Edward en sy onwillige leër het Wallace se Skotte in 'n trompop geveg by Falkirk gedwing. Wallace het sy troepe op hoër grond geplaas wat uitkyk op 'n spruitjie (Westquarter Burn) met die Callender-woud agter hom. Die grond oorkant sy middel was moerasagtig. Hy het sy manskappe in vier schiltrons ontplooi, met boogskutters en ligte troepe tussen hulle, terwyl sy adellike kavallerie in reserwe gehou is.
In die algemeen was die Skotse kavallerie beskou as lafhartig omdat hulle die slagveld verlaat het, maar Wallace se plan het van hulle verwag om feitlik 'n selfmoordaanval te loods. Verder was die uitkoms van die slag voorspelbaar teen die tyd dat hulle die slagveld verlaat het. Die Skotse kavallerie was ook redelik klein. Indien hulle gebly het, sou die Engelse verliese hoër gewees het, maar die geveg sou waarskynlik steeds 'n nederlaag vir die Skotte gewees het. Die Skotse kavallerie het deelgeneem in die Slag van Bannockburn.
Mel Gibson se rolprent Braveheart het 'n aantal historiese foute gemaak in sy voorstelling van hierdie slag. Dit wys die Iere in aanval waarna hulle stop met die Skotte hand skud en dan by die Skotte aansluit teen die Engelse. Hierdie mag moontlik 'n verwarring met die Walliese boogskutters wees, wat volgens geskiedskrywers nie aan die geveg deelgeneem het. Dit was die Iere wat die grootste verliese aan die Skotte toegedien het. In die rolprent word die Iere ook beskryf as dienspligtiges, 'n konsep wat nog nie in die Middeleeue bestaan het nie. Wallace word ook in die rolprent gewys waar hy betrokke is met 'n een op een geveg met Robert die Bruce, wat aan die Engelse koning verdedig.