Die koringgeheim van Oregon is steeds onopgelos - Tradisionele resepte - 2022
Die koringgeheim van Oregon is steeds onopgelos
Ondanks ondersoek is 'n ontdekking van GMO -koring in Oregon steeds onverklaarbaar
Einde Mei het 'n landbou raaisel begin in 'n koringland in Oregon - en as NPR verslae, byna twee maande later, moet dit nog opgelos word. Die saak: 'n Boer in Oregon ontdek koring onder sy gewasse, selfs al moet hierdie GMO nog nie kommersieel goedgekeur word nie. So wie het dit daar geplaas? Tot op datum het niemand besit nie.
Monsanto, wat GMO -koringvariëteite geskep het, maar die ontwikkeling in 2005 laat val het - en vir baie mense die grootste verdagte van die raaisel lyk - het 'n samesweringsteorie oor die voorkoms. In 'n onlangse konferensie met verslaggewers het Robert Fraley, hoof van tegnologie van Monsanto, aangevoer dat daar 'n 'sterk moontlikheid is dat iemand koringsaad wat CP4 bevat selfs in die veld van die boer', 'miskien', omdat 'daar mense is wat nie soos biotegnologie en sou dit as 'n geleentheid gebruik om probleme te skep. "
Dit is redelik om te sê dat sommige mense aan die ander kant van die oproep met hul oë gerol het.
Dit lyk meer waarskynlik dat een van Monsanto se proefweergawes van GMO -koring verkeerd gemerk en tydens die eksperimente op die grond verkoop of selfs versprei is.
Totdat 'n konkrete resolusie bepaal is, sal die bespiegeling natuurlik voortduur - miskien onbepaald. Vir eers moet verbruikers wonder of so 'n vreemde ontdekking weer sal gebeur, en waar.
Dit is my eerste plasing op hierdie subreddit. Ek hoop dat u hierdie saak net so fassinerend vind as ek. Ek het die verhaal van Eastern Flight 980 saamgevat met behulp van baie interessante artikels wat ek hieronder gekoppel het.
Op Nuwejaarsdag, 1 Januarie 1985, het Eastern Airlines Flight 980, 'n Boeing 727 met 29 mense, bestaande uit 19 passasiers en 10 bemanningslede, in die kant van Mount Illimani gestamp toe hulle na die El Alto -lughawe in La Paz gekom het, Bolivia. Die wrak is die volgende dag naby die beraad deur die Boliviaanse lugmag opgemerk. Die vliegtuig neergestort op 19,600 voet op die 21,122 voet berg. Die ligging en erge storms het herstel baie moeilik gemaak.
Met sitplek vir 189 passasiers was die meestal leë Boeing 727 op pad van Asunción, Paraguay, na Miami, met tussenstops in Bolivia en Ecuador. Die 19 passasiers was van Paraguay, Suid -Korea en die Verenigde State. Onder die passasiers was die vrou van die Amerikaanse ambassadeur in Paraguay (die ambassadeur self het sy reis kort voor die vlug gekanselleer), twee Oosterse vlieëniers wat as passasiers vlieg, en vyf lede van die prominente Matalón -familie van Paraguay, wat 'n ryk gebou het wat huishoudelike toestelle verkoop. Dit was altyd moeilik om vliegtuie in La Paz te kry. Grondbeheerders daar het geen radar nie, en daarom het hulle op die bestuurder van die kajuit staatgemaak om hul eie posisie op te spoor. Dit was slegs die tweede landing by La Paz vir die vlieënier van hierdie vlug.
Die herstel van liggame en vlugopnemers (die vlugdata -opnemer (FDR) en die kajuitstemopnemer (CVR)) word vinnig belemmer deur die politiek van die dag. Peru het 'n helikopter wat die plek kon bereik, maar Bolivia wou nie hê dat iemand moes dink dat hul helikopters minderwaardig was nie, en daarom het hulle aanvanklik geweier. Ondersoekers van die National Transportation Safety Board (NTSB) was nie gewoond aan die hoë toestande of voorbereid op die bergklim wat nodig was om by die ongeluksterrein te kom nie.
