#Woordwarrel 2 Des 2021 se vonk is 'n warrelknoop - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2021-12-06
Hierdie week het Lekkervurigeaffêre nie net 'n vonk verskaf om ons aan die skryf te kry nie, sy het sommer 'n hele vuur aangesteek. 'n Warrelknoop. My vriendin doen niks in halwe mate nie.
Ek sit hierdie week en bekyk al die video's wat Namakwalanders op sosiale media plaas oor wolkbreuke, lekker reën en riviere wat stroom daar in my komvandaan: Groenrivier daar by Garies, waterstrome in die Kamiesberge, goeie reën aan die Weskus daar by Kleinzee …
Ek onthou Namakwaland se dorre landskappe in dralende droogtetye, stofwolke en warmgebakte klipbanke wat kilometers ver strek. Hier en daar 'n groenigheid wat vasklou aan die lewe – dis die taaibos, koenebeebos en geharde kokerbome wat aangepas het in hierdie halfwoestyn en op die een of ander manier dit regkry om te oorleef, droogtejaar na droogtejaar. Jy oog raak gewoond aan die landskap en daar waar sommige mense net vaal vlaktes en vêraf klipkoppies raaksien, kan net Namakwalanders die ryke verskeidenheid van teksture waardeer. Tog bly die oë altyd opgehef na die blou lug. Die verwagting en versmagting na reën, is nooit ver onder die oppervlak nie.
Daardie dier is 'n dame met name 'n dassie
Wat op die klipplaat sonbaai met 'n passie
Ek daarenteen, verkies om te lê  en droom
In die skaduwee van die groot kokerboom
Terwyl ek leepoog staar oor die vale vlakte
En lawend my dors les uit die put se brakte
Sou vandag die dawerende donder daar ver
Die seën van reën bring soos in die jare her?
Dan die uitbundige vreugde wanneer die reën uiteindelik kom – die vonk wat die landskap verander soos handomkeer. Vars soet water uit die blou hemel. Mense dans letterlik buite onder die druppels wat in die sand neerplof. Hulle vang reënwater op in tenks, komme, emmers – al wat 'n hol ding is. Hierdie water kom nie dikwels oor Namakwalanders se pad nie en word des te meer waardeer. Water is lewe.
Die veld bars uit sy nate met groenigheid en oënskynlik oornag verskyn die wilde veldblomme. 'n Bonte mengelmoes wat my vriendin se hart sal laat juig, want haar geliefkoosde kleur is bont. Hoe bonter hoe beter. Die blomseisoen is van korte duur, maar dis die skouspel wat besoekers van heinde en verre altyd bybly. Rasegte Namakwalanders kyk dieper en sien die egte, onverbloemde skoonheid van die kale aarde.
Ek woon deesdae binne loopafstand van die Indiese Oseaan. Mens sou verwag dat ek hierdie vonk sou aangryp om jubelend te juig oor see, son en water soos saffier so blou … maar soms loop my hart weg om te gaan kuier by my vandaankomplek.
Die plasing Woordwarrel Inspirasievonk 2 Desember 2021 het eerste verskyn in die blog Lekkervurigeaffere. Gaan skakel jou #Woordwarrel in die kommentare.
A my mater, hoe lekker het ek in jou komvandaan se omtes kom gedagtewarrel, daardie gedig is baie mooi vir my. Jy het die warrelknoop in 'n warrelsnoer omskep.
Snaaks hoe vinnig die woorde kom wanneer jy praat oor jou hartsgrond- en goedere.
Dit is waar, dis waar passie se wortels lê, glo ek.
Ek hou baie van hierdie woorde, 'my komvandaan'! Ek het hier saam met jou die hitte van die son gevoel; die stof; die rotse … en die geluid van die reën wat uiteindelik val. Dit kon amper 'n beskrywing van die Oos Kaap gewees, maar gister het regte reën uiteindelik neergesak – wat 'n wonderwerk. Jy beskryf alles so fyn dat dit 'n plesier is om te lees.
Dankie Anne, en ek is verskriklik bly dat julle mooi reën gekry het.
Dis so 'n mooi beskrywing Hester. Blomtyd is vir ons binnelanders natuurlik 'n fees vir die oog. Kan dink jy verlang met tye na daardie wêreld.
Daai wêreld en die tipe mens wat daar kan woon en leef, is onlosmaaklik verbind, want dis nie almal wat daar tuis voel nie.
Ek het die mense net soveel geniet as die blomme.
Puik geskryf, Hester! Ons wat nog nie in Namakwaland was nie, kry die prentjie.
Dankie Dina. Dis 'n baie besondere wêreld en ek is bly as ek julle ietsie kan laat verstaan van die omgewing en sy mense.
Pragtig en kleurvolle vertelling oor jou geliefde Namakwaland. Jou manier van vertel is ook eie aan die streek. Jy ryg darem maar lekker al die passende woorde in hul plekke in so in die verbygaan. Sommer elf uit tien vir jou!
Dankie Scrapy. Ja, die Namakwalandse manier van praat (en die aksent) bly altyd by jou.
Dis maar met my Hollandse maniere en praat ook die geval en natuurlik nou hier in NZ staan my praat ook uit. Kan maar nie regtig jou agtergrond ontduik nie as mens dit so kan stel.
sjoe Hester, jy het 'n ordentlike storm hier los geskryf. Mal oor jou gedig en die hele beskrywende toneel wat jy met jou woorde verf. Dis amper of ek nostalgie voel in jou woorde en jy laat mens wens dat ek ook daar was
Dankie Bondels. Soms is so 'n kuiertjie in jou verlede die lekkerste plek om te wees – dankie dat jy saamgekom het.