Gesamentlike Veiligheidsarea - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Die Gesamentlike Veiligheidsarea (JSA) of Panmunjom, in beide die media dikwels die 'Truce Village' genoem12 en verskillende militêre rekeninge3, verteenwoordig die enigste gedeelte van die Koreaanse gedemilitariseerde sone (DMZ) waar Suid- en Noord-Koreaanse magte van aangesig tot aangesig staan. Die twee Korea's behou die afdeling tussen die grense heen vir diplomatieke vergadering, insluitend militêre onderhandelinge tot en met Maart 1991 tussen Noord-Korea en die Kommissie van die Verenigde Nasies (UNC). Die gesamentlike veiligheidsgebied lê in die dorp Panmunjom.
Die gesamentlike veiligheidsgebied in Panmunjom in die Koreaanse gedemilitariseerde gebied dien albei as 'n plek om insidente tussen Noord- en Suid-Korea op te los en 'n bron van voorvalle. Die wapenstilstand wat tydens die Koreaanse oorlog tot stilstand gekom het, het gevra om 'n plek te vestig om skending van skietstilstand op 24 uur per dag, 7 dae per week, te beplan. Die Verenigde Nasies en Noord-Korea het alles aangewend om te verseker dat die gevegte wat oor drie jaar geduur het en meer as 'n miljoen lewens geneem het, nie onnodig weer sou ontstaan ​​nie. Alhoewel voorvalle in die Gesamentlike Veiligheidsarea gedreig het om in 'n volskaalse oorlog uit te brei, getuig die feit dat die Koreaanse Oorlog meer as vyftig jaar in 'n bestendige skietstilstand bly, dat dit die rol van die Gesamentlike Veiligheidsarea in die voorkoming van oorlog is.
Die oorspronklike dorpie Panmunjom omvat 'n groter gebied as die huidige inter-militêre kompleks van die JSA, wat meestal uit plase bestaan. Die JSA lê ongeveer 800 meter suid van die werklike dorpsgebied, hoewel dit steeds binne die ou boerdery van die dorpie is. Die nabyheid wat gelei het tot onduidelikheid tussen die terme JSA of Panmunjom. As 'n dorpie bestaan ​​Panmunjom nie meer nie, en is daar vernietiging tydens die oorlog, en slegs die Noord-Korease vredesmuseum sit op die ou terrein. Die dorp, wat binne die Noord-Koreaanse helfte van die DMZ buite die perke van burgerlikes woon, is gelaat met ontvolking en gelykheid, maar Panmunjom verwys steeds na die gesamentlike veiligheidsgebied. Die dorp het blywende roem verwerf as die terrein van die Koreaanse wapenstilstandooreenkoms. Generaal Nam Il en generaal Harrison het die wapenstilstandooreenkoms op 27 Julie 1953 om 10:00 vm. Onderteken in 'n haastig opgerigte paviljoen by Panmunjom, generaal Mark W. Clark, opperbevelhebber, UNC, en deur Marshal Kim Il Sung, KPA Die opperbevelvoerder, en Peng Teh-huai, bevelvoerder, CPV, het die dokument later onderteken in aparte seremonies in Munsan, ongeveer agtien kilometer suid van die DMZ en by Kaesong, ongeveer tien kilometer noord na onderskeidelik seremonies.
