Wie sy geskiedenis nie ken nie... - Stormfront
Wie sy geskiedenis nie ken nie...
Reeds vanaf 860vC., met Jehu koning van die noordryk se bewind, het die noordelike tien stamme begin om afgode te aanbid en wel Assiriese afgode. Oor 'n lang tydperk het God begin om hulle te straf deur vyandige aanvalle en wegvoerings, vanuit Palestina deur Assiriese konings Tiglat-Peleser, Salmaneser en Sargon, toe te laat.
Wie was die Assiriërs en hoe het hulle Israel bedreig?
Asurnasirpal II, die seun van Tukulti Ninurta II, het regeer in die tydperk 884 tot 859vC. Die Assiriërs het ontwikkel tot 'n magtige nasie ten noorde en ooste van Palestina. Die Assiriese magte het met wrede en genadelose mag hul gebied uitgebrei en aangrensende volke vernietig en oorwin. Die Assiriërs was egter versigtig om die sterker bure, naamlik die Urartane aan die noordgrens, die Babiloniërs in die suide en die Arameërs in die weste, aan te val. Die Assiriese magte het aanvalle geloods tot so ver as die Mediterreënse See, in die weste.
Asurnasirpal II het tydens een van sy togte die seders van die Amanus berge afgekap vir gebruik met die bou van die stad Kalah, wat hy as hoofstad verklaar, in die plek van die vorige hoofstad Asur. By die ruïnes van Kalah is etlike honderde inskripsies gevind wat Asurpanipal II een van die bes gedokumenteerde regeerders in antieke Midde Ooste maak.
Salmanèser III regeer vanaf 859-824vC. en is die seun van Asurbanipal. Hy voer 32 veldslae in die 35 jaar van sy regering uit. Hierdie veldslae was hoofsaaklik gerig teen die lande wes van die Eufraat rivier. Veral die Arameërs het onder hom deurgeloop. Tog kon hy nie daarin geslaag om Aram te oorwin nie. Die ander lande moes gevolglik noodwendig belasting aan Assirië betaal, onder andere ook Israel.
So is die betaling van belasting deur koning Jehu van Israel, aan Salmanèser uitgebeeld op die beroemde Swart Obelisk. Diè Swart Obelisk is te sien in die Britse Museum.
Koning Jehu van Israel, staan op sy knieë en soen Salmanèser, die koning van die Assiriërs, se voete!
In 745-727vC. vestig Tiglat-pelèser Assirië as 'n wêreld moondheid. Sy weermag was sodanig dat hy die verowerde grondgebied ingelyf het by Assirië. THE PEOPLES HE CONQUERED WERE DEPORTED AND RESETTLED WITHIN ASSYRIA'S DOMAIN IN ORDER TO BREAK THEIR NATIONAL CONSCIOUSNESS AND COHESION. HE RELIEVED ASSYRIA FROM THE PRESSURE OF THE ARAMAEAN TRIBES THAT WERE MENACING THE VALLEY OF THE CENTRAL TIGRIS, EXPELLED THE URARTIANS FROM SYRIA, ANNEXED THE ARAMAEAN STATES OF ARPAD AND DAMASCUS, SUBJUGATED THE CITIES OF PALESTINE, AND MADE HIMSELF THE RULER OF BABYLONIA.Encarta 98
Oor die verloop van meer as 'n honderd jaar het die bedreiging van die Assiriërs, vanuit die ooste, die noordelike dele van Israel, gepla. Emigrasie na die weste was aan die orde van die dag. Diegene wat kans gesien het om grond en land te verlaat ter wille van veiligheid, het weswaarts uitgewyk. Deportasie deur die vyand het die res van die bevolking in die gesig gestaar.
Wat sê Miga, die profeet; EK HET DIE HELE ISRAEL GESIEN, VERSTROOID OP DIE BERGE SOOS SKAPE WAT GEEN WAGTER HET NIE.2 KONINGS 18:16
Salmanèser V regeer vir 'n korte vyf jaar van 727-722vC. Hy word opgevolg deur Sargon II wat regeer van 722-705vC. Sargon II se ryk het gestrek tot aan die Persiese Golf. Salmanèser V het Israel dus oorwin en sy opvolger Sargon II het die finale deportasie laat plaasvind in 722vC.
