Van die antieke tyd af was die Libanese seder in goud werd. Historiese dokumente uit die tydperk van Antieke Egipte en Hellas dui aan dat hul hout as geldeenheid gebruik is, hulle het die dooies met teer en olie versier, en hulle is teen kapers en patogene mikrobes met gekapte saagsels beskerm. Die gewildheid van hierdie kragtige immergroen bome het vandag nog nie uitgesterf nie. Die siening het egter relik geword. In die natuur word dit selde in afgeleë bergagtige gebiede gesien. Wat is 'n plant, waar dit in die natuurlike omgewing voorkom, hoe om dit op 'n persoonlike stuk grond te vermeerder en te kweek - dit word later bespreek.
Definisie en botaniese beskrywing van die Libanese seder
Hierdie majestueuse immergroen verteenwoordigers van die Pine-familie verskil van ander naaldspesies van die afgeplatte kroonpunt. Die beskrywing van Libanese sederhout is in baie opsigte soortgelyk aan Atlas sederbome.
Maar dit is onmoontlik om hulle te verwar, want eersgenoemde word gekenmerk deur:
die ligging van die takke in een vliegtuig;
duidelike struktuur van keëls;
'n spesifieke donkerbruin kleur van die boonste rand van die skubbe op die vrug en 'n driehoekige uitsteeksel daarop.
Het jy geweet? Onder seders is daar nooit muskiete of bosluise nie. Hierdie insekte verdra nie die vlugtige stof wat deur die blare van die kultuur vrygestel word nie.
Die lewensverwagting van die Libanese sederhout word vir duisende jare gemeet. Gemiddeld is dit ongeveer 2000-3000 jaar.
Bome groei stadig, in 'n gunstige omgewing, hul sterk, nie eweredig vertakte stamme strek tot 'n hoogte van 40–50 m met 'n minimum deursnee van 2,5 m. Koniese kroon is kenmerkend van jong saailinge, en met die ouderdom word dit wyd uitgebrei en kry dit 'n baie afgeplatte sambreelvorm.
Libanese sederbas word onderskei deur 'n donkergrys kleur en skubberige struktuur. Op die ouderdom van 250 jaar lyk die boom soos 'n sterk reus met 'n veelvlakkige struktuur van 'n dimensionele kroon sonder 'n skerp punt, met 'n deursnee van tot 28 m, 'n stamomtrek van tot 5,5 m en 'n hoogte van tot 27 m.
Die hout is herkenbaar aan sy spesifieke rooierige kleur, uitgesproke naaldaroma, uiterste sterkte en ligtheid.. Op 'n tyd het dit sonbote gemaak vir die antieke Egiptiese farao's, sowel as Fenisiese seilbote.
Die harde naalde van die kultuur word elke 3-4 jaar bygewerk, het antiseptiese eienskappe. Afhangend van die spesieverskeidenheid, kan die kleur van versadigde groen tot rokerig en blouerig wissel. Vierkantige naalde, tot 3,5 cm lank, vorm digte bondels en versamel 30-40 stukke elk.
Het jy geweet? Populêre dennepitte is eintlik die vrugte van dennebolle. Maar die sade van hierdie seder is nie geskik vir verbruik nie.
Die vrugfase kom in bome voor na die dertigste herdenking. Dan verskyn ligbruin keëls van silindervorm op die takke. Hul lengte bereik 12 cm, en die breedte is die helfte van die lengte. Tot die mate van rypwording vorm klein, oneetbare harsagtige korrels in hul skubbe, wat in die derde jaar na bestuiwing ryp word en met behulp van wind versprei word.
Die kultuur is nie veeleisend op grondtoestande nie, verdra korter tyd, kan temperatuurdalings tot -30 ° C weerstaan. Maar lang ryp is nadelig vir die hitteliefde seder. Die beste vir die ontwikkeling daarvan is sonlig en matig vogtige gebiede op 'n hoogte van 1300 tot 2050 m bo seevlak.
Dit is kenmerkend dat hierdie kultuur relikseer het verskillende subspesies wat, afhangende van 'n aantal biologiese verskille, aanpas by sekere klimaat- en grondtoestande. Die Turkse seder groei byvoorbeeld uitsluitlik in die Taurusberge en die suide van Turkye, terwyl die Iranse seder in die noordwestelike streke van Iran woon.
