Filariasis: sneller, simptome, behandeling, voorkoming
Filariasis is 'n tropiese siekte wat reisigers af en toe aantas. Die oorsaak van die siekte is 'n infeksie met verskillende soorte rondewurms (filaria), wat deur die byt van 'n muskiet of rem aan mense oorgedra word. Afhangend van die tipe wurm word verskillende groepe filarioses onderskei, wat ook verskil ten opsigte van simptome. Hier kan u alles belangrik lees oor die verskillende vorme van filariase.
Die term filariasis verwys na 'n groep siektes waarin klein parasitiese aalwurms (filariae) deur 'n insekbyt (muskiete, remme) aan mense oorgedra word. Afhangend van die tipe wurm, migreer die wurms van die bloed na verskillende teikenweefsel, waar hulle vermenigvuldig. Verdeel die filarioses in drie groepe:
limfatiese filariase: Die wurms leef veral in die limfvate
Subkutane filariase: Die wurms leef direk onder die vel
Ernstige filariase: Die wurms koloniseer die buik of bors
Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) beskou die filarios as tropiese siektes wat verwaarloos word. Dit verwys dus na siektes wat nie voldoende wetenskaplike en mediese hulp ontvang het nie – dikwels weens 'n gebrek aan finansiële steun. 'Verwaarloos' beteken egter nie dat hulle skaars of onskadelik is nie.
Die filariase kom hoofsaaklik in tropiese lande voor (veral tropiese Afrika, Suidoos-Asië, Suid-Amerika, Sentraal-Amerika, die Karibiese Eilande). In Duitsland kom filariase nie voor nie, maar reisigers kan geraak word. Na raming is ongeveer 200 miljoen mense wêreldwyd besmet met filaria.
Lewensiklus van die filaria
Die filariae is wurms uit die stam van aalwurms (aalwurms). Van die vele honderde filaria-spesies val net agt soorte wurms die mens aan. By mense ontwikkel larwes wat deur die muskiet oorgedra word volwasse (volwasse) wurms. Daar paar hulle en sogenaamde wyfies ontwikkel mikrofilaria, wat dan deur die bloedstroom deur die liggaam versprei. Die mikrofilariae het hierdie naam omdat hulle gewoonlik slegs 'n paar honderd mikron (miljoenstes meter) groot is en slegs onder die mikroskoop sigbaar is.
In tegniese taal word die mens die hoofgasheer genoem, omdat die vermenigvuldiging van die parasiet by die mens plaasvind. Muskiete en remme is die sekondêre gasheer, daarom is dit net belangrik om oordrag aan mense te waarborg. Want na die paring word die vrygestelde mikrofilaria deur die angel van 'n bloedsuikende insek geneem en ontwikkel dit in sy organisme tot larwes, wat dan aan die volgende mense tydens die volgende bloedmaaltyd aan die volgende mense oorgedra word.
Limfatiese filariase is die algemeenste vorm van filariase by ongeveer 120 miljoen besmette mense wêreldwyd. Die larwes, wat na 'n muskietbyt die menslike liggaam binnekom, ontwikkel tot wurms wat in die limfvate sit. Die meeste wurms is in die limfvate van die bene, maar soms ook in die bors, arms of geslagsdele. Aangesien die limfvate verstop is deur die kolonisasie en daar 'n voortdurende inflammatoriese reaksie is, word die limfdreinasie versteur. Oor jare ontwikkel dus 'n toenemende swelling van die aangetaste liggaamsdeel. Die wurms veroorsaak altyd nuwe inflammatoriese reaksies en beskadig die limfstelsel aansienlik.