Die Gesamentlike Veiligheidsgebied het in 1953, na die beëindiging van vyandelikhede, oorkant die Bridge of No Return, gedien as die terrein van die repatriasie van krygsgevangenes (POW's). Geen landmyne, wat in die film Joint Security Area uitgebeeld word nie, bestaan ​​in of rondom die gebied, soos in die film geïllustreer.4
Die gesamentlike veiligheidsgebied, wat oorspronklik gestig is as 'n terrein vir die Amerikaanse weermag, het Suid-Korea KATUSA's opgeneem om Suid-Korea verteenwoordiging in die gebied te gee. Sedert die wapenstilstand tot onlangs onderteken is, het die Verenigde Nasies se beveleenheid (Joint Security Force), wat aangekla is van die versekering van die gebied, byna grootliks uit soldate van die Amerikaanse weermag bestaan ​​met 'n beduidende kontingent van KATUSA's. Tans dien LTC Michael Anastasia as weermagbevelvoerder vir die eenheid met hulp van Suid-Koreaanse adjunk-bevelvoerder van die Suid-Koreaanse eenheid. Daar is ook 'n Amerikaanse weermagpersoneel met verskillende offisiere en 'n dosyn NCO's.5
Honderdduisend toeriste besoek die Joint Security Area jaarliks ​​deur Koreaanse toerondernemings67 en die USO8 (deur die verskillende Amerikaanse militêre opdragte in Korea). Voordat hulle by die DMZ binnekom, moet die weermag besoekers onderteken: "Die besoek aan die gesamentlike veiligheidsgebied in Panmunjom sal toegang tot 'n vyandige gebied hê en die moontlikheid van beserings of dood as gevolg van die vyandelike optrede."91011 Die gesamentlike kommando verbied Noord-Koreaanse burgers om aan die toere deel te neem.12
Die Koreaanse wapenstilstandooreenkoms wat op 27 Julie 1953 onderteken is, 'n skietstilstand in die Koreaanse oorlog, het die Militêre Wapenstilstandskommissie (MAC) opgerig, 'n agentskap om toesig te hou oor die implementering van die wapenstilstand. Vergaderings van verteenwoordigers van die MAC van die Verenigde Nasies (UNC) en die Koreaanse Volksleër / Chinese Volksvrywilligers (KPA / CPV) is in die gesamentlike veiligheidsgebied gehou. Die JSA beslaan 800 meter sirkelvormige dele van die Militêre Afbakeningslyn (MDL) wat Suid- en Noord-Korea skei. Ontwerp 'n neutrale area wat vrye beweging van beide kante deur die hele gebied moontlik maak. Militêre Polisie van beide kante sorg vir die JSA wat beperk is tot vyf-en-dertig persone op een slag. Die administratiewe fasiliteite vir beide wagmagte is in die JSA geleë.13
Gesamentlike Veiligheidsarea in 1976 Gesamentlike Veiligheidsarea nou
Terwyl die grens deur die jare dieselfde gebly het, het die geboue verander. Die KPA-kontrolepunte aan die suidelike helfte van die JSA is verwyder, nuwe is gebou, en ander is opgeknap of uitgebrei. Die grens het dieselfde gebly; 'n aksie om die skeidslyn binne die JSA af te handel, het plaasgevind na die moorde op twee Amerikaanse offisiere in 1976. Voorheen was die hele gebied 'n neutrale gebied wat vrye beweging moontlik gemaak het.
Sedert die afdwinging van die Militêre Afbakeningslyn (MDL) binne die JSA, is verskeie geboue van die UNC-kontrolepunt ook herbou en / of hernoem. Observation Post (OP) # 5 op die heuwel met uitsig oor die Bridge of No Return het byvoorbeeld Checkpoint (CP) # 3 geword14, terwyl CP # 3 (en soms 'The Loneliest Outpost in the World' genoem) 1516) gedien as die UNC-kontrolepunt aan die suidelike punt van die Bridge of No Return. Na die afdwinging van die MDL het die Noord-Koreane nie meer 'n pad wat na die JSA lei nie, en binne 72 uur die '72 uur brug' (of 'brug van 72 uur') gebou.
Hoofgebou in Noord-Korea, Panmungak (Foto Maart 1976 van Freedom House Pagoda). Hoof-Noord-Koreaanse gebou, Panmungak (Foto 2001)
Merkwaardige bakens in die JSA is die Bridge of No Return en die boom waar die Axe Murder Incident van 1976 plaasgevind het.
Op die foto's hierbo vorm die klein blou gebou aan die linkerkant die MAC-konferensiekamer, waar samesprekings tussen beide kante plaasvind, terwyl die regterkantste gebou dien as die gebou van die UNC Joint Duty Office. Daardie geboue sit vierkantig op die MDL en halwe die middelpunt van 'n groen viltbedekte konferensietafel in die MAC-konferensielokaal. Die hoofkantoor van die kommissie vir beide kante is buite die konferensiegebied (in Seoul vir die VNR en in Kaesong vir die KPA / CPV) gesamentlike diensamptenare (JDO) dien by die JSA om deurlopende skakeling te bewerkstellig. Die JDO's vergader om kommunikasie deur die senior lid of sekretaris van hul partye te gee. Die toesighoudende kommissie van die Neutrale Nasies (NNSC) het ook geboue binne die JSA om sake te doen, maar na die val van kommunisme in Pole en Tsjeggo-Slowakye (die KPA / CPV-afvaardiging) het Noord-Korea hulle van hul kant af laat staan ​​en slegs Swede en Switserland verlaat. (die UNC-afvaardiging) as verteenwoordigers. Die bostaande foto's toon ook 'n uitbreiding deur die jare van die belangrikste Noord-Koreaanse gebou in Panmungak. Op 9 Julie 1998 het Suid-Korea 'n nuwer (en veel groter) Freedom House in die JSA gebou, soos hieronder getoon.
