'N Revolusie Vermom As Organiese Tuinbou
Dit is met groot hartseer dat ek die verbygaan erken Bill Mollison op Saterdag, September 24 (1928-2016). Hy was een van die ware pioniers van die moderne omgewingsbeweging, nie net in Australië nie, maar wêreldwyd.
Die bekendste mede-oorsprong van die "permakultuur"Konsep met David Holmgren, en ontvanger van die regte lewensbestaan-toekenning in 1981, het Mollison gehelp om 'n holistiese liggaam van omgewingsteorie en -praktyk te ontwikkel wat algemeen erken word as een van Australië se beste en mees oorspronklike bydraes tot die globale volhoubaarheidsuitdaging.
'N Kort geskiedenis van permakultuur
Mollison het grootgeword in Stanley, Tasmanië. Nadat hy by 15 verlaat het, het hy deur 'n verskeidenheid beroepe verhuis voordat hy by die CSIRO in die Wildlife Survey Section in 1954 aangesluit het, waar hy sy navorsingservaring en begrip van ekologiese stelsels ontwikkel het.
Hy is later aangestel aan die Universiteit van Tasmanië, waar hy in 1974 die briljante en radikale jong navorsingsstudent ontmoet het, David Holmgren
Die samewerking tussen Mollison en Holmgren het gelei tot die permakultuur-konsep wat uitloop op die publikasie van hul oorspronklike werk, Permaculture One in 1978, wat die globale beweging.
permakultuur tart eenvoudige definisie en begrip. Die term het begin as 'n samesmelting van "permanente" en "landbou". Selfs terug in die 1970s, kon Mollison en Holmgren sien hoe vernietigende industriële landbou na natuurlike habitats en bogrondse en hoe afhanklik dit was op eindige fossielbrandstowwe.
Dit was duidelik dat hierdie stelsels onvolhoubaar was, 'n posisie bekragtig deur wetenskaplike verslae vandag wat die kommerwekkende gevolge van die industriële landbou blootstel biodiversiteit en klimaat stabiliteit. Die twee baanbrekende ekoloë het begin wonder hoe 'n "permanente landbou" sou lyk. So is permakultuur gebore.
In die breedste terme is permakultuur 'n ontwerpstelsel wat poog om met die natuurwette eerder as teen hulle te werk. Dit is daarop gemik om doeltreffend te voldoen aan menslike behoeftes sonder om die ekosisteme wat ons almal vertrou, te vererger.
Andersins, is permakultuur 'n poging om menslike stelsels en praktyke op maniere te ontwerp wat die siklusse van die natuur naboots om afval te elimineer, veerkragtigheid te verhoog en voorsiening te maak vir die regverdige en harmonieuse samehang van mense met ander spesies.
'N Wye verskeidenheid van ontwerp-beginsels is ontwikkel om te help om hierdie breë idees en waardes in praktyk te bring. Hierdie praktiese toepassing en eksperimentering is wat werklik permakultuur definieer. Voor al die ander deel die deelnemers in die beweging hul hande in die grond en soek hulle die praatjie.
Daar is nou 'n groot verskeidenheid uitstekende boeke besonderhede van die praktyk van permakultuur, sowel as uitstaande webwerwe soos die Permakultuur Navorsingsinstituut Vir diegene wat wil leer, deel, verken en verbind.
Alhoewel permakultuur aanvanklik gefokus was op volhoubare metodes van organiese voedselproduksie, het die konsep binnekort ontwikkel om die breër ontwerpuitdagings van volhoubare lewe te omhels - nie net "permanente landbou" nie, maar ook "permanente kultuur".
Vandag staan ​​ons voor in groot omgewings- en sosiale uitdagings: ekologiese oorskiet, klimaat onstabiliteit, dreigende hulpbron skaarsheid, en onbillike konsentrasies van rykdom. In so 'n wêreld is die permakultuuretiek van "versorging van mense, versorging van die planeet, en billike deel"Impliseer radikale veranderinge in die manier waarop ons met mekaar en op die planeet leef.
Behalwe vir die oorgang van fossielbrandstofafhanklike landbou na plaaslike organiese produksie, impliseer permakultuur die omhelsing van hernubare energie stelsels, "eenvoudige leweLewenstyl van beskeie verbruik, sowel as om die voorstede te herbou vir volhoubaarheid en energie-doeltreffendheid.
Uit 'n voetsoolvlak of gemeenskapsperspektief, die oorgangsdorpe en ecovillage Bewegings erken hul diepgaande skuld aan permakultuur.
Uit makro-ekonomiese perspektief impliseer permakultuur a degrowth oorgang na 'n bestendige ekonomie wat binne die volhoubare grense van die planeet funksioneer. Permakultuur het selfs implikasies vir wat alternatiewe vorme van globale ontwikkeling kan lyk.
Dus, in antwoord op die komplekse vraag "wat is permakultuur?", Miskien is die mees beknopte antwoord om te sê ander dat "permakultuur 'n rewolusie is wat vermom word as organiese tuinbou".
Bill Mollison se nalatenskap: 'n uitdaging vir ons almal
Ten spyte van die ontwikkeling in 'n bloeiende wêreldbeweging, het permakultuur nog steeds nie die volle aandag wat dit verdien nie, ontvang. Aangesien die wêreld steeds die ekosisteme afbreek deur die swak ontwerp van sosiale en ekonomiese stelsels, het dit nog nooit duidelik geword dat permakultuur 'n lewenswyse is nie, waarvan die tyd gekom het.
Nietemin, permakultuur is nie 'n wondermiddel wat al die uitdagings kan beantwoord nie. Permakultuur is nie sonder sy kritici nie (sien, byvoorbeeld, hier afgelaai word en hier afgelaai word). Maar ek sou redeneer dat die lens van permakultuur die pad na 'n meer volhoubare en bloeiende manier van lewe kan verlig, sodat ons sy insigte op eie risiko ignoreer.
Dankie, Bill Mollison, vir die inspirasie en insig - en die uitdaging wat ons ons verlaat het om 'n beskawing te ontwerp wat regenereer, eerder as om ons een enigste planeet te verneder. Mag die mensdom die lesse van permakultuur eerder eerder as later leer.
Eers dan, vermoed ek, sal "Oom Bill" in vrede rus.
Samuel Alexander, Navorsingsgenoot, Melbourne Sustainable Society Institute, Universiteit van Melbourne