Asperger-sindroom - oorsake, terapie en simptome - Siektes - 2021
Die Asperger-sindroom word ook hoogs funksionele outisme genoem omdat baie kinders met Asperger nie baie simptome toon wat gewoonlik met outisme geassosieer word nie. Dit is waarom sommige kinders met Asperger nooit korrek gediagnoseer word nie en dat hul maats, onderwysers en ouers die wanorde verkeerd verstaan ​​as 'n eenvoudige wangedrag - as onvriendelik of hardnekkig.
Die rede is dat dit moeilik is vir mense sonder opleiding om kinders met die sindroom te herken, omdat sulke kinders dikwels intelligent is, normale taalvaardighede het en geen fisieke gebreke het nie - anders as klassieke outistiese mense.
As volwassenes kan hulle meestal op hul eie bestuur en selfs spesialisposte beklee op spesiale terreine soos rekenaars en wetenskap.
Hoe weet ouers of hul kind Asperger-sindroom het?
Kinders met hierdie afwyking word gereeld met sekere voorwerpe of optrede behep. Die objekte van hierdie obsessie kan van geval tot geval verskil - ongeag die objek van obsessie, diegene wat geraak word, praat die heeltyd daaroor: dit kan fietse, tuisargitektuur, wapenstelsels wees, maar selde interpersoonlik. Diegene wat 'n obsessie het, sien nie of iemand anders in die onderwerp belangstel nie.
Die (dikwels onwillekeurige) luisteraars interpreteer die gedruis van spraak maklik as onbeskof, hulle is geïrriteerd en beskou diegene wat geraak word as verregaande mense wat verkies om hulself te hoor praat, dit wil sê bewustelik sonder empatie.
In werklikheid word die verhouding tussen Asperger en outisme hier aangetoon, omdat hierdie onvermoë om die belange van ander te erken, saamval met ander soorte vanuit die outistiese vorm.
Sommige kinders toon sosiale vaardighede wat normaal lyk, maar ander het nie hierdie sosiale gedrag nie. Dan vertoon hulle byvoorbeeld 'n ongedifferensieerde liggaamstaal, praat eentonig, hulle sien geen humor nie, veral geen ironie nie, en het probleme met nie-verbale kommunikasie. As gevolg van hierdie eienskappe word dit soms deur ander kinders vermy of gemarginaliseer en word hulle as 'bisarre' beskou.
Sommige kinders met die sindroom het motoriese probleme met aktiwiteite soos fietsry, klim of speel wat fisieke inspanning verg. Sulke kinders lyk ongemaklik, soos om te loop of hardloop, selfs met normale hoogte. Sommige kinders herhaal ook stereotipiese gedrag soos om die verandering te klap of rond te draai.
Geskiedenis van Asperger-sindroom
Die sindroom is waarskynlik bekend sedert die 16de eeu, toe Johannes Mathesisus, 'n metgesel van Luther, 'n verhaal gepubliseer het oor 'n 12-jarige seun wat gedrag in die outistiese omvang getoon het. Luther het gedink die seun was 'n sielelose massa vleis wat die duiwel sou beset het.
Die Weense kinder-sielkundige Hans Asperger het die sindroom eers in die 1940's beskryf. Hy het kinders ondersoek wat outisme-agtige gedrag getoon het, maar normaalweg intelligent was en geen taalprobleme gehad het nie.
Baie kenners het gedink dat die gedrag bloot 'n ligte vorm van outisme was en daarom noem hulle die wanorde 'hoë funksionerende outisme'. Uta Fried, 'n neurowetenskaplike uit Londen, beskryf pasiënte as 'n spoor van outisme.
In 1994 het die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging Asperger as 'n aparte afwyking naas outisme gelys. Tot vandag toe beskou baie kenners Asperger egter steeds as 'n outisme, maar as 'n swak tipe. Uiteindelik, in 2013, is outisme in 'n verskeidenheid vorme ingesluip, wat ook Asperger insluit.
Die sindroom verskil van klassieke outisme deur minder ernstige simptome en die gebrek aan spraakafwykings. Kinders wat geraak word, het dikwels goeie taal- en kognitiewe vaardighede. Vir die leek lyk so 'n pasiënt dikwels soos 'n 'normale' kind wat vreemd optree.
