Lofpsalm 25:5, 7.
Skriflesing: Habakuk 3.
Teks: Habakuk 3:
12 In grimmigheid betree U die aarde, in toorn dors U die nasies.
13 U trek uit tot redding van U volk, tot redding van U gesalfde...
18 …nogtans sal ek jubel in die HERE, ek sal juig in die God van my heil.
Ons vier vandag as gemeente die feit dat ek dertig jaar in die bediening is. Op die dag is daar twee dinge wat baie sterk in my gedagtes staan:
Hoe die Here mense troos
en veral aan wat die Here met ons gaan doen by sy wederkoms.
Dink aan die heerlikheid waarmee die Here kom
en veral aan die feit dat ons deel word van sy heerlikheid.
Omdat Habakuk openbaar dat daar swaar oordeel en vernieting is, wat soos weerlig oor die aarde sprei by die Here se verskyning, en daarmee saam die grootste denkbare heerlikheid en genade, kyk ons in hierdie preek na die volgende sake wat in die profesie geopenbaar word:
1. Die Here kom as Krygsman
2. Die verdieping van die verskyning
Habakuk was 'n tydgenoot van koning Jojakim (608 - 597 v.C.). Die lewe was toe ook maar soos wat dit nou is:
Daar was mense wat dit baie maklik gehad het; en daar was mense wat gelowig was en die Here van harte gedien het.
Dan was daar ook nog 'n groot groep half-gelowiges en ongelowiges wat besluit het om die Here nie meer te dien nie, of om Hom tesame met verskillende afgode te dien.
En dan was daar natuurlik die Chaldeërs wat reggemaak het om Juda aan te val.
Dit het nogal paniek by 'n baie groot gedeelte van die volk opgewerk.
Dit is maar presies al die elemente wat vandag ook maar by ons voorkom.
Toe kom preek Habakuk vir hulle dat die Here kom. Ons moet natuurlik hierdie boodskap Nuwe Testamenties hoor: Die Here kom weer!
Maar ons kan nie by die geboorte van die Verlosser vassteek nie, want die horlosie van die Here het al aangestap, en dit is al heelwat later:
Die Here het al klaar die kruisstraf gedra,
en Hy het weggevaar om sy ewige koninkryk te gaan voorberei, waar al die verlostes in volmaaktheid sal lewe.
Die Koninkryk van God kom finaal tot stand wanneer die Here Jesus weer kom.
Daar is min dinge in die geloof wat soveel teenstrydige gevoelens in mense wakker maak as juis die wederkoms.
Sommige mense is waansinnig bang vir hierdie dag; ander mense kan nie wag dat die dag moet aanbreek sodat die ellendes van die sonde finaal tot 'n einde kan kom nie.
Ander glo doodgewoon nie aan die wederkoms van die Here nie.
Dit is veral op hierdie punt dat daar oor die afgelope dertig jaar baie agteruitgang in die kerkvolk se geloof gebeur het.
As gevolg van die ontkenning van hierdie feit, verlaat baie sogenaamde "verligte mense" die kerk van die Here.
Om dit te akkomodeer kon oor die afgelope dertig jaar duidelik gesien word dat predikers wat nie 'n lewende band met die Here Jesus het nie, ook geen boodskap gehad het om te verkondig nie.
Daarom preek hulle 'n nuwe Reformasie waarin die Godheid van die Here Jesus ontken word - presies soos die Here Jesus dit self voorspel het!
Die ware gelowiges dink oor die wederkomsdag en dan kom daar verskillende vrae in hulle gemoed op. Vrae soos: Hoe sal dit wees, en wat kan ons verwag gaan met ons gebeur? Wat gaan voor die tyd gebeur?
Is daar dinge wat in die geskiedenis gaan gebeur waaraan ons sal kan weet dat die wederkoms nou hier is?
U kan dalk wonder watse boodskap die profeet Habakuk nou in sulke tye vir 'n mens kan hê.
