Baie mense praat universele basiese inkomste (UBI) deesdae. Om vir almal 'n gewaarborgde inkomste te gee, kan die oplossing vir baie ekonomiese probleme wees. Maar een faktor wat nog nie veel in die besprekings van die UBI genoem is nie, is hoe dit ons geestesgesondheid kan verbeter.
Sosiale psigiatrie-navorsing in die middel van die 20ste eeu het getoon dat geestesongesteldheid dikwels veroorsaak is deur armoede, ongelykheid en sosiale isolasie. In reaksie op sulke bevindings het die US Joint Commission on Child Mental Health gepubliseer Crisis in Child Geestesgesondheid: Uitdaging vir die 1970's in 1969. Die verslag was die werk van 500 kundiges in geestesgesondheid. Een van die belangrikste aanbevelings om geestesongesteldheid te voorkom, was om aan alle Amerikaners 'n 'gewaarborgde minimum inkomste', oftewel UBI, te gee.
Krisis in kinders se geestesgesondheid is wyd versprei aan politici, beleidmakers en dokters. Maar die boodskap oor UBI is nie geluister nie. Kan dit vandag weer besoek word?
Een van die belangrikste argumente vir UBI is dat dit so sou wees bring mense uit armoede. Onlangse navorsing het die stres van armoede met inflammasie in die brein, wat lei dat sommige dit voorstel anti-inflammatoriese middels kan die oplossing wees. Maar wat van die uitskakeling van armoede heeltemal?
UBI kan op 'n vlak gestel word om te verseker dat aan die basiese behoeftes van almal voldoen. Dit sal 'n groot mate verminder van die spanning wat die werkende armes of gesinne op voordele in die gesig staar. Vandag word hierdie families dikwels gedwing om dit te gebruik kos banke of gaan in die skuld om te betaal vir benodigdhede.
Mense is deesdae ook kwesbaar vir veranderinge in die voordele-stelsel wat hulle nie vir voordele in aanmerking kan stel nie. Die bekendstelling van die “Slaapkamerbelasting” in 2013, byvoorbeeld, was gevind dat dit geestelike gesondheid vererger. Die gevolge van hierdie reëlveranderings is ook in die lig gebring Ken Loach se film I, Daniel Blake.
Aangesien UBI universeel is, is daar geen manier om te toets nie. Dit sou toeneem in ooreenstemming met inflasie om te verseker dat mense uit armoede gehou word. Ander maatreëls kan ook saam met UBI ingestel word om inflasie te voorkom. Regerings kan skemas opstel om beter toegang tot bekostigbare vars plaaslike voedsel te bied. Die voorsiening van gratis openbare vervoer in stede sal ook verminder deur die uitgawes van mense te veel te verhoog. Huurkontroles sal ook help om inflasie te bekamp.
Om ontslae te raak van middeletoetsing sal ook diegene wat die voordele-stelsel bestuur, bevry. Voordele werkers is meestal hekwagte - soos kragtig uitgebeeld word in ek, Daniel Blake. Hulle tyd word spandeer om die onbekwaamdes uit te soek en nie diegene wat dit nodig het, te help nie.
Ek het persoonlike ervaring wat vergelykbaar is met hierdie situasie. Gedurende die laat negentigerjare het ek by 'n liefdadigheidsorganisasie as jeugberader en loopbaanadviseur in Edmonton, Kanada gewerk. Alhoewel dit my werkstitels was, het ek baie min tyd spandeer om raad te gee of loopbaanadvies te gee aan jong mense wat nie op skool of werk was nie.
Wat ek wel gedoen het, was om vas te stel of my kliënte voldoen aan die kriteria vir die regering se befondsing om terug te gaan skool toe. Die ingewikkeldheid van die aansoekproses en die talle reëls wat ontvangers moes volg om hul geld te bewaar, het my verhinder om veel meer te doen.
My tyd sou baie beter gewees het om hierdie jong mense te help om die talle hindernisse wat hulle in die gesig gestaar het, te oorkom. Baie mense het sielkundige probleme gehad, was slagoffer van mishandeling, het kriminele rekords en verslawing gehad. Hierdie probleme is geneig om geïgnoreer te word totdat dit opgevlam en die finansieringstatus van die kliënt in die gedrang gebring het.
Een van die redes waarom ons in hierdie hekwagtende benadering voortduur, is dat die voordele stelsels in die Verenigde Koninkryk, Kanada en elders die Victoriaanse idee behou dat daar wel “Verdienstelik” en “onverdiend” armes. Hierdie idee het die Nuwe arme wet (1834), wat die werkshuisstelsel voorgestel in Dickens se romans. Dit duur voort in televisieprogramme, soos Channel 4's Voordele Street.
Voordele vir werkers moet eerder herontplooi word om mense te help met moeilike, ondeurgrondelike probleme, insluitend geestesongesteldheid en verslawing. Hulle kan ook loopbane en berading aan mense bied. Sulke werk sal help om geestesgesondheid te verbeter en dit nie te vererger nie.
