Die samestelling van die diep lae van die Aarde gaan voort om een van die mees interessante vrae van die moderne wetenskap te wees, en nog in die vroeë twintigste eeu seismoloog Jaäsía Gutenberg en H. Jefferson n model van die interne struktuur van die planeet ontwikkel het, waarvolgens die aarde bestaan uit die volgende lae:
- die kern;
- die kors.
Die moderne siening van die interne struktuur van die planeet
In die middel van die vorige eeu op die basis van die laasgenoemde ten tyde van seismiese data, het wetenskaplikes tot die gevolgtrekking gekom dat die wortel skede het 'n meer komplekse toestel kom. Terselfdertyd, seismoloë het bevind dat die kern van die Aarde is verdeel in interne en eksterne, en die mantel is saamgestel uit twee lae: die bo-en onderkant.
buitenste skil aarde se
die Aarde se kors - is nie net die top, die mees delikate, maar ook die mees bestudeer van al die lae van die aarde se oppervlak. Sy dikte (krag) bereik 'n hoogtepunt onder die berge (ongeveer 70 km) en die minimum - onder die wêreld seewater (5-10 km), die gemiddelde krag van die aarde se kors onder vlaktes strek 35-40 km. Die oorgang van die aarde se kors aan die mantel is die grens Mohorovicha of Moho genoem.
Dit moet ook op gelet word dat die kors saam met die boonste deel van die mantel vorm die klip aarde skede - litosfeer wie se dikte wissel 50-200 km.
Na aanleiding van die litosfeer is astenosphere - versag vloeibare laag met 'n hoë viskositeit. Behalwe dat, is hierdie spesifieke komponent van die aarde se oppervlak bekend as die bron van vulkaniese aktiwiteit, want dit is sakke van magma giet in die kors en op die oppervlak.
Die wetenskap is gebruiklik om 'n paar soorte kors aarde se onderskei
Die kontinentale of kontinentale strek binne die grense van kontinentale plate en bestaan uit basalt, graniet geysovogo en sedimentêre lae. Daglig graniet geysovogo laag basalt genoem grens Conrad.
Oseaan bestaan ook uit drie dele: 'n swaar basalt, basaltiese vorming van lawa en digte sediment en 'n laag van ongekonsolideerde sedimentêre gesteentes.
Submaterikovaya bas - 'n oorgang tipe, geleë op die rand van die interne en marginale see, sowel as onder die eiland boë.
Sub-oseaniese kors is soortgelyk in struktuur aan die see, is besonder goed ontwikkel in die gebied van die diep deel van die see en diep oseaan slote.
Die mantel is ongeveer 83% van die hele volume van die planeet, is dit die geosfeer, aan alle kante rondom die binnekern. Op sy beurt, is verdeel in twee lae: soliede (kristallyne) en ligte (die magma).
Diep laag van die Aarde
kern aarde se is die mees swak bekend laag van die aarde. Betroubare inligting oor hom is baie klein, met volle vertroue ons kan sê, is dat sy deursnee is sowat 7000 kilometer. Daar word geglo dat die samestelling van die Aarde se kern sluit 'n allooi van nikkel en yster. Dit moet ook op gelet word dat die buitekern het 'n groter dikte planeet en gestoor in die vloeistof totaal staat, terwyl die interne - minder in dikte en stewiger konsekwentheid. Van die kern van die aarde se mantel skei die sogenaamde grens Gutenberg.