In 2005 het Jessica Prentice die woord geskep locavore, wat deur die Oxford University Press die 2007 "Woord van die Jaar" gekies is. Locavore is geskep om te beskryf en te bevorder die praktyk van die eet van 'n dieet wat bestaan ​​uit kos geoes vanuit 'n gebied begrens deur 'n radius honderd myl. Prentice was die direkteur van onderwys by die Ferry Plaza Farmers Market in San Francisco op die tyd en wou kos liefhebbers aan te moedig om te geniet wat hulle eet terwyl dit nog die impak wat dit op die omgewing te waardeer.
Locavorisme projekte positiewe oorwegings: (1) die tradisionele genot van die eet van regte, vars voedsel wat gekweek en voorberei word in die konteks van gemeenskap, (2) wat die afstand verlaag wat voedsel met fossielbrandstowwe vervoer word, wat nou gemiddeld 1,500 myl van plaas na tafel, (3) wat 'n alternatief bied vir fabrieksplase wat werkers en die Aarde uitbuit, diere misbruik, en bydra tot 'n samelewing waarin fabrieksverwerkte voedsel stapelvoedsel geword het, wat 'n bevolking skep wat gelyktydig oorvol en ondervoed is, en (4) die skep van sterk plaaslike voedselstelsels wat omgewingsvolhoubaarheid, voedselsekuriteit, maatskaplike billikheid en die ekonomiese lewenskrag van bloeiende gemeenskappe ondersteun.
Geen Plaaslike Plaasliker As Jou Eie Backyard
As jy by die baie Amerikaners aansluit wat na die 2009-ekonomiese resessionêre jaar na voedsel-tuinmaak gegaan het en jou eie kos sou laat groei, sou jy die grondsamestelling en die plaagdodervrag beheer en verseker dat die produk met skoon hande gehanteer is. Daar is geen plek meer plaaslike as jou eie agterplaas nie. Jou produk is so vars en voedingsdig soos wat dit kan wees, as dit kort na oes gebruik word.
Met die Nasionale Organiese Program (NOP) wat die vereistes vir organiese produksie bepaal, het multinasionale korporasies hul produksiemetodes verander om aan die definisie te voldoen, maar eindig steeds met die produk baie, baie kilometer om jou vurk te bereik. Deur te koop vir plaaslike produkte, kan die koolstofvoetspoor van organiese produkte verkrygings verminder word.
Aangesien die meeste van ons wat in Amerika woon, in 'n gematigde klimaat leef, benodig 'n ander tegniek om gesonde organiese produkte die hele jaar deur te verseker, stelsels van voedselbewaring. Die meeste land uitbreiding dienste het bulletins wat afgelaai kan word wat metodologieë vir inmaak, bevriesing en ander bewaring beskryf.
Ten spyte van die feit dat vars hele vrugte en groente gewoonlik die meeste voedingstowwe per porsie lewer, gedurende die wintermaande wanneer slegs ingevoerde konvensionele vars produkte beskikbaar is, moet verbruikers oorweeg om ingemaakte of bevrore plaaslik gegroeide vrugte en groente te kies. Verwerkte appels, druiwe, perskes, pere, groenbone, ertjies en tamaties het 'n aansienlik laer plaagdodervrag in vergelyking met vars, ingevoerde, konvensionele, nie-organiese produkte.
Sommige ander groot voedselgroepe
Daar is ook organiese riglyne vir die produksie van pluimvee, eiers, varkvleis- en beesvleisprodukte. Ingesluit is die menslike behandeling van diere in instellings waar die diere ruimte het om te oefen met toegang tot buiteruimte en waar gesondheid gehandhaaf word op dieet wat nie op antibiotika staatmaak vir oorlewing nie. Organiese grondstowwe moet gebruik word.
Oor die afgelope tien jaar is 'n aantal boeke geskryf wat segmente van die Amerikaanse voedselproduksiestelsels evalueer en steeds meer fokus op die versorging van die diere wat ons vleis voorsien. Daar is ook twee dokumentêre uitgawes wat fokus op die voedselstelsel wat die probleme verduidelik en voorstelle vir verbeterings maak. [Voedsel, Inc. en Vars: Nuwe denke oor wat ons eet.]
Die industrialisering van vleisproduksie het beperk dierevoeding operasies wat goedkoop vleis voorsien in groot hoeveelhede ingevoer. Dit doeltreffendheid in 'n poging om 'n groot nasie te voed met 'n lae-koste kos is nie sonder koste en kommer oor die healthfulness van die gegenereerde produkte omgewing.