Freedom House en vergaderingry (Foto Maart 1976 vanaf Freedom House Pagoda) (sy-aansig). Die nuwe Freedom House vanaf Panmungak (vooraansig)
Personeel en doel
Die Kommando van die Verenigde Nasies het op 5 Mei 1952 die Veiligheidsbataljon-gesamentlike veiligheidsgebied saamgestel as weermagseenheid 8020, die Ondersteuningsgroep van die Kommissie vir Militêre Wapenstilstand van die Verenigde Nasies (voorlopig). Die eenheid was oorspronklik gemagtig vir vyf offisiere en tien ingeskrewe soldate. Die eenheid het vinnig gegroei tot meer as 1400 offisiere en mans wat bykans 32.000 soldate, burgerlikes en diplomate ondersteun het om die wapenstilstandooreenkoms te onderhandel en toe te pas. Aan die einde van Februarie 1954 het die werkomvang aansienlik afgeneem en het die aantal soldate wat aan die eenheid toegewys is, ook gedaal.
Die eenheid het gedurende die volgende 50 jaar verskeie organisatoriese en naamveranderings ondergaan, hoewel die oorspronklike missie om die gesamentlike veiligheidsgebied te beveilig vandag dieselfde bly as in 1952. Op 11 Junie 1979 word die naam verander van die US Army Support Group (Joint Security Area) ) na die Verenigde Nasies se Command Support Group-Joint Security Area, wat verder verander na die United Nations Command Security Force-Joint Security Area op 23 Desember 1985. Op 15 Oktober 1994 behou die UNC-bevelvoerder die naam United Nations Command Security Battalion-Joint Security gebied.
ROK-weermagoffisiere het as skakelbeamptes gedien. In die middel 1970's bestaan ​​die JSA uit die JSF-geselskap met drie pelotone van een Amerikaanse en een ROKA-offisier, en dertig ingeskrewe mans, ondersteun deur 'n bataljonstaf. Amerikaanse offisier, saam met die ROK-offisier wat as die uitvoerende beampte dien, lei die drie peloton met die seremonies van die Amerikaanse weermag. Die peleton het bestaan ​​uit drie groepe, met 'n gelyke getal Amerikaanse en KATUSA-soldate. Iewers na 1979 het die Verenigde Nasies se bevel 'n vierde peloton by die JSF gevoeg om tyd vir opleiding tydens pelotonwerkswinkels te laat. In Julie 1987 het die vier peloton van die maatskappy Joint Security Force (JSF) herorganiseer, wat KATUSA- en Amerikaanse soldate op alle vlakke vermeng het. Op die pelotonvlak het luitenante van die Amerikaanse weermag en sersante van die ROKA-peloton, bygestaan ​​deur twee ROKA-luitenante, en die seremonies van die Amerikaanse weermag twee peloton gelei. In November 1987 het die eenheid 'n ROK-leër-majoor ontvang as sy eerste adjunk-bevelvoerder.
Op 25 April 1992 word die JSF-onderneming 'n KATUSA-suiwer formasie. Kaptein Yin Sung-Hwan word die eerste ROK-bevelvoerder, bygestaan ​​deur 'n luitenant van die Amerikaanse leër as sy uitvoerende beampte. Die aantal Amerikaanse weermagpersoneel wat aan die eenheid opgedra is, het vir die eerste keer sedert 1952 onder 200 gedaal. Destyds het die veiligheidsmagte binne die JSA slegs uit KPA- en ROKA-soldate bestaan, wat die spanning verhoog het, aangesien Suid-Korea geweier het om die wapenstilstandooreenkoms te onderteken. die twee nasies tegnies in oorlog. Amerikaanse magte wat aan die JSA opgedra is, het administratiewe en ondersteunende rolle vertolk.
