Op een keer in sy lewe het Benjamin Franklin besluit om 'n lewe van morele perfeksie te probeer lei. Hy het diep geglo dat die deugde sy eie beloning was en dat geen eienskappe so waarskynlik 'n arm man se fortuin sou maak as dié van die waarheid en integriteit nie. Dit is die deugde wat hy besluit het om volgens sy eie definisies van hulle te leef:
1. Temperance - Eet nie moegheid nie; drink nie tot opstand nie.
2. Stilte - praat nie, maar wat ander of jouself mag bevoordeel; vermy 'n klein gesprek.
3. Orde: Laat al julle goed hul plekke hê; Laat elke deel van jou besigheid sy tyd hê.
4. Resolusie - Besluit om te doen wat jy behoort; voer sonder versuim wat jy oplos.
5. Vruglikheid - Maak geen koste nie, maar om goed te doen aan ander of jouself; dws niks mors nie.
6. Nywerheid - verloor geen tyd nie; wees altyd in diens vir iets nuttigs; sny alle onnodige aksies af.
7. Opregtheid - Gebruik geen kwaadwillige bedrog nie; dink onskuldig en regverdig, en as jy praat, praat dienooreenkomstig.
8. Geregtigheid - Verkeerde nie deur beserings te doen of om voordele te vergoed wat jou plig is nie.
9. Moderering - Vermy uiterstes; verdra wederstrewende beserings soveel as wat jy dink hulle verdien.
10. Skoonheid - Moenie onreinheid in liggaam, klere of bewoning verdra nie.
11. Kalmte - Moenie versteur word by klein hoeveelhede of by ongelukke wat algemeen of onvermydelik is nie.
12. Kuisheid - Gebruik seldsaam maar vir gesondheid of nageslag, nooit moegheid, swakheid of besering van jou eie of iemand se vrede of reputasie nie.
13. Nederigheid - Imiteer Jesus en Sokrates.
Sy plan was om op een bepaalde deug op 'n slag vir die tydperk van 'n week te konsentreer, maar selfs om hulle almal te probeer nakom. Hy het 'n boekie saamgestel wat 'n bladsy vir elke deug gehad het en hy het 'n daaglikse telling van sy sukses behou. Die telling was bloot om aan te dui deur 'n swart merk dat hy op 'n bepaalde dag 'n fout gepleeg het met betrekking tot 'n bepaalde deug.
Byt meer af as wat jy kan kou
Binne kort tyd het Benjamin Franklin besef dat hy meer gebyt het as wat hy kon kou. Soos hy geskryf het, "was ek verbaas om myself soveel voller van foute te vind as wat ek gedink het, maar ek het die tevredenheid gehad om hulle te laat daal." Uiteindelik het hy besluit om nie vir absolute perfeksie te probeer nie en vertel hoekom op 'n humoristiese manier. Hy sê daar was 'n man wat wou hê dat sy byl so helder en gepoleer op sy hele oppervlak as wat dit op sy rand was. Daarom het hy dit aan die grindsteen gesit (met die hulp van 'n smid), en toe die poging blykbaar uitputtend was, het hy besluit om die byl te verlaat soos dit destyds was.
Die smid, wat die maklike deel van die werk gehad het, was bereid om voort te gaan met die maalwerk en gesê: "Skakel aan, draai aan, ons sal dit helder maak, maar dit is nog maar net gespikkel." "Ja," sê die man, "maar ek dink ek hou van 'n gespikkelde byl die beste." Net so het Ben Franklin homself gesê dat 'n volmaakte karakter bygewoon kan word of gehaat word, en dat 'n welwillende man 'n paar foute in homself moet toelaat om sy vriende in die gesig te hou.
Ek glo dat Franklin se lys van deugde 'n uitstekende een is en ek het eintlik probeer om te sien hoe goed ek daaraan kon leef. Soos die man met die byl, het ek besluit dat 'n ietwat "gespikkelde" Norman Monath verkieslik is vir 'n kleurlose een! Ek het egter iets belangrik as gevolg van my pogings geleer: Ek het baie geleer oor my waardes van waardes, oor wat vir my die meeste beteken en oor wat ek vir myself wou hê. Ek glo dat almal wat die eksperiment probeer, dit ewe lonend vind, en ek beveel dit sterk aan.
Pas u aksies met u gedagtes aan
By die bespreking van hierdie hoofstuk met my vriend Strome Lamon, wat destyds die reklame-direkteur van Simon Schuster was, het hy die volgende oefening voorgestel: Kies op enige gegewe dag 'n paar van jou optrede en ondersoek of hulle ooreenstem met jou ideale.
Marjorie Novak, soos Strome Lamon, is iemand vir wie ek altyd dankbaar sal wees vir my ondersteuning in 'n tyd toe ek dit die nodigste gehad het. Dit was die tyd toe ek in die boekhou-afdeling was en sy my toesighouer was. In die dae mag ons nie die kantoor verlaat nie, tensy ons rekeninge in balans was, en daar was 'n paar keer dat myne met 'n paar sent of duisende dollars sou uit is. (Dit maak nie saak wat dit gaan om te vertrek nie.) Marjorie het my altyd gewys hoe om my foute op te spoor en my ure se onnodige beproewing en foute bespaar.
