Kreatiewe Joernaal: July 2012
Welkom / Welcome Monday, 30 July 2012
Ek voel geseënd. En dankbaar. Aan die
begin van 2012 het ek vir die Here gevra dat ek asb. elke maand net een
skildery sal verkoop. Net een. Dit sou genoeg wees om my hart te laat bokspring
van blydskap. Daar is min dinge so bevredigend en
so lekker as om te kan weet dat daar iemand is wat bereid is om jou werk te
koop. Die wêreld is vol mense. Elkeen het sy eie smake en voorkeure. Die wêreld
is vol kunswerke. Duisende kunstenaars verkoop werk op
straathoeke, by vlooimarkte, in galerye of sommer so uit die vuis. Vir my is
die gerief en die gemak van die internet ‘n wonderwerk waaroor ek my daagliks
verbly. My kuns is op drie verskillende webblaaie: RedBubble, Paintings I love
en South African Artists.com En o ja, ek het ‘n facebookblad ook: Elizabeth se kuns/ Elizabeth's art. Ek hou alvier hierdie plekke aan die gang. Kort-kort
gooi ek kole of dun houtjies op die
vuur, die vlammetjie moet aanhou brand. Iemand mag kom “hande warm maak” op
enige een van dié webwerwe. Iemand mag kom loer en met ‘n warm binneste weer
wegstap, want God het my ‘n talent gegee en ek wìl dit graag deel.
In my (soms) kleingeloof, het ek eers
anderdag besef dat my stil gebed nog elke maand beantwoord was. Sedert Januarie
het ek elke maand een of meer skilderye verkoop. Dié wete laat my klein en vol
verwondering. Die Here sorg vir ons. Ons moet Hom net vra en vertrou. Ons moet
dankbaar lewe en ons talente gebruik en oefen. Ons moet nooit moed opgee nie.
Hy is getrou. Hy gee meer as waarvoor ons vra. In Januarie verkoop ek ‘n groot
skildery aan Kara van Toronto. Ek noem dit: “This is Life!” Dis met ‘n paletmes
gedoen. ‘n Massiewe golf blou see. Sy ontvang dit met blydskap en hang dit
bokant haar bed…..ver, ver oor die blou waters wat ons skei. My hart juig!
In Febr. laat weet South African
Artists.com se Marina Eilers my dat twee abstrakte skilderye ‘n baas soek. Ek
maak die pakkie op met ‘n lied in my hart. Voordat Februarie verby is, bestel
Liesl Greyling op fb ‘n kleinerige skildery wat ek op x-straal gedoen het.
“After Alfred” kry ‘n baas en ons voel altwee in ons skik. Sy sal dit self laat
Ek skilder elke week iets. Sommer net
omdat dit my soveel genot verskaf, omdat ek kan en omdat ek wil. Ek neem foto’s
van my kuns en laai dit op die kuns-webwerwe. Ek geniet die kommentaar van
vriende, kennisse en mede-kunstenaars. Ek geniet hulle kuns ook. Ons inspireer
mekaar, moedig mekaar aan met opregte lofuitinge. Dis so bevredigend.Dis so
In Maartmaand verkoop ek weer twee
skilderye: “A river in Africa” Hoe baie het ek dit nie geniet om dié
natuurtoneel te skilder nie! Willem van die boekwinkel op die dorp koop dit en
ek en hy gaan soek ‘n gepaste raam uit by Sarie se raamplek. Willem hang my
skildery in sy kantoor op, almal kan dit sien. Ek voel so bly. Ronell Marais wat saam met my gedigte
skryf en woorde liefhet, kom kuier een Sondag al die pad van Alberton af. Sy
koop “Five trees”. Ek gee haar ‘n ongeraamde prentjie present omdat sy agter my
aangery het en ons word meer as net kennisse.
Skilderye bind mense aan mekaar vas. Dit vertel stories. Dis lewe. In Meimaand skilder ek weer ‘n rivier
en bome terwyl ek droom van heerlike somersdae in die natuur. Sanne-Marie koop
dit. Die verf is nog skaars droog toe sy sê sy wil dit hê. My beker loop oor.
Ek laat dit mooi raam en Sanne kry dit by my Maureenkind se huis in Pretoria.