Video: Libanese sederbome
Libanese seder versprei
In die natuur word Libanese sederhout aangetref in bergagtige gebiede van Noord-Asië, Trans-Kaukasië, Suid-Europa, Sirië, Marokko, Algerië, Turkye, sowel as die Swartsee-kus van Turkye, die Kaukasus en die Krim-skiereiland, ontoeganklik vir mense.
Die boom vir Libanon, wat sy nasionale simbool is, van besondere belang. Sy beeld is op staat kleinoda en valuta. Die hoogste toekenning in die land is die Nasionale Orde van die Seder. Boonop het die Libanese die Divine Cedar Forest geskep, wat op die UNESCO-wêrelderfenisgebied opgeneem is.
Waar groei in die Krim
Om die bevolking te bewaar, word relikantbome in botaniese tuine en kwekerye verbou. In die Krim kan hulle veral gesien word op die gebied wat strek van Sevastopol tot Kerch. In die suidelike streke van die Republiek word kultuur wyd gebruik om parkareas te ontwerp wat gewild is onder toeriste.
Belangrik! Naaldversieringsoorte is gewoonlik nie geneig tot blomvorming en saadvorming nie. Sulke monsters word uitsluitlik deur steggies voortgeplant, en in die geval van die ondoeltreffendheid daarvan, word dit 'n ent op die moederspruit gegee.
Die Libanese sederbos in die Nikitsky Botanical Garden, wat veral sedert 1824 begin groei het, is veral aantreklik vir reisigers.. Haar boekmerk is voorafgegaan deur 'n titaniese werk, aangesien die inisieerders van die idee 'n diep ravyn moes uitlig wat oor die terrein gaan wat beplan is om te land. As gevolg van die gebrek aan 'n goeie pad vanaf Alushta, is die werkers gedwing om grond daarvandaan per see te vervoer. Tonne gevulde sakke word op die donkies en hul eie skouers in die berge opgelig, sodat pragtige naaldbome vandag en vir baie eeue op hierdie plek gefladder het.
Eienskappe van die Libanese seder
In die verre verlede het sederbosbos groot gebiede beslaan, maar as gevolg van die waarde van hout, het die kultuur begin vernietig. Massa ontbossing het spoedig tot 'n beduidende afname in die spesiepopulasie gelei.. As gevolg hiervan het die bedreigde Libanese seder in die International Red Book geval.
Van die antieke tyd af is die plant waardeer vanweë die medisinale eienskappe daarvan.. Daarom het ons voorouers, met behulp van naald-grondstowwe van alle siektes, kultuur as 'n simbool van goeie gesondheid en lang lewe beskou. Wetenskaplikes het vitamiene, spoorelemente en ongeveer 20 unieke aminosure in plantvesels ontdek.
Belangrik! Sit vir altyd 'n klein stukkie Libanese sederhout in die huis.
Die chemiese samestelling van sederbome van hierdie spesie verklaar die genesende effek daarvan volledig. As hy die aroma van 'n plant inasem, reinig hy sy liggaam van patogene bakterieë.
Met 'n interne inname van uittreksel en Libanese sederolie, ervaar ons nog groter terapeutiese resultate:
die werk van die gesigsorgane verbeter;
die aktiwiteit van die senuweestelsel word genormaliseer;
bloedformule word verbeter;
die voortplantingstelsel word herstel;
bloed word skoongemaak van cholesterol en giftige stowwe;
die mure van bloedvate word versterk;
op die DNA-vlak word die liggaam herstel.
Toediening van plantprodukte
Bogenoemde eienskappe het die antieke bevolking wydverspreid gebruik van plante veroorsaak. Byvoorbeeld:
die Egiptenare het sy dooie farao's met sy hars gebalsem en hulle gewaarsku teen verval;
in baie lande was dit gebruiklik om tempels uitsluitlik uit hierdie soort sederhout te bou ('n voorbeeld van sulke geboue is die Jerusalem-tempel, die tempel van Diana in Efese, die tempel van Apollo in Griekeland, wat meer as 2000 jaar oud is);
Die Fenisiërs het grondstowwe vir skeepsbou gebruik;
antieke Grieke, Egiptenare, Fenisiërs, Jode, Arabiere, Indiërs, Romeine is met sedernaalde behandel, aangesien dit die kragtigste antiseptikum was;
Siriërs het sederhout vir alle ingevoerde goedere betaal;
volgens Plinius het sy landgenote olie uit sederblokkies onttrek om dit met boekrolle en papiere te ontsmet, asook om hul langleeftyd voort te sit;
antieke Romeine uit die hoogste kringe van die samelewing het skoonheidsmiddels gebruik gebaseer op Libanese sederolie, en burgers met 'n meer beskeie inkomste het geskiemde stof en fyn saagsels gebruik;
tydgenote maak medisyne, skoonheidsmiddels en ook ontsmettingsmiddels op grond van Libanese sedergrondstowwe;
sederhout word steeds in die timmerwerk gewaardeer.
