Die bome, daarenteen, is seersekerlik meesters van hulle omgewing. Hulle staan dag in en jaar uit op dieselfde plek. Hulle weet wat die son en die wind en die water doen. Die ritme van die seisoene is hulle ewige musiek. Nasomer kan so warm wees as wat hy wil, hulle meet die sonlig en wanneer die son in Maart al oor die ewenaar sy daaglikse gang noordwaarts voortsit, begin hulle ondanks goeie reën en lig al blaartjies afwerp en energie na binne berg vir die koele winterrus.
En tog het hierdie meesterskap van hulle omgewing hulle nie gehelp teen die aanslag van termiete nie. Dit is hoekom ek die bome van 5de Laan wou tel. Ek wou sien hoeveel bome word deur termiete bedreig. Dit was 76 uit die 96 bome. My hart het gebreek. Ek was kwaad vir die mense wat nie tuiniers het nie, maar veërs, alewige veërs wat die blare, die gras, die bome se kos opvee en wegry. As die termiete nie kos in die verarmde grond kry nie, begin hulle boom vreet.
Ek kyk baie selde films of televisie, maar wanneer ek lus raak vir superheldaksie gaan ek nie rolprentteater toe nie, ek gaan stap in die strate en kyk hoe Dehan se saailinge uitsit.