Ja, jou hond kan ook treur - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Ja, jou hond kan ook treur
Ja, jou hond kan ook treur
Sommige dieregedragswetenskaplikes bevraagteken dit of honde werklik verdriet ervaar by die afsterwe van ʼn mense-ouer. Kenners beweer dat honde op dieselfde verstandelike en emosionele vlak as kinders van vier tot vyf jaar funksioneer. Hulle besef nie die finaliteit van die dood nie en daarom verwag hulle dat die afgestorwene weer gaan terugkom.
Tog blyk dit duidelik uit die gedrag van honde dat hulle verlies ervaar wanneer ʼn mense-ouer sterf. Die intensiteit waarmee honde verlies ervaar en tot watter mate hulle gaan treur, hang baie af van hoe heg die verhouding tussen die afgestorwene en sy hondekind was.
Die gedrag van honde wat treur, toon baie ooreenkomste met die gedrag van honde wat skeidingsangs ervaar wanneer hul mense-ouer die huis verlaat. Hierdie honde reageer nie goed op tydelike skeiding soos wanneer hy vir ʼn rukkie in die sorg van iemand anders gelaat word nie, en sal ook permanente skeiding soos by die afsterwe van sy geliefde honde-ouer as traumaties beleef. ʼn Hond wat aan skeidingsangs ly is:
gedurig soos ʼn stertjie agter sy mense-ouer aan (Velcro-honde);
angstig wanneer hy besef sy mense-ouer gaan sonder hom ry, en blaf en tjank onmiddellik wanneer hy alleen is;
vernielsugtig en mors in die huis;
depressief en onaktief, lek homself, of toon ander herhalende of kompulsiewe gedrag; en
oordrewe opgewonde wanneer sy mense-ouer tuis kom.
Gedrag van honde wat treur
By die verlies van ʼn mense-ouer sal sommige honde soortgelyke gedrag openbaar as honde wat aan skeidingsangs ly, maar dit sal uiteraard oor ʼn langer tydperk en baie meer intens wees:
· Gebrek aan energie, lusteloos, knieserig, depressief
· Toon geen belangstelling in sy omgewing of speelgoed nie
· Wil nie speel of gaan stap nie, en hardloop nie rond nie
· Geen aptyt, wat tot gewigsverlies en/of anoreksie lei, en drink ook minder water
· Verminderde sosiale interaksie met mense en ander diere
· Slaap baie gedurende die dag, maar slaap nie snags nie
· Vlae van tjank, huil, gekreun, gekerm, soms selfs in sy slaap
· Negatiewe liggaamstaal, soos stadiger bewegings
· Negatiewe gedrag soos dié van honde met skeidingsangs
· Soek sy mense-ouer in die vertrekke waar hy die meeste tyd deurgebring het en sal selfs vir ure lank daar ”uitkamp”
Hiperwaaksaam wanneer die tyd aanbreek dat sy mense-ouer gewoonlik tuisgekom het.
Hoe kan jy jou hond deur die rouproses help?
· Handhaaf sover moontlik sy normale roetine, soos etens-, stap- en speeltye.
· Sien toe dat hy eet en drink, al moet jy sy gunstelingkos vir hom voer.
· Moet hom veral gedurende die nag nie alleen los nie. Laat hom byvoorbeeld in die kamer by een van die ander gesinslede of by die ander troeteldiere slaap.
· Hou hom gedurende die dag besig met dinge wat sy aandag aflei – speel met hom, bederf hom met sy gunstelingsnoeperye, of ʼn nuwe speelding.
· Gaan stap met hom – fisieke oefening het ʼn kalmerende uitwerking en verhoog sy serotonienvlakke, wat sy gemoedstemming verbeter.
Moedig kontak met ander mense en honde aan (sosiale fasilitering).
Wees geduldig. Dis normaal as ʼn hond vir ʼn paar weke of selfs ʼn paar maande treur. Dit is egter belangrik dat hy uiteindelik weer normale gedrag openbaar. Jou hartseer en neerslagtigheid terwyl jy hom probeer troos, kan sy rouproses verleng.
Medikasie (voorgeskryf deur ʼn veearts) kan as laaste uitweg in uiterste gevalle toegedien word (indien hy na sowat drie maande nog geen verbetering toon nie).