Aserbeidjan verloor die voorwendsel om korrupsie te ignoreer - EU verslaggewer
Enkele maande na die wapenstilstand wat deur Russies bemiddel is, wat die geveg tussen Azerbeidjanse en etniese Armeense magte in Nagorno-Karabakh gestuit het, het die stryd om die verhaal van die konflik te definieer, van die slagvelde van die betwiste gebied na die Europese Hof vir Menseregte (EVRM) beweeg. ). Hierdie maand, Baku en Yerevan het tweespalt by die EVRM ingedien en mekaar beskuldig van menseregteskendings tydens hul konflik van drie dekades, en veral tydens die oorlog van 44 dae.
Die EHRM-regsgedinge is net die nuutste hoofstuk van 'n voortdurend ontwikkelende na-konflik-verhouding tussen die twee lande, waarin die president van Azerbeidja, Ilham Aliyev, triomfantelik voorgekom het en die Armeense premier Nikol Pashinyan vir sy politieke lewe gelaat het. Die toneel in Moskou op 11 Januarieth, toe die Russiese president Vladimir Poetin verwelkom Aliyev en Pashinyan vir hul eerste ontmoeting sedert vyandelikheid verlede jaar, het die uiteenlopende lotgevalle van die twee mans beklemtoon.
Aliyev, wat die politieke hoogtepunt bereik het van sy land se grootste militêre triomf sedert sy onafhanklikheid van die voormalige Sowjetunie, het gepraat van 'n helder toekoms te midde van praatjies oor 'n vervoersooreenkoms wat die vasteland van Azerbeidjan verbind met die enklave Nakhchivan. Pashinyan, binnelands onder politieke aanranding sedert die nederlaag in Nagorno-Karabakh, het 'n heel ander toon getref en beklemtoon kwessies rondom krygsgevangenes wat nog opgelos moet word.
Terwyl Pashinyan het vasgehou as gevolg van sy premierskap meestal danksy die swakheid van sy opponente, het Aliyev se militêre sukses sy beheer oor 'n land wat hy sedert 2003 gelei het, versterk. Soos die Azerbeidjaanse sosiale media uitbasuin die afgelope twee maande het Bakoe nou vir die eerste keer in wese die hele Azerbeidjan beheer. Die vraag wat die regering nou in die gesig staar, is hoe, of selfs as, die skielike einde van die Armeense besetting die land se ondeursigtige en outoritêre interne politiek sal verander.
Het Bakoe alternatiewe vir outokrasie?
Die spook van hernieude konflik oor Nagorno-Karabakh (onder sy etnies-Armeense bevolking as Artsakh bekend) dien al dekades lank as 'n effektiewe knuffel vir die Aliyev-bewind stilte huishoudelike dissident, selfs as olie- en gas rykdom in die sakke van goed verbonde elite gevloei het wat op hul beurt weer in internasionale korrupsieskandale soos Azerbeidzjaanse wasserette.
Nou staan ​​Aliyev se regering voor ernstige uitdagings in "wen die vrede"Na 'n oorlog het selfs die vurigste kritici dit gesteun. Die kritici, waaronder die ondersoekende joernalis Khadija Ismayilova en die menseregteprokureur Rasul Jafarov, het by die oorweldigende terrein van openbare steun vir die militêre veldtog aangesluit en die besetting van die Azerbeidjanse gebied rondom Nagorno-Karabakh erken as 'n voorwaarde vir enige werklike hervorming in Baku.
Aangesien hierdie gebiede weer ingeneem is, sal die suksesvolle herintegrasie beteken dat drie dekades van die nasionalistiese amptelike retoriek wat die Armeense bedrieg het, omgedraai word. Om tienduisende etniese Armeniërs te oortuig om die Azerbeidjanse bewind te aanvaar, sal ook 'n mate van respek vir basiese vryhede en regte vereis wat nog nie in Azerbeidjan gesien is sedert die Sowjet-bewind 'n eeu tevore begin het nie.
