Ons slaan kamp op en gaan bekyk al die geriewe van die oord. Dit is nie so swak soos ons al gehoor het nie, en die geriewe is heel aanvaarbaar en netjies. Later die middag gaan besoek ons die warmbaddens en sit lank in die warm water. Langs ons kamp 4 jong mense van Kaapstad en hulle skiet 'n advertensie vir Splattered Toad wyn. 'n Gedeelte van elke bottel wyn word in 'n fonds gestort wat die bedreigde Western Leopard Toad moet beskerm
Ons spandeer die meeste van die tyd in die warm baddens. Al ons kampeermaats wat ons hier ontmoet het, vertrek huis toe.
Teen 06:30 vat ons die pad na Grootvadersbos. Ons ry tot by Barrydale, en draai daar af om oor die Tradouwspas te ry tot byna by Suurbraak. Daarvandaan ry ons in die rigting van Heidelberg en bereik die hek van Grootvadersbos teen 08:00. (S33°59.159 E20°49.411). Die bosgebied is deel van Kaapse natuurbewaring se gebiede. Duskant die berg is dit mooi oopgetrek, maar toe ons oor die pas gaan is dit mistig en reenerig. By Grootvadersbos is dit baie nat en stuif daar so 'n misreentjie neer. Ons sit maar in die lapa tot so 09:30 om te kyk of dit nie wil opklaar nie.
Agtergrond: Dit is ook 'n ou sendingstasie wat in 1812 deur die Londonse Sendinggenootskap begin is.
Ons stop by Ronnie's Sex Shop en drink 'n drankie. Johann drink 'n Windhoek Lager en betaal R18-00 daarvoor. Dis die duurste bier wat hy nog gedrink het.
'n Heerlike sonskyndag waar ons net ontspan en gedurende die namiddag in die warm baddens gaan swem. Die kamp was die naweek vol, maar na middagete het die amp leeggeloop. Vanaand is ons net 5 kampeerders wat hier oor is
Ons pak rustig op en vertek op die 90 km lange rit na Montagu. Ons het met die aanvang van ons toer probeer om ons tyddeel punte by die Avalon Springs Hotel en Spa te gebruik, maar was destyds nie suksesvol nie. Die plek is skynbaar baie gewild. Ons boek toe in by die Montagu Karavaanpark in die middedorp. Die karavaanpark is netjies en ons kry 'n lekker groot staanplek. Hulle neem net kontant - nie eens tjeks nie.
Ons verneem dat dit die eerskomende naweek 'n langnaweek is, en oral waar ons bel is dit vol. Ons het dit bietjie uit die oog verloor. Ons boek toe maar in tot na die langnaweek sodat ons minstens staanplek het, en sal kyk of ons iets alternatiefs kry.
Dit lyk na 'n lekker dag en ons ry via Ashton en Robertson deur na McGregor. Die dorpie lê teenaan die berge oorkant Greyton. Hier het die laaste aantal jare ook 'n groot getal kunstenaars hul kom vestig. Die ou geboutjies is in 'n goeie toestand gerestoureer en onderhou.
Op Woensdae en Saterdae is daar 'n trekker rit vanaf Protea Plaas na die kruin van die Langeberg. By die plaaslike toeriste inligtingskantoor boek ons 'n rit vir die oggend om 10:00 teen R80-00 per kop. (Hulle neem net kontant as betaling). Die plaas vanwaar die rit begin, is sowat 30 km uit Montagu op die KOO pad, en die afdraai is bo-op die Burgerspas. Ons arriveer teen 09:30 en daar is reeds baie mense wat die rit wil meemaak. Ons skat dat daar sowat 100 toeriste was wat met die twee trekkers en sleepwaens tot bo-op die berg geneem word. Dit is 'n baie steil paadjie wat meestasl twee konkreet spore is. Halfpad teen die berg op, stop die trekker en mens kan, as jy wil, verder teen die berg op stap. 'n Paar van ons stap toe tot byna bo. Elsie en nog 'n dame stap tot heel bo, maar Johann en die ander klim langs die pad op en ry die laaste 100 meter weer saam met die wa.
