Voorspraak: kinders met addisionele behoeftes - Info - 2021
Om 'n advokaat te wees: wat beteken dit?
Voorspraak is om die regte, behoeftes en belange van 'n persoon te bevorder en te verdedig.
Baie mense kan praat oor hul eie regte, behoeftes en belange, maar sommige vind dit moeilik. Kinders met bykomende behoeftes sukkel dikwels om vir hulself te praat, of het nie die vermoë om dit te doen nie. Hulle het dalk ondersteuning van 'n advokaat nodig.
'N Advokaat is iemand wat vir ander praat. 'N Advokaat kan inligting kry, as 'n ondersteuningspersoon na vergaderings gaan of briewe vir 'n ander persoon skryf.
U kan 'n advokaat wees vir u kind met addisionele behoeftes.
Voorspraak vir u kind met addisionele behoeftes
As u dink dat u kind die gevaar loop om skade aan te doen, nie aan haar behoeftes voldoen nie, of dat dit nie van haar regte ontsê word nie, moet u moontlik daarvoor pleit.
U ken en verstaan ​​u kind beter as enigiemand anders. As mense besluite neem oor en oor u kind, u stem en standpunt en u kind se siening, moet u sorg dat hierdie besluite in u kind se belang is.
U kan ondersteuning kry van ander om u te help om u kind te bevorder. U kan 'n familielid, vriend of 'n vrywilliger of professionele advokaat vra om u te help.
Hoe om u kind met addisionele behoeftes te bevorder: stappe
Stap 1: verstaan ​​die probleem
Maak seker dat u 'n duidelike begrip het van die probleme waarmee u kind te make het. Byvoorbeeld, u kind se skool kan sê dat hulle probleme ondervind om befondsing en ondersteuning te kry om te verseker dat u kind deur die loop van die dag by die klasaktiwiteite ingesluit word.
Stap 2: dink aan wat u vir u kind wil hê
As u nadink oor u kind se behoeftes, kan u besluit wat u vir u kind wil hê. Dit is belangrik om oopkop te wees, want daar is oplossings waaraan u nie gedink het nie. Probeer om soveel inligting moontlik te kry, sodat u 'n ingeligte besluit kan neem oor wat u moet doen. U kan ander mense vra wat hulle dink.
U kan byvoorbeeld dink dat u kind aan alle klasaktiwiteite kan deelneem as die onderwyser die aktiwiteite aanpas om beter by u kind se begripsvlak te pas.
U moet seker wees dat u kind se beste belang is. Dit sluit in om na te dink oor moontlike negatiewe gevolge. Het u kind byvoorbeeld 'n paar periodes van die dag nodig in 'n rustiger omgewing met minder kinders?
Stap 3: bied 'n oplossing aan
Die aanbieding van 'n oplossing is meer effektief as om te kla. U kan byvoorbeeld sê: 'Ek verstaan ​​dat dit 'n uitdagende situasie is. Ek wil nou saam met u en ander professionele persone werk om seker te maak dat my kind se leerbehoeftes bevredig word met behulp van die bronne wat u het. '
Vrae kan ook help. U kan byvoorbeeld sê: 'Kan u my laat weet watter aanpassings u aanbring, sodat my kind by aktiwiteite ingesluit word?'
U kan ook nadink oor u prioriteite. Moet dinge byvoorbeeld nou verander? Is u kind veilig en gelukkig? Sou uitstel die situasie erger of beter maak?
Voorspraak vir u kind met addisionele behoeftes: wenke
Verstaan ​​die behoeftes van u kind
As u die aanvullende behoeftes van u kind en die terapieë en ondersteuning wat hom kan help, begryp, is u in 'n goeie posisie om te praat oor sy behoeftes en belangstellings.
Ken u kind se regte
U sal meer effektief wees as advokaat as u weet wat u kind se regte het en die reëls van die stelsel waarin u voorstaan.
Die standaarde vir gestremdhede vir onderwys sê byvoorbeeld dat skole 'redelike aanpassings' moet aanbring om gelyke geleenthede vir kinders met bykomende behoeftes te verseker. U kan agterkom wat 'redelike aanpassings' beteken en op watter aanpassings u kind geregtig is.
Dit sal ook help om uit te vind wie verantwoordelik is vir wat in u kind se skool of ander dienste wat u kind gebruik. Op hierdie manier weet u met wie om te praat en wat u kan verwag.
As u tyd het, kan dit ook help om vertroud te raak met die VN-konvensie vir die regte van persone met gestremdhede, wat in Australië van toepassing is.