AT THE BEGINNING OF HIS REIGN HE DEPORTED THE POPULATION OF ISRAEL, WHICH SHALMANESER V HAD CONQUERED SHORTLY BEFORE HIS DEATH. DURING HIS REIGN, SARGON LED CAMPAIGNS AGAINST URARTU AND THE MEDES, ANNEXED NUMEROUS STATES IN SYRIA AND SOUTHERN ANATOLIA, AND DEFEATED THE ARAMAEANS IN THE CENTRAL TIGRIS VALLEY AND THE CHALDEANS IN THE LOWER EUPHRATES VALLEY. IN ORDER TO ENSURE EFFECTIVE CONTROL OF THIS VAST EMPIRE, EXTENDING FROM THE BORDER OF EGYPT TO THE ZAGROS MOUNTAINS AND FROM THE TAURUS MOUNTAINS TO THE PERSIAN GULF, SARGON DIVIDED IT INTO ABOUT 70 PROVINCES, EACH HEADED BY A GOVERNOR WHO WAS RESPONSIBLE DIRECTLY TO THE KING. IN HIS CAPITAL, CALAH, HE CREATED A CENTRAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION AND DELEGATED SOME OF HIS OWN POWER TO HIS SON SENNACHERIB (REIGNED 705-681 BC). TOWARDS THE END OF HIS REIGN SARGON BUILT A NEW CITY, DUR SHARRUKIN, TO THE NORTH OF NINEVEH, ERECTED HIS PALACE ASTRIDE ITS CITY WALL, AND ADORNED IT WITH IMPRESSIVE LOW RELIEFS. HE ALSO ESTABLISHED A LIBRARY AT NINEVEH. TRADE AND AGRICULTURE WERE ENCOURAGED THROUGHOUT THE EMPIRE.
UNDER SARGON II THE ASSYRIAN EMPIRE WAS MORE POWERFUL AND EXTENSIVE THAN EVER BEFORE. THE PEOPLES WERE CLOSELY KNIT IN LANGUAGE, RELIGION, AND CULTURE. THERE SEEMED EVERY REASON TO BELIEVE THAT IT WOULD ENDURE FOR CENTURIES. SARGON'S SUCCESSORS, HOWEVER, SET AS THEIR MAIN GOALS THE CONQUEST OF EGYPT AND ELAM AND THE COMPLETE SUBJUGATION OF BABYLONIA. TO ENSURE VICTORY OVER THESE OUTLYING LANDS, THE ASSYRIANS WITHDREW SOME OF THEIR FORCES FROM THE NORTHERN AND NORTH-EASTERN FRONTIER REGIONS. IN THESE NORTHERN REGIONS, THE MEDES AND TWO NEW GROUPS OF MIGRATING PEOPLES, THE CIMMERIANS AND THE SCYTHIANS, WERE THUS ABLE TO GROW IN STRENGTH.Encarta 98
Uit die genoemde aanhaling kan die tydperk en groei van die volke aan Assirië se noordelike grens waargeneem word. Veral diè van die Kimmeriërs en die Skittiërs.
Sanhèrub behou die oorwonne lande en verskuif sy hoofstad na Ninève waar hy vir homself 'n paleis bou. Hy verslaan Babilon in 689vC.
Sanhèrub se seun, Esharhadon, regeer vanaf 681-669vC. en hy help die Chaldeërs (Babiloniërs) om Babilon weer te herbou. Esharhadon se roem is daarin geleë dat hy sover suid as Egipte beweeg en het die stad Memphis verower. Sy opvolger en seun, Asurbanipal, penetreer suidwaarts tot by Thebes in Egipte. Asurpanipal het dan ook die Elamiete verslaan. Hy was bekend vir die groot biblioteek wat hy in Nèneve gehad het.
