'N Reg vir diere - OPSIENUUS
Reg vir diere
Sonja Bettel 4. Mei 2019, 10: 48 14.4k views
'N Reg vir diere? Na die staatsverkiesing in Neder-Oostenryk het die FPÖ Neder-Oostenryk sy prioriteite op sy klubvergadering bepaal: veiligheid, gesondheid, dierewelsyn, Een van die agenda's van die nuwe FPÖ Landrat Gottfried Waldhäusl is nou dierewelsyn. Twee dae na die terugtrekking het die staatsraad in 'n persverklaring geëis: "otterplaag moet volhoubaar bevat word". Die geleentheid was die aankondiging van die ÖVP-distriksraad, Stephan Pernkopf, deur 'n besluit om die "verwydering" van die 40-beskermde Fischottern tydelik toe te laat, wat volgens sy FPÖ-kollegas nie ver genoeg gaan nie. Om die otter te beskerm, is "die mis van liefde vir diere".
In die middel van April verskyn 2018 aan Gottfried Waldhäusl tydens die distrikse jagdag in Zwettl. Waldhäusl moes gesê het dat die staatsjagter Josef Pröll (eens die minister van die VVV) daar gesê het: 'Die wolf het niks verloor in 'n kulturele landskap soos in Sentraal-Europa nie,' moes Waldhäusl bygevoeg het: 'Waarom is dierewelsyn slegs vir die wolf?'
Twee voorbeelde van die ambivalensie van die dierewelsyn in die politiek en die samelewing.
Nie gereeld verwys dit hoofsaaklik na katte en honde nie. Hy stop gereeld waar dit gaan oor ekonomiese belange, (vermeende of werklike) mededinging van wilde diere of die genot van jagters en vissers. Van Pythagoras tot Galileo Galilei, René Descartes, Jean Jacques Rousseau, Immanuel Kant en Arthur Schopenhauer, is daar altyd besinning in die geskiedenis van die mens dat diere nie wreed behandel moet word nie, dat mense deel is van die natuur en slegs deur taal en rede. onderskei van die diere.
Dierewelsyn beteken dat diere in staat gestel word om 'n lewe te leef wat gepas is vir hul spesie en wat nie lyding, onnodige vrees of permanente skade veroorsaak nie. Met die industrialisasie en die meganisering van landbou en vee het die uitbuiting van diere geweldig toegeneem. Reeds in die 19. Tierschutzbewegungen het dus in die 19de eeu ontstaan. 1822 was die eerste wet op dierebeskerming in Engeland.
Nietemin, vanaf die middel van 20. In die twintigste eeu is diere na hoër en hoër vlakke van vleis, melk en eiers gekweek, in beknopte ruimtes geplaas, in slagfabrieke geslag, in die ruimte geskiet en gepyn vir die toetsing van skoonheidsmiddels en chemikalieë, en soms heeltemal nuttelose eksperimente.
Suksesse deur diereregte-aktiviste
Daar was egter die afgelope dekades 'n mate van vooruitgang in dierewelsyn: gedragswetenskaplikes soos Konrad Lorenz met sy grys ganse, Jane Goodall met hul sjimpansees het die Britse hoendernavorser Christine Nicol en vele ander ons verras met die intelligensie en gedrag van diere en ons houding verander. Nicol se bevindings oor die behoeftes van hoenders in die 1980-jare het dit byvoorbeeld onwettig gemaak dat genadedoodbatterye in die EU verbied word sedert 2012, met slegs meer "ontwerpte hokke" wat meer ruimte toelaat. Dit is steeds nie waar vir die spesie nie.
Vir ander vee was daar ook verbeterings in die handhawing van regulasies of om pyn in die EU en in Oostenryk te vermy. Sedert 2012 word beeste byvoorbeeld nie meer permanent vasgemaak nie, of kan varke net sedert Oktober met die stert van 2017 geknuffel word en onder pynbehandeling.
Deur die werk van dierewelsynsorganisasies en aktiviste is die publiek bewus gemaak van toestande in bontboerdery, die toestande van slagplase, die doodmaak van mannetjie-kuikens op die plaas van henne, of die wreedheid van vanghokke van wilde diere. Gedeeltelik was daar wettige verbeterings, vrywillige veranderinge (soos die gesamentlike grootmaak van hoenders en hane in die vrye eiers van Toni) of sosiale uitstoot soos in pelse. Vee word egter steeds oor Europa vervoer, het die vereniging teen dierefabrieke gekritiseer, wat die voorbeeld van twee kalwers uit Vorarlberg onlangs gevolg het.
Die Belgies-Amerikaanse diereregte-aktivis Henry Spira het daarin geslaag om in die 1970-jare met groot hardnekkigheid die aandag te vestig op die pyn van konyne, wat op dieDraize toets'Gekonsentreerde bestanddele van skoonheidsmiddels is in die oog laat val. 1980 het dus tot massaprotes teen die skoonheidsmiddelsektor Revlon gekom. Onder hierdie druk is navorsingsprogramme uiteindelik ontwikkel vir die ontwikkeling van kosmetiese toetsmetodes sonder diereeksperimente.
Henry Spira het diereregtekwessies teëgekom deur publikasies van die Oxford University-dosente en die Australiese filosoof Peter Singer ('Animal Liberation' 1975). Diereregte-aktiviste vaar nie ver genoeg nie. Ons moet nie net diere onnodige lyding spaar en menswaardig hou nie, maar hulle ook basiese menseregte gee, net soos die mens dit het.
Van die ding tot die dier reg
In die Romeinse reg word diere as dinge beskou - in teenstelling met die persoon wat 'n persoon is. Switserland is die enigste land ter wêreld wat waardigheid in sy grondwet erken. Sedert die wysiging van die Civil Code van Oktober 2002, is diere nie meer dinge nie. Van 2007 tot 2010 het die kanton Zürich selfs die wêreldwye unieke kantoor van 'n diereadvokaat gehad in die hof wat deur die advokaat Antoine Goetschel uitgeoefen is. Weens 'n stemming oor die hele Switserland is hierdie kantoor weer afgeskaf.
In Nederland het 2006 vir die eerste keer die nuwe 'Party for the Animals' (Partij voor de Dieren) na die parlement gebring, en nou is daar ook sulke partye in ander lande. In Amerika werk prokureur Steven Wise van die Nonhuman Rights Project om te verseker dat sjimpansees as individue erken word en die reg op 'habeas corpus' kry. In Buenos Aires het die 2014 reeds geslaag vir 'n orangoetang-wyfie.
Maar waar trek ons ​​die streep? Het 'n sjimpansee meer regte as 'n hoender en het dit meer regte as 'n erdwurm? En waarom regverdig ons dit? Baie filosowe is bekommerd oor hierdie vrae. 'Afskaffers' soos die Amerikaanse regsprofessor en skrywer Gary Francione verwerp 'dierewelsyn'. Hy beskou die gebruik van nie-menslike diere as problematies. Wat diereregte betref, is slegs die kriterium van sensibiliteit relevant, waarmee 'n selfvertroue en belangstelling in u eie lewe gepaard gaan.
Die belangstelling in u eie lewe kan ook deur plante aanvaar word. Dit is dus geen wonder dat daar geïsoleerde besprekings is oor die regte van plante nie.