Manlike onvrugbaarheid as 'n sleutelfaktor in bevrugtingsprobleme - Mans se gesondheid - 2020
Tekens van onvrugbaarheid by mans
Die onvermoë van die manlike volwasse organisme om te bemes, word onvrugbaarheid genoem. Die probleem manifesteer hom as 'n reël met herhaalde pogings om onsuksesvol in 'n paar swanger te word. Volgens statistieke word onder Russiese gesinne in 45% van die gevalle onvrugbaarheid by mans as die hoofrede vir die onvermoë om 'n kind te swanger, gestel.
Lees in hierdie artikel.
Oorsake van manlike onvrugbaarheid
So is die mentaliteit wat 'n vrou eers na die dokter gaan. En wanneer, na 'n omvattende ondersoek, bevind word dat sy gesond is, is die voortplantingstelsel gereed vir bevrugting, word daar vermoed dat die vennoot betrokke is.
Vir suksesvolle bemesting en embrio ontwikkeling, is die volgende toestande nodig:
volle spermatogenese van die korrekte sperma,
rypwording van sperma,
fisiologies normale ejakulasie
spermaktiwiteit buite die manlike genitale kanaal tot die tyd van samesmelting met die eiersel en volledige bevrugting.
Onvrugbaarheid in 'n man kan beide aangebore en verworwe wees. Kongenitale onvermoë tot bevrugting ontwikkel as gevolg van verskeie patologieë in die ontwikkeling van die testikels (kriptorchidisme, hipogonadisme, ens.). Gereelde oortredings in die ontwikkeling van die uretra. Dikwels gediagnoseer hipospadieë, stricture. Met hierdie ontwikkelingsafwykings kom die saad nie in die vagina nie.
Siektes wat lei tot onvrugbaarheid by mans
Die oorsake van verworwe manlike onvrugbaarheid is baie. Dikwels word hierdie toestand geassosieer met vorige siektes. Chroniese inflammatoriese siektes verander normale spermatogenese, wat lei tot die vorming van abnormale spermatozoë wat nie in staat is om te bemes nie. Die volgende patologieë kan 'n onvermoë veroorsaak om swanger te word:
epidemiese parotitis (pampoentjies),
nie-aansteeklike inflammatoriese prosesse,
ontwikkelingsanomalieë in die voortplantingstelsel (kriptorchidisme, hipospadieë, varicocele, hipogonadisme),
beserings van die voortplantingsorgane, chirurgiese ingrepe,
Onvrugbaarheid by mans, die oorsake van wat in die algemeen kompleks is, word meestal gevestig.
Benewens patologieë wat inflammasie, sirkulatoriese afwykings, hormonale veranderinge insluit, is daar faktore wat bydra. Hul teenwoordigheid vererger die aksie van die hoofoorsake of is 'n sneller vir die ontwikkeling van versteurings in die voortplantingstelsel van die liggaam.
Onvrugbaarheidsfaktore by mans is baie uiteenlopend:
werk met skadelike produksiefaktore (ioniserende straling, vibrasie, chemikalieë, elektromagnetiese golwe),
hipodinamie, sittende werk,
verslawing (alkoholisme, rook)
professionele fiets oefensessies
oorverhitting en hipotermie van die pelviese organe,
psigo-emosionele oorbelasting, stres.
Nie so verskriklik op die eerste oogopslag, al hierdie redes het 'n negatiewe effek op spermprestasie. Die kwalitatiewe en kwantitatiewe eienskappe daarvan word verminder.
Tipes manlike onvrugbaarheid en hul eienskappe
Die aard van onvrugbaarheid is van drie tipes:
Sekretarisvorm van onvrugbaarheid uitgedruk in die onvermoë van die geslagskliere om 'n voldoende aantal aktiewe sperma te ontwikkel. Meer dikwels word dit geassosieer met verswakte bloedtoevoer na die weefsels van die testes. Terselfdertyd het manlike geslagselle gebreke, hul inhoud in seminale vloeistof word skerp verminder.
Wat sal die spermogram vertel
Outo-immuun steriliteit. In hierdie geval is die skending van die vrugbaarheid van 'n man 'n komplekse vorm vir diagnose en behandeling. Die faktore van onvrugbaarheid op die outo-immuun meganisme is dikwels beserings, chirurgiese intervensies. Anti-sperm teenliggaampies sien hul eie kiemselle as vreemde teenliggaampies. Hulle verminder die beweeglikheid van sperms, kan die proses van spermatogenese negatief beïnvloed. Spermselle kan nie in die servikale vloeistof binnedring nie.
Uitskeiding onvrugbaarheid. Die oorsaak van die uitskeidingsversteuring word dikwels oorgedra aan inflammatoriese siektes, misvormings van die uretra en bykomende sekskliere. Hierdie tipe onvrugbaarheid kan obstruksie van die vas deferens, sowel as aspermatisme veroorsaak. In hierdie vorm word die kwalitatiewe aanwysers van spermverandering: die konsentrasie spermatozoa verminder, hul aktiwiteit, abnormale kiemselle verskyn.
Tekens en simptome van manlike onvrugbaarheid
Simptome van onvrugbaarheid by mans is dikwels vervaag, nie-spesifiek. Seksuele grondwet, seksuele aktiwiteit het min invloed op die vermoë om swanger te word. As 'n reël, onvrugbare mans is baie seksueel aktief, ervaar nie tekens van seksuele impotensie, impotensie nie. Die man is meer dikwels nie bewus van sy probleem nie. Geen duidelike simptome, fisiese ongemak in stryd met vrugbare vermoëns word nie waargeneem nie.
In 90% van die gevalle is manlike onvrugbaarheid byna asimptomaties. Dit word gekenmerk deur een noodsaaklike kenmerk: die afwesigheid van bevrugting gedurende die normale sekslewe vir een jaar sonder voorbehoedmiddels teen die agtergrond van die vroulike voortplantingsvermoë.
aangebore patologieë wat chirurgiese ingryping vereis (kriptorchidisme, varicocele),
sigbare hormonale versteurings met sigbare tekens: hipoplasia van die testes, swelling van die melkkliere, oorgewig,
Met retrograde ejakulasie word troebel urine na gemeenskap gesien.
die vermindering van die hoeveelheid ejakulasie
pyn wanneer pleeg seksuele omgang,
pyn in die skrotum en testikels,
afname in sterkte.
Outo-immuun en genetiese abnormaliteite het geen kliniese tekens nie.
'N Verskeidenheid van oorsake van onvrugbaarheid by mans, tekens van die siekte, wat geen duidelike manifestasies het nie, lei tot die onophoudelike aard van gekwalifiseerde hulp van nou spesialiste. Dit is 'n verraderlike patologie, wat na verwagting eers na baie jare van vrugtelose pogings deur die man om nageslag te verkry, verkry.
Onvrugbaarheid word gediagnoseer na 'n omvattende ondersoek van die manlike liggaam. Die dokter versamel 'n deeglike geskiedenis, ontleed die faktore wat kan lei tot 'n gestremde vrugbare funksie. Sommige ontwikkelingspatologieë (hiposadie, kriptorchidisme) word in die pasgebore ouderdom gediagnoseer.
Varicocele word tydens 'n mediese ondersoek bespeur in die geval van 'n man se klagte van pyn tydens seksuele omgang. Tydens die inspeksie word hipogonadisme ook opgespoor.
Die mees insiggewende is die volgende navorsingsmetodes:
kwalitatiewe en kwantitatiewe aanwysers van seminale vloeistof,
komplekse bloed en urine toetse,
toetse vir seksueel oordraagbare siektes,
ondersoeke na prostaatafskeiding,
In die meeste gevalle gee 'n spermogram-transkripsie 'n volledige prentjie van die manlike vrugbaarheid. Hierdie insiggewende tipe mikroskopiese en morfologiese analise stel ons in staat om die beweeglikheid van sperma en hul getal te beoordeel. Ontdek spermogramdefekte in die struktuur van manlike kiemselle, spermsviscositeit, sy suurheid, ens.
Deur middel van 'n ultraklank kan siektes en patologieë van die prostaatklier en testikels uitgesluit word. Vir die diagnose van inflammatoriese siektetoestande met behulp van mikroskopiese metodes vir die bestudering van biologiese vloeistowwe.
Hormonale toetse is daarop gemik om die bloedkonsentrasie van testosteroon, estrogeen en ander hormone te bepaal. Op grond van hul resultate word die hormonale agtergrond van die manlike liggaam geëvalueer, wat belangrik is in die diagnose en behandeling van manlike onvrugbaarheid.
As jy die obstruksie van die seminere buise vermoed, sal die dokter 'n x-straal ondersoek met 'n kontrasmiddel voorskryf. Doppler sonografie kan voorgeskryf word aan mans met varicocele.
Indien nodig sal addisionele navorsingsmetodes aangewys word, konsultasie met 'n endokrinoloog, androloog, seksoloog.
Voorkoming van manlike onvrugbaarheid
Die etiologie van oortredings van die vrugbare vermoë van die manlike liggaam is uiteenlopend. Daarom is die voorkoming van onvrugbaarheid kompleks. Sorg dat mans se gesondheid vanaf die kinderjare nodig is. Verpligte gereelde besoeke aan die chirurg en uroloog by puberteit.
'N Gesonde leefstyl is een van die belangrikste voorkomende maatreëls van onvrugbaarheid. Matige oefening, fisiese aktiwiteit - die sleutel tot die verbetering van die funksies van die voortplantingstelsel. Wat belangrik is, is 'n volledige weiering van mans om alkohol te rook en te drink. Gereelde oorverhitting (baddens, saunas) en oorverkoeling van die liggaam is ongewens.
