Stemverblyf: neiging om 'n mens se mondelinge uitdrukking meer en meer te laat ooreenstem met die vokale kenmerke van die gespreksgenoot (Marini et al., BVL 4-12, 2015: 37).
Affrication: [taal] Stelselproses: die vervanging van 'n frikatiewe klank deur 'n afgeronde een. Voorbeeld: "cagia" vir "huis" (vgl. ons artikel oor fonetiek en fonologie)
Anteriorization: [taal] Stelselproses: vervang 'n agterklank deur 'n voorste. Voorbeeld: "tasa" vir "huis" (vgl. ons artikel oor fonetiek en fonologie).
aposiopesis: [taalkunde] Skielike onderbreking van die sin wat nie verder voortgaan nie. As 'n spraakvorm wil hy die leser of luisteraar die res van die sin laat raai. In die geval van afasie is dit egter dikwels 'n onwillekeurige effek dat u nie kan voortgaan nie as gevolg van probleme met die struktuur van die sin of probleme met die herwinning van 'n term.
Optiese ataksie: [neuropsigologie] tekort aan visuele koördinasie wat behels dat foute met die ledemaat in die rigting van 'n gesien voorwerp bereik word. Dit word gewoonlik veroorsaak deur breinbesering aan die dorsale gesigspad. Dit hang nie af van die gebrek aan erkenning van die voorwerp om te bereik en te gryp nie, maar die interaksie daarmee op motoriese vlak is moeilik (sien ook Ladàvas en Berti, Manual of Neuropsychology, 2014).
Gelyktydige tweetaligheid: [taal] wanneer die kind vanaf die eerste lewensdae aan twee tale blootgestel is (sien Marini Taalafwykings2014: 68)
Vervoer sin (of ondersteuning frase): 'n algemene frase wat gebruik kan word om spesifieke woorde te ontlok (bv. "Gee my asseblief ...").
woord rivier: [taalkunde] Ek gebruik 'n "ommekeer" om te verwys na 'n woord wat nie herstel kan word nie (baie gereeld in afasie). Voorbeeld: "die een om brood te sny" om te sê "mes".
Spelvaardigheid: [die aanleer] van die vermoë om die reëls en konvensies wat in ons huidige taal voorkom, te respekteer wat die transformasie van die taal wat na geluister of gedink word, bemiddel tot taal uitgedruk met grafeme (Tressoldi en Cornoldi, 2000, Battery vir die evaluering van skryf- en spelvaardigheid in die Skool vir Verpligting)
Aanvullende en alternatiewe kommunikasie (CAA): enige kommunikasie wat die verbale taal vervang of verhoog; is 'n kliniese praktyk wat poog om te vergoed vir die tydelike of permanente gestremdheid van individue met ingewikkelde kommunikasiebehoeftes (ASHA, 2005, aangehaal in Konstantyn, Bou boeke en verhale met die CAA, 2011: 54)
Conduites d'approche: [afasie] probeer om die woord deur valse begin of fonologiese parafasie te benader. Voorbeeld: "la pa ... pasca, la pasma, la pastia ..." om "pasta" te sê (sien byvoorbeeld Marini, Neurolinguistics Manual, 2018: 143 e Mazzucchi, Neuropsigologiese rehabilitasie, 2012)
vertroulik gesprek: [neuropsigologie] in die konteks van geheueversteurings is 'n 'positiewe' simptoom wat gekonfigureer word as die onwillekeurige verklaring of optrede wat strydig is met die onderwerp se agtergrond of huidige, huidige of toekomstige situasie (Uit die baard, G. (1993b). Verskillende patrone van verwarring. Cortex, 29, 567-581) - dankie aan Ilaria Zannoni
muffling: [taal] Stelselproses: vervanging van 'n klankgeluid met 'n dowe. Voorbeeld: "panana" vir "piesang" (vgl. ons artikel oor fonetiek en fonologie)
disgrafie: [leer] skryf moeilik, sonder dat dit toegeskryf kan word aan 'n neurologiese afwyking of 'n intellektuele beperking (Ajuriaguerra et al., L'écriture de l'enfant. 1 °. L'evolution del'écriture et ses difficultés, 1979 cit in Di Brina et al., BHK, 2010)
Verwagtingseffek: [navorsingsmetodologie] verandering van die resultate van 'n navorsing as gevolg van die verwagting van die resultate wat deur die navorser of deur die proefpersone self gekweek word. Dit is die eerste keer beskryf deur die sielkundige Robert Rosenthal vir wie dit in sommige gevalle genoem word Rosenthal-effek (of selfs Pygmalion-effek o selfvervullende profesie). Dit is 'n baie belangrike aspek om in navorsing te oorweeg waar die menslike effek 'n bepalende faktor is, en daarom word daar dikwels na hierdie effek verwys as 'n kritieke element in studies oor die effekte van behandelings wat nie 'n aktiewe kontrolegroep gebruik nie (d.w.s. in 'n behandeling of alternatief vir die eksperimentele) of wat geen kontrolegroep gebruik nie.
