Polisistiese eierstok - oorsake, tekens en simptome, dieet behandeling - Ginekologie - 2020
Wat is dit? Polisistiese eierstoksiekte (PCOS) is 'n siekte en poligendokriene sindroom, wat 'n hele groep endokrinopatiese middels insluit. Ten spyte van die feit dat polisistiese beskou word as 'n suiwer ginekologiese probleem, het talle waarnemings aanleiding gegee om hierdie patologie aan die groep van multisisteemafwykings toe te skryf. Die basis hiervan is oortredings in die regulatoriese stelsel van die hipotalamus, wat verantwoordelik is vir hormonale afskeiding met die betrokkenheid van baie organe in die proses.
Die eerste polisistiese eierstokke is bestudeer en beskryf deur wetenskaplikes Stein en Leventhal (1935.), en noem dit ovariale sklerokistose. Dit is die mees algemene endokriene patologie onder vroue. Die waarskynlikheid van 'n installasie diagnose kriterium, simptome en oorsake van polisistiese eierstoksiekte is 'n lewendige onderwerp tot vandag toe.
In vandag se mediese praktyk word hierdie sindroom vernoem na pioniers of bloot PCOS (polisistiese ovariale sindroom).
Simptome van simptomatiese PCOS word gediagnoseer in 'n wye ouderdomsgroep pasiënte, van puberteit tot menopouse. Maar selfs die opsporing van die siekte by ultraklankondersoek, is nog nie 'n absolute maatstaf vir die finale diagnose nie.
Ten spyte van die definisie van die siekte, lê die probleem nie in die funksie van die eierstokke nie, aangesien die ontwikkeling van sistisse op hulle 'n gevolg is, maar nie die hoofgenese nie.
Simptome van polisistiese eierstokke kan selfs voortduur met eierstokke wat verwyder word, en byna 15% van vroue word die siekte nie altyd vergesel deur sistiese neoplasmas nie.
Die mees algemene tekens en simptome van polisistose van die eierstokke is 'n skending van die ovulasieproses, oormatige afskeiding van androgenen, en liggaam weerstand teen insulien.
Oortredings in die ovulasieproses lei tot teenstrydigheid in die sikliese regulasie (menstruasie), hul vertraging (amenorrhea) en ovulasie-disfunksie. 'N Onbalans van hormone word gemanifesteer deur velpatologie (aknee) en hirsutisme (lyfhare). Insulien weerstand veroorsaak diabetes, vetsug en verhoogde cholesterol. Die ontstaan ​​van die siekte is nie volledig bestudeer nie. Die basiese weergawe is as gevolg van genetiese aard.
Polisistiese ovariumsindroom is een van die hoofoorsake van die gestremde reproduktiewe funksie by vroue en die mees algemene oorsaak van endokriene versteurings in die vrugbare ouderdom, wat 'n probleem van swangerskapsbeplanning word.
Vinnige oorgang op die bladsy
Oorsake van polisistiese eierstok
Die hoofoorsake van polisistiese eierstokke is as gevolg van die invloed van verskeie faktore:
Disfunksies in die pankreas, wat lei tot verhoogde bloedkonsentrasies van insulienhormone. Die baie proses van insulien verskaf die liggaam se selle met glukose, om sy energie te vul. Wanneer die liggaam se weerstand teen insulien, die effektiwiteit van die gebruik van hormone is benadeel, dwing die klier tot bykomende afskeiding. Oortollige insulien veroorsaak die ontwikkeling van hiperandrogenisme (verhoogde afskeiding van manlike hormone) en benadeelde eierstokfunksie, wat met ovulasieprosesse inmeng.
Die teenwoordigheid van nie-spesifieke inflammatoriese prosesse wat androgeenafskeiding stimuleer.
Genetiese erfenis en geenafwykings wat die kans op siekte-manifestasie verhoog.
Polisistiese eierstokke word volgens twee manifestasies geklassifiseer.
Primêre polisistiese - as gevolg van aangebore afwykings. Dit ontwikkel in vroue met normale gewig en in die afwesigheid van verhoogde afskeiding van insulienhormone. Ontwikkeling begin op die ouderdom van puberteit, in die tydperk van die opkoms van voortplanting. Polisistose van hierdie vorm word gekenmerk deur 'n ernstige kliniese verloop van die siekte, swak vatbaar vir geneesmiddelterapie en chirurgiese behandeling.
