Die 20ste Maine At Little Round Top Deur H. S. Melcher, 20ste Maine Regiment - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die 20ste Maine At Little Round Top Deur H. S. Melcher, 20ste Maine Regiment - Geskiedenis
Die Konfederale mag wat aangewys is om Little Round Top in besit te neem, blyk Robertson se brigade te wees, bestaande uit die 1ste, 4de en 5de Texas en die 3de Arkansas; en Law se brigade, bestaande uit die 4de, 44ste, 48ste, 47ste en 15de Alabama, albei uit Hood se afdeling. Eersgenoemde sou vooraanval, terwyl Law se brigade agter in die heuwel sou aanval; maar Robertson het gevind dat hy nie die hele voorkant met sy brigade kon bedek nie, die 44ste, 48ste en 4de Alabama van die brigade van Law losgemaak omtrent die tyd dat hulle in die opmars aan die voet van Round Top aangekom het en hulle met Robertson se lyn verbind het, dan goed voor Little Round Top. Dit het die 47ste en 15de Alabama gelaat om die flankbeweging alleen uit te voer, wat hulle gedoen het, verby die suidekant van Round Top en 'n tydperk van tien minute op die kruin tot stilstand gebring. Hierdie stop was noodlottig vir die sukses van hul onderneming, aangesien dit ons brigade (Vincent's) in staat gestel het om betyds Little Round Top te bereik om hul vooruitgang te weerstaan.
Hierdie twee regimente het hul opmars hervat, aan die noordoostelike kant van Round Top gegaan en oor die beboste depressie tussen die heuwels gevorder om die agterkant van Little Round Top op te laai en Vincent se brigade af te vee, waarna hulle sterk betrokke was by Robertson's Texans en die drie regimente van Law se brigade wat aan sy bevel toegewys was, wat probeer het om besit van voor af te kry. Maar net hier was hierdie, wat die linkerregiment van Vincent se brigade was, en ook die linkerkant van die hele leër van die Potomac, en om te pas by die kruin van die heuwel, om die hoek van die res van die res brigade. Dit was gelukkig, want in hul vooruitgang het die 47ste Alabama, onder bevel van luitenant-kolonel Bulger, ons regiment vierkantig voor geslaan en 'n moordende vuur op ons onbeskermde lyn oopgemaak, aangesien ons pas in posisie was, en nie tyd gehad het om op te gooi nie borswerke. Terselfdertyd het die 15de Alabama, onder bevel van kolonel William C. Oates, met 644 man en 42 offisiere, rondbeweeg om ons in flank en agterkant aan te val. Ons kolonel, Chamberlain, het hierdie beweging ontmoet deur die regtervleuel van die regiment in 'n enkele rang te sit om die 47ste te weerstaan ​​en die vyf linker kompanieë van die regiment skuins teruggebuig.
Ons regiment het 358 man getel, maar aangesien Kompanie B, met 50 man, uitgestuur is om 'ons flank te beskerm', het ons 308 man in die tou om die woedende aanval van hierdie twee sterk regimente te weerstaan, wat ons meer as 3 tot 1 was. Die konflik was hewig, maar noodwendig kort, want dit was net 'n kort tydjie waarin elke mens voor die superieure vuur van ons vyand moet val.
Toe 130 van ons dapper offisiere en mans neergeskiet is waar hulle staan, en slegs 178 oorbly - amper nie meer as 'n sterk skermutseling nie - en elke man die 60 rondtes patrone wat hy in die geveg ingedra het, en die oorlewendes afgevuur het As hulle uit die kassies van hul gevalle kamerade gebruik maak, het die tyd aangebreek dat daar besluit moes word of ons hierdie sleutel vir die hele veld van Gettysburg moet prysgee, of moet aankla en probeer om hierdie vyand af te gooi. Kolonel Chamberlain het die bevel gegee om 'bajonette reg te maak', en amper voordat hy kon sê 'hef'! die regiment spring teen die heuwel af en sluit toe met die vyand, wat ons agter elke rots en boom aantref. Verras en oorweldig het die meeste van hulle hul arms neergegooi en oorgegee.
Sommige het baklei totdat hulle gedood is; die ander hardloop 'soos 'n trop wildebeeste', soos kolonel Oates dit self uitgedruk het. In hul vlug word hulle ontmoet deur Kompanjie B, kaptein Morill, wat ons vermoed het gevange geneem, maar nou so sterk aangeval dat meer as honderd van die vlugtelinge genoodsaak was om oor te gee.
Luitenant-kolonel Bulger, bevelvoerder oor die 47ste, is gewond en val in ons hande, met meer as driehonderd gevangenes en al die gewondes.
