Vir die opstanding van die belangrikste vleilande in die Sentraal-Amerikaanse Stille Oseaan - ONDERWERPE - 2022
Die onderste bekken van die Tempisque-rivier, in die noordweste van Costa Rica, is die gebied met die hoogste konsentrasie vleilande in die Stille Oseaanvlakte van Sentraal-Amerika, met meer as 100 000 hektaar moerasse, moerasse en mangrove. Tot die teleurstelling van baie omgewingsbewustes is dit ook een van die produktiefste landbougebiede in die land, wat byna al die spanspekproduksie, die helfte van die suikerriet, en 'n derde van die rys wat in Costa Rica geproduseer word, genereer.
Om 'n vloedvlakte in landbougrond te omskep, het ingenieurs meer as 30 kilometer oewerwalle aan die rivieroewers gebou en meer as 20 kilometer oewerbeddings in die gebied uitgeduik. Hierdie werke het, benewens besoedeling deur landbouchemikalieë, gelei tot die verdwyning van meer as 35% van die vleilande en meer as 60% van die rivierwoude in die streek, volgens data van die Organisation for Tropical Studies (OET), 'n konsortium van universiteite in die Verenigde State en Latyns-Amerika. Ten einde hierdie skade te verminder en verder te voorkom, het die OET kragte saamgesnoer met verskeie nasionale en internasionale organisasies om die bestuur van die onderste stroomgebied van die Tempisque-rivier te verbeter, wetenskaplike inligting te genereer vir besluitneming, volhoubare landbou te bevorder en die ekosisteme te herstel.
Die Initiative for the Management of the Lower Tempisque River Basin het die finansiële steun van die Costa Rica-United States Foundation for Cooperation, die Avina Foundation, die United States Fish and Wildlife Service en Ducks Unlimited Inc. die projek nasionale organisasies soos die Universiteit. van Costa Rica, die Nasionale Universiteit, die Tegnologiese Instituut van Costa Rica, die Tropical Scientific Centre, die National Institute of Learning, die National Service of Water, Irrigation and Drainage en die National System of Conservation Areas. Die OET vervul die rol as fasiliteerder en wetenskaplike adviseur vir hierdie instansies en organisasies wat in die omgewing voorkom.
"Ons is van plan om die fondamente te lê en die basiese inligting te bekom om die vleilande wat in die Tempisque-rivierbekken bestaan, te definieer en bowenal die ekologiese waarde daarvan, en tot 'n sekere mate, die ekologiese-finansiële waarde daarvan te toon," bevestig Eugenio González, med -koördineerder van die projek vir die OET.
Die projek integreer die konstruksie van 'n geografiese inligtingstelsel gebaseer op biofisiese-omgewings-, sosiale en ekonomiese gegewens van die gebied; die opleiding van plaaslike regerings en klein en medium produsente in volhoubare landbou; monitering van watergehalte; en herstel van vleilande. González wys daarop dat die onderste bekken van die Tempisque-rivier so verander is dat dit waarskynlik nie dieselfde toestande sal hê as voor die groot landbou-industriële ontwikkeling in die streek nie.
Hy hoop egter dat die studies dit moontlik sal maak om die riglyne te definieer vir die erkenning van die omgewingsdienste wat deur vleilande gegenereer word, soos die bestuur van afvoerwater na ryslande. "Die kwaliteit van die waters hang sonder twyfel af, oor die kwaliteit van die ekosisteem, "sê Marco Solano, koördineerder van die Nasionale vleilandprogram van die Ministerie van die Omgewing.
Volgens Solano is die vleilande van die onderste bekken van die Tempisque-rivier onder meer uniek vir die aantal voëls wat hulle huisves. Die dreinering van vleilande en intensiewe besproeiing vir gewasse veroorsaak egter dat die watervlakke in die rivier verlore gaan en die natuurlewe beïnvloed. Baie van die terreine wat vroeër vleilande was, het albei hul biologiese funksies verloor, sowel as die voordele van die herlaai van waterdraers, watersuiwering, die beskerming van natuurlewe en die opwekking van hout en natuurlike vesels.
