grootmensspeletjies | Hoe 'n lekkerbek die lewe bitterbek beleef. | Page 2
Die tekens van verliefdheid
Posted on September 15, 2017 by Hanri Wondergem
Vir die wat my ken (ook die wat my nie ken nie en net my blog lees) sal dit ‘n moerse verrassing wees om uit te vind ek is verlief… SURPRISE! Want ek is. En dis vreesaanjaend en ek sien ‘n deel van myself wat ek vir ‘n geruime tyd iewers op ‘n stowwerige rak in my hart in ‘n kluis toegesluit het.
Maar nou het ‘n jongman sy opwagting gemaak en die verestowwer ingespan en die kluis met ‘n tien-pond-hammer oopgeslaan. Net so groot soos die verrassing vir julle is, is dit vir my.
Aanvanklik wou ek skop teen die prikkels. Ek is mos maar ‘n bitterbek met kanker van die siel na al die klappe wat die liefde en die lewe my al gegee het. Maar ek sien die tekens. Ek het dit altyd by die vriendinne opgemerk – en nou sien ek dit by my. So as jy ooit wonder of jy aan die verlief raak is – hier is jou check list.
Jy beraam planne en tref reëling vir die nabye (en nie so nabye ) toekoms. Sonder dat jy ‘n angsaanval kry. Skielik bevind ek myself met kaartjies vir ‘n konsert in Desember. En die 1 kaartjie het die jongman se naam op. November lê vêr… maar as ek die kaartjie vir hom koop dan beteken dit tog seker ek wil hom in my toekoms hê… en ek het ‘n mate van vertroue dat hy dieselfde wil hê (aangesien hy nie vir my sê ek was mal om die konsert-kaartjies te koop nie).
Jy verlang. En jy sê dit. En ek sê dit nie sommer nie. Dis omdat ek regtig verlang die oomblik wat die knaap buite sig is. Dis nie sommer net iets wat cute is om te sê nie. Dis ‘n werklike gevoel.
Jy voel niks as jy aan jou ex dink nie. Jip. Dis waar. Ons almal gaan deur break-ups. sommiges (soos ek) meer as ander. Dis aaklig en seer en jy dink die heeltyd aan die man wat jou hart uitgeruk het, dit aan die brand gesteek het, op dit gepis het, gewag het tot dit droog word, en dit weer aan die brand gesteek het. Maar nou oorheers jou ex nie jou gedagtes nie. Nie eers ‘n bietjie nie. Want nou het ek ander (en beter) dinge om aan te dink. En selfs al spring die ex in my gedagtes in, is daar nie meer ‘n seer hart daarmee saam nie.
Skielik lyk alledaagse take en dinge nie meer so alledaags nie. Die dinge (soos kosmaak), word pret omdat jy dit vir die persoon of saam met die persoon doen. Skielik is ‘n DVD-aand voor die kassie nie meer vervelig nie. ‘n Uitstappie na Spar word ‘n avontuur. Wyn is lekkerder (nooit gedink daai is moontlik nie) as jy dit saam met die persoon drink.
Jy is bereid om dinge op te offer. En nee, voor julle my nou aanval en sê ek moenie “myself verloor” nie. Ontspan. Ek praat van dinge soos om eerder in die verkeer te sit vir 2ure om hom te sien, as om alleen op jou mat te lê. Om kos te maak, al is kosmaak nie jou thing nie (ek noem kosmaak weer, want dit was altyd vir my aaklig, maar nou doen ek dit met liefde). Om jou wekker vroeër te stel omdat dit verder van sy plek af is van joune af werk toe. Of om vroeg op te staan, al is dit jou inlê dag, om vir hom koffie te maak en padkos te pak wanneer hy vroeg in die pad moet val.
Hy is die goue randjie om die donker wolke. Jou dag is kak. Jou werk is uitputtend. Jy kan nie slaap nie en jy voel vet. Maar… dis alles okay. Want die knaap laat my beter voel en hy beur my op.
Jy voel veilig as hy naby is. Hierdie is corny AF. Maar dis die waarheid. Dis moeilik om die gevoel te beskryf. Maar jou hart en jou lyf en jou verstand is rustig as hy in die omte is.
Jy is so gemaklik met hom dat jy simpel grappies maak en nie jou vreemde gewoontes wegsteek nie. Jy voel nie jy hoef ‘n goeie voetjie voor te hou nie. Jy kan jou krom tone met jou lelike plakkies voor hou – en hy is okay daarmee. Ek kan my gesig trek, my hobo-klere dra, dans in die kombuis.
Alles herinner jou aan hom. Gewoonlik sou ek nie ‘n bakkie opmerk wat soos syne lyk nie, maar nou sien ek dit heeltyd. Ek is nie gaande oor kos wat my bek brand nie, maar as ek geurige kos ruik, dink en aan hom, want hy hou daaravan. Wat gewoonlik net agtergrondmusiek sou wees, laat my skielik aan hom dink omdat hy van die kunstenaar hou. Alles wat Star Wars en Harry Potter is, (al het ek dit nog nie gekyk nie) vang my oog, ook omdat hy al daaroor gepraat het. Sy naam is op alles geskryf.
