EU sien nuwe wet op verantwoordelike verbruik as die sleutel tot die vermindering van globale ontbossing - EU Reporter
EU sien nuwe wet op verantwoordelike verbruik as die sleutel tot die vermindering van globale ontbossing
Vandag (17 November) het die Europese Kommissie sy regulasie voorgestel om die EU-gedrewe ontbossing en woudegradasie te bekamp, ​​die voorstel erken dat die uitbreiding van landbougrond, gekoppel aan kommoditeite wat die EU invoer, soos soja, beesvleis, palmolie, hout , kakao en koffie, beteken dat Europeërs groter verantwoordelikheid in hul keuses moet neem.
Die Voedsel- en Landbou-organisasie van die Verenigde Nasies (FAO) skat dat 'n gebied groter as die Europese Unie tussen 1990 en 2020 verlore gegaan het weens ontbossing. In netto terme van oppervlakteverlies kom dit neer op 178 miljoen hektaar bosbedekking in dieselfde tydperk van tyd, wat ongeveer 'n gebied is wat drie keer die grootte van Frankryk is.
Die Regulasie stel verpligte omsigtigheidsreëls vir operateurs wat spesifieke kommoditeite op die EU-mark plaas wat met ontbossing en woudegradasie geassosieer word: soja, beesvleis, palmolie, hout, kakao en koffie en sommige afgeleide produkte, soos leer, sjokolade en meubels . Die doel daarvan is om te verseker dat slegs ontbossingvrye en wettige produkte (volgens die wette van die land van herkoms) op die EU-mark toegelaat word.
Daar sal van operateurs verwag word om die geografiese koördinate van die grond te versamel waar die kommoditeite wat hulle op die mark plaas geproduseer is, wat naspeurbaarheid verskaf. Waar 'n land geag word 'n risiko in te hou, sal "verhoogde ondersoek" hê, net so sal diegene wat 'n laer risiko bied 'n ligter aanraking kry. Die EU se voorstel sal uitgebreide skakeling met produsentelande, sowel as ander hoëverbruiklande vereis.
Die Kommissie wil graag beklemtoon dat daar geen verbod op enige land of enige kommoditeit sal wees nie. Volhoubare produsente sal voortgaan om hul goedere aan die EU te verkoop.
"Om suksesvol te wees in die wêreldwye stryd teen die klimaat- en biodiversiteitskrisisse, moet ons die verantwoordelikheid neem om tuis sowel as in die buiteland op te tree," het Frans Timmermans, uitvoerende vise-president van die Europese Groen Deal, gesê: "Ons ontbossingsregulasie beantwoord burgers se oproepe om verminder die Europese bydrae tot ontbossing en bevorder volhoubare verbruik."
Virginijus Sinkevičius, omgewingskommissaris, het sy klem geplaas op die noodsaaklikheid dat Europa verantwoordelikheid moet neem en gesê: "As ons meer ambisieuse klimaat- en omgewingsbeleide van vennote verwag, moet ons ophou om besoedeling uit te voer en self ontbossing te ondersteun."
Die Groenes/EFA-groep het die voorstel verwelkom, maar voer aan dat meer gedoen moet word om die beskerming van ekosisteme en menseregte te verseker. Heidi Hautala MEP, vise-president van die Europese Parlement, lid van die Menseregtekomitee en Internasionale Handelskomitee het gesê: "In die stryd teen ontbossing is dit belangrik om nie net natuurbewaring in ag te neem nie, maar ook respek vir menseregte, veral die regte van inheemse mense en plaaslike gemeenskappe."
Hautala het ook 'n beroep op die Kommissie gedoen om ander vleis as beesvleis, rubber en mielies op die lys van produkte in te sluit.
Nog 'n Groen MEP Ville Niinistö, lid van die komitee vir die omgewing, openbare gesondheid en voedselveiligheid, het gesê dat die Kommissie se voorstel te kort skiet met te veel skuiwergate en niks oor die beskerming van ander ekosisteme soos savanne, vleilande en veenlande nie.
Hy het bygevoeg: "Ontbossing is nie net 'n probleem vir tropiese lande nie, ons moet ook mooi na ons eie woude omsien. Europese lande het geen geloofwaardigheid om te eis dat ontbossing elders gestaak word as ons nie bereid is om ons deel te doen om ons eie natuur te verdedig nie."
