Hierdie boek van 432 bladsye gaan sekerlik 'n herrie ontketen onder diegene wat die ANC se weergawe van die geskiedenis tydens die sewentiger- en tagtigerjare as die evangelie aanvaar. Omdat hy geen politieke meester meer dien nie, bied Van der Merwe die feite koud en klinies aan sodat 'n stuk onlangse Suid-Afrikaanse geskiedenis skielik ideologies naak gestroop voor ons te voorskyn kom, byna soos 'n ou skildery wat vir die eerste keer skoongemaak word.
Die Waarheids- en versoeningskommissie word aan die kaak gestel as 'n wesentlik bevooroordeelde liggaam wat sy mes vir die polisie in gehad het, maar ANC-aansoeke om amnestie met 'n gewillige rubberstempel gehanteer het. In 'n nostalgiese aanloop tot sy uiteindelike vername rol as hoof van die veiligheidstak en latere kommissaris, asook lid van die staatsveiligheidsraad, skilder Van der Merwe 'n prentjie van 'n eens gedissiplineerde polisiemag waarin elkeen trots was om te dien.