Wat is sosiale stratifisering?
Visualisering van sosiale stratifikasie in die VSA
'N Sakeman loop deur 'n hawelose vrou met 'n kaart wat geld op 28 September 2010 in New York City. Spencer Platt / Getty Images
Sosioloë aanvaar vanselfsprekend dat die samelewing gestratifiseer is, maar wat beteken dit? Sosiale stratifikasie is 'n term wat gebruik word om te beskryf hoe mense in die samelewing gesorteer word in 'n hiërargie wat hoofsaaklik gebaseer is op rykdom, maar ook op ander maatskaplike belangrike eienskappe wat wissel van rykdom en inkomste, soos onderwys, geslag en ras .
Hierdie skyfievertoning is ontwerp om te visualiseer hoe hierdie dinge saamkom om 'n gestratifiseerde samelewing te produseer. Eerstens sal ons kyk na die verspreiding van rykdom, inkomste en armoede in die VSA. Dan sal ons ondersoek hoe geslag, opvoeding en ras hierdie uitkomste beïnvloed.
Rykdom Verspreiding in die VSA
Rykdomverspreiding in die VSA in 2012. politizane
In ekonomiese sin is rykdomverspreiding die mees akkurate maatstaf van stratifikasie. Inkomste alleen is nie verantwoordelik vir bates en skuld nie, maar welvaart is 'n maatstaf van hoeveel totale geld mens oor die algemeen het.
Rykdomverspreiding in die VSA is skokkend ongelyk. Die top een persent van die bevolking beheer 40 persent van die land se rykdom. Hulle besit die helfte van alle aandele, effekte en onderlinge fondse. Intussen het die onderste 80 persent van die bevolking net 7 persent van alle rykdom, en die onderste 40 persent het skaars enige rykdom. Trouens, rykdom ongelykheid het gegroei tot so 'n uiterste oor die afgelope kwartaal dat dit nou die hoogste in ons land se geskiedenis is. As gevolg hiervan, vandag se middelklas is skaars onderskeibaar van die armes in terme van rykdom.
Klik hier om 'n fassinerende video te sien wat wys hoe die gemiddelde Amerikaners se begrip van rykdomverspreiding baie verskil van die realiteit daarvan en hoe ver daardie realiteit is van wat die meeste van ons ideale verspreiding oorweeg.
Inkomsteverspreiding in die VSA
Inkomsteverspreiding soos gemeet deur die Amerikaanse US Sensus se jaarlikse sosiale en ekonomiese aanvulling. vikjam
Terwyl welvaart die akkuraatste maatstaf van ekonomiese stratifikasie is, dra inkomste daarin sekerlik by, dus sosioloë meen dit is belangrik om ook inkomsteverspreiding te ondersoek.
As u na hierdie grafiek kyk, getrek uit data wat deur die Amerikaanse Sensusburo se Jaarlikse Sosiale en Ekonomiese Aanvulling ingevorder is , kan u sien hoe huishoudelike inkomste (alle inkomste verdien deur lede van 'n spesifieke huishouding) aan die onderkant van die spektrum gekluster word, met die grootste aantal huishoudings in die reeks van $ 10,000 tot $ 39,000 per jaar. Die mediaan - die gerapporteerde waarde wat in die middel van alle huishoudings val, val - is $ 51,000, met 'n volle 75 persent van die huishoudings wat minder as $ 85,000 per jaar verdien.
Hoeveel Amerikaners is in armoede? Wie is hulle?
Aantal mense in armoede, en die armoedekoers in 2013, volgens die Amerikaanse Sensus Buro. Amerikaanse Sensus Buro
Volgens 'n verslag van die Amerikaanse sensusburo in 2014 was daar in 2013 45,3 miljoen mense in armoede, of 14,5 persent van die nasionale bevolking. Maar, wat beteken dit om in armoede te wees?
Om hierdie status te bepaal, gebruik die Sensusburo 'n wiskundige formule wat die aantal volwassenes en kinders in 'n huishouding en huishoudelike jaarlikse inkomste, gemeet aan wat beskou word as die "armoededrempel" vir daardie kombinasie van mense. Byvoorbeeld, in 2013 was die armoedegrens vir 'n enkele persoon onder die ouderdom van 65 $ 12,119. Vir een volwassene en een kind was dit $ 16,057, terwyl dit vir twee volwassenes en twee kinders $ 23,624 was.
Soos inkomste en rykdom, word armoede in die VSA nie ewe verdeel nie. Kinders, Swartes en Latino ervaar armoede wat veel hoër is as die nasionale koers van 14,5 persent.
Effek van geslag op lone in die VSA
Die geslagsloongaping oor tyd. Amerikaanse Sensus Buro
Amerikaanse sensus data toon dat alhoewel die geslagsloongaping die afgelope jare gekrimp het, dit voortduur, en daartoe lei dat vroue gemiddeld net 78 sent aan die man se dollar verdien. In 2013 het mans wat voltyds werk, mediane betaal van $ 50,033 (of net onder die nasionale mediaan huishoudelike inkomste van $ 51,000). Maar vroue wat voltyds werk, verdien net $ 39,157 - net 76,7 persent van daardie nasionale mediaan.
