Tentoon (x 6) : Outsiderkunst en inclusie
« Tentoonstelling "ART BRUT, sbírka abcd" - Outsiderkunst in Praag | Homepage | Kwaliteit van Bestaan – een weblog van en voor medewerkers van Pameijer » Number of View :167370
Number of View :37058
رمزيات دلوعات للماسنجر 2014 ، اجمل رمزيات مسن 2015 Number of View :37058 Terwyl die Franse platteland verbyvlieg in die treinvensteer wonder ek waarom Parys so magiese aantrekkingskrag vir my bied. Waarom is dit dat ek met die kans om oorsee te gaan nie dink aan ander eksotiese bestemmings nie? Waarom begin alles vir my by Parys? Eintlik weet ek waarom.
Dit gaan vir my ondermeer oor die Franse psige of "countenance". Jy kom dit tee as jy Dumas se "The Three Musketeers" lees. Wat is dit? Hier is 'n paar klassieke aanhalings uit die boek:
Wel vir my is die Franse psige duidelik in die vrouens wat glo dat hulle almal supermodelle is en met hulle pouty monde en serpies verbystap, of die man in die tou in die baguette winkel wat jou amper stug "bonjour" groet, die paartjies wat langs die Seine rivier piekniek hou en mekaar nie kan uitlos nie, die mense wat met mekaar sit en lang gesprekke hou in die metro om maar net 'n paar te te noem. Nêrens is dit so duidelik soos in Parys nie. Ons sit onder die Eiffel en hou piekniek, om ons sit paartjies en die taal wat ek hoor is amerikaans, chinees maar altyd ook frans. Mens sou dink hulle is moeg vir die eindelose, stammerende toeriste wat hulle stad oorvat. Hulle laat dit eenvoudig nie toe nie, hulle hou ook piekniek in die parke, stap langs die seine en gaan eet iets in die Montmartre.
Hulle leef nie noodwendig weelderig nie, hulle huisies is klein maar hulle kombuis is die straat kafee of brasserie. Hulle leef wel met styl, nie aangeplakte soort styl nie, dis anderse styl dié. Dit kom van 'n diep ingebore "sense" van hoe dinge behoort te wees en veral hoe dit moet lyk. Selfs nou sien ek buite die trein, terwyl ons Frankryk verlaat, hoe die plattelandse lanskap geskep is met woude wat elke hier en daar die landskap help vorm in plaas van by ons waar die Overberg of Vrystaat amper geen meer woude het om die eentonige landerye bietjie te breek nie.
Ons leef eintlik met te veel en hulle met net genoeg. Ek stap in die latynse kwartier, in die omgewing van die universiteit en kyk op om die bekende woorde: liberté, egalité, fraternité. En ek dink by myself, die Franse nasie is sterk en ek vir een saal aanhou terugkom. Vive la France!
Dit is net in Suid Afrika waar die Chinese kok van 'n welbekende restaurant (wat ook nogals na hom vernoem is) sy eie restaurant 2 kilometer verder in die straat oopmaak, met presies dieselfde spyskaart. En dan gaan altwee restaurante doodluiters aan met hulle lewens! In elk geval die een waarna ek verwys is in Kaapstad net langs die Gardens inkopie sentrum. Dit was nog altyd een van my gunstelinge, juis omdat die spyskaart so wye reeks kos kulture reflekteer. Chinees, Japanees, Mongolian en Viëtnamees om maar net 'n paar te noem. Dan nog die verskillende hitte grade aangedui met chillies.
Ek eet nie baie uit nie want ek is 'n onbeskaamde bon vivant sowel as vreeslik suinig om iemand anders te betaal om vir my soms gemiddelde kos te berei. Verder dink ek ook dat soveel mense se saai lewens wentel om baie geld te spandeer in restaurante en dat dit miskien 'n teken is van hoe ons moderne mense ons lewens inrig. Ons het nie tyd vir "sukkel" nie en ons lewe vir wow ervarings want slegs daarin voel ons dat ons kry wat ons toekom. Ek is natuurlik ook maar deel daarvan en worstel daarmee. Hoe kry ek my kinders om te verkies om onder in ons lapa kaalvoet te sit met 'n worsie op die vuur en heeltemal gelukkig te wees omdat hulle (en ek) teenwoordig is in die oomblik?
Dis egter 'n simpel eienskap van my dat ek altyd in 'n restaurant sit en wonder of dit die geld werd is...miskien juis daarom dat ek nou in my lewe op 'n plek is waarin ek eerder neig na eenvoud. Ek hou van 'n eenvoudige pizza uit 'n hout verwarmde oond of in dié geval sorgsame oosterse kos wat geurig voorberei is.
Dis nooit verkeerd om gesellig uit te gaan nie, mits jy dit nie elke week moet doen omdat jy jouself vreeslik jammer kry as jy by die huis sit nie. Ek wonder of mens nie ook aan die ervaring verslaaf kan raak nie?
Om jou verder te spaar van myhele lange relaas, doen jouself 'n guns en besoek Chef Pon's Asian Kitchen in Kaapstad, Gino's pizzeria op Stellenbosch, Fat Cactus Mexikaanse restaurant in Mobray, Ant Café in Mellville JHB of Café Mexicho ook in Mellville. Ek reken dat jy by die (en ander) plekke heerlik, goedkoop en in eenvoud kan eet. Dis as jy nou natuurlik werklik moet uiteet!