My skok oor Belhar en eenwording! | Padlangs
« Maak reg dié kak, is my credo.
Onafhanklikheidsdag – is die mensdom werklik vry? »
My skok oor Belhar en eenwording!
Ek was nog altyd ‘n ietwat impulsiewe mens, veral wanneer dit by sake kom wat my na aan die hart lê. Belhar en die eenheid van die NGK-familie is een so ‘n saak. Dit veroorsaak dat ek soms te vinnig praat en dinge kwytraak. Soos vandag weer…
Hier is wat ek vanoggend kwytgeraak het: https://www.facebook.com/NGKerk.Nam/posts/645130532187106. Ek het goed bedoel, maar na die tyd besef dat die ding te kripties is en dat dit moontlik hewig kritiek gaan uitlok. Dus skryf ek nou maar iets in ‘n poging om te verduidelik wat ek bedoel het.
Die NGK Verre-noord is geleë in die verre noorde van Namibië, noord van Etosha en tot teen die Angolese grens. Van Oshivello in die ooste tot Ruacana in die weste. Die wat destyds diens gedoen het in die SAW, het heel waarskynlik iewers hier ‘n draai gemaak in die ou Sektor 10, tydens die Grensoorlog 1966-1989. Die pastorie is geleë in Oshakati.
Die gemeente besit geen kerkgebou nie. In Ondangwa hou ons tans diens is of ‘n skoll se klaskamer of in die begrafnisondernemer se winkel. In Ruacana kuier ons onder ‘n boom rondom ‘n vuur of sommer in die sitkamer van die Basingthwaites, onder die aircon! In Oshakati gebruik ons ‘n leë stoor wat Nexus, ‘n konstruksie maatskappy, vir ons leen. Ons het eintlik geen permanente plek van aanbidding nie, en in die verlede moes ons dikwels van een na die ander plek skuif.
In 1978 rig die gemeente ‘n kerk op vir die destydse NGKA hier in Oshakati. Later sou hulle ook op Onuno en Opuwo kerke oprig vir die NGKA, maar dit daar gelaat.
Vandag staan hierdie kerkgebou en agteruitgaan van verwaarlosing. Nie aspris nie, mind you. Daar is nie ‘n voltydse VGK predikant in die noorde nie, die een wat wel hier en daar iets doen is al lankal afgetree en op hoë ouderdom. Dus is die gemeente op Oshakati maar klein, te klein om genoegsaam geld in te vorder om die kerkgebou te onderhou. Dus, hulle het ‘n gebou maar geen predikant en ons, die NGK, het ‘n predikant maar geen gebou nie.
Ons besluit om hulle ‘n aanbod te maak vir die kerkgebou. Ons het immers historiese bande met die gebou en die gemeente, ons is in staat om dit te onderhou en hulle kan gratis daarvan gebruik maak.
Ons maak ‘n afspraak met die (afgetrede) predikant en sy kerkraad. Ds. Attie du Plessis, onlangs verkies as aktuarius van die VGK in Namibië sluit by ons aan. Ons gaan vir ontbyt na die plaaslike gastehuis en raak aan die gesels.
