Appelkoos: plant en versorg, appelkoos snoei en ent, variëteite met foto's - Nuut
Die vrugteboom gewone appelkoos (Prunus armeniaca) is deel van die geslags pruim, wat tot die pienk familie behoort. Tot op hede het wetenskaplikes nog nie vasgestel waar hierdie plant vandaan kom nie. Sommige van hulle glo dus dat die appelkoos van Armenië kom, terwyl die res van die wetenskaplikes seker is dat dit van die Tien Shan-streek in China kom. So 'n boom is vanuit Armenië na Europa gebring. Daar is 'n weergawe wat die appelkoos na Griekeland gekry het danksy A. Macedonian, en van daar af is dit na Italië vervoer. Maar daar is geen dokumentêre bewyse vir hierdie weergawe nie. In die 17de eeu het hierdie vrugteboom uit Wes-Europa op die gebied van Rusland gekom. Op dieselfde tyd het hierdie plant uit die Nabye en Midde-Ooste na die Kaukasus en Oekraïne gekom. Die feit dat hierdie plant van Persiese oorsprong aandui dat dit in daardie dae in die Oekraïne 'zherdel' genoem is. In Rusland word so 'n boom ook soms 'zherdel' genoem, dit word ook 'moriel' en 'geel blare' genoem.
Kenmerke van appelkoos
Die appelkoos is 'n sagtevrugteboom met 'n hoogte van 5 tot 8 meter. Die kleur van die bas is bruingrys, dit kraak op ou stamme. Jong, blink bruinrooi stingels is onbehaard. Afwisselend gerangskikte blaarplate het blaarstele en 'n ovaalvormige vorm, hulle word aan die toppunt getrek en het 'n fyn tandrand (soms dubbeltand). Die blare word 9 sentimeter lank. Sittende enkelblomme het 'n deursnee van 2,5 tot 3 sentimeter, hulle is wit met pienk are en is op baie kort voetjies geleë. Bloei begin in Maart of April voordat blaarlemme verskyn. So 'n vrugteboom lyk baie indrukwekkend tydens blom, soos 'n peer, kersie, appel of soetkersie. Die vrugte is 'n oranje-geel sappige elliptiese, afgeronde of bolvormige eensaadlob, met 'n groef in die lengte op die oppervlak. Die dikwandige been is glad of grof en is binne-in die fetus geleë.
So 'n boom kan ongeveer 100 jaar lank leef. Nadat die appelkoos 3 jaar oud geword het, begin dit vrugte dra, dit duur 30-40 jaar. Die wortelstelsel van die boom dring diep in die grond binne en maak die plant bestand teen droogte. Die meeste soorte is nie bang vir 'n daling van die temperatuur tot minus 25 grade nie. Die rypbestandste variëteite kan ryp nie meer as minus 30 grade weerstaan ​​nie. So 'n vrugteboom hou verband met pruime, bergas, kweper, wilde rose, peer, perske, irga, chokeberry, medlar en appel.
Kenmerke van appelkoos. Appelkose plant en versorg
Plant appelkose in oop grond
Dit is nodig om 'n appelkoos in oop grond op noordelike breedtegrade aan te plant aan die begin van die lente, of eerder in die tweede helfte van April, terwyl u betyds moet wees voordat die ogies begin oopgaan. Op suidelike breedtegrade word aanbeveel om in die eerste dae van Oktober so 'n plant in die herfs te plant, terwyl in ag geneem moet word dat die saailing moet wortel skiet voor die aanvang van die winterperiode. In die middelbreedte word appelkose in die lente en herfs in oop grond geplant. Appelkoos is 'n baie warm en ligte plant, daarom word dit aanbeveel om 'n sonnige gebied op 'n heuwel te kies wat betroubaar beskerm word teen sterk rukwinde, terwyl koue lug noodwendig na laer plekke moet vloei. So 'n plant kan nie op suur grond gekweek word nie, in hierdie verband moet dit gekalk word voordat dit geplant word. Hierdie boom groei die beste op ligte leem.
Vir die plant moet die put vooraf voorberei word en dit moet in die herfs gedoen word, ongeag wanneer u die appelkoos presies gaan plant. Die geskatte grootte van die kuil is 0,8x0,8x0,8 meter, maar die grootte daarvan word beïnvloed deur die grootte van die wortelstelsel van die aangeplante plant. Eerstens moet u die middel van die uitgegrawe put bepaal en 'n pen daarin dryf wat 50 sentimeter bo die oppervlak van die terrein moet uitstyg. Daarna word 'n dreineringslaag aan die onderkant van die kuil gemaak en hiervoor word gebreekte klip gebruik. Die grond wat tydens die voorbereiding uit die put geneem word, moet gekombineer word met humus of turf in die verhouding 2: 1, en daaraan moet 2 kg houtas en 'n halwe kilogram superfosfaat gevoeg word. Die resulterende grondmengsel moet deeglik gemeng word en in die put gegooi word op so 'n manier dat 'n glybaan bo die oppervlak van die grond gevorm word. Dan word die plantgat gelos om te sak.
Ervare tuiniers beveel aan dat hulle een jaar oue appelkoossaailinge gebruik om te plant. Die feit is dat hulle relatief vinnig wortel skiet, en dat hul kroon goed vorm. As u 'n goeie variëteitsaailing wil koop, moet u na 'n kwekery of 'n gespesialiseerde winkel gaan wat 'n goeie reputasie hiervoor het, anders is dit waarskynlik dat u wild sal koop. As die saailing tot gekweekte variëteite behoort, sal die eenjarige takke daarvan dik en sonder dorings wees, terwyl daar 'n doring aan die basis van die ent moet wees. Kyk goed na die wortelstelsel van die plant. As die saailing droë of bevrore wortels het, is dit beter om dit nie te koop nie, aangesien dit waarskynlik nie in staat sal wees om wortel te skiet nie.