'N Verteenwoordiger van die Amerikaanse ambassade het 'n Boliviaanse bergklimmer, Bernardo Guarachi, en twee assistentklimmers aangestel om na die terrein te klim. Hulle kon die terrein twee dae na die ongeluk bereik. Die span het oop tasse, papiere uit die kajuit, krokodilvelle en skoene gevind. Die mense het nie liggame gesien nie, net bloed, aangesien alles en almal by die impak verbrokkel het. By hul terugkeer van die ongeluksterrein is die span van Guarachi deur die Boliviaanse weermag aangehou, geskei en na drie verskillende tente geneem. 'Hulle het ons almal deursoek,' sê Guarachi. 'My rugsak, selfs ons klere. Hulle het ons kaal gemaak. " Hy het vir hulle gesê dat hy net vliegtuigdele en slangvelle gevind het. Hulle is per helikopter na die lughawe geneem en weer ondervra. Die amptelike Boliviaanse ongeluksverslag sê dat daar geen liggame of bloed was nie, maar Guarachi sê dit was omdat hy te bang was om te praat oor wat hy gesien het weens 'n dreigement wat hy ontvang het. 'Een van die mans het my gedreig,' sê Guarachi. 'Hy het gesê:' Vertel iemand versigtig hieroor. Ek sal jou verwoes. '"
Twee maande na die ongeluk, in Maart 1985, het 'n privaat ekspedisie in opdrag van Ray Valdes, 'n oostelike vlugingenieur wat aan boord sou gewees het as hy nie skofte geruil het nie, suksesvol na die ongelukstoneel gegaan. Die kleinspan het wrakstukke en bagasie teëgekom, maar hulle kon nie die vliegtuig se swart boks opspoor nie.
In Julie 1985 het Judith Kelly die tweede private ekspedisie na die ongeluksterrein gemaak. Haar man was op vlug 980. By die ongeluk op 5 Julie het sy 'n dag lank briewe gelees wat sy sedert die ongeluk aan haar man geskryf het. Sy het ook briewe van die familie van ander slagoffers versamel wat sy op die terrein gelos het. By haar terugkeer na die VSA het sy 'n beroep op Eastern gedoen om 'n meer deeglike ondersoek te doen. Sy het die ongeluksterrein sonder probleme bereik, het sy aangevoer, en daar was geen rede om nie 'n ander span te stuur nie. Toe dit misluk, verskyn sy op die Vandag wys en dieselfde gesê het. 'N Paar dae later kondig die NTSB 'n ekspedisie aan wat in Oktober 1985 gegaan het. Volgens 'n verslag van hoofondersoeker, Gregory Feith, was die missie vol slaggate, maar hulle het wel die stert van die vliegtuig bereik, wat die vlug moes gehad het. opnemers, maar hulle is nie gevind nie. Hierna sou dit dekades duur voordat iemand anders probeer om die vlugopnemers te herstel.
Sonder die vlugopnemers het samesweringsteorieë en gerugte floreer: die vlug het neergestort weens 'n toerustingfout, die bemanning was nuut op die roete en in slegte weer het die Paraguayaanse maffia dit opgeblaas omdat die rykste man van die land, Matalón, aan boord was en $ 20 dra miljoen dollar kontant in 'n tassak Eastern Air Lines was besig met dwelms, dit was 'n poging tot politieke moord op die Amerikaanse ambassadeur in Paraguay, wat veronderstel was om aan boord te wees, maar op die laaste oomblik sy planne verander het (sy vrou het op die vlug gesterf). Die gerugte dat Eastern Air dwelms gebruik, was waar. In 1986 het 'n kriminele aanklag teen 22 Oosterse bagasiehanteerders onthul dat die lugdiens drie jaar lank inderdaad gebruik is om weekliks 300 pond kokaïen van Suid -Amerika na Miami te vervoer. (Eastern verklaar bankrotskap in 1989 en ontbind in 1991.)
In 2015 het u/danfutrell op 'n Wikipedia -lys van onherstelde vlugopnemers afgekom. Langs Eastern Airlines Flight 980, het die artikel 'ontoeganklike terrein' genoem as die rede waarom die vlugopnemers nooit gevind is nie. 'Uitdaging aanvaar,' het hy op sy blog, Operation Thonapa, geskryf. Sy huisgenoot u/isaacbstoner het saam met hom gesoek in die soeke na die vlugopnemers. 'N Skrywer van Outside Magazine, Peter Frick-Wright, het ook by hulle aangesluit. Die top van die berg Illimani het gletsers waarvan sommige smelt. Dit het veroorsaak dat baie ongelukstowwe ongeveer 3 000 voet teen die berg afgly. Hulle het wel daarin geslaag om beenfragmente, duisende gesmokkelde krokodilvelle en slangvelle, 'n vlieëniersbaadjie half begrawe in die gletser, die hoogtemeter van die kajuit en uiteindelik die vlugopnemers, wat hulle besluit het om huis toe te neem na die VSA te vind, sonder om die plaaslike inwoners te vertrou owerhede om dit behoorlik te ondersoek. Hulle het ook 'n magneetband gehad wat hulle gedink het van die opnemers was.