Hy is jou mens. He is your person (dit klink beter in Engels). Jy wil elke klein dinggetjie met hom deel. My kollega vat my in die gesig, ek bel hom. Iets is snaaks, ek vertel hom. Hy is die eerste persoon met wie ek alles wil deel.
Jy kan wys dat jy kwesbaar is. Skielik kom die trane as ek hartseer is – en ek dink nie vir een oomlik dat hy gaan weghol nie. Dalk nagmerries kry want ek is nie ‘n mooi huiler nie. Maar hy gaan nêrens heen nie. Hy sal die trane afvee en drukkies gee. Weer voel ek veilig. En corny.
Hy irriteer die hel uit jou uit, maar dit maak jou net meer verlief. Ek haat dit as iemand hard aan my voetsool vat. Hy weet dit. En hy doen dit. Elke keer word ‘n groottoon kliphard oor my voetsool getrek. Elke keer kraam ek ‘n rol doringdraad. Maar ek gaan nêrens heen nie. En ek kielie hom. Hy haat dit. Maar ons doen dit steeds.
Jy kry nie meer ‘n ligte hoerberoerte as hy nie dadelik op jou boodskappe antwoord nie. Aanvanklik het ek gedink hy ignoreer my. Hy ghost my. Nou weet ek hy kan nie multi task nie en is tien teen een weer in daai droomwêreld van hom waar selfone nie welkom is nie.
Sy foto’s is vir jou regtig vermaaklik. Jy fake nie die belangstelling nie. Ek het myself gevang waar ek na sy gradeplegtigheidfoto staar met ‘n belaglike glimlag op die bakkies. Omdat hy so vrek jonk lyk sonder sy baard. Ook het ek al dieselfde reaksie getoon toe ek sy bos hare op sy paspoortfoto gesien het. En so gaan ek tien teen een ook lyk as hy vir my al die foto’s van sy Europa-besoek wys.
Jy sal eerder niks doen saam met hom, as iets doen saam met ander mense. Die sosiale vlinder in my het nooit gedink die dag sal kom waar ek een mens se geselskap verkies bo ‘n groep ander nie.
Jy wil hom vertel van al jou gunsteling dinge. Nie omdat ek wil he dit moet sy gunsteling dinge word nie, maar ek wil hê hy moet my beter ken as enige iemand anders. Ek wil nie hê hy moet in hoendervelle uitslaan as Freddie Mercury en Montserrat Caballé, Barcelona sing nie. Maar ek wil he hy moet weet dis wat dit aan my doen.
Jy wil dinge wat jy reeds gedoen het wéér doen, net sodat hy die ervaring met jou kan deel. Skielik wil ek weer ‘n reksprong by Bloukrans aandurf. Ek wil weer in Zanzibar gaan duik. Ek wil weer ‘n fietstoer deur Soweto doen. Maar die keer moet hy saamkom.
Jy voel so trots. Ek wil my minnaar aan almal voorstel en afshow want ek is trots dat so ‘n ongelooflike skepping deel is van my lewe.
So… as jy, net soos ek, gewonder het of die gevaarligte van verliefdheid aan die flikeker is – as jy kop knip op al die bogenoemde, dan is dit nou maar so. Jy (en ek) is in jou moer in!
Ma’s vs Kinderloses
Posted on August 10, 2017 by Hanri Wondergem
Elkeen van ons stap mos maar ons eie pad in die lewe. Daar is wel diegene wat nie kan verstaan dat al die paaie anders kronkel nie. Daar is die wat glo dat teerpad die enigste pad is. Ek is nie een van hulle nie. Maar na ‘n gesprek met ‘n wildvreemde vrou vandag het ek dit nodig geag om hierdie stuk te skryf.
Ek hou van kinders. Ek hou baie van kinders – seker nog soveel meer omdat ek nie my eie het nie. Ek oordeel ook glad nie mense wat op ‘n jong ouderdom aanteel nie. Teel voort. Maar die hemele hoor my, laat my en my baby-box wat in onbruik is in vrede.
“Dit moet darem maar lekker he om so baie vrye tyd te he,” sê die vrou vir my kort nadat sy uitgevind het ek het nie kinders nie. Vrye tyd… wat de hel is vrye tyd? Ek werk ‘n voldag. Dan het ek ‘n hele hoop take om te verrig om my eie huishouding aan die gang te hou. En ek het sosiale- en ander verpligtinge. Ek het nie baie vrye tyd nie. En net daar, toe ek my bloedig vir die vrou se aanname vererg, besef ek hoeveel keer ek al sulke belaglikhede moes aanhoor omdat ek kinderloos is.
So hier is ‘n paar dinge wat ek asseblief nie weer wil hoor nie.
“Om kinders te he was die beste besluit wat ek ooit gemaak het.” Mooi vir jou. Om nie kinders te he terwyl my leefstyl is soos wat hy is nie, was die beste besluit wat ek ooit gemaak het. Ek het nie nou tyd, plek, energie of ‘n behoefte aan kinders nie.
