Wanneer ons grondwetlike regte in die pad van "vrede" staan - Orania Beweging
Mar 3, 2016 | Nuus | 1 comment
2016 is 'n verkiesingsjaar. Dit beteken per definisie dat geweld en onluste plek-plek sal opvlam soos populistiese politici en hul organiseerders intimidasie gebruik en openbare geweld aanhits om kiesers vir die komende verkiesing te mobiliseer.
Met hierdie skrywe wil ek nie poog om AfriForum se benadering in antwoord op die geweld te bespreek nie – Kallie Kriel doen dit alreeds hier. Ek wil ook nie die meriete van Afrikaans as onderrigmedium op universiteitsvlak probeer bespreek nie – prof. Danie Goosen doen dit hier.
Die eerste bedekte aanval op die Afrikaanse karakter van sekere kampusse is in Februarie 2014 geloods deur Adrian Basson, die destydse redakteur van Beeld, met sy valse beriggewing van 'n sogenaamde Nazi-saluut op die NWU-Potchefstroom kampus. Dit is vervolgens gebruik as regverdiging om die ideologie van transformasie by die NWU vastrapplek te gee.
Die geweld op kampusse is op 9 Maart 2015 afgeskop met die Rhodes Must Fall-veldtog by die UK. Hierna het 'n vlaag vandalisme gevolg, waartydens Afrikanererfenis landswyd geteiken is. In April 2015 het die Minister van Kuns en Kultuur genoop gevoel om voor te stel "koloniale" erfenis moet eerder uit openbare gebiede verwyder en in 'n konsentrasiekamp aangehou moet word.
Afrikaners skop vas teen dié voorstel by die vergadering in Freedom Park, maar op die UK kry die geweldenaars hulle sin en die standbeeld van Rhodes word verwyder.
In Augustus 2015 stel Open Stellenbosch hulle dokumentêr "Luister" vry, wat die fokus op die "rassisme" van Afrikaanse klasse op Stellenbosch plaas.
Gedurende hierdie tyd (Augustus/September 2015) vlam geweld by Elsenburg-kollege op, met klasse wat ontwrig word en wit studente wat aangerand word.
Tans woed die Afrikaans Must Fall-veldtog by Tukkies, terwyl slagspreuke soos "Fuck All Whites" en "Kill All Whites" die rondte doen by nie-Afrikaanse universiteite soos Wits en die UK. Dit is daarom opvallend dat selfs waar Afrikaans nie teenwoordig is nie, die geweldenaars genoeg gronde kry om hul optrede te regverdig.
Geboue op die NWU se Mafikeng-kampus het ook verlede week in vlamme opgegaan, met studente wat aandring om op die Potchefstroom-kampus klas te draf. Klasse word nie in Afrikaans by die Mafikeng-kampus aangebied nie, maar wel by die Potchefstroom-kampus.
Elkeen wat objektief na hierdie. feite kyk behoort daarom drie redelike afleidings te maak:
Artikel 6(5)(a) van die Grondwet gee die mandaat vir die skepping van 'n Pan-Suid-Afrikaanse Taalraad wat onder andere "die ontwikkeling en gebruik bevorder en omstandighede skep vir die ontwikkeling en gebruik van alle amptelike tale" (eie beklemtoning).
Artikel 29(2) van die Grondwet "waarborg" die reg om in openbare onderwysinstellings onderwys te ontvang in die amptelike taal of tale van eie keuse waar daardie onderwys doenlik is.
Verskeie van die Hoofstuk 9-grondwetlike instellings is bloot "wit olifante", wat slegs die illusie skep dat dit onder andere taalregte beskerm en bevorder, maar in werklikheid net 'n groot personeelkorps in diens hou.
Net so kan vrae gevra word oor wat die Artikel 185 Kommissie vir die Bevordering en Beskerming van die Regte van Kultuur-, Godsdiens- en Taalgemeenskappe se daaglikse werk behels en waarom dit nie tot die debat oor Afrikaans op kampus toegetree het nie. Is daar 'n les te leer uit wat met PanSAT gebeur het toe hulle effektief wou wees?
Die blote feit dat 'n reg swart-op-wit iewers opgeteken staan, gee nie uiting daaraan nie. Dit beteken nie dat iemand noodwendig daardie reg van jou gaan respekteer nie, of dat die grondwet jou sal beskerm wanneer jou regte geskend word nie.
Vir 'n geruime tyd is daar baie moeite deur die hoofstroommedia gedoen om die begrip "Afrikaner" met negatiewe assosiasies en konnotasies te vul. Vir lank is daar bepleit dat ons eerder ons identiteit rondom Afrikaans as Afrikaanses of Afrikaanssprekendes moet vorm. Die Afrikaner se kultuur is verdag, maar minstens is Afrikaans as taal verteerbaar.
Die vraag wat gevolglik onwillekeurig na vore tree is: As ons nou selfs moedertaalonderrig in Afrikaans sou prysgee, wat is volgende? Die Onteieningswet is sopas deur die parlement goedgekeur … Waar word die perk gestel? Waar sê mens "tot hier toe en nie verder nie"?
Vir Oraniërs is hierdie verskynsel egter ou nuus. Die afgelope drie dekades moes ons ervaar hoe Artikel 235 van die Grondwet selfbeskikking as 'n reg erken, maar hoe hierdie reg in die media as "rassisties" of " 'n terughunkering na apartheid" beskryf en verdag gemaak word wanneer ons hierdie reg opneem en 'n Afrikanerinhoud daaraan gee.