Transformasie gebedsbediening – toortsie.com
Etiket: Transformasie gebedsbediening
Junie 16, 2021 Junie 17, 2021 ~ Toortsie	~ 16 Kommentaar
Ja, daar is van ons wat swem, maar ek hou glad nie van swem nie en my pa het nie eers met sy voete in die water geloop of visgevang nie. Dis eintlik 'n skande as jy daaraan dink dat ons omtrent teen die see gewoon het en my ma tog baie lief was vir swem. Maar nee, my oom het verdrink en daarom is ons almal nou bang vir water. En net indien jy wonder, dit was laaaaank voor my geboorte, my pa was maar 'n skrale 5 jaartjies oud. En nee, oom Daantjie het nie geswem en verdrink nie. Hy het visgevang toe 'n fratsgolf hom in die see ingeslaan het en te pletter teen die rotse en hulle nooit sy liggaam kon vind nie. Sies tog, dit moes 'n groot skok vir my oupa-hulle wees wat toe sekerlik maar gekeer het dat hulle kinders onnodig in die water ingaan.
So kyk ek baie keer hoe ander mense hulleself in die swembad of see geniet, maar die moed is net nie genoeg om self ook in te klim nie, selfs al is die lus daar. En as hulle my nog natspat of net waag om aan my te raak, raak die angsvlakke so hoog, ek klim sommer uit.
'n Belaglike opmerking wat iemand vir my op die verkeerde tyd gegee het, het my laat wonder hoekom dit my so ontstel en ek ondersoek dit toe maar op my ou manier: TPM (Transformation Prayer Ministry). Soos ek al voorheen gesê het, is TPM 'n voordurende proses wat iemand wat die proses aangeleer het, ook op homself kan toepas. En dit is nie altyd die voor die hand liggende goed wat uitspring nie, maar soms dinge wat jy nie eers geweet het bestaan nie. En God praat met elke persoon op Sy eie manier, soms op regtig vreemde maniere.
In my TPM-gesprek met God kom ek uit by 'n vreemde leuen: Onbevoeg, en dat ons familie nie kan swem nie. En ons kom by 'n insident uit wat al voorheen sy kop uitgesteek het, maar in 'n ander hoedanigheid: Die dag toe ek in standerd twee my kop onder die water moes druk om te leer asemhaal onder water. Die vorige keer het God vir my gewys dat ek kán dryf en effens swem, geen rede dus tot angs nie.
Hierdie keer ervaar ek dat ek diep onder die see in 'n emmer sit. Heeltemal veilig. Die emmer se deksel is op, daar is genoeg suurstof en ek kan heeltemal gemaklik in hom sit. Maar terwyl ek daar sit, mis ek al die pret. Wil ek daar bly sit, of wil ek die deksel afhaal en uitkom? Deksel afhaal beteken water wat instroom, beteken ek word nat, my gesig ook. God wys my dat ek bevoeg is om die deksel af te haal, om vry te kom van 'n familieleuen, maar ek en slegs ek kan die deksel afhaal. Ek stamp die deksel af en gaan vanself na bo, want ek kán mos dryf! En soos ek boontoe beweeg voel ek hoe ek bevry word.
Watter familieleuen dra jy met jou saam? Is julle familie maar stadig? Dom? Meestal minderwaardig? Is mense met jou naam geneig tot selfmoord? Het jy 'n sterk angel omdat jy 'n Skerpioen is? Is jullle familie slim, maar verkies om eerder julle talente weg te steek? Of is julle maar sommer 'n voorbarige klomp? Kan julle nie eintlik stories vertel nie terwyl jy in der waarheid met 'n sak vol stories in jou rondloop? Of ons familie sal altyd sukkelaars bly. Ons hou ons geloofslewe privaat en praat nie daaroor nie. Watter familieleuen bind jou vas? Pootjie jou? Druk jou in 'n emmer? Dalk is dit tyd om dit af te skud. 🙂
En nee, ek gaan nie nou skielik 'n Springbokswemmer raak nie, maar ek dink dat, as die water nie te koud is nie, ek dalk meermale in 'n swembad mag klim in die toekoms.
