Selibaat wees is ‘n geskenk. Dis die eerste prys volgens Paulus. (1 Cor 7:7) Om selibaat te wees is nie ‘n vloek of straf nie, inteendeel Jesus was selibaat, Paulus verkies sy alleenwees bo ‘n huweliksmaat. Weereens vanuit die perspektief van die die vrug van die Heilige Gees, leer God ons om seks nie eerste prioriteit te maak nie. Ons kan wag. Dit is die vrug van selfbeheersing, temperance (abstaining from excess). Die jongmens wag en hou sy pad rein tot op die huweliksnag. Die man en vrou kan wag vir tye van gebed en toewyding aan God. (1 Kor 7:1-5) Daar is swangerskap, terminale siekte, maandstonde… alles tye van wag en seksuele stilte. Seksualiteit is siklies, soos die getye in die see. Ons is nie gemaak om altyd op stormsterkte te funksioneer nie. Dit is abnormaal. Paulus bring sy liggaam en vlees onder beheer, deur dit te ‘restrain’. (1 Cor 9:27) But [like a boxer] I buffet my body [handle it roughly, discipline it by hardships] and subdue it, for fear that after proclaiming to others the Gospel and things pertaining to it, I myself should become unfit [not stand the test, be unapproved and rejected as a counterfeit].
Tags: bekering, Christ, church, huwelik
Wat is God se hart rakende seksuele sondes? | Harvester
[…] Die kern van al die bogenoemde sondes is die fokus op self. “Self idolatry” Ek word die God, en ek moet aanbid word, ek moet kry, my wil, my plesier. Lees verder… […]