Top redes wat jy moet hou om jou voorgeskrewe medikasie te neem
Bipolêre versteuring is 'n belangrike geestesongesteldheid. Die basis is dat indien u 'n geestesongesteldheid het , u verantwoordelikheid moet neem vir u behandeling - en in die meeste gevalle beteken dit dat u professionele hulp benodig, aanvaar dat u medikasie benodig, met u geestesgesondheidsverskaffer werk om die regte kombinasie te vind van medisyne (verander hulle dikwels met verloop van tyd), en neem die medikasie wat vir u voorgeskryf word.
Dit beteken ook om newe-effekte met u verskaffer te bespreek en, solank dit nie gevaarlik of afwykend is nie, werk om maniere te vind om dit te hanteer.
Dus, waarom weerstaan ​​mense of neem nie medikasie nie? Almal het hul redes, maar nie een van die redes is goed nie.
1. Medikasie is vir die lewe
"Ek wil nie medisyne vir die res van my lewe hê nie," sê Linda. 'Daar moet 'n ander manier wees!' Die waarheid is, selfs as jy 'n effektiewe alternatiewe behandeling vir jou bipolêre versteuring vind, is dit nog vir die lewe. En tot dusver is daar geen bewese alternatiewe behandelings vir BP nie.
As jy 'n chroniese geestesongesteldheid het, word dit veroorsaak deur 'n wanbalans in jou brein se chemiese en elektriese stelsels, en dit gaan nie alleen gaan nie. Die klassieke vergelyking is diabetes. Dit gaan nie weg nie. Dit kan beheer word deur dieet, oefening en medikasie, maar as u nie verantwoordelik is nie, beteken dit dat u die risiko van gangreen en die verlies van sig, nierfunksie en die lewe verhoed.
Versuim om verantwoordelik te wees vir jou geestesgesondheidsbehandeling, risiko's soos jou gesin, jou werk, jou huis en, weer, jou lewe.
2. Ek wil nie afhanklik van medisyne wees nie: ek sal dit moeilik kan uitmaak
Robert dink hy moet self uit sy depressie kan trek. "Ek voel asof iets baie verkeerd met my is om so miserabel te wees as ek in 'n werk is, weet ek baie mense wil graag hê.
Ek weet my familie het 'n geskiedenis van bipolêre, maar ek wil regtig nie op meds gaan nie. "
Selfs al is Robert bewus van bipolêre versteuring in sy familie, vra hy nie eers vir 'n diagnose nie omdat hy nie medikasie wil neem nie.
Of dit nou gaan om medikasie te begin, is die keuse van elke individu, maar deur te kies om dit nie te doen nie, kies Robert om te bly miserabel. Hy kan ook homself en ander in gevaar stel.
3. Ek mis my manie
Greg voel beroof nou dat hy nie meer manies is nie. Hy verlang graag terug na daardie wonderlike gemoedstoestand. Hy is in die versoeking om medikasie af te gaan, sodat hy daardie hoëvlugtige persoon weer kan wees.
Sekerlik, manie kan pret wees (as psigotiese simptome nie verskriklik maak nie). Jy weet jy kan enigiets doen . Daar is niks skrikwekkend in die hele wêreld nie. Jy kan iemand uitmekaar maak. Jy het 'n onbeperkte voorraad geld. Jou kreatiwiteit beweeg oor die lug na die sonstande van nuutgevormde sterre.
Soos Andy Behrman in Living Mania-Free geskryf het, is daar 'n groot hoeveelheid verlies wat geassosieer word met die afskeid van manie, want dit was my vriend vir so baie jare. Anders as Andy, het jou manie jou waarskynlik nie in die tronk gegooi nie, en as jy gelukkig is, het jy jou nie finansieel verwoes nie. Maar jy kan nie die verlies van kreatiwiteit of die gevoel hê dat jy altyd geweet het wat om te doen in elke situasie nie.
Jy was so lank manies dat die 'nuwe jy' wat nie manies is nie, 'n vreemdeling is. Herdefiniëring van jouself as iemand wat nie manies is nie, is nie 'n eenstap proses nie. Andy het maniere gesoek om die gaping te vul wat sy verlaat manie verlaat het, en dit het nogal 'n rukkie geneem. Die lewe kan steeds lonend wees, maar jy moet dit tyd gee.
Nadat jy al die dinge wat sleg was om manies depressief te wees, gelys het, sal jy 'n basis hê om die vreemdeling wat jy geword het, te leer ken. Dan, as jy honger het vir die hoogtes, hersien die lys. Is dit regtig die moeite werd om jou medikasie af te gaan om jouself te bankrot, om jou baas te vertel (in vinnige, pragtige detail) waarom jy reg is en sy is verkeerd tot die punt dat jy jou werk verloor vir insubordinasie, om 'n boek te skryf 'n week) wat perfek blyk te wees, maar dat niemand anders kan verstaan ​​nie?
En is dit die moeite werd om in die pyn van depressie te val?
4. Ek is beter nou, ek het nie medisyne nodig nie
Rhonda het 'n goeie reaksie op medikasie gehad nadat hy met kliniese depressie gediagnoseer is. Sy kan nie onthou dat sy ooit so goed voel soos sy nou doen nie. Sy het energie. Sy kan maklik besluite neem wat verlede jaar gepynig was. In plaas daarvan om ure lank in die stoel in die televisie te kyk, verlam oor wat sy moet doen, kry sy dinge moeiteloos. Sy is genees! So hoekom moet sy voortgaan om medikasie te neem?