'N Volledige dieet ryk aan proteïene, voedingstowwe, vitamiene en spoorelemente is 'n goeie voorkoming, nie net van onvrugbaarheid nie, maar ook van sterk immuniteit. Kos moet gesond wees, natuurlik. Skerp, gerookte, gebraaide kosse word uitgesluit van die dieet. Die basis van voeding moet vis, vleis, groente en vrugte wees. 'N Belangrike rol word gespeel deur die beskerming van die manlike liggaam van stres en negatiewe psigo-emosionele faktore. Gereelde volle seksuele lewe met 'n permanente vennoot het ook 'n voordelige uitwerking op die manlike vrugbaarheid.
Onvrugbaarheid by mans is nie net 'n mediese probleem nie, maar ook 'n sosiale een. Oortreding van die vrugbare vermoëns van die sterk helfte lei tot psigo-emosionele probleme in die gesin, verminder die kwaliteit van die sosiale lewe. Daarom is dit nodig om so gou as moontlik mediese advies te soek, 'n gesonde leefstyl te begin, die faktore wat bydra tot die ontwikkeling van voortplantings disfunksie by mans, uit te skakel.
Oorsake van onvrugbaarheid by mans
Koue en ander siektes. Ernstige vloeiende siektes beïnvloed die kwaliteit van die saad, maar na 2-3 maande word die samestelling van sperms, spermotiliteit herstel. Ernstige siektes, soos chlamydose, gonorree, het 'n uiters negatiewe uitwerking op gesondheid, wat die vas deferens blokkeer, wat lei tot onvrugbaarheid.
Aanvaarding van hormonale steroïedemiddels. Anaboliese steroïede, soos hormone vir mans, verbeter die voorkoms van die mannetjie, maar met 'n oormaat sal die liggaam druk op die aktiwiteit van die testikels plaas, verslegtende werk, wat die volume en kwaliteit van spermproduksie verminder. In ernstige gevalle vind atrofie plaas.
Slegte gewoontes, medikasie. Oormatige alkoholinname, rook, dwelms is giftig vir die menslike liggaam, nie net verkort die lewe van mans nie, maar voorkom ook die geboorte van 'n nuwe een. Medikasie in matige bevoegde dosisse is nie skadelik nie. Die uitsondering is chemoterapie, wat gebruik word om kanker en kanker te beveg.
Crash hormonale agtergrond. Een van die mees algemene oorsake is 'n hormonale afwyking. By wanfunksie word die simptome uitgespreek, die minimum manifestasie is 'n afname in seksuele begeerte. Die lys van siektes wat lei tot veranderinge in hormoonvlakke bestaan ​​uit aangebore hormonale abnormaliteite, aansteeklike siektes, gewasse, en die voorkoms van 'n sist. Verhoogde waarskynlikheid van testikulêre atrofie, swelling van die bors kliere, die voorkoms van ernstige hoofpyn en ander dinge.
Patologieë wat verband hou met hormonale agtergrond, wat in die kinderjare voorkom, lei tot versnelde puberteit of sy afwesigheid.
Patologie van onbestede testikels. Ongeveer 'n persent van mense met 'n eienskap is onvrugbaar, het probleme met die funksionering van die testikels. Spermselle sterf van koors, sonder om te oorleef. Chirurgiese korrektiewe chirurgie in die vroeë kinderjare gee 'n kans vir gesonde nageslag, aangesien spermatogenese verbeter. Dit is nodig om dit te doen, selfs al word slegs een testikel nie weggelaat nie.
Kongenitale patologie. Skaars manlike tipe onvrugbaarheid, vergesel deur chroniese siektes, byvoorbeeld bloedarmoede, sistiese fibrose. Probleme met hormone, genitale defekte - oorsake van onvrugbaarheid by mans. Probleme ontstaan ​​wanneer 'n man geen vas deferens het nie, 'n patologie wat aangebore is, sowel as phimosis, die onmoontlikheid om die kop van die penis oop te maak.
Slegte kos. Die dieet van 'n gesonde man bestaan ​​uit die verbruik van 'n voldoende hoeveelheid proteïen, vleis, suiwelprodukte, eiers en ander dinge. Vleisgeregte wat elke dag verbruik word, verbeter die toestand van sperm, tadpoles aansienlik. Die hoeveelheid proteïene-inname per dag word bereken teen 1,5-2 gram per kg liggaamsgewig. Resultate verskyn nie dadelik nie, die liggaam lei die inkomende proteïen na die nodige behoeftes: dit verbeter die immuunstelsel, gebou en ander. Onvrugbaarheid duur 5-7 maande.
STI. Manlike voortplantingstelsel as gevolg van seksueel oordraagbare siektes word aan 'n ontstekingsproses onderwerp. 'N Deel van die siekte raak die weefsels van organe, vererger die samestelling van sperms, mikroörganismes vernietig alle gesonde lewende selle.
Mans se siekte. Met verswakte spermatogenese weens uritritis, prostatitis, spermatozoë verloor mobiliteit, wat lei tot onvrugbaarheid of 'n beduidende vermindering in die kanse op suksesvolle bevrugting.
Trauma, swelling. Die werk van die testikels word versteur na beserings, substandard chirurgie, met gewasse en so meer. Onvrugbaarheid vind ook plaas na 'n siekte wat genoem word pampoentjies, 'n pampoentapidemie, wat in die kinderjare gely het.
Hoë temperatuur Wanneer daar tekens is van onvrugbaarheid by mans, is dit die moeite werd om te dink, en nie te dikwels gaan die toekomstige vader saunas, baddens besoek nie, en neem dikwels baie warm bad. As die temperatuur van die testikels 35 grade oorskry, word hul funksionering versteur.
Stresvolle situasies. Dokters sê dat meer en meer dikwels slapeloosheid, gebrek aan rus, ontslag, konstante senuweespanning lei mans tot onvrugbaarheid. Dit is nie net die werk van die geslagsdele wat geskend word nie, maar ook die kwaliteit van seksuele dade, wat addisionele stres veroorsaak.
Chemie. Mans wat met chemiese nywerhede verband hou, het dikwels probleme met bevrugting. Geld vir motoriste, of eerder die daaglikse inaseming van petroldampe. Die simptoom sal nie homself manifesteer nie, maar die reproduktiewe funksie sal vererger.
Tekens van manlike onvrugbaarheid
Die vinnige identifisering van simptome by mans laat jou toe om te diagnoseer, 'n oplossing vir die probleem te vind en nie vertraag met die proses van behandeling van voortplantingsfunksie nie. Simptome is verdeel in drie hooftipes:
Probleme met die ontwikkeling van kiemselle, spermatogenese,
Simptome verhoog in hoeveelheid met meer siektes. Die egpaar, drome oor die erfgename, word getoets vir gesondheid, het 'n aktiewe sekslewe, gebruik nie voorbehoeding nie. As swangerskap nie voorkom nie, lê die probleem in die manlike liggaam in 40% van die gevalle. Eksterne simptome sluit in:
Testikale atrofie, beide aangebore en verworwe,
Manlike bors swelling,
Sterk, gereelde drang na hoofpyn.
Met 'n afname in seksuele begeertes moet 'n dokter geraadpleeg word, die toestand dui op 'n hormonale afwyking. Daar is geen ander duidelike tekens, ontslag, pynlike manifestasies nie. Simptome van onvrugbaarheid word opgespoor en gevestig deur die androloog, in spesiale gevalle, tussenbeide van 'n seksterapeut, 'n endokrinoloog word vereis. Die pasiënt skenk sperms om die beweeglikheid van sperms, die volume van padda, die mediese proefpersoon te kontroleer wat die urinale verloop gaan bestudeer.
Onvrugbaarheid word in vier groepe verdeel:
Immunologiese. Verskyn as gevolg van verskeie beserings, siektes. Die dokter voer diagnose individueel vir elke pasiënt uit, kies medisyne,
Sekretoriese. Dit kom meer dikwels voor as enige ander, ontwikkel in stryd met die testikels, wat die vermindering van spermproduksie, die spoed van beweging beïnvloed. Die redes vir die oortreding van die liggaam kan anders wees, die metode van behandeling word afsonderlik vir pasiënte gekies. Gebruik hormoonterapie of medikasie,
Familielid. Die minste bestudeer tipe onvrugbaarheid. Die formulering word gebruik in gevalle waar die gesondheidstoestand normaal is, maar die maat word nie swanger nie. Die hoofoorsaak van hierdie tipe voorkoms is stresvolle situasies, konstante senuweespanning. Simptome en abnormaliteite word uitgeskakel deur 'n psigoterapeut, voortplantingspesialis,
Obstruktiewe. Littekens, gewasse, sist voorkom dat die sperm uit die penis verlaat. Chirurgie word benodig.
Die gebruik van dwelms. Wat sal die dwelm wees, die dokter besluit, gebaseer op die geskiedenis van die siekte, die eienskappe van die liggaam en die tipe patologie. Antibakteriese komplekse verlig inflammatoriese prosesse, geslagsiektes. Hormoonterapie word voorgeskryf vir hormonale afwykings. Komplekse van vitamiene, immunokorrigerende middels is noodsaaklik teen laer spermkwaliteit. Soms voorskryf dokters homeopatiese middels om die genesingsproses te verbeter. Mans met onvrugbaarheid is nuttig nie net proteïen nie, maar ook seekos, asook voedsel met vitamien D-inhoud. As 'n persoon onder die son se strale sal die liggaam die gewenste vitamien kan sintetiseer.
Chirurgiese ingryping word voorgeskryf vir obstruktiewe onvrugbaarheid.
Chirurge sal varicocele, hernia, littekens en gewasse verlig.Konserwatiewe metodes is nie geskik vir hierdie geval nie, maar die operasie waarborg nie 'n positiewe uitslag van 100% nie. Dit geld veral vir mense van volwasse ouderdom wat droom om vaders te word, en in die adolessensie en kinderjare is die kanse op sukses baie hoog.
