Ons word gestroop van ons selfone, sonbrille, horlosies, en enigiets wat nie op die lys van goedgekeurde items is nie. Die klere aan ons lyf, chroniese medikasie en ’n warm kledingstuk is items wat saam mag gaan.
Ons word nie so deeglik soos die regte Survivors deursoek nie en van die rokers slaag daarin om sigarette in hul sokkies in te smokkel.
Sommer dadelik is dit duidelik ’n paar divas wil die kitaar slaan, terwyl ’n luie of twee in die bondel lyf wegsteek en ander presies weet hoe om mekaar om te krap.
Ons is skaars op die eiland en klaar is ’n paar deelnemers uitasem. Een kla oor ’n skrapie wat sy teen die koraalrif opgedoen het.
Gelukkig is daar, nes in die regte Survivor, ’n mediese span wat die spel van ver af dophou en nader staan as beserings behandel moet word – maar gewoonlik net as dit ernstig is.
Ons kry ’n kopdoek met ons span se naam: Araw. En die kompetisie begin vanaf ons eerste oomblik op die eiland.
Onweerswolke is op pad en ons eerste taak is om ’n kamp in te rig, ’n skuiling te bou en ’n vuur aan die gang te kry (ons het anders as die regte deelnemers gelukkig vuursteen gekry om hiermee te help).
Klein groepies word gevorm en daar word gekonkel oor wie vir wie gaan stem. En as iemand nie met jou gesels nie, dink jy sommer jy is dalk die een wat geteiken word. Die spel speel met jou kop!
Ons is pas ’n paar uur op die eiland en reeds begin die gekla oor grimering wat afgewas het, die gemis van sosiale media, die hitte, die insekte wat oral krioel, die ongemak om ’n bossie of die see as toilet te gebruik en die hongerpyne wat knaag.
Ons het gelukkig basiese behoeftes gekry – die Survivors wat aan die reeks deelneem, ly regtig honger en kry niks as hulle nie daarin slaag om ’n beloningsuitdaging te wen of iets te vang nie.
Daar is skaars vordering met ons skuiling gemaak, toe ’n boot ons ’n paar uur later kom oplaai vir ons eerste beloningsuitdaging.
Papnat gesweet en uitasem word ons weer in stilte op die boot gelaai tot by nog ’n eiland waar die regte stamberaadsessies vanjaar plaasvind. Ons elkeen kry ’n brandende fakkel – die vuur verteenwoordig ons lewe in die spel.
Gou word openlik gesels oor wie mekaar die harnas ingejaag het. Met al die kameras op jou, kan jy nie help om eerlik te antwoord nie – ongeag wat jou spanmaats van jou dink.
Ons word gelukkig gered deur sagte misreën wat begin neersif oor die eilande waar die werklikeheidsreeks verfilm word.
Die bootrit terug na die hoofeiland is nogal ongemaklik – daar is baie oor mekaar gesê en agteraf gepraat. Vir ons mediastam was dit skaars ’n dag, maar dit het al ons vaardighede geverg om te oorleef. Fisiek en geestelik.