Sabinet | Volume 29, Issue 3
Volume 29, Issue 3, 2008
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies - Volume 29, Issue 3, December 2008
Volume 29, Issue 3, December 2008
Oproep om bydraes : huldigingsnommers vir T.T. Cloete
Authors: Hein Viljoen and Ina Grabe
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29 (2008)
Uitstel vir die inhandiging van artikels
T.T. Cloete word op 31 Mei 2009 85 jaar oud. Om hierdie besondere mylpaal te vier, wil Literator en Tydskrif vir geesteswetenskappe saam huldigingsnommers vir hierdie gevierde skrywer publiseer. Die redaksies van die twee tydskrifte vra daarom bydraes oor enige aspek van Cloete se werk vir hierdie spesiale huldigingsnommers. Bydraes wat voldoen aan die stylvoorskrifte van die tydskrif kan ingedien word voor op of 15 September 2009 by Literator of by Tydskrif vir geesteswetenskappe - elektronies of per pos na die adresse hieronder.
Op loop met &apos;n lyn : T.T. Cloete se "toepassings van dante" ikonies en intertekstueel gelees
Author H.J.G. Du Plooy
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 1 –33 (2008)
Die gedigte in die siklus "toepassings van dante" in die bundel "Idiolek" van T.T. Cloete vertoon sterk ikoniese eienskappe maar betrek ook &apos;n wyer verwysingsveld. In hierdie artikel word die siklus bespreek deur aandag te gee aan ikonisiteit, referensialiteit, selfreferensialiteit en representasie sowel as aan die wyer intertekstuele raamwerke waarbinne die gedigte gelees kan word. Afgesien van die implikasies van Dante se "Paradiso" en die hoofse kultuur vir die betekenis van die gedigte, lei die sterk visuele en vormlike bewustheid in die siklus daartoe dat dit gelees kan word saam met die kunsteoretiese sienings van Paul Klee en Bachelard se beskouings oor die betekenis van ruimtelike vorms en veral rondheid. Die deurlopende temas in die siklus word aangetoon, maar ook die ontwikkeling in die gedagtegang wat in die siklus as geheel na vore kom. Lyn, beweging en vorm word ikonies sowel as tematies ontgin as dinamiese skeppingsbeginsels en uiteindelik maak die verse &apos;n stelling oor skoonheid en funksionaliteit as skynbaar opposisionele kragte. Die artikel probeer illustreer dat in die ontleding en interpretasie van die meervoudige betekenispotensiaal van die gedigte die basiese referensiële en ikoniese eienskappe van taal en van die teks nie buite rekening gelaat kan word nie.
Taking a line for a walk: an iconic and intertextual reading of T.T. Cloete&apos;s "toepassings van dante" ("applications of dante")
The cycle of poems in T.T. Cloete&apos;s "toepassings van dante" ("applications of dante") has iconic characteristics but also resonates within wider intertextual and cultural spheres. The interpretation of the poems presented in this article attempts to incorporate textual aspects such as iconicity, referentiality, self-referentiality and representation as well as the intertextual and cultural meanings generated by the texts. The poems refer directly to Dante&apos;s "Paradiso", activating the codes of chivalry which informed medieval poetry, but the strong visual nature of the poems also leads the reader to Paul Klee&apos;s esthetic and visual principles and Bachelard&apos;s views on form and space. The coherence as well as the development of themes are discussed. Line, movement and form are depicted as dynamic aspects of creativity but ultimately the paradoxical relation between beauty and functionality is thematised. Nevertheless, it is emphasised that even in the interpretation of the multi-layered meanings of the texts, the referential nature of language and the iconic nature of the text are basic and therefore essential aspects of the generation of meaning.
