Die anneksasie van die Elsas en Lotharinge - Die versamelings
© DHM / Berlyn
Die Verdrag van Frankfurt (10 Mei 1871) bekragtig die de facto anneksasie van die Elsas en 'n deel van Lotharinge, insluitende die stad Metz. Joan of Arc het sowel die simbool van besette Lorraine as die gees van wraak geword.
Albert Bettanier, gebore in Metz in 1851, kies in 1872 vir die Franse nasionaliteit. Bettanier het nie kontak met Lorraine verloor nie, maar sy loopbaan as skilder by die Salon van 1881 begin en het tot 1890 'n reeks skilderye aangebied waarin eksplisiet verwys word. tot anneksasie, waarvan Die swart kol op die Salon van Mei 1887. Toe die betrekkinge met Duitsland ná 1905 gespanne is, het Bettanier die tema van die anneksasie aan die Salon opgeneem met 'n paar opvallende skilderye: Die verowering van Lorraine in 1910 of weer Voëls van Frankryk in 1912.
In 'n klaskamer wat waarskynlik in Parys geleë is, gegewe die kaart wat aan die agtermuur hang, wys 'n onderwyser saam met sy heerser die 'verlore provinsies' op 'n kaart van Frankryk aan 'n student in uniform van die skoolbataljon, wat deur Paul Bert gereël word. (1833-1886), Minister van Openbare Onderrig in 1881, wat studente toelaat om te oefen om te loop, skiet en hantering van wapens. Die skoolbataljonse word vir die eerste keer in Parys opgerig deur 'n besluit van 6 Julie 1882 (artikel 1: "Enige openbare instelling van primêre of sekondêre onderrig of enige vergadering van openbare skole met tweehonderd). seshonderd leerlinge van twaalf jaar en ouer mag, onder die naam van skoolbataljonne, hul leerlinge bymekaarmaak vir gimnastiek- en militêre oefeninge gedurende die periode van verblyf in onderwysinstellings. '
Die vaderlandskultus het die skool binnegekom en die onderwysers wil hul studente opregte patriotte maak:
Vir die Vaderland moet 'n kind leer
En op skool leer om te werk.
Die uur het gekom, laat ons stap stap,
Jong kinders, laat ons soldate wees.
(Kleuterskool, 1 Mei 1882)
Agter in die klaskamer sien ons 'n geweerrek en agter die onderwyser se lessenaar 'n trom. Hierdie krygsatmosfeer word versterk deur die teenwoordigheid van die leerling in wit geklee wat die kruis van die Legioen van Eer dra, wat daarop dui dat hy 'n held was.
Te midde van Boulangism-koors vier Bettanier hierdie 'swart husaar van die Republiek', die onderwyser wat op 'n kaart van Frankryk vir die klas hierdie verlore deel van Frankryk wys wat sommige droom om terug te eis. Generaal Boulanger, nuwe Minister van Oorlog wat in Januarie 1886 aangestel is, blyk die wreker te wees van die vernederings van 1870. Hy word ondersteun deur Paul Déroulède, digter en president van die Liga van Patriotte. Boulanger onderskei hom in April 1887 tydens die Schnaebelé-aangeleentheid, wat hom die bynaam "General Revanche" besorg het. As die skildery van Bettanier 'n sensasie veroorsaak het toe dit in Mei 1887 in die Salon uitgestal is en wyd versprei is, was dit vir die vaderlandse sentiment wat dit meer geïnspireer het as vir sy vakmanskap. In Frankryk sal die idee van wraak geleidelik vervaag vanaf 1890 met die normalisering van die Frans-Duitse betrekkinge, die Franse koloniale uitbreiding en die politieke outonomie wat aan die bevolking van "Reichsland Elsass-Lothringen ". Na die oorlog is Bettanier verwelkom en gevier deur die Académie de Metz, maar dit is in Parys wat hy in 1932 oorlede is.
Die oorlog van 1870/71 en die gevolge daarvan, Proceedings of the XXth Franco-German historical colloquium, 1984 and 1985, Bonn, 1990.