Verskil tussen weergawes van "Britse Vloot" - Wikipedia
Verskil tussen weergawes van "Britse Vloot"
Britse Vloot (wysig)
Wysiging soos op 17:37, 23 Desember 2019
Wysiging soos op 13:24, 23 Desember 2019 (wysig)
Wysiging soos op 17:37, 23 Desember 2019 (wysig) (maak ongedaan)
Al die skepe van die Britse Vloot word "Haar Majesteit se Skip" (afgekort as HMS) genoem omdat die grondwet bepaal dat die koningin die skepe besit en bevel oor hulle uitvoer. In tye van 'n manlike monarg word "Haar" met "Sy" (in Engels "His") vervang. Die Engelse afkorting bly egter dieselfde.
Die Britse Vloot is een van die grootste vlote in die wêreld gemeet aan die bruto tonnemaat (massa en grootte van al hul skepe). Die Britse Vloot en die Britse Vloot sesy hulpdienste hetbeskik oor ongeveer 98 skepe, insluitend [[vliegdekskepe]], [[duikbote]], mynveërs, amfibiese en patrollie-vaartuiepatrollievaartuie.
Die Verdrag van Washington, wat op inisiatief van die [[Verenigde State]] in 1922 ingestel is, het die Verenigde Koninkryk steeds die posisie van die Britse Vloot laat behou. Die verdrag het gelykheid aan die Verenigde State toegelaat, maar probeer om die Japannese vloot op 60% van die Britte te hou. Die druk van [[Duitsland]], wat vanaf die vroeë dertigerjare probeer om die bepalings van die [[Verdrag van Versailles]] te omseil, is toegelaat deur die Duits-Engelse Vlootverdrag van 1935, wat Duitsland toelaat om die vloot uit te brei tot 35% van die grootte van die Britse Vloot.
Gedurende die [[Tweede Wêreldoorlog]] het die Britse Vloot 'n belangrike rol gespeel in die stryd teen die Duitsers en -– in 'n mindere mate -– teen die JapaneseJapannese. Daar was hewige gevegte op verskillende fronte, aan die Noorse kus, in die [[Atlantiese Oseaan]], die [[Noordsee]] en die [[Middellandse See]]. Tydens die oorlog is die Britse Vloot egter definitief oorskry deur die Amerikaanse vloot, wat nie net teen die Japanse vloot geveg het nie, maar ook 'n belangrike bydrae gelewer het tot die oorlog aan die Atlantiese Oseaan.
Na die Tweede Wêreldoorlog het die vloot van die [[Sowjetunie]] vinnig gegroei en die grootte van die Verenigde Koninkryk s'n oortref. Tydens die Suez-krisis in 1956 het die Verenigde Koninkryk saam met Frankryk die [[Suezkanaal]] in [[Egipte]] beset, maar onder druk van die Verenigde State en die Sowjetunie moes hierdie aksie vinnig opgegee word. Dit het getoon hoeveel die magsbalans verander het. As gevolg van die dekolonisasie in die 1960's en dalende begrotings, het die Britse Vloot se rol minder belangrik geword en is hulle toenemend teruggetrek na Europa en die [[Noord-Atlantiese Oseaan]]. Die Britse Vloot het in die 1960's 'n nuwe rol gekry: kernafskrikking. Vier duikbote is met Amerikaanse tegniese ondersteuning gebou en met Polaris-missiele toegerus.
Die veranderde rol en moontlikhede van die Britse Vloot is in 1982 onderstreep deur die [[Falklandoorlog]], wat, hoewel dit relatief klein van formaat was, slegs met groot moeite en relatiewe groot verliese gewen kon word, danksy die ontplooiing van 'n buite verhouding groot deel van die Britse Vloot. Tydens hierdie oorlog het die Britte toegang tot Amerikaanse satellietbeelde gehad wat van groot waarde was gedurende die oorlog.
Die einde van die [[Koue Oorlog]] in 1989 het die Britse Vloot verder laat besnoei. Net soos in ander lande het 'n heroriëntasie plaasgevind, wat daartoe gelei het dat die vloot se pligte van die oseaan na die kusgebiede verskuif het. Die getal [[fregat]]te en jagters is van ongeveer 50 na ongeveer 30 verminder, maar die amfibiese kapasiteit is aansienlik versterk deur die aankoop van 'n helikoptervaartuig en die landingsvaartuie.