Op 31 Oktober 2004 het 'n ROK-weermagbataljon verantwoordelikheid aanvaar vir die Gesamentlike Veiligheidsgebied.17 Daardie gewysigde ligte infanteriebataljon bestaan ​​uit 'n bataljonhoofkwartier, 'n hoofkwartieronderneming, twee veiligheidsmaatskappye en 'n burgerlike sakeonderneming. Die getal Amerikaanse personeel wat aangewys is, het verder gedaal, wat weerspieël dat die UNC-bevelvoerder die wil van die USFK naby die Koreaanse gedemilitariseerde sone verminder het. Die bevelvoerder van die ROKA JSA-bataljon dien as die adjunk-bevelvoerder van die UNCSB-JSA. Die belangrikste verantwoordelikheid van die kommandant van die UNCSB-JSA lê nou in sy operasionele beheer van geselekteerde ROKA-formasies gedurende wapenstilstand en oorlogstyd.
Geskiedenis en belangrike gebeure
'N JDO-vergadering in die MAC-gebou
Tydens een van die aanvanklike onderhandelinge oor die wapenstilstand het die UNC-span een nag in die wapen-tente ingegaan en die stoeltjies van die KPA / CPV-afvaardiging neergesit. Die volgende dag, toe die KPA / CPV-afgevaardigdes opdaag, het hulle laer gesit as hul UNC-eweknieë. Hulle het die vergadering vinnig verloor en verlaat. Op 'n latere vergadering het die UNC-afvaardiging 'n vlag in die wapenstilte gebring en dit op die vergadertafel opgerig. Weereens het die KPA / CPV-afvaardiging vertrek nadat sy gesig verloor het, maar op die volgende vergadering opgedaag met 'n vlag groter as die UNC-vlag. Op die volgende vergadering het die UNC-afvaardiging 'n effens groter vlag ingebring. Dit het aangehou totdat die twee kante 'n spesiale vergadering belê het om die grootte van die vlae te bespreek, aangesien hulle te groot geword het om in die tente te pas. Die grootte van die vlae in die vergaderinggebou het sedertdien omtrent dieselfde gebly, met slegs geringe veranderinge. Die KPA-vlag het groter breedte as die UNC-vlag, terwyl die UNC-vlag groter lengte het. Die KPA-vlag het 'n dikker rand aan die rande van die vlag, maar die UNC's het langer versierings. Die gloeilamp aan die bokant van die KPA-vlagpaal staan ​​hoër as die UNC-gloeilamp, maar die UNC's het groter breedte. Die KPA-vlag het 'n basis met drie vlakke, terwyl die UNC-vlag slegs twee vlakke het, maar elk van die vlakke op die UNC-basis staan ​​hoër as enige van die vlakke op die KPA-vlag.
Die gesamentlike veiligheidsgebied is die middelpunt van een van die wêreld se mees gespanne militêre en politieke foutlyne, en is die toneel van meer as 750 openlike gewelddadige dade. Die VNK het die meeste van die voorvalle met verslae en foto's gedokumenteer wat tydens die MAC-vergaderings aangemeld is. Die gebeure hieronder is slegs die slegste. Sedert 1953 het tallose vuisgevegte, geskree vuurhoutjies, ruil gebare en ander uitlokkings plaasgevind.18
Operasie Little Switch, April 1953
Hierdie operasie verteenwoordig 'n toetssaak vir repatriasie van gevangenes, een van die vier hoofsaaklike twiste gedurende twee jaar van onderhandeling. Noord-Korea het 605 siek, gewonde en / of beseerde UNC-gevangenes verruil vir 6.030 siek of beseerde kommunistiese gevangenes.1920
Operasie Big Switch, April-September 1953
Op grond van die sukses van die repatriasies wat vroeër onderneem is, het 'n algemene uitruil van gevangenes aan die einde van April begin. Tydens Operasie Big Switch het gevangenes na Panmunjom, aan die oewer van die Sachongrivier, gebring. Elke volk het gevangenes gevra of hulle die rivier wil oorsteek en na hul landgenote wil terugkeer of by hul gevangenes bly. As hy eenmaal gemaak is, kon die gevangene nie omdraai nie; vandaar die naam Bridge of No Return. In daardie tyd het 13.444 gevangenes van die VNR na die VN-lande teruggekeer, en 89.493 KPA- en CPV-gevangenes het na hul Kommunistiese lande teruggekeer. In Maart 1953 is 'n verdere 25,000 KPA-soldate wat in die ROKA-kampe gehou is, op bevel van president Syngman Rhee in Suid-Korea vrygelaat 212223
Operation Movement of Custodial Forces-India, 2 September 1953
Die wapenstilstand ooreenkoms het bepaal dat 'n nie-strydige volk veiligheidsmagte sou voorsien om enige krygsgevangene te hou wat weer terugkeer sou weier. Indië het 6.413 soldate vir hierdie doel voorsien. Na landing in die hawe van Inchon het die UNCMAC-ondersteuningsgroep (voorlopig) op 'n enkele dag sonder enige voorval alle personeel per helikopter na die gedemilitariseerde sone vervoer.
