Daaglikse Inspirasie: August 2011
Lied van die Liefde.
Dit is my eenvoudige interpretasie van die Lied…
ek weet woorde kan nooit reg daaraan laat geskied.
Lied van die Liefde, suiwer en skoon.
Waarvandaan kom dit, waar wil dit woon?
Betowerende note, op heilige toon.
Onbekend, soos 'n skone droom.
Hier op aarde, die plek van smart.
Roepend na uitkoms, die sondaarshart.
Alles is donker, die afgrond wat tart.
Wie gaan versag, wie gaan verhard?
Kom na ons, O' lieflike Lied.
Al is daar niks wat ons U kan bied.
Met 'n gemoed so dikwels morbied.
Net 'n hart vol verlange, wagtend op U Lied.
Luister, luister, na die sagte geluid.
Dit kom op die bries wat onhoorbaar daar fluit.
En land soos doudruppels sag teen die ruit.
Van die kleine venster in die hart van die Bruid.
Dis heeltyd nog die Liefde Self.
Wat skitter soos 'n Ster aan die hemelgewelf.
Wat niemand kan sien terwyl hulle blind in geskrifte delf.
In die pad is die gordyn van die selfsugtige self.
Hoor die Lied, liefling van my.
Laat ons die deuntjie in ons harte kry.
Van nederige Liefde, wat vir jou sal ly.
En vir jou sal baklei.
Wat verklaar… jy is altyd vry.
Om in Liefde te bly.
Hemelse Lied, Lied van verlange.
Laat die trane loop oor ons wange.
Laat U water stroom oor die hange.
Van harte vry en onbevange.
Ons moet vertrou.
Van altyd tot nou.
raak Liefde nooit flou.
Dit is getrou.
Dis die Lewe in jou.
As jy in jou hart aan die wysie klou.
Raak die donker lugruim weer helderblou.
Dat ek baie van jou hou...
so klink die Lied nou vir jou.
Gedig van 'n leser gestuur aan Judith de Beer
Posted by Gelofteboer at 2:03 PM No comments:
Eendag, terwyl ek nog 'n tiener was, het ek en my pa in die ry gestaan om kaartjies te koop vir die sirkus. Vir ons klein dorpie was die sirkus 'n groot gebeurtenis en een van die jaar se hoogtepunte op die kalender. Uiteindelik was daar slegs een gesin tussen ons en die kaartjie kantoor.
Die gesin het 'n groot indruk op my gemaak. Daar was agt kinders, almal so onder die ouderdom van sestien jaar. Ek kon aflei dat hulle dit nie baie breed gehad het nie. Hulle klere was nie duur klere nie maar skoon en perfek gestryk.
Die kinders was besonder goed gemanierd, almal van hulle netjies in 'n ry agter hul ouers, twee-twee langs mekaar terwyl hul mekaar aan die hand vashou. Hulle het baie opgewonde geklets oor die narre, die olifante en al die ander toertjies wat hulle die aand sou sien met die vertoning. Mens kon aanvoel dat hulle nog nooit by 'n sirkus was nie. Dit het beloof om een van die hoogte punte in hul jong lewens te wees.
Die pa en ma het trots gestaan aan die voorpunt van die jong brigade. Die ma het sy haar man se hand vasgehou en na hom opgekyk asof sy wou sê, "Jy is my ridder op die wit perd." Hy het geglimlag vir haar die trots op sy vrou en kinders was duidelik sigbaar in sy hele houding.
Die dame van die kaartjies kantoor het aan die pa gevra hoeveel kaartjies wil hy koop. Hy het trots geantwoord, "Gee my asseblief agt kinder kaartjies en twee volwasse kaartjies."
Die dame wat die kaartjie verkoop sê aan die man wat die totale koste sal beloop vir die tien kaartjies. Die man se vrou los sy hand en laat sak haar kop, die man se lip begin effens bewe. Die pa leen effens nader en vra, "Hoeveel het jy gesê kos die kaartjies?"
