Ongelowige familielede—Hoe om hulle hart te bereik | Studie
LEES IN Afrikaans Albanees Amharies Arabies Armeens Aymara Azerbeidjans Azerbeidjans (Cyrillies) Bengali Bicol Bislama Bulgaars Cebuano Chichewa Chitonga Chitumbuka Cibemba Deens Drehu Duits Efik Engels Esties Ewe Fins Frans Ga Georgies Goedjarati Grieks Groenlands Guarani Gun Haïtiaanse Kreools Hebreeus Hiligaynon Hindi Hongaars Ibo Iloko Indonesies Italiaans Japannees Joroeba Kambodjaans Kanarees Kantonnese Chinees (Tradisioneel) Katalaans Kazaks Kikaonde Kikuyu Kinyarwanda Kirgisies Kirundi Kongo Koreaans Krio Kroaties Kwangali Kwanyama Letties Lingala Litaus Luganda Lunda Luo Luvale Mahratti Maja Malabaars Maleis Malgassies Maltees Mandarynse Chinees (Tradisioneel) Mandarynse Chinees (Vereenvoudig) Masedonies Ndebele Ndonga Nederlands Nepalees Ngabere Noors Nyaneka Nzema Oekraïens Oerdoe Oesbekies Oromo Osseties Pandjabi Pangasinaans Papiamentoe (Aruba) Persies Pools Portugees Quechua (Ancash) Quechua (Ayacucho) Quechua (Bolivia) Quechua (Cuzco) Roemeens Russies Samoaans Sango Sepedi Serwies Serwies (Romeins) Shona Silozi Singalees Slowaaks Sloweens Spaans Sranantongo Suid-Sotho (Lesotho) Swahili Swati Sweeds Tagalog Tahitiaans Tamil Tataars Teloegoe Thai Tigrinya Tshiluba Tsjeggies Tsonga Tswana Turks Twi Tzotzil Venda Viëtnamees Wallisiaans Waray-Waray Wayuunaiki Wolaita Xhosa Yslands Zulu
“GAAN huis toe na jou familielede, en vertel vir hulle alles wat Jehovah vir jou gedoen het en dat hy jou barmhartig was”, het Jesus Christus gesê. Op daardie stadium was hy waarskynlik in Gadara, suidoos van die See van Galilea, en het hy met ’n man gepraat wat sy volgeling wou word. Jesus se woorde toon dat hy ’n basiese menslike neiging verstaan het—die begeerte om jou familielede te vertel van dinge wat vir jou interessant en belangrik is.—Mark. 5:19.
Vandag sien ons hierdie neiging ook dikwels, hoewel dit in party kulture meer opvallend is as in ander. Gevolglik wil ’n persoon gewoonlik sy familielede van sy nuutgevonde geloof vertel wanneer hy ’n aanbidder van die ware God, Jehovah, word. Maar hoe moet hy dit doen? Hoe kan hy die hart bereik van familielede wat aan ’n ander godsdiens behoort—of aan geen godsdiens behoort nie? Die Bybel bied positiewe, praktiese raad.
In die eerste eeu was Andreas een van die eerste persone wat Jesus as die Messias geïdentifiseer het. En vir wie het hy onmiddellik daarvan vertel? “Eers het hy [Andreas] sy eie broer, Simon, gevind en vir hom gesê: ‘Ons het die Messias gevind’ (wat, wanneer dit vertaal word, Christus beteken).” Andreas het Petrus na Jesus toe geneem, en hy het Petrus dus die geleentheid gegee om een van Jesus se dissipels te word.—Joh. 1:35-42.
Omtrent ses jaar later, toe Petrus in Joppe gebly het, is hy gevra om noordwaarts na Sesarea te reis om Kornelius, ’n leëroffisier, by sy huis te besoek. Wie was almal daar toe Petrus daar aangekom het? “Kornelius het [Petrus en sy reisgenote] natuurlik verwag en het reeds sy familielede en intieme vriende bymekaargeroep.” Kornelius het sy familielede dus die geleentheid gegee om Petrus te hoor praat en om ’n besluit te neem op grond van wat hulle gehoor het.—Hand. 10:22-33.