Eenheidsgroei van bedreigde spesies is een van die doeltreffendste maniere om dit te red. Kultuur is geneig om self voort te plant. Maar om sy eertydse bevolking te herstel, verg groot oorde van ouerplanting en 'n lang periode. In ongunstige omstandighede kan die sade inderdaad dekades lank wag totdat die hitte en vog ontkiem.
In die binneland kan 'n plant slegs voortplant deur saad en vegetatiewe metodes.
Het jy geweet? Sedert die opkoms van die beskawing het die mensdom 16 spesies sederhout verloor, net 4 oor.
Om saad van 'n jong saailing te kry, moet u 30-40 jaar wag. Gekweekte bome begin 'n bietjie vroeër vrugte dra. Daarbenewens is daar geen waarborg dat die sade veilig sal ontkiem nie. Daarom word die metode baie selde gebruik.
Sedervrugte ryp in die herfs. Hul landing moet beplan word einde April - begin Mei, wanneer die aarde goed opwarm en die dagtemperatuur stabiel + 15 ° С bereik.
Video: Growing Cedar from Nuts
Die proses van saadvermeerdering word volgens die onderstaande algoritme uitgevoer:
Dit is verkieslik om korrels van hoë gehalte te kies vir plant. Tuis word die ontkieming daarvan gekontroleer deur alle plantmateriaal in kamertemperatuur in water te plaas. Die prosedure moet 3 maande voor die beplande landing gedoen word. Na drie dae sal die monsters wat geskik is vir ontkieming swel en tot onder gaan, en leë monsters sal opkom. Onthou dat aangekoopte sade gekenmerk word deur lae ontkieming. Let dus op met die verkopers of die nodige sertifikate vir die goedere beskikbaar is. Dit is 'n waarborg vir die kwaliteit en geskiktheid van u aankoop.
Geselekteerde korrels is onderhewig aan verpligte ontsmetting en stratifikasie.. Vir hierdie doel word hulle behandel met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat, gedroog en 'n weefselsakkie met 'n klam vrugbare grond of 'n mengsel van sand en saagsels geplaas (in 'n verhouding van 1: 3). Daarna word hulle vir 90 dae na die yskas of in 'n donker kelder gestuur. In sulke omstandighede moet neute skiet. Dit kan 2-3 jaar neem. Onvoorbereide sade sal kwesbaar wees vir oop grondtoestande en mag nie ontkiem nie.
Dan word die ontkiemde plantmateriaal op 'n tradisionele manier in houtkaste gesaai. Dit is belangrik dat die neute voldoende in die grond moet wees. Gedurende hierdie periode benodig sederhout baie vog, lig en hitte. Daarom word dit aanbeveel om die houer met poliëtileen te bind, en die inhoud daarvan gereeld nat te maak. In hierdie toestand sal die saailinge die volgende 2-3 jaar wees.
Na die gespesifiseerde tyd, wanneer die spruite effens styg en sterker word, moet hulle getemper word. Om dit te doen, verwyder die skuiling en plaas die plante buite gedurende die ure na die hoogste sonkragaktiwiteit. Die verblyftyd van die gekweekte kultuur in vivo word daagliks verhoog.
Eers nou kan plante na 'n permanente plek oorgeplant word. Berei vooraf landingsgate voor, waarvan die diepte moet ooreenstem met die grootte van die wortelstelsel van lote.Hul bodem is met 'n derde van 'n bogrond gedreineer en daarna met 'n swart film bedek om die nodige mikroklimaat te vorm. Na 'n paar weke word die skuiling uit die kuil verwyder, dit word oorvloedig natgemaak en die voorbereide saailinge is gewortel op die tradisionele manier. In die eerste maand sal jong saailinge baie vog benodig, en vergeet nie om dit nat te maak nie.
