Izak de Vries oor o.m. die blivet in Siende Blind | Chanette Paul se Blog
Izak de Vries oor o.m. die blivet in Siende Blind
Ek het bloot toevallig op hierdie lekker bespreking van Izak de Vries oor Siende Blind, onder meer oor die blivet-motief, raakgeloop.
Ek plaas dit hier met Izak se toestemming.
Siende blind, deur Chanette Paul
Bespreking – Izak de Vries
Moet nooit jou oë glo nie, want tot op die laaste bladsy is jy siende blind!
Siende blind is 'n spel van gesteelde identiteite en verskuilde agendas. Reg aan die begin van die teks is daar 'n outeursnota oor 'n blivet, ook bekend as 'n duiwelsvurk. Die kunstenaar M.C. Escher het die blivet beroemd gemaak met sy realistiese uitbeeldings van onmoontlike situasies. Chanette Paul doen dit hier in woorde.
Wie is werklik en wie nie?
Cara van Dijk het om den brode begin romanses skryf – dink aan Mills & Boons. Sy is baie goed betaal hiervoor, maar haar skatryk pa, Karel van der Linde, en snobistiese man, die beeldhouer Paul van Dijk, dwing haar om 'n skuilnaam, Mignon Maydon, te gebruik. Cara bewaak haar skuilnaam baie goed, want toe sy besluit om 'n volle roman, When we belong, te skryf, is daar talle raakpunte met haar eie gesin se doen en late.
When we belong word 'n internasionale treffer en Cara word ryk. Toe plof haar wêreld egter in duie. Haar man skei haar, haar rekenaars word gesteel, haar skootrekenaar word lamgelê deur 'n virus en 'n baie slim kuberkraker neem haar identiteit in die kuberwolk oor. Skielik is iemand anders Mignon Maydon. Nie net Cara se geld nie, maar haar hele skrywersbestaan word bedreig. Toe 'n aantal mense ná aan haar boonop genadeloos vermoor word, besef Cara dat sy nou vir veel meer as haar loopbaan sal moet veg – haar lewe is op die spel.
Wie kan sy vertrou? Soos met 'n blivet bestaan nie een van die mense om haar skynbaar in net een werklikheid nie.
Die leser weet later ook nie wie te vertrou is en wie nie. Jy moet tot die einde lees om te weet.
Monique Bisschoff het hierdie prentjie gedeel op Facebook en Chanette het laat weet: "Dis nes Cara gevoel het!" Ek wil byvoeg: "Die leser ook!"
Siende blind is 'n roman oor die skryfproses. Dit is 'n metateks wat nooit verval in hoogdrawendheid nie. Op bladsy 186 staan:
When we belong is dalk nie onsterflike kuns nie, maar die resensente het haar geloof vir onder meer die egtheid van haar karakters – die deernis met individue in die besonder – maar ook haar begrip vir die wyer opset van menswees.
Bogenoemde kan ook 'n opsomming van Siende blind wees.
Ons mag egter nooit die blivet vergeet nie. Selfs die romantiese aspekte in hierdie teks kom onder die loep. Daar is een "tipiese" romantiese held in hierdie verhaal, hy vee letterlik Cara se voete onder haar uit. Maar kyk maar self hoe hy dit regkry – die duiwelsvurk is ook hier aan die werk!
Dan is daar ook die spel oor wat moontlik is, al dan nie, in 'n roman. Kevin Ryan, 'n medeskrywer, sien haar een dag langs die pad. Op daardie stadium ken hy en Cara mekaar nie. 'n Aantal dae later ontmoet hulle weer, dié keer by 'n konferensie. Dan volg die volgende stukkie dialoog tussen die twee skrywers (bladsy 105):
"Sal nooit in 'n boek werk nie." Sy handdruk is sterk, maar bedagsaam. "Te toevallig."
"Nooit nie, heeltemal te toevallig," beaam sy en lag vir die eerste keer in meer as 'n week.
Siende blind is in die eerste plek 'n heerlike storie. Dit was vir weke lank in die top 40 van Suid-Afrikaanse verkope (gemeet teen internasionale boeke soos Fifty Shades of Grey) en was vir twee weke ná mekaar selfs nommer vyf.
Dit is 'n gewilde, populêre roman sonder aanstellerigheid. Net soos Cara, die hoofkarakter, probeer Chanette nie hogere literatuur te pleeg nie, maar daar is pitkos in hierdie teks en heelwat wat leeskringe sal kan uitmekaartrek as hulle sou wou.
'n Aantal skrywers en akteurs tree as karakters op in Siende Blind. Talle van die skrywers verbreek die streng genre-indelings. Let byvoorbeeld op hoe Kevin Ryan se boeke beskryf word – hulle pas ook nie mooi in boksies nie.
Siende blind is 'n misdaadroman, dit bevat romantiese elemente en dit ondersoek sigself op 'n metavlak sonder om te probeer "hoë literatuur" wees.
Ek het aan Chanette genoem dat ek mal was oor haar manlike held; dit het ek gesê juis omdat ek dikwels krities wees oor haar vorige manlike helde.
Selfs die skurke het baie positiewe eienskappe.
Sophia Kapp het die volgende gesê oor Siende blind:
Wat 'n heerlike storie. Ek het teen die einde daardie tipiese paniek -lees ervaar wat 'n mens kry wanneer 'n storie jou so meegesleur het dat dit letterlik voel asof jy oor 'n waterval getrek word: daar is net nie keer nie. Ek was geïrriteerd met onderbrekin gs en wou tot elke prys klaar lees. Dit het behoorlik konsentrasie en selfdissipline gekos om nie my taak as keurder te vergeet nie – ek wou eintlik net lees vir die lekker. Ek het lank laas so volledig met 'n vroulike hoofkarakter geïdentifiseer, en dis nie baie stories wat my so lank aan die wonder gehou het nie. Die karakters is sterk, realisties, geloofwaardig en interessant, die dialoog is uiters geslaag, die plot is meesterlik beheer en die spanning nie vir 'n oomblik toegelaat om te verslap nie.
Lees ook die stukkie in Die Burger wat nog 'n De Vries, dié keer Willem, geskryf het na aanleiding van 'n e-pos onderhoud met my oor die Lekkerlit-prys:
Siende Blind is onder meer beskikbaar by Kalahari.com, Graffiti Boeke en
En as e-boek by
3 Responses to "Izak de Vries oor o.m. die blivet in Siende Blind"
Januarie 26, 2014 om 6:20 nm
Dit klink na 'n storie der stories! Hopelik kry ek die vakansie kans om hom te lees, want in skooltyd is dit 'n onbegonne taak – net te veel onderbrekings. Jy skryf net te vinnig vir my – vinniger as wat ek kan lees. 😉
Januarie 27, 2014 om 7:42 vm
Ek weet nie hoe jy nog enigsins tyd kry vir lees nie, Bets! Maar as jy daarby uitkom, hoop ek jy geniet dit.