Die slot van die profesie - wat ons saamgelees het - vat alles saam: die gedeelte is 'n gebed, want wie is daar wat die Here nie biddend inwag nie?
Maar terselfdertyd is dit ook 'n lied, want die koms van die Here kan nie anders as jubelend verkondig en afgewag word nie.
Maar dit is ook profeties, want daardie dag openbaar die Here Hom in sy volle mag en majesteit aan ons.
Kom ons kyk na die openbaring van die Here, sonder dat ons dit bevraagteken soos die Nuwe Reformasie doen, want dit is vir ons baie belangrik om die Here te ken soos Hy Hom laat ken.
Die Here openbaar in die profeet se gebed dat Hy kom soos 'n soldaat wat veg.
Hy kom om met hierdie oorlogsdaad sowel te straf as om te verlos.
Die staanplek wat jy inneem deur jou geloof bepaal wat jy gaan hoor in hierdie profesie: of dit straf gaan wees en of dit verlossing sal wees.
In vers 2 skryf die profeet dat hy die tyding aangaande die Here gehoor het en dat hy begin vrees het.
Die tyding was die gedruis van die naderende oorlog wat hy deur die inspraak van die Heilige Gees gehoor het.
Die vrees wat daaruit voortgevloei het, was die geweldige ontsag wat hy vir die grootheid en die onkeerbaarheid van God se almag gekry het by die aanhoor van die tyding.
Die profeet sien en hoor die die gedruis van die verskrikking wat op pad is en in sy angs smeek hy die Here dat die Here sy werk in die lewe moet roep.
Dit beteken maar doodgewoon dat hy besef dat die enigste uitweg vir die gelowiges daarin lê dat die Here sy genaderaad oor hulle moet uitvoer.
Daarom bid hy dat hierdie stuk van die Here se raadsplan as't ware gebore moet word dat dit kan begin gebeur.
Dit is waar die laaste woorde van vers 2 inpas as hy die Here smeek om in sy genade tog aan hulle te dink. Hy pleit maar net dat hy en die ander gelowiges wat daar nog is, wanneer die Here kom, nie deur die toorn van die Here saamgesleur word nie.
Dit is vir die profeet baie duidelik dat die eindoorlog wat die Here maak wanneer Hy verskyn, twee teenoorgestelde effekte het.
Dit is waar dat die Here se verskyning die goddeloses gaan vernietig.
Maar dit is ook waar dat presies dieselfde verskyning op presies dieselfde oomblik aan die gelowiges verlossing gee.
Dit is waarom Habakuk beeldend vertel dat die Here van Teman en van die gebergte van Paran af kom.
Dieselfde woorde staan ook in Deuteronomium 33:2 geskryf.
Net soos hier in Habakuk beteken die woorde dat die Here hulp verleen het aan Israel toe hulle in konflik was met hulle vyande.
Die teks in Deuteronomium verwys na die intog in Kanaän en die feit dat die Here hulle gehelp het om die heidennasies te oorwin.
Die verwysing na Teman/Seïr (dis dieselfde plek) en die berge van Paran het 'n baie besondere betekenis.
Teman is die land waar die Edomiete gebly het.
Hulle is 'n geslag wat heel aan die begin 'n voorvader gehad het wat deel was van die verbond, maar wat deur ongeloof en verbittering sy omgang met die Here verloor het.
Hierdie volk het regdeur hulle bestaan die Here gehaat en sy volk altyddeur probeer dwarsboom en vernietig.
Die berge van Paran lê reg tussen Teman en Sinaï waar die Here die wet vir die Israeliete gegee het en waar Hy weer sy verbond met hulle hernu het.
In altwee die genoemde tekste het die verwysing na hierdie twee name betekenis:
In die eerste plek dui dit die rigting aan waarvandaan daar hulp vir die gelowiges kom, naamlik van die berg af waar die wet gegee is, m.a.w. van die Here af.
