Çorlu Train Catastrophe Case uitgestel tot Desember | RayHaber
TuisTURKEYMarmara Streek59 CorluÇorlu-treinrampsaak is tot 10 Desember uitgestel
12 / 09 / 2019 59 Corlu, 59 Tekirdag, Intercity Spoorwegstelsels, RAILWAY, GENERAL, WESENS-, Marmara Streek, TURKEY
corlu trein rampsaak uitgestel reeks
Çorlu-distrik Tekirdağ, 25-mense is dood en 328-mense is beseer in die tweede verhoor van die treinongeluk in die Çorlu-sentrum vir openbare onderwys.
eendagVolgens die nuus Gökay Başca'nın; CD TCDD 1 streekdirektoraat tydens die verhoor wat gister gehou is en vandag voortgesit moet word Halkalı Turgut Kurt, wat as Spoorwegonderhoudbestuurder by die 14 Tweede Spoorwegonderhoudsdirektoraat gedien het, Çerkezköy Özkan Polat, hoof van padonderhoud en -herstel by die hoof van die padinstandhouding, Celaleddin Çabuk, wat die lynonderhouds- en -herstelbeampte by die padonderhoudshoof was en Çetin Yıldırım, die brughoof, het die verdediging gedoen.
Die beslissing wat in die hof geneem is, Turgut Kurt, Ozkan Polat, Cetin Yildirim se versoek om die inhegtenisneming, "die verweerders om die verhoor gereeld te volg, beoordeel binne die bestek van die hele lêer", is verwerp.
Die verhoor sou na verwagting môre om 09.00 hervat word.
Gesinne en gewondes is uitgespreek
Bahattin Doğrul (beseer in die ongeluk): 'Ek sou 'n treinkaartjie kry. Hulle het gesê dat ons nie kaartjies kan sny nie, want dit reën. Die kondukteur kom toe ek op die trein klim, maar sny nie die kaartjie nie. Toe moes ek die fooi in Muratlı betaal. Ek het gedink hy gaan die slagoffer van 'n ongeluk wees. Ek kan daarna niks meer onthou nie. Ek is nou kreupel om my nek. My kinders en my vrou was by my, een van my kinders se kop het ontplof. Ek is in die staatshospitaal behandel, hulle het gesê dat u geen geld sal betaal nie, maar hulle het my geld gevat. Ek het 4000 TL opbetaal. Ek kla oor al die verantwoordelikes. '
Aysun Köse, die moeder van Sena Köse: As dit nie gebeur het nie, sou ons na die hofsaal gegaan het. Binne die eerste week het 'n dokter na 'n amptenaar en 'n amptenaar van TCDD gekom. Ek het gesê die wagte is afgedank. Ek het gesê dat u nie u salaris kan betaal nie. Die TCDD-amptenaar het ook vir my gesê dat hulle nie nodig het om hierdie poste te laat sien nie. Ek het toe ondersoek ingestel dat ons aan die begin van 2020 gehou sou word. Daar was geen seine vir ons nie. Ek was van die begin af bedrieg. Ek mislei my. AFAD het vir my gesê dat u kinders 'n tabel is. AFAD het my verkeerd ingelig. Ons kon nie in die hospitaal beland nie. Ek kla by die departement van gesondheid. Ons kon nie in die hospitaal beland nie. Ons kon deur die personeelhek sluip. Miskien het ek 'n hartaanval gehad. Hulle het gesê dat daar geen dood en geen gewondes was nie. Ek kla oor elke instansie. Hierdie trein is tot twee uur verminder. Ek het hom vertrou. Daarom het ek my kind daardie pad afgestuur. As jy jonger lyk as jy, het hulle my gesê. Hulle klim op vir sneeu. Ek glo dit is gedoen vir die skou. Ek wil gestraf word bo diegene wat die gesag het om te onderteken.
