Mening: Bok-venyn, onwaarhede van oningeligte AussiesFoto: GB Jordaan. Daar was nog maar altyd so ŉ effense ongemaklikheid tussen Suid-Afrika en Australië wanneer dit te make het met die vernaamste sporte waarin hulle teen mekaar meeding: rugby en krieket. Vergeet nou maar vir eers van die venyn van die Aussie-pers waarna later gekyk word. Ek wil vandag ter aanvang praat oor die Australiese rugbybaas se verspotte en oningeligte (of is dit moedswillige?) reaksie verlede week oor die Springbokke se nie-deelname aan die Rugbykampioenskap wat hierdie naweek afskop. Weet hulle hoegenaamd in watter mate beserings reeds van ons voorste spelers geëis het, soos later uitgewys word? ‘Verras, geskok, raaiselagtig’ Rugby Australia se uitvoerende hoof, Rob Clarke, sê hy is teleurgesteld in Suid-Afrika se besluit om nie aan die toernooi deel te neem nie. Dis redelike kommentaar, en geensins ŉ aanklag teen die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (Saru) nie. Maar kyk bietjie wat die voorsitter van Rugby Australia, Hamish McLennan, sê. Hy is, volgens die Australiese pers “geskok” oor die besluit. Hy sê ook hy vind die onttrekking “raaiselagtig”. Dis “teleurstellend en verrassend.” Die vraag is nou: Is Australië dan nie in die besluit geken nie? Was hulle nooit deel van die gesprekke met Sanzaar nie? Hoewel Saru uit die staanspoor oop kaarte gespeel het daaroor dat die spelers in Suid-Afrika verkieslik 400 tot 500 minute se rugby agter die rug moes hê voordat die Springbokke aan die Rugbykampioenskap kon deelneem, het hul besluit klaarblyklik vir McLennan as ŉ verrassing gekom. “Ons was verras, want Suid-Afrika het tot die toernooi en beplande deelname toegestem en ons was dus verras toe hulle onttrek,” was McLennan se reaksie. Dit was seker nie ŉ maklike besluit vir Rassie Erasmus, Jacques Nienaber en Saru nie, maar dit was tog die regte ding om te doen. Dit word later in die artikel gestaaf waar die beskikbaarheid van ons Wêreldbeker-Bokke ontleed word. Dit wemel ook van buitengewoon baie beserings wat moontlik toegeskryf kan word aan onvoldoende voorbereiding weens protokol-beletsels en slegs drie rondes van ons eie Superreeks. ♦ Die Australiese pers was, soos baie dikwels oor Suid-Afrikaanse sport, voorspelbaar venynig en verspot in hul reaksie. Foto: GB Jordaan. Saru het volgens die breë Aussie-pers glo aanvanklik gehuiwer om ten volle tot die toernooi toe te stem. Hulle het toe eers die regering se weiering tot reis buite Suid-Afrika as verskoning voorgehou dat hulle nie sal kan speel nie, is in Australië berig. Toe die regering se toestemming kom en die reisbeperkings opgehef is, só is daar geskryf, het SA Rugby skielik hul rede verander vir die gewaande onwilligheid om deel te neem. Die “skielike” nuwe rede is, volgens hulle, glo kommer oor spelerwelstand en dat 400-500 minute speeltyd nodig was voor die spelers blootgestel kon word. En in nóg so ŉ oningeligte (of is dit sommer net leuenagtige?) verslag word geskryf die benodigde minimum wedstrydtyd is deur ŉ “kamtige eksterne, onafhanklike mediese gesag” bepaal “wat waarskynlik niks anders was as ŉ lid van die Bokke se eie mediese personeel by die Wêreldbeker-toernooi nie”. Nou toe nou! Daar is ook geskryf Suid-Afrika het 13 Wêreldbeker-spelers wat oorsee speel op wie se knoppies gedruk kan word. Dis inderdaad 15, van wie RG Snyman, Loot de Jager en Handré Pollard ernstig beseer is. En die res, soos hieronder gesien kan word, sou nie in die volle Rugbykampioenskap kon speel nie. Wêreldbeker-Bokke Só staan sake met die Springbokke wat deel van die Wêreldbeker-groep was: Hulle is Eben Etzebeth, Vincent Koch, Franco Mostert, Damian de Allende, Faf de Klerk, Cheslin Kolbe, Cobus Reinach. (Etzebeth het net twee uitspeelwedstryde sedert drie weke gelede vir Toulon kon inpas ná ŉ ribbesering wat hom weke van die veld gehou het) Daar is natuurlik, benewens die Wêreldbeker-Bokke, nog talle spelers wat reeds ryp of amper ryp vir toetsrugby is. Om hulle nou, nog nie speelfiks nie, by die diepkant in te gooi met ses toetse op agt agtereenvolgende Saterdae, sou dwaas wees Spelerwelstand – die beseerdes Dis ŉ pluimpie vir Saru dat spelerwelstand meer as uiters noodsaaklike geld tel.