January | 2015 | penpunt
O, die verwarring ….
Eenmaal, elke paar maande, beleef ek 'n dag wat baie moeilik is om in woorde vas te vang. Daardie dag wat ek heimlik vrees vanaf die oomblik dat ek in Kaapstad aankom. Die dag voordat ek weer moet huis toe gaan …
Terwyl ek vreeslik verlang na my mensies by die huis, trek die hart pynlik saam by die blote gedagte dat ek dié wat hier agterbly, nie gou weer sien nie. Lyk ook nie asof ek gaan gewoond raak daaraan nie, want die trekpleisters hier word dan net al hoe meer.
Dit wat so 'n opwinding en voorreg om die aankoms van Fleur Amé Alberts op 19 Januarie 2015, mee te maak. Om vir Lhente-Mari hospitaal toe te neem om haar sussie te ontmoet. Om te sien hoe Fleur gemaklik deel word van die huishouding.
Ek gaan more my liefmense hier agterlaat in die Vader se sorg. Ek gun hulle die mooi van die Kaap, die oop voordeur, die nuwe vriendekring, die berge, die see. Ek gaan só verlang …