In die tweede plek dui dit op die almag van die Here, want dit toon simbolies aan dat die Here oor die heidenvolke gaan loop (vernietig) as Hy kom om sy volk te red. (Dit gaan hier oor geloof of ongeloof.)
Die betekenis van hierdie gedeeltes in die Bybel is dat dit die Here openbaar as die Bestuurder en Regeerder oor alle mense - dus ook oor alle volke - wat daar lewe.
Die Here se regering en bestuur oor hierdie volke is heilig en regverdig.
Daarom is die effek daarvan dat dit heil bewerk vir sy gelowiges.
Op 'n soortgelyke wyse as wat Hy Homself destyds aan Israel geopenbaar het, sal Hy weer kom.
Wanneer Hy sy heerlikheid openbaar, sidder die hele skepping en bewe die volke voor Hom - soos wat dit was by Sinaï.
En net soos daar by Sinaï gebeur het, kom daar uit die gedreun van sy stem genade en verlossing vir die wat Hom aanbid.
Die Here kom weer met heerlikheid en met 'n ligglans om Hom wat so verblindend sal wees dat mens nie daarna sal kan kyk nie.
Hierdie ligglans sal so oorweldigend wees dat dit die hemel en die hele lugruim en die hele aarde sal deurstraal.
In die gesig wat Habakuk gesien het, lyk die ligglans wat om die Here skyn met die wederkoms soos die son se lig met strale wat van die Here af alle kante toe uitskiet.
Hierdie ligglans is nie net die heerlikheid van die Here wat so skyn nie: dit is inderdaad ook die krag van God wat so uit Hom uitstraal. (v. 4, 5)
Natuurlik gaan die gelowiges louter vreugde belewe wanneer hulle hierdie ligglans wat die Here omstraal, sien.
Maar die ongelowiges gaan dit baie skerp anders ervaar:
Hulle word getref deur pes en koorsgloede.
Eenvoudigweg beteken dit dat die verskriklikste siektes die mense sal afmaai.
Wat belangrik is om hier raak te sien is dat selfs die gevreesde en skrikwekkende magte van die hel op daardie oomblik in diens van die Here tree om die Here se heerlikheid nog soveel helderder te teken.
Kan u dink aan die geweldige kontras wat daar sal wees tussen die aankomende heerlikheid van die Here deur die lug, aan die een kant,
en die massas sterwendes en lydende siekes hier op die grond, aan die ander kant.
Niemand sal op daardie oomblik twyfel hê oor waar die waarheid lê nie.
Tot nou toe het die Here net verskyn as 'n Krygsman. Van vers 6 af neem die intensiteit van die verskyning toe.
Die Here staan op in sy strydwa.
In die ou vertaling staan daar geskryf dat die Here "optree" maar letterlik beteken dit "opstaan."
Op hierdie oomblik word letterlik alles oorweldig. Kyk wat gebeur op die aarde:
In die natuur is daar totale verwarring.
Die berge en die heuwels - die mees vaste bestandele van die aarde - sink doodgewoon weg (v. 6).
Die Bybel wys hier daarop dat hierdie berge en heuwels vir eeue onveranderd was en vir al hierdie lang tye die die pad van die Here verkondig het. Nou is hulle net meteens weg.
Maar kyk ook wat gebeur met die mense:
Kusan en Midian se mense bewe.
Die profeet beskryf nou 'n lyn presies na die teenoorgestelde kant as netnou.
Toe het hy gesê dat die Here van Teman en Paran af kom om sy volk te verlos.
Dit is die rigting van Sinaï af na Jerusalem toe.
Nou beskryf hy die rigting van Sinaï af reg weg van Jerusalem af: na die rigting van Midian af na Kusan toe.
M.a.w. reg van die gelowiges af weg in die heidendom in.
Dit sluit die halfgelowige of geloofsverdwaalde volke ook in.