Deur die vlugopnemers en die band terug te neem na die VSA, het hulle ontdek dat hulle bylae 13 van die Konvensie oor Internasionale Burgerlugvaart oortree het, wat lui dat waar 'n vliegtuig ook al neerstort, die land verantwoordelik is vir die ondersoek. Beweging na 'n ander land kan beskou word as 'n ondermyning van daardie gesag. Dit het meer as 'n jaar geneem om Bolivia te laat goedkeur dat hulle die getuienis aan die NTSB gee. Helaas, daar was geen inligting in die ernstig beskadigde opnemers nie, wat net die buitekaste van die blokfluit was. En die magneetband wat hulle teruggekry het, was 'n episode van & quotI Spy & quot; in Spaans genoem. Die nuttige binneste dele van die vlugopnemers is nog steeds iewers op die berg.
Daar is 'n boek geskryf oor die ongeluk - Final Destination: Disaster: What Really Happened To Eastern Airlines deur George Jehn. In die boek stel Jehn voor dat die ondersoek moontlik so swak was omdat dwelms vir wapens onder Reagan gesmokkel is.
Die Boliviaanse regering en die NTSB het beide die ongeluk amptelik aangewys as 'n 'beheerde vlug na die terrein'. Die onbeantwoorde vrae bly: waarom het niemand die vlugopnemers op die eerste, tweede of derde ekspedisie gevind nie? Wie het Bernardo Guarachi bedreig en waarom? Wie het reptielvelle na Miami gesmokkel? Wat het die vliegtuig in die eerste plek laat val?
'N Geheimsinnige begin
Alhoewel die geskiedenis van baie klassieke kosparings redelik maklik opgespoor is, was dit nie een daarvan nie. Na baie vrugtelose Google-soektog het ek tot die gevolgtrekking gekom dat niemand anders my verbasing oor grondboontjiebotter + cheddar gedeel het tot die mate dat ek 'n studie daaroor gepubliseer het nie. Ek kon nie eers uitvind wanneer Keebler, Lance Inc., of watter ander maatskappy ook die eerste keer die krakersbroodjies gemaak het nie.
Sonder enige bewyse veronderstel ek dat die kombinasie van cracker tydens die 1980's-90's opgeduik het, 'n sout snackgevoel wat deur kunsmatige geurmiddels moontlik gemaak is. My liefde vir PB-cheddarkoekers hang immers af van die feit dat hulle niks soos regte cheddar smaak nie. Al hierdie spekulasie en nuuskierigheid het 'n proeftoets gesmeek om te sien hoe goed egte cheddarkaas met romerige grondboontjiebotter pas.
Mamma se silwerdeegvurke se raaisel en nog steeds nie opgelos nie
Hier is 'n vraag vir u. Het jy al ooit van gebakvurke gehoor?
Ek het al 'n paar stories oor my ma gedeel. Sy was lief vir om te reis, en sy was lief vir om te vermaak. (Klink dit bekend?) My ma was 'n stadse meisie toe sy met my pa getroud is (as jy Kalona, ​​Iowa 'n stad kan noem!) En sy weet hoe om 'n PRAGTIGE tafel te dek, kompleet met kantdoeke en stingels bril. Ek het nooit regtig haar aandag aan detail waardeer voordat sy gesterf het nie, maar ek kyk nou terug en verstom my oor haar styl en gesofistikeerdheid. En ek wens ek kon dit nou vir haar sê.
My ma voor een van haar gesinsondernemings in Kalona
Maar 'n paar jaar gelede was ek verbaas oor 'n ontdekking in een van my eetkamers se laaie, en slegs my geliefde ma kon my vraag beantwoord het. Ek het gewonder waarom 'n landgeslote plaasvrou in Iowa in besit sou wees van 'n stel gebakvurke wat uit Groot-Brittanje ingevoer is.
Genie is die geheim.
25 Maart 2021: Venesië word 1600, en lyk natuurlik goed vir sy ouderdom. Dit verg meer as 'n wêreldwye pandemie om die ewige sjarme van Venesië te ondermyn; dit verg veel meer as 'n wêreldwye pandemie om die nuuskierigheid van toeriste te blus wat dit weer sal druk en hulself dadelik kan afvra: 'Wanneer is Venesië gebore?".
