Middelmatigheid of steek jouself aan die brand
Meer as ’n maand van stilte … en dan hierdie:
Is Brand Smit ’n middeljarige verloorder? Wie maak die aantyging? Wie verdedig my? Wie argumenteer teen my? Wie is die magistraat? Die samelewing? Onmoontlik. Die samelewing se waardes en standaarde is primitief.
Feit is, in hierdie eksistensiële klag maak ekself die aantyging, en ekself is die aanklaer, die advokaat, en, uiteindelik, die magistraat. Jy vind jouself skuldig? Dan sal die samelewing jou as skuldig behandel. Jy vind die aantyging ongegrond, en verwerp dit? Dan het die samelewing letterlik nie ’n saak nie.
Twee moontlikhede vir my:
Opsie een: Middelmatigheid: Ek publiseer my boeke, maar ek bemark dit nie; ek weet hoe om geld te maak, maar ek doen dit nie omdat ek nie van geld wil afstand doen om kanse te waag nie; ek weet hoe om in beter fisieke toestand te kom, maar ek is te lui.
Opsie twee: Aan die brand: Leef die res van jou lewe soos ’n protesterende Boeddhis in Saigon in 1963.
Gepubliseer op 30/07/2014 06/06/2017 Kategorieë Oumensjare van my jeug – 2014