Ek is nie oortuig dat die stryd wat destyds rondom die vorming van die Drie Formuliere van Eenheid ontstaan het, met die huidige stryd oor die aanvaarding van Belhar vergelyk kan word nie. Die stryd destyds het oor teologiese heilswaarhede gehandel, oor die beginsels van die “algemene Christelike ongetwyfelde geloof”, om die bewoording van die Algemene Sinode te gebruik. Die huidige stryd handel oor die aanvaarding Belhar as belydenisskrif. Ek en baie ander stry nie oor die teologiese inhoud van Belhar nie, maar voel dat Belhar eerder ‘n eietydse getuienis, soos die bekende Barmen-verklaring kan wees, nie ‘n belydenisskrif nie. Persoonlik bly dit vir my ‘n belangrike struikelblok dat Belhar oor ‘n tydperk van 25 jaar nie groter eenheid kon bewerk nie maar eerder groter verdeeldheid.
[Opmerking: Hoewel dit ‘n persoonlike standpunt is, is hierdie skrywe op versoek van die moderamen van die Vrystaat geskryf. Dit sluit aan by die standpunte in my bydrae tot die publikasie: Belhar geweeg.]