Israel se migrasiekrisisVlag van Israel (Foto: PublicDomainPictures, Pixabay) Deur Jeannette Gnade Premier Benjamin Netanyahu van Israel se omkeerbesluit om voort te gaan met die deportasie van duisende Afrika-migrante het skokgolwe deur die wêreld gestuur. Hy het net ‘n dag tevore aangekondig dat Israel met die Verenigde Nasies se Vlugtelingagentskap ooreengekom het om die migrante teen deportasie na Rwanda te beskerm, mits meer as 16 000 van hulle in Westerse lande hervestig word. Israel sou in ruil daarvoor tydelike verblyf toestaan aan een migrant vir elkeen wat hervestig word. Netanyahu het egter nie rekening gehou met die regse kerngroep in sy konserwatiewe Likud-party nie. Selfs sy bondgenote en tradisionele ondersteuners het ernstig beswaar gemaak omdat dit sou meebring dat amper die helfte van die sowat 40 000 migrante van Eritrea en Soedan in Tel Aviv sou aanbly. Die premier is ook onder toenemende druk oor korrupsiebewerings teen hom en moet mooi in sy spoor trap. Die VN-agentskap het hom gevra om sy besluit te heroorweeg, maar die feit dat Netanyahu skielik nie meer na die migrante as vlugtelinge verwys nie, maar as onwettige insypelaars, kan as ’n vanselfsprekende “nee” aanvaar word. Israel moes noodgedwonge met die VN onderhandel nadat Rwanda kop uitgetrek en Uganda ook laat weet het dat hy nie kans sien vir migrante wat onwillekeurig op hom afgedwing word nie. Duisende Afrika-boorlinge het die afgelope tien jaar na Israel gevlug omdat die grens met Egipte baie poreus was. Versterkings is aangebring, maar die migrante glip steeds deur. Israel is verdeeld oor sy migranteprobleem. ’n Groot groep humaniste meen die regering moet die migrante verwelkom omdat die Israelse Staat gebou is uit mense wat die Joodse Slagting oorleef of ontvlug het. Ander is ernstig gekant teen migrasie omdat dit tot ’n toename in bevolkingsaanwas lei. Die migrantenedersettings in Tel Aviv lewer ook hul kwota misdadigers op wat vrees inboesem en wantroue veroorsaak. Die gevolg is dat talle Israeli’s die buitelanders vermy en daarom van ’n soort apartheid beskuldig word. Daar is ook godsdienstige en kulturele besware teen die migrante wat die kloof net groter maak. Israel het die VN se Vlugtelingkonvensie van 1951 onderteken en is verplig om vlugtelingstatus toe te ken aan mense wat van volksmoord, vervolging, oorlog en slawerny wegvlug. Migrante van Darfoer het dus outomaties as vlugtelinge gekwalifiseer. Die Israelse regering is egter nie geneë om dié status aan die mense van Soedan en Eritrea te verleen nie, omdat dit blyk dat hulle hoofsaaklik ekonomiese immigrante is. Daar moet in gedagte gehou word dat Israel nie die enigste demokrasie is wat van onwettige immigrante ontslae raak nie. Amerika deporteer jaarliks honderdduisende immigrante en selfs Duitsland, wat ’n redelike oopgrensbeleid handhaaf, het verlede jaar sowat 80 000 mense teruggestuur na hul land van oorsprong.