Say cheese! | Boendoe se blog argief
Tags: bokke, mal
Terug by die bokke…
Ek dink nou al vir 'n rukkie om die baie bokke van Bom Jesus te gebruik om kaas te maak. Op die internet kon ek baie inligting daaroor kry, ek kan selfs 'n 'kaasmaak'-pakket koop met alles wat nodig is klaar daarin. Ek het net gewonder of die goed wat daar bo rondloop, regtig melk het? Goed genoeg vir kaas? In elk geval, Die Aussie Boerbok Boer dink dis moontlik. Wie's ek nou om te stry?
My volgende concern was hoe om die melk actually in die hande te kry. Ek dink nie ek gaan die locals vertrou om genoegsaam higiënies te melk nie. So, al uitweg is dat ekself moet gaan melk. Nou wonder ek, is die kuns om te melk (en dit IS 'n kuns!) iets soos fietsry? Iets wat mens nie vergeet nie?
Ek was 'n klein dogtertjie toe my pa my leer melk het. Daar in die Vrystaatse koue. Dis seker weer 'n bron vir grappies, maar ek kan eerlik nie onthou dat ek in my kleintyd skoene gedra het nie. Ek sal my ma gaan vra, dalk onthou ek net nie meer nie. In elk geval, ek onthou die ryp op die wit gras en hoe dit gevoel het of jou voete gaan afval van koue. Sulke oggende was 'n hoop vars koeimis 'n weelde. Ek onthou hoe ek en my twee boeties genael het vir so stomende warm lekkerte. Ons het daarin gaan staan, met ons tone in die mis gewriemel en net gestaan en "oeeee" en "aaaa" van pure lekkerte.
Die melkery was 'n hele ritueel. My pa was baie kwaai en ons moes nie rondneuk nie. Sy manier, of ons het 'n oorveeg gekry. Ons het twee koeie gehad: Antjie, 'n saggeaarde klein Jersey koeitjie, en Aandblom, 'n groot, goue koei met wit kolle. Eers het ons hulle voerbakke toe gejaag – maar eintlik het hulle self daarheen geloop. Lieflike, mak goed. Ons het ons sit gekry op 'n lae stoeltjie en die uiers gewas met lekker warm Dettol-water. Daarna vingersvol Dubbin aan die spene gesmeer. Die spene 'n trek-trek gegee sodat die koeie kon 'sak'. Ek kan eintlik nie die melk-aksie beskryf nie, maar ek kan nog 'voel' hoe mens dit doen. Dis nie regtig trek nie, meer 'n afwaartse drukbeweging. Aan die begin kon die vingertjies nie lank hou nie, maar dit was nie lank voor ek ook kon melk dat dit swoerrr-swoerrr in die emmertjie nie. Ek was baie trots op myself toe ek die eerste keer 'n koei kon leegmelk. Grootgat met die emmer huistoe geloop om vir my ma te gee. Die volgende mikpunt was om ook, soos my pa, te melk dat daar 'n skuimpie bo-op was.
Nie ver van ons kompleks, het 'n local 'n kraal of sort gebou met takke en goed waar sy trop bokke saans slaap. Ek dink ek gaan bietjie met hom gesels. Hoor of ek nie 'n bok of twee of drie kan melk vir my kaas nie. Natuurlik gaan dit weer iets kos – niks daar is mos verniet nie. Maar hel, ek kan al sien hoe ek met my emmertjies afloop om bokke te gaan melk. Dis nie meer nodig om te soek vir warm mis nie – ek dra nou skoene. Maar ek wonder of my duime nog sterk genoeg is vir bokke melk?