Testimony - Johan Malan
Ek het in 'n NG-sendingpastorie grootgeword en van jongs af die ware evangelie gehoor. Ek het egter net lippediens daaraan bewys omdat dit met my innerlike, verdorwe natuur in botsing gekom het. Ek het in twee wêrelde geleef – dit wat ek behoort te wees en dit wat ek werklik was. Laasgenoemde was dié deel van my lewe wat ek weggesteek en toegesmeer het.
My ouers het onder andere vir 'n tydperk van elf jaar sendingwerk op 'n eensame sendingstasie in Sekoekoeniland gedoen (dit was deel van die voormalige Lebowa-tuisland in Noord-Transvaal). In hierdie tyd was ek eers op Laersdrif in die laerskoolkoshuis en later, tydens my hoërskooljare, op Middelburg. Hier het my verdorwe natuur in assosiasie met ongeredde, wêreldgesinde maats gefloreer. Ek het dit tot 'n fyn kuns ontwikkel om 'n dubbele lewe te lei en myself uit elke probleem te lieg. Min het ek egter besef dat my ouers my soos 'n boek kon lees. Hoewel hulle nie al die detail geken het nie, het hulle presies geweet in watter groot geestelike woestyn ek myself bevind het.
Ek is in al hierdie tyd steeds onder druk geplaas om tot bekering te kom en met 'n nuwe lewe in Jesus Christus te begin. Ek het ook wel 'n paar keer die stap geneem, maar dit was almal valse bekerings wat nie eers 'n week gehou het nie. Dit was tipies die geval van die saad van die evangelie wat op rotsagtige plekke in die vlak grond geval het – dit het wél probeer groei, maar kon nie onder hierdie omstandighede oorleef nie (Matt. 13:20-21).
Die sonde het elke keer ná so 'n ondervinding erger geword. Drank, partytjies en onbetaamlike gesprekke het bygekom. Donker gevoelens oor 'n mislukte lewe was 'n algemene ervaring. 'n Onsuksesvolle poging om verder te studeer en myself vir 'n loopbaan te bekwaam, was deel van die verval. My pa het my openlik as 'n mislukking bestempel, maar dit het my nogal gemotiveer om hom verkeerd te bewys.
Op 'n dag het ek besluit om self my lewe reg te ruk en 'n sukses daarvan te maak. Ek het in Pretoria gaan werk, buitemuurs aan die Universiteit van Pretoria gestudeer en self die koste daarvoor betaal. Aan die einde van my derde jaar toe ek 'n BA-graad behaal het, is ek met Wilma getroud. Ek het toe besluit om 'n groter afstand tussen my en my ouers te kry, want hulle het té veel vir my gepreek. Ek het eers in die Oos-Kaap gaan werk, Honneurs aan die Univ. van PE behaal en later 'n MA-graad in Antropologie aan die Randse Afrikaanse Universiteit.
My swerwersgees het toe nog meer die oorhand gekry en ek het in Kaokoland, Namibië, naby aan die grens van die Angola, gaan werk en navorsing onder die Himbas gedoen – nog steeds so ongered soos 'n klip. Ek het daar per geleentheid saam met 'n sendeling van South African General Mission in 'n ligte vliegtuig gevlieg om hom te help om die gebied te verken. Nadat ons opgestyg het, het ek 'n kennisgewing voor in die vliegtuig gelees: "You are flying in this plane at you own risk. The pilot will be leaving when Jesus comes." Ek was beslis nie vir die wegraping gereed nie, en het 'gebid' dat dit nie op daardie dag sou plaasvind nie.
Nadat ek 'n doktorsgraad in Antropologie behaal het, is ek as staatsetnoloog in die RSA aangestel – eers in Natal en later in die Oos-Kaap (Ciskei en Transkei). My ouers was bly oor wat ek bereik het, en het dikwels kom kuier. Ek was egter nog steeds 'n slagoffer van 'n dubbele lewe, en het vindingryke planne gemaak om my beste voetjie voor te hou: die drank en sigarette is weggesteek wanneer my ouers of ander Christene kom kuier het, en daar is ook nie lelike grappe vertel nie.
Dit was allesbehalwe 'n vervullende lewe en ek het tot 'n diep sonde-oortuiging gekom. Ek het teenoor die Here erken dat ek nie my eie lewe kon regruk nie, en dat ek besig was om in 'n kuil van sondige gedagtes en dade weg te sink. Dit het vroeg in 1972 tot 'n grondige bekering en hartsverandering gelei. Wilma het in dieselfde tyd ook haar saak met die Here reggemaak.
Ons is terug na Namibië toe, waar ek onder andere ook staatsetnoloog in Windhoek was. Ons het met 'n totaal nuwe lewe begin en ook nuwe vriende gemaak. Ek het egter gevoel daar kort nog iets in my lewe omdat ek nie regtig geestelik kon vordering maak nie. Ek was in die dubbelhartigheid van Galásiërs 5:17 vasgevang – wél gered, maar die vlees was nog nie gekruisig nie en ek was nog nie met die Heilige Gees vervul nie. Ek het vir 'n paar dae alleen in 'n woonwa aan die weskus naby Hentiesbaai gaan bly en R.A. Torrey se boek gelees: Die Heilige Gees: Wie Hy is en wat Hy doen. Hier het ek 'n volle oorgawe gemaak en is die struikelblokke in die weg na geestelike groei verwyder.
Daar was nog steeds baie aanslae van die duiwel, en selfs ook tye van geestelike verkoeling, maar deur die Here Jesus se genade kon ek elke keer die probleme identifiseer, bely en laat staan, en met 'n oorwinnende lewe deur die krag van die Heilige Gees voortgaan.
Sedert 1978 tot met my aftrede in 2006 was ek professor in Antropologie aan die Universiteit van die Noorde naby Pietersburg (tans die Univ. van Limpopo). Ek en Wilma is steeds met 'n Christelike bediening besig deur die skryf en verspreiding van Christelike boeke, asook 'n Christelike webblad in verskeie tale: www.bibleguidance.co.za Gerald en Helene Vos hanteer die webblad en ook die cd- en dvd-bediening. Ons is dankbaar om saam met hulle, én ook baie ander Christen-vriende, die Here te kan dien. Ek sou graag weer in daardie vliegtuig van SAGM oor die berge van Kaokoland wou vlieg – hierdie keer sonder vrees dat ek sal agterbly!