January 2015 ~ Die Affêre
Nuwejaars voornemings en ander jazz
Posted on January 5, 2015 by Annalize
Ek wil meer skryf.. Ek moet meer skryf. Dit is altyd die eerste ding wat afgeskeep word as my lewe chaoties is. Die sleg daarvan is dat dit die een ding is wat ek broodnodig het om my lewe minder chaoties te maak! So nuwejaars voorneme nommer 1: Skryf, al is dit net een sin per dag.
2015 was ñ Wonderlike jaar. Op 6 Januarie 2014 het ek en my eksman in ñ onbeplande, vreemde whatsapp flirtasie betrokke geraak.
Om dít beter te verstaan moet jy eers verstaan dat ons egskeiding nie ñ gewone een was nie. Ons kon dit nooit heeltemal regkry om heeltemal koudbloedig te ‘skei’ nie. Hy was in ñ gekompliseerde verhouding met die flossie, maar ek en hy…wel dit was nooit heeltemal so verby dat ons kon verander in ekse wat net op ñ formele manier met mekaar kon kommunikeer oor ons kinders se reëlings en behoeftes nie. As ons langer as een minuut in mekaar se geselskap is het ons gekuier.
Die vriendskap band was sterk, maar daar was ook iets anders in die lug.. Ons verhouding was altyd anders as ander mense s’n. Ons het die pad byster geraak en alhoewel hy die een was wat ñ verhouding gehad het het ek geweet ek was ook skuldig in die verwaarlosing en verbrokkeling van hierdie huwelik. Ons het drie jaar gevat om by die punt te kom waar dit werklik verby was. En selfs toe was dit ek gewees wat hom gedagvaar het, alhoewel ons saam besluit het dat dit beter sal wees vir ons.
Hy het in die drie jaar telkemale gesê dis verby en uitgetrek, maar nooit kon hy op ñ punt kom wat hy wou skei nie. Ek was moeg baklei en het geweet dat ek ñ beter kans het om hom terug te kry as ek hom 100% laat gaan. Ek het geweet hy en Flossie sal nie uitwerk nie. Hy moes dit net sien. Ek het altyd met hom gespot en gesê Junie 2014 is ons terug by mekaar! Ek het dit geglo met my hele hart.
Hy het in Oktober 2014 saam met my hof toe gegaan om ons egskeiding te bekragtig. Dit was die slegste dag van my lewe. Ons het saam gehuil. Mekaar ondersteun. Vreemd.. Hy het gesê dit was ñ fout..Die drie jaar voor ons egskeiding was hel. Die onsekerheid. Die hartseer. Die woede. Die alleenheid. Die VREES!
Die dag van ons egskeiding was dit asof ek in ñ vuuroond gegooi is en gelos is om te brand totdat daar net as oorbly. Ek het gevoel asof ek wil doodgaan. Ek het geweet hy gaan nou openlik aangaan met sy drie jaar lange skelm verhouding. Ek het geweet my kinders gaan haar nou moontlik ontmoet. Ek het geweet dat dit verby is.. Ek het daardie aand langs my swembad op die grond gesit en huil..ek het geween vir dit wat ek verloor het en nogsteeds so graag wou hê. Ek het ñ bottel wyn opgedrink. (Die kinders was by hom) Ek was lief vir hom en ek het geweet dat dit ñ liefde is wat op ñ bonatuurlike wyse in my hart geplant is deur die Here. ñ Liefde wat nooit sal doodgaan nie en ñ liefde wat nooit vervang sal word nie.
Ek het gedurende die drie jaar baie sterker geword. Ek was naby aan my Vader. Ek het dit reggekry om te thrive en geluk te ervaar ten spyte van my hartseer en verlange. Ek het ñ doelgerigte lewe geleef en vasgehou aan die Here se beloftes.
Daar het ñ paar dinge na ons egskeiding gebeur..my geliefde eksman het tot bekering gekom. Dit waarvoor ek gebid het het waar geword. Sy en flossie se verhouding het deur ñ krisis gegaan..ek was glo die grootste probleem😋 dit het op ñ punt gekom waar hy haar ware kleure gesien het en self kon aanvaar dat dit nie gaan uitwerk nie.
Ons het gestry en baklei oor die kinders. Die 5de Januarie was so ñ aand..ek kan nie onthou waaroor ons baklei het nie. Ek weet die kinders was by hom. Dink dit het gegaan oor die nuwe meenthuis wat hy gekies het. Ek het gedink dit is nie veilig vir ons 2jarige kind nie..ek het hartseer gaan slaap.
Die volgende dag toe ek terugry van die werk af, het ek ñ jammer boodskap gekry van hom af, iets van jammer dat hy altyd die verkeerde knoppies druk…ek het by ñ petrol stasie gestop en braaf getik as ñ ‘ernstige’ grappie..jy kan enige tyd my knoppies druk. Dit was net daar verby..ons het begin met ñ grapperige flirtasie en wel later was dit nie meer grapperig nie..die res is geskiedenis.
Dit is vir my belangrik om terug te kyk na hierdie oomblik, more presies ñ jaar terug en daardie vreugde te onthou..daardie opwinding te onthou..daardie eerste pynlik mooi, seer lekker, eerste omhelsing en soen te onthou. Die sug van verligting wat hy gegee het, die oorgee aan dit wat ons al lankal geweet het, die samesmelting van twee verlore harte. Hoe ons na mekaar gekyk het en nie kon glo dat hierdie nagmerrie verby is nie.
2014 Was ñ wonderlike jaar, maar dit het ook sy uitdagings gehad. Ons kinders was jaloers op ons nuutgevonde liefde, ons moes deur ñ paar dinge werk en die belangrikste..ons moes tyd inruim vir romanse en gesels. Ek wonder hoe doen mense dit wat elkeen kinders van hulle eie het? Ons moes weer aanpas as ñ couple. Ek was baie onafhanklik en jaloers op my alleentyd..en hy het dit ook nodig gehad.
Nou lê 2015 voor en ons is altwee 10kg swaarder..Geluk het ñ prys! Ons is weer saam in ñ ratrace met drie demanding kinders, finansies wat moet klop, dinge wat breek, werk wat eise stel..ja mense die sprokie het so effens sy glans verloor.
Wat wel nie glans verloor het nie is my dankbaarheid en liefde. Elke oggend word ek wakker en as ek hom sien dan sê ek dankie Here.
So my tweede nuwejaarsvoorneme..is om te LEEF!
Die lewe is kort. Geluk is nie ñ given nie. Waardeer mekaar, flirt met mekaar, koester mekaar, soen mekaar, hou mekaar vas, gaan slaap saam met mekaar in die aand, wen mekaar elke dag, maak tyd vir mekaar en speel met mekaar. Wys jou liefde elke dag. Praat met jou hartsmense. Gryp elke oomblik. Sien die mooi raak en hou moed wanneer dinge nag raak. Ek glo in wonderwerke!
Posted in Vrou Wees	Tagged geloof, hoop, Lewe, nuwejaar, toekoms