Mervyn het die kuns verstaan om met deernis oor sy medemens te praat en te skryf, maar ook met ‘n baie fyn sin vir waarneming en vir humor.
In Januarie 2003 het Die Bronberger die stukkie van Mervyn gepubliseer. Die steengroef was só ingenome met sy skrywe dat hulle ‘n hele paar vragte bousand op sy hoewe afgelaai het. Mervyn was in daardie stadium besig om geboue op te rig en hy sou later opmerk dat die geldwaarde van die steengroef se geskenk, daarop neerkom dat dit loshande die meeste was wat hy ooit vir ‘n stukke skryfwerk ontvang het.