Geboue - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
Hierdie videogreep van "Life After People" kyk na die verval en uiteindelike vernietiging wat geboue en strukture van metro -tonnels na die Sears -toring sou gebeur as mense skielik van die planeet sou verdwyn.
Ondersoek na die eienaars
Sodra u die historiese verslae van u huis ondersoek het, is een van die beste maniere om die geskiedenis van u huis of ander gebou uit te brei, die eienaars daarvan op te spoor. Daar is 'n verskeidenheid standaard bronne wat u kan help om te leer wie in die huis voor u gewoon het, en van daar af is dit net 'n bietjie genealogiese navorsing om die leemtes in te vul. U moes reeds die name van sommige van die vorige inwoners en moontlik selfs die oorspronklike eienaars geleer het uit die titelreeks wat in deel een van hierdie artikel behandel word. Die meeste argiewe en biblioteke bevat ook pamflette of artikels wat u kan help met die besonderhede om na die vorige inwoners van u huis te soek en meer oor hul lewe te leer.
Sommige van die basiese bronne om die eienaars van u huis op te spoor, sluit in:
Telefoonboeke en stadsgidse: Begin met u soektog deur u vingers te laat stap. Een van die beste bronne vir inligting oor die mense wat in u huis gewoon het, is ou telefoonboeke en, as u in 'n stedelike gebied woon, stadsgidse. Hulle kan u 'n tydlyn van voormalige bewoners gee, en moontlik ekstra besonderhede soos beroepe. As u soek, is dit belangrik om in gedagte te hou dat u huis moontlik 'n ander straatnommer gehad het en dat u straat selfs 'n ander naam gehad het. Stad- en telefoongidse, in kombinasie met ou kaarte, is gewoonlik die beste bron vir hierdie ou straatname en -nommers. U kan gewoonlik ou telefoonboeke en stadsgidse by plaaslike biblioteke en historiese samelewings vind.
Sensusrekords:Sensusrekords, afhangende van die ligging en tydsperiode, kan u vertel wie in u huis of gebou gebly het, waar hulle vandaan kom, hoeveel kinders hulle gehad het, die waarde van die eiendom en meer. Sensusrekords kan veral nuttig wees om geboortes, sterftes en selfs huweliksdatums te verminder, wat weer tot meer rekords oor die huiseienaars kan lei. Sensusrekords is tans nie toeganklik na die vroeë 20ste eeu in die meeste lande nie (bv. 1911 in Groot -Brittanje, 1921 in Kanada, 1940 in die VSA) weens privaatheidskwessies, maar beskikbare rekords kan gewoonlik by biblioteke en argiewe gevind word, en aanlyn vir 'n aantal lande, waaronder die Verenigde State, Kanada en Groot -Brittanje.
Kerk- en parochierekords: Plaaslike kerk- en gemeenteboeke kan soms 'n goeie bron wees van sterfdatums en ander inligting oor voormalige bewoners van u huis. Dit is egter 'n meer waarskynlike navorsingsweg in klein dorpies waar daar egter nie baie kerke is nie.
Koerante en doodsberigte: As u 'n sterfdatum kan beperk, kan doodsberigte u baie besonderhede verskaf oor die voormalige bewoners van u huis. Koerante kan ook goeie bronne wees vir inligting oor geboortes, huwelike en stadsgeskiedenisse, veral as u gelukkig is om een ​​te vind wat geïndekseer of gedigitaliseer is. U kan selfs 'n artikel oor u huis vind as die eienaar op een of ander manier prominent was. Raadpleeg die plaaslike biblioteek of historiese vereniging om uit te vind watter koerant op die oomblik gebruik was toe die voormalige eienaars in die huis gewoon het en waar die argiewe geleë is. Die Amerikaanse koerantgids by Chronicling America is 'n uitstekende bron vir inligting oor die Amerikaanse koerante wat op 'n spesifieke tydstip op 'n spesifieke tydstip gepubliseer is, asook die instellings wat kopieë het. 'N Groeiende aantal historiese koerante kan ook aanlyn gevind word.
