Hoe om 'n fondament op die grond te bou - 2 - Versamelings
Oor die gevare van hewige gronde - hoe om somerhuisies teen hierdie skadelike verskynsel te beskerm
Dieselfde probleem kan op 'n ander manier opgelos word. Dus, soos getoon in Figuur 7. Hier werk die dryfkragte nie op die basis van die fondament nie. Dit word bereik deur die ondersteuning onder die vlak van grondvries. Die gevaar van druk op die fondament van die sygreepkragte bly egter steeds. Hoe om daarvan ontslae te raak, kan gesien word in Figuur 8. In hierdie geval is die laterale hechtingskrag feitlik gelyk aan die las wat deur die gewig van die gebou geskep word, aangesien daar nie-poreuse grond rondom die fondament is (in hierdie geval, growwe korrelsand).
Om die effek van laterale kleefkragte op die onderlaag te verminder, is die sywande met vette bedek. 'N Vetlaag isoleer die fondament van die grond, en geen krieweleffek vind plaas nie. Die behandelde oppervlak moet bedek wees met 'n dik plastiek, isoplast, dakmateriaal. En hierdie laag is veilig aan die onderlaag vasgemaak. Anders meng die vet met die grond en begin, soos hulle sê, weer van voor af. Let ook daarop dat die vet nie in die fondamentmateriaal opgeneem word nie. Om dit te doen, moet die mure van die fondament met waterdigte emaljes geverf word voordat die smeermiddel aangebring word.
Daar moet op gelet word dat nadat die fondamentondersteuning geïnstalleer is, dit nie gelaai mag word nie, aangesien dit verplaas kan word onder die werking van laterale kleefkragte. In 'n uiterste geval is dit nodig om 'n betroubare hitte-isolerende laag van saagsels, slak, uitgebreide klei en ander materiale te beskerm wat die grond teen vries kan beskerm. Om die werking van laterale kleefkragte te vermy, moet 'n vlak fondament nie op 'n bevrore basis gebou word nie.
Maar wat om te doen as daar nog skeure of verwringings in die huis of gebou voorkom? Hoe kan hierdie vernietigende kragte van die swelling van die grond hul optrede uitskakel of ten minste vertraag? Die eerste stap is om betroubare metaalvaststroke of hoeke op die krake te plaas (Figuur 9). Dit is baie nuttig.
Ek sien al etlike jare 'n woonstel met meerdere verdiepings met krake in die mure. Die lasstroke word daarop aangebring. En ek moet sê dat die krake oor die jare heen glad nie toegeneem het nie. Die installering van die bandstroke is miskien die mees radikale poging om te verhoed dat die mure en fondamente inmekaar stort. Ander maatreëls dien hoofsaaklik om die werking van die dryfkragte soveel as moontlik te verswak.
U kan byvoorbeeld grond om die huis gooi (Figuur 10). Of grawe 'n sloot rondom die huis van 1,2-1,5 meter breed en tot 0,8 meter diep en vervang die kronkelende grond met gruis of growwe sand (Figuur 11). Praktyk bewys dat so 'n vervanging die vriesdiepte tot 40 sentimeter kan verminder.
Daarbenewens is dit moontlik om 'n hitte-isolerende pakking van ongeveer twee meter breed vanaf 'n mengsel van slak en grofkorrelige sand tot 'n diepte van 20-40 sentimeter te lê (Figuur 12). Die laag van hierdie mengsel moet minstens 20 sentimeter wees, en dit word bo-op dieselfde gruis en growwe sand van 20-30 sentimeter gelê. Dit blyk as 't ware die versterking van die onderste laag deur die boonste laag. Dit maak dit moontlik om die vriesdiepte met 0,5-0,7 meter te verklein.
Dit is selfs wenslik om 'n sogenaamde 'groente'-beskerming rondom die huis te bou teen diepvries van die grond. Om dit te doen, word die dikste laag gras om die huis gelê en bosse geplant. Hulle sal sneeu rondom hulle behou en ophoop en sodoende 'n termiese kussing vorm, wat die diepte van die vries van die grond aansienlik verminder in vergelyking met sneeuvrye gebiede.
Onthou net dat u nie sneeu in die winter kan grawe nie. Behalwe natuurlik die spore daarheen. Hulle is klein genoeg en het dus geen noemenswaardige uitwerking op die bevriesing van die omliggende grond nie.
