Vyf komponente van fiksheid in gimnastiek - Advies - 2020
Vyf komponente van fiksheid in gimnastiek
Die gimnastieksport vereis fisieke fiksheid vir 'n atleet om die nodige vaardighede op alle apparate suksesvol te voltooi. Tegniek, noukeurigheid en grasie word in elke gimnastiekvaardigheid vervat. 'N Kombinasie van gimnastiekvaardighede vorm 'n roetine wat gereeld tydens kompetisie-byeenkomste of uitstallings uitgevoer word. Om vereiste vaardighede te bemeester en roetines uit te voer, moet 'n gimnasium spesifieke komponente van fisieke fiksheid hê. Vyf komponente van fiksheid vir gimnastiek sluit liggaamsamestelling, buigsaamheid, spierkrag, spieruithouvermoë en kardiorespiratoriese uithouvermoë in.
Liggaamsamestelling, 'n noodsaaklike fiksheidskomponent van gimnastiek, is die assosiasie tussen vet, spier en been in die liggaam. Die liggaamsvetpersentasie van 'n manlike gimnas wissel van 5 tot 12 persent, terwyl die liggaamsvet van 'n vroulike gimnas wissel van 10 tot 16 persent, volgens Sport-Fitness-Advisor.com. Verhoging van liggaamsvetpersentasie kan die uithouvermoë, buigsaamheid en die vermoë om te spring, 'n gimnas se belemmering belemmer. Voldoende beendigtheid en maer spiermassa bied voldoende krag en ondersteuning om belastinggimnastiekvaardighede te verrig. Elite-gimnaste volg 'n voedingsplan wat die inname van maer proteïene, gesonde vette en komplekse koolhidrate insluit, asook 'n krag- en kondisioneringsprogram gebruik om die optimale liggaamsamestelling te verkry.
'N Ander belangrike komponent van fiksheid in gimnastiek sluit in buigsaamheid, die vermoë om 'n gewrig deur 'n volledige bewegingsreeks te beweeg. Elite-gimnaste het uitstekende buigsaamheid, aangesien hierdie fiksheidskomponent hulle in staat stel om hul bene te laat uitrek, verskillende spronge uit te voer en vorentoe en agtertoe te tuimel. Buigsaamheid kan die koördinasie en balans verhoog, aangesien hierdie fiksheidskomponent die belyning van die skelet verbeter en spier- en skeletbeserings verminder.
Spierkrag, die maksimum krag wat deur 'n enkele spier- of spiergroep uitgeoefen word, speel 'n kritieke rol in die uitvoering van gevorderde gimnastiekvaardighede. Manlike gimnaste demonstreer spierkrag wanneer hulle hul liggaamsgewig op die bult perd lig of hul gewig hou terwyl hulle 'n vaardigheid op die reuse-ringe doen. Vroulike gimnaste het spierkrag wanneer hulle 'n gevorderde vaardigheid op die kluis uitoefen. Bewegings wat spierkrag toon, behels gewoonlik vinnige beweging wat aansienlike krag verg. Die bereiking van maksimum sterkte met 'n minimale spiergrootte is die uiteindelike doel vir krag-oefening in gimnastiek, berig USA Gymnastics.
Spieruithouvermoë, die vermoë van 'n spier om herhaaldelik krag uit te oefen, dien as 'n kritieke komponent tydens 'n gimnastiekkompetisie. Hierdie fisiese komponent verhoog die uithouvermoë van 'n gimnas en verminder spiervermoeidheid. Gimnaste gebruik byvoorbeeld spieruithouvermoë tydens 'n vloerroetine, aangesien vloerroetines opeenvolgende tuimelpassies benodig wat dieselfde spiergroepe herhaaldelik gebruik. Om spiervermoeidheid aan die einde van 'n vloer- of bultperdroetine te voorkom, moet 'n gimnas aansienlike spieruithouvermoë verkry om sy prestasievlak te handhaaf. Deur aan herhalende kondisioneringsoefeninge deel te neem, soos pullups, pushups en beenhysers, word spieruithouvermoë verhoog.
Kardiorespiratoriese uithouvermoë verwys na die fiksheidskomponent wat die hart, bloedvate en longe in staat stel om voedingstowwe en suurstof na die werkspiere van die gimnas te vervoer. Alle gimnastiektoestelle wat aërobiese aktiwiteit behels, soos die vloer, tralies, balk, rommelperd en ringe, het kardiorespiratoriese uithouvermoë nodig. Gimnaste met 'n optimale kardiorespiratoriese uithouvermoë kan baat by verhoogde uithouvermoë, minder asemhaling, vinniger herstel van die asemhaling en verhoogde kardiovaskulêre krag. 'N Gimnas met 'n slegte kardiorespiratoriese uithouvermoë kan moontlik sukkel om 'n vloerroetine af te handel of uiterste asemhaling vertoon sodra dit klaar is.