Chinese bellicosity: lesse vir Suid- en Suidoos-Asië - EU-verslaggewer
China se klaaglied
Histories het China gegrief gevoel dat sy regmatige plek in die wêreldorde ontken is. Vandag beskou 'n meer veerkragtige stygende China na die VSA as vernaamste teëstander. Deur sy gesamentlike militêre modernisering en volgehoue ​​ekonomiese groei, voel China dat sy posisie onder die wêreldorde van so 'n aard is dat dit die hegemonie van die VSA kan uitdaag en as 'n wêreldspeler kan voortspruit. Sy is vasgenael in 'n begeerte om Westerse idees uit te daag en om dit te vervang deur konsepte en filosofieë wat met Chinese eienskappe versier is. Dit kom tot uiting in haar ekspansionistiese beleid, oorlogvoering in oorlogvoering, militêre konfrontasies in die SCS en konflik langs die westelike grense met Indië, ens. die idee van die Midde-koninkryk, waarin alle ander perifere lande 'n vasale status het. Die idee word deur die Chinese te ver gevoer. Vervolgens sal ons sien hoe Chinese wreedaardige optrede in die streek uitgebrei het met die veranderinge aan die buurlande., skryf Henry St. George.
Bestaande wêreldorde, wat deur die Westerse demokrasieë met groot pogings, sowel in terme van menslike as ekonomiese hulpbronne, ondersteun word, sal China nie toelaat om die stelsels te verander sonder om weerstand te bied nie. Die VSA het die Chinese unilateralisme verhoog deur haar te weerstaan ​​met die Indo Pacific-strategie en die behoefte aan 'n reëlgebaseerde wêreldorde te bewerkstellig. VS en Westerse demokrasieë sluit mekaar aan om terug te keer teen Chinese eensydigheid. Evolusie van QUAD in sy huidige vorm is so 'n voorbeeld. Suid- en Suidoos-Asië, wat die meeste van Chinese uitbreidingsontwerpe gedra het, is ook besig om te herontwerp en te integreer om China te ontmoedig. As gevolg van sy geo-strategiese ligging, is Indië vinnig besig om na vore te kom as 'n belangrike spilpunt om China teë te werk. Westerse wêreld se gesamentlike poging om aanspreeklikheid op China vir die pandemie te vestig deur die Wuhan-laboratoriumlekleorie te herleef, eendersdenkende demokrasieë teen China te versamel en BRI teë te werk deur inisiatiewe van 'n beter wêreld te herstel, sal waarskynlik 'n langtermyn-dividend betaal om die invloed van China te beperk.
Chinese Truculente gedrag
Inenting Diplomasie van China in Suid-Asië. Nepal is een van die lande in Suid-Asië met 'n groot hoeveelheid COVID 19. Die regering van Nepal is afhanklik van die welwillendheid van Noord- en Suid-buurlande vir sy inentingspoging. Terwyl Indië in ooreenstemming met sy 'Neighborhood First Policy' aan die voorpunt is van die entstofdiplomasie, gebruik China daarenteen dwangmaatreëls. Om sy beeld as 'n virusstrooier te red, kyk China aktief na kleiner lande wat die entstof aanvaar. Dit is deel van hul sagte diplomasie om hul beeld as 'n wonderlike staat te verbeter. Vanweë 'n gebrek aan deursigtigheid in die deel van data oor proewe en doeltreffendheid, is kleiner lande egter skepties oor Chinese entstowwe. Dit is ook gebaseer op hul ervarings in die verlede van swak of lae standaard mediese toerusting soos PBT, toetsstelle wat aan armer lande verskaf word. Chinese diktat aan Nepal, Bangladesj en Pakistan om Sinovax / Sinopharm met geweld te aanvaar, is 'n opvallende voorbeeld van Chinese desperaatheid met die inenting van diplomasie om die persepsie van die wêreld te verander. Daar word geglo dat die Chinese ambassadeur in Nepal dwingend 0.8 MnSinovax-dosisse aan Nepal oorhandig het. Sri Lanka het daarenteen uitdruklik gesê dat dit die Indiese of Russiese inenting bo Chinese verkies. Onlangs het die SAARC-lande ernstige kritiek op Chinese selektiewe bevoordeling in die toedeling van entstofdosisse en die prys daarvan onder kritiek.