In teenstelling met klassieke outistiese mense wat geen belangstelling in hul omgewing het nie, probeer baie mense met Asperger intens betrokke raak by sosiale verhoudings. Hul 'outisme' wys egter dat hulle nie weet hoe nie. Hulle verstaan ​​dikwels nie sosiale reëls of toon 'n gebrek aan empatie nie. Hulle skram dikwels weg van oogkontak, lyk nie geïnteresseerd in die gesprek nie en verstaan ​​nie gebare nie.
U belangstelling in hul spesiale topos word 'n obsessie. Kinders wat geraak word, versamel dikwels dinge uit 'n sekere kategorie, byvoorbeeld klippe of bottels. Dit is baie goed daarmee om spesifieke inligting soos baseballstatistieke of Latynse plantname te stoor. U het 'n goeie geheue, maar probleme met abstrakte konsepte.
Een van die belangrikste verskille tussen Asperger en klassieke outisme is die gebrek aan taalversteuring: hoewel hierdie kinders oor die algemeen goeie taalvaardighede het, gebruik hulle taal anders as dié wat nie geraak word nie. U spraakpatrone is byvoorbeeld ongewoon of ritmies van aard, dan weer formeel korrek, maar te hard of te skril. Kinders met Asperger's verstaan ​​nie die subteks van 'n boodskap nie, en verstaan ​​dikwels nie die gee en neem nie - die sosiale betekenis van kommunikasie.
Mense wat geraak word, het dikwels probleme om hulself te verbeel en te skyn as hulle feite leer. Dit skep probleme op skool, veral in vakke soos letterkunde en filosofie.
Terwyl mense met klassieke outisme dikwels intellektueel gestremd is, het die meeste Asperger-pasiënte gemiddeld tot hoë intelligensie.
Hulle gebruik hul spesiale krag deur baie feite oor sekere onderwerpe te leer. Ander is baie presies in die organisering van voorwerpe. Pasiënte kan hierdie belangstellings ontwikkel deur in hul kundigheidsgebied te studeer en te werk.
Hulle deel met klassieke outistiese mense dat enige onverwagte verandering in hul roetine hulle kan ontstel. Byvoorbeeld, as 'n aangetaste kind altyd dieselfde pad skool toe gaan, maar die pad weens 'n ongeluk versper is, breek hul oriëntasiestelsel af. Asperger-pasiënte is bang as iemand laat is of spontane klasuitstappies deur die gewone struktuur breek.
Geaffekteerde kinders vind dit dikwels moeilik om vriendskappe te bou. As gevolg van hul gebrek aan sosiale vaardighede, sal u geen kontak met u maats vind nie. U het probleme om met ander kinders te praat of aan groepaktiwiteite deel te neem.
Dit kan hierdie kinders skud omdat hulle intens wil kontak maak met hul maats. Sommige lyers het egter geen begeerte om vriende te maak nie en verkies om alleen te wees.
Jong kinders met die versteuring vertoon soms selektiewe mutisme. Dit beteken dat hulle byvoorbeeld net vrylik praat as hulle vertroud is met die teenwoordiges en stilbly teenoor vreemdelinge. Direkte gesinslede word gewoonlik nie aangetas nie omdat die kind gemaklik voel om met hulle te praat.
Hierdie vermyding is duidelik in die skool en in die openbaar, en sommige kinders weier om van jongs af met vreemdelinge te praat. Hierdie gedrag verdwyn soms alleen, terapie help ander kinders.
Diegene wat geraak word, vind dit dikwels moeilik om empatie met ander te hê. Soos hulle ouer word, leer hulle egter hoe ander daarop reageer. Hulle leer dit, maar hulle voel dit nie. Byvoorbeeld, terwyl hulle toepaslik reageer en die "regte" antwoorde gee, verstaan ​​hulle nie hoekom hulle ander snuffel nie.
Dit word duidelik wanneer kinders van Asperger te grof met ander kinders speel of harde woorde gebruik sonder om te weet dat hulle die ander persoon beledig. As hulle gevra word oor hierdie gedrag, reageer hierdie kinders dat wat hulle gesê het, waar is en dat hulle nie die probleem verstaan ​​nie.
