Lugdunum | Leidenamateurvoetbal, voetbal leidse regio
Home Derde klasse Lugdunum
DoCoS en Lugdunum op herhaling na wolkbreuk
Hennie Kanbier - 4 juni 2019
Voorbeschouwing nacompetitieduel DoCoS-Lugdunum (4 juni)
Ruud Fraij - 4 juni 2019
Gerard Bol - 26 mei 2019
Nick Verwoerd - 15 mei 2019
Trein Lugdunum dendert voort, eindstation periodetitel stapje dichterbij
Arie Koeman - 12 mei 2019
Arie Koeman - 8 mei 2019
Ingezonden artikel - 29 april 2019
Jelle van der Walle - 21 april 2019 Wat om te verwag langs die pad om swanger te raak met IVF - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelWat om te verwag langs die pad om swanger te raak met IVF
Koste en risiko's
Die siklus voor behandeling
Ovariale stimulasie en monitering
Finale oocytt volwassenheid
IVM teen IVF
Die aanvang van die IVF-behandelingsproses kan 'n opwindende en senuweeagtigende ervaring wees. IVF word meestal slegs nagestreef nadat ander vrugbaarheidsbehandelings misluk het. Miskien het u al maande en jare probeer om swanger te raak, of waarskynliker.
Maar dit is nie altyd die geval nie. Soms is IVF die heel eerste behandeling wat probeer is.
IVF kan byvoorbeeld die eerste opsie wees as ...
'n eierskenker word gebruik
'n surrogaat is nodig
in ernstige gevalle van manlike onvrugbaarheid
as die fallopiese buise van 'n vrou geblokkeer is
as voorheen kryopergeserveerde eiers gebruik word
Nog steeds, selfs in hierdie gevalle, kan IVF kom na jare van probeer om swanger te raak en verskeie vrugbaarheidstoetse.
As u 'n bietjie na die skedule van ultraklanke, bloedwerk en inspuitings kyk, kan u broos voel. (En dit is voordat die medisyne jou gemoedstoestand kan beswadder!) Voeg daarby die koste van IVF, veral as u uit die sak betaal, en dit is geen verrassing as u bekommerd voel nie.
Hoe meer u egter verstaan ​​wat volgende gaan word, hoe meer beheer sal u voel. Alhoewel die protokol van elke kliniek effens anders sal wees en behandelings aangepas word vir individuele behoeftes van 'n paartjie, is dit 'n stap-vir-stap uiteensetting van wat gewoonlik tydens in vitro-bevrugting plaasvind, asook inligting oor die risiko's, koste en wat volgende is. as u IVF-behandelingsiklus misluk.
IVF staan ​​vir in vitro-bevrugting . In vitro beteken “in die laboratorium” en bemesting verwys na bevrugting. IVF behels meestal baie eiers (opgespoor via 'n met behulp van 'n ultra-klank geleide naald) en plaas dit in 'n petriskottel met spesiaal gewaste spermselle (opgespoor via masturbasie.) As alles goed gaan, sal sommige van die eiers wat opgespoor word, bevrug word deur die spermselle en word embrio's. Een of twee van daardie gesonde embrio's sal na u baarmoeder oorgeplaas word.
In sommige gevalle het die spermselle ekstra hulp nodig met die bevrugtingsproses. ICSI, of intracytoplasmic sperminspuiting, kan gebruik word, wat 'n ondersteunde voortplantingstegnologie is wat behels dat 'n enkele spermsel in 'n eier ingespuit word. Dit kan gedoen word in gevalle van erge manlike onvrugbaarheid, eiers wat voorheen met kruiperversierings bestaan, of as die IVF-siklusse nie in die bevrugtingsfase sukses behaal het nie.
Voordat eiers opgespoor kan word, moet die eierstokke gestimuleer word. Sonder die hulp van vrugbaarheidsmiddels sal u liggaam gewoonlik slegs een (of miskien twee) eiers per maand volwasse word. Vir konvensionele IVF benodig u baie eiers. Inspuitbare vrugbaarheidsmedisyne word gebruik om die eierstokke te stimuleer om 'n dosyn of meer eiers vir herwinning te verouder.
