Ontmoet jou kind se onderwysers, behou en bou aan ‘n verhouding met elke onderwyser-wanneer die onderwyser die gesig sien wat agter die kind staan, word hy gedwing om elke keer te reflekteer, respekteer en met verantwoordelikheid met die kind om te gaan-wat ookal die situasie is. As hy weet hy gaan jou by sportbyeenkomste en skoolaangeleenthede moet groet sal hy heel moontlik makliker die spreekwoordelike ekstra myl met jou en jou kind loop. Woon skoolfunksies by, raak betrokke by verenigings en help waar jy kan. Leer hulle op hulle voorname ken, ruil telefoonnommers en epos adresse uit. Prys hulle wanneer hulle jou beindruk en bedank hulle vir die klein ongevraagde ekstra’s wat hulle vir kinders doen. Dan sal hulle dit soveel makliker volgende keer doen (miskien selfs vir jou kind).
Wanneer jy voel daar is regtig rede tot kommer, maak seker van die feite voor jy op jou witperd spring en die situasie wil stormloop,. Soos ‘n pre-primêre onderwyseres vir ouers by die eerste ouervergadering gesê het: “Ek belowe om nie alles te glo wat jou kind my vertel wat by die huis gebeur nie, as jy alles wat jy hoor in my klas gebeur, met ‘n knippie sout neem.” Jou intensie moet wees om die situasie op te los en te verbeter vir jou kind. Dit is soveel makliker as jy die “goodwill” van die onderwysers en skool in die proses kan behou. Hierdie is werklik een van daardie situasie waar, as jy humeur verloor, jy slegs die saak vir jou kind kan slegter maak.
Tydens die ouer-onderwyser vergadering behou die beginsels vir goeie menslike verhoudings: groet, glimlag, bly kalm, vra vrae eerder as om te beskuldig. Deel jou verwagtinge, wense en vrese met die onderwyser en vra hoe die ouerhuis kan help om die situasie te verlig. Die goue reël in die bestuur van mense verhoudinge (onderwysers is ook mense, ja) bly maar deur al die eeue: behandel ander soos jy ook behandel wil word.