Die narre wat die harte van kinders bereik - Inligting - 2022
Die narre wat die harte van kinders bereik
Tussen gekleurde pruike, ingegroeide neuse, snaakse hoede, groot stewels en ongelyke klere was narre nog altyd die gunsteling presteerders van kinders. En presies die kinders wat nou 30 en 40 jaar oud is, onthou die laaste van The Clowns op TV, Emilio Aragón, wat in sy loopbaan in die 70's met sy spesifieke televisiesirkus sukses behaal het.
Met minder make-up as gewoonlik in narre, 'n lang tuniek van 'n enkele kleur, 'n rooi neus, groot stewels en 'n pet as basiese en noodsaaklike klere, behaal Miliki sukses sonder fanfare in haar klerekas en met 'n nabyheid en hartlikheid dat slegs die narre wat die harte van kinders bereik hulle slaag daarin om te oorwin. Sy avonture, sy grappies, sy goedsmoeds onskuld ... het die kleintjies laat glimlag en lag.
Hierdie vertoning was gelaai met ambagsnuanses wat wyslik deur die humor geskud is. Hulle het pret gehad terwyl hulle die kinders opgevoed het sonder om dit te besef. Tussen applous, illusies en glimlagte het ons die vermenigvuldigingstabel met een liedjie geleer, met 'n ander hoe om hallo te sê en met 'n ander hoe om getalle te tel. In elke avontuur, 'n strokiesprent waarin die narre 'n belangrike gebeurtenis beleef het, het elke uitkoms 'n moraal soos die fabels gehad. Ons kinders het dus ook die waardes geleer wat so belangrik is in die opvoeding van kinders.
Clowns is al eeue die belangrikste entertainers vir kinders. In hul oorsprong het hierdie karakters gewerk om die kinders van die hof te vermaak en hul vertonings in die kastele en paleise van Europa opgevoer. Bietjie vir bietjie het sy vertoning by die res van die samelewing aangepas en so versprei dat al die kinders van die wêreld op 'n tyd met narre kon lag, hoewel nie almal nie.
Dit sal vir u vreemd klink, maar daar is 'n fobie van narre wat gewoonlik by kinders manifesteer, hoewel dit ook by adolessente en volwassenes bestaan. Hierdie fobie van narre staan ​​bekend as coulrophobia en word gedefinieer as 'n aanhoudende, abnormale en ongeregverdigde vrees vir narre. En dit is dat diegene wat aan hierdie fobie ly, besef dat wat hulle die meeste bang maak vir narre, hul ware identiteit verberg, dit wil sê hul oormatige grimering, hul sterk rooi neus en hul vreemde hare. Nie almal wat aan coulrophobia ly, ervaar dit in dieselfde mate nie: sommige voel 'n ware paniek, en in ander is dit eerder 'n vermoede wat nie op skrik neerkom nie.
Noudat ek ouer is, hou ek daarvan om te weet dat dit presies dit is waaruit Miliki gevlug het, die eenvoud en wese van die kind benader, en wed op die idee om die harte van kinders te bereik sonder groot opvoering of oormatige grimering.
U kan meer artikels lees soos Die narre wat die harte van kinders bereik, in die kategorie televisie op die terrein.