Bederf: die antwoord is nie uniek nie en is geskik vir 'n reeks interpretasies en variasies. Kom ons begin van die dag af: vir die Katolieke Kerk kom 25 Maart ooreen met die aankondiging van die Here, 'n uitstekende teken om 'n stad te baar, wat dus op goddelike vlak 'geseën' sou word. Toe die jaar 421: in daardie eeue het die strandmeergebied homself geografies gevorm, en riviere soos Po, Adige, Brenta, Piave, Tagliamento, wat uit die Alpe en Prealps stroom, het 'n enorme hoeveelheid sand en modder na die see gesleep. Die sedimente wat stadiger na die mond gekom het, het lewendigheid gegee aan moerasse en eilandjies wat weens die getye en strome omskep is in lang repe land parallel aan die kus: die oewers (lidi).
In die middelgrond, tussen die oewers en die vasteland, lê die strandmeer, waar 'n ingewikkelde labirint van min of meer diep kanale die gebied met bote moeilik bereikbaar gemaak het, tensy jy die gebied ken soos die agterkant van jou hand. Dit is juis om hierdie rede dat die Venesiese bevolkings, wat aan die begin van die 5de eeu worstel met die voortdurende invalle deur die Huns, die Sarmatiërs, die Gote, die Alane en die Vandale, die gebied as die ideale plek beskou het. Die Romeinse Ryk, wat tot dan toe 'n soort "beskerming" teen indringers verseker het, sukkel met sy bestaan ​​en het baie ander dinge om te verslaan, so die Venesiërs het die feit aanvaar dat hulle hulself moes beskerm en die lagune begin koloniseer het .
Slegs tien jaar na die beroemde Sak van Rome deur die Visigote onder Alaric I, terwyl die grandiose gebou van die Ryk onder die houe van die barbaarse invalle krak, vertel die legende dat Paduan -konsuls wat uit Padua verban is, na die lagune gemigreer het. Saam met 'n groep inwoners van die vasteland, verskrik oor die dreigende bedreiging van Attila's Huns, het hulle 'n plek genaamd Rivoalto gekies (in die volksmond geïnterpreteer as 'hoër punt', terwyl die oorspronklike betekenis 'diep kanaal' is) om 'n nuwe nedersetting te herstel. Hier, op 25 Maart 421, die eerste steen van die kerk van San Giacomo di Rialto of San Giacométo - soos die Venesiërs dit vandag nog noem om dit te onderskei van San Giacomo dall'Orio - gelê is.
Is die geboorte van Venesië daarom as gevolg van die Paduane? In werklikheid lyk dit asof dit die gevolg is van 'n onrus: die verowering van Padua deur Venesië in 1405 het beduidende frustrasies veroorsaak, en verskeie vooraanstaande eksponente van die Padua -samelewing het bygedra tot die opbou van hierdie mite as 'n soort "morele verlossing". Boonop het 'n baie toevallige brand in 1420 die argief vernietig waarin dit blyk dat daar meer betroubare dokumente oor die stigting was.
Nog 'n ramp, nog 'n legende: by 'n groot brand wat baie huise in Rialto gebrand het, sou 'n Griekse argitek en skeepsbouer - Eutinopo - San Giacométo opgerig het as 'n gelofte aan God om te verhoed dat die vlamme oormatig versprei. Die kerk is later nie deur een nie, maar deur vier biskoppe ingewy: Severiano van Padua, Ambrogio di Altino, Giacomo di Trevigi en Epone d'Opitergio.
'N Verdere weergawe vertel dat Eutinopo se huis - die enigste van metselwerk, anders as die ander, van hout - van die vuur gered sou gewees het omdat die koningin van Padua daar gewoon het, daarheen gestuur deur haar man en koning Giannusio. Die skrywers van Rialto, Cessi en Alberti, moenie in 1934 woorde omkeer nie: "Dit is meer geneig om die bou van San Giacométo te vertraag tot in die tweede helfte van die twaalfde eeu dat sy artistieke armoede in die geskiedenis vergoed is deur die lig van 'n legende, wat 'n miskien onverdiende roem van roem geskep het".
Trouens, die eerste dokument wat dit noem, dateer uit 1152, teen 'n 'amptelike' toewyding gedateer 25 Julie 1177, afhangende van die vroeë dae van die biskop van Padua. Sy 'wonderbaarlike' aura hou egter hoofsaaklik verband met die groot brand wat Rialto in 1514 getref het, en wat San Giacométo ongelooflik aan die woede van die vlamme laat ontsnap het. Miskien is dit juis uit hierdie postume band met Padua en met 'n vuur dat die legende in die komende jare gestalte gekry het, wat die raaisel nog onopgelos laat.