Omdat sy nie genees is nie . Stop die medikasie, en die depressie sal waarskynlik terugkeer.
In Rhonda se geval, kan die antidepressant wat sy neem ook hipomie veroorsaak. Rhonda se dokter moet haar gedrag en gemoedstoestand noukeurig moniteer. Versteekte bipolêre versteuring mag dalk ontbloot wees.
Soms kan depressie wat verband hou met 'n traumatiese gebeurtenis soos die dood van 'n familielid, reageer op die tydelike gebruik van 'n antidepressant . Wanneer genoeg tyd verloop het om die persoon aan te pas by wat gebeur het, mag die antidepressant nie meer nodig wees nie. Die oproep kan slegs deur die pasiënt gemaak word en dokter saam voorskryf. Hulle sal dalk vind dat wanneer die antidepressant gestaak word, depressie terugkeer, op watter punt verdrietberading, terapie en / of herstellende medikasie behandeling al die opsies is.
Maar langtermyn-kliniese depressie gaan nie vir ewig vir ewig weg nie. Rhonda kan die hoof wees vir 'n ernstige bui-krisis as sy ophou om haar medikasie te neem. Haar dokter moet evalueer of hy 'n stemmingsstabilisator saam met die antidepressant probeer voorskryf.
5. Newe-effekte maak my ongelukkig
Daar is baie newe-effekte wat beteken dat jy moet ophou om 'n spesifieke medikasie te gebruik : tekens van tardiewe dyskinesie , 'n ernstige bewegingsversteuring; versteurde visie wat nie weggaan nie; floute; spierswakheid of pyn, en baie ander. Tog, tensy 'n newe-effek dadelik lewensbedreigend is (in hierdie geval moet jy na die naaste noodkamer kom), moet jy nie ophou om dit skielik te neem nie - dit kan dikwels meer komplikasies veroorsaak. Ken die ernstige newe-effekte van jou medikasie en skakel die voorskrif dokter onmiddellik as jy dit ervaar.
Maar daar is ander newe-effekte wat ervaar word deur baie mense wat baie moeilik is, maar nie gevaarlik nie. Karen, Ralph en Susan het nie gevaarlike newe-effekte nie, maar hulle is algemeen en problematies. Karen het 50 pond van haar medikasie verwerf en is so depressief en kwaad oor haar gewig dat sy heeltemal medikasie wil stop. Ralph het sy seksdrywing verloor en het dieselfde reaksie. Susan voel die hele tyd grof en lusteloos.
Al drie hierdie mense moet dit met hul dokters bespreek. Susan benodig byna seker 'n medikasieverandering. Maar wat van Ralph en Karen?
Die eerste vraag wat hulle moet beantwoord is: Hoe goed werk die medisyne vir my?
Ralph het twee keer voor selfmoord gepleeg en het sedertdien nie selfmoord gevoel nie. Sy depressiewe episodes is skaars en nie ernstig nie. Karen het drie reguit goeie werk verloor as gevolg van buite-beheer maniese gedrag, insluitend hallusinasies, en het nou vier jaar dieselfde werk met een bevordering met geen psigotiese simptome nie . Sy is soms liggies hipomanies, maar nooit manies nie. Hul medikasie doen 'n goeie werk.
Ralph se psigiater kan enige veranderinge of toevoegings tot sy medikasie maak wat sy seksuele begeerte en prestasie sal verbeter. Miskien sal hulle besluit om een ​​nuwe med vir een te vervang om te sien of die nuwe kombinasie so effektief soos die ou is, maar nie die seksuele newe-effek het nie. Die een ding wat heeltemal onverantwoordelik sou wees, sou wees om eenvoudig op te hou om sy voorgeskrewe medisyne vir hierdie rede te neem. Maar as die nuwe medikasie nie so goed werk nie, kan Ralph net kies tussen selfmoorddepressie en 'n verminderde seksrit.
Gewigstoename by sielmedikasie is 'n groot probleem. Diegene van ons wat skraal begin het en nou net vet is, weet hoe depressief dit is. Weereens hoor ons, "Ek het alles probeer om gewig te verloor, en niks werk nie." En dit is waar dat hoewel dit ernstig oorgewig is, nie dadelik lewensbedreigend is nie, kan dit op lang termyn gevaarlike gesondheidseffekte hê.
Karen moet weet dat dit nie onmoontlik is om gewig te verloor terwyl siel meds geneem word nie. Net om hiervan bewus te wees, kan haar help. Navorsing het bewys dat mense gewig kan verloor, selfs wanneer sulke pondverpakkingsmedikasie soos Seroquel (quetiapine) en Zyprexa (olanzapien) gebruik word.
Ook in Karen se geval is konsultasie met haar voorskrywende dokter noodsaaklik, maar uiteindelik moet sy besluit of sy eerder terug gaan na die onbeheerde mania wat ernstige probleme veroorsaak of voortgaan met gewig.
So daar het jy dit - vyf slegte redes waarom medisyne nie geneem of gestaak word nie. In elke geval is die realiteit dat medikasie 'n baie beter opsie is wat buite gaan - en dat probleme wat met medikasie verband hou, met jou dokter hersien kan word.