Opregtheid in die verhouding - wat is dit - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Opregtheid is 'n direkte uitdrukking van ervare gedagtes, houdings, emosionele state. Hierdie konsep word gebruik om 'n individuele handeling of gevestigde verhoudings te karakteriseer. Hulle praat byvoorbeeld van opregte oortuigings, belangstelling, vreugde, liefde, vriendskap. In die breë sin is die konsep van opregtheid van toepassing as 'n sinoniem vir eerlikheid, openheid en direkteheid, in 'n noue sin om kongruensie, egtheid aan te dui. Hierdie terme word geassosieer met die beskrywing van die staat en gedrag waarin die gedagtes, gevoelens, houdings en eksterne manifestasies van 'n persoon konsekwent, teenstrydig is.
Wat is opregtheid
Elke individu ontmoet in die lewe met persoonlikhede wat opreg genoem kan word en hier, meer dikwels as nie, is daar positiewe konnotasies. Ons praat selde oor opregtheid wat die uitdrukking van negatiewe emosies impliseer, wat natuurlik ook ontmasker kan word, onverwante uitdrukkings ervaar. Dit is as gevolg van die feit dat opregtheid as 'n konsep 'n beraamde waarde het, aangesien dit in die konteks van die alledaagse lewe ontstaan ​​het om die eienskappe van 'n persoon wat vir die omgewing belangrik is, te beskryf.
As iemand impliseer dat iemand opreg is, gee dit 'n idee dat die persoon die waarheid vertel, sowel as 'n aantal positiewe morele eienskappe. In die raamwerk van akademiese sielkunde word hierdie konsep meer dikwels as 'n hulpmiddel gebruik, want dit is stewig gekoppel aan 'n positiewe evaluering van die persoon se persoonlikheid, wat selde geskik is vir navorsingsdoeleindes.
In psigoterapie en sielkunde is daar takke, waarvoor die konsep van opregtheid in positiewe sin die sleutel is. Hulle word gekrediteer met 'n positiewe, humanistiese, eksistensiële sielkunde, kliëntgesentreerde psigoterapie. Die klem in hierdie benaderings is op die moontlikheid van 'n positiewe ontwikkeling van 'n persoon se persoonlikheid, met die veronderstelling dat daar 'n inherente en universele menslike begeerte is vir ontwikkeling, selfverbetering en 'n harmonieuse staat. In hierdie begrip beteken om opreg te wees om in al sy manifestasies aan jouself te voldoen, met inagneming van die voordeel van ander mense. En die gebrek aan begeerte om die kwesbaarheid of die behoeftes van ander te gebruik, eerlike interaksie met hulle, gerig deur belangstelling in kommunikasie en begrip van wat aangaan, noem 'n opregte houding. Terselfdertyd is opregte gedrag nie noodwendig manipulatief of nadelig nie;
Opregtheid in verhouding
Wat is opregtheid in 'n verhouding kan gekenmerk word deur hoe hierdie verhouding ervaar en ondersteun word deur sy deelnemers. Dit is hierbo genoem dat 'n opregte verhouding geassosieer word met 'n sekere belangstelling, wat beteken dat alles wat in 'n verhouding ontstaan, direk ervaar en uitgedruk word. As 'n persoon 'n verhouding betree sonder om sy doelwitte te bereik, sonder om 'n materiële of morele belang te hê, dan kan sy houding teenoor die vennoot opreg genoem word, maar die gevestigde verhouding sal opreg wees as beide vennote openlik optree. Daar word dikwels gesê dat opregtheid, eerder 'n eienskap van 'n persoon, hom manifesteer in alle situasies waarin hy deelneem. In hierdie sin is opregtheid in sekere verhoudings slegs deel van 'n meer algemene tendens van eerlike interaksie met ander individue in die algemeen.
Liefde en opregtheid
As jy praat van opregte verhoudings, word liefdeverhoudings en vriendskappe dikwels genoem. Eerlikheid en onbetrokkenheid is baie belangrik, want dit is noue verhoudings wat ons ruimte gee vir oop uitdrukking van gevoelens, gedagtes en gedrag. Dit is in intieme verhoudings dat 'n persoon gemakliker en meer ontspanne voel as enigiets, want hy is seker dat hy kan optree, hoe mense voel en sinvol vir hom sal verstaan ​​met begrip en aanvaarding. Ons voel beskerm wanneer ons sien dat ander ons ken en waardeer soos ons is.
Liefdesverhoudinge het 'n spesiale plek in die lewe, want deur hulle te betree skep 'n mens sy eie lewensituasie. Die gesindheid van die maat en ons houding teenoor hom word weerspieël in hoe en waaroor ons saamstem en wat belangrik word vir ons, watter veranderinge ons maak.
Erich Fromm, die filosoof en psigoanalis, het heelwat geskryf oor die belangrikheid van noue verhoudings vir individuele ontwikkeling. Sy vernaamste proefskrif is dat mense dikwels verhoudings aangaan sonder dat hulle werklik belangstel in die aanvaarding en begrip van 'n maat soos hy is, "aangesien hulle hul eie verwagtinge van verhoudings het en veral belangstel in die verwagtinge. Fromm beskryf twee hoofsposisies wat 'n mens in verhouding tot die omgewing en sy lewe kan neem: "Om te hê" en "Om te wees."
Die eerste is verbind met 'n poging om gelukkig te word en suksesvol te lyk deur dinge te besit, status, kennisse, maar nie noodwendig te doen wat jy liefhet of gelukkig voel nie.
Die tweede oriëntasie hou verband met die strewe na selfverwesenliking, om jouself te soek, om jou gunsteling besigheid te doen, te kommunikeer met persoonlikhede wat aangenaam is en uiteindelik gelukkig voel, maar sonder om baie geld of invloedryke verbindings te hê. Dit is die tweede opsie wat opreg sal wees met betrekking tot homself en ander - kies en doen wat jy oorweeg "joune", wat jou toelaat om die lewe beter te kan lewe. 'N Opregte persoon, volgens Fromm, kan regtig belangstel om 'n ander individu te verstaan ​​en is gereed om by te dra tot sy ontwikkeling in die rigting wat die vennoot kies. Die begeerte om 'n sekere vennoot en sekere verhoudings te hê, word dikwels geassosieer met teleurstelling, aangesien die werklike begeertes van die deelnemers dikwels nie uitgespreek en nie gerealiseer word nie.
Om noue verhoudings te vorm, hoop ons in hulle 'n begrip en aanvaarding van 'n maat te vind, 'n bereidwilligheid om te help om doelwitte te bereik en met ons die lewenswyse te skep wat ons gemaklik sal wees om te lei. Maar dit blyk slegs haalbaar te wees as ons vennoot werklik belangstel in ons en ons welsyn, net soos ons daarin is.
Om eerlik en oop in 'n verhouding te wees, beteken om 'n rekening aan onsself te gee en vir ander te vertel oor hoe ons waarneem en leef wat met ons gebeur gedurende ons lewe, oor wat ons soek. Natuurlik het ons almal nie net positiewe gevoelens nie. Soms ervaar ons woede en wrok, onsekerheid, vrees - komplekse emosies wat ons opvoeding en onwilligheid om ander dikwels te laat stilstaan. Beleefdheid en aandag aan die gevoelens van ander is beslis belangrik, maar dit is ook ons ​​vermoë om deur te leef wat gebeur en die gebeure van ons lewe intern of in kommunikasie uit te werk. En elkeen van ons moet kies met wie hy wil oop wees.
Die betekenis van die woord opregtheid, soos ons reeds gesien het, is veelvlakkig. Dit het betrekking op beide openheid vir ons innerlike inhoud, en vir die wêreld om ons, en 'n belangstelling om ander mense uit te vind soos hulle is. In die samelewing word opregtheid as eerlikheid en onbetrokkenheid beskou, maar is beperk tot die reëls van goeie vorm, die vereiste om versigtig te wees om nie die gevoelens van ander seer te maak nie. Vir interpersoonlike en selfs meer liefdesverhoudings is opregtheid belangrik as 'n gunstige basis vir die vestiging van 'n werklike begrip en wedersydse ontwikkeling van vennote.
Kyk na die video: 2019-03-10 "Die gesig van die liefde is . . OPREGTHEID" Ds Rue Hopley. (November 2019).