Antibiotika en E. Coli
Beeste en koring vervoer baie myle gevestigde beperk dierevoeding operasies vir die finale "afwerking." Gedurende hierdie tydperk wanneer die beeste klaar lê vir slagting, die oorheersende dieet van koring gee die vleis die marmering tekstuur wat tenderizes en geure van die vleis met vet deposito's tussen die spiervesels. Maar beeste is ontwerp deur die natuur om grasse wei en kan slegs oorleef 'n gekonsentreerde koring of graan dieet met die aanvulling van lae vlakke van antibiotika. Dit skep 'n groot openbare gesondheid kommer, omdat bakterieë (hoofsaaklik E. coli) wat blootgestel word aan kontinue, laevlak antibiotika, kan weerstand word en vleisprodukte kan besoedel deur kontak met fekale siektes tydens die slagproses.
Die Amerikaanse Mediese Vereniging, American Public Health Association en die National Institutes of Health beskryf almal antibiotiese weerstand as 'n groeiende openbare gesondheidsorg. 'N afname in weerstand is gerapporteer in Europese lande wat die gebruik van antibiotika in diereproduksie verbied het. Sewentig persent van alle antimikrobiese middels wat in die Verenigde State gebruik word, word aan vee gevoer. Dit behels jaarliks ​​25 miljoen pond antibiotika, meer as agt keer die hoeveelheid wat gebruik word om siektes by mense te behandel.
Groeihormone gekoppel aan kanker
Verder, met FDA en USDA goedkeuring, word twee-derdes van alle Amerikaanse beeste wat vir die slag geslag word, ingespuit met groeihormone. Die Europeërs verbied groeihormone vir beesvleis in 1988. Die Europese Kommissie het 'n komitee aangestel om die impak op mense van vleis wat deur hormoonverbeterde vee verbruik word, te ondersoek en in 1999 het berig dat residu's in vleis van ingespuitte diere die hormonale balans van mense kan beïnvloed, wat voortplantingsaangeleenthede en bors-, prostaat- of kolonkanker kan veroorsaak. .
Ongeveer 22 persentasie van alle melkkoeie in die Verenigde State en 54 persent van groot kuddes gebruik rekombinante beeste groeihormoon (rBGH) om 'n toename in 8-17 persentasie in melkproduksie te kry. Die gebruik daarvan het bakteriese uierinfeksies in koeie met 25 persentasie verhoog, wat die gebruik van antibiotika vereis om die infeksies te behandel. Die melk van koeie wat met rBGH ingespuit word, het hoër vlakke van 'n ander hormoon wat insulienagtige groeifaktor 1 genoem word, wat by mense met kolon en borskanker verbind word.
Regulasies verbied die gebruik van hormone in varke en pluimvee, maar antibiotika word gereeld gebruik. Die stywe bevalling van varke en hoenders moedig die gebruik van profilaktiese lae vlakke antibiotika aan om groei te bevorder, om gesondheid te verseker, en om die verspreiding van aansteeklike siektes binne die populasies van oorvol kuikens en varke te verminder. Hierdie voortdurende gebruik van antibiotika kan nie net die verbruikers van eiers en vleis impakteer nie, maar die versorgers van diere is ook geneig om multi-dwelm-weerstandig te verkry. E. coli.
Organiese produksie van dierlike produkte laat nie toe dat groeihormone of die profilaktiese gebruik van antibiotika gebruik word nie. Melk van melkkoeie op organiese plase, veral weidinggebaseerde bedrywighede, bevat aansienlik hoër vlakke van gekonjugeerde linolzuursure (CLAs). Hierdie vlakke in organiese melk is dikwels 30 persentasie hoër of meer as in konvensionele melk, maar hierdie CLA voordeel word gemoduleer teen die tyd van die jaar, die kwaliteit van die weiding, produksie vlakke, en kudde gesondheid en bestuur. Die menslike gesondheidsvoordele van CLA's sluit in die vermindering van die geneigdheid om vet te berg (veral abdominale vet), inhibisie van tumorontwikkeling, die bevordering van sellulêre sensitiwiteit vir insulien, toenemende immuunrespons teen virusse, en modulerende inflammatoriese prosesse.
Die afhanklikheid van organiese beesboere op weiding en weidings grasse verhoog ook die CLA-vlak in vleis. Vleis is 'n uitstekende dieetbron van yster en vitamien B12; Daarbenewens bevat vleis, eiers en melk van beweerde diere ook hoër vlakke van omega-3 essensiële vetsure wat onontbeerlik is vir menslike neurologiese gesondheid.
Voeding Self en Ons Kinders Gesond
Noudat ons bewus is van die toestand van die beskikbare voedsel, is daar geleenthede om die gehalte van die voedsel wat ons verbruik, te maksimeer. Deur deeglike keuring en maklike aankoop kan die gehalte van voedsel verbeter word.