Wat het intussen, met verloop van meer as sestig jaar na die finale deportasie, van die Israeliete geword? Die Joodse historikus Josephus skryf: BUT THEN THE ENTIRE BODY OF THE PEOPLE OF ISRAEL REMAINED IN THAT COUNTRY; WHEREFORE THERE ARE BUT TWO TRIBES IN ASIA AND EUROPE SUBJECT TO THE ROMANS, WHILE THE TEN TRIBES ARE BEYOND THE EUPHRATES TILL NOW, AND ARE AN IMMENSE MULTITUDE, AND NOT TO BE ESTIMATED BY NUMBERS. Josephus, Antiquities of the Jews, Book Xl, Chap. V. Par.2
In dieselfde paragraaf verduidelik Josephus dat die tien stamme in Medië gewoon het in die tyd van Esdras. Die boek van Esdras dui aan dat die Israeliete nie indefinitief daar vertoef het nie:
DIT IS DIE TIEN STAMME WAT UIT HULLE LAND AS GEVANGENIS WEGGEVOER IS, UIT HULLE EIE LAND IN DIE TYD VAN KONING HOSÈA, WAT SALMANESER, DIE KONING VAN ASSIRIË, IN GEVANGENIS WEGGELEI HET, EN HY HET HOM OOR DIE WATER GENEEM EN SO HET HULLE IN 'N ANDER LAND GEKOM. (Vergelyk met 11 KONINGS 17:6)
MAAR HULLE HET BESLUIT DAT HULLE DIE MENIGTE HEIDENE SOU VERLAAT EN WEGGAAN NA 'N VER LAND WAAR GEEN MENS NOG OOIT GEWOON HET NIE.
SODAT HULLE DAAR HULLE VERORDENINGE KON HOU WAT HULLE NOOIT IN HULLE EIE LAND GEHOU HET NIE.
EN HULLE HET INGEGAAN IN DIE NOU GANGE VAN DIE EUFRAAT RIVIER.
WANT DEUR DAARDIE LAND WAS DAAR 'N LANG PAD VAN EEN EN 'N HALWE JAAR OM TE GAAN , EN DAAROM WORD DIE LANDSTREEK ASSARETH GENOEM. 2 esdras 13 :40-45
Die Assiriërs het een van die belangrikste volksverhuisings laat plaasvind. Die oorgrote meerderheid van hierdie Israeliete is hervestig in 'n gebied wat ontvolk was, suidwes van die Kaspiese-see, tussen die Swartsee en die Kaspiese-see, in die omgewing van die groot mere naamlik Van en Urmia, asook in die land Medië en Persië. Hierdie volksverhuising het plaasgevind tot en met 722vC. Dit was die veroweraars se metodiek om die adel van die land te verplaas om sodoende die volksgevoel en patriotisme te verbreek.
Die gedeelte van die Israeliete wat agter gebly het, later genoem die Samaritane, het vermeng met die ander volke wat deur die veroweraars in die grondgebied van die Noordryk geplaas is. Die Assiriërs het onder andere Kanaäniete, in die Israelitiese grondgebied hervestig. 2 Konings 17 George Smith en Sir Henry Creshwell skryf dat meer as drie miljoen vier honderd vyf en sewentig duisend Israeliete tydens die finale groot aanslag, verplaas is. Indien hierdie net die manlike sieletal was, kan met reg aangeneem word dat indien vroue en kinders bygetel word meer as elf miljoen uiteindelik die ware getal was.
