Het enige nasie 'n aantoonbare kwalitatiewe voordeel in hul soldate van die 18de eeu gehad, en hoe het hulle dit bereik? - Inligting
Het enige nasie 'n aantoonbare kwalitatiewe voordeel in hul soldate van die 18de eeu gehad, en hoe het hulle dit bereik?
Ek het een keer in 'n primêre bron gelees dat hoewel die Pruise die beste gebore regimente gehad het wat 4 skote per minuut kon afvuur op die standaard van almal 3. In vergelyking hiermee was Britse Rooijasse die beste skote, omdat die Britse staat hulle danksy hul groot ekonomie en klein leër, moet hulle met lewendige rondes oefen - ander state kon dit eenvoudig nie bekostig nie.
Ek het sedertdien hierdie bron verloor, maar almal wat dit kan vind of 'n teen-eis kan indien, word baie waardeer! Maar as dit waar is, hoe het Brittanje dit bereik, aangesien Brittanje nie eens die sterkste ekonomiese mag in die 18de eeu was nie (wat aan die Franse en Spaanse behoort)?
Ek kan u verwarring in die laaste deel ten minste aanspreek.
Volgens Maddison het die BBP van die Verenigde Koninkryk êrens tussen 1700 en 1820 en Spanje teen 1700 verbygesteek. Volgens Bairoch het die BBP van Engeland tussen 1830 en 1840 die Frankryk verbygesteek en was dit verby Spanje teen 1800 (toe sy getalle begin).
Dit lyk dus absoluut asof die Britse ekonomie in die 18de eeu beter vaar as dié van Spanje en in dieselfde liga as Frankryk was.
Wat hul relatiewe militêre prestasie betref, sou ek beweer dat dit meer 'n kwessie van neiging is as geld. Skaars 100 jaar tevore was die klein Swede (met 'n tiende van die Britse BBP destyds) 'n groot militêre mag in Noord-Duitsland, met waarskynlik die beste weermag van Europa.
Hierdie webwerf impliseer dat die rooi jas 'n groter toelaag vir lewendige balskote gekry het as die soldate van 'n ander land, maar die bron word nie genoem nie. 'N Osprey -boek bevestig die syfers vir die Britse leër, hoewel daar geen inligting oor die toestand van die ander leërs is nie.
Die Engelse leër onder Marlborough in die War of the Spanish Session was van baie hoë gehalte (1704-1714) en het Lodewyk XIV op die randjie van ondergang gebring. Die optog van Nederland na Beiere om die Franse in Blenheim te ontmoet, was 'n meester van marsjeer en logistiek, en hulle vernietig die leër wat hulle in die geveg ontmoet het.
Waarskynlik die belangrikste rede hiervoor is dat die relatiewe kleinheid daarvan daartoe gelei het dat dit 'n elite -mag kan wees en sy gevegte kan kies. Die relatiewe rykdom van Engeland het dit waarskynlik gehelp om op 'n hoë standaard te wees.
Natuurlik sal die Engelse historici hieroor voortgaan in elke oorlog voor en daarna, maar in die algemeen is Engelse troepe van hoë gehalte sedert die honderdjarige oorlog, al was dit 'n bietjie klein. As hulle in die Eerste Wêreldoorlog uitblink, vervaag die glans ietwat, maar hulle het dit reggekry, ongeag.
Prestasie op die slagveld gaan dikwels oor taktiese organisasie en metode, eerder as toerusting en individuele vaardigheid. Musketry was oor die algemeen massief ondoeltreffend.
Pruise het 'n beter taktiese organisasie tydens die Frederik die Grote Tydperk gehad, maar relatief van korte duur, die Franse was daarna gewoonlik beter.
Ek weet dat die Napoleontiese tydperk kort na die 18de is, maar Nosworthy is 'n goeie terugvoerder oor taktiese leerstellings en doeltreffendheid van muskiet. http://www.amazon.com/Battle-Tactics-Napoleon-His-Enemies/dp/0094772401
Gee die argument dat die Britse vuurleerstelling om vuur te hou totdat die vyand 'n punt was (op aanval of verdediging) dit baie meer effektief gemaak het (beide in ongevalle en in morele gevalle) en 'n beter bewustheid van 'gelykmaak' (hoe hoog om ratlyn te mik) op afstand van die teiken) as die individuele vaardigheid van die Britte met die muskiet.
Ja, maar een leër het nie 'n voorsprong op die hele eeu gehad nie. 'N Eeu, op daardie tydstip, was byna drie generasies. En destyds militêre soldate kon slegs vir 'n klein tydperk dien, sodat u hierdie tien eeu tot tien verskillende generasies in een leër kon hê.
Gedurende die 18de eeu, in Europa, was weermagte in 'n baie subtiele situasie. Verskillende faktore het daartoe gelei dat hulle van kwaliteit en doeltreffendheid was. Ek sal konsentreer op Wes -Europa, aangesien daar 'n verskeidenheid situasies in die ooste van Europa (oos van Pruise) en die suide (suid van die Oostenrykse ryk) was.
