Misdade teen die omgewing
Redakteur se Nota: Hierdie artikel is geneem uit 'n transkripsie van 'n praatjie Robert F. Kennedy Jr. het in Eugene, Oregon op Sept. 23, 2004.
Ek het 'n boek oor Bush se omgewingsrekord geskryf, maar dit gaan nie net oor die omgewing soos dit gaan oor 'n oormaat korporatiewe krag en die korrosiewe impak daarvan op ons demokrasie nie. En dit gaan nie oor 'n demokratiese aanval op 'n Republikeinse nie. Ek is vir 20 jaar gedissiplineer as omgewingsadvokaat om nie-partydig en tweeledig te wees in my benadering tot hierdie kwessies. Ek dink nie daar is iets soos Republikeinse kinders of Demokratiese kinders nie, en die ergste wat met die omgewing kan gebeur, is as dit die provinsie van 'n enkele politieke party word. Maar jy kan vandag nie in enige konteks eerlik oor die omgewing praat sonder om krities oor hierdie president te praat nie. Dit is die ergste omgewingspresident wat ons in die Amerikaanse geskiedenis gehad het.
As jy na die Natuurlike Hulpbron Verdediging Raad kyk webwerf, sal jy die afgelope drie en 'n half jaar oor 400 se belangrike rolprente sien wat deur hierdie administrasie bevorder is, en ek sê dit is deel van 'n gesamentlike doelbewuste poging om 30 se jaarlikse omgewingsreg uit te voer.
Dit is 'n stealth aanval. Hulle het hul radikale agenda van die Amerikaanse publiek verberg deur Orwelliaanse retoriek te gebruik. Wanneer hulle die bos vernietig, noem hulle dit die Gesonde Boswet; Wanneer hulle die lug vernietig, noem hulle dit die Clear Skies Bill. En mees verraderlik het hulle besoedelaars in beheer van feitlik al die agentskappe wat veronderstel is om Amerikaners te beskerm teen besoedeling. Die hoof van die Bosdiens is 'n houtindustrie lobbyiste. Die hoof van openbare lande is 'n mynbedryf-lobbyiste wat glo dat openbare lande ongrondwetlik is. Die hoof van die lugafdeling by EPA is 'n prokureur wat die swakste lugbesoedelaars in Amerika verteenwoordig. Die tweede in bevel by die EPA is 'n Monsanto-lobbyist. Die hoof van Superfunds, 'n agentskap wat krities vir lewensgehalte hier in Oregon is, is 'n lobbyist wie se laaste werk besig was om korporatiewe besoedelaars te leer hoe om Superfunds te ontduik.
As jy deur al die agentskapshoofde, subhoofde en sekretarisse in die Departement van Landbou, Departement van Binnelandse Sake, Departement van Energie en EPA gaan, sal jy dieselfde ding vind: Die besoedelaars loop regeringsagentskappe wat veronderstel is om te reguleer hulle. En dit is nie individue wat in die staatsdiens ingeskryf het ter wille van die openbare belang nie, maar eerder spesifiek die wette wat hulle in beheer van afdwinging het, onderdruk. Dit beïnvloed ons lewensgehalte in Amerika op so baie maniere waarop ons nie weet nie, omdat die pers eenvoudig nie sy werk doen om die Amerikaanse publiek te informeer nie, hierdie beleide te ondersoek en die kolletjies tussen die korporatiewe bydraers en die dramatiese afname in die Amerikaanse lewenskwaliteit wat ons nou ervaar.
Hierdie jaar vir die eerste keer sedert die Wet op Skoon Water, het die EPA aangekondig dat Amerika se waterweë eintlik dikker word. Die New York Times het 'n storie gehardloop dat die vlakke van swaweldioksied (wat suurreën veroorsaak) die afgelope jaar 4-persentasie gegroei het. Ek het drie kinders wat asma en een uit elke vier swart kinders in hierdie land in ons munisipaliteite het nou asma.