Tpm – Kinder-TPM
Maart 20, 2021 Maart 25, 2021 ~ Toortsie	~ 16 Kommentaar
Soos baie mense wat hier lees mos noual weet, is dat ek 'n fasiliteerder (ek sien dat dr Ed Smith, hoof van TPM, eerder die woord 'Mentor' verkies) vir TPM is. Transformation Prayer Ministry. Transformasie Gebedsbediening.
Jare gelede het 'n baie goeie vriendin van my vertel dat sy betrokke is by Theophostic Prayer Ministry. Ek was op daardie stadium besig met 'n Christelike Nood- en Traumaberadingskursus by die Hugenote Bybelinstituut op Wellington. En daarná het ek by dieselfde kollege hulle Bybel- en godsdienskundekursus gedoen.
Anél het dit duidelik laat deurskemer dat ek dit moet oorweeg om Theophostics ook te doen. Wat my egter afgesit het, was dat die kursus oor 'n uitgestrekte tyd oor naweke in die Kaap aangebied word en dat ek nie regtig kans sien om vir 'n lang tyd gereeld vir naweke Kaap toe te moes gaan nie. Ek is nogal heilig op my naweke en die afstand en die koste daarvan het in my pad gestaan.
Tot ek self trauma beleef het. Erge trauma wat ek nie met my eie meganismes kon verwerk nie. Ek het hulp nodig gehad en natuurlik vir Anél geraadpleeg. Wat daardie dag met my in die TPM-kamer gebeur het, is onbeskryflik. God werk op wonderlike maniere! Ek het soveel heling ontvang. Ek het dit vir ander ook gegun. Ek wou TPM aanleer, want hier is soveel mense wat onverwerkte trauma beleef, mense wat dit dalk nie kan bekostig om Kaap toe te moet ry vir so iets nie. Mense wat nie 'n sielkundige nodig het nie, maar sommer net met God kontak moet maak.
Op 'n stadium vra ek haar of daar nie 'n ander manier is om die kursus te doen nie. Dalk kan ek die boeke by my huis lees of so iets? Sy vertel toe dat Theophostics heeltemal verander het. Dit is vereenvoudig, word nou Transformation Prayer Ministry genoem en die kursus kan gratis aanlyn gedoen word. Dadelik het ek belanggestel en het ek die kursusmateriaal begin deurwerk. (Intussen is dit ook al baie meer vaartbelyn gemaak op die rekenaar.)
Net mooi toe ek die internet-kursusmateriaal klaar deurgewerk het, het die boodskap gekom: Daar word 'n TPM-kursus in die Kaap aangebied. 'n Verkorte kursus oor twee naweke. 'n Intensiewe kursus. Ek het gegaan!
Ek doen nie TPM voltyds nie. Hier staan nie rye en rye mense wat wag vir 'n afspraak nie. Ek wil dit ook nie voltyds doen nie, want ek is al op aftreeouderdom. Maar ek wil graag mense help wat my kontak. Sedertdien het ek al in my eie TPM-sessies met myself en ook met ander soveel wonderwerke beleef, ek staan elke keer net verstom. Om te sien hoe iemand se liggaamstaal verander tydens 'n TPM-sessie van vrees na vryheid, kan jy nie beskryf nie. Soms sit ek net in verwondering as ek die transformasie wat plaasvind, beleef. En ek kan nie ophou om vir God te dank dat ek dit mag beleef nie, dat ek deel daarvan mag wees, net 'n stukkie toerusting in Sy hand om mense se harte heel te maak nie.
Alhoewel die gewone TPM heeltemal doenbaar is vir alle ouderdomme, verkies ons om dit slegs vanaf hoërskoolouderdom met mense te doen, tot natuurlik op 'n baie hoë ouderdom. Kinders praat deur speel en speelgoed is hulle taal, daarom dat ons kinder-TPM deur speel verkies. Want 'n kind vertel meer deur speel as wat hy altyd die woorde voor het. Of hy weet nie hoe om sy gevoelens in woorde om te sit nie.
Ek is baie opgewonde, want ek is tans intensief besig met die Kinder-TPM kursus. En ek is besig om die speelkamer in te rig. En hierdie ouma hou van speel. Saamspeel. So, as God dit so wil hê en kinders vir my stuur, gaan ons speel!