Verskeidenheid van IVF. Die metode van ICSI, die bekendstelling van sperm in die sitoplasma, word gebruik in gevalle waar 'n man normale spermtellings het, maar hulle kan nie die eier vir 'n onbekende rede bereik nie. Die metode verhoog die kans op bevrugting tot 60%. Neem die eier van die verwagte moeder, in die laboratorium, gekombineer met sperm met behulp van mikro-inspuiting. Die voltooide sel word in die pasiënt se genitale kanaal geplaas, die swangerskap verloop soos gewoonlik.
Skenking. In erge oorerflike siektes wat in sperm in die saad afwesig is, word spermskenking voorgeskryf. Die metode word nie geëis nie, selde gebruik, uitgevoer deur kunsmatige bevrugting van die wyfie.
Nie-tradisionele metodes. Manuele terapie, akupunktuur, kruie medisyne - bykomend tot die klassieke oplossings vir die probleem, het nie op sigself ten volle 'n effek tot die genesing nie.
Voorkoming moet van die kinderjare gedoen word: besoek die chirurg, uroloog om probleme te vermy. Noodsaaklike matige fisiese aktiwiteit, in die vars lug, behoorlike slaap, gemete werk en rus. Die kwaliteit van die toekomstige intieme sfeer van die lewe, die reproduktiewe stelsel en die algemene gesondheid van 'n man hang af van die dieet. Die spyskaart doen nie sonder groente, kruie, neute, eiers, vis en vleis nie. Onvoldoende proteïeninname maak vegetariërs meer vatbaar vir onvrugbaarheid, beide mans en vroue. Dokters raai categories nie aan om strak stywe onderklere te dra nie. Vir die gesondheid van die liggaam en die gees, moet jy slegte gewoontes opgee, sowel as gereelde seksuele dade met slegs een maat.
Klassifikasie van manlike onvrugbaarheid
In andrologie, wat die siektes van die urinêre organe van mans bestudeer, word die volgende vorme van onvrugbaarheid onderskei:
Sekretariaat - die testikels produseer 'n klein aantal gebrekkige en sedentêre sperms. Onvrugbaarheid kom voor as gevolg van aangebore of verworwe afwykings.
Uitskeiding of obstruktiewe - manlike kiemselle volwasse in die vereiste hoeveelheid, maar wanneer hulle 'n hindernis ondervind, kan hulle nie die uretra bereik deur die vasdependensies nie.
Immunologies - in die manlike liggaam word teenliggame teen testikulêre weefsels geproduseer. Hierdie vorm van onvrugbaarheid by mans ontwikkel meestal as gevolg van 'n testikulêre besering.
Gekombineer - die voorkoms van verskeie tipes onvrugbaarheid en inflammasie van die ekskresie-seksuele stelsel.
Relatief - kom voor wanneer albei gades heeltemal gesond is, maar hulle kan nie 'n kind swanger raak nie. Hierdie probleem is min bestudeer.
Manlike onvrugbaarheid: tekens en simptome
'N Man vind uit oor sy probleme om 'n kind by toevallig te bedink. Daar is geen uitgesproke tekens of simptome van die siekte nie. 'N Man voel geen ongemak nie, lei 'n aktiewe sekslewe. En eers wanneer die paartjie besluit om nageslag te hê, begin probleme met die implementering van die gewenste. Na baie onsuksesvolle pogings, draai die gades na die dokter en ná die eksamen leer hulle dat die jong man onvrugbaar is. Let op die volgende indirekte tekens wat lei tot onvrugbaarheid by mans:
die onvermoë om orgasme te bereik
'n afname in die aantal of absolute afwesigheid van sperma,
veranderinge in die samestelling en kleur van seminale vloeistof,
verswakking van oprigting
verlies van seksuele angs,
die teenwoordigheid van pynlike sensasies in die geslagsdele,
die voorkoms van tekens van feminisering - 'n toename in die melkkliere, liggaamsvet,
simptome van aansteeklike geslagsiektes (pyn tydens urinering, verdagte afskeiding van die uretra).
Hierdie tekens van onvrugbaarheid by mans kom nie altyd voor nie. Meestal val manlike vrugbaarheid (die vermoë van die liggaam om aan bevrugting deel te neem) as gevolg van 'n skending van die proses van vorming en rypwording van spermatozoa of 'n afname in hul bemestingsvermoë. Om die patologie van die voortplantingsorgane betyds te identifiseer - dit beteken tyd om behandeling te begin en van onvrugbaarheid ontslae te raak.
Diagnose is 'n integrale deel in die behandeling van onvrugbaarheid. Uit die kwaliteit van die implementering daarvan hang af van die vermoë van mans om vrugbare funksies ten volle te herstel. Hoe om onvrugbaarheid in mans te bepaal? Hiervoor moet u die volgende aktiwiteite hou:
Die dokter versamel en evalueer die data van die anamnesis: siektes in die kinderjare, skadelike toestande by die werkplek, vorige siektes van die genitourêre stelsel, chirurgiese intervensies.
'N Algemene ondersoek van die pasiënt. Die dokter vestig die aandag op die liggaam, subkutane vetterige weefsel, die testikels word ondersoek deur palpasie.
Ultraklankskrotum - verskaf data oor die huidige toestand, die teenwoordigheid van patologieë in die testikels en prostaatklier.
Skandeer die are van die testes en skrotum - kan jy hul uitbreiding identifiseer.
Genetiese studies - uitgevoer om die genetiese abnormaliteite van manlike kiemselle te bepaal, wat onvrugbaarheid by mans kan veroorsaak.
Elektron molekulêre studie - word toegeken wanneer 'n skending van spermbeweging in die spektrogram opgespoor word.
Analise vir die teenwoordigheid van seksueel oordraagbare siektes.
Na-orgasm urine analise - dien om die inhoud van spermatozoa in die blaas te bepaal, wat dit in plaas van die uretra intree.
Immunologiese studies - word toegeken om die inhoud van gesonde sperma te evalueer.
Bepaling van die vlak van hormone in die bloed - volgens die resultate van die studie word bepaal deur die konsentrasie in die bloed van estrogeen, testosteroon en ander hormone.
Saai van ejakulasie - hierdie analise van onvrugbaarheid by mans word uitgevoer om die inhoud van leukosiete in die semen te bepaal.
Spermogram - laat jou toe om die kwaliteit en aantal manlike kiemselle te oordeel.
Indien nodig, die dokter voorskryf advies seksoloog en endokrinoloog. Met inagneming van al die data van die studies wat tydens die diagnose uitgevoer is, word die pasiënt 'n kursus van nodige terapie voorgeskryf.
Manlike onvrugbaarheid word veroorsaak deur baie verskillende siektes en faktore. Die risikogroep sluit alle mans in wat:
voortdurend ervaar stresvolle situasies
het aangebore of verworwe patologieë,
het siek geword met ernstige aansteeklike siektes,
het chirurgie gehad op interne of eksterne geslagsorgane,
het hormonale wanbalans,
misbruik van alkohol en rook,
werk met skadelike stowwe
Simptome van onvrugbaarheid by mans manifesteer gewoonlik nie op enige manier nie, maar as hulle tydens sistematiese onbeskermde seks geen bevrugting gedurende die voortplantingsperiode vir 'n jaar het nie, word hulle van mening dat hulle nie kinders kan hê nie.
Vrugbaarheidstoets (natuurlike bevrugtingsvermoë)
Vir hulp word die dokter meestal genader deur paartjies wat nie suksesvol kan word vir ouers nie. Albei vennote moet 'n omvattende opname voltooi. Daar word geglo dat onvrugbaarheid by mans tussen 40 en 50% wissel. Spermogram - dit is die eerste toets vir onvrugbaarheid by mans. Om betroubare resultate te verkry, word die pasiënt aanbeveel om vier dae voor die aflewering van die analise te neem:
onthou van seksuele omgang,
moenie alkohol en bier drink nie,
verminder die gebruik van tabaksprodukte
Moenie die sauna en bad besoek nie,
Moenie 'n warm bad neem nie.
Die versameling van semenanalise met simptome van onvrugbaarheid by mans word deur die pasiënt self in 'n spesiale laboratoriumkamer uitgevoer. Die versamelde materiaal word in steriele skottelgoed geplaas en vir navorsing oorgegee.
Dit word nie aanbeveel om die analise te neem as die pasiënt:
bakteriële of virusinfeksie,
verergering van chroniese siektes van die urinêre stelsel,
op die dag van groot fisiese inspanning,
Die resultate van die analise word 'n dag na hul aflewering gegee. By ontvangs van twyfelagtige data sal dit oor twee of drie weke herwaardeer word.
Hoe om onvrugbaarheid in mans te bepaal? Na die ontvangs van data oor die studie van sperms, doen die dokter 'n transkripsie van die resultate, vergelyk hulle met die standaarde om die toepaslike gevolgtrekking verder te trek en in twyfelagtige gevalle om addisionele eksamens te doen. Wanneer die kwaliteit van die saad gekontroleer word, word makro- en mikroskopiese ejakulêre waardes geëvalueer. Mikroskopiese standaarde sluit die volgende in:
kleur - witgrys of wit,
enkel volume - van 2 tot 5 ml,
oorgang na vloeistof van 10 tot 40 minute,
troebelheid - troebel,
suurheid - effens alkaliese pH - 7.2-8.0,
viskositeit - die lengte van die strekdraad tot 2 cm,
die hoeveelheid slym is afwesig.
Sperm bevat gewoonlik:
sperm in een gedeelte van meer as 39 miljoen,
Die dodetal van sperma oorskry nie die helfte van die totaal nie,
aktiewe-mobiele manlike kiemselle ten minste 32% van die totaal,
normale vorms van morfologiese struktuur vorm meer as 4%.