Ekspansionis China in Bhutan en Nepal. China was 'n vurige volgeling van Mao. Alhoewel dit nie opgeneem is nie, maar die teorie van Mao, word die beheer van vyf vingers voortspruitend uit die dak van die wêreld, naamlik Ladakh, Nepal, Sikkim, Bhutan en Arunachal Pradesh, voorgestel.
Die Chinese territoriale aggressie teen Indië en Indië wat gepas is vir reaksie, word vervolgens behandel. Nepal beweer dat hy hartlik en vriendelik met China is, maar die Chinese territoriale inbreuk in die Humla-distrik en ander aangrensende gebiede langs die grens tussen Sino en Nepal, teken egter heeltemal 'n ander prentjie. Net so is die militarisering van Doklam-plato, die aanlê van paaie diep binne Bhutan in die Westelike en Midde-Sektor, die vestiging van dubbeldoel-dorpe in Bhutanese gebied 'n getuienis van die realisering van Mao se strategie vir salami-sny. Indië kan wel beskou word as 'n uitdager vir die hegemonie van China, maar kleiner lande soos Nepal en Bhutan moet deur China 'n ander maatstaf hanteer. Dit werk nie goed vir 'n voornemende Supermag om neer te slaan op die afknouery van kleiner goedaardige nasies en die onderduimse uitvoering van territoriale aggressie nie.
Staatsgreep in Myanmar. Debatte rondom Chinese medepligtigheid aan die staatsgreep in Myanmar was in die openbare domein, maar implisiete betrokkenheid moet bevestig word. Militêre Junta het heel waarskynlik stilswyende goedkeuring van China verkry voordat hy ontluikende demokrasie in Mianmar troef. China het groot ekonomiese en strategiese belange in Mianmar. Chinese BRI in Myanmar, ekonomiese beleggings van 40 miljard dollar, lewering van natuurlike gas aan Kunmingand implisiete steun aan die etniese gewapende groepe het China die grootste belanghebbende in Myanmar gemaak. Die Chinese oënskynlike steun aan Militêre Junta en die herhaaldelike veto van die sanksies teen Tatmadaw by die VN-VSA het egter die demokratiese magte in Mianmar en liberale demokrasieë regoor die wêreld getrek. Gewelddadige betogings, brandstigting teen Chinese bates en wydverspreide veroordeling van Chinese inmenging in Mianmar het die momentum onder burgers van Mianmar laat opkom.
Verswakende betrekkinge met Indië. Chinese aggressiewe gedrag in EasternLadakh, wat gelei het tot langdurige afwesigheid en Galwan-botsing hoef nie versterk te word nie. Die regering van Indië het 'n sterk uitsondering geneem en Chinese uitbreidingsontwerpe onomwonde aan die kaak gestel. Indië het nou haar gunstige buitelandse beleid en sy swaardarm afgegooi, en die Indiese weermag het 'n gepaste antwoord op Chinese onversetlikheid gegee. Die Indiese leër se strategiese maneuver in Suid-Pagong het Chinese dus gedwing om terug te keer en na die onderhandelingstafel te kom. GoI, dit het nou duidelik gemaak dat dit nie soos gewoonlik met China sake kan doen voordat sy grense rustig is nie. Die herstel van bilaterale betrekkinge is afhanklik van die vreedsame oplossing van grensgeskille. Indië moet hierdie teëspoed omskep in geleenthede deur eendersdenkende lande, veral in Suid- en Suidoos-Asië, in lyn te bring om 'n gedugte alliansie teen China te vorm.
Lesse geleer in die konteks van Suid- en Suidoos-Asië
Die Chinese opkoms op die Asiatiese vasteland is nog lank nie goedaardig soos deur sy leierskap beweer nie. China het 'n transendentale skuif begin van Mao se uitgesproke beleid om 'u vermoëns weg te steek en u tyd te verberg' na aggressiewer Xi Jinping se beleid van 'Chinese droom' wat 'groot verjonging van die Chinese nasie' meebring. Die groot verjonging beteken die onderwerping van die wêreld deur ekonomiese, militêre, dwingende diplomasie, ensovoorts. Sommige van die belangrikste lesse word toegelig onder: -
Chinese opkoms is nie goedaardig nie; China sal omvattende nasionale mag gebruik om sy doelwitte te bereik om die wêreldorde uit te daag en daarna af te sit.
