Krygsgevangenes - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Krygsgevangenes is 'n produk van enige oorlog. Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog is honderde duisende soldate, lugwaardinne en matrose as krygsgevangenes aangehou in al die teaters van oorlog - Wes-Europa, Oos-Europa, die Verre Ooste, Asië en Noord-Afrika. Daar was reëls wat die behandeling van krygsgevangenes (die Geneefse Konvensie) gereël het - alhoewel 'n dokument wat in Switserland geformuleer is in tye van wêreldvrede, altyd hard sou wees om aanvaar te word deur almal wat by die Tweede Wêreldoorlog betrokke was.
Aan die Oostelike Front het 'n heeltemal ander prentjie egter na vore gekom. Na die sukses van 'Operasie Barbarossa', het Duitsland 'n groot aantal mans van die Rooi Leër gevang. In ooreenstemming met Hitler se siening van rasse-meerderwaardigheid - en rasse-minderwaardigheid - is hierdie mans op sy beste behandel met onverskilligheid en in die ergste mate met groot brutaliteit. Baie is as slawe-arbeiders dood en sommige het in die doodskampe beland - Russiese POW's was betrokke by die uitbreek van Sobibor. Diegene wat destyds oorleef het, moes in die na-oorlogse Rusland beskuldigings in die gesig staar dat hulle op een of ander manier medewerkers was; hoe anders sou hulle hul oorlewing verklaar? Duitse POW's wat deur die Russe gevange geneem is, het soortgelyke vooruitsigte. Min van die 91.000 Duitsers wat aan die einde van die Slag van Stalingrad gevange geneem is, het na die oorlog ooit na Duitsland teruggekeer. Diegene wat in die latere stadiums van die oorlog gevange geneem is, is na Rusland gestuur en hulle moes swaar arbeid verrig in gevangeniskampe wat oor die USSR gestippel is. Die reëls van die Geneefse Konvensie het skaars aan die Oostelike Front bestaan. Nazi-Duitsland het Pole op 1 September 1939 aangeval. Terselfdertyd het Sowjet-Rusland vanuit die ooste aangeval. Oorlog in Europa het op 7 Mei 1945 geëindig, terwyl VJ-dag op 2 September 1945 gevier is. Miljoene mense was in die tussende jare betrokke by gevegte in die een of ander hoedanigheid, met die verwagte gevolg dat tienduisende gevange geneem is gevangene en in Kragkampe gesit. Die behandeling van hierdie mans het baie gewissel. Vir 'n Britse POW in 'n Duitse POW-kamp kan die lewe eentonig en streng wees. In kampe wat deur die weermag bestuur word, is die lewe egter geneig om 'billik' te wees, gegewe die omstandighede. Dieselfde was waar vir Duitsers en Italianers wat in Britse POW-kampe gehou is. Daar was 'n verwagting dat mans sou probeer ontsnap en as hulle gevang word, het die mans geweet dat hulle gepas behandel sou word - gewoonlik binne die reëls van 'die spel'. Daar was uitsonderings hierop toe ontsnapte gevangenes geskiet is, maar dit was skaars.
As die Geneefse Konvensie skaars in Oos-Europa bestaan ​​het, is dit nie eens deur die Japannese weermag erken nie, wat nie eers kon verstaan ​​waarom iemand hul familie en land sou wou beskaam deur oor te gee nie. Daarom het die Japannese diegene behandel wat hulle met sulke barbaarsheid oorgegee het - begin met hul veldtog in China in 1937. Vir 'n Japannese soldaat was die grootste skande om hulle oor te gee - so 'n geloof was letterlik by alle rekrute geslaan. Hierdie geloof in die eer van u gesin en u land verklaar ook die duisende wat vrywillig was om kamikaze te word. Daardie Geallieerde soldate wat hulself aan die Japannese oorgegee het, het teen wat die Japannese as eer beskou het. As voorbeeld het die Japannese 100,000 man gevange geneem in Singapoer. Baie mense het pas opgedaag en het nie 'n koeël in woede geskiet nie. Vir die Japannese het hierdie mans nie verdien om met enige ordentlikheid behandel te word nie, omdat hulle geen 'eer' bewys het nie. 9.000 van hierdie mans is dood aan die spoor van Burma-Thailand. Baie ander POW's uit ander Stille Oseaan-gevegte het op die berugte Bataan-dood optog gesterf - diegene wat dit nie kon haal nie, was bajonet waar hulle gelê het. Oorlewendes van die Japannese POW-kampe was onveranderlik verenig in hul verhale van brutaliteit in hierdie kampe - soos aangetoon in films soos 'Bridge over the River Kwai' - en wat in hierdie kampe gebeur het, het die Westerse samelewing woedend gemaak.
Dit is egter 'n mite dat Japanese soldate nie oorgegee het nie. In die eerste paar jaar van die Stille Oseaan-oorlog was dit waarskynlik waar. Maar namate die oorlog ten gunste van die Geallieerdes gedraai het, het dit minder waar geword, en meer en meer Japannese soldate het POW's geword.
Japannese krygsgevangenes, hoewel dit 'n seldsaamheid vir 'n deel van die Stille Oseaan-oorlog was, is gevoer na die einde van die oorlog en onmiddellik na die ...