Na jare gaan die swelling glad nie terug nie en word dit 'n "olifantiasis" genoem. Die naam beskryf die geweldig vergrote beenomtrek van die aangetaste persoon. Die chroniese limfatiese verstopping beskadig die weefsel aansienlik: die vel word gekreukeld en hard, die weefselstruktuur word ernstig verander en littekens van bindweefsel dring deur die onderhuidse weefsel. Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) is limfatiese filariase die tweede grootste oorsaak van langdurige gestremdheid wêreldwyd. Aangesien die siekte egter eers na maande tot jare sigbaar is as 'olifantiasis' sonder voldoende mediese behandeling, word dit selde in Wes-Europa gesien.
Vir die limfatiese filariase (olifantiasis) is drie soorte filari moontlik:
Wuchereria bancrofti (verantwoordelik vir ongeveer 90 persent van die siektes, voorkoms in Afrika en Asië)
Brugia malayi (veral in Suid- en Suidoos-Asië)
Brugia timori (veral in die suidooste van Indonesië)
Aangesien die wurms baie jare in die limfvate kan oorleef, vorm 'n besmette persoon 'n permanente reservoir van mikrofilariae. Die oordrag van limfatiese filariase vind plaas deur die byt van verskillende muskietspesies, insluitend die muskiet Aedes en die Anopheles. Dit kom ook voor op die patogene van geelkoors en malaria. Ander draers van filariase is Culex- en Mansonia-spesies. Dit neem een ​​tot twee jaar voordat die wurms volwasse, seksueel volwasse word en na infeksie mikrofilariae produseer. Daarom word die infeksie dikwels baie laat of glad nie ontdek nie.
Subkutane filariase onderskei twee hoofsiektes:
Loa Loa is 'n filariale siekte wat veral in Sentraal- en Wes-Afrika voorkom. Tans is ongeveer twaalf miljoen mense besmet. Die siekte word ook in sommige gebiede Kameroenbult of swelling van Calabar genoem. Die siekte word deur remme oorgedra. Die remme van die Chrysops-geslag leef veral in beboste gebiede, verkieslik op rubberboomplantasies. Hulle is daagliks en word aangetrek deur menslike bewegings en houtvure. Veral gedurende die reënseisoen moet u uself beskerm teen hierdie tipe rem.
In die angel word Loa Loa-larwes na die weefsel onder die vel oorgedra. Soos met al die ander siektes, ontwikkel wurms uit die larwes, wat dan mikrofilariae parseer en uitskei. Dit neem gemiddeld 'n jaar voordat die volwasse wurm ontwikkel. Dit leef en beweeg onder die vel, en kan soms op die vingers, borste of konjunktiva in die oog gesien word. Aangesien die wurm daar baie indrukwekkend waargeneem kan word en dikwels daarheen dwaal, is hy gewoonlik 'Afrikaanse oogwurm"Genoem word. Die wurm beweeg teen 'n snelheid van ongeveer 1 cm / min, wat u genoeg tyd gee om daarna te kyk.
Die sneller van onchocerciasis is die filarie Onchocerca volvulus. Die sogenaamde rivierblindheid is 'n spesiale kursus onchocerciasis. Onchocerciasis word deur die swartvlieë oorgedra. Die siekte dra sy Duitse naam, omdat die siekte veral mense betref wat naby riviere woon en sodoende blootgestel word aan Kriebelmücke.
Na die angel kom die larwes van die onchocerciasis-patogeen die onderhuidse weefsel binne, waarna dit ontwikkel tot die volwasse wurm. Ook in hierdie filariase skei die wurms mikrofilariae uit wat deur die insek in 'n nuwe Kriebelmückenstich opgeneem word en ander mense besmet.
Anders as die meeste filarios, kom die microfilaria nie die bloed binne nie, maar bly hulle in die weefsel onder die vel. Oor jare styg die mikrofilaria stadig van die bene na die oorblywende liggaamsdele. Dit lei tot verskillende inflammatoriese reaksies, onder meer in die kornea van die oë. As dit nie behandel word nie, lei dit tot blindheid van diegene wat geraak word.
