O. Henry - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
O. Henry is die pennaam van die Amerikaanse skrywer William Sydney Porter (11 September 1862 - 5 Junie 1910). O. Henry-kortverhale is bekend vir geestigheid, woordspel, warm karakterisering en slim draai-eindpunte.
Van die meer bekende aanbiedinge is "The Ransom of Red Chief", waarin ontvoerde ontvoerders 'n seun so onbehoorlik ontvoer dat hulle gedwing word om die vader te betaal om hom terug te neem, en 'The Gift of the Magi', oor 'n paartjie wat so wil mekaar 'n kersgeskenk gee dat hulle elkeen hul kosbaarste besitting verkoop om die geskenk te koop, en sodoende mekaar se geskenk 'nutteloos' maak. Hierdie verhaal word elke kersfees ontelbare kere aangehaal om die krag van gee te demonstreer, en weerspieël die woorde van Jesus dat "dit saliger is om te gee as om te ontvang."
Porter is gebore op 11 September 1862 in Greensboro, Noord-Carolina. Sy middelnaam by geboorte was Sidney; hy het die spelling in 1898 verander. Sy ouers was Dr. Algernon Sidney Porter (1825-1888) en Mary Jane Virginia Swain Porter (1833-1865). Hulle is op 20 April 1858 getroud. Toe William drie jaar oud was, is sy moeder aan tuberkulose oorlede, en hy en sy vader het die huis van sy ouma ingetrek. As kind het Porter altyd gelees. Hy het alles gelees, van klassieke tot sentime romans. Sy gunsteling lesing was Duisend en een nagte.
Porter het in 1876 aan sy tante Evelina Maria Porter se laerskool gegradueer. Daarna het hy hom ingeskryf vir die Lindsey Street High School. Sy tante het voortgegaan om hom te onderrig totdat hy 15 was. In 1879 het hy as boekhouer in die apteek van sy oom begin werk en in 1881, op negentienjarige ouderdom, is hy as apteker gelisensieer. In die drogistery het hy ook sy natuurlike artistieke talente ten toon gestel deur die stadsmense te skets.
Die verhuising na Texas
Porter reis in Maart 1882 saam met Dr. James K. Hall na Texas in die hoop dat 'n lugverandering sou help om die aanhoudende hoes wat hy ontwikkel het, te verlig. Hy het 'n koshuis op die skaapboerdery van Richard Hall, James se seun, in La Salle County gaan woon en as 'n herder, boerderyhand, kok en baba-oppasser gehelp. Terwyl hy op die plaas was, het hy stukkies Spaans en Duits geleer uit die mengsel van immigrante-ranch-hande. Hy het ook tyd bestee aan die lees van klassieke letterkunde.
Porter se gesondheid het wel verbeter en hy reis in 1884 met Richard na Austin, waar hy besluit het om te bly en is verwelkom in die huis van die Harrells, wat vriende van Richard's was. Porter het oor die volgende paar jaar 'n aantal verskillende poste aangeneem, eers as apteker en daarna as tekenaar, bankteller en joernalis. Hy het ook begin skryf as 'n sylyn vir indiensneming.
Hy het 'n aktiewe sosiale lewe in Austin gelei, waaronder lidmaatskap in sang- en dramagroepe. Porter was 'n goeie sanger en musikant. Hy het beide kitaar en mandolien gespeel. Hy word 'n lid van die 'Hill City Quartet', 'n groep jong mans wat tydens byeenkomste gesing het en jong vroue van die stad gesmeer het.
Porter ontmoet en begin hof toe Athol Estes, toe sewentien jaar oud en uit 'n welgestelde gesin. Haar ma het beswaar gemaak teen die wedstryd omdat Athol siek was en aan tuberkulose gely het. Op 1 Julie 1887 vertrek Porter met Athol na die huis van eerwaarde R. K. Smoot, waar hulle getroud is.
Die egpaar het voortgegaan om aan musiek- en teatergroepe deel te neem, en Athol het haar man aangemoedig om sy skryfwerk voort te sit. Athol het in 1888 'n seun gebaar, wat ure na die geboorte gesterf het, en in September 1889 'n dogter, Margaret Worth Porter.