"Ruik die verderf in die kieliebakke" : Breyten Breytenbach se blik op die lyk
Author M. Crous
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 35 –55 (2008)
Die doel van hierdie artikel is om Breyten Breytenbach se lyksdig "bekommernis" uit sy debuutbundel "die ysterkoei moet sweet" (1964) te ontleed. Die teoretiese vertrekpunt is die werk van Kristeva en in die besonder haar opvattings oor die abjekte. Nie net word in hierdie artikel gekonsentreer op die uitbeelding van die abjekte nie, maar ook op die mate waartoe die gebruik van Breytenbch se taal ten opsigte van die uitbeelding van verval, verrotting en die dood aansluit by dit wat Kristeva as &apos;n revolusie in poëtiese taalgebruik beskou. Aangesien die gedig in &apos;n Zen-Boeddhistiese konteks gesitueer is, word laasgenoemde se opvattings oor die dood, die sterwensproses en die onthegting van die ego onder meer ook betrek.
"Smell the rot in the armpits" : Breyten Breytenbach&apos;s perspectives on the corpse
The purpose of this article is to analyse Breyten Breytenbach&apos;s so-called corpse poem, "bekommernis", taken from his debut album "die ysterkoei moet sweet" (1964). The theoretical point of departure is the theories of Kristeva, in particular her essay on abjection. Not only does the article focus on Breytenbach&apos;s portrayal of the abject, but also shows to what extent his use of language describing death, decay and the cadaver illustrates what Kristeva calls "a revolution in poetic language". Given the fact that the poem is situated in a Zen Buddhist context, the Zen philosophy on death and dying is also taken into consideration when analysing aspects such as the dissolution of the ego, the bardos of death, et cetera.
Tokkelossie, "&apos;n Boesman, outa Hendrik" en ontkennende close readings
Author H. Willemse
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 57 –73 (2008)
Hierdie artikel ondersoek in twee hoofafdelings die veranderende opvattings van Afrikanervolksverhaalkenners en letterkundiges ten opsigte van gekose inheemse Suider-Afrikaanse volksvertellings. Met die opkoms van Afrikanernasionalisme aan die einde van die negentiende eeu het jong Afrikaneraktiviste dikwels inheemse volksvertellings in die ontplooiing van &apos;n ontluikende Afrikaanse literêre tradisie ingevoer. Aanvanklik was die oorsprong en die outentisiteit van die geskrewe weergawes van hierdie oorspronklike opvoerings nie in die gedrang nie. Teen die middel van die twintigste eeu, &apos;n era wat saamhang met &apos;n meer selfversekerde Afrikanernasionalisme, begin enkele Afrikanervolkskunskenners die oorspronklike verklarings in twyfel trek. Een besonder gesaghebbende ontwikkel standpunte wat in hoofsaak Europese beïnvloeding en strukturele verfyning eerder as inheemse oorspronge vooropstel. Die tweede afdeling sluit aan by die eerste met &apos;n bespreking van die verhaal "Klein Riet-alleen-in-die-Roerkuil" uit "Dwaalstories en ander vertellings" (1927) geskryf deur Eugène N. Marais. As &apos;n rondreisende storieverteller het Hendrik aanvanklik die verhaal opgevoer wat Marais onmiddellik neergeskryf het. In die afgelope paar dekades het &apos;n aantal navorsingsartikels verskyn met hoofsaaklik werkimmanente, teoretiese vertrekpunte wat die rol van die aanvanklike verteller geringskat of verdag maak ter wille van die skrywersestetiek van Marais. Hierdie artikel tree in gesprek met hierdie interpretasies en argumenteer dat Hendrik se rol as verteller na behore herstel en sy vaardigheid as die skepper van die aanvanklike opvoering erken moet word.