Bo-op die kruin is 'n pragtige uitsig oor die Koo vallei (na links) asook die Keisie vallei (na regs). Aan die suidekant van die berg kan mens Robertson onder jou sien lê. Verder aan in die verte kan mens net-net vir McGregor teen die berg sien lê. Dit is 'n pragtige oop sonskyndag en mens kan baie mooi oor die laagliggende valleie sien. Op 'n dag waar daar niks deinserigheid is nie, kan jy glo Uilenkraalsmond se duine sien. Daar was egter bietjie deinserigheid oor die berge by Uilenkraalsmond, en ons kon dit nie sien nie. Bo-op die berg is 'n berghut gebou. Ons stop daar en elkeen kry 'n glasie Muskadel en gedroogte vrugte en versuikerde vrugte lekkers. Die toer neem ons vanaf 'n hoogte van 980 meter bo seevlak by die plaas opstal tot 1500 meter bo seevlak op die kruin. Dit is 1300 meter hoër as Robertson onder in die vlakte. Bo op die kruin van die berg is 'n fontein met helder yskoue vars drinkwater. Dit was 'n welkome lafenis na die klim teen die berg uit.
Na sowat 2½ uur is ons weer onder by die plaas. Van die gaste het bespreek vir 'n potjiekos middagete, maar teen R90-00 per kop was dit na ons mening bietjie duur.
Ons gaan daarvandaan na die Baden Klub ('n private oord) waar daar ook 'n warmbron en karavaanpark is. Die ±5 km grondpad daarheen is baie mooi gebou, maar is baie stowwerig. Die water in die warm swembad was maar effe louerig en nie naastenby soos ons al by die ander warmbronne aangetref het nie. Ons sal maar nie hier kom kamp nie.
Ons besoek die Montagu Natuurtuin om na voëls te soek. Ongelukkig sien ons nie juis veel nie, maar die tuine is pragtig instand gehou
Saterdae hou die dorp 'n boeremark regoor die "i". Daar verkoop hulle allerlei tuisgemaakte kosse en "goeters". Ons koop bietjie van die ingemaakte vye ens. en kyk na alles wat daar aangebied word. Op pad terug kamp toe, kry ons die donkiekar taxi langs die pad wat sy passasiers op 'n plesierrit neem
Na 'n baie koue nag, word dit 'n heerlike warm sonskyn dag. Verskeie kampeerders kom loer in om te sien hoe lyk die motorwoonwa. Hulle beplan ook om een te koop en dan dieselfda as ons te doen.
Omdat ons gedurende die volgende week hier naby gaan kamp en dan die dorp sal verken, besoek ons vandag net die Klipdrift Brandewyn kelder. Ons word op 'n toer deur die eenheid geneem, en daarna kon ons 4 soorte Klipdrift Brandewyn proe. Dit was 'n baie interessante besoek. Opmerklik was dat al die horplosies wat die plaaslike tyd aandui, op 08:02 tot stilstand gekom het. Toe Johann hul daarna uitvra, blyk dit dat dit doelbewus so gestel is omdat die eerste Klipdrift Brandewyn jare gelede presies om 08:02 gedistileer was. Op die etiket van die Klippies bottel toon die horlosie ook die tyd aan as 08:02.
Die kamp is langs die Breerivier en nog baie vol toe ons daar aankom. Ons staanplek is te kein om reguit in te ry, en ons moet maar dwars intrek om in te pas. Die staanplekke in die deel waar ons staan, is baie nou en word algaande wyer. Ons het darem koelte vir die grootste deel van die dag, so ons aanvaar die situasie soos dit is. Johann sukkel om 'n sein vir die DSTV te kry aangesien daar 'n baie hoë berg in die pad van die sein is. Laer af in die kamp is daar 'n skottel opgestel, en hy gaan doen navraag by hulle of hul 'n goeie sein het. Die vrou herken hom en nooi hom in die karavaan in om haar man te ontmoet. Dit is toe wraggies Johan van der Merwe, sy ou universiteitsmaat. Hulle is ook hier met al hul kinders en kleinkinders,
In die kamp is vreeslik baie vliee en ander vliegende goggas. Oral in die kamp is van die motvangers opgehang en deur die nag hoor jy aaneen hoe die motte, muskiete ens. met 'n klapgeluid in die toestel vasvlieg en uitbrand.