Sekondêre vorm - ontwikkel as gevolg van aangebore adrenale disfunksies (hiper / hipokortikoïdisme), oormatige volheid en insulienemie. Kenmerkende ontwikkeling tydens die menopouse, as gevolg van die funksionele uitsterwing van die eierstokke. Daar is geen probleme in behandeling nie. Miskien stop die siekte deur konserwatiewe tegnieke.
Volgens kliniese manifestasies is daar drie tipes PCH - eierstok, gemeng (eierstok adrenaal) en sentraal, wat vloei met tekens van CNS skade. Met simptome van polisistiese eierstokke, is oorsake en uitdagende faktore die hoof individuele aanwyser by die keuse van behandelingstaktieke.
Tekens en simptome van polisistiese eierstok in 'n vrou
Tekens van polisistiese eierstokfoto 3
Die simptome van polisistiese eierstok is uiteenlopend en kan algemeen wees vir baie patologieë. En dit is glad nie nodig dat hulle almal dadelik kan manifesteer in een vrou nie.
Daar is gevalle wat vir 'n lang tyd geen simptome van polisistiese siekte manifesteer nie, en behandeling is as 'n reël vertraag. Verdagte van 'n probleem kan 'n langdurige afwesigheid van swangerskap wees, met gereelde onbeskermde seks. Die mees kenmerkende simptome van PCO word gemanifesteer:
Onreëlmatige sikliese menstruasie. Uitlatings kan skraal wees, of lank en oorvloedig. Gekenmerk deur 'n lang afwesigheid Reg. Hormonale wanbalans veroorsaak 'n verdikking van die baarmoeder endometrium en sy ontydige verwerping, of dit verloop met 'n vertraging.
Pyn in die abdominale area, wat permanent kan wees. Pynsindroom word veroorsaak deur druk van vergrote sistiese eierstokke op aangrensende organe.
Vinnige gewigstoename. Simptome is veranderlik, maar manifesteer in baie pasiënte. Die grootste ophoping van vet word in die buik en in die lumbale gebied aangetref. 'N skerp toename in gewig beïnvloed die liggaam se onaangename rekmerke.
Verandering in voorkoms - vetterige hare en roos, olierige, aknee vel. Op die bene, in die area van die lies en in die buik, verskyn 'n harige "plantegroei", die "manlike antennas" versier die bolip. Op die kop word gekenmerk deur die manifestasie van fokale alopecia (patologiese foci van alopecia). Dit dui duidelik op die oorheersing van manlike hormone in die liggaam.
Verhoogde velpigmentasie in die oksel en rug.
Premenstruele sindroom in die vorm van geïrriteerdheid, slaperigheid, gemoedskommelings.
Behandeling van polisistiese eierstokke, middels en dieet
Behandeling van polisistiese eierstoksiekte is 'n lang proses wat uithouvermoë en streng nakoming van alle terapeutiese doeleindes vereis. Die doel van die behandelingsproses is as gevolg van:
Herstel van die pasiënt se gewig,
Eliminasie van uteriene endometriale hiperplastiese prosesse,
Herwinning in polisistiese eierstokke-ovulasie en voortplantingsfunksies,
Cupping die ontwikkeling van prosesse van oormatige hare groei (histourisme).
Aangesien vetsug beskou word as een van die hoofredes wat die ontwikkeling van PCOS veroorsaak, begin die eerste stadium van behandeling met die korreksie van die dieet in kombinasie met geneesmiddelterapie.
Oor dieet en voeding
Voeding en dieet vir polisistiese eierstokke maak voorsiening vir 'n afname in die dieet van voedsel versadig met koolhidrate en vette, aangesien dit vette is wat bydra tot die ontwikkeling van hipandrogenisme. Die aanbevelings van die voedingkundige oorsaak:
'n dieet beperk pittige, sout, pittige en vetterige kosse,
regstelling van 'n vloeibare rantsoen - eenvoudige water nie minder nie as 3 liter per dag,
uitsluiting van die dieet - alkohol, lekkers en meelprodukte, semolina en giergroente.
