Aaah! Verwelkom ‘n tweede kind in die huis! – Schink
Aaah! Verwelkom ‘n tweede kind…
Binne my is nog altyd die droom van baie kinders en ‘n vol huis met skaterlag en asempies.
Die hele “journey” van ‘n tweede swangerskap was -buiten vir die fisiese sleg voel- wonderlik, ons seuntjie het die nuwe baba met ope arms aanvaar en hy was deel van die hele proses van die aankondiging tot en met na haar geboorte. Ons grootste doel was om hom deel te maak en deel te hou en seker te maak hy verstaan en weet dat ons kry ‘n sussie, nie net hy nie. Dit is vir ons vreemd, nuut en spesiaal en ons sal dit saam “uitfigure”. Eers naby aan die einde het dit by my ingesink maar ons gaan nooit weer net een kind hê nie, hy is so oop en ontvanklik vir hierdie nuwe “indringer”, maar weet hy waarvoor hy homself inlaat? Dit het my laat skuldig voel. Gaan ons hom afskeep en hoe is dit moontlik dat hy dit net so aanvaar? Waar gaan ons tyd kry? Gaan die bom nog bars…awhhhhh wat wag vir ons?
Ek het soveel afknou stories gehoor en verwerping en wilde goed dat ek later so bang was om iets verkeerd te doen wat dit moontlik kan aanhits, maar weet jy… dit was okay… en dit is nogsteeds okay. Dit is okay om mense se raad te vra maar dit is ook belangrik om te kies van wie se raad wil jy gebruik maak.
Ek is iemand wat altyd heeeeeeltemal te veel raad en inligting wil insamel, nog voordat dit eintlik nodig is -want ek wil natuurlik een stappie voor wees- ek samel soveel inligting in dat my kop later wil bars en ek myself so opwerk en sommer begin stress vir iets wat nog nie naastenby so erg is of al gebeur het nie. Net daar het ek besef dat dit belangriker is om jou bronne te kies. Dit is belangrik om te kies wie en wat vir jou mooi is, wie is vir jou iemand of iets om na op te kyk en vanaf dit n besluit te neem van raad wat jy graag sal wil hê en van wie af jy dit sal wil kry.
So het die dag aangebreek en ons gesin het 4 geword. Vanaf die 1ste oomblik was ouboet dol verlief op sy sussie, hy wil haar beskerm, hy wil haar vashou hy wil haar lief hê. Ek het besef dit is ‘n natuurlike reaksie en dit is ons werk om dit te behou en te beskerm deur hulle leeftyd saam. Dit te vorm en te ontwikkel deur die verskillende lewensfases en die belangrikheid daarvan aan hulle te kommunikeer en te illustreer.
Ek het besef dit is mooi en lekker om kinders te hê maar daar is min dinge so lekker as wanneer hulle twee met mekaar “speel” en oor die weg kom en ek kan dit aanskou van buite af, dit laat my hart totaal en al bomelakisie slaan.
Daar is dae wat ons al 4 dinge saam doen, maar daar is dae wat ons dinge apart ook moet doen. Daar is tye wat ouboet emosioneel meer nodig het en daar is dae was sussa bietjie meer fisiese aandag nodig het. Ons het net weer besef dit is belangrik om as n span saam te werk en te funksioneer, mekaar te help en te respekteer.
Dit is belangrik om op elkeen apart ingestel te wees en bewus te wees van mekaar se toestand en dan ook daarvolgens op te tree en te voorsien.
Ons het besef daar is tye om nee te sê en tye om net te ontspan.
Ons het besef kinders en mense is aanpasbaar, ons is gemaak om aan te pas en moet soms dinge nie “overthink” nie. Dit is belangriker om net bewus te wees van elke unieke situasie en jouself 2de te sit.
Maar een ding kan ek vir julle se… dit is lekker dit is sooooooo vreeslik bitter baie verby lekker , soms is dit moeilik, soms is ons moeg, soms is ons emosioneel, soms voel dit of ek wil weghardloop maar wowwww dit bly so vrek lekker. Dit dwing my om elke liewe sekonde van elke dag aan myself te werk om aan myself te skaaf om die beste ouer as ook mens wat ek kan wees vir my kinders en man te kan gee. Dit dwing my om te ontwikkel en die eie ek eenkant toe te stoot.
Goed wat ons gehelp het:
Moenie praat van ‘n nuwe maaitjie nie, dit stel hoë verwagtinge wat net teleurstelling gaan veroorsaak as die “maaitjie” nie kan speel op dag 1 nie.
Lê klem op ‘n klein sagte baba wat mooi behandel en sag behandel moet word. Wys foto’s van newborn babas dat hy/sy ‘n idée kry van die klein boetie/sussie wat oppad is.
Maak die ouer kind(ers) deel van die proses, hetsy dit doek weggooi is (dit is nogals gerieflik) of dummy aangee is.
Moenie die huidiglike roetine verander nie, laat die nuwe baba eerder daarby inval.
Laat die ouer kind(ers) definitief verstaan hoe “amazing” hulle met die nuweling in die huis is en hoe baie jy dit waardeer en die hulp raak sien.
Tree steeds as ‘n span op wat saam leer dat niemand gelos word om dit alleen uit te figure nie.
Wees oop en eerlik met die ouer kind oor goed waarmee jy sukkel as ouer, dit is okey dat ons nie perfek is nie en nie al die antwoorde het nie. Dit is belangriker dat die kinders dit verstaan en sien dit is okey om te sukkel.
Gaan wys vir die kind(ers) die hospitaal en verduidlik aan hulle dat jy dalk bietjie seer gaan hê na die tyd en dat hulle saggies moet wees en jy hulle dalk nie gaan kan optel nie. So weet hulle wat om te verwag en voel dit nie of jy hulle wegstoot nie.
Belê in n goeie “wrap/Carier” dit was ‘n lewensredder vir ons om die nuwe baba daar in te sit en steeds aandag te kan gee aan die ouer kind.
As jy borsvoed of bottel gee het ons vir ouboet ‘n boekie gekoop wat hy kon lees en deurkyk op die mat langs mamma terwyl mamma vir sussa melkies gee. Dit was sy “borsvoed tyd” boekie en kon hy uitsien na elke voeding want dan kan hy weer daai 1 spesifieke boekie deurblaai en kyk. So het hy gevoel dit is n spesiale tyd vir hom ook.
Dit gaan okey wees jy sal sien. Oor die algemeen slaap meeste baba’s baie en is daar oor genoeg tyd vir die ouerkind(ers) terwyl baba slaap tydens die aanpassings fase om onverdeelde aandag te kry. En weet jy wat….. as dit nie okey is nie is dit ook okey hanteer elke situasie wat opduik op sy tyd.
Oppas net vir daai dag wat jou hart gaan wil uitspring van al die liefde wat nou skielik daar binne in weumel vir hierdie lieflike en pragtige wesens van ons.
Category: Mamma PraatBy Schinkman November 5, 2019
PreviousPrevious post:Hoe dogtertjie Mamma-wees my lewe verander het.NextNext post:Die groot besluit: Momtrepreneur of nie?