Dit is tog so hartseer deur Willem Woes | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Dit is tog so hartseer
Aantal woorde: 307
Datum gepubliseer: 20 Feb 2006
Ek het nie lekker geslaap gisteraand nie so toe vergeet ek 'n paar dinge in die kar in my deur die slaap gevoel. Dit kom ek eers agter toe ek al in my onderbroek staan. Kaalvoet en jeans is ek toe terug kar toe aangesien ek ham daar vergeet het.
Ek glo nie 'n meisie sal saam inry toe gaan as my kar na vark ruik nie. Oppad kyk ek op na die aand. Dit is tog so mooi en ek sien sterre. Hier en daar kan ek amper onthou wat hulle genoem word te danke aan my Voortrekker dae.
Tot my teleurstelling kom ek toe agter waar ek regtig is en die stand van sake in die stad. Ek kan nie die melkweg sien nie.
Toe ek en my boetie klein was het ons altyd in ons beddens gelê en kyk vir die melkweg. Ek bly nou maar soos die kraai vlieg, 5 kilometer van waar die ek groot geword het (nog 'n depressing gedagte). Sowaar het dinge so besoedel geraak vandat ek agt was tot vroeg dertig?
Ek dink ek moet maar my gat in rat kry en so vinnig moontlik uit hierdie stad en sy siek lug kom. Ek glo amper dit is een van die redes hoekom die mense mekaar so seer maak en die wêreld so mal voorkom. Ons kan nie meer sien waar ons vandaan kom nie. Al wat ons sien is onself en ons eie dade. Alles vergroot ons nog 'n bietjie meer as die dag voor dit.
Niks wat ons weer laat klein voel en herinner dat ons eintlik niks is nie. Ek wil sommer trane stort as ek dink aan die pad wat ons volg en waarheen ons as mens oppad is. Ek moet harder werk in hierdie sisteem dat ek kan uitkom. Ek moet. Ek moet.