Gedurende die Middeleeue het die Christelike kerk 'n besondere invloed op die vorming van die mentaliteit en vooruitsigte van Europeërs. In ruil vir 'n skraal en moeilike lewe het godsdiens mense 'n stelsel van kennis van die wêreld en die wette wat daarin funksioneer, aangebied. Daarom is die Middeleeuse kultuur heeltemal toegewy aan Christelike idees en ideale wat die menslike aardse lewe as voorbereidende stadium vir die naderende onsterflikheid beskou het, maar in 'n ander dimensie. Mense het die wêreld geïdentifiseer met 'n soort arena waarop die hemelse magte en die infernale, goed en kwaad teenstrydig was.
Middeleeuse kultuur weerspieël die geskiedenis van die stryd tussen die staat en die kerk, hulle interaksie en realisering van goddelike doelwitte.
In die 10-12 eeue in die Wes-Europese lande oorheers die Romaanse styl, wat tereg beskou word as die eerste canon van die Middeleeuse argitektuur.
Sekulêre geboue is massief, hulle word gekenmerk deur smal vensteropeninge en hoë torings. Tipiese kenmerke van argitektoniese strukture van die Romaanse styl is oorblywende strukture en halfronde boë. Omliggende geboue simboliseer die krag van die Christelike god.
Besondere aandag gedurende hierdie tydperk is aan die kloostergeboue betaal, aangesien hulle die huis van monnike, 'n kapel, 'n kamer vir gebede, werkswinkels en 'n biblioteek gekombineer het. Die hoofelement van die samestelling is 'n hoë toring. Massiewe reliëfs versier die fasademure en portale, was die hoofelement van die tempelversiering.
Middeleeuse kultuur word gekenmerk deur die opkoms van nog 'n styl in argitektuur. Dit staan bekend as Goties. Hierdie styl verplaas die kultuursentrum van eensame kloosters na drukke stadblokke. Terselfdertyd is die hoof geestelike gebou die katedraal. Die eerste tempelgeboue van die Gotiese styl word onderskei deur grasieuse kolomme, weggedraai, langwerpige vensters, geverfde loodglazen en "rose" bo die ingang. Van binne en buite is hulle versier met reliëfs, standbeelde, skilderye, wat die belangrikste kenmerk van die styl beklemtoon - aspirasie opwaarts.
Die middeleeuse kultuur van Wes-Europa word gekenmerk deur die integrasie van beeldhouwerk in die algehele kerkargitektuur. Hulle het uitsluitlik estetiese en konstruktiewe doeleindes gedien. Klein beeldhouwerk is hoofsaaklik geskep uit brons, goud en been volgens die patroon van Bisantynse modelle. Grootskaalse beeldhouwerk van klip het net in die 12de eeu in Europa verskyn.
In baie kerke is klip figure op die fasades en standbeelde op kolomme geplaas. Die kenmerkende kenmerk van die Romeinse beeldhoukuns is dat dit nie die verskynsels van die natuur en die menslike liggaam uitbeeld nie.
Kerkgeskrifte, wat vertel van die lewe van die heiliges, is wat die kultuur van Middeleeuse Europa onderskei. Teen die begin van die 10de eeu is die kanon van hierdie genre gevorm in hierdie gebied: die onomkeerbare gees van die protagonis en 'n stel van sy deugde. Die Golden Legend of Y. Voraginsky, 'n versameling beskrywings van die lewe van die Katolieke heiliges, het baie bekend geword.
Musiek Middeleeuse kultuur
Dit is gebaseer op die liturgiese sang van die godsang. Aanvanklik is hierdie tendens gebruik in liedjies, en dan in psalms, waar die poëtiese teks gekombineer word met die lied melodie.
Die Gregoriaanse koor is 'n voorbeeld van geanoniseerde musiek. Dit sluit in kuikens wat gebruik word vir dienste wat in die kerkkalender aangedui word.
Verf en DII
Aktief ontwikkel boek miniatuur, sny op die been, giet, artistieke weef, jaag. In alle vorme van kuns word 'n belangrike rol gespeel deur versierings wat bestaan uit flora en fauna, of geometriese patrone.