Porter se vriend, Richard Hall, het die Texas Land Commissioner geword en Porter 'n pos aangebied. Porter begin in 1887 as tekenaar by die Texas General Land Office (GLO) teen 'n salaris van $ 100 per maand, en teken kaarte uit opnames en veldnotas. Die salaris was genoeg om sy gesin te onderhou, maar hy het sy bydraes tot tydskrifte en koerante voortgesit.
In die GLO-gebou het hy karakters en erwe begin ontwikkel vir verhale soos "Georgia's Ruling" (1900) en "Buried Treasure" (1908). Die kasteelagtige gebou waarin hy gewerk het, is selfs in sy verhale verweef soos "Bexar Scrip No. 2692" (1894). Sy werk by die GLO was 'n politieke aanstelling deur Hall. Hall het in die verkiesing van 1890 as goewerneur verkies, maar verloor. Porter het vroeg in 1891 bedank toe die nuwe goewerneur ingeteken is.
Die Porter-familie in die vroeë 1890's - Athol, Margaret en William.
Dieselfde jaar het Porter by die First National Bank of Austin begin werk as teller en boekhouer teen dieselfde salaris wat hy by die GLO verdien het. Die bank is informeel bedryf en Porter het sukkel om sy boeke dop te hou. In 1894 word hy deur die bank van verduistering beskuldig en sy werk verloor, maar nie beskuldig nie.
Hy werk nou voltyds aan sy humoristiese weeklikse oproep The Rolling Stone, wat hy begin het terwyl hy by die bank gewerk het. Die Rolling Stone het satire oor die lewe, mense en politiek vertoon en Porter se kortverhale en sketse ingesluit. Alhoewel hulle uiteindelik 'n topsirkulasie van 1500 bereik, Die Rolling Stone misluk in April 1895, miskien as gevolg van Porter se plesier by magtige mense. Porter is moontlik ook nie meer gepubliseer nie, aangesien die koerant nooit die geld voorsien het wat hy benodig het om sy gesin te onderhou nie. Teen druktyd trek sy skrywe en tekeninge die aandag van die redakteur by die Houston Post.
Porter en sy gesin verhuis in 1895 na Houston, waar hy begin skryf het vir die Post. Sy salaris was slegs $ 25 per maand, maar dit het geleidelik gestyg namate sy gewildheid toegeneem het. Porter het idees vir sy rubriek versamel deur in hotel-lobby te kuier en daar met mense te kyk en met mense te praat. Dit was 'n tegniek wat hy gedurende sy skryfloopbaan gebruik het.
Terwyl hy in Houston was, is die First National Bank of Austin geoudit en die federale ouditeure het verskillende teenstrydighede gevind. Hulle het daarin geslaag om 'n federale akte van beskuldiging teen Porter te kry. Porter is daarna gearresteer op aanklagte van verduistering, op aanklagte wat hy ontken het, in verband met sy diens by die bank.
Vlug en terugkeer
Die skoonvader van Porter het borgtog gepos om Porter uit die tronk te hou, maar die dag voordat Porter op 7 Julie 1896 verhoor sou word, het hy gevlug, eers na New Orleans en later na Honduras. Terwyl hy in Honduras was, het Porter die term 'piesangrepubliek' geskep, waarna hy byna enige klein tropiese diktatorskap in Latyns-Amerika beskryf.
Porter het Athol en Margaret na Austin teruggestuur om by Athol se ouers te gaan woon. Ongelukkig het Athol te siek geword om Porter in Honduras te ontmoet soos wat Porter beplan het. Toe hy verneem dat sy vrou sterf, het Porter in Februarie 1897 na Austin teruggekeer en hom aan die hof oorgegee, hangende 'n appèl. Weer het die skoonpa van Porter borgtog gepos sodat Porter by Athol en Margaret kon bly.
Athol Estes Porter is op 25 Julie 1897 oorlede aan tuberkulose (destyds bekend as verbruik). Porter het in sy eie verdediging weinig te sê gehad, is in Februarie 1898 aan verduistering skuldig bevind, tot vyf jaar gevangenisstraf gevonnis en op 25 Maart 1898 as federale gevangene 30664 in die Ohio Penitentiary in Columbus, Ohio, gevange geneem. Terwyl hy in die gevangenis was, het Porter, as 'n gelisensieerde apteker, in die gevangenishospitaal gewerk as die dwelmmisdadiger. Porter het sy eie kamer in die hospitaalvleuel gekry, en daar is geen rekord dat hy eintlik tyd in die selblok van die gevangenis deurgebring het nie.
Hy het veertien verhale onder verskillende skuilname gepubliseer terwyl hy in die gevangenis was, maar het veral bekend geword as "O. Henry," 'n skuilnaam wat die eerste keer verskyn het oor die verhaal, "Whistling Dick's Christmas Stocking," in die Desember 1899-uitgawe van McClure se tydskrif. 'N Vriend van hom in New Orleans het sy verhale aan uitgewers gestuur, sodat hulle geen idee gehad het dat die skrywer in die tronk was nie. Porter is op 24 Julie 1901 vrygelaat vir goeie gedrag na drie jaar diens.
Porter het weer met sy dogter Margaret, destyds 12 jaar oud, in Pittsburgh, Pennsylvania, herenig waar Athol se ouers verhuis het na die skuldigbevinding van Porter. Daar word nooit aan Margaret vertel dat haar pa in die gevangenis was nie, net dat hy weg was van sake.
'N Kort verblyf aan die bokant
Porter se mees produktiewe skryftyd het in 1902 begin toe hy na New York verhuis het om naby sy uitgewers te wees. Hy het 381 kortverhale geskryf terwyl hy daar gewoon het. Hy skryf 'n week 'n verhaal vir meer as 'n jaar vir die New York World Sunday Magazine. Sy verstand, karakterisering en intrige-draai is deur sy lesers bewonder, maar dikwels deur die kritici ontgin. Tog het hy internasionale erkenning verwerf en word die kredietverhaal geklassifiseer as 'n literêre kunsvorm.
Porter trou in 1907 weer met die kinderliefde Sarah (Sallie) Lindsey Coleman, wat hy weer ontmoet het nadat hy sy geboortestaat Noord-Carolina besoek het. Ondanks sy sukses in die publikasie (of miskien as gevolg van die gepaardgaande druk wat sukses gebring het), drink Porter egter swaar.
Sy gesondheid het in 1908 begin versleg, wat sy skryfwerk beïnvloed het. Sarah het hom in 1909 verlaat, en Porter is op 5 Junie 1910 oorlede aan sirrose van die lewer, komplikasies van diabetes en 'n vergrote hart. Ná begrafnisdienste in New York is hy in die Riverside-begraafplaas in Asheville, Noord-Carolina, begrawe. Sy dogter, Margaret Worth Porter, is in 1927 oorlede en is saam met haar vader begrawe.
Tydens die administrasies van Woodrow Wilson, Dwight Eisenhower en Ronald Reagan is pogings aangewend om 'n presidensiële kwytskelding vir Porter te verkry. Elke poging is egter aangevoer met die bewering dat die departement van justisie ná die dood geen bewerings aanbeveel het nie.
O. Henry-verhale is bekend vir hul verrassende eindpunte; daar word nou dikwels na so 'n einde verwys as 'n "O. Henry-einde." Hy word die Amerikaanse antwoord vir Guy de Maupassant genoem. Albei skrywers het verdraaide eindes geskryf, maar O. Henry-verhale was baie meer speels en optimisties.
Die meeste verhale van O. Henry word opgestel in sy eie tyd, die vroeë jare van die twintigste eeu. Baie vind in New York plaas, en handel meestal met gewone mense: klerke, polisiemanne, kelnerinne, ensovoorts. Sy verhale is ook bekend vir geestige vertelling.
