Wag al lank vir hierdie een. Veertien nuwe goed uit Piet Botha se hart en kitaar. En warrimpel, Jack Hammer is ook vir die braai genooi. Hoor hoe skop hy die agterdeur om in te kom. Draai die CD om - hier sien jy 'n hand op 'n kitaarnek onder 'n spokerige groen lig. Kyk mooi, daai vingers beweeg. En gaan ook nie help om jouself sielkundig voor te berei dat hierdie ding straks 'n puik produk sal wees nie. Dié slang gaan vir jou pik. Maar ek dink nie jy gaan baie omgee nie.
Moet ook nie dink Bra Piet streel jou met 'n loom soutvrye aptytwekker soos die CD oopmaak nie. Nee. "Warm heuning" is 'n ding met liefde en passie, 'n snapsie hartseer - en respek wat nie eens weet van 'n bodem nie. "Ek het jou vanmôre bekyk in jou tuin, met die aarde in jou hand, jy weet dit nie maar daar is niemand anders as jy, dis alweer somer en warm ek weet - maar dit voel net soos gister". 'n Warm saksofoon hou die woorde bymekaar. "Jy asem my in, ek asem jou uit, dit lag en dit kreun - warm heuning". Ontdek die res van die lirieke saam met daai een wat jou hart kom vat het.
"Bye bye my darling" wys vir jou die lem van die oorlog. In die refrein kom jy af op 'n onopdringerige sagte harmonie wat die bitter onder jou tong uithaal. Die lirieke is gekreukel. Fokkol versagmiddel in hierdie een. "In 1975 het die Yankees ons mislei, vinnig in Angola in en toe te lank gebly, kinders gevoer vir die groot geldhoer, die aasvoëls bak en brou - bye bye my darling it's time to go."
Die note van "Man met kitaar" behoort vir jou bekend te klink as jy die afgelope ruk vir Piet en sy manne gaan luister het. Jy kry ook meer van daardie knap elektriese Fenderblitse wat agter elke bos uitspring. Luister hoe klim 'n man se hart uit sy vingers. "Ek ken die N1 en twee en drie en vier en so aan, paaie in die wildernis, dit beteken alles, dit beteken niks, op Langebaan en Vredenburg - goed gegaan maar hard gewurg".
Dan kom sit Piet 'n stuk van jou land voor jou voete neer. "Al die stede" sit die prente in jou kop. "Rook en mis altyd in die pad, net buite Johannesburg, die stad waar die struggle voortwoed op sy eie tyd, eie manier, laatnag klink die jazzmusiek, net soos psalms, soos gesange in die strate en in die shebeens." Heish Bra Piet.
"Skielik somer" maak 'n donker deur oop. "Vreemde stede, vreemde aarde, ver van jou engel, naby jou skade, vriende het jy baie, nuwes elke dag - maar jy gaan slaap alleen in die nag." En hier kom die son. "Jy het altyd gelag as jy sê ek is 'n dromer - en toe ek aan jou dink, toe word dit somer."
Die pikante jazz-ritme van "Gemmerbroodman" is verraderlik speels. Tussen die lyne loop 'n vlymskerp tong. "Haai ek is tog te oulik, elke spieël sê dit vir my, en as ek iets wil hê, sal my bestuurder dit vir my kry, my naam in goue letters, maak seker dis reg gespel." Laat jou voete roer met die lekker doemm-disshhh en hoor die skewe glimlag in "maar oppas my ou maat, want die ou spreekwoord praat, elke boontjie kry sy loon - jy gaan maklik terug in die oond." Kry dan 'n boom of 'n pilaar om aan vas te hou voor Lanie (Not My Dog) se elektriese kitaarsolo jou in die agterent skop. Dit klink of hy 'n harp met sy kitaar gekruis het en toe nog tien vingers bygegroei het. Jy het nog nooit so 'n woeste spul agterstevoortoonlere in jou lewe gehoor nie.
Om 'n ding te kan skryf soos "Kitty" en dit so bedonnerd mooi vir mense te kan speel, is iets wat net aan Piet Botha behoort. Warm snare. Klavier. Die dromme is onrustig. "Ek was nog baie myle weg van Leeudoringstad". Moenie dit sag speel nie. "Ten minste weet ons nou jy was hier, daar's orals tekens van jou" en jy wonder oor hierdie vrou. Kitty. "...en die reuk van 'n vrou - maar dis nie sommer enige girl, dit moet julle onthou, hierdie een kom met die sekelmaan, hierdie een maak die lug blou, hierdie een het al 'n leeu geskiet sonder 'n scope" en die refrein van die basviool maak die hek toe met Bra Piet se diep donker neurie. Speel dit dan weer. Met oorfone.
"Herfsgedagtes". Met die eerste luister gaan sit die note so agter jou borsbeen. Fyn vrouestemme. Ver paaie. Winter. Liefde. "As jy dan moet gaan, laat die son en die wind en die maan jou altyd terugbring na my." Dis Bra Piet met oop hande en nuwe oë. Dan, "Jacob Klipkop". Hier binne lééf jy die storie van Blikkies en Whitey.