Met die aanvang van die lente moet 'n gat in 'n voorbereide kuil gegrawe word, terwyl die grootte daarvan gelyk moet wees aan die grootte van die wortelstelsel van die saailing. Inspekteer die wortels van die plant en knip beseerde, vervalle of uitgedroogde sny uit, en die oorblywende plante moet 'n bietjie ingekort word. Die wortelstelsel moet 'n rukkie in 'n kleipruis ondergedompel word met die toevoeging van 'n katrol, dan word dit in 'n plantgat geplaas. Die saailing moet so geplaas word dat die wortelkraag 50-60 mm bo die oppervlak uitstyg. Die gat moet met 'n grondmengsel begrawe word, wat goed verdig moet wees. Die aangeplante plant moet goed natgemaak word, dus word 20-30 liter water onder een bos gegooi. Nadat die water heeltemal in die grond opgeneem is, moet die wortelkraag van die plant op die oppervlak van die plot wees. Eers hierna sal die plant aan 'n vooraf geïnstalleerde pen gekoppel moet word.
Om 'n appelkoos in die herfs in die oop grond te plant, moet presies dieselfde wees as in die lente. U moet die put 14-20 dae voor plant voorberei. In hierdie geval moet die kleipraatjie baie dik gemaak word, want dit moet op die oppervlak van die wortels van die saailing bly, en die dikte van so 'n laag moet 0,3 cm wees. Wanneer u verskeie saailinge plant, moet dit in ag geneem word. dat 'n volwasse boom 'n oppervlakte van minstens 5 vierkante meter benodig ...
Plant APPELKOS. Video-instruksie van die kwekery "Sady Urala"
Hoe om in die lente te versorg
In die lente, voor die aanvang van sapvloei in appelkose, is dit nodig om vorming en sanitêre snoei uit te voer, terwyl dit nodig is om alle beseerde takke en stingels wat deur ryp en siektes beskadig is, uit te sny. Die basis van die skelet takke en die stam van die boom moet met 'n kalkoplossing geverf word.
In die lente moet hierdie vrugteboom gevoer word. Wat is die beste manier om appelkose te voer? Die eerste plantvoeding in die lente, wat ook 'n behandeling is, word met behulp van 'n ureumoplossing uitgevoer. Hierdie instrument kan plae en patogene van verskillende siektes wat in die bas of in die grond van die stamcirkel geslaap het, vernietig, en dit is ook 'n bron van stikstof wat nodig is vir appelkoos in die lente. Maar hierdie soort verwerking moet gedoen word voordat die ogies op die appelkoostakke opwel, anders kan dit uitbrand.
As die tuinier om een ​​of ander rede nie daarin kon slaag om die plant met ureum te bespuit nie, moet dit vir voorkomende doeleindes van siektes en plae behandel word met 'n oplossing van Iskra-Bio, Healthy Garden, Agravertin of Akarin. In hierdie geval word bemesting op die grond van die stamcirkel in 'n droë vorm toegedien, word 50 gram ammoniumnitraat en 70 gram stikstofkunsmis vir 1 plant geneem. Tydens die tweede topbemesting in die lente moet organiese materiaal by die grond gevoeg word. Sodanige voeding word egter nie meer as een keer in 2 jaar uitgevoer nie.
As die winterperiode met min sneeu blyk te wees en in die lente geen reën val nie, moet die boom goed natgemaak word.
Hoe om vir die somer te sorg
In die somer, gedurende die droë seisoen, moet die appelkoos natgemaak word. As dit nie in Mei natgemaak is nie, moet u dit in Junie doen.
In die somer begin jong vrugtakke groei, in hierdie verband sal dit nodig wees om snoeiwerk te doen. Andersins sal die kroon baie dig word, wat die rypwording van die vrugte negatief sal beïnvloed, en die boom sal aktief begin groei en 'n ware reus word, waaruit dit nogal moeilik sal wees om te oes.
Behandel die plant teen seisoenale siektes en plae indien nodig.
Dit is in die somer dat die versameling en verwerking van appelkoosvrugte plaasvind. Onthou dat die onryp vrugte wat versamel is, nie ryp kan word nie. In hierdie verband moet dit betyds gepluk word. Vrugte pluk begin vanaf die onderste takke.
As al die vrugte geoes word, moet die boom goed natgemaak word, gewoonlik in Augustus. Hierdie natmaak sal die laaste vir die seisoen wees, dit word ook podzimnim genoem, dus die grond moet goed versadig wees met water sodat die plant die winter kan oorleef.
In die herfs moet u die appelkoos voorberei vir die winterperiode. Om dit te doen, is die eerste stap om 'n sanitêre snoeiwerk te doen. Sny alle beseerde, uitgedroogde en siek takke en stingels uit.
Wanneer die blaarval eindig, is dit nodig om die oppervlak van die terrein te bevry van plantreste, en u moet ook die grond in die romp sirkel. Selfs in die herfs is dit nodig om die plantstam en die oppervlak van die stamcirkel voorkomend te bespuit, aangesien plae en patogene daar skuil vir die winter.
Kweek van appelkose (geheime van groeiende appelkose in 'n ernstige klimaat)
Appelkoos kan aan verskillende plae en siektes ly, maar om te voorkom dat dit gebeur, moet u tydige voorkomende behandelings gebruik. Om dit te doen, moet die boom in die lente en herfs met spesiaal ontwerpte produkte gespuit word. Die eerste keer dat u die plant moet verwerk, is vroeg in die lente, terwyl die ogies nog nie geswel is nie, gebruik hiervoor 'n ureumoplossing (0,7 liter stof per emmer water). As u egter nie tyd gehad het om die slapende niere te verwerk nie, kan u nie ureum gebruik nie; dit moet vervang word met Bordeaux-vloeistof, kopersulfaat of die bogenoemde middele. Saam met so 'n voorkomende behandeling word aanbeveel om die plant met 'n oplossing van Ecoberin of Zircon te bespuit, wat die appelkoos bestand is teen siektes en ongunstige natuurlike toestande.
Die tweede behandeling word voor blom uitgevoer, terwyl die lugtemperatuur minstens 18 grade moet wees. Hierdie behandeling is daarop gemik om bosluise te vernietig, waarvan die larwes gewoonlik in die grond slaap; hiervoor gebruik hulle Neoron of kolloïdale swael. Met behulp van Kinmix of Decis kan u blaarrolletjies en kalanders ontslae raak. Wanneer die plant vervaag, moet dit behandel word met Ridomil of Oxychom vir voorkomende doeleindes teen moniliose, en alles moet volgens die instruksies gedoen word.
