Peer: kenmerke, gewilde variëteite, teelmetodes, planttegnologie, versorgingsfunksies, beskerming teen siektes en plae - Wenke - 2022
'N Pêrel, tesame met 'n appelboom, word tereg gereken onder die gewildste vrugteboom onder tuiniers. Dit word regdeur Europa gekweek, sowel as in Siberië, die Verre Ooste en die Oeral. Geurige en sappige vrugte het 'n gunstige uitwerking op die vertering en metabolisme, en voorbereidings hiervan kan die fynproewers van die fynproewers met hul smaak verras.
Die peer behoort tot die Rosaceae-familie en verskil van die appelboom in 'n meer uitgesproke stam en die teenwoordigheid van 'n groot aantal handskoene. Die kroon van peerbome is hoog, en die takke is bedek met digter bas as ander lede van die familie. Blaarblaaie is effens kroonvormig, het 'n effens getande of gelyk reguit rand en 'n duidelike patroon van bloedvate.
Die bloeiwyses wat van onder na bo blom, is veral mooi: die wit kroonblare, waarvan daar 5 in elke blom is, het 'n afgeronde vorm, helderpienk aners is in hul middel. Peerblomme, dit wil sê, hulle het bestuiwers nodig om suksesvol te wees.
Peerboom begin op die ouderdom van 6 jaar vrugte dra. Die boom bereik sy maksimum opbrengs met 20 jaar. Die eerste vrugte is altyd van 'n laer gehalte, maar met die ouderdom word dit 'n merkbare verbetering in smaak, konsekwentheid en sagtheid. Die kleur van die vrug wissel van donkergroen tot geel met 'n blos (afhangend van die verskeidenheid).
Die peer weerstaan ​​ryp erger as ander plante uit die Rosaceae-familie. Dit is meer veeleisend vir grondvrugbaarheid. Klaarblyklik durf baie mense nie die kultuur op hul webwerf te begin nie. Daar is egter baie variëteite wat suksesvol kan groei en vrugte kan dra in die middelste baan en die Nie-Swart Aarde-streek.
Hoe om 'n peerboom te laat groei
Perevariëteite word in drie groot groepe verdeel: vroeg, medium ryp en laat. Die eerste kategorie is geskik vir tuiniers wat vanaf middel Julie of begin Augustus wil oes, afhangend van die streek waar dit gekweek word.
Die volgende variëteite van vroeë pere word beskou as die gewildste en wydverspreide onder amateurs se tuiniers:
Vroeg somer - mediumgrootte rypbestande kultuur met klein, vormige soet vrugte;
Moldawië vroeg - 'n groot verskeidenheid, wat sappige groot vrugte gee, wat rypbestand is, kom baie vroeg by;
Mliyevskaya vroeg - 'n klein en kompakte plant met medium soet vrugte; 'n verskeidenheid wat bestand is teen kanker en skurfte;
Julie vroeg - mediumgrootte plant met groot vrugte en 'n hoë mate van rypweerstand;
Vroeë rypwording - 'n boom met 'n hoë verspreiding met 'n hoë mate van winterhardheid, gee mediumvrugte met uitstekende smaak;
Lada - mediumgrootte kultuur met uitstekende winterhardheid en klein vrugte, word beskou as 'n klassieke verskeidenheid vir tuine van die middelste baan;
Chizhovski - mediumgrootte boom met groot vrugte, vroeë vrug en verdra koue.
Nie minder gewild onder tuiniers en pere met medium rypwording nie. Hul vrugte word 'n bietjie langer gebêre as die vroeë, en hulle rypwording vind plaas in die vroeë herfs en duur soms tot middel Oktober.
Van die gewildste variëteite in die middelseisoen sluit die volgende in:
Kollektiewe boer - 'n sterk groeiende winterharde boom met groot vrugte wat vir 'n maand geberg word;
Kordonovka - 'n kragtige winterharde plant met klein, maar baie soet vrugte;
Leningradka - 'n groot boom met afgeronde vrugte, goeie winter gehardheid en swak weerstand teen skurfte;
Bos skoonheid - klassieke grootvrugtige variëteit met uitstekende winterhardheid;
muskoviet - mediumgrootte boom met 'n hoë winter gehardheid en mediumgrootte vrugte.
