VN moet nou ingryp oor ‘rasmalheid’(Argieffoto) Met die mandaat van 350 000 Suid-Afrikaners het ŉ senior span van Solidariteit Vrydag vertrek op ŉ uitgebreide toer na Europa. Hier sal hulle, onder leiding van dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit, onder meer twee klagte teen die regering se voortgesette beleid van regstellende aksie by internasionale organisasies gaan indien. Solidariteit hoop om met dié klag ŉ regsuitspraak te kry wat die regering uiteindelik sal verplig om wetgewing in dié verband aan te pas. “Ons moenie die grootsheid van dié oomblik onderskat nie. Ons het ongelooflike steun van die publiek en kan wys dat ons sowat 350 000 mense verteenwoordig.” Die 15 dae lange reis sluit besoeke aan nie net die Verenigde Nasies (VN) en die Internasionale Arbeidsorganisasie (ILO) in nie, maar ook aan verskeie Europese parlemente. Hermann sê die besoek behels onder meer die organisasie se indiening van twee amptelike klagtes by onderskeidelik die VN se Komitee vir die Uitskakeling van Rassediskriminasie (CERD) en die ILO. Suid-Afrika is ŉ ondertekenaar van Konvensie 111 aan die ILO, wat onder meer bepaal dat regstellende aksie tydelik en remediërend van aard moet wees. “Suid-Afrika het ŉ permanente program van regstellende aksie wat op rasdemografie gegrond is. Die rasseverteenwoordiging is egter nie noodwendig regstellend nie; daar word dus benadeel, maar geen regstelling vind plaas nie.” Dit is dié suiwer wiskundige benadering tot ras wat Solidariteit met sy klagtes wil stuit. Solidariteit het hom vantevore al na die VN gewend in ŉ poging om die Suid-Afrikaanse regering te dwing om aan internasionale konvensies oor regstellende aksie te voldoen – sonder dat die regering hom eindelik enigsins daaraan gesteur het. Internasionale klagte Dié keer klop Solidariteit aan by die CERD se regstribunaal wat uiteindelik ŉ regsuitspraak oor die kwessie sal lewer – en een wat bindend op Suid-Afrika as ondertekenaar van die VN se konvensie daaroor sal wees. Solidariteit voer aan die regering se obsessie met ras druis in teen internasionale konvensies en riglyne oor rassediskriminasie en vra die internasionale gemeenskap gevolglik om in te gryp. Indien daar dus later wél in Solidariteit se guns beslis word, sal die Suid-Afrikaanse regering verplig word om sy wetgewing ingevolge die uitspraak aan te pas. “Die CERD se mag lê in diplomatieke aanbevelings, druk op die regering of selfs ŉ skorsing uit die organisasie wat ŉ groot diplomatieke verleentheid kan veroorsaak,” sê Hermann. Hy verduidelik dat ŉ klagte op twee maniere by die CERD ingedien word. Die regering, as ondertekenaar van die konvensie daaroor, moet elke drie jaar ŉ verslag oor sy beleid indien. Terselfdertyd kan burgerlike groepe egter ŉ skaduverslag indien oor wat hulle meen die stand van sake is. Solidariteit het hierdie roete reeds gevolg en Hermann het vantevore self voor die CERD verskyn om die organisasie se saak aan die internasionale gemeenskap te stel. Dít was egter ŉ politieke proses. In dié geval, sê Hermann, het hulle alle regsremedies op tuisbodem uitgeput en kan ŉ substantiewe klagte by die komitee ingedien word wat ŉ regsproses tot gevolg het. “Hiermee kry jy ŉ regsuitspraak waarmee jy na ons howe kan gaan. Dit plaas ons in ŉ sterker posisie.” Solidariteit het hom in die verlede al tot die ILO ook gewend, maar nes in die geval van die klagte by CERD, word ŉ regsproses nou gevolg. Plaaslike remedies uitgeput “Ons is deur al die plaaslike prosesse, politieke gesprekke, gesprekke met die ANC, die staat. Ons het aan elke, liewe proses hieroor deelgeneem en het intern die hele pad gestap. “As die regering dit alles ignoreer, kan hy nie kla as jy internasionaal om hulp vra nie,” sê Hermann. Die ANC het hom tydens die apartheidsbewind self tot die ILO gewend om Suid-Afrika se destydse rasbeleid te beveg. En indien die ILO in Solidariteit se guns beslis, sal dit beteken die Suid-Afrikaanse regering – nou onder leiding van die ANC – is self skuldig aan onbillike rasdiskriminasie. “Die ANC was meesters van die gebruik van internasionale politiek. Nou pas dit hom nie meer nie,” sê Hermann. “Dit is maklik om die raskaart te speel, maar veldtogte soos hierdie lê die regering se rassisme bloot.” Hy sê daar kan boonop nie deurlopend teruggeval word op ongeregtighede van die verlede om nuwe gruwels te probeer regverdig nie. “Ons moet seker maak wat nou gebeur, is reg. Ons kan nie sê die verlede regverdig nuwe vorme van diskriminasie nie. Dit is ongelooflik gevaarlik, want later kan jy enigiets begin regverdig. Dit word nie beter nie, dit word ŉ glybaan wat vernietigend kan wees – vir ons en vir die geslagte wat nog kom.” Hermann sê die organisasie is egter nie naïef genoeg om te glo die internasionale gemeenskap gaan die land se probleme vir hom oplos nie. “Dit is net ŉ stukkie van die legkaart van ŉ veel groter prentjie,” sê hy. Die Solidariteit-afvaardiging besoek op sy toer ook verskeie Europese parlemente, waaronder dié van Nederland, België, Oostenryk en Hongarye. Hulle ontmoet ook LP’s of diplomate van lande soos Spanje, Duitsland en Italië en vergader met politieke partye oor die hele spektrum. Uit hierdie ontmoetings sal verskeie mosies in verskillende Europese lande se parlemente na verwagting spruit en kwessies soos ras, plundering, sistemiese korrupsie, onteiening sonder vergoeding en minderheidsregte in Suid-Afrika sal daarmee internasionaal geopper word. Hermann sê Europa het ŉ groot rol gespeel in die vestiging van ŉ nuwe demokrasie in Suid-Afrika, en daar is groot ontnugtering onder talle Europeërs oor wat die afgelope paar jaar hier afgespeel het. Benewens die historiese band, is daar egter ook ŉ kommersiële element en ŉ rede waarom die ANC-regering druk uit Europa – ŉ groot handelsvennoot van Suid-Afrika – nie summier durf ignoreer nie. Verenigings gestig Hermann sê verskeie verenigings ter ondersteuning van die “groter saak in Suid-Afrika” sal tydens die reis in verskillende Europese lande op die been gebring word. Die doel hiermee is om kapitaal en hulpbronne te mobiliseer en dit word gesteun deur nie net Suid-Afrikaners in die buiteland nie, maar ook goedgesinde Europeërs. Die vereniging in Nederland is reeds op die been gebring en word tydens die afvaardiging se besoek amptelik bekend gestel. In België en Duitsland is die stigting van verenigings in ŉ gevorderde stadium, terwyl een ook klaar op dreef is.