Ongeregtigheid - wat dit is, die betekenis van die woord, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Ongeregtigheid is die kwaliteit van die persoonlikheid, ontwikkeling in die samelewing en toeskryfbaar aan die negatiewe manifestasies van die menslike natuur. Dit kan uitgedruk word in die afwesigheid van simpatie vir die probleme en ervarings van ander, die onvermoë om iemand anders se hartseer of frustrasie te verstaan, streng nakoming van voorgeskrewe reëls ten spyte van intrapersoonlike probleme. Om breedweg te verstaan ​​wat meedoënloosheid is, is dit belangrik om in ag te neem dat hierdie kwaliteit van individualiteit nie net 'n eksterne (sosiale) oriëntasie het nie, dws Erge eise aan ander, maar ook intern, en dienooreenkomstig verminder selfbejammering.
Dikwels het ons 'n meedoënloos definisie wat grens aan wreedheid, harteloosheid of selfs sadisme, maar dit is die moeite werd om te verstaan ​​dat sinonieme gebruik van sulke manifestasies onaanvaarbaar is. Ongeregtigheid is altyd buite die bevrediging van sy nietigheid, nie gelei deur eenvoudige belangstelling nie - dit het altyd 'n verkoue, die doel om die situasie in die toekoms te verbeter, selfs deur die negatiewe in die hede.
Die betekenis van die woord genadeloosheid kan gedefinieer word deur die antoniem van selfbejammering en ander. Medelye impliseer altyd toegewings en 'n hoë mate van hulp, wat voordelig kan wees vir die persoon wat hulle spyt, maar uiteindelik tot die agteruitgang van die persoon lei.
Ongeregtigheid word gemanifesteer deur 'n eienaardige gebrek aan simpatie en versuim om hulp te gee wanneer dit gevra word, nie van wreedheid nie, maar uit die oortuiging dat 'n persoon oor voldoende interne hulpbronne, vaardighede en vermoëns beskik om selfstandig te kan hanteer. Die verskil van wreedheid lê in die feit dat genadeloosheid onpartydig is, daar is geen negatief vir 'n persoon of vir homself nie, dit is slegs gemotiveer deur die situasie wat in die loop van die lewe ontstaan ​​het en vereis toestemming. Ongelukkig, op huishoudelike vlak, word hierdie konsepte selde gedeel, maar van buite af, sonder om die innerlike motiewe van 'n mens te ken, neem hulle dikwels een vir die ander.
Slegte behandeling is 'n gevolg van die manifestasie van egoïsme, die gebruik van geweld as die enigste metode om jou superioriteit te toon, krag te voel of om jou begeerte te bereik. Ongeregtigheid is die verpersoonliking van kalmte wat nodig is vir verdere ontwikkeling. Wanneer kinders gedwing word om te leer en die skedule volg - dit is genadeloos, maar nodig vir oorlewing in die samelewing. Wanneer 'n persoon deur 'n ledemaat ter wille van die lewe geamputeer word, is dit 'n keuse op grond van nugtere redenasie, nie jammer nie.
Selfs hulp wat aan ander gegee word, kan deur genadeloosheid gedikteer word, en dus duidelik beperk in sy manifestasies. Byvoorbeeld, wanneer nie al die werk gedoen word nie, maar net die deel wat die ander regtig nie self kan doen nie. Dit is simpatie, geopenbaar sonder vernedering, wanneer oormatige voogdyskap en 'n verminderde waarde van 'n persoon tot sy geestesongeskiktheid kan lei.
Roekeloosheid lei uiteindelik tot die ontwikkeling van vermoëns, 'n toename in beide fisiese en geestelike krag, aan wie dit gemanifesteer word, aangesien slegs deur probleme te oorkom, en nie 'n passiewe posisie om makliker maniere te soek nie, verdere ontwikkeling ontwikkel.
Wanneer dit duidelik word hoe roekeloosheid verband hou met interaksie met ander, en dat hierdie kwaliteit nie heeltemal korrek toegeskryf word aan die negatiewe manifestasies van die individu nie, bly die vraag hoe om genadeloos teenoor hulself te wees.
Dit is kenmerkend dat as 'n persoon 'n ontwikkelde gehalte het, manifesteer hy altyd in beide rigtings - die samelewing en sy eie persoonlikheid. As die vereistes vir ander en hulself verskil, dan is dit dalk wreedheid, manipulasie, harteloosheid, maar nie genadeloosheid nie. Hoë eise op sy eie persoonlikheid maak die persoon emosionele wanbalanse, fisiese kwale te bowe om belangrike doelwitte te bereik. Dit kan gesien word in die voorbeelde van atlete wat hulself martel ter wille van die verbetering van die liggaam en vaardighede. Dit sluit ook wetenskaplikes in wat skenk om te slaap vir navorsing of 'n man wat na die winkel gaan in die sneeu om kos te bring. Verskillende aksies, verskillende grade van vrywillige manifestasie, maar daar is altyd een gemeenskaplike kenmerkende kenmerk. 'N Persoon bied oombliklike begeertes en troos aan om 'n beter lewe verder te verkry of sekere ontwikkelingsvlakke te bereik.