Asma tariewe het verdubbel onder ons kinders oor die afgelope vyf jaar. Of dit nou hormone in ons kos of antibiotika is, iets veroorsaak dat ons kinders sulke haywire immuunstelsels het. Ons weet dat asma-aanvalle hoofsaaklik veroorsaak word deur twee komponente van lugbesoedeling: osoon en deeltjies. Ongeveer 60 persent van die materiaal in ons atmosfeer kom van 1,100 steenkool-brandende kragsentrales wat steenkool onwettig verbrand. Hulle moes 15 jaar gelede skoongemaak het. Die Clinton-administrasie het die ergste 70 van hierdie plante vervolg vir kriminele oortredings. Maar dit is 'n bedryf wat $ 48 miljoen aan president Bush en die Republikeinse Party in die 2000-siklus geskenk het en sedertdien $ 58 miljoen gegee het. En een van die eerste dinge wat president Bush gedoen het toe hy in die amp gekom het, was om die departement van justisie te bestel om daardie regsgedinge teen daardie nutsdienste te laat val.
Volgens die EPA, vermoor net die kriminele excedences van hierdie 70-plante 5,500-Amerikaners elke jaar. En toe het die Bush-administrasie die hart uit die Clean Air Act afgeskaf, wat die Nuwe Bron-oorsig afskaf wat van hierdie maatskappye vereis om hul besoedeling skoon te maak. Daardie besluit is om elke jaar 30,000-Amerikaners dood te maak, volgens die EPA.
Verlede week het die federale EPA aangekondig dat dit in 19-state nou onveilig is om varswatervis te eet weens kwikbesmetting. In 48 state is dit nou onveilig om ten minste sommige van die vis of die meeste vis te eet.
Ons weet baie oor kwik nou omdat ons 10 jaar gelede nie geweet het nie. Ons weet dat een uit elke ses Amerikaanse vroue nou soveel kwik in haar baarmoeder het dat haar kinders in gevaar verkeer vir outisme, blindheid, verstandelike gestremdheid, kognitiewe inkorting, hart-, lewer- en niersiekte. Ek het soveel kwik in my liggaam - ek het onlangs vlakke getoets - dat ek deur dr David Carpenter, wat 'n nasionale gesag oor kwikbesmetting is, vertel het dat 'n vrou met my vlakke, wat drie keer die veilige vlakke is, sou 'n kind met kognitiewe inkorting hê. Hy het 'n permanente IK-verlies van 5 na 7-punte in haar kinders beraam. Hy het gesê die wetenskap is baie seker. Vandag is daar 630,000-kinders wat jaarliks ​​in hierdie land gebore is wat aan gevaarlike vlakke van kwik in die baarmoeder blootgestel is.
Clinton, wat hierdie katastrofiese nasionale epidemie erken het, het kwik as 'n gevaarlike besoedelende stof in die Clean Air Act herklassifiseer. Dit het veroorsaak dat die plante binne drie en 'n half jaar 90 persent van die kwik verwyder. Dit sou hulle minder as 1 persentasie van inkomste gekos het en dit sou die probleem opgelos het. Wel, dit is dieselfde bedryf wat $ 100 miljoen aan die president gegee het, en agt weke gelede het president Bush aangekondig dat hy die Clinton-era regs skraap, in plaas van regulasies wat die bedryf nooit hul kwikverontreiniging moet skoonmaak nie.
So leef ons vandag in 'n science fiction nagmerrie waar my kinders en die kinders van miljoene ander Amerikaners wat asma het, in 'n wêreld gebring word waar die lug te giftig is om asem te haal - omdat iemand geld aan 'n politikus gegee het. En waar my kinders en die kinders van die meeste Amerikaners nie meer saam met hul pa kan visvang nie en by die huis kom en die vis eet - omdat iemand geld aan 'n politikus gegee het. En die kwik in die water hier in Oregon, die vis is te gevaarlik, veral vir kinders en vroue. Van die kwik kom sommige van die kragstasies af, meestal kom dit uit ou mynwerkers en van Superfund-webwerwe. Wel, raai wat? Die Bush-administrasie het die Superfonds toegelaat om bankrot te gaan, wat beteken dat die webwerwe waarskynlik nooit skoongemaak sal word nie.