Mense wat aan die versteuring ly, vind dit dikwels moeilik om oogkontak te maak met hul gespreksgenote. Sommige mense glo dat hierdie gedrag spruit uit 'n gebrek aan vertroue. Ander vermoed dat oogkontak diegene wat geraak word ongemaklik laat voel.
Daar is selfs 'n teorie dat pasiënte nie verstaan ​​hoe belangrik hierdie oogkontak is nie en waarom hulle nie sosiale kommunikasie verstaan ​​nie. Dit kan selfs lei tot die teenoorgestelde probleem as die persoon oogkontak dwing en ander mense ontstel.
Die idee dat diegene wat geraak word geen gevoelens het nie, is verkeerd. Kenners beskryf hierdie pasiënte as "aktief maar onvormig". Hulle raak byvoorbeeld baie aktief op sosiale vlak en vorm hegte vriendskappe. Ander omring hulself met baie kennisse, maar voer geen vaste band nie.
Diegene wat geraak word, is dikwels sleg op skool, maar het spesifieke belange. Hierdie belangstellings is egter baie gefokus en hulle ontwikkel uitgebreide spesialiskennis, hetsy oor modelvliegtuie, videospeletjies of tekeninge.
Die fokus op hierdie belangstellings gee hulle veiligheid. As hulle gedwing word om hul projekte te verlaat, word hulle aan groot spanning blootgestel - net soos wanneer hul projekte misluk. 'N Spesialis het gesê oor 'n persoon wat geraak is:' Hy het 'n byna erotiese belang in sy fietse. '
Dit is baie belangrik vir Asperger-pasiënte om 'n roetine te volg. Hulle raak gespanne en vrees as hul struktuur verander. Nuwe situasies laat hulle bewe. 'N Roetine help hulle om hul vrees te beheer. Gelukkig is 'n groot deel van ons lewe roetine, en as 'n kind die wanorde het, kan dit gemaak word.
'N Simptoom van die versteuring kan gesien word in die onmiddellike interpretasie van wat gesê is. Diegene wat geraak word, verstaan ​​byvoorbeeld nie sarkasme nie, maar neem wat iemand sê op sigwaarde.
Soms verstaan ​​hulle humor. As hulle, na 'n verduideliking, die subtiliteit van wat hulle letterlik aangeneem het, verstaan, vind hulle dit so snaaks soos 'normaal'.
'N Ander simptoom is die verrassende vermoë om patrone te herken. Dikwels probeer hierdie mense om die padnetwerk van hul omgewing as klein kinders te begryp. Alhoewel hulle probleme in baie vakke het, is dit maklik om in wiskunde en kunspatrone te gebruik. As hierdie natuurlike talent benodig word, kan Asperger-pasiënte meesters word in hul handel.
Sommige lyers vind dit moeilik om hul fyn motoriese vaardighede te beheer. Dit word getoon in swak handskrif omdat die koördinasie van die oog en hand probleme vir hulle veroorsaak.
Veranderings in die brein is verantwoordelik vir baie simptome van hierdie versteuring. Tot op hede kan dokters egter nie sê waar hierdie veranderinge ontstaan ​​het nie. Genetiese faktore kan 'n rol speel, sowel as gifstowwe, chemikalieë of virusse. Seuns word meer gereeld aangetas as meisies.
Asperger kom meer gereeld voor as klassieke outisme: hoewel slegs 4 uit 10.000 mense klassieke outisme het, is die getal hiervan 25. 'n Noukeurige empiriese studie deur die Gilbergś-groep in Swede het getoon dat ongeveer 0,7% van die kinders wat ondersoek is, 'n kliniese beeld van Asberger gehad het. As sulke studies kinders met baie tekens van die afwyking insluit, maar meer "normaal" is, sal die aantal mense wat geraak word, toeneem.
Al die studies het getoon dat Asperger veel meer by seuns as by meisies voorkom. Die redes is onbekend. Asperger word dikwels geassosieer met ander diagnoses, soos depressie en angsversteurings. In sommige gevalle is daar 'n duidelike genetiese komponent as 'n ouer die volledige spektrum van die sindroom het, of 'n paar simptome het.
Sommige kenmerke soos intense en nou gedefinieerde belange, 'n rigiede soort liggaamstaal en sosiale gebreke soos vrese blyk algemeen by familielede van Asperger-pasiënte te voorkom.