Dit bring my by die vrae in my hart: My eerste vraag, of ek steeds moet aangaan met TPM, het God baie hard en duidelik vir my verlede naweek geantwoord: Beslis ja. Of ek die koste moet aangaan om 'n speelkamer in te rig? Sal ek dit ooit soveel benut? En ek wil dit dan nie heeldag en aldag doen nie? Is dit die moeite werd? Is dit die koste werd? Die antwoord: 'n Besliste ja. Dit is die moeite werd. Al sien ek in my leeftyd NET EEN kind, al kan ek net een kind help om sy seerkry te verwerk, dit wat hom pla ligter te maak, vir hom sy lewenspad vorentoe makliker te maak, is dit beslis oor en oor die moeite werd. Want een kind se lewe is meer werd as die koste van 'n paar speelgoedjies. Oor en oor baie meer weer werd.
So, vriende, hierdie tannie is besig om allerhande goetertjies bymekaar te maak: 'n Sandbak, karretjies, poppies, diere, wilde diere, trekkers en plaasimplemente … alles sodat 'n kindertjie iewers dalk vir my 'n storie in die sand kan vertel … en ek is baie opgewonde daaroor.
Aan God alleen al die eer. Dit gaan nie oor my nie. Dit gaan oor Hom en die persoon wat Hy vir my stuur.
Ns. TPM is 100% Bybelgefundeerd. By TPM glo ons aan die Drie-Enige God. Ons aanvaar dat God 'n Persoon in die TPM-kamer is en direk betrokke is by die proses. Ek is slegs die mentor/fasiliteerder tussen die kliënt en God. Ons gebruik geen vreemde tegnieke nie, ons maak nie kontak met dooies nie, ons gee nie raad nie, gebruik nie vreemde okkulte nie, roep nie geeste op nie, voorspel nie die toekoms nie. Dit is nie New Age nie. Dit is suiwer 'n gebedsessie waar ek eenvoudige vrae vra soos: Hoe voel jy, hoekom voel jy so, is jy kwaad vir iemand, ens.
Intussen het dinge baie hier by my verander. Lees 'declutter'.
Februarie 24, 2021 Februarie 23, 2021 ~ Toortsie	~ 16 Kommentaar
Julie 28, 2020 ~ Toortsie	~ 12 Kommentaar
Iemand vir wie ek gereeld bid, vra my of daar ietsie is waarvoor hulle vir my kan bid.
Dis presies wat ons in TPM (Transformation Prayer Ministry) glo. Wanneer jy dit wat swaar op jou hart druk – hartseer, pyn, sonde, enige iets – vir iemand betroubaars vertel en julle bid daaroor, begin heling. God sorg daarvoor.
Dit voel vir my of mense al hoe swaarder dra aan swaarder goed, of die pakkaas op ons rûe net swaarder en swaarder raak, of die laaitjies in ons bêrekassies oorvol raak. Of mense net nie meer die las kan dra nie, want dit raak te swaar, maar hulle weet nie hoe om daarvan ontslae te raak nie. Dalk voel ons skaam daaroor, bang omdat dit te seer is, te trots? Dalk het ons al probeer om dit af te laai en dit was nie suksesvol nie? Bang omdat die pyn daar net te erg is?
Dis soos die keuse om tandarts toe te gaan of nie. Loop jy eerder met die seer tand, of gaan jy dit waag dat daarin geboor word en die tand heelgemaak word?
Una vertel hoe die kinders so amper teësinnig was om hulle gevoelens in 'n opstel te beskryf. Tot hulle begin het …
Dit laat my dink aan die kere wat ek by #Imagine gehelp het. Wanneer die kinders skielik die moed kry om tog hulle seer wat hulle op daardie ouderdom reeds swaar aan dra, af te laai, is dit soos 'n brander wat kom soos almal kom, net vir die aflaaikans. Dalk was dit die eerste keer wat hulle so 'n geleentheid kry? Ons 'cope' mos maar. Ons 'hanteer' dit maar op die manier wat vir ons die beste lyk. Die maklikste om dit agter ons te sit is mos maar net om dit te vergeet. Te onderdruk. Te ignoreer.
Tot ons die dag die moed het om dit vir iemand betroubaars te vertel. Te vertel wat my so seermaak. Te vertel hoe ek voel. Regtig voel. Want gevoelens is eg. En as ons nog kan saambid oor die probleem, soveel te beter.