Dit is onaanvaarbaar om in die aand mono-dieet en voedselbeperking te gebruik, wat bydra tot die teenoorgestelde effek - gewigstoename en agteruitgang.
Etes moet gereeld en fraksioneel wees (in klein porsies tot 5 keer per dag) met die insluiting van proteïenvoedsel en voedsel met hoë veselinhoud. Die dieet moet insluit:
vars en gedroogde vrugte en sitrus,
verskeie groente (behalwe aartappels), groente en vrugte (uitgesluit spanspekke en waatlemoene),
graan en sop van peulgewasse en korrels,
harde pasta variëteite,
verskeie groente-olies en eiers,
Nie-vetterige variëteite van suiwelprodukte, vis en vleis.
Die handhawing van 'n gepaste dieet is raadsaam om dwelmmiddels te gebruik vir die behandeling van polisistiese eierstokkanker. Alhoewel dit soms is om die gereelde siklisiteit van die reguleerders en ovulasie te herstel, is een dieet- en fisioterapeutiese prosedure genoeg om hormonale disfunksies te herstel. Dit is vitamien (B1) nosale elektroforese, bloedbestraling met ultraviolet lig, of normalisering van koolhidraat- en vetmetabolisme deur die toediening van die middel Metroformin te gebruik.
Dwelms en medisyne
Dwelm behandeling van polisistiese eierstok (meestal) bied hormonale terapie.
Die eerste lyn van PCA-behandeling dwelms vandag is dwelms van die groep metro vorms en glitazones, in die vorm van "Pioglitazone" en "Rosiglitazone". Volgens die getuienis word dit bygevoeg aan dwelms wat velpatologieë sny - androgene middels van die tipe "Spironolactone" en "Cyproterone-asetaat".
Voorbereidings van vroulike hormone - "Ethinyl Estradiol."
In geval van probleme met die byniere, word androgeenafskeiding onderdruk deur voorskrifte van "Progestiene" en klein dosisse "Dexamethason" voor te skryf.
Met 'n hoë vlak in die bloed van prolactienhormone, word hul regstelling uitgevoer met "Bromocriptine".
As funksionele ontoereikendheid van die tiroïedklier opgespoor word, word eksogene "L-tiroksien" voorgeskryf om sy funksies te verbeter.
Om ovulasie te veroorsaak, word die terapie uitgevoer met Metroformin of Glitazone. In geval van hul teenstrydigheid, word die middels van die Klostilbergit- of Tomoxifen-groep by die behandeling ingesluit.
As weerstand teen alle toegepaste behandelingsmetodes, word chirurgiese tegnieke gebruik. Daar word geglo dat hul vroeë gebruik die terapeutiese effek verhoog in die normalisering van menstruele en ovulatoriese funksies.
Die meganisme van die effek van chirurgiese ingrypings in die behandeling van polisistiese eierstokke is nie volledig bestudeer nie, hoewel talle waarnemings het getoon dat 'n afname in eierstokweefsel 'n beduidende afname in die afskeiding van androgeenhormone veroorsaak en die produksie van follikelstimulerende hormone verhoog. Onder die gewildste metodes:
laparoskopiese wigagtige reseksie van die eierstokke,
volledige of gedeeltelike dekapsulasie of dekortikasie, wat laparoskopiese sny van 'n digte membraan vanaf die ovariumoppervlak behels, gevolg deur sluiting en stimulasie van die orgaan tot ovulasie,
diep elektrocautery van die eierstokke deur laparoskopiese demodulasie,
verdamping van sistiese formasies met 'n argon- of koolstofdioksiedlaser.
Al hierdie tegnieke hou verband met minimaal indringende chirurgie en word gekenmerk deur lae invasie. Met polisistiese eierstokke, na laparaskopie, keer die moontlikheid van moederskap terug na 9 vroue uit 10 pasiënte met polisistiese siekte.
Met tydige, voldoende behandeling en voldoening aan alle mediese aanbevelings, om die ontwikkeling van patologie te stop, of so gou as moontlik daarvan ontslae te raak.
In sommige gevalle mag u probleme ondervind om 'n swangerskap te beplan. In sy afwesigheid vir meer as 'n jaar en 'n half na die behandeling van polisistiese eierstokkanker, kan IVF 'n alternatief vir natuurlike bevrugting wees.
