Ruptuur van die blaas by klein soogdiere - Algemene - 2022
Ruptuur van die blaas by klein soogdiere
Blaasbreuk is 'n toestand waarin die urienblaas skeur en urine in die buikholte vrystel. Die blaas kan breek as gevolg van trauma, urinêre obstruksie, gewasse of erge blaarsiekte. Dit kan by enige spesie voorkom, maar toetse en behandeling kan afhang van die dier.
Diere wat breek van die blaas ervaar, kan vinnig siek word van stowwe in die urine wat in die buik lek en weer herabsorbeer word in plaas daarvan om uit te skei.
Gebrek aan urienproduksie
Elke siek troeteldier trek voordeel uit 'n volledige fisiese ondersoek, insluitend palpasie van die buik. In sommige gevalle kan die fisiese ondersoek die probleem diagnoseer, of dit kan help om toepaslike toetse te bepaal. Vir sommige klein troeteldiere kan addisionele toetse egter koste-verbiedend wees. Sommige aanbevole toetse kan die volgende insluit:
Bloedtoetse, insluitend volledige bloedtelling en chemieprofiel, kan help om ander probleme uit te sluit en die gebreekte blaas te diagnoseer.
Abstrakse radiografieë word dikwels geneem om die grootte en vorm van die urineblaas te visualiseer.
Daar kan kontrasfoto's gedoen word om te sien of urine uit die blaas in die buik lek.
Abdominocentese, wat 'n naald deur die buikwand laat, help om vas te stel wat die vrye vloeistof in die buik is.
Behandelings wissel na gelang van die grootte en spesie van die troeteldier en die koste daarvan. Die behandeling van blaas skeuring is abdominale chirurgie. As daar bepaal word dat chirurgie nie 'n opsie is nie, moet genadedood oorweeg word. Chirurgiese behandeling behels:
Verkenning van abdominale chirurgie met die herstel van die blaaswanddefek is die uiteindelike verloop van behandeling.
Siek diere kry intraveneuse vloeistowwe om hulle te help stabiliseer voor die operasie.
Diere wat te onstabiel is om onmiddellike chirurgie te ondergaan, mag abdominale dreinering benodig totdat die operasie gedoen kan word.
Na 'n operasie en ontslag uit die hospitaal word die dier beperk tot oormatige aktiwiteit. Hy kan die eerste paar dae anti-inflammatoriese medisyne of pynstillende middels kry. Sommige diere kan 'n paar dae met orale antibiotika huis toe gestuur word as daar ook 'n urienweginfeksie voorkom of vermoed word.
Monitor die insnyding noukeurig. Let op vir swelling, rooiheid of afskeiding. Monitor urinering. Pasop vir bloed-getinte urine, spanning of onvermoë om te urineer.
Die enigste oorsaak van blaasbreuk wat voorkom kan word, is trauma. Baie traumatiese gebeure is ware ongelukke en is dus onvermydelik. Wees baie versigtig as u 'n klein soogdier hanteer of dra om val te voorkom.