Afrikaans Hoort By Nederlands [Archive] - Skadi Forum
Skadi Forum > General Discussion > The Germanic New World > Southern Africa > Afrikaans Hoort By Nederlands
View Full Version : Afrikaans Hoort By Nederlands
Saturday, March 25th, 2006, 09:54 PM
Die tradisionele opvattinge oor die herkoms van die Afrikaanse kultuurtaal word hier in 'n ander lig beskou. Afrikaans is geen mengeling van ´n aantal tale nie, maar gewoon vereenvoudigde Nederlands. Die Afrikaanse kultuurtaal het nie tot stand gekom vanweë die sogenaamde ontstane kloof tussen die Afrikaanse omgangstaal en die Nederlandse kultuurtaal nie, maar om nie-talige redes. Afrikaans staan immers digterby Standaardnederlands dan sommige Vlaamse- en Nederlandse dialekte.
Monday, April 24th, 2006, 07:16 AM
Baie dankie vir die interesante stuk!
Ek vrae onverskoning as ek sukkel partykeer om te verstaan presies wat julle se, dis lyk my makliker vir julle om agter te kom wat ek se as vir my julle :D
Ons broers in Nederland moet weet dat ons dielsefde bloed deel, en dat dit nie in ons bloed is om SWAK te wees nie.Moet nie dat die Moslems julle uitroei nie, staan op en dryf die primate uit julle land. Vat terug julle geboorte reg.
Lank lewe Nederland, Lank lewe Afrikanerdom!
Thursday, April 27th, 2006, 09:32 PM
Ha, ik lees altijd dat de moderne Zuid-Afrikaan met Germaanse roots zich voornamelijk, en veelal in de eerste plaats, met de Anglo's identificeert. Jij hebt blijkbaar je boerziel nog. :thumbup
En je bent zeer verstaanbaar. :)
Hou overzee de Dietse eer hoog!
Sunday, August 30th, 2009, 02:31 AM
Dieselfde bron (http://www.afrikaans.nu/) voer talle argumente vir die herposisionering van Afrikaans as 'n dialek van Nederlands, dat die kloof tussen Afrikaans as omgangstaal en Nederlands as 'n kultuurtaal oorwegend kunsmatig is, en dat daar nie genoegsaam rede was om afstand te doen van Nederlands as kultuurtaal nie.
Taalafstand Tussen Afrikaans en Nederlands
Daar is heelwat Vlaamse dialekte wat veel verder afwyk van Standaardnederlands as Afrikaans. Die algemene opvatting in Suid-Afrika is dat ons omgangstaal (Afrikaans) al so ver van ons kultuurtaal (Nederlands) gaan afwyk het, dat dit nodig was om ons omgangstaal te standaardiseer. As die breedte van die kloof tussen spreek- en skryftaal 'n faktor was, moes hierdie verafwykende Vlaamse dialekte immers eerder kultuurtale geword het as Afrikaans. Die argument dat ons omgangstaal in Suid-Afrika al so ver van Nederlands begin afwyk het, dat dit op grond hiervan gestandaardiseer moes word, is onjuis.
Wanneer 'n mens bloot in Vlaandere 'n bietjie rondluister (laat staan nog 'n studie doen van die dialekte), kom 'n mens wel gou agter dat die Afrikaanse omgangstaal digterby Standaardnederlands staan as talle Vlaamse dialekte, bloot op grond van verstaanbaarheid. Die afstand tussen taalvariëteite kan egter bereken word en by die FFM metode word van fonologiese kenmerke gebruik gemaak. Volgens die metode word in onderstaande tabel bepaal hoe digby 40 Nederlandse dialekte (inklusief Standaardafrikaans) aan Nederlands staan. Afrikaans is 23 ste, en is dus digterby Nederlands as 18 ander dialekte.
Wat nou opval is dat die uitslag van die studie ook min of meer klop met geografiese afstand, met die Randstad as vertrekpunt (die taalsentrum). Die studie word des te interessanter met Standaardafrikaans daarby, wat geografies ver weg sit.
