Toe ons by die oprit inry, het sy teruggehardloop huis toe, en ons is almal binne. Die veearts het haar ondersoek, en dit het geblyk dat sy 'n klip in haar poot het. Hulle kon dit verwyder, maar dit sou pynlik wees, en sy gaan nie kan loop nie - Roadie die plaashond - Inligting - 2022
Roadie die plaashond wat by die huis gekom het
Ek het net verlede week saam met my ou hond en 'n vriend op my voorstoep gesit toe my hond begin huil het. Sy is 'n 12-jarige beagle-mengsel, en sy het gehuil asof sy seergekry het. Ek kon niks sien nie, maar ek kon 'n bietjie vibrasie in die lug aanvoel.
Ek het gedink iets is fout met my, maar ek het afgekyk en sy bewe op die stoep langs my. Ek het haar vir 'n paar jaar gehad, en sy was 'n ou hond wat ek nie geweet het wat om te verwag nie. Sy was nog altyd 'n bietjie spooky, selfs destyds. Sy sou altyd weet wanneer iemand met die oprit opkom, maar ek het nooit geweet of sy my werklik kon waarsku nie.
Terwyl ek daar gesit het, het sy begin huil, en sy het aanhou huil. Ek het my suster en my buurman, wat 'n veearts is, gebel en ons het almal terug in die kar geklim en met die oprit afgery. Toe ons daar aankom, het sy opgehou huil, en ek kon nie sê wat fout is nie. Sy het heeltemal normaal gelyk, maar sy het 'n ongewone hoeveelheid energie gehad. Sy het oral rondgewaai. Ek het besef sy wag vir ons.
Toe ons by die oprit inry, het sy teruggehardloop na die huis, en ons het almal ingegaan. Die veearts het haar ondersoek, en dit het geblyk dat sy 'n klip in haar poot vasgesit het. Hulle kon dit verwyder, maar dit sou pynlik wees, en sy gaan nie kan loop nie.
Ek het haar die somer laat steriliseer voordat ek haar gekry het, so ek het geweet sy is nie swanger nie, maar ek kon nie my gedagtes daardeur kry nie. Ek het probeer dink waar die hond dit kon opgetel het. Sy sal nie met 'n klip in haar poot in die tuin rondhardloop nie. As sy dit sou doen, sou ek dit sien gebeur het. Daar was geen teken van 'n gesukkel nie, en geen ander honde in die omgewing nie. Sy moes iewers anders gevang gewees het.
Ek het haar in die kar gekry, en ons het na die veeartsenykliniek gery, waar ek 45 minute moes wag vir die klip om verwyder te word. Sy was nog 'n bietjie gespanne en senuweeagtig, so sy het meer gewikkel soos die dag aangegaan het.
Nadat sy verdoof is, het die veearts vir my gesê dat ek nog nooit so 'n hond gehad het nie. Haar poot was gevul met klein klippies so groot soos ertjies, en daar was ook 'n paar grotes. Die veearts het gesê dat hulle lank daar moet wees.
Sy moes 'n metaalplaat in haar poot laat sit om die klippe in plek te hou. Sy het nog nooit so operasie gehad nie. Dit het gelyk of dit goed gaan, maar sy het baie narkose gehad.
Daardie aand was sy baie moeg. Sy het baie gesukkel om te slaap, en sy het baie gebewe. Ek het haar in my slaapkamer gesit om te slaap, en ek het op die vloer langs haar gelê, en ek het haar vasgehou totdat ek aan die slaap geraak het. Ek dink sy was baie moeg, want sy het die hele nag by my gebly.
Ek was bekommerd omdat sy so senuweeagtig was. Ek kon haar nie op 'n motorrit plaas nie, want ek wou nie hê sy moet opgewonde raak in die kar nie. Ons het na 'n vriendin se huis gegaan, maar sy kon nie slaap nie, so ek het haar net by hom gelos. Ek het teruggery huis toe, en sy het op die sitplek aan die slaap geraak terwyl ek gery het.
Die veearts se kantoor het my die volgende dag gebel, en hulle wou weet wat hulle vir haar kan doen. Ek het vir 'n ander veearts gevra, en hulle het gesê dat hulle haar nie tot die volgende dag kon vrylaat nie, wanneer hulle haar 'n tweede kyk sou gee. Ek het gevra of hulle X-strale het, en hulle het nee gesê. Dit was dieselfde dag dat sy in 'n operasie was, en die veearts het vir my gesê dat dit redelik algemeen is dat honde 'n klip in hul poot vasgevang het en hul besigheid doen sonder om dit opgemerk te kry.
Ek het besluit om haar na `n ander veearts te neem, en hulle het gesê hulle sal haar nog `n kyk gee. Dit was 'n paar dae later. Dit was die tyd dat die veearts se kantoor gebel het en gesê het dat hulle haar gaan moet vrylaat omdat sy erger word.
Hulle het vir my 'n rekening van $2 000 gestuur vir die tweede eksamen, die operasie, die narkose en die verbande. Ek het daaroor gedink, maar ek kon dit nie bekostig nie. Ek het geweet sy moes na 'n goeie veearts gaan, maar ek het nie $2 000 gehad nie.
Toe vertel my vriend my van 'n perd wat sy geweet het wat dieselfde soort operasie gehad het en dat hy minder as $1 500 betaal het. So ek het met my vriendin gepraat en haar van my hond vertel. Sy het vir my gesê dat sy 'n vriend gehad het wat 'n veearts was, en sy het gesê dat sy dit sonder die operasie kan doen.
Ek het gesê: "Ek weet dit is baie om jou te vra, maar kan jy dit doen?"
Sy het gesê: "Natuurlik sal ek dit doen."
Ek het haar opgetel en sy het na die veearts se kantoor gestap. Ek het haar gevra hoeveel sy dink sy kan spaar, en sy het gesê $2 000. Ek het vir haar gesê dat dit baie geld is, en sy het gesê: "Hou net in gedagte dat ek een keer 'n motorongeluk gehad het, en hierdie perd het drie operasies gehad."
Toe het sy ingegaan, en hulle het haar op die operasietafel gesit. Ek het die kamer verlaat, en toe ek terugkom, was sy reeds weg. Ek moes huis toe gaan en my kontaklense insit. Hulle het my gebel en gesê dat alles goed gegaan het, en sy was 'n goeie pasiënt.
Daardie nag het sy baie gesukkel om te slaap. Die veearts het vir my antibiotika gegee, en sy het gesê dit moet goed gaan.