Verkope en Bedryfsbeplanning: 'n Oorsig
Wat is S & OP?
Verkoops- en bedryfsbeplanning (S & OP), soms bekend as die totale beplanning, is 'n proses waar bestuursvlakbestuur gereeld vergaderings en voorspellings vir vraag, aanbod en die daaruit voortvloeiende finansiële impak oplewer. S & OP is 'n besluitnemingsproses wat verseker dat taktiese planne in elke besigheidsgebied in lyn is met die algemene beskouing van die maatskappy se sakeplan . Die totale resultaat van die S & OP-proses is dat 'n enkele operasionele plan geskep word wat die toekenning van maatskappyhulpbronne, insluitend tyd, geld en werknemers, identifiseer.
Voordele van verkope en bedryfsbeplanning
Maatskappye wat S & OP gebruik, kan 'n aantal voordele gee, soos 'n groter sigbaarheid van vraag en aanbod oor die onderneming, verbeterde voorraadbestuur , verhoogde promosie beplanning, verhoogde akkuraatheid in die vooruitskatting van die begroting en 'n verbeterde produklewensbestuursproses.
AANGESIEN strategiese beplanning na die planjaar van die maatskappy kyk, sal taktiese planne die maatskappy se sakeplan oor die komende jaar beskou. Taktiese planne hou rekening met algehele strategieë van die maatskappy, wat in die strategiese plan gevind word. Verkope en bedryfsbeplanning is daarop gerig om maatskappye te help om die taktiese planne wat deur die verskillende besigheidsgebiede ontwikkel is, te ontwikkel en te pas. Daar is twee benaderings wat gebruik word in verkope en bedryfsbeplanning; top-down planning en bottom-up planning.
Top-down beplanning is die eenvoudigste benadering tot verkope en bedryfsbeplanning.
In hierdie benadering is daar 'n enkele verkoopsvoorspelling wat die beplanningsproses bestuur. Die voorspelling is afgelei van 'n kombinasie van produkte en dienste wat soortgelyke hulpbronne benodig, byvoorbeeld 'n aantal vervaardigde klaarprodukte. Met behulp van top-down beplanning kan die bestuur taktiese planne op grond van die algehele voorspelling skep en die hulpbronne oor die voltooide voedsel in die plan verdeel.
Hierdie benadering word gebruik deur maatskappye wat nie 'n stabiele vervaardigingsskedule het nie en die aantal en tipe klaarprodukte kan van maand tot maand verander. In hierdie scenario is die verkoopsvoorspelling nie nuttig vir hulpbronbeplanning nie. Die bestuur moet die hulpbronne vir elk van die produkte bereken en dan die hulpbronne samesmelt om 'n algehele prentjie van hulpbronvereistes te kry.
Nadat 'n maatskappy deur hul verkoopsvoorspellings gewerk het en die hulpbronvereistes bereken het, moet die verskillende alternatiewe produksieplanne gegenereer word. Daar is drie benaderings wat gebruik word vir die produksieplan: vlak, agtervolg en gemeng.
Die vlakproduksieplan word gebruik waar die koste van verandering in produksievlak baie duur is, terwyl die koste van voorraadvoorraad baie laag is, byvoorbeeld in die oliebedryf. Met behulp van die vlakproduksieplan bly die produksie konstant en voorraad word gebruik om die verskille tussen die verkoopsvoorspelling en die produksie te absorbeer.
Die jag produksie plan is die teenoorgestelde van die vlak produksie plan. In hierdie produksieplan word die produksie vir elke tydsinterval van die plan verander om die verkoopsvoorspelling vir daardie interval te pas.
Met hierdie benadering volg die produksie altyd die vraag, vandaar die naam seisoenproduksieplan. Hierdie benadering word die beste gebruik vir maatskappye wat nie voorraad kan hou nie. Andersins, om dit te doen, is baie duur, terwyl die verandering in produksie baie min kos.
Die gemengde produksieplan neem elemente van beide die jag en vlakplanne waar daar afwykings in produksie en voorraadvlakke sal wees wat die beste produksieplan sal produseer.
Dit is meer belangrik om 'n maatskappy se prosesse te stroomlyn om mededingende voordeel te behaal. Maatskappye wat 'n effektiewe verkope en bedryfsbeplanningsproses het, verbeter hul sigbaarheid oor hul onderneming. Hulle kan produkbestuur verbeter, promosiebeplanning verbeter, en onnodige opbou van voorraad verminder.