Ons gaan direk na Balule en kry nie 'n koelteplekkie nie. Die temperatuur styg later na 36° en dis maar warm. Ons staan langs die omheining, en het darem 'n braaiplek en tafle en stoele.
Die aand maak ons 'n potjie en teen skemer kom twee groot hienas verby ons gestap. Deur die nag kon ons hul kort-kort hier vlak by die kamp hoor roep.
Vroegoggend is almal by die kamp uit en ons hoor naby die kamp 'n leeu brul. Ons vertrek ook, en ry in die rigting van waar ons die leeu gehoor het. Ons kry egter niks en draai later om. Ons sien twee pragtige gompoue wat rustig loop en wei, en kon hul mooi bekyk.
Die middag ry ons na die uitkykpunt hoog bokant die Olifantsrivier. Ons geniet 'n whiskey op ys en wag dat die son ondergaan. Ons ry met 'n sirkelpad terug en bereik die kamp teen sterk skemer. Ander mense wat die sirkelroete in die teenoorgestelde rigting gery het, sien twee groot luiperds nie ver van die kamp af nie. As ons andersom gery het, sou ons hul ook gesien het. Luck of the draw.
Ons was die oggend voor ons vertrek by die ou twee-sel tronkie waar oud pres C R Swart aangehou is. Volgens 'n bordjie op die terrein word dit onderhou deur die Vader Kestel Voortrekkers. Wat 'n gemors. Dit lyk of mense binne die plek slaap, en die vloere is halfpad opgekap (seker vir brandhout). Ons het die jammerlike toestand van die Nasionale Monument aan die Voortrekkers se hoofkantpoor rapporteer en gou terugvoering ontvang.
Ons eerste besoek was aan 'n angora-haas plaas. Ons was baie teleurgesteld en kon nie juis iets wys word nie. Selfs die personeel was ongeinteresseerd om ons rond te wys. Ons sal nie weer daarheen gaan nie.
Op 'n BAIE slegte pad verder aan durf ons die pad aan na 'n plaas wat esensiële olies vervaardig. Weereens loop ons 'n bloutjie, want niemand was beskikbaar om ons rond te wys nie.
Ons gaan verder op nog 'n slegte pad na Ben Nevis waar hul 'n gaste plaas het en Kersie likeur maak. Ons is baie vriendelik ontvang, en na ons wyn geproe het en 'n paar bottels likeur gekoop het, het ons in hul pragtige tuin middagete genuttig. Die eienaar was besig met middag-ete, en het ten spyte daarvan, het sy ons baie vriendelik ontvang en oral rondgwys. Dit is wat toeriste laat terugkom en geld daar spandeer.
Hierna is ons na die plaas Umpukoane waar die aller pragtigste gekleurde aronskelke gekweek word vir die uitvoermark. Ons was teleurgesteld omdat ons nie die blomme op die lande kon sien nie, maar dit is net moontlik op Vrydae en per afspraak (sien foto's). Die eienaar het ons egter baie vriendelik ontvang en ons kon oral rondkyk en fotos neem. Dit was 'n pragtige gesig om al die gekleurde blomme te sien.
29 Januarie 2007: Dit is 'n besondere mooi dorp wat ryk is aan geskiedenis. Jan Oberholzer , die inligtings-beampte was baie hulpvaardig en weet baie van die dorp en omgewing. Daar is heelwat geboue wat nasionale Monumente is en gelukkig in goeie toestand is. Die Catharina Brand museum is egter deur die nuwe bewindhebbers gesluit en van alle oudhede "gestroop" Dit is nou 'n "coffee shop". Ongelukkig was daar steeds oral in die dorp rigtingwysers wat die museum aandui.
Die volgende oggend was ons by 'n interessante handwerk / klipwerk winkel. Ons het gesien wat die mense alles uit sandsteen kan maak en het 'n paar items aangekoop vir die kinders by die huis.