Westerstede na Wes-Afrika: DIE "PAAIE" VAN MALI.
Vroegoggend voor die rondaweltjie:
Impalalelies net soos in Messina:
Maklik die 15de trok wat sy vrag verloor agv die slaggate:
Die spoed is so 40-50km/h en daar is honderde trokke:
"Supa Quick" help ons om die rim te herstel en die band te ruil:
Ons bereik die grens van Mali:
Ek wonder hoe lank die trokke hier wag:
Ons beleef weer guns, want om drie voertuie se papiere en ons paspoorte deur te kry is nie maklik nie en dit gebeur in 1h20min.
Die pad lyk aanvanklik goed maar skielik is daar waar groot gate en die kombi buig nog 'n rim. Ons weet almal dit is nie die regte voertuig of bande vir Afrika nie maar dit word die kerk in Lomé se bussie rn hulle het dit só nodig.
Hier word alles vervoer op die dak, selfs die bokke:
Ons stop vir 'n vinnige ete onder 'n Kremetartboom en Pastoor Amane wat nou saam met ons ry vertel vir ons stories uit hulle kinderdae.
Die Kremetart is die regter en die diete kom in die bag onder hom staan en vertel van hulle geskille. Die boom praat dan en oordeel wie is reg en wie verkeerd!
Die laaste 150km breek aan en ons tref die slegste "teerpad" wat ek nog in my lewe gery het!
Dit neem 5 ure!
Ons kom baie laat in Bamako en kry nie ons blyblek nie. 'n Militêre patrollie in 'n Land Cruiser bakkie stop ons in die stad en vra waar gaan ons. Na verduideleking ry hul voor en vergesel ons al die pad tot by die hotel.
Ons besluit almal om eers 9:30am te ontmoet en bietjie te rus.
19 ure vir 770km.
Afrika is nie vir sissies nie.
Die Here is goed, ’n toevlug in die dag van benoudheid, en Hy ken die wat by Hom skuil.
Posted by Dokter Luke at 09:46