Sena Köse se vader Gürkan Köse: Ons wil u afvaardiging vertrou. Ons het van die ongeluk verneem en binne 'n uur daar aangekom. Daar was geen vervoer nie, ons het daar in 'n slyp gekom. Ons het Çorlu-staatshospitaal bereik. Hulle het gesê almal leef. Ons gaan boontoe, niemand is onder nie, ons klim af, hulle is op. Dit is die verkeerdste nuus wat moeilik gegaan het. Ons het tot oggend gewag. Die woorde wat ek vir my vrou gesê het, het probleme gekry. Hulle het vir my vrou gesê: siniz jy is jonger. ' Ek kla van almal van A tot Z.
Besigtig Funda se volledige profiel Die dag voordat ons familielid 'n troue gehad het, is ons na Uzunköprü. Ek wou nie gaan nie, want die reis duur lank, want ek het geweet dat dit ure voor die 3-4 duur, maar die kinders het daarop aangedring. Hulle het baie nuuskierig ondersoek 'ma gaan vinnig trein'. Die volgende dag het ons ons kaartjie gaan haal, hy stop nie in die dorpe nie, ons het gedink hy gaan vinniger as dit. Ons vertrek by die Sarılar treinstasie vertraag. 'My dogter sal nie hier stop nie?' Het ek gevra. Net so het hy stadiger geword toe hy by Muratlı verbygegaan het. Maar op die draai was die trein te vinnig, daar was te veel passasiers, daar was baie staande passasiers en daar was op geen manier 360-passasiers nie. Ek het selfs een van my voete langs my dogter laat sit, en hulle het op die nasate gaan sit. In die middel was daar 'n sprong, en na die sprong het die vensters begin bewe. Ons was die eerste wa wat geval het. Toe die vensters begin bewe, lê my dogters in die middel van die bank en ek slaap op hulle. Ons het gedink dit sal nie spat as die vensters breek nie. Op daardie oomblik was daar 'n ontploffing, die een wat my van my kinders geskei het. Ek bewussyn verloor. Toe ek na beide kante van my dogter kyk, kon ek nie vind nie. Toe gooi ek myself uit en dit was so erg. Twee werktuigkundiges het gekom: 'Leeg om die trein mag vuur', het hulle gesê. Ek het gesê: 'My kinders is onder daardie wa', want ek het nie twee keer om die wa gestap nie. Op daardie oomblik kon hulle sê daar is mense onder die wa. Toe my vrou kom, sê ek vir my vrou, gaan sy terug in die motor en kyk. Ons het met ons eie geriewe na die Tekirdağ-staatshospitaal gegaan. Die nuus kom: 'Jou dogters is goed', het hulle gesê. Ek het die serum uit my arm gehaal en is weg. Dit was duidelik dat mense onder die wa, ons het 'n reddingspan van die Republiek van Turkye, nie 'n noodspan het? Ek wil die Republiek van Turkye dagvaar, hoe ons lewe, leef ons in die katoen? Ek werk as 'n spanmaat in 'n private onderneming en ontvang twee keer per jaar opleiding om die gesondheid van kliënte in 'n noodgeval te beskerm. Ek wonder of die werknemers in hierdie toestand van die begin tot die einde verdien het, of dat hulle soggens of saluut gekom het. Maak dit nie die lewens van hierdie mense saak nie? Ek het twee van my kinders gegee. Ek gaan hul bes doen. Ek kla ook enigeen wat verantwoordelik is.
Ahmet Can: Ek het my 5-jarige seun verloor weens verwaarlosing in die wêreld se betroubaarste vervoer. Terwyl ons swaarkry, word 'n presidensiële viering gehou asof niks die land na die voorval in die land gebeur het nie. Ons lewens is weg, maar dit maak geen verskil aan hulle nie. Hierdie staat eis ons nie. Ek kla wie verantwoordelik is. Ek het 'n ander seun, en ek wil hom nie in 'n soortgelyke gebeurtenis in die toekoms verloor nie.
Melike Can, wat haar 5-jarige seun op die trein verloor het: 2 het ons nie ure gehelp nie. Ek het uit die trein gekom met my eie stryd. Die staat het geen helikopter nie.
