Desember | 2016 | Diakonos
“Die Woord, deur wie ons God leer ken, was reg aan die begin reeds daar. Die Woord was by God en die Woord was God.” (Joh 1:1-14 – Die Boodskap) Wat ‘n vreemde manier om die boek te begin. Ander as bv Matteus en Lukas wat begin met Jesus se menslike geslagsregister, begin Johannes baie verder terug!
Die Woord, die Logos was aan die begin daar, en die Logos was God. Hoe verstaan ons dit??
Die woord “Logos” wat in Afrikaans met “Woord” vertaal word het eintlik ‘n baie dieper betekenis as net “woord”. Dit kan eintlik beter vertaal word as “storie” of “stem”. So eintlik kan ons hierdie eerste vers ook vertaal as “in die begin was die Stem daar”, of “in die begin was God se storie, se verhaal, daar”.
As ‘n mens in die res van die Johannes evangelie kyk, dan maak dit baie sin. Vir Johannes tel wat ons HOOR baie. So herken Maria Jesus eers toe sy Sy stem hoor (Joh 20). Wanneer ons God se stem in Sy Logos hoor, verander ons.
Ons het van die Christelike geloof iets gemaak wat gaan om “Wat GLO jy”, terwyl dit eintlik gaan om “Hoor jy God se stem?” As dit gaan om “glo”, dan verval ons in klomp redenasies en breingimnastiek soos ons mekaar probeer oortuig. Ons moet egter God se stem hoor, dan word Sy Logos werklik vir ons, dan kan ons luister en op ‘n ander manier begin lewe.
In baie huise is dit maklik om te sien wie is eintlik in beheer – dit is die een wat die meeste geraas maak! Dalk is dit ‘n kleuter wat die huishouding regeer deur tantrums en ‘n geskree. By God werk dit anders. In 1 Konings 19 probeer Elia God se stem hoor. Daar was ‘n aardbewing, ‘n geweldige wind, ‘n vuur, maar nie in een van die goed was God se stem nie. God se stem is eers gehoor in ‘n “fluistering in die windstilte” (1 Kon 19:12).
Hier met Kersfees vier ons Johannes se geweldige aanspraak dat die kindjie in die krip God se sagte “fluistering in die windstilte”, God se Logos, is. God wat Sy verhaal met ons voortsit op ‘n byna onwerklike manier. Nie meer die vuurkolom of rookkolom soos met die uittog uit Egipte nie, maar met die sagte fluistering van ‘n kindjie.
‘n Kindjie wat God se diepste kommunikasie met ons word. Die manier waarop God ons na Sy stem laat luister, die manier waarop ons die Logos kan herken en erken.
En dan op ‘n baie betekenisvolle manier. Nie maar net “geestelik” nie. Nee, vers 14 gebruik twee betekenisvolle woorde: Hy het sarks (vlees) geword en eskênôsen (tent opgeslaan) onder ons. Dit beteken dat Hy volledig mens geword het en ’n menslike bestaan aanvaar het.
Nie net vlees geword nie, maar in die vlees iets van God se stem vir ons kom wys het, vir ons laat hoor het. Hy het tent opgeslaan by ons soos God in die tyd van die eksodus in die tabernakel (tent) by Israel teenwoordig was.
Wanneer ons vandag, op Kersdag, voor die Kindjie in die krip buig, buig ons voor die hoë God, die Logos, wat onder ons kom woon het, by ons kom tent opslaan het. Ons buig voor die lewegewende Woord waardeur alles geskep is, steeds onderhou word, en eenmaal voltooi sal word.
Met watter woorde sal ons reageer op God se woord in Jesus Christus? Die enigste gepaste woorde is lofsange en gebede, eerbetoon en verheerliking van God. ‘n Gepaste woord is ook om oor die waarheid van God in Jesus ons geloof in Hom te bely.
(Met erkenning aan “Woord en Fees” en Leonard Sweet)
Sleutelwoorde: geloof, Jesus, Johannes, Kersfees, Logos