Latere variëteite is kampioene ten opsigte van vrugberging (gestoor in kelders en yskaste tot die nuwe jaar!). In die reël is sulke variëteite nie bedoel vir verbouing in die nie-chernozem-sone nie, aangesien die tydperk van rypheid saamval met die koms van die eerste ryp. Maar in streke met 'n mildere klimaat het hulle geen gelyke nie.
Die volgende variëteite van laatpeer word as die gewildste beskou:
Bere winter Michurina - mediumgrootte grootvrugtige plant met baie vroeë vrugtigheid en 'n hoë weerstand teen ryp;
Oktober - 'n klein boom wat klein, lekker vrugte gee wat tot in die middel van die winter geberg word;
Wit-Russies laat - mediumgrootte boom met baie mooi vrugte, uitstekende rypweerstand en immuniteit teen skurfte;
Dekanka winter - 'n mediumgrootte en rypbestande boom met baie groot vrugte wat tot die lente geberg is.
Pere-voortplanting word op twee maniere uitgevoer:
Vegetatief - deur die niere en dele van die lote (inentingsmetode), wortels van steggies en wortel lote.
Saadgroeiende jong plante uit sade.
Die eerste opsie is geskik vir ontluikende knoppe en lote in ander kroonvariëteite of spesies wat daarmee versoenbaar is vir beter bestuiwing of om die winterhardheid te verhoog. Die saad van die plant word voortgeplant om nuwe, meer produktiewe variëteite of variëteite met 'n hoër weerstand teen siektes en ongunstige toestande te verkry.
Hoe om 'n peerboom te plant
Kenmerke van die aanplant van peer saailinge
Die peer is baie veeleisend op die grond, die vog daarin en die algemene groeitoestande. Vir die suksesvolle verbouing van pere op u werf, is dit belangrik om vooraf die gekose plantperseel voor te berei. Die beste opsie vir hierdie kultuur is 'n goed beligte en gesuiwerde plek met diep grondwater. Dit is belangrik om te onthou dat nie alle variëteite windbelasting kan weerstaan ​​en skaduwee nadelig kan beïnvloed nie.
Die grond op die werf moet nie suur wees nie. Om dit met voedingstowwe te verryk, word dit aanbeveel om kunsmis toe te dien in die herfs, gebaseer op die tipe grond:
swaar leemryers benodig 50 g superfosfaat, 15 g kaliumchloried, 500 g kalk (vir deoksidasie) en tot 7 kg organiese materiaal per vierkante meter;
dolomiet (tot 600 g per 'vierkant'), kalsiumchloried (10 tot 15 g) en superfosfaat (tot 80 g) moet op homself-podzoliese produkte gevul word.
Dit is beter om in die lente 'n peer te plant volgens die volgende patroon: die afstand tussen saailinge in 'n ry is 5 tot 6 meter (afhangende van die groeikragtigheid van toekomstige bome), en tussen rye - 2-3 meter. Hierdie gebied sal voldoende wees vir die normale ontwikkeling en voeding van plante, selfs in volwassenheid.
Jong plante moet vooraf in pitte geplant word met sye ongeveer 'n meter breed en minstens 60 cm diep. Die put is gevul met 'n bogrond gemeng met humus, blaargrond en minerale kunsmisstowwe (1 kg superfosfaat, 100 g potas kunsmis en 600 g dolomiet per put ). As die grond baie sand bevat, is dit die moeite werd om 'n bietjie klei by te voeg by die mengsel wat onder in die kuil gaan. By plant moet die wortelnek 3-5 cm op die grondvlak styg.
Nie net boomproduktiwiteit nie, maar ook die kwaliteit van die vrugte hang direk af van die korrektheid van die versorging. Die belangrikste rol hier word gespeel deur die tydige toediening van kunsmisstowwe, voldoende natmaak, behoorlike snoei van die kroon, asook die rantsoenering van die aantal vrugte op die boom.
Na plant en die eerste oorwintering is dit belangrik dat stikstof stikstof voorsien vir die groei en vorming van die boom se skelet. In die lente word dit met ammoniumnitraat gevoer vir grawe. Tans kan u die boom met verrotte mis of kompos voed, maar die hoeveelheid stikstofbemesting word met 'n derde verminder. Dit is belangrik om sulke bewerkings voor die middel van die somer te staak, anders is daar die risiko dat die peer verloor as gevolg van vriespunt as gevolg van die ontgroening van die lote.