Geboorte-, huweliks- en doodsrekords: As u 'n geboortedatum, huwelik of dood kan beperk, moet u beslis belangrike dokumente ondersoek. Geboorte-, huweliks- en sterfrekords is op verskillende plekke beskikbaar, afhangende van die ligging en tydsperiode. Inligting is geredelik op die internet beskikbaar, wat u na hierdie rekords kan verwys en u die beskikbare jare kan gee.
Die geskiedenis van die huiseienaars is 'n groot deel van die geskiedenis van 'n huis. As u die geluk het om voormalige eienaars tot by afstammelinge na te gaan, is dit beter om met hulle in verbinding te tree om meer te wete te kom. Mense wat in die huis gewoon het, kan u dinge daaroor vertel wat u nooit in openbare rekords sal vind nie. Hulle is moontlik ook in besit van ou foto's van die huis of gebou. Benader hulle met sorg en beleefdheid, en hulle is moontlik die beste hulpbron tot nog toe!
Vind geboue in elke land regoor die wêreld
Emporis versamel inligting oor geboue wêreldwyd. Ons webwerf bevat tegniese inligting oor alle soorte geboue, hetsy wolkekrabbers, hoë geboue, sale of stadions. Maatskappye wat betrokke is by die ontwerp, bou en bedryf van geboue, word in ons aanlyn -gids aangeteken. U kan maklik na ondernemings, geboue en konstruksie -aktiwiteite blaai, en u kan beelde van geboue in ons beeldwinkel koop.
Die databasis bevat verskillende konstruksiesoorte, soos kantoor, residensiële of verblyf. Verskillende gebruike word ook aangeteken, soos hotelle, skole of polisiestasies, om maar net 'n paar te noem. Elke gebou het 'n konstruksiestatus, soos 'voltooi', 'gesloop' of 'in aanbou'. As u belangstel in argitektuur en inligting oor geboue wil indien en wysig, sluit dan aan by ons gemeenskap.
Konstruksie word in meer as 18 000 stede wêreldwyd gevolg vanaf beplanning tot voltooiing. Data word voortdurend hersien en elke verandering aan 'n gebou word gedokumenteer. Ons inligting word 24/7 opgedateer. As u belangstel in 'n ontleding of 'n diepgaande navraag, kyk gerus na ons aangebied produkte.
7 Historiese NYC-geboue omskep in 'n unieke woonstel
Binne 'n vliegtuig in Barclaystraat 100, oorspronklik die tuiste van die New York Telephone Company.
Historiese geboue in New York wat in luukse woonhuise verander, is tans een van die grootste eiendomsneigings in die mark. Van Brooklyn tot in die middestad van Manhattan tot by die Upper West Side, die nuutste luukse geboue in die stad is 'n terugslag na die verlede, met vorige lewens as banke, biblioteke en afdelingswinkels.
Christopher Totaro, 'n agent by Warburg Realty, sê dat historiese geboue ryp is vir omskakeling. 'Aangesien grond vandag in New York so hoog is, soek ontwikkelaars elke vierkante sentimeter vaste eiendom wat hulle kan vind, en historiese geboue is dit dikwels omdat sonerings- en bewaringswette hulle nie laat afbreek nie,' hy sê. 'Hierdie geboue help ook om 'n unieke verhaal vir die woonstel te skep.
Hier volg sewe voorbeelde.
Binne een van die opvallende binne -woonstelle by 100 Barclay.
100 Barclay, wat in 1927 deur die beroemde argitek Ralph Walker ontwerp is, was eens die tuiste van die New York Telephone Company. Vandag het Magnum Realty Group die boonste 22 verdiepings omskep in luukse woonstelle (Verizon -kantore is in die onderste gedeelte van die gebou). Om in die Art Deco-voorportaal in te stap, is soos om terug te keer in die tyd: Die met die hand geverfde muurskilderye beeld die geskiedenis van kommunikasie uit, van posduiwe tot rookseine tot vroeë telefone. Geriewe vir inwoners sluit in vier terrasse, 'n speelkamer vir kinders, 'n tienersitkamer, wynproe en stoorkamer en 'n swembad van 82 voet.
