Dierewelsyn was 'n bron van kommer vir sommige antieke beskawings, maar het in die 19de-eeu in Groot-Brittanje begin om 'n groter plek in Westerse openbare beleid in te neem. In die 21ste eeu is dit 'n belangrike fokus van die wetenskap, etiek, en dierewelsynsorganisasies.
Die verskaffing van goeie welsyn vir diere word soms gedefinieer deur 'n lys van positiewe omstandighede wat voorsien moet word vir die dier. Hierdie benadering is geneem deur die Vyf Vryhede en die drie beginsels van professor John Webster.
Vryheid van ongemak – deur die toegang tot 'n geskikte omgewing, insluitend skuiling en 'n gemaklike rusarea.
Diere moet voorsien word van water en voedsel, die korrekte hantering en gesondheidsorg, in 'n omgewing wat geskik is vir hul sorg en gebruik, met deurdagte oorweging vir die tipiese biologie en gedrag van hulle spesie.
Die Terrestrial Animal Health Code van die World Organisation for Animal Health definieer dierewelstand as "die manier wat 'n dier die omstandighede hanteer waarin dit leef.” 'n Dier is in 'n goeie staat van welsyn as (soos aangedui deur die wetenskaplike bewyse) dit gesond is, gemaklik, goed gevoed, veilig, in staat is om ingebore gedrag uit te druk, en as dit nie ly in onaanvaarbare toestande soos pyn, vrees en nood nie. Goeie welsyn van diere vereis siektevoorkoming en veeartsenykundige behandeling, toepaslike skuiling, bestuur, voeding, en die menslike hantering by doodmaak en slag. Die welsyn van diere verwys na die toestand van die dier; die behandeling wat 'n dier ontvang word gedek deur ander terme soos dieresorg, veeteelt en menslike behandeling.
Professor Donald Broom definieer die welsyn van 'n dier as "die gesteldheid van die dier met betrekking tot sy pogings om om te gaan met sy omgewing.” Hierdie toestand sluit in wat en hoeveel hy moet doen om dit te hanteer en tot watter mate hy daarin slaag of nie slaag nie, asook die gepaardgaande gevoelens. Hy beweer dat die welsyn sal wissel oor 'n kontinuum van baie goed tot baie swak en studies van die welsyn sal die effektiefste wees as 'n wye verskeidenheid van maatreëls gebruik word. John Webster het hierdie omskrywing gekritiseer vir "geen poging om te sê wat is goeie of wat is slegte welsyn nie.