Dit is egter nie altyd die geval nie. Met minimale IVF-stimulasie (ook mini IVF), kan mondelinge vrugbaarheidsmedisyne of 'n baie lae dosis inspuitbare medisyne gebruik word om slegs 'n paar eiers te stimuleer.
IVF is redelik suksesvol. Volgens 'n studie van ongeveer 156, 000 vroue, was die gemiddelde lewendige geboortesyfer vir die eerste siklus 29, 5 persent. Dit is vergelykbaar met die suksessyfers vir 'n natuurlike siklus by paartjies met 'n gesonde vrugbaarheid
Die beste kans op sukses kom uit herhaalde behandelingsiklusse. Dieselfde studie het bevind dat die kumulatiewe lewendige geboortesyfer na ses IVF-siklusse 65, 3 persent was. Hierdie ses siklusse het gewoonlik oor twee jaar plaasgevind.
Ouderdom speel 'n belangrike rol in u sukses, net soos die rede vir u onvrugbaarheid. Die gebruik van 'n eierskenker sal ook u sukses beïnvloed.
Maak seker dat u u persoonlike kans vir sukses met u dokter bespreek voordat u met die behandeling begin. Terwyl u dokter u nie met sekerheid kan vertel of die behandeling vir u sal werk nie, moet sy 'n idee hê van u kans in verhouding tot die gemiddelde en in verhouding tot ander pasiënte soos u.
IVF koste en risiko's
IVF is duur. Dit word ook nie gereeld deur versekering gedek nie, wat die behandeling buite bereik van baie mense is wat dit nodig het. In werklikheid het studies bevind dat slegs een uit elke vier paartjies wat IVF nodig het om swanger te raak, eintlik die behandeling kan kry wat hulle benodig.
Die gemiddelde koste van IVF wat gereeld aangehaal word, is tussen $ 12.000 en 15.000 per siklus. Sommige mense meen dat hierdie raming regtig onder die werklikheid is, en dat die gemiddelde koste buite die sak regtig hoër is. Een studie het bevind dat die gemiddelde egpaar $ 19.234 betaal het vir hul aanvanklike IVF-siklus, met 'n ekstra $ 6.955 vir elke addisionele siklus. (Waarom so 'n verskil tussen die eerste en daaropvolgende bevrore embrio-oordragte.)
Dit is alles vir konvensionele IVF sonder franje. As u bykomende tegnologieë benodig - soos ICSI, PGD, bygestaan ​​uitbroei, 'n eierskenker of surrogaatskap - sal die koste hoër wees. Soms baie hoër.
Daar is maniere om minder te betaal of finansiële hulp te kry vir IVF-behandeling, en u moet na al u opsies kyk voordat u 'n besluit neem of u behandeling kan bekostig al dan nie.
Veiligheid en risiko's van IVF
IVF is oor die algemeen veilig, maar soos met enige mediese prosedure, is daar risiko's. U dokter moet al die moontlike newe-effekte en risiko's van elke prosedure verduidelik voordat u begin.
Ovariale hiperstimulasiesindroom (OHSS) kom voor by 10 persent van die vroue wat IVF-behandeling ondergaan. Vir die meeste vroue is die simptome sag, en hulle kan maklik herstel. Vir 'n klein persentasie kan OHSS ernstiger wees en hospitalisasie benodig. Minder as 1 persent van vroue wat deur eierherwinning gaan, sal bloedstolsels of nierversaking ervaar as gevolg van OHSS.
Die herwinning van die eier kan kramp en ongemak veroorsaak tydens of na die prosedure. Skaars komplikasies sluit in per ongeluk punksie van die blaas, derm of bloedvate; bekkeninfeksie; of bloeding vanaf die eierstok- of bekkenvate.
As bekkeninfeksie wel voorkom, word u met intraveneuse antibiotika behandel. In seldsame gevalle van ernstige infeksie kan die baarmoeder, eierstokke of fallopiese buise chirurgies verwyder word.
