Verpleging in 'n kosmopolitaanse land – werk so saam - Solidariteit GildesSolidariteit Gildes Verpleging in 'n kosmopolitaanse land – werk so saam - Solidariteit Gildes
Home / Verpleegkunde / Verpleging in ‘n kosmopolitaanse land – werk so saam
Die bekende verpleegster Florence Nightingale het gesê: “Die heel eerste vereiste in ‘n hospitaal is dat dit die sieke geen skade moet aandoen nie”.
In die praktyk is dit soms makliker gesê as gedaan.
As verpleegster lê jy ‘n eed af om alle mense gelyk te behandel. Daar is in gesondheidsorg geen plek vir haat, woede of stereotipes nie.
Menseverhoudinge is egter ingewikkeld en gevoelens staan soms in die plek van kommunikasie. In ‘n land soos Suid-Afrika met verskeie tale, kulture, identiteitsverskille en uiteenlopende agtergronde is die teelaarde vir misverstande baie groot.
Esther Smit is programdirekteur by die Thuto Baphelo Verpleegkollege.
“Alle verpleegsters lê 'n eed af om alle mense dieselfde te behandel. Die oomblik wat jy 'n issue het met verskille soos ras, taal of kultuur, kan jy nie verpleeg nie. Verpleegsters moet lewenslank leer en só goed opgelei wees dat hulle weet hulle mag nie in 'n werksomgewing betrokke raak by politiek nie.”
Mary, 'n dertigjarige verpleegster sê op die webwerf americannursetoday.com: “Alle pasiënte moet gelyk behandel word en kleur of ras het niks te doen met die kwaliteit van behandeling nie. Ek is so moeg vir ‘ras-aas’ (“race baiting”). Dis nie nodig vir my beroep om dit te bevorder nie.”
Nog 'n verpleegster op dieselfde webwerf sê: “As jy in gesondheidsorg is en dit is nie binne jou vermoë om vir enige mens te sorg nie, ongeag hul ekonomiese status of velkleur, dan moet jy bedank.”
Kultuur, gebruike en persoonlike identiteit
Mense gebruik die woord “kultuur” sonder om regtig te verstaan wat dit beteken.
Dit is 'n omvattende term wat mense se gedrag, die kos wat hulle eet, die manier wat hulle aantrek en die geloof wat hul aanhang, insluit. Kultuur is dus 'n stelsel van gedeelde waardes, gebruike, gedrag, toebehore en vooropgestelde idees wat mense gebruik om sin te maak van hulle eie wêreld en hoe hulle met ander omgaan.
Kultuurgebruike word van geslag tot geslag oorgedra. Baie mense verwar kultuur met ras. Baie mense binne dieselfde rassegroepe deel nie noodwendig dieselfde kultuur of gebruike nie.
Probeer dus om nie afleidings op grond van mense te maak bloot net op grond van ras nie.
In Suid-Afrika is daar kritieke verskille in terme van kulturele diversiteit, soos bv. geloof, geslag en taalverskille wat konflik in die werksomgewing kan veroorsaak.
Mense wat uiteenlopend grootgemaak is, kan byvoorbeeld skouers skuur oor “wie reg is” wanneer 'n argument ter tafel gelê word.
Dan is daar ook waardeverskille wat maak dat sekere gedrag of aksies voorkeur geniet.
Taalverskille kan ook maak dat mense verskillende waardes aan dieselfde woorde heg.
Die Handboek van Kultuur en Diversiteit in die Werkplek verduidelik dat elke mens se identeit verder gekompliseer word deurdat dit gekenmerk word deur drie dimensies: jou persoonlike, sosiale en organisatoriese identiteit.
Eersgenoemde word gevorm deels deur jou genetika, maar ook deur jou omgewing. Jou sosiale identiteit word beïnvloed deur die mense rondom jou, die klere wat jy gehad het en die samelewing warin jy jou bevind het. Jou organisatoriese identiteit word gevorm deur die organisasies waraan jy behoort, jou kollegas en die werkplek waarin jy jouself bevind.
Al dié verskillende fassette van jou, sowel as ander se menswees ontmoet mekaar wanneer jy werk toe gaan.
WENKE: Wanneer 'n verskil tussen jou en 'n pasiënt ontstaan en dit is moeilik om jou werk te doen, probeer die volgende:
Maak beurte: Begrip is duideliker wanneer jy praat en direk daarna vir die pasiënt geleentheid gee om te antwoord. Probeer een stelling op 'n slag maak en wag dan vir die antwoord.
In geval van verwarring praat duideliker, of herhaal stadig wat jy gesê het.
Wees versigtig vir “nee-vrae”, bv. “Gaan jy nie kom nie?” – die pasiënt kan dit vertolk as “Ja, ek gaan nie kom nie”.
Gee ondersteuning as iemand nie dieselfde taal as jy praat nie, en probeer.
Probeer lewenslank oor ander kulture en hul etiese gebruike leer.
Dis beter om humor te vermy tensy jy honderd persent seker is dit sal nie aanstoot gee nie.
Vermy 'n dubbelsinnige vraag: “Gaan jy saam met my badkamer toe loop of sal ons wag vir nog iemand om ons te kom help?”
As jy nie seker is of iemand wel verstaan het wat jy gesê het nie, som die gesprek op en vra weer of jy dit korrek vertolk het.
Wees versigtig vir troetelwoordjies of ander benamings vir liggaamsdele of prosedures – dit kan dalk verkeerd vertolk word.
Skryf neer. As daar verwarring tussen jou en die pasiënt oor 'n syfer is, neem 'n pen en skryf die getal neer. Soms help dit om die onduidelikheid op te klaar.