Beste Engelse Bybelvertalings - IntegritySyndicate.com
Tuis Basis van die Skrif Beste Engelse Bybelvertalings
Beste Engelse vertalings van die Bybel
Waarom dit saak maak ...
Akkuraatheid van Engelse vertalings
Wat beteken akkuraatheid?
Vooroordele uitgestal in Bybelvertalings
Beste vertaling van die Nuwe Testament
Beste wyd gebruikte vertalings
Beste weergawe nie onder kopieregbeperkings nie
Ander geselekteerde weergawes met 'n akkuraatheidsdrempel> 80%
Die King James Version (KJV) is Korrup
Beste Unitariese weergawes
Ou -Testamentiese vertalings uit ander tale
Verbeter die akkuraatheid van begrip met addisionele hulpbronne
Hierdie webwerf gee 'n uiteensetting van die Beste Engelse vertalings van die Bybel in terme van akkuraatheid en leesbaarheid. Onderwerpe soos partydigheid in vertaling en redaksionele besluite word ook aangespreek. Ten slotte word voorkeurbybelstudiehulpbronne verskaf, insluitend webwerwe, toepassings en gevorderde sagtewarehulpbronne.
Die Bybel is die grondslag vir die Christelike geloof
Dit is ons bron om die waarheid te verstaan ​​van wat ons moet glo en hoe ons moet lewe
Ons wil nie verkeerd wees of die valsheid laat voortbestaan ​​nie
Ons lewe en hoop in die Evangelie hang daarvan af
Hieronder is 'n grafiek van Engelse vertalings met dalende akkuraatheid, met betrekking tot die kritieke teks (NA27) van links na regs. Hierdie gegewens is geneem uit die Omvattende Nuwe Testament, © Cornerstone Publications, 2008.
Die Critical Edition van die Nuwe Testament is die teks in die oorspronklike Koine Greek van die Nuwe Testament, gebaseer op tekstuurkritiek en moderne geleerdheid.
Die kritieke teks staan ​​bekend as Novum Testamentum Graece, Wikipedia Link: https://en.wikipedia.org/wiki/Novum_Testamentum_Graece
Daar is twee identiese weergawes Nestle-Aland, Currently 28th Edition (NA28) en United Bible Societies, Currently 5th edition (UBS5)
Hierdie teks vorm die basis van die meeste moderne Bybelvertalings
Moderne Bybelvertalings wyk egter in 'n mate af van die kritiese teks
Hulle kies om variante van die kritiese teks te gebruik op grond van oorwegings, insluitend beter belyning met die "ortodokse" teologie en die handhawing van die Engelse tekstuur
Akkuraatheid word gemeet aan hoe konsekwent 'n vertaling met die kritieke uitgawe is.
Akkuraatheid, soos hierbo gemeet, het betrekking op die keuse tussen variëteitstekste wat gekies word om vertaal te word eerder as hoe letterlik die vertaling is.
Die prosedure vir die berekening van akkuraatheid soos gebruik deur COM is soos volg:
Vertaal tekstuurverskille in ou manuskripte in Engels
Vergelyk die basisteks in elke vertaling met die variante en bepaal watter variasie nader aan die vertaling is.
Verdeel die totale aantal kere wat elke vertaling in 'n variant (met verwysing na NA27 kritiese teks) gekarteer word deur die totale aantal verse met variëteite, en trek die resultaat van 100%af.
Leesbaarheid is ook 'n belangrike oorweging. Dit is die gemak waarmee 'n leser 'n geskrewe teks kan verstaan. In natuurlike taal hang die leesbaarheid van teks af van die inhoud daarvan (die kompleksiteit van sy woordeskat en sintaksis). Data vir leesbaarheid is ontleen aan die Comprehensive New Testament (COM) © Cornerstone Publications 2008 wat Readability Studio weergawe 1.2.0.0 © 2007 gebruik het om die leesvlak van die COM te bereken in vergelyking met twintig vertalings in hul vergelykingsstudie bereken volgens die Coleman-Liau puntestelsel. Verskeie vertalings word hieronder getoon met verminderde leesbaarheid van links na regs.