Die embrio-oordrag kan ligte kramp tydens die prosedure veroorsaak. Selde sal vroue ook na die oordrag kramp, bloeding of spotting ervaar. In baie seldsame gevalle kan infeksie voorkom. Infeksie word gewoonlik met antibiotika behandel.
Die risiko bestaan ​​van veelvoude, wat tweelinge, drieling of meer insluit. Meervoudige swangerskappe kan 'n risiko vir beide babas en moeder hê. Dit is belangrik om met u dokter te bespreek hoeveel embrio's u moet oordra, aangesien u meer as nodig is om u tweeling of meer swanger te maak, oor te dra.
Sommige navorsing het bevind dat IVF die risiko vir sommige baie skaars geboortedefekte kan verhoog, maar die risiko is steeds relatief laag. Navorsing het ook bevind dat die gebruik van ICSI saam met IVF, in sekere gevalle van manlike onvrugbaarheid, die risiko vir onvrugbaarheid en seksuele geboortedefekte by manlike kinders kan verhoog. Hierdie risiko is egter baie laag. (Minder as 1 persent bedink met IVF-ICSI.)
Die siklus voordat u IVF-behandeling geskeduleer is, kan moontlik op geboortebeperkingspille geplaas word. Dit kan agtertoe lyk - probeer u nie swanger raak nie?
Die gebruik van geboortebeperkingspille voor 'n behandelingsiklus kan u kans op sukses verbeter. Dit kan ook u risiko vir ovariale hiperstimulasiesindroom en siste in die eierstokke verminder.
Maar nie elke dokter gebruik voorheen geboortebeperkingspille nie. Nog 'n moontlikheid is dat u dokter u sal vra om ovulasie van die siklus voor te hou. Heel waarskynlik sal sy aanbeveel dat u 'n voorspellingspak met ovulasie gebruik. Sy kan egter ook basale liggaamstemperatuurkaarte voorstel, veral as u ervaring het met die kartering van u siklusse.
Dan moet u u dokter laat weet sodra u ovulasie opspoor.
Iewers na ovulasie kan die vrugbaarheidskliniek dan begin om 'n GnRH-antagonis (soos Ganirelix) of 'n GnRH-agonis (soos Lupron) te neem. Dit is inspuitbare middels, maar sommige is beskikbaar as neussproei of inplantaat.
Met hierdie medikasie kan u dokter volledige beheer oor ovulasie hê sodra u behandelingsiklus begin.
As u nie u fietse op u eie kry nie, kan u dokter 'n ander benadering neem. In hierdie geval kan hy progesteroon in die vorm van Provera voorskryf. Dit sou u periode meebring.
In hierdie geval sal u dokter waarskynlik vra dat u ongeveer ses dae of meer na u eerste Provera-pil die GnRH-agonis of antagonis begin neem.
Dit kan egter weer wissel. Volg altyd die instruksies van u dokter.
As u u periode kry
Die eerste amptelike dag van u behandelingsiklus is die dag waarop u u periode kry. (Al voel dit asof u reeds in stap een begin het met die medikasie wat u voorheen begin het .)
Op die tweede dag van u periode sal u dokter bloedwerk en 'n ultraklank bestel.
Dit sal 'n transvaginale ultraklank wees. 'N Ultraklank gedurende u periode is nie presies aangenaam nie, maar probeer om te onthou dat dit dieselfde is vir elke vrou wat IVF ondergaan.
Hierdie eerste-dag ultraklanke en bloedwerk word na verwys as u basislynbloedwerk en u basislyn-ultraklank. In u bloedwerk kyk u dokter na u estrogeenvlakke, spesifiek u E2 of estradiol. Dit is om seker te maak dat u eierstokke “slaap”. Dit is die bedoelde effek van die Lupron-skote of die GnRH-antagonis.
Die ultraklank is om die grootte van u eierstokke na te gaan. U dokter sal ook na blare in die eierstokke kyk. As daar siste is, sal u dokter besluit hoe om dit te hanteer. Soms sal u dokter die behandeling slegs 'n week vertraag. Die meeste siste los mettertyd op hul eie. In ander gevalle kan u dokter die siste (suig die vloeistof uit) met 'n naald aspirasie.