Ek plak my prentjies vas op facebook. Ek het mos tyd. Wie nie waag nie, sal nie
wen nie. Intussen kom kuier Linda hier. Sy
bestel ses windpompe. Ek doen dit in waterverf. Nie baie groot nie, maar tog ‘n
heerlike uitdaging. Sy maak fotostate daarvan en plak dit op blikke vas wat sy
versier: “Pa se bêreblik” noem sy dit! By Willem Prinsloo se Mampoerfees
verkoop sy haar blikke. Die oorspronklike windpompe gaan sy laat raam en in
haar huis ophang, al ses van hulle. Dit was Meimaand se ses seëninge.
In Junie toe die koue al goed begin
knyp, sien een van Maureen se
fb-vriende die blou rivier en groen bome
raak op haar blad, want ek en my kinders deel mekaar se blydskap en hartseer. Die prentjie rààk sy hartsnaar, want daar waar
hy bly in Michigan was groot veldbrande en sy geliefde landskap is afgebrand.
Sy herinneringe was besig om te vervaag. Toe hy die blou rivier sien, spring
daar ‘n duidelike beeld van beter tye voor sy oë op en hy bestel ‘n soortgelyke
skildery by my. Ek verf dié keer op ‘n lekker groot geblokte doek. Heerlik! Ek
voel dolgelukkig dat my handewerk in ‘n ver land oorsee gaan hang en iemand se
hart gaan bly maak. Die blou rivier kronkel tussen die berge in, ‘n lafenis vir
Steeds Junie en weer bestel
Sanne-Marie ‘n skildery: sy wil twee hê wat langs mekaar kan hang. Twee wat
bymekaar pas en hande kan vat. Ek sê dankie en doen my bes. Dis die einde van
Junie en Bronkhorstspruit is koud, maar my hart is warm en vol vreugde want ek
geniet wat ek doen! Ek koop meer verf by Jimnettes in
Pretoria, ek speel met kleure op die x-straalplate. Die paletmes ken sy pad. Ek
verloor myself tussen die verfpotte! ‘n E-pos van ‘n onbekende man kom lê in my
posbus: sy naam is Omar en hy woon in Engeland. “Is die skildery: “Getting
Lost” wat op PIL was, nog beskikbaar? “ vra hy in Engels. “Dit is nog
beskikbaar” sê ek, ook in Engels. Ek laat dit vir hom raam, netjies en met
montering en glas voor. Sarie doen uitstekende werk. My Omar-ondersteuner klim
op die vliegtuig, klim in ‘n motor en ry van Johannesburg tot in Bronkies om
die skildery persoonlik te kom haal. Hy bring een van sy kollegas saam. Hulle
bekyk al my werk wat hier in die voorste kamer uitgestal is. Ek bewe van
opgewondenheid, neem ‘n foto van hom met sy skildery in sy hande. Hulle wil nie
koffie of tee drink nie. Ek gee vir hulle pasteitjies vir die pad. Hy belowe hy
gaan nog iets bestel, eendag vorentoe. Ek is so bly soos ‘n kind wat ‘n blink
geldjie in sy skoen ontdek na ‘n Tandemuisbesoek. Nee, ek is nog blyer as dit,
want Omar se kollega koop ‘n skildery wat al lank hier by my staan. Is dit maar
net toeval dat dié skildery se naam: “Heaven is a beautiful place” is…..ek glo nie.Juliemaand breek aan. Dis koud. Dis stil. Dis winter. Die gras is vaal en die bome kaal. Ek verkoop niks. Dis die 28e, die maand is amper verby. Ek maak koffie in die oggendure in ons koue kombuis en kyk op my foon na die boodskappe: Twee skilderye is van South African artists.com af bestel. Ek jubel! En ek dink aan my gebed. En ek weet. Dis die Here. Hy seën my so. Ek vertel vir Chris. Hy stem met my saam. Ons saam blywees word ‘n dubbele blydskap. Vandag is dit Maandag, ek gaan netnou poskantoor toe om uit te vind wat die posgeld sal wees. Iemand in die Kaap gaan twee skilderye teen sy muur ophang. In Augustus bestel Omar van Engeland drie skilderye wat ek al in 2010 voltooi het. Dié drie lê my na aan die hart. Ek het dit laat raam en dit hang in ons kerk se jeuglokaal .....om kinders en jongmense bly te maak, sou hulle daarna kyk! Omar en sy vennoot is baie besig en kry nie juis kans om Bronkies toe te kom nie. Ek gaan haal die skilderye en maak dit staan hier in die voorste kamer.....en ek wag maar geduldig. Op 20 September kom haal hy sy skilderye....en gee my sommer 'n piksoen op die wang! Dis vir sy dogtertjie wat tien word se verjaarsdag. Mag dit haar elke dag bly, blyer, blyste maak! Toe hy groet, sê hy vriendelik: "We'll keep in touch!" 