Black Eye Coffee kry 'n groot muurskildery - Ander - 2022
Black Eye Coffee kry 'n groot muurskildery
Danksy Kickstarter het 'n jong Denver -koffiewinkel nou 'n groot skildery van 'n man en 'n kangaroe aan die muur
As jy van jou koffie hou met 'n klompie of twee gekweekte grille, kom loer gerus in Black Eye koffie volgende keer is jy in die Hoogland in Denver. Meer presies, kyk na die kant van die baksteengebou waarin dit geleë is, die historiese en gerestoureerde Coors-teater, waarop u 'n kolossale voorstelling van 'n ou, snorige man vind wat besig is om boks te speel met 'n kangoeroe, wat besig om 'n hoofletter op hom te lê.
Die skildery, voltooi deur die plaaslike inwoner Larry Polzin in Colorado, het ontstaan ​​deur middel van 'n knal Kickstarter -veldtog wat van 27 Maart tot 1 Mei geduur het. Teen daardie datum het dit sy doel van $ 6 000 oortref met 'n bevredigende $ 6 280 van 76 ondersteuners, meer as genoeg om te betaal vir Polzin se "kundigheid, steierwerk, materiaal, videoproduksie, onvoorsiene koste en geskenke wat voorsien is," terwyl die skilder die projek vir die sewe maande oue Black Eye Coffee teen 'n afslag voltooi het. Die winkel het gesê dat die bedoeling was om die herstel van die eeu-oue struktuur te bevorder en dit in 'n meer besienswaardigheid in die stad te maak deur groter investering in die voorkoms daarvan, insluitend die groot muurskildery.
Eater het gister berig dat die muurskildery uiteindelik klaar is, en dat Ali Elman, een van die eienaars van die winkel, gesê het dat die meeste bydraers van Kickstarter afkomstig is van "die gemeenskap en sake -eienaars in die omgewing."
'N Kleur van Bakersfield
Muurskilderye is een van die dinge wat elke stad het. Van muurskilderye aan die kant van klein ondernemings, ewekansige mure in die woonbuurte en selfs restaurante. Baie mense waardeer die muurskildery vir die voorkoms, maar dink hulle aan wie dit geskilder het?
Jennifer Willams-Cordova is professor aan die CSU Bakersfield, wat grafiese ontwerp aanbied. Sy het baie dekoratiewe kunswerke en muurskilderye rondom Bakersfield. Hulle is opvallend met baie prettige en lewendige kleure.
'Ek het ongeveer vier jaar gelede begin met klein muurskilderye en openbare kunswerke. Ek het begin met 'n klein muurskildery by 'n koffiewinkel met die naam Café Smitten, en dit het net daarvandaan gegaan, en nou kan ek hierdie groot stukke openbare kuns doen, en dit is baie lekker, 'het Cordova in ons onderhoud gesê .
KGET het haar gevra om 'n muurskildery van 'n pou te skilder wat hul logo voorstel, maar hulle wou hê dat dit iets moet wees wat opval. Hulle laat haar die logo inneem.
Sy wou hê dat dit die gewone en vervelige muur moes verhelder, sodat lede van die gemeenskap kon kom kyk en foto's neem met die muurskildery.
Foto van Bloom deur Jennifer Williams-Cordova, geleë op die Beale Ave-oorbrug. Foto deur Jessianne Solis/The Runner
Bloom is haar grootste projek en is onder die Beal St. -oorbrug en maak gebruik van 'n muur en vier van die pilare wat die oorbrug omhoog hou. Sy het gesê dit is haar gunsteling stuk.
'Bloom sal beslis my lewe lank as een van my gunsteling projekte van alle tye gaan, want dit was net 'n groot gemeenskapsonderneming. Dit was net transformerend vir die ruimte, en ek was nog steeds so vol dat ek soveel beton kon skilder. Dit was opgedra aan die meisies van East Bakersfield. Die meisies in die muurskildery woon in die gemeenskap. Dit het baie mense bymekaar gebring, en ons het almal daaraan gekoppel gevoel, en dit was net goed dat iets spesiaals gekom het van 'n groep mense wat dit wou doen, 'het Cordova gesê.
