JY LEES NOU "My reis deur onvrugbaarheid"
Toe sy op 37 haar droomman ontmoet, was hulle gereed vir 'n gesin. Annarosa Berman se verhaal is dalk ook joune
Toe hoor ek van haar egskeiding oorsee. Als het dan so perfek gelyk. Maar sewe jaar gelede is sy weer getroud met haar groot liefde, Charles Berman. 'n Afrikaanse meisie en 'n Joodse regsgeleerde. Sy het van Auckland na Sydney verhuis, in haar element in dié kosmopolitiese stad as redakteur van 'n klassiekemusiek-tydskrif, FineMusic. Dolgelukkig in 'n blou Victoriaanse huis in die voorstad Balmain, het sy laat weet. "Charles is die béste deel van my nuwe lewe. Saans lees ons hardop vir mekaar Harry Potter voor in die bed," onthou ek 'n spesifieke e-pos.
"Op 37 was ek gereed om saam met my droomman 'n gesin te begin. 'n Jaar en 'n miskraam later het ons besluit op in vitro-bevrugting (IVB). Die dag toe ons daarmee begin het, het my dagboek ook begin. Ek wou dit op ons kind se 21ste verjaardag aan hom of haar gee. Later het die gedagte van 'n memoir posgevat."
"As jy sukkel om swanger te raak word dit 'n allesoorheersende obsessie. Soos suurlemoen-meringuetert as jy 'n dieet volg, net tien keer erger! IVB bepaal wat jy kan drink, eet, of jy 'n naweek kan weggaan, of ek my kat, Syd Vicious, mag soen, die huispaaiement kan betaal, wanneer en hoe laat jy seks mag hê."
"Wanneer was die eerste dag van jou laaste menstruele siklus?"
Twee huweliksmaats wil selde ewe graag 'n baba hê
"Die meeste mense is gewoon gelukkig as hulle geldelik onafhanklik en intellektueel gestimuleer is, én betreklik jonk met 'n gesin kan begin. Die lewe verloop nie altyd soos 'n mens beplan nie. Ek het bly uitstel omdat my persoonlike omstandighede dit vir jare onmoontlik gemaak het om swanger te raak.
Elke swanger vrou en baba het Annarosa 'n ruk lank hartseer of wrewelrig gemaak
Sy het twee miskrame gehad. Eintlik was die "swangerskappe" ook angsbelaai. Tydperke waarin sy dikwels "asem opgehou het" - ophou rook en alkohol drink het, soos 'n non geleef en soos 'n gesondheidsfanatikus geëet het. En daarna nóg 'n uitmergelende siklus. Deurmekaar emosies, draaiende maag, hoop, teleurstelling . . .
Annarosa noem ook hoe erg die dood van haar suster was. "Toe Nelet in 2003 in 'n motorongeluk dood is, was dit verskriklik. Vir kinderloses is jou broers en susters die naaste familie wat jy sal hê." Filosofies sê sy: "Ons het alles gedoen wat ons kon om 'n baba te hê. Daar's 'af'-dae. Ek mediteer, lees selfhelpboeke, stap. Ek studeer vir 'n BA-operagraad deur die Rose Bruford College in Engeland. Jy leer alles oor opera - behalwe om te sing."
Nog 'n boek ...
Dit het gelei tot 'n ander boek uit Annarosa se pen: The Company We Keep - An Intimate Celebration of Opera Australia, wat in Julie 2006 uitgereik is. Dit gaan oor Australië se nasionale operageselskap.
"Die bekendstelling was 'n heerlike sprokiesaand in Opera Australia se hoofkantoor in Sydney, en my ouers en vriende het dit saam met my geniet. Dit was báie bevredigend. As vryskutjoernalis wat in klassieke musiek spesialiseer, word ek blootgestel aan wonderlike kunstenaars soos die Italiaanse operawonder Cecilia Bartoli, beleef ongelooflike ballette, orkes-uitvoerings. En deur Charles se werk reis ons baie."