'n Reënboogbelofte aan my horison! In Augustus kry ons lekker kuiermense, vriende van baie jare. Ons blaai deur die kunswerke: waterverf, akriel, olie......ek deel twee uit sommer net omdat dit lekker is en omdat ons mekaar jare der jare al ken. Retha koop een.....heerlik! Boomstamme teen die blou, met waterverf gedoen. Ek voel so bly! Op 7 Oktober verkoop ek aan Estelle Duvenhage van Vredenburg (ook iemand wat lief is vir ons taal en woorde) 'n skildery wat ek in olieverf gedoen het. Heerlik gespeel met die paletmes! Ure en ure se genot wat hier vasgeverf lê. Dankie Estelle, vir jou wonderlike ondersteuning. 'n Paar jaar gelede het sy my ook ondersteun en 'n akriel-skildery van 'n maan gekoop, ek was so dankbaar. Sy geniet dit steeds, so sê sy. Op 'n heerlike reënerige dag in November, die 8e om presies te wees, kom Grietha Opperman by ons hekkie ingestap. "Ek kom my skildery haal!" groet sy vrolik met die intrapslag. Musiek in my ore!! ♪♪
Sy koop "Die meisie met die pêrel oorring" (Hollands: Het Meisje met de Parel), dis een van die Hollandse skilder Johannes Vermeer se meesterstukke gewees en ek het dit 'n paar jaar gelede in die kunsklas by Riana Dippenaar voltooi. Dis in akriel gedoen en geraam. Grietha betaal my en ek en sy is beide in ons noppies! Dankie Here.
Ek weet dis U groot genade. Posted by
Ons was jare en jare en jare lank vriende. Wim en Laura. Soos
sout en peper. Deel van ons daaglikse
bestaan. Wim en Laura. Toe hy sestig geword het, het hy ons almal na
sy verjaarsdag genooi by die dam…. Laura het so baie moeite gedoen, die mure was
met foto’s van hulle ervaringe en avonture versier. Vriende en familie was daar
van oraloor. Stories en grappies is vertel. Ons het laat eers huistoe gegaan. Heerlik gekuier. Skatryk gevoel. Wim en Laura. Ek en sy was een maal saam op Aardklop. Ons
twee het in ‘n koshuiskamer by Potch Universiteit gebly en elke dag ten volle
benut tussen stalletjies en tente, tussen konserte en sang. Ons het dit so geniet! Hande geklap en op en
af gespring saam met die jonges toe Ray Dylan en David Fourie en wie nog almal sing.
Ag dit was heerlik. Hartsgoed gedeel. Wim en Laura, Mara en Gerhard. Ons. Kuier
saam op ‘n Sondag na kerk, braai ‘n vleisie en lag en lag en lag. Praat strooi
en praat diep. Deel mekaar se kommers, deel mekaar se blywees. Toe ek en Chris nog nie ge-eg was nie, gaan kuier ons by
hulle waar hulle karavaantjie langs die Wilgerivier staan, ons swem in die
rivier, ons brand bloedrooi in Afrika se warm son, ons eet slaai en broodjies
en braaivleis. Ons teug aan ‘n saamweeswyn. Die wêreld is wonderlik. Voor Chris my lewe binnegewals het en ek sielsalleen moes
regkom met vier kinders, laai Wim my op en piekel my saam na ‘n Voortrekkerkamp
waar Laura al wag. Langs die pad gesels ons aanmekaar. Hy vertel my van sy
kinders, van Laura en hoe lief sy vir die natuur is. Wim is my vriend, Laura my
vriendin. My kinders is sonder ‘n Pa. By die kamp tel Wim vir Liesl wat toe in St. Een was, op sy skoot
en Pa haar. Wim en Laura. Ons kinders en hulle kinders. Ons vra mekaar
uit. Ons deel ons lewens. Ons kuier dikwels. Ons is altyd bly om mekaar te
sien. As hulle dorp toe kom, eet hulle sommer hier. As ons Bosveld toe gaan,
maak ons ‘n plan om ‘n draai by hulle te maak, veral in die winter. Toe kry ek ‘n sms. Wim het ontsteking in sy voet. Hospitaal
toe in Warmbad. Hospitaal toe in Pretoria. Been en voet afgesit. En nou is dit
sestien, nee sewentien dae later en Wim is nie meer met ons nie. Hy is by die
Here. Wim en Laura. Tot gister. Wim is dood. Ek bel Laura vanoggend. Ons huil in mekaar se
ore. Ons trooswoorde word roeispane in elkeen se bootjie. Die lewe wag vir
niemand nie. Ons harte en ons deur is oop vir Laura. Vir altyd. Ons weet wéér ons
word almal ouer. Dis ons wat wik en God wat beskik. Ons herinneringe bly vir altyd. Donderdag verjaar my Chris.