Tipes polisistiese eierstok
Polisistiese eierstok is 'n hormonale siekte wat gekenmerk word deur die afwesigheid van ovulasie in 'n vrou, dit wil sê, die eierstokke produseer nie bemestbare eiers nie.
Hierdie naam is 'n siekte as gevolg van die manier waarop die eierstokke geneig is tot die siekte: hulle word verskeie kere uitgebrei en bevat baie klein siste (follikels met onontwikkelde eiers) in hul struktuur.
Op grond van die mediese klassifikasie word twee tipes van hierdie siekte onderskei.
Primêre polisistiese eierstok
Ware polisistiese eierstok - PKY. Ware polisistiese of PCO is adolessente meisies by puberteit.
Hierdie tipe polisistiese word gekenmerk deur 'n komplekse kursus en word swak behandel.
Sekondêre polisistiese ovariale sindroom - PCOS sindroom (PCOS) of Stein-Leventhal sindroom is nie so bestand teen behandeling nie en word selfs deur konserwatiewe metodes uitgeskakel.
PCOS kan ontwikkel nie net by vroue van voortplanting nie, maar ook in menopouse. Sekondêre polisistiese is 'n komplekse siekte wat veroorsaak word deur ernstige afwykings in die endokriene stelsel.
Maar in die praktyk, PCOS, die primêre polisistiese, verantwoordelik vir slegs sowat 10% van alle ginekologiese patologieë.
Die klassieke manifestasie van polisistiese eierstokke word beskou as bilaterale vorming van siste, waarin beide eierstokke geraak word.
Ook in die mediese praktyk is daar gevalle waar die siste op slegs een ovarium gevorm word. In hierdie geval praat hulle oor polisistiese regter- of linkervoorlyf.
Die presiese aard van polisistiese is nog nie ten volle verstaan ​​nie.
Navorsingsresultate stel ons in staat om die volgende oorsake van polisistiese ovariale siektes te identifiseer:
oorerflike genetiese faktore
oorgewig en vetsug.
Sommige kenners noem die gebruik van plastiekhouers vir addisionele oorsake van polisistiese eierstokke.
Studies het bevestig dat die inhoud van stowwe wat die produksie van seks hormone beïnvloed, met die verbruik van drank uit plastiese houers in die liggaam meer as een en 'n half keer vergroot word.
Sulke stowwe sluit byvoorbeeld bisfenol A in, wat aktief gebruik word in die vervaardiging van plastiekbottels en blikkies.
Deur die effek daarvan in die liggaam is dit soortgelyk aan estrogeen en kan dit die ontwikkeling van polisistiese eierstokkanker en baarmoederkanker in die vroulike liggaam indirek beïnvloed. Veral belaai met die gevolge van die verwarming van baba-formule in plastiekbottels.
Chemikalieë penetreer die produk wanneer dit verhit word. Wetenskaplikes glo dat met gereelde soortgelyke gebruik by kinders vanaf die kinderjare 'n skending van hormonale vlakke kan wees.
As gevolg daarvan, is daar 'n vroeë puberteit en die ontwikkeling van 'n aantal patologieë.
Die oorsaak van die voorkoms van follikulêre siste kan die patologie van die volgende organe wees:
Byna altyd polisisties word gekenmerk deur verhoogde insulienafskeiding in die pankreas. 'N Oormaat insulien stimuleer op sy beurt die adrenale kliere om die produksie van androgene te verbeter.
Daar is 'n wanbalans van manlike en vroulike geslagshormone. Die vrystelling van eierstokke deur die eierstokke kom ook glad nie voor nie, of dit kom selde voor, wat lei tot die vorming van sistisse.
Studies laat die invloed van genetiese faktore toe op die voorkoms van primêre polisistiese.
Daar is 'n aanleg vir PCO in vroue wie se stamboom die volgende komplikasies het:
mage van die baarmoeder,
gestose tydens swangerskap (laat toksisose)
Daar is ook 'n verhouding met die ouderdom van ouers, want met die verhoging daarvan verhoog die waarskynlikheid van blootstelling aan die fetus se eksterne negatiewe faktore.
Die meeste kenners ontken nie die rol van infeksie in die voorkoms van PCOS nie.
