Opwarming tussen 1900-1920 en 1998-2018 gebaseer op 1-graad breedtegraad / -lengte gegroei waarnemings temperatuur data van Berkeley Aarde.
As deel van die ooreenkoms Parys Oor die klimaatverandering het die internasionale gemeenskap in 2015 toegewy om die stygende globale temperature te beperk tot "ver onder" 2C teen die einde van die 21ste eeu en om te poog om die temperatuurverhoging verder te beperk tot 1.5C ".
Hierdie globale temperatuur teikens masker egter 'n baie streeksvariasie wat voorkom as wat die Aarde verwarm. Byvoorbeeld, landwarmte vinniger as oseane, gebiede met 'n hoër breedte vinniger as die trope, en binnelandse gebiede vinniger as kusstreke.
Verder is die globale menslike bevolking in spesifieke gebiede van die planeet gekonsentreer.
Die opwarming van mense is tipies hoër as die globale gemiddelde verwarming. In 'n wêreld waar verwarming beperk word tot "ver onder", sal 2C ongeveer 14% van die bevolking steeds opwarming van meer as 2C ervaar. In die ergste geval van voortgesette groei in emissies, ervaar 44% van die bevolking 'n opwarming van 5C - en 7% oor 6C - in 2100.
Verhitting is nie wêreldwyd uniform nie
Verskillende dele van die wêreld reageer op verskillende maniere om op te warm uit toenemende kweekhuisgaskonsentrasies. Byvoorbeeld, oseftemperature styg stadiger as landtemperature omdat die oseane verloor meer hitte deur verdamping en hulle het 'n groter Hitte kapasiteit.
Gebiede met groot breedte - ver noord of suid van die ewenaar - word vinniger warm as die wêreldgemiddelde as gevolg van positiewe terugvoering van die terugtog van ys en sneeu. 'N verhoogde oordrag van hitte Van die trope na die pale in 'n warmer wêreld verhoog dit ook warmte. Hierdie verskynsel van die vinniger verwarming van hoë breedtegrade is bekend as pool versterking.
Albei hierdie effekte kan gesien word in die afgelope eeu. Die figuur hieronder toon verwarming gemeet tussen die begin van die 20e eeu (1900 tot 1920) en teenwoordig (1998 tot 2018). Grys ​​gebiede verteenwoordig streke waar onvoldoende temperatuurrekords vroeg in die 20de eeu beskikbaar was.
Oor hierdie tydperk het die wêreld gemiddeld oor 1C verwarm. Landareas is egter verwarm deur 1.3C, terwyl oseane slegs deur 0.8C verwarm is. Sommige dele van die Arktiese gebied het meer as 2C verwarm, met 'n paar warmpunte van nog meer warmte, waar koeler see-ys vervang is met warmer oop water.
Teen die einde van die 21ste eeu, klimaatmodelle projek toekomstige gemiddelde aardverwarming tussen ongeveer 1.5C en 5C, afhangende van kweekhuisgasvrystellings en die sensitiwiteit van die klimaat aan die uitstoot. Hierdie modelle wys beide die landverwarming vinniger as oseane en polêre versterking wat voortgaan in die toekoms.
Die figuur hieronder toon die gemiddelde verwarming tussen 1900-1920 en 2080-2100 wat oor al die klimaatmodelle ervaar word. CMIP5 modelle - verskyn in die Intergouvernementele Paneel oor Klimaatsverandering (IPCC) vyfde assesseringsverslag. Dit lyk na verwarming oor die vier verskillende Verteenwoordigende konsentrasiepad (RCP) toekomstige emissiescenarios. Dit strek oor 'n wêreld van vinnige afname in emissies waar die verwarming goed onder 2C gehou word - RCP2.6 - na 'n wêreld waar die uitstoot vinnig deur die 21ste eeu toeneem - RCP8.5.
Opwarming tussen 1900-1920 en 2080-2100 in die CMIP5 multimodel beteken (een lid per model) met behulp van data verkry uit KNMI Klimaat Explorer.
