Lae selfbeeld en selfvertroue
Baie probleme sou ophou om te bestaan ​​as ons nie die menings van ons moeders en bure, kollegas en familielede in ag geneem het nie. En die rede hiervoor - lae selfbeeld en selfvertroue. As ons weet dat ons mening die mees korrekte is, dan het die res geen ander keuse as om hul besigheid te doen nie. En as die assessering van aksies nie van binne kom nie, maar gebaseer is op die menings van ander mense - dan leef die lewe ... hulle.
Ander - met ander lewens
"Is jy vir my?" - Aha ... "
© m / f "Vovka in die verre einde van die koninkryk"
Die menslike lewe is uniek. Niemand anders het selfs 'n mening en idee oor hoe om enigiets reg te doen nie, het geen reg om te bedwelm, bevel te gee nie. Trouens, om die korrekte koördinaatstelsel uit te wys, moet die adviseur terselfdertyd ook verantwoordelikheid vir die uitslag neem. Die gevolg van 'n daad (of 'n reeks aksies), die resultaat van 'n besluit of opvoeding. Maar hoe anders? En hy, hierdie skadelike "ander persoon", stel jou voor - adviseer en neem verantwoordelikheid - neem nie! Wat 'n bastard?
Kom ons stel egter 'n meer alledaagse situasie voor. Mamma het haar dogter besoek of sorg vir haar kleinseun terwyl die jong ouers na die teater gaan. En hier kom 'n baie moeilike oomblik. Aan die een kant, as 'n jong ma gekenmerk word deur 'n lae selfbeeld en selfvertroue, sal sy saamstem met die metode van ouma se opvoeding en nie 'n woord "oor" sê nie. Aan die ander kant, as jou werk vir jou gedoen is, dan watter soort beheer kan ons praat? Net dankie!
En hier kom die natuurlike vraag: hoe kombineer lae selfbeeld en selfvertroue en die lewe van jou eie, unieke lewe? Immers, ons leef vir onsself, en niemand sal ons lewens vir ons lei nie!
In wie se mening is dit gebaseer?
Iemand sê: "Sy is nie mooi nie." 'N Ander: "Sy is net lelik." Die derde: "En niks meisie, in die sap!" Wie om te glo? En wie moet blameer vir 'n lae selfbeeld, selfvertroue - diegene wat te opdringerig is om hul opinies of hulself uit te druk?
In my lewe was daar verskeie sulke situasies. Byvoorbeeld, die ouma het gesê: "Almal doen dit!" En met die tienerlust wat kenmerkend van my was, het ek gesê: "Wie presies? Het jy al die mense wat jy ken, gevoer? "
Gewoonlik is dit nutteloos om 'n beroep te doen op logika. En as iemand sê dat almal dit doen, of in hierdie situasie is daar net een uitweg - die regte een, dan moet jy vir jouself sorg. Andersins, as jy iemand anders se opinie ernstig of as die enigste ware een neem, kan jy op gelyke voet 'n lae selfbeeld verdien en so onwenslik vind in ons tydsekerheid in jouself.
Wat is die basis om te dink oor jouself, wat is die resultaat van selfbeeld?
Normale, gesonde selfbeeld is 'n baie nuttige ding in baie sfere van die lewe. Daarom is dit die moeite werd om eers te sien hoe dit regtig saamgestel moet word. As 'n reël is dit 'n gemiddeld van:
menings van ander oor hierdie of daardie vraag;
kennis van noue mense oor jou;
die manier waarop jy in verskillende situasies opgetree het;
Wat jy weet, weet hoe, doen en hoe goed gaan jy met take.
Selfvertroue is nie die oorspronklike kennis nie. "Alles wat ek doen, alles sal uitkom." Dit is werklike data, lewensfeite, waarop dit heeltemal moontlik is om te teken. Hoe meer jy voor groter gehore speel, hoe meer selfversekerd sal jy volgende keer voel. Hoe meer dikwels jy vee - hoe nader jy die besonderhede is, wat beteken dat hoe beter die voltooide werk sal lyk. Daarom, met 'n groot, jammer vir die woordspeling, kan vertroue gesê word dat selfvertroue 'n vaardigheid is.
Waar is die "norm"?
Maar soms is ons geneig om die gebeure van ons lewens te misoordeel en te sien. Ek het iets gedoen wat ek nog nooit gedoen het nie, en dit blyk uit - en ons sê: "Kom, dit was natuurlik. Dit is normaal! "
Natuurlik is die konsep van die norm baie voorwaardelik. In enige veld, selfs in fisika. Wat is hulle - "normale toestande"? Hoe korrek ("normaalweg") om in hierdie of daardie geval te handel - skei of verlaat die kind? En as jy onder ander omstandighede was, sou jy ook die probleem oplos?
So dit is dit. As jy die norm stel, word dinge gedoen, en onbekende aksies word as vanself verkry - dan sal die lewe baie moeiliker word. Dit blyk dat alles wat nie werk nie of nie dadelik gebeur het nie, nie heeltemal nie - dit is 'n "slegte" aksie. Wat is fundamenteel verkeerd.
Dit was eers op skool dat ons by die huis gevra is om 'n les te leer en vir elke fout geskud te word. In die lewe moet jy herlei, na 'n ander model van verhoudings met die wêreld beweeg. 'N Fout is 'n waardevolle ervaring wat dwaas sal wees om te mis. Dus, kom ons loof vir die foute! Om wysheid te prys en te onttrek om later 'n meer winsgewende manier vir jouself te betree.
Jou lewe is jou pad
Onveiligheid is 'n vrees om foute te maak. "Nou gaan ek na hom toe, begin bloos en stotter. Hy sal dink dat ek 'n dwaas is! "En dit is goed! Dura kan enigiets doen. Sy het die reg om 'n fout te maak. En as hierdie dwaas ook slim is, sal sy uit die fout soveel nuttig as wat sy kan, onttrek. En dit sal net op 'n positiewe manier haar selfbeeld beïnvloed. Wow, 'n ander sou gegaan het - en het nie opgelet nie, maar ek het besef dat (a, b, c ...)
En daarbenewens. Daar is altyd die sterkste. En as jy net met positiewe denke hanteer, selfvertroue verhoog en vertroue kry, kan jy een belangrike eienskap beweeg. Jy kan nie oor die hoof sien as vertroue in trots word nie, en hoë selfbeeld verhoed dat jy lewenslesse uit situasies neem. En as dit laag is, het jy 'n groot potensiaal vir selfverbetering.