Sneeuwitjie en haar sewe dwergies is nie meer die oulike storie waarna jy grootoog geluister het as kind nie.
Ek het oor sy lyf gestreel. Die tekstuur van sy vel was glad soos die binnevlees van ‘n advokadopeer. Hoe lank sou ek hom hier kon hou? Ek het opgestaan, want ek was skielik verstommend honger.
Dit was vroegoggend. Die son was nog nie op nie. Net die donkergrys van ‘n hemel en die groenvars […]
“Dat ek nog lewend in hierdie lewe is, my kind, kan ek net die Here daarvoor dank,” sê sy toe ek met die skinkbord uit […]
Die kolon is beslis nou nie ’n deel van ons anatomie wat ‘n digter sommer sal gaande maak nie! Maar toe ek na ’n sonarfoto kyk van my eie kolonoskopie, en die ligpienk voue sien wat al hoe sagter wegdraai in ’n geheimskunnige tonnel in, het ek so byna liries […]