Posted on September 20, 2017 September 20, 2017 by Laughing Chefs
TagsBoersjiek, Familie, Funksies, Gasvryheid, Koestertafel, Kultuur, Laughing Chefs, Sjiek, Trou, Verjaardag
Next PostNext Trou is nie perdekoop nie Featured profile - woutertjie24 - love2meet
29 - Bloemfontein, Free State, South Africa
eks n ordentlike ou wat hardwerkend is en wat baie van die buite lewe hou en van fisvang
Ek is n ordenlike en eerlike mens en gaan altyd uit my pad uit om mense... net_dalet | want woorde is al wat ek het
want woorde is al wat ek het
Hier sit ek in die verte
Posted on Augustus 15, 2017 by dalet spies under Uncategorized
Hier sit ek in die verte. Meer as n dag se vlug weg van die huis af. 7 ure verskil tussen my en my mense. Oseane skei my van als wat ek ken en styf teen my hart vas hou.
Hoekom sal jy vra? Hier is my antwoord;
Ek het gekom vir die ondervinding en die avontuur daarvan. Vir die droom van n jaar in n ander land. En om aan myself te bewys dat ek kan. Ek het gekom oor ek inspirasie verloor het in my alledaagse lewe. Ek het niks gehad wat my gemotiveer het om meer te probeer wees nie. Ek was besig om te settle vir minder as wat ek wil he. En daai stemmetjie binne in my wou nie laat gaan nie; sy het aangehou knaag vir iets anders; iets nuut. En sy kry gewoonlik wat sy wil he.
Ek het inspirasie kom soek om my kreatiwiteit n hupstoot (of n skop onder die gat) te gee. Ek was oortuig ek sou dit hier kry. In n nuwe land met nuwe dinge en nuwe kulture met nuwe tale en nuwe kleure en geure.
Ek is nou al twee maande hier en ek het my inspirasie gekry. Nie in die ongelooflike somer hitte van Texas, of in die mooi van die Meksikaanse aksent of in die ongelooflike oorweldigheid van die vriendelikheid wat die mense hier in Austin uitstraal nie. Dis nie in die lekker lag kuiers saam met nuwe vriende of n koue bier na werk met n bietjie live music in die agtergrond nie. Al hierdie dinge maak die verlange huis toe meer draagbaar, dis wel waar. En ek geniet elke oomblik daarvan.
Maar ek het my inspirasie gekry in Afrikaans. In die tye wat die verlange huis toe te erg maak sit ek met afrikaans wat in my ore bler terwyl die trane teen my wang af loop soos memories wat ek nie heeltemal kan onthou nie. Dis die woorde en lirieke van ons land se talent wat my inspireer hier ver. Die mooi van ons taal saam met snare van n kitaar. Dis waar ek my inspirasie kry. Die heimwee skop seker nou in. Dis die nostalgie van Karen Zoid se Engel en absolute gevoel van fok jou ek kan enige iets doen wat Fokofpolisiekar se eerste album in my wakker maak. Dit vat my terug na my hoerskool dae; en op dieselfde tyd maak daai woorde direk kontak met my 28 jarige hart. Elke woord, elke liriek, elke emosie agter elke reel van elke liedjie maak my opgewonde om nog tien maande in Amerika te wees, maar dit maak meer opgwonde om huis toe te gaan en by te dra tot die ongelooflike kuns wat Afrikaans is.
Ek sit dalk hier ver, en voel gereeld alleen, maar ek weet Afrikaans en Afrika is in my bloed en met dit ingedagte is ek reg om enige iets aan te vat wat my kant toe kom.
Baie liefde hier uit Austin, Texas.
My hart vir jou, Suid Afrika
Slow dance in die reen
Posted on Januarie 12, 2017 by dalet spies under Uncategorized
Van die begin af was dit net bedoel vir die somer
Jy moeg geleer en my kop vol somer drome
Jy’t my kom vra om te dans
En toe vat ek die kans
Want daar was seesand in jou hare
En brandewyn in jou are
Die glinster in jou oe so blou
Het my te vinnig laat val vir jou
En nou mis ek die slow dance op somersaande
En laataand kuier sonsopkoms soene op die strand
En al wat ek wil onthou
Is jou hand in my hand
En kaalvoet loop op die sand
Dis daai maanlig soene op die deck
Jou glimlag maak my gek
Daar was blomme in my hare
Toe tokkel op jou kitaar se ou snare
Posted on September 11, 2016 by dalet spies under Uncategorized
She sat outside. Alone. In her blue dress, as the sun started to draw it’s last breath for the day. Her legs waiting for the bright rays of summer, while her being longed for the comfort of winter.
