Bybelskool » 1 KORINTIËRS 8:1-13
1 Wat vleis betref wat aan afgode geoffer is, weet ons dat ons almal kennis het. Kennis maak verwaand, maar die liefde bou op.
2 As iemand dink dat hy iets weet, weet hy nog nie soos 'n mens behoort te weet nie.
3 Maar as iemand God liefhet, word hy deur Hom geken.
4 Wat betref die eet van vleis wat aan afgode geoffer is, weet ons dat daar geen afgod in die wêreld bestaan nie en dat daar geen god is behalwe Een nie.
5 Want selfs as daar inderdaad sogenaamde gode in die hemel of op aarde is – soos daar baie "gode" en baie "here" is –
6 is daar tog vir ons een God, die Vader, uit wie alles is, en vir wie ons lewe, en een Here Jesus Christus, deur wie alles is, en deur wie ons lewe.
7 Maar almal het nie dié kennis nie. En omdat sommige tot nou toe gewoond is aan afgode, eet hulle dit as vleis wat aan 'n afgod geoffer is, en omdat hulle gewete swak is, word dit besoedel.
8 Maar kos sal ons nie naby God bring nie. Ons word nie benadeel as ons nie eet nie of bevoordeel as ons eet nie.
9 Maar let daarop dat hierdie vryheid van keuse van julle nie dalk 'n struikelblok vir die swakkes word nie.
10 Want as iemand vir jou, wat kennis het, in 'n afgodstempel sien aanlê vir ete, sal sy gewete, omdat hy swak is, nie versterk word om die vleis wat aan afgode geoffer is te eet nie?
11 Die swakke gaan dan deur jou kennis verlore, die broer ter wille van wie Christus gesterf het.
12 En deur so teen die broers te sondig en hulle gewete, wat swak is, skade aan te doen, sondig julle teen Christus.
13 Daarom, as kos my broer laat sondig, sal ek beslis tot in der ewigheid nie vleis eet nie, sodat ek nie my broer laat sondig nie.
Paulus skuif aan na die vraag oor vleis wat aan 'n afgod geoffer is, waarmee hy waarskynlik terugverwys na die spreekwoord wat hy aangehaal het in 1 Korintiërs 6:13: "Die maag is vir kos, en kos vir die maag."
Let op hoe hy eers die beginsel van die liefde neerlê en verduidelik voordat hy sy antwoord op hulle vraag gee. Basies sê hy, dat kennis goed is, maar nie genoeg nie. Die liefde is belangriker (vgl. 1 Kor. 13:2: "en besit ek al die kennis … maar ek het geen liefde nie, dan is ek niks."), ook in ons verhouding met God. Om die waarheid te sê, dit is wanneer ons God liefhet, dat ons in 'n verhouding kom met Hom waarin Hy vir ons ken – iets wat baie belangriker is as wat ons weet (of dat ons Hom ken).
Hy het dieselfde gedagte in sy brief aan die Galasiërs geopper (Gal. 4:8: "noudat julle Hom leer ken het, of liewer, noudat Hy julle ken"). Vergelyk dit ook met die gelykenis van die tien meisies in Matteus (in Matt. 25:12 waar die bruidegom vir die 5 onverstandiges sê: "Ek ken julle nie"!")
In sy antwoord sluit Paulus dan by hulle kennis aan, en erken dat daar eintlik niks aan die vleis verander as dit aan 'n afgod geoffer is nie. Om die waarheid te sê, daar is eintlik geen ander God, vir ons nie, behalwe Een, God self. En al sou mense sogenaamde gode aanbid – daar is immers ander gode – het ons geen erg aan hulle nie, want ons het net een God, die Vader en Sy Seun deur wie alles bestaan en deur wie ons lewe.
Maar nou is dit so dat nie almal dié kennis het nie, en uit liefde vir hulle, moet 'n mens hulle onkunde in ag neem, en nie iets doen waardeur hulle gewete, wat alreeds swak is, nog verder verswak sal word nie. Dit is immers waarom die "sinode" in Jerusalem afgodsoffers belet het. Afgodsvleis kan jou verlei tot afgodsdiens.
Ons vryheid (let weer op hoe hy daarmee terugverwys na hfst. 6:12-13) – dat ons weet vleis verander nie intrinsiek as dit aan afgode geoffer word nie – mag nooit 'n aanleiding vir ander word om te sondig nie (vgl. Jesus ook hieroor in Matt. 18:6: "Elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in My glo, van My afvallig maak, vir hom is dit beter as hy met 'n groot meulsteen aan sy nek in die diep see verdrink.").
Om die waarheid te sê, jy sondig eintlik teen die onkundiges, as jou vryheid hulle laat sondig. Daarom sal Paulus nie afgodsvleis eet nie (gelukkig nie alle vleis nie!) want hy wil nie sy medegelowiges se val veroorsaak nie.
Hy reël darem ook later dat 'n mens nou nie hoef navraag te doen oor vleis wat jy in 'n slaghuis koop, of dit nou aan 'n afgod geoffer was of nie, en jy dit dan maar mag eet (1 Kor. 10:23-33). Maar die gewete van die swakkeres bly ook daar 'n bepalende faktor.
Dit help my nogal om só daaroor te dink, want dit is eintlik vir my swaar woorde dié van Paulus: en ek sou ook saam met sommige gelowiges wou uitskreeu, soos Paulus hulle aanhaal in 1 Korintiërs 10:29-30: "Waarom moet my vryheid beperk word deur 'n ander se gewete?" Maar die punt is dat ons nie ons eie belang kan soek nie, want dit is die beginsel van die liefde, en die weg van die kruis (1 Kor. 2:2).