Die 20ste Maine keer terug met sy gevangenes na die oorspronklike posisie en bly daar totdat hulle vroeg in die aand na Round Top beveel is.
'N Gebroke band? Die klein ronde topvete tussen Joshua Chamberlain en Ellis Spear
'Miskien het my lewe gered' Luitenant Holman Melcher (swaard opgehef) en kolonel Joshua Chamberlain was prominent in die 20ste Maine se bajonet -aanklag op Gettysburg. Chamberlain, wat hier getoon word deur die oorgawe van die 15de Alabama se luitenant Robert H. Wicker, het Melcher later erkenning gegee dat hy waarskynlik sy lewe gered het tydens die aanklag.
Die 20ste Maine se epiese standplaas en bajonetlading by Little Round Top op 2 Julie 1863 het die regiment se plek in die militêre geskiedenis verseker. Tydens die tweede gevegsdag in Gettysburg het bevelvoerders kolonel Joshua Chamberlain en majoor Ellis Spear - reeds goeie vriende van voor die oorlog - 'n oënskynlik onbreekbare band gesmee om die seuns van Pine Tree State te help om die meedoënlose 15de Alabama van kolonel William Oates terug te keer en te voorkom 'n Konfederale deurbraak op die linkerflank van die Army of the Potomac. As die 20ste Maine voor die aanslag gebreek het, het dit moontlik 'n domino-effek op ander hardgesinde federale eenhede langs Cemetery Ridge gehad. Die stand van die 20ste was 'n kritieke oomblik in die volgende dag 'n Yankee -triomf.
Chamberlain en Spear het albei die oorlog oorleef en 'n lang, voorspoedige lewe geleef, hul vriendskap blykbaar stewig. Ongeveer 25 jaar gelede het die verhaal egter begin posvat dat Spear verbitterd gesterf het omdat Chamberlain - ten koste van hom en ander in die regiment - te veel krediet geëis het vir hul Little Round Top -sukses in 'n naoorlogse rekening. Daar is elemente van waarheid in wat ons vandag ken as die 'Chamberlain-Spear Controversy', maar die idee dat daar 'n bloedstryd tussen die twee bestaan, is vergesog en moet verder ondersoek word.
Spear en Chamberlain het albei grootgeword, die oudste van vier seuns in gesinne wat geslagte lank tevore in klein skeepsbou -gemeenskappe langs die kus van Maine gevestig was. In die Amerikaanse sensus van 1860 het Spear se tuisdorp Warren 2 300 inwoners, Chamberlain's Brewer 2 800. Beide mans sou die Bowdoin College in Brunswick bywoon, terwyl Spear's Class van 1858 studeer onder professor Chamberlain, 'n gegradueerde uit 1852.
Uit briewe tussen die twee is dit duidelik dat Spear op die universiteit goeie vriende was met Chamberlain se volgende jonger broer, Horace. Alhoewel hulle twee jaar as studente uitmekaar was, het hulle kontak gehou, en selfs na afloop van die studie mekaar besoek terwyl hulle regte studeer. Horace sou selfs die derde Chamberlain -broer gewees het om in die 20ste Maine te dien - saam met Joshua en Thomas, die jongste - as hy nie net nege maande voordat die eenheid gestig is, dood is nie.
'N Kort breuk uit die oorlog: Ellis Spear het hierdie foto laat neem terwyl hy met verlof in Portland, Maine, was. Oorkant: die voerkap wat Spear in die 20ste Maine gedra het. (Die Hayes -familieversameling op MaineLegacy.com)
Spear en Chamberlain het 'n soortgelyke reünie gehad toe hulle in die laat somer van 1862 in dieselfde infanterieregiment dien. By die stigting van die 20ste Maine het Spear 'n pos as kaptein verdien, nadat hy die grootste deel van die manne gewerf het vir wat geword het daardie eenheid se Kompanjie G. Chamberlain het nie persoonlik lede van die regiment gewerf nie, maar is deur die goewerneur 'n kommissie as luitenant -kolonel - tweede in bevel - toegestaan. Tydens die oorlog het Spear ook na Thomas omgesien, hom in sy geselskap geneem, hom bevorder en selfs vir bevel oor die eenheid aanbeveel toe Spear self bevorder is.
In die naoorlogse jare het die liefde wat Spear vir die senior Chamberlain gehad het, nie bedaar nie. Hulle het gekorrespondeer, reünies en ander geleenthede bygewoon en 'n belangrike rol gespeel in die herdenking van hul ou regiment. In 1896 skryf Spear aan Tom Chamberlain en verduidelik sy pogings om die kongres te oortuig om 'n wetsontwerp op te stel wat die algemene pensioen van $ 25 per maand tot $ 100 verhoog. 'Skryf my asseblief en vertel my hoe hy is en of hy waarskynlik hierdie somer in Maine sal wees, en waar.' Spear geskryf. 'Ek het moontlik die geleentheid om hom in die somer te sien, en ek hoop om u te sien.'
