Vinnige mode-leuens: sal hulle regtig hul maniere verander in 'n klimaatkrisis? - Klimaatsimpaknuus
Zara sê dit sal in die toekoms slegs volhoubare tekstiele gebruik om sy deel in die klimaatkrisis te lewer. Hierdie afbeelding is van 'n Zara-winkel in Singapore, 2019. Shutter
onlangs Zara het 'n volhoubaarheidsbelofte ingestel. Maar hoe kan Zara ooit volhoubaar wees? As die grootste blitsverkoper in die wêreld, hulle produseer ongeveer 450 miljoen kledingstukke per jaar en stel 500 nuwe ontwerpe per week vry, ongeveer 20,000 per jaar. Die vinnige modes van Zara was so suksesvol dat dit 'n hele industrie geïnspireer het om te skuif - en die hele jaar 'n ongekende aantal mode-kledingstukke uit die weg geruim.
Ons leef in 'n era van hiperverbruik in die middel van 'n klimaatskrisis.
Klereproduksie verdubbel van 2000 na 2014. Die gemiddelde verbruiker het 60 persent meer klere in 2014 gekoop as in 2000, maar het elke kledingstuk die helfte so lank gehou. Na verwagting sal klereverbruik in die volgende 63 jaar met 10 persent styg. En minder as een persent van alle klere wat wêreldwyd geproduseer word, word herwin.
Kan enige vinnige mode-handelaar aanspraak maak op volhoubaarheid?
Vinnige modes is nie ekovriendelik nie
Die vinnigmodel-sakemodel self is die teenpool vir volhoubaarheid.
Sommige idees wat deur die mode-ondernemings aangebied word, sluit in herwinning. Maar selfs as kledingstukke in die winkel versamel word, bestaan ​​die vermoë om klere te herwin op die skaal wat benodig word vir die huidige produksietempo, nie. Dit is ook tipies meer energie-intensief om te herwin as om nuwe produkte te produseer.
'N Ander konsep, wat Zara onlangs voorgestel het, is om slegs volhoubare materiale te gebruik. Maar om oor te skakel na volhoubare materiale terwyl modeklere onder dieselfde model vervaardig word, maak geen vinnige modekleinhandelaars volhoubaar nie.
Indiese modestudente, wat maskers teen besoedeling dra, hou plakkate wanneer hulle deur 'n mark beweeg om bewustheid oor lugbesoedeling in Nieu-Delhi, Indië, 2, 2018 te skep. (AP Photo / Altaf Qadri)
Daar bestaan ​​nie iets soos 'n volhoubare stof van 100 persent nie. Stowwe benodig 'n geweldige hoeveelheid energie en natuurlike hulpbronne om te produseer. Volhoubare materiale is net minder skadelik deur die omgewingsimpak daarvan te verminder.
Ek bestee baie tyd aan die verslae van groter handelsmerke oor korporatiewe verantwoordelikheid en onderhoude met mikro-tot-klein ondernemings om te sien hoe hulle volhoubaarheid benader. Die grootste verskil tussen die twee entiteite is kultuur.
Klein handelsmerke fokus op die skep van 'n kultuur van volhoubaarheid deur van die begin af minder te produseer. Hulle gebruik strategieë soos om op bestelling te vervaardig, en verdien dus nie meer as wat verkoop word nie. Dit doen hulle omdat afval een van hul grootste probleme is. Hulle ontwerp ook klere van die hoogste gehalte, wat duursaamheid en lang lewe verseker, sodat klere lank in u klerekas bly. Hulle sal ook u klere herstel sodat u dit langer kan hou.
Die belangrikste verskil is dat die meeste klein handelsmerke kies om onder 'n 'anti-modekalender' te werk. Hulle het doelbewus gekies om nie die intense seisoenale kalender waarteen mode funksioneer, te volg nie. In plaas daarvan produseer hulle na behoefte. Dit is die teenoorgestelde van hoe groot ondernemings funksioneer.
Groot korporatiewe kleinhandelaars wil nie hul fundamentele sakemodel verander of kulture van volhoubaarheid skep nie. Dit sal vereis dat hul hele sakestruktuur weer gewerk word.
Korporatiewe sosiale onverantwoordelikheid
Die vinnige modieuse groeimodel wat deur alle groot ondernemings gebruik word, is gebaseer op onbeperkte groei en besteebare verbruik.
Korporatiewe handelsmerke en kleinhandelaars lewer statistieke oor hul vermindering van die omgewingsimpak binne hul voorsieningskettings. In teenstelling met finansiële jaarverslae, is verslae oor maatskaplike verantwoordelikheid (CSR) vrywillig en word ekstern geverifieer. Die manier waarop hulle hul verbeterings meet, is ook nie konsekwent of gestandaardiseer nie. Daarom kan verbruikers nie die een maatskappy met die ander vergelyk sonder om 'n towenaar te doen nie.
