Nasionale politieke konvensies - Geskiedenis Podcasts - 2021
Soos die VSA aanvanklik deur nominasies bepaal is deur koukusse van elke party se lede van die kongres. Tipies van die kritiek was dié wat Felix Grundy in die Tennessee -wetgewer in 1823 uitgespreek het:
Daar is gesê dat lede van die kongres in koukus slegs aanbeveel vir die mense vir wie om te stem, en dat hierdie aanbeveling nie verpligtend is nie. Dit is waar en bewys duidelik dat dit nie aan hulle behoort nie - dat hulle by die aanbeveling van kandidate verder gaan as die gesag wat hulle as lede van die kongres toegewy is en sodoende die vertroue oortref wat deur hul kiesers aan hulle gedelegeer is. As hul dade 'n verpligte krag gehad het, moet die gesag uit 'n deel van die Grondwet van die Verenigde State ontleen word en dit mag met reg uitgeoefen word; maar as hulle sê dat hulle slegs aanbeveel, is dit 'n erkenning van hul kant af dat hulle sonder gesag optree en deur 'n toegewyde invloed probeer om 'n voorwerp te bewerkstellig wat nie aan hulle toevertrou is nie en nie binne hul bevoegdhede nie, selfs by implikasie.
Die koukusstelsel het vinnig gesterf. Die eerste nasionale byeenkoms wat gehou is om kandidate vir president en vise-president aan te wys, is in 1831 deur die Anti-Masonic Party gehou, gevolg deur die Nasionale Republikeine later dieselfde jaar. Die Demokrate het in 1832 die voorbeeld gevolg en die praktyk het daarna standaard geword.Nasionale konvensies is ontwerp om die voorkoms van eenheid aan te toon, maar soms misluk dit erg. Tydens die verkiesing van 1860 het die Demokrate eers in Charleston, Suid -Carolina, vergader, maar Suid -Demokrate wou nie met die Noorde saamstem nie, en daarom het hulle weer in Baltimore byeengekom om hul eie te kies. Na die oorlog het teenstanders van Grant in 1872 die 'Liberal Republican' party gevorm In die verkiesing van 1912 het die Republikeinse konvensie William Howard Taft hernoem, wat die progressiewe wat uitmekaar was en die Progressive Party, beter bekend as die Bull Moose Party, woedend gemaak het Die kandidaat, Theodore Roosevelt. Die poging van Hubert Humphrey om 'n sterk burgerregteplank in die Demokratiese Party -platform in die verkiesing van 1948 op te neem, het gelei tot 'n uitloop deur segregasie -suidelike demokrate, wat 'n byeenkoms in Birmingham, Alabama gehou het, en senator Strom genomineer het Thurmond van Suid -Carolina. Ander kere het politieke splitsings selfs voor die nasionale byeenkoms plaasgevind. Die "liberale Republikeine" wat Grant in 1872 teengestaan ​​het, het hul nasionale byeenkoms in Mei gehou, terwyl die gereelde Republikein eers in Junie vergader het. Die eerste tweeledige reël het vereis dat die suksesvolle genomineerde eers in 1836 met die eerste Demokratiese Nasionale Konvensie in 1836 vergader het. kry die steun van twee derde van die afgevaardigdes. Dit het 'n onproportionele invloed op die suidelike state gegee, wat onaanvaarbare kandidate effektief kon blokkeer. Die reël is in 1936 afgeskaf. Die Republikeinse konvensies het slegs 'n meerderheid vir nominasie vereis.