Fantastiese kleure in Cappadocia, Turkye. Maar wat is dit? Olena Tur / Shutterstock
As ek rooi sien, is dit die mees godsdienstige ervaring. As ek rooi sien, is dit net die resultaat van fotone met 'n sekere frekwensie wat die retina van my oog tref, wat elektriese en biochemiese pulse deur my brein laat val, net soos 'n rekenaar loop. Maar niks wat in my oog of brein gebeur nie, is die rooi kleur wat ek ervaar, en ook nie die fotone of polse nie. Dit is skynbaar buite hierdie wêreld. Sommige meen dat my brein my net vir die gek hou, maar ek aanvaar dit nie, aangesien ek die rooi ervaar. Maar hoe kan daar iets in hierdie wêreld wees? Andrew Kaye, 52, Londen.
Wat gaan nou in jou kop aan? U kan waarskynlik hierdie woorde voor u sien. Miskien kan u die geluid van die verkeer in die verte hoor of 'n baba wat huil in die woonstel langsaan. Miskien voel u 'n bietjie moeg en afgelei en sukkel u om op die woorde op die bladsy te konsentreer. Of miskien voel u opgewonde oor die moontlikheid van 'n verhelderende lees. Neem 'n oomblik om aandag te gee aan hoe dit nou is om te wees. Dit is wat in jou kop aangaan.
Of is dit? Daar is 'n ander, heel ander verhaal. Volgens neurowetenskap bestaan ​​die inhoud van u kop uit 86 biljoen neurone, elk gekoppel aan 10,000 ander, wat triljoene verbindings oplewer.
'N Neuron kommunikeer met sy buurman deur 'n elektriese sein om te skakel na 'n chemiese sein ('n neuro-oordragstof) wat dan oor die kloof tussen die neurone ('n sinaps) gaan om aan 'n reseptor in die naburige neuron te bind voordat dit weer in 'n elektriese sein. Vanuit hierdie basiese boustene word groot netwerke van elektrochemiese kommunikasie opgebou.
Hierdie twee verhale van wat in jou kop aangaan, lyk baie anders. Hoe kan hulle albei tegelyk waar wees? Hoe kan ons dit wat ons van binne af weet, versoen met die wetenskap wat ons van buite af ons liggaam en brein vertel? Dit is wat filosowe tradisioneel die gees-liggaam probleem. En daar is oplossings wat u nie hoef te aanvaar dat daar afsonderlike wêrelde is nie.
Spook in die masjien?
waarskynlik die gewildste oplossing vir die gees-liggaam probleem is histories dualisme: die geloof dat die menslike gees nie-fisiek is, buite die fisiese werking van die liggaam en die brein. Volgens hierdie siening spreek u gevoelens en ervarings glad nie streng in u kop nie - dit bestaan ​​eerder in 'n immateriële siel, onderskei van, hoewel nou verbonde aan u brein.
Die verhouding tussen u en u liggaam is volgens dualisme 'n bietjie soos die verhouding tussen 'n dreunvlieënier en sy drone. U beheer u liggaam en ontvang inligting van sy sensors, maar u en u liggaam is nie dieselfde nie.
Dualisme in 'n neutedop. Halfpoint / Shutter
Dualisme laat die moontlikheid van lewe na die dood toe: ons ken die liggaam en die breinbederf, maar miskien leef die siel voort as die liggaam sterf, net soos 'n dreunvlieënier voortduur as sy dreun doodgeskiet word. Dit is miskien die mees natuurlike manier vir mense om na te dink oor die liggaam-gees-verhouding. Die sielkundige Paul Bloom het dit aangevoer dualisme word in ons ingedraaien dat babas vanaf 'n baie vroeë ouderdom 'geestelike dinge' van 'fisieke dinge' onderskei. As dit weerspieël word, lyk dit asof die meeste kulture en godsdienste deur die geskiedenis 'n soort dualisme aangeneem het.
Die probleem is dat dualisme nie goed pas by die bevindinge van die moderne wetenskap nie. Alhoewel dualiste dink dat die gees en die brein van mekaar verskil, glo hulle dat daar 'n intieme oorsaaklike verhouding tussen die twee is. As die siel 'n besluit neem om 'n arm op te steek, slaag dit op die een of ander manier om die brein te beïnvloed en sodoende 'n oorsaaklike ketting te vestig wat sal lei tot die opwaartse arm.