Drie jaar later bepleit Spear steeds die pensioenverhoging. In 'n brief aan rep. Amos Allen (R-Maine), skryf hy: "[Joshua Chamberlain] is sewentig jaar oud en arm. Hy behou die beste voorkoms en is sensitief en trots, en is die laaste man wat armoede pleit of selfs erken. " Spear het groot lof vir sy voormalige bevelvoerder toegevoeg. 'Ek was by hom toe hy gewond is, en ek weet hoe ernstig dit was. Die algemene opvatting was dat hy nie daarvan sou herstel nie. Sy saak is die opvallendste en mees unieke saak in die staat van uitnemende diens in die oorlog, oud en arm. "
Spear se beskrywing van Chamberlain se armoede is moontlik oorbeklemtoon - die ou generaal het 'n huis in Brunswick, 'n groter somerhuis 'n paar kilometer daarvandaan en 'n seiljag besit - maar die briewe openbaar 'n volgehoue ​​respek en bewondering van Spear se kant en 'n aktiewe poging om te sorg vir sy voormalige kameraad. Tog het sy pogings om te help met die finansiële situasie van Chamberlain, selfs terwyl hy saamgespan het met Tom om dit van sy broer te weerhou, getoon dat Spear se gevoelens baie meer deernisvol was as enigiets anders.
Wat ook al die finansiële situasie van Joshua Chamberlain laat in die lewe, hy het 'n aanbod van $ 500 nie geweier nie Kosmopolitiese tydskrif in 1912 om 'n beskrywing van sy rol in die Slag van Fredericksburg te skryf vir 'n uitgawe wat die 50ste herdenking van die geveg vier. Hy is ook 'n paar maande later nie afgeskrik toe dieselfde uitgewer in 1913 vir 'n soortgelyke stuk op Gettysburg vir Hearst se tydskrif gevra het nie.
Die oorspronklike manuskripte van hierdie twee artikels is nog nooit gevind nie, so 'n gedetailleerde vergelyking van hul oorspronklike bewoording met wat in die druk verskyn nadat redakteurs hul werk gedoen het, is nie moontlik nie. Beide tydskrifte was egter die eiendom van William Randolph Hearst, die man wat sensasionele joernalistiek uitgevind het en selfs deur sommige die skuld gekry het dat hy die oorlog tussen die Verenigde State en Spanje in 1898 begin het. die bekende illustreerder, Frederic Remington, na Kuba om die oorlog te dek. Remington telegraaf huis toe en sê: 'Alles stil. Hier is geen moeilikheid nie. Daar sal geen oorlog wees nie. Wil terugkeer. " Hearst se beweerde antwoord was "U verskaf die foto's, ek sal die oorlog lewer" - en hy het presies dit gedoen en sy koerante gebruik om die Amerikaanse regering te dwing om oorlog te verklaar.
"Die Hearst -redakteurs het my 'Gettysburg' vermink en 'reggemaak' sodat ek nie probeer het om afskrifte van hul tydskrif waarin dit verskyn het, te kry nie - Joshua L. Chamberlain
Hearst se redakteurs het ongetwyfeld die leiding van hul eienaar gevolg en lesers versoek om kopieë van sy tydskrifte te koop deur dramaties versierde verhale te publiseer wat die belangstelling van die publiek geprikkel het, of dit nou eerlik is of nie. Dit is duidelik dat redakteurs aansienlike vryhede geneem het met beide stukke wat Chamberlain aan Hearst -tydskrifte verskaf het, veral die tweede stuk oor Gettysburg, wat hy geskryf het voordat hy die gepubliseerde weergawe van sy opstel van Fredericksburg gelees het.
Toe vriende en bewonderaars die Hearst -artikel "Through Blood and Fire at Gettysburg" noem, het Chamberlain gekla en betreur dat dit "baie ingekort en verander is deur die invoeging van' bindweefsel 'deur die redakteur." Toe 'n vroulike bewonderaar hom met die stuk komplimenteer, het Chamberlain geantwoord: 'Die Hearst -redakteurs het my' Gettysburg 'vermink en' reggestel 'sodat ek nie probeer het om afskrifte te kry van hul tydskrif waarin dit verskyn het nie.