Om die grondwater te laat sak, is afvoerslote baie nuttig. Hulle word aan beide kante van die huis uitgegrawe in die rigting van die algemene verlaging van die terrein. Of na afvoerputte gestuur word, wat so ver as moontlik van die huis af geleë is. Onder in die slote word stukke asbes-sementpype of ander beskikbare dreineringsmateriaal gelê. Byvoorbeeld, verskillende konstruksie-afval, gebreekte stene, gebreekte klip, klein klippe. Daarna is die sloot bedek met aarde.
Die betroubaarste van alles is natuurlik 'n behoorlik gerangskikte, begrawe fondament wat onder die vriespunt van die grond gelê word. Dit is 'n baie betroubare fondament wat bykans enige vervormingsbeweging van die grond kan weerstaan. Die toestel hou egter verband met 'n groot hoeveelheid werk, en gevolglik met 'n hoë koste. Wat nie altyd bekostigbaar is vir 'n somerbewoner nie.
Maar in elk geval, wanneer 'n fondament gebou word in die verhewe grond, is 'n gegronde tegniese oplossing en die onberispelike praktiese implementering daarvan nodig. Slegs dan is dit moontlik om die vernietigende verskynsels wat verband hou met die vervorming van die geswelde grond te vermy.
Daarom moet 'n mens dit altyd onthou as jy op die grond begin bou.
Alexander Nosov, boer van alle ambagte
Vlak strook fondament
Kom ons kyk wat is 'n vlak strookfondament?
Hierdie fondament is 'n subspesie van band en kan monolities of vooraf vervaardig wees.
Die belangrikste verskil is dat die basis van die fondament bo die vriespunt van die grond geleë is. Die vlak gordel word op 'n sand- en gruisvoorbereiding op 'n diepte van slegs enkele tien sentimeter gemonteer
Sulke fondamente trek met hul prys, wat 'n paar keer laer is as hul eweknieë tot op 'n diepte van 2 meter begrawe is. Dit veroorsaak egter ook die grootste nadeel. As grond van die grond uitgekap word, sal dit die meetkunde en integriteit daarvan skend. Die mure van die huis sal dieselfde lot ly.
Vanweë die vlak diepte van die fondament, sowel as die klein hoeveelheid graafwerk en betonwerk, is die vlak strookfondament eenvoudig en vinnig te installeer. In die meeste gevalle is die oppervlakplek egter nodig om maatreëls te tref, soos isolasie en dreinering. Dit is ook moontlik om so 'n fondament te bou met 'n volledige vervanging van hysgrond daaronder met niehysende gronde tot die diepte van vriespunt.
'N Vlak onderlaag vertoon hom perfek in warm gebiede waar die grond nie vries nie, of op nie-poreuse grond (rots, harde klei, sand). In gebiede met vriesgrond benodig 'n vlak fondasie verpligte dreinering, sowel as isolasie en die teenwoordigheid van 'n geïsoleerde blinde area. Termiese isolasie verhoed dat die grond onder die fondasie kan vries en dit opruk.
Voor- en nadele van 'n vlak strookfondament:
* Lae konstruksiekoste
* Moontlikheid van selfproduksie
* Nie geskik vir alle soorte gronde nie; op grond wat uithaal, is 'n verpligte isolasie nodig
* Selfs met isolasie kan die grond onder die huis wat sonder verhitting vir die winter gelaat word, die struktuur vries en beskadig
* In die meeste gevalle is lae dravermoë as gevolg van die boonste swak grondlae
Vlak band is geskik vir nie baie swaar huise nie. Dit kan een- of twee verdiepings geboue in hout of raamwerk wees, sowel as huise van skuimblokke, houtbeton en soortgelyke materiale. Hierdie fondament is nie altyd geskik vir die konstruksie van swaar baksteengeboue met gewapende betonvloere nie.
Gevolgtrekkings. Op voetstukke met goeie dravermoë is strookfondamente geskik vir enige huis. As die grondwater hoog geleë is, sal die fondament betroubare waterdigting benodig en dus duurder wees.
Vir ligte huise is dit goedkoper om 'n stapelfundament te maak eerder as 'n strookfondament. Vlak fondamente is goedkoper, maar dit is slegs geskik vir huise met 'n lae massa en vereis isolasie op die grond. As u 'n huis met 'n kelder nodig het, is die band ideaal.
