Ek praat met U as vriend wat vir Peter al vir 30 Jaar ken. Van sy tyd as Christen tot nou as Boedhis. Ek sal probeer om chronolgies te wees, maar indien nie, vergewe maar.
Peter leer my om Dagboek te hou en op elke moontlike ding te skryf waarop jy kan-soos Paul McCarthney van die Beatles wat “Yesterday” se lirieke op ‘n vuurhoutjie dosie geskryf het. Peter vertel my ook van al die liedjies wat hy al geskryf het en die pryse wat hy daarmee gewen het. Kaapse Bands soos Bloodshed het van sy liedjies opgeneem.
Seën die angstige skrywer wat wil publiseer, maar seën meer vir geduldige Peter wat tien jaar moes wag vir tweede bundel publikasie.
Van Kaaps gepraat. Peter het my persoonlik meegedeel dat Adam Small skryf meer Bo-Kaaps… die Distrik Ses Taal, terwyl hy (Snyders) meer die Kaapse Vlakte Kaaps skryf.
In die De Vries onderhoud 2002, nadat hy gevra is of die kritici nie dalk genoeg waardering vir sy werk het nie sê ,Peter: “Newwer, ek skryffie ien vi’ hulle nie, soe ek liessie die goete wat hulle oo’ my wêk skryffie. Miskien loep lies ekkit in my toilet!”
Titel klink vir my soos die Jehova Getuienes se traktaatjie. Ek dink die Bundel was oorspronklik getiteld: Gemiddelde Mens, maar Protea uitgewers het dit verander. Fanie Olivier sê daar is niks nuuts nie en Snyders speel maar op sy ou Raamkietjie voort…Fanie moes nog net bygevoeg het “Ou Ryperd”-dan was dit ‘n regte Dozi-boere resensie.
Snyders is veral bekend vir die MENS in sy gedigte, daarom is daar ook ‘n sterk SOSIALE element in sy werk. Sy gedigte is uniek want hy skryf weg van homself. Hy gebruik die mense om hulself te verwoord. Andersyds is hy ‘n stem vir die stemlose mens in die straat. Hy skep karakters daarom is sy gedigte al getipeer as STRAATGEDIGTE en PRAATPOëSIE. Met ‘n drama agtergrond het ene Coetzee gou opgelet dat hy skryf ‘PERFORMANCE GEDIGTE’.
Snyders is gedurig besig om aan ‘n verskeidenheid projekte te werk. Daar is nie ‘n tyd wanneer iets gaan verskyn nie; hy herskryf en herskryf tot die skrifstuk reg is vir die volgende stap. Andersyds is hy ‘superstitious’ en glo nie dat ‘n skrywer moet hom uitlaat oor waarmee hy besig is nie.
Die treffendste bundel van Snyders is ‘n ORDINARY MENS. Hy beskou die ordinary mense as sy grootste kritici want net hulle weet waaroor sy gedigte rêrig gaan. Kritiek uit ander oorde is vir hom interessanthede maar dis nie altyd relevant nie want die wereld van die skrywer is heeltemal anders as die van die kritikus. Hy koop weinig koerant of tydskrifte dus, tensy iemand hom vertel dat daar iets oor hom iewers verskyn het, is hy gewoonlik blissfully onbewus van ander mense se opinies en kommentaar oor hom of sy werk.
Snyders skryf meestal in sy moedertaal, KAAPS. Hy ken al die reëls van sy eie taal en, al het hy gemajor in Afrikaans en Linguistiek (ook in Afrikaans geloop), is Afrikaans steeds vir hom ‘n taal wat dikwels met sy eie taal bots. As hy in Kaaps skryf is hy nie onseker van homself nie. Onder die tale wat hy studeer het val Afrikaans, Engels, Kaaps, Nederlands, Duits, Xhosa, Zoeloe en Khoitaal.
Snyders weet nie of hy ‘n goeie digter is nie. Hy weet immers nie wat ‘n goeie digter is nie. Al wat hy weet is dat hy steek baie skatte weg in sy werk. Miskien maak sy vernuf om mense weg te lei van sy skatte (d.m.v. humor, ‘n taal wat geleerde mense verag, gewone karakters en alledaagse stof) van hom ‘n goeie digter. Maar dit sal seker eers na sy dood op die proef gestel word.