Tikoloshe, "a Bushman, outa Hendrik" and denialist close readings
This article explores in two main sections the changing perceptions of Afrikaner folklorists and literary critics on the origins of selected indigenous Southern African oral tales. With the emergence of Afrikaner Nationalism at the end of the nineteenth century, young Afrikaner activists often incorporated indigenous folktales in the development of a nascent Afrikaans literary tradition. Initially, the origins and the authenticity of such written-down versions of performances were rarely in dispute. However, around the mid-twentieth century, a period that coincides with a more confident Afrikaner Nationalism, Afrikaner folklorists came to doubt these original explanations. One prominent scholar in particular advanced views that seemed to favour European influence and structural refinement rather than indigenous origination. The second section ties in with the first in a discussion of the tale, "Klein Riet-alleen-in-die-Roerkuil" from "Dwaalstories en ander vertellings" (1927) by Eugène N. Marais. An intinerant storyteller, Hendrik, originally performed the tale which Marais, immediately following the performance, committed to print. Lately a body of scholarly literature, mostly close readings, came about which diminishes the role of the initial performer in favour of Marais&apos; writerly aesthetics. The article takes issue with these interpretations and argues for the restoration and recognition of Hendrik&apos;s role as the creator of the initial performances.
Die tyd van die triekster : identiteit in enkele hedendaagse Afrikaanse prosatekste
Author P. John
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 75 –97 (2008)
Hierdie artikel fokus op die verskillende vorme waarin "identiteit" figureer in Afrikaanse romans gepubliseer vanaf 1996 tot 2006, spesifiek soos hierdie vorme verband hou met geografiese verplasing en die dood. Die verskillende opsies wat in die romans geïdentifiseer word, word met mekaar in verband gebring met behulp van die strukturalistiese idee dat betekenis geproduseer word in "&apos;n stelsel verskille met geen positiewe terme nie". Verder word die figuur van die triekster gebruik, soos dit in een roman uit hierdie tyd verskyn, naamlik "Niggie" deur Ingrid Winterbach, as &apos;n heuristiese hulpmiddel om die generering van die verskillende opsies te identifiseer en voorwaardelik te verklaar.
The time of the trickster : identity in selected contemporary Afrikaans prose texts
This article focuses on the various ways in which "identity" figures in Afrikaans novels from 1996 to 2006, particularly with reference to the way in which diasporic displacement and death can be connected to the problem of identity. The various options that are identified in the texts are connected by means of the structuralist idea that meaning is produced as "a system of differences with no positive terms". The figure of the trickster, as it appears in one novel from this time, namely "Niggie" by Ingrid Winterbach, is used as heuristic framework for the study, and as a provisional way understanding the production of the variety of identity options in the novels.
S.M. Guma and the Sesotho historical novel : an Afrocentric perspective
Author T.J. Selepe
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 99 –121 (2008)
Afrocentricity seems to be emerging as one of the potent critical tools that could be used to re-establish and qualify African cultural identity through literary study among others. The primary objective of this movement is to reinterpret world history from an African perspective. This article will therefore examine some historical features of S.M. Guma&apos;s novels from the 1960s to the 1990s from an African perspective. By applying the Afrocentric paradigm this will attempt to demonstrate how material conditions of the period have provided useful raw materials for the Sesotho historical novel, which tends to illuminate a better understanding of the Basotho culture, history, identity and nationhood.
S.M. Guma en die historiese roman in Sesotho : &apos;n Afrosentriese perspektief
Afrosentrisiteit is skynbaar besig om na vore te kom as een van die kragtige kritiese werktuie wat gebruik sou kon word om Afrika-kulturele identiteit deur literatuurstudie te herbevestig en te kwalifiseer. Die primêre doel van hierdie beweging is om wêreldgeskiedenis vanuit &apos;n Afrika-perspektief te herinterpreteer. Hierdie artikel sal daarom ondersoek instel na sekere historiese kenmerke van S.M. Guma se romans van die sestiger tot die negentigerjare uit &apos;n Afrika-perspektief. Deur die Afrosentriese paradigma toe te pas, sal hierdie artikel poog om aan te toon hoe materiële toestande van die periode nuttige onbewerkte materiaal vir die Sotho historiese roman verskaf het, lig kan werp op &apos;n beter begrip van die Basotho-kultuur, -geskiedenis, -identiteit en -nasieskap.
