Die siel fluister ons dikwels deur sinchroniese gebeure. 'N Sinchroniese gebeurtenis vind plaas wanneer ons erken dat twee of meer oorsaaklike onverwante gebeurtenisse op mekaar lyk en ons aandag kry. Byvoorbeeld, jy probeer om die naam van 'n kinderjare klasmaats te onthou. In die loop van die gesprek noem iemand die naam waarna jy gesoek het.
Sinkronistiese gebeure kan 'n kragtige "heads-up" wees, en ons roep om aandag te skenk. Nog 'n voorbeeld wat baie ervaar het, is die donderklap wat resensies net soos ons 'n baie belangrike verklaring maak. Natuurlik is nie alle sinchronistiese gebeure so deursigtig nie, en soms herken ons nie 'n sinchronistiese reeks totdat ons terugkyk en al die leidrade sien nie.
Byvoorbeeld, een pasiënt het advertensies vir oefensiklusse opgemerk. Hy het telkens weer die koerant oopgemaak en daar was 'n winkel-advertensietoerusting, insluitend siklusse. Toe het hy berig dat sy buurman in sy motorhuisverkope 'n oefensiklus gehad het, maar my pasiënt het dit nie gekoop nie. Vir ses maande het hy geen oefensiklus-advertensies opgemerk nie. Toe het hy 'n ligte hartaanval gehad. As deel van sy rehabilitasieprogram het sy dokter voorgeskryf oefening, spesifiek op 'n oefensiklus!
As ons nie aandag gee nie, moet die boodskap sterker wees, miskien in die vorm van 'n ongeluk. Een keer, toe ek op 'n radiopraatjie bespreek het wat drome bespreek het, het 'n luisteraar geroep om dit te rapporteer, vir 'n paar jaar het hy 'n herhaalde droom gehad om van 'n dak af te val, maar nooit die grond tref nie. Toe het hy nie meer die droom gehad nie. Hy het my gevra wat ek gedink het. Om sy vraag te beantwoord, moes ek meer uitvind oor hom - hoe hy geleef het, watter soort werk hy gedoen het. Hy het my vertel dat hy as 'n roofer gewerk het. Hy wou dit opleef - geen uitdaging was te skandelik nie, geen risiko te groot nie. "Doc, daar is niks wat ek nie een keer sou probeer nie!" het hy gespog. 'Wel,' het ek gesê, 'klink asof, vir jou is die lug die grens.' "O ja! Probeer enigiets ten minste een keer." "So," het ek voortgegaan, "wat aangaan oor die tyd dat jy nie meer die droom gehad het nie?" "Wel," het hy gesê, "ek weet nie. Ek was 'n rukkie daar buite. Dit lyk of ek nie daardie droom gehad het nie." "O, jy was uit die werk? Hoe het dit gebeur?" Ek het gevra.
"Jy sien," het hy gesê. "Ek was eendag op die dak en het net van die rand af geklim. Dwergste ding wat ek ooit gedoen het!" Die grond getref en my bekken gebreek.
"Ek dink ek verstaan," het ek geantwoord. "Lyk asof jy baie risiko's geneem het sonder om die gevolge te oorweeg, en altyd die koevert te druk. Drome probeer om vir ons 'n beeld te wys wat ons bewuste siening van dinge balanseer en regstel. Herhaaldelik het u die droom gehad. Toe u geval het, of van die dak af stap, het jy nie meer die droom gehad nie. Dit lyk asof die droom jou probeer wys hoe riskant jou leefstyl was. Toe jy nie die boodskap uit die droom gekry het nie, was die volgende stap die ongeluk. . "
"Wel, Doc," sê hy, nou meer deeglik: "Ek dink jy het reg. Dit het beslis my sin in my geslaan."
Simptome en Siektes
Wat gebeur as ons nie aandag gee aan drome, projeksies, sinkronisiese gebeure of ongelukke ineengestort het nie? Dikwels ontwikkel ons simptome en word siek (net soos my pasiënt wat die ligte hartaanval gehad het). Siektes ontwikkel dikwels met verloop van tyd, deur simptome ontlok. Ons voel nie goed nie, is nie so energiek soos ons gewoond is om te wees nie. Simptome waarsku ons dat ons liggaam nie behoorlik funksioneer nie, dat ons nie onsself voldoende versorg nie, of dat ons iets kwaad aangegaan het. Natuurlik vereis mediese toestande mediese diagnose en toepaslike mediese behandeling. Maar ons doen ook goed om te oorweeg dat mediese en psigiatriese simptome deur die siel geïnkripteer kan word. Met ander woorde, simptome kan ook simbole wees.
Dit is belangrik om te verduidelik wat is en is nie 'n simbool nie, en waarom 'n simptoom meer mag beteken as die mediese toestand waarna dit verwys. Soos ek die term gebruik, is 'n simbool die beste moontlike uitdrukking vir iets anders wat ons nie ken nie. Iets waarvan die betekenis of verwysing heeltemal bekend is - soos die rooi agtag wat die woord "STOP" dra, is nie 'n simbool in my gebruik nie. 'N Beeld word slegs vir ons 'n simbool wanneer ons die beeld nog fassinerend en betekenisvol vind, alhoewel ons 'n verlies het om te sê wat sy onuitgesproke betekenis is. In hierdie sin word 'n persoon aan wie ons 'n kragtige emosionele reaksie of reaksie het waarvoor ons nie kan reken nie, 'n simbool. Met ander woorde, die draer van ons projeksie (van 'n deel van onsself wat ons nie herken nie) is vir ons die beste moontlike voorstelling van daardie onbekende aspek van onsself.
Net so kan 'n mediese simptome simbolies wees. Ons het almal gehoor iemand sê, "Dit is alles in jou kop!" wanneer die dokter nie in staat is om 'n mediese toestand te identifiseer al voel ons ongelukkig nie. Die term wat dikwels op hierdie soort klagtes toegepas word, is "psigosomaties". Gelukkig word mediese praktisyns meer sensitief vir die realiteit van "psigosomatiese" klagtes, hoewel baie mense vreeslik gemerk word wanneer geen organiese probleem geïdentifiseer kan word nie. Terwyl ons al die moontlikhede van mediese diagnose moet uitskakel, moet ons hierdie toestande ook ernstig oorweeg as boodskappe van ons siel wat in die liggaam ingeskryf word. Die hardlopende uitvoerende hoof (of middelbestuurder wat probeer om te oorleef) wat 'n hartaanval by 40 of 45 het, is 'n klassieke voorbeeld in ons samelewing.
Om sestig tot tagtig uur per week te werk, laat baie min tyd vir enigiets anders as eet, stort, pendel, en 'n bietjie slaap. Gewoonlik versuim die oorwerkende persoon in ons samelewing persoonlike gesondheid en "sake van die hart" - betekenisvolle verhoudings, deernis, empatie. Uiteindelik protesteer die hart teen sulke mishandeling in die vorm van hartprobleme, soms voorafgegaan deur merkbare simptome. Wanneer mense hul dokters oor simptome sien, hoop ons dat hulle een vind wat weet dat lewenstyl 'n uitwerking op fisiese toestande het en wie na die simbole sal luister.
Die siel praat deur die klein dinge
Die Primal Soul bied ons dikwels aan in skynbaar onbeduidende gebeurtenisse en ervarings. Dit is die "nog klein stem", iets wat ons maklik kan oordink in die spoed van die moderne lewe. Dit kan met ons praat in 'n droom, 'n toevallige ontmoeting, 'n betekenisvolle toeval, of selfs 'n ongeluk of siekte. Maar as die Primal Soul ons moet help, moet ons dit help deur deeglik te luister, deur sy boodskap te koester en 'n plek daarvoor in ons bewuste lewe te bou.