Superfonds (geld) word verhoog deur 'n belasting op besoedelende nywerhede, en dit is 'n baie, baie klein belasting. Maar hulle hou nie daarvan nie. Hulle gee nie om die belasting nie, wat hulle verstand het, is dat die fonds gebruik word as 'n hefboom om hulle te dwing om miljarde dollars te spandeer om hul gemors op te ruim. En dit is hoe dit werk. Die Superfonds skoonmaak nie net weeskinders nie, maar dit kan ook deur EPA gebruik word om die terreine van onverskillige besoedelaars skoon te maak. So die EPA - daar is 'n voorsiening in Superfonds wat sê dat as 'n besoedelaar weier om sy Superfund-werf op te ruim, kan die EPA na hulle gaan en sê: Goed, ons is moeg om met die prokureurs te handel en jou prokureurs te verryk. . Wat ons in plaas daarvan gaan doen, maak dit onsself skoon en beheer jou drie keer. Dit staan ​​bekend as die Treble Damages Provision.
By feitlik elke Superfund-werf wat die afgelope 20-jare deur die bedryf skoongemaak is, is dit sedert 1981 skoongemaak weens die bedreiging van die Treble Damages Provision. Dis die enigste ding wat hulle laat opruim. Wel, raai wat? Daardie bedreiging bestaan ​​nie meer nie. Die tande is uit EPA geskeur, sodat hulle nie meer besoedelaars kan dwing om hul webwerwe skoon te maak nie. As gevolg hiervan sal die meeste van hierdie webwerwe nooit skoongemaak word nie, en as hulle skoongemaak word, raai wie daarvoor betaal? Jy en ek en die Amerikaanse publiek. Hoe belaglik is dit? Nou het ons 'n administrasie wat eerder as om besoedelaars te sê dat hulle hul gemors moet opruim, sê hulle dat die publiek eerder die rekening gaan betree.
Al hierdie kwessies, en daar is baie, baie ander, voorbeelde van hoe korporasies ons regering beheer en die gemeenskap plunder, steel wat aan die Amerikaanse mense behoort, ons lug en water, die gemenebes, die gedeelde hulpbronne, die openbare grond, die wandelende diere - die dinge wat ons gemeenskap gee, die bron van ons waardes, ons deugde, ons karakter as 'n volk. En ons plunder diegene. En as jy mense by die Wit Huis vra, hoekom doen jy dit? Wat hulle sal sê as hulle nie hierdie radikale agenda wil verberg en dit van die Amerikaanse volk sal verberg nie, sal hulle goed sê, ons moet kies tussen ekonomiese voorspoed en omgewingsbeskerming. En dit is 'n valse keuse.
In 100 persentasie van die situasies is goeie omgewingsbeleid identies aan goeie ekonomiese beleid. As ons die ekonomie wil meet, gebaseer op hoe dit werkgeleenthede en die waardigheid van werksgeleenthede oor die geslagte oor die lang termyn lewer en hoe dit die waarde van die bates van ons gemeenskap. As ons aan die ander kant wil doen wat hulle ons aangespoor het om met hierdie Wit Huis te doen, naamlik om die planeet te behandel asof dit 'n besigheid in likwidasie was, verander ons natuurlike hulpbronne so spoedig moontlik kontant, het 'n paar jaar van voorspoed op grond van besoedeling, ons kan 'n oombliklike kontantvloei genereer en die illusie van 'n welvarende ekonomie, maar ons kinders gaan betaal vir ons vreugdery. En hulle sal daarvoor betaal word met bedekte landskappe, swakker gesondheid en groot skoonmaakkoste wat oor tyd vermeerder sal word, en dat hulle nooit sal kan betaal nie.
Omgewingsbesering is tekortbesteding. Dit is 'n manier om die koste van ons generasie se voorspoed op die rug van ons kinders te laai. Daar is geen sterker voorstander van vryemarkkapitalisme as myself nie. Ek glo dat die vrye mark die mees doeltreffende en demokratiese manier is om die goedere van die land te versprei. Dit is ook die beste ding wat met die omgewing kan gebeur omdat 'n ware vrye mark die doeltreffendheid en die verwydering van afval aanmoedig en afval is besoedeling.