Terwyl die vrugte op die appelkoos groei, moet dit met kolloïede swael of Horus behandel word om dit te beskerm teen poeieragtige skimmel en coccomycosis. Onthou egter dat alle behandelings op die plant 14 dae voor oes gestaak moet word.
In die herfs, wanneer die blaarval eindig, kan die boom weer met 'n ureumoplossing gespuit word.
Gedurende die groeiseisoen sal die appelkoos verskeie verbande benodig. In die lente het so 'n boom stikstof nodig, terwyl kunsmis hoofsaaklik op die grond toegedien word. Voor die aanvang van die somerperiode kan u die appelkoos 2 of 3 keer met stikstof voer, naamlik: vroeg in die lente, voordat die plant blom en aan die einde van die blom. Vir voer word mis, salpeter, ureum of hoendermis gebruik.
In die somer word die plant van blare gevoer. Op die oomblik moet u dit voer met kunsmis wat stikstof bevat, sowel as oplossings van die mikro-elemente wat die appelkoos die meeste benodig gedurende hierdie tydperk. Vanaf die middel van die somer word die boom nie meer met stikstof gevoed nie, maar fosfor-kalium kunsmis word gebruik om te bespuit.
Wanneer al die vrugte geoes word (in die laaste dae van Augustus of in September), word die appelkoos gevoer met minerale kunsmis, wat kalium en fosfor bevat. Albei hierdie elemente kom in houtas voor. Selfs op hierdie oomblik word aanbeveel om 'n klein hoeveelheid kalsium in die vorm van kryt in die grond te voeg.
Let daarop dat u slegs een keer elke 2 of jaar appelkose met mis kan voer, terwyl 4 kg organiese materiaal per 1 vierkante meter geneem word. U moet ook kompos in die grond maak (per 1 vierkante meter van 5 tot 6 kilogram), dit moet met minerale kunsmis gemeng word. Hoendermis bevat kalium, stikstof en fosfor; dit moet ook op die grond toegedien word (0,3 kilogram per 1 vierkante meter), maar vergeet nie om dit eers met kompos te kombineer nie. Appelkoos word slegs een keer elke 2 of 3 jaar met organiese materiaal gevoer. Daar moet in gedagte gehou word dat bome wat onder gras gekweek word, nie organiese kunsmis benodig nie.
Kunsmis wat stikstof bevat, dra daartoe by dat die lote stadiger begin groei, waardeur hul winterhardheid afneem. In hierdie verband word dit nie aanbeveel om die plant vanaf die middel van die somer met stikstof te voer nie. Tydens drie lenteverbande word stikstofkunsmis met 'n dosis van 30 tot 40 gram per 1 vierkante meter geneem.
As die vrugte begin ryp word, het die appelkoos kalium nodig. Topbemesting word met kaliumsout (40%) verskeie kere gedoen met 'n interval van 4 weke. Kunsmis moet ingebed word in diep (diepte van 0,2 tot 0,3 m) groewe wat rondom die omtrek van die rompsirkel gemaak moet word, terwyl 40 tot 60 gram per 1 vierkante meter geneem word.
Tydens die groei, vorming en rypwording van appelkoosvrugte benodig dit fosfor in die vorm van superfosfaat. Sodanige bemesting moet op die grond toegedien word voordat die plant blom, sowel as aan die einde van die blom teen 0,2 kilogram per 1 vierkante meter.
In die somer word topbemesting op bome met boor en mangaan gereël. U kan die plant byvoorbeeld gedurende die seisoen 2 of 3 keer voer met 'n oplossing bestaande uit 1 emmer water en 1 groot lepel boorsuur. Nadat die blaarplate oopgemaak is, moet die appelkoos met 'n oplossing van mangaansulfaat (1%) gespuit word. Na 4–6 weke moet die boom weer gespuit word.
Appelkoos besit die winterhardste wortelstelsel van alle steenvrugteplante; daarom is winters in die middelbreedte nie vreeslik vir hulle nie. Alhoewel die boom jonk is, moet dit vir die winter bedek wees. Om dit te doen, is dit nodig vir saailinge van een jaar en twee jaar om die hele stam met sparretakke te draai en dit bo-op met spunbond of lutrasil vas te bind. Dan moet die onderste deel van die romp baie hoog wees. Die skuiling moet in die laaste dae van Maart verwyder word.
Hoe laat snoei
Die appelkoos moet gereeld gevorm, verjongend en sanitêr gesnoei word. Die plant word elke jaar gesnoei, en dit is 'n baie belangrike punt in die versorging van plante.
Appelkoos verskil van ander vrugtebome deurdat dit nie die eierstokke vergiet nie.In hierdie verband word die plant dikwels oorlaai met vrugte, wat tot sy takke lei. In die middel van Oktober moet die appelkoos gesnoei word, gevolglik is dit nodig om 'n kroon te vorm, die balans van takke, vrugte en blare aan te pas, en hierdie prosedure word ook vir sanitêre doeleindes uitgevoer.
Voordat die blare aan die begin van die lente oopgaan, moet u 'n vormende en sanitêre snoeiwerk doen, maar dit moet terselfdertyd warm wees buite. Alle takke en stingels wat beseer of ryp beskadig is, moet gesny word. Dit is ook nodig om die takke en die geleier te snoei om die kroon te vorm.
Een keer elke 3 jaar in die somer, middel Junie, moet daar gesnoei word vir sanitêre en anti-verouderingsdoeleindes, dit help om die groei van nuwe lote met 0,3-0,5 m te stimuleer, asook om vrugbare knoppies op sekondêre te lê lote.
Reeds 12 maande nadat 'n saailing in oop grond geplant is, moet die eerste snoeiwerk gedoen word.
Hoe om behoorlik te snoei
Vrugte van appelkoos kom voor op vrugtakke, dit word ook spore, vrugte, sowel as ruigtakke genoem. Die spore bly maksimum 3 jaar aktief, dan moet dit vervang word. As die plant nie gesnoei word nie, sal die vrug daarvan onreëlmatig word, sal dit een keer elke 2-3 jaar vrugte dra. Daar moet ook onthou word dat monsters met 'n verdikte kroon vaker coccomycosis ontwikkel.
