Global West Tubular Tie Rod Adjusters Pair 1965-1966 Mustang | Tie Rods | Steering | Mustang | MustangsUnlimited.com
Sale Price: $68.20 You Save 25% ($22.79) Lykdig 50: Trienke Laurie. Swiep van ‘n windswael
Swiep van ‘n windswael
Pieter Claassens (1949–1983)
Windswael, wat het van jou geword?
Selfs as jy na benede stort,
val jy nie op die grond:
Jou maats vang jou vere
pik donsies vir hulle neste
teen vertikale rotslyste
en die wind draai om jou
ondeursigtig, ‘n wolkkombers.
Speeksel uit jou bek
dié was jou nes en tuiste
en die Hottentotte van die oervlak
sou teen hulle tande suigklik
hulle tonge teen die verhemelte laat klots
en ‘n sug gee oor jou te vroeë dood.
Jou lewende windharpklanke
ramkie nie soos die hoë skree
van die hutjie-hee
of van die windswael
as hy vertonerig buitel nie,
maar kom lê, kom drup-drup
“in my diepste oor.”
Sommige swaai ‘n daggapil
of ry die baaik heluit
as hulle down is,
is bog teen aërobatiek.
Die windswael rus
op die strome van die lug
en vinnig wik hy sy wîe rond.
In sy slaap, haal jy aan,
dig die digter oë-oop.
Die windswael vlieg in sy slaap:
het jy in jou slaap gevlieg?
‘n Brik se twee seile
—vlerke vir hemelvaar gevorm—
en ‘n veer skryf in die lug:
“Hier het ‘n windswael geroep
geroep” en terwyl ek soek
vou die smalt van die lugstroom
die woorde weer toe.
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 50: Trienke Laurie. Swiep van ‘n windswael
Lykdig 49: Sam Mantori. Ek dink net soms aan Oscar
Ek dink net soms aan Oscar
-vir Oscar Wilde
’n Uitlandse engel se trane sal val, vir hom
die lykbus vul aan sy voete
want die wat oor hom treur is uitgeweke mans
uitgewekenes sal altyd treur
– The Ballad of reading Goal – Oscar Wilde. (vert.)
totdat dit verkies
of geforseer word
om te verander.
Wat vandag vir my
‘n soort van vryheid is
was in jou dag ‘n doodstraf.
Jou liefde, vir jou geliefde Douglas.
Jy, my ergste fout
het jou meester gesê.
Het almal geskree.
Alles wat moontlik is
mag dalk moontlik wees.
Nou lê jy sag in Parys
onder vlerke van
‘n postmodernistiese engel
met sy silwer penis prostese.
En ek sien jou
hoe jy daar eenkant,
in jou krawat
en pelsjas lag.
Die lewe is tog
so ‘n tragiese komedie.
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 49: Sam Mantori. Ek dink net soms aan Oscar
Lykdig 48: Nick Barkhuizen. Totius
TOTIUS: requiescat in pace
jou doringboom het groot geword
massief van tak en stam
baken bastion en sieraad van die veld
rusplek vir die arend – die duif se habitat
geankerd heel en diep gepantserd teen
lot of smart of nag
vra sy fondamente deur die ou-ou putte
na die lewens-are af
ons sien jou broos met deernis nader
die palms hoog gestrek in seëngebaar
as jy die dik vergroeide eelt
iewers stam-op streel en tas
vergane amputasie uit agtertoe
se reis van kleintyd blom en bloei
om prys te gee of te behou
of…medalje vir ‘n oorlogswond
ons ken jou aan jou trane toe die
snoeiskêr van die hemel blink en
losgelate takkies kantel langs mekaar
tot êrens op verlate sand –
hoe lank het jy gespartel aan die
drenkeling se boei tot waar jou
troebel strome oopkloof en water-suile
rys in ere-wag langs elke sy
om die altaarrots tot edelsteen te slyp
en die bloedsaad van die doringkroon
dwarsdeur afrika die klipgrond week sal maak
dat die sterre in nuwe lig kan groei
of…ploeg die dwaalgees edel paaie uit
met ons wat steier oor braakland-kluit
om stom jou erfenis te slinger tot
binne-in die kelders van ‘n ou argief ?
