1 Vlasfamilie (Linaceae)
2 Suringfamilie (Oxalidaceae)
3 Malvafamilie (Geraniaceae)
4 Ander families
Die ongeveer 450 spesies van hierdie familie is almal kruid- of struikagtig, en die meeste van hulle is van die trope afkomstig. Die genus Linum is uit 'n ekonomiese oogpunt gesien die belangrikste. Veselvlas (Linum usitatissimum) is reeds 5 000 jaar gelede in Mesopotamië verbou.
Van die Ian de rondom die Middellandse See het die gewas na ander dele van Europa versprei. Deur die stingels in water te lê, kom die basvesels vry, waaruit daar dan na bewerking linne gespin word. Uit die sade van die vlasplant word lynsaadolie, wat onder meer vir die vervaardiging van olieverf gebruik word, gepars. Die residu (oorblyfsels) word saamgepers en in die vorm van lynkoeke as veevoer gebruik. Sommige vlassoorte, soos Linum grandiflorum, word as sierplante gekweek.
Die meeste lede van hierdie familie, wat met sy meer as 900 spesies die grootste van die orde is, is kruidagtig, maar 'n paar houtagtige soorte kom ook voor. Die grootste genus is Oxalis (surings), waarvan die meeste soorte in Suid-Afrika en Suid-Amerika voorkom. Die naam suring kom van die suur smaak van die blare en die stingels, wat soms geëet word. Ook die bolle van 'n paar suringsoorte word veral in Noordwes-Kaapland as voedsel uitgehaal.
Die blare van baie soorte vertoon slaapbewegings deurdat die blare slap hang in die aand. 'n Paar waterliewende suringsoorte is bekend: Oxalis disticha groei byvoorbeeld in die winterreënvalstreek in waterpoele wat in die somer opdroog. Verreweg die meeste Oxalis-spesies in Suid-Afrika groei in die suidwestelike Kaapprovinsie. Die drieledige blaar van Oxalis is steeds die wapen van die Ierse Republiek.
Twee Averrhoa-spesies, Averrhoa bilimbi en Averrhoa carambola, word in baie tropiese wêrelddele aangeplant vanweë hul eetbare vrugte. Die genus is vernoem na 'n Arabiese geneesheer-filosoof, Averroës.
Die familie, met sy ongeveer 800 spesies, is een van die bekendstes van die orde vanweë sy tuinboukundige belangrikheid. Kenmerkend vir die familie is die vruggies wat soos voëlbekkies lyk (Geranos ="kraanvoël"). Hulle bestaan uit 5 vergroeide vrugblare wat oopspring as die saadjies ryp is, en dan dikwels die saad uitskiet. Die meeste lede van die familie het verder tipiese handvormig- of veervormig beaarde, gelobde of verdeelde blare, wat dikwels met kliere oortrek is.
Die genus Geranium is kenmerkend vir die gematigde wêrelddele, en 18 spesies daarvan kom in Suid-Afrika voer. Die bekendste is die bergtee (Geranium incanum), wat langs baie Suid-Kaapse paaie gesien kan word. Die grootste verskil ten opsigte van die genus Pelargonium is dat die kroonblare van Geranium-spesies almal ewe groot is, terwyl dit by Pelargonium nie die geval is nie. Pelargonium is die bekendste genus van die familie en is tipies Suid-Afrikaans.
Talle Pelargoniumkruisings word vandag wereldwyd gekweek en in tuine geplant. In Suid-Afrika staan hulle bekend as malvas, of soms verkeerdelik as geraniums. Die Boesmanskerse (genus Sarcocaulon) van die droë Wes-Kaaplandse gebiede behoort ook tot die Geraniaceae. Hulle het hul algemene naam te danke aan hul dik harpuisagtige stamme, wat hoogs ontvlambaar is.
Soos wat dikwels met stimulante die geval is, is depressie 'n nagevolg van die gebruik daarvan. Die meeste lede van die kokafamilie kom in Afrika voer, maar net 2 genera en 5 spesies daarvan kom in Suid-Afrika voor. Een van die genera is Erythroxylum. Die familie Malpighiaceae is 'n familie van struike, bome en liane (houtagtige rankplante). Kenmerkend vir die familie is die voorkoms van eensellige, vertakte hare, bekend as Malpighiese hare. Dit is 'n groot familie (800 tot 900 spesies), waarvan die verspreiding tot die trope beperk is.