Sy het gesê dit is belangrik om kuns te skep. As gevolg van die pandemie is kuns 'n kreatiewe uitlaatklep en kan dit mense iets gee om na uit te sien. Sy beklemtoon die belangrikheid daarvan om jouself 'n breek van stres te gee en hoe kuns jou toelaat om jou gedagtes af te sluit en te skep.
Cordova het 'n paar voorstelle gegee aan diegene wat kuns deel van hul loopbaan wil maak.
'Die eerste stap om 'n kunstenaar te word, is om eintlik soveel kuns te skep as wat u kan. Dan moet u tot die punt kom dat u vir u kuns moet betaal en dit eintlik as 'n wettige kunsvlyt moet respekteer, en dit sal u regtig verder in die proses laat beweeg. is waardevol, "het Cordova gesê.
Eer aan Juneteenth Through Art in Galveston
Op 19 Junie 1865 het 'n unie -generaal 'n bevel uitgevaardig wat gelei het tot die vrystelling van slawe in Texas. 'N Muurskildery sal nou die plek aandui waar dit gebeur het.
Hierdie artikel is deel van ons nuutste spesiale verslag oor museums, wat fokus op heropening, heruitvinding en veerkragtigheid.
Meer as twee jaar nadat president Abraham Lincoln die Emancipation Proclamation in 1863 onderteken het, is slawerny in Texas afgeskaf.
In Junie sal Galveston 'n muurskildery van 5.000 vierkante meter opdra, getiteld 'Absolute Equality', op die plek waar genl Gordon Granger die bevele uitgereik het wat gelei het tot die vryheid van meer as 250.000 slawe in Texas. Die suidelike state het tydens die oorlog geweier om die proklamasie te gehoorsaam.
Die datum van die Texas -orde was 19 Junie 1865, wat nou regoor die land gevier word as Juneteenth (of Freedom Day, Emancipation Day of Jubilee Day). Sommige ondernemings erken die dag as 'n betaalde vakansie, en daar word probeer om dit 'n federale onderneming te maak.
Die muurskildery "besprinkel die harde bitter waarheid met suiker", sê Reginald C. Adams, 'n kunstenaar in Houston wat die opdrag gekry het om die kuns te skep. "Die suiker is die skoonheid en energie van die muurskildery, terwyl die bittere waarheid is dat mense twee en 'n half jaar lank in slawerny gehou is teen 'n federale verklaring."
Die tema van die helderkleurige werk is 'absolute gelykheid', gebaseer op die woorde wat in die Algemene Orde 3 gebruik is, wat slawerny in Texas amptelik beëindig het. Dit lui gedeeltelik: "Dit behels 'n absolute gelykheid van persoonlike regte en eiendomsreg tussen voormalige meesters en slawe, en die verband tussen hulle bestaan ​​nou tussen werkgewer en huurarbeid. " Die hele bestelling is onderaan die muurskildery geskryf.
Die muurskildery bevat die verhaal van 'n verslaafde Moorse seevaarder wat in 1528 skipbreuk gely het aan die kus van Galveston, die eerste aangetekende nie-slaaf wat op die gebied aangekom het, sê Samuel Collins III, 'n historikus en medevoorsitter van die Juneteenth Legacy Project. Baie meer sou volg.
Die muurskildery gaan verder na Harriet Tubman en Lincoln, wat 'n ketting met 'n gebroke manakel vashou. En daar sit General Granger, wat 'n bevel onderteken wat die Unie beheer oor Texas gee, wat tot die Juneteenth -bevel gelei het. Agter staan ​​een blanke Unie -soldaat en vier soldate van die United Colored Troops.