Die siekte kom veral in Sentraal-Afrika voor. Dit kom ook in sommige gebiede van Suid-Amerika voor. Colombia en Ecuador is nou onchocerciasic na doeltreffende gesondheidsprogramme. Ongeveer 37 miljoen mense is wêreldwyd besmet.
Die wurm Mansonella perstans is die belangrikste oorsaaklike middel van serous filariasis. Hy kom in Sentraal-Afrika en Suid-Amerika voor. Aangesien die simptome nie duidelik is nie, is hierdie siekte moeilik herkenbaar en is dit nie baie bekend nie. Daar is ook geen georganiseerde program om transmissie te bekamp nie. Daar is egter etlike honderde miljoen mense wêreldwyd besmet. In sommige gebiede is die waarskynlikheid om op 'n sekere punt gedurende die lewe besmet te raak bykans 100 persent.
Die parasiet kan deur verskillende muskietspesies oorgedra word en migreer na die longholte, die hart of die buik. Daar kom die wurms saam en ontstaan ​​nuwe mikrofilaria, wat in 'n nuwe muskietbyt uit die bloed van die pasiënt geneem word.
Die simptome van Filariosen kan baie verskil, want die parasiete verskil in hul lewensiklus. Dit duur dikwels maande of selfs jare voordat simptome verskyn en selfs 'n infeksie opgemerk word. In sommige gevalle kom geen of slegs ligte simptome voor, en die persoon leef lewenslank met die wurm of word hy weer en weer besmet. Europeërs word meestal net deur langer infeksie na die trope bedreig deur 'n infeksie. As toepaslike klagtes voorkom, moet u as dokter altyd die aandag van die dokter vestig op vorige reisaktiwiteite.
In die geval van limfatiese filariase verskyn die simptome eers na drie maande. Sommige mense het aan die begin min simptome, ander kla van akute simptome. Moontlike vroeë tekens van limfatiese filariase is:
Koorsepisodes ("filariale koors")
Inflammasie en swelling van die limfknope
'n toename in aantal immuun selle in die bloed, die sogenaamde eosinofiele granulosiete
Die volwasse wurms beweeg die limfstelsel en veroorsaak herhalende ontsteking van die limfvate en limfknope (limfangitis, limfadenitis). Die konstante swelling veroorsaak tipiese velveranderings van die chroniese vorm van die limfatiese filariase, wat ook olifantiasis genoem word.
Olifantiasis is die resultaat van 'n langdurige limfatiese filariase. Dit vorm massiewe swelling van die bene, geslagsdele of ander liggaamsdele. Die vel word grof en rof. Sodra die siekte tot dusver gevorder het, kan dit slegs op 'n baie beperkte manier behandel word.
Benewens die veranderinge in die ledemate, beskadig olifantiasis ook die longe. As dit in sy funksie benadeel word, kan langtermynskade ook in baie ander organe voorkom. Die chroniese longsiekte kom veral na vore by nagma-asma-aanvalle, herhalende aanvalle van koors en verhoogde druk in die pulmonale arteries (pulmonêre hipertensie = pulmonale hipertensie).
Aangesien die limfvate 'n belangrike funksie vir die immuunstelsel het, versteur die wurms die normale funksie van die immuunstelsel. As gevolg hiervan, kan ander patogene soos bakterieë en swamme makliker spel om 'n bykomende infeksie (sekondêre infeksie) te veroorsaak.
Volledige opleiding in olifantiasis kom skaars in Europa voor en word gewoonlik slegs in ontluikende en ontwikkelende lande waargeneem.
In subkutane filariase koloniseer die wurms die vel en onderliggende weefsel. Jeuk is dikwels die belangrikste simptoom, swelling en bultjies is gereeld metgeselle.