Daarbenewens bepaal die spermogram die aanwysers van die algemene toestand van seksuele gesondheid van 'n man: die teenwoordigheid en konsentrasie van onvolwasse selle (hoogstens 4%), die teenwoordigheid van leukosiete (gewoonlik nie meer as 1 miljoen selle per 1 ml sperms nie) en klonte (enkele groepe gom). Doen 'n toets van 'n getroude paartjie vir onvrugbaarheid in 'n man en 'n vrou, en dit word aanbeveel om die eksamen met 'n man te begin. Om die vrugbaarheid daarvan te bepaal, is dit genoeg om 'n spermanalise te doen. By die bepaling van die toestand van voortplanting, voer vroue meer komplekse studies aan met laparoskopie en histeroskopie, wat die toestand van die uterus moontlik maak. Daar moet op gelet word dat mans en vroue ewe aan onvrugbaarheid ly. Slegs die vrou begin eers die eerste keer om ondersoek en behandel te word, en dan eers besluit om haar man te vra om die spermogram te neem.
Manlike Onvrugbaarheid Behandeling
Die eerste fase van onvrugbaarheidsbehandeling begin met die behandeling van die onderliggende siekte, wat die begin van die ontwikkeling van die siekte was. As 'n pasiënt inflammatoriese prosesse in die seminale vesikels het, word prostaat-, testikel-, uretra-, antibakteriese en anti-inflammatoriese middels voorgeskryf. Fisioterapie, massage en akupunktuur word gebruik in samewerking met geneesmiddelterapie. Om die ontwikkeling van manlike kiemselle te stimuleer, word biostimulante, vitamienkomplekse, adaptogens wat die liggaam se weerstand teen eksterne en interne faktore verhoog, gebruik.
In sommige siektes van onvrugbaarheid in mans pas operasie toe:
Herstel van die vas deferens. Die chirurg verwyder deel van die spermatiese kanaal en verbind dit aan die canaliculi van die aanhangsels.
Varicocele - spatare van die spermatiese koord. Skleroterapie van die beskadigde vaartuig word gedoen.
Oedeem van die testikel is 'n versameling vloeistof naby een of albei testikels. Vloeistof word deur 'n skrotum insnyding verwyder.
Kriptorchidisme - die testikel het nie in die skrotum neergedaal nie. Die operasie word in die kindertyd gedoen met behulp van laparoskopie of die klassieke manier.
Behandeling van sekretoriese onvrugbaarheid
Vir die behandeling van onvrugbaarheid by mans, wat veroorsaak word deur 'n afname in die produksie van manlike hormone, word die primêre letsel van die testikulêre tekstuurweefsel "Methyltestosterone", "Testosteroon", "Choriogonin" uit die weg geruim.
Om mobiliteit te verbeter en die aantal spermgebruik te verhoog "Andriol" en "Prov Iron". Om spermatogenese te verbeter en die pituïtisme te aktiveer - skryf die dwelmverlengende aksie "Testenat." Voor. Om die potensiaal te aktiveer en die prestasie van die spektrogram te verbeter, word Bromkriptin voorgeskryf.
Om immuniteit te verbeter en die liggaam te versterk word die volgende middels getoon:
Vitamiene en minerale - gebruik multivitamienkomplekse wat vitamiene K, D, E, A. bevat.
Nootropics en kalmeermiddels - gebruik om neurose, prikkelbaarheid uit te skakel, moegheid te verlig. Vir hierdie, hulle beveel voorbereidings wat bevat broom, valeriaan uittreksel, motherwort, fosfor, kalsium.
Hepatoprotors - hulle verbeter die funksionering van die lewer: "Ovesol", "Heptral", "Essentiale-forte".
Biostimulante - stimuleer metaboliese prosesse, dra by tot die herstel van die voortplantingsorgane, normaliseer bloedsirkulasie: "Pentoksil", "PhiBs", "Apilak".
Tekens en simptome van onvrugbaarheid by mans
Eksterne tekens van onvrugbaarheid
Atypies vir mans
Veranderinge in die voorkoms van die skrotum
Leë of half leë skrotum
Asimmetrie van die skrotum
Rooiheid en swelling van die skrotum aan een of albei kante
Verlaagde ejakulasie volume of gebrek daarvan
Gebrek aan semen
Tekens van onvrugbaarheid sonder eksterne manifestasies
Pyn en ongemak in die onderbuik
Die probleem van manlike onvrugbaarheid het nog altyd bestaan, maar as dit vroeër 'n sin was, bied moderne medisyne verskeie behandelingsmetodes, wat in sommige gevalle help om vrugbaarheid terug te keer.
Die tekens en simptome van onvrugbaarheid by mans kan visueel of manifesteer pyn bepaal word.
Die gevolg van onvrugbaarheid en 'n alarm is die gebrek aan swangerskap in 'n gesonde vennoot vir 'n lang tyd, mits die egpaar se sekslewe gereeld is.
Die daaglikse drukte en dinamika van die lewe lei mense af van hul direkte funksie - voortplanting. Simptome van manlike onvrugbaarheid gaan dikwels ongemerk tot die proses onomkeerbaar word.
Geslagshormone en voortplantingsorgane is verantwoordelik vir manlike vrugbaarheid. As 'n hormonale wanbalans weens siektes of aangebore afwykings voorkom, sal dit die voorkoms noodwendig beïnvloed.
Die natuur het anatomiese verskille tussen 'n man en 'n vrou gelê, nie net in die struktuur van die geslagsdele nie, maar ook in die skelet, voorkoms, verspreiding van liggaamsvet. Gewoonlik by mans is die skouers wyer as die pelvis, die melkkliere word gekenmerk deur spiere wat gekenmerk word deur uitgesproke harigheid van die gesig, bors, onderbuik. Die neiging van die manlike anatomie tot die vroulike tipe is 'n rede om vrugbaarheidsprobleme te vermoed.
Ons gereelde leser het die probleme met sterkte deur 'n effektiewe metode ontslae geraak. Hy het dit op homself gekontroleer - die resultaat is 100% - voltooi verligting van probleme. Dit is 'n natuurlike kruiemiddel. Ons het die metode nagegaan en besluit om dit aan u te beveel. Die resultaat is vinnig. Doeltreffende metode.
Die mees uitgesproke eksterne tekens van onvrugbaarheid by mans met Klinefelter-sindroom. Die siekte ontwikkel op die vlak van chromosome (skending van die kombinasie) selfs tydens bevrugting.
Na puberteit, verskyn die volgende simptome:
vetakkumulasie om die middellyf, onnatuurlik vir jong en aktiewe mans,
'n klein hoeveelheid hare op die liggaam en gesig: daaglikse skeer is amper nie nodig nie,
lang lengte word gekombineer met smal skouers en breë heupe, wat nie tipies vir mans is nie
die borste is los en vergroot,
testikels oormatig klein en dig.
In hierdie geval kan 'n jong man 'n normale seks lewe lei, sonder om die teenwoordigheid van die onvrugbaarheidsprobleem te besef.
Eksamen toon as 'n reël die totale afwesigheid van lewensvatbare sperms in die ejakulasie, 'n afname in testosteroon en 'n oormaat groeihormoon in die bloed. Aanwysend is 'n elektroensfalogram, waar jy die skade aan die diep strukture van die brein, kenmerkend van Klinefelter-sindroom, kan bepaal.
'N Man met oormatige gewig of met 'n "bierbuik sindroom" het alle kanse om vrugteloos te wees. Oormaat lipiede as gevolg van oortollige gewig veroorsaak azoSpermia (geen sperm in die ejakulasie) by 25% van die mans.
Vet is 'n bron van sintese van vroulike geslagshormone (estrogeen). As gevolg daarvan begin hul dominansie oor die mannetjie, die produksie van testosteroon word onderdruk, die produksie van prolactien word gestimuleer. Terselfdertyd word nie net spermatogenese versteur nie, maar ook die sterkte val. Langtermynwanbalans lei tot 'n toename in die bors, testikulêre atrofie.
'N Man met oortollige gewig het alle kanse om vrugteloos te wees
Nog 'n rede vir die ontwikkeling van onvrugbaarheid in vetsug is 'n sedentêre lewenstyl: 'n vetsugtige man wat lankal in 'n sitposisie sit, druk oor die are en bloedvate wat die testikels voed.
Daar is gevalle van onbewoonde een of albei testikels in onderskeidelik die skrotum - monorisme of kriptorchidisme. Dit dui op 'n verlies aan vrugbaarheid, aangesien normale spermatogenese onmoontlik is in die peritoneum of ingewande kanaal. Die probleem word in kinderskoene gediagnoseer, en dan word maatreëls getref vir konserwatiewe behandeling. Sonder behoorlike terapie, word die testikel atrofies en word dit hergebore.
Asimmetrie van die skrotum kan 'n ingewande breuk veroorsaak. As dit in grootte groei, steek dit diep in die inguikale kanaal, een deel van die skrotum word meer uitgespreek as die ander.
'N Hernia kan nie 'n man in die alledaagse lewe steur nie, maar herinner hom soms aan pyn. Seksuele disfunksie word nie waargeneem nie, die vorm van die lid en sy funksies verander nie.
Gevolglik sien die man geen rede om onvrugbaarheid te vermoed nie.
Die gevaar vir die vrugbare funksie in hierdie siekte is dat die vate wat die testikulêre weefsel voed, saamgepers word, en dit is belaai met 'n skending van spermatogenese.Kom voor sekretêre vorm van onvrugbaarheid, wat tydens die semen voorkom, waar daar te min sperm of lae gehalte sal wees.
