Missie Japan » Blog Archive » Nuusflits oor ramp-betrokkenheid en meer – 23 Sept 2011
Nuusflits oor ramp-betrokkenheid en meer – 23 Sept 2011
Ons is al vir meer as drie weke terug in Japan en deur God se genade gaan dit baie goed …. Ons wil graag vir julle baie meer vertel van die sinvolle tyd in Suid-Afrika (en Nieu-Seeland), en ons huidige bedrywighede. Jy kan gerus loer na ons jongste gebedsversoeke en 'n onlangse foto (net hieronder in die gebedsflits van 22 Sept). Maar eers is dit belangrik om die jongste nuus vanuit die Missie Japan kantoor in Bloemfontein (Suid-Afrika) oor ons betrokkenheid by die rampgeteisterde gebiede met jou te deel.
Dankie vir die volgehoue ondersteuning!
Nuusbrief aan alle medewerkers van Missie Japan – 21 September 2011
Liewe Broers en Susters,
Missie Japan wil graag weer dankie sê aan alle kerke, gemeentes en individue wat tot die rampfonds bygedra het. Julle het ons gehelp om ons Japannese broers en susters, wat so ernstig deur die ramp geraak is, te ondersteun. Julle het ons bygestaan om in 'n baie traumatiese situasie getuies van God se liefde te wees. Ons waardeer dit opreg. Teen die einde van Augustus het ons reeds bydraes ter waarde van R653 861.18 ontvang; daarvan het ons reeds R600 000 aan die Kerk in Japan oorbetaal. Ons loof die Here hiervoor!
2. Tobie en Annalie de Wet se bediening in die rampgebied
Afgesien van hierdie finansiële ondersteuning, het Missie Japan ook besluit om Tobie en Annalie de Wet vir 'n aanvanklike tydperk van drie maande te stuur om tussen die getraumatiseerde mense in die rampgebied te gaan leef en werk. Die doel was om daar te dien en te getuig, om hulp te verleen (geestelik, emosioneel en selfs fisies) en om die Kerk by te staan in die oprigting van 'n beradingsentrum. Tobie hulle is gestuur in samewerking met ons susterkerk en mede-sendingorganisasies.
In 'n gees van groot offervaardigheid het Tobie en Annalie hierdie "roeping van die Here" aanvaar. Vir die laaste drie maande het hulle hulleself regtig gegee in diens van die Here, en dit onder moeilike omstandighede. Hulle werk baie hard, en fokus veral daarop om:
• Al die klein en dikwels arm kerkies en hulle predikante te besoek en te bemoedig om so uit te reik na die noodlydende mense.
• 'n Bediening van gasvryheid daar te stel, waardeur talle plaaslike gaste en ander vrywillige werkers ontvang en ondersteun word.
• Baie "kokoro-no-care" (omgee/-berading van die hart) te doen.
• Mense fisies te help om hulle huise en tuine op te ruim sodat hulle weer hulle eie leefruimtes en lewens kan orden.
• 'n Beradingsentrum te help vestig van waar al die mense van daardie gebied vir die afsienbare toekoms bedien kan word.
Met hul tipiese onbaatsugtige benadering het Tobie en Annalie na die rampgeteisterdes geluister, opreg vir hulle omgegee en so God se medelye uitgestraal. Hulle het baie opgeoffer, selfs hulle eie gesondheid in gevaar gestel (mense van hulle plaaslike gemeente in Tokushima het gereeld vars kos en water gestuur sodat hulle nie so veel aan bestraling blootgestel sou word nie!).
Maar hulle het ook die geleentheid geniet om die Here te dien. Tobie skryf: "Baie mense dink dat dit 'n "reuse-opoffering" moet wees om hier bo te wees en te doen wat ons doen. Dit was egter een wonderlike, geseënde, verrykende en lonende ervaring wat ons waarskynlik vir die res van ons lewens sal bybly. Ons sal dit onthou as die hoogtepunt aan die einde van ons 20 jaar van diens in Japan!!" Hulle het self trauma ervaar, maar is ook bemoedig. Tobie skryf ook: "Om eerstehands iets van die lyding van duisende mense as gevolg van die drievoudige ramp te sien en hoor en voel, was vir ons 'n heilige ervaring wat ons elke keer sprakeloos gelaat het, met 'n diep innerlike pyn vir hierdie mooi mense. Ons is aan die ander kant ook verras en bemoedig deur die positiewe houding van die baie mense, wat alles, behalwe hoop en dankbaarheid vir nuwe vriende en nuwe lesse geleer, verloor het." (Lees asseblief Tobie se volledige en roerende verslag oor die werk in die rampgebied op ons webruimte by: www.missiejapan.co.za/english – lees net af om by die verslag te kom, die Afrikaanse weergawe word nog vertaal).
Daar is werklik baie waardering vir die werk wat Tobie en Annalie doen. Ons kan net die Here dank vir hulle toewyding, maar veral vir hulle sensitiewe en nederige houding teenoor die mense wat hulle bedien. Hulle is inderdaad geloofwaardige getuies van die reddende liefde van Jesus Christus. Die gemeentes en kollegas in die rampgebied pleit dat Tobie en Annalie toegelaat moet word om veel langer in die gebied te bly.
3. Ons toekomstige betrokkenheid in die rampgebied
Die situasie in die rampgebied is duidelik besig om wonderlike geleenthede vir die kerk en ons sending te skep. Die Macedoniese stemme klink helder op: "Kom oor en help ons asseblief!" Missie Japan is reeds verbind tot die daarstelling van 'n beradingsentrum; dit is waarvoor ons die bydraes tot die rampfonds gestuur het. Ons kan ons nie doof hou vir die oproepe vir ons volgehoue betrokkenheid nie. Missie Japan is tans besig om God se wil hierin te soek. Tobie en Annalie is veronderstel om aan die einde van hierdie jaar af te tree. Hulle verdien dit. Hulle is egter ook bereid om met die werk voort te gaan. Op watter wyse moet hulle, en Missie Japan in samewerking met die Reformed Church in Japan, op die oproep reageer? Ons vra julle gebede. En ons vra vir julle volgehoue ondersteuning – ook finansieel.
4. Stephan en Carina van der Watt
Ons wil graag ook al die ondersteuners en gemeentes wat Stephan en Carina tydens die onlangse besoek aan Suid-Afrika so vriendelik ontvang het bedank. Hoewel die besoek vir hulle baie vermoeiend was, veral met hulle twee kleuters, was dit baie vrugbaar en geseënd. Hulle is bemoedig deur die gasvryheid en lojale ondersteuning en gebede van soveel individue en gemeentes. Ons waardeer julle ondersteuning. Stephan en Carina is nou besig om hulle voete te vind en berei hulle voor vir die volgende termyn van hulle bediening. Ons is baie opgewonde oor die nuwe uitdagings wat vir hulle voorlê ná hulle aanvanklike periode van taalstudie. Ons waardeer hulle. Ons het hulle tydens hulle besoek opnuut liefgekry en ons bid vir hulle.