Soms is daar 'n familiegeskiedenis van outisme, wat lei tot die gevolgtrekking dat Asperger en klassieke outisme met mekaar verband hou. Ander studies toon 'n hoë tempo van depressie, beide bipolêr en unipolêr, by pasiënt familielede.
Soos met klassieke outisme, is daar uiteraard 'n genetiese basis, maar verskeie ander faktore kom in die spel.
Depressie, angs en asperger
Depressie, angs en ander gemoedsversteurings is tipies van komorbiditeit, veral by jong Asperger-pasiënte. Puberteit beteken 'n verandering vir alle jongmense; vir die tieners wat geraak word, word die probleme met puberteit ook geassosieer met die gevoel om anders te wees as die ander kinders.
Die tipiese kenmerke kan dan weggesteek word onder 'n masker van angs en depressie, wat die diagnose bemoeilik. As u nie behandel word nie, lei die kombinasie van versteurings so 'n ongelukkige lewe vir sulke jongmense.
Die goeie nuus is egter dat daar effektiewe behandelings vir kinders en adolessente is met hierdie comorbiditeite wat depressie of angs verlig. Dit is belangrik om die tekens van depressie en angs versigtig te evalueer. Veranderings in gedrag, slaap, energievlakke, eet en interaksies met ander vorm deel van die ontleding.
In die geval van 'n ineenstorting verloor diegene wat geraak word tydelik beheer oor hul emosies deur snellers in die omgewing. Hierdie snellers is gewoonlik nie 'n spesifieke item nie.
Inteendeel, stimuli bou op totdat hulle mense so oorweldig dat hulle nie meer inligting oordra nie. Diegene wat geraak word, beskryf die gevoel asof 'n bottel cola geskud en dan oopgemaak word - die emosies sis in alle rigtings.
Dit is die beste as die aanwesiges die betrokke persoon uit die situasie bring of die persoon self verlaat as hy dit kan doen. Daar is geen oplossing vir een maat nie, maar daar is die konsensus dat die belangrikste ding vir iemand wat 'n emosionele onderbreking ervaar, alleen gelaat moet word op 'n plek waar hulle veilig kan voel, na musiek kan luister, bad of kan slaap.
Na 'n ineenstorting word diegene wat geraak word dikwels skaam, depressief of gestres.
Sensuele en motoriese probleme
Diegene wat geraak word, het dikwels probleme met die organisering en implementering van inligting wat hulle deur die sintuie ontvang.
Byvoorbeeld, as gewone mense gaan sit om te fokus op 'n onderwerp, filter hulle die agtergrondgeluid uit. Die baie reuke en optiese stimuli van 'n winkelsentrum versteur hulle nie, hulle soek en vind presies die voorwerp wat hulle soek.
Mense met Asperger-sindroom wat probleme ondervind om sulke sensoriese indrukke te verwerk, het 'n uiters lae toleransie vir frustrasie.
As u in sentrums is, kan u maklik emosioneel afskakel omdat die indrukke u oorweldig. Of hulle misluk op skool omdat hulle die kleinste gebeure van die baan af gooi, byvoorbeeld as 'n klasmaat 'n potlood skerp maak.
Daarbenewens is daar 'n hipersensitiwiteit vir geraas, aanraking, lig en reuke, wat dikwels beteken dat diegene wat geraak word nie vinnig genoeg nuwe materiaal kan verwerk om normale werk te verrig nie.
Hierdie oorstimulering van die sintuie kan nie genees word nie, maar daar is baie terapieë om dit te verlig. Sommige is so eenvoudig soos om musiek op die agtergrond te speel of om die kind meer tyd te gee om take te voltooi. Sommige kinders help met aromaterapie, kunsterapie en massering. Ander herstel in die 1 tot 1-werk saam met 'n afrigter.
Sommige kinders wat swaarkry, sukkel om op 'n bord te balanseer en op hul tone te staan. Dit is te danke aan die kommunikasie van motoriese vaardighede deur die brein, meer presies aan die beplanning van bewegings. Die brein formuleer die beweging voordat iemand dit implementeer, maar die gebiede waarin dit plaasvind, is waarskynlik by Asperger-pasiënte beskadig.