Asimmetrie van die skrotum kan 'n ingewande breuk veroorsaak
Asimmetrie van die skrotum in die vorm van oënskynlike slyp aan die een kant kan varicocele veroorsaak, wat 'n patologiese uitbreiding van die veneuse pleksus is wat die testikel voed.
In die vroeë stadiums bly die siekte onopgemerk, maar daarna word die buigende are duidelik sigbaar, 'n deel van die skrotum het 'n gestreepte oppervlak en hang, daar is 'n konstante gevoel van swaarkry in hierdie area. Tydens fisiese inspanning, beweging, of omgang, is daar 'n trekkende pyn.
In 35% van die gevalle, lei die siekte tot sekretoriese onvrugbaarheid, dit wil sê, dit ontwrig die vorming van sperma. Mikrosirkulasie van bloed verskaf nie testikulêre weefsels met voeding en die vereiste temperatuur nie, waardeur spermatozoe ontwikkel met defekte.
Een testikel word groter as die ander wanneer hydrocele (of dropsy) - die ophoping van vloeistof tussen die lae van die testa dop. Manlike onvrugbaarheid op die agtergrond van hidrokele verskyn vir dieselfde redes as vir breuk: druk van testikulêre weefsel, oorvleueling van normale bloedsirkulasie en limfvloei, temperatuurstoring. Volledige atrofie van die betrokke testikel is ook moontlik.
Buitendien kan 'n man se hidrokele geïdentifiseer word deur 'n skrotum wat aan die een kant vergroot is. Die vel is glad maar nie gestrek nie. Wanneer dit ondersoek word, is daar 'n beweging van vloeistof, die testikel self is nie tasbaar nie. As die aangebore druppel van die kommunikasie tipe, dan in die ligposisie, kan die vloeistof na die peritoneum terugkeer.
Selfs as die hydrocele in 'n chroniese vorm verander het - dit maak nie te veel bekommerd nie, dit laat nie pyn uit nie, dit is nie die moeite werd om die moontlikheid van geleidelike ontwikkeling van sekretoriese onvrugbaarheid uit te sluit nie.
Die skrotum word rooi en geswel as gevolg van inflammasie in die testikels (orchitis) of hul byvoegsels (epididimitis). Orchitis vind gewoonlik op die agtergrond van parotitis (pampoentjies), longontsteking, griep en paratiphoïede koors plaas, maar infeksies soos chlamydia, gonorree en mycoplasma kan dit ook veroorsaak.
In akute orchitis, die ontsteekte testikel styg in grootte, word die skrotumroodjies gespanne, elasties. Daar is ernstige pyne wat uitstraal na die sakrum en onderbuik. 'N Soortgelyke toestand kan vir 2 weke duur, dan spontaan verdwyn, wat dikwels in 'n chroniese vorm verander. Sonder behandeling is daar 'n groot kans op onvrugbaarheid en onomkeerbaar.
Klein spermie word as hipospermie gediagnoseer
In chroniese vorm word die testikel effens vergroot, gekompakteer, klein pyne voorkom periodiek, hoofsaaklik tydens fisiese inspanning. Baie mans ignoreer hierdie simptome, en op hierdie stadium is daar 'n skending van die sekretoriese funksie van testikulêre weefsels.
Hipospermie (oligospermia) word gediagnoseer indien die volume van ejakulaat nie 1.5 ml oorskry nie. Dit kan die norm wees vir mans ná 60, maar nie vir die jong nie.
Die redes kan soos volg wees:
patologiese vernouing van die vas deferens (obstruktiewe steriliteit),
inflammasie van die testes en hul aanhangsels,
patologie van seminale vesicles,
ontsteking van die prostaat
gebrek aan testosteroon,
Oortreding van spermatogenese of patologie van ductale sperma lei tot die vrylating van 'n klein hoeveelheid ejakulasie, wat belaai is met steriliteit.
Die rede waarom tydens orgasme nie die vrystelling van sperms is nie, mag die volgende wees:
sperms en seminale vloeistof word nie geproduseer nie,
spermkanale geblokkeer as gevolg van vernouing of sluiting deur adhesies en littekenweefsel,
sperm beweeg in die verkeerde rigting - retrograde ejakulasie.
Retrograde ejakulasie is 'n toestand waarin sperm nie in die uretra vloei nie, maar in die blaas. Wanneer u na die daad urineer, word troebel urine uitgeskei. Hierdie verskynsel word beskou as 'n teken van manlike onvrugbaarheid indien volledige retrograde ejakulasie plaasvind, aangesien bevrugting onder sulke toestande onmoontlik is.
Periodieke pyn in die onderbuik is kenmerkend van chroniese vesikulitis.
In sommige gevalle word die semen nie heeltemal in die blaas gegooi nie, 'n deel daarvan kom in die uretra - gedeeltelike retrograde ejakulasie. Met hierdie vorm is daar 'n kans van konsepsie.
Die oorsaak van retrograde ejakulasie is die verkeerde wyse van inkrimping van die smal deel van die blaas (nek) as gevolg van aangebore of verworwe gebreke.
Benewens onvrugbaarheid veroorsaak hierdie patologie nie ander probleme op die fisiologiese vlak by mans nie.
Die simptome van onvrugbaarheid by mans uiterlik manifesteer hulself nie. Mens kan die bestaan ​​van 'n probleem in sulke gevalle net deur interne sensasies vermoed. 'N Aantal siektes van die voortplantingsstelsel word gepaard met pyn in die lies, anus en skrotum, asook 'n gevoel van swaarkry, ongemak tydens die ejakulasie.
Periodieke pyn in die onderbuik, anus en perineum is kenmerkend van chroniese vesikulitis. Die siekte is 'n ontsteking van die seminale vesikels waarin volwasse saad gevind word.
Mag ontwikkel op die agtergrond van prostatitis, epididimitis, uretritis. In sommige gevalle is daar lang nagtelike ereksies, gereelde urinering, versnelde ejakulasie, orgasme kwaliteit versleg.
Onvrugbaarheid by mans met sulke simptome ontwikkel as gevolg van die verspreiding van 'n chroniese inflammatoriese proses vir die epididymis (epididimitis).
Die pyn in die onderbuik, dikwels as gevolg van probleme met urinering, kan 'n vroeë teken van prostaatontsteking wees. Spermatozoa ly aan die produkte van inflammatoriese reaksies. Nie-aansteeklike prostatitis van outo-immuun-etiologie kan lei tot outo-immuun onvrugbaarheid.
Periodieke verdowing van pyn en ongemak tydens urinering is kenmerkend van uretritis van verskillende etiologieë en kan onvrugbaarheid veroorsaak. Patogene patogene wat in die urogenitale stelsel voorkom, verminder die kanse van suksesvolle bevrugting aansienlik. Chlamydia en mycoplasma by kritieke konsentrasies verminder spermmotiliteit, veroorsaak die produksie van antisperm teenliggaampies.
Bogenoemde tekens van onvrugbaarheid by mans kan die ontwikkeling van meer ernstige siektes aandui. As jy dit lankal ignoreer, sal daar ernstige skade aan gesondheid gedoen word, en dit sal moeilik of onmoontlik wees om vrugbaarheid te herstel.
Die mees betroubare toets vir onvrugbaarheid met enige vermoede is spermogram. Deur die samestelling daarvan kan die dokter die kanse van bevrugting bepaal, asook die oorsake van manlike onvrugbaarheid navigeer.
Die enigste manier is chirurgie? Wag en doen nie volgens radikale metodes nie. Gewigstoename kan MAG! Volg die skakel en vind uit hoe kenners aanbeveel om te behandel ...
Simptome van onvrugbaarheid by mans
Simptome van onvrugbaarheid by mans kan heeltemal onsigbaar wees, maar onvrugbaarheid in die sterker seks kom amper so dikwels voor as by vroue.
Na die advies van dokters, na herhaalde onsuksesvolle pogings om 'n kind vir 'n jaar te swanger, is dit nodig om nagegaan te word om die oorsaak en die daaropvolgende uitskakeling te identifiseer. Dikwels gaan die vrou eers na die dokter toe.
Om seker te maak dat haar voortplantingstelsel in orde is en gereed is om 'n baba te swanger, is daar twyfel oor die maat. Kom ons kyk meer in detail na die kwessie van manlike onvrugbaarheid, asook moontlike tekens van hierdie patologie.
Onvrugbaarheid by mans is beide aangebore en verworwe. In die eerste geval is hierdie faktor gewoonlik te wyte aan verskeie gebreke van die testes, soos kriptorchidisme en hipogonadisme, of verswakte ontwikkeling van die uretra, as gevolg waarvan hipospadieë en stricture gediagnoseer word. Kongenitale afwykings wat verband hou met 'n gebrek aan testikels of ander ernstige afwykings, is nie vatbaar vir behandeling nie.
Die redes vir die verworwe onvermoë om te bemes, is baie, dikwels kom die probleem na siektes voor, kom ons kyk noukeuriger na:
seksueel oordraagbare siektes: chlamydia, gonorree, trichomoniasis en ander,
verbysteeklike siektes: pampoentjies, brucellose, tifus,
endokriene versteurings wat lei tot die dood van spermselle en die mislukking van die testes om nuwes te produseer,
inflammatoriese prosesse: uretritis, prostatitis, die vermindering van spermmotiliteit,
varicocele - vergesel van dilatasie van die are en koors in die testikels, wat lei tot skade en dood van die saad,
ontsteking van die prostaat en ureters,
seksuele probleme: voortydige ejakulasie, afwesigheid of onvoldoende oprigting,
gewasse in die testes wat die sterkte oortree,
chemiese faktor - inaseming van chemiese dampe.
