Die pynlike presiesheid waarmee die huis sover moontlik tot sy oorspronklike voorkoms herstel is, is oral te sien. Selfs die plafon in die president se onthaalkamer pryk vandag weer in die oorspronklike wit en goud. En die tapyt in die onthaalvertrek is soortgelyk aan die een wat die vloer in Kruger se tyd bedek het. Die huidige tapyt is in 1974 geweef (die een voor dit in 1933) deur dieselfde Londense maatskappy wat vir die oorspronklike een gesorg het.
In mev. Kruger se onthaalkamer is ’n spesiale tafel in die hoek met van Gezina se naaldwerk. Die huisorrel wat met huisgodsdiens gebruik is, is ook in die huis te sien, asook die smeedyster-verwarmer en die olieskildery van Kruger deur Adamson. In die hoofslaapkamer is die oorspronklike groot klerekas van die Krugers, maar in die eetkamer het ongelukkig min van die oorspronklike meubels behoue gebly. Tog is dit hermeubileer om soos in die ou dae te lyk.
Die Kruger-museum adem die gees van ’n lang verlore era. Maar dit is nie die enigste huis van die ou president wat nog bestaan en in stand gehou word nie. Op die dorpie Clarens, in die verre Switserland, waar pres. Kruger op 14 Julie 1904 oorlede is, is die sogenaamde Krugersterfhuis, wat steeds deur Suid-Afrikaners besoek word.