Daar is 'n kongres by Cornell te Ithaca en die literêr-teoretiese dosent sal die roman kan voorskryf om al die strominge binne die filosofie en teorie te verduidelik.
'n Mens moet bepaald die skrywer bewonder vir sy enorme kennis en juistement het wyle Barbara Johnson 'n studie geskryf oor groot teoretici se lewens: Jakobson was 'n rokjagter; Barthes het saams in vroueklere die strate van Parys bewandel. Foucault was lief vir stoombaddens en drugs, glo.
Die roman resoneer met die moderne wêreld se beheptheid met samesweringskomplotte. En dit vra belangrike vrae oor wat as alles maar net 'n floating signifier is.
Hoekom word daar 'n hand afgekap? Is dit dalk 'n verwysing na Barthes se beheptheid met die skrywershand? Of is die motto van Jacques Derrida dalk die wenk? Dat ons almal interpreteer vanuit ons eie ruses – dalk met die idee om te kroek? En hoe gemaak as jy 'n karakter in 'n roman is en die wrede verteller knou jou af?
Dit is 'n paper chase van formaat. Teen die einde raak dit 'n bietjie iets van af-show-ery. Apokaliptiese einde (selfs distopies) wanneer dit afspeel in Napoli.