Op die 16. Oktober, Daphne Caruana Galizia, 53 jaar oud, neem die wiel van haar motor. Sy dryf die grondpad na die hoofpad, draai links, die heuwel van wat gesien kan word uit die verre skynsel van die see, in die verlede 'n klein, wilde stortingsterrein en 'n zucchini akkers, 270 meter, tot 'n rooi-begrens teken, waarop 'n reier die motoris vra om nie sy gelyke te plat nie. Die ontploffing, die ondersoekbeamptes glo, word deur die selfoon veroorsaak. By 15.04 klok lê die oorblyfsels van die Peugeots 100-meter op 'n veld regs van die pad. Die sewe Nederlandse forensiese wetenskaplikes wat Galizia se liggaam drie dae later in die Mater-Dei-hospitaal van Valletta inspekteer, kry nie veel om te sien nie. Daar is min van die liggaam van die land se bekendste en mees dubbelsinnige joernalis. Sy het haar laaste woorde 29 minute voor haar dood op haar blog geplaas: "Maak nie saak waar jy nou kyk nie: oral is skelms. Dit is te wanhoop. "
'N Week later, het die drie seuns Galizias in die EU Parlement in Straatsburg, die debat oor wat die moord op haar ma oor Malta en moontlik op die EU sê. Die groen LP, Sven Giegold, neem die mikrofoon. "Daphne is in die straat doodgemaak. Daar was geen skuilplek nie, hul moordenaars het nie eers probeer om die aanval te laat lyk soos 'n ongeluk nie. Inteendeel, dit was 'n brutale demonstrasie van mag, "sê hy. Dit is duidelik waarom die bom was nie onder die motor van die polisiehoof of die Prokureur-generaal: "Dit was Daphne, wat 'n ligte gooi op die stelsel van geldwassery en korrupsie in Malta - dit was nie die owerhede."
Terwyl hy in Straatsburg die roudiens loop, gaan Rosy Bindi, hoof van die Italiaanse kommissie anti-Mafia, die Excelsior hotel na die stad mure van Valletta. Vir dae was die Kommissie op Malta, die besoek is lankal beplan, maar nou, na die moord op die blogger, is die belangstelling groot. Omring deur gladde gelled lyfwagte, deursigtige kabel skroewe van die pas in die ore, Bindi gaan sit by 'n tafel en kyk na die joernaliste wat wag in swaar leerstoele op dit. Die mafia, sê Bindi, beskou Malta as 'n "klein paradys". En "finansiële diensverskaffers wat kan bied om besighede in Malta oop te maak" is ook "deel van die probleem".
Vir Malta is Bindi se stellings 'n probleem. Sy is dekades lank kenner op die Italiaanse mafia, so haar woord het gewig. Malta veg vir sy reputasie sedert die moord op Galicië.
Die moord op haar, soos baie mense op die eiland sien, was 'n manifes dat diegene wat ernstig is met die stryd teen misdaad, nie meer seker is oor Malta nie.
Party van hulle kyk dan oor Jonathan Ferris. Op die agtste dag ná Galizia se dood sit hy met dun glase in 'n blou pak in die lobby van die Westin Dragonara. Agter die glasfasade het die golwe die rotse getref, op die banke sit goedgesinde gesinne in die matroos se rok. Ferris is die sekuriteitshoof van die vyfsterhotel, wat daarop dui dat dinge nie soos hulle in Malta gaan, gaan nie.
Die volledige weergawe van die FIAU studies hoe: kabinet hoof Keith Schembri gebruik sy posbus maatskappy in Panama ook 100.000 euro, wat hy gewissel uit die verkoop van drie Maltese paspoorte Russe weg te steek. Daarbenewens het hy 'n halfmiljoen euro in omkoopgeld aan 'n Maltese koerantbestuurder betaal. Ferris glo dat Schembri wou verseker dat die regering se koerant geweeg word. Terselfdertyd wou hy seker maak dat die koerant haar vraestel steeds van hom af ontvang, want in die sekondêre besetting is Schembri ook 'n papier groothandelaar. En: Schembri en die voormalige minister van energie, Konrad Mizzi, het omkoopgeld van Dubai gekry van 'n maatskappy wat vloeibare gas in Malta bedryf. Hierdie geld is ook gevloei na die brievenbus maatskappye van die twee. Galizia se laaste bloginskrywing "Oral is skelms" verwys na hierdie besighede.
Schembri en Mizzi ontken alles. Wat laat baie twyfel oor die oppergesag van die reg in Malta: Die verslae van die FIAU is nie eens deur die owerhede na die polisie gestuur, of direk deur die owerheid geliasseer nie. Hulle het geen gevolge gehad nie.
Dat die FIAU-verslae selfs bekend was, is te danke aan 'n man wat homself "die eweknie van Daphne in die politiek noem" en hul vertroue was. Simon Busuttil is 'n adjunk van die konserwatiewe PN, die enigste opposisiepartytjie; 'n man met die styl en stem van 'n Amerikaanse televisie prediker, sy tempels gevlek, swart rou kant op die skoot. "Nuus slegs via WhatsApp," sê hy. "My foon word gemonitor." Besoekers word begroet in die Opposisie se konferensie kamer in die Huise van die Parlement, 'n akwariumagtige ruimte wat oor Valletta se voetgangerstraat hang.
In Julie het Busuttil gedagvaar vir die polisie om die ministers te ondersoek. Schembri en Mizzi het 'n beswaar geliasseer. "As ek verloor, gaan ek na Straatsburg," sê Busuttil. Hy wil Galizia se werk voltooi.
In die casino dorp van St Julians in Malta die Mayfair kompleks, een van die vele kantoorgeboue is op die eiland, waarin name van internasionale maatskappye wat in die posbusse. Die maatskappye in die konstruksie was die onderwerp van "Malta lêers", 'n Leaks om die spieël laaste Mei Die teks was om in ag geneem word dat dit die spieël mense opgewonde as die wildcard beweer in kantore, is daar 'n werklike besigheid. Nou, ses maande later, die prentjie in Mayfair foyer is dieselfde: K + S, Sixt, BASF en Jacobs - lendelam posbusse filiale van globale korporasies, al is daar nog.
Om wins in Malta te betaal, betaal: Van die 35 persentasie van die belasting wat deur Malta gehef word op handelsondernemings, betaal dit terug tot 30 persent; Dis die enigste wonderlike ding oor 5 persentasie. Malta sou 'n "vuil plek" word, het Galizia daaroor geskryf.