Sokrates en Plato was nie in 'n haas. Nóg was Aristoteles of Herakleitos. Hulle het tyd om diep te dink. So ver terug as vier en twintig eeue gelede, was besig om hulle insigte en waarnemings oor die menslike kondisie, karakter, en persoonlikheid wat as ware is vandag as destyds.
Vinnig vorentoe na ons vinnige samelewing. Baie mense dink as hulle vinniger praat, sal mense dink hulle is slimmer. Praat vinnig praat nie slim nie. Aandete TV-nuusonderhoude van individue kan gemiddeld vyf of minder sekondes, klankbyte genoem word, terwyl hulle gemiddeld sowat agtien sekondes in die negentiende-sewentigerjare was. Gestandaardiseerde toetse plaas 'n premie op hoe vinnig jy die vrae kan beantwoord, met die klem op spoed en geheue eerder as om te verstaan. Met gestandaardiseerde toetsing het dieper leer nooit die kans gehad nie. Bemarkers beywer jou onmiddellike bevrediging wanneer jy junk kos en ander impuls koop verkoop. "One-click ordering" het hierdie stelsel op 'n heeltemal nuwe vlak geneem. Slim handelaars gee oorgawe aan gerekenariseerde handel, wat spekuleer in gesplete sekondes op die effektebeurse. Ek kon jou tien redes gee waarom dit 'n slegte idee is.
U kan nou die aandnuus op nasionale openbare radio in net drie of so minute hoor - 'n absurditeit. Daar is radiosegmente wat die "akademiese minuut" en die "korporatiewe misdaadminuut" genoem word, toegewy aan krimpende aandagstrek.
Om die voor die hand liggend te stel, is daar oral kitskoswinkels - soveel dat 'n beskeie stadige voedselbeweging aan die gang is. Baie hospitale is bekend om vroue in kraam te erken en hierdie nuwe moeders minder as vier-en-twintig uur nadat hulle geboorte geskenk het, uit te voer - 'n korporatiewe vorm van "aandaggebreksversteuring". Advertensies vir dwelms en ander verbruiksgoedere eindig met waarskuwings van nadelige gevolge. wat so vinnig beskryf word dat hulle eenvoudig onbegryplik is. 'N Top-sushi-restaurant in Tokio word op die oomblik gehef, nie die hoeveelheid wat bestel word nie, wat jou sowat $ 300 vir 'n dertigmiljoen maaltyd kos.
Tel altyd hoeveel beelde flits in 'n gewone TV-nuusprogram terwyl dit vertel word? Speel dit weer - het die kyker selfs die kans om te absorbeer en verstandelik te reageer? TV-advertensies is natuurlik meer emosioneel gelaai op hierdie manier.
Dan is daar Twitter met sy beperkte 140 karakter tweets, die ping-pong uitruil van SMS boodskappe tellings van tye regdeur die dag, en die konstante onderdompeling in die video speletjies. Terug in 1999, Barbara Ehrenreich, in haar siening van James Gleick se boek, "Vinniger: die versnelling van net oor alles," pouses om te oorweeg: "Wat ons verloor, as" net oor alles "versnel, is die kans om te reflekteer, om te analiseer en uiteindelik met morele oordele op te kom. "
Nie alles in ons samelewing is egter besig om te bespoedig nie. Spoeduurspoed het in baie stede tot tien of vyftien myl per uur afgeneem. Banke, in 'n rekenaar ouderdom, neem doelbewus dae om tjeks skoon te maak, miskien hoop jy om jou te straf met 'n $ 35-aftrek-tjekfooi. Probeer om deur te gaan na 'n besigheid of ander instelling op 'n outomatiese telefoonlyn. Jy moet moontlik tien vlakke van "druk een druk, twee druk ...". Nadat jy gekies het, mag jy net die geleentheid hê om 'n stempos te verlaat.
As 'n samelewing het dit te lank geneem om bewese beleide te implementeer wat armoede kan aanspreek en afskaal, insluitende die verhoging van die minimumloon wat lank reeds deur inflasie gesteek is. As 'n samelewing is ons te stadig uitbreiding van massa-vervoer, klimaatverandering, omskakeling na hernubare energie, en die verbetering van die kilometer per liter van ons motors.
Behalwe vir Medicare terugbetaling, dokters weet hoe lank dit neem vir versekeringsmaatskappye om te betaal. Ons maatskappye en regerings neem 'n lang tyd om skoon te maak van hul eie besoedeling of te reageer op klagtes van verbruikers en burgers. Deesdae, dit lyk soos 'n wedstryd van wat minder kan omgee.
Aan die ander kant het 'n bizarre, kranksinnige klem ontstaan ​​om die pakkette wat jy bestel vinniger en vinniger afgelewer te kry. Amazon volg hulle op hul wildste drome en dink selfs oor die gebruik van darren om aflewerings te lewer. Net so, Walmart is gereed om te lewer aan jou huise en besighede so vinnig as wat hulle kan. Binnekort sal mense nie na winkels moet gaan nie; Hulle sal net alles aanlyn bestel en nooit enige ander koper sien of geleenthede hê met vriende en bure nie. Kom ons hoor die applous van die mense wat nie deur hierdie "verbeteringe" gedink het nie en die gevolglike vernietiging van gemeenskappe.
Vermaak is 'n borrel wat wag om te bars. Mense het nie meer as twee oë, twee ore of vier-en-twintig uur in 'n dag nie. In die jare negentig was daar drie nasionale televisienetwerke. Nou is daar honderde kabelkanale en oor-die-lug TV-stasies, om nie die stortvloed van internetgebaseerde programme en afleidings te noem nie. Die druk vir graderings begin met die verskaffers se implikasies. In 'n artikel wat op Augustus 31 gepubliseer is, het 2015 in die New York Times getiteld "Soul Searching in TV Land", verslaggewer John Koblin, die "malaise in TV deesdae", naamlik "daar is net te veel op televisie." Te veel is te vinnig botsing en ons tegnologiese wonderland is gebreek.
Hewlett Packard (HP) het net begin 'n advertensie veldtog met die opskrif: ". Die toekoms behoort aan die Fast" Die teks sluit die volgende boodskap: "HP is van mening dat wanneer mense, tegnologie, en idees bymekaar kom, besigheid kan verder beweeg, vinniger. "
Daarenteen het vyftien jaar gelede, Bill Joy, die bekende tegnologie-uitvinder / innoveerder 'n artikel getiteld "The Future Us Needs" geskryf, met verwysing na die aankomende konvergerende tegnologieë van kunsmatige intelligensie, biotegnologie en nanotegnologie.
So wat is dit? Het jy 'n minuut om te dink oor dit? Maak gou! Oeps, jy het net verloor 63 nano sekondes reeds besig om te besluit.