Midian is byvoorbeeld ook een van die volke wat hulle eerste oorsprong in die verbond het, want Midian was een van die kinders wat Abraham by sy tweede vrou gehad het. Hierdie Midianiete was sy nasate.
Die mense van Kusan was heidene uit 'n gebied nader na Afrika se kant toe.
Al hierdie mense het nie goeie ervarings wanneer die Here in sy heerlikheid kom nie.
Die betekenis daarvan is om baie duidelik aan te toon dat die Here se wederkoms, en daarmee saam sy eindoordeel, allesomvattend is.
Die koms van die Here word in vers 8 nog 'n keer skerper geteken as vroeër.
Aan die begin van die profesie was die Here net in die strydwa wat aangejaag kom.
Daarna het die Here opgestaan in die wa en onmiddelik was die beroering groter.
Nou styg die hele gebeurtenis nog hoër op, want nou ry die Here op die twee perde.
Die waens is nog ingespan agter die perde, maar die Here is glad nie meer in die waens nie.
Die waens kry nou ook 'n naam: oorwinningswaens.
Dit is asof die profeet daarmee uitroep oor die gelowiges: genade, genade! Die Here het oorwin en julle is verlos!
In hierdie jaagtog sien die profeet hoe die riviere en die see optree onder die mag van die Here in sy strydwa.
Vers 9 en 10 vertel hoe die hele natuur uit sy ritme geruk word toe die Here tot die geveg oorgaan en sy pyle en sy boog uitruk.
Daar is meteens geweldige aardbewings en die verskriklikste storms en oorstromings.
Die son en die maan gee ook in.
Hier staan geskryf dat hulle in hulle woonplek bly.
Dit beteken net dat die son en die maan geen lig gee nie - waarskynlik omdat die heerlikheid van die Here en die ligglans rondom Hom so groot is dat die son en die maan se lig daarteen heeltemal verdonker.
Die dinge het natuurlik alles 'n toespeling op Jesus Christus aan die kruis.
Dis waar dat Hy ons versoen het met sy kruisdood - maar dis net so waar dat Hy met sy dood en opstanding die magte van die hel op hulle eie terrein aangedurf en vir ewig en finaal verslaan het.
Petrus skryf dat hierdie verbysterende feit tot by die mense wat in Noag se dae gesterf het en hel toe is oor hulle ongeloof, weerklank gevind het! (1 Petrus 3:18-23).
Terwyl Jesus aan die kruis gehang het, het dit donker geword - soos wat Habakkuk dit voorspel het - en met die wederkoms gaan dit weer so wees!
Waarom gebeur al hierdie dinge? Wat wil die Here daarmee bereik?
Dit staan in ons teksvers:
Vers 12: In grimmigheid betree U die aarde, in toorn dors U die nasies.
Vers 13: U trek uit tot redding van U volk, tot redding van U gesalfde...
Eerste voltrek die Here sy gramskap oor al die mense wat Hom nie wou ken nie, en Hom dus ook nie wou aanbid nie.
Die Here trap oor hulle soos wat osse oor koring loop wanneer die koring gedors word.
Die Here doen dit nou nie omdat Hy 'n haatlike God is nie.
Hy doen dit omdat Hy sy volk en sy Gesalfde wil red en aan hulle genade wil bewys.
Dit gaan oor die verheerliking van God self en die verlossing van die wat aan die Here behoort:
Die eindtyd en die Koning van die eindtyd word hier beskryf:
Jesus Christus wat die druk van al die gelowiges se versoening met God moes dra (Sagaria 9: 9).
Dit is waar dat die God Here ons Here Jesus Christus geweldig en met 'n vloekdood gestraf het -
maar dit beteken nie dat die Here die wat nie geglo het nie en wat heidene was of valse gelowiges was, nou maar net gaan verskoon nie.
Alle mense wat nie tot bekering gekom het nie, het moeilikheid op daardie dag.
Jesus Christus kom nou juis as Regter aarde toe met die wederkoms om sy regverdigheid finaal en vir ewig te bevestig.
