Die politiek van rassisme, ontkenning en blaamGrafika: Mnn.com Hoekom is my politiek altyd rassisme, en jou rassisme altyd politiek? Die woorde van Langenhoven kan opnuut in 2018 gevra word ná ŉ maand waarin Afrikaans en veral onderrig in Afrikaans weer gehawend daar uitsien, veral ná die ontstellende gebeure by Hoërskool Overvaal. Vir enige ouer wat kinders by die skool aflaai was dit ŉ tyd van absolute onsekerheid want sê nou maar net ons skool is volgende aan die beurt? Ons skole is sagte teikens en dit is duidelik dat opstokers en radikale elemente letterlik geen steen onaangeroer gaan laat in ŉ poging om skole onregeerbaar te maak nie. Dat die politieke gety ernstig aan die draai is moes ons verlede jaar al sien kom het. Op Donderdag 26 Oktober 2017 is ŉ groep Voortrekkers van Pretoria gevra om die Tshwane-metroraad se maandelikse raadsvergadering te verlaat. Dit nadat die EFF- en ANC-raadslede erg aangegaan het oor die “ongetransformeerde” wit kinders en beswaar aangeteken het oor hulle teenwoordigheid. Die tekens was daar dat ŉ ander agenda aan die broei is. 2018 het skaars begin of die agenda vir die jaar word duidelik bepaal deur die EFF en die ANC wat hulle eie onderskeie veldtogte fokus op die haat teen Afrikaans en dan veral wit en Afrikaans. Dit het die slagspreuke en plakkate by Hoërskool Overvaal duidelik uitgewys. Die aanstokery is begin deur die LUR van onderwys, Panyaza Lesufi, wat nie ŉ geleentheid laat verbygaan om onderwys in die politieke arena in te sleep en dan meer spesifiek Afrikaanse onderwys en Afrikaanse skole nie. Van onderwys self verstaan hy geen snars nie en is hy ook voor in die koor met pogings om beheerliggame se magte te stroop rondom taal en toelatingsbeleid met huidige onderwyswetsontwerpe. Dit is asof Langenhoven se woorde net so op Lesufi van toepassing is. Maar Lesufi is nie alleen nie. Hy is ŉ simptoom van die Zuma-bewind waarin onverdraagsaamheid, skeltaal en blatante rassisme kwistig ingespan is om die eie onvermoë, onbevoegdheid en verantwoordelikheid te ontduik. Voeg daarby minister Bathabile Dlamini se ontkenning dat sy ŉ aandeel gehad het in die betaling van maatskaplike toelaes voor oudhoofregter Bernard Ngoepe, en gewese LUR vir gesondheid in Gauteng, Qedani Mahlangu, oor haar aandeel in die Life Esidimeni-bemiddelingsverhoor. So ook Eskom-amptenare en bowenal minister Lynn Brown wat haar aandeel in die Eskom-gemors ontken. Die politiek van ontkenning word ook in die Wes-Kaap gereflekteer met die interne stryd in die Demokratiese Alliansie en die hantering van die droogtekrisis. Adj.pres. Cyril Ramaphosa sal slegs suksesvol wees as hy self verantwoordelikheid neem wanneer hy president word, en sy ministers verantwoordbaar hou. Die gewilde terugvalposisie van “kollektiewe verantwoordelikheid” waarvoor die ANC so lief geword het, kan nie meer die norm wees nie. Dr. Danie Langner, hoofleier van die Voortrekkers, skryf na aanleiding van die insident by die Tshwane-raadsvergadering waar die Voortrekkers die raadsaal moes verlaat: “Hulle het eerstehands die gevolge van kulturele oneerbiedigheid en rasseonverdraagsaamheid ervaar.” Net so het die leerlinge van Hoërskool Overvaal dit nou ervaar en word dit daagliks al meer elke op alle lewensterreine ervaar. Verder begin die onverdraagsaamheid tekens van rassehaat demonstreer op sosiale media met slagspreuke en uitbarstings. Dit laat ŉ mens dus met verbasing dat die Mensregtekommissie nie self soos in ander gevalle van wit teen oor swart rassisme, ingryp en die stem dik maak nie. Die dubbele standaarde het egter ook reeds kenmerk geword van sommige grondwetlike instellings en regte word selektief en nie konsekwent toegepas nie. Oor die grondwetlike hof se uitspraak oor die taalsaak by Kovsies is reeds baie geskryf. Ons moet egter nie ophou om binne die bevordering van diversiteit op te staan vir grondwetlike kultuur en taalregte nie, trouens, ons moet dit juis telkens opeis. Erkenning moet dus aan organisasies soos AfriForum, Fedsas en die SAOU gegee word wat wel bemoeienis gemaak het met die Hoërskool Overvaal se leerlinge en onderwysers se grondwetlike regte. In die lig van bogenoemde moet Angie Motshekga, minister van basiese onderwys, se positiewe uitlatings oor Afrikaans en die rol van Afrikaanse skole verwelkom word. Haar opmerkings is op feite gegrond en is ŉ belangrike tree in die soeke na oplossings deur rolspelers wat opreg is oor onderwys. Die nasionale gesprekke mag nooit ophou in die bevordering van nasionale sake nie, maar nooit ten koste van taal of kultuur nie. Die laaste woord oor diversiteit is nog nie gespreek nie.