Die vorming van die kroon van 'n gegewe boom kan anders wees. Tradisioneel kry dit dus die vorm van 'n bal, die vorm van 'n sipres, en daar is ook 'n vorm van palmiet en die verskeidenheid daarvan - Verrier se palmet. Die laaste opsie vir die vorming van die kroon is die beste in terme van opbrengskoëffisiënt vanaf 1 kubieke meter ruimte. Hieronder sal dit breedvoerig beskryf word hoe 'n dun kroon gevorm kan word, wat algemeen voorkom onder bome wat deur tuiniers op middelbreedtes gekweek word.
In die eerste jaar sal die saailing 'n geleier aktief groei. In die eerste herfsweke moet die geleier van die plant wat verlede herfs geplant is, met ¼ deel ingekort word. Volgende jaar sal die tuinier die vorming van skeltakke moet hanteer. Om dit te doen, moet u die twee kragtigste takke kies wat aan die boom sal bly; hulle word met ½ deel afgekap, terwyl die oorblywende takke in 'n ring gesny moet word. Die sentrale geleier moet ook ingekort word, en dit moet terselfdertyd 20-25 sentimeter langer wees as die skeltakke. Van die takke moet u die lote wat onder 'n skerp hoek groei, afsny.
Dan sal dit vir die volgende jaar nodig wees om nog 3 tot 5 skelet takke te lê, terwyl die vorming van die tweede orde vertakking daarop moet begin, wat op 'n afstand van 0,3-0,4 m van mekaar moet wees. Dit moet nie toegelaat word dat die lote wat in die boonste gedeelte van die kroon geleë is, die onderste groei inhaal nie. Onnodige stamme moet gesny word. Wanneer die sewende en laaste skeletvertakking gelê word, met die aanvang van die volgende lente-periode, is dit nodig om die geleier gelyk te sny, aangesien dit nie meer nodig is nie. Nadat die kroon ten volle gevorm is, moet u die vorm behou, maar dit nie laat verdik nie. By sterk vertakkende variëteite moet die stingels met 1/3 verkort word, en in die stamme wat deur swak vertakking onderskei word - slegs met 'n halwe deel. As die boom vinnig groei, moet dit drie keer per seisoen gesnoei word, terwyl sterk stamme met ½ deel verkort moet word, en swak met ¼.
Die snoei van die boom moet eers vernuwe word nadat die jaarlikse groei van minder as 0,4 m is. Om dit te doen, is dit nodig om skeltakke vir drie of vier jaar hout te snoei, terwyl die snye op sterk takke gemaak moet word wat regs groei. rigting.
APPELKOS. Appelkoos snoei.
Aangesien die vrugte afsterf, word die skeletale takke geleidelik blootgestel. Die snoei van 'n vrugdraende boom help om sy aktiewe groei te handhaaf, in hierdie geval sal die jaarlikse groei daarvan nie minder as 0,4-0,5 m wees nie. Nadat die groei verminder is tot 0,3 m, is dit nodig om die stamme op twee jaar te druk -oud hout. In die lente moet die kroon ook verdun word. Om dit te doen, is dit nodig om die verswakte en begin droogte takke te verwyder. U moet ook begin om skelet- en semi-skelettakke oor te dra na die buitenste en laterale takke, wat in die vrye ruimte geleë is. 2-4 lem-openinge moet een keer gesny word, terwyl die presiese aantal daarvan afhang van die digtheid en grootte van die plantkroon.
As die appelkoos in 'n gebied met 'n warm klimaat gekweek word, sal dit in die somer gesnoei moet word. Dit sal nodig wees om die stingels, waarvan die lengte van 0,3 tot 0,4 m is, in die helfte te sny. Om in die somer te snoei, vergroot die oorvloed van groei selfs voor die einde van die huidige jaar. Tot aan die einde van die groeiseisoen het die plant tyd om die blare heeltemal te herstel, en generatiewe knoppe word op die lote van die tweede golf gelê. Maar om die appelkoosgesny in die somer ten volle te kan herstel, het dit genoeg vog en voedingstowwe nodig. As die plant in die somer nie gereeld gereël word nie, is dit beter om te snoei.
In die herfs word die appelkoos gesnoei om dit voor te berei vir oorwintering. Verswakte, uitgedroogde en beskadigde takke moet van jong plante afgesny word, en alle krake en wonde moet skoongemaak en met tuinhoogte behandel word. U moet ook alle takke wat na binne gerig is, uitsny, dit help om die kroon te verhelder. Om oorbelading tydens die vrugteperiode en blootstelling van die takke te voorkom, is dit nodig om sterk lote vir twee of drie jaar oue hout te snoei.
Snoei van takke op volwasse plante word met behulp van 'n tak van die volgende orde gedoen. Om takke in die kaal deel te snoei, moet nie gedoen word nie. As die kroon baie verdik is, moet die verdunning van semi-skeletagtige (perifere) takke begin word. Om mee te begin, moet u alle beseerde, skaduagtige en inmengende takke uitsny, en indien nodig, moet u 15 tot 20 persent van die gesonde takke verkort na die onderste tak. Dan moet alle gedroogde, beseerde en siekte-beskadigde takke uit die vrugbare besoedelingshout verwyder word.
As dit baie nodig is, word die takke van die eerste orde gesny.
Voortplanting van appelkoos
Appelkose kan vermeerder deur generatiewe (saad) en vegetatiewe voortplanting. Aangesien die meeste appelkoosvariëteite kruisbestuif is, is dit moeilik om te voorspel watter plante uit hierdie sade sal groei. Die Dwergsoort kan, in teenstelling met die ander, egter veilig deur saad vermeerder word, aangesien dit al die variëteiteienskappe van die ouerplant heeltemal erf.
Gee voorkeur aan vegetatiewe voortplantingsmetodes as u heeltemal seker wil wees watter soort appelkoos u gaan groei. Tuiniers vermeerder die appelkoos dikwels deur te ent, maar slegs wanneer dit deur wortelsuiers of lote vermeerder, sal die gekweekte boom al die variëteiteienskappe van die ouerplant behou.
