Woord: onklaarFoto ter illustrasie (Foto: Nathan Bingle/Unsplash) Woord: onklaar Betekenis: 1 Buite werking: Toerusting en toestelle wat onklaar raak. ≈ Hy het… mev. B. met haar onklaar motor gehelp (Burg., 25 Sept. 1981, 3). Sy Vanwall se remme (het) onklaar geraak en hy het deur ‘n houtversperring gebars (A. Marais: Blitse, 1966, 107). 2 So dat dit nie voldoende of bevredigend funksioneer nie: Sy maag (het) begin onklaar raak en… (hy) het begin opgooi (J.C. Kannemeyer: Opperman, 1986, 48). Die voorsinger… se stembande het … onklaar geraak (W.A. Venter in Argief-jb., 1962, 182). ŉ Ou… tante het haar been onklaar gegly (M. Scholtz: Wynland, 1969, 139). Waar kom dit vandaan? In betekenis 1 uit Nederlands onklaar (1644 – 1659), ŉ afleiding met on– “nie” van klaar “vry van hindernisse of belemmerings, in ŉ toestand van gereedheid”. Betekenis 2 het in Afrikaans self ontwikkel. Nederlands onklaar was oorspronklik ŉ skeepsterm wat later, al in Middelnederlands, ŉ ruimer toepassing gekry het. Bronne: Etimologiewoordeboek van Afrikaans (EWA), Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT)