Die man met messe tussen sy tande, herbesoek - Verskeie
Die man met messe tussen sy tande, herbesoek
Hierteenoor! Stem kommunis!
© ADAGP, Biblioteek van hedendaagse internasionale dokumentasie / MHC
Die Franse Afdeling van die Kommunistiese Internasionaal (S.F.I.C.) is in November 1920 tot stand gebring uit die skeuring tussen sosialiste en kommuniste tydens die Tours Congress van die S.F.I.O. Met die instemming van Stalin die strategie van 'klas teen klas'-stryd, het die kommuniste dan die antifascistiese stryd gewikkel. In werklikheid aanvaar Hitler die moontlikheid van 'n bondgenootskap met die Sosialiste en die Radikale-Sosialiste, 'burgerlike' partye, nadat Stalin vir 'n rukkie gehuiwer het en die mag definitief in Duitsland oorgeneem het.
In Frankryk regverdig die opkoms van die verregse ligas, waarvan die krisis op 6 Februarie 1934 die sigbaarste manifestasie is, die aanvaarding van die 'uitgestrekte handbeleid' deur Maurice Thorez, die leier van SFIC Sosialiste, kommuniste en radikale het toe verkiesingsooreenkomste onderteken wat hulle in staat gestel het om die wetgewende verkiesing van 1936 grotendeels te wen en 'n regering van die "Volksfront" te vorm.
Meer as sy 'voorouer' van 1919, is hierdie 'mes tussen die tande' opgevat as 'n eksplisiete verwysing na die plakkaat wat H. Petit in 1934 vervaardig het, wat 'n indrukwekkende Stalin uitbeeld, maar nogal skrikwekkend. Inderdaad, Cabrol gebruik hier dieselfde raamwerk vir Hitler, wat hy in 'n diep minagtende "dat" saamvat en waarop hy die term "kommunis" radikaal opponeer. Ten slotte is die handvatsel van die mes hier ook versier met duidelike simbole: die kruisvuurskedel aan die linkerkant, die gevleuelde helm en die Young Patriots-swaard in die middel, die fleur-de-lis van die Action française aan die regterkant.
Cabrol voeg spesifiek kommunistiese temas by die aanvanklike simboliek. Enersyds vestig dit nie die aandag op die bloed van die mes wat in rooi versprei is nie, maar op die vervaardiger daarvan. Sodoende ontken die plakkaatontwerper die samespanning van die groot Duitse werkgewers (Krupp), selfs van 'n deel van die Franse werkgewers (De Wendel) met die nasionaal-sosialiste. Aan die ander kant skets Hitler se snor, baie ver van die vonke soos in die geval van Stalin se hare, duidelik 'n Duitse keiserlike arend. In werklikheid word Cabrol onderskei deur die parodie-karakter van sy tekening: die leerlinge herinner aan swastika's, die Nazi-diktator se ore en neus is rooi, sy gelaatstrekke heeltemal verdraai, sy beroemde randjie heeltemal oordrewe.
Die simboliek van die mes tussen die tande geniet groeiende sukses in Frankryk. Die eerste keer kom aan Adrien Barrière, wat in 1919 die voorblad van 'n brosjure illustreer wat 'n beroep op die Franse doen om teen die bolsjewisme te stem tydens die wetgewende verkiesing in November. In 1934 het die Nasionale Republikeine van Henri de Kérillis die simbool weer geaktiveer en hierdie keer die mes tussen die tande geplaas, nie meer van 'n bloeddronk Bolsjewik nie, maar van 'n gedemoniseerde Stalin. In 1936, aan die vooraand van die wetgewende verkiesing wat die Popular Front die oorwinning sal gee, het Cabrol, die spotprenttekenaar van die Gewild, 'n kommunistiese koerant, herleef die kaping van die embleem van antikommunisme.
Van die begin van die twintigerjare af het plaaslike inisiatiewe werkers met 'n mes tussen die tande laat paradeer. Hier is dit 'n verkiesingsplakkaat, soos blyk uit die slagspreuk, duidelik en direk, en die moontlike vermelding, links onder, van die kandidaat van die kiesafdeling waar die plakkaat vertoon sou word. In 'n doelbewuste spotprentagtige styl hou hierdie parodie die verankering van die messimbool in die nasionale verbeelding voort, terwyl dit die alternatief vir die Franse duidelik openbaar: Hitler of Stalin, 'nasionale' of 'kommunis', barbaarsheid of die Volksfront.
Maurice AGULHON, Die Republiek, Parys, Hachette, coll. "Pluriel", 2 volumes, nuwe vergrote uitgawe, 1990. Jean-Jacques BECKER en Serge BERSTEIN, Geskiedenis van antikommunisme in Frankryk, band I "1917-1940", Parys, Orban, 1987. Philippe BUTON en Laurent GERVEREAU, The Mes Between Teeth: Seventy Years of Communist and Anti-Communist Posters (1917-1987), Parys, Chêne, 1989 Pascal ORY (reg.), Nuwe geskiedenis van politieke idees in Frankryk, Parys, Hachette, coll. "Pluriel", hersiene en uitgebreide uitgawe, 1987. René REMOND, Regte in Frankryk, Parys, Aubier-Montaigne, 1982. Jean-François SIRINELLI (reg.), Franse regte: van die rewolusie tot vandag, Parys, Gallimard, coll. "Folio History", 1992. Michel WINOCK, Nasionalisme, antisemitisme en fascisme in Frankryk, Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1990.