Die Peter-jasie Patriot - Nommer 37
Dis moeilik om te glo dat helfte van die jaar al verby is. Een van die dae koop ons alweer Kersgeskenke. Vriende van my woon in die dorpie genaamd North Pole in Alaska. Elke jaar met Kerstyd word hulle poskantoortjie oorstroom met briewe wat aan Kersvader gerig is.
Die heel eerste resep wat ek op my webwerf geplaas het was die
Elephant Stew resep. Toe byt die versamelaarsgogga my en die res, soos hulle sê, is geskiedenis! Intussen het die Elephant Stew resep al hoe langer geword soos mens idees bygelas het. Ek het dit al ingestuur Guinnes toe, maar hulle het nie so 'n kategorie nie. Gaan kyk gerus en kyk of julle idees kan bylas. Van olifante gepraat....
Ek lees altyd graag van die artikels wat Frik Lombard skryf, hier is nog wat hy my gestuur het:
Die Olifant as ete
In my soeke het ek afgekom op ‘n boek geskryf deur Alexis Soyer (1809 –1859). In hierdie boek beskryf hy nogal in redelike detail die oorsprong van kos en hy gee ook ‘n paar resepte van hoe om sekere soorte voedsels gaar te maak. Graag sou ek van die resepte wou weergee maar die kruie en speserye wat hulle gebruik is onbekend en sal nie eintelik sin maak nie.
Die Amerikaners en veral die van Texas af is geneig om te dink dat alles groter en beter is by hulle. In die boek van Alexis Soyer word iets beskryf wat groter en beter is hier in Suid Afrika en dit is die gaarmaak van olifante. Die volgende beskrywing sal ek probeer vertaal in my beste Afrikaans.
Sekere nomadiese volke van Asia en Afrika word geglo om versot te wees op gebraaide olifante. Die Egiptenare het sover gegaan om hierdie delikatesse in die hande te kry dat Koning Ptolemy Philadelphus hulle verbied het deur streng wetgewing om olifante te jag. Dit het hulle egter nie afgesit nie. Al wat die wet veroorsaak het was dat die olifant se vleis nog ‘n groter aantrekkingskrag vir hulle gehad het.
In sekere barbaarse volke het hierdie smaak ook byval gevind. Le Valliant, ‘n gesoute reisiger vertel die eerste keer toe hy die eerste keer ‘n Olifant se slurp ge-eet het wat deur die Hottentotte aan hom voorgesit is. Hy het besluit dat dit nie die laaste keer is wat hy die vleis gaan eet nie aangesien dit die mees eksotiese smaak is. Sy voorliefde is egter vir die voet van die Olifant.
Le Valliant skryf soos volg:
Hulle sny die vier voete van die Olifant af. Daarna het hulle ‘n gat in die grond gemaak van ongeveer 3 vierkante voet. Hierdie gat is gevul met houtskool en bo die houtskool is droë hout gesit. Die vuur was heelaand aan die gang gehou. Wanneer die Hottentotte gedink het dat die gat warm genoeg is gedurende die nag, het hulle die gat leeg gemaak. Binne in die gat is die vier pote van die Olifant gesit. Die gat is gevul met warm as, houtskool en droë takke. Die vuur is aan die gang gehou tot die volgende oggend.
Hier skryf Le Valliant dat hy die volgende oggend deur sy bediendes bedien met vleis. Hy gaan aan om te beskryf dat nadat hy die reuk gekry het hy nie vinnig genoeg die vleis proe nie. Sy slot opmerking is dat hy nie kon verstaan dat ‘n dier so groot en lomp, so ‘n delikate en fyn voortbring nie. Hy noem ook dat die Hottentotte die ander dele van die dier ook gaargemaak en ge-eet het.
Dit is seker nie baie van ons se wens om gebraaide Olifant voet te eet nie. Maar dit is seker ‘n ondervinding wat nie baie gou vergeet sal word nie. Soos op die afgelope ATKV se kongres is daar ‘n krokodil gebraai. Hulle se nie hoe dit geproe het nie. Miskien sal ek eendag waagmoed kry om Olifant of Krokodil te eet. Miskien sal daardie moed kom wanneer ek ‘n bietjie baie van Noag sy wyn in het.
Laat maar gerus vir Frik weet wat julle van sy artikel dink!
Hoekom 'n "box" 'n boks is en nie 'n doos nie! Seker omdat ons die woord al te veel in Afrikaans verniel het.