Tiglat-Pelèser koning van die Assiriërs, skryf: DIE DORPE VAN GELEAD EN ABEL-BETH-MAACHA OP DIE GRENS VAN BET-OMRI (SAMARIA), DIE UITGESTREKTE DISTRIK VAN NAFTALI HET EK IN SY GEHEEL TOT ASSIRIESE GEBIED VERKLAAR....DIE LAND VAN BET-OMRI.......'N KLOMP VAN HAAR INWONERS, MET BESITTINGS, HET EK NA ASSIRIË WEGGEVOER.. Sayce, Assyria pp. 177-178
IN DIE DAE VAN PEKA, DIE KONING VAN ISRAEL, HET TIGLAT-PELÈSER, DIE KONING VAN ASSIRIË, GEKOM EN IJON INGENEEM EN ABEL-BET-MAAGA EN JONOAG EN KEDES EN HASOR EN GELEAD EN GALILEA, DIE HELE LAND NAFTALI; EN HY HET HULLE IN BALLINGSKAP WEGGEVOER NA ASSIRIË TOE. 2 Konings 15:29
In hierdie tyd was die Assiriërs besig met ryksbou en het die bannelinge toegelaat om vryelik grond te bekom en die land te ontwikkel. Jeremia skryf dat hierdie mense vry was in so 'n mate dat hulle verklaar het dat hulle nie weer na die Allerhoogste toe sou terugkeer nie. Verder het hulle fisies vryelik in die Kaukasiese gebergtes rondgeswerf. Dokumente bevestig dat die Assiriërs ook straftogte teen van die wegbrekers onderneem het, grotendeels na die weste.
Dit moet in gedagte gehou word, dat die Israeliete in afsonderlike groepe en op verskillende tye getrek het. Daar is na die verskillende groepe verwys met verskillende benaminge. Hulle was oor groot afstande en oor etlike dekades van mekaar verwyderd.
Die tien stamme, nou in ballingskap, verloor hul burgerskap en raak vervreemd van die wet en die verbonde. Efesiërs 2:14-16. Die tien stamme verloor hul identiteit, hul naam.
KOM LAAT ONS HULLE VERNIETIG, DAT HULLE GEEN VOLK MEER IS NIE, SODAT AAN DIE NAAM VAN ISRAEL NIE MEER GEDINK WORD NIE. Psalm 83:5
Belangrik om op hierdie tydstip die betekenis van die woord bekering, na te gaan. Bekering beteken om terug te keer na 'n vorige bekende objek. Om vervreemd te raak, beteken daar het voorheen kennis bestaan. Die Wet en die Verbonde het dus voorheen aan hierdie mense behoort en Paulus wek net weer die inherente Godsgees in die heidene (Israeliete) op. Bekering van die heidene beteken inderwaarheid die wakkermaak van die instinktiewe volksbesit van die WET en die VERBONDE van die VERLORE VROU van God. Efesiërs 2:11-22
Die begrip van die uitstorting van die Heilige Gees, is in Engels meer selfverduidelikend, naamlik to rekindle die inherente Godsgees in hierdie verlore skape. Die kinders roep tot hul Vader: Aba Vader. Die gees van God is in die uitverkorenes en alleenlik hulle kàn Aba Vader, roep!ROMEINE 8 Hy ken Sy skape en die skape ken Sy stem.
JULLE KAN NIE NA MY STEM LUISTER NIE, WANT JULLE IS NIE VAN MY VADER NIE.Johannes 8
Daarom kan die aanvang van die ballingskap getipeer word met 'n egskeiding. Die volk is verlore as die geskeide vrou. Hulle word nou die verlore tien stamme genoem. YAHSHUA, die tweede ADAM, stuur sy dissipels (sy studente) na die nasies om bekering te predik. Nèt die verlore skape, verstrooid tussen die nasies, sal na die herder se stem luister want sy skape ken Sy stem!
Petrus het op hierdie stadium 'n probleem gehad. Die Judeërs het nie eens saam met die heidene geëet nie. Hulle het hierdie broers van hulle as onbesnede, los van die Wet en as onrein beskou. God laat Petrus 'n gesig sien met die bevel dat hy moet eet van die laken vol onrein diere! Verkeerdelik het valse herders die skape in die modder ingelei en geleer dat die gesig van Petrus toestemming verleen dat varkvleis geëet mag word! Lees gerus self Handelinge. God verduidelik dat hierdie 'n gesig is waarin Hy lering aan Petrus gee om te toon dat die onrein diere wat die gesig uitbeeld inderwaarheid mense is en wel die verlore skape van die Huis van Israel. Die tien stamme, die verlore skape wie die Judeërs as onrein beskou omrede hulle die besnydenis, die verbonde en insettinge van God verlaat het!