Grondstowwe-telbord beklemtoon dringendheid om die veerkragtigheid en volhoubaarheid van grondstofvoorsiening in die EU te versterk
EU belê meer as €1 miljard in innoverende projekte om die ekonomie te ontkoolstof
'n Koolstofkrediet is 'n sertifikaat wat een metrieke ton koolstofdioksiedekwivalent verteenwoordig wat óf verhoed word om in die atmosfeer vry te stel (vrystellingsvermyding/-vermindering) óf uit die atmosfeer verwyder word. Vir 'n koolstofverminderingsprojek om koolstofkrediete te genereer, moet dit demonstreer dat die behaalde emissieverminderings of koolstofdioksiedverwyderings werklik, meetbaar, permanent, addisioneel, onafhanklik geverifieer en uniek is, skryf Tiago Alves en Silvia Andrade van Reflora Initiative, Portugal .
Vrywillige koolstofkompensasies stel diegene in ongereguleerde sektore of lande in staat om hul emissies te verreken deur hierdie koolstofkrediete te koop. Hierdie situasie is van toepassing op daardie agente wat nie onder 'n wettige meganisme is nie, wat die moontlikheid van breë deelname moontlik maak. Vrywillige koolstofkompensasies speel dus 'n belangrike rol in die bereiking van die verskillende wêreldwye pogings om netto-nul-emissies te bereik, aangesien dit 'n verskeidenheid deelnemers betrek deur die implementering van verskillende soorte projekte. Die opbrengs uit die verkoop van vrywillige koolstofkrediete maak die ontwikkeling van koolstofverminderingsprojekte oor 'n wye verskeidenheid projektipes moontlik. Dit sluit in hernubare energie, die vermyding van vrystellings van alternatiewe wat op fossielbrandstof gebaseer is, natuurlike klimaatoplossings, soos herbebossing, vermyde ontbossing, energiedoeltreffendheid en hulpbronherwinning, soos die vermyding van metaanvrystellings vanaf stortingsterreine of afvalwaterfasiliteite, onder andere.
Vandag verteenwoordig dit 'n ongelooflik dinamiese mark wat deel kan wees van die oplossing vir die klimaatkrisis vanweë hul ekonomiese en omgewingsdoeltreffendheid. Volgens die Portugees-gebaseerde maatskappy Reflora Initiative hang die sukses van koolstofmarkte af van die waarborg van die kwaliteit van koolstofprojekte deur die mede-voordele wat gelewer word te meet en seker te maak dat elke koolstofkrediet wat verkoop word, werklike impak bring. Veral vir vrywillige koolstofmarkte stel hierdie stelsel ook maatskappye in staat om ervaring op te doen met koolstofvoorraad, vermindering van emissies en koolstofmarkte. Gevolglik kan hierdie meganisme toekomstige deelname aan 'n gereguleerde stelsel vergemaklik.
Al is dit belangrik om die rol wat vrywillige koolstofmarkte speel om by te dra tot die wêreldwye poging om netto-nul-vrystellings te bereik, is dit ook van kardinale belang om vas te stel onder watter regulasies hierdie meganisme moet werk. Die Science-Based Targets voer byvoorbeeld aan dat die maatskappye se netto-nul-teikens langtermyn-diep-dekarbonisasie-teikens van 90-95% oor alle bestekke voor 2050 sal vereis. Hulle voer ook aan dat wanneer 'n maatskappy sy netto-nul-teiken bereik, slegs 'n baie beperkte hoeveelheid oorblywende emissies kan geneutraliseer word met koolstofverwyderings van hoë gehalte, dit sal nie meer as 5-10% wees nie. Daarom, onder die definisie van netto-nul-vrystellings wat deur SBT gemaak word, moet die vrywillige koolstofafsettings toegepas word op die hoeveelheid oorblywende emissies vir elke maatskappy.
Aan die ander kant is daar ook 'n paar voorskotte wat verband hou met artikel 6 wat deel is van die Parys-ooreenkoms. Ná vyf jaar van onderhandelinge het die wêreld se regerings besluit oor die reëls vir die globale koolstofmark. Onderhandelaars het ooreengekom om dubbeltelling te vermy om te verhoed dat meer as een land dieselfde vermindering van emissies kan eis as om vir hul eie klimaatverpligtinge te tel. Dit word beskou dat dit van kritieke belang is om werklike vordering te maak met die vermindering van emissies. Daarbenewens is hierdie meganisme ook 'n potensiële hulpmiddel vir die uitvoering van netto-nul-beloftes in maatskappye.