Soveel twyfel, een sekerheid: ongeag die waarheid of nie van die vertellings rondom die stigting daarvan nie, die stad Venesië is onlosmaaklik verbind met Prosecco DOC tot die punt dat die een die ander oproep en omgekeerd. En dit spreek vanself dat die oenologiese simbool van die Serenissima nie sy 1600ste verjaardag kon vier nie. Om hierdie geleentheid behoorlik te vier, die Consorzio di Tutela - wat die verskillende kategorieë produsente, individuele en geassosieerde wynboere, wynmakers en vonkelwynprodusente assosieer om die ontwikkeling van die denominasie en die nakoming van die reëls van die produksieregulasies te verseker - het in samewerking met die munisipaliteit van Venesië 'n spesiale etiket geskep met die jubileumlogo vir Prosecco DOC en Prosecco DOC Rosé.
Dit verg veel meer as 'n wêreldwye pandemie om ons begeerte om 'n uitstekende bottel Prosecco DOC uit te trek, te stop, en om die voormalige Maritieme Republiek eer te bewys: trouens, daar sal afsprake wees vir 25 Maart, alhoewel in 'n verminderde vorm. Om 11:00, in die Basiliek van San Marco, sal die aartsvader Francesco Moraglia die mis vier, wat ook regstreeks op televisie uitgesaai sal word en in streaming om byeenkomste om 16:00 te voorkom, sal die hele Patriargaat van Venesië die fondament onthou deur die klokkies te lui om 18:30 word 'n spesiale TV -program - wat die geskiedenis van Venesië deur middel van beelde en musiek met die blik op die toekoms vertel - op Rai2 uitgesaai.
Die Voynich-manuskrip is vernoem na die Pools-Amerikaanse antikwariese boekhandelaar Wilfrid M. Voynich, wat dit in 1912 verkry het, en is 'n gedetailleerde boek van 240 bladsye wat geskryf is in 'n taal of skrif wat heeltemal onbekend is. Die bladsye is ook gevul met kleurvolle tekeninge van vreemde diagramme, vreemde gebeurtenisse en plante wat skynbaar nie by enige bekende spesie pas nie, wat die intrige van die dokument en die moeilikheid daarvan om dit te ontsyfer, toevoeg. Die oorspronklike outeur van die manuskrip bly onbekend, maar koolstofdatering het aan die lig gebring dat die bladsye dit tussen 1404 en 1438 gemaak het. Dit is 'die wêreld se mees geheimsinnige manuskrip' genoem.
Daar is teorieë oor die oorsprong en aard van die manuskrip. Sommige, soos die historikus en kunstenaar Nicholas Gibbs, meen dat dit bedoel was om 'n farmakopee te wees om onderwerpe in die Middeleeuse of vroeë moderne medisyne aan te spreek. In 'n onlangse opstel vir die Times Literary Supplement skryf Gibbs dat dit ''n naslaanboek is van geselekteerde middels wat verwyder is uit die standaardverhandelinge uit die Middeleeue, 'n handleiding vir die gesondheid en welstand van die meer welgestelde vroue in die samelewing, is heel moontlik aangepas vir 'n enkele individu. "=
Baie van die prente van kruie en plante dui daarop dat dit 'n soort handboek vir 'n alchemis was. Die feit dat baie diagramme van astronomiese oorsprong blyk te wees, gekombineer met die nie -identifiseerbare biologiese tekeninge, het selfs fantasievolle teoretici laat dink dat die boek 'n vreemde oorsprong kan hê.
Een ding waaroor die meeste teoretici saamstem, is dat die boek onwaarskynlik 'n hoax is, gegewe die hoeveelheid tyd, geld en besonderhede wat nodig sou wees om dit te maak.
'N Rits mede-samesweerders
Toe Malcolm X op 21 Februarie 1965 in die Audubon Ballroom vermoor is, is 'n man met die naam Talmadge Hayer (nou genaamd Mujahid Abdul Halim) van die toneel verwyder. Tog het sommige getuies beweer dat 'n tweede figuur ook deur die polisie in hegtenis geneem is.
Wyle Herman Ferguson, 'n stigterslid van die Organisasie vir Afro-Amerikaanse Eenheid (die OAAU, gestig deur Malcolm X nadat hy die Nation of Islam verlaat het), herinner aan 'n polisiemotor wat langs die balsaal gestap het en 'n man met 'n "Olyfkleur. duidelik baie seer. " Ferguson, wat gedink het dat die beseerde een van die "ons ouens" is, kyk hoe die motor se motor wegry en oor die Hudsonrivier ry. Die Associated Press het ook die dag ná die sluipmoord berig dat "twee mans in hegtenis geneem is".
