Image deur Alexandra
In die 17e eeu het die Franse filosoof René Descartes die "verduideliking vir alles" opgedoen: Ek dink, daarom is ek. Ek onthou dat hierdie stelling die bron van debatte in filosofieklasse is. Dit was die eksistensiële "wat eerste gekom het" storie: die hoender of die eier?
Jare later voel ek dat sy stelling regtig 'n invul-formule is. "Ek dink, daarom is ek _____________." Met ander woorde, "Ek dink ek is kwaad, daarom is ek kwaad." "Ek dink ek is moeg, daarom is ek moeg." "Ek dink ek is besig, daarom is ek besig."
Nou voordat jou gedagtes teen hierdie stellings begin beswaar, kom ons kyk noukeuriger na. Miskien kan 'n voorbeeld uit my lewe help verduidelik.
Een oggend toe ek opstaan, dink ek aan al die dinge wat ek gedurende die dag moes doen, en besef dat dit 'n baie besige dag sou word. My gedagte was dus iets soos "Ek het vandag te veel om te doen." Ek dink toe aan my tuin en hoe ek soggens 'n draai deur die tuin wil maak en kyk na die nuwe groei, en kyk wie moet natmaak. My volgende gedagte was natuurlik, aangesien die vorige gedagte oor te besig was, dat ek die oggend nie tyd gehad het om in die tuin te stap nie, omdat ek 'te veel gehad het om te doen'.
Kom ons gaan terug na ons Descartes-formule en vul die spasies in. "Ek dink ek is te besig, daarom is ek te besig. 'Die gewone gevolgtrekking vir hierdie gedagte is dus dat ek vanoggend te besig is om die tuin in te gaan en dus nie gaan nie. Ek dink ek is te besig om die tuin in te gaan, daarom is ek te besig om die tuin in te gaan.
Nog 'n voorbeeld? OK. Iemand sê iets vir my wat ek as beledigend of kwaadwillig beskou. Kom ons gaan terug na ons invul in die spasies. ek dink ek is beledig, daarom is ek beledig. Nou het ek nog 'n alternatief in hoe ek die spasies invul. ek dink ek is vermaak, daarom is ek vermaak. Wat ek ook al gedink het, is die een wat na die "EK IS" oorgaan.
As ek kies om te dink iemand het my beledig, word ek beledig. As ek kies om te dink dat ek bang is, dan is ek bang. As ek kies om te dink dat ek ongeduldig is, dan is ek ongeduldig. Aan die ander kant, as ek kies om te dink dat ek in vrede is, dan is ek in vrede ... of is ten minste in daardie rigting op pad.
Probeer hierdie praktyk: soek en vervang
Die volgende keer dat u voel dat u ontsteld voel oor iemand, soos in "Ek dink ek is ontsteld, daarom is ek ontsteld", vervang daardie gedagte met, "Ek dink ek is in vrede, daarom is ek in vrede". Natuurlik is dit nie 'n towerpil wat u werklikheid onmiddellik sal verander nie. In sommige gevalle kan dit wel, maar in ander gevalle kan dit 'n rukkie duur.
Wat dit sal doen, is om u persepsie oor die situasie te verander. Ewe skielik plaas dit u buite u houding, 'kyk daarna' eerder as om 'hulle te wees'. U, as waarnemer, kan terugstaan ​​en 'u' die 'aksiefiguur' sien, of die akteur as u wil en kies om die rol te vertolk van 'Ek is ontsteld', 'Ek is kwaad', 'Ek is in vrede' "," Ek is te besig "," Ek is seergemaak ", ens.
Sodra jy begin sê "Ek dink ek is in vrede, daarom is ek in vrede" iets skuif. Dit laat u sien dat daar 'n ander opsie is. U is nie vasgevang in u reaksies nie. Dit is 'n keuse, al het ons die feit dat ons 'n keuse gehad het, dikwels oor die hoof gesien. Ek sê dat ek in vrede is, al voel ons dit op die oomblik nie. help om ons houding van ontsteltenis en woede te verskuif, na 'n fokus op innerlike vrede.
Gedagtes voorafgaande aksies
As u iemand negatiewe opmerkings oor u of teen u hoor sê, kan u outomatiese geprogrammeerde reaksie 'Ek is ontsteld' wees soos in "Ek dink ek is ontsteld, daarom is ek ontsteld". Op daardie oomblik of in die daaropvolgende oomblikke kan u dit egter verander na "Ek dink ek is in staat om dit te laat gaan, daarom kan ek dit laat gaan."
Eers die gedagte, dan die aksie. Dit was nog altyd so. Alles begin met 'n gedagte. Selfs bevrugting begin met 'n gedagte. U dink eers daaraan om iets te doen en doen dit dan, of u besluit om dit nie te doen nie. Hoe dit ook al sy, die gedagte kom eerste. Al die uitvindings het begin met 'n gedagte. Thomas Edison het die gloeilamp nie uitgevind sonder om eers daaroor te dink of daaroor te dink nie.
Die gedagtes gaan altyd voor die handelinge. Dit is dus belangrik om ons gedagtes te "bestuur" en nie te laat loop nie. Hulle is nie die "direkteure" van ons vertoning nie. Hulle is bloot die voorloper tot aksie.
As u nie hou van die rigting wat u lewe inslaan, of u dag, of 'n bepaalde interaksie nie, kyk dan na u gedagtes. Miskien dink jy "hierdie situasie stink". Neem die gedagte terug na ons "vul-in-die-spasies". Ek dink hierdie situasie stink, daarom stink hierdie situasie. Hmmm ... Nuwe gedagte, iemand?
Die probleem is dat wanneer jy dink dat 'n situasie hopeloos is, dan gee jy dit op en doen niks - dis hopeloos, dis niks wat jy kan doen nie. Reg? Verkeerde! Dit is net jou geloof, jou gedagte, wat sê dit is hopeloos. Daar is altyd hoop. Solank daar lewe is, is daar hoop. Selfs in tragiese situasies, terwyl daar nog lewe is, is daar nog hoop.
Dink buite die vak van ons programme
Ons moet ons gedagtes verander oor die moontlikhede, oor die proses, oor ons opsies, oor die oplossings. Ons moet buite die boks van ons gewone geprogrammeerde denke dink.
As u gedagte is "dit is hopeloos", of "daar is geen oplossings vir hierdie probleem nie", dink dan weer. Ek dink daar is geen oplossing nie, moet vervang word met Ek dink daar is 'n oplossing. Ten minste dan is ons oop vir 'n oplossing en die moontlikheid om dit te vind. Dit maak ook die deur oop vir ons intuïsie of innerlike leiding om ons te voorsien van 'n oplossing.
Elke keer as ons onsself in 'n doodloopstraat dink, asof ek te besig is, ek nie tyd het nie, ek het geen oplossing hiervoor nie, ensovoorts, ens., Is dit tyd om ons denke te verander. As ek dink ek is te besig, bly ek te besig om tyd te neem vir iets anders as die "besig-wees". As ek dink ek het geen antwoord op die probleme wat my teister nie, maak ek nie die deur oop vir oplossings om in te kom nie.
'N Goeie voorbeeld hiervan is as jy sê dat jy nie iets kan onthou nie. Probeer dit volgende keer: In plaas daarvan om te sê: "Ek kan nie onthou nie", sê "Laat my dit onthou" of "Dit kom na my toe". Wat dit doen, is om vir eers jou onderbewuste te vertel om na daardie antwoord te bly soek, en twee, hou die deur oop vir die antwoord wat deurkom.
As jy aanhou sê ek kan nie onthou nie, dink goed wat jou onderbewussyn gaan, "OK, kan nie onthou nie", en dit gaan middag toe en stop om te probeer onthou. Einde van die storie. Aan die ander kant, as jy sê: "Kom kyk, wat is dit?" Dit bly "aan diens" totdat dit die geheue waarna jy vra, vind.
