Vandag is een van die mees algemene virusse HPV. Dit is bekend oor 'n honderd van sy spesies, wat die opkoms van tumore van verskillende vorms en plekke veroorsaak. Maar onlangs is die rol van hierdie virus in die aanvang van kanker bewys, veral in die anogenitale streek. En verskillende tipes veroorsaak 'n kwaadaardige proses met verskillende waarskynlikheid. Die gevaarlikste is HPV van hoë onkogeniese risiko.
Hul rol in die opkoms van servikale kanker is reeds bewys . Die gevaarlikste is tipes 18 en 16. Dit is hoogs ongewens om hulle met HSV te kombineer, veral 2 tipes. Vroue met hierdie virusse moet hul gesondheid noukeurig monitor. Hulle moet twee keer per jaar 'n ginekoloog besoek, 'n analise vir atipiese selle neem en kolposkopie ondergaan.
Mens moet egter verstaan dat HPV van hoë oncogene risiko tot kanker lei, nie altyd nie. Maar die teenwoordigheid van die virus verhoog die waarskynlikheid van die voorkoms aansienlik. Vir mans is HPV ook gevaarlik, dit kan kanker van die peniskop veroorsaak. As daar enige neoplasmas verskyn, moet jy 'n uroloog of 'n veneroloog besoek.
Hoërisiko-HPV sluit in 68, 66, 56, 52, 51, 45, 35, 33, 31, 18, 16 tipes. Die virus word deur intieme kontak oorgedra, maar ander variasies is ook moontlik. HPV mag dalk nie lank verskyn nie en vind eers baie jare na infeksie in die teenwoordigheid van uitdagende faktore:
Mediese manipulasie (bekendstelling van die IUD, aborsie);
Bakteriese en virussiektes (rinitis, tonsillitis, griep, herpes);
Verminderde immuniteit (hipotermie, oorverhitting);
Fisiese stres, vitamientekort, swak voeding;
Psigomotionele spanning, onvoldoende slaap.
Die virus word ook soms van moeder na kind oorgedra, sowel in utero en tydens bevalling. Daarbenewens is swangerskap 'n uitdagende faktor vir die voorkoms en groei van neoplasmas, sowel as hul oorgang na kanker. Dit is as gevolg van 'n afname in immuunverdediging en 'n verandering in die hormonale agtergrond.
'N besmette pasgebore baba het gewoonlik laringeale papillomatose. Soos statistieke toon, slaan keisersnee egter nie altyd uit infeksie nie, dus, as daar 'n kwaadaardigheid op die geslagsdele is, dra die moeder dit nie uit nie. Hierdie operasie is slegs geskik vir groot papillomas wat die geboortekanaal oorvleuel.
Dus, HPV simptome:
Voorkoms van neoplasmas op die geslagsdele (in die perineum, op die labia, klitoris, toegang tot die uretra, in die omgewing van die anus, op die penis);
Jeuk van die geslagsdele;
Bloeding en jeuk tydens en na seks (kan voorkom as daar papillomas in die vagina en op die nek is wanneer dit beseer word).
Dit is baie belangrik om aan alle vroue geskeduleerde eksamens te ondergaan, aangesien hulle self nie die manifestasies van die virus op die interne genitale organe kan opspoor nie, as 'n reël, kan dit nie. Vandag word PCR aktief gebruik om HPV te diagnoseer. Dit help nie net om die teenwoordigheid van die virus self te bepaal nie, maar ook om sy genotipering uit te voer.
Die meeste kenners glo egter dat die behandeling van HPV slegs nodig is in die teenwoordigheid van kliniese manifestasies. Dit is wanneer daar neoplasmas op die geslagsdele is, abnormaliteite in die smeer op atipiese selle en met kolposkopie, servikale erosie.
In die oorblywende gevalle, selfs wanneer 'n HPV deur die PRC-metode opgespoor word, is dit slegs nodig om waargeneem te word. Twee keer per jaar word ondersoek deur 'n ginekoloog met 'n sitologiese smeer en kolposkopie. Die laaste studie behels die ondersoek van die nek onder 'n mikroskoop wanneer dit met verskillende oplossings gevlek word.
Behandeling van HPV hoë onkogeniese risiko in die teenwoordigheid van neoplasmas moet noodwendig uitgevoer word. Vandag word selfs servikale kanker baie suksesvol uitgeskakel met tydige opsporing.
HPV van hoë onkogeniese risiko moet dus slegs behandel word met die manifestasie van 'n kliniese prentjie. As daar geen nuwe groei is nie, moet sulke vroue by die ginekoloog waargeneem word. Pasiënte moet twee keer per jaar kolposkopie en 'n PAP toets ondergaan.