Op 'n Maandagoggend, het die hele skool, soos gewoonlik, in die saal vergader. Die skoolhoof het soos gewoonlik sy storie vertel, die eersterugbyspan geprys, die skoolkommitee hartlik bedank, die kinders met stories bang gemaak...nie dat ek dink kinders skrik meer vir enigiets minder as die doodstraf nie...wat hulle goed weet hulle nie opgelê kan word nie. Hy betuig verder sy dankbaarheid teenoor die kinders wat hulle siviele eise teen die skool teruggetrek het, en vir die wat nie meer in die klaskamers rook nie.
Op die verhoog staan daar twee kartondose. In hierdie kartondose is daar bybels, wat deur die Gideonorganisasie (dis die ouens wat bybels in hotelle en openbare plekke plaas) aan die skool geskenk is. Die idee was om vir alle kinders, wat nie bybels het nie, 'n bybeltjie te gee.
Omdat hierdie nogal 'n noemenswaardige gebaar was, het twee van die Gideonmanne na die skool gekom, om die bybels te oorhandig. Op diè dag sit die twee so half eenkant, weg van die onderwysers af.
Toe die hoof klaar was met sy aankondigings, kyk hy so op na die kinders, en sonder om ooglid te roer, waai hy met sy een hand in die rigting van die twee Gideonmanne en sê: "Julle wonder seker wat hierdie twee dose op die
Nodeloos om te sê dat daar toe chaos uitgebars in die saal. Die onderwysers het daarop gekla dat dit onmoontlik was om die volgende twee periodes iets by die kinders tuis te bring, daar hulle telkens uitgebars het van die lag.
Die arme twee Gideons het nie 'n woord kon inkry nie en die twee kartondose, met bybels in, is onuitgedeel na die hoof se kantoor verskuif.
Bogenoemde met dank van www.eboeke.com
Kontak my per epos vir meer besonderhede
Meeste Saterdagoggende verkoop ons plaaslike Supermark boerierolle in hulle parkeerterryn. Die geur van braaiende boerewors is genoeg om enigiemand rasend honger te maak. Hier is iets anders om met boerewors te maak:
30 ml sonneblomolie 1 ui, gekap
1 groen soetrissie, ontpit en gekap 10 ml matige kerriepoeier
2 ml borrie 500 ml kookwater
15 ml blatjang 5 ml sout
2 ml peper 500 g rou boerewors, in 4 cm- stukkies gesny
1 x 410 g blik appelkooshelftes 300 g rou rys (375 ml)
gekapte grasuie vir garnering
Verhit die olie in 'n swaarboompan, braai die uie en soetrissie tot sag en deurskynend, ongeveer 5 minute. Voeg die kerriepoeier by en roerbraai 'n verdere minuut. Voeg die kookwater, sout en peper en blatjang by, verhit tot kookpunt, verlaag die hitte en laat 2 minute prut.. Pak die rou wors op die boom van 'n groterige oondskottel. Skep die uiemengsel eweredig bo-op die wors. Rangskik die appelkooshelftes bo-oor die wors en giet die sap oor. Sprinkel die rys eweredig oor, plaas die deksel op en bak in 'n voorverhitte oond by 200C (400F) vir ongeveer 45 minute of totdat die rys gaar is. Strooi gekapte grasuie oor en sit warm voor.
Woorde: H.A. FAGAN
Musiek: JOH. PETERS; verwerk: G.G. CILLIÉ
By die ruwe Kaap van storme, waar die oseane bots
en van oos en wes die golwe worstel om hul bakenrots,
waar die maagdelike velde nog in skuwe skoonheid bloos,
dit is waar jul wieg gestaan het, stoere Afrikanerkroos,
dit is waar jul wieg gestaan het, stoere Afrikanerkroos.
Werk en stryd was julle erfdeel, wat die vaderland jul gee,
maar waardeur jul arm gespier is en jul hart tot staal gesmee.
So gehard en so getemper, trek hul heen oor berg en vlei,
en herskep tot tuin van Eden Afrika se woesteny,
en herskep tot tuin van Eden Afrika se woesteny.
Elke vyand moes getem word wat jul opmars wou betwis:
die natuur se wilde kragte, die barbaar se sluwe lis.
En geen mag van vreemde wapen, geen verow'raar sal jul vrees:
nimmer in 'n slaaf se boeie rus die Afrikanergees,
nimmer in 'n slaaf se boeie rus die Afrikanergees.
Voorwaarts dan, getrou en wakker, moedig, kragtig steeds vooruit!
Geen geweld, geen dwinglands woede sal jul ideale stuit.
Laat jul roep oor berge dawer, oor die vlaktes voortgedra:
Ewig hoog die vryheidsvaandel, stoere kroos van Afrika!
Ewig hoog die vryheidsvaandel, stoere kroos van Afrika.
(Die Danville Hulpgroep) ( Die Kleuterskool )