Laat die deur oop vir oplossings
Op dieselfde manier, as u na die oplossing van 'n probleem soek, as u vir uself sê "Ek weet nie wat om te doen nie", het u weer die deur gesluit vir die antwoord wat deurkom. Sê: "Ek kan die antwoord vind" of "Wat is die antwoord?" maak die hek wyd oop sodat die antwoorde na u kan kom.
Ons kan die dodelike gedagtes en stellings vervang deur sommige wat die deur oopmaak vir oplossings. "Ek dink ek kan die antwoord ontdek, daarom kan ek die antwoord ontdek." "Ek dink ek kan 'n oplossing vind, daarom kan ek 'n oplossing vind."
Sommige sê miskien dat dit eenvoudig is. Nou ja, dit is, en dit is die skoonheid daarvan. Dit lyk asof ons mense die neiging het om dinge te kompliseer as dinge regtig eenvoudig is. Eers 'n gedagte, dan 'n aksie. Eers 'n geloof, dan 'n gevolg van daardie geloof. 'N Gedagte, dan 'n resultaat van die gedagte: ek dink _________, daarom is ek __________.
Verandering van die aard van ons lewe
Ons het onsself ontmagtig deur 'klein gedagtes' of doodlopende gedagtes te dink - gedagtes aangevuur deur 'n lae selfbeeld, beelde van onbereikbare doelwitte (om te wees soos die 'slanker-as-die-lewe' -model op TV) en gedagtes wat woeker met selfkritiek (of kritiek op ander). Hierdie gedagtes is selfvernietigend: ek dink dat ek 'n mislukking is, daarom ... ek dink ek is nie slim genoeg nie, daarom ... ek dink ek is onaantreklik, daarom ... ek dink dat ek dit nie kan doen nie, daarom ... ens. ens. Die geloof of gedagte wat ons het, gee die toon aan vir ons optrede en vir die lewe wat ons skep.
As daar een ding is wat ons lewens kan verander, is dit om die aard van ons gedagtes, van ons oortuigings, te verander. Ons is nie magteloos nie. Ons is kragtig buite maat. Om Marianne Williamson aan te haal 'N Terugkeer na Liefde:
'Ons diepste vrees is nie dat ons onvoldoende is nie.
Ons diepste vrees is dat ons magtig is bo alle maat ... '
"Ek dink ek is ______________, daarom is ek ____________". Dit is aan ons om die spasies in te vul met die realiteit wat ons begeer, nie die een wat ons nie doen nie. Ons kan ons realiteit verander. Ons kan 'n verskil maak in ons lewens en in die lewens van die mense rondom ons en in die wêreld.
Ons kan wees soos die klein enjin wat kan: "Ek dink ek kan, dink ek kan," daarom kan ons. Dit is regtig aan ons! Niemand kan ons lewe behalwe ons verander nie. Dit is goed, want dit beteken dat ons nie moet wag vir iemand anders om iets te verander of om iets te doen nie.
Ons het die krag in ons eie hande om ons lewe, ons realiteit, ons wêreld te verander. Gaan voort! Sê dit: "Ek dink ek kan, ek dink ek kan" en dan die volgende stap neem en daarvoor gaan.
Die krag van vrede in U lewer 'n revolusionêre metode om toegang te verkry tot 'n universele lewenskrag-energie van vrede om helderheid, inspirasie en kalmte te verkry, selfs te midde van chaos, spanning en angs. Kinders wat die trauma van afknouery hanteer, het hul eie waarde ontdek, tieners het hul eetversteurings genees en volwassenes het selfliefde gevind na jare van chroniese depressie.
As Wade Davis skryf in die voorwoord: "Marlise se woorde dra 'n vonk wat diep in ons almal se hart weerklink, en haar verhale van mense wat hierdie waarhede aangeneem het, sal volgens my u inspireer soos hulle my gedoen het."
Die krag van vrede in U ontbrand 'n energiestroom van hoop en genesing in u lewe, en neem u mee op 'n reis wat lei na die hart van u siel.