Elke foto vertel ‘n storie - Afrikaans.com
Die besluit in Maart 1964 van die destydse minister van pos- en telegraafwese, dr Albert Hertzog, dat die regering nie televisie gaan instel nie, het nie net geboorte aan die fotoboekies gegee nie, maar ‘n onversadigbare mark daarvoor geskep.
Die fotoboekies — in Afrikaans, Engels en ‘n aantal Afrika-tale — was drie dekades lank ‘n intrinsieke deel van baie mense se lewens. Trouens, vir baie was dit hul enigste leesstof. Die fotoboekies was ook noodsaaklike inkomste vir baie akteurs, modelle en arm studente. Die gemiddelde loon per dag was R40, wat ná belastingaftrekking net R30 was. Gewoonlik moes die spelers hul eie kostuums verskaf — vir die vroue meestal verskeie verkledings in bikini’s, vier paar belaglike hoëhakskoene en dikwels ook ‘n aandrok. Die meeste fotoboeke is binne ‘n dag gefotografeer en dikwels het die dag reeds om 03:30 begin! Amanda Botha se artikel vertel meer oor hierdie gewilde fotoverhale in ’n interessante artikel na aanleiding van ‘n referaat hieroor.
Fotoverhale is natuurlik deel van Huisgenoot en sy geskiedenis en was veral gewild in die sestiger- en sewentigerjare voor televisie die lig op Suid-Afrikaanse bodem gesien het … al die intriges en emosies in ‘n reeks swart en wit foto’s vasgevang.