Die Vaalkaroo lyk oppervlakkig baie na 'n uitgegroeide ankerkaroo. Dit is egter ietwat fyner van geaardheid en beskik nie oor ankers nie. Dit het ook 'n baie sterker bitter reuk en die blaartjies is soms baie taai. Die Vaalkaroo is betreklik onsmaaklik vir skape. Hulle sal egter, indien daartoe gedwing, die bossie vreet. Oor die algemeen kan dit as ‘n swak bossie geklassifiseer word. Wat gewone name betref word dit ook Bitterkaroo genoem, maar moet nie verwar word met die Bitter- of Beesbos nie.
Die bossie is ongeveer 230 mm hoog en 460 mm in deursnee met dun, veel vertakte houterige stammetjies. Die wortelstelsel is uitgebreid en betreklik oppervlakkig, maar etlike wortels skiet regaf in die grond. Die saamgestelde blaartjies is fyn,diep gelob en kom dig op die groen takkies voor. As die bossie aktief groei, is die blaartjies baie klewerig en het dit 'n skerp bitter smaak en reuk. Die Vaalkaroo blom gewoonlik in die lente, asook in die laatsomer, herfs en vroeë wintermaande. Die saamgestelde blomme lyk soos ronde, goudgeel knoppies op die kort groen steeltjies en is gewoonlik veeltallig. As hulle ryp is, kry hulle 'n dowwe geelbruin kleur. Die saadjies word deur die wind versprei.