Erkan Duman, wat sy vrou verloor en sy vrou beseer het tydens die slagting: Ek lees dit in die verklaring van die meganika. In die eerste plek het hy sy superieur gebel in plaas van 'n ambulans. 'Prioriteite maak plek.' Aangesien ek nie 'n werknemer van TCDD is nie, is my doel om mense te red. Ek het my vrou in die waens gebel. Ons leef. My siel se sielkunde is stukkend. Hy kan nie op 'n vliegtuig of bus gaan nie. Ek sou my seun verloor as ek nie een van die eerstes was wat daar was nie.
Emre Kocaağa: 'Hoe gaan dit, waar is jy en hoe gaan dit?' Daar is niemand om ons te bel en te vra nie. Maar as hulle die 4-persoon saambring en dit vir ons aanbied, wil ons die persoon hierbo hê, sodat hulle hier kan kom staan. Ek het alleen opereer, ek het 3 platinum in my rugmurg en is nog onder behandeling. Ek was op die trein en die trein was baie stampvol. Daar was geen offisiere op die stasie om kaartjies te koop nie, en niemand kon op die trein sny nie. Hulle sê ons kan nie stop nie, want daar is kragonderbrekings, maar daar was geen kragonderbreking nie. Daar het selfs mense op die trein gesit. As ons sê dat ons skuldig is, het hulle op ons geskree en verkeerd gehandel. '
Fatma Şahin, wat saam met haar seun en dogter op die trein was en haar seun verloor het: My seun was onder daardie groot trein. Ek het alles daar gelos. Ek maak my oë toe en ek sien my seun
Erkan Duman, wat sy vrou verloor en sy vrou beseer het tydens die slagting: Ek was op Corlu-stasie toe die trein neergestort het. Ek het my eie brandweerwa en ambulanse gevolg, maar hulle kon die toneel nie kry nie. My seun het aan die kant van die pad gesit, so ek het aangehardloop gekom. Op die oomblik was daar geen polisie nie, gendarmerie. Ek het my seun gesê waar jou ma was, my ma is dood, pa. Ek het gesê ons sal jou ma vind. Ek het in die wa gegaan, miskien sou ek iemand kon red as ek dit nie doen nie. Ek het die lyfsakke een vir een oopgemaak om te sien of ek 'n vrou het. Hulle het my gebel en gesê jou vrou is in 'n operasie, maar my vrou is dood, ek dink hulle het dit doelbewus gedoen. Omdat hulle die pad so gou moontlik wou opruim deur die waggeld vir die ander waens te betaal. Volgens hulle is hierdie fooi waardevoller as ons lewens. Die helikopters het geen gewondes gedra nie, hulle het die liggame gedra. Die eerste ingryping was baie belangrik, maar mense het in 'n doodslewe gesterf. Ons is nie 'n spoorwegman of 'n vlot nie, maar ons weet wie die skuldige is.
Kemal Kurtuluş wat sy baba en vrou verloor het: Ek het na die stasiebeampte gegaan en hom gevra waar die trein omgeslaan is en gesê dat hy geen inligting het nie. Ek het na die toneel gegaan, maar daar was geen kind nie. Toe is ons na die lykshuis, ek kon nie, hoe kon ek? 6 was maandeliks. Ek aanvaar nie die vervolging van die 4-persoon en die uitsluiting van die TCDD nie. Ek kla ook oor TCDD.
