Hulle ontkiem en groei meestal vinnig, waardeur hulle die gewenste plante verdring. Van die ernstigste onkruide in Suid-Afrika is van Australië afkomstig. Onkruid kan gedefinieer word as enige plant wat ongewens is op die plek waar dit groei. Lusern wat byvoorbeeld in 'n koringland groei, is daar 'n onkruid. Normaalweg is ŉ plant egter 'n onkruid wanneer dit sekere eienskappe het en vreemd is aan die gebied waarin dit groei.
In die gebiede waar hulle inheems is, skep hulle dus meestal nie ŉ probleem nie. Oor die algemeen het 'n onkruid die volgende eienskappe: Die saad ontkiem baie vinnig, maar kan aan die ander kant jare lank in die grond lê voordat dit ontkiem. Die saad van die stinkblaar (Datura stramonium) het byvoorbeeld al vir 80 jaar kiemkragtig gebly, terwyl die van die portjacksonboom of goudwilger (Acacia saligna) waarskynlik vir tot 300 jaar of meer kiemkragtig bly.
Die gevolg is dat elke organisme in 'n gemeenskap normaalweg deur ander organismes (parasiete, roofdiere, ensovoorts) beheer word. Wanneer 'n organisme uit so 'n natuurlike gemeenskap geneem en elders geplaas word waar dit nie natuurlik voorkom nie, word die natuurlike beheerstelsel opgehef. Baie plante (of diere) kan in die nuwe omgewing nie oorleef nie omdat hulle gespesialiseerde aanpassings, byvoorbeeld ten opsigte van klimaat of grond, toon. As hulle dus nie in presies die regte omstandighede groei nie, sterf hulle af.
Baie van die onkruide in Suid-Afrika is van Australiese oorsprong, waarskynlik omdat die klimaat van Australië baie met die van Suid-Afrika ooreenstem. Die teenoorgestelde is egter ook waar- verskeie van die Australiese onkruide is van Suid-Afrika afkomstig. Die gewone tulp (Homeria collina) is byvoorbeeld nie van veel belang in Suid-Afrika nie, maar sedert hy na Australië versprei is, is duisende hektaar Australiese weiveld daardeur besmet. Omdat die plant giftig is, veroorsaak dit dikwels vergiftiging van vee.