In die daaropvolgende dae het die NYPD ook twee ander lede van die Nation of Islam's Mosque 7 in Harlem gearresteer: Norman 3X Butler (Muhammad Abd Al-Aziz) en Thomas 15X Johnson (Khalil Islam). Beide mans, sowel as sleutelgetuies wat hulle geken het, het ontken dat hulle die dag by die balsaal was. Hayer het ook aan die einde van die verhoor in 1966 getuig dat die twee mans nie betrokke was nie. Maar hy het geweier om enige ander medepligtiges te noem, en al drie het lewenslange vonnisse opgelê.
'N Dekade in sy gevangenisstraf kom Hayer met nuwe inligting na vore en identifiseer vier mede-samesweerders. Hy onderteken 'n beëdigde verklaring met die name en adresse van hierdie mans, saam met 'n gedetailleerde tydlyn van hul komplot. Met die hulp van die selfbeskrywe 'radikale advokaat', William Kunstler, het Butler en Johnson appèl aangeteken teen hul oortuigings.
Hayer noem William Bradley, 'n NOI-lid genaamd Willie X, as die man wat die noodlottige haelgeweerontploffing afgevuur het, en voeg by dat Bradley 'bekend was as 'n vasbytman'. Die petisie het opgemerk dat Bradley 'op inligting en oortuiging tans opgesluit was in die Essex County Jail, Caldwell, New Jersey'. Kunstler het bygevoeg dat hy nie geweet het van ''n vergelykbare saak in die Amerikaanse regsgeskiedenis' waarin 'n medepligtige 'n misdaad in so 'n detail beskryf het dat dit nie deeglik herondersoek is nie. Tog verwerp regter Harold Rothwax 'n mosie om die saak te heropen.
Bradley (wat nou deur Al-Mustafa Shabazz gaan) woon in Newark. Vroeër hierdie week het The New York Daily News 'n onderhoud met hom gepubliseer waarin hy die bewerings verwerp. 'Dit is 'n beskuldiging,' het hy gesê. 'Hulle het nooit met my gepraat nie. Hulle het my net beskuldig van iets wat ek nie gedoen het nie. "
'Die ondersoek is misluk'
In die weke na die sluipmoord op Malcolm het die organisasies wat hy geskep het nadat hy met die Nation of Islam uitval, sonder sy leiding gesukkel, en sy vriende en kamerade het probeer om hul verlies te verstaan. Die meeste van sy volgelinge was getuie van die moord, en die gevaarlike klimaat en wantroue van die nadraai het dekades lank ondergronds gedryf.
Op 6 Maart 1965 vergader lede vir die weeklikse Saterdagklas by die OAAU se Liberation School. Die vergadering was tot onlangs in die geskiedenis verlore toe 'n gedetailleerde verslag die inhoud daarvan onthul het. In 2011 is die persoonlike referate van James Campbell, gehuisves by die College of Charleston se Avery Research Center for African American History and Culture, aan die algemene publiek beskikbaar gestel.
Campbell is 'n opvoeder en burgerregte -aktivis wat die Liberation School saam met OAAU -lid Herman Ferguson in 1964 gestig het. Sy referate bevat handgeskrewe aantekeninge wat deur die ontslape Japannese Amerikaanse aktivis Yuri Kochiyama geneem is. Volgens die aantekeninge is die vergadering gehou "om stabiliteit uit hierdie krisis te verseker." En die aantekeninge bevat 'n onverwagte stuk inligting. Kochiyama se geslaag onderaan die vergadering van 6 Maart lui:
'Daar word gesê dat Ray Woods ook gesien het dat Audubon opraak, een van twee wat deur die polisie opgetel is. Was die tweede persoon wat opraak. '
Dit lyk asof die aantekeninge die rekeninge van Herman Ferguson en die AP van 'n 'tweede man' wat deur die polisie in hegtenis geneem is, staaf. Dat 'n naam 50 jaar later weer na vore moet kom, is merkwaardig. Maar belangriker is dat die 'Ray Woods' wat in die nota genoem is, waarskynlik Raymond A Wood, 'n onderduimse polisiebeampte in New York, by die Bureau of Special Services and Investigation (BOSSI) was.
Wood het sy loopbaan begin deur die Bronx Congress of Racial Equality (CORE) hoofstuk in 1964 te infiltreer onder die naam Ray Woodall in 1964. Daar het hy hom as 'n 27-jarige gegradueerde aan die Manhattan College in die regte aan Fordham voorgedoen. Hy is gou aangewys as CORE se behuisingsvoorsitter en het toesig gehou oor 'n kiesersregistrasieprojek.