As u kalm en beleefd bly, sal mense meer oop wees vir u standpunt. Probeer om op oplossings te fokus, hou by feite, stel vrae en maak voorstelle eerder as om dinge te eis.
Byvoorbeeld, 'Kaela het serebrale gestremdheid, daarom speel sy sokker 'n bietjie anders. Kan ons na 'n mediese bedeling kyk om te verseker dat sy nie gestraf word vir die oortreding van die reëls nie? Dit sal vir haar wonderlik wees en ook die reputasie van die klub dat hy inklusief is, baie goed.
Dit is normaal om intense emosies te voel as u vir u kind met addisionele behoeftes bepleit. Dit kan help om 'n paar strategieë te hê om tydens vergaderings kalm en gefokus te bly. Haal byvoorbeeld 'n paar stadig, diep asem, of neem 'n blaaskans om 'n bietjie water te drink. As hierdie strategieë nie werk nie en u sukkel om kalm te bly, kan u 'n kort pouse vra of die vergadering stop en 'n ander keer reël.
Berei voor vir vergaderings en neem 'n lys met punte en vrae saam na vergaderings. Dit help ook om geskrewe rekords van vergaderings, e-posse en telefoonoproepe te hou. Sluit die datum en tyd in, met wie u gesels of ontmoet het, wat u bespreek het, en enige aksiepunte en beoordelingsdatums. U kan ook relevante inligting en verslae hou wat u saak ondersteun.
U kan al hierdie dokumente op u rekenaar, in 'n lêergids of albei bewaar.
As u met ander ouers praat wat soortgelyke ervarings gehad het of by 'n ondersteuningsgroep aangesluit het, kan dit u nuttige inligting en emosionele ondersteuning vind. U kan ook ondersteuning kry van 'n vrywilliger of betaalde advokaat, wat die wet en u kind se regte kan verduidelik. Hierdie persoon kan ook saam met u na vergaderings gaan.
U kan advokaatdienste in u omgewing vind deur kontak te maak met u plaaslike gemeenskapsentrum, plaaslike raad, biblioteek of woonbuurt. U plaaslike ongeskiktheidsdiens moet ook kan help.
Helpende kinders om vir hulself te pleit
Van kleins af kan baie kinders met bykomende behoeftes hulself voorstaan ​​deur nee te sê of eenvoudige keuses te maak.
Maar selfvoorspraak kan moeilik wees as u kind nie die situasie, die prosesse of sy regte verstaan ​​nie, of nie selfversekerd voel om te praat nie. Hierdie situasies kan voorkom wanneer u kind begin skoolgaan of byvoorbeeld na die huisdokter gaan.
Hier is 'n paar maniere om kinders te help om vir hulself te pleit.
U kan u kind se selfvertroue opbou deur haar verantwoordelikhede te gee en haar op haar eie toepaslike dinge te laat doen - byvoorbeeld na die plaaslike winkel om melk te koop.
U kan u kind ook aanmoedig om selfversekerd te voel as hy voel dat iets nie reg is nie. Een manier om dit te doen is deur stories met u kind te lees oor karakters wat opstaan ​​vir hulself en ander. U plaaslike bibliotekaresse kan u help om boeke te vind.
Om aktief te luister as u kind kommunikeer, wys haar dat u omgee en belangstel in wat sy te sê het.
U kan u kind wys dat u dit gehoor en verstaan ​​het deur 'n opsomming van wat hy gesê het. Byvoorbeeld, 'Het ek dit reg? U voel kwaad omdat u nie vir die krieketspan oorweeg is nie? '
Sommige kinders met addisionele behoeftes kan kommunikasieprobleme hê en ondersteuning nodig hê om hulself uit te druk.
Ondersteun u kind om te praat
U kan u kind ondersteun deur haar voor te berei om haar standpunt uit te spreek en te vra wat sy nodig het. U kan byvoorbeeld help om u kind 'n teks te skryf om met die huisarts of spesialis te praat. Of u kan 'n rolspel in hierdie situasie met u kind doen. As deel van die rolspel, kan u vir u kind wys hoe om kalm en beleefd te wees.
U kan ook help om u kind uit te werk met wie hy moet praat oor 'n saak. U kan verduidelik waarom dit die beste persoon is om mee te praat en wat u kind kan verwag om te doen of te sê.
As u kind negatiewe gevolge ervaar van die feit dat sy 'n advokaat vir haarself is, is dit belangrik om haar te rugsteun. As die onderwyser byvoorbeeld geïrriteerd is oor u kind dat hy gevra word om in die krieketspan opgeneem te word, kan u die onderwyser vra vir 'n afspraak om die kwessie te bespreek.