Wat kan ons leer uit die manier waarop Andreas en Kornelius teenoor hulle familielede opgetree het?
Nie Andreas of Kornelius het sake aan die toeval oorgelaat nie. Andreas het Petrus persoonlik aan Jesus voorgestel, en Kornelius het reëlings getref sodat sy familielede kon hoor wat Petrus te sê het. Maar Andreas en Kornelius het nie druk op hulle familielede geplaas of hulle op slinkse wyse probeer manipuleer om Christus se volgelinge te word nie. Watter les leer ons hieruit? Dit sal goed wees as ons hulle voorbeeld volg. Dalk kan ons ’n paar gedagtes met ons familielede bespreek en geleenthede skep sodat hulle Bybelwaarhede kan hoor en medegelowiges kan ontmoet. Nogtans respekteer ons hulle keusevryheid en plaas ons nie druk op hulle nie. Om toe te lig hoe ons ons familielede kan help, kan ons kyk na die voorbeeld van Jürgen en Petra, ’n egpaar in Duitsland.
Petra het die Bybel saam met Jehovah se Getuies gestudeer, en ná verloop van tyd is sy gedoop. Haar man, Jürgen, was ’n offisier in die weermag. Aanvanklik was Jürgen ongelukkig oor sy vrou se besluit. Maar mettertyd het hy besef dat die Getuies die waarheid uit die Bybel leer. Hy het ook sy lewe aan Jehovah toegewy, en vandag is hy ’n ouer man in die plaaslike gemeente. Watter raad gee hy nou oor hoe om ’n familielid wat aan ’n ander geloof behoort, se hart te bereik?
Jürgen sê: “Ons moenie ons oortuigings op ons familielede afdwing en hulle met geestelike dinge oorweldig nie. Dit sal hulle moontlik net meer teësinnig maak. Op die lange duur sal dit dalk beter wees as ons nou en dan kortliks een of twee punte op taktvolle wyse met hulle bespreek. Dit sal ook nuttig wees om te reël dat ons familielede broers van dieselfde ouderdomsgroep en met soortgelyke belangstellings ontmoet. As ons dit doen, kan ons die gaping oorbrug.”
‘Ons moenie ons oortuigings op ons familielede afdwing en hulle oorweldig nie.’—Jürgen
Die apostel Petrus en Kornelius se familielede het gou op die Bybel se boodskap gereageer. Ander wat in die eerste eeu met die waarheid in aanraking gekom het, het meer tyd nodig gehad om ’n besluit te neem.
WAT VAN JESUS SE BROERS?
Baie van Jesus se familielede het gedurende sy openbare bediening geloof in hom getoon. Byvoorbeeld, die apostels Jakobus en Johannes was blykbaar Jesus se neefs en hulle ma, Salome, sy tante. Sy was dalk een van die “baie ander vroue, wat hulle [Jesus en die apostels] met hulle besittings bedien het”.—Luk. 8:1-3.
Ander lede van Jesus se familie het egter nie onmiddellik in hom geloof beoefen nie. Byvoorbeeld, by een geleentheid, meer as ’n jaar ná Jesus se doop, het skares in ’n huis bymekaargekom om na hom te luister. “Maar toe sy familielede hiervan hoor, het hulle uitgegaan om hom in die hande te kry, want hulle het gesê: ‘Hy het van sy verstand af geraak.’” ’n Ruk later, toe Jesus se halfbroers oor sy reisplanne gevra het, het hy hulle nie ’n direkte antwoord gegee nie. Waarom nie? Want “sy broers het in werklikheid nie geloof in hom beoefen nie”.—Mark. 3:21; Joh. 7:5.
