U kan sê dat nie-dwing die tweede beginsel van die Tao is - die spontane of vanself-so-aktiwiteit (tzu-jan) is die eerste. In Sjinees word die tweede beginsel wu wei genoem, en dit beteken letterlik "nie doen nie", maar sou baie beter vertaal word om dit die gees van "nie dwangend" of "nie te belemmer nie" te gee. Met verwysing na die Tao is dit die sin dat die aktiwiteit van die natuur nie selfobstruktief is nie. Dit werk alles saam as 'n eenheid en dis nie soos vanself afgeskei om iets vir homself te doen nie.
Wu wei (nie doen nie) word ook toegepas op menslike aktiwiteit, en verwys na 'n persoon wat nie op sy of haar eie manier kom nie. Mens staan ​​nie in sy eie lig terwyl hy werk nie, en so is die weg van wu wei (dit klink soos 'n woordspeling, maar dit is nie) die weg van nie-obstruksie of nie-interferensie. Dit is die voorlopig praktiese Taoïstiese lewensbeginsel.
Dwing jouself: Wat beteken dit?
Wat ek bedoel om jouself te dwing, is só: Wanneer kinders in die skool op skool aandag moet gee, sal hulle gedagtes dwarsoor die plek ronddwaal, en die onderwyser sal binnekort kwaad word en sê: "Let op." En die kinders sal hul bene om die bene van die stoel draai, en hulle sal by die onderwyser staar en probeer om skrikwekkend te lyk. Maar wat gebeur het, was baie goed uitgedruk in 'n spotprent wat ek die ander dag gesien het: 'n Klein seuntjie staan ​​en kyk na sy onderwyser en sê: "Ek is jammer, ek het nie gehoor wat jy gesê het nie, want ek het so hard geluister . "
Met ander woorde, as ons probeer om lief te hê, om deugd te wees of om opreg te wees, dink ons ​​eintlik om dit te probeer doen, net soos die kind probeer luister, sy spiere toeneem en probeer om intelligent te lyk Hy het gedink om aandag te skenk. Maar hy het nie gedink oor wat die onderwyser sê nie en daarom het hy glad nie geluister nie. Dit is 'n perfekte voorbeeld van wat bedoel word om jouself te blokkeer of om in jou eie lig te kom.
Om nog 'n illustrasie daarvan te bied, veronderstel jy sny hout. As jy teen die manier waarop die boom gegroei het, dit wil sê teen die graan van die hout, is die hout baie moeilik om te sny. As jy egter met die graan gaan, skei dit maklik. Of weer, in die saag van hout, is sommige mense baie haastig om voort te gaan met saag en hulle probeer reg deur die stuk. Maar wat gebeur? As jy die bord oor jou draai, sien die agterkant van die hout vol splinters, en jy vind dat jy ook moeg is. Enige vaardige timmerman sal jou vertel, "Laat die saag die werk doen, laat die tande die sny doen." En jy vind dit baie maklik, en laat net die lem heen en weer gly, die hout is maklik gesny.
Soos ons eie spreekwoord sê, "maklik doen dit." En wat beteken dit maklik. Kyk uit vir die graan van dinge, die weg van dinge. Beweeg in ooreenstemming daarmee en werk word sodoende eenvoudig gemaak.
Die vaardigheid van lewe sonder moeite
In een boek vertel die filosoof Chuang-tse 'n wonderlike storie oor 'n slagter wat vir twintig jaar dieselfde chopper kon hou, want hy was altyd versigtig om die lem op die tussenposes tussen die bene te laat val. En so het hy dit nooit uitgehaal nie.
Weereens sien ons dat die persoon wat die soort aktiwiteit leer, sal sê, in ooreenstemming met die Tao, word gesê dat dit deug het. Hierdie eienaardige Chinese sin vir deug word Te genoem, maar dit is nie deug in ons gewone sin om goed te wees nie. Te is soos ons woord deug wanneer dit meer gebruik word in die sin van die genesende deugde van 'n plant. Wanneer ons die woord deugd op hierdie manier gebruik, dui dit werklik 'n buitengewone soort vaardigheid aan. En in sy boek sê Lao-tzu dat die superieure soort deugd nie bewus is van homself as deug nie en dus werklik deugd is. Maar die minderwaardige soort deugd is so angstig om deugdig te wees dat dit sy deugde heeltemal verloor.
