Die kuns van biddende lees – die terugkeer van die verlore seun | Gemeenskap vir Christelike Meditasie
This entry was posted in Uncategorized and tagged verlore; seun. Bookmark the permalink. Warwick Kasteel en 'n langnaweek om nooit te vergeet
â€œA-Warwick A-Warwick!” Skree die koddige mannetjie, bloedrooi in die gesig, van voor in die vertrek en met ‘n luide toejuig word sy kreet met gebalde vuiste in die lug, entosiasties beantwoord. Tevrede lig hy sy kop dramaties en gee die bevel, â€œBring forth the food” en onder ‘n selfs groter gejuig deur sy groot-oog skare en die gestamp van vuiste op hul houttafels, word diÃ© sonder versuim vinnig gevul met kraffies vol wyn en tradisionele kos. Prinsesse uitgetof in hul beste klere en gehulde Heers met blink swaarde aan hul sy, sit die vertrek vol, almal onder die wakende oog van die Swaardmeester wat sorg dat als onder beheer is en bly. Waarlik as ek nie self in Vyftiende eeuse drag was nie, sou ek sweer ek was pas onderworpe aan ‘n Tydsreis of het eindelik in die malhuis beland. Dit was gelukkig die eerste!
Ek praat natuurlik van die Kingmakers’ Banquette die afgelope langnaweek by Warwick Kasteel, net een van die geskiedkundige gebeure wat daar, so trou moontlik aan die oorspronklike, gevier en herdenk word. Die kaartjies tot die maal sluit toegang tot die Kasteel vir die Saterdag en Sondag in, asook alle attraksies binne die Kasteel gronde. Ons het kennis gemaak met Merlin in sy ‘Toring’, toegang gehad tot die mees fantastiese uitstalling van Middeleeuse wapens en -kleredrag, meeste van die vertrekke was gevul met Middeleeuse uitstallings en akteurs wat kundig en geduldig vrae van die nuuskierige publiek beantwoord. Ek het aan hul lippe gehang, wel die tye wat my vroutjie my van die swaarde en wapenrustings kon wegsleep, dan moet ek nie eers die winkel in die Kasteel noem nie, diÃ© was gevul met al die kleurvolle skilde en vlae van die tyd, geel gekleurde kaarte, swaarde, ornamente en vir die wat meer wou leer, gepaste leesstof op die rakke.
Die Kasteel Put het die haglike toestande van ongeveer 500 jaar gelede baie realisties na vore gebring , en nadat die belaglike kind wat op als kommentaar moes lewer, na die eerste vertrek gevra het om asseblief verskoon te word, kon mens nie help om deel te word en voel van die gebeure van die tyd nie. Ons was baie beindruk en het vir lank daarna oor die laaste vertrek se gebeure gesels – Onheilspellend se moses!
Die Kasteelgronde het gewemel met mense, laaities aangetrek soos Ridders wat met groot durf hul hout swaardjies rondswaai en jonge dames wat soos prinsessies die gronde wandel met mammas en pappas wat met al die pakkasie agterna sukkel, van die een vertoning na die volgende. Laatmiddag het almal egter op die rivierbank bymekaar gekom vir die vertoning van die dag — Dit was tyd vir die Warwick Trebuchet, die grootste werkende beleg masjien ter wÃªreld en ‘n outentieke weergawe van die grootste en mees dodelike militÃªre masjien van alle tye. Die Swaardmeester van die aand tevore het ons stap-vir-stap ingelig terwyl die reuse kettie gelaai is en na ‘n aftelling van die skare, ‘n reuse vuurbol die veld afgestuur het. Jy weet, dis goed wat mens nie aldag sien nie!
Ja die son het geskyn op Engeland, vergete was die nat en koue van slegs ‘n week tevore. Vat my woord asseblief, bespreek jou ete by die Kasteel saam met vriende, maak bietjie moeite om in die regte drag te kom, en glo my jy sal weggevoer word in ‘n mallemeule van tyd.
Ek was al by ‘n paar kastele in Engeland, maar ek reken die leuse op hul webblad is baie waar, â€œWelcome to Britain’s Ultimate Castle, where you’ll be surrounded by jaw-dropping history, magic, myth and adventure!”