Voedselvergiftiging in troeteldiere 101: Wat jy moet weet | Troeteldiere Huishouding
Voedselvergiftiging in ons troeteldiere is 'n bietjie anders as wat ons met mense verwag. Soos met mense, is dit nie 'n spesifieke siekte nie, maar eerder 'n kategorie siektes wat gekontrakteer word deur die eet van slegte kosse. As gevolg van hul evolusie wat rou vleis en lapvleis eet (voordat hulle ontdek het ons banke!), Is ons troeteldiere gewoonlik minder sensitief vir voedselgebruike siektes as mense. Hulle kan egter steeds siek word van voedsel op maniere wat teenwoordig is met wat ons oor die algemeen "voedselvergiftiging" beskou.
Vullis in, vullis uit
Honde kan gastro-intestinale (GI) probleme ervaar om onoordeelkundig te eet. "Vullisgut" verwys na diarree en / of braking as gevolg van die eet van voedselprodukte waaraan jou troeteldier nie gewoond is nie, soos ryk tafeldoeke, kombuisvullis of enige ander fees wat dit dalk onnodig inkom. Sulke episodes lei gewoonlik tot tekens wat binnekort ná die episode plaasvind, aangesien die liggaam probeer om dit wat nie daarmee saamgestem het nie, uit te daag. Die meeste episodes is nie gevaarlik as braking en diarree die enigste tekens is nie en die troeteldier kan water hou.
As jou volwasse troeteldier diarree en / of braking het, en geen ander simptome nie, is dit raadsaam om 'n vae dieet vir 24-48 uur te gee om sy stelsel 'n kans te gee om te herstel. Rys en gewone gekookte hoender of gekookte kalkoen is goeie opsies. Ten spyte van 'n debat oor die feit of honde rou pluimvee kan eet, is dit beslis nie die tyd om dit toe te laat nie, aangesien dit moeiliker is om te verteer en die reeds gekompromitteerde GI-kanaal is baie meer vatbaar vir bakterieë in rou vleis as 'n gesonde maag. Sodra jy 'n verbetering in die simptome sien, kan jy stadig begin om die normale dieet weer in te voer.
Na-binge blues en ander probleme
Hou in gedagte dat, afhangende van die inhoud van die vullis, dit ook belangrik is om te kyk vir tekens van siekte in die volgende dae, aangesien sommige vullisinhoud addisionele ernstige probleme kan veroorsaak. Hoë vet kosse kan bane van pankreatitis veroorsaak, 'n potensieel dodelike siekte. Ook is obstruksie moontlik van sekere vullisinhoud soos maagkolbe wat vinnig ingesluk kan word, maar dit kan moeilik wees om deur die maagopening na die ingewande of deur die kronkelende derm te beweeg.
Net omdat honde 'n "sterker" maag het as wat ons doen, beteken dit nie dat hulle 'n vangste kan wees as jy items uit jou yskas skoonmaak nie. Alhoewel hulle nie so dikwels siek word nie, beteken dit nie dat dit glad nie gebeur nie. Dit is steeds moontlik vir hulle om siek te word, veral wanneer die hoeveelheid bakterieë in die produk hoog is, wat kan voorkom as voedselbederf. Dit kan ook ernstige neurologiese reaksies in beide mense en troeteldiere veroorsaak. Natuurlik, as jy weet jou hond het in rancid kos gekyk, kyk hom versigtig oor die volgende dag of twee. Diarree of braking in sulke situasies is dikwels selfbeperkend, maar as bloed in die stoel gesien word of jou troeteldier nie water kan hou nie, moet jy gou 'n veearts raadpleeg.
Hierdie advies oor voeding en voedselvergiftiging geld vir beide volwasse honde en volwasse katte. Maar ons kattevriende is geneig om baie meer diskriminerend te wees as jou gemiddelde Labrador met hul verbruik, beide in tipe en hoeveelheid. Daarom vind die oorgrote meerderheid van "voedselvergiftiging" episodes by honde plaas. Kitties is oor die algemeen meer geneig tot chroniese (langtermyn) braking sonder 'n duidelike das op voedselinname. Chroniese braking kan tekens van algemene GI of metaboliese siekte wees en moet deur 'n veearts opgerig word.
Net soos menslike babas en kinders, is jonger troeteldiere nog nie blootgestel aan die algemene patogene in hul omgewings nie, so hul immuunstelsels leer net wat kieme daar buite is om te veg. Gedurende hierdie tyd is hondjies en katjies meer vatbaar vir siektes wat waarskynlik nie siekte in 'n volwassene sal veroorsaak nie. Salmonella en E. coli is twee voorbeelde van voedselbederfde bakterieë wat baba diere baie siek kan maak. Daarbenewens kan 'n aantal virusse met GI (gastro-intestinale) tekens teenwoordig wees en wees baie ernstig vir jou nuwe troeteldier. Babas ontbreek die reserwes om langdurige braking of diarree te hanteer en kan meer ondersteunende sorg, soos IV vloeistowwe, benodig om deur sulke siektes te kom. Daarom, hondjies en katjies met braking of diarree moet die veearts onmiddellik sien, ongeag watter oorsaak vermoed word.
Wanneer om veeartsenykundige advies te soek
Alle gevalle is anders, dus is dit moeilik om presies te bepaal hoe lank dit te lank is om akute gastroïntestinale simptome te ervaar. Braking van werklike kos moet regtig nie langer as 'n paar uur duur nie, want óf die maag moet ten volle leeg wees (danksy die braking) of omdat enige voedsel in die maag in die dunderm moes geslaag het. Daarom, as gereelde braking van werklike vaste kos plaasvind vir meer as 8-12 uur, kan daar 'n ernstige probleem wees. As bloed opgemerk word in 'n braak of 'n stoelgang, kan dit 'n teken wees van interne skade aan die MI-kanaal en kan dit dalk ernstig wees. Ten slotte, as diarree binne drie dae nie verbeter word nie, of as diarree nie die enigste simptoom is nie, moet u die veearts van u troeteldier raadpleeg.
Wees bewus daarvan dat meer ernstige en selfs kritiese siektes aanvanklik kan lyk as 'voedselvergiftiging' vir die ongetrainde (en selfs die opgeleide) oog. Pankreatitis, Buitemuurse obstruksie, en Gastriese Dilasie Volvulus (GDV, meer algemeen bekend as bloat) is almal lewensbedreigende kwessies wat veeartsenykundige ingryping vereis. Daarbenewens kan sekere tipes toksiese toksisiteit (soos vogvergiftiging) met GI tekens voorkom. As u troeteldier se GI-probleme gepaard gaan met ander simptome soos abdominale pyn, braking sonder om daadwerklik iets op te haal, 'n sigbaar geswelde buik, rusteloosheid of lusteloosheid of respiratoriese probleme (bv.deurlopende panting wanneer dit nie warm is nie), is daar dalk meer ernstige rede tot kommer, en jy moet dadelik 'n veearts raadpleeg.