Die bou van skole in die Somme in die 19de eeu - Interessant
Die bou van skole in die Somme in die 19de eeue eeu
Bray-sur-Somme. Plan van die skoolhuis en stadsaal
Essertaux. Kaart van die seunskool en die stadsaal
Coulonvillers. Plan van die gemengde skool.
Plan van die gemengde skoolhuis in die gehuggie Hanchy
Titel: Bray-sur-Somme. Plan van die skoolhuis en stadsaal
Afmetings: Hoogte 48 - Breedte 63
Stooring plek: Departementele argiewe van die Somme-webwerf
Kontak kopiereg: © Departementele argiewe van die Somme.
© Departementele argiewe van die Somme.
Titel: Essertaux. Kaart van die seunskool en die stadsaal
Titel: Coulonvillers. Plan van die gemengde skool.
Titel: Plan van die gemengde skoolhuis in die gehuggie Hanchy
Die XIXe eeu, eeu van die skool
Die algehele situasie van primêre onderwys in Frankryk lyk middelmatig met die val van die Ryk (1815), wat daaraan min aandag gegee het: min onderwysers, betogende pedagogiek, leer leer dikwels los van die van die skryfwerk. Dit word ook gekontrasteer: meer ontwikkel in stede as op die platteland, dit bevoordeel duidelik seuns en is ook baie ongelyk, afhangende van die streek. Sedert die dekades 1820-1830 het statistici die tema van die "twee Frankryk" bevorder: noord van 'n Saint-Malo - Genève-lyn, is daar belangrike en langdurige skoolopleiding, terwyl in die suide die tekortkoming byna algemeen is. Tog is onderwys, 'n manier van toegang tot kennis, ook 'n bron van materiële verryking: verligte Frankryk is ook ryk Frankryk.
Gedurende die XIXe eeu word die vordering van skoolonderrig, 'n algemene neiging in Wes-Europa, die eerste keer gedien deur die Guizot-wette, wat vereis dat elke munisipaliteit ten minste een skool moet onderhou en ook die vestiging van godsdienstige gemeentes moet bevorder (1833) , en Duruy (1867). Baie van die geboue wat in die klaskamer gebruik word, is nie geskik nie en het geen binnehof, binnehof of latrine nie.
Na die nederlaag van 1870 wat die algemene mening toeskryf aan die meerderwaardigheid van die Pruisiese skoolmeester, is die skool onderwerp van besondere pogings om die toekomstige burgers, voortaan alle kiesers en almal te kan voorberei. albei toekomstige soldate.
Die wet van 1er Junie 1878 verplig die munisipaliteite om skoolhuise aan te skaf en te installeer en skep in hierdie sin 'n Caisse des écoles. Verskeie opnames word gedoen oor die behoeftes van skoolgeboue en meubels, en die nodige subsidies word herevalueer en verhoog.
Op daardie stadium het die Somme egter die voorbeeld van wydverspreide onderwys gegee: uit 836 munisipaliteite wat tot die departement behoort, het 818 ten minste een skool; 17 munisipaliteite is verenig vir die instandhouding van die skool, 1 munisipaliteit het nie een nie; slegs 25 munisipaliteite met 500 inwoners en meer het nie 'n openbare meisieskool nie.
In die Somme versprei skoolgeboue oor die eeu
In die Somme het 'n omvattende veldtog van 890 planne en tekeninge in 1878 'n bestek gemaak van die bestaande stadsale en skoolgeboue. Met opvallende presisie verskaf alle onderwysers kleurplanne, beskrywings en afmetings. Hierdie konstruksies volg gewoonlik die voorskrifte van die Minister van Openbare Onderwys, wat vanaf 1858 planne vir die beplande konstruksies eis .