Zehra Bilgin, wat haar dogter, neef en broers en susters verloor het: Ek het my vonkelende seun, my broers, my 5-nefie maandeliks verloor weens iemand se nalatigheid. Die kinders het die sprokies gelees, wat 'n pienk stofdroom was. Hulle wou haar altyd sien verbygaan, wou hulle. Ons het daarheen gegaan sodat elke kant vol dood was, elke kant vol apokalips. Hoe is dit dat hulle in hierdie era van tegnologie na die weer op televisie kyk en volgende keer uitgaan? 6 Ek kry duisend pond, 5 Ek kry duisend pond wat hulle vertel dat hulle die geld verdien wat hulle ontvang? Ek het my baba begrawe, ek het my broers begrawe. Die 25-gesin het na die 25-blik gegaan. Ek wil die werktuigkundige hier sien. Ek aanvaar nooit die kundige verslag, beskuldiging waarby mense met kommersiële betrekkinge betrokke is nie. As Çorlu na die maatreël geneem is, sou Ankara nie bestaan ​​nie. Tot my laaste asem, tot die laaste druppel bloed, kla ek. '
Huseyin Sahin: Die eerste oomblik toe ek op die toneel kom, het ek aan my kind se arm geraak, dit was warm. Paramedici van die ambulans is op soek na ernstig beseer. Ek probeer 'n skopgraaf neem en my hande uit my hande grawe, die beamptes daar probeer ons wegstoot. Hulle staan ​​daar en kyk na ons. Ek gaan na my seun se graf, my nek is gebuig, ek kan nie my kop oplig nie. Hoekom? Hy is nie voor die gereg gebring nie.
Cihan Subaşı: My kop het in die ongeluk ontplof, 40 steke op my kop. My linkerarm, my enkel is gesny, my rugbeen was gebreek, my nek was gekraak, my ribbes was gebreek, my long is geblus. Ek kon nie opstaan ​​nie, die deur was op my. Ek het die modder met die een arm gegrawe en soos 'n tonnel onder die wa gegrawe. Iemand het my gegryp. Ek het gewag vir die 1,5 horlosie se noodhulp.
Ismail Kartal wat sy ouers in die bloedbad verloor het: My suster het my omstreeks 6 bereik. Die klok op die Sarıld-lokasie was ongeveer 7. Ons het na die gebied waar die ongeluk vanaf die onderkant van Sarılad plaasgevind het, gegaan dat die pad gesny is en die trein nie verder kon binnekom nie. My ma en pa het met die trein gereis. Van die oomblik dat ek op die ongelukstoneel aankom, het ek die tragiese gebeurtenis daar gesien. Daar was 'n gemors onder die naam van die reddingswerk. Ek wou help, want ek het noodhulpopleiding ontvang, maar die spanne het probeer om ons so veel as moontlik van die veld weg te hou. Herstelwerk is nie na behore uitgevoer nie. Baie prosesse is uitgevoer onder die naam van 'n dokument wat onderteken het hoe die instelling ontruim is. Hoofbestuurder van TCDD van die Ministerie van Binnelandse Sake İsa Apaydın hoe kan nie verantwoordelik gehou word vir hierdie ramp nie. Ek was middernag op die ongelukstoneel tot 11, en ek sien die tenkpalletjie aankom. 25 het menslike lewe gegee.