She wondered if the boots were worth the maxed out credit card. Today she didn’t feel like playing their game. Today was not a day for smiling and idle chit chat .
The whiskey in her glass was the only company she needed.
The smoke danced before her face to a rhythm she hasn’t heard before. Oh, how she longed to be able to dance and disappear the same way.
Her cigarettes would run out soon and she’ll have to face reality.
Or just go to sleep.
But what good is sleep, when there is no dream. No escape from the mundane of social existence.
The feathers in her hair was for no one. A cheap keepsake from a long ago trip.
She’d rather have feathers in her hair than diamonds on her finger.
The night invaded the last bit of sun. The cooling air brought an unknown feeling of content. It was as if the wind carried with it a promise of hope.
As she took the last sip of whiskey, and put the empty glass on the table, the hope seemed to vanish and that old feeling of uncertainty crept back in.
Her blue dress started to make her feel exposed to the night’s elements.
Dream or not.
Net ‘n gebroke mens
Posted on Augustus 16, 2016 by dalet spies under Uncategorized
Ek is net ‘n gebroke mens wat nie meer bang raak as die wind by die venster wil inbreek nie.
‘n Heel mens sal versigtig trap vir die ongewensde gevaar.
Daar is nog iets om te beskerm.
Ek verwelkom die chaos.
Die donderwolke bo die sonskyn van gefiltreerde waarhede waaraan ek self skuldig is.
‘n Leuen bly ‘n leuen.
Aangeplakte volmaakheid in ‘n onvolmaakde werklikheid.
Gee my krake in onskuld.
Onskuld bly ‘n illusie.
Superglue en pleisters hou jou bymekaar in die oë van jou vyand.
Jou vyand = jou vriend.
Jou gebrokenheid skein deur jou heilige krake.
Laat aand. Alleen.
Jou kamer se vier mure plaas jou onder sensuur.
Solank niemand weet nie, leef jou illusie voor.
Gee my krake sonder ‘n filter.
Red my uit my gevangenis.
My eie gefiltreerde obsessie.
Ek is net ‘n gebroke mens.
Dis die lyk van ‘n kind
Posted on Junie 16, 2015 by dalet spies under kreatiewe aanvalle
Dis ŉ kind se lyk
Wat my ophou
Die blou flits
Wat my vinnig
Wat jou laas nie kon red nie
Dis die konvooi van die fees
Maar dis die lyk van ŉ kind
Dis stadig ry
Verby die stil wit lap
Op stukkende teer
In watter gat le die kop
Van die lyk van die kind
Was jy honger
Of was dit kattekwaad
Ken jy die verskil,
Lyk van die kind
Wat my ophou?
Posted on Junie 3, 2015 by dalet spies under Uncategorized
He would never know that her eyes are most blue the next morning, before she had her coffee. The precisely applied make up from the night before resting underneath as if it was put there on purpose. Her hair tangled, resting on her shoulder beneath an old boyfriend’s fucked up t-shirt. Her reflection revealing the truth behind every decision she made last night.
Bad or good.
He would never know these things, because the night was too short and the sun woke to early. In a moment they almost had one, but a knock on the door sucked them out of wonderland and back to this; back to a morning with make up on her cheeks and a cup of cold coffee in her hand. To half a memory of something that could have been, but is perfect in its almost state.
The weeks will pass and new weekends will come, new people will walk into the bar, the same jokes will be made and she’ll wait for the sun to come again. He won’t be there.