Die lees van hierdie artikels het Spear baie geraak, wie se herinneringe aan die oorlog donker en tragies was. Hy beskou hierdie soort "ydel glorieryke" geskrifte as afskuwelik, maar het nooit die kans gehad om dit met sy voormalige bevelvoerder, wat binne 'n jaar na publikasie van die Gettysburg -artikel gesterf het, te bespreek nie. As hy dit gedoen het, was hy moontlik verbaas om te sien dat die gepubliseerde weergawes nie na wens van Chamberlain was nie.
Sonder afskrifte van die oorspronklike konsepte van Chamberlain, kan ons nie heeltemal weet hoeveel van elke artikel uit sy pen kom nie en hoeveel was die oordrywing of uitvinding van 'n sensasionele redakteur van Hearst. Daar is egter leidrade. Byvoorbeeld, in die Gettysburg -stuk is 'n vermeende brief, woordeliks in volledige vorm gedruk, van 'n 15de soldaat uit Alabama wat onthou dat hy in Gettysburg herhaaldelik Chamberlain in sy visier gehad het, maar ''n vreemde idee' 'verhinder hom om die sneller te trek. Hy het afgesluit deur te sê: 'Ek is nou bly daaroor, en ek hoop dat u dit is.'
Nêrens in die omvangryke versamelings briewe wat Chamberlain in sy leeftyd ontvang het nie, bestaan ​​daar nie 'n afskrif van hierdie brief of 'n vermelding van hierdie episode nie. Tog het Hearst dit in volledige vorm gepubliseer. Wat in een van hierdie versamelings gevind kan word, is 'n brief van 'n Bowdoin -oudleerling wat in 1903 'n hotel in die suide besoek het wat besit word deur 'n veteraan van die 15de Alabama. Hierin het die historikus die veteraan se verhaal oorgedra hoe hy op Chamberlain op Little Round Top geskiet het, maar 'Chamberlain se lewe is slegs gered deur die daad van 'n privaat wat voor die kolonel spring en self die skoot ontvang het. "
Alhoewel daar geen direkte bewyse is om die idee te ondersteun nie, kan u u maklik voorstel dat die ontwerp van Chamberlain 'n verwysing bevat na hierdie werklike brief, waaruit die mense van Hearst hulle voorgestel het en eintlik 'n soortgelyke, maar meer dramatiese verhaal geskep het en 'n hele brief saamgestel het om te dramatiseer Dit.
In 'n opstel wat hy nooit gepubliseer het nie, ontleed Spear Chamberlain se "My storie van Fredericksburg" punt vir punt, en ontbloot dit wat hy as belaglike stellings beskou het. Bejaarde en swak (hy was 78 toe die Gettysburg -artikel gedruk is), het Spear sy frustrasies oor baie van Chamberlain se "herinneringe" aan hierdie twee gevegte gelaat.
Onder die meer onthullende is die beskrywing in Chamberlain se Fredericksburg -verslag van toe die regiment op pad na die dodelike maalstroom by Marye's Heights 'n rondloperhond teëgekom het. In sy memoires onthou Spear dat tydens 'n stilte '['n] klein hondjie kom huil het van skrik, blykbaar iemand se huisdier en ek het hom in my arms geneem en hom vasgehou terwyl ek daar gebly het.' Die verhaal van dieselfde eiesinnige hond verskyn egter heel anders in die artikel van Chamberlain in Fredericksburg: "My oë het die vorm van 'n geel hond gekry, regop gesit met oë gerig op sy dooie meester." Die hond bly daar vas, getrou tot die einde toe, ondanks die gesuis van koeëls en die bars van skulpe. 'Dit sou inderdaad jammer gewees het, amper 'n skande, om die voogdyskap te versteur. En ons het hom daar gelos. "
Dieselfde deel van die beskrywing van Fredericksburg het 'n ontmoeting met 'n trop duiwe ingesluit wat ondanks hul vliegvermoë wou ontkom.
Of hierdie rekeninge geskryf is soos opgestel deur Chamberlain of 'n gedeeltelike of volledige uitvinding was van 'n skrywer van Hearst se bedoeling om meer tydskrifte te verkoop, ons kan net bespiegel. Daar is egter 'n sprekende opmerking, geskryf deur Chamberlain in die kantlyn van 'n vroeë gedrukte kopie wat vir kommentaar aan hom gestuur is. Saam met hierdie gedeelte van die teks, skryf hy: 'Verloor asseblief episodes met honde en duif'. Ondanks sy pleidooi bly hierdie melodramatiese "episodes" in die finale druk.