Alle Engelse vertalings vertoon 'n mate van vooroordeel. Dit is die maniere waarop vooroordeel in 'n vertaling ingebring word:
Onjuistheid met die bronteks (gebruik van variante)
Teksbasis -ekwivalensie (vervang teks)
Vertaal nie woorde letterlik nie
Funksionele ekwivalensie - die streng nakoming van die grammatikale struktuur van die oorspronklike teks laat vaar ten gunste van 'n meer natuurlike weergawe in die doeltaal
Vooroordeel in die vertaling van individuele woorde en frases
Eisegesis - Die proses om teks te interpreteer op so 'n manier dat u eie voorveronderstellings, agendas of vooroordele bekendstel - algemeen bekend as lees in die teks
Suggestiewe afdelingopskrifte wat die leser in sekere voorveronderstellings lei
Hoofletters, leestekens en ander redaksionele keuses, insluitend rooi letterbybels
Voetnote, kommentaar en selektiewe kruisverwysings
Omvattende Nuwe Testament (COM)
Die Comprehensive New Testament (COM) verteenwoordig die tekstuele keuses van die Critical Greek Text (Nestle-Aland 27ste uitgawe) in 'n leesbare Engelse formaat. Hierdie Nuwe Testament is spesiaal vir Bybelstudies geskep en het die hoogste akkuraatheid in vergelyking met die kritiese Griekse teks. Meer as 15,000 20 variasies in antieke manuskripte word in die voetnote vertaal. Variante van die Griekse tekste en word oor die algemeen in twee groepe ingedeel: die "Alexandriese" groep verteenwoordig die oudste manuskripte wat nog oorleef het, en die "Bisantynse" groep verteenwoordig die meerderheid van die manuskripte. Onseker lesings word duidelik tussen hakies gemerk. Onderaan elke bladsy is 'n parallelle tekstuele apparaat wat die tekstuele keuses van XNUMX Engelse Bybelweergawes vir elke vers van die Nuwe Testament voorstel. Dit is die grootste parallelle tekstuele apparaat vir Bybelversies wat beskikbaar is wanneer dit gepubliseer word. Die COM bied ook uitstekende leesbaarheid in vergelyking met ESV- en NASB -vertalings hieronder. Die COM word vertaal met 'n tradisionele trinitariese teologiese perspektief.
Engelse standaard weergawe (ESV)
Crossway (2001, 2007, 2011 en 2016)
Oor ESV webwerf: https://www.esv.org/translation
Aanlyn ESV Bybel: https://www.esv.org/Luke+1
ESV -drukuitgawes: https://www.crossway.org/bibles
Die ESV (2001) spruit uit historiese Engelse vertalings wat begin met Tyndale (1526) en voortgaan met KJV (1611), ASV (1901) en RSV (1952, 1971). Die 1971 RSV was die beginpunt vir die ESV -vertaling. Die ESV is 'n 'in wese letterlike' vertaling, en die klem val op 'woord-vir-woord'-korrespondensie in teenstelling met sommige Bybelversies wat gevolg het op 'n' gedagte-vir-gedagte 'met die klem op' dinamiese ekwivalensie 'eerder as op' in wese ' letterlike "betekenis van die oorspronklike. Dit is beter as 'gedagte-vir-gedagte' vertaling, aangesien 'woord vir woord' meer geneig is om die interpretatiewe opinies van die vertaler te weerspieël. Die ESV het vooroordele in die vertaling wat ooreenstem met 'n span wat ''n gemeenskaplike verbintenis tot Christelike ortodoksie deel'. Daarbenewens word redaksionele vryheid geneem deur die herhalende woord in die Grieks weer te gee wat ooreenstem met 'en', maar 'en' vir ', asook die toevoeging van interpretatiewe afdelingopskrifte. Die voor die hand liggendste vooroordele is in die rigting van die trinitariese teologie, wat ook getuig van die toewyding wat lui: "Aan ons drie -enige God en aan sy mense bied ons wat ons gedoen het."
