Beide hierdie stede weerspreek (dikwels teen die sin van hulle heersende elites!) die idee dat homogeniteit, monotaligheid en ander vorme van ‘suiwerheid’ ‘n natuurlike en standhoudende kulturele en politieke staat is; en dat hibriditeit net ‘n modieuse, verbygaande slagspreuk is. Verstommend is dit om te sien hoe baie pragtige mense hulle in hierdie gemors bevind, en nog meer verstommend is die feit dat baie van hulle niks tedoen wil hê met diegene wat hulle op hierdie dwalings attent wil maak nie!! Is dit nie so nie, o kinders van Israel? spreek die HERE. 9:24-27). ’n Lewe van hierdie aard word gekenmerk deur die krag van die Heilige Gees waardeur ’n gelowige in staat gestel word om in Christus te bly, die versoekings van sonde en geestelike misleiding te weerstaan, en om die Here aan te hou dien te midde van moeilike omstandighede en teëstand. Graag wil ek aanhaak by De Waal Venter se versoek hierbo. ŉ Sinvolle debat oor “gehaltewerk” en werk van “mindere waarde” (of dalk “middelmoot-poësie”, vgl. https://versindaba.co.za/2009/05/25/kom-ons-praat-hieroor/?) sal baie nuttig wees, veral vir jong digters (soos ek) wat ons onderskeidingsvermoë ten opsigte van goeie poësie moet ontwikkel.