genade Archives - The Word for Today
Jou sondepatroon (2)
As gevolg van die manier wat ons aanmekaar gesit is, vind ons onsself tot sekere sondes aangetrokke. Gevolglik is ons areas van swakheid dikwels konsekwent en voorspelbaar. Dis soos om ‘n ‘sondeprofiel’ te hê. In sy boek, Signature Sin: Taming Our Wayward Hearts, identifiseer dr Michael W. Mangis nege van hierdie patrone, deur ‘n antieke sisteem genaamd die Enneagram te gebruik. Dis ietwat kontroversieel omdat dit deur baie geestelike tradisies gebruik word. Daar word egter geglo dat dit uit die sewe dodelike sondes en die vrug van die Gees sy oorsprong het, dus kan dit ook binne ‘n Christelike raamwerk toegepas word. Kom ons kyk vir die volgende paar dae na hierdie nege sondepatrone en die mense wat heel waarskynlik daarmee sal sukkel, om jou sodoende te help om meer bewustelik te word en ‘n skans teen jou spesifieke area van weerloosheid op te bou. 1) Hervormers. Hervormers word deur perfeksie aangetrek. Hulle het ‘n hoë standaard van uitnemendheid en hulle grootste vrees is om swakplekke te hê. (Hulle maak goeie chirurge – en uitstekende gholfspelers). Op hulle beste is hulle kruisvaarders, waghonde en profete. Omdat hulle egter met perfeksionisme en self-regverdiging sukkel, is hulle geneig om ander wie se standaarde nie heeltemal so hoog is nie, te oordeel. Die profeet Amos is ‘n goeie voorbeeld hiervan. Hy praat van ‘n ‘skietlood’ wat wys hoe ver mense van God se standaarde te kort skiet (sien Amos 7:7-8). Paulus het die hervormers aangespreek deur te sê, ‘Wees eerder vriendelik met mekaar. Gee vir mekaar om. Vergewe mekaar soos God julle vergewe het op grond van wat Christus gedoen het.’ As ‘n hervormer, is jou grootste uitdaging om liefde, geduld en genade aan diegene met wie jy omgaan, te demonstreer. Met God se hulp kan jy dit doen.
Sielskos: Eks 39-40; Joh 5:1-15; Ps 41; Spr 27:7-9
Vriende in vermomming
2 Korintiërs 12:10 NLV
Wanneer jy beledig word, kan jy met ‘n bitsige antwoord reageer, of dit as ‘n geleentheid vir groei sien. Dawid het gesê, ‘Die lyding was goed vir my, want toe het ek u voorskrifte geleer’ (Psalm 119:7 NLV). Die sielkundige dr Brenda Shoshanne sê: ‘Die persoon wat ons beledig is ‘n onderwyser, wat ons help om ons ego te verminder, geduld en deernis te ontwikkel, onvoorwaardelike vergifnis uit te oefen en ons van die lewe en verhoudings te leer. As jy ‘n belediging nie as ‘n belediging sien nie, maar as ‘n les of ‘n gawe, verloor dit sy mag om jou seer te maak. Op ‘n praktiese vlak, wanneer jy beledig word, moenie iets sê nie. Gee jouself tyd. Baie skade word veroorsaak deur terug te slaan, die situasie te eskaleer en dinge te sê wat jy nie bedoel nie. Besef dat dit jou ego is – die valse sin van trots wat te voorskyn kom – en moenie daarmee saam gaan nie.’ Paulus het op ‘n plek gekom waar hy tevrede was met beledigings. Die meeste van ons is nog nie heeltemal daar nie, maar met tyd en oefening kan ons daar kom. Met betrekking tot Judas, skryf ‘n outeur: ‘God sal soms die aksies van ons vyande manipuleer om hulle as vriende te laat werk om Sy wil in ons lewens te vervul. Hy kan jou deur die slegste verhoudings seën, selfs die wat wat pynlik en negatief is. Die tyd, inspanning en pyn wat ons in hulle belê, word nie gemors nie omdat God weet hoe om teenspoed te gebruik om jou te help om jou doel in die lewe te vervul. Op die ou einde sal jy die genade vind om jou vyande te herevalueer en te besef dat, soos Judas, hulle vriende in vermomming is.’
Sielskos: 1 Kon 17:1-6; 1 Kon 18:16-39; 1 Kon 19:9-18; 2 Kon 2:1-12
Wanneer jy nie kry wat jy wil hê nie (3)
Om met grasie te wen kan moeiliker wees as om met grasie te verloor. Wanneer ons wen, word ons deur arrogansie, mag, onsensitiwiteit, spoggery en om ons suksesse te herleef lank nadat almal anders al verveeld is daarmee, versoek. Grasievolle wenners onthou altyd hoe dit voel om te verloor. Hulle is by meer as hulle eie oorwinnings en verliese betrokke. Abraham Lincoln het die wysheid gehad om die sukses van sy land bo sy eie ego te stel en het sy ergste politieke kritici, Edwin Stanton, aangestel om die Oorlogsdepartement te bestuur. Stanton, ‘n briljante regsgeleerde, was geneig om kortaf en neerhalend te wees. Soos Frederick Douglass dit gestel het, ‘Beleefdheid was nie een van sy swakpunte nie.’ Lincoln, aan die ander kant, was ten volle bewus van sy eie voorkoms en tekort aan opvoeding. (Toe iemand gedurende ‘n veldtog hom daarvan beskuldig het dat hy ‘n twee-gesig is, het hy geantwoord: ‘As ek twee gesigte gehad het, dink jy ek sou hierdie een gedra het?’). As die uittredende prokureurgeneraal van die verlorende party, het Stanton Lincoln as die ‘oorspronklike gorilla’ verkleineer. Hoe Lincoln Stanton hanteer het, het egter geskiedenis gemaak. Lincoln het hom in sy vertroue geneem, op hom geleun en op hom staatgemaak. Stanton het met onfeilbare lojaliteit en toegeneentheid gereageer. Op die oggend van 14 April 1865, is Lincoln oorlede nadat hy die vorige aand geskiet is. Die bekendste woorde wat al ooit na ‘n president se afsterwe gesê is, is daardie oggend gespreek: ‘Now he belongs to the ages.’ Edwin Stanton het dit gesê. Robert Lincoln, Abraham Lincoln se seun, het vertel hoe Stanton hom twee weke lank elke dag besoek het en die eerste tien minute van elke besoek net gehuil het. Wanneer niks anders werk nie, bewys genade!
Sielskos: Eseg 37:1-40:9; Luk 1:11-25; Ps 73:1-16; Spr 15:18-21