Die ESV Ou Testament is gebaseer op die Masoretiese teks van die Hebreeuse Bybel soos gevind in Biblia Hebraica Stuttgartensia (5de uitgawe, 1997), en die Nuwe Testament oor die Griekse teks in die 2014 -uitgawes van die Griekse Nuwe Testament (5de gekorrigeerde red.), Uitgegee deur die United Bible Societies (UBS), en Novum Testamentum Griekeland (28ste uitgawe, 2012), geredigeer deur Nestle en Aland. In sommige gevalle volg die ESV 'n Griekse teks wat verskil van die kritiese teks (UBS5/NA28) en is dus laer in akkuraatheid as die kritiese teks in vergelyking met COM. Die ESV bied 'n goeie balans tussen letterlike betekenis en leesbaarheid. Die ESV is effens minder letterlik as NASB, maar het die leesbaarheid merkbaar verbeter.
Die Lockman -stigting (1971, 1977, 1995 en 2020)
Die bewering deur die uitgewer is dat die NASB nie probeer om die Skrif deur vertaling te interpreteer nie en dat NASB die beginsels van 'n formele ekwivalensievertaling nakom. Hulle was daarop gemik om ''n baie veeleisende en veeleisende vertaalmetode' te strewe na woord-vir-woord-vertaling wat akkuraat en duidelik is. Hierdie metode volg die woord- en sinpatrone van die Bybelskrywers noukeuriger sodat die leser die Skrif in sy letterlikste formaat kan bestudeer. In sommige gevalle is die hoofteks verander in die rigting van 'n meer aktuele Engelse idioom, met die meer letterlike weergawe wat in die voetnote aangedui word. Alhoewel die vertaling baie leesbaar is, is die telling vir leesbaarheid nie so hoog as vir COM of ESV nie. en die leeswerk is meer houtagtig. Alhoewel die NASB hoogs letterlik vertaal is, word dit vertaal met 'n tradisionele trinitariese vooroordeel en bevat dit buitensporige hoofletters sowel as suggestiewe afdelingopskrifte wat die leser verder bevoordeel.
Die ASV, wat in 1901 gepubliseer is as die 'American Revision', is gewortel in die werk wat in 1870 begin is om die 1611 King James Version (KJV) te hersien. Die ASV, 'n produk van beide Britse en Amerikaanse vakkundigheid, is hoog aangeskryf vir sy geleerdheid en akkuraatheid. Die ASV -teks toon wat sommige as oormatige letterlikheid beskou het, en dienooreenkomstig laer as leesbaarheid. ASV gebruik baie woorde wat vir moderne ore onbekend is en bevat moeilike sinstruktuur. Die ASV is een van die oudste Engelse vertalings met 'n hoë akkuraatheidsgraad in vergelyking met die Griekse kritiese teks gebaseer op moderne tekskritiek. Die ASV het sommige verse in die KJV verbeter en op ander plekke het die twyfelagtige verse uit die hoofteks weggelaat wat verkeerdelik in die KJV opgeneem is. Hierdie variante is dan na voetnote oorgedra. Alhoewel die ASV Unitariese verteenwoordiging in die vertalingskomitee gehad het, weerspieël dit die tipiese ortodokse trinitariese vooroordele sedert vertalingsbesluite geneem is op grond van die meerderheid van die komitee. Die ASV word al baie jare deur Jehovah se Getuies gebruik omdat dit 'Jehovah' as ​​die Goddelike Naam gebruik. Die ASV was die basis van ses daaropvolgende Engelse weergawes, waaronder die Revised Standard Version (RSV), wat eers in 1952 gepubliseer is en daarna in 1971 opgedateer is, en die Revised English Version (REV) 2013-2021 wat deur Bybelse eenheidsmanne gebruik is.