Wat kan ons leer uit die manier waarop Jesus teenoor sy familielede opgetree het? Hy het nie aanstoot geneem toe party beweer het dat hy van sy verstand af geraak het nie. Selfs ná sy teregstelling en opstanding het Jesus sy familielede verder aangemoedig deur aan sy halfbroer Jakobus te verskyn. Blykbaar het hierdie verskyning nie net Jakobus oortuig dat Jesus werklik die Messias is nie, maar ook Sy ander halfbroers. Hulle was dus saam met die apostels en ander in ’n bovertrek in Jerusalem en het klaarblyklik die heilige gees ontvang. Ná verloop van tyd het Jakobus en Judas, nog een van Jesus se halfbroers, wonderlike voorregte geniet.—Hand. 1:12-14; 2:1-4; 1 Kor. 15:7.
PARTY HET BAIE TYD NODIG
“Goeie resultate kan behaal word met geduld, geduld en nog meer geduld.”—Roswitha
Soos die geval in die eerste eeu was, het party familielede baie tyd nodig voordat hulle op die weg na die lewe begin wandel. Beskou die voorbeeld van Roswitha, wat ’n getroue Rooms-Katoliek was toe haar man in 1978 as een van Jehovah se Getuies gedoop is. Omdat Roswitha opreg in haar oortuigings geglo het, het sy haar man aanvanklik teëgestaan. Maar oor die jare het haar teenstand afgeneem en het sy begin besef dat die Getuies die waarheid leer. Sy is in 2003 gedoop. Wat het tot die verandering bygedra? Roswitha se man het nie aanstoot geneem omdat sy hom aan die begin teëgestaan het nie, maar het haar geleenthede gegee om van mening te verander. Watter raad gee sy? “Goeie resultate kan behaal word met geduld, geduld en nog meer geduld.”
Monika is in 1974 gedoop, en haar twee seuns het sowat tien jaar later Getuies geword. Hoewel Hans, haar man, hulle nooit teëgestaan het nie, is hy eers in 2006 gedoop. Watter raad het hierdie gesin vir ons? “Bly lojaal by Jehovah en neem ’n ferm standpunt in wanneer dit kom by sake wat met jou geloof verband hou.” Dit was natuurlik belangrik om Hans voortdurend van hulle liefde te verseker. En hulle het nooit hoop verloor dat hy uiteindelik hulle geloof sou aanneem nie.
VERKWIK DEUR DIE WATER VAN WAARHEID
Jesus het die boodskap van die waarheid eenkeer vergelyk met water wat die ewige lewe gee (Joh. 4:13, 14). Ons wil hê dat ons familielede verkwik moet word deurdat hulle die koel, helder water van die waarheid drink. Ons wil sekerlik nie hê dat hulle moet verstik omdat hulle gedwing word om te vinnig te veel water te drink nie. Hoe ons ons geloof aan hulle verduidelik, kan bepaal of hulle verkwik voel of voel asof hulle verstik. Die Bybel sê: “Die hart van die regverdige dink na sodat hy kan antwoord.” Dit sê ook: “Die hart van die wyse laat sy mond insig toon, en by sy lippe voeg dit oorredingskrag.” Hoe kan ons hierdie raad toepas?—Spr. 15:28; 16:23.
’n Vrou wil dalk graag haar geloof aan haar man verduidelik. As sy ‘nadink sodat sy kan antwoord’, sal sy haar woorde versigtig kies en nie onnadenkend praat nie. Sy moenie die indruk skep dat sy alte regverdig is of dink dat sy beter as hy is nie. Haar weldeurdagte woorde kan verkwikkend wees en vrede bevorder. Wanneer is haar man ontspanne en kan sy hom maklik nader? Waaroor praat of lees hy graag? Stel hy belang in die wetenskap, die politiek of sport? Hoe kan sy sy belangstelling in die Bybel wek en terselfdertyd sy gevoelens en opinies respekteer? So ’n benadering sal haar help om met insig te praat en op te tree.
Om die hart te bereik van familielede wat nog nie Getuies is nie, behels nie bloot dat ons ons geloof elke nou en dan aan hulle verduidelik nie. Wat ons sê, moet deur ’n rekord van goeie gedrag gesteun word.
