Die Suid-Afrikaanse Forum vir Ouer Persone (SAOPF) het onlangs ŉ klagte by die Gesagsliggaam vir Reklamestandaarde (GRS) en ŉ afsonderlike klagte by die Menseregtekommissie ingedien.
Volgens die GRS het die forum versoek dat die bord verwyder moet word en dat ANN7 gestraf of beboet moet word. Die GRS het gesê hy dat hy nie gemagtig is om boetes aan enige adverteerder op te lê nie.
Die GRS het die onderneming aanvaar op voorwaarde dat die advertensie in sy huidige formaat verwyder word en nie in die toekoms weer gebruik word nie.
Vandag is dit die VN se internasionale dag vir die voorkoming van geweld teen vroue. Dit lui die 16 dae-veldtog van aktivisme teen geweld teen vroue en kinders in.
Dis as hierdie sy van die lewe ervaar word dat ’n mens onder die indruk van die gebrokenheid van die lewe kom.
Dis erg. Die Mail & Guardian het ’n rits artikels met statistiek en ander toepaslike inligting hieroor gebundel.
Tog, ten spyte van die grusaamheid en geskokte reaksies, is familie en bure dikwels bewus van wat aangaan, maar lig nie ’n vinger nie. Mense wil nie graag inmeng nie, hulle is bang die maatskaplike werker wat gestuur word om die saak te ondersoek versuim sy of haar statutêre plig en laat blyk wie die aanmelder is. Of die ondersoek word nie professioneel gedoen nie, en die slagoffers ly daarna nog erger.
Dit is dikwels wonderlik om te let hoe ’n ma-hond of -kat haar kroos versorg. Hoe sorgsaam ’n hen met die span kuikens wat sy uitgebroei het omgaan. Hoe ’n kiewiet-paar alles in hul histeriese vermoë doen om gevare van hul piepklein kroos weg te hou. Ongelukkig steek baie mens-ouers sleg by die natuur af.
Die wêreld word ook kort-kort geskud oor berigte van Boko Haram en die IS wat jong meisies, skaars in hul tienerjare, ontvoer. Dikwels is die slagoffers van ander gelowe. Hulle word eenvoudig as kinderbruide aan “vegters” aangebied en gedwing om hulle tot die radikale Islam te bekeer. ’n Ruk lank sal die internasionale gemeenskap stof opskop hieroor, en dan maar vergeet tot die volgende ontvoerings aan die lig kom.
In die wêreld van mense met gestremdhede is daar ook mooi verhale, van mense wat enorme probleme oorkom om te presteer. Op die oog af klink dit hoe meer sulke gevalle blootstelling kry, en selfs aan die groot klok gehang word, hoe ’n positiewer beeld word oor die gemeenskap met gestremdhede uitgestraal. Ouers van sulke kinders verkeer egter baie dikwels in die netelige posisie waar hulle elke unieke geval beoordeel tussen blootstelling as motivering vir die kind self en vir ander, en blootstelling tot die kind se nadeel wat hom kan terugsit.
Net soos ander kinders, word kinders met gestremdhede nie met handboeke vir die ouers gebore nie. Nie alle kinders met gestremdhede het dieselfde potensiaal nie, en elkeen is steeds ’n unieke individu. Die een outistiese kind mag dalk op 21 steeds bitter min kan praat, maar ’n wonderlike kunstalent hê. ’n Ander kan enorme struikelblokke oorkom, en matriek met universiteitstoelating aan ’n hoofstroom-hoërskool behaal.
Bitter min ouers kan die vroeë intervensieprogramme bekostig wat hul kinders met gestremdhede die beste kans op ’n mededingende lewe sou bied. Nie alle huwelike hou onder die omstandighede nie – ander huwelike word hegter.
Die meeste mense met gestremdhede of hul ouers sal egter ook vertel van die engele wat oor die pad van hul kinders gekom het. Engele soos besonder meelewende onderwysers of klashulpe, ou Wagter wat iets aanvoel en so ’n kind spesiaal oppas …
Die wat wil help bou, sal ook in gedagte hou dat dit ook nou haas die tyd van die jaar word wanneer die Bloeddiens tekorte begin ervaar.