Hierdie handboek is 'n waardevolle kommunikasie hulpbron
Die behoefte aan duidelike en effektiewe kommunikasie tussen die lugmag, ander departement van verdediging (DoD) dienstakke en burgerlike owerhede is so belangrik dat dit eintlik in die wet geskryf is.
Ondoeltreffende kommunikasie kan lei tot grys areas of verwarring tydens sendingkritieke tye. In 'n era van vinnige persoonlike en massakommunikasie wat net 'n paar jaar gelede amper voorgestel is, benodig die weermag steeds gesigtelike inligtingsessies, agtergrondvraestelle en personeelpakkette om die missie vorentoe te beweeg.
Daarbenewens moet stemkommunikasie oor die radio tydens hoëspanningsituasies duidelik en bondig wees ten einde missie noodsaaklike bestellings en besonderhede te promulgeer.
Gewone skryfwet van 2010
Die gebruik van militêre jargon, konstante akronieme en swak geskrewe en praatvaardighede deur lede van alle militêre takke en regeringsdepartemente het die Amerikaanse regering aangespoor om 'n wet te skep om kommunikasiepogings binne die stelsel van regeringsbesigheid te verbeter.
Die Wet op Gewone Skryf van 2010 fokus op die uitskakeling van onduidelike taal in regeringsdokumente. Dit word geïmplementeer as deel van die Departement van Verdediging se Vlak Taalprogram, wat "die gebruik van duidelike, bondige en goed georganiseerde taal in dokumente bevorder om effektief te kommunikeer met beoogde gehore."
Militêre Praat- en Skryfvaardighede
Om 'n goeie skrywer en spreker te wees, is vaardighede wat op 'n daaglikse basis onderrig, geleer en beoefen moet word.
Wanneer mense vra hoe hulle kan voorberei vir 'n militêre loopbaan terwyl hulle in die skool is, is die beste raad om hulle te vertel wat hulle duidelik moet kommunikeer.
Militêre lede sal óf per e-pos kommunikeer, van aangesig tot aangesig vergaderings, of ander geskrewe of gesproke aanbiedings met bevelvoerders en ondergeskiktes op en af ​​in die ketting van opdrag hê.
Die vermoë om doeltreffend te kommunikeer, kan bepaal of jy 'n bevordering of toekomstige posisie in die regering kry.
Die Lugmaghandboek (AFH) 33-337 is hierdie tak van die militêre riglyn vir sprekers, skrywers en aanbieders. Die Tongue en Quill, soos bekend, word wyd gebruik deur lugmag-militêre en burgerlike lede, professionele militêre skoolopvoeders en studente en burgerlike korporasies regoor die VSA.
Alhoewel die lede van die Lugmag tegnies vaardig is om met behulp van 'n wye verskeidenheid metodes te kommunikeer, is die vermoë om bondig en duidelik te skryf en praat 'n militêre vereiste.
Alles wat amptelik as 'n lugmaglid geskryf word, moet voldoen aan die Wet op Gewone Skryfwerk. Dit moet ook voldoen aan die spesifikasies van Lugmaginstruksie (AFI) 33-360, Publikasies en Vormbestuur, vir enige lugmagpublikasies.
Ander takke wat Tong en Quill gebruik
Alhoewel dit oorspronklik deur die Lugmag ontwerp is, word The Tongue en Quill ook deur Army, Navy en Marine personeel gebruik om dieselfde soort duidelike geskrewe en gesproke kommunikasie onder sy lede aan te moedig.
Een belangrike noot: Die Tong en Quill is nie 'n amptelike militêre dokument nie en sy riglyne oor hoe om dokumente te skryf is nie amptelik nie, selfs vir lugmagpersoneel .
Jou bevelvoerder kan 'n styl of manier van skryf hê wat hy of sy verkies, en natuurlik moet jy voldoen aan wat die reëls ook al is.
Maar ten minste wanneer hulle voornemens is om te skryf of te praat, en voordat hulle 'n verslag of publikasie op papier geplaas het, het lede van die Amerikaanse weermag 'n stewige verwysing om raad te vra.