Die Lodz Ghetto - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die Lodz Ghetto
Die Lodz-ghetto het die tweede grootste ghetto geword wat deur die Nazi's geskep is ná hul inval in Pole - die grootste was die Warskou-ghetto. Die Lodz-ghetto was eers oorspronklik bedoel om 'n tydelike funksie in Lodz te wees, maar die groot aantal betrokkenes het beteken dat dit 'n permanente funksie van Lodz geword het tot Augustus 1944 toe die oorblywende mense na Auschwitz / Birkenau vervoer is.
Nazi-Duitsland het Pole op 1 September aangevalst 1939. Lodz is in dieselfde maand gevange geneem. Meer as een derde van die stad se bevolking (wat net minder as 700 000 mense beloop) was Joods. Soos verwag kon word, het die Jode van Lodz voor die Tweede Wêreldoorlog dwarsdeur die stad gewoon. Vanuit 'n Nazi-oogpunt sou die verskuiwing van die Jode na een stadsgebied hul 'administratiewe' werk vergemaklik het. Die eerste vermelding van so 'n stap was op 10 Desemberste 1939 toe 'n bevel geskryf is waarin verklaar word dat die verwydering van die Jode in net een deel van die stad die deportasie baie vergemaklik het. Die Nazi-hiërargie het gesê dat hulle teen 1 Oktober vry van Jode wil hêst 1940. Die Nazi's het Lodz 'Litzmannstadt' herdoop ter ere van 'n Duitse generaal, Eerste Wêreldoorlog, Karl Litzmann. Die plan van die Nazi was om die stad te arianiseer sodat dit en die omgewing in die Ryk opgeneem kon word.
Op 8 Februarieste 1940 is 'n bevel uitgevaardig wat die Jode beperk het tot bepaalde gebiede van Lodz - die Ou Stad en die Baluty Quarter. Houtheinings en doringdraad het later die twee gebiede omring. Op 1 Meist 1940 is Jode formeel tot die ghetto beperk en is dit effektief van die res van Lodz afgesny.
Aanvanklik het die ghetto 47 skole gehad om te verseker dat kinders 'n opvoeding ontvang. Dagsorgsentrums is opgerig om na die jongste kinders wat ouers moes werk, te sorg. In 1941 is albei onwettig gemaak, maar die dagsorgsentrums het voortgegaan om geheime aktiwiteite te bedryf.
Na raming was die oorspronklike bevolking van die ghetto 164.000. Gedurende die tyd het die ghetto Jode uit ander gebiede van Europa ontvang, en 'n klein Roma-bevolking moes ook daar woon. Enige kontak met ander buite die ghetto in Lodz was streng verbode. 'N Wet is uitgevaardig dat enige Jood wat buite die ghetto gevang is, op sigbaar geskiet kon word. Om te verseker dat die Nazi's geen verskoning het vir verdere strafregtelike optrede teen die Jode in die ghetto nie, het die ghetto-bevolking 'n polisiemag geskep om enige ontsnapping oor of onder die draad te stop. Daar was ook streng verbod op kommersiële transaksies tussen die buite die mure van die ghetto en die Jode daarin; weer, op pyn van die dood. Die Warskou-ghetto het 'n redelik gesofistikeerde stelsel van smokkel ontwikkel om voedsel en mediese voorrade van buite af in te bring. Die polisiëring rondom Lodz het dit prakties onmoontlik gemaak. Diegene in die Lodz-ghetto is ook gedwing om hul eie geldeenheid te gebruik, wat buite die ghetto waardeloos sou gewees het. Daarom was die Jode in die Lodz-ghetto heeltemal afhanklik van die Nazi's vir voedsel en noodsaaklike voorrade. Dit is wat Chaim Rumkowski besef het en hy het met hierdie proses gewerk deurdat die Jode in Lodz regtig geen ander keuse gehad het as hulle wil oorleef nie.