Bevolking het op spesifieke gebiede gekonsentreer
Globale bevolking is geneig om in spesifieke dele van die wêreld gekonsentreer te word. 'N Groot deel van die wêreld se bevolking is in Indië, China en Suidoos-Asië, met baie van die res gekonsentreer in groot stede. Die figuur hieronder toon waar die globale bevolking na verwagting in 2020 sal wees, volgens projeksies van NASA en Columbia Universiteit.
2020 geprojekteerde bevolking per 1 × 1 breedtegraad / lengtegraad grid sel (rondom 100 vierkante kilometer) met behulp van data van die Gridded Bevolking van die Wêreld weergawe 4 (GPWv4).
Aangesien grondareas vinniger as oseane warm word, beteken die feit dat mense op land woon, dat hulle geneig is om vinniger opwarming te ervaar as die globale gemiddelde verandering. Dit word ietwat gemik deur die feit dat gebiede van die hoogste bevolking - Indië, Suid-China en Suidoos-Asië - oor die algemeen 'n bietjie laer verwarming ervaar as die meeste ander landgebiede. Ten minste, dit is volgens die gemiddelde oor al die modelle.
Terwyl ons presies voorspel hoe die verspreiding van die bevolking teen die einde van die eeu sal verander, is dit moeilik om die bestaande bevolkingsliggings te wees onder die swaarste bevolkingsgroepe in 2100. Daar word egter ook verwag dat vinnige bevolkingsgroei in Afrika, wat tuis kan wees tot 40% van die wêreld se bevolking deur 2100.
Verhitting waar mense woon
Carbon Brief het die 2020-bevolkingskaart gekombineer met klimaatmodelprojeksies om te skat hoeveel mense opgewarm sal word teen die einde van die 21ste eeu. Dit volg op soortgelyke pogings deur Dr Flavio Lehner en Prof Thomas Stocker in 'n 2015-papier, Dr Luke Harrington en kollegas in 2016, en Prof David Frame en kollegas in 2017.
Die figuur hieronder toon die persentasie van die wêreld se bevolking wat verskillende vlakke van verwarming ervaar, beide gedurende die huidige tydperk - die linkerkantste kolom - en onder die vier verskillende RCP toekomstige emissiescenarios.
Opwarming ondervind deur die wêreldbevolking op die huidige dag en in verskillende toekomstige RCP-scenario's. Gebaseer op 2020 geprojekteerde bevolking data van GPWv4 en CMIP5 multimodel beteken verwarming tussen 1900-1920 en 2080-2100.
Vandag het byna al die wêreldwye bevolking ervaar van minstens 0.5C en ongeveer 68% het warmte van minstens 1C ervaar. Ongeveer 16% van die bevolking woon in gebiede wat reeds meer as 1.5C (ligblou skakerings) warm gemaak het.
In die toekoms hang die opwarming van mense afhanklik van hoeveel kweekhuisgasse uitgestraal word. In 'n lae-emissie-RCP2.6-scenario, waar globale temperature onder die 2C bly, sal ongeveer 14% van die bevolking steeds warm word wat meer as 2C (geel) is.
Vir RCP4.5 ervaar byna die hele wêreldbevolking verwarming oor 2C, met 26% wat verwarming oor 3C (oranje) sien. In RCP6.0 het 63% van die bevolking oor 3C en 6% oor 4C (rooi) verwarm. In die hoë-emissie RCP8.5-scenario sal die meeste van die menslike bevolking 'n opwarming van meer as 4C ervaar, met 44% wat meer as 5C (maroen) en 7% oorskry 6C (swart).
In 'n "sake-as-gewone" wêreld, waar die stryd teen klimaatsverandering nie aangepak word nie, hang die toekomstige verwarming af van baie faktore, insluitend bevolkingsgroei, ekonomiese groei en tegnologiese ontwikkeling. Wetenskaplikes het onlangs gepubliseer 'n nuwe reeks "baseline" geen klimaatbeleid scenario's wat algemeen val tussen RCP6.0 en RCP8.5.
Die gevolge van toekomstige opwarming sal sterk wissel. Om te verstaan ​​hoe baie verwarming mense sal ervaar, is nuttig om die impak daarvan te verstaan. Terwyl die wêreldwye verspreiding van die bevolking teen die einde van die eeu dalk ietwat anders kan lyk, sal mense steeds tipies hoër vlakke van verwarming ondervind as die globale gemiddelde temperatuurverandering.