Vers 13 beskryf hoe vinnig en finaal die Here se oordeel oor die nasies is:
U verbrysel die kop van die huis van die goddelose en ontbloot die fondament tot by die nek. Sela.
Hierdie huis met sy kop simboliseer die magte van die wêreld wat teenoor die Here staan.
Die kop van die huis is dit wat ons vandag ken as die nok van die huis.
Die Here slaan hierdie gebou met een skielike en geweldige hou dat nie net die nok afbreek nie, maar dat die mure en die fondamente en alles padgee totdat die kaal rots waarop die huis gebou is, blootlê.
Die nuwe vertaling het die Hebreeuse woorde idiomaties vertaal met: "U stroop hulle kaal van kop tot tone toe."
Die openbaring is in elk geval baie duidelik: Die Here gaan alle ongelowiges doodgewoon uitwis en vernietig dat daar van hulle totaal geen spoor oorbly nie. Hulle gaan uit die ewigheidsgeskiedenis uitgesluit word.
In dertig jaar was die agteruitgang van die kerk van die Here (alle kerkverbande) baie duidelik sigbaar.
Mense het net meer en meer onverskillig geraak teenoor die Here. In baie gevalle het hulle uitdagend geraak teenoor die Here.
Die mens het meer en meer sy eie god geword - hy het sy eie behoeftes en sieninge voorskriftelik gemaak vir God se kerk.
Musiek en opvoerings van alle soorte word meteens in die plek van Woordverkondiging ingevoer.
Op hierdie manier word God toenemend uit die kerk uitgeboer. Daarmee word die Here Jesus se woorde waar:
…en dan sal die einde kom. Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom — laat hy wat lees, oplet — dan moet die wat in Judéa is, na die berge vlug; wie op die dak is, moet nie afkom om iets uit sy huis weg te neem nie; en wie op die land is, moet nie omdraai om sy klere weg te neem nie. Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog, in daardie dae. En bid dat julle vlug nie in die winter of op die sabbat mag plaasvind nie. Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie.En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie; maar ter wille van die uitverkorenes sal daardie dae verkort word. As iemand dán vir julle sê: Kyk, hier is die Christus! of: Daar! —moet dit nie glo nie. (Matteus 24:14-23)
Die Here gee hier by implikasie die hoofoorsaak van die verval aan:
In daardie tyd staan daar baie ongeroepte dominees op die preekstoele.
Hulle het geen band met die lewende God nie, en daarom verkondig hulle 'n valse Christus: Kyk, hier is die Christus! of: Daar! — want die regte Een ken hulle nie!
Jesus beveel ons baie duidelik wat ons standpunt hieromtrent moet wees: moet dit nie glo nie!
Ek en julle moet hulle nie glo nie!
Die raadsplan van die Here het al baie verder gegaan as toe die Nuwe Testament geskryf is:
Die Here se geboorte, kruisiging, opstanding en hemelvaart lê al 20 eeue agter die rug.
Die tydvak waarvan Habakuk geprofeteer het, is nou besig om oor ons in vervulling te gaan.
Dink daarom in die tydvak waarin ons nou lewe veral aan die Here se wederkoms wederkoms.
Rig julle lewens met versigtigheid op die Here se koms, want Hy wil hê dat ons met ons oë deur die tyd na sy wederkoms toe moet kyk.
Daarom het hy byvoorbeeld gesê dat ons die Nagmaal moet vier totdat Hy kom!
Dink aan die heerlikheid waarmee die Here kom en veral aan die feit dat ons deel word van sy heerlikheid.
Al is daar swaar oordeel en vernieting wat soos weerlig oor die aarde sprei by die Here se verskyning, is die heerlikste sy genade wat ons in die grootste teerheid in sy liefde opneem - maar dan rus die verantwoordelikheid op ons om Hom as Ware en Enigste God te ken en aanbid.