Hierdie toetse is gewoonlik goed. As alles goed lyk, gaan die behandeling voort.
Die stimulasie van die eierstokke met vrugbaarheidsmedisyne is die volgende stap.
Afhangend van u behandelingsprotokol, kan dit enige plek van een tot vier skote elke dag vir ongeveer 'n week tot 10 dae beteken. (Ouch!)
U is waarskynlik nou 'n beroep op selfinspuiting, aangesien Lupron en ander GnRH-agoniste ook inspuitbare middels is. U kliniek moet u leer hoe u die inspuitings moet gee voordat die behandeling begin. Sommige klinieke bied klasse met wenke en onderrig.
Moenie bekommerd wees nie. Hulle sal nie net die spuit aan u oorhandig nie en hoop op die beste!
U kan hier meer oor die vrugbaarheidsmedisyne wat u tydens IVF gebruik, lees:
Alles oor Gonadotropins
GnRH Agonist (Lupron) newe-effekte
Vrugbaarheidsmiddels wat gereeld voorgeskryf word
Tydens ovariale stimulasie sal u dokter die groei en ontwikkeling van die follikels monitor.
Aanvanklik kan dit bloedwerk en ultraklank bevat wat elke paar dae voorkom. U dokter sal u estradiolvlakke monitor. Gedurende die ultraklank sal u dokter die groei van die oösiet monitor. (Oosiete is die eiers in u eierstokke.)
Die monitering van die siklus is baie belangrik. Dit is hoe u dokter sal besluit om u medikasie aan te pas.
Miskien moet u dosisse verhoog of verlaag. Sodra u grootste follikel 16 tot 18 mm groot is, sal u kliniek u waarskynlik daagliks wil sien.
Die volgende stap in u IVF-behandeling is dat die oosiete deur die laaste stadium van volwassenheid gaan. Die eiers moet hul groei en ontwikkeling voltooi voordat dit opgespoor kan word.
Hierdie laaste groei word veroorsaak deur menslike chorioniese gonadotropien (hCG). Handelsname hiervoor sluit Ovidrel, Novarel en Pregnyl in.
Die tydsberekening van hierdie opname is uiters belangrik. As dit te vroeg gegee word, sal die eiers nie genoeg ryp geword het nie. As die eiers te laat gegee word, kan die eiers 'te oud' wees en sal dit nie behoorlik bevrug word nie.
Die daaglikse ultraklank aan die einde van die laaste stap is bedoel om hierdie sneller net reg te laat geskiet.
Gewoonlik word die hCG-inspuiting gegee as vier of meer follikels 18 tot 20 mm groot is en u estradiolvlakke groter is as 2000 pg / ML.
Hierdie opname is gewoonlik 'n eenmalige inspuiting. U dokter sal u waarskynlik ' n presiese uur gee om hierdie opname te doen. Volg hierdie aanwysings!
Tydens konvensionele IVF moet eiers hul ontwikkeling en groei voltooi voordat dit opgespoor word.
IVM-behandeling is effens anders. IVM staan ​​vir in vitro-rypwording . Dit is 'n relatiewe nuwe tegnologie wat soortgelyk is aan IVF, maar op hierdie stadium in die proses aansienlik verskil.
Tydens IVM word die eiers opgespoor voordat hulle deur alle volwassenheidstadia gaan. U sal nie 'n “trigger shot” tydens IVM hê nie. Die eiers wat verkry word, sal in die laboratoriumomgewing verouder word. Sodra die eiers ryp is, volg die res van die stappe die IVF-proses.
Wat as die follikels nie groei nie
Ons het tot hierdie punt aanvaar dat die ovariale stimuleringsmedisyne behoorlik gewerk het. Maar dit is nie altyd so nie. Soms groei die follikels nie. U dokter kan die medikasie verhoog, maar as u eierstokke nog nie reageer nie, sal die siklus waarskynlik gekanselleer word.
