(2017 09 10 2e) Belydenishooftrekke – Vermaning en versekering oor vergeet van die vebond Deut 4 v23 en 31 ♪ – Gereformeerde Kerk Vereeniging
(2017 09 10 2e) Belydenishooftrekke – Vermaning en versekering oor vergeet van die vebond Deut 4 v23 en 31 ♪
Posted on	September 10, 2017 in Belydenishooftrekke, Deuteronomium, Preke, Sakramente - doop, Verbond
Onder die video’s op die internet in omloop is een van 7 ma’s, elk geklee in ‘n bloese, denimbroek en hoëhakskoene met 7 kleuters wat geblinddoek word en elk hul eie ma tussen die 7 moet kry. Elke kleuter kies sy ma onder die 7 uit.
Waarom só? Elke kind ken sy ma; weet hoe sy ma voel, hoe sy ruik; weet hoe sy ma aan hom vat … Tussen ‘n ma en haar kind is daar ‘n verhouding.
Is God die Vader vir jou so bekend soos sy ma vir die kleuter? Tussen ons en God die Vader is daar op grond van Christus se verdienste ‘n verhouding. Deur sy Gees wat in ons woon en werk, hou die Here ‘n lewende verhouding tussen ons en Hom in stand. Hy noem daardie verhouding sy verbond, sy genadeverbond.
Die gevaar bestaan dat ons verhouding met Hom verswak; dat ons selfs van daardie verhouding kan vergeet. Ons fokusverse verbind die twee woorde: vergeet en verbond. Die profeet waarsku die Israeliete van sy tyd en ons vandag om dit nie te doen nie. Hy verseker ons dat die Here van sy kant af nie sy verbond met ons sal vergeet nie. Ons let agtereenvolgens op die waarskuwing en die versekering
Die waarskuwing in verband met die vergeet van die verbond
Soms vergeet ‘n mens dat daar besondere bande is wat jou bind; vergeet jy van ‘n verhouding.
‘n Kind neul soms by sy ouer: “Almal doen dit!” As hy vergeet van sy verhouding met sy gesin, tog sy eie kop volg, kan hy homself en die huisgesin in groot hartseer dompel.
Wanneer ‘n man vergeet dat hy getroud is en ‘n buite-egtelike verhouding aanknoop, dompel hy homself in ‘n stinkende moeras en sy vrou en kinders in ellende.
So versteur elke ding wat ek doen wat strydig is met God se wil, elke ding wat ek nalaat wat die Here verwag dat ek sal doen, elke verkeerde gesindheid, elke verkeerde gedagte, kortom, elke sonde waaraan ek my skuldig maak, my verhouding met God. Wanneer ek in die sonde ploeter is ek besig om die verbond van God te vergeet.
Vergeet het gevolge – nie net in die gesin en die huwelik nie, maar ook in ons verhouding met die Here God.
Moses het dit baie goed besef. Trouens, ons sien hierdie waarheid duidelik in sy lewe. Toe hy nie die Here se opdrag uitvoer om met die rots te praat nie, maar soos hy wou – die rots slaan – was die gevolg dat hy self nie die beloofde land kon binnetrek nie. Sy herhaalde versoeke aan die Here was verniet. Ook die volk van God sou dit ervaar: weens hulle ontrou het hulle uiteindelik ballingskap ervaar (Deut 4:26).
Hoor daarom Moses se waarskuwing in die Here se Naam: Pas op! Die lewe is vir julle op die spel (Deut 4:15). Die gevolge van ongehoorsaamheid spel Moses elders uit: Vervloek is elkeen wat nie bly by alles wat geskryf is in die boek van die wet om dit te doen nie (Deut 27:26; Gal 3:10). Ook die Nuwe Testament spel dit uit: Die loon wat die sonde gee, is die dood; die genadegawe wat God gee, is die ewige lewe in Christus Jesus ons Here (Rom 6:23). God haat die sonde. Hy maak nie asof dit nie ernstig is nie. Hy laat sonde nie ongestraf nie.
Wat dan van my en jou sonde? Ons het reeds gehoor: die Here laat nie sonde ongestraf nie. Hoor die versekering wat Hy in sy Woord gee: [ God ] het sy eie Seun nie gespaar nie, maar Hom oorgelewer om ons almal te red (Rom 8:32). [ Hy het ] die skuldbrief teen ons [ … ] uitgedelg en weggeruim deur dit aan die kruis vas te nael (Kol 2:14, 1953-vert). Deur sy Seun aan die kruis het God afgereken met my en jou sonde.
Tog moet ons nie ligtelik bly sondig nie. Sonde is in finale instansie ‘n saak van lewe en dood – ook vir kinders van die Here. Moses het nie met heidene gepraat nie, maar met die volk van God; met mense wat deel het aan God se genadeverbond. Hoor hoe dringend waarsku hy: Wees versigtig om nie die verbond wat die Here julle God met julle gesluit het, te vergeet nie. Tog vergeet ons wel van die Here se verbond met ons. Ek en jy is soos kinders wat hulle eie kop volg.
Wat moet ek doen as ek dit besef? Wat moet ek doen as ek my vasgeloop het omdat ek met die sonde geflankeer het? Saam met ou Israel, wys God die weg ook vir ons aan: As julle die Here julle God daar (in ballingskap) aanroep, sal Hy julle gebed verhoor as julle Hom nader in onverdeelde trou. Wanneer julle in nood verkeer deurdat hierdie dinge in die toekoms oor julle kom, moet julle terugkom na die Here julle God, en sy Woord gehoorsaam (Deut 4:29, 30). As sondaars wat so maklik in sonde val, so maklik die Here se verbond met ons vergeet, is daar maar een ding om te doen: Onthou die verbond! Volg die leiding van die Gees van die Here, keer terug na die Here toe.
