Gimmies stof Boishaai in riller uitPaarl Gimnasium en die Hoër Jongenskool Paarl, oftewel Boishaai, was gewikkel in ‘n rillerstryd tot in die laaste minuut. (Foto: Poppie Terblanche/Facebook) Wat ŉ riller. Wat ŉ goeie getuigskrif vir rugby! Kom ons wees eerlik, daar is baie min dinge wat kan kers vashou by die jaarlike interskolerugbywedstryd tussen Paarl Gimnasium en die Hoër Jongenskool Paarl, oftewel Boishaai. Ja, die senuwees het aan die begin gelol, maar op die ou einde het Gimmies, wat vanjaar nog net een keer – teen Grey-kollege van Bloemfontein – verloor het, net-net genoeg gedoen om met 18 – 17 uit die stryd te tree nadat hulle rustyd met 8 – 5 voor was. Hoe dan anders as ŉ rillerstryd, want die spanne het mekaar die eerste keer in 1915 gepak en afgesien van 1918, tydens die Eerste Wêreldoorlog, mekaar reeds 97 keer aangedurf. Saterdagmiddag was dit weer so in die volgepakte Faurestraat-stadion in die Paarl toe meer as 25 000 jillende toeskouers die spanne aangespoor het. Huidige leerlinge, oudleerlinge, oud-Bokke, oudprovinsiale spelers, pa’s en ma’s, ooms en tannies, bure. Die winkels was vroeg toe, die Paarl het stilgestaan, regstreeks op televisie of te not. Jy het óf die Galpille (Boishaai), óf die Bloedworse (Gimmies) ondersteun. Dit was hard, genadeloos, taai… en propvol tradisie. Gimmies het die hef in die hand gehad en was diep in die tweede helfte nog met 18 – 5 voor, voordat Boishaai teruggeveg het. ŉ Drie deur Boishaai se vleuel Javier Farmer in die 75ste minuut, het die telling op 18 – 17 te staan gebring in Gimmies se guns. Speeltyd was verstreke en alles het van die doelskop van die heelagter, Jacques Rossouw, afgehang. Was dit oor, was hy in die annale van Boishaai. Skop hy mis… nou ja. Hy het die bal goed getref, maar dit was te kort en toe kon Gimmies begin feesvier met duisende leerlinge en oudleerlinge wat op die veld gedraf het om hul helde skouerhoog af te dra. Vir Boishaai was dit hartverskeurend, so naby en steeds te ver. * Sommige lesers sal kla dat daar gans te veel klem op ŉ skolewedstryd gelê word, dat daar te veel ophef daarvan gemaak word, dat die kinders te vroeg in hul loopbane op verhoë geplaas word wat hulle nog nie verdien nie, dat hulle eerder op hul skoolwerk en studies moet konsentreer. Ja, dis alles waar. Maar kom ons vergeet ŉ wyle daarvan en gun die skoolseuns wat dit moontlik gemaak het, hul oomblikke van glorie. Vir baie van hulle gaan dit die grootste oomblikke van hul loopbane wees, baie van hulle gaan oor ŉ paar jaar terugkeer om weer deel daarvan te wees. Skolerugby is die grondslag vir die toekoms van Springbokrugby.