Die grootste vaardigheid - Voelgoed
Tuis MEDEWERKERS Koos van der Merwe Die grootste vaardigheid
Om iemand te sien wat regtig iets bemeester het, is altyd 'n inspirasie. Ek het êrens gelees om 'n meester in jou veld te word, verg minstens tienduisend uur se toewyding.
Om deel te word van die uitgelese groepie wat onthou sal word as die bestes van die bestes, gebeur nie net nie. Dit gaan 'n prys vra wat min bereid is om te betaal.
Talent kan jy nie kies nie. Maar die wet van tienduisend ure sê dat slegs talent nooit die deurslaggewende faktor sal wees vir die hoogtes wat 'n mens kan bereik nie. Dissipline, om aan te hou terwyl ander nie meer kans sien nie, op te staan terwyl ander nog slaap, skei gewone aardbewoners van die elite-presteerders.
Die voorreg om 'n geleentheid van só 'n uitblinker by te woon óf hulle biografie te lees, inspireer my. Die toewyding van 'n meester is dikwels die adrenalien wat 'n mens nodig het om uit te blink.
Paulus was so 'n man. Deur sy hele loopbaan as geestelike leier van die vroeë kerk het hy deurlopend teenstand beleef. Van die hartseerste tye in Paulus se lewe is deur sy kamtige bondgenote en vriende veroorsaak.
Die gemeente in Korinte, wat hy self begin het, was veral vir hom 'n bron van hartseer en bekommernis. Ná die stigting het hulle vinnig gegroei en is as 'n modelgemeente gesien. Maar agter die skerms was daar ontstellende dinge aan die gang – onder meer onsedelike gedrag, diskriminasie teen armes, en ook 'n groot skinderveldtog oor Paulus se karakter, motiewe en vermoëns.
In sy briewe pleit Paulus by die gemeente om selfondersoek te doen. Hy besluit óók om die jong Timoteus na hulle toe te stuur.
Sou dit nie riskant wees om so 'n jong, onervare persoon te stuur om so 'n groot krisis te hanteer nie. En wat is Timoteus se opdrag?
Dit is aangrypend as jy lees wat Paulus vir Timoteus sê om te gaan doen. Sy eenvoudige opdrag: Gaan vertel vir hulle hoe ek lewe …
"Om hierdie rede het ek Timoteus, my geliefde en getroue seun in die Here, na julle toe gestuur. Hy sal julle herinner aan my lewe en leer" (1 Korintiërs 4:17).