In elk geval, welkom sonskyn en alhoewel dit huidiglik (alweer) bewolk is, mag ons asseblief ‘n klein bietjie meer van jou sien. (Veral deur die dag wanneer jy vir ons elektrisiteit moet maak)
Die gholf-karretjie wag al vir ons, toe ons buite kom na ‘n uur of twee en gou klim ons in. Die arme drywer weet nie wat hom getref het met al die gebabbel in sy ore nie. Die vrouens raak stiller soos ons nader kom. Trommeltjies se oë rek toe sy hoor dat die ziplyn die langste en vinnigste ter wêreld is, met ‘n gemiddelde spoed van 160 km/u. Sy wonder of haar emmerskop-lysie nie gou verander moet word nie. Maar Goue Vroue het murg in hulle pype en senuwees van staal, so niemand sê hardop ‘n woord nie.
‘n Vlerk word tussen ons voete vadgemaak om die spoed nog meer te maak en dan begin hulle tel….3…2…1…gaan…Die bol senuwees in my maag verdwyn eensklaps, die wêreld vou oop onder ons in ‘n malse skakering van groen en bruin. Die aarde en al sy probleme is agter gelos op die platvorm en ons vlieg. Vinniger en vinniger, tot die naderhand voel asof my wange op my agterkop vas is. Dis hoe ek vir altyd wil voel, vry soos ‘n voëltjie. Te vinnig is die 2km agter die rug en is ons weer op moeder aarde. Maar snaaks genoeg, die probleme van ons regte lewe het net daar op die platvorm gebly en kon ons nie vang nie. Weer, weer sê ons Goue Vrou maats, maar helaas dis tyd om te gaan kyk wat Lost City vir ons inhou. Al wat ek weet is Lost City sal nooit weer dieselfde wees nie.
Desember en November was ek ook stil en toe besig met my nuwe stokperdjie – hekel. Ek dink ek het al die storie van die Unicorn vertel, maar hier kom hy weer. Ek het pas begin hekel en soos ek maar is, natuurlik die mandjies gehekel in al die verskillende steke wat ek op die internet kon vind. Soos dit maar is wanneer mens steke soek, kry mens altyd meer as waarna jy soek, daar het die idee vir ‘n rugsak begin. Ek noem toe vir oudste dogter dat ek vir die kleintjies rugsakkies wil hekel, dis oulik, uniek en bruikbaar. Sy dink dis ‘n goeie idee, maar soos gewoonlik moet sy haar eie idee bylas. “Ma, maak vir M ‘n Unicorn rugsak asseblief”. Ek soek en soek, maar kry nêrens ‘n oulike patroon vir ‘n unicorn rugsak nie, ek kry wel ‘n oulike patroon vir ‘n speelding en ek spring aan die werk.
Jongste dogter se woorde: “Ma, ek is nie so kieskeurig soos sussa nie, ma kan vir my twee net gewone rugsakke hekel”. Ek is ten einde laaste klaar met die grootste unicorn op aarde, toe jongste eendag kom kuier. Na sy die unicorn gesien het, is die storie verander na “Ma kan nie vir M ‘n unicorn maak en vir my twee net rugsakke nie”. Sug. Ek soek toe maar nog patrone en kom op ‘n oulike kat en hond af. Nou gewoonlik word die Arugami speelgoed uit wol gehekel, maar ek het dit met t-shirt wol gedoen. Die gevolg: die speelgoed is 3 keer so groot as wat ander mense s’n is. Ek het ook besluit dat hierdie die kleintjies se kerspersente sal wees.
Oremôre is dit Kersfees en ek moet sê dat dit vir my (en ek is seker baie ander), baie onwerklik voel. Kersversierings en Boney-M in die winkels word min gesien en gehoor want ons almal bly maar nog steeds weg van winkels af. Hierdie jaar het voorwaar ons almal verander, wel eintlik kan ek net van myself praat. Ek is min lus vir die werk van Kersfees, die geskarrel om laaste persente klaar te maak (die kinders se diere moet vanaand aanmekaar gesit word) en die slaaie wat nog gemaak moet word. Ons gaan na my jongste dogter toe wat beteken die huis sal darem nie chaos wees nie. Alhoewel ek min lus is vir die dag, is ek seker dat die wonderwerk van Jesus se geboorte en die vreugde op die kinders se gesiggies die dag sal opvrolik.
Natuurlik wanneer jy ‘n vlieëplak soek, is diè nêrens te vinde nie. My grootse vreude was om die vlieëplak te ontdek 2 weke terug, presies waar ek dit opgehang het (small things….) Ek het nou ‘n nuwe vreugde, vroeg-oggend stap ek die kombuis binne met die vlieëplak en klap links en regs vlieë dood. Dan begin die jag, daai vlieg wat opstyg nes jy reg is om te klap, om en om die eiland, ek lyk soos ‘n properse grootwild jagter. Die beste is wanneer jy 2 gelyk doodklap, veral wanneer hulle “besig” is, dan roei jy mos sommer toekomstige nasate ook uit.
My dogter het vir my een van daai raket-goeters gekoop. Met hom skok jy sommer ‘n klompie gelyk in hulle maai in, maar ek vind dat die beste is om die vlieëplak en die skok-raket gelyktydig te gebruik. Wanneer die hele vloer vol dooie vlieë lê en ek ten minste ‘n duisend stappies om die eiland voltooi het, voel dit asof ek my doel vir die dag bereik het. Maar daar is altyd een…. Een frikken vlieg wat die plak en die raket kan verny en rustig voortvlieg. Tot etenstyd wanneer die proses herhaal word!!
My kar is afgeskryf. Ek het ‘n klein ongelukkie gemaak met ‘n ander motor en nou is my blou Fordjie na ma toe (in sy moer in). Ek het net ‘n effense seer gewrig van die ongeluk oorgehou.
Amper het ek vandag ‘n goewerment-amptenaar by die lisensie-kantoor gedonner, sy moes net agter daai glas uitkom. Dat die mense die mag het om kwart oor twee te verklaar dat hulle nou klaar gehelp het, al werk hulle tot vyf-uur, gaan my klein verstandjie toetentaal te bowe. Dit nadat hulle ons herwaarts en derwaarts rondgestuur het vir dokumente wat nie van ander “kliënte” verwag word nie. Ek het regtig amper ‘n slag-aar in my kop gebars.
Alles en alles gaan dit goed, ek werk nog steeds van die huis af en hoop al hoe meer dat dit vir altyd so kan bly. Ek probeer om so hier en daar ‘n blog te lees, maar kom nie altyd daarby uit nie. Deur al die blah-blah vergaderings, het ek darem reggekry om die wêreld se grootste kat te hekel en sal fotos pos sodra hy aanmekaar gesit is, die grootste Unicorn op aarde is ook klaar, nou nog net ‘n hond, dan het al 3 die dogtertjies ‘n Kers-persent.