Die term ekfrase of ekphrasis (Gr. ékphrasis, “beskrywing”) word toegepas op ’n lang beskrywing in poësie of prosa van ’n visuele, beeldende kunswerk (beeldhouwerk, skildery, tapyt, instrument). Die digter of skrywer poog om die visuele kunswerk in woorde te herskep, maar ook te oortref, deur die aandag te vestig op eienskappe wat in die kunswerk afwesig of beperk is: beweging, spraak, emosies, effek op die kyker en inligting oor die kunswerk. Die kunswerk kan werklik of versin wees, en die oordrag kan van enige kunsvorm na ’n ander geskied (bv. ook in musiek). Die doel is om ’n nuwe skepping, met sy eie lewe, maar steeds met die verbintenis aan die visuale kunswerk, daar te stel. Daar is egter wel ’n soort ekfrase wat nie die kunswerk probeer herskep nie, maar net daarna verwys. Dit is die sogenaamde representasionele intermedialiteit. ’n Goeie voorbeeld is Auden se “Musée des Beaux Arts”, waarin Breughel se skildery net terloops genoem word.