Minder algemene oorsake sluit in:
dwelms en steroïede gebruik,
gereelde besoeke aan saunas,
stresvolle situasies en emosionele oorlading,
Tekens van manlike onvrugbaarheid is dikwels vervaag of heeltemal afwesig. Die mees basiese simptoom is die afwesigheid van die gewenste swangerskap in 'n gesonde vennoot met gereelde seksuele omgang deur die jaar.
In hierdie geval sal die man gesond voel en nie die probleme met krag ken nie. In sommige gevalle is daar steeds tekens van die siekte en hulle kan direk verband hou met die oorsaak van onvrugbaarheid:
Infeksies wat seksueel oordraagbaar is, word dikwels deur jeuk en urinêre probleme vergesel.
Kongenitale kriptorchidisme word gemanifesteer deur die afwesigheid van een of twee testikels in die skrotum, wat op sy beurt nie volledig ontwikkel of asimmetries voorkom nie. Soms is daar pyn in die onderbuik.
Met varicocele in 2 en 3 stadiums van die siekte, nagpyne en 'n gevoel van swaarkry in die skrotum, ongemak tydens die loop, en verwarde are is visueel waarneembaar.
Hormonale abnormaliteite veroorsaak: oorgewig, swelling van die melkkliere en onderontwikkelde testes.
Aspermie word vergesel deur 'n gebrek aan sperma.
Indirekte simptome sluit in:
klein hoeveelheid semen wat tydens ejakulasie vrygestel word
vertraging of versuim om orgasme te bereik,
pyn sensasie tydens intimiteit
ongemak en pyn in die testikels en skrotum,
Dit is belangrik om daarop te let dat sommige siektes wat lei tot onvrugbaarheid glad nie manifestasies het nie. Dit sluit in aansteeklike siektes soos pampoentjies en tyfuskoors, outo-immuun siektes, genetiese abnormaliteite en hormonale afwykings.
Die teenwoordigheid van 'n aantal seksueel oordraagbare siektes van aansteeklike aard, wat seksueel oordraagbaar was. Onbehoorlike behandeling of verwaarlosing van behandeling het gelei tot 'n verswakking in spermkwaliteit. Een van hierdie siektes is chlamydia, herpes, pampoentjies, waterpokkies, ureaplasma.
Inflammatoriese prosesse. Hulle het 'n negatiewe effek op spermproduktiwiteit.
Die mees algemene siektes is prostatitis en uretritis. Hulle is die oorsaak van lae beweeglikheid van sperma. Die teenwoordigheid van beserings, beserings, tumorprosesse (testikulêre siste) of chirurgie. Besering aan die testikels kan die reproduktiewe funksie nadelig beïnvloed. 'N Seun, na 'n pampoentjie of na geelsug, kan probleme met onvrugbaarheid verwag.
Hormonale afwykings. Die lae produksie van die manlike hormoon het 'n negatiewe impak op die proses van spermvorming. Daarbenewens kan daar 'n skending van erektiele funksie en die vrystelling van sperma wees. Soms is die oorsaak van manlike onvrugbaarheid die skildklier.
Onderontwikkelde geslagsorgane of die onmoontlikheid om die kop oop te maak, is die oorsaak van die minderwaardigheid van seksuele omgang. Verkeerde manier van lewe. Die gebruik van alkohol en rook beïnvloed nie net die algemene toestand van die pasiënt nie, maar ook sy sterkte. Spermatozoë word lui, en van hulle is dit onmoontlik om enigiets te bereik.
Langdurige blootstelling aan hoë temperatuur regimes. Oorsake onvoldoende sperm vrystelling.
Stres en depressie. Beperk die aantal suksesvolle seks.
Die effekte op die liggaam na chemoterapie. Dit kan nie net vrugteloos maak nie, maar ook impotent.
Oorsake en behandeling word slegs deur 'n dokter voorgeskryf en voorgeskryf.
Die siekte kan primêr, sekondêr, verwerf of aangebore wees. By die huis word die siekte nie behandel nie. Behandeling met volk remedies sonder mediese toesig is nie aanvaarbaar nie.
Word manlike onvrugbaarheid behandel
Bepaal manlike onvrugbaarheid kan 'n metode van diagnose wees. Die dokter vra die pasiënt in detail oor die klagtes, ondersoek die mediese kaart, vind uit of sy familie soortgelyke gesondheidsprobleme gehad het en dan eers na die ondersoek van die geslagsorgane gaan. Slegs hy kan die vrae beantwoord: affekteer stafilokokkus onvrugbaarheid en is dit moontlik om kinders met graad 3 onvrugbaarheid te hê.
Diagnostiek sluit ook laboratoriumtoetsing van sperm en ondersoek van die pasiënt in. Ewe belangrik is die gedrag van aansteeklike sifting, wat die teenwoordigheid van inflammasie in die voortplantingstelsel bevestig.
As hierdie studies nie toelaat om die oorsaak van onvrugbaarheid te identifiseer nie, is dit nodig om 'n volledige studie van die hormonale agtergrond te doen en te identifiseer watter hormone vir hierdie siekte noodsaaklik is.
Manlike onvrugbaarheidsbehandelingsmetodes word in die volgende verdeel
die gebruik van buite korporatiewe bevrugting,
Onvrugbaarheidsbehandeling word behandel met die gebruik van gonadotropien, tribestan en kagotsel. Soms word boron uterus gebruik, maar slegs onder die spesialis se beheer.
Resensies van pasiënte op die internet sê dat ander oorsake soms tot onvrugbaarheid kan lei. Hulle kan 'n immuun-, outo-immuun-, immunologiese en endokriene oorsprong hê.
En dan sal geen dwelms en kruie wat by die huis gebruik word, help nie. Die persentasie volle herstel is minimaal. In hierdie geval is dit nodig om aansoek te doen by 'n gespesialiseerde kliniek.
In wat sal uitgevoer word 'n deeglike ondersoek van die liggaam.
Vir die korrekte diagnose is diagnose nodig.
Nakoming van die aanstellings en aanbevelings van die dokter is 'n moet.
Onvrugbaarheid kan oorkom word met behulp van moderne innoverende metodes.
Vir 'n veilige bevrugting, moet u die toestand van u voortplantingsisteem monitor en dadelik 'n dokter raadpleeg vir hulp.
Voorkoming van die liggaam as 'n geheel, wat voorsiening maak vir 'n gesonde lewenstyl, word vereis.
Gevolgtrekking: Manlike onvrugbaarheid is die onvermoë om 'n kind te swanger. Met tydige behandeling word dit behandel. Die belangrikste ding - om die oorsaak van sy voorkoms te bepaal.
Top 12 hoofoorsake van onvrugbaarheid by mans, tekens, noodsaaklike diagnose
Huis / Manlike Onvrugbaarheid
Volgens statistieke het die aantal mans wat aan onvrugbaarheid ly, in die afgelope 30 jaar aansienlik toegeneem in Rusland. Vandag, in ongeveer 40% van onvrugbare huwelike, word die probleem juis deur manlike onvrugbaarheid veroorsaak.
Die situasie word ingewikkeld deurdat die verteenwoordigers van die sterk helfte nie gewillig ondersoek ondergaan nie, en verkies om die onmoontlikheid om 'n vrou te swanger te blameer.
Intussen, hoe gouer die mans vir onvrugbaarheid ondersoek word, die oorsake word gevestig, en die behandeling begin, hoe hoër is die kanse op sukses.
Manlike onvrugbaarheid: oorsake, tekens, simptome
Die probleem van onvrugbaarheid in die moderne wêreld word toenemend relevant. Tot 20% van getroude paartjies met gereelde sekslewe ly aan die onvermoë om 'n kind te swanger.
Die rede hiervoor is 'n oortreding van die voortplantingsfunksie van een van die vennote.
Manlike onvrugbaarheid, sowel as vroulik, kom voor in 40% van gevalle, en slegs 20% is in gemengde vorm, wanneer albei eggenote probleme het.
Verminderde vrugbaarheid word veroorsaak deur verskeie patologiese prosesse wat die reproduktiewe stelsel direk of indirek beïnvloed. Die testikels word hoofsaaklik geraak, wat die kwaliteit en hoeveelheid seminale vloeistof beïnvloed, maar die ekskresiebuisies met verswakte spermafskeiding kan ook geraak word. In sulke gevalle is die oorsake van manlike onvrugbaarheid as gevolg van die volgende toestande:
Anomalieë van die voortplantingstelsel (hipogonadisme, kriptorchidisme, aplasie of appendage obstruksie, hipospadieë).
Urogenitale infeksies (orchitis, prostatitis, epididimitis).
Tumore, beserings van testikels.
Die vorming van antisperm teenliggaampies.
Saam met endokriene, inflammatoriese of immuunafwykings, is genetiese faktore van geen klein belang in die ontstaan ​​van onvrugbaarheid nie. Seksuele disfunksie is kenmerkend van mense met oorerflike patologieë: Klinefelter- en Kallmann-sindroom, Y-chromosoom deletie, karyotipe mutasies. Die eksterne faktore het ook 'n merkbare nadelige invloed op die saadselle:
Medikasie (sitostatika, immunosuppressante, anaboliese steroïede, ens.).
Giftige stowwe (plaagdoders, anilien kleurstowwe, lood, dwelms).
Algemene siektes dra ook by tot die vermindering van vrugbaarheid, byvoorbeeld, lewer sirrose, nierversaking, kwaadaardige gewasse, ens. Dit is as gevolg van die uitputting van die liggaam en gevolglik die manlike voortplantingskapasiteit.
Dit is die mees algemene faktore van absolute onvrugbaarheid, wanneer bevrugting onmoontlik is, selfs met 'n normale sekslewe. Maar daar is ook relatiewe oorsake wat verband hou met erektiele disfunksie, wat in sommige gevalle 'n sielkundige agtergrond het.
