Andhra Pradesh Tulu Thiyya Ba Grooms - Boys - Andhra Pradesh Tulu Thiyya Ba Groom Matrimony - ThiyyaMatrimony.com
Thiyya Matrimony > Tulu > Andhra Pradesh > Ba Matrimony
Thiyya Andhra Pradesh B.A. Grooms
Malayalam Grooms	Tamil Grooms	Hindi Grooms	Malay Grooms	Telugu Grooms	Kannada Grooms	Manipuri Grooms
Kerala Grooms	Karnataka Grooms	Tamil Nadu Grooms	Maharashtra Grooms	Andaman & Nicobar Grooms	Arunachal Pradesh Grooms	Assam Grooms
Kozhikode Grooms	Kannur Grooms	Malappuram Grooms	Kasargod Grooms	Bangalore Grooms	Palakkad Grooms	Wayanad Grooms
Technician Grooms	Executive Grooms	Supervisor Grooms	Engineer - Non IT Grooms	Software Professional Grooms	Manager Grooms	Officer Grooms
Higher Secondary School / High Sc..	Diploma Grooms	B.Com. Grooms	B.Tech. Grooms	MBA Grooms	B.Sc. Grooms	BE Grooms ﻿ Pizza Geroosterd Brood Met Tomatensaus En Hamkaas Stock Afbeelding - Afbeelding bestaande uit stapel, brood: 104633965
Pizza geroosterd brood met tomatensaus en hamkaas. Stapel, peterselie.
ID 104633965 © Buntoon Rodseng | Dreamstime.com Orthodox Christian Initiative for Africa: Oosters-Ortodokse Kerk - Wysheid uit die Nuwe Testament
Oosters-Ortodokse Kerk - Wysheid uit die Nuwe Testament
Wie ore het om te hoor, laat hom hoor!
Vandag hoor ons Jesus Christus se leer oor die gelykenis van die talente uit die Evangelie volgens Matthéüs. Jesus vertel van ‘n man wat op reis gegaan het. Voor sy vertrek het hy sy eiendom aan sy diensknegte toevertrou. Een van hulle het vyf talente ontvang en het dit gebruik om nog vyf te verdien. ‘n Ander een het twee talente ontvang en dit gebruik om nog twee te verdien. Die derde een, aan wie een talent toevertrou is, was egter te bang om iets daarmee te maak en het dit toe maar begrawe. Met die terugkeer van die meester is hy berispe dat hy ‘n geleentheid verspil het.
Die Vaders van die Kerk bygryp die man wat die talente uitdeel as Jesus Christus. Hy het verskillende gawes vir ons almal, en Hy vra ons om hierdie gawes op ‘n gepaste manier te gebruik ten einde sy werk uit te voer.
Baie van ons vind dit moeilik om die gawes wat ons ontvang het te gebruik omdat ons onsself as nutteloos beskou. Ons kan miskien wonder oor wat ons dan nou het om God te bied. Tog leer die Kerk dat ons almal van onskatbare waarde in die oë van God is, want ons is na sy beeld geskep en Hy het ons van die begin af liefgehad. Daarbenewens roep Hy elkeen van ons by die naam, en dit is ons taak as Christene om te antwoord op wat Hy ons vra om met ons lewens te doen.
Dikwels as mense nie die gawes gebruik wat God hulle gegee het nie, is dit as gevolg van vrees. Dit is nie ‘n gebrek aan goeie wil wat hulle daarvan weerhou om op God te reageer nie, maar veelmeer omdat hulle gevangenes van vrees geword het. Ons is miskien geneig om vir hierdie mense jammer te voel en geskok te wees oor hoe streng die gelykenis teenoor hulle is. Ons het almal vrese, maar wanneer ons toelaat dat hulle ons oorheers, neem hulle ons lewens oor, verhoed ons om die mense te wees wat God ons bedoel het om te wees, en lei ons op ‘n pad van selfvernietiging. Ons word geroep om ons vrese te konfronteer en, met God se hulp, te oorkom.
Die Here wat die talente uitgedeel het, keer terug om rekenskap te eis, want Hy wat nou geestelike gawes so ryklik skenk, sal by die oordeel ondersoekend vra na wat bereik is; Hy sal in ag neem wat almal ontvang het en dit opweeg teenoor die vermeerdering van sy gawes wat ons terugbring.
Die Heilige Gregorius Dialogos
Uittreksel uit Evangelion, ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof, 7Februarie 2016
Ek moet vandag in jou huis bly
Vandag hoor ons die Heilige Lukas se vertelling van die bekoorlike en tog uiters prikkelende bekering van Saggéus. As tollenaar word hy deur sy eie mense as ‘n uitgeworpene beskou omdat hy met die Romeinese besetters saamwerk en homself in die proses verryk het. Toe Jesus in Jericho kom, het Saggéus, omdat hy Hom wou sien, en omdat hy klein van persoon was, in ‘n wildevyeboom geklim. Wetend dat hy daar is, het Jesus Christus tot hom geroep om af te klim en gesê dat Hy na sy huis toe kom. Saggéus het met vreugde gereageer en Jesus Christus in sy huis verwelkom, en beloof om die helfte van sy eiendom aan die armes te gee en om almal wat hy afgpers het, viervoudig terug te betaal.