Placebo-effek: [sielkunde, medisyne] verbetering deur 'n terapie sonder spesifieke effekte en eerder gekoppel aan die vertroue wat in die terapie self gestel word. Hierdie effek, soortgelyk aan dieVerwagtingseffek, is dikwels 'n struikelblok in navorsing oor die gevolge van behandelings en word onder beheer gehou deur die gebruik van groepe proefpersone, hul eie kontrolegroepe, waaraan geen behandeling toegedien word of 'n valse behandeling toegedien word nie
stelling: [taal] afhangend van die kriterium wat gebruik word, kan dit gedefinieer word as "klankemissie tussen twee waarneembare pouses (vol of leeg) wat minstens twee sekondes duur" (akoestiese kriterium), "homogene konseptuele blok, of 'n eenvoudige of komplekse voorstelling" ( semantiese kriterium), "hoofsin gevolg deur 'n reeks goed gevormde sekondêre vanuit 'n grammatikale oogpunt" (grammatikale kriterium). (Marini et al., BVL 4-12, 2015: 69)
Tipe I-fout: [psigometrie] om 'n nulhipotese te verwerp as dit waar is.
Voorbeeld: 'n navorser bespiegel dat die nuwe spraakbehandeling fonologiese aspekte beter verbeter as roetinebehandeling; nadat hy die hipotese aan eksperimentele verifikasie onderwerp het, verwerp dit H0 (dit wil sê dat die twee behandelings gelyk is) en aanvaar H1 (dit wil sê dat die nuwe behandeling beter is), maar in werklikheid lewer die twee behandelings dieselfde resultate en die verskille wat gevind word hou verband met metodologiese foute of die effek van toeval (sien ook Weltkovitz, Cohen en Ewen, Statistiek vir gedragswetenskappe, 2009).
Tipe II-fout: [psigometrie] aanvaar die nulhipotese as dit vals is.
Voorbeeld: 'n navorser bespiegel dat die nuwe spraakbehandeling fonologiese aspekte beter verbeter as die gewone behandeling; nadat hy die hipotese eksperimenteel getoets het, aanvaar hy H0 (dws dat die twee behandelings gelykstaande is) en verwerp hy H1 (dws dat die nuwe behandeling beter is), maar in werklikheid gee die twee behandelings verskillende resultate. Die gebrek aan resultate in hierdie geval, daarenteen, sal afhang van metodologiese foute, min afwykende tellings as gevolg van toeval of as gevolg van die swak krag van die statistiese toets (sien ook Weltkovitz, Cohen en Ewen, Statistiek vir gedragswetenskappe, 2009).
Vullers (of vullers): [afasie] volle pouses gevorm deur klanke, foneme, lettergrepe of fragmente van woorde. Hulle word meestal in vals begin gevind. "Of vandag is 'n pragtige dag" (vgl. Byvoorbeeld Marini, Neurolinguistics Manual, 2018: 143)
fonologie: [taalkunde] Dissipline wat die fonologiese bekwaamheid bestudeer wat 'n spreker oor sy / haar moedertaal het, dit is die stelsel wat ontwikkel in die eerste lewensjare van 'n mens en waarin 'n verskil vasgestel word tussen klanke wat betekenisse onderskei en klanke wat onderskei hulle nie (Nespor, fonologie, 1993: 17)
Kleur frase: [taal] Metode wat 'n ander kleur aan elke element van die sin verbind (artikel, onderwerp, werkwoord ...). Dit kan gebruik word vir geskrewe sinne en vir diegene wat met piktogramme gemaak is (sien byvoorbeeld AA VV, De Filippis spraakterapieprotokol, 2006).
