Rupell se aasvoël: habitat en eienskappe - diere Lees Meer
Hoof diere Rupell se aasvoël: habitat en eienskappe
Rupell se aasvoël: habitat en eienskappe
In verskillende kulture in Afrika word aasvoëls vir bygeloof en mediese doeleindes gebruik. Trouens, baie heldersiende rituele gebruik u bene, terwyl ander mense dit gebruik om hul kognitiewe vermoëns te versterk.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez op 21 Augustus 2021.
Laaste opdatering: 21 Augustus 2021
Die Rupell -aasvoël of gevlekte aasvoël is 'n inheemse Afrikaanse roofvoël wat indrukwekkende hoogtes kan bereik tydens vlug. As gevolg van sy voortdurende patrollies vir kos, het sy liggaam aangepas om groot inspanning en lang vlugte te weerstaan. Alhoewel spoed nie een van sy sterkpunte is nie, ontbreek dit min, aangesien dit nie 'n organisme is wat aktief jag nie.
Hierdie voël is een van die 8 spesies van die genus Gyps en sy wetenskaplike naam is Gyps rueppelli. Dit behoort tot die orde van die valconiformes, waarin dit saam met ander roofvoëls soos valke gegroepeer word. Lees verder en leer meer oor hierdie eienaardige dier.
Habitat en verspreiding van die Rupell se aasvoël
Die verspreiding van hierdie voël omvat groot dele van Afrika suid van die Sahara, binne 'n band wat strek tussen Somalië en Senegal, wat deur Kenia en Noord -Tanzanië gaan. Dit het eintlik waarnemings in Egipte, Mauritanië en die Iberiese skiereiland, en dit lyk asof dit min trekbewegings het.
Die ideale habitat vir hierdie aasvoël is oop dor gebiede, met verspreide grasvelde en naby sommige bergagtige gebiede. Hierdie streke word deur die organisme gebruik om sy kos maklik te vind, terwyl hy die rotsagtige kranse as neste gebruik.
Hoe gaan dit met Rupell se aasvoël?
Hierdie aasvoël is 'n dier wat 'n spanwydte van 2,5 meter bereik, terwyl dit byna 1 meter lank is. Wat hul voorkoms betref, is volwasse vere ligte kleure met swart kolle oor die hele liggaam. Aan die ander kant het sy kop 'n grys kleur sonder vere, wat in kontras is met die res van sy liggaam.
Die gebrek aan vere op sy kop is deel van 'n aanpassing by sy eetgewoontes, aangesien hierdie voël dit gewoonlik in die lyk van sy prooi plaas. Gedurende hierdie tyd, aangesien dit 'n kaal vel is, is dit maklik om skoon te maak. Boonop het sy gesig nuuskierige amber oë, met 'n spesiale snawel om te skeur, waarvan die afwaartse kromming tipies is vir roofvoëls.
Breek skemas in die lug
Op 29 November 1973, tydens die vlug van 'n straalvliegtuig wat oor die Ivoorkus gevlieg het, het die enjins 'n voël op amper 11 300 meter bo seespieël raakgeloop. Na hierdie gebeurtenis (en na 'n harde landing) oorblyfsels van die verekleed van hierdie aasvoël is in die masjinerie gevind, wat hom die titel van "voël met die hoogste vlug ter wêreld" besorg het.
Een van die grootste uitdagings vir diere wat groot hoogtes bereik, is die gebrek aan suurstof op daardie vlak. Om hierdie rede het hierdie aasvoël groot aandag gekry, aangesien slegs hy tot so 'n prestasie in staat was. Die manier waarop hierdie voël sulke vlugte bereik, is eers in 1988 beskryf in 'n artikel wat in die wetenskaplike tydskrif Biological Chemistry gepubliseer is.
Die hoogste punt van Mount Everest is eintlik ongeveer 9 000 meter hoog en die meeste mense benodig 'n suurstofmasker om dit te bereik.