Dikwels is die besmette in hierdie vorm, behalwe vir die af en toe jeuk geen klagtes nie. In verskillende liggaamsdele kan die tipiese "Calabar-bult" ontwikkel. Dit is 'n plaaslike, skielike swelsel wat vir een tot drie dae aanhou. Dit is gewoonlik nie baie pynlik nie, dit jeuk maar sterk. Boonop kan die plek effens rooi word. Dit kom voorkeur op die onderarms, die agterkant van die hand en op die gesig, maar kan ook op ander dele van die liggaam voorkom. Die bult hoef nie heeltemal te genees nie, maar kan ook voortduur as 'n klein veloplig. Die bult ontstaan ​​as 'n reaksie van die immuunstelsel op die wurm en die uitskeidings daarvan.
Die volwasse (volwasse) wurms vorm verstrengeling onder die vel, wat van buite af tasbaar is as 'n pynlose knop. So 'n wurmgevulde kutane knoop word 'n onchocercus genoem. Die volwasse wurms produseer deurgaans larwes, ook mikrofilaria genoem, in die velkliere gedurende hul maksimum leeftyd van veertien jaar.
Hierdie mikrofilariae migreer van die velknop na aangrensende dele van die vel en in beginsel byna elke area van die liggaam (mikrofilaria-migrasie). As hulle nie deur 'n angel deur 'n insek gevang word nie, sal hulle na ongeveer ses tot 30 maande sterf. Die dooie mikrofilaria veroorsaak 'n reaksie van die immuunstelsel en dus klagtes.
Die pasiënte kla van 'n sterk jeuk, die vel word ontsteek en die vel kan verdik soos leer (lichenification). Die velkleur (pigmentasie) kan op sommige plekke verdwyn, wat 'n soort "luiperdvelpatroon" skep. Op die langtermyn verander die hele vel van die liggaam en daar word gepraat van die sogenaamde "papier of seniele vel."
As migrasie van mikrofilaria lei tot ontsteking van die kornea in die oog, word dit bewolk. Eerstens ontstaan ​​sneeuvlokkiesagtige visuele versteurings. Met volledige verdowing van die kornea, kan lig en donker slegs waargeneem word. Tipies word daar egter veral die konjunktiva van die oog beïnvloed, waarin 'n wurm soms jare kan leef. Daarom word daar gereeld na Loa Loa verwys as 'n oogwurm.
Meer onlangs dui studies daarop dat daar 'n moontlike verband kan wees tussen wurmbesmettings en 'n siekte wat slegs 'n paar jaar lank ondersoek is. Die sogenaamde "kopknikende sindroom" is 'n spesiale vorm van epilepsie wat by kinders in Uganda en die suide van Soedan voorkom. Voedsel of koue kan 'n epileptiese aanval in hierdie toestand veroorsaak. Hierdie siekte hou verband met die parasiet "Onchocerca volvulus". Die presiese agtergrond van die oorsprong van die siekte is nog nie bekend nie.
Die meeste mense het geen klagtes met 'n ernstige filariase nie. Aangesien simptome van hierdie vorm meestal nie gevaarlik is nie en nie gestremdhede tot gevolg het nie, is serous filariases minder uitvoerig bestudeer as die ander filariase.
As simptome voorkom, kom hulle gewoonlik voor in verband met die migrasie van die wurm deur die liggaam. Bultjies op die vel, wat herinner aan die swelling van die Calabar van die Loa Loa-siekte, kan tydelik ontwikkel. In sommige gevalle veroorsaak die besmetting ook inflammasie in die hart, longe of organe in die buik. Soms kom hierdie wurm ook op die oog en kom dit by pyn of 'n vaag visie. Aangesien die wurm dikwels in Oos-Afrika voorkom, praat 'n mens van die Uganda-oogwurm.
Filariasis: oorsake en risikofaktore
Die verskillende filarios word deur verskillende soorte muskiete of deur remme oorgedra. Daar word dus ook na hierdie insekte verwys as siektedraers (vektor). Oor die algemeen moet reisigers na tropiese lande hulself vergewis van die tipiese siektes en infeksies in hul onderskeie reisbestemmings voordat hulle reis.