Frication: [taal] Stelselproses: vervang 'n okklusiewe of afgeronde klank deur 'n frikatief. Voorbeeld: "fasso" vir "feit" (vgl. ons artikel oor fonetiek en fonologie)
sweef: [taal] Stelselproses: vervanging van 'n konsonant met 'n halfkonsonant. Voorbeeld: "foia" vir "blaar" (vgl. ons artikel oor fonetiek en fonologie)
Batoniese gebaar: 'n tipe gebaar waarin die hande van bo na onder beweeg om die lettergrepe van 'n woord of die woorde van 'n sin te merk (sien die rol van gebare. Grondbeginsels van spraakterapie in die ontwikkelingsouderdom, p. 234)
Ernstige verwonde breinbesering: [neurologie]: "Ernstige verworwe breinbesering" (GCA) beteken breinskade as gevolg van kranio-enkefaliese trauma of ander oorsake (serebrale anoksie, bloeding, ens.), soos om 'n koma-toestand te veroorsaak (GCS = / < 8 vir meer as 24 uur), en sensoriese motoriese, kognitiewe of gedragsgebreke wat ernstige gestremdheid insluit (vgl. Konsensuskonferensie: Goeie kliniese praktyk in rehabilitasie in die hospitaal van mense met 'n erge brein).
Kognitiewe-motoriese interferensie: [neuropsigologie, veelvuldige sklerose] verskynsel wat waargeneem word tydens die gelyktydige uitvoering van 'n motoriese taak (byvoorbeeld loop) en 'n kognitiewe taak (byvoorbeeld om al die woorde wat met 'n sekere letter begin) te sê; in hierdie omstandighede is dit moontlik om 'n vermindering in motoriese prestasie, kognisie of albei te sien. Kognitiewe-motoriese inmenging word veral bestudeer in die konteks van veelvuldige sklerose, aangesien dit meer gereeld en meer opvallend voorkom as in die gesonde bevolking (sien Ruggieri et al., 2018, Lesie-simptoomkaart van kognitiewe-posturale interferensie in veelvuldige sklerose).
Kruis-modale integrasie: [neuropsigologie] verskynsel wat bestaan ​​uit die saamvoeg van inligting wat uit verskillende sensoriese kanale kom in 'n enkele persepsie. Meer presies, dit is 'n persepsie wat die wisselwerking tussen twee of meer verskillende sensoriese modaliteite behels (https://en.wikipedia.org/wiki/Crossmodal).
Vertrouensinterval: [psigometrie] is 'n reeks waardes tussen twee grense (onderste en boonste) waarbinne 'n sekere parameter met 'n sekere waarskynlikheid (vlak van vertroue) gevind word.
Voorbeeld: as na die toediening van die WAIS-IV 'n IK van 102 na vore kom met 'n 95% vertrouensinterval tussen 97 en 107, beteken dit dat die "ware" IK van die ondersoekende persoon na 95% 'n waarde tussen 97 en 107 (sien ook Weltkovitz, Cohen en Ewen, Statistiek vir gedragswetenskappe, 2009).
Alternatiewe hipotese: [psigometrie] word ook met H1 aangedui. op die gebied van navorsing is dit die hipotese wat deur die navorser geformuleer is en wat ons beoog om te toets.
As die navorser byvoorbeeld oortuig is dat 'n alternatiewe behandeling verskillende resultate lewer as 'n roetinebehandeling, sal H1 die bestaan ​​van hierdie verskil tussen die twee verskillende benaderings voorstel.
Dit word ook gedefinieer as waarvolgens die nulhipotese onwaar is, en ook die waardes vir 'n gegewe waarde van rente spesifiseer (sien ook Weltkovitz, Cohen en Ewen, Statistiek vir gedragswetenskappe, 2009).
Nul hipotese: [psigometrie] word ook met H0 aangedui, in die navorsingsveld verwys dit na die hipotese wat glo waar is in die afwesigheid van teenstrydige bewyse wat dit kan weerlê.
As dit byvoorbeeld bedoel is om aan te toon dat een behandeling effektiewer is as 'n ander, sal H0 die hipotese voorstel dat daar geen verskil tussen die twee behandelings is nie.
Gemiddelde lengte van die staat (LME): [taal] Die konsep van gemiddelde lengte van die sin, wat deur Brown in 1973 bekendgestel is, dui op die gemiddelde woorde of morfeme wat deur die spreker geproduseer word, in 'n voorbeeld - gewoonlik - van 100 sinne (sien sin). Dit is een van die indekse van taalvaardigheid in produksie (sien, Brown, 'N Eerste taal, 1973).