Aliens and existential elevators : absurdity and its shadows in Douglas Adams&apos;s Hitch hiker series
Author M.A. Van der Colff
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 123 –138 (2008)
According to twentieth-century existentialist philosophy, the universe as we know it is steeped in senselessness, and the only possible means of survival is the construction of subjective meaning. Douglas Adams&apos;s fictional universe portrayed in his "Hitch hiker" series reflects the arbitrary nature of existence, and the characters dwelling in this narrative space are faced with two existential choices : the one is defiance in the face of senselessness, the other is bleak despair. This article explores the existential choices made by prominent characters in the "Hitch hiker" series. The article distinguishes between and analyses the Sisyphus characters and their polar opposites (or nihilist shadows) in Douglas Adams&apos;s "Hitch hiker" series. Adams&apos;s characters, be they human, alien or sentient machine, all face the same existential choice : actuate individual meaning, or resort to despondency. Characters who choose the first option are regarded as Sisyphus figures, whereas characters who choose the latter are referred to as shadows or nihilist nemeses.
Ruimtewesens en eksistensiële hystoestelle : absurditeit en die skadu&apos;s daarvan in Douglas Adams se Hitch hiker-reeks
Volgens twintigste-eeuse eksistensialistiese filosofie is die heelal soos ons dit ken, deurtrek met sinneloosheid, en die enigste moontlike manier om te oorleef, is om subjektiewe betekenis te konstrueer. Douglas Adams se fiktiewe heelal, soos uitgebeeld in sy "Hitch hiker"-reeks, weerspieël die arbitrêre aard van ons bestaan. Die karakters in sy narratiewe ruimte word met twee eksistensiële vrae gekonfronteer. Die een is trotsering ten spyte van sinneloosheid, die ander is naakte wanhoop. Hierdie artikel ondersoek die eksistensiële keuses wat prominente karakters in die "Hitch hiker"-reeks maak. Hierdie artikel onderskei tussen en analiseer die Sisyphus-karakters en hulle teenoorgesteldes (of nihilistiese skadu&apos;s) in Douglas Adams se "Hitch hiker"-reeks. Adams se karakters, of hulle nou ruimtewesens, mense of intelligente masjiene is, word almal met dieselfde eksistensiële keuse gekonfronteer : aktiveer individuele betekenis, of verval in wanhoop. Karakters wat die eerste opsie kies, word gesien as Sisyphus-figure, terwyl karakters wat die tweede opsie kies, beskou word as skadu&apos;s of nemeses.
Intertextuality shapes the poetry of Xhosa poets
Author M.M. Somniso
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 139 –155 (2008)
Praises among the amaXhosa today are not only performed at traditional gatherings. These praises are also performed in many places such as schools, churches and funerals. The question is whether the praises performed in other places rather than traditional gatherings still possess the characteristics of traditional praises. In many praises Xhosa poets draw terminology from Biblical texts. This strategy can be seen as an attempt to break the boundaries between Christianity and Xhosa poetry.
Having said that, the aim of this article is to uncover the interplay between Xhosa traditional poems and Christianity. To do that, this article discusses the interplay between Christianity, elegy, health and social issues. It also discusses new trends of intertextuality in Xhosa poetry. The intertextual theory insists that a text cannot exist as a hermetic or self-sufficient whole and does not function as a closed system. Still and Worton (1991 : 1) believe that the writer is a reader of the text before she / he is a creator of texts and therefore the work of art is inevitably alive with references, quotations and influences of every kind.