Die verhaal wat op die muurskildery vertel word, eindig met 'n optog van mense wat marsjeer (insluitend een in 'n rolstoel) en 'n ruimtevaarder met 'n gebalde vuis op sy uniform - almal beweeg na die doel van absolute gelykheid. Dit bevat ook 'n afdeling met kunswerke deur plaaslike jongmense.
"Dit is meer as net 'n muurskildery - dit is meer as net verf op die muur," het mnr. Collins gesê. 'Ek dink hierdie hoek is omskep in 'n buitelugklaskamer.'
Die muurskildery bevat 'n paar opvoedkundige elemente, waaronder 'n geskrewe en gesproke poësiewedstryd vir middel- en hoërskoolleerlinge en voorgraadse studente in die Houston-omgewing wat verduidelik wat 'absolute gelykheid' vir hulle beteken.
Besoekers sal ook hul foon kan gebruik om gedeeltes van die muurskildery te skandeer om meer, deur middel van video's met vergrote werklikheid, meer te wete te kom oor die verhale wat uitgebeeld word.
Collins was die dryfveer agter die muurskildery. Hy is in Galveston gebore en het die geskiedenis van Swart ondersoek, veral in Texas. Alhoewel daar herdenkings van Juneteenth in Galveston is - dit is in 1979 as 'n staatsvakansie verklaar - het Collins gevoel dat dit meer nodig is.
Hy lees 'n artikel in The Galveston News deur Sheridan Mitchell Lorenz, 'n filantroop wat in Austin woon, maar diep bande met Galveston het. In die stuk, geskryf kort na die moord op George Floyd deur die polisie in Minneapolis, het me. Lorenz opgemerk dat ek as 'n blanke vrou medepligtig is as ek nie my stem gebruik om te erken en uit te spreek teen sistemiese rassisme nie. "
Mnr. Collins het vir mev. Lorenz uitgegaan oor sy muurskildery omdat hy van haar artikel gehou het en geweet het dat haar gesin die kleinhandelruimte Old Galveston Square en aangrensende parkeerterrein besit.
Daardie parkeerterrein is waar die Osterman -gebou met die hoofkwartier van die Unie -leër eens gestaan ​​het en waar generaal Granger die bevel uitgevaardig het. En daar was 'n groot leë muur. Mnr. Collins het 'n idee aan mev. Lorenz voorgestel: Wat daarvan om 'n muurskildery daar te plaas wat die toneel uitbeeld?
'Ek het koue rillings daaraan gedink', het mev. Lorenz gesê toe sy onthou dat sy die e -pos van meneer Collins ontvang het. 'Ek het gedink:' Hoekom het ons nie vroeër daaraan gedink nie - wat 'n geleentheid! '
Me Lorenz het die saadgeld geskenk. Sy staan ​​nou aan die hoof van die Juneteenth Legacy -projek saam met meneer Collins, en die projek het bykomende finansiering van 'n GoFundMe -blad en individuele en stigtingskenkers ontvang. Terselfdertyd het die projek goedkeuring van die plaaslike regering gekry.
Mnr. Adams was 'n natuurlike keuse om die muurskildery te ontwerp, het me. Lorenz gesê, met sy agtergrond in openbare kuns.
"Dit was die gladste goedkeuringsproses wat ek nog ooit vir 'n kunswerk beleef het," het mnr. Adams gesê.
Erika Doss, 'n kunshistorikus wat oor openbare kuns geskryf het, noem die muurskildery en die verwante inisiatiewe daarvan ''n reuse -projek', en voeg by dat openbare kuns soos hierdie 'uit 'n baie verpolitiseerde oomblik gegroei het'.
Sy het gesê dat dit die doel is om 'iets betekenisvol te skep vir 'n gemeenskap wat 'n ander soort geskiedenis vertel en mense oor die geskiedenis laat praat'.
Dr Doss het wel opgemerk dat muurskilderye dikwels nie onderhou word nie en baie vinnig vervaag, maar me. Lorenz het gesê dat die projek fondsinsameling vir die instandhouding ingebou het.
