Scot McKnight pak die warm patat van die doop van babas reguit aan. In net 128 bladsye se maklik-leesbare taal bied McKnight lidmaat-vriendelike leesstof oor die doop. Wat die boek besonders maak, is die pad wat die skrywer in sy eie geloofslewe geloop het, sodat sy verstaan oor tyd geskuif het tot by hierdie doopbeskouing.
McKnight het in ’n Baptiste-gemeente grootge­word. Op ses het hy amptelik sy hart vir die Here gegee. ’n Paar jaar later het hy deur die kerk se amptelike doopproses gegaan en is hy daarna gedoop by die First Baptist Church in Freeport, Illinois. Sy doopverstaan het oor ’n tydperk van jare geskuif na die een wat hy in die boek voorhou. Hy het so onlangs as 2014 oorgeskuif na die Anglikaanse kerk. Die een groot skuif wat herhaaldelik in die boek aangeraak word, is die verstaan van die doop as net ’n simbool van ge­loof wat skuif na die doop as sakrament (en dus ’n handeling van God).
Waarom die boek lees? Die boek sê nie dinge oor die doop wat nie in ander onlangse publikasies ook gesê word nie. Dit praat reguit en vermy nie die moeiliker kante van die argument nie. As jy gereeld gevra word vir spesiale doopdienste of privaat dope, lees die boek vir die konteks van die doop. Lees die boek ook teen die agtergrond van McKnight se missionale ingesteldheid, veral soos dit tans in die ReGeneration-projek neerslag vind.