Roridula - Vleisetende plant - Verskeie
Roridula is vleisetende plante wat hul prooi deur middel vanVISCOUS SEKRETIES dat die prooi val. In sommige van hulle is die afskeiding konstant, terwyl dit slegs in die teenwoordigheid van die prooi voorkom.
Die roridula behoort tot die Roridulaceae-familie en is die enigste soort wat in hierdie familie voorkom. Hulle is inheems aan die arm grond in Suidoos-Afrika, geleë in gebiede wat gekenmerk word deur warm en droë somers en koue en baie reënerige winters.
Daar is net twee soorte: die Roridula dentata wat 'n baie imposante en vertakte bos word en die Roridula gorgonias wat daarenteen kleiner en minder vertak bly.
Dit word as 'n semi-vleisetende plant beskou, want dit verteer nie sy prooi nie, maar absorbeer sy ontlasting.
Hulle het blare met hare wat baie klewerige harsagtige stowwe opwerk wat lyk soos 'n vinnige vasmaakgom wat lank aktief bly, selfs as die blare nou droog is.
Rodidula kan nie as ware vleisetende plante beskou word nie, aangesien hulle nie die prooi kan verteer wat hulle vang nie. In werklikheid is dit te danke aan 'n mutualistiese simbiose met die "sluipmoordenaars" ("sluipmoordenaarinsekte" van die Reduvidi-familie) wat voed op die insekte wat deur die plant gevang word, en dan voed die roridula op die uitskeidings van hierdie insekte wat inhoud van stikstof.
Verbouing van hierdie plant is nie maklik in ag genome die oorsprong daarvan nie. Trouens, tuisbou is problematies. Meer nog in die kas, aangesien dit hoë temperature en 'n redelik droë omgewing benodig, wat nie maklik is om voort te plant nie.
Dit is in werklikheid 'n plant wat die hele jaar groei, hoewel dit in ag geneem word dat groei op sy oorsprong gedurende die reënery plaasvind, hy natuurlik hierdie eienskappe handhaaf en dat die groei meer aktief is gedurende die lente. Daar blom dit kom voor vanaf die middel van die winter tot die begin van die lente.
Terwyl dit plante is wat in woon land sanderig, kan die verbouingsubstraat bestaan ​​uit 60% fyn sand en die res turf. Hulle hou van direkte son en lae lugvog; dit beteken dat die lugsirkulasie uitstekend moet wees om die droë omgewing te verseker wat hulle benodig.
Nou vir bemestingstowwe van die roridula is dit nie nodig dat ons na insekte gaan jag om die plant van sy voeding te voorsien nie. Ons neem aan dat die plant in die natuur hierdie strategieë toepas omdat daar geen ander voeding beskikbaar is nie. As ons onder ons sorg toevertrou word, sal ons die chemiese elemente voorsien wat nodig is vir die groei daarvan. Hou in elk geval in gedagte dat die plant nie van bevrugting hou nie, dus moet u baie lae konsentrasies gebruik (1/4 van die dosisse wat in die verpakking aangedui word) en kunsmisstowwe gebruik wat 'n hoë stikstofinhoud en baie lae in die ander elemente het.
Temperature bewerking mag nie onder 5 ° C daal nie, en die grond moet altyd matig vogtig gehou word en water wat baie min aan minerale elemente (reën of gedistilleerde water) bevat.
Vir die verpotting roridula is plante wat in groot potte gekweek moet word en met baie grond beskikbaar, aangesien dit redelik vinnig groei. As ons die pot moet verander, moet dit met groot sorg gedoen word, want die wortels is baie dun en broos.
Sover die vermenigvuldiging van die roridula kan plaasvind deur saad of deur te sny. Die vermeerdering met steggies is baie moeilik om uit te voer, aangesien dit moeilik is om die regte mate van humiditeit te vind om die steggies nie te verrot nie. Vergelykend eenvoudiger is vermenigvuldiging met saad. Die roridula is selfbestuiwend, dus laat ons dit aan die moeder natuur oor, of ons krap die helmknop en strooi die stuifmeel wat op die stamper versamel is. Sodra dit bestuif is, vorm kapsules wat 'n paar maande neem om oop te maak en slegs drie sade bevat.
Roridula spp. Atlas van potplante - vleisetende plante
Eerste naam: Roridula spp.