So vrye markkapitalisme verontreinig ons omgewing nie. Dit is altyd die opskorting van die vryemarkreël. In 'n ware vrye markekonomie kan jy nie jouself ryk maak sonder om jou bure ryk te maak nie, sonder om jou gemeenskap te verryk. Dus, wat besoedelaars doen, maak hul ryk deur almal arm te maak. Hulle verhoog lewenstandaarde vir hulself deur die lewenskwaliteit vir almal te verlaag, en hulle doen dit deur die dissipline van die vryemark te ontsnap deur die publiek te dwing om hul produksiekoste te betaal. Jy wys my 'n besoedelaar en ek sal jou 'n subsidie ​​wys. Ek sal jou 'n vet kat wys wat politieke stryd gebruik om die vakgebied van die vryemark te ontsnap.
Wanneer die steenkoolmaatskappye en -aanlegte hul suurreën in die lug sit en die mere van die Adirondacks steriliseer en die woude van Georgië na Quebec vernietig, sit hulle die kwik in die lug wat ons kinders vergiftig, hulle verstandelik gestremd maak, hulle kognitiewe inkorting gee. en vreeslike siektes, en dit maak dit so ek kan nie meer visvang nie en by die huis kom en die vis eet. Hulle het dit van my gesteel en omdat hulle die osoon en deeltjies afvoer wat ons kinders asma gee en ons werkers werk misloop, sal al die impakte kos op die res van ons wat in 'n ware vryemarkekonomie moet wees. weerspieël in die prys van die maatskappye se produkte in die mark. Maar wat besoedelaars doen, is dat hulle politieke stryd gebruik om die dissipline van die vrye mark te ontsnap en hul koste op die publiek te pand.
Korporasies is externaliserende masjiene. Hulle soek altyd maniere om die publiek in staat te stel om hul produksiekoste te betaal en wat alle federale omgewingswette moet doen, is om die vrye markkapitalisme in ons land te herstel deur aktrise in die mark te dwing om die werklike koste te dra hul produk op die mark. Wat ons as omgewingsadvokate doen, is om uit te gaan in die mark - ek beskou nie eens myself meer as 'n omgewing nie, ek is 'n vryemarker. Ek gaan uit en kry die bedrieërs, die mense wat besoedel, en ek sê vir hulle ons gaan jou dwing om jou koste te internaliseer soos jy jou winste interniseer. Want as iemand die vrye mark bedrieg, verdraai dit die hele mark en niemand van ons kry die voordele van die doeltreffendheid en die demokrasie van ons land nie.
Amerikaners moet verstaan ​​dat daar 'n groot verskil is tussen vrye markkapitalisme wat ons land demokratiseer, wat ons meer doeltreffend, meer demokraties maak en die soort korporatiewe kroonkapitalisme wat deur hierdie administrasie omhels word en wat as antiteties teenoor die demokrasie in Amerika is soos dit in Nigerië is.
Dit is 'n administrasie wat gaan oor die plundering van ons lug en ons water, die plundering van ons nasionale skat, die verskuiwing van ons rykdom, die plundering van die groot verhoudings wat ons met mense regoor die wêreld gehad het en die rykdom van daardie bates te verskuif na groot maatskappye wat sy skenkers is, wie is die laagste bodemvoerders wat voordeel trek uit die Amerikaanse volk.
Hierdie transkripsie is verskaf deur die webwerf van www.truthout.org
Misdaad teen die natuur: hoe George W. Bush en sy korporatiewe pals die land plunder en ons demokrasie kaping maak
deur Robert F. Kennedy, Jr.
Misdaad teen die natuur is uiteindelik oor die korrosiewe effek van korporatiewe korrupsie op ons kern Amerikaanse waardes - vryemarkkapitalisme en demokrasie. Dit is 'n boek vir beide Demokrate en Republikeine, mense soos die tradisioneel konserwatiewe boere en vissers Kennedy verteenwoordig in regsgedinge teen besoedelaars.
Robert F. Kennedy, Jr., Is senior prokureur vir die Natural Resources Defense Council, hoofprokureur vir Riverkeeper, en president van Waterkeeper Alliance. Hy is ook 'n kliniese professor en toesighouer by die Environmental Litigation Clinic aan die Universiteit van die Universiteit van die Universiteit van die Universiteit. 'N Voormalige assistent-distriksprokureur vir New York City, hy is die mede-outeur van Die Riverkeepers: Twee Aktiviste veg om ons omgewing as 'n basiese mensereg te herwin.