Photo of Kewpiebabydoll
English: A kewpie babydoll from the collection "Kewpie Babies." Biodiversiteit se reaksie op aardverwarming is moeilik om te voorspel, maar nuwe navorsing toon aan dat spesies in die verre verlede in 'n tydperk van dramatiese veranderinge aangepas en gekoloniseerde nuwe en toenemend droë woongebiede is.
Die minder bemoedigende bevinding van die wetenskaplikes van die Universiteit van Chili wat geologiese bewyse uit die Atacama-Sechura-woestynstreek, een van die oudste en droogste woestyne van die Aarde, bestudeer het, is dat hierdie aanpassing sowat ses miljoen jaar duur.
Enige wildlewe reaksie op dramatiese klimaatsverandering - en die soort wat in die ergste geval vir die 21ste eeu voorspel word, is beslis in die dramatiese kategorie - hang af van 'n baie groot aantal faktore.
Hindernisse tot beweging
Dit sluit in hoe vinnig plante of klein diere kan beweeg na koeler gebiede suid of noord; watter struikelblokke - soos bergreekse, mere, stede, snelweë of plase - daar mag wees om te beweeg; En natuurlik, of die ekosisteem wat enige spesifieke spesie ondersteun, teen dieselfde tempo kan beweeg.
Navorsers het herhaaldelik gewaarsku van massa-uitsterwing onder toestande van klimaatsverandering, maar dit is baie moeiliker om die koerse te bereken waarteen spesies kan aanpas of ontwikkel, en bevolkings herstel in nuwe habitats.
Daar is egter lesse om te leer uit die onlangse geologiese verlede - lank voor Homo sapiens begin het om vir die res van die skepping ekstra probleme te skep.
Klimaatswetenskaplikes kan met redelike akkuraatheid verander in globale temperature met redelike akkuraatheid. Paleontoloë kan met akkurate akkuraatheid fossiele van kenmerkende klimaat sonespesies identifiseer en dateer. Genetiste kan die tempo waardeur DNA ontwikkel het om aan te pas by nuwe omgewings, meet. Hierdie laaste tegniek lewer nou 'n goeie mate van evolusionêre tydlyne.
Pablo Guerrero en mede-navorsers aan die Universiteit van Chili se Departement van Ekologiese Wetenskappe rapporteer in die Verrigtinge van die Nasionale Akademie van Wetenskappe dat hulle geologiese bewyse gebruik het om datums te plaas vir die reënvalgeskiedenis van die ou Atacama-Sechura-woestynstreek van Chili en Peru en die DNA-lesings om die tariewe te meet waarop drie verskillende soorte plante en een akkedis genader het om die nuwe habitat te koloniseer.
Groot tyd lag
Hulle het bevind dat hierdie groepe plante en diere hul huise in die woestyn net in die laaste 10 miljoen jaar gemaak het - 'n goeie 20 miljoen jaar na die aanvang van droogte in die streek. Daar was ook groot lae - van 4 miljoen tot 14 miljoen jaar - tussen die tyd dat hierdie wesens in die woestynstreek verhuis en toe hulle die hiperdorpe plekke gekoloniseer het. Hierdie ultra droë dele van die streek het ongeveer 8 miljoen jaar gelede ontwikkel, maar die mees uiteenlopende van die plantgroep het net twee miljoen jaar gelede verhuis.
"Soortgelyke evolusionêre vertaktye kan voorkom in ander organismes en habitats, maar hierdie resultate is belangrik om te suggereer dat baie afstammelinge baie lang tydskale benodig om aan te pas by moderne woestynvorming en klimaatsverandering," het die wetenskaplikes in Chili gesê. - Climate News Network