UBI sal ook mense, gewoonlik vroue en kinders, help om beledigende verhoudings agterlaat. Huishoudelike mishandeling kom meer gereeld voor in armer huishoudings, waar slagoffers het nie die finansiële middele om te ontsnap. Universele krediet maak dit moeiliker vir vroue om beledigende situasies te verlaat.
Net so kan UBI voorkom die negatiewe kindervarings glo later in die lewe tot geestesongesteldheid en ander probleme lei. Dit sluit geweld of mishandeling ervaar, of ouers met geestesgesondheid, dwelmmisbruik en wettige probleme het. Agter hierdie probleme lê armoede, ongelykheid en sosiale isolasie.
Ongelykheid behels ook 'n gebrek aan geleenthede, klasvooroordeel, vrystelling, lae eiewaarde en dikwels rassisme. Dit lei tot hopeloosheid wat depressie, angs, verslawing en ander gesondheidsprobleme kan veroorsaak.
Ongelykheid het verskyn in onlangse studies oor psigiatriese epidemiologie. Dit sluit Pickett en Wilkinson in Die Gees Vlak en Die innerlike vlak.
Pickett en Wilkinson toon dat die getal van geestesongesteldheid die hoogste is in die mees ongelyke lande. Alhoewel geestesongesteldheid gediagnoseer word anders in verskillende lande, het die skrywers ook bevind dat sosio-ekonomiese ongelykhede lei tot hoër koerse van dwelmmisbruik, vetsug, kindersterftes, tienerswangerskap en ander sosiale en gesondheidsprobleme. Eenvoudig gestel, ongelykheid is sleg vir die gesondheid.
UBI kan ongelykheid op baie maniere erodeer. Anders as voordele, word UBI aan almal voorsien, ongeag klas of inkomste. Daar is geen stigma of skaamte daaraan verbonde om dit te ontvang nie.
UBI sal ook help met sosiale mobiliteit. Dit sal verdere onderwys, ondernemingsaktiwiteite, artistieke pogings en loopbaanveranderings moontlik maak. Mense wat van voorneme is om onvoorwaardelike werk te verlaat, kan daarop vertrou terwyl hulle iets meer sinvol vind.
Bowenal sou UBI die hopeloosheid en skaamte wat met ontbering gepaardgaan, voorkom. Dit sal help om sogenaamde te voorkom siektes van wanhoop, wat selfmoord, chroniese lewersiekte en dwelm- en alkoholvergiftiging insluit.
Sosiale psigiatrie het getoon dat sosiale isolasie sleg is vir geestesgesondheid. Dit was ongeag of 'n persoon in die land gewoon het Manhattan or landelike Nova Scotia.
Die skakel tussen UBI en sosiale insluiting is miskien subtieler as vir armoede en ongelykheid. Maar dit maak dit nie minder belangrik nie.
Die COVID-19-krisis beklemtoon hoe belangrik sosiale verbindings vir ons is geestesgesondheid. Ons moet almal liefhê en liefgehê word. Alleen tyd kan groot wees, maar om eensaam te wees, kan die lewe somber en doelloos laat lyk.
UBI kan mense die middele gee om meer te konsentreer op hul gemeenskappe, eerder as om 'n inkomste te verdien. Dit sal versorgers, ouers en vrywilligers insluit. 'N UBI lewer sodanige werkers 'n bewys dat hul arbeid waardeer en waardeer word.
UBI sal ons fokus verskuif van ekonomiese groei, wat nie almal baat nie, na sosiale en emosionele groei. Dit sal mense toelaat om te heroorweeg wat die belangrikste vir hulle is en hulle 'n platform gee om meer sinvolle lewens te lei.
Om dit verder te verken, stel ek twee maniere voor.
Eerstens, dié loods UBI proewe moet die uitkomste van geestesgesondheid eksplisiet meet. Verbeterings van geestesgesondheid kom dikwels uit sulke vlieëniers uit, maar hulle moet van die begin af outomaties beoordeel word. Kostebesparings van verbeterde geestesgesondheid kan die koste verbonde aan die implementering van UBI swaarder weeg.
Tweedens, professionele persone met geestesgesondheid en liefdadigheidsorganisasies moet sterker bepleit vir sosiaal-progressiewe beleid om geestesongesteldheid te voorkom. UBI is een moontlikheid, maar daar is ook ander.
Geestesiektes word deur baie faktore veroorsaak. Baie hiervan, soos seksuele mishandeling in die kinderjare of ander vorme van trauma, is baie moeilik om te voorkom. Die siektes wat uit hierdie ervarings ontstaan, is ook moeilik om te behandel.
UBI kan die las van geestesongesteldhede wat gesondheidsdienste in die gesig staar, verlig. Dit kan navorsers en professionele mense in geestesgesondheid meer tyd gee om meer ondeurdringbare gevalle te hanteer.
UBI sal nie ons krisis vir geestesgesondheid oplos nie. Maar dit is 'n goeie beginpunt.
Matthew Smith, professor in gesondheidsgeskiedenis, Universiteit van Strathclyde
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Waarom universele basiese inkomste geestesgesondheid kan verbeter
Meer mense ervaar ernstige voedselallergieë as ooit tevore