Dan word slegs natuurlike bemesting belemmer, maar vir kunsmatige is daar geen struikelblokke nie. En in 'n derde van die gevalle kan die oorsaak van onvrugbaarheid by mans nie vasgestel word nie. Dan praat hulle oor die idiopatiese proses.
Daar moet gesê word dat voortplantings disfunksie dikwels van gemengde oorsprong is, wanneer inflammatoriese, immunologiese en obstruktiewe faktore gekombineer word.
Na 'n kliniese ondersoek moet die man 'n addisionele ondersoek ondergaan, wat 'n verpligte stap in die diagnostiese proses vir onvrugbaarheid is. Volgens huidige aanbevelings word die volgende laboratorium- en instrumentale metodes voorgeskryf:
Ejakulêre analise (spermogram).
Bloed biochemie (hormone, immuun teenliggaampies).
Smeer op die flora (chlamydia, ureaplasma).
Genetiese toetse (karyotipering, PCR).
Termografie van die skrotum.
Dit is bekend dat in die geval van onvrugbaarheid 'n vrou ook 'n gelyktydige ondersoek deur 'n ginekoloog moet ondergaan, insluitende 'n ondersoek, toetse vir infeksies, 'n ultraklankskandering, 'n evaluering van die buispatroon en 'n toets vir immunologiese verenigbaarheid met 'n maat.
Die sentrale metode, wat die oorsake van onvrugbaarheid by mans moontlik maak, is die ontleding van ejakulasie. Spermogramme word internasionaal gestandaardiseer, en daarom moet daar geen teenstrydighede tussen die resultate van verskillende laboratoriums wees nie. Patologie van spermatogenese kan gevestig word indien die waardes buite die onderste limiet van die norm is:
Spoelvolume: 1,5 ml.
Spermtelling: 40 miljoen
Totale mobiliteit: 50%.
Normale morfologie: 14%.
Suurheid (pH): 7.2.
Bepaal ook die hoeveelheid peroksidase-positiewe leukosiete (nie meer as 1 miljoen / ml) en sommige biochemiese stowwe: sink (2,4 mmol) en fruktose (13 mmol). En as minstens 2 van die bostaande aanwysers anders as die norm is, moet die man 'n addisionele eksamen ondergaan wat aangestel word na raadpleging van 'n uroloog.
Volgens die uitslae van die ontledingsanalise is dit belangrik om sulke tekens van onvrugbaarheid by mans te onderskei:
Oligozoospermia - verminderde spermtelling.
Asthenozoospermia - verminderde mobiliteit.
Teratozoospermia - 'n toename in die inhoud van selle met verswakte morfologie.
Dikwels is daar gevalle waar drie van hierdie parameters gelyktydig gekombineer word - dit is die sogenaamde OAT-sindroom. Soos azoospermia (die volledige afwesigheid van spermatozoa in die ejakulasie), word dit geassosieer met genetiese abnormaliteite of obstruksie van die vasdeferense.
Om die ontstaan ​​van reproduktiewe disfunksie te verduidelik, is dit nodig om 'n bloedtoets vir sekshormone te doen. Dit laat jou toe om verskillende variante van endokriene afwykings te identifiseer, insluitend hipotalamus-hipofisale afwykings van aangebore, post-traumatiese, aansteeklike of ander genese. Die volgende hormone word as die belangrikste in hierdie aspek beskou:
Die eerste twee hormone word gesintetiseer in die hipotalamus en oefen beheer oor die funksie van die seminale kliere. As die vlak van FSH binne normale perke is, en die grootte van die testes nie verminder word nie, kan ons die uitskeidingsgenesis van onvrugbaarheid aanvaar.
En testosteroon, as die hoof androgeen, het die maksimum effek op die manlike liggaam, so die konsentrasie daarvan is die belangrikste aanwyser wat in onvrugbaarheid bestudeer word.
Oortreding van spermatogenese word as 'n reël gekombineer met 'n afname in die produksie daarvan en 'n ooreenstemmende toename in die vlak van estrogeen.
As immunologiese manlike onvrugbaarheid aanvaar word, word die bepaling van antisperm-teenliggame 'n onontbeerlike komponent van addisionele diagnostiek.
Dit is bekend dat uit 90 antigene op die oppervlak van kiemselle daar 6 is wat verskillende meganismes van interaksie met die eier kan blokkeer, wat lei tot die onmoontlikheid van bevrugting.
Dus, in immunologiese onvrugbaarheid, word die volgende toetse uitgevoer:
Postcoital-toets - ontdek 'n afname in spermmotiliteit in die servikale slym.
MAR-toets - bestaan ​​uit die bepaling van die aantal spermatozoa wat verband hou met immunoglobuliene van klasse G en A (gewoonlik nie meer as 50% nie) of die antisperm-teenliggaampies self.
ELISA - word gebruik om teenliggaampies in die bloed op te spoor.
Onvrugbaarheid word 'n ernstige probleem vir 'n man, wat 'n beduidende impak het op sy sielkundige troos en tevredenheid met sy gesinslewe. Enige reproduktiewe disfunksie het sy eie oorsaak, en slegs 'n dokter kan dit identifiseer.
Daarom, wanneer 'n paartjie nie swanger word nie, moet hulle albei ondersoek word - 'n vrou deur 'n ginekoloog, en 'n man deur 'n androloog of 'n uroloog. Eers nadat die genesing van onvrugbaarheid ontstaan ​​het, word dit duidelik watter soort mediese korreksie om uit te voer.
Dit is as 'n reël verbind met 'n afname in testikulêre funksie - hipogonadisme. Daar is 2 tipes van hierdie toestand: primêre en sekondêre.
In die primêre hipogonadisme word die patologiese proses direk in die testikulêre weefsel geplaas. Dit kan of aangebore misvormings of kriptorchidisme, of beserings van 'n traumatiese of aansteeklike aard wees. Hierdie vorm van die siekte word vergesel deur verhoogde produksie van gonadotropiese hormone - hul bloedkonsentrasie is verhef.
Sekondêre hipogonadisme vind plaas wanneer die pituïtêre, hipotalamus- en endokriene organe geaffekteer word. Dit ontwikkel met tumore, neuro-infeksies, breinbeserings en is 'n skerp afname in die produksie van gonadotropiene, wat lei tot testikulêre hipofunksie. Met die nederlaag van die prostaat, seminale vesikels en ander endokriene kliere ontwikkel testikulêre insufficiëntie ook. Die inhoud van gonadotrope hormone kan terselfdertyd verhoog, verminder of binne normale waardes bly.
Dit is die gevolg van siektes of misvormings van die bykomende genitale kliere, uretra, blokkering van die lumen van die vas deferens, sowel as aspermatisme. Terselfdertyd verloor die ejakulasie sy eienskappe (weens die afwesigheid van spermselle daarin of 'n verandering in hul struktuur en eienskappe), of dit het 'n normale samestelling, maar kan nie die vroulike genitale kanaal binnegaan nie.
Aspermatisme is 'n toestand wat gekenmerk word deur die afwesigheid van ejakulasie tydens omgang. Dit kom voor as gevolg van die gestremde funksie van die senuweestelsel (beide sentraal en perifere) en word ook beskou as 'n vorm van uitskeiding onvrugbaarheid in 'n man.
Dit kan voorkom in 'n immunologiese konflik tussen 'n man en 'n vrou wat ontwikkel in reaksie op die toetrede van sperm, wat die antigeen is, in die vrou se vagina. Dit is die sogenaamde isoimmunale vorm van onvrugbaarheid. Die risiko om so 'n konflik te ontwikkel, kan oortredings in die immuunstelsel, onverenigbaarheid in bloedgroepe en ander faktore verhoog.
Die outo-immuun vorm van onvrugbaarheid vind plaas wanneer die deurlaatbaarheid van die bloed-testikulêre versperring geskend word. Die oorsake van hierdie toestand word hierbo beskryf.
So 'n diagnose word gemaak as, na 'n volledige ondersoek van die man en vrou, geen patologiese veranderinge in enige van hulle gevind is nie. Hierdie term word met groot omsigtigheid gebruik, aangesien die gebrek aan opsporing van patologie nie beteken dat dit nie daar is nie - miskien is dit te wyte aan die onvolmaaktheid van die opname.
Hier gee die dokter noukeurig aandag aan die fisiese ontwikkeling, die liggaam van 'n man, die aard van haarverdeling, die toestand van die vel, die muskuloskeletale stelsel en die ontwikkeling van die eksterne geslagsorgane.
Met 'n tekort aan die liggaam van die manlike geslagshormoon - testosteroon - word die voorkoms van die man versteur: die snor en baard groei swak, die spiere is swak ontwikkel, die sterkte versleg.
By ondersoek van die eksterne genitale organe kan anomalieë van hul ontwikkeling, ontsteking, gevolge van beserings, gewasse en ander patologieë opgespoor word.
Hierdie navorsingsmetode is baie belangrik in die diagnose. Kry die ejakulasie, as 'n reël, deur masturbasie, ten minste - met behulp van onderbrekende seksuele omgang. Doen dan makro- en mikroskopiese studies, asook biochemiese en immunologiese parameters. Voordat u 'n analise neem, word 'n man aanbeveel om vir 4-6 dae van seksuele omgang te onthou. Dit is nodig dat die ejakulaat volledig saamgestel word, aangesien die verskillende porsies 'n ander aantal spermatozoë bevat.