Dit beteken nie dat nog 'n siklus sal werk nie. U mag dalk verskillende medikasie benodig. As dit egter herhaaldelik voorkom, kan u dokter voorstel dat u 'n eier- of embrio-skenker gebruik. Miskien wil u 'n tweede mening kry voordat u op hierdie punt vorentoe gaan.
Wat as u 'n risiko vir OHSS het?
'N Ander moontlike probleem is dat u eierstokke te goed reageer. As u dokter meen dat u die risiko loop om ernstige ovariale hiperstimulasiesindroom (OHSS) te ontwikkel, sal u sneller geskiet word en die siklus word op hierdie punt gestaak.
Nog 'n moontlikheid is dat u dokter die eiers gaan haal, bemes, maar die embrio-oordrag vertraag. Dit is omdat swangerskap kan vererger en die herstel van OHSS kan verleng.
Sodra u liggaam herstel het, kan u 'n bevrore embrio-oordrag probeer.
Gedurende u volgende siklus kan u dokter laer dosisse medikasie voorstel, verskillende medikasie probeer voordat u siklus begin, of selfs IVM voorstel in plaas van IVF (hierbo verduidelik).
Wat as u voortydig ovuleer
Alhoewel dit nie gereeld voorkom nie, kan 'n siklus ook gekanselleer word as ovulasie plaasvind voordat die opname kan plaasvind. Sodra die eiers op hul eie ovuleer, kan hulle nie opgespoor word nie. U dokter sal u waarskynlik weerhou om van seksuele omgang te verkeer.
Dit is belangrik dat u hierdie instruksies volg! Dit is moontlik dat u tot 'n dosyn eiers ovuleer het. Miskien selfs meer. Die moeder en die kinders is baie gevaarlik as u natuurlik met die helfte van die eiers swanger geraak het.
Hoe gereeld word IVF-siklusse gekanselleer?
Kansellasie vind plaas in 10 tot 20 persent van die IVF-behandelingsiklusse.
Die kans op kansellasie neem toe met ouderdom, met diegene ouer as 35 jaar wat meer kans kry om behandeling te kanselleer.
Ongeveer 34 tot 36 uur nadat u die hCG-opname ontvang het, sal die eierherwinning plaasvind. Dit is normaal om senuweeagtig te wees oor die prosedure, maar die meeste vroue ondergaan dit sonder veel probleme of pyn.
Voor die opname sal 'n anestesioloog u intraveneus medikasie gee om u ontspanne en pynvry te laat voel. Gewoonlik word 'n ligte kalmeermiddel gebruik, wat u sal laat "slaap" deur die prosedure. Dit is nie dieselfde as algemene verdowing wat tydens chirurgie gebruik word nie. Newe-effekte en komplikasies kom minder voor.
Sodra die medikasie in werking tree, sal u dokter 'n transvaginale ultraklank gebruik om 'n naald deur die agterwand van u vagina tot by u eierstokke te lei. Sy gebruik dan die naald om die follikel te aspireer, of suig die vloeistof en oociet uit die follikel in die naald. Daar is een oociet per follikel. Hierdie oosiete sal na die embriologielaboratorium oorgedra word vir bevrugting.
Die aantal oosiete wat opgespoor word, wissel, maar dit kan gewoonlik geskat word voor opname via ultraklank. Die gemiddelde aantal oocyte is 8 tot 15, met meer as 95 persent van die pasiënte wat ten minste een oociet opgespoor het.
Na die herhalingsprosedure word u 'n paar uur gehou om seker te maak dat dit goed gaan. Ligte vlekke is algemeen, sowel as kramp in die laer buik, maar die meeste voel beter binne 'n dag of so na die prosedure. U sal ook aangesê word om te let op tekens van ovariale hiperstimulasiesindroom, 'n newe-effek van die gebruik van vrugbaarheidsmedisyne tydens IVF-behandeling by 10 persent van die pasiënte.
Terwyl u tuis is van die herwinning, sal die follikels wat gesoek is, gesoek word na eiers, of eiers. Nie elke follikel bevat 'n oosiet nie.