Onder pasiënte met polisistose het slegs 35% in die kinderjare nie chroniese siektes van die boonste lugweg gehad nie:
Ook in die geskiedenis van vroue wat aan hierdie siekte ly, word rubella en masels dikwels aangetref.
Een van die oorsake van polisistose word beskou as stres en 'n verskeidenheid sielkundige trauma's, wat kan lei tot 'n sterk psigosemiese stres en gevolglik hormonale ontwrigting en gebrek aan ovulasie.
Daar is twee manifestasies van insulienweerstand:
Patologiese verlaging van die insulien sensitiwiteit van die organisme teen die agtergrond van die normale insulien sensitiwiteit van die eierstokke.
Oorkoepelende prentjie: oormatige hoë insulien-sensitiwiteit van die eierstokke teen die agtergrond van die algemene normale insuliengevoeligheid in die liggaam.
In die eerste geval begin verbeterde insulienproduksie, aangesien die pankreas voortdurend seine oor sy onvoldoende hoeveelheid ontvang.
Hoë vlakke insulien in die bloed veroorsaak oormatige afskeiding van vroulike en manlike geslagshormone, wat lei tot 'n wanbalans van hul balans en probleme met ovulasie.
In die tweede geval is insulienaanwysers normaal, maar die reaksie van die eierstokke is verbeter, en uiteindelik word 'n soortgelyke patroon waargeneem - verhoogde eierstowwe produksie van oestrogenen en androgenen en verminderde ovulatie.
Hoe manifesteer die siekte self
Die simptome en oorsake van polisistiese eierstok sluit die volgende verskynsels in:
manifestasies van oormatige manlike geslagshormone,
pyn in die eierstokke.
In primêre PCO begin hierdie simptome ontwikkel in adolessente meisies na die aanvang van die eerste menstruasie.
Die oorgrote meerderheid pasiënte met polisistiese eierstok word gekonfronteer met 'n gestoorde menstruele siklus. Daar is 'n volledige afwesigheid van menstruasie, en hul beduidende vertragings, onreëlmatige siklus.
Die afwesigheid van menstruasie, veral, is 'n aanduiding dat daar geen eiermognasie in 'n vrou se liggaam is nie.
Primêre onvrugbaarheid (afwesigheid van swangerskappe in die geskiedenis) word beskou as die mees kenmerkende simptoom van polisistiese en as gevolg van die seldsame voorkoms van ovulasie of sy afwesigheid.
Manifestasies van oormaat manlike geslagshormone
Daar word aangetoon dat polisistiese eierstowwe gekenmerk word deur 'n toename in die bloedinhoud van androgenen, 'n oormatige hoeveelheid wat kan lei tot merkbare veranderinge in voorkoms, naamlik sulke veranderinge soos:
hirsutisme (oormatige haarigheid)
manlike patroon kaalheid (soms)
Die hoof simptoom van PCOS is hirsutisme - oormatige hare groei in androgeen afhanklike areas (op die gesig, bors).
Benewens die klassieke ondersoek (vel, lyfhaar, ens.) Bestaan ​​die diagnose van polisistiese eierstok uit die volgende aktiwiteite:
Ultraklank van die pelvis (verskeie fases van die menstruele siklus),
bloed toets vir hormone,
bloed glukose toets,
Dit is opmerklik dat die eksamen minstens drie keer in verskillende fases van die menstruele siklus uitgevoer moet word.
Kan polisistiese swangerskap moontlik wees?
Die meeste kenners beantwoord hierdie vraag duidelik - dit is moontlik!
Kliniese praktyk het baie gevalle van suksesvolle swangerskap met vroue wat gediagnoseer is.
Dit is egter belangrik om te verstaan ​​dat tydens 'n swangerskap 'n vrou konstante dwelmterapie benodig, wat verband hou met 'n verhoogde risiko van miskraam of fetale dood. Daarbenewens is premature aflewering moontlik.
Hierdie tipe terapie vir polisistose word op verskeie maniere uitgevoer:
Alle middels word individueel gekies en moet slegs deur die behandelende dokter voorgeskryf word.