Diegene wat geraak word, het 'n hele aantal probleme met die koördinering van hul bewegings, wat gesien kan word in driedimensionele speletjies op die speelgrond, soos optrek op nette, swaai of lere klim.
Hierdie afwykings verdwyn nie met ouderdom nie, en neem dikwels die vorm van ligte gestremdhede aan. Daar is bowenal drie motoriese afwykings waaraan die lyers ly: fyn motoriese vaardighede van die hand soos om klavier te speel of te skryf; as hulle vang en gooi, het hulle nie 'n oog-tot-hand-kommunikasie nie, en derdens hou hulle balans.
Die gemiddelde ouderdom vir behandeling is 11 jaar, vergeleke met 5,5 jaar vir klassieke outisme. In baie gevalle is dit te laat, want die pasiënte van Asperger leer die beste sosiale vaardighede in vroeë programme.
Algemene metodes om die wanorde te behandel, sluit in gedragsterapie, kindergesentreerde programme, skilderterapie, ontwikkelingsterapie en opvoeding in sosiaal-pragmatiese beginsels.
Die belangrikste prioriteit is die onderrig van kernelemente van sosiale kommunikasie, en daar is ook 'n positiewe verandering in problematiese gedrag, geïndividualiseerde modules en addisionele ondersteuning deur gesinne.
Asperger en medikasie
Daar is 'n geïdentifiseerde biochemiese probleem in Asperger, en dit is die rede waarom baie navorsers meen die sindroom is die gevolg van fundamentele veranderinge in breinstruktuur. Volgens hulle kan medikasie nie Asperger's genees nie.
Aan die ander kant help baie medikasie om Asperger se simptome te verlig, en dit geld veral vir comorbiditeite.
Atomoxetine verlig byvoorbeeld Asperger se simptome, soortgelyk aan dié van ADHD, veral die herhaling van praat.
Antidepressante help diegene wat aan sekondêre depressie ly, wat nie deel is van Asperger nie, maar die resultaat is van die ongelukkige omstandighede wat hierdie sindroom kan meebring.
Daarbenewens ly Asperger-pasiënte dikwels aan slapeloosheid. Alhoewel dit die beste is om dwelmvrye maniere te probeer om slaapprobleme op te los, is daar in ernstige gevalle goeie ervaring met slaappille.
Medisyne wat angs verlig, kan nodig wees as Aspergeriërs senuweeagtig of gedisoriënteerd is.
Maar daar is geen medikasie om Asperger se kernsimptome te behandel nie.
Die 'teorie van gees' en die effek daarvan op sosiale interaksie
In 1996 kom Baron-Cohen tot die gevolgtrekking dat afwykings in die 'teorie van die gees' die hoofoorsaak van die sosiale probleme van outisme en Asperger was. Hy het hierdie verskynsel as 'geestelike blindheid' beskryf.
Die vorming van 'n "teorie van die gees" beteken om te verstaan ​​dat iemand anders dink as jy. Sonder so 'n "teorie van die gees" is dit onmoontlik om die denkpatrone van ander mense te herken, en diegene wat dit nie kan doen nie, kan slegs gedrag spruit uit gedrag. Kortom: so iemand erken uit die uitdrukking op sy gesig dat iemand kwaad is vir hom, maar verstaan ​​nie wat hom kwaad gemaak het oor wat voorheen gesê is nie.
So 'n 'teorie van gees' is die resultaat van die mens se vermoë om sosiale rolle te interpreteer, te kommunikeer en bewus te wees van ander se gevoelens. Diegene wat hierdie vermoë ten volle ontwikkel, het 'n instinktiewe intuïsie om ander mense se gedagtes en gedrag te interpreteer. Mense met Asperger sukkel egter met sosiale interaksies omdat hulle nie die gedagtes van ander verstaan ​​nie.
Die eerste fase van hierdie verstaanproses begin tien maande na die geboorte wanneer die kind situasies verbeel, byvoorbeeld om 'n piesang as telefoon te gebruik. Die tweede fase begin gewoonlik op die ouderdom van twee, wanneer kinders hul eie visuele perspektief en hul individuele kennis waarneem.