“Tick jou biological clock nie?” Is dit 1920? Is daar geen mediese navorsing gedoen nie? Moet vroue steeds net in hulle vroeë twintigs babas uitpop anders word hulle uterusse droog en eierselle op? Nee! So nee. Niks “tick” hier by my nie. Ek is 30. Nie 130 nie. Ek het nog meer as genoeg tyd. Al wat “tick” is jou tor wat van sy stok afgeval het toe jy dink dis okay om so ‘n vraag vir my te vra.
“Ek was ook soos jy toe ek jonger was, maar toe word ek groot.” So net omdat jy ‘n ding so groot soos ‘n waatlemoen deur jou lady bits kon squeeze is jy nou meer volwasse as ek? Ek dink nie so nie. Jy is dalk oud voor jou tyd want jou kinders gee jou grys hare, maar jy is nie meer volwasse nie.
“Ek wens ek kon bietjie laat slaap.” Maar jy kan nie. Ek kan. Jy het gekies om kinders te he, wetend dat hulle jou uit die slaap gaan hou. Ek het gekies om nie kinders te he nie, wetend dat ek eers na middagete op ‘n Staredag kan ontwaak. Die lewe is vol keuses. Dis nie my skuld as jy drie jaar laas ‘n goeie nagrus gehad het nie en ek voel nie in die minste skuldig oor myne nie.
“Kinders gee jou lewe betekenis.” My lewe het reeds betekenis. Ek sou dit dalk geniet het met nog bietjie meer roommys en sjokolade-sous, maar behalwe vir dit is daar nie veel waaroor ek wil kla nie. My lewe is nie minder belangrik omdat my eierstokke nie haastig is nie.
“Wil jy nie iemand he wat vir jou gaan sorg op jou oudag nie?” Ek dink nie dit is die hoofdoel van kinders nie. Ek weet vir ‘n feit jy sorg nie vir jou ma nie, so hoekom sal jy dit van jou kinders verwag? Ek betaal elke maand my hardverdiende geldjie oor vir my oudag. Ek sal, net soos nou, vir myself sorg.
“Jy sal nog van plan verander en kinders wil he.” Dalk. Dalk nie. Ek het nooit gesê ek wil nie kinders he nie. Ek het gesê ek wil nie nou kinders he nie. En dis ononderhandelbaar. Sê dit saam met my: “voorbehoeding, 2, 3!”
“Dit moet so lekker wees om geen verantwoordelikhede te he nie.” Askies? Ek het nie besef dat kinders die enigste bestaande verantwoordelikheid is nie. Al die rekeninge wat ek betaal en werk wat ek doen is dan seker nie verantwoordelikhede nie…? Moenie laf wees nie. Ek het genoeg verantwoordelikhede sonder kinders. Soos daai kletrymer gesing het: “I got 99 problems….” Maar ‘n kind is nie een nie. Genadiglik.
“Jy het nie meer baie tyd oor nie.” Ja, ja. Jy het ook nie meer baie tyd oor voor ek besef hoe ‘n absolute drol jy is en jou (en jou kinders) uit my lewe sny nie.
“Maar jy sal so ‘n wonderlike ma wees.” Duh. Want ek is ‘n wonderlike mens. (En so nederig.) Maar net omdat ‘n mens iets kan doen, beteken dit nie jy moet dit doen nie. Ek kan ‘n bier in 5 sekondes in my keelgat afgooi, maar ek moet dit eerder nie doen nie want dit laat my maag opblaas. Same.
“Jy gaan spyt wees dat jy so lank gewag het om kinders te kry.” Ek het nie besef jy kan die toekoms sien nie. Jy mag dalk ook spyt wees dat jy kinders gehad het as jou jongste soos ‘n kleptomaan begin tekere gaan, maar ek druk nie die moontlikheid in jou keelgat af nie.
“Maar dit moet so eensaam wees sonder kinders.” Nope. Glad nie. Inteendeel. Ek het tyd vir ander mense en daarom is ek nie eensaam nie.
“Dis net ‘n fase waardeur jy gaan, jy sal we landers begin voel.” As jy met “’n fase” bedoel ek werk aan my loopbaan en geniet my lewe, dan ja. As dit nie is wat jy bedoel nie, dan nee.
“Dink jy nie jy is bietjie selfsugtig nie”. Ja, ek is. Maar wat selfs meer selfsugtug sal wees is om ‘n kind te he wat dag in en dag uit by ‘n oppasser moet bly want Mamma is besig by die werk. Wat meer selfsugtig sal wees is as my kind van brood moet leef omdat ek die bloetjie uit die staanspoor nie kon bekostig nie.
“Ek verstaan nie hoe jy in die stad kan bly nie. Johannesburg is nie ‘n goeie plek om ‘n kind groot te maak nie.” Maar dan is dit ideaal aangesien ek nie ‘n kind het nie!
“Maar… maar wat as jou ouers besluit het om jou nie te he nie?” Dan sou ek nie bestaan het nie en dit sou nie vir my nodig gewees het om die stupid gesprek met jou te he nie.