“Jy moet Bybelbeginsels konsekwent in jou daaglikse lewe toepas. Dit is ’n baie doeltreffende manier om ’n goeie indruk te maak op ’n familielid, al erken hy dit nie”, sê Jürgen, wat vroeër genoem is. Hans, wat byna 30 jaar ná sy vrou gedoop is, stem saam. “Voorbeeldige Christelike gedrag is belangrik sodat die familielid die positiewe uitwerking van die waarheid op ons lewe kan sien.” Ons familielede moet kan sien dat ons geloof ons anders maak in ’n positiewe sin, nie in ’n negatiewe sin nie.
“Voorbeeldige Christelike gedrag is belangrik sodat die familielid die positiewe uitwerking van die waarheid op ons lewe kan sien.”—Hans
Die apostel Petrus het waardevolle raad gegee aan vrouens wie se man nie aan dieselfde geloof behoort nie: “[Wees] onderdanig . . . aan julle eie mans, sodat, as sommige nie aan die woord gehoorsaam is nie, hulle sonder ’n woord deur die gedrag van hulle vrouens gewen kan word, omdat hulle ooggetuies was van julle kuis gedrag tesame met diep respek. En laat julle versiering nie dié wees van uiterlike haarvlegtery en van die omhang van goue sierade of die dra van boklere nie, maar laat dit die geheime persoon van die hart in die onverderflike versiering van die stille en sagmoedige gees wees, wat in die oë van God van groot waarde is.”—1 Pet. 3:1-4.
Petrus het geskryf dat ’n man oortuig kan word deur die voorbeeldige gedrag van sy vrou. ’n Suster met die naam Christa pas sedert sy in 1972 gedoop is, hierdie skriftuurlike riglyn toe deur haar man se hart deur middel van haar goeie gedrag te probeer bereik. Hoewel haar man voorheen saam met die Getuies gestudeer het, het hy nog nie die waarheid sy eie gemaak nie. Hy het al ’n paar Christelike vergaderinge bygewoon en kom goed met diegene in die gemeente oor die weg. Op hulle beurt respekteer hulle sy reg om te kies. Hoe probeer Christa sy hart bereik?
“Ek is vasbeslote om op die weg te bly waarop Jehovah wil hê ek moet wandel. Terselfdertyd probeer ek my man ‘sonder ’n woord’ deur my goeie gedrag wen. Wanneer Bybelbeginsels nie ter sprake is nie, doen ek alles in my vermoë om hom tevrede te stel. En ek respekteer natuurlik sy wilsvryheid en laat die saak in Jehovah se hande.”
Christa se handelswyse lig toe hoe belangrik dit is om aanpasbaar te wees. Sy handhaaf ’n goeie geestelike roetine, wat gereelde vergaderingbywoning en ’n betekenisvolle aandeel aan die Christelike bediening behels. Maar sy toon begrip en besef dat haar maat geregtig is op haar liefde, tyd en aandag. Dit sal verstandig wees van enigiemand met ongelowige familielede om aanpasbaar te wees en begrip te toon. “Vir alles is daar ’n vasgestelde tyd”, verduidelik die Bybel. Dit sluit die tyd in wat ons bestee met familielede, veral huweliksmaats, wat nie aan dieselfde geloof as ons behoort nie. Om tyd saam deur te bring, bevorder kommunikasie. Die ondervinding leer dat goeie kommunikasie die kanse sal verminder dat hulle eensaam, uitgesluit of jaloers sal voel.—Pred. 3:1.
MOET NOOIT HOOP OPGEE NIE
“Dit is belangrik dat ons liefde aan die familielid betoon en vir hom bid”, sê Holger, wie se pa 20 jaar ná ander familielede gedoop is. Christa voeg by dat sy ‘nooit moed sal opgee dat haar man wel sy standpunt vir Jehovah sal inneem en die waarheid sal aanneem nie’. Ons gesindheid teenoor ons familielede wat nie aan dieselfde geloof as ons behoort nie, moet altyd positief, hoopvol, wees.
Ons doelwit is om verhoudings te bewaar, ons familielede ’n geleentheid te bied om die waarheid te leer ken en hulle hart met die Bybel se boodskap te bereik. En in alles moet ons “met sagmoedigheid en diep respek” optree.—1 Pet. 3:15.