ŉ Aand vir Rooiwyn
Posted on Mei 27, 2015 by dalet spies under dinge wat ek dink,Uncategorized
Vanaand is ŉ kaalvoet in die gras, rooiwyn in die hand, sigaret in die ander, le op ŉ kombers onder die maan tipe aand. Dis ŉ aand vir diep dink en te veel drink. Dis ŉ aand vir ou trane uithuil en nuwe tissues oopmaak. Dis nie ŉ elke aand nie; dis ŉ nou en dan aand, ŉ breek in die roetine van werk en eet en slaap en werk en eet en slaap en werk. Dis ŉ aand om te laat gaan, net om more oggend weer vas te klou; aan ŉ hoop, ŉ droom, ŉ onwaarskynlikheid. Aan iemand anders se idee van hoe dit moet wees, en hoekom jy nie dieselfde wil hê nie. Dis ŉ aand vir betekenis soek in die rook wat voor jou wasige oë dans. Maar rook verdwyn en betekenis verander. Dis ŉ aand vir struikel deur die onsekerheid van dit als, waar jy die eksistensiele paniek toelaat en snak na jou asem, want hoe kan mense net aangaan en nie daaraan dink nie.
Dis ŉ aand vir lirieke in plaas van musiek. Vir ontleding en bespreking en iets meer as net ‘hey hoe gaan dit.’ Dis ŉ aand vir skree en tekere gaan, vir vra hoekom en hoekom nie en actually wag vir die antwoord. Dis ŉ aand vir die revolusie van die siel. Dis ŉ aand vir waarheid en opregtheid. Vir liefde en ware omgee. ŉ Aand sonder kak en drama. Dis ŉ aand vir skryf en verf en lief hê.
Bo dit als is dit ŉ aand vir rooiwyn.
Posted on April 1, 2015 by dalet spies under kreatiewe aanvalle
Dit was asof die wêreld vir ŉ oomblik in die absolute wonder van die oomblik eenvoudig net moes stop.
Maar hy het nie. En op die skaal van ongelooflike oomblikke was die een seker nie so groot nie.
Vir haar was dit. Vir haar het dit iets beteken.
Dit beteken dalk nog steeds vir haar iets.
Dit beteken definitief vir haar iets.
Maar die wêreld staan nie stil nie. Nie vir ŉ oomblik nie.
Nie eers vir haar oomblik nie.
Want vir hom was dit niks. Nie ŉ oomblik nie.
Net nog ŉ dag.
Op ŉ aarde.
Wat nie stil staan nie.
“A half-read book is, after all, a half finished love affair.”
Posted on Maart 4, 2015 by dalet spies under "someone once said...",Uncategorized | Lewer kommentaar
Absolutely lovely people
Posted on Maart 3, 2015 by dalet spies under dinge wat ek dink,Uncategorized
Sometimes in your life, things can look grey and dreary. And no, this is not a post about Christian Grey and his 50 shades of kink. This is a post about how you meet people who find a way, just by being themselves, to restore your faith in humanity. I met one this week and I am so thankful.
You could feel her energy as she walked, or glided, through the door. A smile planted on her face, the sea sand still clinging to her feet while the ocean lingered in her chaotic blond curls. There was no pretending, just honest happiness. Blessed. That’s what her aura shown out. This girl was taking in all the beauty Mother Earth could give her and she gave it back to those around her. And how lucky was I to be there. I am so thankful she walked in that day.
At times in my life I can get really down and be a real negative Nancy. I was on my way into a downward spiral of negativity when this beautiful, joyful girl walked into the bar and just showered me with unconditioned, unearned and absolute honest love and positivity. It changed my day and my own attitude toward life and, although it’s only been a couple of days, I am still riding the happy train and it feels amazing.
We should all strive to be this positive influence onto the world. What a wonderful place it could be. Ghandi did say, “Be the change you wish to see in the world.” I have always loved this quote and it is written in every journal, notebook and empty surface I can find (and trust me, I have a love for writing things down, so it is everywhere). But I feel it is only now that I truly understand what he meant. Today, I am happy and positive and my one wish is that everyone else can feel this way to.
wat sal ons vandag lees?
"someone once said…"
beautiful words i wish i wrote but now i'll just use them as inspiration instead
dinge wat ek dink
my moderne dagboek
dis ek daai
ek is afrikaans in murg en been. ek is n bohemian rockstar met 'n pen in my hare en 'n nota op my hand. daar is ink en koffie in my are. koffie is die rede hoekom ek als doen wat ek doen. ek sit op die vloer en ek skryf my naam sonder hoofletters. ek hou van die strand as dit reen en alleen wees met 'n kers wat brand. ek maak myself soms deurmekaar. ek skryf ook in engels want ek kan. dis al.
Follow net_dalet on WordPress.com