Junie | 2017 | Lekkervurigeaffêre
Junie 30, 2017 Junie 30, 2017 / lekkervurig	/ Lewer kommentaar
Rots lief dié ou, ek kan nie altyd die etery sonder om saam te proe en ruik, uitstaan nie. Maar die mens fassineer my. Outentiek, oop bek en los handles. Homself.
“Just always evaluating. Kind of like I think a race car king does, you go around the car, you go back you make your changes that you need. But have I changed from the core of who I am, and how I live, and what I do, and who is Guy Fieri? No, nor have I been instructed to. I’ve always been kind of a wild guy. I’ve always been kinda, you know, out there. “
Lees hier en wees jouself.
Junie 30, 2017 / lekkervurig	/ 2 Kommentaar
Hakerige, keiserlike vreugde
Junie 30, 2017 Junie 30, 2017 / lekkervurig	/ 3 Kommentaar
“Dankie vir my winters, Here. Winters gaan verby. As dit winter is, kan die lente nie gekeer word nie! Ook hierdie seisoen in my lewe gaan verby. Amen. “(Leef se Vuisboekgebed vir vandag)
Daar is voorwaar die voortuitsig dat die seisoen gaan begin draai, dat die vaal, droë winter van aflê en wegbêre en na binne keer, gaan omskakel in vernuwing, groei en kleurvolle uitbundigheid en uitspattige energie.
Ek is hartstogtelik lief vir die lente. Veral daar waar ons nou woon die keiserskroon of haaklelie of agapant, hang af hoe jou Afrikaans is, van die eerste skaam botsel wat uit die groen blare oprys tot die seë pers blomme dop te hou en op kamera vas te lê.
‘n Klompie lentes of so gelede, op ‘n skoon gereënde of sommer gewone Saterdae, kielie die sonstrale met dagbreek, my gereeld wakker. Ek lê immer stil en sê dankie vir ‘n nuwe dag, rek loom uit my slaap. Elke keer is dit asof iets my dwing om op te staan.
My afspraak met ons Skepper gaan so:
“Word wakker my kind. Ek wag op die stoep vir jou.”
My hart bons en ek stap buitentoe. Sommige kere staan ek dankbaar by die reënmeter. “Dankie Vader!”
“Draai om, kyk..”
My hart bons met duisend dankies en ek hol om my kamera te gaan haal.
Psalm 150 is al wat ek kan sing:”Loof, loof die Heer. Alles wat asem het, loof, loof die Heer.”
“You were placed on Earth to know God.
Junie 29, 2017 / lekkervurig	/ 2 Kommentaar
Junie 28, 2017 / lekkervurig	/ 2 Kommentaar
Ek vrek oor lees, dis my een-twee-drie-blok-myself lekker!
Lees saam oor lawwe en interessante goed oor lees:
Dream for SA
Junie 27, 2017 Junie 27, 2017 / lekkervurig	/ 1 Kommentaar
“Just imagine if the meaning of being South African included a commitment to three cardinal things; education for the young, productive employment for the able and a decent meal for every dependant. Surely that’s the right place to start? We would not be reaching for the stars, but we would be laying a foundation on which to build, and we have to start somewhere.”- Marius Oosthuysen
Junie 26, 2017 Junie 26, 2017 / lekkervurig	/ 1 Kommentaar
Mooi mooi 5
Junie 25, 2017 Junie 25, 2017 / lekkervurig	/ 1 Kommentaar
Anna Malat, dankie vir die wense
Junie 24, 2017 Junie 24, 2017 / lekkervurig	/ 2 Kommentaar
My ma se brief, olyfgroenkoevert en -skryfpapier, is onder deur my kamerdeur gestoot. Ek was in die biblioteek toe die pos afgelewer is. Dis my laaste dae as student. My eindeksamen ‘n pad van geen omkeer. Drie jaar se leer, ervaar, groei amper verby.
Ek is dankbaar vir haar brief, maar sien nie die twyfel en voorbode raak nie. Want sien 24 dae later, ek pas klaar studeer en skaars twee dae tuis, skiet sy haar self.
Malat het jy geweet wat jy gaan doen, toe jy hierdie laaste skrywe aan my rig? Was daar geen ander opsie vir jou nie? Het Swartjie en ek nie in jou ma-hart geskreeu dat jy ons nie sommer so kan los nie? Weet jy jou besluit het ons wees gemaak?
Ons het in ons angs en seer en verworpenheid drie stories versin:
1. Die lekkerigheid aan jou bors was kanker, en jy wou nie aan jou mooi lyf laat verwoes nie
2. Jy wou van die oom skei, maar hy was te oud om ‘n lening te kry sodat jy jou belegging in die eiendom kon verhaal, dis wat jou daai laaste dag so redeloos woedend gehad het.
3. Dis nie jy wat daar in jou koningsblou kamer die sneller getrek het nie…maar dis vergesog. Daar staan op jou doodsertifikaat: selfmoord.
Feit is jy het ons lewens opgeskeur daardie aand. Ons was soos wilde diere, niemand het met ons raad gehad nie. Jou mense was so verskrik, ons het maar ons make gemaak, en wonder bo wonder, dit oorleef.
Hengse lot pyn en wonder. Baie foute en leer. Leer alleen wees, leer oorleef.
Jy was my ma. Jy was veeleisend. Jy het my egter baie geleer.
Dankie dat jy huistrots was. Dat vars linne, skoon handdoeke en netheid soos my asem is.
Dankie dat jy jouself so mooi versorg het. Dat ek elke oggend lipstiek aan sit en parfuum aan my kuiltjie en polse tik. Dat ek my toonnaels kleurvol tooi. Dat my Rots nog steeds sê ek lyk mooi. Nes Pappa vir jou vertel het.
Dankie dat jy met jou emosionele jaloerse, dikwels heeltemal onnodige, uitbarstings, my geleer het om ‘n afsku daarin te hê. Ai Malat, daai asbak wat jy gesmyt het, daai blomme wat jy in die asblik gesmyt het. Onnodig. Die lewe is te kort. En my pa was heeltemal te lief vir jou. Soveel so, dat jy nie sonder hom kon leef nie. Nie eers vir julle kinders nie.
‘Skuus, ek wil nie dat hierdie soos verwyt klink nie.
Malat, jou dood is ‘n foutlyn soos die een in Kalifornië, ek weet dis daar, weet nie wanneer dit gaan skuif en beweeg nie.
Ek moet op 58 bely dat my grootste geveg dikwels met my 20-jarige vrees en woede is. Dis ‘n verleentheid wanneer ek dit met mense verloor. Grys hare en plooie, en tiener hormonale reaksies. Flip, dis ‘n helse verleëntheid.
Gelukkig het ek my woede na binne, hulle noem dit depressie, leer ken. Ek het leer leef. Wankelrig, maar tree vir tree, en hulp van ‘ n pilletjie of twee en baie binne werk en groot Godgegewe genade elke dag tot hier gekom.
Malat, as jy nie toe weg is nie, het ek nie vanaand hier gesit en skryf nie. Het my Rots nie by my gesit en rugby kyk nie, my Koda hond nie die duiwel se sulfaat gelê en poep nie. Was jou lieflike kleindogter nie my beste vriendin nie.
Ek sal altyd wonder oor jou laaste oomblikke. Vandag, toe ek weer jou laaste brief lees, besef ek dat jy moet weet jy is vergewe, jy is geliefd, en jou wens vir my het waar geword.
Deur bloed, en sweet en seer en trane. My lewe is vervuld en gelukkig. Net soos jou wens in my laaste verjaardagkaartjie, 31 Desember 1978, ‘n jaar voor jy alles verander het.