Ons is hier byeen as mense wat bely dat ons Here Jesus Christus ons enigste en ook volkome Verlosser is. Ons is in die ware sin van die woord gemeente van Christus; volk van God. Dit is vir verbondsmense soos ons wat Moses sê: Wees versigtig om nie die verbond wat die Here God met julle gesluit het, te vergeet nie. Slaan ag op hierdie waarskuwing. Onderhou die tweede deel van die Here se verbond.
Die Versekering in verband met die vergeet van die Verbond
Die Here julle God [ … ] sal nie die verbond vergeet wat Hy met ‘n eed aan julle voorvaders bevestig het nie. Die Here God het sy verbond met ons gesluit. Sy verbond met ons is ‘n ewige verbond. Hy vergeet dit nie! Hy is die getroue. Hy hou woord. Al vergeet ons die verbond, die Here ons God vergeet dit nooit nie. Die apostel Paulus stel dit so: As ons ontrou is – Hy bly getrou: Hy kan Homself nie verloën nie (2 Tim 2:13).
Die Here wil ons help onthou; onthou van sy verbond; help om gehoorsaam te wees aan die eise van sy verbond. Wanneer dit nodig is, tugtig Hy om ons te help onthou. Selfs wanneer Hy tugtig, is sy doel daarmee nie wraak nie. Luister na die Woord van die Here hieroor: … moet dit nie gering ag as die Here jou tug nie en moenie mismoedig word as Hy jou teregwys nie, want die Here tug hom wat hy liefhet, Hy straf elkeen wat Hy as kind aanneem (Heb 12:5, 6).
Wanneer ons daarom van ons kant af vergeet het en die Here ons deur sy Gees en sy roede help onthou, moet ons gehoor gee aan ons teks – ons moet tot die Here roep in onverdeelde trou; ons moet terugkeer na Hom toe; ons moet sy woord gehoorsaam. So moet ons sy verbond met ons onthou!
Sal Hy ons onthou aanvaar? Sal Hy ons bekering aanvaar? Kan ek na Hom roep vanuit die diepte van die ellende waarin my sonde my gedompel het? Die Here antwoord: Wanneer julle in nood verkeer deurdat hierdie dinge in die toekoms oor julle kom, moet julle terugkom na die Here julle God, en sy woord gehoorsaam. Die Here julle God is ‘n genadige God. Hy sal julle nie in die steek laat of om die lewe bring nie. Hy sal nie die verbond vergeet wat Hy met ‘n eed aan julle voorvaders bevestig het nie (Deut 4:30, 31).
Is dit te goed om waar te wees? Dit klink so, maar dit is God wat dit in sy Woord vir ons sê. Wanneer Hy dit sê, doen Hy dit as die God wat Woord hou – as die Getroue in die volste moontlike sin van die woord. Ek en jy mag dit gelowig aangryp al weet ons dat ons sondaars is. Ons mag glo: in genade het God die Vader ook vir my uitgekies om sy kind te wees. Hy het sy verbond van genade ook met my gesluit. In sy genade sluit Hy ook my kinders in by sy genadeverbond.
Die genade van die Here is so groot, Hy help ons onthou. Daarvoor het Hy die sakramente as tekens en seëls ingestel van wat Hy as getroue God van die verbond in genade vir ons gee. Vanoggend is volwassenes en kinders in die kerkplanting gedoop. Daarmee het hulle belydende en dooplidmate van hierdie gemeente geword.
Met die heilige doop as sakrament beseël die Here eens en vir altyd sy verbond van genade met ons en ons kinders. Deurdat ons maar een maal die doop ontvang, toon die Here iets van die vastigheid en die sekerheid van sy verbond met ons – sy kinders wat Hy Self verkies het.
Volgende Sondag gebruik ons die verbondsmaaltyd van die Here, die nagmaal. Deur die nagmaal verseker die Here ons dat Hy ons Vader is en dit altyd bly. Ons gebruik daarom ook gereeld die nagmaal, sodat ons gereeld herinner kan word dat Hy op grond van Christus se verdienste ons Vader is.
Die Here is ‘n genadige God. Hy vergeet nie die verbond nie. Moet dit nooit vergeet nie.
Tussen ‘n ma en haar kleuter is daar ‘n verhouding. Haar kind kan haar tussen ander ma’s uitken. Is God die Vader vir jou so bekend soos sy ma vir die kleuter? Tussen ons en God die Vader is daar op grond van Christus se verdienste ‘n verhouding. Deur sy Gees wat in ons woon en werk, hou die Here ‘n lewende verhouding tussen ons en Hom in stand. Hy noem daardie verhouding sy verbond, sy genadeverbond.
Die gevaar bestaan dat ons verhouding met Hom verswak; dat ons selfs van daardie verhouding kan vergeet. Die profeet waarsku die Israeliete van sy tyd en ons vandag om dit nie te doen nie. Hy verseker ons dat die Here van sy kant af nie sy verbond met ons sal vergeet nie.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2017 09 10) Belydenishooftrekke – Vermaning en versekering oor verbond Deut 4 v23 en 31
Indien jy na die bespreking wil luister, kliek hieronder op die simbool ►
« (2017 09 17 1e) Jesus en ons aan die tafel Luk 22 v15tot20 ♪
Sondag 10 Sept 2017 – Foto’s »