Benewens die vrywillige koolstofmarkte, is daar ook die nakomingsmarkte wat geskep en gereguleer word deur verpligte streeks-, nasionale en internasionale koolstofverminderingsregimes, soos die Kyoto-protokol en die Europese Unie se emissiehandelskema. Elkeen van die deelnemers binne 'n pet-en-handel-stelsel (gewoonlik lande, streke of nywerhede) word 'n sekere aantal toelaes toegeken op grond van 'n emissieverminderingsteiken. Hierdie toelaes word dan nie geskep of verwyder nie, maar bloot onder deelnemers verhandel.
Gegewe die regulatoriese raamwerk wat 'n pet-en-handel-stelsel het, word die meganisme daarvan beïnvloed deur beleidsverspreiding. Een van die belangrikste onderskeidings met die vrywillige koolstofmark is dat hierdie mark nie hierdie beleidsverspreiding nodig het nie. Daarom kan maatskappye hul klimaatdoelwitte vinniger uitvoer, aangesien hulle nie van hierdie nakomingsraamwerk afhanklik is nie. Boonop word dit beskou dat hierdie spesifieke raamwerk deur 'n pet-en-handel-stelsel die vrystellings wat verreken kan word, kan beperk, wat die natuurlike ontwikkeling van die koolstofmark kan beïnvloed.
Daarbenewens het die nakomingsraamwerk verskillende meganismes na gelang van elke land. Byvoorbeeld, die stelsels in Suid-Korea en Tokio staan ​​uit as die enigstes met spesifieke sektorale limiete. Dit lyk asof sommige stelsels sterk staatmaak op emissiehandel om vermindering te bewerkstellig. Ander stelsels sluit losser verwysings in om by te dra tot algehele vermindering van KHG-vrystellings in die jurisdiksieteiken. Daarteenoor speel vrywillige koolstofkrediete ook 'n belangrike rol in die demokratisering van koolstofvergoeding aangesien enige maatskappy of individu op 'n vrywillige basis vir hul vrystellings kan vergoed. Dus, alhoewel vrywillige koolstofmarkte 'n gebrek aan gestandaardiseerde vereistes het, is daar meer konsekwentheid in terme van die vraag-/aanbodkragte in hierdie mark, wat op sy beurt die oorgang na 'n ontkarboniseerde samelewing kan help.
Die Taskforce on Scaling Voluntary Carbon Markets (TSVCM) skat dat die vraag na koolstofkrediete teen 15 met 'n faktor van 2030 of meer kan toeneem en met 'n faktor van tot 100 teen 2050. In die algemeen kan die mark vir koolstofkrediete meer werd wees $50 miljard in 2030. Gebaseer op verklaarde vraag na koolstofkrediete, vraagprojeksies van kundiges wat deur die TSVCM ondersoek is, en die volume negatiewe emissies wat nodig is om emissies te verminder in ooreenstemming met die 1.5-grade verwarmingsdoelwit, skat McKinsey dat die jaarlikse globale vraag na koolstof krediete kan tot 1.5 tot 2.0 gigaton koolstofdioksied (GtCO2) teen 2030 bereik en tot 7 tot 13 GtCO2 teen 2050. Daarom word beskou dat daar steeds 'n beduidende potensiaal in die ontwikkeling van die koolstofmarkte is, veral wat lei deur maatskappye wat hul emissies moet verreken.
In terme van Nature-Based Solutions of Nature Climate-oplossings, argumenteer verskeie akteurs dat enige geloofwaardige pad na netto-nul die beëindiging van ontbossing en die agteruitgang van natuurlike ekosisteme plus die vermindering van emissies wat verband hou met landbouproduksie en voedselstelsels moet insluit. Reflora Initiative is een van daardie maatskappye wat sy koolstofverrekeningsdienste op natuurlike klimaatsoplossings fokus en seker maak dat koolstofprojekte gepaard gaan met mede-voordele, soos biodiversiteitsbewaring en -verbetering, varswaterregulering, en maatskaplike en ekonomiese ondersteuning aan landelike en inheemse gemeenskappe. Byvoorbeeld, 'n beduidende deel van die vrywillige mark is gebaseer op projekte in tropiese ontwikkelende lande. daar word ook van mening dat NKV ook sowel aanpassing by klimaatsverandering as versagting van emissies ondersteun. Landboubosboustelsels kan byvoorbeeld meer veerkragtige boerdery-ekonomieë skep, terwyl herstelprojekte die impak van intense reënval en vloede kan verminder.