Nie almal is tevrede met die muurskildery nie. Collins het gesê dat hy kritiek gehoor het dat twee blanke mans - president Lincoln en generaal Granger - te prominent verskyn.
Hy verstaan ​​die sentiment, maar het gesê dat hy glo dat 'al hierdie mense deel van die verhaal was. Daar is mense in die Konfederasie wat wil hê dat dit 'n geheel-wit verhaal moet wees, en diegene wat meer Afrosentries is en wat miskien voel dat dit 'n geheel-swart verhaal moet wees, maar dit is net nie ons werklikheid in Amerika nie, 'het hy gesê. 'Dit het almal geneem om saam te werk om hierdie boodskap van vryheid te bring, en ons sal almal voortgaan om hierdie absolute gelykheid te bereik waarna ons hoop.'
Mnr. Collins het ook opgemerk dat generaal Granger doelbewus as 'n sitplek uitgebeeld word, met die vier lede van die kleurlingtroepe van die Verenigde State wat as "manne en patriotte" oor hom staan.
Jeff Mahoney het onlangs op die muurskyf gestruikel tydens 'n besoek uit Kalifornië. 'Die beelde is fantasties,' het hy gesê. Dit bevat 'viering, maar ook skeptisisme' oor die vordering van rassegelykheid. Mnr. Mahoney, wat vir die eerste keer in die Suide besoek het, het gesê dat hy voel dat die muurskildery dui op hoop: "Dit wys verandering", het hy gesê. 'Ons het meer hiervan nodig.'
Santa Cruz Huatulco na Pluma Hidalo
Die eerste stop op ons toer was by 'n uitkykpunt bo Santa Cruz, waar ons 'n panoramiese uitsig oor die baai geniet het. Die nege baaie en 36 strande van Huatulco is 'n oorvloed groen wat gespat is met turkooisblou water en indigo -lug, en hierdie baai is veral mooi.
Volgens die plaaslike legende is Santa Cruz die plek waar Saint Thomas, een van die apostels van Christus, per boot geland het en 'n groot houtkruis opgehef het, waarvan die oorblyfsels vandag nog vereer word. Bahia Santa Cruz is ook die tuiste van 'n jachthaven, die vaarhawe, hotelle en verskeie besighede, winkels en boetieks.
Bahias van Huatulco, wat in 1984 gestig is, is 'n oase van groen met groot dele van die tropiese woud in die laagland wat beskerm word teen ontwikkeling. Voetpaadjies, 'n breë boulevard in die skadu van palms, flambojante bome en Guanacaste -bome en 'n rioolsuiweringsaanleg maak dit een van die skoonste gemeenskappe wat ek in Mexiko teëgekom het.
Sit die steak op 'n bord, bedek dit met olyfolie, en geur die vleis mildelik met seesout en swartpeper. Laat die steak sit totdat dit by kamertemperatuur kom.
Voorverhit jou oond tot 500 F.
Verhit 'n gietysterpan tot medium-hoë hitte op die stoof.
Plaas die steak in die pan en laat dit aan die een kant ten minste 4 tot 5 minute aanbrand, draai dit dan om en braai nog 4 tot 5 minute. Beide kante moet 'n mooi bruin kors hê.
Plaas die koekpan vir ongeveer 5 tot 6 minute in die oond totdat 'n vleistermometer 135 F vir medium skaars of 145 F vir medium lees.
Haal die koekpan uit die oond, haal dan die steak uit die pan en plaas dit op 'n snyplank, maar sny dit nie! Bedek die vleis liggies met aluminiumfoelie en laat dit vir 10 minute rus sodat die sappe weer kan versprei.
Plaas intussen die botter, knoffel en roosmaryn in die pan en skraap al die bruin stukkies (bekend as lekker) om 'n vinnige pansous te maak. Laat die kruie die botter vir 2 tot 3 minute geur, maar moenie dat dit brand nie.