Daar is ook geleenthede vir sommige gesinne om betrokke te raak by die produksie van gesonde groente deur groente in potte op 'n patio te verbou, deur grasperk in 'n seisoen tuin te omskep, of om deel te neem aan 'n gemeenskaps tuinprojek. Nog 'n opsie is om boere op ryafstand op te spoor wat organiese boerdery beoefen wat hierdie kos items vir u kan voorsien.
Kom ons begin met 'n reis na die plaaslike kruidenierswinkel. Dit is wonderlik om baie groot kruidenierswinkels te sien wat nou organiese produkte bied. Maar die keuse om organiese teenoor konvensionele groente en vrugte te koop, behels 'n oorweging van koste en voordele vir baie gesinne. Die Omgewingswerkgroep het die USDA se PDP-data van 2000 tot 2007 gebruik en die produk met ses mate van besoedeling geproduseer. Die posisie is gebaseer op die waarskynlikheid om konsekwent besmet te wees met die grootste aantal plaagdoders op die hoogste vlakke. Met behulp van die ranglys word 'n shopper se gids vir plaagdoders voorgestel. Hierdie lys word jaarliks ​​opgedateer.
Die Dirty Dozen en die skoonste sestien
Onder die twaalf mees besmette (die Vuil Doos) was sewe vrugte (perskes, appels, nektariene, aarbeie, kersies, ingevoerde druiwe en pere) en vyf groente (soetrissies, seldery, kale, blaarslaai en wortels). Hierdie studie dui daarop dat deur die vervanging van produkte uit die lys van die minste besmette vrugte en groente die kopers hul verbruik van plaagdoders teen 80 persent kan verminder.
Onder die sestien minste besmet produseer items was sewe vrugte (avokado, pynappels, mango's, kiwi, papaya, waatlemoen, en pomelo) en nege groente (uie, suikermielies, aspersies, bevrore pronkertjies, kool, eiervrug, broccoli, tamaties, en Soetpatats).
Hierdie studie dui ook daarop dat die aankoop van die vuil doos organies die meeste plaagdoderreste sal uitskakel. Die aankoop van die sestien minste besmette produse-items organies sou die vermindering van die plaagdoder slegs minimale verminder.
Vir die genoteerde tussen die meeste en die minste besmet, die keuse van organiese of konvensionele produkte sal 'n koste versus voordeel oorweging wees. Die situasie van keuse sal die beskikbaarheid van organiese keuses van alle produkte jaar deur wees.
Alternatiewe Bronne vir Seisoenprodukte en Vleis
Gesinne soek toenemend na alternatiewe bronne vir seisoenale produkte en vleis. Daar is geen produkte so vars en voedingsdig soos wat van 'n organiese kombuistuin geoes word en binne minute van oes verteer word nie. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het tuisgebaseerde "oorwinningstuine", wat deur First Lady Eleanor Roosevelt gesetel is, 40-persentasie van die produkte wat deur Amerikaners verbruik is, geproduseer.
Maar vars produkte wat plaaslik gekweek word, kan ook by plaaslike boeremarkte verkry word. Jy kan een in jou omgewing op www.localharvest.org or www.eatwellguide.com. Ook gelys word familieplaas en ander bronne van volhoubare produkte en grasvlaktes.
Geleenthede bestaan ​​ook in stand te hou deur te maak, vries, droog, of ander metodes van die behoud van plaaslike produkte wanneer dit in seisoen is aan die beskikbaarheid van prima, voedsel digte produkte vir die hele jaar deur verbruik uit te brei. Plaaslike voedsel sal varser wees as vars produkte vervoer duisende myle, selfs al is dit organies gekweek word in sy land van herkoms.
Daar is 'n toenemende bewustheid van die etiek van voedsel. Tuine, veral organiese tuine, kan ons herinner dat ons verhouding met ons planeet volhoubaar kan wees. Solank die son skyn en mense saad plant, kan ons maniere vind om ons voedingsbehoeftes te voorsien sonder om die wêreld nadelig te beïnvloed.
Hierdie artikel is aangepas uit Hoofstuk 9 van die boek:
Melvin D. Epp was 'n navorsingswetenskaplike wat aan botaniese en produksieprobleme werk. Hy is afgetree en besit die voorouerplaas wat sy oupagrootjie van die Santa Fe-spoorweg in 1876 aangekoop het. Melvin gaan voort om te tuin waar sy ouma in 1893 begin tuinmaak het. Hy het grade van Wheaton College - BS in biologie; Universiteit van Connecticut - MS in plantkunde; en Cornell Universiteit - Ph.D. in genetika. Hy gaan voort om die Wichita Organic Garden Club en die Frederic Remington Area Historical Society te lei en is 'n Extension Master Gardener van Sedgwick County, Kansas. Melvin het 'n boek met sy ma se poësie gepubliseer: Die Bloemblaadjes van 'n Kansas Sonneblom: 'n Mennonite Diaspora