Verhouding Tussen Dialek en Kultuurtaal
Tot en met 1925 was die omgangstaal van die Afrikaner Afrikaans en sy kultuurtaal Nederlands. Sodanige harmonieuse taalverhouding (tussen dialek en kultuurtaal) bestaan immers vandag nog in lande soos België, Luxemburg, Oostenryk, Switserland, ens. Trouens sodanige taalverhouding bestaan in haas alle taalgebiede. Waarom wou die Afrikaner hierdie eeue oue harmonieuse taalverhouding beëindig?
Vir 'n aantal taalgemeenskappe hou die begrip ''moedertaal'' die aktiewe beheersing in van twee taalvariëteite. By diglossie word die een variëteit gereserveer vir formele situasies. Dit is die verhewe variëteit (H = hoog). Die ander variëteit word gereserveer vir informele situasies en is die algemene omgangstaal (L = laag). Taaldiglossie is sekerlik geen ongewone taalverskynsel nie en ewemin abnormaal. Dit is trouens vir vele dialeksprekers die gewoonste ding ter wêreld.
Die H-variëteit word dikwels ook deur sprekers in 'n ander land gebruik, maar word kultuurprodukte (boeke, tydskrifte, musiek, en so meer) uit die verskillende lande as gemeengoed beskou. Voorts bestaan daar ook verskille tussen die H- en L-variëteite ten opsigte van die uitspraak, asook die woordeskat.
In Suid-Afrika het daar tussen die Afrikaanse omgangstale en Nederlands ook 'n toestand van diglossie bestaan, soos vandag tussen Standaardafrikaans en die niestandaardvariëteite. Hierdie toestand is vroeg die eeu deur die voorstaanders van die Afrikaanse kultuurtaal, aan ons Afrikaners voorgehou as abnormaal - wat dit beslis nie was nie.
Aan die Afrikaner is voorgehou (deur die voorstaanders van Afrikaans as kultuurtaal) dat daar 'n nuwe spreektaal aan die Kaap verrys het en dat hierdie spreektaal nou nie meer gelyk was aan ons kultuurtaal nie en dat ons om hierdie rede van ons gevestigde Nederlandse kultuurtaal moes afstap. Daar is aan ons voorgehou dat ons in Suid-Afrika met 'n unieke taalsituasie sou sit. Ons het nie geskryf soos ons praat nie en dit sou abnormaal wees. MAAR as almal in Europa moes gaan skryf het soos hulle praat sou daar honderde kultuurtale uit die dialekte moes verrys het. Al hierdie kultuurtale het nie gekom nie. Die Europeërs het hul spreektaal trouens al meer gaan druk in die rigting van die reeds gevestigde kultuurtaal.
Kulturele Oorname deur Engels
Minder as 'n eeu gelede was Nederlands nog óns taal. Engels was toe vir ons 'n vreemde taal. Vandag is Nederlands vir ons 'n vreemde taal en Engels vir alle praktiese doeleindes óns taal. Ons taal- en kulturele voeding het vroeër uit die Dietse lande gekom, maar vandag is hierdie lande vir ons byna vreemd. Ons taal- en kulturele voeding kom vandag uit die Engelse wêreld. 'n Kultuurverskuiwing gaan ´n taalverskuiwing vooraf, of loop daarmee gepaard. As die kultuur van die teikengroep oorgeneem is, is die oorname van die teikentaal haas onkeerbaar.
Sir Ian Hamilton, wat in die eerste en tweede vryheidsoorloë teen die Boere geveg het, het by geleentheid die Engelse publiek gevra om die Afrikaner goed te behandel. Volgens hom sou die Boere en Engelse ondertrou. Hulle sou aanvanklik tweetalig wees, maar mettertyd sou die Engelse Bybel, die Engelse rolprent en die BBC, die taal van die Afrikaner verdring.
Dat die Afrikaner al baie ver gevorder het met die proses van kultuuroordrag blyk duidelik uit die aanhaling van 'n Engelse geleerde, professor Barnouw. Hy het by geleentheid die volgende oor die moderne Afrikaner gesê: "Their outlook on life, their conceptions of the world abroad, their methods of government and business administration, their ideas of sportsmanship, even their manners and forms of social intercourse, bear the trade-mark: Made in England."
Redes Aangevoer deur die Voorstaanders van Afrikaans as Kultuurtaal
(Uitgesluit die reeds genoemde argument dat 'n toestand van diglossie abnormaal is.)
