Por Claudio Souza2 16347
Sof MIV-positief! Ja! Ek het MIV! Sê net dit. 'N Blote detail, en alles word verdraai ...
My verhaal is eenvoudig en doodgewoon. Ek is agt jaar gelede deur my eksman besmet. Ek is asimptomaties en het eers die virus op 1999 ontdek.
Die skeiding in 1992 gebeur.
Ek skep nie meer effekte nie. As ek agterkom dat ek MIV-positief is, het dit ons vir altyd verbind!
Sedertdien het ek hom nog nooit gesien nie, alhoewel ons geen kinders gehad het nie.
Ek het geweet hy het my om 1994 rondgesirkel, maar hy het nie gewaag om naby te kom nie. Ek glo dit was toe jy jou seropositiwiteit ontdek het.
Later het ek 'n indirekte boodskap gekry van 'n vriend wat hom terloops op straat ontmoet het sodat ek 'n MIV-toets.
Ek wens hy het my vertel voor, want dan het ek dalk die behandeling van my vir die langste tyd.
Werk in die onderwys en het drie jaar gelede, het ek besluit om 'n boek oor vigs voorkoming, om kinders in die voorskoolse skryf; speelse, eenvoudige, kinderlike taal.
Sit my altyd in die posisie van MIV-draer. Gedagte: ek is MIV-positief! Ek het nie geweet nie, maar dit was!
Ek het navorsing gedoen, gelees, baie oor die onderwerp bestudeer en die verhaal geskryf en gedink ek is MIV-positief, dit was net 'n geestelike oefening… .. Ek was al en het nie geweet nie....
Ek het my uiters versigtig en bewoon om te verhoed dat 'n 'verkeerde interpretasie', idee van vooroordeel of diskriminasie gelaat word en altyd solidariteit en burgerskap waardeer. Die boek is pedagogies beoordeel en goedgekeur, en omstreeks daardie tyd het ek 'n eenvoudige operasie ondergaan. Dit was toe hulle my serologie ontdek, die ironie van die noodlot.
My werk het in my lewe verskyn om my voor te berei op my eie werklikheid as die persoon wat ek MIV-positief is!
Dit blyk dat my werk in my lewe verskyn het om my voor te berei vir my eie werklikheid.
Na my skeiding, my seksuele verhoudings was nog altyd veilig.
Maar - trek! Hoe moeilik!
Ek het 'n kort tydjie ontmoet, 'n negatiewe gesig ... en boooom!
Onmiddellike passie, en ek het geweet: ek het geweet wie op een of ander manier my sou vertel dat ek MIV-positief is.
'N Onmiddellike passie, 'n waansin, 'n gekke begeerte om te sien, om saam te wees, om aan te raak, om te luister na al hierdie dinge.
Die verhouding het opgewarm totdat dit "so 'n uur van vertel" bereik het.
My wêreld het in duie gestort toe ek weer hoe die virus ontdek. Dit was my eerste liefde na MIV.
Op die oomblik, het hy ingestem, het gesê daar was geen probleem nie, en alles wat bullshit, maar met die verloop van dae, die afstand tussen ons is steeds meer, nie totdat ons gepraat meer.
dwelm gevoel van verwerping.
En ek is hier, leef, dank God, 'n jaar na die ontdekking, leef die beste wat ek kan. Asimptomaties handhaaf ek my behandeling streng en werk baie hard om projekte uit te voer wat ek begin het, sommige pedagogies, ander van 55l.
Ek probeer my betyds kry
Maak nie saak hoeveel ek kies nie, ek kan nie die feite akkuraat in tyd en ruimte plaas nie.
Ek kan dit onthou in 2003, miskien 2004 Ek was op 'n werksdag in Santos en wou met haar speen.
Wel, ek het 'n kortbroek gesit, ek was in Santos, 'n bekende stad aan die kus van die stad São Paulo.
Ek wou haar net terg.
A idee was eenvoudig, dit is alles:
- "Terwyl jy daar is, werk, hoor hierdie see? Ja, ek is op die strand. " Net golf, begin dan met haar praat, as goeie vriende wat hierdie teks toegelaat het ...
En haar broer het geantwoord met slegte nuus.
Ons het teruggekeer na Sao Paulo en die idee was dat ek teruggaan om haar te sien, maar ek was nog steeds die meermonster en kon dit nie regkry nie, en toe ek genoeg krag gehad het om haar te gaan sien, het ek haar broer gebel en, ongelukkig was sy weg.
Mediese fout onaanvaarbaar in hierdie verregaande dimensie
Hoe dit ook al sy, uit wat ek nog kan onthou, hou sy miskien nie daarvan dat ek haar so gesien het nie.
Wat my bang maak, is dat ek geweet het dat sy by “visie het amper 'n jaar gelede verdubbel En God weet, sy reis, lei na 'n dokter, 'n verdomde asshole wat voor so 'n foto nie onthou nie.
Waarom het hy nie gevra nie? 'n verdomde MRI?
Wat haar doodgemaak het, was 'n nie-Hodkins-limfoom
Dit is regtig 'n baie moeilike situasie, ons het 'n sterk tuis dag te wees.
Sy was getroud ... ek het pessoalmentee sy haar verhouding en gesê: U mag aangetrokke tot iemand voel en jy wil iets met hierdie persoon leef. Viva! Maar 'n kondoom gebruik. Hy het nie gebruik, dit het toegelaat dat die siekte gevorder oor haar liggaam deur 9 jaar, tevergeefs al haar pogings in die handhawing van 'n uitstekende nakoming van geneesmiddelterapie, persoonlike en voedselhigiëne, asook skerms op elke venster om muskiete, moontlik vektore hou siekte, was die plaag op met limfoom 'n nie-Hodgkin se en na 15 dae van angs en pyn, God het laat kom die welverdiende reposuso, tiha sy 43 jaar en dit was die 9 jaar gelede. Ek het nie rebooked my die verlies van hierdie vriend