Aantal koshuise: 156
Aanvangsprys: $ 4,48 miljoen
'N Oop leef-/eetplan in One Prospect Park West, ontwerp deur Workstead.
Hierdie woonstel, wat oorspronklik in 1925 deur die Knights of Columbus gebou is, het op Prospect Park gedien as 'n klubhuis en 'n plek vir samelewingsgeleenthede in Park Slope, met 'n balsaal, restaurant, rolbalbaan, binnenshuise swembad en meer. Vandag lei die ontwerpfirma Workstead, wat bekend is vir sy werk op boetiekhotelle soos die Wythe in Brooklyn, die omskakeling na koshuise, wat later vanjaar oopmaak. Baie van die oorspronklike kenmerke bly ongeskonde, soos die klipgevel en kroonlyste op die plafonne. Geriewe sluit 'n biblioteek, kinderspeelkamer en 'n dak met tuin in.
Aantal koshuise: 64
Aanvangspryse: $ 2,075 miljoen tot $ 5,97 miljoen
Die Art Deco -fasade van One Wall Street, wat onlangs deur Macklowe Properties in woonstelle verander het.
Die geskiedenis van One Wall Street strek tot 1931, toe dit gebou is as die tuiste van Irving Trust (later die Bank of New York). Vandag is dit een van die belangrikste Art Deco -geboue in die land, wat beskou word as 'n simbool van handel in die gebied waar die stad New York die eerste keer gestig is. Na 'n ingewikkelde opknapping, het Macklowe Properties die ontwerpte kalksteen toring van Ralph Walker verander in koshuise met geriewe soos 'n swembad en 'n dakterras. Verkope begin later vanjaar.
Aantal koshuise: 566
Aanvangsprys: $ 1,475 miljoen
67 Vestry het oorspronklik 'n paar van die grootste kunstenaars van die 20ste eeu gehuisves. Hierdie lente word sy woonstelle weer op die mark as getransformeerde luukse woonstelle.
Selfs in 'n vroeë stadium het die mensdom probeer om al hoe hoër te bou. Ons bou op 'n belaglike skaal en bestee duisende of miljoene ure se arbeid aan 'n enkele struktuur, wat al dan nie geneig is tot aardbewings en ander tydverwoesting.
Sommige van ons indrukwekkendste strukture is eintlik ongelooflik oud en moeilik om die presiese datums waarop hulle gebou is, te bepaal.
Ons het nog steeds geen idee hoe die Groot Piramide van Giza gebou is of die presiese doel daarvan nie. Ten spyte van wat u dalk gehoor het, is daar nog nooit 'n mummie in die Egiptiese piramides gevind nie; hulle is almal in die Vallei van die Konings gevind. Die ware betekenis van die piramides is dus eintlik 'n raaisel.
Net soos die tegnologie wat gebruik word en die kwessie van hoe verskeie kulture in Afrika, die Midde -Ooste en Sentraal -Amerika almal ongeveer dieselfde tyd piramides gebou het. Argeoloë, sowel as professionele as amateurs, het hieroor kop gekrap en teoretiseer waarom en hoe dit kon gebeur het.
Waarom streef ons na sulke groot hoogtes? Ego miskien.
In sommige gevalle het ons miskien nie veel ander opsies as om op te bou as die bevolking baie dig groei en naby water en voedsel skaars is nie.
Ons floreer op sommige van die mees onherbergsame plekke op die aarde, en bou altyd opwaarts.
Daar is ook geen presiese begin vir die geskiedenis van argitektuur nie. Ons vroegste geboue dateer aan die einde van die laaste ystydperk of tydens die ystydperk, wat slegs 10 tot 15 milleniums gelede was.