Ons ry deur die dorp en kyk na die netjiese strate en geboue. Robertson is baie netjies en groter as wat dit met die eerste oogopslag lyk as mens met die verbypad ry. Ons gaan kuier hierna by Tienie en Isabel Kotze (ons skoonseun se oom) by hul huis in die dorp.
Ons gaan kyk ook of hier aftreeplekke is, maar daar skyn niks te wees wat ons in gedagte het nie. Die agente wys ons 'n paar eiendomme, maar dit is nie wat ons soek nie.
Dis weer 'n bewolkte en reenerig dag. Ons verwyl die tyd maar in die kamp, lees en luister na die radio.
Ons draai terug en ry toe aan die suidekant van die rivier op die R317 in die rigting van Robertson. Ons doen eers aan by die Viljoensdrift wynkelder. Ons proe van hulle rooiwyne en koop 'n paar bottels. Die wynkelder is op die oewer van die Breederivier. Hulle het ook 'n Rivierboot wat jou op 'n uurlange uitstappie op die Breederivier neem. Hulle doen nou net een rit per dag om 12:00, en ons was te laat om dit mee te maak. Die koste is R40 per persoon. Dit is 'n baie mooi pad met blomme aan albei kante van die pad - eers rooi, dan geel, dan wit. Dis 'n baie mooi omgewing met netjiese plase hier al langs die rivier af.
Daarvandaan doen ons aan by die Bon Courage wynkelder waar ons ook van hul rooiwyne proe. Ons koop hier ook 'n paar bottels wyn teen baie billike pryse.
Dit is weereens 'n kouerige bewolkte dag. Die naweekbesoekers het maar slegte weer vir die naweek gekry.
Ons ry verby Engcobo, Tsomo, en bereik die N2 weer so 'n paar kilometer suid van Butterworth. Die pad is maar ent-ent opdraende, maar gelukkig meer af as op. Deur die Transkei ry ons deur klein nedersettings met mooi geverfde hutte en huisies. DIe hutte is oorwegend groen en pienk. Ons gaan af deur die Kei rivier pas en stop by die Shell stop by die brug oor die Kei rivier. Na 'n verversingkie , gaan ons die pas uit tot bo-op die plato. Dis 8 kilometer van steil opdraende en ons moes heelpad 2de rat daar uitry. Van die N2 is dit dan nog sowat 40 kilometer tot by Morgan baai. Ons vind die karavaanpark, en kies 'n staanplek met baie gras. Ons parkeer met ons rugkant na die suidweste wind se kant. Ons moes agterna by die Hotel gaan inboek.
Die karavaanpark is op die oewer van die lagoon, en ook teenaan die see. Die wit strand na die noordekant is sonder enige rotse of klippe, en die sand is lekker hard om op te loop. Na die suidekant is dit klippe en rotse en moeilik om te loop. Ons stap langs die strand en sien vir die eerste keer in maande langs die ooskus, strand slakkies op die strand.
Sowat 4 km suid-wes van Morgan Baai is Double Mouth. Daar is ook 'n karavaanpark onder teen die see. Die grondpad daarheen is maar vrot en vol gate. Die laaste entjie bo van die "berg" af tot onder by die karavaanpark is baie steil, en met sement gebou. Die karavaanpark is heel netjies met kragpunte en lekker gelyk staanplekke op terrasse. Al die staanplekke is in 'n perdeskoen vorm gebou, en het onbelemmerde uitsig oor die see. Daar is 'n heerlike strand, dit is baie rustig en hier kan mens kom ontspan. Ons verneem die tarief is R150 per dag. Ons stap al met die strand langs tot my die monding van die rivier, maar kon nie die "double" monding sien nie. Dalk was dit nog verder aan.