Operasie Comeback, 21 Januarie 1954
Ongeveer 23,000 KPA- en CPV-soldate wat in die VN-oorlogskampe aangehou is, het geweier om na die kommunistiese beheer terug te keer. Een-en-twintig UNC-soldate (20 Amerikaners, een Brit) het ook weer terugkeer geweier. Onder die bepalings van die wapenstilstand het daardie soldate 'n verdere ses maande aangehou en onderhoude gevoer met neutrale waarnemers om te verseker dat hulle vryelik gekies het om terugkeer te weier. Die meeste KPA-uitgewekenes het in Suid-Korea gebly, terwyl die oorgrote meerderheid CPV-uitgewekenes na Taiwan gereis het om by die nasionaliste aan te sluit.
Operasie Reënboog, Maart 1954
Tydens hierdie operasie het die UNCMACSG (P) toesig gehou oor die repatriasie van ontheemdes, onteieners en vlugtelinge van Noord-Korea na Suid-Korea oor die Militêre Afbakeningslyn by Panmunjom.
Op 29 Augustus 1967, om 1645 uur, het KPA-soldate, gewapen met handwapens en ligte masjiengewere, die Amerikaanse weermag-ondersteuningsgroep (nou bekend as Kamp Bonifas) aangeval. Noord-Koreane het tydens die aanval een Amerikaanse soldaat en twee ROKA doodgemaak. soldate, terwyl twaalf Amerikaanse soldate, nege ROKA-soldate en drie ROK-burgers gewond is. Amerikaanse soldate van die Advance Camp het die KPA-soldate na die MDL agtervolg. Na die voorval het die suidelike grensheining van die DMZ na 'n lyn noord van die kamp se omtrek hervestig.
Op 14 April 1968, om 2300 uur, het KPA-soldate 'n vragmotor van 'n UNC voorgelê wat voedsel en voorrade na Observation Post Oullette vervoer het. Met behulp van klein wapens en outomatiese vuurwapens en handgranate het die KPA-soldate daarin geslaag om die vragmotor te stop en probeer om al ses die soldate aan boord te vermoor. Hulle het oor die MDL getrek nadat hulle vier van die soldate (twee Amerikaanse en twee ROKA) doodgemaak en die oorblywende twee soldate gewond het.2425
Operasie Breeches Buoy, 23 Desember 1968
Op 23 Desember 1968 het kommandant Lloyd M. Bucher en sy tagtig bemanningslede van USS Pueblo die brug van geen terugkeer na vryheid oorgesteek.26 Hulle het die vorige elf maande in gevangenskap deurgebring en marteling, verwaarlosing en wanvoeding onder hande van die KPA verduur. Marine-magte van die DPRK het op 22 Januarie 1968 hul ongewapende elektroniese toesigskip aangeval en beslag gelê. Die Pueblo-bemanning het die laaste groep UNC-personeel verteenwoordig wat die Bridge of No Return oorsteek.
Operasie Temple Bell, Desember 1969
In Desember 1969 dwaal 'n ongewapende OH-23-waarnemingshelikopter oor die DPRK-lugruim, en Noord-Koreaanse troepe dwing dit om in Noord-Korea te land. Hulle het die bemanning vir 'n kort tydjie vasgehou en hulle dan onder beheer van die UNC teruggebring.
