Popmusiek is 'n genre van populêre musiek wat ontstaan het in sy moderne vorm in die VSA en die Verenigde Koninkryk gedurende die middel-1950's. Die terme "populêre musiek" en "popmusiek" is dikwels afwisselend gebruik, hoewel die eersgenoemde al die musiek beskryf wat gewild is en sluit verskillende style in. "Pop" en "rock" was min of meer sinonieme terme tot in die laat 1960's, toe hulle baie ver van mekaar wegbeweeg het.
Die 1960's die Britse Inval was 'n tydperk toe die VSA treffersparade oorval is met Britse uitvoerings soos The Beatles (foto 1964).
Popmusiek ontwikkel voortdurend en saam daarmee ook die definisie van wat popmusiek is. Volgens die musiekskrywer, Bill Lam, word populêre musiek gedefineer as "die musiek sedert industrialisering in die 1800's wat die meeste in lyn is met die smaak en belange van die stedelike middelklasgroep." Die term "popliedjie" is die eerste keer gebruik in 1926, in die sin van 'n stuk van musiek. Hatch en Millward dui daarop dat baie van die gebeure in die geskiedenis van die opname in die 1920's gesien kan word as die geboorte van die moderne popmusiek industrie, insluitend in die country, blues, en hillbilly musiek.
Die Oxford Woordeboek van Musiek bepaal dat die term "pop" verwys na musiek wat uitgevoer word deur kunstenaars soos The Rolling Stones (hier uitgebeeld in 'n 2006 uitvoering).
Volgens Frith is die eienskappe van popmusiek ten doel om die breë publiek te betrek, eerder as 'n sub-kultuur of ideologie en om eerder klem op vakmanskap te plaas as formele artistieke eienskappe. Die musiekgeleerde Timoteus Warner, het gesê dit het gewoonlik 'n klem op die opname, produksie en tegnologie, eerder as op lewendige uitvoerings; 'n neiging om oor bestaande tendense te besin eerder as om deel te wees van progressiewe ontwikkelings; en het ook ten doel om gehore aan te moedig om te dans en gebruik dans-georiënteerde ritmes. Die belangrikste medium van popmusiek is die lied, dikwels tussen twee en 'n half en drie en 'n half minute in lengte, oor die algemeen gekenmerk deur 'n konsekwente en opvallende ritmiese element, 'n hoofstroom-styl en 'n eenvoudige tradisionele struktuur. Algemene variante sluit die vers-refrein vorm en die twee-en-dertig-balk vorm in, met 'n fokus op die melodieë, slim invalshoeke en 'n koor wat melodies kontrasteer met die ritme en harmonie van die vers. Die ritme en die melodieë is geneig om eenvoudig te wees, met 'n beperkte harmoniese begeleiding. Die lirieke van moderne popliedjies fokus tipies op eenvoudige temas – dikwels liefde en romantiese verhoudings – hoewel daar uitsonderings is.
Die laaste helfte van die 20ste eeu sluit in 'n grootskaalse tendens in die Amerikaanse kultuur waarin die grense tussen kuns en popmusiek toenemend vervaag het. Tussen 1950 en 1970, was daar 'n debat van pop teenoor kuns. Sedertdien het sekere musiekpublikasies die musiek omhels, die tendens is verwys na as "poptimisme".
Popmusiek is oorheers deur die Amerikaners en (vanaf die middel-1960's) die Britse musiekbedrywe, wie se invloed popmusiek in 'n internasionale monokultuur omskep het, maar die meeste streke en lande het hul eie vorm van popmusiek, soms word plaaslike weergawes vervaardig van breër tendense met plaaslike eienskappe. Sommige van hierdie tendense (byvoorbeeld Europop) het 'n beduidende impak op die ontwikkeling van die genre.
Die Verbruik van Musiek en die Uitdrukking van Waardes: 'n Maatskaplike Ekonomiese Verduideliking vir die Koms van die Pop Musiek, Wilfred Dolfsma, Amerikaanse Joernaal van die Ekonomie en Sosiologie, Oktober 1999.