Ek gaan nie die hele gesprek weergee nie, agv tyd en spasie maar… Gedurende die gesprek besef ek die volgende: a) Die NGK se goeie bedoelings is nie altyd so edel nie. Ons kan onsself maklik die rat voor die oë draai met ons ‘goeie bedoelings’. Ons sou in die proses van die verkryging van die eiendom, ander vervreem van hulle s’n. En dit net omdat hulle ekonomies in ‘n swakker posisie is. Dan is hulle dobberend en in dieselfde posisie as waarin ons onsself tans bevind. En dit kan nie evangelies reg wees nie! b) Die rede hoekom ons nie dink aan die eenwording van die twee gemeentes nie is as volg: 1) alhoewel ons eredienste en gemeente aktiwiteite veelrassig is, ‘behoort’ die NGK steeds aan witmense en nie aan God nie. 2) Daar is steeds ‘n gevoel van wantroue tussen die VGK en die NGK. Hulle wonder oor ons motiewe (julle wil alles oorneem en beheer en dan kyk ons weer in die boere se oë!) en ons is bang hulle loop ons in indien ons die plek huur en regmaak vir gebruik. Ds. Attie kon nie glo toe ek aan hom vertel dat my gemeente sukkel om my te betaal nie – ek het op daardie stadium maande laas ‘n volle salris ontvang. Dat die aanbod wat ons wil maak slegs moontlik is omdat ‘n besigheidsman bereid is om dit te finansier. Hierdie wantroue kan tog nie evangelies wees nie! Ongeag van die geskiedenis tussen die partye is dit ‘n klad op die christendom se naam. c) Beide partye het nodig om sekere paradigmaskuiwe te maak tov sy siening van die ander. Alle boere is nie dieselfde nie, net so min as wat alle Wambo’s of Basters of Kleurlinge dieselfde is. d) Dis ‘n veel moeiliker gedaan as gepraat om van kleur ontslae te raak. Ons kan sê net wat ons wil! Ds. Attie vertel vir my hoe hy onlangs ‘n vergadering of konfrensie vir NGK predikante bygewoon het en niemand het oor ete met hom gesels nie. Hy het alleen gesit. Geen NGK gemeente het hom al ooit gevra om by hulle te kom preek nie. Nog nooit! En geen VGK gemeente het my al ooit genooi om by hulle te kom preek nie. Selfs nie die een op Oshakati wat nie ‘n prediker het nie! Watse broederskap is dit?
Nou hoekom gesels ons oor Belhar, as ons hierdie basies dinge nie regkry nie? Is dit nou ‘n nuwe wet wat ons aan lidmate wil kom voorhou? Het wette al ooit harte verander? Gesindhede reg gestel? Lewens in lyn gebring met die Evangelie?
Ons gesels oor Belhar, omdat Belhar juis nie ‘n nuwe wet is nie. Ons gesels oor Belhar omrede dit gebore is in die vuur van ongeregtigheid, onenigheid, on-eenheid, disharmonie en ongelykheid. Ons gesels oor Belhar omdat dit teenoor ons getuig van en ons uitnooi en oproep tot eenheid, rekonsiliasie, gelykheid en geregtigheid. En hierdie ons is nie slegs die NGK nie. Nee! Dis ook die VGK, die NGKA en die RCA. Ons almal oortree op een of meer van die bogenoemde punte, maar ons almal behoort aan God en daarom praat Hy met ons, ook deur die belydenis van Belhar. En dit is sy Woord.
Ek dink Ds Attie het ook iets van die bogenoemde besef – ek glo so. Daarom dat toe ons aan mekaar die volgende vraag stel: “Is jy oortuig dat die NGK/VGK werklik eenheid soek?”, ons beide negatief geantwoord het.
Ek glo egter dit was vir beide van ons ‘n voorlopige antwoord en dat ons miskien sou wou sê: “Nog nie.” Hopelik aanvaar die NGK die belydenis van Belhar as belydenisskrif. Hopelik luister ons almal dan opnuut na die waarheid wat daarbinne vervat is en antwoord ons dan positief op die uitnodiging van eenheid, rekonsiliasie en geregtigheid, sodat ‘n nuwe werklikheid kan aanbreek binne die gemeenskappe waarin ons leef.
*Hoewel ek nog altyd positief was oor Belhar, het ek dit altyd gesien as teen en vir die NGK en nie vir die familie nie. Nou sien ek dit nie meer so nie en is die lig skielik meer helder!
Sleutelwoorde: algemene sinode, belhar, bely, belydenisskrif, belydenisskrifte, Bybel, eenheid, geregtigheid, getuig, God, harmonie, hereniging, kerk, kerkhereniging, liefde, Namibië, NGK, ngkerk, rekonsiliasie, sinode, skok, uitnodiging, vgk
This entry was posted on Oktober 8, 2013 at 9:55 vm and is filed under Kerk- en menswees.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.