Hersiene standaardweergawe (RSV), 1952 en 1971
Nuwe hersiene standaardweergawe (NRSV), 1989
Nuwe Engelse vertaling (NET), 2006 en 2019
Hersiene Engelse weergawe (REV), 2013-2021
'N Aantal verse in die King James -weergawe van die Nuwe Testament kom nie in moderne Bybelvertalings voor nie. Geleerdes beskou hierdie verse wat nou weggelaat is, gewoonlik as verse wat by die Griekse tekste gevoeg is. Die kriterium vir die redaksionele besluit om hierdie gedeeltes uit te sluit, was gebaseer op die feit of die tasbare bewyse daarop dui dat die gedeelte waarskynlik in die oorspronklike Nuwe -Testamentiese teks was of 'n latere toevoeging was. Dit is in ooreenstemming met die beginsel van kritiese redigering, soos verwoord deur wat ds Samuel T. Bloomfield in 1832 geskryf het: "Daar moet tog sekerlik niks twyfelagtig in die 'vaste woord' van 'The Book of Life' opgeneem word nie." Die KJV bevat 26 verse en gedeeltes wat in moderne vertalings weggelaat of verpak is, wat waarskynlik nie oorspronklik is nie. Hierdie verse sluit in Matteus 17:21, 18:11, 20:16 (b), 23:14, Markus 6:11 (b), 7:16, 9:44, 9:46, 11,26, 15:28 , 15:28, 16: 9-20, Lukas 4: 8 (b), 9: 55-56 17:36, 23:17, Johannes 5: 3-4, Johannes 7: 53-8: 11, Handelinge 8 : 37, 9: 5-6, 13:42, 15:34, 23: 9 (b), 24: 6-8, 28:29, Rom 16:24 en die Komma Johanneum van 1 Johannes 5: 7- 8. Met betrekking tot die lang einde van Markus (16: 9-20), is daar sterk rede om te twyfel dat die woorde deel uitmaak van die oorspronklike teks van die Evangelies, soos Philip Shaff gesê het: 'Volgens die oordeel van die beste kritici, hierdie twee belangrike gedeeltes is toevoegings tot die oorspronklike teks uit die apostoliese tradisie. " Die KJV vertoon ook ortodokse korrupsie waarin verse verander is ter ondersteuning van trinitariese teologiese aannames. Twaalf voorbeelde van teologies gemotiveerde korrupsie in die KJV sluit in Matteus 24:36, Markus 1: 1, Johannes 6:69, Handelinge 7:59, Handelinge 20:28, Kolossense 2: 2, 1 Timoteus 3:16, Hebreërs 2:16 , Judas 1:25, 1 Johannes 5: 7-8, Openbaring 1: 8 en Openbaring 1: 10-11.
Die bron Nuwe-Testamentiese Griekse tekste wat gebruik is om die KJV te vervaardig, was hoofsaaklik afhanklik van manuskripte van die laat Bisantynse tekstipe. Met die latere identifisering van baie vroeëre manuskripte, waardeer die meeste moderne teksgeleerdes die getuienis van manuskripte wat aan die Alexandrynse familie behoort, as 'n beter getuie van die oorspronklike teks van die Bybelse outeurs, sonder dat dit outomaties voorkeur geniet. Die 16de eeuse Griekse teks Novum Instrumentum omne saamgestel deur Desiderius Erasmus, later bekend as die Textus Receptus, was 'n groot invloed op die King James Version. Erasmus was 'n Katolieke priester wat sy lewe lank lid van die Katolieke Kerk gebly het. Hy geniet ook die bynaam 'Prins van die humaniste'. Sy derde uitgawe van 1522 was gebaseer op minder as 'n dosyn Griekse manuskripte wat uit die 12de tot 16de eeu dateer, maar was nog steeds die bronteks van die KJV -vertaling. Die latere manuskripte van die Textus Receptus het die kumulatiewe effek van skrifveranderings gedurende ten minste 'n millennium getoon en verskil baie met die vroegste manuskripte wat in die eerste vyf eeue na Christus gedateer is.