As hierdie leidrade oor hoe die redakteurs van vroeë 20ste-eeuse tydskrifte-ten minste dié wat deur WR Hearst besit word-artikels herskryf om hul lesers te behaag, dan is die 'ydel glorie' wat Ellis Spear so onsmaaklik gevind het in die geskrifte van sy voormalige vriend, professor, bevelvoerder en mede -veteraan, was bloot die uitvinding van iemand anders as Chamberlain. As dit die geval was, en as Chamberlain lank genoeg oorleef het sodat die twee ou kamerade hul afsku kon deel met die uitkoms van hierdie twee literêre pogings, sou Spear moontlik die ware bron daarvan kon verstaan ​​en sou die sogenaamde "Chamberlain-Spear Controversy" nooit meer as driekwart eeu later tot stand gekom het.
Inwoner van Pine Tree State, Tom Desjardin, is direkteur van Maine's Bureau of Parks and Lands. Desjardin, 'n voormalige historikus by Gettysburg National Military Park, is die skrywer van verskeie boeke, insluitend Staan vas, seuns van Maine. Hy was ook 'n konsultant vir die akteur Jeff Daniels tydens die verfilming van die film van 1993 Gettysburg.
Oproepe sluit: Melcher, (bo) en Chamberlain is in 1864 byna binne enkele weke vermoor — Melcher in Spotsylvania Court House in Mei en Chamberlain (onder) in Petersburg op 18 Junie (Maine State Archives)
Waarom die heuwel Little Round Top Mattered genoem word
Namate die Slag van Gettysburg gedurende die eerste dag ontwikkel het, het die troepe van die Unie 'n reeks hoë rante gehou wat suidwaarts van die stad geloop het. Aan die suidelike punt van die rant was twee afsonderlike heuwels, wat jare lank plaaslik bekend was as Big Round Top en Little Round Top.
Die geografiese belangrikheid van Little Round Top is voor die hand liggend: elkeen wat die grond beheer het, kan die platteland in die weste vir myle oorheers. En terwyl die grootste deel van die Unie -leër noord van die heuwel gereël was, verteenwoordig die heuwel die uiterste linkerflank van die Unie -lyne. Dit sou rampspoedig wees om daardie posisie te verloor.
En ten spyte daarvan, aangesien 'n groot aantal troepe gedurende die nag van 1 Julie posisies ingeneem het, is Little Round Top op een of ander manier deur die unie se bevelvoerders oor die hoof gesien. Die oggend van 2 Julie 1863 was die strategiese heuwel skaars beset. 'N Klein groepie seinmanne, troepe wat deur vlagseine bevele gegee het, het die top van die heuwel bereik. Maar daar was geen groot gevegsoplossing nie.
Die bevelvoerder van die Unie, generaal George Meade, het sy ingenieurshoof, generaal governeur K. Warren, gestuur om die federale posisies langs die heuwels suid van Gettysburg te ondersoek. Toe Warren by Little Round Top aankom, besef hy dadelik die belangrikheid daarvan.
Warren vermoed dat die Konfederale troepe besig was om 'n aanval op die posisie te doen. Hy kon 'n nabygeleë wapenpersoneel kry om 'n kanonskoot in die bos te wes, wes van Little Round Top. En wat hy gesien het, bevestig sy vrese: honderde Konfederale soldate het in die bos beweeg terwyl die kanonbal oor hul koppe seil. Warren beweer later dat hy sonlig van hul bajonette en geweervate kan sien skyn.
20ste Maine -vrywilligerinfanterieregiment
Daar is twee monumente en 'n posisieskermer van die 20ste Maine Volunteer Infantry Regiment in Gettysburg.
Oor die 20ste Maine Volunteer Infantry Regiment op Gettysburg
Die 20ste vrywilligerinfanterie in Maine het 386 mans na Gettysburg gebring, waarvan 29 dood is, 91 gewond en 5 vermis is. Die name van die slagoffers word op die monument op Little Round Top gelys.
Kolonel Chamberlain en sersant Andrew Tozier is op 2 Julie met die erepenning bekroon vir hul optrede. Chamberlain vir 'n gewaagde heldhaftigheid en 'n groot volharding in die beklee van sy posisie op die Little Round Top teen herhaalde aanvalle, en die vooruitgang op die Great Round Top " Tozier, wat tydens die verlowingskrisis hierdie soldaat, 'n kleur draer, alleen in 'n gevorderde posisie gestaan, terwyl die regiment teruggedra is en sy kleure verdedig het met muskiet en ammunisie wat by sy voete opgetel is. "
Kolonel Joshua Lawrence Chamberlain, die twintigste bevelvoerder van die Maine tydens die Slag van Gettysburg, het danksy die roman een van die bekendste manne van die burgeroorlog geword Die moordenaar engele en die fliek Gettysburg. Hy is ses keer gewond, het die Medal of Honor verwerf en het ná die oorlog as goewerneur van Maine en president van Bowdoin College diens gedoen.
