Geskryf deur Robert Massa
Marlboro College beplan om die Vermont-kampus ná die 2019-2020-skooljaar te sluit en sy programme na Emerson College in Boston te skuif. Wikimedia Commons, BK BY-NK-SA
Toe die Cincinnati Christian University bewus geword het van sy dalende inskrywings en dalende onderriginkomste in 2015, het die universiteit 'n “reeks vet weddenskappe”Om oor die vloer te bly.
Maar die gewaagde bewegings het uiteindelik 'n reeks strategiese foute geword. Die skool het 'n sokkerspan begin, sy missie hersien en fakulteit en personeel afgelê om koste te besnoei. Dit het die grootste deel van sy $ 4 miljoen-skenking bestee, maar dit was nog steeds $ 6 miljoen in skuld in 2018. Hierdie herfs semester sal die laaste van die skool wees.
Cincinnati Christian College is een van 'n groeiende aantal kolleges en universiteite - 21 private kolleges sedert 2016 - om finansiële redes gedwing word om hul deure te sluit. Die neiging het ook die openbare sektor beïnvloed. Ten minste 33 openbare kolleges - insluitend gemeenskapskolleges - het sedert 2016 binne hul staatstelsels gekonsolideer of met ander instellings saamgesmelt.
Die Cincinnati Christian University is gereed om aan die einde van 2019 te sluit. Wikimedia Commons, BK BY-NK-SA
En voorspellings oor die toekomstige ondergang van ander kolleges is oorvloedig. Harvard Business School-professor Clayton Christensen het gesê dat die helfte van alle kolleges en universiteite binne die volgende dekade sal sluit. Alhoewel hierdie siening té pessimisties kan wees, 'n studie gevind dat ongeveer 800 van die ongeveer 2,300 vier jaar openbare en nie-winsgewende privaat kolleges in die land het eienskappe getoon wat hulle in finansiële risiko's geplaas het: Hulle het minder as 1,000-studente gehad, het geen aanlynprogramme gehad nie, het jaarlikse verhogings van onderrig van ten minste 8% opgelê en staatgemaak op onderrig vir 85 persent of meer van hul inkomste. Hulle het ook hul onderrig met 35 persent of meer verlaag.
Hierdie kollege-sluitings ontwrig die akademiese lewens van studente, dwing fakulteit en personeel om elders werk te vind en kan 'n plaaslike ekonomie benadeel.
As 'n onderwysprofessor wat al vir 30 jaar as die hoof-inskrywingsbeampte by verskeie universiteite gedien het, hier is vier redes waarom ek glo agter die sluiting is.
1. Stygende pryse en twyfel oor waarde
Praat met enige ouer van 'n hoërskoolleerder wat op universiteit is, en hulle sal hul kommer uitspreek oor die koste van die kollege. Toe ek navorsing as konsultant vir 'n klein kollege gedoen het, het ek gevind dat die prys die grootste faktor is in hoe ouers en studente 'n kollege kies.
In daardie 2019-ongepubliseerde studie was plakkerspryse die grootste oorweging vir 51 persent van ouers as hulle 'n universiteitskeuse maak. Dit is drie keer die 17-persent wat sê dat akademiese reputasie - soos bepaal deur die universiteitsranglys wat deur verskillende tydskrifte gepubliseer is - 'n belangrike faktor was.
Ons kan verwag dat meer kolleges inskrywings sal afneem namate pryse aanhou styg. Die collegeraad rapporteer dat die gemiddelde klasgeld en fooie verdriedubbel by openbare kolleges vir vier jaar en meer as verdubbel by privaat kolleges sonder winsbejag van akademiese jaar 1989 tot 2019 - na boekhouding van inflasie.
Namate die pryse van die kollege steeds styg, vra meer mense die vraag of die kollege die prys werd is.
Volgens 'n 2019 opname van 1,389 Amerikaners, is slegs 58% van mening dat kolleges 'n 'goeie' of 'baie goeie' werk doen om studente 'n opbrengs op hul belegging te gee. Alhoewel die opname bevind het dat 69 persent gunstige sienings van kolleges vir vier jaar gehad het, wou die respondente ook dat kolleges studente sal help om die vaardighede te bekom wat nodig is om 'n goeie betalende werk te kry.
As die waarde van die kollege bevraagteken word, is die eerste skole wat inskrywingsdalings ervaar, dié wat nie baie goed bekend is nie, nie baie selektief is nie, baie vertrou op onderrig en groot afslag aanbied om studente te lok en te behou.
2. Demografiese verskuiwings
Te midde van stygende universiteitskoste, word die inkomstegaping tussen ryk en arm ook groter. Van 1988 tot 2018 het die onderste 20% van Amerikaners 'n inkomste van 12 persent getoon, terwyl diegene in die boonste 20% 'n styging van 51% geniet het, volgens die College College.