Dit kan byvoorbeeld gesien word in die soek-en-soek-spel met 'n voorwerp; na drie jaar verstaan ​​kinders uiteindelik dat ander mense nie kan weet wat hulle dink nie. Maar kinders op hierdie ouderdom dink steeds dat hulle waar is.
Op die ouderdom van vier of vyf ontwikkel kinders die derde vlak van die 'teorie van gees'. Dit beteken die vermoë om 'n ander persoon se gedagtes, begeertes en emosies te verstaan, wat help om sy gedrag en voornemens te verklaar.
Kinders met die sindroom bereik die eerste vlak van 'Theory of Mind' rondom die ouderdom van ses. Op die ouderdom van tien kan kinders met Asperger op die tweede vlak klim. Die meeste misluk egter in die derde fase van hul ontwikkeling.
Ontwikkel sosiale vaardighede
Die bevordering van hul sosiale vaardighede vir die meeste programme om Asperger-pasiënte te help. In verskillende situasies word sosiale vaardighede aan Asper-lyers aangeleer - soos klieks op skool, die klasgemeenskap, privaat opleiding in sosiale vaardighede, toesig en deur middel van individuele terapieë.
Metodes vir die onderrig van sosiale vaardighede sluit in rolspel, modellering, sosiale verhale, in vivo-oefening met maats en konstruktiewe terugvoer. Die sosiale narratiewe metode gebruik verhale wat geskryf en geïllustreer kan word om voor te berei op enige situasie met die doel om inligting te verskaf oor wat mense dink, doen en voel in daardie situasie. Sosiale vertellings identifiseer belangrike sosiale ontmoetings en die betekenis daarvan en wys die kind wat om te sê.
Dit is veral betekenisvol vir nuwe situasies vir diegene wat deur Asperger geraak word. Dit veroorsaak dikwels vrees, maar dit is nuttig om in alle situasies aan die kind te wys wat ander van hom verwag.
Ander onderwystegnieke sluit in om sosiale vaardighede te demonstreer deur dit in subvaardighede te verdeel, en dan elk van hierdie vaardighede te demonstreer deur middel van modelle en rolspel.
In die geval van gesprekke sou sulke gedeeltes byvoorbeeld groet, die vind van 'n onderwerp, die aanbieding van die onderwerp, die gebruik van nie-verbale kommunikasie soos oogkontak, gesigsuitdrukkings en gebare, kyk of die luisteraar belangstel om die gesprek te beëindig (totsiens tot die volgende een) tye, ens.).
Sodra sosiale vaardighede ontwikkel is, gaan dit oor die oplossing van konflikte, die hantering van kritiek en die toon van empatie. Die kognitiewe ontwikkeling van die kind is noodsaaklik vir die skepping van 'n sosiale leerprogram wat aangepas is by hul individuele behoeftes. (Somayeh Khaleseh Ranjbar, vertaal deur Dr. Utz Anhalt)
Autism Society: Asperger's Syndrome (toeganklik: 20 Augustus 2019), autism-society.org
Professionele verenigings en spesialisverenigings vir psigiatrie, kinder- en adolessente psigiatrie, psigoterapie, psigosomatika, neurologie en neurologie uit Duitsland en Switserland: Wat is Asperger-sindroom? (Verkrygbaar: 20.08.2019), neurologen-und-psychiater-im-netz.org
Roy, Mandy / Dillo, Wolfgang / Emrich, Hinderk M. /. u.a .: Die Asperger-sindroom in volwassenheid, Dtsch Arztebl Int, 2009, aerzteblatt.de
Duitse Vereniging vir Kinder- en Adolessente Psigiatrie, Psigosomatika en Psigoterapie (DGKJP): S3 riglyne vir outisme-spektrumversteurings in kinderjare, tienerjare en volwassenheid, vanaf April 2016, gedetailleerde oorsig van riglyne
outisme Duitsland e.V. Federale Vereniging vir Bevordering van Mense met Autisme: Wat is Autisme? (Verkrygbaar: 20.08.2019), autismus.de
Die National Autistic Society: Asperger-sindroom (verkrygbaar: 20 Augustus 2019), autism.org.uk
Nasionale Instituut vir neurologiese afwykings en beroerte: inligtingbladsy oor die Asperger-sindroom (verkrygbaar: 20 Augustus 2019), ninds.nih.gov
ICD-kodes vir hierdie siekte: F84ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.