Ons kom dikwels oor die soort deugdige persoon wat selfbewustelik deugsaam is, wie het dalk te veel deugd het. Dit is die soort mense wat 'n ewige uitdaging vir al hul vriende is en wanneer jy in hul teenwoordigheid is, voel jy hulle is so goed dat jy nie weet wat om te sê nie. En dus sit jy altyd op die rand van jou stoel en voel 'n bietjie ongemaklik in hul teenwoordigheid. In 'n Taoïstiese manier van praat, stink hierdie soort persoon van deug, en het glad nie 'n deug nie.
Die werklik deugsame persoon is onopvallend. Dit is nie dat hulle beskeie beskeie is nie; In plaas daarvan is hulle wat hulle natuurlik is. Lao-tzu sê die grootste intelligensie blyk domheid te wees, die grootste welsprekendheid klink soos 'n stammer, en die grootste helderheid lyk asof dit saai is. En natuurlik is dit 'n soort paradoksale manier om te sê dat ware deugde, Te, die lewering van die menslike lewe op so 'n manier is dat dit nie op sy eie manier kom nie.
Dit is die ding wat ons almal so baie aan kinders verwonder en jaloers maak. Ons sê dat hulle naïef is, dat hulle onbeskof is, dat hulle onbeskof is en dat hulle onbewus is. As jy 'n klein kind dans, wat nog nie geleer het om te dans voor 'n gehoor nie, sien jy die kind op sigself dans, en daar is 'n soort volledigheid en ware integriteit in hul beweging.
Ons Natuurlikheid herwin
Wanneer die kind dan sien dat ouers of onderwysers kyk en leer dat hulle goedkeur of afkeur, begin die kind homself te kyk terwyl hy dans. Al dadelik word die dans styf en word dan kunsagtig, of erger, kunsmatig, en die gees van die kind se dans is verlore. Maar as die kind aan dans gaan studeer, is dit eers na jare en jare dat die danser as 'n volwaardige kunstenaar die naivete en die natuurlikheid van hul oorspronklike dans herwin. Maar wanneer die natuurlikheid herwin word, is dit nie net die eenvoudige nie, ons kan embrio, natuurlikheid van die kind sê, heeltemal onbewerkte en onopgevoed. In plaas daarvan is dit 'n nuwe soort natuurlikheid wat in homself vat en jare en jare met tegniek, kundigheid en ervaring met hom dra.
In dit alles sal jy sien dat daar drie stadiums is. Daar is eers wat ons die natuurlike of kinderlike stadium van die lewe kan noem waarin selfbewussyn nog nie ontstaan ​​het nie. Dan kom daar 'n middelstadium, wat ons die ongemaklike ouderdom kan noem, waarin ons leer om selfbewus te word. En laastens is die twee geïntegreer in die herontdekte onskuld van 'n bevryde persoon.
Natuurlik is daar 'n groot voordeel hierin, want jy moet vra, as jy die lewe geniet sonder om te weet dat jy dit geniet, geniet jy dit regtig? En natuurlik bied bewussyn 'n enorme voordeel. Maar daar is ook 'n nadeel, selfs 'n gevaar, om dit te ontwikkel, want as bewustheid groei, en as ons begin om te weet hoe om onsself en onsself te kyk, kan ons keer op keer begin en baie inmenging met onsself veroorsaak. Dit is wanneer ons begin om in ons eie lig te kry.
Op u eie manier kom?
U weet hoe dit is as u in u eie lig kom of op u eie manier kom - wanneer dit desperaat noodsaaklik raak dat u haastig is om 'n trein of vliegtuig te vang, in plaas daarvan dat u spiere ontspanne en gereed is om te hardloop, angs oor die tyd om nie betyds daar te kom nie, maak jou dadelik stywer en jy begin oorval.
Dit is dieselfde soort ding in die dae toe alles verkeerd loop. In die eerste plek, as u kantoor toe ry, is al die verkeersligte teen u. Natuurlik irriteer dit jou, en as gevolg van jou irritasie raak jy gespanne en beter in jou manier om dinge te hanteer, en dit lei tot foute. Dit kan daartoe lei dat u so woedend is en so vinnig gaan dat die polisie u keer, ensovoorts, ensovoorts. Dit is hierdie manier om dit as 't ware teen die lewe te stuit wat dit in knope bind.
En so, die geheim in Taoïsme is om uit eie weg te kom, en om te leer dat dit onsself stoot, in plaas van om ons doeltreffender te maak, eintlik inmeng met alles wat ons van plan is om te doen.
Herdruk met toestemming van die boek What Is Tao?
Video / aanbieding met Alan Watts: Don't Force Anything ** Wu Wei **
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Dwing u uself af? Kom jy op jou eie manier?