DIE dryfkrag agter ons vetplanttuin in Prins Albert was dié eiendom se vorige eienaars, die skrywer Eben Venter en sy lewensmaat, Gerard Dunlop, ’n tuinontwerper. Toe hulle die eiendom in 2004 gekoop het, was dit ’n stuk grond vol ysterskroot, vertel hulle. Nadat hulle die gemors verwyder het, was al wat oor was kaal grond en ’n paar bome.
Maar ons vetplanttuin het ook vir ons ’n paar lesse geleer. Dis dat die Karoo, veral in hierdie tyd van ernstige droogte, nie ’n omgewing is vir sissies nie. Jy aanvaar die omgewing soos hy is – sy koue, sy hitte, sy son, sy skaduwee, sy droogte en sy storms. En jy is dankbaar vir reën as dit val.
Dis dan, wanneer jy die water op die droë grond ruik en voel, dat jy weet jy oorleef nie net nie, maar lééf. En dat min dinge jou gaan onderkry.