Chinese tjekboekdiplomasie is kwaadwillig. Dit poog om swakker nasies te onderwerp deur hulle in 'n bose skuldstrik te trek. Lande het soewereiniteit verloor weens hierdie vorm van ekonomiese afpersing.
Chinese sagte kragprojeksie, deur middel van entstofdiplomasie, moet China-studiesentrums alternatiewe narratiewe versprei om groeiende koor onder Westerse lande teë te werk om die oorsprong van die Corona-virus te ondersoek en China-sentriese ideologie te versprei.
BRI-projekte het ten doel om Chinese surpluskapasiteit in naburige state in die eerste plek te laai, en tweedens om liggelowige lande in 'n wurggreep van finansiële interafhanklikheid vas te trek.
Chinese kwaadaardige ambisies, veral in Suid- en Suidoos-Asië, kan slegs uitgedaag word deur hegte groeperings / alliansies te bou.
Ongekontroleerde Chinese monopolie in die voorsieningskettingbestuur, seldsame aardmetale en halfgeleiers moet op prioriteit aangespreek word.
Die aanpak van Chinese bek
Operasionalisering van die Indo-Stille Oseaan-strategie. Soos gesê: 'Boelie verstaan ​​net magstaal', net so kan Chinees slegs afgeskrik word deur sterk reaksie op alle terreine, hetsy militêre, ekonomiese, menslike hulpbronne, gerugsteun deur 'n sterk weermag of die smee van alliansies. Operasionalisering van die Indo-Stille Oseaan-strategie is 'n belangrike faset daarvoor. 'N Belangrike manifestasie van die Indo-Stille Oseaan-strategie is besig om QUAD te verhoog. Die Indo-Stille Oseaan-strategie moet fokus op sleuteldividende, naamlik maritieme sekuriteit, om onaanvaarbare koste vir Chinese maritieme handel in die IOR op te lê, deur die ingewyde van China te benut in die ontwikkeling van veerkragtige bestuur van die voorsieningsketting, nis- en kritieke tegnologie en om 'n oop, gratis en inklusiewe Indo- Stille Oseaan.
Ekonomiese integrasie. Suid- en Suidoos-Asië het 'n onbenutte potensiaal in terme van menslike en natuurlike hulpbronne wat aangewend kan word, in die geval dat wedersydse voordelige ekonomiese onderlinge afhanklikheid tussen lidlande ontwikkel word.
UNSC. UNSC-hervorming is belangrik in die veranderde wêreldorde. Strukturele veranderinge van die toenemende aantal permanente lede of die diversifisering daarvan is noodsaaklik vir regverdige verteenwoordiging. Kandidate van Indië, Japan en sommige van die belangrike Afrika- en Suid-Amerikaanse lande moet ernstig oorweeg word vir die VNSK.
BRI teëwerk. Amerikaanse voorstel om 'n beter wêreld terug te bou 'wat president Joe Biden tydens die G7-vergadering voorgestel het, kan die weg wees om BRI effektief teë te werk.
Met die onvermydelike toename in Chinese mag, gaan uitdagings in Suid- en Suid-Asië veelvoudiger word. Die manifestasies daarvan word gesien in Oos-Chinese See, Suid-Chinese See, IOR en langs die Noordelike Grense met Indië, Nepal en Bhoetan. Chinese aggressie in Suid- / Suidoos-Asië kan slegs teëgestaan ​​word deur robuuste alliansies. Die Indo-Stille Oseaan-strategie moet die nodige stukrag kry om 'n afskrikmiddel te maak teen Chinese strydlustige gedrag. Soos gesinde lande sal hulle moet saamwerk in hul gesamentlike poging om die Chinese weefsel teë te werk, anders hou dit onverbiddelik voort met sy ekspansionistiese ontwerpe.