Vir hoeveel ander sal een besmette persoon die infeksie versprei? Bim / E + via Getty Images
As jy die 2011-film gesien het "Contagion, 'Oor 'n wêreldwye pandemie van 'n nuwe virus, dan hoor jy die term' R0 '.
Uitspreek van "R naughty", dit is nie net jargon wat in Hollywood bestaan ​​nie. Dit is 'n belangrike konsep in die epidemiologie en is 'n belangrike deel van die beplanning van openbare gesondheid tydens 'n uitbraak, soos die huidige koronaviruspandemie wat wêreldwyd versprei is sedert dit die eerste keer in China geïdentifiseer is.
Wetenskaplikes gebruik R0 - die reproduksie nommer - om die intensiteit van 'n uitbraak van aansteeklike siektes te beskryf. R0-ramings was 'n belangrike deel van die karakterisering van pandemies of groot gepubliseerde uitbrake, insluitend die 2003 SAID pandemie, die 2009 H1N1 griep pandemie en die 2014 Ebola-epidemie in Wes-Afrika. Dit is iets wat epidemioloë probeer om SARS-CoV-2, die virus wat COVID-19 veroorsaak, aan te spoor.
Hoeveel sal 'n siekte versprei?
Die formele definisie van die R0 van 'n siekte is die aantal gevalle wat 'n besmette persoon gemiddeld gedurende hul aansteeklike periode veroorsaak.
R0 beskryf hoeveel gevalle van 'n siekte 'n besmette persoon sal veroorsaak - in hierdie verbeelde scenario R0 = 2. Die gesprek, CC BY-ND
Die term word op twee verskillende maniere gebruik.
Die basiese reproduksie nommer verteenwoordig die maksimum epidemiese potensiaal van 'n patogeen. Dit beskryf wat sou gebeur as 'n aansteeklike persoon 'n volkome vatbare gemeenskap sou binnegaan, en is daarom 'n skatting gebaseer op 'n geïdealiseerde scenario.
Die effektiewe reproduksiegetal hang af van die huidige vatbaarheid van die bevolking. Hierdie maatstaf van oordragpotensiaal is waarskynlik laer as die basiese voortplantingsgetal, gebaseer op faktore soos of sommige mense teen die siekte ingeënt is, of dat sommige mense immuniteit het as gevolg van vooraf blootstelling aan die patogeen. Daarom verander die effektiewe R0 mettertyd en is dit 'n skatting gebaseer op 'n meer realistiese situasie binne die bevolking.
Dit is belangrik om te besef dat beide die basiese en effektiewe R0 is situasie-afhanklik. Dit word beïnvloed deur die eienskappe van die patogeen, soos hoe aansteeklik dit is. Dit word beïnvloed deur die gasheerpopulasie - byvoorbeeld hoe vatbaar mense is as gevolg van voedingsstatus of ander siektes wat die immuunstelsel kan beïnvloed. En dit word beïnvloed deur die omgewing, insluitend dinge soos demografie, sosio-ekonomiese en klimaatsfaktore.
Byvoorbeeld, R0 vir masels wissel van 12 tot 18, afhangende van faktore soos bevolkingsdigtheid en lewensverwagting. Dit is 'n groot R0, hoofsaaklik omdat die maselsvirus baie aansteeklik is.
Aan die ander kant is die griepvirus minder aansteeklik, met sy R0 wissel van 2 tot 3. Griep veroorsaak dus nie dieselfde plofbare uitbrake as masels nie, maar dit duur voort vanweë die vermoë om die immuunstelsel van die mens te muteer en te ontwyk.
Wat maak R0 nuttig in openbare gesondheid?
Demograaf Alfred Lotka het die reproduksie-nommer in die 1920's voorgestel as 'n maatstaf van die reproduksietempo in 'n gegewe bevolking.
