Die Verkiesing van 1884 - Cleveland en Blaine
Die Skandalige Verkiesing van 1884
Grover Cleveland was daarvan beskuldig dat hy 'n baba buite die weduwee verower het
Die verkiesing van 1884 het die politiek in die Verenigde State opgeroep soos dit 'n demokratiese, Grover Cleveland , na die Wit Huis gebring het vir die eerste keer sedert die administrasie van James Buchanan 'n kwart-eeu vroeër. En die 1884-veldtog was ook gekenmerk deur berugte modderslinging, insluitende 'n vaderskappy.
In 'n era waarin hoogs mededingende koerante elke nuusblad oor die twee hoofkandidate herlei het, blyk dit dat gerugte oor Cleveland se skandalige verlede hom die verkiesing sou kos.
Maar toe het sy teenstander, James G. Blaine, 'n lang politieke figuur met 'n nasionale reputasie, 'n katastrofiese gaffe 'n week voor die verkiesingsdag deelgeneem.
Die momentum, veral in die kritieke toestand van New York, het dramaties van Blaine na Cleveland geswaai. En nie net was die verkiesing van 1884 onstuimig nie, maar dit het die verhoog gesit vir verskeie presidensiële verkiesings om in die 19de eeu te volg.
Cleveland se Verrassende Opkoms tot Prominensie
Grover Cleveland is in 1837 in New Jersey gebore, maar het die meeste van sy lewe in die New York-staat geleef. Hy het 'n suksesvolle prokureur geword in Buffalo, New York. Tydens die Burgeroorlog het hy verkies om 'n plaasvervanger te stuur om sy plek in die geledere te plaas. Dit was destyds heeltemal wettig, maar hy is later gekritiseer. In 'n era toe die Burgeroorlog-veterane baie fasette van die politiek oorheers het, was Cleveland se besluit om nie te dien nie, bespot.
In die 1870's het Cleveland vir drie jaar 'n plaaslike pos as balju gehou, maar teruggekeer na sy privaatregspraktyk en het waarskynlik geen verdere politieke loopbaan verwag nie.
Maar toe 'n hervormingsbeweging die New York-staatspolitiek uitgevee het, het die Demokrate van Buffalo hom aangemoedig om vir burgemeester te hardloop. Hy het in 1881 'n tydperk van een jaar gedien, en die volgende jaar het die goewerneur van New York gehardloop. Hy is verkies, en het 'n punt gemaak om op te staan ​​vir Tammany Hall , die politieke masjien in New York.
Cleveland se een termyn as die goewerneur van New York het hom in 1884 as Demokratiese benoeming vir president aangestel. In 'n span van vier jaar is Cleveland deur hervormingsbewegings van sy duistere regspraktyk in Buffalo na die boonste plek op 'n nasionale kaartjie gedryf.
James G. Blaine, die Republikeinse Kandidaat in 1884
James G. Blaine is in Pennsylvania in 'n politieke familie gebore, maar toe hy met 'n vrou van Maine getroud is, het hy na haar tuisstaat verhuis. Blaine het vinnig in die Maine-politiek gestyg, en het voor die verkiesing tot kongres verkies.
In Washington het Blaine gedien as Speaker van die Huis gedurende die jare van heropbou. Hy is in 1876 aan die Senaat verkies. Hy was ook 'n aanspraakmaker op die Republikeinse nominasie vir president in 1876. Hy het in 1876 uit die wedloop geval toe hy betrokke was by 'n finansiële skandaal met spoorwegaandele. Blaine het sy onskuld verklaar, maar hy is dikwels met agterdog beskou.
Blaine se politieke volharding het afbetaal toe hy in 1884 die Republikeinse nominasie bewerkstellig het.
Die 1884 Presidensiële veldtog
Die verhoog vir die 1884-verkiesing was eintlik agt jaar tevore vasgestel, met die omstrede en betwiste verkiesing van 1876 , toe Rutherford B. Hayes sy amp beklee het en belowe het om slegs een kwartaal te dien.
Hayes is gevolg deur James Garfield , wat in 1880 verkies is, om net 'n moordenaar geskiet te word, 'n paar maande na sy kantoor. Garfield het uiteindelik gesterf van die skietwond en is opgevolg deur Chester A. Arthur .
Soos 1884 genader, het president Arthur die Republikeinse nominasie vir 1884 gesoek, maar hy kon nie verskeie partytjie-faksies saambring nie. En dit is wyd gerugte dat Arthur in swak gesondheid was. (President Arthur was inderdaad siek en het gesterf in wat die middel van sy tweede kwartaal sou wees.)