Links van die hoofmonument vir die 20ste Maine op Little Round Top
Hoofmonument vir die 20ste Maine
Die hoofmonument is aan die suidoostekant van Little Round Top. (Little Round Top -toerkaart) Dit is die middelpunt van die lyn wat die regiment gehou het tydens die beroemde verdediging van Little Round Top op 2 Julie. Dit is in 1886 deur die staat Maine opgedra.
Van die voorkant van die hoofmonument op Little Round Top
Derde brig. Eerste Div.
Van die regterkant van die hoofmonument op Little Round Top
Hier is die 20ste Maine -regiment,
Kol. J.L. Chamberlain beveel, en vorm die
uiterste links van die nasionale strydlyn
op die 2de dag van Julie 1863, het die
aanval van die uiterste regs van Longstreet 's
Korps en op sy beurt aangekla en 308 gevange geneem
gevangenes. Die regiment verloor 38 gedood of
dodelik gewond en 93 gewond uit
Hierdie monument opgerig deur oorlewendes van
hierdie regiment n.C. 1888. Vaar amper
die plek waar die kleure gestaan ​​het.
Aan die linkerkant van die hoofmonument
Name van die offisiere en manne van die twintigste
Maine -vrywilligers wat vermoor of gesterf het
wonde wat in hierdie aksie ontvang is:
Aan die agterkant van die hoofmonument
1ste Sers. Charles W. Steele " H
" Goodwin S. Ierland " H
1ste Sers. George S. Noyes " K
Ligging van die hoofmonument vir die 20ste Maine Infanterieregiment
Die hoofmonument vir die 20ste Maine is op Little Round Top suid van Gettysburg. Dit is aan die suidoostelike kant van Little Round Top, ongeveer 170 meter suid van die parkeerarea langs Sykeslaan en ongeveer 65 meter noordoos van die kruising van Sykes, Warren en Wright Avenue. (39 ° 47 󈧚.1 ″N 77 ° 14 󈧎.1 ″W)
Posisioneringsmerker van maatskappy B op Little Round Top
'N Merker wat die posisie van die 20ste Maine Regiment 's Company B tydens die verdediging van Little Round Top aandui, is 100 meter oos van die hoofmonument. Kaptein Morrill en ongeveer 40 manne van Kompanjie B, saam met 'n groep Amerikaanse skerpskutters, is hier geplaas om die flank van die 20ste Maine 'n bietjie beskerming te bied.
Monument vir Kompanie B van die 20ste Maine Infanterie op Gettysburg
Van die monument vir Company B op Little Round Top:
Posisie van Maatskappy B,
20ste ek. Vols., Kapt Walter G. Morrill,
losgemaak as skermutselinge,
val die vyand se regterflank aan,
middag van 2 Julie 1863.
Plek van die posisioneringsmerker van die maatskappy B
Die monument vir Company B van die 20ste Maine op Little Round Top is aan die suidoostelike kant van Little Round Top, ongeveer 100 meter oos van die hoofmonument. (39 ° 47 󈧘.0 ″N 77 ° 14 󈧉.0 ″W)
Monument vir die 20ste Maine -regiment op Big Round Top
'N Derde monument vir die 20ste Maine in Gettysburg is naby die top van Big Round Top. Dit toon die posisie waarheen die 20ste Maine gedurende die aand op 2 Julie gevorder het en wat dit gedurende die oggend van die 3de gehou het. Die monument is in 1889 ingewy.
Monument vir die 20ste Maine Infanterie op Big Round Top
Van die monument op Big Round Top:
Die 20ste Maine Reg. 3d brig. 1ste. Div. Kolonel van die 5de korps, kolonel Joshua L. Chamberlain, het hierdie posisie op die aand van 2 Julie 1863 ingeneem en beklee en die vyand van voor af agtervolg op die lyn gemerk deur sy monument hieronder. Die Regt. verlore in die geveg 130 gedood en gewond uit 358 verloofdes. Hierdie monument is die uiterste linkerkant van die Union -lyn tydens die stryd om die 3D -dag.
Ligging van die 20ste Maine -monument op Big Round Top
Die monument vir die 20ste Maine op Big Round Top is suid van Gettysburg, ongeveer 300 meter van die relatief steil staproete na die top van Big Round Top. (39 ° 47 󈧏.9 ″N 77 ° 14 󈧚.4 ″W) Die roete na die staproete is aan die suidekant van South Confederate Avenue, ooswaarts. Besoekers wil hierdie monument eers besoek voordat hulle verder ry in die South Confederate Avenue tot by Little Round Top.