Voortplanting deur wortelsuiers of lote
Die groei rondom die plant verskyn gewoonlik as gevolg van die feit dat dit erg beskadig is deur ryp, diere of te sterk snoei. In hierdie geval dui die voorkoms van wortelsuiers aan dat die wortelstelsel beseer is. Die reproduksiemetode van appelkoos is enersyds baie maklik, en andersyds is dit nogal ingewikkeld, aangesien geen wortelsuiers of lote in 'n gesonde, onbeskadigde plant voorkom nie. As hulle nog daar is, kies dan 'n eenjarige loot wat op 'n voldoende groot afstand van die boom geleë is, want die wortels van 'n volwasse plant kan beseer word wanneer u opgrawe. Dan word die takkie opgegrawe en op 'n nuwe plek geplant. Onthou dat slegs bome wat self gewortel is, op hierdie manier voortgeplant kan word, want in geënte plante verskyn die lote uit die stam en nie uit die variëteit nie.
Voortplanting van bome deur steggies! Plant appelkose boompies in die lente en sorg daarvoor.
Saad vermeerdering van appelkoos
As daar 'n groot begeerte is, kan 'n appelkoos van 'n kwas gekweek word. Die plant wat uit die saad van 'n selfvrugbare appelkoos gekweek word, is baie bestand teen klimaatstoestande.
Die sade word in die eerste helfte van die herfs geplant, maar voor dit moet dit deeglik gewas en 24 uur in water geweek word. Die drywende sade moet weggegooi word; die wat oorgebly het, moet klam in oop grond geplant word, terwyl dit slegs 6 sentimeter in die grond begrawe word. As die sade later gesaai word, kan knaagdiere dit uitmekaar haal. Dek die oppervlak van die bed met 'n laag humus en gras en sorg ook dat die grond altyd effens klam is. Saai kan in die middel van die lentetydperk gedoen word, maar in hierdie geval sal die bene voorlopige stratifikasie benodig, hiervoor word dit in 'n boks gevul met sand geplaas wat in die yskas geplaas word, daar sal dit tot die lente bly. Die opkomende saailinge moet van bo af bedek word met 'n plastiekbottel waarvan die nek eers afgesny moet word. Die opkomende saailinge moet betyds natgemaak, gekruid, gevoer en losgemaak word. Teen September sal die saailinge opgroei en op 'n permanente plek geplant kan word.
U kan 'n boompie tuisgemaakte pruim, bitter amandel, appelkoos, perske en kersiepruim kies. Voordat u begin ent, moet u presies besluit hoe die gekweekte boom moet wees. As u so 'n plant op 'n perske of amandel ent, kry u 'n hitte liefdevolle plant met 'n lae winterhardheid. As dit op die voorraad appelkoos, kersepruim of pruim ingeënt word, sal die gekweekte boom 'n gemiddelde winterhardheid hê. Die hoogte van die toekomstige boom hang ook af van die keuse van die voorraad. Dus, as u 'n onderstam van kersiepruim, mirabelle of perske kies, sal die boom hoog word, op die onderstam van Hongaarse pruime, nie ingeëntde appelkose en amandels nie, sal die plant mediumgroot blyk te wees. As u op 'n doring ent, kan u 'n dwerg- of semi-dwergboom kry, aangesien dit relatief eenvoudig is, en vrugte daaruit versamel.
Daar word twee jaar oue saailinge gekies vir die voorraad waarvan die stam 'n dikte van minstens 0,8 cm het. Dit is die beste om in April of Mei te plant, want die sapvloei in die plant is so sterk as moontlik. Die maklikste en vinnigste entmetode is kopulasie, maar dit kan slegs gebruik word as die dikte van die onderstam en die aas dieselfde is. Die onderstok word op 'n hoogte van 7 sentimeter van die grondoppervlak afgesny. Dan moet u skuins snitte maak, wat dieselfde moet wees. Daarna moet die gedeeltes aan mekaar vasgemaak word en goed bedek wees met tuinhoogte, dan word die verbinding styf met band of band toegedraai. In die geval wanneer die diameters van die onderstam en die scion net effens verskil, kan u gebruik maak van die eensydige kopuleringsmetode. En as die aas baie dunner is as die onderstok, gebruik hulle die bas-entmetode.
Appelkoos kan siek word met Valsa-swam, clasterosporium-siekte, bandmozaïek, moniliose, vertikillose, pokke en virale verwelking.
As 'n boom met moniliose besmet is, begin die blomme eers verdof, dan word die stamme en blare aangetas, en dan die takke. Namate die siekte vorder, verskyn daar krake op die takke. Die plant begin droog word. In die stryd teen moniliose moet u die appelkoos spuit terwyl die ogies nog groen is met Bordeaux-vloeistof (3%). Tydens blom moet Teldor gebruik word vir behandeling. As die boom vervaag het, moet dit met Horus gespuit word. Wanneer die vrugte begin ryp word, benodig u die betrokke plant 2 behandelings met 'n onderbreking van 1,5 weke en gebruik die oplossing van die Switch hiervoor (vir 1 emmer water, 5 gram stof). In hierdie geval moet die plant 'n halwe maand 'n tweede keer verwerk word voordat die vrugte geoes word.
Clasterosporium siekte, of geperforeerde kol
As bruin vlekke op die blaarplate verskyn en mettertyd in gate verander, beteken dit dat die plant besmet is met clasterosporium (geperforeerde vlek). Vlekke vorm ook op die oppervlak van die stingels en dan verskyn daar barste in die plek waaruit tandvleis vloei. Die aangetaste dele van die plant word lelik. Om van hierdie soort spotting ontslae te raak, moet u die boom met Bordeaux-vloeistof (4%) of 'n oplossing van kopersulfaat (1%) bespuit aan die begin van die lente, sowel as in die herfs op die einde van die blaarval. As daar 'n groot hoeveelheid reën in die somer is, moet die appelkoos 1 keer in 'n halwe maand verwerk word. Op 'n tydstip waarop die groen knoppies hul kleur na pienk verander, in plaas van die gelyste voorbereidings, kan u dit met Horus verwerk.
