Die wêreldwye emissies daal met 'n ongekende 7% - maar moenie net nog begin vier nie - nuus oor klimaatimpak Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Pep Canadell et al
Om dit in perspektief te stel, het die wêreldwye finansiële krisis in 2008 plaasgevind 'n daling van 1.5% in wêreldwye uitstoot vergeleke met 2007. Vanjaar se afname in emissies is meer as vier keer groter.
Dit is die bevindings wat ons in die 15de wêreldwye koolstofbegroting, 'n jaarverslagkaart van die Global Carbon Project oor die bronne en die verwydering van koolstofdioksied, wat die grootste oorsaak van die mens se klimaatsverandering was.
Dit klink miskien na welkome nuus, maar ons kan nog nie vier nie. 'N Vinnige terugslag van die emissies na die pre-COVID-vlakke is waarskynlik, moontlik eers volgende jaar. A onlangse studie gevind dat die uitstoot in China gedurende die laat lente tot bo verlede jaar se vlakke teruggesak het toe die ekonomiese aktiwiteit weer normaal begin word het.
Hierdie bevindings kom voor die Klimaatambisie-beraad Saterdag, waar wêreldleiers hul verbintenisse tot klimaatsaksie vyf jaar sedert die ooreenkoms van Parys sal toon. Hierdie groot daling in emissies moet as 'n unieke geleentheid gebruik word om die historiese verloop van groei in emissies ten goede af te lei.
Emissies in die pandemiejaar
Die totale wêreldwye uitstoot van fossiele koolstofdioksied vir 2020 word op 34 miljard ton koolstofdioksied geraam.
Geskatte vrystellings aan die begin van Desember is laer as hul vlakke in Desember verlede jaar, ten minste in die vervoersektore. Die uitstoot het egter toegeneem sedert die wêreldwye daaglikse daling van 17% vroeg in April vroeg.
Die afname in emissies in 2020 was veral sterk in die Verenigde State (12%) en die Europese Unie (11%), waar emissies was was al besig om af te neem voor die pandemie, hoofsaaklik weens die vermindering van steenkoolgebruik.
Die emissies van Indië het met 9% gedaal, terwyl die emissies van China, wat tot naby die waarde van 2019 teruggekeer het, slegs ongeveer 1.7% gedaal het.
Australiese kweekhuisgasvrystellings was tydens die piek van die pandemie-uitsluiting (die kwartaal van Maart tot Junie 2020) verlaag met 6.2% vergeleke met die vorige kwartaal. Die grootste afname is gesien in die uitstoot van vervoer en vlugtelinge (vrystellings vrygestel tydens die ontginning, verwerking en vervoer van fossielbrandstowwe).
Die afname in 2020 was baie sterk in die Verenigde State en die Europese Unie. Terwyl China se uitstoot ook skerp gedaal het, het dit later in die jaar teruggesak. Pep Canadell, skrywer met dien verstande
Wêreldwyd het die vervoersektor ook die meeste bygedra tot die daling in 2020-uitstoot, veral "oppervlakvervoer" (motors, bakkies en vragmotors). Op die kruin van die pandemie-uitsperrings is die normale vlakke van vervoer-emissies in baie lande, soos in die VSA en Europa, gehalveer.
Terwyl lugvaartaktiwiteit met 75% in duie gestort het, was die bydrae tot die totale daling relatief klein, aangesien die sektor slegs ongeveer 2.8% van die totale uitstoot in 'n gemiddelde jaar uitmaak. Die aantal vlugte wêreldwyd het vanaf die eerste week van Desember met 45% gedaal.
Die bedryfsektor, spesifiek metaalproduksie, chemikalieë en vervaardiging, was die tweede grootste bydraer tot die afname in emissies. Pep Canadell, skrywer met dien verstande
Die wêreldwye uitstoot het reeds voor COVID vertraag
Oor die algemeen het die wêreldwye uitstoot sedert 61 met 1990% toegeneem. Maar die tempo van hierdie groei het gewissel.
In die vroeë negentigerjare het die groei in emissies verlangsaam as gevolg van die ineenstorting van die voormalige Sowjetunie, maar het dit gedurende die 1990's baie vinnig toegeneem, gemiddeld met 2000% per jaar. Dit was deels te wyte aan die opkoms van China as 'n ekonomiese moondheid.
