Dit het my onlangs getref dat ek ’n totaal verwronge idee van die winter-tuin gehad het. Iewers oor die jare het ek besluit die tuin is hierdie tyd van die jaar lelik. Vaal en leeg. Treurige, kaal bome en takke, dís die prentjie wat by my opkom as ek aan die winter-tuin dink. Liewe aarde, ek kon nie meer verkeerd gewees het nie. Die winter-tuin, besef ek gister, nadat ek bietjie in die erf rondgeloop het om te kyk hoe staan sake, bruis eenvoudig van lewe.
Toegegee, daar ís dele wat effe vaal daar uitsien. Plante of bome wat nou in rus is, soos die vyebome, wat al hul blare afgegooi het, en die rose, wat maar beteuterd lyk ná hul onlangse wintersnoei. Maar dit is vir ’n rede, en dit is waar dit stop – die res is net groenigheid, en baie welig daarby, danksy al die onlangse reën. Die suurlemoenboom (bo) en lemmetjieboom is beide besig om pragtige nuwe blare – en bloeisels! – uit te stoot.
Intussen het die eerste boerbone hul toetrede gemaak, tot my groot vreugde, ek wag net tot daar meer as ’n handvol is voor ek hulle pluk, stoom en met ’n bietjie suurlemoensap en growwe peper salf.