&larr Die taal van eiendomsagente
Wanneer God ‘n gay Christen roep, durf niemand in die weg daarvan staan nie &rarr
13 antwoorde op Kopskuif-onderhoud op Versindaba
FerdieMulder het gesê op November 22, 2011
Hier in Nijmegen en ook Cambridge waar ek seminare bywoon ervaar mens net wat jy se. By ‘n universiteit moet daar oop gesprek wees – geen professor of groep mag voorskryf of met mag ingryp om die resultate te beinvloed nie. Wanneer dit wel gebeur kom die geloofwaardigheid van die organisasie in gedrang.
Nou ja, Ferdie, dan moet ons nog oor ‘n paar spesifieke gevalle gesels …
Was lekker om jou in Nijmegen te sien… eendag weer!
Stefaansie het gesê op November 22, 2011
Nou, dit kan nou ‘n lekker gesprek word. Gerrit Brand en Ferdie Mulder.
Miskien kan ons iets leer uit die kuns van gesprekvoering. Ek dink ons het almal (meestal)die onvermoe om nie die man te speel nie, maar die bal.
Ek hou ook van jou uitdrukking: “knip daai tone korter sodat jy nie te gou weghol wanneer die vonke begin spat nie.”
Unicorn007 het gesê op November 22, 2011
Ek geniet nogal die Marie Heese/Pierre de Vos diskoers. Ten minste is dit snaaks.
Umqondisi het gesê op November 22, 2011
Ek stem saam dat die vlak van kommentaarlewering op berigte in die pers veel te wense oorlaat. Ek het al moed opgegee en aanvaar dat sinvolle gesprekvoering net nie binne die vermoë van die gemiddelde leser is nie. Die terugvoering daal teen ‘n verbysterende snelheid tot ‘n vlak wat een of meer of al die volgende insluit; skatologiese terminologie, pejoratiewe persoonlike aantygings, rasgerigte redenasies, regse politieke retoriek, Afrikaanse selfbejammeringsklaagliedere, uitgediende en holruggeryde politieke mistastings en, aggressiewe eenogige onkundigheid. Tussen die spul deur het mens nie ‘n snars van hoop om iets sinvol te bespreek nie.
Ek dink selfs ‘n eenvoudige “Goeie dag” sal ‘n negatiewe reaksie tot gevolg hê!!
Dit het my opgeval dat die kommentaar by die berigte in “The Daily Maverick” vereis dat jy jou regte naam moet verskaf en die vlak van gesprekvoering daar is ordes beter. Is die dekmantel van anonimiteit nie dalk die groot sondebok nie?
gerritbrand het gesê op November 23, 2011
Sneeu, ys en fiele … En tog mooi.
Ja, ons sukkel maar.
Is daar ‘n debat tussen hulle of bedoel jy maar net dat albei iets gese het?
Ek vertrou nie anonimiteit nie.
Unicorn007 het gesê op November 23, 2011
Het jy dit gemis? Jou naam is dan genoem. Debat in die laaste twee weke se Rapport.
gerritbrand het gesê op November 25, 2011
André Kotze skryf:
Die ongelukkige wyse waarop Suid-Afrikaners in die openbaar met mekaar verskil, is niks nuut nie, en nie tot ons beperk nie. Die dryfvere vir sulke gedrag moet seker in vakgebiede soos die kommunikasiekunde, sosiologie en sielkunde gesoek word. Enkele gedagtes oor hindernisse tot konstruktiewe diskoers, kan dalk die gesprek verder voer:
Selfsug en eie eer verhoed dat ‘n kommunikator erken dat sy gespreksgenoot (ook) reg is.
Onversoenlike vertrekpunte, bv fundamentalisme, kulturele agtergrond en wêreldbeskouing, maak sinergie of dialektiek moeilik.
Eie agendas soek gewoonlik nie die openbare belang nie.
Individue se argumente moet dikwels inpas by ‘n groter instelling se partybeleid (party line)”.
Die openbare diskoers word op ‘n verhoog met ‘n groot gehoor gevoer. Sulke kommunikasie is dikwels nie “eg” nie, omdat dit tot verskeie ontvangers wil spreek.
Ek verwys na ‘n skrywe van my van jare gelede, op Ou Litnet wat steeds geldig is, met uitsondering van die voorbeelde van sommige rolspelers wat sedertdien oorlede is. Die skrywe pas nogal steeds in hierdie diskoers.
SêNet-introspeksie: vir die pawiljoen of vir die pret?
Daar is ? verskynsel op SêNet wat herinner aan seepkisdialoog; aan geskrewe bekgevegte; aan Dawid en Goliat wat vir vermaak voor toeskouende leërs ‘n tweegeveg voer; aan swaardvegters in die Colosseum; aan Oggendversoeke op RSG en selfs Strictly Come Dancing: twee korrespondente verkies om mekaar aan te vat ten aanskoue van ander SêNetters en LeesNetters.