As lemoensere aan die boom voorkom, beteken dit dat dit besmet is met so 'n aansteeklike siekte soos die Valsa-sampioen. Vir voorkomingsdoeleindes beveel kenners nie aan om appelkose tydens die rustydperk te snoei nie. Dit is ook nodig dat die grondoppervlak van die stamcirkel gedurende die groeiseisoen los is. Bespuit die besmette plant met 'n oplossing van Switch (10 gram stof vir 1 emmer water). Dit is nodig om die behandeling verskeie kere uit te voer met 'n onderbreking van 1-1,5 weke. Onthou egter dat die verwerking 'n halwe maand voor oes gestaak moet word. U kan die plant ook met 'n swamdoder bespuit. Moenie vergeet om alle tuingereedskap te steriliseer voordat u dit snoei nie.
As die blare in die onderste gedeelte van die geel geel geword het, terwyl die bokant nie van kleur verander het nie, is dit 'n duidelike teken van infeksie met vertikilliumverwelking. Die ophoping van die swam vind plaas in die are en blaarsteeltjies van blaarplate wanneer dit in die grond val, wat lei tot infeksie van die res, meestal jong plante. Om die siekte te voorkom, moet u die grond nie te nat maak nie, en u moet nie aarbeie en plante van die Solanaceae-familie naby die appelkoos verbou nie. Spuit die plant ook in die lente en wanneer die blaarval in die herfs eindig, met 'n oplossing van Topsin-M, Fundazol, Bordeaux-vloeistof, Previkur of Vitaros.
As daar gesinkte kolle en bruin strepe op die vrugoppervlak ontstaan, beteken dit dat die plant besmet is met 'n virussiekte wat pokke genoem word. Die pulp droog op naby die kolle. Rypwording van vrugte vind plaas voor die skedule, terwyl die smaak daarvan aansienlik verminder word.
Dit is moontlik om te verstaan ​​dat die boom besmet is met virale verwelking tydens die bloei van die blaarplate gedurende die blomperiode. Daar is vlekke van 'n liggroen kleur op die blare, terwyl die plaat self dikker word en krul. Die pulp naby die klip in die vrugte wat verskyn, word donker en sterf geleidelik af. Die oordrag van so 'n siekte vind gewoonlik plaas tydens die inentingsproses.
Die infeksie van 'n appelkoos met so 'n virussiekte as 'n bandmozaïek kan verstaan ​​word deur die geel strepe wat op die blaarplate verskyn, wat uiteindelik 'n kantpatroon vorm. Besmette blare sterf af.
Wat is die maniere om virussiektes te beveg? Daar moet onthou word dat dit vandag onmoontlik is om 'n plant van so 'n siekte te genees. In hierdie verband is dit belangrik om appelkoosbesmetting deur hulle te voorkom. In hierdie geval sal goeie plant en versorging van bome 'n goeie voorkoming wees. Om in oop grond te plant, moet u heeltemal gesonde saailinge kies, terwyl u die bokant van die plant as 'n aasvoël moet neem. Sorg dat die area altyd skoon is en dat alle plante gesond is.Begin dadelik met die uitskakeling van plae met gevaarlike siektes. Maak seker dat u die hele instrument steriliseer voordat u verder gaan met snoei of ent. Moenie vergeet om die oppervlak van die plantstam met kalk gemeng met kopersulfaat te behandel nie.
Drie hoof siektes van appelkoos.
Appelkoos word nie baie gereeld deur plae aangetas nie, maar soms gebeur dit.
Plantluise is 'n redelike algemene plaag; hierdie suigende insek voed op plantsap, wat daartoe lei dat hulle aansienlik verswak. In die teenwoordigheid van plantluise kom daar 'n soet swam op die blare neer wat die afval van sulke plae opeet. Plantluise word ook beskou as die vernaamste vektor van ongeneeslike virussiektes. Om van plantluise ontslae te raak, moet dit met 'n seepoplossing van as of tabak gespuit word. In die geval dat nie alle insekte vrek nie, moet die boom met Karbofos of Aktellik behandel word.
Die mot is 'n klein vlinder wat in 'n kokon hiberneer en in skeure in die stam of in die boonste laag van die grond skuil. Motte broei vroeg in Junie uit, en hulle lê eiers in die vrugbeginsel en op blaarblare. Van die middel tot die einde van die somerperiode verskyn die tweede generasie insekte wat ook eiers lê. In die stryd teen die mot word goeie resultate waargeneem met stelselmatige voorkomende behandelings in die lente en herfs. U moet ook die oppervlak van die koffersirkel voortdurend losmaak. U moet ook die basis van die skelet takke en die stam betyds verf met kalk gemeng met kopersulfaat.
Hawthorn vlinder ruspe
Ruspes van meidoornvlinders knaag gate in die knoppe en blare van die plant. Hulle word regdeur die seisoen met die hand geoes. In die herfs is dit nodig om al die eierlegging van die plaag in die gedraaide blaarplate van die boom te verwyder.
Bladwurmsruspers oorwinter in die boonste grondlaag of in die appelkoosbas. Na ontwaking begin hulle die blare en knoppe van die plant te verslind. Dan verpop hulle, en in Julie verskyn skoenlappers wat eiers op blaarborde en appelkoosstingels begin lê. In die stryd teen so 'n plaag, moet die basis van die skelet takke en die stam behandel word met 'n oplossing van Chlorophos, wat gekonsentreer moet word. Sodanige bespuiting word in die lente gedoen wanneer die lugtemperatuur tot 15 grade styg, en ook nadat die oes van vrugte verby is.
Om u boom altyd gesond te laat bly, is dit nodig om die terrein in die herfs skoon te maak, terwyl plantreste vernietig moet word. Grawe ook die grond in die sirkel naby die stam en moenie vergeet van voorkomende behandelings in die lente en herfs nie.
Appelkoosvariëteite vir die streek Moskou
Aangesien Oekraïne 'n taamlike milde klimaat het, groei appelkose daar amper oral en lewer dit 'n oorvloed, terwyl niemand dit ooit sny of voer nie. Die Moskou-streek het 'n kouer klimaat, en daarom kan nie alle soorte appelkose hier verbou word nie, en daarbenewens moet so 'n boom in hierdie streek goed versorg word. Die beste variëteite vir die Moskou-streek:
Rooiwang... Hierdie selfvrugbare variëteit word gekenmerk deur sy opbrengs en weerstand teen siektes en ryp. Die verspreidingskroon het 'n afgeronde vorm. Groot vrugte, rond-plat of eiervormig, weeg ongeveer 50 gram en het 'n oranje-goue kleur met 'n helder blos. Vrugte is bedek met 'n dun vel, geurige ligte oranje pulp is soet met 'n effense suurheid. Die vrugte word vars geëet, en dit word ook gebruik om konfyt voor te berei, kompote te maak en gedroogde vrugte te maak.
