Geskryf deur Sebastian Leuzinger
As Nieu-Seeland ophou om koeie en skape te boer, sal dit metaanvrystellings verwyder. Heath Johnson / Shutterstock
Ek wil graag weet hoeveel verskil ons kan maak aan ons verbintenis onder die Parys-ooreenkoms en ons totale kweekhuisgasvrystellings as ons alle koeie en skape uit die land verwyder en plante in hul plek laat groei (hennep, koring, hawer, ens.). Ons kan sekerlik maklik koolstofneutraal word as ons alle vee verwyder? Hoeveel suurstof sal geproduseer word van plante wat in plaas daarvan groei? Hoe sal dit ons uitstoot vergoed? En wat as ons die land waarop die diere opgekom het, in inheemse woude of selfs denneplantasies teruggee?
Dit is 'n interessante vraag en gee my die geleentheid vir 'n paar mooi - hoewel deels onrealistiese - modelberekeninge. Voordat ek begin, is daar net twee opmerkings oor die vraag self.
Suurstofkonsentrasies was relatief stabiel op ongeveer 21% van die lug wat ons miljoene jare inasem. Dit sal nie noemenswaardig verander nie, selfs nie as die uitstoot van koolstofdioksied in die komende jaar toeneem nie. Koolstofdioksiedkonsentrasies sal selfs in die mees pessimistiese emissiescenario's bereik word 0.1% van die atmosfeer, wat die suurstofinhoud van die lug skaars beïnvloed.
Tweedens stel weidende diere soos koeie en skape metaan vry - en dit is wat die klimaat benadeel, nie die grasveld self nie. Die plant van hennep of koring sal 'n soortgelyke kapasiteit hê om koolstofdioksied as grasveld op te neem. Maar bome kweek is die verskil.
Hier is 'n agterkant van die koevertberekening om uit te vind hoe Nieu-Seeland se koolstofbalans sou verander as alle vee verwyder word en alle landbougrond in bos omgeskakel word.
Weiding na bome omskep
Dit sal alle metaan-vrystellings van weidende diere verwyder 40 megatonn koolstofdioksied ekwivalent per jaar).
Nieu-Seeland het ongeveer 10 miljoen hektaar grasveld. Laat ons dit aanneem volwasse inheemse bos or volwasse dennebos stoor die ekwivalent van ongeveer 1,000 ton koolstofdioksied per hektaar.
As dit 250 jaar neem om volgroeide inheemse woude op alle voormalige landbougrond te kweek, sal dit binne die tydperk van tien miljard koolstofdioksied opgeskort word, wat ons koolstofdioksied-uitstoot (energie, afval en ander kleiner bronne) gedurende die 10 jaar van hergroei. Omdat dennebos vinniger groei, sal ons ons uitstoot te veel kompenseer totdat die woud ryp word (250 jaar hiertoe toelaat), wat 'n netto koolstofbak skep.
Let daarop dat hierdie berekeninge gebaseer is op uiters ruwe aannames, soos lineêre groei, afwesigheid van brand en ander versteurings, konstante emissies (ons bevolking sal toeneem, en so ook emissies), onkunde oor grondprosesse, en vele meer.
As landbougrond gebruik sou word om gewasse te verbou, sou ons die 40 megatonn koolstofdioksiedekwivalent wat deur vee in die vorm van metaan vrygestel is, bespaar, maar ons sou nie 'n aansienlike hoeveelheid koolstof per hektaar berg nie.
Stappe na 'n koolstofneutrale Nieu-Seeland
Hoe moet ons hierdie rowwe skatting interpreteer? Eerstens moet ons erken dat ons, selfs met ons beste voornemens, nog moet eet, en om die omskakeling van alle landbougrond na bos sou ons voedsel van oorsee invoer - beslis nie vir die wêreldwye koolstofbegroting nie.
Tweedens wys dit dat die getal vee ten minste verminder is, en ons almal tot 'n meer plantaardige dieet gewend het, ons uitstoot aansienlik kon verminder. Die effek sal soortgelyk wees aan die herbebossing van groot dele van die land.
Derdens wys hierdie voorbeeld ook dat dit uiteindelik, na 250 jaar in die geval van inheemse woude groei, of na ongeveer 50 jaar in die geval van dennebos, ons netto koolstofvrystellings weer positief sou wees. Namate die woude volwasse word, word koolstofopslag geleidelik aangevul en sal ons uitstoot nie meer vergoed word nie. Volwasse woude word uiteindelik koolstofneutraal.
Alhoewel bogenoemde berekeninge grof is, blyk dit dat 'n realistiese (en vinnige) weg na 'n koolstofneutrale Nieu-Seeland waarskynlik drie stappe behels: vermindering van emissies (beide in die landbou- en energiesektor), herbebossing (beide inheemse bos en vinnig groeiende eksotika), en 'n skuif na 'n meer plantgebaseerde dieet.
Sebastian Leuzinger, professor, Auckland Universiteit van Tegnologie
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Wat as ons plaasdiere van die land af verwyder en gewasse en bome geplant het?