Verbode gedrag: Wet op VerbruikersbeskermingNadat die Nasionale Verbruikerskommissie verlede week aangekondig het dat dit ondersoek instel na Ford SA en sy handelaars vir beweerde verbode gedrag, wou baie verbruikers weet wat verbode gedrag is. Verbode gedrag is enige optrede van ‘n verskaffer van goedere of dienste wat strydig is met die Wet op Verbruikersbeskerming. Ina Opperman verduidelik wat verbode gedrag is in terme van die Wet. Die definisie van verbode gedrag in artikel 1 van die Wet, wat die definisies bepaal, is dat dit enige handeling of versuim is wat teenstrydig met die Wet is. Artikel 4 Volgens artikel 4, wat handel oor die verwesenliking van verbruikersregte, mag niemand in onderhandelinge met ’n verbruiker, gedurende die gewone verloop van sake, deelneem aan gedrag wat teenstrydig is met die oogmerke en beleid van die Wet, of iets doen wat die oogmerke van die Wed frustreer of omverwerp nie. Niemand mag deelneem aan gewetenlose, misleidende of oneerlike gedrag, of gedrag wat verbruikers waarskynlik sal mislei of bedrieg nie, of ’n voorstelling oor ’n verskaffer, goedere of dienste maak nie, tensy die persoon redelike gronde het om te glo dit is waar. Artikel 51 Artikel 51 bepaal ook presies wat verbode transaksies, ooreenkomste, bedinge of voorwaardes is. Dit sluit in dat ’n verskaffer nie ’n transaksie of ooreenkoms onderhewig kan maak aan voorwaardes met die oogmerk om die doelwitte en beleid van die Wet te verydel, die verbruiker te mislei of te bedrieg of die verbruiker aan bedrieglike gedrag te onderwerp nie. Die handelaar mag ook nie direk of indirek verbruikers van hul regte ingevolge die Wet laat afsien of ontneem nie. Niemand mag ook iets doen om ’n verskaffer se verpligtinge of pligte ingevolge die Wet te vermy, of die uitwerking van ’n bepaling van hierdie Wet tersydestel of omverwerp nie. Voorwaardes mag ook nie die verskaffer magtig om enigiets wat onregmatig is ingevolge die Wet of versuim om enigiets wat ingevolge hierdie Wet vereis word, te doen nie. Die voorwaardes mag ook nie die verskaffer van goedere of dienste se aanspreeklikheid vir verlies direk of indirek beperk of kwytskeld indien dit eintlik te wyte is aan die verskafer se growwe nalatigheid nie. Dit is ook verbode om die verbruiker die risiko of aanspreeklikheid te laat dra vir skade. Artikel 60 Volgens artikel 60 moet die kommissie die ontwikkeling, aanvaarding en toepassing van bedryfswye praktykkodes bevorder, wat voorsiening maak vir effektiewe en doeltreffende stelsels om kennisgewing te ontvang van verbruikersklagtes of verslae oor produkgebreke, defekte of gevare. Dit sluit ook in die terugneem van goedere weens ’n gebrek, defek of gevaar, persoonlike besering, siekte of skade aan eiendom en ander aanduiding van gebrek, defek of gevaar, besering of skade. Die kommissie moet ook die inligting monitor om die moontlike risiko van gebruik vas te stel en te identifiseer en ondersoek instel na die aard, oorsake, mate en graad van die risiko, verbruikers in kennis te stel van die aard, oorsake, mate en graad van die risiko en indien dit onveilig is, sorg dat dit herroep word vir herstelwerk, vervanging of terugbetaling. Dit is ook verbode gedrag Verskillende artikels van die Wet bepaal ook verder wat verbode gedrag is, soos: