Die Peter-jasie Patriot - Nommer 75
Is "smoothie" (die vrugtemengeldrankie) al in Afrikaans vertaal? Indien jy weet, vertel vir my ook asb, per epos. Tussen hakies, ek sien vonkpos word ook nou gebruik as 'n ander beskrywing vir epos, is dit reg?
Hier is 'n spesiale storie van my vriendin in Namibië, Minette Brink. Ek is seker baie van ons het ook 'n spesiale persoon uit die verlede geken en moes dan na vele jare besef dat daar niks van die vriendskap kan kom nie. En toe gaan sit Minette dit so mooi in woorde....
DUSKANT Swakop het ek hom die eerste keer gewaar. Skuins agter Wessel Lubbe se bonkige seunslyf het hy uitgelag. Spierwit glimlag, amper so wit soos sy windverwaaide kuif.
Sy hemelsblou oë het my siel daardie dag gevangene geneem. Soos ‘n meermin in die skatkis van ‘n gesonke skip. Tannie, wou hulle weet, kan sy saam met ons in die see gaan speel. Ja, het my ma gelag, maar teen donker is julle terug. En een van julle moet die vuur kom aansteek. Ek was pas elf, hy skaars twaalf. En
die vuur kon niemand tot nounog toe blus nie.
Ek sit by die Mole en die laaste winterson bak lui. Lanklaas het ek my kinders so uitbundig gelukkig gesien. Rooi wange, oop monde vol jil, roomysspatsels oor die ranklyfies, bibberend blou van ons wil nog swem, nog net vyf minute, al klap ons tande soos kastanjette op ‘n Spaanse volksfees.
Dis reg, sê ek met ‘n deernisvolle lag. Ons eerste seevakansie alleen, sonder vriende, familie, kêrels, maats.
Net ons drie, soos die afgelope sewe jaar. Ons drie.
Wanneer hulle gillend van plesier die branders inhol, huil ek binnetoe. Oor dit wat was en nooit weer kan wees nie. Oor ‘n eerste liefde wat nooit sal sterf nie. Oor die onkunde van grootmense wat ‘n ewigheid se seer kan los.
Want hy was nie goed genoeg nie. Nie vir dié prinses in ‘n glaskas beskerm teen die pleb nie. Soms het ek ontsnap uit die rykmansbuurthel. Om net asem te skep, mens te wees saam met Dylan en Cohen, rooiwyn en vuur, kaalvoet onder die sterre Prinses Boemelaar te speel.
Wanneer hy my laatnag met sy pa se Landrover onwettig met agterpaadjies teruggesmokkel het, het ons nie gepraat nie.
Wat was daar om te sê?
Saamwees was wéés.
Die jare het ineen verstrengel, die weersiens altyd onverwags, hartrukkend reg, altyd so rég. Totdat tyd, ons beste vriend en grootste vyand, te veel geraak het, of dalk te min, en elkeen sy rigting elders gekoers het.
Huwelike, kinders, loopbane, die gang van die lewe. Maar altyd was hy daar in die verste hoekie van my geheime binnekamers.
Vakansies op Swakop was van toeka vol seer. Dis ons plek, vol van ons goed, van ons wéés.
Altyd sou ek hom soek, in die grys van die seemis, die deining van die branders, die sand onder my kaalvoete, die wind teen my gesig. Maar in my hart het ek lankal geweet, te laat, te laat, te laat, soos die oeroue ritme van ‘n liefde versaak.
Ons was te jonk, te dom, te swak, om te verstaan, om teë te staan. Want waar sou ons die reg verdien om te sê: ons is een, al is ons klein in julle grootmensoë.
Ons liefde was groter as die heelal, ouer as die skepping.
Waarna soek jy, vra hulle. Waarom jaag jy na niks, wil hulle weet.
Sal hulle ooit verstaan? Ek het alles en nog meer. Net soms, soms vang die alleen my eenkant in my peinshoekie. Konfronteer my met die rustelose wat nou.