Standaardhormoonterapie word uitgevoer vir drie volle menstruele siklusse en funksioneer in die volgende areas:
die grootte van die eierstokke te verminder en hul struktuur te herstel,
Vroue is voorgeskrewe medisyne wat 'n kombinasie van sintetiese vroulike geslagshormone en antiandrogenen bevat, wat die vorming van androgen in die eierstokke verminder.
Baie dikwels na die voltooiing van hormonale preparate by pasiënte begin die vorming van follikulêre siste op die eierstokke weer.
Dus, hormoonterapie kan slegs die hormonale wanbalans tydelik herstel en ovulasie herstel.
Dwelms verlig slegs die simptome tydelik, vervang ontbrekende hormone of vernietig onnodige kinders.
Meestal word metformien voorgeskryf as 'n hipoglisemiese middel.
Met sy hulp is dit moontlik om 'n afname in die vlak van insulien in die bloed te behaal om sodoende te stop, en sodoende die hiperstimulerende effek op die eierstokke.
As die behandeling van polisistiese eierstowwe terapie nie positiewe resultate gebring het nie, moet u die operasie gebruik deur die metode van laparoskopie te gebruik.
Dit bestaan ​​uit die cauterization van die ovarium op sekere punte met 'n warm naald of 'n laserstraal.
Soms gebruik hulle die gedeeltelike verwydering van die ovarium, naamlik sy mees sistyn-geaffekteerde area (wig reseksie metode).
Dieet en liggaamlike opvoeding
Behandeling van PCOS by vetsugtige pasiënte sluit noodwendig 'n kombinasie van dieet en oefening in aangesien die teenwoordigheid van oortollige gewig die herstel van hormonale vlakke verhoed.
Terselfdertyd speel ontslae van oortollige gewig nie minder 'n rol as dwelmterapie of chirurgie nie.
Dit is betroubaar bekend dat die vlakke van insulien, androgenen en streshormone tydens oefening afneem. Selfs vinnig loop of net lang wandelings sal doen.
Moontlike gevolge van polisistiese
Navorsing bevestig dat vroue wat aan polsistiese eierstokkanker ly, die risiko het om die volgende patologieë te ontwikkel:
Met behoorlike en tydige behandeling word die risiko van komplikasies verminder, en normale bevrugting en die uitvoering van 'n gesonde kind vind plaas.
Daarom, met die voorkoms van ten minste 'n paar simptome van polisistiese ovariumsiekte, is dit nodig om dadelik 'n dokter te raadpleeg.
Die term "polisistiese ovariale siekte" beteken die patologie van die vroulike gonadse wat orgaan disfunksie betref, en word geassosieer met 'n mislukking in die sintese van estrogeen, verhoogde produksie van androgenen, wat lei tot die vorming van klein sistiese formasies op die ovariumoppervlak.
In hierdie geval kan die eier nie uit die follikel kom nie (omdat dit nie breek nie), en daarom ontwikkel onvrugbaarheid.
Hierdie hormonale patologie is eers deur Leventhal en Stein beskryf, daarom word polisistiese siekte soms Stein-Leventhal-sindroom genoem.
Polisistose van albei eierstokke kan primêr en sekondêr wees..
In die eerste geval kom die siekte voor by vroue wie se liggaamsgewig binne die normale omvang is, en insulien verhoog nie met die ontwikkeling van die siekte nie. Hierdie vorm is amper nie vatbaar vir mediese behandeling nie. Chirurgiese behandeling is ook nie altyd effektief nie.
Dikwels vind die proses van patologievorming plaas in die tydperk van puberteit van 'n meisie, dit is oor 10-12 jaar.
Sekondêre polisistiese is meer dikwels gediagnoseer in volwasse vroue wat oorgewig en insulienemie is. In sommige gevalle word die sekondêre vorm waargeneem in vroue met menopouse. Met die regte benadering, kan hierdie patologie uitgeskakel word deur konserwatiewe metodes.
Daarbenewens is polisistiese soos volg:
eierstok - tekens van ovariale disfunksie heers,
adrenal - duidelik waargeneem simptome van 'n skending van die verhouding van estrogeen en androgeen,
diencephalic - tekens wat dui op 'n mislukking in endokriene funksionaliteit word uitgedruk.
Simptome van polisistiese
Die simptome van polisistose is uiteenlopend, en hulle het geen spesifieke spesifisiteit nie - die manifestasie van die siekte is baie soortgelyk aan die manifestasie van ander hormonale afwykings.