Mısra Öz Sel: Ek het my 9-jarige seun grootgemaak voordat hy asblik gekom het. Ons was terug op vakansie die dag van die voorval. Toe hy op die trein klim om saam met sy pa na Uzunköprü te gaan, het my seun my met 'n video-oproep gebel en foto's van die trein gegooi. Hy het gesê dat hy kom, maar my kind kan nie. Hoekom? As gevolg van verwaarlosing. Terwyl ek met die video gesels, het ek opgemerk dat my kind, wat altyd 'n gordel dra, nie 'n veiligheidsgordel op die trein het nie. Ek het na die treinstasie gegaan om hulle te gaan haal, toe ek op die toneel aankom, was dit 8. Ek kon nie die toneel betree waarheen ek na die Corlu State Hospital moes gaan nie. Op die dag van die voorval het die polisie en geslagte niemand oorgegaan wat die pad versper het nie. Ek wou na die toneel gaan en my kind smeek om daar te wees. Ek dink ek het aan boord van 'n motor met water beloof en 'n burgerlike polisiebeampte belowe om water te dra. Dit is net ek. Op pad het twee beamptes gesels: Ons gaan met hierdie motor, maar hierdie motor kom nie daar in nie, want die kar sink is slyk. Hulle het gesê dat ons toestemming nodig het. Moet ek toestemming kry op so 'n tydstip? Aangesien die motor nie na die trein kon gaan nie, moes ons na 'n sekere plek land. Toe ek uit die motor klim, was ek gekonfronteer met die woorde: k Vir wie het jy die water gebring, is daar niemand wat daar woon nie ". Ek het uiteindelik op 'n trekker geklim en na die toneel gegaan. Toe ek daar aankom, was dit 20.30. Die toneel was 'n gemors. Ek het ook die spanne gesien wat hul mae gevoer het met pizzakaste in hul hande. Ek gaan na die gendarmerie "My kind is dood. Daar is geen naam in 'n hospitaal nie en dit word nie sedert die oggend sabah genoem nie. Hulle het my nie op die toneel vertel nie, maar my pa Mehmet Öz het gesien wat my kind doen. Die aand toe hulle die persoon se identiteitsnommer en die naam en van gegee het, het hulle hom vertel in watter hospitaal hy was. Ek het in die Çorlu-staatshospitaal gekom en dit was in 'n onrus. 23 snags: ek het gehoor dat ek my seun soos 30 verloor het. Daardie nag is al die aanklaers in die hospitaal familielede van die oorledene, alhoewel hulle al die sake van die oorledene gesien het, verbaas ek hoe kundiges daardie dossier aangestel het. In die eerste plek kla ek oor hierdie twee kundiges. Was dit moontlik om die identiteit van die begrafnisse te lees tydens die voorbereiding van die aanklag? Ek het my kind in die sakke gehad wat as ABC geskei is. Hy het nooit gekla nie? Ek het nie geboorte gegee om my kind te verloor nie. Senior burokrate van die tydperk, TDOS Algemene Direktoraat en alle werknemers van die TCDD kla dat ek nie die beskuldiging aanvaar nie.
Nuriye Violin, wat saam met haar man in die ongeluk beseer is: 'My rug was gebreek, die 8-platinum was aan my vas. Ek het sielkundige en fisiese probleme gehad. Ek het nog nooit gesien hoe 'n werktuigkundige ons help nie. Die owerhede het ook laat opgedaag. Al die verantwoordelikes moet gestraf word
Semiha Subaşı, wat beseer is saam met sy seun Cihan Subaşı: Sonrası Onmiddellik na die voorval het ek 112 gebel. Hulle het vir my gesê dat hulle 'n span gestuur het, maar nie vanweë die pad kon kom nie. Ek het gesê: 'Wat hulle nie kan kom nie, hulle het besluit om hierdie taak uit te voer. Mense sterf dedim
Saliha Erbil: ÇerkezköyOns het in die losies gewoon. Daar was 10 meter van die werkplek na die huis. Ons het twee kinders, 9 en 6. Ek het al gevra waarom daar geen werwing is nie en waarom dit altyd so is. My vrou het vir my gesê die State Railways huur nie personeel nie. Hy het die kinders na die dorpie gelaat en vir my gesê: 'Ek is op pad'. ÇerkezköyHy het gesê dat hy oor tien minute hier sou wees. My vrou het as veiligheidswag op die staatsspoorweë gewerk. Hy het nooit geteken op wat hy nie gesien het nie. Almal het gesê ek is onskuldig. Wie is skuldig? My vrou? Om middernag het hulle my vrou in 'n swart sak gesit en haar op die helikopter gesit. My vrou het haar ring aan my toevertrou. Ek vertrou sy bloed aan die weeskinders. Ek wil geregtigheid hê vir my kinders. Ek wil jou weer glo. Daar is vals verklarings gegee. Niks is vir 'n jaar gedoen nie. My vrou is dood aan nalatigheid. Ek vra die werknemers wat môre die volgende dag nie hul werk behoorlik doen nie, hoe sal u na my vrou se gesig kyk? My vrou was nie 'n geldautomaat nie, sy het haar werk baie goed gedoen. Die wiel draai altyd om en goeie mense verloor. Moet asseblief nie hierdie keer goeie mense verloor nie. Moenie mense viktimiseer wat geregtigheid soek nie.