Sommige suggereer dat hierdie gaping bestaan ​​omdat vroue self selekteer in laerbetaalde posisies en velde as mans, of omdat ons nie vir verhogings en bevorderings soveel as wat mans doen, voorstaan ​​nie. Egter ' n ware berg data toon dat die gaping oor velde, posisies en betaalgrade bestaan, selfs wanneer dit vir dinge soos opvoedingsvlak en huwelikstatus beheer word . Een onlangse studie het bevind dat dit selfs in die vroue-oorheersende veld van verpleegkunde bestaan, terwyl ander dit op die vlak van ouers vergoed wat kinders vergoed vir hul werk .
Die geslagsbetalingsgaping word vererger deur ras, met vroue van kleur wat minder as wit vroue verdien, met die uitsondering van Asiatiese Amerikaanse vroue wat wit vroue in hierdie verband verdien. Ons sal nader kyk na die effek van ras op inkomste en rykdom in latere skyfies.
Impak van Onderwys op Welvaart
Median Net Worth deur Opvoedkundige Prestasie in 2014. Pew Research Center
Die idee dat verdien grade is goed vir jou sak is redelik universeel in die Amerikaanse samelewing, maar net hoe goed? Dit blyk dat die impak van opvoedkundige bereiking op 'n persoon se welvaart beduidend is.
Volgens die Pew Research Center het diegene met 'n kollege of hoër meer as 3,6 keer die rykdom van die gemiddelde Amerikaanse en meer as 4,5 keer dié van diegene wat 'n kollege voltooi het of 'n tweejarige graad behaal het. Diegene wat nie hoër as 'n hoërskool diploma het nie, het 'n beduidende ekonomiese nadeel in die Amerikaanse samelewing, en 'n gevolg het net 12 persent van die rykdom van dié aan die hoogste punt van die onderwysspektrum.
Impak van onderwys op inkomste
Impak van Opvoedkundige Prestasie op Inkomste in 2014. Pew Research Centre
Net soos dit rykdom beïnvloed, en met hierdie uitkoms verband hou, vorm opvoedkundige bereiking 'n persoon se inkomstevlak. Trouens, hierdie effek word net sterker, aangesien Pew Research Centre 'n groeiende inkomstegaping tussen diegene wat 'n kollege of hoërgraad het, en diegene wat dit nie doen nie, gevind het.
Diegene tussen die ouderdomme van 25 en 32 wat ten minste 'n kollege-graad het, verdien 'n mediaan jaarlikse inkomste van $ 45 500 (in 2013-dollar). Hulle verdien 52 persent meer as dié wat net 'n paar kollege het, wat $ 30,000 verdien. Hierdie bevindings deur Pew illustreer pynlik dat die bywoning van die kollege maar nie voltooi is nie (of dit in die proses is) maak min verskil oor die voltooiing van hoërskool, wat 'n median jaarlikse inkomste van $ 28,000 tot gevolg het.
Dit is waarskynlik vir die meeste voor die hand liggend dat hoër onderwys 'n positiewe uitwerking op inkomste het, aangesien mens ten minste ideaal een waardevolle opleiding in 'n veld ontvang en kennis en vaardighede ontwikkel wat 'n werkgewer bereid is om te betaal. Sosioloë erken egter ook dat hoër onderwys diegene wat dit kultuurkapitaal voltooi , of meer sosiaal en kultureel-georiënteerde kennis en vaardighede wat onder meer bevoegdheid , intellek en betroubaarheid voorstel, voorstel. Dit is miskien hoekom 'n praktiese tweejaar-graad jou inkomste nie veel bo diegene wat die onderwys na hoërskool stop, verhoog nie, maar diegene wat geleer het om te dink, te praat en op te tree soos vierjarige universiteitstudente, sal veel meer verdien.
Verspreiding van onderwys in die VSA
Opvoedkundige Prestasie in die VSA in 2013. Pew Research Center
Sosioloë en baie ander stem saam dat een van die redes waarom ons so 'n ongelyke verdeling van inkomste en rykdom in die VSA sien, is omdat ons nasie ly aan 'n ongelyke verdeling van onderwys. Die vorige skyfies maak dit duidelik dat onderwys 'n positiewe impak op welvaart en inkomste het, en dat veral 'n baccalaureusgraad of hoër 'n beduidende hupstoot vir beide bied. Dat net 31 persent van die bevolking bo die ouderdom van 25 jaar 'n Baccalaureusgraad het, help om die groot kloof tussen die haves te verklaar en dit het nie in vandag se samelewing nie.