Roridula (L. 1764) is die enigste soort wat tot die Roridulaceae-familie behoort en kom in die suidweste van Suid-Afrika voor. Die geslag bevat twee soorte: die Roridula dentata wat 'n baie imposante en vertakte bos word en die Roridula gorgonias wat ook in 'n bosagtige vorm groei, maar baie minder lank en vertak as die ander spesies en die blare het 'n donkerder groen kleur.
Alhoewel hierdie plante baie aanpassings van 'n vleisetende plant besit, soos die voorkoms van klewerige hare om insekte te vang, verteer hulle nie hul prooi direk nie. Die plant het daarenteen verhoudings met die hemiptera van die geslag Pameridea, wat voed op die insekte wat deur die plant vasgevang word. Dit absorbeer dan die voedingstowwe wat deur die simbionte uitgeskei word.
Roridula, vleisetende plant
Daar Roridula is 'n plant afkomstig van die Afrika-vasteland en behoort tot die familie van Roridulaceae. Dit word tussen ingevoeg vleisetende plante, selfs al vreet dit nie sy prooi nie, maar vang dit danksy die harsagtige stowwe wat daarop voorkom blare. Dit word gekenmerk deur dromme min of meer vertak en vorm digte groen of rooierige bosse blomme dit bestaan ​​uit vyf pienk blomblare en verskyn gedurende die winterseisoen of aan die begin van die lente.
daar Roridula dit is nie 'n maklike plant om te groei nie, want dit is moeilik om die klimaatstoestande van die oorsprong in die huis te herskep. In werklikheid verkies hierdie plant baie hoë temperature en lae omgewingsvog. Dit is ook nodig om te verseker dat Roridula korrek is beligting, plaas dit verkieslik in direkte son selfs gedurende die somer.
Roridula gorgonias is 'n meerjarige houtagtige struik wat tot die Roridulaceae-familie behoort en is inheems aan Suid-Afrika.
Hierdie spesifieke plant word as semi-vleisetend geklassifiseer, dit is gespesialiseerd in die vang van klein insekte, maar kan die stikstofstowwe van die prooi nie verteer en assimileer nie.
Danksy 'n naturalistiese simbiose maak sommige insekte (die Pameridea roridulae) die plant skoon deur die gevange prooi te voed, en absorbeer die plant dan die voedingselemente wat uit hul uitskeidings verkry word.
Die plant ontwikkel groot bossies wat tot anderhalf meter hoog kan word.
Die blare tot 12 cm lank, word geheel en al bedek deur kliere wat 'n klewerige materiaal soos die hars afskei, en baie verskil van die slym wat deur die Drosera geproduseer word.
Vir die Roridula gorgonias is daar geen werklike winterrus nie, gedurende die koue seisoene vertraag die plant sy groeisnelheid, selfs al is dit bestand teen -10 ° met grond wat effens vogtig moet wees.
Gedurende die somermaande hou dit veral van die sonstrale en blom dit baie in die maande Februarie-Maart met gekartelde pienk blomme waarvan die deursnee nie meer as 1 20 mm is nie.
Aan diegene wat van plan is om dit te verbou, moet voorgestel word dat hierdie plant absoluut nie geslote plekke (bv. Terrariums) wil hê nie, want dit is veral onderhewig aan aanvalle deur swamme en skimmels.
Net een dag van warm, vogtige en stilstaande lug, en die oorlewing van die plant word onherstelbaar in gevaar gestel.
In die afwesigheid van 'skoonmaak'-insekte, moet die prooi wat deur die plant gevang word, ook met die hand verwyder word om te voorkom dat hulle die integriteit van die plant beskadig sodra dit ontbind is.
Botaniese naam: Roridula gorgonias.
Geografiese gebied: Suid-Afrika.
Vegetatiewe periode: Februarie - Oktober
Blom: Pienk gekerf
Winterrus: Dit benodig nie 'n regte winterrus nie, maar 'n tydperk met relatiewe koel temperature waartydens dit die groeikoers vertraag (November - Januarie).
Gieter: Oorvloedig gedurende die vegetatiewe periode, hou die ondergrond in die winter vogtig.
Humiditeit: nie buitensporig nie, vermy plekke met stagnasie van warm en vogtige lug.
Temperatuur: gedurende die winter 10 ° - 15 ° (selfs al het dit 'n paar dae temperature van -10 °), in die oorblywende maande 20 ° - 35 °.