Hersiene Engelse weergawe (REV)
Aanlyn REV Bybel met kommentaar: https://www.revisedenglishversion.com/Luke/1
Die REV het begin met die American Standard Version (ASV) van 1901 as die beginteks. Die REV is ontwerp om 'n meer letterlike vertaling te wees wanneer die letterlike weergawe akkuraat weerspieël en verstaan ​​kan word in die moderne Engelse omgangstaal. Die REV wyk soms af van 'n streng letterlike vertaling om die leesbaarheid en begrip in Engels te verbeter. Streng letterlike vertalings kan soms moeiliker as nuttig wees omdat die meganika van Grieks en Hebreeus dramaties van Engels verskil. Hulle benadering is om 'n funksioneel ekwivalente uitdrukking te gebruik as 'n letterlike vertaling hierdie doelwit belemmer om die betekenis van die oorspronklike taal oor te dra. Leesbaarheid van REV is vergelykbaar met ESV en RSV.
Die doelwitte van die vertalers was teologiese akkuraatheid, benewens tekstuur akkuraatheid. Hulle erken dat die teologie van die vertaler altyd die manier waarop die Grieks of Hebreeus in Engels vertaal word beïnvloed, die mate waarin die Bybel akkuraat vertaal word "hang af van die mate waarin die vertaler presies verstaan ​​wat die Bybel bedoel" en " elke vertaling weerspieël die teologie van die vertaler. " Hulle meen dat lesers van die Bybel "beter gedien word deur die lees van 'n akkurate teologie -weergawe in plaas daarvan om verstandelike regstellings te maak of om verse te draai wat met 'n alternatiewe teologie in gedagte vertaal word." Die doel met die REV is dus om die leser te ontlaai dat hy die onakkurate teologiese vooroordele van die meeste vertalers moet hanteer. REV is 'n vertaling vanuit 'n Bybelse Unitariese perspektief en probeer om vry te wees van tradisionele Trinitariese vooroordeel. Die aanlyn weergawe van REV bevat ook kommentaar wat verskaf word wanneer u op spesifieke verse klik.
Restoration Fellowship, 2015 en 2020
Aanlyn skakel: https://onegodtranslation.com/
Die OGF Nuwe -Testamentiese vertaling van Sir Anthony Buzzard is nie 'n letterlike "woord vir woord" vertaling nie, maar eerder 'n hoogs verklarende vertaling vanuit 'n Bybelse Unitariese perspektief, soos in die inleiding aangehaal, 'Ons bied hierdie weergawe van die Nuwe Testament aan om die waarheid te herstel dat God een Persoon is, dat Jesus die Messias is, die Seun van God deur 'n wonderwerk en dat die reddende Evangelie handel oor die Koninkryk van God, soos Jesus dit verkondig het, en oor alles wat Jesus gesê en gedoen het om te onderrig oor die weg wat lei tot onvernietigbare lewe in die toekomstige Koninkryk van God. " Die unieke waarde van hierdie vertaling is in die kontekstuele analise in die inleiding en uitgebreide voetnote deurgaans. Dit is bedoel om wydverspreide misverstande wat veroorsaak word deur post-Bybelse onondersoekte tradisie, reg te stel.
Die Hebreeuse teks wat die basis gedien het vir die meeste vertalings van die Ou Testament in Engels, is a Masoretiese resensie wat byna geheel en al gebaseer is op die Leningrad -kodeks, wat dateer uit 1008 nC. Dit is goed na die Grieks Septuagint is vertaal (3de eeu voor Christus), die Aramees Peshitta (1ste en 2de eeu nC), of die Latyn Vulgaat (4de eeu nC). Volgens die Christelike tradisie het die nie-Christelike Jode veranderinge in die Ou-Testamentiese teks begin aanbring om die Christelike gebruik van Ou-Testamentiese profesieë oor die koms van Christus te ondermyn.