Baie tuiniers verkies om relikskultuur met steggies voort te plant, aangesien die metode die ontwikkeling van saailinge aansienlik kan versnel. Daarbenewens is die kanse op die aanplant van plantmateriaal baie groter as in die vorige metode.
Het jy geweet? In 'n houtskottel van sederhout word melk nie baie lank suur nie.
Om 'n jong boom te laat groei, moet u:
Op die hoogtepunt van die plant van die moederplant, kies die sterkste lote met gesonde naalde en bas.
Skei hul apikale dele met 'n skerp werktuig, met 'n skerp beweging. Die optimale lengte van die plantmateriaal moet minstens 12 cm wees.
Maak die bodem van die steggies van naalde skoon.
Plaas voorbereide monsters vir 24 uur in water verdun met enige groeistimulant. Dikwels is dit vir sulke doeleindes van toepassing "Ecosil", "Emistim", "Kornevin."
Dit is intussen belangrik om die plantpot voor te berei, dit met 'n swak kaliumpermanganaatoplossing te ontsmet en dit met klam riviersand te vul.
Die voorbereide steel word in 'n ru substraat met 'n hoek van 45 ° verdiep en op 'n warm, ligte, warm plek gelaat vir ontkieming. Vir die behoorlike ontwikkeling van die wortelstelsel van die toekomstige boom, is dit belangrik om die vlak van grondvog daagliks te monitor.
Video: Voortplanting van naaldbome deur steggies
By die aankoop van 'n reeds gekweekte saaiboerdery, verkies dit gevalle met 'n geslote wortelstelsel. Hulle word minder beskadig as hulle op 'n permanente plek gewortel is. As u met 'n gegrawe plant te doen het, moet u die toestand van die wortelprosesse noukeurig ondersoek en die varsheid daarvan kontroleer. Volgens kenners word seders van 6 tot 8 jaar gekenmerk deur beter oorlewing.
Belangrik! Dit is belangrik dat die Libanese sederzaailinge met 'n hoogte van 1,5-2 m en 'n kroondiameter van minstens 40 cm hoog is, dat die risoom 'n erdklont bedek. Dit is raadsaam om dit in 'n klam jute te verpak en in 'n plastieksak te plaas.
Voordat dit geplant word, is dit belangrik om die plek te bepaal, sowel as om dit en 'n saailing voor te berei. Oor dit alles in orde.
Al die denne is fotofiel en reageer swak op oortollige vog. Jong plante verdra die skaduwee goed, maar na die ouderdom van 16 jaar benodig hulle meer lig. Daarom is dit verkieslik om Libanese sederplante in 'n goed beligte area met 'n ligte vrugbare leemagtige ondergrond te plant. Sanderige terrein is ook aanvaarbaar, maar in sulke omstandighede sal die boom gereeld besproei moet word, en in die winter is die risiko's dat die wortels vries, groot.
Dit is belangrik dat die ondergrondse strome op die gekose plek diep lê (nie nader as 2,5 m aan die grondoppervlak nie). Hierdie faktor beskerm die oppervlakkige wortelstelsel teen bederf en swam infeksies. Dit is ook wenslik dat die boom nie geraak word deur noordelike winde, trekke, koue lug (wat gereeld in die laaglande versamel word), en die ophoping van smelt- en reënwater nie.
Saailinge sal vinniger wortel skiet op los en voedingsryke grond. Daarom is dit raadsaam om ten minste 4 weke voor die beplande landing, 'n perseel tot op die diepte van die bajonet van die skopgraaf te grawe en terselfdertyd enige organiese bemestingstowwe (humus, kompos) te maak.
Na die manipulasies, grawe 'n landinggat waarvan die diepte ooreenstem met die grootte van die wortelstelsel. Sy moet hulle nie beperk nie en buitensporig ruim wees. Ervare tuiniers in die voorbereiding van die reses word aangeraai om dit 30% meer te maak as 'n erdklont op die risoom van 'n saailing.
