Ook tydens die onlangse Dansende Digtersfees was daar ‘n besonder interessante gesprek wat onder andere oor die kwessies van morele verval en hoe dit in die digkuns reflekteer word, gehandel het. Die vraag wat sentraal gestaan het, is hoe skryf ‘n mens ‘n liriese vers vanuit die posisie van “evil”, soos Carolyn Forché daarna verwys het. Lesers sal in “Gebed om die gesternte” die naklank van D.J. Opperman se “Gebed om die gebeente” hoor; en dalk aan T.T. Cloete dink waar die onmiddellike en die kosmiese ontmoet in De Lange se “die sewejaartjie & die Sewe Susters, of in “die kersvlam & die kwasar” wat in een digterlike asem genoem word. Lekker inskrywing, Andries, behalwe dat jy my nou aan die NRF-vorms herinner het wat ek ook hierdie maand moet invul; aan die vraestelle wat ek moet merk; aan die manuskripte en navorsingsvoorstelle wat ek moet evalueer; aan die artikel en resensies wat ek moet skryf… o hel, hierdie was eintlik glad nie ‘n lekker inskrywing nie!!