Wanneer jy 'n telefoonnommer, 'n inkopielys of 'n stel instruksies moet onthou, maak jy staat op wat sielkundiges en neurowetenskaplikes as werkgeheue noem. Dit is die vermoë om inligting in gedagte te hou en te manipuleer, oor kort tussenposes. Dit is vir dinge wat vir jou belangrik is in die huidige oomblik, maar nie 20 jaar van nou af nie.
Navorsers glo dat werkgeheue sentraal staan ​​in die funksionering van die verstand. Dit korreleer met baie meer algemene vermoëns en uitkomste - dinge soos intelligensie en skolastiese bereiking - en is gekoppel aan basiese sensoriese prosesse.
Gegewe sy sentrale rol in ons geesteslewe, en die feit dat ons ten minste van sy inhoud bewus is, kan werkgeheue belangrik word in ons strewe om die bewussyn self te verstaan. Sielkundiges en neurowetenskaplikes fokus op verskillende aspekte terwyl hulle werkgeheue ondersoek: Sielkundiges probeer om die funksies van die stelsel uit te beeld, terwyl neurowetenskaplikes meer op sy neurale onderbou fokus. Hier is 'n momentopname van waar die navorsing tans staan.
Hoeveel werkgeheue het ons?
Kapasiteit is beperk - ons kan net 'n sekere hoeveelheid inligting in gedagte hou. Maar navorsers bespreek die aard van hierdie limiet.
Baie stel voor dat werkgeheue 'n beperkte aantal "items" of "stukke" van inligting. Dit kan syfers, letters, woorde of ander eenhede wees. Navorsing het getoon dat die aantal stukkies wat in die geheue gehou kan word, afhang van die tipe item - geure van roomys wat aangebied word teenoor syfers van pi.
'N Alternatiewe teorie stel voor dat werkgeheue as 'n deurlopende hulpbron Dit word gedeel oor alle onthoude inligting. Afhangende van jou doelwitte, kan verskillende dele van die onthoude inligting verskillende hoeveelhede hulpbronne ontvang. Neurowetenskaplikes het voorgestel dat hierdie hulpbron kan wees neurale aktiwiteit, met verskillende dele van die onthoude inligting wat wisselende bedrywighede aan hulle toegewy het, afhangende van huidige prioriteite.
'N Ander teoretiese benadering pleit eerder dat die kapasiteitsgrens ontstaan ​​omdat dit anders is items sal inmeng met mekaar in die geheue.
En natuurlik herinneringe verval met verloop van tyd, maar die repetering van die inligting wat in die werkende geheue is, lyk om die proses te versag. Wat navorsers noem onderhoud repetisie behels die herhaling van die inligting geestelik sonder inagneming van die betekenis daarvan - byvoorbeeld, gaan deur 'n kruidenierslys en onthou die items net soos woorde sonder die maaltyd wat hulle sal word.
In teenstelling hiermee behels die omvattende repetisie die inligting betekenis en assosieer dit met ander inligting. Mnemonics fasiliteer byvoorbeeld 'n omvattende repetisie deur die eerste letter van elk van 'n lys items te assosieer met ander inligting wat reeds in die geheue gestoor word. Dit blyk net dat uitgebreide repetisie die inligting van die werkgeheue in 'n meer blywende vorm kan konsolideer - genoem langtermyngeheue.
In die visuele domein, Repetisie kan oogbewegings behels, met visuele inligting gekoppel aan ruimtelike ligging. Met ander woorde, mense kan kyk na die ligging van die onthou inligting nadat dit gegaan het om hulle te herinner aan waar dit was.
Werksgeheue teenoor langtermyngeheue
Langtermyngeheue word gekenmerk deur 'n veel groter bergingskapasiteit. Die inligting wat dit bevat, is ook duursaam en stabieler. Langtermynherinneringe kan inligting oor episodes in 'n persoon se lewe, semantiek of kennis bevat, asook meer implisiete soorte inligting soos hoe om voorwerpe te gebruik of op sekere maniere (motoriese vaardighede) te beweeg.
Navorsers het werkgeheue lank as 'n lang beskou poort na langtermyn stoor. Herhaal inligting genoeg in die werkgeheue en die geheue kan permanent word.
