Dis kwart voor een op ‘n Sondagoggend. My foon biep-biep om aan te dui dat daar ‘m sms deurgekom het. Ek sukkel regop kry my bril in die hande en sit dit op. Dan laat ek die foon eers ‘n slag val voor ek die regte knoppie gebruk kry. Dis van my ma af. “Sy’s huistoe”.
Ek le stil in die donker met die foon in my hand. Ousus is dood. Huistoe. My sussie. My ouer suster.Dood.
Ek le lank en dink en dan sit ek die foon weer op die bedkassie neer, rol om en le met oop oe die dag en inwag. Teen vyf dertig kan ek nie meer nie. Ek staan op, tap ‘n bad vol warm water en le vir ‘n ruk en week. Dan trek ek aan en gaan sit voor die rekenaar. Die huis is doodstil en nie eers die honde kla by die deur soos wat hulle gewoonlik doen as hulle hoor ek is wakker nie.
Op Facebook lees ek die doodsberig van my sussie se oudste dogter af. Daar is foto’s van haar en reeds ‘n magdom boodskappe van vriende, kenisse en kollegas.
Sy was ‘n briljante vrou wat ‘n redelik nuttelsose graad by RAU verwerf het en dit deur die jare gebruik het om haarself beter te bekwaam totdat sy as wereldkenner gereken is in haar gekose vakgebied. As professor by die Universiteit van Alabama in Tuscaloosa, VSA het sy die wereld platgereis om gaslesings te gee. Haar tesisse en skripsies het oral bewondering afgedwing.
As ma van drie dogters het sy haarself ook bekwaam in die fyner kunsies van koskook, kinders grootmaak, haar man gelukkig te hou en naald- en breiwerk te doen. Haar grootste lekker-kry was die Amerikaanse “Chilli Cook-Off” wat sy gewen het met haar eie Kaapse Kerrie en rys.
Sy was ‘n uitmuntende musikant met “Perfect pitch” en sy kon enige ding met ‘n klawerbord speel. Haar mezzo-sopraan stem het my menige kere laat huil met die emosie wat sy kon weergee in haar musiek.
Sy was lief vir fliek en het veral van die ou musiekblyspele gehou. Nelson Eddy en Jeanette MacDonald was haar gunstelinge.
In Amerika het sy ook ‘n liefde vir Amerikaanse Voetbal ontwikkel en soos met alles in haar lewe ‘n kenner geword op die gebeid van die Crimson Tide – Alabama U se kampioenspan. Ek moes gereeld e-posse van haar verduur oor die span se statistieke en wen pogings.
Ek hoor hoe die Rooikop begin beweeg en gaan maak vir haar tee. Ek vertel haar van die sms en sy hou my lank vas. Dan stoot ek haar weg en gaan sit in die sitkamer. Ek staar dofweg na die muur en wonder hoekom ek niks voel nie. Na ‘n ruk gaan ek kombuis toe en maak vir myself koffie, maak die deur oop en voer die honde. Luna die wit Alsation/Husky teef lek aan my hand, iets wat sy nooit doen nie. Ek vryf haar kop en gaan sit weer voor die rekenaar. Op Facebook stroom die boodskappe steeds in.
My oudste seun kom staan in die deur en maak keelskoon. Ek staan op en hy sit sy arms om my. Dan vir die eerste keer huil ek soos ‘n baba.
&larr Die Groot Ding
40 antwoorde op Om te huil
DallaSePa het gesê op Desember 5, 2010
jy mag maar … dink aan jou …
(ek … en seker die meeste hier het ook al … dink nou weer aan hulle wat nie meer saam met ons is nie … kerstyd is maar ‘rof’ in ons gesin)
Vuurpyl het gesê op Desember 5, 2010
Wat ‘n besondere band tussen broer en suster. Sterkte met die pad vorentoe – Psalm 37:23, 24
jannel1 het gesê op Desember 5, 2010
Doubtingthomas het gesê op Desember 5, 2010
Ai, ek is vreeslik jammer. Jy het mos ‘n ruk terug geblog oor julle besoek aan haar.
Moeder Raaf het gesê op Desember 5, 2010
Wat ‘n pragtige huldeblyk.
Ek is bly vir jou part oor die trane. Dit maak skoon.
elizac het gesê op Desember 5, 2010
Ai, sterkte daar.
TS het gesê op Desember 5, 2010
Jammer – Sterkte
HeavyHenry het gesê op Desember 5, 2010
Jammer om dit te hoor. Sterkte daar!
jr_hewing het gesê op Desember 5, 2010
rosiemetdorings het gesê op Desember 5, 2010
Bly maar ‘n moeilike ding om te hanteer, selfs al is mens dit soms te wagte. Sterkte
fanjan het gesê op Desember 5, 2010
Die einde van `n lewe laat ons maar telkens weer dink aan dit wat ons elke dag hier aanvang. Ek glo jy het baie goeie herinneringe van haar. Sterkte!
Trakie het gesê op Desember 5, 2010
Wat ‘n vol lewe het sy nie gelei nie!
plankloper het gesê op Desember 6, 2010
Nie maklik nie, maar waar. Dankie.
Dankie ou maat.
Ja DSP. Die trane le vlak, maar gelukkig het ons vriende.
eiewys-gekkigheid het gesê op Desember 6, 2010
Plankloper ek het nou saam gehuil…sy klink of sy ‘n sus duisend was.xxx
FOXY1975 het gesê op Desember 6, 2010
Hi, ek verstaan die nie ‘voel’ deel nie so goed en ek is bly dat die emosie darem gekom het met jou seun se druk… Mag die mooi herinneringe aan sus jou dra in die moeilike dae en wanneer jy haar mis… Ek onthou ‘n vorige pos van jou oor haar en ek weet dat sy ook moedig die stryd gestry het en is bly dat jy die geleentheid gehad om tyd saam met haar te spandeer…
Baie sterkte vir jou en jou gesin in hierdie tyd..
Ek stuur vir jou ‘n stywe drukkie virtuele drukkie.. Mag die son se strale vandag jou hart saggies aanraak met sy warmte.xx
FOXY1975 het gesê op Desember 7, 2010
Het sommer gisteraand weer aan jou gelê en dink.. Hoop jy’t ‘n rustige, vredige dag vandag…x
plankloper het gesê op Desember 7, 2010
kerneelsie het gesê op Desember 7, 2010
Ek het Sondag gesien Jan het daaroor geskryf. Ek het niks gehad om te sê nie, want niks help regtig nie.
Ek het vandag nogsteeds niks om te sê nie. Elkeen hanteer die soort goed op sy eie manier.
zephur het gesê op Desember 7, 2010
Dis seer en dit ruk ‘n stuk uit jou hart. Jou siel huil en jou liggaam treur.
Om ‘n suster te verloor is nie maklik nie en dit maak seer enige dag van die jaar.
Dankie Zep… Ek ry in die kar en skielik hoor ek iets op die radio dan’s ek in trane. Maar die seer raak beter. As my ma terug is van die VSA sal ek gaan kuier en dan behoorlik klaar huil. Maar vergeet? Nooit.