Die weg tot die lewe — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
w86 11/15 bl. 8-9
Die weg tot die lewe is die weg van gehoorsaamheid aan Jesus se leringe. Maar dit is nie maklik nie. Die Fariseërs is byvoorbeeld geneig om ander te oordeel, en baie volg hulle waarskynlik na. Gevolglik sluit Jesus die volgende vermaning by sy Bergpredikasie in: “Moenie oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie. Want met die oordeel waarmee julle oordeel, sal julle geoordeel word.”
Dit is gevaarlik om die voorbeeld van die oorkritiese Fariseërs te volg. Volgens Lukas se verslag lig Jesus hierdie gevaar toe deur te sê: “’n Blinde kan nie ’n blinde lei nie! Sal hulle nie altwee in ’n sloot val nie?”
Dit beteken nie dat Jesus se dissipels geen onderskeidingsvermoë in verband met ander mense aan die dag moet lê nie, want hy sê: “Moenie wat heilig is, aan die honde gee nie; en gooi julle pêrels nie voor die varke nie.” Die waarhede van God se Woord is heilig. Hulle is soos figuurlike pêrels. Maar as sommige mense, wat soos honde of varke is, geen waardering vir hierdie kosbare waarhede toon nie, moet Jesus se dissipels daardie mense met rus laat en ontvankliker ore soek.
Hoewel Jesus gebed vroeër in sy preek bespreek het, beklemtoon hy nou die nodigheid om daarin te volhard. “Hou aan vra”, spoor hy sy hoorders aan, “en dit sal aan julle gegee word” (NW). Om toe te lig hoe gewillig God is om gebede te verhoor, vra Jesus: “Watter mens is daar onder julle wat, as sy seun hom brood vra, aan hom ’n klip sal gee . . . ? As julle wat sleg is, dan weet om goeie gawes aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemele is, goeie dinge gee aan die wat Hom bid!”
Vervolgens sê Jesus iets wat sedertdien ’n beroemde gedragsreël geword het en algemeen as die Gulde Reël bekend staan. Hy sê: “Alles wat julle dan wil hê dat die mense aan julle moet doen, net so moet julle aan hulle ook doen.” Iemand wat volgens hierdie reël lewe, doen daadwerklik goed aan ander en behandel hulle soos hy behandel wil word.
Jesus verduidelik voorts dat dit nie bloot iemand se woorde is wat hom Sy dissipel maak nie, maar wel sy dade. Sommige mense beweer dat Jesus hulle Here is, maar as hulle nie die wil van sy Vader doen nie, sal hy aan hulle sê: “Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat die ongeregtigheid werk.”
Wanneer Jesus klaar is met sy preek, is die skare verslae oor sy manier van onderrig, want hy leer hulle soos iemand wat gesag het en nie soos hulle godsdiensleiers nie. Mattheus 7:1-29; Lukas 6:27-49.
♦ Wat sê Jesus oor oordeel, maar hoe toon hy dat sy dissipels onderskeidingsvermoë in verband met mense aan die dag moet lê?
♦ Wat sê Jesus verder oor gebed, en watter gedragsreël gee hy?
♦ Hoe toon Jesus dat die weg tot die lewe nie maklik is nie en dat die gevaar bestaan dat ’n mens mislei kan word?
♦ Hoe sluit Jesus sy preek af, en watter uitwerking het dit?