Ren Descartes, die beroemdste dualis in die geskiedenis, het veronderstel dat die siel met die brein kommunikeer deur die pineaalklier, 'n klein ertjievormige klier wat naby die middel van die brein geleë is. Maar die moderne neurowetenskap twyfel oor die idee dat daar 'n enkele, spesiale plek in die brein is waar die verstand met die brein omgaan.
Miskien kan 'n dualis beweer dat die siel op verskillende plekke in die brein opereer. U sou dink dat ons hierdie inkomende seine vanaf die immateriële siel in die brein sal kan waarneem, net soos ons kan sien in 'n dreun waar die radioseine wat deur die vlieënier gestuur is, aankom. Ongelukkig is dit nie wat ons vind nie. Inteendeel, wetenskaplike ondersoek blyk dat alles wat in 'n brein gebeur 'n fisiese oorsaak in die brein het.
Stel jou voor dat ons gevind het wat ons gedink het 'n drone was, maar met die daaropvolgende ondersoek het ons ontdek dat alles wat die dreun gedoen het, veroorsaak word deur prosesse daarin. Ons sou tot die gevolgtrekking kom dat dit nie deur 'n eksterne "poppespeler" beheer word nie, maar deur die fisiese prosesse daarin. Met ander woorde, ons sou nie 'n drone nie, maar 'n robot ontdek het. Baie filosowe en wetenskaplikes is geneig om dieselfde gevolgtrekkings te maak oor die menslike brein.
Onder hedendaagse wetenskaplikes en filosowe, die gewildste oplossing vir die gees-liggaam probleem is waarskynlik materialisme. Materialiste streef daarna om gevoelens en ervarings in terme van die chemie van die brein te verduidelik. Daar word breedweg saamgestem dat niemand nog die minste idee het hoe om dit te doen nie, maar baie is vol vertroue dat ons eendag sal doen.
Hierdie vertroue spruit waarskynlik uit die sin dat materialisme die wetenskaplik kosjer opsie is. Die sukses van die wetenskap die afgelope 500 jaar is immers opvallend. Dit gee mense die vertroue dat ons net hoef aan te sluit ons standaardmetodes om ondersoek in te stel die brein, en eendag los ons die raaisel op.
Die probleme met hierdie algemene standpunt, soos ek in my boek argumenteer Galileo se fout: Grondslae vir 'n nuwe bewussynswetenskap, is dat ons standaard wetenskaplike benadering ontwerp is om bewussyn uit te sluit.
Galileo was die eerste persoon wat geëis het dat wetenskap wiskundig moes wees. Maar Galileo het goed verstaan ​​dat menslike ervaring nie in hierdie terme vasgevang kan word nie. Dit is omdat menslike ervaring eienskappe behels - die rooiheid van 'n rooi ervaring, die euforie van liefde - en hierdie soort kwaliteite kan nie in die suiwer kwantitatiewe taal van wiskunde vasgelê word nie.
Galileo het hierdie probleem teëgekom deur 'n vorm van dualisme aan te neem, waarvolgens die eienskappe van bewussyn slegs bestaan ​​in die onliggaamlike "animasie" van die liggaam, eerder as in die basiese aangeleentheid wat die regte fokus van die fisiese wetenskap is. Slegs nadat Galileo die bewussyn buite die wetenskapwetenskap gevind het, was wiskundige wetenskap moontlik.
Met ander woorde, ons huidige wetenskaplike benadering is gebaseer op Galileo se skeiding van die kwantitatiewe fisieke wêreld en die kwalitatiewe bewussynswerklikheid. As ons nou ons bewustheid in ons wetenskaplike verhaal wil bring, moet ons hierdie twee domeine weer bymekaarbring.
Is bewussyn fundamenteel?
