op die meridiaanse matriks energie in die liggaam kan aktiveer. Hierdie lyne binne die Aarde word 'leylijnen' of 'draaklyne' genoem.
Alhoewel baie Oosterse tradisies steeds erkenning gee aan die mens-kosmiese verband, is Chinese geneeskunde beslis een wat kontinuïteit gehandhaaf het, en dit stel ons in staat om 'n skakel tussen die karteringstelsel in die liggaam en die op aarde te sien. Akupuncturis en skrywer Gail Reichstein Rex het die verband tussen die aarde se energie en die liggaam se meridiaanmatriks in haar boek uiteengesit Aarde akupunktuur. Nadat sy toksisiteit naby haar huis in die Hudsonrivier-gebied, New York, ondervind het, het sy besef dat sy die aarde kon help om die aarde te genees volgens dieselfde beginsels wat sy by pasiënte gebruik het. In aansluiting by haar akupunktuuropleiding het sy ook sjamanistiese beginsels opgeneem.
Haar werk het benadruk dat ons almal 'n outentieke manier kan hê om te kommunikeer met omliggende waterweë, plante, rotse en alle lewenswyse in ons omgewing as vertrekpunt om genesing te vergemaklik. Luister op 'n manier wat fisieke gehoor oortref, 'n vorm van geestelike afstemming, is die sentrale tema om te bepaal wat nodig is vir genesing: 'Elke keer as iemand wakker word tot hierdie primêre verhouding met die land, is hy 'n nuwe aankoms in die gesin. van die lewe — een wat kan deelneem aan die gemeenskap en kan bydra tot die groei daarvan. "
Groei impliseer volwassenheid, en tog praat sy van meer as net fisieke groei; sy het ook verwys na die evolusie van bewussyn, wat ons multidimensionele aard erken: 'Die nuwe geboorte was. . . 'n ontwaking van die multidimensionele bewustheid wat die bewussyn van die skepping is. "
Gegewe die verband tussen menslike en aardse anatomie, sowel as die bewyse wat deur Percy Seymour uiteengesit is om aan te dui hoe die lewe op aarde reageer op planetêre resonansie, is dit vanselfsprekend dat, as nuwe planete "ontdek word", hulle onvermydelik nuwe, hoewel antieke , bewustheid.
As ons met hierdie kosmiese energie bewustelik werk, vind ons die grootste vermoë om ewewig te handhaaf, ondanks die vele veranderinge wat deur 'n veranderende kosmos aangebring word.
Leer van die planete
In Sedna se geval, aangesien ons 'n 11,000-jaar-siklus het, kan ons aanvanklik enige potensiële leer wat ons kan assimileer as individue wie se lewensduur tipies tussen tagtig en honderd jaar eindig, van die hand wys. As ons egter eers die impak van die terugkeer van die antieke geskiedenis oorweeg, is dit waarskynlik dat dit wat ons oor tyd aanvaar het, op sy kop kan draai.
Die idee van lineêre tyd is besig om plek te maak vir die konsep van vele dimensies en realiteite wat tegelyk bestaan. Net so beïnvloed die relevansie van soortgelyke verbande en assosiasies oor verskillende kulture hoe ons ons eie geskiedenis en kosmologie beskou.
Dit word herhaal dat die voorwaardes mite en mitologie moet herwaardeer word namate nuwe inligting aan die lig kom. Oor die onderwerp sê die skrywer en geleerde Laird Scranton die volgende:
Moderne wetenskap. . . interpreteer die oorlewende dokumente van hierdie vroeë samelewings as 'n mengsel van mitologie en geskiedenis, en daarom is al sulke stellings op die gebied van die mitologiese gebied toegewys. In die loop van die afgelope twee eeue het die denkbeeldige lyn wat die antieke mitologie van die antieke geskiedenis skei, egter stadig en aanhoudend agteruit beweeg, aangesien nuwe argeologiese ontdekkings ons as histories begryp wat voorheen mities was.
Die planeet Sedna is ons sirene-oproep, wat die vermoë aktiveer om vorige weergawes van onsself te oortref, soos gesien deur beperkte, lineêre en eendimensionele konsepte. Sy is hier om ons te herinner hoe om hierdie proses bewustelik te kweek en te ondersteun deur simboliese metafore, Chinese mitologie en planetêre geneeskunde.
Sedna se mitologiese tuiste in die diepsee simboliseer ons eie vermoë om die waterelement "binne te sien" en te leer om grense op te los eerder as om ons wêreld te verdeel en te kompartementeer. Alhoewel ons planeet baie meer oud is, bring Sedna ons terug na 'n periode van 11,000 jaar gelede, wat verband hou met die legendariese insinking van Atlantis, die galaktiese skuif voor 2012, en die einde van die ystydperk toe die waters ons wêreld ontwrig en verdeel het.
Haar terugkeer, eerder as om 'n rampspoediger te wees, is een van die maniere en stootskrapers. In haar assosiasie met water, winter en die kleur swart, heers Sedna oor die menslike wil, voorvadergeheue, oorspronklike wese en DNA. Sy simboliseer sjamanistiese inisiasie, die duisternis wat ons in staat stel om groot lig op te neem en is die voorvereiste vir wedergeboorte en wedergeboorte, insluitend die genesing van die liggaamsorgane en weefsels, aangesien die metafoor die metabolisme beïnvloed. Simbolies belig sy die pad vir ons om ons eie onsterflikheid aan te steek deur oor te gaan na die innerlike pad - die yin-manier - om patrone en paadjies vir oneindige genesingspotensiaal te onthul. Sodoende onthou ons die wortels van ons voorgeslag wat interkonnektiwiteit en eenheid in alle wesens erken - menslik, nie-menslik en planetêr.
Sedna herinner ons daaraan dat ons almal deel is van die Goddelike matriks (Moeder), wat geen deel van die skepping kan uitsluit nie. In plaas daarvan help sy ons om ons oeroue wese en multidimensionaliteit te onthou en lei ons ons om diversiteit as 'n noodsaaklike deel te aanvaar binne die stof van die geheel, die Mahakundalini en die Groot Ekstreem.
Asof ons vir die eerste keer in die geskiedenis onthou wie ons is en wie ons bestem is om te wees: 'supergeleiers' van energie, net soos die sjamaan en die alchemis. En as ons ons aan die inisiasieproses kan oorgee, kan ons uiteindelik ontdek dat ons 'buitengewone' wesens is, beperk slegs deur ons huidige vermoë om ons liggame, ons wêreld en ons kosmos te sien en te verstaan.
Vir meer inligting of om hierdie boek te bestel, kliek hier. Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe en as 'n oudioboek.