Vul die bodem van die put met 'n laag:
uitgebreide klei (vir dreinering van die grond);
vrugbare grond (tot 15 cm dik);
humus of kompos (3 emmers);
naaldbos (2-3 handvol);
houtas (1 handvol);
komplekse kunsmisstowwe vir naaldbome, byvoorbeeld Plantafol, Yara Vila (volgens die aanbevelings van die vervaardiger).
As u een boom plant, maak seker dat die grond opgegrawe en bemes word binne 'n radius van 2 m vanaf die landingstuig
Alle lae in die kuil moet elke 15 cm met die hand afgestamp word. Andersins kan die wortelnek van die seder tydens plant geplant word. As die nodige stowwe gebruik word, meng die inhoud van die gat versigtig met 'n skopgraaf, bedek dit met swart poliëtileen en laat dit vir 3-4 weke staan ​​om 'n gunstige mikroflora te vorm.
Na die gespesifiseerde tyd kan die skuiling verwyder word en voortgaan met die direkte wortel van die saailing.
Belangrik! Let op die afstand tussen aangrensende bome van 8 m. As u Libanese sederplante plant. Dwergvariëteite kan op 'n afstand van 3 m geplaas word.
In die voorbereidingsfase kan 'n put gegrawe vir landing gelig word. In hierdie geval is dit nodig om die vorm en grootte te hervat, indien nodig, die vrugbare substraat op te vul. 20 cm moet aan die bokant van die reses bly.
Verdere aksies word volgens hierdie algoritme uitgevoer:
Steek 'n houtpen in die middel van die gat om 'n jong stam daaraan vas te maak. Dit is raadsaam om die rand van vreemde hout vooraf te verbrand en te behandel met 'n swak kaliumpermanganaatoplossing.
As die wortelwortel beskadig is, moet dit afgekap en ontsmet word. Dit is raadsaam om die saailing 'n paar uur lank in die groeistimuleringsoplossing te laat staan ​​voordat dit geplant word. Dan is die risoom versadig met vog en stowwe wat nodig is vir ontwikkeling.
Om die onderste deel van die saailing nie te beskadig nie, plaas dit langs die pen en versprei die wortelwortel. Die oorgangspunt van die risoom na die stam moet op grondvlak wees. As dit in die gat begrawe is, moet u die grond op die gewenste vlak voeg.
Bevestig die boomstam met 'n tou aan die steun.
Vul die holtes naby die wortels met vrugbare grondmengsel en kondenseer.
Gooi oorvloedig geplante seder. Minstens 6 l gevestigde water by kamertemperatuur moet per plant gebruik word.
Bedek die stamkringloop met gevalle naalde, saagsels of bas.
Die noukeurige keuse van 'n saailing en die bekwame aanplanting daarvan waarborg nie die regte ontwikkeling van 'n boom nie. As u nie gunstige toestande vir hom skep nie, is daar min kans dat 'n dun spruit ooit sal verander in 'n immergroen sterk reus. Gereelde versorging is hiervoor belangrik.
Het jy geweet? Die Libanese seder is gered van die verdwyning deur die Maronitiese aartsvaders Bsharre, wat toesig gehou het oor 'n klein bos in die berge hoog. Vandag in Libanon is dit die oudste en mooiste sederplant.
Sederbokke hou nie van oormatige versuiping van die grond nie en verdra droogte goed in volwassenheid. Jong plante moet veral aandag kry, veral in die eerste 2 weke na plant. Gedurende hierdie periode, mits daar geen reën is nie, word aanbeveel dat die saailinge elke 2-3 dae natgemaak word, met 5-6 liter water onder elke stam.
As u siervariëteite verbou, moet die grond nie in amper-stam-sirkels droog word nie. Dit moet matig klam wees. Bedek die plantarea om te verhoed dat die vog verweer en die versorging van die boom vergemaklik.. Moenie vergeet om dit periodiek los te maak nie. Dit sal die deurlugting van die wortels verbeter en bydra tot die groei daarvan.
Dit het 'n gunstige invloed op die kultuur van periodieke besproeiing van die kroon. Die prosedure is slegs van toepassing tydens 'n langdurige droogte. Word soggens of saans gehou.
Indien verkies, kan 'n immergroen kultuur in enige figuur verander word. Sederbome hou egter nie van groot inmenging in hul struktuur nie. Ongeletterde snoei sal hulle net seermaak.