Die Judeërs, in die tyd van YAHSHUA, het geweet van hul broers in die vreemde. YAHSHUA stuur sy dissipels na:
DIE VERLORE SKAPE VAN DIE HUIS VAN ISRAEL. Mat 10:5-6
Hy gee duidelike opdrag dat hulle niè na die heidene (nie volk) of Samaritane toe moet gaan nie!!
Jakobus se brief is gerig eksklusief aan die twaalf stamme in verstrooing, dit is die volk Israel! Hierdie brief is geskryf in die jaar 60nC. en die eienaars van die brief is ongetwyfeld slegs die twaalf stamme:
JAKOBUS, 'N DIENSKNEG VAN GOD EN DIE HEER JESUS CHRISTUS, AAN DIE TWAALF STAMME WAT IN DIE VERSTROOIING IS: GROETE.Jakobus 1:1
Die oorspronklike Griekse woord vir heiden is Ethnos. Etnos dui pertinent op volksverwante mense. Dus, Paulus se sendbriewe aan die heidene is gerig aan die etnies verwante stamme van Israel, met ander woorde gerig aan die verlore skape van die Huis van Israel. Die stamme is ballingskap wat hul eie identiteit en naam verloor het! Esegiël skryf oor hulle:
WANT SO SÊ DIE ADONAI YAHWEH: KYK HIER IS EK, EN EK SAL NA MY SKAPE VRA EN VIR HULLE SORG. SOOS 'N HERDER VIR SY TROP SKAPE SORG OP DIE DAG AS HY ONDER SY VERSPREIDE SKAPE IS, SO SAL EK VIR MY SKAPE SORG; EN EK SAL HULLE RED UIT AL DIE PLEKKE WAARHEEN HULLE VERSTROOI IS, OP DIE DAG VAN WOLKE EN DONKERHEID. EN EK SAL HULLE UITLEI UIT DIE VOLKE EN VERSAMEL UIT DIE LANDE EN HULLE BRING IN HUL LAND; EN EK SAL HULLE LAAT WEI OP DIE BERGE VAN ISRAEL, IN DIE KLOWE EN AL DIE BEWOONBARE PLEKKE VAN DIE LAND. OP 'N GOEIE WEIVELD SAL EK HULLE LAAT WEI, EN OP DIE HOË BERGE VAN ISRAEL SAL HULLE WEIPLEK WEES. DAAR SAL HULLE LÊ OP 'N GOEIE PLEK EN WEI IN 'N GEIL WEIVELD OP DIE BERGE VAN ISRAEL. EK SELF SAL MY SKAPE OPPAS, EN EK SELF SAL HULLE LAAT LÊ EN RUS, SPREEK DIE ALMAGTIGE GOD. DIE WAT VERLORE IS, SAL EK SOEK, EN WAT WEGGEDRYF IS, SAL EK TERUGBRING, EN WAT GEWOND IS, SAL EK VERBIND, EN DIE SIEKES SAL EK VERSTERK; MAAR DE VETTES EN DIE STERKES SAL EK VERDELG: EK SAL HULLE OPPAS SOOS DIT REG IS. Esegiël 34:10-16
Vergelyk gerus waar YAHSHUA aan die Judeërs verduidelik met watter doel hy sy boodskap rig. Die belofte in volgende gedeelte vervat is gerig aan 'n geidentifiseerde kudde. Hy beloof die herstel van die twaalf stamme van Israel.
EK HET NOG ANDER SKAPE WAT NIE AAN HIERDIE STAL BEHOORT NIE. EK MOET HULLE OOK LEI, EN HULLE SAL NA MY STEM LUISTER, EN DIT SAL WEES EEN KUDDE, EEN HERDER. Johannes 10:16
Die Huis van Israel (tien stamme) kon dus met reg op hierdie stadium vergelyk word met 'n eensame, verlatene, weduwee of geskeide vrou. Die verlore skape wat onder die volke verstrooi is.