Die twintigste Maine: 'N Klassieke verhaal van Joshua Chamberlain en sy vrywilligersregiment
" Enkele beste geskiedenis van die burgeroorlogse eenheid wat ek gelees het. "
" Die definitiewe verslag van hierdie dapper regiment "
– Amazon resensies
Thomas D. Chamberlain is gebore in Brewer, Maine, die jongste van vyf kinders. Jong Tom het grootgeword op die familieplaas in Brewer saam met sy vier ouer broers en susters: Joshua Lawrence (gebore in 1828), Horace Beriah (1834), Sarah Brastow (1836) en John Calhoun (1838). Dit lyk asof hulle opvoeding streng en godsdienstig was, maar ook liefdevol. Thomas was 'n ondeunde en aangename seun-sy broer het hom 'n 'klein skelm' genoem-en as die baba van die gesin was hy sy ma se gunsteling. Thomas was die enigste seun wat nie die universiteit bygewoon het nie. Of dit te wyte was aan 'n gebrek aan intelligensie, toepassing of neiging, is onbekend. Teen sy middel-tienerjare werk Thomas as bediende in 'n kruidenierswinkel in Bangor.
Die oupagrootjies van Chamberlain was soldate in die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog en sy oupa het gedien tydens die oorlog van 1812. Sy pa het ook gedien tydens die aborsiewe Aroostook-oorlog van 1839. Sy broer Joshua was ook in die weermag.
In 1862 het Chamberlain by die Unie -leër aangesluit. Sy motiewe was gemeng - persoonlik, patrioties en godsdienstig.
Hy is spoedig in die nuutgevormde 20ste Maine -infanterie geplaas saam met sy broer Joshua, wat as kolonel van die regiment aangestel is.
Die 20ste Maine -regiment het opgeruk na die Slag van Antietam, maar het nie aan die geveg deelgeneem nie. Hulle het in die Slag van Fredericksburg geveg en geringe slagoffers gely tydens die aanvalle op Marye's Heights, maar hulle moes 'n ellendige nag op die ysige slagveld deurbring tussen die talle gewondes en dooies van ander regimente. Hulle het die Slag van Chancellorsville in Mei 1863 misgeloop weens 'n uitbraak van pokke in hul geledere, wat hulle aan die agterkant bewaak het. In Junie 1863 word Joshua bevorder tot kolonel van die regiment, na die bevordering van sy eerste kolonel, Adelbert Ames, tot brigade -bevel. Thomas Chamberlain was betrokke by die meeste ander gevegte waarin die 20ste Maine geveg het, veral die Slag van Gettysburg.
Die Slag van Gettysburg Redigeer
Tydens die verdediging van Little Round Top het die 20ste Maine swaar aangeval deur die Konfederale 15de Alabama -regiment, deel van die afdeling onder leiding van genl.maj John Bell Hood, en na ongeveer 3-4 uur se geveg het die 20ste Maine heeltemal gehardloop uit ammunisie. Chamberlain se broer, Joshua, erken die haglike omstandighede en beveel sy linkervleuel om op die rebelle te reageer deur afdraande met vaste bajonette te laai en sodoende die Konfederale aanval op die heuwel te beëindig. Die 20ste Maine en die 83ste Pennsylvania het saam meer as 400 soldate van die aanvallende Konfederale magte gevange geneem. Joshua is lig gewond in die voet deur 'n verwoeste koeël. Thomas was ongedeerd, behalwe vir "verskeie skrape". As gevolg van hul dapper verdediging van die heuwel, het die Chamberlain -broers, veral Joshua Chamberlain, en die 20ste Maine 'n groot reputasie gekry, en hulle was die onderwerp van baie publikasies en verhale.
Na Gettysburg Edit
Na Gettysburg was die Slag van Spotsylvania Court House en die beleg van Petersburg die belangrikste gevegte waarin Thomas Chamberlain en die 20ste Maine betrokke was. By die beleg van Petersburg was die 20ste Maine in reserwe, terwyl Joshua (teen sy beter oordeel) sy Pennsylvania Bucktail -brigade gelei het in 'n klag op 'n gedeelte van die Konfederale verdediging, bekend as Rives's Salient. Om sy troepe te stuur, word Joshua getref deur 'n mini -bal wat net onder sy regterheup ingedring het, sy blaas en uretra geknak het en by sy linkerheup gestop het. So 'n verwoestende wond moes noodlottig gewees het, en toe hy by die veldhospitaal aankom, drie myl agter die lyne, was daar 'n vrees vir sy lewe. Thomas Chamberlain, terug by sy regiment, het uiteindelik die nuus gehoor. Hy en die chirurg van die 20ste Maine, dr. Abner O. Shaw, is na die hospitaal waar Joshua gesterf het. Terwyl Thomas wag, het dr. Shaw, saam met dr. Morris W. Townsend van die 44ste New York, die hele nag gewerk om Joshua Chamberlain se lewe te red. Vyf en dertig jaar later skryf Joshua Chamberlain dat, nadat die chirurge klaar was: "Tom het soos 'n broer oor my gestaan, en so 'n een soos hy." Opvallend genoeg het kolonel Chamberlain dit oorleef om sy promosie ter plaatse na brigadier -generaal te geniet, hoewel hy nooit weer in volle fiksheid was nie. 'N Aantal biograwe van Joshua Chamberlain sê dat sy lewe gered is deur die aktiwiteit van sy broer, Thomas.