Wood verdien sy aktivis goeie vertroue deur saam met twee ander in die stadsaal gearresteer te word terwyl hy probeer het om 'n burger van burgemeester Wagner in hegtenis te neem omdat hy rassediskriminasie toegelaat het vir 'n openbare bouprojek. Feminist Susan Brownmiller, destyds 'n mede -CORE -aktivis, onthou dat as 'CORE 'n advertensie in die Amsterdam News geplaas het waarin hy beskryf wat hy soek, Woodall die rekening sou pas.'
Teen 1965 is 'Woodall' onder sy regte naam heraangewys om 'n groep te infiltreer wat homself die Black Liberation Movement (BLM) noem. Hy word erken dat hy 'n bomplot deur die BLM verydel het wat na bewering die Statue of Liberty en ander nasionale monumente geteiken het, net 'n week voor die moord op Malcolm X. Een van die vier wat gearresteer is, was Walter Bowe, wat ook die voorsitter was van die kultuurkomitee in die OAAU van Malcolm. Wood se noue verbintenis met 'n OAAU -lid maak dit waarskynlik dat ander binne die organisasie hom ook sou ken en erken.
Wood is bevorder tot speurder tweede graad vir die arrestasies in die BLM -saak. En hoewel sy naam en 'n foto van die agterkant van sy kop in die week voor die moord op Malcolm X deur die pers versprei het, het die NYPD berig dat hy weer aan die werk is omdat sy 'gesig nog steeds 'n geheim is'.
Agent Wood verberg die gesig van die fotograaf. Foto: Ster.
Daar is geen twyfel dat die polisie Malcolm X in die tydperk voor sy sluipmoord fyn dopgehou het nie. Tony Bouza, 'n voormalige BOSSI -speurder en luitenant van 1957 tot 1965, verduidelik dat die NYPD, en nie die FBI nie, die hoofagentskap was wat hierdie toesig uitvoer. Gene Roberts - 'n man wat met liefde in die OAAU bekend was as 'Brother Gene' en gefotografeer het terwyl hy tevergeefs probeer het om Malcolm X by die sluipmoord te laat herleef - is later bevestig as 'n geheime agent.
Bouza voer aan dat die NYPD nie basiese en minimale stappe gedoen het om 'n prominente openbare figuur te beskerm teen 'n bedreiging wat algemeen aanvaar word dat dit op hande is nie. En hy is krities oor die daaropvolgende versuim om alles bekend te maak wat hy geweet het oor die sluipmoord op Malcolm X. 'Die ondersoek is misluk', het hy gesê, en '' 'n parallelle tragedie lê in die ooglopende steen van die NYPD van enige vrystelling van rekords. '
Maar Bouza dring ook daarop aan dat Wood niks met die saak te doen het nie, en dat daar ander redes is om te twyfel oor die jongste ooggetuie wat Ray Wood by die Audubon plaas. Sulke berigte is onbetroubaar, selfs dié wat kort na die sluipmoord aangeteken is. Rekeninge oor wat op die dag by die Audubon Ballroom gebeur het, is ook teenstrydig. Een OAAU -lid genaamd Willie Harris is ondervra deur die NYPD terwyl hy in 'n mediese sentrum behandel is nadat 'n verdwaalde koeël hom by die balsaal getref het. Harris beweer dat hy hulp by 'n polisiebeampte gesoek het wat hom daarna na die hospitaal geneem het. Is dit moontlik dat die naamlose getuie Harris as Ray Wood verwar het? Laastens is daar die vraag waarom BOSSI 'n geheime agent terugstuur na 'n plek waar hy herken kan word nadat sy naam in die pers verskyn het.
Die eenvoudigste manier om hierdie vrae op te los, is deur die NYPD om sy toesiglêers bekend te maak en bekend te maak wat Ray Wood, Gene Roberts en sy ander onderduime beamptes in die jare rondom die sluipmoord aangemeld het. Maar die departement het herhaaldelik geweier om hulle vry te laat.
My pogings met professor Manning Marable en die Malcolm X-projek aan die Universiteit van Columbia in 2008-2009 om deur middel van die Freedom of Information Act (FOIA) toegang tot BOSSI-lêers te verkry, het geëindig in 'n volledige ontkenning. Deur die versoeke te weier, het die departement se regsburo 'n aantal wette vir openbare amptenare aangehaal en beweer dat die lêers die veiligheid van beamptes in gevaar sal stel en dat dit ongegrond is om privaatheid te skend. 'N Meer onlangse FOIA -versoek hierdie jaar het 'n paar materiaal opgelewer wat verband hou met die sluipmoord, maar slegs dokumente wat reeds in die New Yorkse munisipale argief beskikbaar was. Die vrystelling bevat geen lêers wat verband hou met die toesig van BOSSI nie.
Divertikulitis en vitamien D.
