In Maart 2014 verskyn daar twee artikels uit haar pen in Kerkbode. Die eerste was oor Nobuntu Motholeni, destyds beskryf as ’n swart vrou wat in ’n bruin gemeenskap werk as deel van ’n oorwegend wit gemeente se uitreikspan. Die tweede het gegaan oor ’n NG gemeente wat as deel van hulle uitreik musiekklasse vir kinders in Khayalitsha aanbied.
In die proses het sy vir Kerkbode se lesers ’n kykie gegee in die harte van uiteenlopende mense. Daar was gevangenes agter tralies, vroue wat deur hulle mans mishandel is, uitkyk-anties op die Kaapse vlakte, ’n gay paartjie, kunstenaars, ’n vlugteling uit die Demokratiese Republiek van die Kongo, boere, dominees, sendelinge, oud-bendelede, ’n bomslagoffer, die skenker en die ontvanger van ’n nier. Die lys is lank.
In die beskrywing van Josef se optrede sê hyself nooit ’n woord nie. Hy slaap, droom en gehoorsaam bloot die Here.
Uit die kort oorsig is dit opvallend hoedat die geboorteverhale van Jesus aansienlik meer van mekaar verskil in detail en toonaard as die verhale oor sy krui­si­ging. Dit is net die geboorte van Johannes die Doper wat in Matteus en Lukas voorkom.
Terwyl die oorlewering van Jesus se geboortever­hale dus oënskynlik grootliks los van mekaar geskied het, is die boodskap van al vier dieselfde: In die ge­boor­te van Jesus het God op ’n wonderbaarlike wyse in die wêreldgeskiedenis ingegryp om verlossing te bring. Hoe ons ook vandag Kersfees vier, moet dit dus ons fokus bly.