Ook wil die regering die geskiedenis herskryf deur die staatsubsidie van ŉ rolprent soos Ida in te trek. Hierin word die moord op ŉ Joodse familie in die Tweede Wêreldoorlog behandel, en word die pynlike geskiedenis van Poolse antisemitisme aan die kaak gestel.
Nou het Pole sedert die dae van Solidariteit ŉ lewendige burgerlike samelewing. En toe dit duidelik word welke rampsalige keuse hulle gedoen het, het die breë burgerlike samelewing sy stem dik begin maak.
Premier Szydlo het die betogers minagtend afgeskryf. “Diegene wat die proteste organiseer, is dié wat mag, voorregte en invloed verloor het,” het sy luidens berigte op die nasionale televisie gesê.
Dis soos daardie polities korrekte bleeksiele in Suid-Afrika wat alle teenstand teen die ANC (en vir die behoud van Afrikaans se grondwetlike regte) as ŉ terughunkering na apartheid beskryf.
Natuurlik moet ŉ mens bogenoemde ooreenkomste nie oordryf nie. Apartheid was ŉ outoritêre stelsel, geen totalitêre diktatuur soos die kommunisme in Pole nie. Ook het ŉ etniese minderheid in Suid-Afrika ŉ meerderheid oorheers, terwyl daar nie eintlik etniese verskille in Pole is nie.
Dis nie te sê dat die betogings in sowel Pole as Suid-Afrika in hul doel gaan slaag nie. Maar wat tans in die breë in Pole gebeur, kan ŉ goeie les wees vir Suid-Afrikaners van alle kleure en bevolkingsgroepe om na te volg, en ŉ goeie voorbeeld om na te volg.
Ek sal voorstel dat ons d.i. die burgerlike samelewing, ons en ook die opposisie partye waaraan ons behoort,aanmoedig om voortdurend en by elke moontlike geleendheid, die ANC se vergrype te ontbloot. En moet onder geen omstandighede beloftes maak nie. Die ANC moenie dink hy kan almal altyd ‘n rat voor die oë draai nie. Mense, d.i. sy volgelinge, se oë gaan oop vir die waarheid. Die probleem is net hulle het nie geld om koerante te koop of dalk ‘n TV om nuus te kyk nie. Ek vind dat in my daaglikse omswerwinge, groot onkunde oor politiek, daaglikse nuusgebeure, die werking van demokrasie en veral die geskiedenis van die land en veral die bydrae van die Afrikaner daarin.
Met die skryf van Maandag se Stigtingsdag-nuuskommentaar was dit nog nie bekend dat ondersteuners van die EFF Paul Kruger se standbeeld op Kerkplein geskend het nie. Inteendeel, die nuus is oorheers oor hoe die Tshwane-munisipaliteit sou toesien dat dit nié gebeur nie.
Die nuuskommentaar het egter in ’n tydsgreep gestaan van waar die tyd “ryp” was dat so iets gaan gebeur.
Die skrif was egter toe reeds aan die muur. Enige nierassige soeke na ’n eie identiteit is deur die regering summier tot ras afgemaak. So kon enige aanspraak op minderheidsregte as openlike of verskuilde “hunkering na apartheid” verdag gemaak en summier in die doofpot geplaas word.
Om dit eenvoudig te stel – die regering is rasbehep. So erg rasbehep dat dit nie in staat is om visioenêr die volkereg en selfs die Grondwet te begryp en te harmoniseer nie. In die internasionale reg speel ras wel ’n rol in die konteks van “negatiewe regte” – met ander woorde ’n lang rits dinge wat mense nie op grond van ras, geslag, geslagtelike voorkeur en ander kwessies aangedoen mag word nie. Haatspraak is een van die taboes. Minderheidsregte, soos onder meer staatkundige regte, tel onder die positiewe regte waar ras nie veronderstel is om ’n rol te speel nie, maar wel aspekte soos taal en kultuur. Dit is goed in aksie gedemonstreer toe die DA se jeugvleuel by Kleinfontein gaan betoog het, en die “grootmense” in die DA die jeugvleuel moes reghelp dat dit wat by Kleinfontein gebeur nié ongrondwetlik is nie.
Onder die versnellers wat hierdie suigkolk momentum gee, is om die helde en beelde van die verskillende komponente van ’n heterogene samelewing te beledig of te vernietig. Pres. Jacob Zuma het hom al in verskeie opsigte gediskwalifiseer om as geskikte leier vir die Suid-Afrikaanse nasie te dien, maar min dinge het so uitgestaan soos sy aanval op Jan van Riebeeck – en veral sy onvermoë, en selfs onwilligheid, om hom daaruit te laat loswoel.
Die probleem was dat daar voor die stigting van die EFF ’n klimaat ontwikkel het wat bevorderlik was vir die stigting van so ’n party.
Daar kan ook geen ruimte gelaat word waar die president die mees drakoniese rasmaatreëls as nierassisties beskryf nie. Sulke opmerkings bevorder nie aannames en indrukke oor sy intellek nie.