Dan kan ek nie anders as om te beweeg nie, die duine te klim en my liefde van doer bo uit te skreeu nie. ‘n Vuur te maak en te dans op die hartseermaat van die te laat-wals nie. Here, gee vanaand vir my lief die volmaan...
Ons sien mekaar so in die verbyry. Waai en groet, stop, gesels oor hoe gaan dit en jis, die kinders is darem groot. Groete vir jou beautiful vrou en sê hi vir jou pa. Lag op die leë vlaktes van die niksseggende, want wat anders bly oor?
Maaaaaaaa! Skrik terug in die Mole. ‘n Klein ekke kom oor die sand aangehardloop. Op haar hakke volg ‘n onbekende witkoplat. Kan Stefan my dryfer leen?
Ek bekyk die twee so oor die opblaas van die dryfer. Klappertand klonkies, sorgvry, gelukkig, suur gestolde roomysblertse op die neuse, die bolippe.
En skielik is daar vrede in my hart. Want die lewe is ‘n sirkelgang en ons almal net toeskouers in die teater van die absurde.
Toe die twee met sandholle weghol, lag ek vir die eerste keer in 25 jaar.
In my hand lê Demetrius se verweerde omkrul vers.
“Dis lekker om te kyk, jou te kyk, want kyk, ék kyk.”
Nou weet julle hoekom ek so lief is vir Afrikaans, kan mens in enige ander taal met sulke gevoel skryf? - Peter
Wolfdrol - 'n Lekker woord vir 'n patat.
Bergieparfuum - Brandewyn.
Vir julle wat van die Psalms hou: besoek gerus my webwerf
http://www.psalms.nl/ met alle melodieë!
Maria Jonsson in Swede
Die man is lank van die huis weg en hy sluit sy brief aan sy vrou af met V V V. Sy vra in haar brief wat die V V V beteken. Hy laat weet: Voëltjie verlang vreeslik. Sy sluit haar volgende brief af met sewe V's: V V V V V V V.
Wat beteken dit?, vra hy.
Sy antwoord: Voëltjie verlang verniet vreemde voëls vreet vreeslik
Kallie lê een aand rustig en slaap toe 'n geklop aan die voordeur hom wakker maak. Hy rol om en kyk na sy wekker: dis half-vier die oggend. Se moer, dink hy, en slaap verder.
'n Minuut later begin die geklop weer, hierdie keer harder.
"Gaan jy nou oopmaak of nie?" wil sy vrou weet. "As dit so aangaan kry niemand vanaand slaap nie."
Dus sleep hy homself maar uit die bed uit, af met die trappe, en maak die deur oop. In die donkerte staan 'n vreemdeling.
"Hello daar!" sê die vreemdeling. "Kan jy kom help stoot?"
"Nee, dis half-vier, ek was aan die slaap. Gaan weg!" brom Kallie en slaan die deur toe. Terug in die bed wil sy vrou weet wat gebeur het.
"Kallie, jy's 'n vark," sê sy na hy haar vertel het. "Onthou jy daai keer toe ons kar in die middel van die nag in die reën gaan staan het, en jy by vreemdelinge vir hulp moes gaan aanklop? Daai ou omie en sy seun het ons met liefde gehelp. Wat sou gebeur het as hulle jou weggejaag het?"
Kallie se gewete pla hom nou, so hy staan maar weet op, trek sy kamerjas en pantoffels aan, en stap af ondertoe. Hy maak die voordeur oop, en skree: "Haai, moet ek nog help stoot?"
In die verte antwoord 'n stem: "Ja, asseblief!"
Kallie kan die vreemdeling nog steeds nie sien nie. "Waar is jy?"
"Hier na regs, op die swaai!"
Frik Lombaard het nou die dag by ons kom kuier, hy stuur daarna vir my hierdie resep:
Meng die water met die olie en asyn.
Meng nou die water en die meel.
Verdeel nou tussen 2 broodpanne.