Net so was daar geen presiese einde van die ystydperk nie. Ons veronderstel dat dit stadig uitgefaseer word, maar dit kon binne 'n paar dekades of jare redelik vinnig verander het. Ons weet regtig nie. Dit was 'n tyd van dramatiese veranderinge, massiewe vloede en aardbewings.
Sulke dramatiese aardbewings dat mense in twee afsonderlike dele van die wêreld (Egipte en Bolivia) begin het om aardbewingsbestande strukture te bou wat vandag nog bestaan. Elephantine Island in Egipte en die verwoeste stad Tiahuanacu in Bolivia het identiese tegnieke gebruik om die klippe in hul geboue stewig vas te maak en die algehele struktuur tydsbestand te maak.
Piramides is die belangrikste voorbeeld van die baanbrekende menslike gees om iets onvernietigbaar te bou, en die vroegste piramides is nie Egipties nie, maar is eerder gebou in Mesopotamië en Zimbabwe.
Die feit dat die mense van Zimbabwe eers piramides begin bou het, is ongelooflik interessant. Afrika was immers die geboorte van die beskawing. Daar vind ons die oudste oorlewende strukture en die begin van ons strewe om hoër te bou.
Die Grieke het oor die berg Olympus gepraat en probeer om die gode na te boots deur op die berg te bou.
Die mense van die Midde -Ooste het massiewe Ziggurat -piramides gebou en die verhaal van die Toring van Babel geïnspireer.
Ons kan net aanneem dat die vroeë mense wat torings van klip in Zimbabwe gebou het, 'n soort godsdienstige of selfs wetenskaplike redenasie gehad het agter wat hulle gebou het.
As ons van sulke strukture praat, kan ons nie die wetenskaplike aspek ignoreer nie. Dit was duidelik kulture met 'n belangstelling in ingenieurswese, wetenskap en die ondersoek van die grense van wat hulle kon bou.
Ongeag of dit 'n tempel, 'n paleis, 'n kolosseum vir speletjies was, 'n amfiteater vir dramatiese optredes en politiek, was daar altyd die onderliggende ingenieurswese en kreatiewe gees.
Al wat hulle eintlik nodig gehad het, was die hande om die klippe te dra, die gereedskap om die klippe te sny, die glans van hul ingenieurs en bowenal:
, Groot Zimbabwe - 11-16de eeu vC - 14de eeu nC (eintlik nie oud nie, maar ons het dit in elk geval ingesluit)
Antieke Babilon en Persië
, Naksh -Rutsam, Iran - 5de eeu v.C., Babilon - 605-563 v.C., Desert City, Jemen - 16de eeu v.C., Iran - ongeveer 518-460 v.C. , Irak - c.2125 vC
, Karnak - 1530-323 BC, Sakkara - 2778 BC - 4th Dynasty, Luxor - c.1408-1300 BC, Der El -Bahari - 1520 BC
, Athene - 19de eeu v.C., Athene - 447-436 v.C. - c.350-330 vC
Die Jōmon -tydperk
Die Jōmon -tydperk word oor die algemeen onderverdeel in ses fases: Beginnende Jōmon (c. 10 500–8000 v.C.), aanvanklike Jōmon (c. 8000–5000 v.C.), Early Jōmon (c. 5000–2500 v.C.), Middle Jōmon (c. 2500–1500 v.C.), laat Jōmon (c. 1500–1000 v.C.), en Final Jōmon (c. 1000–300 v.C.).
Vroeë Jōmon (c. 5000–2500 v.C.) dui op 'n patroon van verhoogde stabilisering van gemeenskappe, die vorming van klein nedersettings en die skerp gebruik van oorvloedige natuurlike hulpbronne. 'N Algemene neiging tot klimaatsverwarming het bewoning aangemoedig in die berggebiede van die sentrale Honshu sowel as kusgebiede. Oorblyfsels van puthuise is gevind in rangskoenformasies op verskillende Early Jōmon -terreine. Elke huis het bestaan ​​uit 'n vlak put met 'n gestampte erdvloer en 'n grasdak wat ontwerp is sodat afloop van reënwater in opbergkanne opgevang kan word.
