Geskryf deur John Hawkins
Hy was 'in baie opsigte, miskien onvermydelik, oningelig'. Hy was 'traag en verward' en kon nie hierdie gebreke regstel deur advies in te win nie. Hy het sakelui rondom hom versamel, 'onervare in openbare sake' en 'slegs onreëlmatig' ingeroep.
Hierdie beoordeling is 'n eeu gelede, in 1919, geskryf deur die opkomende ekonoom John Maynard Keynes.
Die president was Woodrow Wilson, wat Keynes gekritiseer het oor sy onvermoë om Europa se vestiging na die eerste wêreldoorlog te beïnvloed op 'n manier wat waarskynlik tot vrede en welvaart sou lei.
'N Eeu later het die Verenigde State nog 'n president uit sy diepte in wêreldaangeleenthede. Wilson was in elk geval 'n 'vrygewige bedoeling' man. Wat sou Keynes maak van Donald Trump, wie se beleid gedryf word deur 'n gevoel van reg en vrees om vir 'n sucker gespeel te word?
Hierdie week, op die World Economic Forum in Davos, het Trump nuwe fronte in sy gevaarlike veldtog van ekonomiese nasionalisme gemerk. Hy het sy voorneme om die Wêreldhandelsorganisasie, wat Hy het gesê was baie jare lank baie onregverdig teenoor die Verenigde State.
Hy het getwiet oor die "geweldige voordele" wat China en Indië gegee het. Hy dreig tariewe op Europese motors as die Europese Unie nie tot 'n 'billike' vryhandelsooreenkoms instem nie.
Die belemmerde president is omtrent alles waarteen Keynes gewaarsku het as 'n puinhoop vir die vooruitsigte van 'n blywende vrede.
'N Verhaal van twee presidente
Keynes het Wilson waargeneem tydens die samesprekings in Parys om die Verdrag van Versailles te sluit, waarin die besonderhede van die voorwaardes uiteengesit is na die oorgawe van Duitsland (op 11 November 1918) om die oorlog te beëindig.
Wilson het 14 punte voorgestel vir 'n "regverdige en stabiele vrede", maar het tydens die samesprekings heeltemal ondoeltreffend geblyk. Die resultaat was 'n verdrag met terme wat so straf was vir Duitsland, dat dit waarskynlik die voorwaardes geskep het dat Adolf Hitler aan bewind kon kom, en dus tot die tweede wêreldoorlog gelei het.
Keynes se onrustigheid met die verdrag het daartoe gelei dat hy die boek geskryf het Die ekonomiese gevolge van die vrede.
Wilson se groot mislukking was sy onvermoë om strafoptrede te voorkom. Trump's is sy liefde vir strafregtelike optrede. As sy verstandhouding in internasionale diplomasie opgesom sou word in 'n slagspreuk van drie woorde, sou dit 'Maak hulle betaal'.
Op die langer termyn kan sy administrasie se onverskilligheid oor klimaatsverandering wel 'n bewys wees van Trump se slegste beleidserfenis vir die wêreld. Maar nou doen hy die meeste skade deur tariewe terug te bring, veral in die handelsoorlog wat met China begin is.
Trump het beweer (meer as honderd keer in 2019, deur een telling) dat hy China laat betaal het deur tariewe vir Chinese uitvoere na die VSA in te stel. Die waarheid is natuurlik dat Amerikaanse invoertariewe "is byna heeltemal deurgevoer na Amerikaanse binnelandse pryse". China betaal deurdat sy goedere minder mededingend is.
Koste vir handelsoorlog
Trump het net so hard gespog oor die wen van die vrede. 'N Week gelede verklaar hy 'n "fase een'Handelstransaksie as'die grootste transaksie wat iemand nog gesien het".
Maar al hierdie ooreenkoms doen, is om sommige van die skadelike aksies wat die VSA onderneem het, te keer. Dit word gepas 'n "gedeeltelik en gebrekkig'Wapenstilstand.
Hierdie week het die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) opgedateer modellering vir die eerste keer in Oktober 2019 gepubliseer met die raming van die skade wat die handelsoorlog tussen Amerika en China in 2020 sal aanrig.
Die aanvanklike modellering het geskat dat die prys-vir-tat-tariewe die vlak van wêreldwye BBP in 2020 met 0.8 persentasiepunte sal verlaag. Trump se "grootste transaksie wat iemand nog ooit gesien het" sal doen verminder die skade, maar met net 0.3 persentasiepunte, wat beteken dat die wêreldgroei 3.3% sal wees, eerder as 3.8% in 2020. En dit is net, sê Gita Gopinath, hoofekonoom van die IMF, as die ooreenkoms duursaam blyk te wees.
Die modellering van die IMF van Oktober 2019 bevat 'n uiteensetting van hoeveel verskillende ekonomieë in 2020 weens die handelsoorlog sou ly. Daar word beraam dat die reële BBP van China 2 persentasiepunte laer sou wees as anders, met die VSA met 0.6 persentasiepunte. Europa en Japan sou ongeveer 0.5 persentasiepunte verloor.
Die IMF skat die effek van handels-hindernisse tussen die VSA en China. IMF Wêreldekonomiese vooruitsigte, Oktober 2019
China se ekonomie groei drie keer so vinnig as die VSA - na raming 6% vergeleke met 2% - dus is die treffer byna gelyk. In terme van die verlore BBP per capita - 'n gevolmagtigde maatstaf vir hoeveel die tariewe gemiddeld individue kos - kos die Amerikaanse en Chinese burgers ongeveer 400 dollar per jaar.
Aangesien die mediaaninkomste van China heelwat laer is as die VSA, ly die ekstra inkomste wat vergete is meer in China - iets wat pas by die Trump-vertelling dat die handelsoorlog China meer laat betaal.
Maar die les uit die geskiedenis is dat strafmaatreëls weer byt. Soos Keynes so welsprekend geskryf 'n eeu gelede bevorder 'die welvaart en geluk van een land dié van ander'.
Keynes is van groot belang vir vrede en welvaart, maar vrye handel, wat hy gehoop het, kan die negatiewe "nuwe politieke grense wat nou tussen gulsige, jaloerse, onvolwasse en ekonomies onvolledige nasionalistiese state ontstaan ​​het, versag".
Wilson streef, maar versuim om 'n wêreldorde wat op grond van konflik tussen groot moondhede gebaseer is, te vervang met een wat op reëls en rede gebaseer is. Trump, daarenteen, blyk konflik te verkies bo reëls en rede.
'N Strafbenadering tot internasionale ekonomiese betrekkinge het 'n eeu gelede misluk. Ons het goeie rede om dit nou te vrees.
John Hawkins, assistent-professor, School of Politics, Economics and Society, Universiteit van Canberra
Politieke teorie - John Maynard Keynes
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > 'Langsaam en verward': 'n President bou hindernisse vir vrede en welvaart