Laat ek verduidelik wat ek snaaks vind hieraan.
Die klassieke kommunikasiemodel skets ‘n kommunikator wat ‘n boodskap oordra aan ‘n ontvanger, deur ‘n medium. Die ontvanger kan terugvoer gee, dan word die rigting en rolle van kommunikasie omgekeer. Dit word dialoog, polemiek, interaksie. ‘n Eenvoudige model:
Kommunikator ? [Boodskap] ? Ontvanger
Kommunikasie op SêNet is lank nie meer klassieke, eenvoudige kommunikasie nie.
Die internet is ‘n massamedium: vermenigvuldiging van die boodskap (inhoud), baie ontvangers, en beperkte terugvoer kom voor. Hier is die vermenigvuldiger nie ‘n koerant, radio- of TV-sender nie, maar ‘n elektroniese konferensiesaal, kuberverhoog, of -arena.
Op SêNet word ‘n mening uitgespreek deur A, teenoor ‘n massa SêNetlesers(sê B-Z). B neem eksepsie, verskil met A, of stem saam en doen die moeite om te reageer. Daar ontstaan ‘n tweegesprek (dikwels ‘n geveg) tussen A en B wat ná so twee tot drie rondtes eindig (gewoonlik onbeslis). En waarby C-Z meestal min belang het.
Daar is by sekere mense ‘n strewe om gehoor (of gelees) te word, verkieslik in die openbaar en, nog beter, in die media. Dis ‘n strewe wat sommige dryf na politiek, onderwys, die akademie en ‘n klompie na SêNet. Van ons taalgenote stuur verjaarsdagwense na ‘n radio-omroeper om namens hulle iemand wat ‘n telefoonoproep weg is, of in dieselfde huis bly, te groet. Dit is lagwekkend dat ons steeds op RSG in hierdie moderne tyd van goedkoop SMS, telefoon en e-pos vir mekaar verjaarsdagwense via ‘n derde party stuur. Dis blykbaar lekker vir die sender en ontvanger om hul name oor die lug te hoor. Dit is so erg dat daar al “klubs” van bekende name is, wat gereeld vir mekaar boodskappies stuur.
Wat is die motief van sulke kommunikasie? Wil ons die inhoud kommunikeer of die kommunikator? Wat het geword van “egte kommunikasie”? En wat is die uitwerking van hierdie egoïsme op SêNet as kuber-saal?
1. Minder lesers/besoekers/”hits” op SêNet. Mense stel min belang in ander se briewe, of skrywes tussen twee individue. As daar in die opskrif bv die woorde “vir Francois …” voorkom, sal lesers slegs daarop klik as die onderwerp of opskr
André Kotze se stuk wat hierbo begin, gaan so voort:
1. Minder lesers/besoekers/”hits” op SêNet. Mense stel min belang in ander se briewe, of skrywes tussen twee individue. As daar in die opskrif bv die woorde “vir Francois …” voorkom, sal lesers slegs daarop klik as die onderwerp of opskrif hul interesseer.
2. Klubvorming. Daar is ongeveer ‘n dosyn daaglikse SêNetters wie se name soos Dawid Slinger en Nan Richards op RSG, gereeld voorkom. Ek vind dat ek self eerder soek na ‘n nuwe skrywersnaam op SêNet, omdat die meeste “regulars” al voorspelbaar geword het.
3. Vervlakking. Die kompulsiewe skrywery moet die kwaliteit van bydraes laat afneem, soos inderdaad voeër vanjaar uitgekom het, toe verskeie bydraers gepleit het vir ‘n mate van keuring (nie sensuur nie) van bydraes wat deur die kelder se vloer geval het.
4. Die man in plaas van die bal? Enige diskoers wat persoonlik raak, verloor objektiwiteit en dit laat die inhoud skade ly. Sommige onlangse skrywes oor resensies was bv onnodig bitsig. Min mense hou daarvan dat mense in jou voorkamer of kuber-kamer baklei.
So what? Ek nooi SêNetters om bietjie afstand te neem van die persone en issues wat bespreek word, en na die proses kyk. Wat is die dinamika? Is SêNet bloot woordvermaak vir ‘n klompie half-ledige deelnemers? Is daar opbouende diskoers, of is dit ‘n “free for all” waar die privilegie van anonimiteit misbruik word? As ons eerlik is, hoekom neem ons deel aan SêNet? Vir my was die onlangse limerick-uitdaging en reaksie daarop ? ligpunt. Maar origens doen ek maar “big-name-hunting” en lees Hambidge, Chanette Paul, Ellen Botha, Johann-Lodewyk, Philip de Vos en nou, Lucas Maree!
Hoekom het ek hierdie een geskryf? Die siniese ou sal sê: Seker om te spog met sy “meerdere” kennis in die ontleding van kommunikasie!