Operation Runaway I, 14 Februarie 1970
Kommunistiese simpatiseerders het 'n Korean Airlines-vliegtuig gekaap en 'n afleiding na Pyongyang gedwing. Noord-Korea het geweier om die nege-en-dertig Suid-Koreaanse burgers aan boord van die vliegtuig weer terug te neem weens die oorlogstoestand wat nog tussen die twee Korea's bestaan. Die Suid-Koreaanse burgerlikes het uiteindelik op Valentynsdag, 1970, deur Panmunjom teruggekeer.
Op 12 Oktober 1970, omstreeks 1100 uur, het twee KPA-wagte en een KPA-beampte 'n groep UNC-wagte genader. Die KPA-soldate het gepoog om die brassard van die LP uit een UNC-wag te verwyder; 'n skopwedstryd het gevolg. Die KPA-wagte het losgekom, na die gebou van die gesamentlike diens van die KPA verhuis en met ongeveer dertig KPA-wagte en werkers teruggekeer. Gewapen met skoppe, klubs en rotse, het die KPA-werkers 'n nabygeveg begin. Noord-Korea het een UNC-wag geïsoleer en hom tussen die MAC- en JDO-geboue gesleep en hom met 'n graaf op die kop geslaan. Kort daarna het vyftig ongewapende UNC-wagte van die UNC JDO-gebou opgedaag om by die stryd aan te sluit, die KPA-wagte aan die UNC-kant van die MDL te isoleer en uit te skakel. Gevegte het gestaak toe twee KPA-wagte uit 'n wagpos met gewapende AK-47-gewere te voorskyn gekom het. Sewe UNC-wagte het beserings opgedoen, waaronder een met 'n skedelbreuk.
Op 3 Maart 1974, om 1415 uur, het 'n KPA-offisier en twee KPA-wagte 'n toer geborg deur die UNC by UNC Observation Post 5 (nou UNCP # 3). Die UNC-begeleidingsbeampte het verhoed dat die KPA-groep die toergroep teister, op welke punt die KPA-offisier die skoot van die UNC-offisier gryp. Terselfdertyd het een van die KPA-wagte die beampte in die rug en lies geskop. Ongeveer 25-30 KPA-personeel het na die terrein getrek en die UNC-offisier geïsoleer, wat verhoed het dat hy na UNC-kontrolepunt 4 teruggekeer het totdat die UNC Quick Reaction Force op die toneel opgedaag het en die KPA-soldate versprei het. Nadat die UNC QRF met die beseerde beampte vertrek het, het die KPA-wagte teruggekeer, by Check Point 4 ingebreek en die binneland begin vernietig. Die QRF is weer na Check Point 4 herontplooi en die KPA weggedwing. Die KPA het geantwoord deur ongeveer 100 ekstra soldate na die KPA Guard Post # 7 aan die westekant van die Bridge of No Return te stuur. Die UNC JDO het op die toneel opgedaag en 'n eskalasie verhoed deur 'n onmiddellike vergadering van die veiligheidsbeamptes voor te stel. Nadat hy uit die gebied onttrek het om die vergadering te belê, het die KPA die JDO-sedan aangeval en met klippe en klubs deur die vensters geruk terwyl hy die JDO beseer het. Al die KPA-magte het hul kant van die brug onttrek.
Incident van 'n groot Henderson - Op 30 Junie 1975, om 1620 uur, het 'n DPRK-joernalis met 'n geskiedenis van uitlokkende optrede mondelings opgetree, majoor Henderson, die waarnemende bevelvoerder van die US Army Support Group. Toe majoor Henderson nie reageer op die verbale beledigings en onbeskofte gebare nie, het die joernalis hom in die gesig geslaan. Toe hy opstaan ​​om homself te beskerm, het 'n KPA-wag majoor Henderson van agter aangeval, hom bewusteloos geslaan, toe sy keel gestamp en sy larinks verpletter. UNC- en KPA-wagte van regoor die JSA het onmiddellik gereageer, gevolglik 'n skade. Die KPA-wagte het tydens sy ontruiming poging aangewend om majoor Henderson te beseer. Die KPA-wagte het ook 'n nuusvrou wat deur die UNC geborg is, aangerand en haar in die gesig geslaan. Die JSF-bevelvoerder het op die toneel aangekom, die vegters gekonfronteer en die voorval beëindig deur 'n onmiddellike vergadering van die Veiligheidsbeamptes te eis. VN-magte het majoor Henderson suksesvol uit die gebied ontruim en hom na die Verenigde State vervoer vir behandeling en rehabilitasie.