Die eerste teken wat 'n vrou bekommerd maak, is 'n mislukking in die menstruele siklus. Menstruasie kan skaars wees - elke 3 of meer maande, en dan afgewissel met langdurige bloeding en spotting. In hierdie siklus mag meer as 35 dae wees. Daar kan 'n vertraging wees.
Hiperandrogenisme. Aangesien polisistose androgene in groot hoeveelhede gesintetiseer word, kan die vrou manlike hare groei ervaar, hulle het 'n verhoogde klitoris, 'n lae stem en borshipoplasie. Baie dikwels is daar dunner hare en alopecia.
Polisistiese vel is gewoonlik olierig, die porieë word vergroot, en daar is 'n neiging tot aknee. Hare word vetter en vuil vinnig, selfs al is die sorg baie deeglik.
In die meeste gevalle is 'n vrou met hierdie patologie oorgewig of oorgewig, vetterige weefsel word in die heupe en buik versprei.
Onvrugbaarheid. Sedert bykans alle siklusse is anovulatoriese konsepsie onmoontlik.
Dikwels word polisistiese gepaardgaande met gepaardgaande siektes - hipertensie, hoë cholesterol, diabetes, aterosklerose.
Voorlopers van die siekte
Die siektes van die siekte kan op enige ouderdom voorkom, so jy moet baie noukeurig na jou liggaam luister en as jy die geringste tekens van polisistose het, moet jy dadelik 'n dokter raadpleeg.
Die heel eerste tekens kan wees:
die voorkoms van aknee en agteruitgang van hare,
mislukkings in die menstruele siklus
pyn sensasies van onbekende etiologie.
Polsikstiese kan ook gepaard gaan met die swelling van die mammerkliere, puffiness, donker kolle op die vel, 'n groot aantal velvoue..
In sommige gevalle lei patologie tot die beëindiging van asemhaling tydens slaap, wat opwekking veroorsaak, en daarna aan hoofpyn.
In volwassenheid, polisistiese vorm nie 'n ernstige bedreiging vir die gesondheid nie, die gevaar van patoloë lê in die ontwikkeling van onvrugbaarheid, so jong meisies moet die harbingers van die siekte baie ernstig opneem.
Tot nou toe het wetenskaplikes nie in staat om uit te vind presies hoe die oorsake bydra tot die ontwikkeling van polisistiese nie.
Die meganisme van die ontwikkeling van patologie is 'n skending van die pituïtêre, hipotalamus, eierstokke en byniere.. Daarbenewens kan 'n siekte in die sintese van tiroïed- en pankreas hormone 'n siekte veroorsaak.
Nie die laaste rol word gespeel deur 'n afname in insulien sensitiwiteit, wat lei tot insulien weerstand.
As gevolg daarvan verskyn 'n groot hoeveelheid insulien in die bloed, en dit veroorsaak dat die eierstokke meer estrogenen, en dus androgene, produseer.
Daar is nog 'n ontwikkelingsopsie. Ovariale weefsel verhoog sy insulien sensitiwiteit, maar terselfdertyd reageer adipose en spierweefsel normaalweg op insulien..
So word 'n normale hoeveelheid insulien in die bloed gediagnoseer, maar die eierstokke produseer nog steeds oestrogenen en androgenen.
Die ontwikkeling van die siekte kan tot die volgende faktore lei.:
chroniese aansteeklike prosesse
'n groot aantal aborsies,
moeilike swangerskap en geboorte,
die afwesigheid of onreëlmatigheid van seksualiteit,
siektes van die endokriene organe,
probleem van ginekologiese aard.
Wetenskaplikes het reeds betroubaar vasgestel dat skadelike stowwe wat uit plastiekgeregte vrygestel word, 'n negatiewe uitwerking op sekshormone het.
Die elemente wat gebruik word in die vervaardiging van plastiekhouers beïnvloed die liggaam sowel as estrogeen, daarom kan hulle steriliteit en onkologiese prosesse uitlok.
Aangesien die presiese oorsake van polisistiese nog onbekend is, aanvaar wetenskaplikes dat vroue in die risiko hierdie patologie in die familie gediagnoseer het.