Voorbeelde van genadeloosheid
'N Eenvoudige wetenskaplike en selfs alledaagse definisie van 'n konsep is nie genoeg om sy manifestasies in die werklike lewe te onderskei nie, daarom is voorbeelde van spesifieke situasionele manifestasies van enige persoonlikheidseienskap nodig. Hulle beskryf genadeloosheid in werke en films. Hierdie kwaliteit is dikwels ook in volkskuns, in mites en sprokies, 'n belangrike element van die manifestasie van die menslike natuur.
Daar is gereelde situasies wanneer ouers daarvan beskuldig word dat hulle meedoënloos teenoor kinders is, maar dit gebeur wanneer 'n vreemdeling nie die hele situasie ken nie. Byvoorbeeld, 'n kind kan op die hele straat huil, en almal wat verbygaan, sal dit spyt wees, maar net die ma sal met 'n klip gesig staan, sonder enige simpatie. Waarskynlik, in hierdie situasie, is huil 'n poging om iets te kry wat die kind self kan aantas, soos ys vir verkoue, 'n besoek aan 'n aantrekkingskrag met 'n hoër vlak van gevaar, die eet van sand. Dit is gedwing om ouerlike strengheid en gebrek aan simpatie vir huil, want daar is begrip van die betreurenswaardige gevolge, as jy instem tot die vereistes.
Die gebrek aan reaksie op die versoek om skooltake te verrig, word eerder deur die kind beskou as 'n verraad, alhoewel beide die kind en die ouer voldoende verstaan ​​dat die taak altyd ooreenstem met sy vlak van kennis en beskikbaar is vir implementering. Met die kant van die oombliklike begeertes eindig te veel medelydende ouers met heeltemal afhanklike kinders wat agterbly in ontwikkeling en nie in staat is om met basiese lewensituasies te gaan nie.
'N Vrou wat 'n man verwerp wat ernstige geestelike kwellinge oor hul verhouding het, wys ook genadeloosheid en die hoofsaak is die werk van die rede.
As 'n vrou in 'n situasie kom waar 'n man nie tussen haar en die ander 'n keuse kan maak nie, kan sy in beginsel nie besluit wat sy van die verhouding wil hê nie, maar terselfdertyd klaag sy elke aand oor hoe moeilik dit is om vir hom iets te besluit, jammer hier kan twee stukkende bestemmings lei. Om jammer te wees en niks in so 'n situasie te eis nie, beteken dat onsekerheid verleng moet word, om die ontwikkeling van komplekse te verseker en selfbeeld te verminder, maar terselfdertyd kan genadeloosheid die situasie so gou moontlik help oplos.
Baie voorbeelde van meedoënlose houdings kan in hospitale gevind word. Pasiënte word dikwels toegeskryf aan dokters se gedrag, en soms word hulle direk van wreedheid beskuldig, maar die teenwoordigheid van jammerte in hierdie area kan tot agteruitgang of dood lei. Die opsetlike toediening van pyn deur enige prosedures word geregverdig deur hul gebruik in 'n globale konteks. Om 'n persoon van 'n orgaan te ontneem, kan 'n meedoënlose lewensreddende keuse wees, en om familielede van hartseer nuus met neutrale intonasies te vertel, kan die blaas versag en nie in die skuld steek nie.
Ongeregtigheid oor self word dikwels in die biografieë van groot mense aangetref. Dit is as gevolg van hierdie kwaliteit dat hulle sulke resultate behaal het dat hulle die wêreld op een of ander manier radikaal verander het. Iemand het die prestasie bereik, die lewe van 'n vriend gered en nie sy eie liggaam gespaar nie, ander het persoonlike geluk geoffer om 'n unieke medisyne te ontwikkel wat miljoene lewens kan red. Die vermoë om u behoeftes te beheer en nie dadelik te hardloop om al die begeertes wat ontstaan ​​te bevredig nie, is ook 'n manifestasie van genadeloosheid teenoor uself. Wanneer 'n persoon homself tans voedsel ontken om 'n geliefde te voed of bloot sy dieet te beperk om sy eie gesondheid te bewaar - dit is 'n manifestasie van genadeloosheid.
Hoë eise is nie altyd nie en die lewe op die perke kan geregverdig word, want dan is die gevoel van geluk verlore, daar is geen rus nie en psigosomatiese afwykings kan voorkom. Uiterste manifestasies van genadeloosheid teenoor hulself lei tot hoë resultate sowel as ernstige verliese. Ten opsigte van ander, hou die totale meedoënloosheid op, aangesien dit onmoontlik is om voortdurend om redes van noodsaaklikheid op te tree en in uiterste gevalle lei dit tot 'n breuk in verhoudings, aangesien 'n ander persoon nie so losstaande emosionele gedrag kan weerstaan ​​nie.