As 'The Times' sink, wat van Afrikaanse dagblaaie? | Maroela Media
As 'The Times' sink, wat van Afrikaanse dagblaaie?
Na berig word, gaan een van die land se grootste gedrukte dagblaaie sluit omdat dit nie meer winsgewend is nie. Die gedrukte weergawe van The Times, kleinboet van Sunday Times, se sirkulasie het teen verlede jaar tot ongeveer 80 000 gedaal nadat die voorheen meer as 140 000 was. Trouens, in 2015 het die base van The Times nog besluit om die oplaag na 100 000 per jaar te verminder – 'n voorneme wat geblyk het erg ooroptimisties te wees.
Meer as 1 000 werknemers word geraak.
Die groep waartoe The Times behoort wat deesdae as Tiso-Blackstar-groep bekend staan, is reeds besonder aktief op die digitale terrein, en die web-weergawe, Times Live, is goed interaktief geïntegreer.
Dat 'n koerant met daaglikse verkope van meer as 80 000 per dag op 'n verlies werk, gee 'n prentjie van hoe uitdagend dit vir die groot gehalte Afrikaanse koerante moet wees om kop bo water te hou. Die Burger is hiervan die grootste met meer as 50 000 verkope, terwyl Beeld sowat 46 000 verkope onlangs teen Die Burger teruggesak het. Volksblad met sowat 17 000 verkope oor 'n baie groot era se prestasies is eintlik verstommend.
Selfs Son met 'n oplaag van sowat 80 000 se sirkulasie het gedaal. Media24 het sy kuberweergawe sterk in Netwerk24 ontwikkel, maar as betaalportaal het dit 'n ingeboude beperking. Ook Media24 se tydskrifte kan nou via Netwerk24 gevolg word.
Die rol wat Afrikaanse gehalte-koerante speel om Afrikaans by wyse van spreke in stand te hou, kan moeilik onderskat word. Dit is nie altyd net die groot koerante wat voordeel trek uit ingeboude dienste soos taalversorging en proeflees nie, maar 'n groot aantal gratis streekkoerante, spesifiek in die Vrystaat en Noord-Kaap waar die Volksblad die meeste besit.
Die taalkundige versorging en leesbaarheid is egter nie al wat bepaal of 'n koerant verkoop nie. 'n Goeie voorbeeld was toe 'n noordelike koerant met 'n jong hoofredakteur aan die stuur in 'n oorlog met sy lesers betrokke geraak het. Die koerant moes spoedig sy nommer een- posisie in sy mediagroep aan 'n suidelike koerant afstaan. In vandag se digitale era word verlore lesers nie sommer herwin nie.
The Times bevind hom nie in ongewone geselskap nie, met onder meer The New York Times en die Christian Science Monitor wat die digitale koers ingeslaan het.
Die probleem is dat adverteerders nog nie oral dieselfde sprong maak nie, en allerlei metodes word aangewend om inkomste te genereer. Sommiges word volledige betaalportale, ander op 'n selektiewe skaal, en soms kry lesers 'n aantal gratis besoeke voordat hulle moet begin opdok.
In die proses, met ook baie van die beter TV-kanale waarvoor betaal moet word, word 'n groot deel van die media eintlik eksklusief vir die meer welvarendes.
Gelukkig is daar radiostasies wat hul bes doen om 'n diens van gehalte oor die hele spektrum te lewer, en meer gelukkig, daar is stasies wat daarin slaag.
Pretoria FM son The Times Volksblad
Behalwe vir makliker tegnologiese toegang tot elektroniese media, moet mens se toenemende kort aandagspan en onvermoee om lang sinne te lees en interpreteer ook skerlik 'n rol speel.
"As dit nie in 140 karakters pas nie stel ek nie belang nie."
Wat van Afrikaanse dagblaaie? Ek hou 'n bottel MOET op ys vir die dag dat die laaste een val. Hulle het in my opinie NIKS goeds vir die Afrikaner/Boere beteken nie – hulle het hulle-self inteendeel besig gehou met misleiding en verguising van die Afrikaanses.
Ou Koerantleser Vrydenker Ystervark
Sonder ondersoekende joernaliste en politieke analiste kan ons demokrasie op ons mae skrywe en afvee. Derhalwe behoort elke Afrikaans sprekende die een of anderopbouende rol speel om die Afrikaanse koerante en aanlyn koerante te steun en die joernaliste help om die oor en oog van die samelewing te wees. Koms ons wees positief en hou op om die koerante alewig te kritiseer asof net ons eie idees altyd reg is. En moet asseblief nie die Afrikaanse koerante teen mekaar afspeel nie, al verskil jy met hulle. Volwassenheid beteken dat mens ook na ander se menings luister want dalk het hulle… Lees meer »
Ek dink nou aan joernaliste oos Eva Bartlett. En Matt Lee. Michael Hastings. Julian Assange. Ons eie Adiolf Spangenberg. Ware joernaliste.
Dan vergelyk ek hulle met die 'paid shills' wat nog altyd in Afrikaanse koerante hulle beste pappegaai-weergawe van die voorgeskrewe narratief opdis. Klakkelose herhalers van polities korrekte idees – ander mense se idees. Ruggraatlose wesens wat 'n hele persoonlike identiteit rondom zeitgeists gebou het. Wat nie 'n nag se slaap verloor oor die kollaterale skagoffers van die ideologieë en leuens wat hulle met sulke slim woordjies help verkoop nie.
Ja Herman maar dieselfde jong redakteur wat met sy lesers in die oorlog betrokke geraak het, het bevordering gekry daarvoor.