Donderdag word Wim begrawe. My hart is seer. Laura bly alleen agter. Laura, ons, Gerhard en Mara
en die Here. Elizabeth Kendall ©
skemeraand se tuiskom na 'n dag se vlug
Dis half sewe. ‘n Sondagoggend in Juliemaand. Agter die donker
takke van die groot ou akkerboom voor ons huis, vou ‘n nuwe dag sy ligblou
laken oop. Ek was al vroeg wakker. Twee
boepensbekers koffie verder en ek hoor die duiwe buite gesels. Op die huis se
dak sit hulle met opgepofde vere. Vanoggend is nie so erg koud nie.
Ek sit hier en dink.
Ek dink aan my mense: my kinders, my
man, my vriende. Ek dink aan die
wonderwêreld wat die internet vir ons
geskep het. Gister kon ek op facebook
sien my niggie in die Kaap wil haar klavier verkoop. My ander niggie in Alberton se kleinkinders
kuier by haar vir die vakansie. Vanoggend het ek saam met Magriet van Tolwe
verlang na die lente. Môre sal ek weer met mense op die nuwe kunswebblad gesels
wat ek waarskynlik nooit in my hele lewe ooit gaan ontmoet nie. En dit nogal in
Engels! Dis ook al plek waar ek deesdae Engels praat…op die internet. Ek het onlangs my oorlede Pa se neef Kosie op ‘n gedigteblad
raakgelees. Wat ‘n heerlike herontmoeting! Iemand stuur ‘n e-pos met mooi musiek en
Vincent se skilderye en ek sing hartlik saam: “Starry, starry night!” Elke môre groet Maree van Tarlton, Pieta van Kleinmond en die
uwe mekaar op Redbubble. (Ek “werk” mos
eintlik daar: ‘n Gasvrou vir die groep
AFRIKAANS. Dis so lekker! Ek en Maree
ontvang foto’s en kuns van oraloor in die wêreld. Daar is so baie talentvolle
mense op Moederaarde en ook in die kuberruimtes. Ons deel baniere uit en reël uitdagings
in ons groep. Ons kry self ook hope inspirasie deur net na al die interessante
en mooi werk van ander te kyk en dit te waardeer.)
Op facebook is ‘n magdom interessante gedigtegroepe. Dis wonderlik om myself te “verdrink” in
talentvolle digters soos Erna Jo, Marie Bredenkamp, Naudé Kritzinger , Francois
Viljoen en nog baie ander se lieflike digwoorde. Ek kan nog so baie by hulle
almal leer. Ronell Marais se absolute
lewensvreugde is ‘n daaglikse inspirasie. Baie maal, as ek na my kinders verlang, loer ek wat op hul
profielblaaie aangaan en weet ek dis weer hoogtyd vir lekker saamkuier in
lewende lywe. Aanlynkuiers verskil grootliks van die ware Jakob, al troos dit
in ‘n mate.
Die belangrike ding om te onthou in vandag se wêreld met
allerlei kommunikasiemiddels wat tog so gerieflik en gemaklik kan word, is dat ons steeds tyd moet maak vir mekaar en
vir die dinge rondom ons. Ons moet gebalanseerd lewe. Om buite in die vars lug
rond te loop of net stil te sit en luister na die voëls in die tuin, ‘n akkedis
te sien wegglip tussen die vetplante en aan die einde van die dag die lug te sien verkleur in die weste….dis alles lewensbelangrike sielskos. Mag jou dag vol mooi wees: ingekleur met God se genade, vandag,
môre en ook oormôre. Mag jy vreugde vind in die klein dingetjies, tyd maak vir
dit wat werklik geluk en blydskap bring……stil word in jou kleinheid en jubel in
jou grootsheid. En mag ons mekaar
aanvaar net soos ons is. Elke dag is ‘n leerskool en bied nuwe uitdagings. Mooi loop tot volgende keer!