DIY strook fondament: voordele en soorte, stap-vir-stap instruksies vir skink
Ondanks die feit dat daar 'n groot aantal verskillende fondamente is, word 'n strookbasis meestal onder privaat huise gelê. Dit is maklik genoeg om dit self te bou, sonder die gebruik van tegnologie en met minimale kennis op hierdie gebied. So 'n basis word 'n betroubare ondersteuning vir 'n hout-, baksteen- of klipstruktuur op verskillende soorte grond, en stap-vir-stap-instruksies sal almal in staat stel om al die werk met hul eie hande te doen, doeltreffend en sonder foute.
Wat is 'n monolitiese onderlaag van gewapende beton?
Diagramme van die toestel van nie-begrawe monolitiese en vooraf-monolitiese fondamentplate.
Die ontwerp van 'n monolitiese gewapende betonplaat verwys na een van die opsies vir die konstruksie van 'n vlak of nie-begrawe fondament.
'N Vlak fondament word gebruik vir liggewig geboue waarvan die installasie gemaak is van hout of skuimbeton, klein baksteen- of raamgeboue. Dit is raadsaam om dit op effens kronkelende grond te gebruik. 'N Vlak fondamentblad word ongeveer 50-70 cm diep gelê.
Swaar huise met lywige vloerplate word op begrawe fondamente gebou. Hierdie tipe fondamente word gebruik op grond wat verhit word, sowel as in die geval wanneer daar beplan word om 'n kelder of kelder in die huis toe te rus, byvoorbeeld vir 'n bykamer of motorhuis. Die fondament word 20-30 cm dieper as die grondvriespunt verdiep. By so 'n ontwerp moet verstaan ​​word dat die toestel 'n groot verbruik van materiaal en arbeidskoste meebring.
Diagram van die fondamentplaatapparaat.
Wat is 'n monolitiese plaat? Dit is 'n plaat van gewapende beton, waaronder 'n kussing uit 'n laag gekompakte rommel of sand van 10-30 cm gelê word. Die kussing van gebreekte klippe word op 'n ander manier op die vasteland geplaas - die aarde wat nie meganiese spanning (losmaak en grawe).
Dikwels is 'n betonplaat 20-40 cm dik. Benewens 'n monolitiese plaat, is ook voorafversterkte gewapende beton uit verskeie plate (byvoorbeeld padplate) toegelaat. Dit maak voorsiening vir die installering van 'n beton- of sementafvlaklaag oor die plate.
'N Monolitiese fondament, wat 'n toestel van een plaat voorstel, is egter betroubaarder en duursamer in werking, aangesien dit 'n hoë ruimtelike styfheid het in vergelyking met 'n voorafvervaardigde onderlaag van baie plate. Daarbenewens is die koste van die toestel en die installering van 'n monolitiese fondasie op die perseel baie goedkoper as die aankoop, aflewering en installering van padplate met behulp van 'n hyskraan en die installering van 'n sementbedekking daarop.
Hoe om 'n stoep met u eie hande aan 'n houthuis te heg.
Kolom en stapel fondament
Hoe om 'n stoep met u eie hande aan 'n houthuis te heg. Kolom en stapel fondament
As u besluit om 'n stoep aan 'n houthuis te heg, kan u 'n kolomvormige onderlaag plaas. Om dit self te doen, moet u uitvind op watter diepte en op watter afstand die steunpunte geplaas word. Die afstand tussen die poste hang af van die materiaal waaruit die uitbreiding gebou sal word. As dit ligte materiale is - hout- of ligraamkonstruksie - kan u dit in 1,5 meter inkremente plaas. Vir swaarder persone moet die afstand van 1 meter wees.
Kolomvormige onderlaag vir die stoep - die pilare is van bakstene. Hierdie oop stoep is aan 'n houthuis geheg. Die huis staan ​​op 'n strookfondament. Die fondamente van die uitbreiding en die huis is nie verbind nie
Wanneer u die diepte van die paal kies, is daar twee benaderings:
Begrawe jouself onder die vriespunt van die grond. Dit word op waterversadigde gronde gedoen wat geneig is om te verhef. In hierdie geval sal die stoep op dieselfde vlak staan ​​sonder om van posisie te verander, ongeag die beweegkragte. Vir 'n kolomvormige onderlaag is dit slegs sinvol as die vriesdiepte nie meer as 1,2 meter is nie. Op groter dieptes is dit makliker om 'n paalfundament te maak (beter - TISE-stapels). Stapelbronne is nie baie moeilik om te maak nie, selfs as u 2 meter moet boor. Om 'n paal van dieselfde diepte te grawe, is moeilik en lank.
