Deurlopende glukosemonitoringstelsels (CGMS) | Troeteldiere Huishouding
Deurlopende glukosemonitoringstelsels (CGMS)
November 2003 Nuus
Veeartse by die Kollege vir Veterinêre Geneeskunde, Universiteit van Missouri, het die moontlikheid ondersoek om deurlopende glukose moniteringstelsels (CGMS) by honde, katte en perde te gebruik. Hierdie stelsels het 'n sensor ('n klein buigsame naald) wat onder die vel ingevoeg word. Die sensor is deur middel van drade aan 'n opname toestel geheg. Dit monitor voortdurend die vlak van glukose in die normale vloeistof onder die vel, wat weer die vlak van glukose in die bloed weerspieël. Hierdie stelsels is al jare lank in menslike medisyne gebruik.
'N standaard manier om glukose vlakke in diere (en mense) te monitor, is om elke paar uur bloed te teken en dit dan getoets om die glukosevlak te bepaal. Die waardes is dan op 'n grafiek getoon. Dit word 'n bloedglukosekurwe genoem. Ongelukkig het die hantering en spanning van die bloedtekening soms die dier se glukosevlak, veral in katte, verhoog. Dit het die toetsresultate moeilik gemaak om te evalueer. Om 'n bloedglukosekurwe uit te voer, benodig byna altyd die dier by die dierhospitaal vir elke bloedmonster wat getrek is. Dit het veroorsaak dat sommige diere nie eet of minder eet nie, wat hul insulienbehoefte verander het. Ten slotte was daar 'n beperking op die aantal monsters wat geteken kan word. Die voordele van die CGMS is:
Die dier hoef nie herhaaldelik hanteer te word nie en het verskeie bloedmonsters getrek.
Die dier kan by die huis wees en sal meer geneig wees om sy gereelde hoeveelheid kos te eet en 'n normale hoeveelheid oefening te hê.
Die vlakke van glukose kan eintlik elke 5 minute oor 'n tydperk van 24 uur bepaal word.
Tydens die studie het normale en diabetiese diere CGMS toestelle geplaas. Vir honde is die werklike monitor aan 'n harnas gekoppel. By katte is die toestel met 'n verband vasgehou. Diere het min ongemak of irritasie van die ore of die opname toestelle getoon. Gedurende 'n periode van 24 uur het die CGMS elke 5 minute glukosevlakke aangeteken.
Ten minste 3 bloedmonsters is ook gedurende die 24-uursperiode geneem om vas te stel of die CGMS resultate korreleer met die werklike bloedglukosevlakke. Die navorsers het goeie korrelasie tussen die CGMS en die werklike resultate van bloedglukosevlak gevind. Hulle kom tot die gevolgtrekking dat die gebruik van CGMS by diere nuttig sal wees vir die monitering van glukose in die toekoms.