Daar is tóg 'n “tensy”. God verklaar hierdie pasiënt nie as ongeneeslik nie. Hy sê nie: “Jy is te vér heen; daar is niks meer wat vir jou gedoen kan word nie; jy kan maar huis toe gaan want jy gaan sterwe” nie.
Nee, Israel hoef nie te sterf nie. Israel mag lewe. Dit sê die Here ook vir jou: vir jou huwelik, jou gesinslewe, jou onderneming, jou skool, jou kerk, jou land, jou volk, jou wêreld – dit hoef nie te sterf nie. Dit mag lewe! God stel nie alleen die siekte vas nie. Hy gee ook die middele tot redding.
“Tensy”! Dit beteken dat iets móét gebeur. Nee, medisyne help hier nie meer nie. Die pasiënt het al genoeg preke gesluk – genoeg waarskuwings en vermanings gehoor. Met “bed-rus” sal dit ook nie genees nie. Hy is al lank genoeg met rus gelaat: 'n bietjie salfies hier, 'n pleistertjie daar. Natuurlik niks radikaals nie, net maar saggies hanteer sodat dit nie seermaak en geen bloed uitkom nie – 'n baie versigtige verdrag met die hel. Maar daarmee kom jy nie verder nie. Hier moet radikaal ingegryp word. En ook sonder uitstel! Spoedoperasie! Môre moet dit gedoen word. Die mes moet gebruik word. Die abses, die gewas, die “ban” moet verwyder word.
In die volgende verse gee die goddelike Dokter al die nodige aanwysings vir die operasie. Dan en daar en só moet dit geskied. Dit is die laaste en enigste kans. “Ek sal nie meer met julle wees tensy ....... ”.
Ja, en dit kom soms lynreg op 'n bepaalde persoon af. En dit móét ook. Die waarheid moet die persoon tref, anders bly dit 'n algemene waarheid en 'n waarheid sonder krag. Dit is juis dan ook die kern van hierdie hoofstuk: hier word die sonde aan die sondaar verbind en word daar huisbesoek gedoen – die sondaar word uit sy huis uitgeroep. Die vrot appel moet uit die mandjie gehaal word. Die dooie vlieg moet uit die apteker se salf gehaal word voordat die pot salf begin stink. Dit is wat “heiliging” beteken. Israel, maak jouself gereed vir die operasietafel. “Maak jou klaar om jou God te ontmoet, o Israel!” (Amos 4:12).