Philosophy on Tap | SkalkSkryf
Lank gelede »
Junie 5, 2011 deur Louwie
Senecan world view: “ what makes us angry are dangerously optimistic notions about what the world and other people are like.” (Alain de Botton)
Moeilikheid swerf in troppe rond op soek na slagoffers. Hulle kom nie een een na jou toe aan nie.
In die kombuis begin die een kraan lek. Sameswerend begin die kraan in die badkamer te lol. Die hefboom wat water van die bad na die stortkop moet rangeer, gee die gees.
Nou hou ek die “dangerously optimistic notion” dat die gedrup en balhorigheid van hardeware `n kleinigheid is wat gou reggestel kan word. As jy `n bobbejaanspaner en skroewedraaier kan hanteer, dan is die probleem so te sê reeds opgelos.
Net `n vinnige besoek aan die hardeware winkel om die hoek, koop die nodige wasters en voor die tennis kan begin is die taak afgehandel.
Toe nie. “Ja ons het wasters vir die kombuiskraan, maar ons hou nie mixers vir die badkamer aan nie. Ook nie onderdele nie, sorry,” sê die meisie agter die toonbank. Ek stry nie met haar nie. Sy is baie groter en sterker as ek, en sy het ringe en studs op vreemde plekke op haar gesig.
Dan maar straat af na Wallmart se nuwe bedmaatjie, Builders Warehouse toe. Rye soortgelyke krane is daar teen die muur. Dit hang skoon skeef van die swaar prys tag op elkeen. En ja, ons het baaaie wasters hier. Bring net die ou een sodat ons vir jou die regte een kan gee. Vriendelik en hulpvaardig, hope wit tande agter die swart gesig.
Well ja fine. Kan nie te moeilik wees nie. Daar lê `n hele Saterdag voor om alles klaar te kry. Terug huis toe. Draai stopkraan toe en vervang net gou die wasbak kraan se wasters. Heel maklik gaan dit. Pas nog in by my “dangerously optimistic notion” omtrent die wêreld.
Takel die badkamer se “mixer”. Verwyder wedrestrewige hefboom om by waster uit te kom. Dit werk nie. Verwyder stortkop en pyp om van bo by waster uit te kom. Dit werk ook nie. Probeer die pyp wat water in bad tap te verwyder om van onder by die waster uit te kom. Dit is die pad om te gaan, maar die pyp kan nie verwyder word sonder om die hele kraan van die muur af te verwyder nie. Die “optimistic notion” begin om krake te wys.
“How badly we react to frustration is critically determined by what we think of as normal (Ou Seneca alweer). `n Bedonderde kraan is NIE normaal nie.
Verwyder kraan van muur. Probeer pyp afdraai. Pyp sit vas. Gebruik hamer. Kap duike in pyp. Pyp sit vas. By gebrek aan bankskroef en ander paslike apparaat, gebruik groter hamer. Pyp begin roer. Slaan harder. Pyp gee stryd gewonne en kom los. Die waster kom bedees uit sy skuilplek en kom lê in my hand. Frustrasie vlakke daal effens. Is meer soos die wêreld behoort te wees nie waar nie!
Gaan maak koffie en rus. Met die waster in die sak weer terug WBW toe. Nuwe gesig agter die toonbank. Strak. Het julle so `n waster? Vra ek. “Don no” sê die strak gesig.
Wenkbroue lig. Hier was nou `n man wat gesê het julle het. Trek sy skouers op. Ek stap na die rak met krane en wasters. Daar hang sakke en sakke vol plat wasters, maar niks wat lyk soos die gedroggie wat uit my wederstrewige kraan kom nie. Wenkbroue lig hoër. Strakgesig se skouers lig hoër. Ons kyk vir mekaar. Hy wys met uitgstrekte arms na die rakke, maar kry steeds geen samehangende woorde ge-uiter nie.
“Our greatest furies spring from events which violate our sense of the ground rules of existence.” (Seneca die ou wyse).
Hier word my “ground rules” ernstig bedryg. Reël een: winkelassistente behoort hulpvaardig en vriendelik te wees en hulle moet kennis hê van die produkte wat hulle verkoop. En hulle moet ten minste Engels verstaan. Ek stap deur al die rakke met stom spook op my hake. Niks nêrens wat eers lyk na die ding wat ek soek nie. Ons sal waragtig `n nuwe kraan moet koop.