Sommige van die faktore was soos volg:
Meer opleiding en vaardigheidsbestuur
In Europa, nadat die staat hulle tydens die einde van die Middeleeue gebou het, het hulle om verskillende redes begin veg. Maar die belangrikste punt is dat hulle van die huursoldate van die 16de eeu na die leërs van die regering verhuis het. Dit het hulle geleer om die vaardighede van hul soldate te bestuur: opleiding het oefening ingesluit, taktiek is geskryf, en offisiere het stadig begin om in die 18de eeu militêre skole by te woon.
Vinnige wapen evolusie
Gedurende daardie eeue, en veral gedurende die 18de eeu, het muskiet, gewere en artillerie groot tegniese evolusie gehad. Dit kom van die werklike vervaardiging van die wapen tot beter logistiek en nuwe taktiese moontlikhede met vinniger laai en afvuur (veral vir artillerie). Ek is nie bewus van die tegniese evolusie van kavallerie nie, maar die ontwikkeling van ligter vuurwapens het gelei tot gewere en dragons. Al hierdie evolusies moes deur soldate gepas wees, en sommige was slegs tydens die Napoleontiese era. Maar die punt is dat verskillende lande op verskillende tye verskillende innovasies gehad het, sodat die kwaliteit van hul leërs vinnig verander het.
Terloops, dit geld ook vir vloote, maar ek sal daar nie daaroor praat nie.
Beamptes het verander. Konings het verander
Onthou: dit was nie 'n tyd vir meritokrasie nie; daar was nog baie edele mense wat daarin geslaag het om militêre verantwoordelikhede te neem vir wie hulle gebore is, en nie vir wat hulle kon doen nie. Maar mislukking is 'n mislukking, en soms het koning en ministeries van plan verander en bevelvoerders ontslaan. Dit wil nie sê dat beamptes altyd dom mans was nie, sommige van hulle was werklik in staat. Maar dit wil sê dat die kwaliteit van bevelvoerders vinnig kan verander, sowel as laer bevelskale. As gevolg hiervan kan die kwaliteit van 'n gegewe eenheid verander en kan min of meer goed deur hoë bevel gebruik word.
Teen die 18de eeu het eeue se oorlog in Europa sosiale identiteite opgebou. John Keegan het 'n paar van die 'militêre mense' van Europa in sy aangehaal Slag van Normandië. Byvoorbeeld:
Verskillende Germaanse mense soos die Hessiërs
Pruise, aangesien dit 'n redelike groot leër ontwikkel het in vergelyking met die grootte van die staat
Daardie mense voorsien gewoonlik eenhede aan groter lande, as huursoldate of as gereelde, soos die Verenigde Koninkryk, Oostenryk, Rusland, en dit het verskillende kwaliteit in die leër van een land tot gevolg gehad.
Die Hessiese soldate (sien The Best Armies Money Could Buy) is destyds wyd erken as die mees elite ter wêreld (daarom het die Britte hulle gehuur). Dit was as gevolg van hul dissipline, taktiek en goeie gebruik van toerusting, nie net hul skerpskut nie. Die beste skote ter wêreld was tot onlangs nog altyd Amerikaners (sonder 'n woordspeling).
In militêre teorie 18de, 19e eeu was 'n vuurveg 'n reeks mans wat roboties skiet en eendragtig teen die vyand vorder totdat hulle met die bajonet op die vlug geslaan het. Die werklikheid kom selde, indien ooit ooreen. In die spanning van die geveg is 'n natuurlike reaksie van soldate om doelloos weg te vlieg in die hoop dat die geraas die vyand ontmoedig en dan hardloop as hulle in elk geval aanhou kom; slegs direkte beheer deur beamptes kan dit voorkom.
Hedendaagse getuienis van Albuera (1811) laat die Britse soldate voortdurend vorder en die vyand skud. Tog was die brandgeveg ongeveer 80 meter lank en duur ongeveer 20 minute. Die vooruitgang was duidelik klein en pasbaar - maar dit het wel plaasgevind, en slegs aan die Britse kant.
'N Kykie na die getalle en organisasie van beamptes in 'n brandgeveg toon aan dat die Britte nie net die beste verhouding tussen offisiere en onderoffisiere teenoor mans gehad het nie, maar dat hulle geposisioneer was waar hulle die mans die beste vorentoe kon beheer en aanmoedig. Geen ander weermag het destyds naby gekom nie, en gevolglik het die Britte (op eenheids- teenoor eenheidsvlak) 'n beter reputasie gehad.
Uiteraard speel logistieke, opleiding en generaals -faktore 'n rol by die wen van gevegte - maar die basiese determinant van die troepe -reputasie was die bestuursorganisasie.
Kyk die video: Chinese witte nasi
Copyright © qarkuberat.net | Het enige nasie 'n aantoonbare kwalitatiewe voordeel in hul soldate van die 18de eeu gehad, en hoe het hulle dit bereik?...