Inkvis-, seekat- en inktvisbevolkings bloei oor die hele wêreld. Hierdie vinnig groeiende, aanpasbare wesens is perfek toegerus om die gapings wat deur die uiterste klimaatveranderinge en oorbevissing uitgebreek word, te benut, volgens 'n studie kollegas en ek wat in die joernaal gepubliseer is. Huidige Biologie.
Mense het bereik en in baie gevalle volhoubare visvangperke oortref, aangesien ons groeiende bevolking meer kos verg. In terme van die kosweb, is ons geneig om van bo af te begin en vis te "afwaarts". Vissers eerste uit die top roofdiere, insluitend groot haaie, tuna en walvisse, en dan mediumgrootte vis soos kabeljou, heek en heilbot wat gewoonlik lank lewe en stadig groei.
Die vakante ruimte wat deur vis oorgebly het, kan deur ander spesies beset word, met vinnig verspreide diere wat 'n duidelike voordeel het. En hierdie diere is bloukopvoëls. Inktvis, seekat en inktvis bly in die "vinnige baan", wat vinnig groei en tipies vir slegs een of twee jaar leef. Hulle produseer baie eiers, en hulle eiers het relatief lae sterftesyfers, of dit danksy die pasiënt broei deur 'n seekatmoeder of die beskermende slym wat embrio-inkvis dek. Hierdie eienskappe laat kaleopode toe om vinnig aan te pas by veranderings in die omgewing wat in die afgelope dekades selfs meer uitgespreek is, danksy menslike aktiwiteit.
Dit is ontwykende wesens, berug moeilik om te tel. Om 'n beter skatting van hul algehele oorvloed te kry, het ons gekyk na wat ons die vangs tariewe noem - hoeveel gevang per vaartuig per eenheid van tyd - oor die afgelope ses dekades. Ons het 'n uitgebreide datastel van 35 verskillende spesies (52% inkvis, 31% seekat en 17% inktvis) van alle groot oseaanstreke gebruik. Die meeste was "teiken" spesies wat doelbewus deur vissers gesoek is, ander was nie-teiken of byvangs spesies. Ons gebruik data van beide gewone kommersiële visserye en spesifieke navorsingsopnames.
Oral waar ons gekyk het, het ons 'n aansienlike en statisties beduidende toename gevind. Bottomboom-seekate en inktvisse wat relatief statiese lewens leef, floreer, net soos inkvis wat oor die bodem hang, saam met diegene in die oop see wat duisende kilometer kan reis van die speeltoestande tot die voedingsplekke. In 'n tyd wanneer die lewe in die oseane is bedreig, bloubokke lyk in staat om die tendens te buck.
Uiters klimaatsveranderinge lei tot bevolkingsontploffing
Die "jumbo inkvis" verteenwoordig een van die treffendste voorbeelde. Ook bekend as die Humboldt-inkvis, weeg dit gewoonlik 1-2 kg en het 'n jaarlikse lewensiklus. Dit woon in die warm waters van die oostelike Stille Oseaan en het kleinskaalse visvang in Mexiko, Chili en Peru.
Maar 'n sterk warm seisoen van El Niño, gevolg deur 'n koue seisoen van La Niña, kan grappige dinge aan hierdie inkvis doen. Die kouer water tydens 'n La Niña vertraag hul volwassenheid en laat hulle oorleef in die volgende jaar, wat hulle 'n lewensduur van twee jaar gee. Maar gedurende hierdie tweede jaar groei hulle vinnig, wat beteken dat hulle teen die einde van hul twee jaar baie groter groottes bereik. Trouens, hierdie klimaatgebeurtenisse het die totstandkoming van groot tweejaarlikse groepe inkvis veroorsaak weeg 25-40 kg - tien keer hul normale grootte.
Na die El Niño / La-Niña gebeure van 1997-2000 het hierdie inkvis begin om hul pad te maak tot by die Stille Oseaan na Noord-Kalifornië wat Alaska bereik, wat gelei het tot die onlangse ontwikkeling van een van die wêreld se grootste inkvisvisserye. Die totale jaarlikse vangs van 600,000 tot 1m ton het uiters belangrik geword vir die kuslewens van die Oos-Stille Oseaan-lande.
Aangesien die jumbo inkvis se "skakelaar" van een tot twee jaar lewensiklusse egter afhang van die omgewingstemperatuur, kan 'n ander sterk El Niño-gebeurtenis byna die volledige verdwyning van die groot groep veroorsaak, en die populasies terugkeer na hul "normale toestand" as medium grootte jaarlikse teler. Dit het onlangs in Mexiko gebeur Golf van Kalifornië wat veroorsaak dat die plaaslike inkvisvissery verniel word, en dit kan ook gebeur in Peru en Chili, 'n ander streek waar 'n sterk El-Niño-gebeurtenis huidiglik plaasvind.
Planeet van die seekat?
Die oplewing in inkvis, seekat en inktvis sal interessante gevolge hê vir hul eie ekosisteem en vir die menslike samelewing. Aan die een kant kan dit die haaie, walvisse en groot vis wat op hulle afhanklik is vir kos, saam met sekere vissers baat vind.
Ciprusbevolkings is egter baie minder stabiel as vis met langer lewens. Gewoonlik volg hulle 'n "boom en bors" -strategie wat wissel in biomassa deur verskeie orde van grootte van jaar tot jaar, veranderinge wat berug is om te voorspel. Visvang winste kan geweldig wissel in lyn met wisselende bevolkings, en hoë bewaring en ekonomiese risiko's word dikwels vererger deur die relatiewe gebrek aan samewerking en kommunikasie onder die deelnemers aan die bedryf.
Aangesien visserye voortgaan om hul pogings tot blare te herfokus, word dit krities belangrik om aandele op 'n gepaste wyse te bestuur, sodat hulle nie dieselfde lot soos baie vis in die onlangse verlede in die gesig staar nie.
Alexander Arkhipkin, Ere-navorsingsgenoot, Skool vir Biologiese Wetenskappe, Universiteit van Aberdeen
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Hoekom Die Octopus En Squid Populations Is Booming