Ek vra die spook hoe laat die winkel op `n Saterdag sluit. Hy sê seven. Ek sê nee, watter tyd maak julle toe? Hy sê six. Ek sê fok. Hierdie gevaarlike optimis het so pas net plein gevaarlik geword. Te hel met Seneca. Die wêreld behoort nie so te wees nie!
Ek bel huis toe en sê vir Ma maak klaar ek kom jou haal, ek kort versterkings, my geordende wêreld is besig om in duie te stort.
Saam pak ons weer vir WBW aan. Strakgesig beman steeds die toonbank. Nou het hy `n plakker op sy grys jas wat sê “Visitor” Ek vermoed visitor van `n ander planeet. Ons kyk krane en die spook volg in ons spoor. Die een? Vra ons. “Out of stok,” of so iets sê die spook. En die een se prys? Hy trek sy skouers op, verstaan nie die vraag nie. Ons kies een en beduie vir hom dit is wat ons wil hê. Hy krap verwoed op `n papier en verdwyn terstond. Na `n tyd kom hy terug met `n plat boks in sy hand. Ek sê nee, dit lyk nie soos `n mixer se doos nie, te klein. Hy verdwyn weer en kom terug met `n groter doos, die keer is dit die regte ding.
“Rage,” sê Seneca, “is caused by a conviction, almost comic in its optimistic origins (however tragic in its effects) that a given frustration has not been written into the contract of life.” Ek sal weer my kontrak moet gaan lees, veral die fynskrif.
Ons gaan huis toe. Nou is die stryd gewen. Wat kan nou makliker wees as om die nuwe kraan gou vas te skroef aan die koppelings teen die muur? Die tennis het nog nie begin nie.
Verkeerd. Die nuwe kraan pas nie naastenby aan die ou koppelings teen die muur nie. Verdomp. Sewe duiwels kom sit op my skouer en lag in my gesig. Seneca se moer. Hy kan maklik praat, maar het hy ooit in sy lewe `n verdomde kraan probeer regmaak?
Daar is nie water in die huis nie, die stopkraan moet oop maar daar is `n gat in die muur waar die kraan moet wees en die ou kraan lê in boute en blaaie op die vloer. Dinge kan nou lelik begin raak. Man loop `n draai, gooi `n glas koeldrank in en gaan sit die ou kraan weer stuk vir stuk aanmekaar.
“We must reconcile ourselves to the necessary imperfectibility of existence,” sê die ou wyse. Imperfect is nie die woord nie, ek kan aan baie ander, meer beskrywende woorde dink.
Sit die kraan terug op sy plek, gaan draai die stopkraan oop. Die hefboom van die ou mixer werk nou vir een of ander rede beter as voorheen. In die kombuis drup die nuwe waster net so vrolik voort soos die oue, en die wasbak in die ander badkamer se dreinpyp het pas verstop.
“We will cease to be so angry once we cease to be so hopeful,” sê die wyse ou Seneca.
Posted in Uncategorized | Tagged Anger, filosofie, Frustrasie, Seneca | 6 Kommentaar
op Junie 5, 2011 at 2:19 nm Joh
“We will cease to be so angry once we cease to be so hopeful,”
op Junie 6, 2011 at 9:39 vm Son
😆 Ek dink jy het NOG ‘n naweek nodig. Een sonder krane! 😉
op Junie 6, 2011 at 1:05 nm Andrew
Wat swak diens van Afrikane betref, ons hoef hulle slegs te verdra en nie van hulle te hou nie, daarvoor moet hulle gedrag eers verander. Ek skrik nie vir gode nie en het beslis die balls om die swart kultuur in Suid Afrika aan te vat al het ek simpatie vir die bagasie wat hulle saam met hulle dra. Ons is onder geen verpligting om ongeskiktheid te respekteer nie.
Seneca klink na ‘n nice ou maar dit bly maar ‘n lekker gevoel om jou moer te strip, nê Louwie. 😆
op Junie 6, 2011 at 6:23 nm Louwie
Daar is ouens met groter probleme as ek. Air Canada en sy dangerously optimistic passasiers byvoorbeeld.
op Junie 9, 2011 at 1:21 nm demoerin
Uitstekend aanmekaargeslaande stukkie!
Ek hoop net nie daai Wallmart-Kak-Dress-Sense kiem kom saam met Wallmart hier aan nie.
op Junie 9, 2011 at 9:23 nm Louwie
Sorry maar daai kiem is klaar hier. Komplimente cheep Wallmart, cheep stuff, cheep smaak vir die volk.