Sodra die oosiete gevind is, word dit deur die embroloog geëvalueer. As die eiers té volwasse is, is die bevrugting moontlik nie suksesvol nie. As hulle nie volwasse genoeg is nie, kan die embriologielaboratorium dit moontlik tot volwassenheid in die laboratorium stimuleer.
Bemesting van die oosiete moet met 12 tot 24 uur plaasvind. U maat sal waarskynlik dieselfde oggend as u die herwinning kry, 'n semenmonster lewer. Die spanning van die dag kan dit vir sommige bemoeilik, en dus, net vir 'n geval, kan u maat vroeër in die siklus 'n semenmonster vir rugsteun lewer, wat tot die dag van die opname gevries kan word.
Sodra die semenmonster gereed is, sal dit deur 'n spesiale wasproses geplaas word, wat die sperm van die ander goed wat in semen voorkom, van mekaar skei. Die embroloog sal die 'beste sperma' kies, wat ongeveer 10.000 spermselle in elke kultuurschotel met 'n oosiet plaas. Die kultuurgeregte word in 'n spesiale broeikas gehou, en na 12 tot 24 uur word dit ondersoek na tekens van bevrugting.
Met die uitsondering van ernstige manlike onvrugbaarheid, sal 70 persent van die oosiete bemes word.
In die geval van ernstige manlike onvrugbaarheid, kan ICSI (uitgespreek ick-see) gebruik word om die eiers te bevrug, in plaas daarvan om dit bloot in 'n kultivar te plaas. Met ICSI sal die embroloog 'n sperm met 'n gesonde voorkoms kies en die oociet met die sperm met 'n spesiale dun naald insemineer.
Ongeveer drie tot vyf dae na die herwinning sal 'n embrioloog die gesonde embrio's identifiseer. Dit word gewoonlik visueel (met 'n mikroskoop) gedoen, maar in sommige gevalle word genetiese sifting gedoen. Dit staan ​​bekend as preimplantation genetiese diagnose (PGD) of preimplantation genetiese screening (PGS.)
Met PGD / PGS word die embrio's soms bewaar en word die oordrag vertraag tot die volgende siklus. Andersins vind 'n 'vars' oordrag plaas
Die prosedure vir embrio-oordrag is net soos IUI-behandeling. U hoef nie narkose te kry nie.
Tydens die embrio-oordrag word 'n dun buis, of kateter, deur u baarmoeder serviks deurgegee. U mag baie ligte krampe ervaar, maar niks meer nie. Deur die kateter sal hulle die embrio's saam met 'n klein hoeveelheid vloeistof oordra.
Die aantal embrio's wat oorgedra word, sal afhang van die kwaliteit van die embrio's en die bespreking met u dokter. Afhangend van u ouderdom, kan een tot vyf embrio's oorgeplaas word. Die oordrag van twee embrio's is die algemeenste opsie.
Meer dokters stel voor dat net een embrio oorgedra word en dan die res gevries word. Dit staan ​​bekend as elektiewe enkelembrio-oordrag (eSET), en dit kan u risiko vir meervoudige swangerskap verminder. As u slegs een gesonde baba swanger raak, verminder u u risiko's vir swangerskapskomplikasies. Praat met u dokter om uit te vind of die keuse van 'n enkele embrio-oordrag die beste vir u is.
Na die oorplasing bly jy 'n paar uur lê (bring 'n boek) en gaan dan huis toe.
As daar "ekstra" embrio's van hoë gehalte is, kan u dit miskien vries. Dit word embryokrybewaring genoem. Dit kan later gebruik word as hierdie siklus nie suksesvol is in 'n bevrore embrio-oordrag nie, of dit kan geskenk word.
Progesteroonondersteuning en die twee weke wag
Op of na die dag van u herwinning en voor die embrio-oordrag, begin u uself progesteroonaanvullings gee. Gewoonlik word die progesteroon tydens IVF-behandeling gegee as 'n binnespierse selfinspuiting as progesteroon in olie. (Meer foto's!) Soms kan progesteroonaanvulling ook as 'n pil, vaginale gel of vaginale setpil geneem word.