Met die Republikeinse Party , wat sedert die Burgeroorlog krag gehou het, het dit nou in wanorde gekom, dit het gelyk asof die Demokratiese Grover Cleveland 'n goeie kans gehad het om te wen. Bolstering Cleveland se kandidatuur was sy reputasie as 'n hervormer.
'N Aantal Republikeine wat Blaine nie kon ondersteun nie omdat hulle geglo het dat hy korrup sou wees, het hul steun agter Cleveland gegooi.
Die fraksie van Republikeine wat die Demokrate ondersteun, is deur die pers Mugwumps genoem.
'N Paternity Scandal Surfaced in die 1884-veldtog
Cleveland het in 1884 min geveg, terwyl Blaine 'n baie besige veldtog gehad het en ongeveer 400 toesprake gelewer het. Maar Cleveland het 'n groot struikelblok beleef toe 'n skandaal in Julie 1884 uitgebreek het.
Die bachelor Cleveland, wat deur 'n koerant in Buffalo onthul is, het 'n verhouding met 'n weduwee in Buffalo gehad. En dit is ook beweer dat hy 'n seun by die vrou gehad het.
Die aanklagte het vinnig gereis, soos koerante ondersteun het, het Blaine die storie versprei. Ander koerante, geneig om die Demokratiese genomineerde te ondersteun, het die skandalige verhaal ontwrig.
Op 12 Augustus 1884 het die New York Times berig dat 'n komitee van "onafhanklike Republikeine van Buffalo" die aanklagte teen Cleveland ondersoek het. In 'n lang verslag het hulle verklaar dat die gerugte, wat bewerings van dronkenskap sowel as die beweerde ontvoering van 'n vrou betrek het, onlosmaaklik was.
Die gerugte het egter voortgegaan tot verkiesingsdag. Republikeine het op die vaderskapskandaal gegryp en Cleveland bespot deur die rym te sing: "Ma, Ma, waar is my Pa?"
"Rum, Romanisme, en Rebellie" het probleme vir Blaine veroorsaak
Die Republikeinse kandidaat het 'n groot probleem vir homself 'n week voor die verkiesing geskep. Blaine het 'n vergadering bygewoon in 'n Protestantse kerk waar 'n predikant diegene wat die Republikeinse Party verlaat het, bygewoon het deur te sê: "Ons stel nie voor om ons party te verlaat en te identifiseer met die party wie se voorvaders rom, Romanisme en opstand is nie."
Blaine sit stil tydens die aanval op veral Katolieke en Ierse kiesers. Die toneel is wyd in die pers gerapporteer, en dit het Blaine in die verkiesing gekos, veral in New York.
'N Gekoppelde Verkiesing bepaal die uitkoms
Die 1884-verkiesing, miskien as gevolg van Cleveland se skandaal, was nader as wat baie mense verwag het. Cleveland het die gewilde stem met 'n klein marge, minder as 'n halwe persent, gewen, maar het 218 verkiesingsstemme vir Blaine se 182 gewen. Blaine het die staat New York met min meer as 'n duisend stemme verloor, en die rum, Romanisme, en rebellie "kommentaar was die noodlottige slag.
Die Demokrate, wat Cleveland se oorwinning vier, het die Republikeinse aanvalle op Cleveland probeer bespot deur te sang: "Ma, Ma, waar is my Pa? Gaan na die Wit Huis, ha ha ha! "
Grover Cleveland se onderbreek Wit Huis Loopbaan
Grover Cleveland het 'n termyn in die Wit Huis gedien, maar is in 1888 in sy bod vir herverkiesing verslaan. Hy het egter in 1892 iets uniek in die Amerikaanse politiek behaal toe hy weer in 1892 gehardloop en verkies is om sodoende die enigste president te word wat twee terme dien was nie opeenvolgende nie.
Die man wat Cleveland in 1888 verslaan het, Benjamin Harrison , het Blaine as sy Staatsekretaris aangestel. Blaine was as diplomaat aktief, maar het in 1892 die pos bedank, en hopelik weer die Republikeinse nominasie vir president beskerm. Dit sou die verhoog vir 'n ander Cleveland-Blaine-verkiesing gestel het, maar Blaine kon nie die nominasie verseker nie. Sy gesondheid het misluk en hy het in 1893 gesterf.