Carbonemys vs Titanoboa
Links, Carbonemys (Lisa Bradford); regs, Titanoboa (Nobu Tamura).
Sowat vyf miljoen jaar nadat die dinosourusse uitgesterf het, het Suid-Amerika gejaag met 'n ryk verskeidenheid reuse-reptiele - insluitend die onlangs ontdekde Carbonemys , 'n een ton, vleisetende skilpad toegerus met 'n ses voet lange dop en Titanoboa , 'n Paleoseen-slang wat sy 2,000 pond gewig versprei het langs 'n lengte van 50 of 60 voet. Carbonemys en Titanoboa het dieselfde dank, hewige, humiede moerasse langs die kus van wat vandag hedendaagse Colombia is, beset; Die vraag is, het hulle ooit ontmoet in een-tot-een-geveg? (Sien meer Dinosaurus Death Duels .)
In die Near Corner - Carbonemys, die One Ton Turtle
Hoe groot was Carbonemys, die "koolstofskilpad?" Wel, volwasse eksemplare van die grootste lewende testudine wat vandag leef, die Galapagos-skilpad, tipeer die skubbe teen net minder as 1000 pond en meet sowat ses voet van kop tot stert. Carbonemys weeg nie net meer as twee keer soveel as sy Galapagos-neef nie, maar dit was tien voet lank, meer as die helfte van die lengte wat deur sy enorme dop beset word. (Net so groot was Carbonemys nie die grootste skilpad wat ooit geleef het nie, die eer behoort aan later genera soos Archelon en Protostega ).
Voordele . Soos jy dalk al raai het, was Carbonemys se grootste bate vis-a-vis 'n geveg met Titanoboa, sy kapasiteit wat heeltemal onverdedigbaar sou wees, selfs vir 'n slang tien keer Titanoboa se grootte. Maar wat regtig Carbonemys afgesien van ander reuse- prehistoriese skilpaaie was sy sokkergroot kop en kragtige kake, 'n aanduiding dat hierdie testudine op vergelykbare grootte Paleoceen-reptiele voorkom, moontlik met slange.
Nadele . Skilpaaie, as 'n groep, is nie heeltemal bekend vir hul vlugtige spoed nie, en mens kan net dink hoe stadig Carbonemys deur sy moerasagtige terrein beland het. As dit deur 'n mede-roofdier gedreig word, sal Carbonemys nie eers probeer weghardloop nie, maar in sy Volkswagen-grootte dop trek. Ten spyte van wat jy in spotprente gesien het, maak 'n skilpad se dop dit nie heeltemal ondoenbaar nie; 'n Devious opponent kan nog steeds sy snoet deur 'n beengat gooi en aansienlike skade doen.
In die Verre Corner - Titanoboa, die 50-voet-lang-slang
Volgens die Guinness Book of World Records is die langste slang wat vandag bestaan, 'n retikuleerde pypton genaamd "Fluffy," wat 24 voet van kop tot stert meet. Wel, Fluffy sou net 'n erdwurm wees in vergelyking met Titanoboa, wat minstens 50 voet lank gemeet het en noordwaarts van 2,000 pond geweeg het. Terwyl Carbonemys die middel van die pak beset het sover dit reuse prehistoriese skilpaaie betref, bly Titanoboa die grootste slang wat nog ooit ontdek is. daar is nie eens 'n naaswenner nie.
Voordele . Vyftig voet maak 'n lang, gevaarlike strand van roofspaghetti vir die ander diere van Titanoboa se ekosisteem om mee te gaan; dit alleen gee Titanoboa 'n groot voordeel bo die relatief meer kompakte Carbonemys. Aangesien Titanoboa soos moderne boas gejaag het, kon dit hom rondom sy prooi gewerp het en dit stadig met sy kragtige spiere gedruk het, maar 'n vinnige byt aanval was ook 'n moontlikheid. (Ja, Titanoboa was koudbloedig, en het dus beperkte energiebronne tot sy beskikking, maar dit sou effens teengewerk word deur die warm, vogtige klimaat).
Nadele . Selfs die grootste, fanciest nootkraker ter wêreld kan nie 'n onkruipbare moer kraak nie. Tot op hede was daar geen studies van hoe die knypkrag wat deur Titanoboa se spierwiele toegerus is, gemeet sou word teen die treksterkte van Carbonemys se duisendgele karapasie. In wese het Titanoboa slegs hierdie wapen gehad, saam met sy lungebiet, tot sy beskikking, en as albei hierdie strategieë ondoeltreffend was, kon hierdie Paleocene- slang dalk weerloos gewees het teen 'n skielike, doelgerigte Carbonemys chomp.
Wie sou die waarskynlike aggressor wees in 'n Carbonemys vs Titanoboa-optrede? Ons raai is Carbonemys; Titanoboa sou immers genoeg ervaring hê met reuse-skilpaaie om te weet dat hulle niks meer as 'n resep vir spysverteringskanaal is nie. So hier is die scenario: Carbonemys is besig om in 'n moeras te suig, om sy eie besigheid te besin, wanneer dit 'n groen, glinsterende vorm wat die water in die nabye omgewing omsluit, skitter. Dink dit is 'n lekker baba krokodil, die reuse skilpad lunges en knap sy kake, en Titanoboa sowat 'n dosyn voete bo sy stert. Erge, die reuse-slang sirkel om en glip by sy onbewuste aanvaller. Of omdat dit baie honger of baie dom is, knip Carbonemys weer by Titanoboa; Uit die rede word die reuse-slang om sy teenstander se dop wikkel en begin druk.
Hou aan, dit kan 'n rukkie neem. Carbonemys trek sy kop en bene tot sover dit in sy dop is; Intussen het Titanoboa daarin geslaag om hom vyf keer om die reuse-skilpad se karapace te draai, en dit is nog nie klaar nie. Die stryd is nou een van eenvoudige fisika: hoe moeilik moet Titanoboa druk voor Carbonemys se dopbreuk onder die druk? Minuut na kwaadwillige minuut gaan verby; Daar is onaangenaam gekraak en kreun, maar die dooiepunt gaan voort. Ten slotte begin Titanoboa homself los te maak, waarna sy nek te naby aan Carbonemys se voorkant gaan. Nog steeds honger, die reuse-skilpad steek sy kop uit en gryp Titanoboa by die keel; die reuse-slang val geweldig, maar stamp hulpeloos in die moeras, versmoor. Carbonemys sleep die lang, lewelose lyk na die oorkantse bank en gaan sit vir 'n bevredigende middagete.