Potas en fosfor kunsmisstowwe word toegedien vanaf 5 jaar na plant. Om dit direk aan die wortels af te lewer, is dit beter om langs die omtrek van die kroon van die put of sloot te bou. Die hoeveelheid kunsmis word bereken met 'n reserwe van 4 jaar (vir fosfor) of 2 jaar (vir potas). Volwasse bome bemes tussen rye, lê humus of kompos (tot 2 emmers per 'vierkant') daarin elke drie jaar. Al die top-aantrekkings word die beste gekombineer met besproeiing, wat drie keer gedurende die somer uitgevoer word. Die hoeveelheid water hang af van die boom se ouderdom en groeikrag en is ongeveer 40-60 liter per plant.
Vorm van sny
Die vorming van die kroon begin in die planttyd. Om dit te doen, word die sentrale lap met 'n kwart van sy lengte verkort; dieselfde word gedoen met swak en groeiende takke binne-in die kroon. In die daaropvolgende jare bestaan ​​die vorming van die kroon uit die verkorting van die groei, die snitte van die lote op die sytakke ongemaklik groei, en die vetgemaakte en verswakte takke verwyder.
Die kroon van volwasse bome (vanaf die ouderdom van 18) word geleidelik verjong deur die snoei tot 2-jarige takke te verkort en die kroon deur sytak te verminder.
Belangrik by die verbouing van pere en normalisering van vrugte. Dit is nodig vir jong bome, want onder opeenhoping mag die lote nie volwasse word nie. Om dit te voorkom, is dit belangrik om nie meer as drie pere op een tak te laat nie - vir kleinvrugtige variëteite en nie meer nie - vir grootvrugtiges. Volwasse bome raak onafhanklik van oortollige eierstokke ontslae wat ophou groei en geleidelik van die boom verkrummel.
As u pere op 'n persoonlike stuk grond kweek, is dit belangrik om die beskerming teen bevriesing en sonbrand te versorg. Dit is belangrik om te onthou dat witwassery, in teenstelling met die vooroordele van beginner tuiniers, die stand teen oorverhitting en krake beskerm, maar dit is nutteloos teen rypkuil. Vir hierdie doel is dit beter om velle karton of dakpapier, vodde of spar takke te gebruik. Sulke gordels kan ook skade aan die korteks deur knaagdiere voorkom.
Nie minder effektiewe beskermende werking teen vriespunt is die slaap van die stam en 'n deel van die kroon in jong saailinge met sneeu nie. Dit beskerm teen oortollige sonskyn en beskerm teen sonbrand.
Die voorkomende behandeling van siektes en plae sal ook help om bome se weerstand teen ongunstige toestande te verhoog. Die beste metode is om die kroon-, stam- en skelettakke met Bordeaux-vloeistof en koperchloroksied te spuit.
Pêresiektes en plae
Om die peer met stabiele gewasse te behaag, en die plant self nie verswak het nie, is dit belangrik om siektes en plae daarop op te spoor wat die plant kan verswak en selfs die dood kan veroorsaak. Die mees algemene verskyn in die volgende tabel:
Naam van siekte en plae Tekens van plantbeskadiging Metodes van stryd
uitslag Dit verskyn op alle plantdele, insluitend die stam en vrugte in die vorm van droë kolle van donker kleur, wat kurk en kraak. Verwerk die hele plant met DNOC, ureum of Nitrafen in die vroeë lente, Bordeaux vloeistof na vrugset en ureumoplossing in die herfs.
Vrugtevrot Dit beïnvloed die vrugte, manifesteer in die vorm van bruin kolle met die daaropvolgende vorming van afgeronde kussingsvormige sampioene. Pere mummifiseer mettertyd. Verwerk plante met koperchloried of Bordeaux-vloeistof, versamel en vernietig vrugte wat deur die vrot beïnvloed word.
vlek Dit beïnvloed blaarblaaie, manifesteer in die vorm van bruin kolle met donker kolle van die miselium, waardeur die blare afval. Kroonbehandeling met DNOC of Nitrafen.
Galbosluis Dit verskyn in die vorm van blase op blaarblaaie. Verwerk kroon met kolloïdale swael.
Gestrand sywurm Vernietig die blare wat eers geknie word en val dan af. Dit kan die kroon heeltemal ontvolk. Verwerking van die kroon met Chlorophos of Rogor, gereelde montering van messelwerk uit planttakke en die vernietiging daarvan.
Die tydige opsporing van siektes en plae is die sleutel tot die verkryging van uitstekende oeste van pere en die welstand van bome. Dit is belangrik om 'n paar uur per week aan hierdie proses te wy.