Intertekstualiteit vorm die poësie van Xhosadigters
Lofprysing by die amaXhosa kom vandag nie slegs tydens tradisionele byeenkomste voor nie. Hierdie lofprysings word ook op vele ander plekke gehoor, soos by skole, kerke en begrafnisse. Die vraag is of lofprysings wat by ander geleenthede as tradisionele byeenkomste uitgevoer word, nog steeds die eienskappe van die tradisionele weergawe besit. In baie lofprysings ontleen Xhosadigters terminologie uit Bybelse tekste. Hierdie strategie kan beskou word as &apos;n poging om die grense tussen die Christendom en Xhosapoësie te deurbreek. Die doel van hierdie artikel, in die lig van die voorafgaande, is dus om die wisselwerking tussen tradisionele Xhosagedigte en die Christelike tematiek bloot te lê.
Met hierdie doel voor oë word die interaksie tussen die Christendom, elegie, gesondheid en sosiale kwessies ondersoek. Nuwe tendense ten opsigte van intertekstualiteit in Xhosapoësie word ook bespreek. Intertekstuele teorie lê die klem daarop dat &apos;n teks nie as &apos;n hermetiese of selfgenoegsame geheel kan bestaan of as &apos;n geslote sisteem kan funksioneer nie. Still en Worton (1991 : 1) aanvaar dat die skrywer &apos;n leser van die teks is alvorens hy / sy &apos;n skepper van tekste is. Die kunswerk is dus deurtrek met verwysings, aanhalings en allerlei invloede.
A philosophical interpretation of the significance of oral forms in I. Mabasa&apos;s novel Mapenzi (1999)
Authors: D.E. Mutasa and I. Muwati
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 157 –179 (2008)
The article critically analyses the use of Shona oral art forms in I. Mabasa&apos;s novel "Mapenzi" ("Mad people" / "Foolish people"). It departs from the realisation that the writer identifies with Shona people&apos;s oral experiences in the form of songs, "bembera" (satiric poetry) and folktales among others. These oral art forms provide the means by which the writer overcomes both self-censorship and real or imagined state censorship. The article advances the argument that Mabasa uses the Shona people&apos;s oral art forms in a manner that is ideologically and pedagogically empowering. This is consistent with the value thrust of Shona people&apos;s epistemological assumptions. The article comes to the conclusion that Mabasa&apos;s vision in the novel "Mapenzi" maintains the line between tradition and continuity.
&apos;n Filosofiese interpretasie van die belangrikheid van mondelinge vorms in I. Mabasa se roman Mapenzi (1999)
Die artikel analiseer die gebruik van Shona mondelinge kunsvorms in I. Mabasa se roman "Mapenzi" ("Mal mense" / "Dwase persone"), krities. Dit volg uit die besef dat die skrywer met die Shonas se mondelinge ervarings, in die vorm van onder andere liedjies, "bembera" (satiriese poësie) en volksliedjies identifiseer. Hierdie mondelinge kunsvorms verskaf die wyse waarop die skrywer selfsensorskap sowel as werklike of verbeelde staatsensorskap oorkom. Die artikel argumenteer dat Mabasa die Shonas se mondelinge kunsvorms gebruik op &apos;n wyse wat ideologies en pedagogies bemagtigend is. Dit stem ooreen met die kragtige waarde van die Shonas se epistemologiese aannames. Die gevolgtrekking waartoe gekom word, is dat Mabesa se visie in die roman, "Mapenzi", die lyn tussen tradisie en voortgang handhaaf.
Die aantrekkingskrag van die see
Author I. Gertenbach
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 181 –197 (2008)
Hierdie artikel vergelyk die seesimboliek in die poësie van Karin Boye, Ingrid Jonker en Sylvia Plath. Freud se "oseaanbelewenis" word beskryf en teenoor Jung se teorieë van die "groot moeder" geplaas. Die "groot moeder" is volgens Jung ook die onbewuste, wat deur middel van water voorgestel word. Al hierdie elemente word in die gedigte bespreek en teenoor mekaar geplaas om die werklike betekenis van die gedigte na te speur. Al lyk dit asof die "dood" (verdrinking) in die see op nuwe lewe dui, is die uiteinde daarvan eintlik vereniging met die argetipiese moeder. Dit verlos die digters dus simbolies, maar nie fisies nie.
