Sarkasme maak soms van die IRONIE as tegniese middel gebruik, maar waar sarkasme altyd skerp, bitter van toon en kwaadaardig is, hoef ironie dit nie te wees nie. In 'n stelling waar die teenoorgestelde gesê word as wat bedoel word: "Koos, jy is bo alle twyfel geniaal", kan die spreker, deur behoorlike intonasie juis te kenne gee dat Koos onnosel is. Waar die effek van ironie altyd geleë is in dubbelsinnigheid – "agter elke sin (skuil) 'n ander/ heimliker betekenis" (Van Wyk Louw) – kan sarkasme ook direk wees.
In/deur sy woordkeuse in die volgende strofe in "Hongarye: November 1956" (Tristia) maak Van Wyk Louw 'n direkte, aggressiewe, bytende, honende aanval op die dekadente Vrye Westerse wêreld – hier verteenwoordig deur Britse diplomate – se reaksie op die Hongaarse tragedie: