Coenie verken die poësie verder
Hoe sal die poësieprojek Suid-Afrikaanse letterkunde en die lewens van Suid-Afrikaanse lesers verryk?
Letterkunde – en dus ook AVBOB se poësieprojek – verwoord wat mense voel. Ek dink soms die woord “letterkunde” skep ‘n versperring by mense. Pragtige, aangrypende stories wat goed geskryf is word inderdaad mos eintlik letterkunde, of dit nou ‘n roman is wat eerlik en outentiek is, en of dit ‘n gedig is wat jou aan die hart vat. Letterkunde – dit wil sê die mag van die woord en hoe goed ons dit kan ontsluit – vertel ons as mense se stories, en maak sin van dit wat ons méns maak. Dis mos hoe ons die geskiedenis van die hart van dag tot dag en van jaar tot jaar opteken …
Hoe het jy by die poësieprojek en die reeks betrokke geraak?
Die produksiespan het my genader en gevra of ek die program sou aanbied en die onderhoude doen. Dis min dat iemand jou vra om iets te doen waarin jy wérklik kan glo, en so-iets is vir my die poësie. Dis ekstra-lekker dat daar ‘n borg is wat bereid is om fondse te skenk om dit te bevorder. Ek het dadelik “ja” gesê en is voluit betrokke by die projek. Ek help ook so bietjie agter die skerms om van die uitvoerings en inkledings bymekaar te sit.
Poësie is sonder twyfel vir almal. Dis gewoon “cool”. Natuurlik is alle poësie nie onmiddellik toeganklik vir almal nie, maar daar is meer as genoeg goeie werk vir almal om betekenis uit te put. En dis mos maar waarom die lewe gaan, nie waar nie? Ons probeer almal sin maak van dit wat om ons en met ons gebeur – en dis waarmee poësie ons help. My boodskap is eenvoudig: moenie daarvoor skrik nie, en luister en lees sonder om te oordeel … dit sal bes moontlik ‘n ontdekking wees wat jou lewe kan verander!
Die gedig wat my altyd sal raak, is NP van Wyk Louw se Vroegherfs. As jongeling het ek dit gelees, en iets het in my hart verskuif. En dan natuurlik sy weergalose skryf van Afrikaans … Daarna was poësie my vriend, maar hierdie gedig bly die vertrekpunt vir hierdie wonderlike en persoonlike reis met en óm die woord.
Al Ek wou nog sê-stories