The magnetism of the ocean
This article compares the use of oceanic symbolism in the poetry of Karin Boye, Ingrid Jonker and Sylvia Plath. Freud&apos;s "oceanic feeling" is described and contrasted with Jung&apos;s theory of the "great mother". According to Jung, the "great mother" is the unconscious which is represented by water. All these elements are discussed in the poems and compared to each other in order to gain a better understanding of the poetry. Although "death" (drowning) in the ocean appears to point to new life, it ends in unification with the archetypal mother. This liberates the poets symbolically, but not physically.
Beyond the threshold : explorations of liminality in literature, Hein Viljoen, & Chris N. Van der Merwe : book review
Author M. Chapman
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 201 –203 (2008)
This volume of articles, like its predecessor Storyscapes (Viljoen & Van der Merwe, 2004), arises from an NRF project, Poetics of boundaries and hybridity, a project of the Research unit Languages and literature in the South African context, at the North-West University (Potchefstroom Campus) to which most of the contributors are affiliated.
Ordering empire : the poetry of Camões, Pringle and Campbell, Nicholas Meihuizen : boekresensie
Author M. Taljard
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 204 –205 (2008)
In die eerste hoofstuk van The order of things toon Foucault aan hoe Velázquez se Las meninas met sy komplekse ordening van perspektieflyne terselfdertyd self-referensieel is én representasie afwys, deurdat dit klem lê op sowel sy eie inherente wetmatigheid as op sy leë kern. Voortvloeiend hieruit spruit sy argument dat alle geskiedkundige tydperke gekenmerk word deur &apos;n onderliggende diskoers van wat "waarheid" behels en dat kunswerke wat tydens bepaalde periodes geskep word, meestal dié "waarheidsbeginsels" representeer deur bewuste of onbewuste appropriasie van die heersende kennissisteme of episteme (verwant aan Thomas Kuhn se "paradigmas"). Radikale en relatief skielike bewussynsverskuiwings vind egter van tyd tot tyd plaas en verander daarmee ook die ordenende beginsels waarop die mens se wêreldbeskouing berus. Nicolas Meihuizen se Ordering empire, waarin hy die representasie van die bemoeienis van empire in Suidelike Afrika ondersoek aan die hand van die werk van Luis Vaz de Camões, Thomas Pringle en Roy Campbell, steun op hierdie beginsel van epistemiese periodisering.
&apos;n Ander soort vreemdeling in ons midde
Outsider onder de zijnen : vormen van xenofanie in de Afrikaanse roman, Jerzy Koch : boekresensie
Author S.P. Olivier
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 206 –208 (2008)
Die snorman van die Afrikaanse letterkunde is hoe die meeste Suid-Afrikaanse letterkundige akademici waarskynlik na Jerzy Koch, hulle Poolse kollega, sal verwys.
Treffende gedigte oor maan en duister
Vermaning: gedigte 2003-2007, Lucas Malan : boekresensie
Author C.J.A. Vos
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 208 –210 (2008)
Vermaning is die sesde digbundel uit Lucas Malan se hand. Malan het hom reeds ondeskei as &apos;n fyn wewer van tekste. Vermaning is geen uitsondering op die reël nie. Taal word op &apos;n vernuftige wyse ingespan om die gedigte af te werk. Malan se fyn taalaanvoeling en behendige taalomgang is indrukwekkend (vgl. byvoorbeeld : "Hier slaap hulle nou, die sagte blou geveerdes / wat naglank van die heilsame Melkweg kan drink."). Van meet af bekoor die gedigte, soos &apos;n maan oor die see. Die maanstrale verlig die dansende fosfor in die uitspoelende seewater. Net so laat Malan die verse in die bundel dans.