Daar is mooi oral om ons heen...
Ons moet dit net raaksien, tyd maak.... Ek kan nooit genoeg van klippe kry nie: rondes, plattes, growweriges, skurwe ou boepensklippe...
eendag moet hulle maar 'n KLIP op my graf sit en nie 'n koue marmersteen nie. Klippe is so vriendelik.
Hoor jy die wind? 'n Flenter vreugde! ﻿
Die seer gaan nooit weg nie
op dae soos vandag onthou jy alles....
alles wat jy ooit in jou lewe geweet het van hom, van hulle...
jy onthou veral jul kleintyd
eens toe jy en hy saam kinders was op Onverwacht
en aan Ma se etenstafel sit -
"Kyk Sus, kyk!
daar's 'n spinnekop, daar!"
en met die terugkyk
het ek net my leë poedingbak met my ses-jaar-oue-oë gewaar
Jy onthou sy unieke en eiesoortige gewoontes:
die manier hoe hy sy arm geskud het om sy horlosie mooi netjies en reg te laat lê....
die grappies en snaakse dinge wat hy soms
so lekker sou kon sê
Sy blydskap as hy onverwags 'n meevallertjie
iewers vandaan sou kry, sy menswees...
sommer net hy
en toe my wêreld skielik ook eendag
en ek alleen moes verder gaan,
toe was hy daar:
sy stil vashou en verstaan
waar die winter
aan elke perskeboom geraak het...
(Dat hulle twee so tragies moes sterf -
dìt kan ek steeds nog nie verstaan)
In liefdevolle herinnering aan my broer Douw en skoonsus Rika wat op 11 Julie 2003 in hul slaapkamer in Cullinan geskiet is. Elizabeth Kendall ©
Geloof is goed Geloof kom lê ‘n hand op joune
Geloof fluister vuurwerke
in jou binneste
Geloof groei en prewelbid
wanneer kleingeloof jou hele mens vol sit Elizabeth Kendall ©
Een van die baie lekker dinge om in kuns te doen, is om te eksperimenteer....om iets te doen wat jy nog nooit voorheen gedoen het nie en dan met groot opgewondenheid die eindresultaat te geniet! In die kunsklas het ek jare gelede 'n interessante tegniek geleer. 'n Mens werk op hardbord. Jy beplan en bedink jou ontwerp /prentjie. Dan gebruik jy Bostik Clear gom en maak lyne daarmee. Terwyl die gom nog nat is, steek jy dit aan die brand...ja regtig! Nou lyk dit so: Laat toe dat die vlammetjies self blus. Trek meer lyne om jou prentjie te voltooi.
Steek weer aan die brand. Wees maar versigtig, veral as daar kinders by is. Hulle geniet dit baie, maar toesig is belangrik. Ek moet een van die dae dié tegniek vir 'n groep van 30 vroue demonstreer en leer. Dis deel van ons VLU se kompetisie-artikels: om iets te maak van Bostik Clear gom. Ek sien baie uit en ek glo almal sal dit geniet. Dis mos lekker om iets kreatiefs en maklik te maak! Hier is die geverfde resultaat! Die gomstrepe het lieflike, growwe teksture en die kuiken lyk sommer baie gelukkig! Dié tekening is eenvoudig en maklik en sal verseker mooi lyk in 'n kinderkamer as dit geraam sou word. Ek het voorheen al heelwat skilderye op dié manier voltooi. Hier is 'n paar voorbeelde:
Dié skilderye (daar is nog twee soortgelykes) is geraam en verkoop aan Omar Ehsan. Hy het dit vir sy dogtertjie present gegee op haar tiende verjaarsdag. Dis altyd so sielslekker om te weet 'n mens se werk bring vreugde aan ander mense! 'n Abstrakte blommetjie en sy maat....
Bg. hang in my dogter, Maureen Grobler, se huis...ek het 'n collage daarvan gemaak en kaartjies, afdrukke ens is te koop op RedBubble. http://www.redbubble.com/people/happyart
In bg. skildery is slegs die boomstamme met gom gedoen. Dié skildery is onlangs verkoop aan 'n digtersvriendin op facebook.
Nouja, mag elkeen wat hier lees inspirasie vind! Posted by