As u gereed is om die steak voor te sit, sny dit in stukke en giet 'n paar lepels botterige sous oor elke porsie.
Moet u 'n muur vul? Hierdie groot muurskilderye is ongelooflik
Het u 'n groot muur in u kombuis of eetkamer? Wil u dit vul met iets dramaties? Het ek die ding vir jou. Ontmoet die muurskilderye by Anewall Decor. Waterverf is nie jou ding nie? Probeer eerder hierdie:
Ek hou van hierdie groot afdruk - groot genoeg om 'n muur te vul of die lengte van jou eettafel te rek. Die retro -atmosfeer en sonnige golwe is so uitnodigend.
As vintage kaarte meer u ding is, dan is hierdie sakkaart van Londen net 'n stuk om oor u muur te strek.
Die winkel het 'n mengsel van groot afdrukke soos die hierbo, en muurskilderye soos hierdie wat op plakpapierrolle gedruk is. U kan ook 'n groot muur vul vir nie te veel geld nie. Groot afdrukke soos hierdie is moeilik om te vind teen billike pryse, en dit laat u 'n muur vol met iets moois en dramaties.
Enorme Oatly -muurskildery moedig Londen aan om 'melk uit te gooi'
Die treffende advertensie vir Oatly se hawermelk bevat 'n eenvoudige, swart en wit melkbottel omskrywing met die woorde 'DITCH MILK'. Onderaan die muurskildery word verbygangers aangemoedig om 'te ruil vir haverdrank en 73 persent CO2-uitstoot te bespaar'.
Hierdie muurskildery is die nuutste toevoeging tot Oatly se veldtog vir nie-suiwelprodukte. Dit volg op die plakkate wat onlangs in Londen verskyn het en verduidelik hoe Oatly 'soos melk is, maar gemaak vir mense'.
Volgens Plantgebaseerde nuus, na die bekendmaking van die plakkate, het Oatly gesê: 'Dit was baie indrukwekkend en ons het 'n toename in die vraag na al ons produkte gesien. Die nuwe haverdrankies het heelwat bo verwagtinge gevaar, maar ons is besig om met ons kliënte saam te werk om aan hierdie vraag te voldoen. "
Dit is duidelik dat Oatly se opvallende en uitlokkende advertensies Britse verbruikers inspireer om hul dieet aan te pas. Hulle nuwe, gewaagde eis om verandering werk beslis.
Danny Howells, 'n plaaslike persoon wat die Shoreditch -muurskildery gesien het, vertel Plantgebaseerde nuus: 'Dit is wonderlik! Die bedryf veg teen die gebruik van die woord 'melk', maar kan nie hierteen veg nie. Genie! "
DC skilder 'n groot muurskildery van Black Lives Matter naby die Withuis
WASHINGTON (AP) - Stadswerkers en vrywilligers het die woorde Black Lives Matter geverf in enorme heldergeel letters op straat wat na die Withuis lei, 'n baie sigbare teken van die omhelsing van die District of Columbia van 'n protesbeweging wat dit in stryd met President Donald Trump.
Die burgemeester van DC, Muriel Bowser, het die lugvideo van die muurskerm getwiet kort nadat dit Vrydag voltooi is. Die letters en 'n beeld van die stad se vlag strek oor 16de straat vir twee blokke en eindig net voor die kerk waar Trump 'n foto-opname opgevoer het nadat federale beamptes met geweld 'n vreedsame betoging gereël het om plek te maak vir die president en sy gevolg.
'Die gedeelte van die 16de straat voor die Withuis is nou amptelik' Black Lives Matter Plaza ',' het Bowser getwiet. 'N Bordjie is aangebring om die verandering aan te dui.
Die Withuis het geen kommentaar gelewer nie.