Dit is nuttig om die onderskeie vektor te ken omdat die insekte op verskillende tye van die dag aktief is. Die kennis van die verskillende aktiwiteitstye van die insekte help om steke te voorkom.
Muskiete van die spesies Aedes (gedeeltelik dageliks), Anopheles, Cule, Mansonia (almal hoofsaaklik naglewend)
Chrysops-remme, swartvlieë (slegs daagliks)
Muskiete van Culicoides (veral aktief in die oggend- en aandure)
Filariasis: ondersoeke en diagnose
Na 'n tropiese reis moet u altyd die dokter op die terugreis uitwys in geval van klagtes. 'N Aanduiding van 'n filariase bring dikwels die presiese opname van die pasiënt met inagneming van die afgelope vakansie of waar hy is.
In die vroeë fase van filariase neem die aantal sekere soorte witbloedselle (eosinofiele granulosiete) gewoonlik in die bloed toe. Hierdie granulosiete is selle van die immuunstelsel en is betrokke by die verdedigingsreaksie. Hierdie verhoogde aantal eosinofiele granulosiete is egter nie spesifiek vir filariase nie, maar kan ook opvallend wees by ander parasitiese siektes of allergiese afwykings in die bloed.
Die dokter bepaal dan die filariase deur die mikrofilariae in die bloed mikroskopies op te spoor. Afhangend van watter muskiete waarskynlik die patogeen oorgedra het, moet die bloed op verskillende tye geneem word: Die mikrofilariae het naamlik aangepas by die muskiet spesies se stokgewoontes. Baie staar hoofsaaklik snags vas, daarom is die mikrofilaria byna uitsluitlik in hierdie ure in die bloed. In Loa Loa kom die mikrofilariae meestal teen middagete voor, met limfatiese filariase eerder snags. In onchocerciasis kom mikrofilariae glad nie die bloed binne nie en kan die wurm net direk onder die vel opgespoor word.
As die soeke na microfilariae 'n negatiewe resultaat lewer, gebruik die dokter spesifieke toetse om spesifieke teenliggaampies in die bloed te vind. As die wurm onder die vel tydens die migrasie waargeneem word, kan dit ook gediagnoseer word. As interne organe reeds aangetas is, is ander beeldtegnieke (soos rekenaartomografie, magnetiese resonansbeelding) beskikbaar om die skade wat reeds opgedoen is, op te spoor.
In die behandeling van verskillende filarios is dit anders doseermiddels gebruik. Dit is medisyne wat effektief is teen wurminfeksies. Die volgende middels is:
Basies word die filaria deur hierdie middels baie effektief doodgemaak. Meer problematies is om die siekte enigsins te herken, sodat die toepaslike behandelingsmaatreëls ingestel kan word.
Onlangs word die antibiotiese doksisiklien ook gebruik in limfatiese filariase en onchocerciasis. Dit maak bakterieë dood wat die filaria benodig om voort te plant. As hierdie simbiotiese bakterieë doodgemaak word, kan die wurms nie voortplant nie.
In sommige Filariosen veroorsaak die sterf van die wurms 'n sterk immuunreaksie in die liggaam, sodat addisionele kortisoon gegee moet word. Hierdie middel teen inflammatoriese immuniteitsgebreke voorkom 'n moontlike te veel immuunrespons wat andersins 'n allergiese (anafilaktiese) skok kan veroorsaak.
'N Spesiale behandelingsmaatreël word by olifantiasis gebruik: Aangesien die wurms in die limfatiese filarios in die limfvate woon en dit vernietig, is daar 'n opeenhoping van limfvloeistof in die weefsel. Terapeuties kan 'n mens probeer om hierdie limf opeenhoping te elimineer met gereelde manuele limfatiese dreinering en die permanente dra van kompressiekouse.