In die aangehaalde navorsing word genoem dat die spesie het het die struktuur van u hemoglobien verander (noodsaaklike verbinding van rooibloedselle), wat veroorsaak dat dit meer suurstof vervoer. Met ander woorde, u bloed kan maklik suurstof kry, amper asof u 'n O2 -tenk in u longe ingebou het.
Rupell se aasvoëlgedrag
Hierdie roofvoël dit is sosiaal, bedags en die nesgebied met ander monsters kan deel. Boonop is dit 'n slinkse roofdier wat versigtig bly oor hoeveel voedsel beskikbaar is, besluite kan neem en risiko's kan meet. Dit word bewys deur 'n studie deur die wetenskaplike tydskrif Ornis Fennica, waarin sy van redelik skaam geword het tot die verdraagsaamheid van die mens as daar kos in die buurt was.
Die oorspronklike gedrag van die spesie impliseer dat dit sittend was, maar gedurende 2001 is bewegings van tussen 150 en 200 kilometer ver gesien. Dit beteken dat sommige monsters gedurende die lente noordwaarts beweeg om die Iberiese skiereiland en Noord -Afrika te bereik.
Alhoewel dit vermoedelik te wyte is aan temperatuurveranderinge, is daar steeds geen afdoende reaksie op die migrerende verskynsel nie.
Aasvoëls dit is algemeen bekend dat hulle aasdiere is wat voed op die liggame van soogdiere en ander groter diere. Boonop voed die bene selfs as die sagte dele van hul prooi opgebruik is. Hiervoor het hulle skerp snawels en tonge met klein dorings ontwikkel, waarmee hulle die vleis maklik van die been kan skei en die lyk skoon laat.
Rupell se aasvoël word beskou as 'n monogame organisme wat sy maat lewenslank behou. Die hof word uitgevoer deur huweliksvlugte, naby die rotsagtige hange waar die egpaar hul neste sal bou. In die voortplantingsseisoen werk die ouers die struktuur uit en sorg dat die nes in 'n grot is met moeilike toegang (en dat dit die eiers kan beskerm).
Hierdie voëls woon gewoonlik in kolonies van 15 tot 20 pare monsters gedurende die lente, in die eerste maande van die jaar. Trouens, sommige bevolkings het veranderinge in hul voortplantingspatrone getoon, wat die maande in beslag neem as voedsel die minste is. Dit reageer blykbaar op die feit dat die ouers vroegtydig voed om paring en grootmaak te ondersteun.
Sodra die nes gereed is, lê die wyfie 'n enkele eier en broei dit tussen 52 en 60 dae lank uit. As die kuiken gebore word, sal dit heeltemal van die moeder afhang en eers na sy twee maande se lewe sy eerste vere hê. Op hierdie manier, wanneer hulle 4 maande bereik, ontwikkel die broei al sy vere en begin die eerste toetsvlugte.
Die International Union for Conservation of Nature (IUCN) klassifiseer hierdie organisme as 'n krities bedreigde spesies. Dit is omdat die bevolking sedert 2006 drasties afgeneem het, maar die werklike redes daarvoor is onbekend.
Daar word vermoed dat die verlies aan sy bevolking te wyte is aan die vernietiging van sy habitat, die produk van die omskakeling deur die landbou en die afname van sommige soogdiere. Alhoewel dit nie voëls is wat aktief jag nie, beteken die vermindering van "liggame " van diere dat hulle nie genoeg hulpbronne het om hulself te onderhou nie.
Daarbenewens is daar ook probleme met die opsetlike vergiftiging van hierdie voëls.
Ondanks hul voorkoms verrig aasvoëls belangrike werk binne die ekosisteem, aangesien dit verantwoordelik is vir die uitskakeling van dierereste. Dit voorkom dat die vleis siektes in die omgewing bederf en versprei. Alhoewel hul voorkoms nie die mooiste is nie, is aasdiere noodsaaklik vir die omgewing. Die natuur word nie gelei deur aantreklikheid nie, maar deur funksionaliteit.