Behalwe vir die progesteroon, is daar regtig nie veel aan die gang vir die volgende twee weke nie. Op sommige maniere kan die twee weke na die oordrag emosioneel moeiliker wees as die twee weke van die behandeling. Gedurende die voorafgaande stappe, sal u u dokter miskien elke ander dag besoek het. Na die oordrag is daar 'n skielike stilte in die aktiwiteit.
U het dalk baie vrae oor die wagperiode van twee weke. Kan u seks hê? Wat as u krampe het? U dokter is natuurlik die grootste bron vir enige van u probleme.
Al wat u kan doen is om die twee weke te wag en te kyk of swangerskap plaasvind. Dit kan help om gedurende hierdie wagtyd met u lewe besig te wees en vermy om te sit en nadink oor of die behandeling suksesvol is of nie.
Swangerskapstoets en opvolg
Ongeveer nege tot 12 dae na die embrio-oordrag word 'n swangerskapstoets bestel. Dit is gewoonlik 'n serum-swangerskapstoets (meer bloedwerk) en sal ook die toets van progesteroonvlakke insluit. Die toets kan elke paar dae herhaal word.
As die toets positief is (ja!), Moet u miskien die progesteroonaanvulling nog 'n paar weke neem. U dokter sal ook met bloedwerk en ultraklank af en toe optree om die swangerskap te monitor en te let op miskrame of ektopiese swangerskappe.
Moontlike risiko's vir IVF-swangerskap
U dokter sal ook monitor of die behandeling tot 'n veelvuldige swangerskap gelei het al dan nie. IVF het 'n groter risiko om veelvoude te ontvang, en 'n meervoudige swangerskap hou risiko's vir beide die moeder en die babas in. Die risiko's van 'n veelvuldige swangerskap sluit voortydige baring en bevalling, bloeding in die moeder, bevalling in die C-seksie, hoë bloeddruk en swangerskapsdiabetes.
As dit 'n hoë-orde swangerskap is (4 of meer), kan u dokter die opsie bespreek om die aantal fetusse te verminder in 'n prosedure wat 'n "multifetale swangerskapvermindering genoem word." Dit word soms gedoen om die kanse op 'n gesonde en suksesvolle swangerskap te verhoog.
Vroue wat swanger word met IVF is meer geneig om tydens die vroeë swangerskap op te spoor, maar dit is waarskynlik dat hul spotting oplos sonder om die swangerskap te berokken.
Die risiko van miskraam is ongeveer dieselfde vir vroue wat natuurlik swanger word, met die risiko om met ouderdom op te styg. Vir jong vroue in die twintigerjare is die mishandelingstempo so laag as 15 persent, terwyl vir vroue ouer as 40 die miskraamkoers meer as 50 persent kan wees.
Die risiko van ektopiese swangerskap bestaan ​​met 2 tot 4 persent met IVF-bevrugting.
As u OHSS van die vrugbaarheidsmiddels ontwikkel het en u swanger raak, kan dit langer duur.
Wanneer IVF-behandeling misluk
As die swangerskapstoets 12 tot 14 dae na die oordrag steeds negatief is, sal u dokter u vra om op te hou om die progesteroon te neem. Dan sal u wag totdat u periode begin.
Die volgende stap sal deur u, u maat en u dokter besluit word. As dit u eerste siklus was, kan 'n ander siklus aanbeveel word. Onthou dat u die beste kanse op sukses is nadat u verskeie siklusse gedoen het.
Dit is nooit maklik om 'n behandelingsiklus te misluk nie. Dit is hartverskeurend. Dit is egter belangrik om in gedagte te hou dat as u een siklus misluk, nie beteken dat u nie suksesvol sal wees as u weer probeer nie. Daar is baie stappe wat u kan neem na die mislukking van 'n behandelingsiklus.
Copyright aktiewe spel: Wat om te verwag langs die pad om swanger te raak met IVF - aktiewe spelLees Meer