Lae urinering - Simptome - 2022
Lae urinering, ook oliguria genoem, beteken dat minder as 500 ml urine binne 24 uur uitgeskei word, verdeel in ongeveer drie tot vier keer per dag. Die rede hiervoor kan 'n onvoldoende hoeveelheid drink, maar ook siektes in die omgewing van die urogenitale kanaal. Babas kan ook baie min urineer, byvoorbeeld as hulle 'n swak suigrefleks, misvormings in die mond het of te swak is as gevolg van 'n bestaande siekte.
Normale hoeveelheid urine
'N Normale hoeveelheid urine daagliks is ongeveer een tot anderhalf liter, en die frekwensie van die gebruik van die toilet hang van verskillende faktore af.
Anuria is die vorm van toenemende oliguria. Hier is die daaglikse hoeveelheid urine slegs ongeveer 100 milliliter. Dit is 'n noodgeval wat onmiddellik na 'n kliniek moet gaan.
Die oorsake van lae urinering is beide prerenale (voor die nier), nier (in die nier) en postrenaal (na die nier).
Die voorgeboorte, nie-patologiese oorsake, bevat onvoldoende drink. Dit is dikwels die geval by bejaardes. Die gevoel van dors neem af en diegene wat geraak word, vergeet eenvoudig om te drink. Uitdroging (dehidrasie) wat veroorsaak word deur diarree, braking, hoë koors, oormatige sweet of hitte beroerte kan ook lei tot lae urinering. 'N Ander oorsaak wat voor die nier voorkom, is hartversaking. Die aangetaste persoon bêre water in die weefsel in plaas daarvan om dit uit te skei.
Hoë bloedverlies en anafilaktiese skok kan ook tot oligurie lei. Net so, as 'n niervat belemmer word deur trombose, embolisme of gewas, kan dit lei tot lae urinering. Prerenale oorsake bevat ook elektrolietwanbalanse soos hiponatremie (te min natrium in die bloed) en hipokalemie (te min kalium in die bloed). Albei minerale, beide natrium en kalium, het 'n uiters belangrike taak in die liggaam: dit verseker 'n balans in die vloeistofbalans.
Laastens, maar nie die minste nie, kan lae urinering plaasvind in verband met die hormonale siekte Addison se siekte. Dit is 'n ernstige adrenale korteksversteuring. Ander oorsake van oligurie is x-straal-kontrasmiddels en medisyne wat die nier beskadig.
Nieroorsake van oligurie is ontsteking van die nierweefsel, soos die geval met glomerulonefritis, sistiese niere, chroniese nierversaking, byniereinsuffisiëntie, infeksies (bv. Pyelonefritis = ontsteking in die bekken), swangerskapstoksisose (sin. EPH gestose: verhoogde bloeddruk, Proteïen in urine en oedeem) en vergiftiging (bv. Kwik)
Postrenale oorsake lê, soos die naam aandui, agter die nier. Dit is verstoppings van die urienweg as gevolg van littekens, gewasse, klippe of prostaat hipertrofie (vergroting van die prostaat).
As urinering te laag is, word verskillende ondersoeke uitgevoer om die oorsaak so vinnig as moontlik te vind en dan korrek te behandel.
Om die daaglikse urienvolume te kontroleer, word die urine 24 uur versamel. As die pasiënt in die hospitaal is, word die hoeveelheid vloeistof wat verskaf word presies aangeteken, en dan word die hoeveelheid wat uitgeskei word, tot uurliks ​​nagegaan, moontlik met behulp van 'n kateter. 'N Ultrasoniese scan van die niere, ureter, uretra, blaas, prostaat en alle verwante vate bied 'n oorsig van die hele geslagstelsel en toon bestaande patologiese veranderinge. Meer noukeurige ondersoekopsies is CT (rekenaar tomografie) of MRI (magnetiese resonansbeelding). Laboratoriumtoetse van bloed en urine is ook baie belangrik. Uriënstowwe wat normaalweg uitgeskei moet word, kan geïdentifiseer word.
Die behandeling van lae urinering lê in die behandeling van die onderliggende siekte. Dit is belangrik om 'n onvoldoende onttrekking ernstig op te neem en so gou as moontlik 'n dokter te besoek. By ouer mense wat alleen woon, word dit gewoonlik redelik laat bepaal. Simptome van uitdroging sluit in staande velvoue, duiseligheid, swakheid, droë mond, droë oksels, verwarring, verminderde vulling van die are (belangrike veneuse vate in die nekstreek) tot hipotensie (lae bloeddruk), neiging tot val, skok en akute nierversaking. As vermoed word dat desiccosis gedoen word, moet hierdie pasiënt onmiddellik in die hospitaal opgeneem word.
Lae urinering as gevolg van onvoldoende vloeistof
Lae urinering weens te min vloeistof is maklik om te behandel, maar vir baie mense wat geraak word, is dit nie so maklik nie. Baie mense is eenvoudig nie dors nie, ten minste word hul dors verminder. Dit gaan nie net oor ouer pasiënte nie. Kinders, adolessente en jonger mense word gereeld aangetas. Op die vraag "Hoeveel drink of drink jy?" Kom die antwoord: "Ek is selde dors." Of "'n Paar koppies koffie per dag is genoeg vir my." En dit is absoluut nie genoeg nie. Die DGE (German Nutrition Society) beveel die volgende formule aan: 35 ml water per kilogram liggaamsgewig per dag vir volwassenes. By kinders hang die hoeveelheid drink af van ouderdom, liggaamsgewig, oefening, ens. Hier word 'n minimum van 1,1 liter water aanbeveel.
Vloeistof is noodsaaklik. Daarom moet mense wat te min drink hulself probeer oortref en hulself dwing om meer te drink. Miskien sal 'n groot pot water op u lessenaar help, wat moet leeggemaak word voordat die werk gedoen word. Of 'n glas water wat neergesit word op 'n plek waar diegene wat geraak word gereeld kom. Dit moet elke keer gedrink word en dan onmiddellik weer gevul word. Dit is ook belangrik om 'n bottel water saam met u in die stad, in die motor, saam te neem - sodat u altyd kan drink.
Schüssler Salt No. 8 word gereeld in naturopatie voorgeskryf. Dit het 'n regulerende effek op die vloeistofbalans - in beide rigtings. Met natriumchloratum D6 kan u weer 'n normale dorsgevoel kry.
Te min urinering is sleg vir u gesondheid. Die liggaam het vloeistof nodig om te oorleef. Water dien ook om die liggaam te spoel en om slakke na buite uit te voer. Gifstowwe kan ophoop en skade veroorsaak. As urinering te laag is, moet die oorsake uitgeklaar en behandel word. (SW)
Pschyrembel Online: www.pschyrembel.de (toegang: 02.08.2019), oliguria
L. Weber: "Polyurie / Oligurie / Anurie", in: Pediatric Differential Diagnostics, Springer, 2014
Ernst Lauda: Interne sekresie, metabolisme, niere, spiere, gewrigte, bene, infeksies, bedwelmings, Springer, 1951