Dit geld veral vir Afro-Amerikaanse en Spaanse gesinne. In sy 2015-boek, “breekpunt, ”Jon McGee merk op dat die gemiddelde inkomste van Afro-Amerikaanse en Spaanse gesinne die helfte is van blankes en Asiërs.
Nathan Grawe se 2018-boek, “Demografie en die vraag na hoër onderwys, 'Wys dat hoewel die aantal hoërskool-gegradueerdes landwyd effens sal toeneem tot nou en met 2025, sal die getal eintlik met 15-20% afneem in die Noordooste, en dit is waar baie nie-winsgewende, private kolleges geleë is. Die toename vind plaas in die Suid- en Suidweste, veral in die Spaanse bevolking, met 'n laer gemiddelde inkomste. Grawe skat dat die deel van die Hispanics wat na die universiteit gaan, met 5 persentasiepunte met 2029 sal toeneem, terwyl die totale studentegeskiedenis met 8 persent tussen 2025 en 2029 sal afneem.
Terwyl Amerika se kolleges en universiteite dus in die komende jare 'n meer diverse studenteliggaam wil inskryf, sal hulle ook finansiële spanning ondervind omdat minder studente inskryf en meer gesinne nie die vermoë het om onderrig te betaal nie.
3. Kolleges as mededingers
Dit was vroeër so dat kolleges studente se inligting met mekaar kon deel om seker te maak dat hulle 'n prys kon aanbied wat ooreenstem met die behoeftes van 'n student se gesin.
Alles wat verander het in die vroeë 1990's, toe die Departement van Justisie 'n antitrustondersoek begin van 57 private, nie-winsgewende kolleges en universiteite vir beweerde prysvasstelling. In 'n toestemmingsbesluit is bepaal dat kolleges nie meer toegelaat word om finansiële hulpgegewens te deel van studente wat by verskillende instansies aansoek gedoen het nie.
Daardie een aksie het die mededingende landskap vir ewig verander, waardeur baie kolleges meer mededingende 'beurse' aangebied het, wat in baie gevalle afslag is wat nie nodig is nie. Aangesien hierdie praktyk die afgelope paar jaar eskaleer, het kolleges teen mekaar vir studente aangebied deur ruimer beurse aan te bied. Dit skep 'n groot finansiële spanning namate instellings geld spandeer wat hulle nie regtig het nie en inkomste wat hulle nodig het, afstaan.
4. Kolleges beweeg te stadig
Kolleges en universiteite is nie bekend vir vlugtige gedrag nie. Daardie instellings wat vinnig beweeg, soos Suid-New HampshireUniversiteite van die Staat en die Westerse goewerneurs in Arizona, en voordeel trek deur nuwe programme voor ander te bemark.
Maar dit is nie waar vir die meeste nie. Brian Mitchell, 'n voormalige president van die Bucknell-universiteit en nou 'n konsultant vir hoër onderwys, beweer dat baie universiteitstrustees 'ongelukkig onvoorbereid' is om die uitdagings wat hul instellings in die gesig staar, te hanteer. Die meeste kolleges spreek inskrywings- en inkomstedaling deur bloot die diskontokoers te verhoog om meer studente in te skryf. Mitchell sê dit toon 'n fundamentele “misverstand oor die algemene stand van hoër onderwys” en maak dit moeilik om betekenisvolle verandering te bewerkstellig.
Neem die College of New Rochelle in New York, byvoorbeeld. Administrateurs daar ontdek "gefabriseerde begrotings" in 2016, ten minste drie jaar nadat die begrotings gesluit is. 'N Interne oudit het gevolglik $ 31.2 miljoen in onbetaalde rekeninge, insluitende belasting en belasting op die staat, ontbloot. Die kollege het eers tot 2019 gesluit. Die raad van trustees was nie bewus van die skuld nie, en ook nie die skuld wat in sy jaarlikse oudit gelys is nie. Vertraagde optrede en bestuursfoute het hierdie eens lewendige instansie effektief doodgemaak.
Wat dit kos om te oorleef
In tye van ekonomiese en demografiese afswaai sal die kleinste en swakste kolleges en universiteite uitgedaag word om te oorleef. As instellings egter duidelik is oor hul missies, maar bereid is om dit uit te brei; as hulle verwelkom in wie hul studente is, watter programme hulle aanbied en hoe hulle daardie programme lewer; en as hulle die impak van negatiewe teenwind voorspel terwyl hulle vinnig en slim beweeg, moet hulle in staat wees om die woeste waters voor hulle te navigeer en te oorleef.
Robert Massa, adjunk-professor, Rossier-onderwysskool, USC, Universiteit van Suid-Kalifornië
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Onderwys > Dit is waarom kolleges gedwing word om hul deure te sluit