Thich Nhat Hanh : Living Buddha, Living Christ
Resensie: Living Buddha, Living Christ
Rothea Kleynhans skryf vir ons oor Living Buddha, Living Christ deur Thich Nhat Hanh. Voorwoord deur David Steindl-Rast, inleiding deur Elaine Pagels. Uitgewer: Penguin Group, New York, 2007. Sagteband formaat, 218 bladsye.
Tich Nhat Hanh, gebore op 11 Oktober 1926, is 'n Viëtnamese monnik wat bekend is vir sy Boeddhistiese leringe in die Weste. Hy het al meer as honderd boeke gepubliseer.
Tydens die Viëtnam-oorlog stig hy in Saigon The School of Youth for Social Services (SYSS). As noodlenigings-organisasie was SYSS onder meer betrokke by: die herbouing van dorpies wat gebombardeer is, die oprigting van mediese sentrums en hervestiging van haweloses.
Hy was voortdurend in onderhandelings betrokke met die Amerikaanse regering om die oorlog tot 'n einde te probeer bring. In 1967 word Tich Nhat Hanh deur Martin Luther King jnr. vir die Nobelprys vir Vrede genomineer.
In hierdie tydperk was hy diep geraak deur die Katolieke regering se vervolging van Boeddhiste in Suid-Viëtnam. Hy vertel om Jesus te ontdek, was vir hom besonder moeilik te midde van soveel onreg en diskriminasie.
Sy innige vriendskappe met Martin Luther King jnr. en Thomas Merton het hom egter ander insigte in die Christelike tradisie gegee.
Living Buddha, Living Christ se ontstaan kan na sy ervarings tydens die Viëtnam-oorlog teruggevoer word.
In die boek lê hy nie klem op die verskille tussen die Christelike en Boeddhistiese tradisies nie, maar wys telkens dat 'n onderliggende waarheid die samebindende faktor is. Volgens hom is daar nie veel verskil tussen 'n Christen en 'n Boeddhis nie, want die "waarheid" het nie grense nie.
Die boodskap is dat ware geloof "gelewe" moet word. Indien geloof nie in die praktyk sy beslag kry nie, is dit bloot 'n stagnante verstandelike begrip.
Hy spreek die grootste respek en waardering vir die Christelike tradisie uit, maar wys ook op elemente wat tot godsdienstige onverdraagsaamheid en haat kan lei. Die kolonialisering van Viëtnam deur die Franse en Christen-sendelinge was vir hom 'n bitter pil om te sluk.
Die belangrikheid van 'n mens se eie tradisie word beklemtoon. "Dialoog kan nie na buite gevoer word as 'n mens nie eers binne jou eie tradisie met mekaar kan praat nie", sê hy. Hierdie opmerking kan veral waardevol wees vir almal wie se erns dit is om 'n konstruktiewe dialoog oor eietydse spritualiteit aan die gang te kry.
Drie goue drade wat deur die boek loop is die begrippe "mindfullness", "awareness" en "inter-being".
"Awareness" is om "wakker te wees".
Van die vertalings vir "mindfulness" is "opmerksaam" en "gedagtig". Die woord "gedagtig" sinspeel daarop dat 'n mens "aandagtig dink". Dit gee vir my die betekenis van die woord die beste weer. Dit sluit ook goed aan by Jon Kabat-Zinn se definisie van die begrip: "om aandag te gee, of op 'n spesifieke manier waar te neem met 'n spesifieke doel in oog, in die hier en nou, heeltemal onbevange sonder enige vooroordele." Tich Nhat Hanh beskou "mindfulness" as 'n integrale deel van alle godsdienstige praktyke. "When mindfulness is in you, the Holy Spirit is in you..."
"Interbeing" is die afhanklikheid en verbintenis tussen alles en almal. Die mens funksioneer dus nooit as 'n losstaande entiteit nie. "When we are totally mindful – in direct contact with reality, not just images of reality – we realize that all phenomena are interdependent ... endlessly interwoven ... There is no such thing as a separate object, event, or experience, because no part of the world can exist apart from all others. Rather, everything that looks like a separate entity is actually dependent on, and therefore interwoven with, something else."
Tradisionele waardes word op nuwe maniere vertel. Met 'n sagte hand lei hy 'n mens oor en oor van die teorie na die praktyk – na presies dít wat spiritualiteit is: "When we understand and practice deeply the life and teachings of Buddha or the life and teachings of Jesus, we penetrate the door and enter the abode of the living Buddha and the living Christ and life eternal presents itself to us."
Die boek bestaan uit tien hoofstukke met kort onderafdelings wat dit maklik leesbaar maak. Thich Nhat Hanh is 'n meester-storieverteller wat poëties en onderhoudend sy boodskap aan die leser oordra.
'n Mens word aangegryp deur die eenvoud van sy vertellings. Dit voel asof jy aan die voete van 'n leermeester sit en luister hoe 'n ou bekende storie vertel word, toegedraai in 'n nuwe jas.
Ek kon die boek nie neersit nie. Dit is een van daardie spesiale "vriende" wat 'n mens, nadat jy dit gelees het, nie te diep in die boekrak moet bêre nie. Dit wemel van kleinode. Hierdie was een van my gunstelinge: "Buddhist and Christian practice is the same – to make the truth available – the truth about ourselves, the truth about our brothers and sisters, the truth about our situation. Each day we practice looking deeply into ourselves and into the situation of our brothers and sisters. It is the most serious work we can do."
Hierdie boek is 'n volle vyf sterre werd.