Axe moordinsident - Op 18 Augustus 1976, omstreeks 1040 uur, het Noord-Koreaanse wagte 'n werkparty van die Verenigde Nasies se bevel aangeval en 'n groot boom gesnoei wat die sigbaarheid tussen twee UNC-kontrolepunte verberg. Tydens die geveg het die KPA, met behulp van byle wat deur die vlugtende werkparty laat val is, twee Amerikaanse soldate (kapt. Bonifas en lt. Barrett) doodgemaak.
Operasie Paul Bunyan, 21 Augustus 1976
In reaksie op die wrede moord op twee Amerikaanse weermagoffisiere deur die KPA op 18 Augustus, het die VN-kommandant, generaal John W. Vessey, jr. 'N reuse-magsvertoning beveel om die afkap van die populierboom binne die JSA te vergesel. Die boom was die fokuspunt van die moorde.
Op 23 November 1984, ongeveer 1130 uur, tydens 'n kommunistiese geleide toer, storm die Sowjet-burger Vasily Matusak skielik oor die Militêre Afbakeningslyn na Suid-Korea. Dertig kommunistiese soldate het hom agtervolg en hul wapens afgevuur. Die JSF onder bevel van kaptein Bert Misuzawa, is uit Kamp Kittyhawk ontplooi om Matusak te beskerm en die Noord-Koreane af te weer. Die VN-magte het die KPA-soldate vinnig oorskiet en geïsoleer in die omgewing van die gesonke tuin, nou die terrein van die Unifikasie-monument. In die een-en-twintig minuut lange brandbestryding het Michael A. Burgoyne, privaat eerste klas, wonde opgedoen, en Korporaal Jang, Myong-Ki, is dood.27 Die JDO NCO het onderhandel oor 'n skietstilstand wat die Noord-Koreane in staat gestel het om te onttrek, met vyf gewondes en drie gedood. Lt. Pak Chul (lt. Bulldog) is moontlik een van die dood in hierdie brandstigting, hoewel daar nog geen dokumentasie gevind is nie. Hy is sedert die voorval nog nie in die JSA gesien nie.
KPA verlating van die MAC-vergaderings, Maart 1991
In Maart 1991 stel die UNC-bevelvoerder 'n Suid-Koreaanse generaal aan as hoofverteenwoordiger. Aangesien Noord-Korea beweer dat slegs ondertekenaars van die wapenstilstandooreenkoms verteenwoordigers kan wees, het hulle geweier om meer MAC-vergaderings by te woon.28
Operasie Popeye, 1 Februarie 1994
In Januarie 1994 het golwe twee KPA-soldate in die Oos-Sjinese See gevee. Geen soldaat wou gered word deur elemente van die Suid-Koreaanse vloot nie en daarom het Suid-Korea hulle via Panmunjom na Noord-Korea terugbesorg.
Operasie Bobby Hall, 29 Desember 1994
In Desember 1994 het 'n ongewapende OH-58 Kiowa-helikopter van die Amerikaanse weermag die MDL tydens slegte weer oorgesteek. KPA lugverdedigingsmagte het die vliegtuig doodgeskiet29 vermoor mede-vlieënier David M. Hilemon. Noord-Korea het dertien dae later die Pilot Bobby Hall vrygelaat, nadat hy 'n verskoning onderteken het dat hy per ongeluk in die lugruim van Noord-Korea getrek het.
'N Aantal afwykings het oor die jare plaasgevind, waarvan die mees onlangse ontvoering van die Noord-Koreaanse Volksleër Senior Kaptein Byun op 3 Februarie 1998 plaasgevind het.
Axe Murder Monument
Wikimedia Commons het media verwant aan ::Gesamentlike Veiligheidsarea
↑ Lee Jong-Heon, Panmunjom, Suid-Korea (UPI) 20 Desember 2006 Korea Truce Village At Peace Ontsluit op 4 April 2008.
↑ Ondanks spanning stroom toeriste na Koreaanse DMZAP MSMBC. 4 April 2008 herwin.
↑ Demokratiese Volksrepubliek Korea (DPRK) Mynaksie-inligtingsentrum aan die James Madison Universiteit. 4 April 2008 herwin.
