Die Genesis of the Crusades: The Springs of Western Ideas of Holy War - Artikels - 2022
Die Genesis of the Crusades: The Springs of Western Ideas of Holy War
Deur H.E.j. Cowdrey
Die Heilige Oorlog, geredigeer deur Thomas Patrick Murphy (Ohio State University Press, 1976)
Inleiding: Ons onderwerp in hierdie bundel is hoe mans gedink het oor oorlog in die Middeleeuse en vroeë moderne tydperke, en hoe hul denke bygedra het tot die hedendaagse siening van oorlogvoering en geweld. 'N Handige vertrekpunt vir ons bespreking is 'n opmerking oor die veranderinge in die Westerse skatting van oorlogvoering deur die eeue heen, wat William Stubbs in die derde deel van sy Grondwetlike geskiedenis van Engeland, oorspronklik gepubliseer in 1878. "Die konings van die Middeleeue," skryf hy, "het oorlog gevoer vir regte, nie vir belange nie, nog minder vir idees." Vir regte. vir belange. vir idees. Implisiet in die drie frases is 'n afdraande vordering van sleg na erger in die voorwendsel waarop oorloë gevoer is; en Stubbs was nie sonder 'n merkwaardige profetiese besorgdheid dat die Europa waarin hy bestudeer en gewoon het, met die Franse rewolusie moontlik nie die laaste fase sou begin het nie. Hy lewer sy kommentaar met die oog op koning Hendrik V van Engeland. Henry het oorlog gevoer vir regte. Hy het, of ten minste beweer hy, 'n regmatige aanspraak op die kroon van Frankryk gehad, wat hy geweier is; sy oorlogvoering was dus die voortsetting van 'n geregtelike proses op ander maniere. As hy in die oorlog geprys het as die hoogste en edelste werk van konings, was sy aggressiewe ontwerpe nietemin onderhewig aan 'n mate van regsverdediging. Sulke regsregverdiging self het beginsels geïmpliseer dat, hoe onvolmaak konings self ook al daaraan aandag gegee het, die leerstellings van beperkte oorlogvoering versterk het wat kanoniste en skoliere ten minste sedert die vroeë twaalfde eeu probeer formuleer het.
Ons gaan oor van die vyftiende eeu na die sewentiende en agtiende eeu. Teen daardie tyd het konings soos Lodewyk XIV en Frederik II geveg vir belange — soos die Spaanse erfopvolging, of die beheer van Silesië. Dit was 'n nog slegter soort oorlogvoering, het Stubbs gedink, as oorlogvoering vir regte. Geen mantel van geregtigheid het nou naakte selfsug verberg nie. Kings het verskonings vir hul aggressie eerder as wettige regverdigings aangevoer. En tog was oorlogvoering vir belange nog nie te sleg nie: dit het beperk gebly; min mense is dood, en dit was meestal soldate. Wat die gedagtes oor oorlog betref, het die eeue van oorlogvoering vir belange die leerstellings van beperkte oorlog wat in die Middeleeue toenemend geldeenheid gekry het, gekonsolideer en voortgesit.
Met die Franse rewolusionêre periode het daar egter 'n baie meer vernietigende en vreesagtige oorlogvoering na die middelpunt van die prentjie beweeg - oorlog vir idees. Stubbs was nie vol vertroue dat wat hy beskou het die vormende en stabiliserende beginsels van die Europese geskiedenis was nie - dinastie, nasionaliteite en vryheid, wat almal diep gewortel was in die Christelike tradisie - in sy tyd nie meer veilig was nie. In die besonder was die beginsel van nasionaliteite, in sy huidige vorm, "meestal ongelukkig in sy profeet" (dit wil sê Napoleon I); en Stubbs was ook bekommerd oor 'die eerste pogings tot 'n propaganda van vryheid en die eerste pogings tot 'n propaganda van die nasionaliteit' in die Franse rewolusie. Dit lyk asof hy angstig gewees het, sodat 'n onbeperkte oorlogvoering vir idees wat die rewolusie-tydvak onheilspellend gekenmerk het en onder Napoleon III weer herleef, aan die orde sou kon kom.
Daar was gronde vir sulke angs, behalwe dié wat ons met ons ervaring van die totale oorloë van die huidige eeu met die nabetragting kan erken. Want Europa het uit die Middeleeue 'n ander tradisie oor oorlogvoering geërf, buiten die beperkte oorlog. Die elfde en daaropvolgende eeu was getuie van die geweldige oplewing van die kruistogte, in wie se ontstaan ​​Stubbs tereg 'n 'idee-oorlog' gesien het. In die naam van God het die deelnemers gepoog om diegene wat hulle as vreemdelinge gesien het, binne en buite die Christelike samelewing uit te roei. 'Skaars 'n enkele beweging wat nou sigbaar is in die huidige moderne sake', het Stubbs weer geskryf, 'maar kan met 'n duidelike herkenning teruggevoer word na die oorsprong daarvan in die vroeë middeleeue. "Die kruistogte was so 'n punt van oorsprong; hulle was effektief die beginpunt van 'n siening van totale oorlogvoering wat in kontras staan ​​met beperkte vyandelikhede vir regte of belange. Hulle het 'n onuitwisbare stempel op die Westerse bewussyn afgedruk, wat die Stubbs se half-verwoorde vrees regverdig, sodat oorlog vir idees - nou gesekulariseer, maar met kwasi-godsdienstige ywer gevoer word - weer mag voorkom.
My bekommernis is vandag oor hierdie laaste soort oorlogvoering - totale, ideologiese oorlogvoering en die bron van dwang op mense. Ek sal probeer uiteensit wat volgens my blyk uit moderne wetenskaplike ondersoek as die redes waarom mans in die laat elfde eeu in die kruistog gekom het om dit so uitgebreid te voer teen wat vir hulle vreemd voorgekom het, en waarom hulle dan het Westerse idees so diep gevorm. Ek sal dan probeer om 'n paar lesse voor te stel wat u kan put uit die opkoms en agteruitgang van kruisvaartende idees, en uit die alternatiewe tradisie van beperkte oorlogvoering, wat ook 'n middeleeuse nalatenskap is.
Kyk die video: Crusade to Jerusalem - Holy War 12 (Mei 2022).
Ek bevestig. Dit was en met my. Kom ons bespreek hierdie vraag.
Fort Kyk-Over-Al en die Nederlandse verdediging van Guyana
Maria A. Wood SchGbt - Geskiedenis
Viking-uitbreiding noordwaarts: Middeleeuse bronne
Terugwerkende kettery: Die invloed van vroeë Christelike ketterye op die identifisering en reaksie op ketterse sektes