Vroeë Jōmon -vaartuie het oor die algemeen die vroegste profiel van 'n kegelvorm voortgesit, smal aan die voet en geleidelik vergroot tot by die rand of mond, maar die meeste het 'n plat bodem, 'n kenmerk wat slegs af en toe voorkom in die aanvanklike Jōmon (c. 8000–5000 v.C.) tydperk. Die ontdekking van toenemende variëteite platbodemvate wat geskik is vir kook, bedien en berging op plat erdvloere, korreleer met die bewyse van die geleidelike vorming van kuilhuisdorpe.
In die Laat Jōmon (c. 1500–1000 v.C.), kouer temperature en verhoogde reënval het migrasie van die sentrale berge na die oostelike kusgebiede van Honshu gedwing. Daar is bewyse van nog groter belangstelling in ritueel, waarskynlik as gevolg van die uitgebreide afname in die bevolking. Vanaf hierdie tyd word talle rituele terreine gevind, bestaande uit lang klippe wat radiaal uitgelê is om konsentriese sirkels te vorm. Hierdie klipsirkels, wat op 'n afstand van woonplekke geleë is, het moontlik verband gehou met die begrafnis of ander seremonies. Voorheen het verskillende stamme 'n groter kulturele eenvormigheid begin toon.
Getuienis uit die Final Jōmon (c. 1000–3de eeu v.C.) dui daarop dat onherbergsame kragte, hetsy aansteeklike siektes of klimaat, aan die werk was. Daar was 'n aansienlike afname in die bevolking en 'n regionale fragmentering van kulturele uitdrukking. Die vorming van baie verskillende kulture in die noorde en suide was veral opmerklik. Die ontdekking van talle klein rituele werktuie, insluitend pottebakkery, dui daarop dat die kulture wat in die noorde ontwikkel, streng gestruktureer was en groot belangstelling in ritueel getoon het.
In die suide was mobiliteit en informaliteit die opkomende kenmerke van sosiale organisasie en artistieke uitdrukking. Ter onderskeiding van die noordelike kultuur, het die suide meer geraak deur invloede van buite. Die invalle van die kontinentale kultuur sou in 'n paar eeue in die Kyushu -gebied gebaseer wees.
Geboue - GESKIEDENIS
Gelukkige 104ste verjaardag, Oscar Niemeyer & mdash Hou so aan! -->
Hierdie poort na argitektuur regoor die wêreld en oor die geskiedenis dokumenteer duisend geboue en honderde vooraanstaande argitekte, wat oor tien jaar deur die redakteurs van ArchitectureWeek gekies is, met fotografiese beelde en argitektoniese tekeninge, geïntegreerde kaarte en tydlyne, 3D -boumodelle, kommentare, bibliografieë, webskakels, en meer, vir bekende ontwerpers en strukture van alle soorte.
Vir die nuutste dekking van die nuutste geboue, ontwerpers en idees, is GreatBuildings & trade ryklik verbind met verwante argitektuurwebwerwe, ArchitectureWeek en Archiplanet, sowel as met Wikipedia en boekbronne. ArgitektuurWeek en Archiplanet. -> Vir die nuutste dekking van kontemporêre argitektuur en ontwerpnuus, gaan direk na ArchitectureWeek, ons professionele argitektuurtydskrif. Besoek Archiplanet, die wiki-samewerking van alle geboue vir meer inligting oor argitektuur oral, met die katalogisering van meer as 100,000 spesiale strukture en tienduisende argitekte en firmas.
Die openbare plein was 'n sentrale kenmerk van Asheville sedert die stigting van die stad in 1797. Die landdroshof het beveel dat grond vir 'n openbare plein op die 'gerieflikste en interessantste' plek aangeskaf moet word. Die gekose terrein, wat op die kruising van ou handelspaaie lê, omvat die belangrike bestaande openbare en kommersiële geboue van die jong stad en vorm in wese 'n fokuspunt vir die toekomstige groei van Asheville.