Binne ongeveer 'n halfuur nadat u die ejakulêre vloeistowwe ontvang het, gaan u eers na hierdie tyd navorsing onder 'n mikroskoop.
by makroskopiese ondersoek skat die volume, kleur, reuk, viskositeit, pH van die ejakulasie. Normaalweg is die hoeveelheid 2-5 ml, die reuk lyk soos kastanjebloeisels, die kleur is melkerig, die viskositeit is 0.1-0.5 cm gare wat gevorm word tussen die oppervlak van die ejakulaat en die glasstaaf wat daaruit geneem word, pH - 7.3-7.7 .
by mikroskopiese ondersoek Hulle evalueer die agglutinasie (gluing) van spermatozoa, hul kwalitatiewe en kwantitatiewe samestelling, sowel as die samestelling van addisionele ejakulêre selle.
Van besondere belang om die kwaliteit van die ejakulaat te bepaal, is die motiliteit van spermatozoë, aangesien die vermindering daarvan lei tot 'n afname in die waarskynlikheid van swangerskap. Gesonde, normale spermselle beweeg progressief progressief en draai asof hulle in 'n spiraal om hul as is. Sulke selle moet minstens 75-80% wees.
Om die totale aantal sperma te bepaal, gebruik 'n spesiale formule. Die onderste limiet van normale - 50-60 miljoen selle in 1 ml van ejakulasie. Enigiets onder hierdie waarde word oligozoospermia genoem, wat in 3 grade verdeel word:
Ek - sagte graad, die aantal sperms - 60-30 * 10 9 / l, die vermoë om te bemes, word verminder,
II - die gemiddelde graad, die aantal sperms - 29-10 * 10 9 / l, die vermoë om aansienlik verminder te word,
III - ernstige graad, die aantal sperms - minder as 10 * 10 9 / l, bevrugting is onmoontlik.
As meer as 200 miljoen spermatozoë in 1 ml ejakulêre voorkom, word dit polosozopermie genoem. In hierdie geval is sy hoofkomponent gewoonlik spermatozoa met lae bevrugtingskapasiteit.
As slegs dooie spermatozoa in die ejakulêre besmetting opgespoor word en dit onmoontlik is om hulle te herleef, is dit nekrospermie.
Azoospermia - as daar spermatogenese selle in die ejakulasie is en geen spermatozoe opgespoor word nie.
Aspermie - as daar geen spermatozoa of spermatogenese selle in die ejakulasie is nie.
Teratozoospermia is 'n toestand van ejakulasie, waarin meer as 'n derde van spermatozoë hul degeneratiewe vorms vorm.
Asthenozoospermia - 'n toestand waarin die aantal onvoldoende mobiele vorms van sperma meer as 'n derde is.
Aspermatisme is 'n toestand wat gekenmerk word deur 'n gebrek aan uitskeiding van sperms tydens omgang.
Skatting en morfologie van sperm, bepaal die persentasie normale en aangepaste vorms. Jong vorms van hierdie selle, vorms met 'n gemodifiseerde kop, nek, stert sowel as ou vorms kan opgespoor word. Normaalweg moet die persentasie morfologies gewysigde vorms nie 24% oorskry nie.
Spermatogenese selle en ander sellulêre elemente in die normale nie meer as 10% nie.
Biochemiese studie van ejakulasie
As deel van die seminale vloeistof van 'n gesonde mens is daar koolhidrate, lipiede, proteïene, aminosure, hormone, ensieme, vitamiene en ander stowwe. Die konsentrasie van elk van hulle hang ook af van die vermoë van sperm om te bemes. Fruktose en sitroensuur is die belangrikste in hierdie verband.
Fruktose word gevorm in die seminale vesikels. Die konsentrasie in die ejakulasie is normaalweg 14 mmol / l. 'N afname in die vlak van hierdie stof is 'n teken van 'n gebrek aan manlike geslagshormone (androgenen) in die pasiënt se liggaam.
Sitroensuur word in die prostaat gesintetiseer. In die seminale vloeistof van 'n gesonde mens is die konsentrasie 2-3 mmol / l.
Help om teenliggaampies teen sperm in die ejakulasie op te spoor. Daar is 3 tipes van hulle: spermatoagglutinerende, spermatoimmobiliserende en spermatogene. Hulle veroorsaak agglutinasie (vas aan mekaar), immobilisasie (immobilisering) van sperms, asook die weefsel wat spermkomponente vervaardig, vernietig.
Die studie van die struktuur van testikulêre weefsel laat ons toe om die aard van die patologiese proses en / of die mate van degeneratiewe veranderinge daarin te bepaal.
As 'n reël word 'n oop testikulêre biopsie gebruik. Onder lokale verdowing word die skrot se vel oopgesny, die testikel van die testikel uitgesny en 'n deel van die parenchiem word uitgesny, die gebrek word gesuig. Doen so 'n operasie in die ambulatoriese.
Sogenaamde radiopaque studie van die vas deferens. Dit kan gebruik word om die vlak en mate van vernouing van die vas deferens, sowel as die toestand van sy aanvanklike verdeling, die bylae stert en seminale vesikels te assesseer.
Doen navorsing onder plaaslike narkose. Die vas deferens word gestippel en 'n kontrasmiddel word in die lumen ingevoer, waarna die verspreiding langs die spermatiese traktaatjies in x-strale ondersoek word.
Op grond van die resultate van bogenoemde studies bepaal die dokter die finale diagnose en word dit bepaal met die plan van remediërende maatreëls.
Beginsels van manlike onvrugbaarheidsbehandeling
Die taktiek van behandeling hang af van die redes wat gelei het tot onvrugbaarheid.
Uitarming van onvrugbaarheid as gevolg van inflammatoriese prosesse in die genitale kanaal is onderhewig aan konserwatiewe behandeling.
Okklusies (okklusie van die lumen) van die vasdeferense word gewoonlik chirurgies verwyder.
Die doeltreffendheid van behandeling word bepaal deur herhaalde studies van die ejakulêre en ander diagnostiese metodes.
gee alkohol op
Hou op met sekere medisyne
skakel die uitwerking op die liggaam van ongunstige beroepsfaktore uit, verander werksomstandighede,
vermy emosionele stres, oorwerk,
lei 'n aktiewe lewenstyl
eet gereeld en ten volle
Dit is ook baie belangrik om seksualiteit te gehoorsaam. Gereelde seksuele omgang verminder die vermoë van sperm om te bemes, aangesien die aantal volwasse spermatozoë daarin daal en die jong vorms neem toe. Die gevolg van skaars seksuele omgang is 'n toename in die aantal ou sperma. Die optimale onthoudingsperiode is 3-5 dae. Moet in ag neem die dae van ovulasie en vennoot, want dit is gedurende hierdie tydperk, ontstaan ​​bevrugting. Na die omgang word 'n vrou aanbeveel om nog 30-40 minute in 'n horisontale posisie te wees.
Algemene terapeutiese maatreëls
Die pasiënt kan toegewys word:
vitamienterapie (vitamiene A, groepe B, E, D, K, multivitamiene) - normaliseer die generatiewe funksie van die testes,
fosforpreparate (fyto ferrolactol, kalsiumglycerofosfaat), glutamienzuur - met oorwerk en uitputting van die senuweestelsel,
Chinese Citroengras tinktuur, Eleutherococcus - vir depressiewe afwykings,
kalmeermiddels (maagwortel, broom en ander) - met prikkelbaarheid, verhoogde opwinding,
hepatoprotektors (Essentiale, methionine en ander) - om die funksies van die lewer te normaliseer,
biostimulante (FIBS, aloe-uittreksel en ander) - om die metaboliese prosesse te aktiveer,
konsultasies van gespesialiseerde spesialiste - neuropatoloog, psigoterapeut.
Immuun Onvrugbaarheid Behandeling
Gades word aangeraai om seks met 'n kondoom te hê en om hulself nie eers tydens die ovulasieperiode te beskerm nie. Terselfdertyd sal die aantal antigene na 'n man se semen in die vrou se liggaam verminder en die kans op bevrugting sal toeneem. Terselfdertyd word 'n man of 'n vrou (afhangende van die oortredings wat geïdentifiseer word) voorgeskrewe antihistamienmedikasie (cetirizine, loratadine en ander) voorgeskryf. Om antiallergiese effek te verkry, kan glukokortikoïede (dexametason, prednisoon en ander) ook gebruik word.
In geval van chroniese inflammatoriese proses in die liggaam van 'n man, kan hy aanbeveel word om immunostimulante (timalien, T-aktivien en ander) te neem.
Die metode van keuse in die behandeling van immuun onvrugbaarheid is kunsmatige bevrugting. In hierdie geval word die vrou in die servikale kanaal ingespuit of in die holte van hierdie orgaan die sperm wat pas van haar man ontvang is.
Onvrugbaarheid in 'n man is nie 'n onafhanklike patologie nie, maar 'n gevolg van 'n aantal ander siektes. Dié diagnose word gemaak in geval van swangerskap tydens die jaar van gereelde seksuele omgang sonder die gebruik van voorbehoedmiddels. Die belangrikste metode van diagnose is die studie van ejakulasie. Taktiek van behandeling hang af van die vorm van onvrugbaarheid en kan die normalisering van lewenstyl insluit, 'n aantal medisyne of chirurgiese ingryping inneem. В большинстве случаев правильный диагностический подход и своевременно начатое адекватное лечение помогают восстановить способность мужчины к оплодотворению, однако иногда, к сожалению, изменения в его организме являются необратимыми, и восстановить генеративную функцию не представляется возможным.
Die behandeling van manlike onvrugbaarheid word hanteer deur die androloog. Die pasiënt moet ook 'n uroloog raadpleeg. Vir afwykings van die endokriene kliere word die behandeling met 'n endokrinoloog aangedui. In gevalle waar onvrugbaarheid met breinpatologie gepaard gaan, moet dit deur 'n neuroloog en 'n neurochirurg ondersoek word.
Channel One, "Live Healthy" -program met Elena Malysheva, "About medicine" rubriek, die onderwerp van "Behandeling van manlike onvrugbaarheid" (vanaf 32:20):