Fundamenteel 'n produk van sy tyd, bied O. Henry se werk een van die beste Engelse voorbeelde van die vangs van die geur van 'n era. Of hy nou in die vee van Texas rondloop, die kuns van die 'sagte weegmaker' ondersoek, of die spanning van klas en rykdom in die draai van die eeu in New York ondersoek, O. Henry het 'n onberispelike talent om 'n element van die samelewing te isoleer en te beskryf dit met 'n ongelooflike ekonomie en taalgenade.
Van die beste en minder bekendste werke is in die versameling vervat Kool en konings, 'n reeks verhale wat elkeen 'n individuele aspek van die lewe in 'n verlamde slaperige Sentraal-Amerikaanse stad ondersoek. Elke verhaal bevorder die een of ander aspek van die groter plot en hou verband met mekaar in 'n komplekse struktuur wat stadig maar seker sy eie agtergrond verken, selfs al is dit 'n stad wat een van die mees gedetailleerde literêre skeppings van die tydperk is.
Die Vier Miljoen is 'n ander versameling verhale. Dit open met 'n verwysing na Ward McAllister se bewering dat daar slegs 'Vier Honderd' mense in New York was, wat die moeite werd was om op te let. Maar 'n wyser man het ontstaan ​​- die sensusopnemer - en sy groter skatting van menslike belang is verkies deur die veld uit te merk van hierdie klein verhale van die 'Vier miljoen.' 'Vir O. Henry het almal in New York getel. Hy het 'n duidelike liefde vir die stad gehad, wat hy 'Bagdad-op-die-metro' genoem het.1 en baie van sy verhale is daar, maar ander is in klein dorpies en in ander stede.
O. Henry se kortverhale is van die bekendste kortverhale in die Amerikaanse kultuur. Dit sluit in:
'' N Munisipale verslag 'wat open word deur Frank Norris aan te haal:' Hou van 'n roman oor Chicago of Buffalo, laat ons sê, of Nashville, Tennessee! Daar is net drie groot stede in die Verenigde State wat 'storiestede' is - New York, natuurlik, New Orleans, en die beste van die lot, San Francisco. ' O. Henry steek sy neus neer op Norris en sit die verhaal in Nashville voor.
Een van O. Henry se gewildste verhale, "The Gift of the Magi" oor 'n jong paartjie wat 'n tekort aan geld het, maar desperaat vir mekaar kersgeskenke wil koop. Onbekend aan Jim, verkoop Della haar waardevolste besitting, haar pragtige hare, om 'n platinum-fob-ketting vir Jim se horlosie te koop; Terwyl hy onbekend is met Della, verkoop Jim sy eie waardevolste besitting, sy horlosie, om versierde kamme vir Della se hare te koop. Die essensiële uitgangspunt van hierdie verhaal is gekopieër, herbewerk, geparodieer en andersins talle kere in die eeu sedert dit geskryf is, weer vertel.
'Komplimente van die seisoen' is nog een van O. Henry se Kersverhale, wat verskillende karakters se wanvoorstellings gedurende Kersfees beskryf.2
'The Lansom of Red Chief,' waarin twee mans 'n seun van tien ontvoer. Die seun blyk so bros en teësinnig te wees dat die desperate mans uiteindelik die pa van die seun $ 250 betaal om hom terug te neem.
'The Cop and the Anthem' oor 'n hobo in New York met die naam Soapy, wat hom in hegtenis neem om gearresteer te word, sodat hy nie in die koue winter as 'n gas van die stadsgevangenis kan slaap nie. Ondanks pogings om klein diefstal, vandalisme, wanordelike gedrag en 'mashing' met 'n jong prostituut, is Soapy nie die aandag van die polisie nie. Onverskillig hou hy stil voor 'n kerk, waar 'n orkeslied hom inspireer om sy lewe op te ruim - waarna hy dadelik aangekla word van veroordeling en tot drie maande gevangenisstraf gevonnis is, presies wat hy oorspronklik wou doen.