Neurowetenskap maak 'n duidelike onderskeid tussen die twee. Dit hou in dat werkgeheue verband hou met tydelike aktivering van neurone in die brein. In teenstelling hiermee word langtermyngeheue verwant aan fisiese veranderinge aan neurone en hul verbindings. Dit kan die korttermyn-aard van werkgeheue asook sy groter vatbaarheid vir onderbrekings of fisiese skokke verduidelik.
Hoe verander die werkgeheue oor 'n leeftyd?
Prestasie op toetse van werkgeheue verbeter gedurende die kinderjare. Die kapasiteit daarvan is 'n belangrike dryfkrag van kognitiewe ontwikkeling. Prestasie op assesseringstoetse styg stadiger regdeur die kind, kinderjare en tienerjare. Prestasie bereik dan 'n hoogtepunt in jong volwassenheid. Aan die ander kant is werkgeheue een van die kognitiewe vermoëns wat die meeste sensitief is vir veroudering, en prestasie op hierdie toetse neem af op ouderdom.
Die opkoms en val van werkgeheue kapasiteit oor 'n lewensduur word vermoedelik verwant aan die normale ontwikkeling en agteruitgang van die prefrontale korteks in die brein, 'n area verantwoordelik vir hoër kognitiewe funksies.
Ons weet dat skade aan die voorfrontale korteks werkgeheinde tekorte veroorsaak (saam met baie ander veranderinge). En opnames van neuronale aktiwiteit in die prefrontale korteks toon dat hierdie area is aktief gedurende die "vertragingstydperk" tussen wanneer 'n stimulus aan 'n waarnemer voorgelê word en wanneer hy 'n reaksie moet maak - dit is die tyd waartydens hy die inligting probeer onthou.
Verskeie geestesiektes, insluitend skisofrenie en depressie, word geassosieer met verminderde funksionering van prefrontale korteks, wat kan wees onthul via neuroimaging. Om dieselfde rede word hierdie siektes ook geassosieer met verminderde werkgeheuevermoë. Interessant genoeg, vir skisofreniese pasiënte, verskyn hierdie tekort meer gemerk in visuele eerder as verbale werkgeheue take. In die kinderjare word werkgeheue tekorte gekoppel aan probleme in aandag, lees en taal.
Werksgeheue en ander kognitiewe funksies
Die prefrontale korteks word geassosieer met 'n wye verskeidenheid ander belangrike funksies, insluitend persoonlikheid, beplanning en besluitneming. Enige afname in die funksionering van hierdie gebied sal waarskynlik baie verskillende aspekte van kognisie, emosie en gedrag beïnvloed.
Kritiek word baie van hierdie prefrontale funksies nou verbind met, en miskien afhanklik van, werkgeheue. Byvoorbeeld, beplanning en besluitneming vereis dat ons die relevante inligting reeds in gedagte moet hou om 'n kursus van aksie te formuleer.
'N Teorie van kognitiewe argitektuur, genoem Globale Werkspeltorie, staatmaak op werkgeheue. Dit stel voor dat inligting wat tydelik in gedagte gehou word, deel is van 'n "globale werkplek" in die gedagte wat verband hou met baie ander kognitiewe prosesse en ook bepaal wat ons op 'n sekere oomblik bewus is. Gegewe dat hierdie teorie suggereer, werk geheue bepaal wat ons bewus is, kan meer begrip daaroor word, 'n belangrike deel van die oplossing van die raaisel van bewussyn.
Verbeter jou werkgeheue
Daar is 'n paar bewyse dat dit moontlik is om jou werkgeheue op te lei deur interaktiewe take te gebruik, soos eenvoudige speletjies vir kinders wat geheuevermoë behels. Daar is voorgestel dat hierdie opleiding kan help om tellings op ander tipes take te verbeter, soos die woordeskat en wiskunde. Daar is ook 'n paar bewyse dat opleiding om werksgeheue op te knap kan verbeter prestasie vir kinders met spesifieke omstandighede, soos ADHD. Ondersoek resensies meen egter dikwels dat voordele is kortstondig en spesifiek vir die opgeleide taak.
Verder kan die verbeterings wat in sommige van hierdie studies voorkom, die gevolg wees van die leer hoe om die werkgeheue hulpbronne doeltreffender te gebruik, in teenstelling met die verhoging van die kapasiteit. Die hoop vir hierdie soort opleiding is dat ons relatief eenvoudige take kan vind wat beide prestasie nie net op die taak self sal verbeter nie, maar ook na 'n verskeidenheid ander toepassings sal oorplaas.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Hoe jy gedagtes hou oor die kort termyn