Ons gaan toe na die Ferry oor die Kei rivier. Hul vra R60 per voertuig om oor te gaan. Dus R120 heen en weer. Dis bietjie dik vir 'n daalder, en ons besluit om nie met die motor oorkant toe te ry nie. Johann vra die Ferry-man hoeveel dit kos as ons net as passasiers oorkant toe gaan en dan terugkom. Vir die groot bedrag van R2 vir die twee van ons is dit 'n bargain. Of die geld erens beland skeel ons min. Ons ry saam met 'n aantal locals oorkant toe en kom saam met twee bakkies op die Ferry terug. Die Ferry het 'n 90 pk buiteboord masjien en ry nogal vinnig oor die rivier.
Deur die nag waai hier 'n stormwind, en gedurende die oggend reen dit kort-kort saggies. Later klaar dit op en vang ons op met wasgoed was. Na ete ry ons om te gaan kyk hoe dit lyk by Haga-Haga, Die strandoord is kuslangs nie ver van Morgan Baai nie, maar padlangs is dit nogal 'n lang rit. Daar is heelwat strandhuise en ook 'n hotel en winkel. Die strate is steil en oral is baie ho� keerwalle vir afloop water. Mens moet baie stadig daaroor ry om nie die onderstel van die motor te beskadig nie. Op pad terug ry ons ook na Marsh Strand, tussen Morgan Baai en Haga-Haga. Hier is dit baie mooi en hier is netjiese huise gebou. Ons kon nie winkels of so iets sien nie, so jy moet seker maar alles saamry wat jy daar nodig het. By die afdraai na Haga-Haga en Marsh Strand is darem 'n redelike groot groothandelswinkel waar jy kan voorraad aanvul.
Twee ander groepe kampeerders dag op en vir die res van die week het ons darem geselskap. Daar is 'n rolbalbaam in die kamp terrein, en die tesourier het onderneem dat hy ons sal kom roep om saam te oefen. Donderdag speel hul "social" en ons sal kan saamspeel. Tot sover het hy nog nie opgedaag nie.
Dit is die mooiste dag wat ons by die see gehad het. Ons gaan stap al langs die strand verby die hotel en gesels met die hotel mense. Hulle wys vir ons die hotel se penthouse. Die eienaars se familie het vroeer daar bo gebly. Dit is prentjie mooi en die uitsig is onbeskryflik mooi. As mens geld het (glo R1500 per persoon per nag), is dit die plek om te wees. Jy sien die see van drie kante af. Van die uitsig fotos hierbo is uit die penthouse geneem. Oor die algemeen is hierdie strandoord 'n klein paradys.
Vroegoggend ry ons tot by die Yellow Wood Forest kampeerplek om te gaan voels kyk. Ons het die vorige dag met die eienaar, Sean, gereel om daar te kon rondloop. Die bos is baie mooi en daar is 'n bospaadjie wat jou deur die bos neem. Ons was nie baie suksesvool nie, maar sien darem 'n White Starred Robin of twee, wat vir ons 'n lifer is. Daar was meer voels buite die bos naby die huis en kampplek as in die bos self. Ons ry daarna na die "ponds' waarheen Morganbaai se riollwater gepomp word, maar die hek is met doringdraad toegdraai en ons kon nie inkom nie. Daarvandaan verder na Kei Mond om weer daar rond te loer. By die see sien ons 'n paar Ruddy Rurnstones (Steenloper) en kon 'n mooi foto neem. Kei mond se karavaanpark lyk maar erg verwaarloos, en ons was bly ons het nie daar beland nie.
Dit is 'n baie koue, winderige dag. Ons stap vroegoggend al langs die see in die rigting van Kei Mond sover as wat dit sandstrand is. Toe ons terugkom is die personeel van 'n groot ouditeursfirma van Oos London hier vir 'n spanbou byeenkoms. Hul pogings om 'n vlot per span te bou het wisselende sukses gehad en hul het meer in die water as bo-op die water gewees.