Paradysvliegvanger, voël met 'n kroon op sy kop - Voëlgesinne - 2021
Paradysvliegvangers is redelik groot voëls in vergelyking met verwante spesies. Lyflengte is 19 - 24 sentimeter, vlerke - 8,6 - 9,2 cm. Gewig bereik 18 - 23 gram.
Die verekleed is kleurvol. Die kop en nek van die mannetjie is swart met 'n blou metaalagtige tint. Die oë word omring deur 'n helderblou rand. 'N Spitse klossie vere van dieselfde swart kleur. Die boonste deel van die lyf, die stert en die boonste stert is helderrooi.
Mans kry 'n spesiale voorkoms deur pragtige lang stertvere van 24 - 30 sentimeter, wat eers in die tweede jaar weer groei. Veral lang twee vere in die middel van die stert. Die onderkant van die liggaam is wit. Die voorste vlerkvere is wit, met swart skagte. Die verekleed is rooierig onder die vlerke.
Die bek is wyd, kragtig, met 'n blou tint, gehekel. Die kort bene van die paradysvliegvanger is blougrys van kleur. Na die eerste molt groei daar 'n helmteken, en na die tweede verewisseling kry die mannetjie die kleur van die verekleed van 'n volwasse voël.
Jong mannetjies in verekleur is soortgelyk aan wyfies, maar verskil in swart vere op die nek en die blou rand van die oë. 'N Volwasse uitrusting by mans kry 'n kenmerkende kleur in die derde lewensjaar. Wyfie van die paradysvliegvanger het ook 'n merkbare verekleur, maar nie so helder soos dié van mans nie. Alle verekleedjies is rooibruin, onderlyf met grys blom, grys keel. Die kop is swart.Die stert is kort.
'N Jong mannetjie met swart vere op die nek en blou rand van die oë.
Die verspreiding van die paradysvliegvanger
Die paradysvliegvanger word in die weste van die Primorsky-gebied van Rusland aangetref. In die westelike streke van die Primorsky-gebied versprei dit langs die Razdolnaya-rivier, op die Khanka-laagland. Kom voor in die onderste en middelste dele van die riviere Chernigovka, Spasovka, Bolshaya Ussurka. In die Khabarovsk-gebied lê dit aan die regteroewer van die Ussuri-rivier, in die spore van die Khekhtsir-rif. Buite Rusland - in Suid- en Suidoos-Asië.
Dit versprei oor 'n uitgestrekte gebied van Turkestan tot Indië. Dit woon in Noord- en Oos-China, en bewoon ook die suidelike streke van Asië tot by die Indonesiese eilandgroep. Woon op die eilande Alor en Sumba.
Die habitat van die paradysvliegvanger
Paradysvliegvangers in die Primorsky-gebied word in woude aangetref, bewoon bosse bosse langs riviervalleie en aan die hange van nabygeleë heuwels.
Hulle leef in vloedvlakte woude met ruigtes wilgerboom, voëlkersie, els, esdoorn.
Dit hou dikwels in linde-eike woude, nie ver van landbougewasse nie. In hierdie biotope hou voëls digte boomplantasies langs die oewers van mere, klein riviere en stroompies.
Aan die regteroewer van die Ussuri-rivier woon dit in woude met struike - lespedette en hasel, wat langs die sagte hange van die heuwels groei. Kom voor in moerasagtige weide, weidings, lande. Bewoon ou tuine en bosse.
Paradysvliegvangers voed op insekte.
Paradise Flycatcher Voeding
Paradysvliegvangers voed minder gereeld op insekte en hul larwes, hoofsaaklik lepidoptera, dipterans - sikkadas, naaldekokers, orthoptera.
Kenmerke van die gedrag van die paradysvliegvanger
Paradysvliegvangers haal hul prooi in vlug in en vlieg laag bo die grond op 'n hoogte van 1-2 meter. Hulle voed selde in digte blare van bome. Hulle bly verkies om naby 'n reservoir te bly waar baie insekte woon. Die voëls drink nie net water nie, maar bad ook, maak hulle vere skoon en maak dit reguit terwyl hulle op die takke sit. Op 'n tak sit hulle reguit, sigbaar en neem 'n plek in met 'n goeie uitsig. Paradysvliegvangers is nogal luidrugtige en luidrugtige voëls.
Reproduksie van die paradysvliegvanger
Die broeiseisoen vir die paradysvliegvanger begin vroeg in die lente. Mans verskyn eers in nesplekke, dan kom wyfies aan. Hierdie voëlspesie is monogaam.
Dit neem die voëls ongeveer een week om hul keëlvormige nes te bou.
'N Paar voëls beskerm die nesplek en dryf mededingers na hul gekose plek. In die suidelike streke maak paradysvliegvangers meestal naby die paar drongo's wat roofdiere met hul teenwoordigheid wegskrik.
Die nes is geleë in die vurke van takke van bome en struike op 'n hoogte van tot 2 meter.
Die nes het 'n keëlvorm en word gevorm deur droë grashalms, dun stingels, mos en klein blaartjies. Die voering bestaan ​​uit plantvesels.
In 'n koppelaar is daar drie - vyf eiers bedek met 'n skil van 'n ligte pienk tint. Die eiers word afwisselend deur die wyfie en die mannetjie geïnkubeer. Inkubasie duur 12-13 dae. Volwasse voëls voed nageslag vir 2 weke. Gou kuikens verlaat die nes.
Ouers lok hulle met harde geskree en maak sirkels om die nes. Die eerste kuiken vlieg uit die nes en sluit aan by die vlug volwasse voëls, gevolg deur die res.
Vir nog 'n paar dae bly die familie van paradysvliegvangers saam in die digte krone van bome.In die tweede helfte van September migreer paradysvliegvangers na die suidelike dele van die reeks. Paradise Flycatchers vorm pare op die ouderdom van 2 jaar. In die somer word nesplekke bewoon deur groepe vlieëvangers sonder nageslag.
Vir 'n geruime tyd vul die wyfie en die mannetjie hul nageslag aan.
Redes vir die afname in die aantal paradysvliegvangers
Die aantal paradysvliegvangers is onbekend, maar die aantal individue neem oral af. Die hoofredes is die uitbranding van bosgebiede as gevolg van bosbrande, ontbossing van vloedvlakte woude en ontworteling van bome en struike. Die habitat van die spesie in sommige gebiede het heeltemal verander en verander in landbougewasse, beset deur weidings. Voortplanting van voëls word beïnvloed deur die versteuringsfaktor; versteurde paradysvliegvangers kan die nes verlaat met gelê eiers.
Die paradysvliegvanger is opgeteken in die Bernkonvensie (Bylaag I). Hierdie voëlspesie word beskerm in die Bolshekhekhtsirsky- en Khankaisky-reservate in Rusland. Bewaringstatus - kategorie 3. Die bewaring van die paradysvliegvangerhabitat dra by tot die herstel van die spesiepopulasie.