Vitamien D is 'n kritieke voedingstof vir menslike gesondheid, veral bekend as die 'sonskyn vitamien'.
Daar is toenemende bewyse dat ons vitamien D -status die risiko van gastro -intestinale siektes soos prikkelbare dermsindroom, inflammatoriese dermsiekte (insluitend Crohn se siekte) en divertikulitis (18) kan beïnvloed.
'N Onlangse studie by diegene met divertikulose het bevind dat diegene met die laagste vitamien D -vlakke aansienlik meer geneig is om 'n opvoeding van divertikulitis te ervaar (19).
Dit is dus belangrik om u vitamien D -vlakke by u dokter te laat ondersoek, veral as u nie gereeld blootstelling aan sonlig kry nie.
Ongelukkig is natuurlike voedselbronne van vitamien D nie baie nuttig as u 'n tekort het nie. Dit is een van die min gevalle waar aanvulling baie beter is as voedsel.
Opsomming: Lae vitamien D -vlakke hou verband met 'n verhoogde risiko van divertikulitis. Word met u dokter ondersoek vir 'n tekort.
20 flieks oor wonderlike moord wat u tyd werd is
Vir generasies was moordmisteries een van die gewildste en vermaaklikste kunsvorme vir die publiek. Speurverhale van noir -skrywers en raaisellegendes soos Agatha Christie het kulturele ikone geword. Vandag kom moordmysteries die meeste voor in die menigte TV -reekse soos Law & amp Order en CSI.
Die film oor die moordmisterie in die geskiedenis het insgelyks verskillende benaderings tot die genre gebruik, met baie verskillende instellings, misdade en fokuspunte waardeur die gehoor die verhaal vertel. Dit lei tot 'n voortdurend interessante genre wat aanhangers opgewonde hou terwyl hulle 'n gemeenskaplike atmosfeer en gevoel behou.
Kritici sien soms neer op moordmisteries omdat hulle te eenvoudig en eenvoudig is, maar min betekenis het en op opwinding staatmaak. Alhoewel dit beslis waar is vir baie van die inhoud in die genre, het baie groot regisseurs en skrywers die genre vanuit oorspronklike en geïnspireerde rigtings benader en komplekse en betekenisvolle misdaadverhale geskep.
Die onderstaande lys bevat raaisels oor moord uit verskillende tydperke met verskillende instellings, wat wissel van tekenprente -heelalle tot 14de -eeuse kloosters, wat die moontlikhede en suksesse van die genre toon.
Woody Allen se idee van die klassieke moordmisterie kombineer die tradisionele formaat van 'n speurfilm met sy neurotiese humor. Woody Allen en sy gereelde medester Diane Keaton lei die rol as die sentrale egpaar Larry en Carol Lipton. As een van hul bure skielik aan 'n hartaanval sterf, begin Carol die man, Paul, vermoed dat hy 'n moord gepleeg het en begin hom stert. Soos die ondersoek voortduur, verskyn meer karakters, dubbelgangers en motiewe, wat die waarheid bemoeilik.
Manhattan Murder Mystery, met Alan Alda en Anjelica Huston, is ook 'n goed vervaardigde en wilde donker komedie. Die karakters is voorspelbaar woes en halfgunstig, soos tipies van Allen se films. Alhoewel die film nie baie oorspronklike dinge doen met die moord -raaisel of die komiese aspekte van die film nie, slaag Manhattan Murder Mystery steeds as 'n vermaaklike misdaadkomedie en bring hulde aan die vele raaisels wat dit geïnspireer het.
19. Wie het Roger Rabbit ingelyf (Robert Zemeckis, 1988)
Hierdie vindingryke komedie kombineer lewendige aksie met animasie en bedrieg die klassieke speurverhaal terwyl dit 'n opwindende misdaadgeheim vertel. In 'n wêreld vol mense sowel as tekenprente, sterf Bob Hoskins as die private oog Eddie Valiant wat toons verafsku sedert sy broer deur een vermoor is. Aanvanklik aangestel om ontrouheid in die huwelik van die tekenprentster Roger Rabbit en sy vrou Jessica Rabbit te ondersoek, word Valiant se saak ingewikkelder na 'n moord, wat lei tot die ontdekking van 'n kwaadwillige sameswering.
By combining the goofy toons with mature references and themes, the film provides fun entertainment for both kids and adults. Many classic cartoon characters make cameo appearances throughout the film, like Betty Boop, Donald Duck and Daffy Duck, and the film also introduces many new memorable characters like the menacing Judge Doom played by Christopher Lloyd. Who Framed Roger Rabbit, while slightly bizarre, is a highly original and engrossing crime tale.