Die stad as 'n geheel en veral die plein het baat gevind by die vrygewigheid van George W. Pack, wat eiendom vir 'n nuwe hofgebou aangebied het op voorwaarde dat die voormalige perseel deel van die openbare plein word, en twee derdes van die koste geskenk het vir 'n monument vir die inwoner van Buncombe County en goewerneur van die burgeroorlog, Zebulon Baird Vance. Die plaaslike argitek Richard Sharp Smith het die Vance -monument ontwerp, wat in 1896 opgerig is. Die nuwe hof (wat nie meer staan ​​nie) is in 1903 voltooi, en in 'n uitdrukking van burgerlike dankbaarheid het munisipale owerhede die nuut vergrote plein ter ere van Pack hernoem.
Geboue uit die 1890's aan die suidweste van Pack Square
Foto met vergunning van City Development, Asheville, Noord -Carolina
Die vroegste oorlewende geboue op die plein beslaan die suidwestelike kant en dateer uit die 1890's. Hierdie groep geboue, wat voorbeelde bevat van die Romaanse herlewingstyl, het groot skade gely ná 'n brand in 1895 en die meeste is daarna herbou en vergroot. Die baksteengebou met drie verdiepings met 'n uitstekende kroonlys wat bekend staan ​​as die Adler-gebou op 9 Pack Square, anker die hoek en grens aan die voormalige Western Hotel, wat bedek is met 'n ryk versierde gepersonaliseerde metaal kroonlys.
Langs die suidekant van die plein oorleef 'n uitstekende versameling kommersiële geboue uit die vroeë 20ste eeu, waaronder die neo-klassieke handelsgebou (1904) en die wapeningsbeton Legal Building (1909) wat deur Smith en Carrier in die Renaissance Revival-styl ontwerp is. In 1925 ontwerp die argitek van New York, Edward L. Tilton, die voormalige Pack Memorial Library ook in die Renaissance Revival -styl. Ronald Greene se ongewone neo-Spaanse romaanse stylgebou van agt verdiepings vir die vooraanstaande bouer en sakeman William H. Westall word visueel deur die aangrensende Jackson-gebou van 13 verdiepings, ook ontwerp deur Greene. Eiendomsontwikkelaar L. B. Jackson het die wolkekrabber in neo-gotiese styl opdrag gegee-die eerste in die weste van Noord-Carolina-om sy geloof in die volgehoue ​​sterkte van die plaaslike eiendomsmark in die twintigerjare te bevorder. Die Jackson -gebou is toegerus met 'n soeklig om toeriste na die stad te lok, en is sedert die voltooiing daarvan 'n visuele oriëntasiepunt.
Huidige en historiese uitsigte oor die suidekant van Pack Square
Foto's met vergunning van North Carolina Collection, Pack Memorial Public Library, Asheville, North Carolina and City Development, City of Asheville, North Carolina
Pack Square het oor die jare ontwikkel en uitgebrei, maar bly steeds die simboliese sentrum van Asheville. Alhoewel dit later dateer as die omskrewe tydperk van betekenis vir die historiese distrik Asheville in die middestad, grens daar ook twee kenmerkende moderne geboue aan Pack Square: 'n 18-verdiepings hoë staalraamwerk wolkekrabber (1964-1965) geklee in bronsgekleurde geanodiseerde aluminium en glas in die styl van Die modernistiese argitek Mies van der Rohe en die kantoorblok van beton en glas van IM Pei (1978-1980).
Pack Square is geleë op die kruising van Patton, Biltmore en Broadway aves. in die historiese distrik Asheville in die middestad. Die plein bied die hele jaar deur talle feeste en gratis aktiwiteite aan. Regeringsgeboue, museums, restaurante en besighede is oop vir die publiek. Besigheidsure en toegang wissel dienooreenkomstig. Besoek vir meer inligting oor die herlewing van Pack Square die webwerf van die departement Asheville Parks, Recreation and Cultural Arts.