Liefie... Hierdie groot verskeidenheid is produktief en baie bestand teen ryp. Klein geel gelykbenige vrugte is besaai met klein rooi kolletjies. Vrugte is effens puberteer. Die veselagtige, digte geel vleis is redelik soet. Die vrugte word vars geëet en gebruik vir die bereiding van voorbereidings.
Noordelike triomf... Die variëteit met groot opbrengste is siektebestand. Groot oranje-geel ovaal vrugte weeg ongeveer 55 gram, daar is 'n klein groen op die skaduryke oppervlak. Daar is puberteit op die middelste dikte van die vel. Die homogene oranje pulp smaak goed.
Gehard... So 'n selfvrugbare verskeidenheid, bestand teen siektes en plae, word gekenmerk deur 'n stabiele en hoë opbrengs. 'N Groot boom begin vrugte dra 5-6 jaar nadat dit in die tuin geplant is. Medium plat afgeronde vrugte weeg ongeveer 45 gram, het 'n oranje-goue kleur met 'n dieprooi blos. Die vel is puberteit. Die ryk oranje geurige pulp is baie soet. Die been kan maklik losgemaak word.
Snegirek... Die mees winterharde variëteit, wat 'n hoogte van 150 cm bereik. So 'n selfvrugbare variëteit met groot opbrengste is nie veeleisend vir die samestelling van die grond nie. Dit word egter maklik beïnvloed deur moniliose en blaarvlek. As dit behoorlik geberg word, sal elastiese vrugte nie tot in die middel van die winter agteruitgaan nie.
Vroeë soorte appelkoos
Vandag is daar meer as 50 soorte wat in Rusland en in die buiteland geteel word. Hulle word volgens die rypwordtyd in 3 groepe verdeel. Vroeë appelkose is die eerste groep, die vrugte word vroeg in Julie ryp. Vroeë variëteite:
Melitopol vroeg... Die winterbestande variëteit is bestand teen siektes. Crohn se hoë piramidevorm. Groot geel-oranje ovaal, effens afgeplatte vrugte weeg ongeveer 60 gram. Die vrugte is bedek met 'n dun skil, en die digte, geurige veselvrye pulp is soet.
Lescore... Hierdie vroegryp ras is deur Tsjeggiese telers geteel. Crohn se hoë obrantopiramidale vorm. Medium geurige vrugte weeg ongeveer 45 gram en smaak goed. Word maklik met moniliose besmet.
Alyosha... Winterbestande vrugbare verskeidenheid. Die ryk geel ronde vrugte is bedek met klein rooi kolletjies, dit weeg ongeveer 20 gram. Die soetsuur pulp is oranje gekleur.
Voronezh vroeg... Hierdie hibriede variëteit is met behulp van die Michurin-variëteit Tovarishch en die Sentraal-Asiatiese variëteit Akhrori geskep. Hierdie nageregsoort, gedeeltelik selfvrugbaar, is die vroegste, gemiddelde winterhardheid, klein vrugte weeg ongeveer 20 gram. Soet vrugte het 'n effense suurheid, die been kan maklik van die pulp geskei word.
Vroeg in Morden... Rypbestande Kanadese variëteit. Die boom begin vanaf die tweede jaar stelselmatig en volop vrugte dra. Medium vrugte weeg ongeveer 50 gram, nie baie soet nie, maar die put kan vinnig van die lemoenpulp geskei word.
Vroeë variëteite is ook vroeg Sambursky, Tsarsky, Iceberg, June, Alliance, Early Marusicha, Chervnevy, veteraan van Sevastopol.
Vrugte ryp word in die tweede helfte van Julie. Gewilde variëteite:
Polessky groot vrugte... 'N Vinnig groeiende, produktiewe winterharde variëteit is bestand teen swamme. Die vorm van die kroon is rond. Delikate geurige soet-suur vrugte weeg ongeveer 55 gram, hulle is oranje ryk met 'n rooi blos. Die boom is nie te lank nie, maar die vrugte kan slegs met 'n trapladder bereik word.
Pynappel... Die vroeë rypwording van pretensielose wydverspreide verskeidenheid het 'n hoë opbrengs. Die kroon is nie baie dik nie. Heerlike groot vrugte is nogal soet. Maklik besmet met vlekke. Die vrugte word vars geëet en gebruik vir die bereiding van voorbereidings.
Rammel... Die variëteit is gedeeltelik selfvrugbaar vir universele gebruik. Die geelgroen ovaal vrugte, effens van die sykante saamgepers, het geen blos nie. Die digte geel-oranje vleis is baie soet. Die been kan maklik van die pulp verwyder word.
Kuibyshev-jubileum... Hierdie variëteit is bestand teen droogte, koue en swamme. Oranje vrugte is effens plat, hulle het 'n effense blos op die oppervlak wat na die son gedraai is. Hulle weeg ongeveer 25 gram. 'N Dun vel bedek die oranje sappige soet-suur vleis.
Nagereg... Die variëteit is vrugbaar, winterhard, het 'n digte kroon. Medium liggeel soet-suur vrugte weeg ongeveer 30 gram. 'N Dun vel bedek die fyn vleis.
Botsadovsky, Zaporozhets, Shalamark, Sardonyx, Sheludko, Dessertny, Nadezhny, Michurinets, Yaltinets, Amursky, Aquarius, Monastyrsky, Molodezhny, Aviator, Petrel, Phelps, Olympus, Altair, is ook in die middel van die seisoen.
Laat soorte appelkoos
Vrugte ryp word in Augustus waargeneem. Laat variëteite:
Gunsteling... Die variëteit is rypbestand. Medium ronde, oranje blink vrugte weeg ongeveer 30 gram. Sappige digte oranje pulp het 'n baie hoë smaak.
Vonk... So 'n produktiewe verskeidenheid is bestand teen ryp en sommige siektes. Die boom begin vroeg vrugte dra. Die asimmetriese oranje vrugte is besaai met rooi kolle en het 'n pienk blos. Hulle weeg ongeveer 45 gram. Sappige pulp is nie baie dig nie, soet en suur.