Bak teen 180C vir 12 uur. (Sien asb Wenk). (Seker 1 of 2 uur???-Peter)
Die brood kan in 'n koue oond geplaas word, direk na dit gemeng word. Skakel nou die oond aand. Die brood sal rys.
Indien jou oond vinnig warm word, skakel die oond aan teen sowat 50C. Plaas die twee broodpannetjies in die oond, totdat die brood gelyk met die pannetjie gerys het.
Om die brood anders te maak, kan gerasperde kaas, of gekapte sondroog tamaties oor die brood gestrooi word.
Ek het nou die dag potbrood gebak, klik hier om die resultaat te sien - Peter
TERUGVOER KINDERHUIS SEUNSKAMP
Wat 'n wonderlike voorreg om weereens BAIE DANKIE aan almal te kan sê wat
gehelp het om hierdie kamp onvergeetlik vir die seuns te maak!
Verskoning omdat ek nog nie vroeër kon terugvoer gee nie.
Die Donderdag aand voor die kamp steek daar 'n storm op en binne minute hael
dit so erg dat ek benoud was dat die tente dit nie gaan hou nie! Gelukkig
oorleef die tente dit en toe sak daar 'n bui reën uit 17mm! Ons was so
dankbaar vir die reën want dit is kurkdroog oral waar jy kyk!
Vrydagoggend skyn die son en lyk die hele wêreld sommer pragtig! Ons rol die
tente se sykante op en die hele kampterrein lyk sommer feestelik! Alles is
in rep en roer vir die kinders se aankoms! Min weet ons dat die weer ook
weer besig is om sy eie planne te maak!!!! 6 uur begin die wind waai soos
wat ek nog nooit vantevore beleef het nie! die storm van alle storms!!!
Jy sien net hoe takke en blare en enige iets wat los staan deur die lug
trek! en toe ons weer sien skep die wind die 3e tent en daar lê hy plat op
grond!. Konsternasie - maar gelukkig het Phil en die werkers vinnig
ingespring en met die spoed van witlig was die tent weer terug op sy plek -
En net toe ons dink dat alles wat kon skeefloop nou gebeur het tref die
volgende - die krag is af!!! Gelukkig was ons voorbereid en die seuns
arriveer by 'n kampterrein wat lyk soos kersfees!!. Gaslampe, flitse, vure,
enige iets wat kon ligmaak was ingespan!
Die outjies se ogies het geblink en die opgewondenheid was hoog!. Net toe
ons almal mooi onder die dakke het - sak die reën uit! Maar glo my niks kon
hulle geesdrif demp nie! Hulle het gegil en gelag! Uiteindelik kon hulle
Dit was nou vir jou lekker! Die vaardighede en wyshede wat oor die
braaivleisvure gehoor en gesien is, het jou hart geruk. En terwyl ek vir
hulle staan en kyk voel ek hartseer en kwaad dat hierdie outjies nie by
hulle eie ouers kan wees en die seuns nie saam met hulle eie Pa's kan staan
en vleis braai nie! Hulle het 'n stewige eetlus gehad, daar het nie 'n
krummel kos op die borde oorgebly nie! Na ete het ons hulle toe met groot
moeite tente toe - slaaptyd!!! "
Saterdagoggend net na 5 uur hoor ons hulle lag en gesêls! Die lug is
oopgetrek en die aarde vars. Omtrent almal is uit die tente - aangetrek -
en besig om die plaas te verken! Wat 'n lekkerte om buite te staan en te
sien hoe die kinders sorgvry en veilig kan rondharloop en gil!
Eenkant sit 'n klein 7 jarige seuntjie met 'n rondloper hond van een van die
statte af! Hy hou die hondjie op sy skoot vas en gesêls land en sand met
hom. " Jou naam is nou Felix"! hoor ek hom vir die hond sê! Die hond gee
hom 'n lek oor die gesig en hy lag en lag en lag... dat jy hom wie weet waar
kan hoor!. en my keel trek heeltemal toe!. Vir die hele dag het die hond
net aan hom behoort!
Nadat hulle ontbyt van "bokspap" ( sommer 4 soorte pap in een bord!) gehad
het, het die dag se aktiwiteite begin! Boeresport, skyfskiet,
vierwielmotorfiets ens. Maar die lekkerste van alles was kleilat gooi! Dit
was al wat hulle vir die hele dag wou doen!
Net voor middag ete was daar 'n slang en reptiel demonstrasie en praatjie en
wou die seuns omtrent stuipe kry oor die luislang! Toe Quites vra of hulle
weet wat se slang dit is - het die een 7 jarige outjie wat vreeslik sy "rre"
brei, verklaar dat dit 'n "Phantom" is - hy weet want hy het hulle al baie
gesien!!!" Ons het besluit om hulle die namiddag te los sodat hulle net kan
speel en "chill" soos die groter seuns sou sê.
Die kleinste outjie in die kinderhuis is maar net 3 jaar oud! Maar het hy
nou vir jou 'n gladde mond op hom! - te dierbaar. En hy het ewe lekker saam
met ons gekamp en homself baie goed laat geld tussen die groter kinders.
Wat jou hart geruk het, was om te sien hoe die groter kinders na die
kleintjies omsien! - hulle het die kleintjies opgepas, gehelp om te stort,
te eet ens.
Eetgoed was volop en heerlik en Saterdag aand moes hulle weer hulle eie vure
maak en vleis braai! Party kleintjies was so moeg dat hulle sommer op die
mat aan die slaap geraak het!. 2 Outjies suig vreeslik duim en dit maak jou
hart seer as jy 'n 7 jarige seuntjie sien wat lê en slaap met sy duimpie in
Sondagoggend wou niemand opstaan nie (te bang om dalk te vroeg al huis toe
te moet gaan!) Hulle het lui, lui aangekom vir ontbyt en daarna moes hulle
begin opruim. Nadat hulle klaar opgepak het, die tente en die terrein
skoongemaak het, het Phil, Danie en Tony hulle verras met 'n heerlike ontbyt
van Spek, eiers, worsies, broodjies ens.
En toe was dit tyd om huis toe te gaan! - Party outjies het onder by die
damme gaan sit en wou nie ry nie!. Met 'n belofte van nog 'n kamp voor die
jaar om is het ons hulle sovêr gekry om bus toe te gaan! Die gesiggies het
darem opgehelder toe hulle heerlike kos en lekkerny pakkies gekry het vir
die terug rit.
BAIE BAIE BAIE DANKIE!!! weereens. Wanneer ek vir die kinder sit en kyk en
sien hoe hulle die kampe geniet - wens ek altyd dat die persone wat so
getrou help en bydra om dit vir die kinders moontlik te maak ook daar kon
wees om dit te sien! Glo my dit word opreg waardeer.
LAND, VOLK EN TAAL
Woorde: A.G. VISSER; gewysig: P. MCLACHLAN
Musiek: "Finlands Wald"; verwerk: H. PIETER VAN DER WESTHUIZEN, 1976
Land van die eike met heldergroen lower,
ruisende graanveld en perlende wyn,
waar elke môre met sonnegoud tower,
skitt'rend die Suiderkruis nagliks verskyn.
O, heerlik sonnig Land, aan u gasvrye strand
bring ek die hulde van hart en verstand,
bring ek die hulde van hart en verstand.
Volk uit die helde van eeue gebore,
duldend geen dwingland, gehard in gevaar,
waardig die vaders, die Geus, Hugenote--
wie kan u dade van durf ewenaar?
O, stoere Voorgeslag, aan mannemoed en krag
bring ons nou dankbare hulde vandag,
bring ons nou dankbare hulde vandag.
Taal van my Moeder, geleer as my eie,
staamlend gelispel as kind aan haar knie,
wat ek geglo het, bemin en gely het
ruis in u klanke as 'n soet melodie.
O, dierbaar Moedertaal, as eens my dag ook daal
hoor ek u nog weer vir laas, liefste taal,
hoor ek u nog weer vir laas, laaste maal.