Vonkfiksie: Gister se kleure – Hersenspinsel
Posted on May 28, 2018 May 25, 2018 by Carin Marais
Ontrouheid is die kleur van roet op glas. Dieselfde roet wat alles wat ek sien nou verkleur.
Verdofte liefde is 'n veerwolk se wit wat donderstormgrys word. My hartseer se kleur is bloedrooi. Hoop vir liefde se terugkeer is die kleur van 'n kersvlam. Die kleur van woorde wat uit woede geskree word is goue en blou weerlig. Totsiens is brandende teer wat woorde en trane in my keel wurg. Die mes van jou woorde wat binne-in my kolk is silwer.
'n Silwer dolk wat steek.
'n Gesteekte hart wat huil.
Rooi bloed wat drup.
Die kleur van jou nuwe liefde is die pers van gekneusde vel. My woede en jaloesie is sieklike geelgroen gal. Maaiers en verrotte, swart tande is sy snedige uitdrukking. Want hy weet van my pyn. My wanhoop is die rooi van droë beesbloed. Die laaste groet is die stad se besoedelde naglug.
Gister se gebroke liefde is 'n dowwe foto in 'n laai weggesteek.
Posted in Kortverhale, VonkfiksieTagged fantasie, fiksie
4 thoughts on "Vonkfiksie: Gister se kleure"
Sjo, dit is so stunning. Dankie. Ek moes dit meer as eenkeer lees en elke keer het ek 'n mooier prent geskep. Baie goed.