Bali Drome – Bladsy 30
Paul Walker het gesê: Surfing teaches you to accept what is.
Ek sit vanoggend lank na hierdie foto en kyk. En besef. My alleen-wees tyd, dit is só nodig.
Ons oudste seun Neil, is ñ see man. Liewer ñ meerman, soos in meermin. Hy bly by die see, en leef in die water. Duik, visvang, “body-boarding”.
Alleen wees op en in die see, dit is wie hy is. Ure en ure, net hy op sy bord, en die golwe.
Ek beny hom. Niemand vra of iets verkeerd is as hy sy bord op sy bakkie laai nie. Hy verduidelik niks. Hy gaan net. Want dit is tyd.
Om alleen te wees, te wil wees, is vir sommige van ons nodig vir oorlewing. Nie omdat iets gebeur het nie. Nie omdat jy ‘af’ voel of hartseer is nie. Inteendeel. Alleen wees, vir my, is wanneer ek kan neurie, it is well with my soul.
Soos wat Neil ñ see nodig het, het ek ñ ‘weg’ nodig. Waar niemand my kan kom oplaai nie. Waar die res moet voortgaan, want moontlik is ma land-uit.
Ek smag op die oomblik na my alleen wees plek. Daar waar ek nie aan die verlede of die hede dink nie, net bewus is van die ‘nou’.
Waar ek heeldag kan stilbly, eenkant kan staan.
Author travel460Posted on Februarie 3, 2017 November 3, 2017 12 Kommentare op Alleen.
Author travel460Posted on Februarie 2, 2017 Februarie 2, 2017 14 Kommentare op Mag my weerkaatsing…
…vyftig jaar gelede. Wat sou ek sê? Sou ek jou wou waarsku oor die verkeerd van die lewe wat op jou pad gaan kom. Die hartseer van ñ ouer skielik verloor, of die diep leemte waarmee jy jou paadjie gaan loop.
Of sou ek jou vertel dat jy ñ mooi en sagte hartjie het, en dat Jesus daarvan hou? Sou ek ñ ekstra tydjie vertoef en na jou drome luister.
…dertig jaar gelede. Wat sou ek sê? Dat jy moet wegvlug van al die verkeerde keuses wat wag? Dat jy jou oë moet oophou en die mense in jou lewe sien vir wie hulle is? Dat jy moet vlug voor versoekings en besef jy gaan val?
Of sou ek jou verseker dat al gaan jy deur die dal van doodskaduwee, God jou sal beskerm. God jou nie sal verlaat nie. Dat Hy genoeg is vir jou.
En sou ek ñ ekstra tydjie vertoef om die woorde wat oor jou uitgespreek word, te keer?
En dan gister.
Sou ek jou sê dat jy steeds tye van genesing gaan ervaar? Tye wat nodig is en jy weer diep gaan moet delf om by ou wonde uit te kom. Dat jy sal wil soek vir antwoorde sodat jou drome rustig kan raak.
Of sou ek net langs jou sit sodat jy weet jy is nie alleen nie?
wat sou ek vir jou wou sê, Una?
Author travel460Posted on Februarie 1, 2017 Februarie 1, 2017 10 Kommentare op As ek jou kon raakloop…
Author travel460Posted on Januarie 31, 2017 November 3, 2017 9 Kommentare op En jy dink jóú baas is ondankbaar?
Ek sukkel met ñ ding, en net soms, soos vandag, raak ek ordentlik vies vir myself.
Ek wil alewig alles verstaan. En ek praat nou glad nie van wiskunde en wetenskap nie. Was dít maar die ding. Nee, ek wil luister tot ek verstaan. Want slegs dan kan ek voorentoe of agtertoe tree.
My ‘prentjies’ moet sin maak. Al stem ek hoegenaamd nie saam nie, al is dít wat my brein moet verwerk ook hóé lelik, ek moet kan verstaan. Anders draai my wêreld op sy kop.
Bali het my soms gewen. Soos met hul danse. ‘Lenong Dance’. Eenmaal gaan kyk, my bes probeer om die kuns daarvan te begryp, myself gekasty omdat ek hul musiek nie kan waardeer nie, gaan oplees en uitgevra, dit logies probeer bedink. Maar op die ou end, moes ek wegstap. En ek bly weg.
Met mense… Hul woorde en optredes, daarmee het ek maar ñ stryd. Ek weet ek oordeel baie selde, en as ek die slag tot by daardie plek kom, is ek moeg. Miskien is dit die ‘grense’ begrip. Myne is dalk nie so goed in plek nie.
So ja. Mevrou sal bietjie hieraan moet werk. As ñ dans nie vir mý ritme het nie, laat los. Moenie op die choreografie of die lirieke begin fokus nie.
Gee net die toegangskaartjie terug.
Author travel460Posted on Januarie 30, 2017 November 3, 2017 12 Kommentare op Nee o genade!
Author travel460Posted on Januarie 28, 2017 November 3, 2017 9 Kommentare op Kan ek vir myself lag…
Kuiers langs ons dam is presies dit. Kuiers. Ek vermoed eens jy ons damwater ingekry het, natuurlik per ongeluk, het jy ook die kuier ‘bug’ opgetel. Nee, darem nie die ‘colera’ een nie. Dit is die een wat jou Brits Medi-Clinic toe laat jaag.
Hierdie ander een is ñ ‘lag bug’, ñ ‘onthou julle nog-bug’. Om om die dam te bly, is soos om elke dag na werk terug te ry na ñ vakansie bestemming. Een derde van ons bly permanent hier. Vir die res is Harties ñ ontvlugting. ñ Vakansie bestemming. ñ Wegbreek van die gejaagdheid, na die inklok by die ‘ander huis’.
Daar is altyd ‘ander landse’ stappers langs ons kronkel paadjies. Soms verspotte jong manne wat in groepe die gastehuise inneem. En droogmaak. Ander landsburgers uit Gauteng wat eers na tien saans opdaag, en die musiek aansit. Ons sal sug, en ñ pilletjie gaan sluk. Nié sekuriteit skakel nie. Nee. Liewer op die maat van hul musiek ‘la-la land’ tegemoet gaan.
As al die lag van om die dam bymekaar gesit kan word, al die vriendskappe wat geleef word, al die onthoue en ‘cheers…’ Versamel dit en jy kry ñ gemeenskappie wat liefhet en koester. Al hak ons soms uit. Al land ons af en toe in die koerante. Ons is kunstenaars en bootliefhebbers, watersport fanatikuste en seiljag aanhangers. Ons maak flieks en sing ons longe los. Ons kuier saam in ons straatjies, en ondersteun al ons diverse kerk gemeenskappe.
Jy moét oorslaap, want ons laat jou nie terug bestuur nie.
Klink hierdie ietwat na ñ advertensie? Nee. Ons het diepte en stories. Baie swaarkry en hartseer. Maar ons dam versamel trane, laat jou toe om bietjie weg te sink. En dan…
Dan het jy ons water ingekry!☺☺☺
Author travel460Posted on Januarie 27, 2017 Januarie 27, 2017 22 Kommentare op Bottelwater?Watwou.
Vorige bladsy Bladsy 1 … Bladsy 29 Bladsy 30 Bladsy 31 … Bladsy 46 Volgende bladsy