In die geval van 'n baie duidelike kliniese beeld, soos byvoorbeeld die geval met olifantiasis (limfatiese filariase), is chirurgie soms nodig om die enorme ophoping van die vloeistof in die testes, borste of bene ietwat te verminder. In hierdie plastiese chirurgie word oortollige weefsel verwyder. 'N Volledige rekonstruksie van die vernietigde weefsel is nie moontlik nie, en daar kan nie van 'n genesing in die streng sin gepraat word nie.
By onchocerciasis kan die wurms onder die vel deur chirurgie verwyder word. In die Loa-Loa-siekte kan die wurm uit die konjunktiva van die oog gesny word as hy daar ontdek word.
Filariasis: siekteverloop en prognose
Die voorspelling van filariase hang af van hoe groot die aantal patogene is en hoe lank die aangetaste persoon in die tropiese gebiede bly. Tydens die filariase word die immuunstelsel verswak en is die liggaam meer vatbaar vir verdere siektes. Veral in die trope kan verdere infeksies lei tot lewensgevaarlike komplikasies.
Die volwasse (volwasse) wurms kan 'n paar jaar in die gasheer oorleef. Dit kan 'n paar maande tot jare duur voordat microfilariae in die bloed verskyn, sodat infeksie laat of glad nie opgemerk word nie. Hoe vroeër die regte behandeling is, hoe beter is die voorspelling.
In limfatiese filariase kan die ontwikkeling van ondeurdringbare limfoedeem (elephantiasis) vermy word deur konsekwente terapie.
Vir Loa Loa is die prognose oor die algemeen goed. Die siekte word gewoonlik erken as gevolg van die tipiese "Calabar-bult". In die geval van 'n aanval van die larinks kan die lugweë egter vernou word. Sulke swelling kan lewensgevaarlik wees. Boonop kan Loa Loa in seldsame gevalle breinontsteking (enkefalitis) veroorsaak, wat dodelik kan wees of ten minste ernstige neurologiese gevolge kan veroorsaak. Aangesien die wurm 'n dekade en 'n half onder die menslike vel kan oorleef en mikrofilaria kan produseer, is 'n konsekwente behandeling van alle geaffekteerde persone, indien moontlik, noodsaaklik om die siekte te voorkom.
Onchocerciasis is die mees bedreigde filariase vir die plaaslike bevolking as gevolg van die ernstige skade aan die oë en vel. Met die tydige behandeling is die prognose egter baie beter.
Die serous filarios word geklassifiseer as relatief onskadelik ten opsigte van die erns van die siekte en moontlike komplikasies.
Omdat alle filariase deur middel van insekbyte oorgedra word, is die doeltreffendste manier om dit te voorkom, om insekbyte oor die algemeen te vermy. Reisigers moet bewus wees van enige siekte en infeksie voordat hulle na tropiese lande reis.
Volg hierdie maatreëls om insekbyte in tropiese lande te vermy:
Dra lang, ligte klere
Hou in gedagte dat Aedesmücken en remme ook daagliks is
Gebruik muskietpellets. Sorg dat die produkte trofeë bewys is en word aanbeveel deur organisasies soos die WGO.
Let daarop dat afweermiddels slegs plaaslik werk op die veloppervlak.
Gebruik 'n muskietnet om te slaap. Dit word aanbeveel dat afweermiddels geïmpregneerde muskietnette bevat.
Vermy rivierbeddings of vleilande, aangesien insekte veral waarskynlik is.
Vir langer verblyf: verseël vensters met muskietnette.
Praat 'n paar weke voor vertrek met 'n tropiese medisyne / reisdokter oor moontlike medikasie om te beskerm teen infeksie en die nodige reisinenting. Voorkoming kan gegee word
As u malaria-profilakse met doksisiklien onderneem terwyl u op reis is, is dit waarskynlik ook limfaties filariasis en onchocerciasis effektief.