Helaas, as Aliyev se bereidwilligheid om die korrupsiekwessies van Azerbeidjan aan te pak, 'n aanduiding gee van sy openhartigheid vir verandering, is betekenisvolle hervorming waarskynlik 'n hele entjie weg. Volgens Transparency International se jaarlikse korrupsie-persepsie-indeks staan ​​Azerbeidjan op die ranglys 126th uit 180 lande. Terselfdertyd is Azerbeidjan een van die wêreld se swakste presteerders in terme van persvryheid 168th in die wêreld se persvryheidsindeks van verslaggewers sonder grense. Die bose kringloop van oorplanting en onderdrukking in Azerbeidjan beteken dat joernaliste en akteurs van die burgerlike samelewing wat vir deursigtigheid beywer, met die volle strafmag van die staat voorsien word.
Rekord oor korrupsie bied min hoop
Selfs dit het joernaliste soos Khadija Ismayilova, wie se internasionale profiel het haar 'n troeteldier peeve vir Aliyev. Vroeg verlede jaar het dieselfde EVRM waarin Azerbeidjan nou aanhangig gemaak is met Armenië 'n verleentheidsuitspraak teen Bakoe gelewer toe hy beslis het Azerbeidjan het die joernalis se regte geskend het om 'Ismayilova' stil te maak en te straf vir haar joernalistieke aktiwiteite. ' Alhoewel Ismayilova en ander joernaliste tronkstraf en strafregtelike verrigtinge in die gesig staar, het hulle stelselmatige korrupsie op die hoogste vlakke van Azerbeidjan se regerende elite blootgelê, onder die Aliyev-familie, maar ook die land se topamptenare.
In 2017 het Ismayilova en die Organised Crime and Corruption Reporting Project (OCCRP) byvoorbeeld blootgelê meer as 'n miljoen dollar aan betalings verbind een van Azerbeidjan se hooggeplaaste wetstoepassingsbeamptes, destyds adjunkhoof van die direkteur van die generaal teen korrupsie, Ali Nagiyev. Volgens die verslaggewing van die OCCRP is Ali Nagiyev se seuns, Ilgar en Ilham, betrokke by groot eiendomstransaksies in die Tsjeggiese Republiek, veral 'n oordrag van $ 1.25 miljoen van 'n maatskappy wat bekend is as deel van die Azerbaijani Laundromat-netwerk.
Volgens die OCCRP het Ali, Ilgar en Ilham Nagiyev, sowel as Ali Nagiyev se broer, Vali, ook honderdduisende dollars ontvang aan bankrekeninge in Tsjeggië, oënskynlik vir 'rekenaars'. Die ondersoek het bevind dat die familie se maatskappye, waaronder AME Holding, miljoene dollars in Tsjeggiese oorde en vaste eiendomprojekte belê het tydens die olie-oplewing in Azerbeidjan in die vroeë 2010's en 'n hele stadsblok in die historiese kuuroord Marianske Lazne gekoop het. Na bewering is die werk aan hierdie projekte opgeskort na die olie-ongeluk in 2014.
Nagiyev het nie ondersoek ingestel na sy beweerde rol in 'n korrupsieskema nie bevorder is, word hoof van die staatsveiligheidsdiens van Azerbeidjan in Junie 2019. Die posisie maak nou dat kolonel-generaal Aliyev 'n sleutelfiguur in die gespanne onderhandelinge met Armenië oor die status van die landsgrens en die implementering van die vredesooreenkoms van November. Vir haar pogings bly Ismayilova se vryheid uit die gevangenis voorwaardelik, en sy bly steeds 'n reis verbod.
Die OCCRP het 'n oorvloed van voorbeelde ontdek wat wys hoe € 2.5 miljard is met behulp van Europese banke na die buiteland getrek. In die jare daarna het Aliyev se regering voortgegaan om kwistig te spandeer aan megaprojekte, selfs as basiese openbare dienste kon nie ontmoet nie die land se gesondheids- en opvoedingsbehoeftes. Militêre oorwinning in Nagorno-Karabakh beteken dat Aliyev en sy topamptenare moontlik vrae oor korrupsie en openbare uitgawes oor die komende weke en maande kan ignoreer, maar namate die nasionalistiese ywer geleidelik verdwyn, sal die heersers van Azerbeidjan die stryd moet gee met die feit dat hulle nie langer 'n nuttige Armeense bedreiging het om die aandag af te lei van hul eie optrede.