Ons beweeg nie die pad na die siel deur spronge nie. Die pad na die siel is 'n lewe se werk wat meestal uit oënskynlike triviale dade en gebeure bestaan. Die duiwel, soos mense sê, is in die besonderhede. So is ook die hoër krag. CG Jung vertel die verhaal van die persoon wat die rabbi gevra het hoekom dit was dat, hoewel mense die stem van God gehoor het, doen niemand dit nou nie. Die rabbi het gereageer dat hulle miskien nie lae genoeg gehad het nie.
Mense bestuur gewoonlik die "groot" gebeurtenisse van die lewe baie goed. Dit is die daaglikse uitdagings wat baie mense daal. Die groot gebeurtenisse - geboortes, sterftes, katastrofes, wat almal antieke ervarings van die mensdom is en daarom toepaslik genoem word argetipes - lig ons uit die daaglikse rondte. Groot gebeurtenisse, argetipes gebeure, sny deur ons persoonlike idiosyncrasies na ons menslike kern waar argetipe reaksies op argetipe-uitdagings oorneem. Die skynbaar "klein dinge" van die lewe daag ons uit omdat ons moet leer om te reageer uit ons wese, van ons siel. Ons weet almal hoe om "groot" gebeurtenisse in die lewe te bestuur, maar hoe ons tyd spandeer om na 'n behoeftebehoewende vriend te luister wanneer ons besig is of 'n kind met huiswerk help wanneer ons moeg is of met 'n hond speel wanneer ons liewer sal kyk die bal spel is die tye wanneer ons siel die hardste kan praat.
Wanneer ons terugkyk oor ons lewensgeskiedenis, of wanneer iemand ons kort roeping skryf, word die groot dinge dikwels oorgeskryf. Wat belangrik word erken, is die "klein" ontmoetings van die lewe waardeur ons siel gepraat het. 'N Geestelike lewe eer die klein, die oënskynlik onbeduidende, die onderwaardeer, die marginale. Soos Jesus gesê het, "Ek sê vir julle plegtig, vir sover jy dit nie aan een van die minste van hierdie dinge gedoen het nie, het jy dit nie gedoen nie" (Mattheus 25: 45).
Vir die meeste van ons wat die Primal Soul soek in die "groot" gebeure, in belangrike onderneming of pragtige insigte, is dit die moeite werd om te onthou dat die siel dikwels praat deur die aspekte van ons ervarings en verhoudings wat as marginale beskou kan word, gedevalueer en onbeduidend. Baie van ons soek leidrade vir die siel in die vreugdes of verdrukkinge van die verlede of soek 'n weerspieëling van ons individuele siel in glorieryke gebeure, ervarings en pogings in die toekoms. Tog herhaal die kliniese ervaring en geestelike wysheid keer op keer dat ons die siel alleen hier en nou ontdek, of glad nie.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Samuel Weiser Inc.
Pad na die siel: Die Unie van Oosterse en Westerse wysheid om jou liggaam, verstand en siel te genees
Ashok Bedi, MD, is 'n psigiater en Jungiese ontleder. Hy is 'n kliniese professor in psigiatrie aan die Mediese Kollege van Wisconsin; 'n senior lid van die oudste psigiatriese groepspraktyk in Wisconsin, die Milwaukee-psigiatriese dokters; en ere-psigiater by die Milwaukee-psigiatriese hospitaal en die Aurora Health Care Network. Hy is 'n gereelde spreker op die openbare radio en by ander geleenthede. Sy leemte artikels verskyn in Midwest-koerante en sy professionele artikels verskyn in nasionale joernale. Dr. Bedi bied gereeld seminare aan in die Verenigde State, Groot-Brittanje en Indië. Besoek sy webwerf by www.pathtothesoul.com
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Waarom Mindfulness kan ook nie vir mans werk nie