Mense in maskers koop noodsaaklike items in Costco in Mississauga, Ont., Op 18 April 2021. Costco dring daarop aan dat klante in die winkel maskers dra, selfs al eis hulle vrystellings. DIE KANADIESE PERS / Nathan Denette
Al sulke regulasies bevat vrystellings vir diegene wat weens gestremdhede nie kan masker nie. Maar, nie alle beleid vir winkelmaskering bevat hierdie vrystellings nie.
Die onvermoë om om mediese redes te masker, laat belangrike vrae ontstaan ​​oor die toepassing van gevestigde beginsels van menseregte op die kleinhandelsektor.
Verblyf is 'n gedeelde verantwoordelikheid
Baie menseregtebeginsels is ontwikkel rondom indiensneming, insluitend byvoorbeeld die werkgewer plig om werkers te akkommodeer tot die punt van onnodige swaarkry.
Tydens die akkommodasieproses het werknemers die reg op privaatheid - hulle hoef nie hul diagnoses bekend te maak of meer inligting te verskaf as wat nodig is om hul werkbeperkings vas te stel nie. Hoeveel inligting voldoende is, hang af van die omstandighede. Dit behels egter gewoonlik dokumentasie van 'n mediese beroep wat hierdie beperkings staaf en verklaar.
Beide partye het die plig om aan die proses deel te neem; dit is 'n gedeelde verantwoordelikheid. Daar kan verskeie uitruilings plaasvind voordat daar oor 'n akkommodasie ooreengekom word, insluitend versoeke vir verdere mediese inligting. Verblyf is hoogs diskresionêr, en partye word aangemoedig om kreatief te wees wanneer hulle verskillende akkommodasiemaatreëls ondersoek.
Vierkantige pen in 'n ronde gaatjie
Hierdie proses, met sy heen-en-weer-aard, is geskik vir 'n situasie waarin die partye 'n voortdurende verhouding het. Maar in die kleinhandel is daar nie so 'n verhouding nie, dus is gevestigde beginsels van akkommodasie ongemaklik.
Neem byvoorbeeld a saak by die Ontario Human Rights Tribunal. 'N Eiser het die stad Toronto op die spel gebring en beweer dat hy teen verskillende plaaslike ondernemings gediskrimineer is weens die stad maskeringsverordening. Die verordening gee opdrag aan organisasies om 'n beleidsmasker op te stel wat dra met vrystellings vir diegene met 'n 'onderliggende mediese toestand', en verder verklaar dat geen bewys van sodanige toestand nodig is nie.
Uiteindelik het die tribunaal die klag van die hand gewys en gesê dat die stad "nie skuld kan kry nie" weens ander se verkeerde toepassing van die statuut. Sodoende het die tribunaal erken dat verblyf 'n 'gedeelde verantwoordelikheid' is. Volgens die tribunaal beteken dit in 'n kleinhandelomgewing dat 'n klant 'aan 'n onderneming' moet identifiseer dat hy 'n vrystellingsvoorwaarde het, maar nie bewys hoef te lewer nie.
Slegs die identifisering van 'n voorwaarde kom egter nie agter die uitruil wat gewoonlik gepaard gaan met versoeke om verblyf in instellings waar partye 'n voortdurende verhouding het nie. 'N Besigheid en 'n klant kan amper nie die verantwoordelikheid vir akkommodasie deel op dieselfde manier as wat 'n werknemer en 'n toesighouer doen nie.
Bewys, watter bewys?
Die vraag oor hoeveel inligting 'n klant aan kleinhandelaars moet verskaf, was ook relevant vir a onlangse saak in British Columbia. 'N Persoon is toegang tot 'n winkel geweier omdat hy geweier het om 'n masker te dra, selfs nadat hy 'n mediese toestand aan die veiligheidswag geïdentifiseer het. Aangesien die eiser geweier het om besonderhede aan die BC Human Rights Tribunal oor hul beweerde gestremdheid te verskaf, word die eis van die hand gewys.
Die BC-tribunaal het buitengewoon sy besluit bekend gemaak om die eise duidelik te maak bewys van gestremdheid benodig omdat, soos dit tereg gesê word, die Menseregtekode nie mense beskerm wat weier om 'n masker te dra as 'n saak van persoonlike voorkeur nie. "
Dit beantwoord egter nie die belangrikste vraag nie: watter inligting word benodig deur 'n klant aan 'n organisasie? voor die feit, eerder as 'n menseregtetribunaal na die feit.
Die BC-tribunaal wag op 'n meer geskikte klag om vas te stel hoeveel mediese inligting klante aan kleinhandelaars moet gee om vrygestel te word. Maar is vrystellings die enigste antwoord?
Vrystellings ryp vir misbruik
Die behoefte om eise vir maskervrystelling in die kleinhandelsektor te staaf, is meer namate die pandemie vererger. Maskering gepolitiseer is, en slegs die eis van 'n vrystelling kan ryp wees vir mishandeling. Moontlik in reaksie op hierdie werklikheid, Costco sy maskeringsbeleid verander in November deur medies gebaseerde vrystellings te verwyder. Ander handelaars het hul voorbeeld gevolg. Die verwydering van vrystellings het omstrede geblyk, en dit is onduidelik of dit wettig is.
Albei Costco en Indigo alternatiewe vir inkopies in die winkel te identifiseer vir diegene wat nie kan masker nie. Dit sluit in aanlyn-inkopies en bakkies.
Dit lyk in ooreenstemming met advies van sommige menseregtekommissies. Die Menseregtekommissie in Ontario stel byvoorbeeld voor in sy nie-bindende beleidsrol die voorstel om 'n bakkie aan te bied as 'n moontlike akkommodasiemaatskappy aangesien hierdie 'sou gewoonlik 'n persoon toelaat om 'n kleinhandeldiens te ontvang. " Die Saskatchewan Menseregtekommissie het aangebied 'n soortgelyke siening.
Alternatiewe verblyfmaatreëls wat nie vrystellings het nie, is vir sommige nie ideaal nie. 'N Ander beginsel van akkommodasie is egter dat mense die reg het op voldoende akkommodasie - maar nie noodwendig hul voorkeurverblyf nie.
Verblyf of vrystelling?
Huidige alternatiewe vir inkopies in die winkel is waarskynlik in ooreenstemming met die beginsels van verblyf vir menseregte. Reeds voor die maskeringsregulasies het sommige ondernemings reeds daarop aangedring dat hul klante maskers dra as hulle hul winkels binnekom, in reaksie op die pandemie.
Hulle kon dit doen, solank hulle aan die akkommodasie-beginsels voldoen. En gegewe die moontlikheid om misleidingsvrystellings te misbruik, kan die alternatiewe vir inkopies in die winkel ook beter saamval met wettige pligte ingevolge wetgewing oor gesondheid en veiligheid regoor die land.
Maar verbruikers en kleinhandelaars is verstaanbaar verward. Indigo hou byvoorbeeld vol dat hulle ondanks hul winkelbeleid 'bedag is op hul'wetlike verpligtinge, veral diegene wat verband hou met menseregte van klante. "
Namate die inentingspogings regoor die land begin, kan die einde van die COVID-19-pandemie uiteindelik in die vooruitsig gestel word. Kwessies rakende die vrystelling en verblyf van maskerdraers deur kleinhandelaars kan binnekort moeilik wees en die situasie kan onopgelos bly - tot die volgende openbare gesondheidskrisis.