geliefde man – reus van vele pyn en pen
moes jy dan so die bitter bekers pluk
om al jou blomme uit te stort as jy
die wag-‘n-bietjie-bos trotseer ?
al bleik die winterson se glans tot
bleek bo verre ruimtes koud en wyd
hoor ons die lentekuikens pik alreeds
net onder die vaal gras en die ryp
moet die omgekeerde emmer sak om
jou ligte oor ons atlas te verslind
dat blinde generasies koersloos in die duister
se melaatsheid rond sal tas na rigting ?
dalk mag ons naak trek op ons tog
soms pateties knak in floue offensief as
ons kragte stol en stuit teen oormag vas
maar jou vergeet – dit kan ons nie
as die huldeklokke beier oor jou
vrome patos juig ons prys die Heer
omhels ons steeds in stil ekstase
meer die maat waaraan jy hard gebeitel het –
‘skuus dat ons so laat nog klop
wou maar net u dunk verneem van ‘n gewaande
plathandgroet iewers tussen rome of diep
uit ‘n bunker onder ou prins albrechtstraat
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 48: Nick Barkhuizen. Totius
Lykdig 47: Ockie Strydom. In memoriam: Ingrid Jonker
In memoriam: Ingrid Jonker (1933 – 1965)
In bossies van drie en sewe,
pomp die see ‘n buik vol skulp en wier
teen die strand se korrels vas;
strooi dit oor haar onderrok se borrelsoom
tot voor die rooiskoen- vrou met die
die briefie in haar hand.
Ontvlugting, reeds jare dood
vir nou bly net die stilte oor:
Hartseerkind word hartseervrou:
Die water om haar enkels en dan heupe
het haar vir oulaas vasgehou —
‘n selluloïedpoppie, reeds gesterf
met ‘n profetiese brander vervullend doodgerol:
korreltjie dood. “
Ek hoor nog steeds haar stem bo die branders redeneer
en die sleepspoor waar sy haar beker van wanhoop-wense vul;
waar die die diepsee die geheime van rooi-wang pop kodeer
offer sy haar lende en die kurwes van haar laaste pen.
Sý is die hond wat steeds op strande draf,
die seëvoel wat verhongerd vir oulaas daal
en stukkies waarheid tussen wier en gras kom
haal en opdis as die brood, wyn en water
by ‘n nimmereindigende laaste avondmaal.
Skielik was sy “Safe soos Jesus”;
haar leë binneste weer heel –
“Pie” en “Gousblom” het geantwoord
geglo, geweet en toe gedoen.
Die fluister van die branders is die wit spook
wat ongebore drome verenig en my terugruk
tot die toetse van haar tikmasjien
waar wonderwoorde die lig kan sien:
Vir álmal maar nie vir haar nie.
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 47: Ockie Strydom. In memoriam: Ingrid Jonker
Kompetisie: Die lykdig
Die kompetisie het nou gesluit! Webmeester gedaan!
Baie dankie vir almal wat hieraan deelgeneem het. Daar was besondere
inskrywings. Binnekort maak ons die Top 15 tot 20 bekend
wat dan na die finale keurders gestuur word vir verdere beoordeling.
Versindaba Poësie-kompetisie: die Lykdig
Die kompetisie sluit vandag stiptelik om 17h00 (21 ste Julie, 2014). Laaste kans om in te skryf!
Die opdrag: Skryf vir hierdie kompetisie ‘n Afrikaanse lykdig
oor enige ontslape digter.
(Die gedig moet ongepubliseerd wees, en NIE in boekvorm, of op die internet, ander tydskrifte, ens. verskyn het nie. Moet ook nie jou inskrywing elders of tussen vriende onder jou naam gaan adverteer, alvorens die kompetisie afgehandel is nie.) Die gedig vir inskrywing kan gaan oor enige gepubliseerde en bekende/gevestigde digter uit enige land of taalverbondenheid. Stuur jou gedig aan Versindaba of Die Webmeester (in ‘n Word dokument & nie as pdf nie). Voorbeelde van lykdigte sal jy heel onderaan aan hierdie bladsy kry. Geen grafika mag die gedigte vergesel nie.