Die kaartjie verkoper herhaal die prys van die kaartjies. Die man het nie genoeg geld gehad om te betaal vir die kaartjies nie.
Hoe was hy veronderstel om aan sy opgewonde kinders te vertel dat daar nie genoeg geld was om hul die sirkus vertoning te laat kyk nie?
My pa wat presies gesien het wat hier besig was om plaas te vind het sy hand in sy sak gedruk en 'n R100-00 uitgehaal en dit op die grond laat val. (Julle moet verstaan dat ons geensins welaf was nie!) My pa buk af, tel die noot op, tik die pa op sy skouer en sê, "Verskoon my meneer, die het uit u sak uit geval."
Die man het besef wat aan die gang is. Hy het nie gebedel vir hulp nie maar het verseker die hulp waardeer in hierdie desperate, hartverskeurende, vernederende oomblik. Hy het reguit in my pa se oë gekyk, my pa se hand geneem in beide sy hande en dit styf gedruk. Terwyl sy lip liggies bewe en met 'n traan wat oor sy wang rol antwoord hy, "Baie, baie dankie meneer. Dit beteken werklik ontsaglik baie vir my en my gesin."
My pa en ek het terug gestap na ons motor en huis toe gery. Ons het nie die aand sirkus toe gegaan nie, maar dit het nie een van ons twee gepla nie. Die blydskap en dankbaarheid in die oë van 'n vader met 'n wonderlike gesin het meer as vergoed vir enige sirkus vertoning.
Hierdie was die laaste van die testamente van die twaalf aardsvaders – ek hoop van harte dat almal dit net so geniet soos ek dit geniet het.
Leuning aan jou Dak
As jy 'n nuwe huis bou, moet jy 'n leuning aan jou dak maak, sodat jy geen bloedskuld op jou huis bring as iemand daarvan afval nie.
Dit is en bly vir my altyd te wonderbaar wanneer mens 'n ietsie klein in die Skrif raak lees en dit sit 'n hele denkproses aan die gang. Die stukkie noop mens om so bietjie navorsing te gaan doen of dit maak dat iets soms net eenvoudig in plek kliek wat jy nooit verstaan het of na opgelet het nie.
Met die stukkie was dit nou weer die geval gewees. Ons almal kyk na die oorsese flieks (veral Amerikaans) en ons sien al die huise en die meeste van hulle het soos 'n leertjie of 'n stellasie vir 'n ranker wat vanaf die grond strek to by die dak.
Onbewustelik het ek al baie gewonder wat is die doel daarvan want die meeste van die kere in die films gebruik die kinders dit om skelmpies uit die kamer te sluip en in die nag te gaan rondjakker. Ek was onder die indruk dat dit maar hoofsaaklik vir plante bedoel is om teen op te rank.
Hierdie is weer een van daardie dinge wat die meeste huisbewoners al vergeet het waarvoor dit bedoel was en wat is die geskiedenis agter die "klouter leuning".
In die Engels word daar gepraat van 'n "parapet" wat 'n parapet muur (of 'n keer muur) beteken of ander omskryf dit as "battlement". Die parapet muur is opsigtelik veral by plat dakke waar die mure aan die kant van die huis hoër opgebou word as die dak en die muurtjie staan gewoonlik sowat 1 meter bokant die dak oppervlak uit. Die parapet muur het dus gekeer dat 'n persoon nie van die dak afval en die bloedskuld op die huis kom nie. Die battlement is soos gevegs mure wat veral op kastele sigbaar was. Die muur het met gereelde tussen poses 'n opening waardeur die soldaat sy boog of vuurwapen kan afvuur.
Met die uitfasering van die gevegs mure en platdakke met hul parapet mure na staandakke het die "klouter leuning" die plek ingeneem van die gevegs muur of parapet muur.
Maar net nog 'n bewys dat selfs in die eenvoudige konstruksie van 'n huis kan steeds die insettinge van YHWH waargeneem word, al is die eienaar van die huis nie eens daarvan bewus nie.