↑ Oorsig oor die JSA-film van Gongdong gyeongbi guyeok. 4 April 2008 herwin.
Information Hierdie inligting is verkry van LTC Anastasia van 26 tot 28 April 2007 by die JSA Veterane Reunion in Las Vegas, NV.
↑ PANMUNJOM (DMZ) TOER
↑ Panmunjom Deur Jennifer Lee '98 Junie 1995, yesei tydskrif. Herwin 4 April 2008.
↑ Surrealistiese, nugter besoek aan Korea se gedemilitariseerde sone
↑ VERKLARING VAN BESOEKERS (UNC REG 551-5)
↑ Reg 551-1 van die UNC, nakoming van die URL van die Koreaanse wapenstilstand ooreenkoms, opgeneem 29 November 2006
↑ Cohen: plae vir ekonomiese mislukking Noord-Korea
↑ AMERICATREK DEEL SES, EINDE DEEL, VESTIGES VAN DIE KOUE OORLOG
↑ Die leierskap van die gesamentlike veiligheidsgebied by DMZ oorgeplaas na die URL van S. Koreans, opgeneem op 3 Desember 2006
↑ Opnames van die UNC Military Armistice Commission (UNCMAC)
↑ Barton Bernstein, "Die stryd teen die Koreaanse wapenstilstand: gevangenes van repatriasie?" In Kind van konflik: die Koreaanse-Amerikaanse verhouding 1943-1953, ed. Bruce Cumings (1983).
↑ Amerikaanse weermagte, Verre-Ooste, 8086ste weermagseenheid, militêre geskiedenis-losmaking. Operasie Little Switch, 4 vol., N.d.
↑ Syngman Rhee Biografie: Rhee val vredesverrigtinge aan
↑ Die Koreaanse Oorlog: jare van stilstand, bl 30
↑ DIE KOREAANSE OORLOG 1950-1953, bl 245
↑ DMZ-hinderlaag-oorlewendes is gelukkig om lewendig te wees URL word op 3 Desember 2006 opgespoor
↑ Oorlewende het gedink dat hinderlaag 'n algehele aanval-URL is wat op 3 Desember 2006 opgespoor is
Crew Pueblo-bemanning van 82 bevry deur URL van N. Korea, word op 3 Desember 2006 gekry
↑ Soldate vergader om KATUSA te vermoor wat gedood is by die Koreaanse JSA in 1984-URL wat op 3 Desember 2006 herwin is
↑ DPRK, UNC om militêre gesprekke op hoë vlak te hervat
↑ Persverklaring - OH-58C Helicopter Down in Noord-Korea URL word op 3 Desember 2006 gekry
Coston, Anthony M. 2003. Is die Amerikaanse leër se agterarea en basisveiligheidsleer gesond vir die instandhouding van bedrywighede op die onoortydige nie-lineêre slagveld? Kommando- en Algemene Personeelkollege (CGSC), School of Advanced Military Studies (SAMS) Monografie. Fort Leavenworth, KS: US Army Army Command and General Staff College. OCLC: 565619522 Ontsluit 4 April 2008.
Cumings, Bruce. (red.) 1983. Kind van konflik: die Koreaanse-Amerikaanse verhouding 1943-1953. Universiteit van Washington Press. ASIN: B000ORWQM4
Laufenberg, James F. 1999. Daaglikse sake in die Gesamentlike Veiligheidsgebied van die Verenigde Nasies se bevelveiligheidbataljon (UNCSB-JSA). Monografie van persoonlike ervaring. Carlisle Barracks, PA: Amerikaanse weermagoorlogskollege. OCLC: 50009556
Miller, William P. 2005. Strategiese leierskap: die vorming van die kultuur van 'n gekombineerde organisasie. Monografie van persoonlike ervaring. Carlisle Barracks, Pa: U.S. Army War College. OCLC: 60770414
Verenigde State. 1979. Gesamentlike veiligheidsgebied, DMZ, Korea. Washington, DC: Central Intelligence Agency. OCLC: 6423671
Amerikaanse weermagondersteuningsgroep, Gesamentlike Veiligheidsgebied, Panmunjom, Korea: een-en-twintig jaar voor almal. 1973. U.S .: The Group. OCLC: 33086793