In die 1950s, het die epidemioloog George MacDonald voorgestel gebruik dit om die oordragpotensiaal van malaria te beskryf. Hy het voorgestel dat indien R0 minder as 1 is, die siekte in 'n bevolking sal uitsterf, omdat 'n aansteeklike persoon gemiddeld aan minder as een ander vatbare persoon sal oordra. Aan die ander kant, as R0 groter is as 1, sal die siekte versprei.
As agentskappe vir openbare gesondheid uitvind hoe om 'n uitbraak te hanteer, probeer hulle om R0 tot minder as 1 te verminder. Dit is moeilik vir siektes soos masels wat 'n hoë R0 het. dit is veral uitdagend vir masels in digbevolkte streke soos Indië en China, waar R0 hoër is, in vergelyking met plekke waar mense meer versprei is.
Vir die SARS-pandemie in 2003volgens wetenskaplikes is die oorspronklike R0 ongeveer 2.75. 'N Maand of twee later het die effektiewe R0 onder 1 gedaal, danksy die geweldige poging om intervensiestrategieë in te sluit, insluitend isolasie en kwarantynaktiwiteite.
Die pandemie het egter voortgeduur. Alhoewel 'n aansteeklike persoon gemiddeld oorgedra word aan minder as een vatbare individu, soms is een persoon na tien of selfs honderde ander gevalle oorgedra. Hierdie verskynsel word superverspreiding genoem. Amptenare het 'n aantal kere die superverspreider-gebeure gedokumenteer tydens die SARS-epidemie in Singapoer, Hong Kong en Beijing.
Mense in Hong Kong, wat besorg is oor die verspreiding van koronavirus vanaf die vasteland van China, dra in Februarie 2020 gesigmaskers. AP Photo / Vincent Yu
R0 vir koronavirus SARS-CoV-2
'N Aantal groepe het R0 geraam vir hierdie nuwe koronavirus. Die groep Imperial College het na raming R0 beloop êrens tussen 1.5 en 3.5. Die meeste modelleringsimulasies wat toekomstige gevalle projekteer, gebruik R0's in daardie reeks.
Hierdie verskille is nie verbasend nie; daar is onsekerheid oor baie van die faktore wat R0 skat, soos om die aantal gevalle te skat, veral vroeg in 'n uitbraak.
Op grond van hierdie huidige ramings, is die vooruitskattings van die toekomstige aantal gevalle van koronavirus belaai met 'n hoë mate van onsekerheid en sal dit waarskynlik onakkuraat wees.
Die probleme ontstaan ​​om verskillende redes.
Eerstens is die basiese eienskappe van hierdie virale patogeen - soos die aansteeklike periode - nog onbekend.
Tweedens, navorsers weet nie hoeveel ligte gevalle of infeksies wat nie simptome tot gevolg het nie, deur toesig gemis is, maar versprei die siekte nietemin.
Derdens, die meerderheid mense wat met hierdie nuwe koronavirus neerdaal, herstel, en is hulle waarskynlik immers immuun teen dit weer. Dit is onduidelik hoe die veranderende vatbaarheid van die bevolking die toekomstige verspreiding van infeksie sal beïnvloed. Namate die virus na nuwe streke en gemeenskappe beweeg, kom dit voor mense met verskillende gesondheidstoestande wat hul vatbaarheid vir siektes beïnvloed, asook verskillende sosiale strukture, wat beide die oordraagbaarheid daarvan beïnvloed.
Laastens, en waarskynlik die belangrikste rede, weet niemand die toekomstige gevolge van huidige siektebeheermaatreëls nie. Epidemioloë se huidige ramings van R0 sê niks oor die maatreëls soos reisbeperkings, sosiale distansiëring en self-kwarantynpogings sal die voortdurende verspreiding van die virus beïnvloed.
Joseph Eisenberg, professor en voorsitter van epidemiologie, Universiteit van Michigan
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Hoe wetenskaplikes die intensiteit van 'n uitbraak soos die Coronavirus en die pandemiese potensiaal daarvan kwantifiseer