Karteringsteorie: [afasie] Hipotese waarvolgens agrammatiese pasiënte, hoewel hulle goeie sintaktiese vaardighede handhaaf, probleme ondervind om die tematiese rolle van die bestanddele van die sin toe te ken aan die argumentatiewe struktuur van die werkwoord (vgl. Boscarato en Modena in Flosi, Charlemagne en Rossetto, Ltot rehabilitasie van die persoon met afasie, 2013: 57)
Melodiese intonasieterapie (MIT): [afasie] benadering tot die rehabilitasie van afasie wat die melodiese aspekte van spraak (melodie en ritme) deur sang uitbuit (sien Norton et al., Melodiese intonasieterapie: gedeelde insigte oor hoe dit gedoen word en waarom dit kan help, 2009)
Perspektiewe geheue: [neuropsigologie] vermoë om te onthou om 'n handeling uit te voer nadat u dit geprogrammeer het (sien byvoorbeeld Rouleau et al. Voornemende inkorting van geheue by veelvuldige sklerose: 'n oorsig, 2017). Kyk ook na ons in-diepte artikel oor Perspektiewe geheue by veelvuldige sklerose
holophrasis: [taalkunde] gebruik van 'n enkele woord vir 'n verklaring of versoek wat 'n hele sin benodig. Dit is tipies van die heel eerste taalontwikkeling by die kind. Voorbeeld: "cua" vir "Ek wil water hê".
paraphasia: [afasie] woord verkeerd geproduseer ten opsigte van 'n teiken. Parafasie kan fonologies wees (bv. "Libbio" vir "boek") of semanties ("notaboek" vir "boek"). (sien byvoorbeeld Marini, Neurolinguistics Manual, 2018: 143)
Oop en geslote klaswoorde: [taalkunde] die woorde van die oop klas (of woorde inhoud) is selfstandige naamwoorde, kwalifiserende byvoeglike naamwoorde, leksikale werkwoorde en bywoorde wat eindig op -mente; geslote klaswoorde (of funksiewoorde o functors) is voornaamwoorde, nie-kwalifiserende byvoeglike naamwoorde, artikels, voegwoorde, hulpwerkwoorde en modale werkwoorde. Terwyl die woorde inhoud semantiese konsepte dra, spreek die funktore verhoudings tussen woorde uit.
Fonologiese komponente-analise: [afasie] benadering voorgestel deur Leonard, Rochon en Laird (2008) wat bestaan ​​uit die voorstelling van 'n beeld in die middel van 'n vel met 'n versoek om die teikenwoord te herstel. Ongeag sukses, word die pasiënt gevra om 'n rymwoord, die eerste foneem, 'n ander woord wat met dieselfde foneem en die aantal lettergrepe begin, op te haal. (sien Boscarato en Modena in Flosi, Charlemagne en Rossetto, Ltot rehabilitasie van die persoon met afasie, 2013: 47)
Statistiese toetskrag: [psigometrie] beteken die waarskynlikheid om die nulhipotese te verwerp deur middel van 'n statistiese toets, as dit eintlik vals is.
Voorbeeld: as 'n gegewe toets met 'n gegewe steekproefgrootte 'n statistiese krag van 80% het, beteken dit dat die kans 80% is om data te verkry wat ons die nulhipotese verwerp, mits dit is eintlik vals (sien ook Weltkovitz, Cohen en Ewen, Statistiek vir gedragswetenskappe, 2009).
Bevordering van Afasics se kommunikatiewe effektiwiteit (PACE) : [afasie] pragmatiese benadering tot die behandeling vanafasie waarin die spraakterapeut alle moontlike strategieë identifiseer om die kommunikatiewe toereikendheid van die pasiënt te bevestig en te versterk (sien vir 'n oorsig Trombetti in Flosi, Charlemagne en Rossetto, Ltot rehabilitasie van die persoon met afasie, 2013: 105 e Karel die Grote, Pragmatiese benaderings tot terapie vanafasie. Van empiriese modelle tot die PACE-tegniek, 2002)
Realiteitsoriënteringsterapie (ROT): [neuropsigologie] Terapie waarvan die hoofdoel is om die oriëntasie in tyd, ruimte en ten opsigte van jouself te verbeter. Daar is 'n formele ROT (goed gedefinieerde reeks vergaderings) en 'n informele ROT, wat deur die dag deur nie-gespesialiseerde personeel geïmplementeer word. (Gollin, Ferrari, Peruzzi, 'n gimnasium vir die gees, 2007: 13)
Verminderde sintaksieterapie (REST): [afasie] Behandeling vir afasiese agrammatiese pasiënte wat, in plaas van te konsentreer op die produksie van sintakties korrekte sinne, die gebruik van vereenvoudigde strukture vergemaklik, soos dié wat normaalweg deur gewone onderdane gebruik word (voorgestel deur Springer et al., 2000; vd. bas, Ken en heropvoedafasie, 2009: 35)
Herformulering [spraakterapie]: tegniek wat bestaan ​​uit die herhaling van wat die gespreksgenoot so pas geproduseer het, die betekenis onveranderd laat, maar die korrekte model verskaf deur 'n ontbrekende woord by te voeg of 'n term te vervang deur 'n korrekte of meer gepaste een (vir meer inligting, sien "Die tegnieke in die intervensie" in Grondbeginsels van spraakterapie in die ontwikkelingsouderdom, p. 235)
Ongesorteerde fonetiese segmente (SFI): [taal] (of sillabiese of protomorfe vulstowwe) neem 'n vaste posisie in die uitspraak in en speel waarskynlik die rol van 'posisie-merkers' van funksionele komponente (Bottari et al., Strukturele afleidings in die verkryging van die Italiaanse gratis morfologie, 1993, aangehaal in: Ripamonti et al., Lepi: ekspressiewe taal van die vroeë kinderjare, 2017)
Semantiese kenmerkanalise: [afasie] benadering wat voorspel dat die herstel van konseptuele inligting plaasvind deur toegang tot semantiese netwerke volgens die hipotese dat die aktivering van die semantiese eienskappe van 'n teiken die teiken self bo sy drempelvlak moet aktiveer, die herstel van die woord te vergemaklik, met 'n veralgemeende effek op ander teikens wat dieselfde semantiese eienskappe het (sien Boscarato en Modena in Flosi, Charlemagne en Rossetto, Ltot rehabilitasie van die persoon met afasie, 2013: 44).