Bewerking van Appomattox -veldtog
Na Petersburg was Thomas Chamberlain en die 20ste Maine betrokke by die Battle of Five Forks (waarvoor hy Brevet -luitenant -kolonel toegeken is vir sy dapperheid) en die Battle of Appomattox Courthouse. Aan die einde van die oorlog marsjeer die 20ste Maine op 2 Mei uit Appomattox, Virginia, en bereik Washington, DC, op 12 Mei, waar dit uiteindelik op 16 Julie 1865 uit diens geneem word. Hy beëindig die oorlog met die rang van luitenant -kolonel.
Na die oorlog, ten spyte van sy uitstaande militêre rekord, het Chamberlain van die een werk na die ander gedryf. Hy het aan alkoholisme sowel as ernstige longsiektes en hartsiektes gely. Hy sterf op 55 -jarige ouderdom in Bangor, Maine.
Chamberlain was 'n karakter in die Michael Shaara se Pulitzer-bekroonde historiese roman, Die moordenaar engele. Hy is ook uitgebeeld in die film gebaseer op die roman, Gettysburg, gespeel deur akteur C. Thomas Howell, wat die rol in die Gode ​​en generaals prequel, gebaseer op die roman, Gode ​​en generaals, geskryf deur Jeff Shaara, die seun van Michael Shaara. Chamberlain word in die twee rolprente uitgebeeld as 'n energieke, jeugdige spanmaat vir sy bevelvoerder en ouer broer, Joshua Chamberlain (gespeel deur Jeff Daniels).
Die aanklag wat die unie gered het: Gettysburg 20ste bajonet in Maine by Little Round Top, 2 Julie 1863
Little Round Top deur Edwin Forbes
Die linkerflank het bestaan ​​uit die 386 offisiere en manne van die 20ste Maine -regiment en die 83ste Pennsylvania. Toe hy sien dat die Konfederate om sy flank skuif, rek Chamberlain eers sy lyn tot op die punt waar sy manne in 'n enkellêerlyn was, en beveel dan die mees suidelike helfte van sy lyn om tydens 'n stilte terug te swaai na 'n ander konfederale aanklag. Daar het hulle die lyn geweier " - 'n hoek met die hooflyn gevorm in 'n poging om die konfederale flankmaneuver te voorkom. Ondanks groot verliese, het die 20ste Maine 'n totaal van negentig minute lank deur twee daaropvolgende aanklagte deur die 15de Alabama en ander konfederale regimente aangehou.
Chamberlain (met die wete dat sy mans nie meer ammunisie gehad het nie, sy getalle uitgeput was en sy mans nie 'n ander konfederale aanklag sou kon afweer nie) beveel sy manne om bajonette en teenaanval toe te rus. Hy beveel dat sy linkerflank, wat teruggetrek is, vorentoe beweeg in 'n ' regterwiel vorentoe ' maneuver. As soon as they were in line with the rest of the regiment, the remainder of the regiment would charge akin to a door swinging shut. This simultaneous frontal assault and flanking maneuver halted and captured a good portion of the 15th Alabama. While Chamberlain ordered the advance, Lieutenant Holman Melcher spontaneously and separate to Chamberlain's command initiated a charge from the center of the line that further aided the regiment's efforts.
I seen that wall for the first time when I was about 8, and then many times after. It bore right into my skall. I learned everything possible about the civil war and gettysburg in particular and Lincoln was my hero. 40 years later I found out that most of what I learned was a lie. A goddamned lie. It was about then that I started to grow a deep distrust for this rotten assed gov't. How dare they lie to me that way then, and now? If not for people like me they wouldn't exist, and they lie to me? Over and over and over? I have no use for it. Any of it. Ooit.
Melcher himself later says that Chamberlain &quotgives the order to 'fix bayonets,' and almost (my emphasis) before he can say 'charge' the regiment . leaps down the hill.&quot9
Kyk die video: Bufords speech before Day 1 Battle of Gettysburg. (Desember 2021).
Copyright 2021 \ Die 20ste Maine At Little Round Top Deur H. S. Melcher, 20ste Maine Regiment - Geskiedenis...