Die Septuagint, die Griekse weergawe van die Ou -Testamentiese geskrifte wat tydens die Nuwe -Testamentiese tyd en in die vroeë kerk gebruik is, moet meer vertrou word as die Masoretiese Hebreeuse toetse waarop die meeste Engelse vertalings gebaseer is. Dit is om die volgende redes:
Die aanhalings uit die Ou Testament en in die Nuwe Testament gebruik hoofsaaklik die Septuaginta -teks.
Die Septuaginta is gebaseer op Hebreeuse tekste wat minstens twaalf eeue ouer is as die tekste waarop die Masoretiese weergawe gebaseer is.
Die Septuaginta was byna tien eeue lank voor die eerste keer dat die Masoretiese teks verskyn het.
Sedert die ontdekking van die Dooie See -rolle, weet ons ook dat die Septuaginta gebaseer is op 'n ouer Hebreeuse teks as die Masoretiese teks.
Metropolitan Hilarion (Alfeyev) skryf in Leer en onderrig van die Ortodokse Kerk:
... die basis van die Ou -Testamentiese teks in die Ortodokse tradisie is die Septuaginta, 'n Griekse vertaling deur die "sewentig tolke" wat in die derde tot tweede eeu vC vir die Alexandriese Hebreërs en die Joodse diaspora gemaak is. Die gesag van die Septuaginta is gebaseer op drie faktore. Alhoewel die Griekse teks nie die oorspronklike taal van die Ou -Testamentiese boeke is nie, weerspieël die Septuaginta wel die toestand van die oorspronklike teks, soos dit in die derde tot tweede eeu v.G.J. gevind sou word, terwyl die huidige Hebreeuse teks van die Die Bybel, wat die 'masoretikus' genoem word, is tot die agtste eeu nC geredigeer. Tweedens, sommige van die aanhalings uit die Ou Testament wat in die Nuwe aangetref word, gebruik hoofsaaklik die Septuaginta -teks. Ten derde is die Septuaginta gebruik deur beide die Griekse vaders van die kerk en Ortodokse liturgiese dienste (met ander woorde, hierdie teks het deel geword van die Ortodokse kerklike tradisie). Met inagneming van die drie faktore hierbo genoem, beskou St Philaret van Moskou dit as moontlik om te beweer dat "in die Ortodokse leer van die Heilige Skrif dit nodig is om 'n dogmatiese verdienste toe te ken aan die vertaling ... in sommige gevalle op dieselfde vlak as die oorspronklik en selfs verhef bo die Hebreeuse teks, soos algemeen aanvaar word in die mees onlangse uitgawes (Ortodokse Christendom, Deel II: Leer en onderrig van die Ortodokse Kerk, (New York: St. Vladimir Seminary Press, 2012) p. 34) .
Nuwe Engelse vertaling van die Septuagint (NETS)
Wikipedia skakel: https://en.wikipedia.org/wiki/New_English_Translation_of_the_Septuagint
Die New English Translation of the Septuagint (NETS) is 'n moderne vertaling van die Septuaginta (LXX), dit is die geskrifte wat gebruik word deur Griekssprekende Christene en Jode uit die oudheid. Die NETS vertalers het die beste kritiese uitgawes van die Septuagint gekies, hoofsaaklik die groter Göttingen Septuagint en gebruik die New Revised Standard Version (NRSV) as die basiese teks. NETS-vertalers het probeer om die NRSV te behou in die mate wat die Griekse teks dit regverdig of toelaat, terwyl geslagsinklusiewe taal verwyder word wat nie deur die onderliggende brontekste geregverdig is nie. Daar is gehoop dat die verhouding tussen die NETS en die NRSV die verhouding tussen die LXX en die onderliggende Hebreeuse teks daarvan weerspieël, wat dit vir lesers makliker maak om die teenstrydighede tussen die twee tekstradisies te bestudeer sonder om die oorspronklike tale te bestudeer.