Daarom is die herstel van vleilande een van die grootste pogings wat in die gebied gedoen word, volgens González, wat ook die direkteur van die Palo Verde Biologiese Stasie is, wat deur die OET bestuur word. Die Palo Verde Nasionale Park, wat 'n deel van die Tempisque-kom beskerm, omvat sy belangrikste vleilande. González bevestig dat hierdie vleilande nie net die belangrikste plek in Sentraal-Amerika vir trekvoëls is nie, maar ook die plek met die grootste vordering in navorsing, bestuur en bewaring van vleilande op tropiese vlak. Die park, saam met ander beskermde gebiede in die gebied wat vleilande huisves, vorm 'n Ramsar-terrein of vleiland van internasionale belang.
Danksy die gesamentlike werk van die Ministerie van die Omgewing, die Tegnologiese Instituut van Costa Rica en die OET, word die natuurlike vloei in Palo Verde herstel, wat volgens OET-tellings die terugkeer van meer inwoners en trekvoëls moontlik gemaak het. elke jaar sedert 1999. Die laaste telling, wat in Januarie 2003 uitgevoer is, het die teenwoordigheid van 20 soorte watervoëls aangetoon, sommige met 'n paar duisende individue.
'Palo Verde was 'n hele nasionale en internasionale skool om probleme met vleilande te hanteer,' sê Solano.
Die gemeenskappe naby Tempisque het 'n deel van hierdie probleme gehad. César Gutiérrez, medewerker en stigter van die Association for the Lower Tempisque River Basin, sê dat die gemeenskappe van Ortega en Bolsón geraak is deur die oprigting van damme vir die suikerrietbesproeiingstelsel, wat die rivierlope op verskillende plekke in die kom verander het. . Die gebied ly in die winter aan oorstromings, maar ly ook in die somer aan uiterste droogtesituasies.
Saam met ander gemeenskappe wat hierdeur geraak is en tegniese advies van organisasies soos die Nasionale Universiteit, het hierdie inwoners van Ortega en Bolsón besluit om beheeraksies uit te voer om die water in die droë periode te hou. Hulle het byvoorbeeld in die somer slotte gebou om watervlakke in te hou en beskermde gebiede waar water baie lek.
"Restaurasie het te make met die werklike deelname van die mense en nie net om werke vir werke te doen nie. Ons moet die gemeenskappe betrek," sê Gutiérrez. Die gevolg is dat hul probleme met oorstromings en droogtes tot die minimum beperk is en dat hulle 'n baie waardevolle toeristehulpbron het wat hulle begin benut. Nou is daar meer watervoëls op die terrein aanwesig, waaronder die jabiru (Jabiru mycteria), die roseaatlepelbek (Platalea ajaja) en die wit ibis (Eudocimus albus).
Behalwe die herstel van vleilande, wil die inisiatief die landbou by die omgewing integreer, wat volgens González die moeilikste deel is. Honderde ton ryk alluviale grond het weens landboupersele verlore gegaan as gevolg van swak grond- en waterhulpbronbestuur. 'N Belangrike onderdeel van die projek is dus die opleiding van klein en medium boere in tegnieke vir die gebruik en bestuur van water en gronde. Danksy die tegniese ondersteuning van die National Learning Institute (INA) het sommige produsente nuwe produksie-ervarings ontwikkel, soos die produksie van organiese rys, die installering van 'n biofabriek vir die produksie van patogene swamme wat gebruik moet word in plaas van chemiese plaagdoders, en die vervaardiging van papierartikels uit katstert (Typhadominguensis), dieselfde plant wat die waterliggame in Palo Verde aangetas het en wat uitgeroei word as deel van die herstel van die vleiland.
Volgens González word daar binne vyf jaar beplan om 'n basisdokument vir die owerhede van die streek te hê, wat dien vir besluitneming. Op hierdie manier het die belangrikste vleilande van die Meso-Amerikaanse Stille Oseaan nog die kans om te oorleef.
Video: Dragon Inn คมภรแดนพยคฆ (Junie 2022).
Copyright 2022 \ Vir die opstanding van die belangrikste vleilande in die Sentraal-Amerikaanse Stille Oseaan...