En maak nie saak watter lyn - moeder of vader nie, was die siekte. Daarbenewens verhoog die teenwoordigheid van diabetes in die familiegeskiedenis ook die risiko van polisistiese siekte.
Dus, op risiko meisies met:
diabetes in familiegeskiedenis,
met onreëlmatige menstruele siklusse
met manlike hare verspreiding.
Is PCOS gevaarlik?
Eerstens lei polisistose tot onvrugbaarheid, maar in sommige gevalle kom die swangerskap voor, maar in hierdie geval neem die risiko van miskraam in die vroeë stadiums dramaties toe..
Ook tydens swangerskap kan diabetes, ekklampsie, ontwikkel wat uiters gevaarlik is vir beide moeder en fetus.
Nog 'n gevaar vir siekte is 'n skerp gewigstoename, olierige vel, haarverlies, oormatige hare groei op plekke wat nie vir vroue kenmerkend is nie.
Al hierdie dinge veroorsaak depressiewe toestande, angsversteurings, eetversteurings.
Daarbenewens het die risiko van hipertensie, aterosklerose, apnee.
Al hierdie faktore saam kan onkologiese prosesse in die endometrium veroorsaak.
Is dit moontlik om heeltemal te genees?
Ongelukkig is dit onmoontlik om polisisties volledig te genees.
Selfs met tydige en behoorlike terapie, sal die siekte herhaal.
Behandeling van patologie is daarop gerig om gunstige toestande te skep vir die aanvang van swangerskap, asook om die negatiewe kliniese prent te verwyder.
Terapie van polisistiese kan medikasie (hormonale middels) of chirurgiese (laparoskopie).
'N Vrou moet verstaan ​​dat hormoonterapie in sommige gevalle lewenslank sal wees, en die maksimum term vir bevrugting na chirurgie is nie meer as 'n jaar nie, waarna polisistiese opbrengste en bevrugting nie voorkom nie.
Die volgende ondersoek is nodig om 'n diagnose te maak.:
algemene ondersoek van die pasiënt - die liggaam, die aard van haargroei, ens.
ginekologiese ondersoek vir die teenwoordigheid van 'n toename in die grootte van die eierstokke,
Ultraklank, wat jou toelaat om die grootte van die eierstokke akkuraat te bepaal, asook om die teenwoordigheid van verskeie sistiese gewasse te visualiseer,
bloedtoets vir hormone - prolactien, FSH, progesteroon, L, testosteroon, estradiol, androgeen, kortisol en ander,
MRI om die teenwoordigheid van gewasse in die eierstokke uit te sluit (die prent word in die foto gewys),
opsporing van lipiedmetabolisme afwykings,
bepaling van glukose en insulien konsentrasies,
In sommige gevalle kan hormonale behandeling gekontraïndikeer word. Dan is die vrou voorgeskryf anti-inflammatoriese terapie, beteken om plaaslike immuniteit, vitamiene te verhoog.
Fisioterapeutiese metodes word wyd gebruik.:
Middele van tradisionele medisyne word gebruik - neem afkooksels en infusies van medisinale kruie - boronkoningin, rooiborsel, salie, munt, paardebloem, klit en ander.
As konserwatiewe behandeling onsuksesvol bly, word chirurgiese ingryping voorgeskryf..
As 'n reël is dit laparoskopie - 'n spaarsamestelling van orgaanbehoudende behandelingsmetodes, die herstelperiode waarna slegs 'n maand neem.
Die nadeel van hierdie metode is nie sy langtermyn-effek nie. As bevrugting nie binne 'n jaar voorkom nie, word patologie herhaal.
Polisistiese links of regs eierstokke is 'n ernstige patologie wie se behandeling baie lank kan wees.
Ten spyte van die feit dat dit onmoontlik is om die siekte heeltemal uit die weg te ruim, is dit moontlik om die menstruele siklus te stabiliseer, die algemene welsyn van die pasiënt te verbeter, ovulasie aan te moedig, bevrugting te bevorder en moontlike negatiewe gevolge te voorkom.
Dit is baie belangrik om patologie betyds te diagnoseer, veral met betrekking tot die primêre vorm van die siekte. Dit is nodig om die toestand van gesondheid van die meisie tydens puberteit dop te hou..