By die toepassing van hierdie maatstaf kan volgens Van Rensburg (ibid.) as algemene reël geld “dat ’n dader normaalweg vir al die gevolge van sy skuldige, onregmatige handeling aanspreeklik is, buiten die gevolge wat besonder onwaarskynlik was”.
Om saam te vat: In Pro Tempo is ’n dertienjarige skoolseun, Jaco, op ’n buitengewone en vreemde manier ernstig beseer toe hy tydens ’n spelery op ’n skoolspeelgrond op ’n ysterpaaltjie gaan sit het en sy rektum en blaas deurboor is. ’n Delikseis om skadevergoeding word namens Jaco teen die skool ingestel weens die skade wat die besering meegebring het. Die partye was dit eens dat die skool, wat die paaltjie op die speelgrond geplant het om ’n jong boompie te stut, ’n regsplig gehad het om beserings te voorkom. Onregmatigheid het dus vasgestaan. Die skool voer aan dat nalatigheid ontbreek het omdat die spesifieke wyse waarop die skade ingetree het – naamlik weens die slagoffer se gaan-sit op ’n ysterpaaltjie – nie redelikerwys voorsienbaar was nie. Die hof bevind egter tereg dat dit in ons reg vir nalatigheid voldoende is as skade in die algemeen, in teenstelling met die spesifieke skadelike gevolg of die presiese wyse waarop dit ingetree het, redelikerwys voorsienbaar was. In hierdie saak was dit inderdaad redelik voorsienbaar dat kinders beseer sou kon word deur die teenwoordigheid van ’n ysterpaaltjie in die omgewing waar kinders hardloop en speel. Boonop sou ’n redelike persoon nie die paaltjie daar geplaas het nie en die boom op ’n minder gevaarlike wyse ondersteun het. Ook nalatigheid was dus aanwesig. Wat nalatigheid betref, kon beide howe die redelike-onderwyser- of redelike-skoolhoof-toets binne skoolverband as verfyning van die redelike-persoon-toets toegepas het, alhoewel hierdie akkurater hantering van nalatigheid waarskynlik nie ’n verskil aan die bevinding oor nalatigheid sou gemaak het nie.
Waar deliktuele aanspreeklikheid van ’n dader wat onregmatig en nalatig opgetree het, bevraagteken word op grond van die buitengewone wyse waarop die skade ingetree het, maak dit meer sin om dié oorweging onder die vaandel van juridiese kousaliteit op die tafel te plaas eerder as om onregmatigheid in die lig daarvan te probeer herondersoek. Die ryk jurisprudensie en regspraak oor juridiese kousaliteit, waar die soepel benadering en subsidiêre oorwegings soos redelike voorsienbaarheid en die novus actus interveniens-verskynsel ’n rol kan speel, bied ’n beter ruimte vir die oorweging van ’n buitengewone kousale verloop as faktor ter uitsluiting van deliktuele aanspreeklikheid. Die hantering van die kwelvraag oor die buitengewone wyse waarop skade ingetree het as ’n juridiese kousaliteitskwessie, sou nie noodwendig tot ’n ander uitslag gelei het nie, maar sekerlik die geleentheid gebied het om dit op ’n teoreties suiwerder grondslag te ondersoek.