Hoekom ek alleen reis: 'n alleenreisiger se manifes - Reisverhale - 2021
Opgedateer: 07/26/2018 | 26 Julie 2018
"Joe, het jy al jou kaartjie bespreek?" Ek het gevra terwyl ons video speletjies gespeel het.
"Geen. Ek het van plan verander. Ek gaan nie gaan nie. '
"Wat? Jy gaan nie na Australië nie? Ons het hierdie vakansie al vir maande beplan! "Ek was verstom.
"Ja, ek voel nie so nie. Ons sal 'n ander tyd gaan. "
Oor die komende weke het ek probeer om my vriend te laat heroorweeg, maar tot geen nut nie. Toe Joe verander het, het hy gedink. Ons reis na Australië - ons groot post-kollege avontuur - was af.
En nie een van my vriende wou hom vervang nie.
As ek wou reis, moes dit alleen wees.
So, in 2004 het ek self na Costa Rica gelos. Dit was daardie reis wat die reisbug in my geplant het. Dit was die reis wat my gehelp het om meer te reis, Thailand te besoek en my werk te verlaat om die wêreld te reis.
Joe was nie die beste ding wat ooit met my gebeur het nie.
Maar hy het nie gegaan nie, was 'n patroon wat hom oor die jare heeltemal herhaal het. Terwyl 'n paar vriende saam met my hier en daar langs die pad is, beplan hulle dikwels om vriende te ontmoet in verafgeleë plekke, nie uitmekaar nie. Wanneer dit by die draad kom, kom "iets" altyd op en hulle is skielik te besig, verander hul gedagtes, of kan dit nie bekostig nie.
Dit het my geleer dat ek nooit sal gaan as ek vir ander wag nie.
Daar is plekke wat ek wil gaan, mense om te sien, ervarings te hê en kos om te probeer - en net soveel tyd om dit alles te bereik.
Ek weier om te wag. Ek sal nie toelaat dat ander my daarvan hou om my drome te verwesenlik nie.
Dit kan vreeslik alleen wees, veral as jy dit nog nooit gedoen het nie. Maar vir my is dit nogal skaarser om oud te word sonder om alles te beleef wat jy van die lewe wil hê.
As jy 'n reis afgelê het omdat jy wag vir iemand om mee te gaan - stop. Gaan net. Moenie toelaat dat ander jou terughou uit jou drome nie. Vertrou my, langs die manier waarop jy baie vriende sal maak - van ander solo reisigers wat gedink het "Skroef dit, as ek nie gaan nie, sal ek nooit gaan nie" na plaaslike inwoners wat belangstel om nuwe mense te ontmoet.
Ek het gevind dat jy nooit alleen is as jy reis nie. Ek was bekommerd dat ek alleen sou wees as ek nie saam met vriende reis nie. Ek sal nooit vriende maak nie. Maar dit blyk dat jy so baie op die pad maak dat jy uit jou pad moet gaan om alleen te wees! Jy word voortdurend omring deur mense!
Solo reis gee jou absolute vryheid. Jy word wakker en dis net jy - wat jy wil, waar jy wil, wanneer jy wil. In daardie vryheid en oneindige ruimte van moontlikheid ontmoet jy jouself. Jy slaan die grense van wat jy wil en hou nie daarvan nie. Daar is niemand om jou in enige een rigting te trek of jou redes te ignoreer nie. Wil jy sushi hê? Kry sushi. Wil jy vertrek? Verlaat. Wil jy bungee spring? Gaan vir dit.
Dit is sink of swem en jy moet leer hoe om te oorleef - wie om te vertrou, hoe om vriende te maak, hoe om alleen te kom. Dit is die grootste beloning van solo reis: die persoonlike groei. Elke keer as jy wegkom, leer jy om 'n bietjie meer onafhanklik, selfversekerd en in ooreenstemming met jou emosies en begeertes te word.
Solo reis is nie vir almal nie. Sommige mense kom gou terug na die huis toe, ander huil vir weke voordat hulle dit omhels, en sommige vat dit dadelik net om. Maar jy sal dit nooit leer as jy nie eens een keer alleen reis nie. Of dit nou 'n naweek weg, 'n vakansie van twee weke of 'n reis oor die wêreld is, probeer dit minstens een keer.
Moenie vir mense wag of terughou om jou drome te leef nie. Jy kan lank wag totdat iemand uiteindelik ja sê. Daar is net nou - en as jy nie gaan nie, sal jy dit spyt maak.
Want as ek nie opgehou het om te wag nie, sou ek nog in my hok wees en probeer om Joe te oortuig om na Australië te gaan en te wonder of ek ooit die wêreld sal sien.