Of dan kyk ons na JIP se onlangse artikel oor interrassige verhoudings en die haat waarmee vele ‘Christen'-tieners reageer het. "'n Mossie trou nie met 'n vink nie." Sy eerste opsienbare saak, waarvan ‘n skriftelike verslag behoue is, was sy verdediging in 80 v.C. van Sextus Roscius op die aanklag van vadersmoord. Die aanvaarding van hierdie saak was ‘n waagmoedige skuif vir Cicero; vadersmoord is as ‘n laakbare misdaad geag, en die persone wat deur Cicero van die moord beskuldig is, waaronder die berugte Chrysogonus, was gunstelinge van Sulla. Die ek-verteller in die roman is Maud Grobler, geseën (gestraf?) met ’n besonder vrugbare verbeelding en “die gewoonte om alles te verwoord, uit te pluis en te kommunikeer”. Dié wat op die agtergrond bly, lewer weer ander waardevolle diens aan die groep. ’n Ander veronderstelling is dat daar ’n sekere beloning met ’n leier wat die indringers afweer vereenselwig word en dat die rang van die leeuwyfies in die trop deur hierdie reaksies daarop weerspieël word. Die mannetjie of mannetjies wat met die trop vereenselwig word moet hul verhouding met die trop teen die buitestaandermannetjies beskerm wat probeer om hul verhouding met die trop oor te neem.