Die plaaslike hoofstuk van Black Lives Matter ondersteun nie die verf van die straat nie en neem 'n slag na Bowser. 'Dit is performatief en 'n afleiding van haar aktiewe toonbank wat ons eis om die polisie se begroting te verminder en in die gemeenskap te belê,' het hy op Twitter gesê.
Die straatverfprojek volg op Bower se verbale botsings met die Trump-administrasie oor die reaksie op protesoptogte teen die moord op George Floyd in Minneapolis. Bowser het gekla oor die swaarhandige federale reaksie en gevra dat die buitelandse troepe van die nasionale garde verwyder moet word. Sy sê hul verskille beklemtoon die noodsaaklikheid van DC om 'n staat te wees en meer beheer oor sy interne aangeleenthede te hê.
Toe die betogings vreedsaam verloop, het sy Donderdag 'n uitgangspunt beëindig nadat mense geboue beskadig het en die naweek en Maandag by ondernemings ingebreek het. 'N Groot betoging word Saterdag in die stad verwag.
Die burgemeester tweet ook 'n brief uit van die huisvoorsitter Nancy Pelosi, wat die president geskryf het om alarm te maak dat vreedsame betogers gekonfronteer word deur swaar gewapende federale agente en beamptes, baie van hulle met hul identiteit en agentskappe wat verduister word.
'N Groot muurskildery ter viering van Amerikaanse werkers is al twee dekades aan die gang
Die kunstenaar Ellen Griesedieck skep al 20 jaar 'n enorme muurskildery waarin Amerikaanse werkers hul werk doen, van boerdery en brandbestryding tot visvang en motors regmaak. Onderweg het sy baie hulp van kinders gekry.
Griesedieck (uitgespreek GREE-zeh-deck) is 'n klein vrou, maar die mense wat sy skilder is reusagtig. Daar is Melissa, 'n brandweerman. Stitch en Steve, wat motorwerktuigkundiges is. En Edwin, 'n polisiebeampte in New York.
"Edwin [uitgebeeld in die muurskildery] is drie keer die hoogte van enige persoon wat jy ken," sê Griesedieck.
Hulle grootte is bedoel om aan te toon hoe belangrik hierdie mense en die werk wat hulle doen, vir almal is.
Toe Griesedieck se kinders (wat nou groot is) klein was, het sy besef dat hulle nie veel weet van die verskillende soorte werk wat mense doen om ons wêreld glad te laat verloop nie. Toe sy met haar kinders praat, het sy geleer dat hulle nie op skool geleer is oor die tipe werk wat so baie kinders se moeders en vaders doen nie. Daarom besluit sy om iets daaraan te doen.
Omdat sy 'n kunstenaar is, het sy gedink dat sy 'n kunswerk sou maak wat toegewy is aan Amerikaanse werkers, wat soms 'onsigbaar kan lyk', sê sy. Om seker te maak dat niemand hulle kan misloop nie, het sy besluit om haar portrette van die mense regtig baie groot te maak. En om te wys hoe almal in ons land saamwerk, het sy die portrette saamgestel om 'n reuse muurskildery te vorm.
Haar American Mural Project (AMP) is so groot - 120 voet lank, 48 voet hoog en tot 10 voet diep - sy het hulp nodig gehad om dit te maak. Behalwe dat sy ander volwassenes gevra het, het sy kinders gevra om in te skakel. As u AMP besoek in die stad Winsted, Connecticut, sien u 'n muurskildery van vyf verdiepings lank, 'n reuse 3D-legkaart, soos Griesedieck dit stel. Die muurskildery bestaan ​​uit baie materiale, insluitend geverfde metaal, veselglas, hout, geblaasde glas en stof - en selfs 'n klomp horlosies. Dit bevat ook baie kleiner stukke wat kinders gehelp het om te skep. Kinders het ook geld gegee, gewoonlik 'n paar dollar per kind, om te help betaal vir die muurskildery.
