Amper almal weet dat die uitvoerende hoof betaal is buite beheer. Dit het verlede jaar 16-persentasie by groot maatskappye gestyg, en die tipiese hoof uitvoerende beampte het in $ 15.1 miljoen geraak, volgens die New York Times.
Intussen het die mediaan loon voortgegaan om te daal, aangepas vir inflasie.
Hierdie belasting subsidie ​​aan korporatiewe bestuurders van die res van ons behoort een van die eerste belastinguitgawes te wees, wanneer en wanneer kongres verander word om die belastingkode te hervorm.
Ons het amper twintig jaar gelede daar aangekom. Toe hy vir die presidensiële veldtog was, het Bill Clinton belowe dat indien hy verkies word, die aftrekbaarheid van uitvoerende lone van meer as $ 1 miljoen sal beëindig.
Eens in sy kantoor het sy ekonomiese adviseurs hom aangemoedig om sy belofte te verander om maatskappye toe te laat om uitvoerende lone van meer as $ 1 miljoen af ​​te trek indien die loon gekoppel is aan korporatiewe prestasie - dit wil sê die waarde van die maatskappy se aandele. (Ek haat om te klink soos 'n vertel-so-so, maar ek was die een raadgewer wat wou hê dat die nuwe president moet bly by sy veldtog belofte sonder om die loon vir die verrigting van prestasie te skep.)
Clinton het met die meerderheid van sy adviseurs ooreengekom, en 'n nuwe voorsiening is by die Internal Revenue Code, afdeling 162 (m) gevoeg, sodat korporasies uit hul belastingrekeninge uitvoerende vergoeding van meer as $ 1 miljoen kan aftrek indien die vergoeding gekoppel is aan maatskappy prestasie.
Hoe het dit uitgewerk? Selfs Senator Charles Grassley, die posisie Republikeinse op die Senaat Finansiële Komitee, stem saam dat dit 'n skaamte is:
162 (m) is gebreek. ... Dit was goed bedoel. Maar dit het glad nie gewerk nie. Maatskappye het dit maklik gevind om om die wet te kom. Dit het meer gate as Switserse kaas. En dit lyk asof die opsiebedryf aangemoedig word. Hierdie gesofistikeerde mense werk met Swiss-watch-agtige toestelle om hierdie Switserse-kaas-agtige reël te speel.
Een van die speletjies was om prestasie-toekennings uit te gee op grond van niks meer as 'n opwaartse wegdrywing in die waarde van die aandelemark as geheel, waaroor die uitvoerende hoofde geen ander rol as horlosies gespeel het nie, aangesien hul maatskappy se aandeelprys daarmee saam gestyg het van byna elke ander maatskappy.
Nog 'n wedstryd was om terugbetaalde uitvoerende aandele opsies te pas by die daling in die maatskappye se aandeelprys, en sodoende die daaropvolgende opswaai te oordryf en die skep van beter prestasiebonusse.
'N Derde spel is om die prestasiebalk kunsmatig laag te stel - selfs laer as wat die maatskappye vir Wall Street-ontleders verwag om te verwag - so die bestuurders is byna gewaarborg om die drumpel te slaan.
Verlede jaar het 107 se uitvoerende hoofde van Standard & Poor 500-maatskappye prestasiegebaseerde toekennings van $ 1.4 miljard gekry, hoewel hul maatskappye negatiewe opbrengste getoon het in vergelyking met 'n indeks van alle aandele, volgens Bloomberg Business.
Nie net word aandeelhouers deur hierdie maneuvers na die skoonmakers geneem nie. So is jy en ek en ander belastingbetalers.
Die Ekonomiese Beleidinstituut beraam dat tussen 2007 en 2010 'n totaal van $ 121.5 miljard in uitvoerende vergoeding van korporatiewe verdienste afgetrek is. Ongeveer 55 persent van hierdie totaal was vir prestasiegebaseerde vergoeding. Gegewe al die wedstryde, is dit waarskynlik heelwat van hierdie "prestasie" gelykop.
So, wat is die antwoord? Soos ek 20 jaar gelede aangevoer het, hou die pet op $ 1 miljoen en maak ontslae van die prestasie-betaalgatgat. Uitvoerende betaling van meer as $ 1 miljoen behoort nie aftrekbaar te wees van korporatiewe belasting, tydperk nie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Hoekom moet ons stop met die subsidie ​​van Sky High CEO