Maak 'n vlak onderlaag: 20-30 cm onder die vrugbare laag. In hierdie geval kry u 'n drywende stoep wat in ysige helling verstaan ​​en verlaag sal word. Dit is baie makliker om so 'n struktuur te bou, maar elke lente moet u die gevolge van die hefwerk hanteer. Verskillende pilare sal op verskillende maniere "loop" en moet op een of ander manier die situasie regstel. Maar dit is op kweekgrond (klei, leem). Op stabiele gronde wat nie geneig is tot hysing nie, is daar nie sulke probleme nie.
Hoe om 'n stoep met u eie hande stap vir stap aan 'n houthuis vas te maak. Hoe om 'n stoep in 'n houthuis te bou?
Laat ons stap vir stap die bou van 'n stoep in 'n houthuis deurmaak. Daar moet op gelet word dat die uitbreiding van die huis eers begin kan word nadat dit krimp. Houthuise, of van hout, sit drie jaar aktief, gedurende hierdie tydperk is dit beter om nie 'n uitbreiding te bou nie, anders kan die mure skeef wees. Ervare bouers beveel aan dat, vir diegene wat nie wil wag nie, 'n oorgangstruktuur van die stoep met die huis bou, wat die raamwerk laat speel.
Hoe om met konstruksie te begin?
Die herbou van die huis moet in die permitte weerspieël word. Om hierdie permitte te verkry, moet u die plaaslike departement van argitektuur kontak en die dokumente indien:
Die reg om 'n grondperseel te besit (grond waarop die huis staan).
Ontwerp dokumentasie vir die hoofgebou.
Skriftelike toestemming van alle geregistreerde huurders in die huis vir heropbou, 'n verlenging van die stoep.
Die ontwikkelaar se aansoek om registrasie van die uitbreiding.
Dit is raadsaam om 3-4 maande voor die aanvang van die werk dokumente vir 'n konstruksiepermit op te stel. Uit die algemene ervaring van private ontwikkelaars is dit 'n lang prosedure.
Dit is moontlik om 'n uitbreiding sonder permitte te bou, maar in hierdie geval kan daar probleme ontstaan ​​wanneer die huis geërf word of as u dit wil verkoop. Die rede lê in die verandering in die totale oppervlakte van die huis, aangesien die stoep deel daarvan is, en die totale oppervlakte van die residensiële gebou daarmee saam beskou word. Die BTI-afdeling kan dit as 'n ongemagtigde besluit beskou om die area vir behuising te vergroot. Dit word veral waardeer as die terras met verhitting bedek is.
U hoef nie meegevoer te word en afwykings te maak in die afmetings van die terras wat in die projek aangedui word nie. 'N Eenvoudige ondersoek kan maklik uitgevind word en 'n boete volg op die regstelling van die dokumentasie. Vir die ongemagtigde ontwikkelaars wat kan verwag om by 'n stoep by die huis aan te sluit, word dit in die wet van die Russiese Federasie aangedui.
Video-uitbreiding van die stoep na die huis
Die fondament van verveelde hope: kenmerke en soorte
Verveelde onderlaag is een van die soorte funderings. Die ontwerp daarvan is redelik eenvoudig: boorgate word in die grond gemaak met 'n diepte van ongeveer 1,5 m. Die presiese waarde hang af van die eienskappe van die grond en die klimaatsone.
Verder word wapening in die gevolglike putte geïnstalleer en met beton gegiet.
'N Verveelde onderlaag kan gewoon wees, waar 'n bad direk op hope gebou word - hierdie opsie is goedkoop en eenvoudig. Maar as u 'n betroubaarder fondament benodig, word in hierdie geval voorkeur gegee aan die stapelstrook- of stapelroosterfondament. Dit impliseer 'n stewige verbinding van individuele hope met 'n betonband (rooster). Die grootste voordeel van so 'n fondament is dat die las tussen die stapels eweredig versprei word, wat die struktuur betroubaar en duursaam maak.
Die verveelde fondament word gebruik vir die oprigting van liggewiggeboue, veral hout- en raambaddens. As u die fondasie met 'n rooster versterk, sal dit hoër belastings weerstaan.
Die gebruik van 'n verveelde basis sal ook relevant wees as konstruksie nie op 'n plat oppervlak beplan word nie, maar op 'n plek waar daar sterk hoogteverskille is.