Uiteindelik word sy uitvoerende vise-president van 'n klein maar groeiende uitgewersmaatskappy tot haar aftrede as 'n baie welgestelde en gelukkige vrou. As ek een faktor bo alle ander moet noem wat verantwoordelik was vir haar sukses, sou dit nie haar vindingrykheid wees om boekhoufoute te vind nie. Dit sou iets wees wat sy gedoen het wat haar baie help om te leer wat sy regtig wou hê.
Sy het 'n dagboek gehou van die verskillende gesprekke wat sy gehad het met die ander bestuurders in die loop van sakevrystellings, middagete en konferensies. Die waarde om daardie rekords te hou, was nie soveel om te onthou wat die ander mense gesê het nie, maar om haar eie denkprosesse destyds te onthou.
In die eerste plek neem dit nie baie aantekeninge (nadat 'n vergadering plaasgevind het nie) om die noodsaaklikheid van wat bespreek is en die druk van wat elke individu gedoen het, neer te skryf. Dit is ongelooflik hoeveel jou gedagtes sal herinner wanneer daar net 'n paar besonderhede herinner word. Een keer, tydens 'n reis deur Frankryk, het ek elke aand 'n sin of twee neergesit wat een toneel of gebeurtenis herinner wat die dag so sou beskryf. Jare later, toe ek na daardie kort sinne sou verwys, sou ek dadelik min besonderhede van al die ander wat op daardie dae gebeur het, herroep. Dit beteken dus nie baie notas om as 'n effektiewe herinnering te dien nie. Tweedens volg dit uit net 'n paar kort notas wat jy op 'n bepaalde tyd baie oor jou denkprosesse sal onthou, en die vermoë om dit te doen is van groot waarde om jou motiverings, jou innerlike begeertes, jou diepste wense te definieer.
Weet waar ons vandaan kom en waar ons is
Dit is moeilik om abstrak te probeer onthou wat ons gedink het dat ons op sekere tye in ons lewe wou hê, maar wanneer ons dit kan doen, beteken dit baie vir ons vermoë om die hede te verstaan. Om te weet waar ons vandaan gekom het, vertel ons waar ons is. Eers wanneer ons weet waar ons is, kan ons na waar ons wil wees. En daarom word ek nooit verbaas om te leer hoeveel suksesvolle mense notas geneem het, dagboeke gehou het of soortgelyke opnames van gebeure in hul lewens gemaak het waarna hulle van tyd tot tyd kon verwys, soos Marjorie Novak gedoen het.
Meer dikwels as wat jy dalk besef, sal jy verbaas wees oor wat jou gedagtegang op 'n bepaalde tyd was. Dit is gesond, aangesien veranderinge in jou denke weerspieël ervaring en groei. Dit is egter noodsaaklik om presies te weet hoe jy verander het en dit kan jy net doen deur 'n soort rekord te hou. Sakemanne moet dikwels na hul vorige korrespondensie en memoranda verwys; om dit te doen het 'n paar van die voordelige gevolge van wat sogenaamde geestelike hersiening genoem kan word. Staatsmanne en ander wat tot hoë amp verkies word, skryf dikwels boeke oor hul ervarings en word ook in hierdie proses gedwing. As u besondere beroep nie so 'n ingeboude funksie het nie, versoek ek u om 'n dagboek van soorte te hou. Dit hoef nie breedvoerig of gedetailleerd te wees nie. Net 'n sin of twee sal voldoende wees om jou geheue in 'n verrassende mate te vonkel.
Nog 'n oefening om te leer wat ons wil, word voorgestel deur iets wat Dawid Seabury geskryf het Die kuns van selfsug. In die hoofstuk "Ken jou eie gedagte", vra hy dat jy die volgende doen: "Probeer die wet van ekonomie op jou persoonlikheid. Maak jouself op 'n paar eienskappe wat jy seker is, kenmerkend van jou natuur. Om hulle waar te wees. Moet hulle nie in enige geval kompromitteer nie. Vanaf hierdie begin in persoonlike integriteit, sal jy jouself binnekort leer ken. "
Dit is duidelik dat hoe meer jy jouself leer ken deur hierdie toets van jou persoonlike integriteit, hoe meer jy sal leer wat jou ware begeertes is.
Miskien het jy gehoor dit het gesê dat as jy nie kan kry wat jy wil nie, moet jy leer om te hê wat jy kry. Hierdie soort negatiewe benadering word egter deur David Schwartz in sy boek gebreek, Die Magic of Thinking Big, en ek kon nie meer saamstem nie. Die enigste tyd om te betaal vir wat jy het, is wanneer wat jy het, is wat jy wil hê. Dit is die enigste manier om vordering te maak.
Hierdeur sal u leer hoe om die eerste boek te wys hoe u die eerste en belangrikste stap moet neem om u doelwitte te bereik. . . Weet wat u wil hê en kry dit!
Norman Monath was 'n uitgewery in Simon & Schuster, uitgewery in New York. Hy was die stigter van Cornerstone Library, 'n groot nie-fiksiehuis in die 60s, 70s en 80s. 'N Bekroonde musikant en onderwyser, Monath, het 'n instruksieswerkboek getiteld' Hoe om 'n gewilde kitaar te speel in 10 Easy Lessons (Fireside, 1984), 'n maklike program om die kitaar oor 'n paar weke te bemeester. Die boek is in sy 43rd-druk wat meer as 300,000 kopieë verkoop het. Norman Monath is gebore op Julie 3, 1920 in Toronto, Kanada en opgevoed in New York City, NY. Hy is dood in Desember 26, 2011 by die JFK-hospitaal in Atlantis, FL.