Sy was die eerste kunstenaar wat Suid-Afrika op 'n internasionale sangfees verteenwoordig het. Hierdie eer het haar in Barcelona te beurt geval waar sy 'n plek in die Top Tien behaal het. Sy het die Maltese komponis, Johnny Cassar, se liedjie ''The Cross On The Hill'' gesing. Sy het Suid-Afrika weer in Mei 1973 op 'n internasionale Musiekfees in Parys verteenwoordig waar sy die liedjie ''One Life To Live'' gesing het.
Virginia was ook die eerste plaaslike kunstenaar wat 'n volledige Afrikaanse album uitgereik het wat slegs bestaan het uit nommers wat geskryf en gekomponeer is deur Suid-Afrikaanse kunstenaars. Die album is getiteld ''My Lieflike Dag''. In protes teen Suid-Afrikaanse sterre wat nie die erkenning gekry het wat hulle verdien nie, het sy amper geweier om saam met die oorsese kunstenaar Freddy Quinn te toer.
Sy was die eerste Suid-Afrikaanse vroulike kunstenaar wat haar tweede Goue Plaat slegs sewe maande na haar eerste gekry het, nl. In Julie 1966 vir haar opname van Darling It’s Wonderful. Hierdie opname het vir nog 'n verdere drie Goue Plate gesorg. Verder was sy ook die eerste vroulike kunstenaar wat 'n Goue Plaat verwerf het vir haar onderskeiding om 200 000 plate te verkoop.
Sy was 'n duikkampioen vir Oostelike Provinsie en het haar loopbaan begin as grafiese kunstenaar. Haar verhoogloopbaan het sy begin as akrobatiese-, ballet- en klopdanser saam met die Gorval Concert Party in Port Elizabeth. Sy was ook daartoe instaat om liggaamlike kontorsies uit te voer. Sy het haar musiektalent op agtienjarige ouderdom “ontdek” toe sy gevra is om op 'n verskeidenheidskonsert in te staan vir 'n sanger wat siek geword het. Sy was die enigste persoon onder die dansers wat al die woorde geken het.
In 1948 is Virginia getroud met 'n plaaslike Port Elizabethse musikant, Johnny Lee. Dit was 'n stormagtige huwelik en die paartjie het besluit om tydelik uitmekaar te gaan.
In Durban het sy 'n musiekskool asook opname-ateljees geopen – die Virginia Lee Academy. Hier het sy die Durban Song Festival (later bekend as die South African Song Festival) gestig, wat van 1964 tot 1970 bestaan het. In 1965 het sy 'n kontrak met Teal Records gesluit. Dit was 'n vrugbare, maar ook soms frustrerende, verbintenis wat gesorg het vir ses SARIE-toekennings en veertien Goue Plate. Virginia het die SARIE-toekennings gewen in die volgende kategorieë:
Sy het die etiket ontbind, in 1972 'n kontrak met EMI gesluit en 'n landswye toer saam met Nico Carstens onderneem.
In 1974 tree Virginia saam met Wena Naudé op in die eerste Engelse Suid-Afrikaanse musiekblyspel rolprent, Cry Me A Teardrop. Aanvanklik is sy 'n hoofrol aangebied, maar moes uiteindelik tevrede wees met 'n ondergeskikte rol en moes 'n verdere vernedering verduur toe haar praatstem oorgeklank word. Tenspyte van koue en reën, het die opening van hierdie rolprent alle vorige bywoningsyfers oortref in Durban se 700 Bay Bluff Drive-in.
'n Ander seldsame Afrikaanse solus-sewe opname wat nie baie bekend is nie, is Virginia se eie komposisie, Hy is Die Lig, wat in 1973 vrygestel is. Alhoewel sy 'n hele aantal Afrikaanse vertalings van oorsese treffers opgeneem het, het sy haar so ver moontlik van hierdie “euwel” weerhou, aangesien sy geglo het dat Suid-Afrikaners genoeg skryf- en musiektalent het om hulle eie werk te produseer.
Virginia se dogter Peggy, sing op die liedjie saam – as deel van die koor. Virginia het ook die Afrikaanse lirieke vir Seeman geskryf wat vir haar en menige kunstenaar na haar 'n treffer was.