As ons op prinse nie meer kan vertrou nie . . . | Netwerk24
As ons op prinse nie meer kan vertrou nie . . .
Deur Barnard Beukman 26 Oktober 2019 00:00
Dit is 'n skop-in-die-maag-gevoel wat iemand sal ervaar as hulle hoor 'n groot versekeringspolis, waarop hulle nog altyd gereken het, het intussen verval. Dit is wat die DA die afgelope week aan Suid-Afrikaners gedoen het.
Hul eie ontledingsproses, oor die party se teleurstellende verkiesingsuitslag, het buite beheer geraak en in 'n sirkus van verloopte beroepspolitici ontaard.
As dit dan maar net nogmaals bevestig wat ons al lankal weet, dat ons op die prinse nie kan vertrou nie, waarheen dan?
Buang Jones, omstrede regshoof van die Menseregtekommissie (MRK), is boonop sopas beloon met 'n plek op die kortlys vir adjunk-openbare beskermer. Dit nadat hy die MRK, met sy reeds erg verweerde aansien, by 'n dryfsanddam van regsbevooroordeling ingesleep het. Om net nog by te dra tot die lang lys teenstrydighede, glo, in die aantygings teen Eben Etzebeth.
Een uitweg is dat kiesers soveel vertroue in die prinse en regeringstelsels verloor dat hulle heeltemal onttrek. Of as laaste uitweg kwaainarre, soos Donald Trump, verkies om hul woede daagliks te verwoord as finale wraak teen die stelsel.
Of net heeltemal handdoek ingooi. Soos diegene wat al Afrikaans se sterfdatum wil bepaal bloot oor die konstitusionele hof se uitspraak oor die Universiteit Stellenbosch se taalbeleid. 'n Soort gemakstoelgeslag van hopeloosheid, in direkte teenstelling met die vorige eeuse taalstryder Izak van Heerden, wat in 1905 geskryf het: "Ons gaan 'n taal maak."
Ons kort inspirerende voorvatters wat juis in die konteks van huidige moeilike tye kan nuwe rigting gee. Dit is juis in nog moeiliker tye wat dit gebeur het.
Ouens soos Jan Oberholzer, Eskom se bedryfshoof wat vanuit die pos wat niemand sekerlik sal wil hê nie, verklaar hy sien tog 'n ligflikkering in die tonnel.
En sy benadering in 'n onderhoud – wat gister in Beeld verskyn het en steeds op Netwerk24 is – is om die probleme pynlik en eerlik uit te spel en eenvoudig van 'n kant af in te spring. Dit is maar al alternatief wat daar vir elkeen is. Op enige terrein. Die enigste ander uitweg is die mooi maar onheilspellende Afrikaanse woord wat ons weer vandeesweek meermale gehoor het: die kantelpunt.
So bykans ongesiens verskyn daar vandeesweek 'n artikel op 'n forum van die Kanadese dinksentrum Institute for Research on Public Policy met die opskrif "The Rise of Africa and Cyril Ramaphosa, in case you missed it".
Ja, wil 'n mens amper antwoord, hier in Suid-Afrika mis ons maklik enige vordering wat wie ook al maak. Ons wil al amper. Ons is immuun teen enige goeie nuus. Ramaphosa en Tito Mboweni is immers ook prinse.