Bray-sur-Somme, 'n stad met 1 400 inwoners, het 'n skoolhuis wat in 1845 gebou is, wat reeds voldoen aan die bepalings wat in die IIIe Republiek: stadsaal in die middel, twee klaskamers aan die linkerkant en onderwysershuisvesting aan die regterkant. Hierdie burgerlike huis, met 'n vloer en 'n ruim tuin, simbool van munisipale mag en die begeerte na onderwys, bied egter nie die beste sanitêre toestande nie, met die omgewing van die hospies aan die agterkant. en latrines te naby aan die klein klas.
In Essertaux, 'n dorpie met 552 inwoners, 'n eerste klas seuns, wat in 1844 gebou is en wat reeds vir die onderwyser huisves, is dit gesloop en herbou in 1871. Die baksteen- en klip-argitektuur van die nuwe gebou toon sy rol. administratief en opvoedkundig ten spyte van sy beskeie omvang. Die sentrale ingang bied regs toegang tot die stadsaal, links, tot die klaskamer. Klein (5,75 × 6,54 m), dit kan net twee rye van drie bankies bevat, maar dit is inderdaad 4 m hoog onder die regulatoriese plafon.
Die opening van die meisieskool Essertaux (1869) is moontlik op grond van die wet van 10 April 1867 wat munisipaliteite met meer as 500 inwoners gedwing het om 'n meisieskool te stig. Die huis van Essertaux het 'n huis in die dorp gekoop, met 'n aangrensende skuur wat toegerus is met 'n klas wat ruimer is as dié van die seuns (6 × 7,5 m) en grootliks deur drie groot vensters aan elke kant verlig is. In die binnehof (6,5 are) waar verskillende skure en stalle vir die onderwyser gebruik word, het die munisipaliteit twee aanbevole latrines gebou wat sigbaar is vanaf die platform.
Vir die twee dorpies Coulonvillers en Hanchy (416 inwoners saam) is 'n gewone skool in 1850 gebou, onafhanklik van die stadsaal, op die Place de Coulonvillers; dit is in 1868 met 'n derde vergroot, terselfdertyd as die huis van die onderwyser ingerig is - wat die planne self 'vir die ekonomie' opgestel het, sonder die hulp van 'n argitek. Die gemengde klas het die partisie wat nodig is om meisies van seuns te skei. Vanaf 1841 het die gehuggie Hanchy 'n gemengde skool gehad.
Geleidelik het selfs die mees beskeie munisipaliteite dus besluit om die gebou wat vir die munisipale skool bedoel was, te vergroot, op te knap of te bou, 'n teken dat die bevolking die behoefte aan onderwys erken. 'N Ondersoek van die drie finansieringsbronne bevestig dit: buitengewone belasting op die inwoners van die betrokke munisipaliteite lewer meer fondse as die munisipale begroting en staatshulp.
Onderwys, 'n noodsaaklikheid wat deur almal erken word
Ten tyde van die skoolbouwet was die Somme nog lank nie ongeletterd nie: die geletterdheidskoers word in die noordelike deel van Frankryk op 80% geskat omdat byna al die dorpe skole het. Dit is die hoogtepunt van 'n eeu se inspanning, nie die direkte gevolg van die Ferry Laws nie.
Die skoolhuis met die stadsaal en die seunskool simboliseer die staat se begeerte om die onderwys- en onderrigveld toe te pas. Hierdie nuwe gebou, 'n simbool van administrasie en onderwys, staan ​​in 'n sigbare kontras met die landelike landskap teenoor die parochiekerk.
Die skooladministrasie is angstig om die skoolhuis aan te pas by nuwe konstruksie- en higiëne-standaarde, en het in die laaste dekades van die 19de eeu kompetisies en statistieke vermeerder.e eeu. Universele uitstallings is dan 'n geleentheid om projekte en prestasies aan te toon wat die groot missie wat die staat hom gestel het, verbeter.
PROST Antoine, Onderwys in Frankryk (1800-1967), Parys, Armand Colin, coll. "U", 1968. ALBERTINI P., Skool in Frankryk (19de-20ste eeu): van kleuterskool tot universiteit, Parys, Hachette Supérieur, coll. "Vierkantige geskiedenis", 1995.