'N Toneel uit die' The Decameron 'van Giovanni Boccaccio, waarvan die verkope volgens die pandemie gestyg het. John Waterhouse / Lady Lever Art Gallery
A onlangse peiling oor Pew Research gevind dat godsdienstige geloof vir 'n kwart Amerikaners verdiep het as gevolg van die koronaviruspandemie.
Sommige kan wel troos kry in godsdiens in 'n tyd van onsekerheid, soos 'n pandemie, maar die literêre tekste wat ek onderrig in my universiteitskursus, "Pandemics in Literature," stel dit voor dat dit nie altyd die geval is nie: Geloof kan vir sommige verdiep, terwyl ander dit heeltemal kan verwerp of laat vaar.
Christendom en die swart dood
In een van die bekendste werke uit pandemiese literatuur, is Giovanni Boccaccio se "The Decameron", waarvan die verkope na berig word opgestaan tydens die coronavirus - geloof en godsdiens word bespot en satiriseer.
"The Decameron" is 'n stel van honderd verhale wat deur sewe jong vroue en drie jong mans wat in die middel van die Middeleeuse Florence in kwarantyn geplaas is, vertel word. Interessant genoeg is "The Decameron" die vroegste en belangrikste teks dit toon 'n verwerping van die Christendom in 'n tyd toe die grootste deel van Europa nog onder die sterk invloed van die Katolieke Kerk en die leringe daarvan was.
In Boccaccio se massiewe versameling novelle word monnike en ander hoogwaardigheidsbekleërs belaglik gemaak, verswyg en in hul menslike feilbaarheid getoon. Byvoorbeeld, in die vierde verhaal op die eerste dag, samesweer 'n abt en 'n monnik om 'n gewillige jong meisie in 'n klooster in te bring - 'n daad wat deur die vertellers gevier word as dapper en prysenswaardig, alhoewel dit teen elke godsdienstige en morele stryd was leerstelling van die tyd.
Hierdie en ander verhale wys dat persoonlike geloof of die kerk en priesters nooit die mens kan help met hul kwesbaarheid nie. In plaas daarvan is dit aardse liefde of passie wat die dryfkrag van menslike gedrag word.
Beide die struktuur en die verteenwoordigers van die Katolieke Kerk, sowel as die moontlikheid vir individuele, persoonlike geloof word in die versameling van Boccaccio verwerp.
Godsdiens in die tyd van cholera
In die Duitse skrywer Thomas Mann se bekende novelle uit 1912, "Dood in Venesië, 'N uitbraak van cholera raak die hoofkarakter Gustav von Aschenbach, 'n geleerde man.
Op die oog af lyk dit asof Mann se novelle nie met godsdiens of geloof besig is nie. Tog is Aschenbach se karakter diep gewortel in die godsdienstige beginsels en waardes van 'n Protestantse werksetiek. Vir Mann is Aschenbach se diens aan kuns en letterkunde soos godsdiens vanweë sy toewyding - hy skryf elke dag stoïsties, selfs al is dit moeilik.
Die Britse akteur Dirk Bogarde en die Sweedse akteur Bjorn Andresen op die stel 'Death in Venice.' Sunset Boulevard / Corbis via Getty Images
As Aschenbach besluit om na cholera-geteisterde Venesië te reis, word hy verlei deur die Poolse seuntjie Tadzio, wat nie net die skielike homoerotiese begeerte van Aschenbach ontketen nie, maar hom ook laat maal op aarbeie wat besmet is met cholera wat hom uiteindelik doodmaak.
Aangesien Tadzio, die voorwerp van die verbode liefde van Aschenbach, altyd 'n voorwerp van aanbidding is en nooit 'n onderwerp is nie, is dit maklik om hom as 'n verpersoonliking van kuns te beskou. Aschenbach se bewondering vir Tadzio is byna godsdienstig: Tadzio word uitgebeeld as 'n 'engel' wanneer hy gesien word as 'die Summoner', die doodsengel, vergestalt deur Tadzio: 'Dit het vir hom gelyk of die bleek en lieflike Summoner daar buite geglimlag het. hom en wink; (...) En soos so dikwels tevore, het hy opgestaan ​​om te volg. "
Teenoor cholera, word godsdiens in die "Dood in Venesië" vervang met kuns as 'n geestelike ervaring; aardse liefde word 'n plaasvervanger vir persoonlike geloof.
1918 griep en persoonlike geloof
Die titel van die Amerikaanse skrywer Katherine Anne Porter, die bekroonde Pulitzer-prys, se kortverhaal "Bleke perd, ligte ruiter"Van 1936 is duidelik 'n verwysing na die Bybel.
Illustrasie van 'Dood aan 'n ligte perd'. Albert Pinkham Ryder / The Cleveland Museum of Art
Die verhaal leen sy titel uit Openbaring 6: 1-8, met die vier ruiters van die Apocalypse as die Veroweraar op 'n wit perd, Oorlog teen 'n rooi perd, Hongersnood op 'n swart perd en Dood op 'n ligte perd.
Daar is byna geen literêre werke wat handel oor die influensapandemie uit 1918 nie, behalwe vir die kortverhaal van Porter. 'N Verteller vertel die verhaal van Miranda, 'n koerantvrou, en Adam, 'n soldaat, en die lyding wat albei verduur weens hul griepsiektes. Adam val uiteindelik op, maar Miranda verneem eers later van sy dood.
Voor Adam se dood onthou Miranda en Adam gebede en liedere uit hul geloof in hul kinderjare. Hulle sê albei dat dit nou "[i] Dit klink op een of ander manier nie reg nie, Wat beteken dat hul kinderliedere en gebede nie meer waardevol is nie, en hul poging om vertroosting te gee in die bluegrass-liedjie "Pale Horse Pale Rider" in die gesig van Adam se dreigende dood, misluk ook.
Die interessante verhaal van Porter is min, maar professor in Engels Jane Fisher gepaste aantekeninge hoe Porter nuwe literêre tegnieke en lesse uit die Swart Dood in "Pale Horse, Pale Rider" oproep. Terwyl persoonlike geloof in hierdie verhaal as 'n bron van troos en verligting beskou word, word dit uiteindelik verwerp.
Besin oor godsdiens?
Ander literêre werke wat met pandemies besig is, toon 'n soortgelyke verloop, beide in genres en meer gewilde genres. Albert Camus se 'The Plague' van 1947 is gevier as 'n eksistensialistiese klassiek, waar geloof en godsdiens geen plek het nie en individuele inspanning onmoontlik is.
In Stephen King in 1978, The Stand, verskyn alle karakters wat die apokaliptiese en fiktiewe "super-influenza" oorleef apaties, buite godsdiens. En Fermina Daza, die liefhebber van die hoofkarakter in Gabriel García Márquez se "Liefde in die tyd van Cholera", groei tot veragting van haar godsdiens.
Ons weet nog nie heeltemal hoe die koronavirus samelewings sal beïnvloed in die verdieping van bande tot geloof of ontnugtering van godsdienstige instellings nie. Maar dit sal interessant wees om te sien wat die skrywers van vandag sal skryf oor hoe die mensdom die pandemie van 2020 oorleef het.
Agnes Mueller, professor in Duitse en vergelykende letterkunde, Universiteit van Suid-Carolina
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Wat literatuur ons kan vertel oor mense se stryd met hul geloof tydens 'n pandemie