Gevoeligheid van die toets: [statistiek]: die vermoë van die toets om proefpersone met 'n sekere eienskap (ware positiewe) te identifiseer, byvoorbeeld die teenwoordigheid van disleksie. Met ander woorde, dit is die deel van die proefpersone wat deur middel van 'n toets positief is vir 'n kenmerk in vergelyking met die totaal van proefpersone wat dit werklik besit; As ons die voorbeeld van disleksie neem, is sensitiwiteit die persentasie proefpersone wat disleksies is in 'n spesifieke toets, vergeleke met die totaal van diegene wat eintlik disleksies is.
Aandagverskuiwing: [neuropsigologie] Verplasing van die aandagfokus van een voorwerp, of van een gebeurtenis na 'n ander, beide vervat in die omgewing rondom die onderwerp (Marzocchi, Molin, Poli, Attention and Metacognition, 2002: 12).
Serebellêre kognitiewe-affektiewe sindroom: [neuropsigologie] konstellasie van kognitiewe en affektiewe tekorte as gevolg van letsel van die serebellum. Tekorte kan baie wees en het betrekking op verskeie domeine soos werkgeheue, taal, uitvoerende funksies, implisiete en prosedurele leer, visueel-ruimtelike verwerking, aandagbeheer, affektiewe en gedragsregulering (Schmahmann, Die serebellum en die kognisie, 2018).
Ontkoppelingsindroom: [neuropsigologie] kognitiewe veranderings gekoppel aan die letsel van die witstofbundels wat verskillende breinareas met mekaar verbind (sien ook Doron, Parot en Del Miglio, Nuwe woordeboek vir sielkunde, 2001).
Sound: [taal] Stelselproses: vervang 'n dowe klank deur die ooreenstemmende klank. Voorbeeld: "ban" vir "brood" (vgl. ons artikel oor fonetiek en fonologie).
Spesifisiteit van die toets [statistiek]: die vermoë van die toets om proefpersone te identifiseer wat nie oor 'n sekere kenmerk beskik nie (ware negatiewe), byvoorbeeld die afwesigheid van demensie. Met ander woorde, dit is die deel van die proefpersone wat deur 'n toets negatief is vir 'n kenmerk in vergelyking met die totaal van proefpersone wat dit nie regtig besit nie; Neem ons die voorbeeld van demensie, spesifisiteit is die deel van die proefpersone wat gesond is (sonder demensie) tydens 'n spesifieke toets, vergeleke met die totaal van diegene wat werklik gesond is.
Sulcus glottidis: [stem] letsel veroorsaak deur 'n besmetting van die slymvlies van die stemband wat 'n sakkie skep wat Reinke se ruimte binnedring. Dit is vermoedelik die gevolg van die spontane opening van 'n epidermoïede siste in die eerste lewensjare (vgl. Albera en Rossi, Otolaryngologie, 2018: 251).
Kognitiewe teorie van multimedia-leer of CTML: [leer] teorie wat voorsiening maak vir die bestaan ​​van twee leerkanale, een visueel en een ouditief, wat elk 'n beperkte kapasiteit het (drie of vier elemente tegelyk). Meer verskillende inligting kan verwerk word en dus geleer word as dit in beide kanale (visueel en ouditief) verdeel word eerder as 'n enkele kanaal (byvoorbeeld geskrewe teks en beelde); dit word genoem modus effek.