In die tuine van Norman Palermo, Sisilië (twaalfde eeu n.C.) - Artikels - 2022
Deur Marco Massetti
Anthropozoologica, Vol.44: 2 (2009)
Samevatting: Hierdie referaat is daarop gemik om die belangrikheid van die zoomorfe beelde in die 12de eeuse prentjie van die land te verifieer Genoard, die "aardse paradys", van Palermo (Sisilië) vervat in 'n verligting in die Liber ad honorem Augusti deur Pietro da Eboli, 12de eeu n.C. (Berne, Burgerbibliothek, Codex 120). Op grond van ontledings van die literêre en ikonografiese dokumente en van die beskikbare osteologiese bewyse, word 'n voorlopige identifikasie gemaak van die dierkundige spesies wat voorgestel word, met betrekking tot die Normandiese kulturele ambisie en wat aanvaar kan word oor die voorkoms daarvan in die Middeleeuse Sisilië. Die bestudering van die diere wat uitgebeeld word, kan ons begrip van die gespesialiseerde "maar nog steeds gedebatteerde" gebruik van die diere verhoog Genoard, terwyl dit ook verskillende lesings lewer as wat tradisioneel aangebied word deur literêre en argitektoniese kritiek en / of historiese en artistieke tekste. Daarom bied dit 'n geleentheid tot meditasie oor die faunistiese herbalansering wat ook in ander kontinentale en eilandgebiede in die noorde van die Middellandse See geïmplementeer is in die periode van Arabiese invloed en / of die onmiddellike volgende. Miskien met sekere gevolge wat blykbaar ook die hedendaagse Normandiese kulturele wêreld van Groot-Brittanje kon betrek.
Inleiding: In die tweede helfte van die 12de eeu is daar 'n park vir jag en ander genot vir William II, net agter die koninklike paleis van Palermo, in die suidelike deel van die stad, voor wat later die "Conca d" genoem is. 'Oro'. Hierdie park word Genoard genoem, oftewel Gennoardo, 'n naam wat afgelei is van die Arabiese Gennat al-Ard, wat 'n aardse paradys beteken. Dit was nie 'n spesifieke naam nie, maar is gedeel deur al die Moslem-tuine van genot, wat ontwerp is om soos die paradys van die Koran te lyk. 'N Beeld van die verskyning van die Genoard het oorleef in 'n 12de eeuse verligting wat die stad Palermo illustreer in rou oor die dood van Willem II, vervat in die Liber ad honorem Augusti deur Pietro da Eboli. Hierdie manuskrip is geskryf en verlig in Palermo tussen 1195 en 1197, na die dood van Willem II in 1189. Dit bestaan ​​uit 'n verligte kroniek van die gebeure wat in die dekade tussen 1189-1197 plaasgevind het.
In die miniatuur waarin die Genoard blyk dit is binne die konteks van Palermo en is deel van dieselfde, en beslaan heeltemal een van die sektore waarin die stad verdeel is, wat ongeveer ooreenstem met die individuele kwartale. Die Genoard het bestaan ​​uit 'n groen gebied, toegebou en besproei, wat prakties beskou word as 'n riyàd wat tot die koninklike paleis behoort. Soos Zangheri ook verduidelik, word die Arabiese woord riyàd gebruik om te verwys na 'n groen, private ruimte wat die beeld van die Romeinse peristyl oproep. Dit was 'n onbedekte gebied, byna altyd omring deur portieke, en het geplaveide paaie en 'n stelsel van besproeiing gebaseer op wasbakke en kanale. Vanweë sy besondere posisie, moes die Genoard dus 'n ruimte verskyn het wat 'n gespesialiseerde konsep van die stedelike park beliggaam. In sulke parke is die skaarsste plante uit die Ooste gekweek, in ooreenstemming met 'n tradisie wat direk uit die Arabiese wêreld geleen is. Verskeie kosbare en eksotiese plante word in die miniatuur geïllustreer, waaronder 'n wingerdstok, ander vrugtebome en verskeie palms. Maar die "aardse paradys" was ook die tuiste van 'n spesiale fauna wat voëls en soogdiersoorte insluit, waarvan die aanwesigheid in die park nie net deur estetiese redes gemotiveer is nie, maar ook praktiese doeleindes verbonde aan jag.