Gedurende die afgelope dekade het die emissietempo egter weer begin afneem, met 'n toename van net minder as 1% per jaar. En emissies in 2019 het dit nie veel gegroei nie, alhoewel, in vergelyking met 2018.
Agter die wêreldwye verlangsaming, is daar 24 lande wat die uitstoot van koolstofdioksiedfossiele ten minste een dekade laat afneem het terwyl hul ekonomie steeds gegroei het. Dit sluit baie Europese lande in, soos Denemarke, die Verenigde Koninkryk en Spanje, en die VSA, Mexiko en Japan. Vir die res van die wêreld het die uitstoot tot 2019 bly groei.
Hierdie grafiek toon aan hoe die wêreldwye uitstoot van fossiele koolstofdioksied sedert die 1990's toegeneem het. Let op die dalings in die vroeë negentigerjare, in 1990, en die groot daling in 2008. Pep Canadell, skrywer met dien verstande
'N Geleentheid om ambisie te verhoog
Die pandemie, tesame met ander onlangse neigings soos die verskuiwing na skoon energie, het ons by 'n kruispad geplaas: die keuses wat ons vandag maak, kan die verloop van wêreldwye uitstoot verander.
Benewens die verlangsaming van die wêreldwye uitstoot in die afgelope jaar, en die daling van vanjaar, is daar nou tientalle lande wat belowe het om teen die middel van die eeu of kort daarna netto vrystelling te bereik.
Hoe die emissies van verskillende lande oor tyd verander het.
Dit is belangrik dat die eerste (China), tweede (VSA), derde (Europese Unie), sesde (Japan) en negende (Suid-Korea) top-uitstoot - saam verantwoordelik vir meer as 60% van die wêreldwye fossiele koolstofdioksiedvrystellings - óf wettig bindende beloftes of ernstige ambisies om netto nulvrystellings teen 2050 te bereik kort daarna.
Steenkoolproduksie, die grootste bron van koolstofdioksied uit fossielbrandstowwe, het 'n hoogtepunt bereik in 2013. Die daling daarvan duur voort tot op hede; toenemende aardgas en olie ontken egter 'n groot deel van hierdie afname in emissies.
Hoe die uitstoot van steenkool-, olie-, gas- en sementsektore mettertyd verander het. Pep Canadell, skrywer met dien verstande
Ons is te midde van buitengewone vlakke van ekonomiese beleggings in reaksie op die pandemie. As ekonomiese investering op die regte manier gerig is, kan dit die vinnige uitbreiding van tegnologieë en dienste in staat stel om ons op die regte spoor na netto vrystelling van nul te plaas.
Baie lande het hulle reeds verbind tot groen herstelplanne, soos Suid-Korea en die EU, hoewel beleggings steeds oorheers word deur die ondersteuning van fossielgebaseerde infrastruktuur.
Terwyl wêreldleiers hulle voorberei op die beraad van more, het hulle 'n geleentheid soos nog nooit tevore nie. Die keuses wat ons nou maak, kan 'n buitensporige impak hê op die toekomstige uitstoot, en die temperatuur styg tot onder 2 ℃.
Pep Canadell, hoofnavorsingswetenskaplike, Klimaatsentrum, CSIRO-oseane en atmosfeer; en uitvoerende direkteur, Global Carbon Project, CSIRO; Corinne Le Quéré, professor in die Royal Society Research, Universiteit van East Anglia; Glen Peters, navorsingsdirekteur, Sentrum vir Internasionale Klimaat en Omgewing Navorsing - Oslo; Matthew William Jones, senior navorsingsgenoot, Universiteit van East Anglia; Philippe Ciais, Directeur de recherche au Laboratoire des science du climat et de l'environnement, Institut Pierre-Simon Laplace, Commissariat à l'énergie atomique et aux énergies alternatiewe (CEA); Pierre Friedlingstein, voorsitter, wiskundige modellering van klimaat, Universiteit van Exeter; Robbie Andrew, senior navorser, Sentrum vir Internasionale Klimaat en Omgewing Navorsing - Oslo, en Rob Jackson, professor, Departement Aardstelselwetenskap, en voorsitter van die Global Carbon Project, Stanford Universiteit