Waar plaas u 'n groot kunswerk soos AMP? 'N Kunsgalery of museum? Nope. Hulle sou te klein wees. Griesedieck het 'n ou meulgebou gevind wat vroeër gebruik is deur 'n onderneming wat manskouse vervaardig het. Maar selfs dit was nie groot genoeg nie! Sy moes werkers inbring om die dak op te lig.
Die kinders wat Griesedieck die eerste keer gehelp het om AMP te maak, is nou grootmense. Maar kinders van u ouderdom kan steeds betrokke raak. Griesedieck het 'n idee gehad dat skoolkinders in al 50 state aan haar projek sou deelneem. In die volgende paar jaar kry kinders van regoor die land die kans om die American Mural Project groter en beter te maak.
Intussen besoek sommige kinders wat in Connecticut woon, AMP deur hul naskoolse programme. Een keer per week gaan hulle daarheen om kunsprojekte te doen, met die muurskildery as inspirasie.
Baie van die werk wat mense in AMP uitbeeld, is nie die soort werk wat ouers en onderwysers kinders gewoonlik aanmoedig om te doen wanneer hulle groot is nie. Maar, sê Griesedieck, ons het sweisers en brandbestryders en vragmotorbestuurders nodig - mense wat werk doen wat ons 'ambagte' noem. Een van haar doelwitte met die skep van AMP is om die handel so opwindend te maak soos ons weet.
'Al hierdie mense', sê Griesedieck, 'is heldhaftig in wat hulle doen.'
Opgeblase oë, donker kringe en sakke: Dermatoloë verduidelik die verskil
Ek was nog altyd gepla deur my donker kringe onder die oë. Maak nie saak hoeveel ure ek 'n nag slaap nie, hulle is altyd daar, en geen hoeveelheid serum of kleurverstelling kan hulle laat verdwyn nie. Ek het onlangs met 'n klomp van my kollegas gepraat, en dit lyk asof ons almal 'n weergawe van dieselfde klagte het. Ons het almal ons moeë oë gerol en opgemerk hoe ons altyd slaaploos is (is dit lekker om te besig te wees om te slaap, het u nie gehoor nie?) En is ons voortdurend op soek na die beste verbloemer.
Nou weet ek dat daar niks produktiefs is om te sit en kla oor 'gebreke' wat nie eintlik gebreke is nie. Ons is bewus van die manier waarop ons geïdealiseerde skoonheidstandaarde geïnternaliseer het - en dat artikels oor hoe om dit 'reg te stel' die standaarde kan versterk. (Die ironie gaan nie by my neer as ek hierdie artikel skryf nie.) En tog was ons besig om notas te vergelyk oor ons besondere oogprobleme, en ons wonder wat dit veroorsaak en wat ons daaraan kan doen, toe ons skielik besef: weet eintlik nie waarvan ons praat nie. Een persoon het gesê dat sy 'opgeblase oë' het. 'N Ander verwoes die "sakke" onder hare. Ons het gedink ons ​​praat almal oor dieselfde ding, maar miskien was ons nie. Ons het begin wonder: Wat is opgeblase oë teenoor sakke teenoor donker kringe? En oor wie het ons eintlik gekla?
Ons het besluit om die kundiges in te roep. Eerstens staan ​​ons in 'n konferensiekamer en neem foto's van ons moeg ogende oë-die eerste ding in die oggend en sonder make-up. Toe bel ek 'n paar dermatoloë en vra hulle om die foto's te hersien en te vertel waarna ons kyk. Ek sê nie dat ons gediagnoseer moet word of dat ons 'probleme' het wat 'opgelos' moet word nie. Maar ons het geweet ons het hierdie dinge wat ons pla, en ons wou leer waaroor ons werk en watter truuks ons kan gebruik om hul voorkoms te verminder. Die dermatoloë met wie ek gepraat het, het verduidelik wat die oë opswel, wat donker kringe veroorsaak en wat sogenaamde sakke selfs is. Hulle het die tekens op ons foto's gewys en hul kundige aanbevelings gegee oor hoe om dit te behandel.