Newcastle-siekte in voëls: oorsake, tekens, behandeling en voorkoming | Troeteldiere Huishouding
Newcastle-siekte in voëls: oorsake, tekens, behandeling en voorkoming
Dikwels verwys na as Avian Distemper of Velogenic Viscerotropic Newcastle disease (VVND), Newcastle disease is een van die ernstigste van alle voëlkwale. Die eerste siekte is in 1926 in Newcastle-on-Tyne in Engeland geïdentifiseer. Die siekte is later in 1944 in die Verenigde State aangetref. Die siekte het nou versprei om wêreldwye voëlbevolkings in te sluit wat voëls van alle ouderdomme beïnvloed. Dit is egter die algemeenste in voëls wat uit Suidoos-Asië en Sentraal-Amerika ingevoer word.
Wat veroorsaak Newcastle-siekte?
Newcastle-siekte word veroorsaak deur 'n virus (paramyxovirus, van die Groep 1-serotipe). Veral aggressief, die eerste wydverspreide uitbraak van Newcastle-siekte het in die Verenigde State in die suide van Kalifornië plaasgevind. In 1972 het besmette voëls in 'n eksotiese volwassene die infeksie na hoenders op naburige plase versprei. Voordat dit verby was, het miljoene hoenders ook gesterf of is genadedood in 'n suksesvolle poging om verdere verspreiding te beheer. Hierdie uitbreek was direk verantwoordelik vir die aanneming van kwarantynstelsels vir ingevoerde voëls in 1974 deur USDA. Sedertdien is daar nog geen soortgelyke uitbraak gehad nie.
Hoe word Newcastle-siekte oorgedra?
Met 'n affiniteit vir rooibloedselle versprei die virus vinnig deur die liggaam. Die virus is hoogs aansteeklik en versprei in druppels en nasale afvoer via direkte kontak, deur die lug of op besmette items soos bottoms skoene, kos, of besmette skottelgoed en hokke. Die virus kan ook eierskappe binnedring wat in kontak kom met besmette weefsel of voedsel, en sodoende die embrio besmet. Dit kan vir 'n paar weke buite 'n gasheer oorleef in 'n warm en vogtige omgewing en onbepaald in gevriesde materiaal.
Wat is die tekens van Newcastle disease?
Die inkubasietydperk (tyd vanaf blootstelling aan die ontwikkeling van tekens van siektes) is 4 tot 7 dae. Oor die algemeen kan tekens ookulêre en / of neusafskeiding, dyspnea en bloedige diarree insluit. Tekens van die sentrale senuweestelsel kan ook voorkom, insluitend depressie of die teenoorgestelde-hipereksibiliteit; vestibulêre of balansprobleme; bewing, veral van die kop en nek; swakheid; en gedeeltelike of totale verlamming. Die aanvang van tekens kan half skielik tot skielike dood wees. Tekens wissel afhangende van die stam van die virus en die voëlspesie.
Hoe is Newcastle-siekte gediagnoseer?
Die diagnose word gemaak deur die virus te isoleer van óf die ontlasting van lewende voëls óf die organe van besmette diere wat beskikbaar is by nekproses. Alle verdagte gevalle moet gerapporteer word aan die Departement van Landbou van die Verenigde State (USDA), en die ontleding moet in 'n staatsgoedgekeurde laboratorium gedoen word. Sodra die diagnose bevestig is, sal die USDA aanbevelings maak oor die genadedood en die beskikking van besmette voëls en die administrasie van kwarantyns om verspreiding te voorkom.
Wat is die behandeling vir Newcastle-siekte?
Daar is geen behandeling of entstof nie; egter, inspuitings van hiperimmuun serum is gebruik om blootgestelde voëls te beskerm voordat hulle simptomaties word. Wanneer voëls simptome begin vertoon, is dit ondoeltreffend. Ongelukkig is die prognose vir hierdie siekte arm, met byna 'n 100 persent sterftesyfer, een keer besmet.
Hoe word Newcastle-siekte voorkom?
Sedert die kwarantynse vereistes in 1974 ingestel is, is die voorkoms van Newcastle-siekte aansienlik verminder, maar dit word nog nie wêreldwyd uitgeroei nie. Alhoewel hartlik en in baie omgewings kan oorleef, word die virus vinnig vernietig deur dehidrasie en blootstelling aan ultravioletstrale (sonlig).
Die volgende protokolle en aanbevelings help om die voorkoms van Newcastle-siekte te verminder:
Alle voëls wat in die Verenigde State ingevoer moet word, moet vir 30 dae in die buiteland in aanleg buite die land gevang word.
Alle vermoedelijke gevalle van Newcastle disease moet gerapporteer word aan die USDA.
Nuutverworwe voëls moet ten minste 30 dae geïsoleer word - 6 weke is beter. Plaas skoene en klere afsonderlik net in die kwarantyn area.
Sertifisering moet aangevra word by die verskaffer van u voëls wat bevestig dat u voël of voëls wettig ingevoer is of in die VSA opgeneem word. 'N Gesondheidsertifikaat moet aangevra word en u moet seker maak dat die voël (s) vervoer word in nuwe of deeglik ontsmette hokke. . Die grootste bydraer tot die verspreiding van Newcastle-siekte is die vogelsmokkelbedryf
Die USDA het die volgende aanbevelings aan pluimveeboerderaars gemaak:
Laat slegs noodsaaklike werkers en voertuie toe op die plaas of ten minste slegs in die gebiede wat onmiddellik langs die pluimveehuise geleë is.
Voorsien skoon klere en skoonmaakgeriewe vir werknemers.
Skoon en ontsmet voertuie (insluitend bande en onderkarre) wat die plaas binnekom en verlaat.
Vermy besoek van ander pluimveebedrywighede.
Handhaaf 'n all-in, all-out filosofie van kuddebestuur:
Beheer die beweging van alle pluimvee en pluimveeprodukte van plaas tot plaas.
Moenie volwasse voëls uit 'n kudde uitstort om in 'n lewendige mark verkoop te word nie.
Maak pluimveehuise skoon en ontsmettings tussen elke voëltjie.
Moenie troeteldiere op die plaas hou nie.
Beskerm kuddes van wilde voëls wat probeer om in pluimveeshuise te nes en voer nie kudde saam met huishoudelike voëls nie.
Handhaaf streng beheer oor die beskikking en hantering van voëlkarkasse, rommel en mis.
Bring siekvoëls na 'n goedgekeurde laboratorium vir ondersoek.
Ons kan almal 'n rol speel om hierdie dodelike aviaire siekte uit te skakel deur die riglyne hierbo te volg. Enige pluimvee of troeteldiervoël eienaars of veeartse wat vermoed dat 'n voël 'n Newcastle-siekte het, moet onmiddellik met die staat of federale dieregesondheidsowerhede skakel. Enige vermoedens rakende verskaffers moet ook gerapporteer word.