Lugleegte – Ciska Olivier – In die gedagtes van 'n skrywer
Ek bevind my op 'n vreemde plek. Ek is nie presies seker wat aangaan nie. Mis ek net my man? Het die realiteit van ons lewensverandering begin insink? Skop my gemaklikheid-sone reguleerder in? Kort ek dalk net 'n ordentlike vakansie? Is die lang wag om te hoor of nog 'n manuskrip goedgekeur is die ding wat my skrywe stuit?
Blowing Soap bubbles in cold weather – Google image
Ek dink dit is so ietsie van als. Dis asof ek in 'n borrel staan of dalk op 'n platform met borrels om my. Ek kyk na al hierdie dinge om my, maar nie een spring uit nie.
In werklikheid voel ek bietjie gewigloos. Ek hang in 'n oop spasie. Vasgevang in 'n tydkapsule wat blykbaar nog nie wil laat los nie. Die enigste vastigheid is die hoeveelheid boeke wat ek verorber. Sekerlik 'n teken dat my brein 'n timeout nodig het … maar hoe lank kan dit dan nou voortgaan?
Bursting the bubble – Google image
Daar is werk om te doen. Manuskripte wat geskryf wil word. Spertye wat ek myself gestel het. A nee a, hoe lank neem dit dan nou om uit hierdie borreltjie te bars? So lank soos dit neem, sê 'n stemmetjie in my kop. Ek is bevrees ek is nie daarmee tevrede nie. Dis tyd om uit die lugleegte te ontsnap. Vandag nog.
Posted on October 30, 2018 October 30, 2018 Author ciskaolivierTags 2018, lugleegtes, tyd, verandering
One thought on "Lugleegte"
Ek hoop jy bars vandag die borrel! Ek sit self na my rekenaar skerm en staar, sonder ñ woord in my kop.