EERSTE PRYS: R2000
TWEEDE PRYS: R1500
DERDE PRYS: R1000
‘n Gedig met Eervolle vermelding: R500
Om alle vorige inskrywings tot dusver na te gaan, kyk hier.
1. Alle gedigte wat kwalifiseer na ‘n eerste keuring sal van tyd tot tyd geplaas word op hierdie webblad, anoniem. Slegs een gedig per inskrywing mag ingestuur word. Geen grafika by hierdie gedigte nie!
2. Die naam van die afgestorwe digter waaroor die lykdig gaan moet in die titel of subtitel van die gedig vervat word, sodat die lesers/keurders kan weet oor wie hierdie gedig handel. Bv.
Toe kom die najaar
Vir DJ Opperman
3. Na ‘n eerste seleksie (anoniem deur Versindaba se komitee) van 10 tot 15 kwalifiserende gedigte sal ‘n nie-deelnemende komitee van drie persone aangestel word om hierdie gedigte (ook anoniem) te beoordeel. Die keurders/beoordelaars sal nie in kontak met mekaar wees nie of weet wie die ander keurders is nie. Volgens ‘n puntetelling vir die keuses van die beoordelaars, sal die wenners gekies word.
4. Moenie jou gedig vir die kompetisie by jou vriende adverteer onder jou eie naam nie. Daar mag dalk ‘n keurder onder hulle wees! Die gedig sal dan gediskwalifiseer word. Geen skuilname is ook toelaatbaar nie. ‘n Gedig verskyn anoniem op hierdie webtuiste, en dus moet jy anoniem bly vir die duur van die kompetisie. Kommentare op gedigte is toelaatbaar, maar hulle mag weer later deur Versindaba verwyder word.
5. Die wenners sal dan hopelik teen die einde van Julie 2014 of vroeg in Augustus bekendgemaak word.
6. Die sluitingsdatum vir hierdie kompetisie is om 17h00 op die 21 ste Julie, 2014.
Aspekte van ‘n lykdig:
‘n Lykdig is ‘n elegie of treurlied, meestal oor ‘n afgestorwene. Soms bevat elegië ook lofprysings of ‘n huldeblyk oor ‘n afgestorwene. Die waarde en deugde van die digter se werk, sy menswaardigheid of selfs enige narratiewe elemente uit sy lewe kan besing word. Belangrike elemente in die lykdig sal bv. die volgende wees: lof, rou en troos. Maar jy kan ook in gesprek tree met die afgestorwe digter of selfs met hom identifiseer of nie identifiseer nie. Jy kan aansluit by ‘n spesifieke gedig (of bundel) van hierdie digter wat jou eenkeer geinspireer het en daaroor besin. ‘n Tema wat dus ‘n groot uitdaging aan jou as digter gaan stel!
Tags: Kompetisies Poësie, Poësie-kompetisie Versindaba
Posted in Brieweboks, Kompetisies | 1 Kommentaar »
Lykdig 45: JC van Staden. Lord Byron
LORD BYRON, KONING VAN DIE GRIEKE
(met erkenning aan Edna O’Brien)
Lord Byron, ridder
van die rewolusie,
du sy skip
na die Griekse kus
om liefderyk daar
daardie vrank naat
los te torring
waardeur hy geheg –
‘n kanto geskreeu
teen die grys dagreis,
‘n gepluimde geveg,
‘n verraderlike bataljon verse,
opgestel teen die laaste
kruis-en-dwars woorde –
aan die jong ling
wat die kis stroop
van goue ponde,
die bloed aftap
vir ‘n kruik
by die tempel se ingang
en ‘n kas onthutsinge
verskeep na Engeland –
21 dae ween hulle.