Die goeie nuus is egter dat hierdie data van die Pew Research Center toon dat opvoedkundige bereiking op alle vlakke op die opswaai is. Natuurlik, opvoedkundige bereiking alleen is nie die oplossing vir ekonomiese ongelykheid nie. Die stelsel van kapitalisme self is daarop gevestig , en dit sal dus aansienlike hersiening neem om hierdie probleem te oorkom. Maar om opvoedkundige geleenthede te vergelyk en algehele opvoedkundige prestasie te verhoog, sal beslis help in die proses.
Wie gaan na die kollege in die VSA?
Graad van kollege voltooiing per ras. Pew Research Centre
Die data wat in vorige skyfies aangebied is, het 'n duidelike verband tussen opvoedkundige bereiking en ekonomiese welsyn gevestig. Enige goeie sosioloog wat haar sout werd is, sal dan wil weet watter faktore opvoedkundige bereiking beïnvloed, en daarmee ook ongelykheid in inkomste. Hoe kan rass byvoorbeeld beïnvloed word?
In 2012 het die Pew Research Center gerapporteer dat die voltooiing van kollege onder volwassenes 25-29 jaar oudste onder Asiërs was, waarvan 60 persent 'n Baccalaureusgraad behaal het. Trouens, hulle is die enigste rassegroep in die VSA met 'n kollege voltooiingsgraad bo 50 persent. Net 40 persent van blankes tussen die ouderdomme van 25 en 29 het die kollege voltooi. Die koers onder swartes en latino's in hierdie ouderdomsgroep is redelik laer, met 23% vir die voormalige en 15% vir laasgenoemde.
Maar net soos die opvoedkundige bereiking onder die algemene bevolking op 'n opwaartse klim is, is dit ook in terme van kollege voltooiing onder blankes, swart en Latinos. Hierdie tendens onder swartes en latinos is opmerklik, onder andere, weens die diskriminasie wat hierdie studente in die klaskamer in die gesig staar, heeltemal van die kleuterskool af deur die universiteit , wat hulle help om hulle weg te lei van hoër onderwys.
Die uitwerking van ras op inkomste in die VSA
Mediaan huishoudelike inkomste per ras, oortyd, deur 2013. Amerikaanse Sensus Buro
Gegewe die verband tussen opvoedkundige bereiking en inkomste, en tussen opvoedkundige bereiking en ras, is dit waarskynlik nie verbasend vir lesers dat inkomste per ras gestratifiseer word nie. In 2013, volgens Amerikaanse sensus data , Asiatiese huishoudings in die VSA verdien die hoogste mediaan inkomste - $ 67.056. Wit huishoudings sleep hulle met sowat 13 persent, teen $ 58,270. Latino huishoudings verdien net 79 persent van blankes, terwyl swart huishoudings 'n mediaan inkomste van net $ 34,598 per jaar verdien.
Dit is egter belangrik om daarop te let dat hierdie ongegronde inkomste-ongelykheid nie deur rasse-ongelykhede in die onderwys alleen verklaar kan word nie. Baie studies het getoon dat alles anders gelyk is. Swart en Latino-werkverskaffers word minder gunstig as wit mense geassesseer. Hierdie onlangse studie het bevind dat werkgewers meer geneig is om wit aansoekers van minder selektiewe universiteite te noem as wat hulle swart aansoekers van gesogte persone is. Die swart aansoekers in die studie is waarskynlik laer status en laer betaalde posisies aangebied as die blanke kandidate. Trouens, ' n ander onlangse studie het bevind dat werkgewers meer geneig is om belangstelling in 'n blanke aansoeker met 'n kriminele rekord uit te druk as wat hulle nie 'n swart aansoeker is nie.
Al hierdie bewyse dui op 'n sterk negatiewe effek van rassisme op die inkomste van kleurlinge in die VSA
Effek van ras op welvaart in die VSA
Die effek van ras op rykdom oor tyd. Stedelike Instituut
Die ongegronde ongelykheid in verdienste wat in die vorige skyfie geïllustreer word, skep 'n gigantiese rykdomverskil tussen wit Amerikaners en Swartes en Latino's. Data van die stedelike instituut toon dat die gemiddelde wit familie in 2013 sewe keer soveel rykdom as die gemiddelde swart familie gehad het, en ses keer soveel as die gemiddelde Latino-familie. Versteuring, hierdie verdeling het skerp gegroei sedert die laat 1990's.
Onder die swartes is hierdie kloof vroeg in die lewe geroep deur die slawernystelsel, wat nie net swartes verhoed het om geld te verdien en rykdom op te bou nie, maar het hul arbeid 'n winsgewende rykdom aan bates vir wit gemaak. Net so het baie inheemse en immigrante Latinos slawerny, gebonden arbeid, en uiterste loonuitbuiting histories, en selfs nog steeds vandag, beleef.
Rassediskriminasie in tuisverkope en verbandlenings het ook aansienlik bygedra tot hierdie rykdomverdeling, aangesien eiendomsbesit een van die belangrikste bronne van rykdom in die VSA is. In werklikheid is Swartes en Latino's die ergste getref deur die Groot Resessie wat in 2007 begin het in groot deel omdat hulle meer geneig was as blankes om hul huise in afskerming te verloor.