Die Lexham English Septuagint (LES)
Die Lexham Engels Septuagint (LES) is 'n nuwer vertaling van die Septuagint-pragtige stelstel in 'n gemaklike formaat met 'n enkele kolom. Die LES bied 'n letterlike, leesbare en deursigtige Engelse uitgawe vir moderne lesers. Met die bekende vorme van persoonlike name en plekke, bied die LES lesers die geleentheid om dit saam met hul gunsteling Engelse Bybel te lees. Die LES handhaaf die betekenis van die oorspronklike teks (Swete se uitgawe), wat die Septuaginta vandag vir lesers toeganklik maak.
Heilige Bybel uit die Ou Oosterse teks van die Aramese Peshitta (Lamsa Bybel)
Wikipedia skakel: https://en.wikipedia.org/wiki/Lamsa_Bible
Aanlyn Lamsa Bybel: https://www.studylight.org/bible/eng/glt
Die Heilige Bybel uit Ou Oosterse manuskripte (die Lamsa -Bybel) is in 1933 deur George M. Lamsa gepubliseer. Dit is afgelei van die Siriese Peshitta, die Bybel wat deur die Assiriese Kerk van die Ooste en ander Siriese Christelike tradisies gebruik is. Lamsa het volgens die tradisie van sy kerk beweer dat die Aramese Nuwe Testament voor die Griekse weergawe geskryf is. Dit kontrasteer met die akademiese konsensus dat die taal van die Nuwe Testament Grieks was. Alhoewel Lamsa se bewerings van Aramese voorrang deur die akademiese gemeenskap verwerp word, bly sy vertaling die bekendste van die Aramees in die Engelse vertalings van die Nuwe Testament en is dit 'n waardevolle verwysing vir die vergelyking van die Aramese tradisie met vertalings uit ander soruces. Die Lamsa -Bybel is veral nuttig as getuie van die Aramees Ou Testamentiese handel. Die Lamsa Ou Testament is gebaseer op Codex Ambrosianus wat as die vyfde eeu nC geïdentifiseer is en ongeveer 500 jaar gelede enige bestaande OT -teks in Hebreeus (Leningrad Codex) voorafgaan.
Alhoewel die onderstaande grafiek eerder 'n kwalitatiewe benadering as kwantitatief is, gee dit 'n algemene idee van hoe die 'akkuraatheid' van die verstaan ​​van die oorspronklike betekenis van 'n vers verbeter kan word deur Bybelstudie -instrumente in te sluit om die teks van die vroegste manuskripte te evalueer en die betekenis van woorde met verwysing na die gebruik daarvan in die oorspronklike taal. Dit gee ook 'n kwalitatiewe voorstelling van meer letterlik vs minder letterlik.
Om verskillende vertalings van die Bybel te vergelyk is 'n basiese hulpmiddel wat vir Bybelstudie gebruik word. Vertalings wat gebruik word, moet 'n aanvaarbare vlak van akkuraatheid hê (dié van die middellyn na links in die bostaande diagram). Dit sluit in ESV, NAS/NASB/NASU, ASV, NRSV en RSV. Die Geneva Bible (GNV) is ook 'n goeie verwysing vir die pre KJV tekstuur tradisie. Die REV (Revised English Version) en kommentaar moet ook vergelyk word met hierdie vertalings wat tradisionele teologiese vooroordele het wat verkry moet word vanaf REV webwerf.
'n Kritiese apparaat in tekskritiek van primêre bronmateriaal, is 'n georganiseerde stelsel van notasies om, in 'n enkele teks, die komplekse geskiedenis en variante lesings van daardie teks voor te stel in 'n bondige vorm wat nuttig is vir ywerige lesers en geleerdes. Die apparaat bevat tipies voetnote, gestandaardiseerde afkortings vir die bronmanuskripte en simbole om herhalende probleme aan te dui (een simbool vir elke tipe skryffout). Die gevorderde sagteware-opsies in die afdeling hieronder verskaf integrasies met die kritieke teks en apparaat. Toegang tot die toonaangewende kritieke apparaat (NA-28 en UBS-5) is nie gratis beskikbaar nie. Hier is 'n paar skakels na ander gratis apparate wat aanlyn beskikbaar is.