'' N Hervormde hervorming ', wat die verhaal vertel van die veiliger Jimmy Valentine, wat onlangs uit die tronk vrygelaat is. Hy gaan na 'n stadsbank om dit na te gaan voordat hy dit beroof. Terwyl hy by die deur uitstap, vang hy die mooi dogter van die bankier. Hulle raak onmiddellik verlief en Valentine besluit om sy kriminele loopbaan prys te gee. Hy trek die stad binne en neem die identiteit van Ralph Spencer, 'n skoenmaker, op. Net toe hy op pad is om sy gespesialiseerde werktuie aan 'n oudgenoot te lewer, kom 'n regsgeleerde wat hom erken, by die bank aan. Jimmy en sy verloofde en haar gesin is op die bank besig om 'n nuwe kluis te ondersoek wanneer 'n kind per ongeluk in die lugdigte kluis toegesluit word. Die wete dat dit sy lot sal seël, maak Valentine die kluis oop om die kind te red. Die regsman laat hom deurgaan met deernis vir sy goeie daad.
'Na twintig jaar', in 'n donker straat in New York, fokus hy op 'n man met die naam 'Silky' Bob wat 'n afspraak maak wat hy 20 jaar gelede gemaak het om sy vriend Jimmy in 'n restaurant te ontmoet. 'N Klopse polisiebeampte vra hom uit oor wat hy daar doen. Bob verduidelik, en die polisieman vertrek. Later kom 'n tweede polisieman op en arresteer Bob. Hy gee vir Bob 'n nota waarin die eerste polisieman verduidelik dat hy Jimmy was, Bob ontmoet het, maar hy het Bob as 'n gesoekte man herken. Onwillig om sy ou vriend in hegtenis te neem, het hy 'n ander offisier gaan kry om die arrestasie te laat doen.
Oorsprong van sy pennaam
Porter het verskillende verduidelikings gegee vir die oorsprong van sy pennaam.3 In 1909 hou hy 'n onderhoud met Die New York Times, waarin hy daaroor verslag gedoen het:
Dit was gedurende hierdie dae in New Orleans dat ek my pennaam O. Henry aangeneem het. Ek het aan 'n vriend gesê: 'Ek gaan dinge uitstuur. Ek weet nie of dit veel is nie, so ek wil 'n literêre alias kry. Help my om 'n goeie een uit te kies.' Hy het voorgestel dat ons 'n koerant gaan haal en 'n naam kies uit die eerste lys van kennisgewings wat ons daarin gevind het. In die kolomme vir die samelewing het ons die weergawe van 'n modieuse bal gevind. 'Hier het ons ons name,' sê hy. Ons het op die lys gekyk en my oog het die naam Henry aangesteek, 'dit sal 'n familienaam wees', sê ek. 'Nou vir 'n voornaam. Ek wil iets kort hê. Nie een van u drie lettergrepe se name vir my nie. " 'Waarom gebruik u dan nie 'n gewone eerste letter nie?' vra my vriend. 'Goed', sê ek, 'O gaan oor die maklikste brief wat geskryf is, en dit is'.
'N Koerant het my eenkeer geskryf en gevra waarvoor die O staan. Ek antwoord: 'O staan ​​vir Oliver, die Franse vir Oliver.' En verskeie van my verhale het dienooreenkomstig in daardie koerant verskyn onder die naam Olivier Henry.4
Die skrywer en geleerde Guy Davenport bied 'n ander verduideliking: "Die skuilnaam wat hy in die gevangenis begin skryf het, is opgebou uit die eerste twee briewe van Oio en die tweede en laaste twee van pafitentiary. "(vet bygevoeg)3
Albei weergawes is moontlik apokrief.
Die O. Henry-toekenning is die enigste toekenning wat jaarliks ​​aan kortverhale van buitengewone verdienste toegeken word. Die toekenning is vernoem na die Amerikaanse meester van die vorm, O. Henry.
Die O. Henry-prysverhale is 'n jaarlikse versameling van die twintig beste verhale van die jaar wat in Amerikaanse en Kanadese tydskrifte gepubliseer is, in Engels geskryf.
