Die ergste ondervinding was egter die heel eerste keer toe ons met ‘n luukse toerbus (met ‘n ingeboude toilet) gereis het, daar deur die Sederberge en omstreke. Getrou aan my dogter se nougesette voorsorgmaatreëls het ons agter in die bus gaan sit, amper reg langs die toilet, vir vinnige, private toegang. Sy het nie kans gesien om met die paadjie af tussen al die uitgestrekte bene en bagasie deur te sukkel en dit nog met haar battle box op sleeptou nie.
Eerstens het die toilet se deur vasgehaak soos ‘n steeks donkie en kon jy dit net met brute krag oopruk van die buitekant af. As die deur eers oop was, was daar geen manier waarop jy dit kon vasmaak of toeknip van binne af nie; jy moes dit vastrap met een voet. Dit sou nou nie ‘n probleem gewees het as dit nie was vir die sitplek wat nie wou plat bly as jy hom afgeslaan het nie; dit hop net eenvoudig terug boontoe as jy laat los. Nou moet jy met die een voet van binne af die deur toetrap, op die ander been rondhop terwyl jy die nodige kledingstukke aan- of uittrek en dan sorg dat jy die sitplek vashou totdat jy kan gaan sit … sonder om die deur te laat gaan. Vir die ouer garde op die bus was dit nogal ‘n nagmerrie van ‘n aktiwiteit. My arme dogter het die grootste gedeelte van die dag met toe oë gesit en musiek luister om nie die manewales te aanskou van die geriatriese brigade wat binne gespook het om die taak te voltooi nie. Ek dink ek het genoem dat my dogter ‘n manie het oor privaatheid en welvoeglikheid waar dit by sulke sake kom, nè?