Rooi van Kiëf... Ryp word in die tweede dekade van Augustus. Selfvrugbare winterharde variëteit. Hy het bestuiwers nodig. Groot, ryk geel soetsuur vrugte met 'n wye ovaalvorm, weeg ongeveer 55 gram. Hulle word vars geëet, ingemaak en gedroog.
Vonkel... Die rypbestande variëteit het 'n verspreidingskroon. Die afgeronde plat oranje vrugte is amper heeltemal bedek met 'n diep rooi blos. Die soet, digte oranje-rooi pulp skei goed van die klip.
Sukses... Hierdie selfvrugbare baster het 'n baie hoë rypbestandheid. Dit is geteel met die Lewise-, Comrade- en Best Michurinsky-variëteite. Die oppervlak van 'n mediumgrootte geel afgeronde vrugte is bedek met ligrooi kolletjies aan die kant wat na die son kyk en weeg ongeveer 30 gram. Die ambergeel soet-suur pulp het medium sappigheid en skei goed van die klip.
Laat variëteite is ook Sirena, Kostyuzhensky, Osobennoy Denisyuk, Kompotny, Gift, Surprise en Joy.
Somer inwoners. Appelkoosvariëteite wat goed groei in Siberië
Appelkoos kompot beskrywing van die verskeidenheid foto resensies
Beskrywing van appelkoosvariëteit Kompotny
Plant 'n appelboom in die herfs in sentraal Rusland
Opvolging van die kultuur
Appelkoos Kompotny - verskeidenheid beskrywing en resensies met foto's
Oes steggies vir die ent van appelkoos.
Steggies (steggies) is segmente of heeljarige lote wat gedurende die groeiseisoen gegroei het, houtagtig geword het en die winter binnegedring het.
Steggies vir entappelkose in die herfs geoes, sodra die sapvloei opgehou het, gooi die bome hul blare af en gaan in 'n rusposisie. Alhoewel u aan die begin van die winter steggies kan oes, tot middel Januarie.
Op 'n later tydstip, hoofsaaklik in Februarie, het ontdooiings ingetree, waarna die gesnyde steggies slegter wortel skiet of glad nie wortel skiet nie. Dit word verklaar deur die feit dat sodra die son opgewarm is, plastiekstowwe vanaf die bokant van die loot afwaarts begin beweeg in die tak in. As so 'n loot afgesny word en dan aan die voorraad gekoppel word, sal dit nie wortel skiet nie, omdat daar geen plastiekstowwe in is vir die groei van eelt en die aanwas van die entkomponente nie. En buitendien kan jong lote gedurende die winter effens vries.
Geselekteer vir klein, goed ryp lote met 'n deursnee van minstens 5 - 6 mm, met 'n apikale groeiknop en blaaragtige syknoppe.
INSLUITING VAN APPELKOS. INSENTMES.
Die mees betroubare metode is om steggies in nat sand, saagsels, turf of ander substraat op 'n koel, droë plek, teen 'n lae temperatuur bo nul, op te berg en die substraat periodiek te bevochtig. Voordat dit ingeënt word, bly sulke steggies vars, geswel, asof dit net uit 'n boom gesny is, en wortel goed.
Die tweede betroubare manier om steggies op te berg, is in die yskas, een of selfs twee kompartemente onder die vrieskas. Dit is egter steeds beter om 'n doek wat in reën, verteerde of fonteinwater geweek is, in 'n plastieksak te plaas, wat die nodige lugvog sal handhaaf. Plaas die verpakking op 'n koel plek vir die ontdooiing van die yskas.
Soms is enting suksesvol wanneer die steggies gekap word en dadelik van boom na boom oorgedra word, totdat sapvloei in die moederboom begin. Maar hierdie metode is minder betroubaar en vereis noukeurige monitering van die toestand van die bome, betroubare skadu en bevogting van die ent. Daarom gebruik tuiniers dit selde.
Plant 'n appelkoos, stap-vir-stap-instruksies
Die reëls vir die plant van appelkoos Rooiwang verskil nie van die reëls vir die plant van ander appelkose nie:
Die keuse van 'n landingsplek. Aangesien appelkoos 'n termofiele plant is, is dit raadsaam om dit op 'n sonnige plek sonder trek te plant. Dit is goed as 'n heining of 'n gebou dit teen die noordekant beskerm. Die grondwatervlak moet nie minder as 2,5 m wees nie. Gronde is beter as chernozems, leemagtige, sanderige leem. Sal nie op suur en turf groei nie.
Keuse van landingsdatums. Die appelkoos word vroeg in die lente geplant, voor bot breek.
Die keuse van 'n saailing. Eenjarige saailinge met goed ontwikkelde wortels wortel die beste van almal.
Berei die put voor vir plant. Die afmetings is 0,8 m in deursnee en dieselfde diepte. By die grawe word die boonste, vrugbare laag apart gevou, dan word dit in die bodem van die put gegooi en voedingstowwe word bygevoeg - 2-3 emmers kompos (of humus), 1-2 liter houtas, 200-300 g van superfosfaat. Hulle meng alles. Dit is beter as die put in die herfs voorberei word.
Voordat dit geplant word, moet die wortels van die saailing in 'n mullein- en kleipure gedoop word.
Hulle word op 'n heuwel uit die voedingsmengsel geplant, versprei die wortels versigtig en besprinkel met die aarde en druk dit eweredig vas. Die wortelhalsband word met 5-6 cm verdiep (as dit op sanderige grond is, dan met 10-12 cm).
Vorm 'n erdewals van die koffersirkel en maak dit goed nat.
Sny die saailing op 'n afstand van 30 cm van die grond af - daar moet 3-4 knoppies oorbly, waaruit die takke van die skelet gelê word.
Verskil in hoë winterhardheid van hout en blomknoppe. Vrugte 4 jaar na plant. Verskil in die stabiliteit van vrugte. Die produktiwiteit van 'n 7-jarige boom is 27-34 kg. Die verskeidenheid is bestand teen siektes en podoprevanie.
Streke waarin hierdie verskeidenheid appelkose, Kompotny, maksimaal al sy vrugbare vermoëns openbaar