Werk saam. ESB Professional / Shutterstock
Daar is teenstrydige idees oor die rol van die gesin in die breër samelewing. Sommige, veral in die VSA, voer aan dat gesinseenhede noodsaaklik is vir a sterk burgerlike samelewing, en maak 'n groot bydrae tot die openbare lewe. Ander - meestal in Europa - sê daardie gesinne tree op selfbelangrike maniere op.
Ons weet reeds dat gesinne sekere eienskappe en hulpbronne afstuur baat jonger geslagte. Hulle deel vaardighede en talente, of laat geld aan kinders en kleinkinders in testamente. Ons navorsingspan is egter van mening dat jong mense se verhoudings met hul ouers en grootouers eintlik kan help om hul deelname aan aktiwiteite wat ander mense en die omgewing help, te verduidelik.
Vir ons nuut gepubliseer studie, het ons 976 tieners van 13-14 in Wallis gevra oor hul aktiwiteite om ander te help, asook hul familieverhoudinge. Meer as 'n kwart van die tieners in die studie het gesê dat hulle ten minste een aktiwiteit gedoen het om dikwels ander mense of die omgewing te help. Terwyl byna twee derdes gesê het dat hulle minstens een of ander aktiwiteit gedoen het. Hiervan was die gewildste aktiwiteit ondersteuning vir mense wat nie vriende of familielede is nie - byvoorbeeld om by 'n plaaslike kosbank te help - gevolg deur tyd aan 'n liefdadigheid of rede te gee.
Die tieners het ook 'n verskeidenheid verskillende motiverings uitgespreek vir hul betrokkenheid. Die gewildste reaksie was om dinge te verbeter of mense te help (43%), gevolg deur persoonlike genot (28%). Dit dui daarop dat hulle geïnspireer is deur 'n mengsel van selfgerigte en onbaatsugtige doelwitte, wat ook weerspieël word in die feit dat 'n derde van hulle gesê het hul betrokkenheid was persoonlik voordelig en het ook ander en die omgewing bevoordeel.
Die jong mense wat ons met die geïdentifiseerde familie as die belangrikste roete in deelname gepraat het, het ons vertel dat hul ouers 'n sterk rol gespeel het om hulle aan vrywillige aktiwiteite betrokke te raak. Familie was belangriker as beide skool en vriende vir hierdie tieners. Meer as die helfte van hulle het gesê dat hul ouers hul betrokkenheid aangemoedig het - hoër as al die ander opsies, insluitend vriende (29%) en onderwysers (24%).
Ons het ook bevind dat hoe beter die verhouding wat tieners voel hulle het by hul moeders, hoe meer waarskynlik hulle deelgeneem het aan aktiwiteite om ander mense en die omgewing te help. Om 'n goeie verhouding met 'n goeie grootouer te hê, was ook belangrik. Uit wat ons gevind het, het die voordele van 'n positiewe verhouding met albei familielede verdubbel die waarskynlikheid dat hierdie jongmense betrokke sou wees by aktiwiteite om ander te help en 'n dubbele voordeel gegee het (in vergelyking met of hulle net 'n positiewe verhouding gehad het met een familie lid).
Toe hulle gevra word om op die grootouer te fokus, het hulle die meeste gesien. Vier van die vyf van die tieners het gesê dit was 'n vroulike grootouer (ma se ma of pa se pa). Hierdie bevinding gee sterk steun aan argumente wat deur feministiese geleerdes vir 'n beter erkenning van die rol van vroue in die burgerlike samelewing, en van die huishoudelike of persoonlike domein as 'n politieke ruimte.
Dit is raaiselagtig dat die invloed van vaders nie sigbaar is in ons data nie, veral as ons opvolgonderhoude met ouers beweer dat beide moeders en vaders hul kinders aanmoedig om deel te neem aan aktiwiteite om ander te help. Dit is iets wat ons verder moet ondersoek.
Algehele studie toon aan dat ouers 'n belangrike rol speel in die voorsiening van 'n roete in burgerlike deelname en moedig jongmense aan om betrokke te raak. Hierdie verband tussen familiebande en burgerlike deelname suggereer dat sommige van die waardes wat tussen ouers en hul kinders geslaag word, hul deelname aan aktiwiteite kan help om ander en die omgewing te help. In hierdie sin dui dit daarop dat daar 'n intergenerasionele oordrag van burgerlike deelname kan wees.
Ons navorsingsbevindings ondermyn ook die idee dat sterk gesinne nie by die burgerlike samelewing bydra nie, en stel eerder voor dat sterk bande wat binne die gesin verval is, kan lei tot koppelings daarbuite. Dit ondermyn die skeiding van "publiek" en "privaat" wat deurloop Europese konseptualisasies van die burgerlike samelewing.
Ons data toon dat die gesin baie belangriker is in die ontwikkeling van 'n geneigdheid vir betrokkenheid by die burgerlike samelewing as wat dit algemeen verstaan ​​word, selfs belangriker as die skool. Meer navorsing is nodig, maar hierdie resultate vereis 'n herbeoordeling van die gesinshuis as 'n potensiële terrein van betrokkenheid van die burgerlike samelewing en 'n groter erkenning van die rol van vroue in die burgerlike samelewing.
Esther Muddiman, Navorsingsgenoot, Cardiff Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Hoe Ouer- en Grootouerverwantskappe is 'n belangrike rol in die aanmoediging van Altruïsme