Bewaar jou hart bo alle dinge
Dis hier in Gauteng wat ons geleer het hoe belangrik die inhoud van jou hart is. Ons vriende het deur 'n kerksplit gegaan en het gesuffer soos kinders deur 'n egskeiding suffer. Ons het baie gebid en baie gepraat om die seer te probeer verstaan en te probeer sin maak daaruit waarom mense nie meer die pad saam kan stap nie. Ons het persoonlik ervaring van 'n kerksplit gehad so 10jr vantevore. Met die ervaring van toe en die ervaring van nou het ons besef hoe gevaarlik 'n kerklidmaat is wat 'n erediens bywoon met 'n disapproving gesindheid. Iets wat gebeur, wat die dominee of pastoor sê, hoe die formaat van die diens verloop, wat ookal - indien jy iets optel waarmee jy nie saamstem nie, begin die rooiligte flits. Hoe hanteer jy dit?
Die verkeerde manier: Jy bespreek jou disapproval met jou maat; Jou maat stem saam; verdere mense word by die gesprek betrek (mens noem dit skinder, en skinder is gif - hoe onskuldig of geregverdig die gesprek ookal is). Die gif maak ruimte vir rebellie. Die Bybel beskryf rebellie as die sonde van heksery. Skeuring. Verhoudings eindig (met die gepaardgaande pyn wat baie intens kan word).
Die regte manier:
Jy stem nie saam met wat gebeur nie, maar besef dis dalk jy met die verkeerde sienswyse of idee; dus, bid jy vir wysheid;
Jy kyk terug in die verlede en voel opnuut dankbaar vir die verkeerd wat jy genadiglik van uitgered is en bid dat daar ook genade vir die oortreder sal wees (jyself is dalk die oortreder?);
Jy besluit om die dorings toe te laat om saam met die koring te groei soos Mat 13 leer en geduldig te wees met mekaar se oortredings;
Jy bid daaroor en tree in gesprek met die oortreder indien jy vrede het;
Jy beeïndig slegs die verhouding op duidelik instruksies van die Here op afwesigheid waarvan lojaliteit en onvoorwaardelike liefde die enigste opsie is. Dit was my persoonlike les en ervaring.
Dis langnaweek 9 Augustus. Ons kamp saam met die Agenbags op Serendipity boskamp naby Modimolle (voorheen Nylstroom). Ons verlaat Roodepoort nadat daar 'n paar dae vantevore sneeu geval het. Ons kamp in die bos – egte bosveld. Daar's niks. Ons dra kortbroeke en T-hemde. Ons kuier heerlik met lang siastas in die middag. Die kinders ondek Risk en kuier sonder selfone, rekenaarspeletjies, tv-speletjies en derglike breindoders. Risk duur ure en ure – een spel hou die kinders maklik 5 ure besig. Ons ontdek 'n swemgat al is dit nie reënseisoen nie. Dis yskoud, maar die seuns ("manne") swem. Marius vat ons op kort 4x4 roete. Ons is net ons, en ons is net. Wynand en sy kitaar is saam – ons hoor sy tuisgemaakte meksikaanse liedjie – genot om die vuur saans.
Jaarafsluiting: 16 Augustus
Ek word die 16de wakker met die gedagte dat ek moet sonde bely. Ek staan op en neem my selfoon en sien die facebook notifications. Een trek my aandag. Dis van 'n vriend wat nog 'n rede post waarom SA dit nie gaan maak nie. Ek besef daar's effense negatiwiteit besig om in my hart hieroor te vorm. Ek besef ek het hom so stadigaan begin oordeel (ever so slightly - amper nie eers agtergekom ek doen dit nie) dat hy so negatief oor SA is en besef ek moet sonde bely. Ek neem my dagstukkie boek en lees: "He that covereth his sin will not prosper, but who confess and forsake them shall have mercy" Later toe ek Riaan groet sê hy dat dit die laaste dag van sy jaar is (hy verjaar more) en hy wil sy nuwe jaar skoon begin. Hy wil na Mosaïk kerk se kapel gaan vir nagmaal 12:00 wat gepaardgaan met sondebelydenis. Ek kon maar net smile. Ek dink die Here is ernstig oor die sondebelydenis-sakie.
Die partie of party
Ek is nie 'n partytjie meisie nie, van daai wat so natuurlik onthaal wat lyk asof dit geen inspanning is nie. Riaan word 44 op 17 Augustus en ons is hier tussen ons pelle. Ons moet dit vier, maar hoe? Ek oorweeg 'n paar opsies en voel die spanning opbou. In 'n oomblik dra ek dit op aan die Here en dink aan die skrif is die lewe nie meer as kos en klere nie. Met die gedagte ontspan ek en gaan aan met my dag. Die gedagte van shushi en stirfry kom by my op. Ek reken dis ekonomies en kan groot pret wees. Ek het by my Oudtshoorn gashere leer shushi maak soos mens nie in die restaurante te koop kry nie. Die middag vooraf is ietwat frustreurend en Riaan moet dit saam met my deurmaak soos ek opsoek is na al die vreemde bestandele in 'n vreemde plek. Soos die middag verloop besef ek Riaan se draad raak kort. Die gesukkel met die aankope en om almal betyds aan die ry te kry werk op sy senuwees.
Oppad na die venue vra Riaan onskuldig. As jy nou weer kan besluit sal jy weer doen wat jy vandag gedoen het. Ek voel my binnewêreld afskakel. Ek kyk 'n duik in die weste en bid woordloos: "Here, as ek verkeerd gemaak het vergewe my, help asb dat die partytjie lekker is ten spyte van die irritasies".
Nog nooit het ek so lekker partie kon doen soos daardie aand. Almal moes voorbereid kom met 'n skoon grap en hul gunsteling song. Na die shushi voorgereg (en Anna-Grete se Nacho's vir die nie Shushi eters) het ons eers elkeen se song geluister en hom of haar kans gegee om te sê waarom dit 'n gunsteling is. Daarna het die roerbraai op gasbraaiers gevolg. Na die hoofgereg het ons elkeen kans gegee om sy grap te vertel. Karien was in beheer van die poeding - so deurmekaar choc nut sundae met sambreeltjies - die werke! Wow, wat 'n partie. My ma het altyd gesê as jy wil weet hoe die Heilige Gees is, Hy's soos die lekker van 'n lekker partytjie…