As 'n historiese figuur skep Rumkowski steeds kontroversie. Daar is diegene wat hom gekritiseer het omdat hy met die Nazi's gewerk het, en sy aftreders het hom 'Koning Chaim' genoem. Ander meen dat hy regtig geen keuse gehad het nie (en ook nie die Jode in die ghetto nie) en dat sy werk nie die werk van die Duiwel was nie, maar 'n keuse wat vir hulle gekies is. Hoe dan ook, die Nazi's het Rumkowski die hoof van die Joodse Raad in die Lodz-ghetto gemaak en hy het besluit dat die enigste manier om die probleem te hanteer wat hulle gehad het, was om saam met die Nazi's in die stad te werk om voedsel en ander voorrade te bekom. Hy antwoord direk op Hans Biebow, hoof van die Nazi-administrasie in die Lodz-ghetto.
Die Lodz-ghetto het 'n groot werkswinkel geword wat toerusting vervaardig vir die Nazi-oorlogsmasjien. Rumkowski het homself oortuig dat dit die enigste manier was waarop die ghetto kon voortgaan as hy wil oorleef. Die volwasse bevolking in die ghetto het 12 uur per dag in die 117 werkswinkels gewerk. Rumkowski was moontlik korrek, aangesien die Lodz-ghetto voortbestaan ​​nadat al die ander ghetto's in Pole vernietig is.
Die lewe in die Lodz Ghetto was baie hard met beperkte voedsel en mediese voorrade. Die Jode in die ghetto was geheel en al afhanklik van die Nazi's en die Nazi's het gereeld afstand gedoen van enige ooreenkomste wat tussen hulle en die Joodse Raad gesluit is. Siekte was 'n groot probleem aangesien die bevolking van die ghetto so nou in 'n klein gebied ingepak was dat enige uitbraak baie vinnig kon versprei. Van die 164,000 mense in die ghetto word beraam dat 43 500 aan honger of siekte gesterf het. Die getalle in die ghetto was egter altyd hoog as gevolg van die vele duisende wat uit ander besette dele van Europa na die ghetto gestuur is.
Deporasies uit die Lodz Ghetto het op 20 Desember beginste 1941. Binne ses maande is altesaam 55.000 Jode gedeporteer. In September 1941 het die Nazi's beveel dat 20 000 kinders gedeporteer moes word, wat daartoe gelei het dat Rumkowski diegene in die ghetto moes smeek om 'my kinders vir my te gee'. Hierna is die deportasie gestaak en die Lodz Ghetto het op ongeveer 70,000 gestabiliseer.
Heinrich Himmler wou hê dat die Lodz Ghetto in 1943 vernietig moes word, maar wat waarskynlik die uiteindelike lot vertraag het, was die besef van die Minister van Krygsmanne, Albert Speer, dat die Lodz Ghetto 'n goeie aanbod van militêre toerusting was wat baie goedkoop geskep is. Speer het aangedring op die ghetto om voort te gaan en hy het die argument gewen. In hierdie sin was Rumkowski se argument - om saam met die Nazi's te werk om te oorleef - korrek. Speer het egter net vertraag wat ander ghetto's reeds gely het. In die somer van 1944 is 'n besluit in Berlyn geneem om die Lodz Ghetto te vernietig. Tussen Junie en Julie 1944 is ongeveer 7,000 Jode na hul dood in die Chelmno-doodskamp gestuur. Na Julie is die oorgrote meerderheid van die oorlewende Jode egter na Auschwitz / Birkenau gestuur. 900 Jode is in die ghetto gelaat teen die tyd dat die Rooi Leër die stad op 19 Januarie 1945 bevry het.
Ghetto's was plekke in Pole en ander gebiede van die Europa wat deur die Nazi beset is, waar Jode en ander 'untermenschen' tydens die Tweede Wêreldoorlog deur die Nazi's gedwing is ...
Hans Biebow was die mees senior Nazi-amptenaar wat toesig gehou het oor die vervaardigingswerk wat in die Lodz Ghetto gedoen is. Biebow beklee hierdie pos vanaf April 1940 ...
Die Warskou-ghetto was die grootste ghetto in Europa wat deur die Nazi beset was. Die Warskou-ghetto is gevestig op bevel van Hans Frank wat die meeste ...
Kyk die video: ''LODZ GHETTO''April, 1993 (Oktober 2021).
Individue en die teenhervorming
Resultate van die Washington Primary 8 Februarie 2004 - Geskiedenis
Waarom het die Afrika suid van die Sahara nie so vinnig ontwikkel soos ander streke tussen die begin van die beskawing en die Europese kolonialisme nie?