Om op te som, daar is steeds 'n aansienlike potensiaal vir koolstofkredietemarkte, spesifiek vir vrywillige koolstofkrediete. Maatskappye se netto-nul-teikens sal hierdie verrekeningsinstrumente benodig om hul ontkolingsdoelwitte te bereik. Daarbenewens gee dit ook die opsie aan individue om te vergoed vir hul emissies. Aan die ander kant is die rol van NKV-projekte die sleutel om emissies in die atmosfeer te verwyder, terwyl hul mede-voordele nie net impak op die biodiversiteit genereer nie, maar ook om landelike en inheemse gemeenskappe te ondersteun.
Stockholm Omgewingsinstituut. "Om sin te maak van die vrywillige koolstofmark: 'n Vergelyking van koolstofkompensasiestandaarde".
Tom Dowall. "Wetenskap-gebaseerde netto-nul-teikens: 'minder netto, meer nul'". https://sciencebasedtargets.org/blog/science-based-net-zero-targets-less-net-more-zero
McKinsey. Hoe die vrywillige koolstofmark kan help om klimaatsverandering aan te spreek https://www.mckinsey.com/business-functions/sustainability/our-insights/how-the- voluntary-carbon-market-can-help-address-climate-change/
McKinsey. 'n Bloudruk vir die skaal van vrywillige koolstofmarkte om die klimaatsuitdaging die hoof te bied https://www.mckinsey.com/business-functions/sustainability/our-insights/a-blueprint-for- scaling-voluntary-carbon-markets-to-meet-the-climate-challenge/
Wêreld Ekonomiese Forum. Waarom natuurlike klimaatoplossings oor veel meer as koolstof gaan
Die EU het aangekondig dat hy met lidlande en EU-instellings sal saamwerk om bestaande hulpbronne te oormerk om tot € 300 miljard fondse te mobiliseer om slim, volhoubare beleggings in kwaliteit infrastruktuur wêreldwyd te ondersteun.
Dit is die EU se kans om die wêreldwye oorgang van fossiel na groen en klimaatbestande infrastruktuur te bevorder, wat fundamenteel is vir die halvering van emissies hierdie dekade.
Om die beste "aanbod" te wees in 'n stampvol veld bevolk deur Chinese, Russiese en potensieel G7-infrastruktuurbeleggings, moet die EU verseker dat maklik toeganklike en bekostigbare geldvloei na vennote in 2022 vloei. vereis ook 'n toegewyde span by die kruising van Kommissie, EU-finansiële instellings, Raadskonfigurasies en die eksterne aksiediens.
Die Europese Kommissie het hom daartoe verbind om € 300 miljard te oormerk en te mobiliseer tot 2027 vir die EU se veelgeadverteerde Global Gateway-inisiatief. Gefokus op die ontwikkeling van globale infrastruktuur en die ondersteuning van die groen en digitale oorgange regoor die wêreld, is die Global Gateway omraam as 'die Europese Groen Deal wêreldwyd'. Lewering sal die sleutel wees, maar dit is die geleentheid vir die EU om die "eerste keuse" vennoot te word en meer volhoubare en veerkragtige groen waardekettings in die proses te bou. Om die beste aanbod te maak, verbind die EU hom om sy formidabele ekonomiese basis en vuurkrag te benut om vennootskappe oor klimaat en energie, digitaal, vervoer, gesondheid, onderwys en navorsing aan te spoor.
Alle lande is uitgenooi om terug te kom met nuwe klimaatneutraliteit en 2030-klimaatdoelwitte teen COP27 aan die einde van 2022. Om die geld volgende jaar te laat vloei sal beduidend wees om opkomende en middelinkomste-ekonomieë in die G20, die EU-buurt en Afrika vertroue te gee dat hulle in die oorgang ondersteun sal word. Dit kan die EU help om sy finansiële betrokkenheid by Suid-Afrika se Just Transition Partnership op te skaal en dit te omskep in 'n bloudruk vir soortgelyke vennootskappe met lande soos Indonesië of Indië en 'n afleweringsmeganisme vir die nuwe wêreldwye steenkoolaffaseringskonsensus wat in Glasgow bereik is.
