Die ontvoering van Westerse vryheid - verslaggewer van die EU
Die ontvoering van Westerse vryheid
Silvia Romano (Foto), die Italiaanse vrywilliger van die NGO wat 18 maande in ballingskap in Somalië deurgebring het, het Sondag (10 Mei) op ​​die Ciampino-lughawe in Rome geland, van kop tot tone in volledige Islamitiese kleed geklee. Die feit dat die 25-jarige vrou - wat in November 2018 deur Al-Shabab-terroriste in Kenia ontvoer is, waar sy namens die Italiaanse liefdadigheid, Africa Milele, op 'n plaaslike weeshuis gewerk het - in 'n hijab tuisgekom het, is rede tot kommer, nie 'n uitdrukking van godsdiensvryheid nie, skryf Fiamma Nirenstein.
Die radikale Islamitiese wêreld waarin die ontvoerde Italiaanse meisie tydens haar gevangenskap geïndoktrineer is, is antiteties teenoor die Westerse waardes waarop sy grootgemaak is. Die mantra kom daarop neer dat die dood op 'n hoër vlak as die lewe geplaas word, en dat hulle vroue, nie-Moslems en 'afvalliges' onderwerp. 'Ek het my uit vrye wil tot die Islam bekeer,' het Romano gesê toe sy haar vliegtuig van Mogadishu afklim. Dit is te betwyfel. Dit is meer aanneemlik dat 'Stockholm-sindroom' daaragter sit dat sy 'n Moslem word. Deur 536 dae gevange gehou te word deur Islamitiese terroriste, sal dit moontlik doen - veral aan idealistiese jeugdiges uit die Weste wat na die Derde Wêreld reis vir 'goeie doeleindes', en foto's van hulself omring deur minderbevoorregte kinders op sosiale media kan plaas. Romano - wie se vrylating verkry is deur noukeurige pogings van die Italiaanse en Turkse inligtingsdienste en met 'n losprys van vier miljoen euro verseker is - het haar ontvoerders nogtans verdedig.
Hulle het haar goed behandel, het sy gesê, terwyl hulle hul problematiese praktyke met betrekking tot vroue net effens erken het. Dit behels die onderwerping van lede van haar geslag aan slae en marteling; omskep dit in seksbesparings; en om hulle te gebruik om 'n nageslag vir 'krygers' te voorsien — trotse moeders van terroriste-kinders. Sy is oor die woude en grondpaaie tussen Kenia en Somalië gery in die hande van 'n pakkie moordenaars - wat die mans van al-Shabab beslis is - sy sou moontlik met een van haar ontvoerders getrou het. As dit so is, sou hy een van 7,000-9,000 lede van die organisasie wees, wie se stigtingshandves sodanige strawwe soos ledemaatput vir roof en steniging vir owerspel bevorder. Dit stel ook die koms van wêreldwye Islam - 'n strewe waarvoor hulle bereid is om te sterf en massamoord te pleeg - as doel.
Inderdaad, Al-Shabab - wat gereeld selfmoordterroriste werf vir sy missies - het soveel gruweldade begaan dat dit onmoontlik is om almal op te noem. Maar die paar voorbeelde wat hierna opduik, is voldoende om die bloedbloed van die groep aan te toon. Dit sluit in: die bomaanval in Oktober 2017 in Mogadishu wat 500 dood gelaat het; die Januarie 2016-slagting van 180-200 Keniaanse soldate by 'n militêre basis in Somalië; die bloedbad in April 2015 aan die Garissa University College in Kenia, waarin 148 meestal Christen-studente dood is; en die aanval in September 2013 op die Westgate-winkelsentrum in Nairobi, wat 67 mense dood gelaat het. Dit is nie duidelik of die Italiaanse premier Giuseppe Conte en die minister van buitelandse sake, Luigi Di Maio, bewus was van Romano se identiteitsverandering toe hulle na die lughawe gegaan het om haar te groet en die oorwinning van haar vrylating te vier nie. Hulle moes in elk geval bereid gewees het met opmerkings om die propaganda wat die jong vrou uitgespook het, vrywillig of uit getransformeerde onnoselheid, af te weer.
Godsdiensvryheid moet nie 'n dekmantel vir skadelike politieke ideologieë wees nie. As 'n Italiaanse burger en 'n dogter van demokrasie het Romano die reg om te bekeer - 'n reg wat nie deur radikale Islamitiese regimes verleen sou word nie. Maar sy en haar ondersteuners moet onthou dat sy deur haar land gered is juis omdat dit 'n vrye demokrasie is.
Die Islam van Al-Shabab is ook nie net 'n godsdiens soos enige ander nie. Dit behoort aan "Dar al-Harb" (die huis van oorlog), eerder as "Dar al-Islam" (die huis van vrede). Met ander woorde, dit is die vyand van die waardes wat Romano moet waardeer. Beide Conte en Di Maio sou dan ook die waardes in die naam van wie Romano gered is, moes herhaal, en nie wegbly van diegene wat verantwoordelik was vir haar beproewing nie. Hulle moes inderdaad aangekondig het dat laasgenoemde geen plek in Italië het nie. Hul onvermoë om dit te doen, demonstreer die manier waarop Westerse leiers nie regtig terrorisme-Islam wil konfronteer nie; hulle hou nie eens daarvan om die woorde "Islam" en "terrorisme" in dieselfde asem uit te spreek nie.
As gevolg hiervan het Romano 'n voertuig geword vir die verkeerde boodskap. Eerder as om vryheid van radikale-Islamitiese slawerny te verteenwoordig, bly sy 'n instrument vir die verspreiding van Al-Shabab-propaganda wat oor die hele Europa sal weerklink. Die les is dat terrorisme betaal, letterlik in die vorm van kontant, en figuurlik as 'n metode. Elke glimlag wat deur 'n regeringsamptenaar by Romano in 'n kopdoek gesien word, is 'n wond in die hart van die Westerse vryheid.
Die joernalis Fiamma Nirenstein was 'n lid van die Italiaanse parlement (2008-13), waar sy gedien het as vise-president van die Komitee vir Buitelandse Sake in die Kamer van Afgevaardigdes. Sy dien in die Raad van Europa in Straatsburg, en stig en was voorsitter van die Komitee vir Ondersoek na Antisemitisme. Sy is 'n stigterslid van die internasionale Friends of Israel Initiative, en het al 13 boeke geskryf Israel is ons (2009). Tans is sy 'n genoot by die Jerusalem Centre for Public Affairs.
Die menings wat in hierdie artikel uitgespreek word, is van die skrywer alleen, en verteenwoordig nie die opinies van nie EU verslaggewer.
Verwante onderwerpe:Terroriste van Al-ShababeuGewildeFiamma Nirensteinfull-beeldIslamItaliëKenia
Hongarye se noodmaatreëls: lede van die EU vra EU om sanksies in te stel en betalings te staak
Die Kommissie keur € 21 miljoen Tsjeggiese steun goed vir die skoonmaak van die omgewing van die voormalige raffinadery in #Ostrava