Belangrik! Grawe onder Libanese seder is verbode. Vanweë die aard van sy wortelstelsel, word slegs oppervlakkige ligte losgemaak.
Volg die volgende reëls om te voorkom dat dit gebeur:
U kan nie jong saailinge sny nie. In die aanvanklike ontwikkelingsfases het hulle 'n piramidale dekoratiewe vorm, wat nie addisionele vorming benodig nie.
Die eerste snoei is relevant vir plante waarop droë, ou en siekte-beskadigde takke begin verskyn het. Vir volwasse monsters word sulke sanitêre skoonmaak elke jaar benodig.
Moet nooit groot en dik takke verwyder wanneer u 'n kroonstuk vorm nie. Dit kan die groei van die boom ontwrig. Boonop genees sulke wonde lank en sleg.
Knyp hul toppe versigtig om die groei van onnodige lote te beperk.
As die groei van sekere takke vir u verkeerd lyk, moet u nie gou raak om van hulle ontslae te raak nie. Probeer eers die lus buig en regmaak dit in hierdie posisie, gee dit die gewenste rigting.
Video: Basiese reëls vir die snoei van konifere
Die Libanese spesie word gekenmerk deur 'n hoë winter gehardheid. Lae temperature word egter as ongunstig beskou vir die volle ontwikkeling daarvan.
Ou bome kan nie net koud verduur nie, maar ook erge korter ryp sonder verlies. En hier jong bome benodig ekstra voorbereiding vir oorwintering. Dit bestaan ​​uit skuiling met jute, spandex of agrovesel. Die prosedure is slegs relevant in streke waar die termometer kolom dikwels onder -10 ° C daal. In gebiede met warm winters kan u dit doen sonder om die kroon toe te maak.
Hou in gedagte dat 'n los spar sederkroon dikwels in die winter sy vorm verloor as gevolg van sneeu wat aan 'n tak vassteek. Dit kan voorkom word deur jong plante met 'n tou vas te bind. Vir meer volwasse eksemplare verloor sulke aksies hul betekenis as gevolg van die reuse-deursnee van die kroon en die hoogte van die stam.
Siektes en plae van die Libanese seder
As gevolg van die sterk vrygestelde fitonsiede en olierige stowwe, maak die spesifieke aroma van die Libanese seder die meeste insekte bang. In die natuur is daar egter parasitiese wesens wat graag die sap van jong naalde eet.
Lees ook die siektes en plae van naaldbome soos spar, spar en denne.
Daarom kan bome aangeval word:
spar valse skilde;
Dit is kenmerkend daarvan duidelike tekens van skade aan houtweefsel is slegs sigbaar by massiewe kolonies van parasiete. Dan kan die bome voortydig naalde verloor; hulle word onderskei deur leweloosheid en 'n lae ontwikkeling.
U kan die situasie red met behulp van sistemiese insekdoders. Byvoorbeeld:
In die beginfase van die letsel kan die kroon met biologiese stowwe (Lepidobactocide, Bitoxibacillin, Lepidocide, Fitoverm) verwerk word, asook plae met die hand versamel word.
Onder die siektes van die Pine-familie dreig seder wortelvrot, roes.
Die tuinier moet oplettend wees:
vroeë val van naalde;
onverklaarbare verlies aan haar kleur;
die voorkoms van 'n spesifieke deklaag op die naalde;
verdor en lewensloosheid.
Dit is belangrik om nie die siekte te begin nie. As ontstellende simptome gevind word, sal swamdoders die redding wees (Fundazol, Topsin-M, Bordeaux-mengsel, Abiga-Peak). Dit is nodig om dit te gebruik, met die nakoming van die aanbevelings van die vervaardigers.
Onthou dat dit makliker is om 'n siekte te voorkom as om dit te genees. Inspekteer dus u landing gereeld vir tekens van 'n belangrike aktiwiteit van plae en naald siektes. Hou grondvog dop en volg basiese landboupraktyke vir gewasversorging
Die Libanese seder word onderskei deur sy duursaamheid, versierbaarheid en bruikbare eienskappe. Ongetwyfeld sal die relikskultuur enige hoek in die tuin of park versier. Dit sal tyd en baie moeite verg om 'n immergroen, luukse agtergrond te kry. Wees voorbereid hiervoor.