Léa Pilsner, beleidsadviseur oor Europese Groen Deal-diplomasie, het gesê: "Vandag het die EU die grondslag vir die ontbrekende globale dimensie van die Europese Groen Deal aangebied. Met die Global Gateway kan die EU nou billike en inklusiewe voordele vir skoon ekonomieë in die buiteland dryf en wêreldwye dekarbonisering krities versnel. Maar die aflewering kan nie wankelrig wees nie, of die hele projek sal misluk. Om 'n ware geopolitieke aanbod te wees, moet dit werklik wees: Maak die benadering een van ware vennootskap en maak seker dat Team Europe operasioneel is en in 2022 die grondslag tref."
Jennifer Tollmann, senior beleidsadviseur, EU-klimaatdiplomasie en geopolitiek het gesê: "Ons bly ver van die halvering van emissies hierdie dekade. Met COVID-19-herstel aan die gang, is die Global Gateway die EU se beste kans om internasionale vennote saam te bring in die oorgang na klimaatneutraliteit. Om geld in 2022 na groen en klimaatbestande infrastruktuur te laat vloei, kan die kromme buig. Dit kan vertroue gee aan ontluikende ekonomieë wat groener herstel oorweeg, terwyl dit 'n beter alternatief bied vir lae-inkomste ekonomieë wat toenemend riskante fossielbrandstofgebaseerde ontwikkelingspaaie wil vermy. Dit is die EU se kans om die "beste aanbod" te wees en die maatstaf te stel vir hoëgehalte-samewerking."
Vandag (1 Desember) kom hoëvlakbeleidmakers en sakeleiers by die Europese Business & Nature Summit om sake-aksie vir die natuur op te skaal voor die deurslaggewende VN-biodiversiteitskonferensie (COP 15) in die lente van 2022. Georganiseer deur die EU [e-pos beskerm] platform van die Europese Kommissie en ander vennote, is die beraad daarop gemik om die groeiende beweging van maatskappye regoor Europa en verder te versterk wat die natuur en mense in die middel van hul herstelstrategieë plaas.
Frans Timmermans, uitvoerende vise-president van die Europese Green Deal, het gesê: "Terwyl die klimaatkrisis met dringendheid behandel word, het die biodiversiteitskrisis en die bedreiging van ecocide nog nie hoog genoeg op die wêreldagenda gestyg nie. Besighede erken toenemend die dringendheid om op te tree en ek doen 'n beroep op hulle om uitgesproken te wees oor die risiko's van verlies aan biodiversiteit. Die herstel van ons verhouding met die natuur sal ekonomiese verliese voorkom, nuwe werk skep en 'n bewoonbare planeet vir toekomstige geslagte verseker."
Virginijus Sinkevičius, kommissaris vir die omgewing, oseane en visserye, het gesê: "Besighede is 'n deurslaggewende hefboom in die stelselwye verandering wat moet plaasvind as ons 'n stabiele klimaat en 'n lewende planeet wil hê waar almal kan floreer. Ek reken op hulle om die ambisie te dryf vir 'n globale biodiversiteitsraamwerk wat by Biodiversiteit COP15 ooreengekom moet word, met verhoogde biodiversiteitsbefondsing en voldoende hoofstroom van biodiversiteit in alle sektore."
Die beraad bevat vooraanstaande besighede en finansiële instellings wat ervarings, beste praktyk voorbeelde en inisiatiewe deel wat daarop gemik is om natuurlike kapitaal en biodiversiteit in korporatiewe besluitneming te integreer, en moedig ander aan om aan te sluit. Die geleentheid nooi nuwe ondertekenaars na die Finansies vir Biodiversiteit Belofte 'n beroep op wêreldleiers om natuurverlies binne hierdie dekade om te keer en hulle te verbind om biodiversiteit te beskerm en te herstel deur hul finansieringsaktiwiteite en beleggings. Hierdie nuwe ondertekenaars sal die groep van 75 finansiële instellings 'n hupstoot gee wat €12 triljoen bates verteenwoordig. Meer inligting is in die nuusitem.