Is jou geloof vir jou tot troos?
"Hy het volhard soos iemand wat die onsienlike God sien" - Hebreërs 11:27.
Oral oor die wêreld sien ons hoe mense onvergenoegd raak met die heersende gesagstrukture. Wie sou ooit kon dink dat daar in Nederland van alle plekke, soveel opstande en anargie kan heers soos wat ons die afgelope week gesien het? Daar was 'n tyd, lank gelede, dat die Christelike geloof die sentrale deel van die beskaafde westerse volkshuishouding uitgemaak het. Maar ons sien hoe die Christelike geloof mettertyd eers afgewater is voordat dit stelselmatig in die agtergrond geskuif is. Sondae was die kerke vol en die strate leeg. Nou is die strate vol en die kerke leeg. Die mens van die 21ste eeu dink dat hulle nie die geloof nodig het om hulle te versterk en te vertroos nie. Hulle dink dat hulle genoeg sielskrag het om hulle eie weg deur die probleme van die wêreld te baan; dat hulle genoeg middele het om dreigende gevare die hoof te bied; genoeg wysheid het om hulle in hul verlies, teëslae en smarte te vertroos. Van verhoë af word daar verkondig dat die mens se gees sterk is en net wag om ontgin te word. Hulle glo aan geen goddelike bestuur nie en troos hulle aan die noodlot!
Maar die lig verdwyn uit die wêreld omdat die mense die duisternis meer liefhet as die lig (vgl Joh 3:19). Alle vertroostinge skiet nou tekort en redenering help ook niks. Om net te murmureer oor alles, bring jou ook niks verder nie! Wat nou?
Wat is die oplossing? Nuwe vertroostinge wat op niks uitloop nie, anargie, moedeloosheid en vertwyfeling, depressie, of selfmoord? Rampsalig is die lewe van hulle wat hul lewens ingestel het op die miskenning en die afwysing van dít wat die hart alleen kan versterk in tye van nood en leed – die vaste geloof en vertroue in Jesus Christus.
Nee, die geloof is geen ydele verhaal of 'n denkbeeldige voorstelling van die onmoontlike nie. Die geloof is niks minder nie as die aanskouing van die Onsienlike. Die geloof bied geen onsekere hoop nie, maar is 'n vaste grond waarop 'n mens voortbou. Die geloof is die wete op Wie 'n mens hoop. Die geloof is om te weet en te bely: "Christus is in my en ek in Hom, 'n vaste grond vir ons hoop en 'n bewys van die Onsigbare".
Hulle wie se geloof nie hul hoogste sekerheid in 'n onsekere wêreld is nie, is bejammerenswaardig. Hulle soek hulle troos in swak menslike instellinge om dit dan net weer teleurgesteld te moet verwerp! Hoe betreurenswaardig is dit nie om geen troos in hierdie deurmekaar wêreld te hê nie! Dan kan ek my maar oorgee aan 'n "bose noodlot"; dan hoef ek nie te dink aan môre nie en kan ek maar vandag net eet en drink en vrolik wees in my vernietiging van alles, want môre sterf ek.
"As jy sê jy glo, glo jy werklik? Is jou geloof vir jou 'n lewende werklikheid? Die geloof wat die wêreld moet oorwin (1 Joh 5:4) mag geen halwe onsekerheid bevat nie; mag nie met twyfelmoedigheid gemeng word nie, maar moet in staat wees om liggaam en siel te beskerm en te beheers." (ds D J Kriel - Mijn Binnenkamer)
"As een van julle wysheid kortkom, moet hy dit van God bid, en Hy sal dit aan hom gee, want God gee aan almal sonder voorbehoud en sonder verwyt. Maar 'n mens moet gelowig bid en nie twyfel nie, want iemand wat twyfel, is soos 'n brander in die see wat deur die wind aangejaag en heen en weer gedryf word." (Jak 1:5-6).