Magda laat haar nie onderkry | News24
Magda laat haar nie onderkry
OM suksesvol deur die lewe te gaan sonder enige fisieke gebreke is reeds 'n uitdaging vir die meeste mense. Vir Magda Combrink (31), inwoner van Kimberley, bied die lewe nog 'n groter uitdaging.
Sy laat haar egter nie deur haar gebreke onderkry nie. "Soms raak ek moedeloos, maar dan besef ek daar is ander mense wat nie arms of bene het nie – ek het soveel om voor dankbaar te wees," gesels sy.
As fetus het sy 'n beroerte in haar ma se baarmoeder gehad. Dit het 'n deel van haar regterbrein aangetas, wat weer die minimum gebruik van haar linkerhand en in 'n mate haar linkervoet tot gevolg het.
Sy het egter baie in haar jong lewe ondanks haar unieke omstandighede vermag.
Ten tyde van haar skoolloopbaan aan die Elizabeth Conradie-skool en die N.J. Heyns-skool het sy verskeie eerbewyse ontvang.
Sy vertel trots van haar trofeë vir Volkspele, Afrikaans en drie jaar se voortreflike gedrag, asook verskeie sertifikate wat sy ontvang het.
Sy het ook op die nasionale kampioenskap vir fisiek gestremdes aan swem, tafeltennis en die 100 m en 200 m-naellope deelgeneem waar sy met twee bronsmedaljes weggestap het.
Benewens die uitdagings wat haar hand en voet haar bied, stoei Magda met verskeie mediese probleme soos epilepsie en trombose. Sy is egter 'n sprekende voorbeeld van iemand met 'n vriendelike en dankbare hart. Dit is vir haar heerlik om kaartjies by haar ingerigte lessenaar te maak en dit te verkoop.
"Ek skryf graag en oorweeg dit om eendag my lewensverhaal neer te pen."
Sy word selfs ingespan om af en toe by haar ma se werk met afrolwerk te help.
"Ek neem een dag op 'n slag," vertel die skraal vroutjie.
"Ek probeer elke dag my bes doen en vertrou God vir die res. Dalk kan ek 'n inspirasie vir iemand wees en hulle moed gee deur my menswees."
Sy skaterlag as sy vertel hoe sy na 'n winkelsentrum en 'n vriendin met haar "skoeter", soos sy dit noem, gery het.
Sy het in die moeilikheid by haar pa beland omdat hy bekommerd is oor haar op die besige paaie.
"Nou mag ek net hier naby die huis rondry. Die motorbestuurders is egter baie bedagsaam en gee my altyd kans om eerste by die stopstrate te ry."
Sonder ma Andrea en pa Mike en die hegte familiebande met haar ouer broer en suster, sou die lewe heelwat anders vir haar daar uitgesien het.
"Ek is so dankbaar vir alles wat hulle vir my doen. As ek die dag moedeloos voel, is dit juis hulle wat my moed inpraat."