Die National Register of Historic Places (NRHP) is die amptelike nasionale lys van eiendomme wat in ons verlede as belangrik beskou is en bewaar moet word. Dit is 'n program van die National Park Service, wat in Idaho geadministreer word deur die Idaho State Historic Preservation Office (SHPO). Die program erken geboue, terreine, strukture, voorwerpe en distrikte wat belangrik is in die Amerikaanse geskiedenis, argitektoniese geskiedenis, ingenieurswese, argeologie en/of kultuur.
Idaho het meer as 1 000 nasionale registerlyste, bestaande uit meer as 7 000 geboue, persele, strukture, voorwerpe en distrikte. Daar is baie meer kwalifiserende eiendomme wat nie gelys word nie omdat hulle nie die formele papierwerk voltooi het nie.
Die notering in die Nasionale Register het die volgende resultate om historiese eiendomme te bewaar:
Erkenning dat 'n eiendom van betekenis is vir die land, die staat of die gemeenskap.
Oorweging by die beplanning vir projekte wat deur federale of federale bystand aangebied word.
Geskiktheid vir federale belastingvoordele.
Oorweging in die besluit om 'n vergunning vir die ontginning van oppervlaksteenkool uit te reik.
Kwalifikasie vir federale hulp vir historiese bewaring, indien geld beskikbaar is.
Die notering in die nasionale register beperk nie die regte van eienaars van private eiendom om eiendom te verander, te bestuur of te verkoop nie.
Die SHPO administreer die National Register of Historic Places -program in Idaho en verwerk benoemings in die National Register of Historic Places. Eiendomme wat in die register benoem word, word hersien deur die Idaho Historic Sites Review Board wat gereeld deur die jaar vergader. The Review Board is 'n vrywillige groep Idaho -inwoners wat 'n bekwaamheid, belangstelling of kennis in historiese bewaring getoon het. Hulle hersien nominasies en doen aanbevelings vir notering in die Nasionale Register. Uiteindelik stuur SHPO die benoemings aan die bewaarder van die register (National Park Service) vir amptelike notering.
Enigiemand kan 'n benoeming opstel vir die notering van 'n eiendom in die register. Oor die algemeen berei eienaars van private eiendom, ander belangstellendes, plaaslike organisasies of regerings en staats- of federale agentskappe op alle vlakke nominasies voor. Instruksies vir die voltooiing van 'n nominasie is beskikbaar by die SHPO. As u belangstel om uit te vind of u eiendom in aanmerking kom vir die nasionale register, moet u 'n voorlopige geskiktheidsvraelys invul en indien.
Die National Register of Historic Places is die amptelike lys van ons land se historiese geboue, distrikte, terreine, strukture en voorwerpe wat bewaar moet word. Dit is gestig as deel van die National Historic Preservation Act van 1966 en word onder toesig van die National Park Service. Die National Register erken meer as 90 000 eiendomme vir hul betekenis in die Amerikaanse geskiedenis, argitektuur, kuns, argeologie, ingenieurswese en kultuur.
GSA is trots op sy historiese geboue, wat ongeveer een derde van die eiendomsvoorraad van die agentskap uitmaak. Sedert 2010 is meer as 100 geboue in besit van GSA by die Nasionale Register gevoeg. Die proses duur voort, met nominasies wat opgestel en by die nasionale register ingedien word, aangesien waardige eiendomme geïdentifiseer word. Die notering van historiese eiendomme in die Nasionale Register moedig die bewaring daarvan aan en dui dit aan as belangrike stene van ons gedeelde erfenis.
GSA & rsquos se nasionale historiese bewaringsprogram, wat bestaan ​​uit die Sentrum vir Historiese Geboue en plaaslike historiese bewaringskantore, speel 'n aktiewe rol in die benoeming, bewaring, beskerming en verbetering van die lewensvatbaarheid van GSA & rsquos historiese geboue.