Jaarlikse finansiële verslae bevat gewoonlik ambisieuse doelwitte om te groei en uit te brei. Byvoorbeeld, H&M het vanjaar 145 nuwe winkels geopen en het uitgebrei in vier nuwe markte: Oekraïne, Koeweit, Saoedi-Arabië en Verenigde Arabiese Emirate (UAE).
Inditex, die moedermaatskappy van Zara, verwag dat 300 nuwe winkels vanjaar en begin aanlynverkope in Dubai, Egipte, Indonesië, Israel, Libanon, Marokko, Saoedi-Arabië, Serwië en die VAE.
Greenpeace-aktiviste het voor 'n Zara in Nice, Frankryk, betoog om teen gevaarlike chemikalieë in klere, 24, 2012, te protesteer. Greenpeace se Detox-veldtog het bande tussen tekstielvervaardiging en giftige waterbesoedeling in China blootgestel. (AP Photo / Lionel Cironneau)
Fast fashion is 'n 'groei of sterf'-onderneming. En vinnige modes voer steeds die westerse verbruiker na die globale suide uit: dit kan rampspoedige gevolge hê. Dit is die paradoks in die hart van die westerse verbruikers-kultuur en strek verder as die vinnige modebedryf. Neoliberale kapitalistiese ekonomieë benodig deurlopende verbruik en definieer sukses deur groei - konsepte wat strydig is met volhoubaarheid. Besigheidsgroei moet ontkoppel word van die gebruik van hulpbronne.
Die wêreldbevolking gaan in die volgende 30 jaar met nog twee miljard mense groei. Om 'n duik in die klimaatkrisis te maak, Ons moet die uitstoot met meer as 55 persent verminder in die volgende 10 jaar.
Die huidige koolstofvoetspoor van die die mode-industrie is meer as agt persent van die totale wêreldwye kweekhuisgasvrystellings, groter as alle internasionale reis. Daarom, om die Verenigde Nasies Volhoubare Ontwikkeling Doelwitte, insluitend die 2C globale temperatuurteiken, moet die modebedryf 'n aktiewe rol speel in die verandering van die manier waarop hulle die mark bedryf, vervaardig, vervaardig, versprei en benader.
Dit is nie so eenvoudig om huidige tekstiele of verpakking uit te skakel vir meer volhoubare weergawes nie. Oplossings vir volhoubaarheid moet kulturele verandering insluit.
Hoeveel dra jy in jou klere?
Selfs as 'n kledingstuk met alle volhoubare materiale vervaardig word, is daar steeds baie probleme. Goedkoop koste en vinnige produksie is die rede waarom ons het nog steeds arbeidskwessies soos sweatshop-toestande.
Zara het 1,800-verskaffers in sy verskaffingsketting, maar gee nie bekend hoe gereeld hy per jaar individuele verskaffers ouditeer om te verseker dat dit voldoen word nie. As 'n kledingstuk slegs 'n paar maande dra, sal dit 'n reuse-vermorsing van hulpbronne wees om die kledingstuk te vervaardig.
Die Peggy Sue-versameling word plaaslik ontwerp en vervaardig in Ontario. Hul leuse is 'volhoubare uitnemendheid tot modevind'. Hierdie beeld is van 'Design Forward 2017', 'n plaaslike modeskou wat volhoubare drag beklemtoon. Leann Parker
Vinnige modes lei nie tot meer verantwoordelike verbruiksgedrag nie, want dit kan uiteindelik die laagtepunt belemmer.
Ek sou meer vertroue hê in die volhoubaarheidsinisiatiewe van groot modebedryf as hulle alternatiewe volhoubare sakemodelpraktyke begin instel. Een klein stap kan wees om dienste vir herstelwerk of maatwerk aan te bied. Die pasmaak van klere skep klere wat onberispelik pas, wat hul emosionele waarde verhoog. Ek glo dat wanneer kledingstukke goed pas en vleiend is vir ons liggaam, ons lief is vir hulle en ons dit langer hou.
Ten bate van die aarde en die mensdom, moet groot handelsmerke kyk hoe om weg te beweeg van hul voortdurende aanbod van nuwe produkte per week. As hierdie soort veranderinge sou plaasvind, sou ek glo dat Zara en ander modemerke goeie voornemens het om klimaatsverandering te bekamp.
Anika Kozlowski, lektor in mode-ontwerp, etiek en volhoubaarheid, Skool vir mode, Ryerson Universiteit