Die verlosser gelong
in ‘n karaf, genier, gehart
vir die balsembark,
terwyl Turkse klokke
‘n triomf beier,
‘n wrewelige plesier
oor Lord Byron
se Griekse slag –
gefnuik, gemoeras daar
waar hy ylend sy staf
in aftog en war
smeek en dreig
tot die hitte
met ‘n nat kleed
sy Griekse lot versnel,
alles jare vooruit
in ‘n sirkelsang vertel.
En as Lord Byron wel dood is,
wys my die geraamte van swye
wys my die orgaanlose vat
waarin sy stiltes ingesout word
wys my die spook van Coleridge
wat soos handomkeer hier-hier
wys my die drog van ‘n vuur
wat aan die eeN eEN EEN slurp
wys my die rakke waarin Keats
en Tennyson soos spinnekoppe sit
wys my die oopgekerfte blik
sonder ‘n kyk daarbinne
wys my onder die pyp die horrel,
‘n profesie, iets onafwendbaar
wys my die bloedlose vate by die bed,
wys my waar die kind nou en nooit
ja, ja, wys my die stotterende beuel
wys my die wind in die put
wys my die bleek afgeroomde melk,
wys my dié-en-daardie asems, elk
wys my Shelley se biltonghart
wys my die blinde hond op die bult
buite die stad, ja, ja
wys my die uur waardeur die trein
sy dreun sleep en die slaap insluip
by die pasiënt in sy tent
Geblik deurkruis Lord Byron die seë
van Gruland en Italië
tot uit die Teems hy ontboot
in staatsie hom bloot
vir Jan Rap en elke San
wat in hulle drome, dan en wan
oor sy koue wange streel
en hul wellustig omhels verbeel –
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 45: JC van Staden. Lord Byron
Lykdig 44: Andy Paulse. ‘n Veer innie ink
‘n Veer innie ink
(Vir Boerneef: Izak Wilhelmus van der Merwe (1897-1967)
Sy berggans hette veer lat val;
dit sag swewend
inne bokkeveldse inkpot geskryfdoop
hy wassie net ‘n neef vannie boere nie;
Dirk Ligter het yt sy pen yt gekryp,
sam mettie poelieste sam
die hantam karoopêre vooryt gehol,
om vi sy skaaplus in Ceres te ga tronk
sy spoor loop in sy hartland rond
neffens’ie bokveldse groentegronne,
tussen boordpaadjies deur
warie kos virrie volk anie bome hang,
onnerie grondse groentemyne
die honger in vele lywe voed
‘n plaasklong hette prof ga word,
‘n neef virre ammal
wattie taal vannie pen innie bokveldse ink
ga doop’it, dit wonners lat baar’it.
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 44: Andy Paulse. ‘n Veer innie ink
Lykdig 43: Jonine von Wielligh. In gesprek met Boerneef
In gesprek met Boerneef
(11 Mei 1897 – 2 Julie 1967)
Woordenaar van Woeperdal
Teen die Sederbergsoom het jy eerstelig
en ‘n boodskap in dié berggansveer gesien;
het die Ceres-leksikograaf se oë ‘n gedig
in die rooi van ‘n wingerdblaar
en die warm mond van haar gewaar.
In Boplaas en Houdenbek
het jy kop vol skool gekry,
het nederigheid in die geelbossies
van Waboomskloof agtergebly.
Ons sal onthou hoe ‘n voshaarnooi se mooi,
saffraanpeerstroop en flottina-klanke
verse uit ‘n digters-inkpot kon stroop.
Ek het na jou weggaan in die wêreld aangedoen;
in 1967 het jy lewe verlaat vir die dood,
sewentig jaar se mooigoed klaar staan gemaak,
maar steeds leef jou nalatenskap-
jou prosa en gedigte
in hedendaagse generasies voort.
Hoe stil het dit geword
toe ‘n digter sterf in die Kaap.
Posted in Kompetisies | Comments Off on Lykdig 43: Jonine von Wielligh. In gesprek met Boerneef