Materialiste probeer bewustheid vir materie verminder. Ons het 'n paar probleme met die benadering ondersoek. Wat daarvan om dit andersom te doen - kan materie tot bewussyn verminder word? Dit bring ons by die derde opsie: idealisme. Idealiste glo dit bewussyn is al wat bestaan op die fundamentele vlak van die werklikheid. Histories het baie vorme van idealisme gesê dat die fisiese wêreld 'n soort illusie is, of 'n konstruksie wat uit ons eie gedagtes voortgebring is.
Idealisme is ook nie sonder probleme nie. Materialiste plaas materie aan die basis van alles, en kry dan 'n uitdaging om te begryp waar bewussyn vandaan kom. Idealiste plaas die bewussyn aan die basis van alles, maar kry dan 'n uitdaging om te verduidelik waar materie vandaan kom.
Maar 'n nuwe - of liewer herontdekte - manier om materie uit die bewussyn te bou, was onlangs baie aandag te kry onder wetenskaplikes en filosowe. Die benadering begin vanuit die waarneming dat fisiese wetenskap slegs beperk is tot die vertel van die gedrag van materie en wat dit doen. Fisika is byvoorbeeld basies net 'n wiskundige hulpmiddel om ons te vertel hoe deeltjies en velde in wisselwerking is. Dit sê vir ons wat saak doen, nie wat dit is nie.
As die fisika ons nie vertel wat velde en deeltjies is nie, dan is dit die moontlikheid dat dit vorme van bewussyn kan wees. Hierdie benadering, bekend as panpsychism, kan ons vasstel dat beide fisiese materie en bewussyn fundamenteel is. Dit is omdat, volgens panpsigisme, deeltjies en velde bloot vorme van bewussyn is.
Op die vlak van basiese fisika vind ons baie eenvoudige vorme van bewussyn. Miskien het kwarks, fundamentele deeltjies wat die atoomkern vorm, 'n mate van bewussyn. Hierdie baie eenvoudige vorme van bewussyn kan dan saamvoeg om baie ingewikkelde vorme van bewussyn te vorm, insluitend die bewussyn wat mense en ander diere geniet.
Dus, volgens panpsigisme, vind u ervaring van rooi en die ooreenstemmende breinproses nie in afsonderlike wêrelde plaas nie. Terwyl Galileo die kwalitatiewe werklikheid van 'n rooi ervaring van die kwantitatiewe breinproses van mekaar geskei het, bied die pansielisme ons 'n manier om dit saam te voeg in 'n eenvormige wêreldbeskouing. Daar is net een wêreld, en dit is bewustelik. Materie is wat bewussyn doen.
Panpsychism is 'n baie radikale heroorweging van ons prentjie van die heelal. Maar dit lyk of dit bereik word wat ander oplossings nie kan doen nie. Dit bied ons 'n manier om dit wat ons van binne af weet, te kombineer en wat die wetenskap ons vertel van ons liggame en die breine van buite, 'n manier om materie en bewussyn te verstaan ​​as twee kante van dieselfde munt.
Kan panpsigisme getoets word? In 'n sekere sin kan dit, omdat al die ander opsies nie rekening hou met belangrike data nie. Dualisme verreken nie die data van neurowetenskap nie. En materialisme verreken nie die realiteit van die bewussyn nie. Soos Sherlock Holmes beroemd gesê het: 'Sodra ons die onmoontlike uitgesluit het, moet die waarheid, ongeag die onwaarskynlike, oorbly.' Gegewe die diep probleme wat beide dualisme en materialisme pla, lyk panpsychism vir my die beste oplossing vir die gees-liggaam-probleem.
Selfs al kan ons die gees-liggaam-probleem oplos, kan dit nooit die wonder van menslike bewussyn verdwyn nie. Oor sulke sake kom die filosoof nie ooreen met die digter nie.
Die brein is wyer as die lug
Want sit hulle langs mekaar,
Die een wat die ander sal bevat
Met gemak, en jy langsaan.
Die brein is dieper as die see
Hou, hou hulle, Blou tot Blou,
Die een wat die ander sal absorbeer,
As sponse, doen emmers dit.
Die brein is net die gewig van God
Want, hou hulle in, pond vir pond
En hulle sal verskil as hulle dit doen,
Soos lettergreep uit Sound.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Hoe kan ek dinge ervaar wat nie werklik is nie?