Die prys word die O. Henry genoem Toekenning,5 nie die O. Henry nie prys, hoewel daar tot onlangs eerste, tweede en derde pryswenners was; die versameling heet The O. Henry Prysstories, en die oorspronklike versameling is genoem Prysstories 1919: The O. Henry Memorial Awards.
Geskiedenis en formaat
Die toekenning is die eerste keer in 1919 toegeken.5 Vanaf 2003 kies die reeksredakteur twintig kortverhale, elk 'n O. Henry-prysverhaal. Alle verhale wat oorspronklik in die Engelse taal geskryf is en in 'n Amerikaanse of Kanadese tydskrif gepubliseer is, kom in aanmerking. Drie jurielede word jaarliks ​​aangewys. Die beoordelaars ontvang die twintig prysverhale in manuskripvorm, sonder om die outeur of publikasie te identifiseer. Elke jurielid kies onafhanklik en kies 'n kortverhaal van spesiale belang en verdienste en lewer kommentaar op die verhaal.
Die doel van die O. Henry-prysverhale bly om die kuns van die kortverhaal te versterk. Vanaf 2003, Die O. Henry-prysverhale word opgedra aan 'n skrywer wat 'n groot bydrae gelewer het tot die kuns van die kortverhaal. Die O. Henry-prysverhale 2007 is opgedra aan Sherwood Anderson, 'n Amerikaanse kortverhaalskrywer. Jurors vir 2007 was Charles D'Ambrosio, Lily Tuck, en Ursula K. Le Guin.
Ironies genoeg is O. Henry 'n huishoudelike naam in Rusland, aangesien sy boeke uitstekende vertalings geniet het en sommige van sy verhale in populêre films gemaak is, waarvan die bekendste waarskynlik The Lansom of Red Chief. Die uitdrukking "Bolivar kan nie dubbel dra nie" uit "Die paaie wat ons neem" het 'n Russiese spreekwoord geword, waarvan die oorsprong baie Russe nie eens herken nie.
Die O. Henry-museum in Austin, Texas.
Die huis wat die Porters van 1893 tot 1895 in Austin gehuur het, verhuis vanaf die oorspronklike ligging in 1930 en is in 1934 as O. Henry-museum geopen. Die William Sidney Porter-huis is in die National Register of Historic Places gelys.
O. Henry in fiksie
William Sydney Porter is die hoofkarakter van die roman 'N Twist aan die einde: 'n romans van O. Henry (Simon & Schuster, 2000) deur Steven Saylor.
↑ O. Henry, The Trimmed Lamp, Project Gutenberg text. 20 September 2008 herwin.
↑ Literatuurversameling, komplimente van die seisoen deur O. Henry. 20 September 2008 herwin.
↑ 3.0 3.1 Guy Davenport, The Hunter Gracchus and Other Papers on Literature and Art (Washington, D.C .: Counterpoint, 1996).
↑ New York Times, 'O. Henry 'op Homself, die lewe en ander dinge. 20 September 2008 herwin.
↑ 5.0 5.1 Random House, O. Henry Award FAQ. 20 September 2008 herwin.
Ainslee se tydskrif. Tydskrifdatalêer. Onthou 6 November 2008.
Austin Biblioteek. O. Henry Austin Chronologie. Onthou 6 November 2008.
bdb.co.za. Bagdad op die metro. Onthou 6 November 2008.
Huidige-Garcia, Eugene, O. Henry (William Sydney Porter), Twayne Uitgewers, 1965. OCLC 965352.
Huidige-Garcia, Eugene, O. Henry: 'n studie van die kort fiksie, 1993. Maxwell Macmillian International. ISBN 9780805708592
NexText. O. Henry. Onthou 6 November 2008.
Aanlyn literatuur. Biografie en verhale. Onthou 6 November 2008.
Trots en vooroordeel86. Oor O. Henry Onthou 6 November 2008.
Alle skakels is op 15 Desember 2018 opgespoor.
Werke deur O. Henry. Projek Gutenberg
Kyk die video: Oh Henry Sambandham Full Movie. Telugu Full Movies. Locket Chatterjee (Februarie 2020).
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ O. Henry