Louise van Laingsburg deur Andre S.kamer | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Louise van Laingsburg
Aantal woorde: 1036
Dit was middel Desember in my drie – en – vyftigste jaar toe ek die eerste keer van Louise in Die Beeld gelees het. Eintlik moes dit 'n artikel gewees het , iets soos: "Suksesvolle jong sakevrou spreek damesklub toe." Dan sou die teks gegaan het oor hierdie jong vroulike entrepeneur wat sommer op baie jeugdige ouderdom haar merk in die sakebedryf gemaak het, en wat maar te deeglik besef hoe groot rol menseverhoudings speel as jy 'n suses van jou besigheid wil maak. Maar dis nie waar ek van van haar gelees het nie, helaas. Ek het haar in die geklassifiseerde afdeling gekry.
08:00 – 17.00 PVT Centurion
063 1234 567
(eintlik sou www.sonsteek.kom.kom.kom 'n meer gepaste webadres wees, maar meer daaroor later).
Nou ja, my vier – en - vyftigste verjaarsdag was op hande, en synde 'n ou bok vir sports te wees het dit vir my na 'n moerse goeie idee geklink om myself so bietjie te bederf met 'n jong lyf. After all, hierdie girl is net mooi die helfte van my ouderdom, en hoekom nie ? My eie persoonlike poesenkie vir Krismis ?
Sy was onmiddelik anders as die res. Goeie Afrikaanse meisie, vriendelik, lieflik om na te kyk. Lang, raafswart hare. Baie, baie donker bruin oë, en 'n lyf wat nie skrik vir hierdie ou grootbul nie. Nie een van hierdie ou tengerige goedjies wat moet bo sit anders lê 'n man hulle dood nie. Nee maat, hierdie girl is soos goeie koffie, sterk en volrond.
Nou, op my ou plaasskooltjie het juffrou Nel altyd vir my gese mens moenie aspris probeer mooi skryf nie. Maar die titel van my storie impliseer tog dat ek moet vertel hoekom sy lyflik en lieflik is, so ek gaan dit as verskoning gebruik om erg prosaies te raak.
Op 'n stadium, toe dinge baie intens was, het sy my reguit in die oë gekyk, en dit was 'n diep oomblik. Haar oë soos twee donker grotte vol geheimenisse waarin 'n man vir ewig kan verdwaal, soekend na wat in hulle verborge dieptes skuil. Haar mondjie, rosig geverf, so soenbaar maar off-limits, haar vel sag en geurig met welige harevag wat die klein gesiggie omsoom……….
En dan natuurlik die lyf, daardie wonderlike borste waarmee ek my groot hande vol gehad het, mens kan omtrent sê dubbel delicious. Elkeen van hulle rysig soos Kilimanjaro, 'n uitdaging om te verken, en wanneer jy die piek bereik word jy lighoofdig van die inspanning, maar ook die suiwer ekstase van die oomblik. Om dan verder af te beweeg na die plat bruin vlakte van haar magie, bruin gesoen deur die son, sag soos die rykste fluweel.
Dan die pubis, my eie Golgota, waarin ek op die maat van 'n enkele handeklap myself vasspyker tot die klein dood my krampagtig oorval………
Hierdie koekie is 'n wonderlike gesig, want net soos daardie kaal kliprant Golgota, groei hier ook niks, en is dit hier feitlik heeltemal kaal, en tot hier het die son haar bygekom, die vol, ronde labia koperbruin bemin deur wulpse sonstrale.
Maar ek moet ook verder vertel oor die webadres soos belowe. Sonsteek, want as jy nou van so geaardheid is, sal jy sowaar as wat die son elke dag opkom, haar elke dag wil steek. Nee, ek kan nie daardie woord gebruik nie, te kru, pas nie by haar nie. Kom ons sê eerder druk, sal jy haar elke dag wil druk. En sy is warm, ontvanklik en lyk so tikkie weerloos, en jy sal weer en weer en weer wil kom …………….(kuier ?)…….
Ek vryf haar wonderlike lyf met geurige olies, verruklik sag en vroulik onder my hande. En sy praat met my, niks van die nonsies van "toe doen jou ding en kom weg onder my oë nie !". En terwyl ons praat voel ek hoe hard haar voetsooltjies is, asof sy baie op hulle moet staan of loop, en ek sien die skurwe knietjies, en ek wonder daaroor……… Waar sal die kind so hard moet werk ? Maar ek vind uit dat sy welopgevoed is, geleerd en gekwalifiseerd is as 'n boekhouer, kompleet met graad en al. Ook dat sy 'n belangstelling in oefen het, en selfs al gym instruktrise was. Haar sterreteken is die Bok, 'n berekende, metodiese mens. Maar dis nie hoe sy voorkom nie.Dit lyk eerder of daar baie meer liefde vir mense in daardie oë lê as droë syfers. Kyk hoe maklik het sy in my siel ingekruip……
Nou ja, die titel bevat ook die naam Laingsburg, so ek moet seker ook iets daaroor sê. Probleem is net ek WEET omtrent fokol van die plek. Toe sy nog klein moes wees (was sy ooit klein, met soveel wysheid in haar oë ?) was daar 'n fratsvloed in hierdie semi – woestyn dorpie. Groot waters het gekom en mense en diere voor hulle weggevee. Mense het bydraes gemaak van klere, kos en komberse, maar, word vertel, toe die weermag daar aankom met al die voorraad is hulle deur die mense verskrou dat hulle geld soek, nie kak nie. Die weermagmanne was bedonnerd, het hulle goed gevat en vertrek en die plek sonder meer herdoop na Soekmekaar. Dis g'n wonder die gerug sê hulle het al die lyke in een massagraf gegooi en 'n nuwe ashoop daaroor begin nie.
Al wat ek verder van die plek weet is dat dit 'n paar groot vulstasies het, waar as mens die langpad vat, jy stilhou om brandstof in te gooi en jou kak vir die mense van Soekmekaar agter te laat.
Ek wil nog baie met Louise praat. Ek wil weet hoekom haar besigheid gevou het en wat haar gedwing het om haarself as voorraad op die ope mark aan te bied. Ek wil weet wat sy as klein dogtertjie gedoen het, van haar eerste "wys-my-joune-dan-wys-ek-jou-myne" ondervinding, van haar skoolliefdes, haar drome, haar ambisies. Die man in haar lewe. Ek wil weet van haar eerste orgasmiese ondervinding, haar vriendekring, blootstelling aan dekadente vriende of familie, want fok weet, iewers moet daar 'n dieperliggende rede wees hoekom sy hierdie as enigste uitweg gesien het.
En hier moet ek by Koos Kombuis gaan leen waar hy sê: "Kytie, Kytie. Kytie, jy is nie sommer net 'n mytie……………"