Zahit Açan is beseer in die ramp: Hulle het my ná die ongeluk van TCDD gebel. Hulle het gevra of hulle wel sou kla as hulle die telefoon direk voor my gesig toemaak
Die krag van die afsetpunte in die hofsaal is afgesny deur 'n hofbevel wat sê 'daar is kabels in die oopte, dit kan tref'
Esra het haar ma en pa verloor: Direk na die ongeluk is die presidensiële viering baie pynlik gehou. Daar was 'n viering toe rou nodig was.
Nükhet Karasu wat haar ma in die ramp verloor het:TCDD se advokaat het ons beledig, kla ek. My ma het my op die trein gebel en gesê dat sy honger is. My ma is honger dood. As my ma in die graf honger ly, dan is die verantwoordelikes. Ek wil nie geregtigheid onder die relings hê nie.
TCDD HET 'N VEREENIGDE DEELNAME GEVRA
Na die verklarings van die families het advokate die woord gevat.
TCDD het geen senior amptenare ondersoek nie en versoek om aan die saak deel te neem. Die versoek van TCDD kom van die slagoffer en klaer-advokate. Slagoffers en klaers se prokureurs, "in hierdie lêer is enige versoek van 'n instelling in hierdie rigting nie aanvaarbaar nie, het Karatmaması gesê," het hy gesê.
Die advokate het oor die kundige verslag gesê dat die mense wat die tender vir die skuldiges ontvang het, later as kundiges aangestel is. In hierdie lêer word die persone wat verhoor moet word as verdagtes aangestel as kundiges. "
'ONS KAN NIE' N ONGELUK SÊ, NIE MOONTLIKE KASTLA MURDER NIE '
Hayrettin Çetin, een van die klaers se advokate, het aangevoer die voorval was nie 'n ongeluk nie, maar moord op 'n moontlike kaste '.
Çetin het gesê, sonrası Na die verklarings van die verweerders en die ooglopende nalatigheid, is ons nie per ongeluk nie; ons noem moord met moontlike opset
Ç Ons meld dat die verrigtinge van die verrigtinge nie kan voortgaan met hierdie verslae en die verweerders nie. Ons eis die aanstelling van 'n nuwe kundige paneel en die vervolging van almal wat verantwoordelik is. "
Advokaat Duygu Arslan het die TMOOB-verslag in die dossier uitgewys.
ONDERBREKING IS GEHOU
Uiteindelik is die verweerders belowe. Die verweerders het gesê dat hulle nie die aanklagte teen hulle aanvaar nie.
Die verhoor is vir 'n uur en 'n half opgeskort.
Die hof het die tussentydse beslissing ná die pouse gegee.
Tussentydse besluit om die aksieplan aan TCDD'ye te vra, die stigting van 'n kundige paneel oor die versoeke, en die verwerping van TCDD se versoek om aan die hof deel te neem, is beslis.
10 as die datum van die volgende verhoor Reeks stel.
Tydens die eerste verhoor van die saak wat op Julie 3 in die Çorlu Court of Justice Conference Hall gehou is, is die families van die oorlewendes nie in die saal opgeneem nie omdat daar nie plek was nie en die gesinne geslaan is. Advokate wat die staatsgreep beveel het om vas te stel wie die misdaad begaan het. Die aanklaer van die hof het ook die besluit om 'n kriminele klag aanhangig te maak, ondersteun en die hof gevra om vas te stel wie dit gelas het. Na aanleiding van die strafregtelike klag en die versoekskrif, het die hofafvaardiging aangekondig dat hulle die saak onttrek het en die dossier na die 2 Heavy Strafhof gestuur het. Die 2-strafhof het die beslissing van die afvaardiging om van die saak te onttrek verwerp.