&apos;n Soeke na identiteit
Die begeleiding van duiwe, Rosa Smit : boekresensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 211 –212 (2008)
Marcella de Boom se skildery Lemontree, wat op die omslag van Rosa Smit se bundel Die begeleiding van duiwe verskyn, is in meer as een opsig &apos;n gepaste keuse. Eerstens en voor die hand liggend omdat die pragtige ontwerp en ryk kleure onmiddellik die oog vang. Daarbenewens gee die oordadigheid en sinlikheid van die onderwerp &apos;n voorsmakie van wat die leser in hierdie bundel te wagte kan wees. Dit is inderdaad &apos;n goed versorgde en aanskoulike bundel waarop Protea Boekhuis met reg trots kan wees.
Die oorwinnende krag van die menslike gees
Tussen stasies, Irma Joubert : boekresensie
Author L. Viljoen
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 213 –215 (2008)
Die aankoms in 1948 van 83 Duitse weeskinders in Tafelbaai was die uiteinde van &apos;n omstrede veldtog van die Dietse Kinderfonds. Een van die dryfvere was etniese purisme : sommige bestuurslede het voorkeur gegee aan kinders met &apos;n Ariese stamboom. Sommige kinders is in Duitsland afgekeur weens hulle Poolse, Russiese of Joodse bloed, of hulle Rooms Katolieke geloof. Die hoofrede vir hierdie projek was klaarblyklik ideologies : die kinders moes protestantse Afrikaners word wat die Afrikanergetalle sou versterk.
&apos;n Spanningsverhaal by uitnemendheid
Jagseisoen, François Bloemhof : boekresensie
Author H. De Kock
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 215 –217 (2008)
Vyftien jaar gelede is François Bloemhof bekroon met die De Kat-prys vir sy debuutroman Die nag het net een oog. Met die roman Spinnekop en ook sy nuutste roman Jagseisoen, keer hy terug na die genre van spanningsverhale. Albei laasgenoemde romans het dieselfde hoofkarakter, die vrouespeurder, Alma van der Pool.
Springgety hou die leser aan die raai
Springgety, Chanette Paul : boekresensie
Author S. Meyer
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 217 –219 (2008)
Chanette Paul is al sowat twaalf jaar in die liefdesverhaalbedryf. Met Springgety bou sy voort op &apos;n koersverandering in die rigting van spanningverhale wat sy met Wip van die droomvanger (1999) ingeslaan het. Springgety is daarop toegespits om die leemte te vul wat in Afrikaans bestaan ten opsigte van ontspanningsleesstof wat méér bied as die resepmatige liefdesverhaal, sonder dat dit noodwendig aanspraak wil maak op literêre meriete.
Christelik-historiese roman stel teleur
Lenteliefde, Ruth Axtell Morren : boekresensie
Author L. Van der Merwe
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 219 –221 (2008)
Cherish Winslow is die dogter van Tom Winslow, &apos;n prominente Engelse skeepsbouer in Haven&apos;s End. Haar moeder is oorlede en haar liefde vir die see en vir skepe erf sy van haar pa én haar pa se vakleerling, Silas van der Zee.
Vierde verhaal in T&apos;sats-reeks
T&apos;sats se kind, Willem D. Kotzé : boekresensie
Author M. Viviers
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 29, pp 221 –223 (2008)
T&apos;sats se kind is die vierde roman in &apos;n reeks oor die Boesmans (soos Kotzé na dié groep verwys) en die destydse Kalahari. In hierdie reeks staan die karakter T&apos;sats telkens sentraal. Sy storie begin in die eerste roman in die reeks, T&apos;sats van die Kalahari. In hierdie roman word vertel hoe T&apos;sats nadat hy as klein seuntjie deur &apos;n wit boer in die veld gekry en grootgemaak is, deur die Kalahari "geroep" word en die pad terug na sy wêreld en sy mense vat. In bogenoemde roman sowel as T&apos;sats, grootste van die groot jagters word T&apos;sats se avonture in die Kalahari uitgebeeld en geskets hoedat hy mettertyd byna legendariese status onder sy mense verwerf.