In die vorige eeue was in Suid-Afrika vele Nederlandse dialekte gepraat, vandag bekend as: Oosgrens Afrikaans, Oranjerivier Afrikaans, Kaapse Afrikaans en Griekwa Afrikaans (laasgenoemde uitgestorwe). Alleen die Oosgrensafrikaner wou gaan ''skryf soos hy praat''. 'n Groot groep, naamlik Kaapse Afrikaners stel tot en met vandag nie daarin belang om te ''skryf soos jy praat'' nie - dus af te stap op 'n eie kultuurtaal met 'n eie spelling en grammatika.
Geografiese afstand: Aan die Afrikaner is voorgehou dat Nederlands nie meer as taalmodel kon dien nie omdat Nederland en Vlaandere te ver weg is. En Londen en haar dogters dan? Is daar nie ook 'n groot afstand tussen Portugal en Brasilië nie? Tussen Frankryk en Quebec, en tussen Spanje en Latyns-Amerika, en tussen Nederland en Suriname gaap dieselfde duisende kilometers.
Die voorstaanders van Afrikaans as kultuurtaal het die standpunt gehuldig dat die Afrikaner nie Nederlands as omgangstaal gebruik nie en dit ook nooit sal kan doen nie. Die Vlaamse taalmodel laat egter sien dat dit wat in Suid-Afrika nie moontlik was nie, in Vlaandere wel haalbaar is. Wanneer 'n Afrikaner (of Nederlander) vandag met 'n Vlaming kommunikeer, val die volgende duidelik op: Die bejaarde Vlaming is byna volledig onverstaanbaar. Middeljariges is makliker verstaanbaar, maar die Vlaamse jeug gebruik 'n klokhelder verstaanbare Nederlands. Per geslag word dialekgoed laat val ten gunste van Standaardnederlands (sommige wetenskappers meen tot 20% dialekgoed per geslag). Per geslag word daar oorgestap op Standaardnederlands. Wat in Vlaandere gebeur, sou ook in Suid-Afrika gebeur het.
Bevolkingsamestelling as Rede vir die Invoering van Afrikaans as Kultuurtaal
Die outeur noem twee maatstappe - aansluiting by die Nederlandse Taalunie (nie as 'n oplossing nie, wel as 'n stap in die regte rigting), en gebiedsoutonomie. Laasgenoemde word nie eksplisiet voorgestaan nie, maar die noodsaaklikheid daarvan word wel uitgelig. Hy blyk te sê ons het ons kans gemis met gebiedsoutonomie, so ons beste uitweg is die Taalunie, of ten minste die konsep waarop die Taalunie gegrond is.
Die gebiedsbeginsel t.o.v. meertaligheid is van kardinale belang vir die behoud van 'n taal. Die gebiedsbeginsel beteken dat elke taal ook 'n taalgrens het. Binne hierdie vasgestelde taalgrense word die betrokke taal erken.
Wanneer meer as een taalvariëteit binne in 'n land (of bepaalde gebied) aanwesig is, sal die variëteit met die hoogste prestige alle ander op termyn verdring (of die variëteite aan mekaar verwant is of nie). In Nederland het Randstadnederlands (hoë prestige) alle dialekte verdring tot teen die Duitse grens. In Duitsland het Standaardduits (hoë prestige) alle ander Duitse dialekte (Hoog- sowel as Nederduits) verdring tot teen die Nederlandse grens. In Frankryk het Parysse Frans (hoë prestige) alle ander verwante dialekte (Romaanse variëteite) maar ook Keltiese- en Germaanse variëteite verdring. In Brittanje het Engels die Keltiese variëteite verdring. In Amerika was talle Franse-, Duitse-, Nederlandse-, Noorse en Sweedse taaleilande. Hierdie taaleilande het in die laaste eeu verdwyn. Die taalgrens speel 'n baie belangrike rol by elke taal.
Persoonsbeginsel t.o.v. meertaligheid: 'n Land erken twee of meer tale as amptelike tale. Oral in die land het die inwoners gelyke taalregte, byvoorbeeld Suid-Afrika.
Gebiedsbeginsel t.o.v. meertaligheid: 'n Land word opgedeel in twee of meer gebiede. Binne 'n vasgestelde gebied het slegs één taal amptelike status, byvoorbeeld Switserland.