Saggéus was duidelik nuuskierig oor Jesus Christus, tog was hy ook ongemaklik. Bewus daarvan dat hy ‘n uitgeworpene is en miskien ook verbouereerd omdat hy so kort van postuur was, het hy in die boom weggekruip vanwaar hy kon sien wat gebeur terwyl hy tog ‘n sekere afstand handhaaf. Ook ons word miskien aangetrek deur ‘n lewe van geloof en is miskien daarvan bewus dat iets in ons lewens kortkom, en tog hou ons terug, bewus van ons eie ontoereikendhede of bang vir wat ander van ons sal dink. Jesus Christus breek egter deur Saggéus se verdedigingsmiddele; Hy spreek hom regstreeks aan en weet presies wat hy nodig het.
Jesus kondig aan dat hy na Saggéus se huis kom. In Bybelse taal beteken dit dat Hy kom om Saggéus se lewe met hom te deel en om in ‘n verhouding met hom te tree. Om Jesus Christus in ons lewens te verwelkom, beteken dat ons Hom leer ken en Hom toelaat om ons te leer ken, ook daardie dele van onsself wat ons liewer nie wil hê Hy moet sien nie. Maar dit is net daardeur dat ons ware genesing en vrede kan vind en die stappe kan doen wat ons moet doen ten einde met God sowel as diegene om ons versoen te raak.
Geseënd is hy wat van die brood van die liefde geëet het, naamlik Jesus. Selfs terwyl hy nog op aarde is, adem Hy die lug van die opstanding in, waarin die regverdiges hulle sal verheug na hulle uit die dode opgestaan het.
Die Heilige Isaak die Siriër
Uittreksel uit Evangelion, ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof 31 Januarie 2016
Wees my barmhartig!
Vandag hoor ons die Heilige Lukas se vertelling van die genesing van die blinde bedelaar. Hierdie man het langs die pad gebedel toe Jesus verbykom, en toe hy hoor dat dit Jesus was, het hy uitgeroep: “Jesus, Seun van Dawid, wees my barmhartig!” Hy het dit aangehou roep totdat Jesus gaan staan het en hom gevra het wat hy wou hê. Toe hy sê: “Here, dat ek kan sien” het Jesus geantwoord deur te sê: “Sien; jou geloof het jou gered.”
Baie van ons weet wat dit beteken om te bid vir goed wat ons dink ons (en ander) desperaat wil hê of nodig het. Tog lyk dramatiese insidente van genesing soos dié baie ver van ons af. Ja, God genees mense op dramatiese wyse, maar dit is nie altyd ons ervaring nie. Wat moet ons maak van genesingsverhale soos hierdie een?
Ons moet in die eerste plek verstaan dat gebed nie soseer ‘n kwessie is van vra vir wat ons wil hê, of selfs dink ons nodig het nie, maar ‘n oorgawe van onsself aan die barmhartigheid van God. God verhoor ons gebede, maar nie altyd op maniere wat ons verwag of wil hê nie, want God weet baie beter as wat ons self kan verstaan wat ons nodig het.
In die tweede plek is gebed nie bloot ‘n eenmalige versoek wat beantwoord of nie verhoor word nie, maar is die uitdrukking van ons hele lewe en ons diepste verlanges. Ons kan nie vir goed bid en voortgaan asof God nie by ons lewens betrokke is nie. Om tot God uit te roep: “Wees my barmhartig!”, is nie iets wat ons maar net met ons lippe sê nie, maar moet die uitdrukking word van ons bewustheid van ons diepe behoefte aan God terwyl ons in die geloof groei. Hoe meer ons onsself werklik leer ken, hoe nederiger word ons en hoe suiwerder word ons gebed.
Die woord was vir hom wat blind was lig, want dit was die woord van Hom wat die Ware Lig is.
Die Heilige Ccyrillus van Alexandrië
Uittreksel uit Evangelion, ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof, 24 Januarie 2016
Die Kerk keer vandag weer terug na die Evangelielesings volgens Lukas, en ons hoor sy vertelling van hoe Jesus Christus tien melaatses genees het. Tien manne wat aan melaatsheid ly, het Hom kom vra om Hom oor hulle te ontferm, en Hy het hulle aangesê om hulle te gaan toon aan die priesters sodat hul genesing bevestig kon word. Terwyl hulle op pad was, het hulle gevind dat hulle genees is. By die besef daarvan, het een van die melaatses, ‘n Samaritaan, na Jesus teruggegaan en Hom bedank. Die ander nege het net op die pad voortgegaan, wat Jesus laat opmerk het dat net een teruggekom het om dankie te sê.
Hierdie voorval herinner ons dat ons al te maklik God se gawes as vanselfsprekend aanvaar, en vergeet om Hom daarvoor te bedank. Om ‘n gees van dankbaarheid te kweek, is van wesenlike belang in ons Christelike lewens, want ons moet dikwels bewus word van alles wat God vir ons doen. Ons kan miskien wonder hoe die nege melaatses kon vergeet het om dankie te sê vir hul genesing, en tog, ons nie dankbaar is vir alles wat God in ons alledaagse lewens vir ons doen nie, loop ons die risiko dat ons ook blind sal wees vir sy meer buitengewone handelinge.
Mense dink dikwels aan gebed as hoofsaaklik die vra van goed van God. Terwyl ons sekerlik ons behoeftes en die behoeftes van die wêreld in gebed na God moet bring, begin egte gebed met die erkenning van Wie God is, met die loof van Hom vir Wie Hy is, en die danksegging aan Hom vir alles wat Hy vir ons gedoen het. Want gebed is uiteindelik die kweek van ‘n verhouding met God, waar ons leer om nie net op Hom staat te maak vir al ons behoeftes nie, maar ook te besef hoe Hy hierdie behoeftes bevredig en Hom daarvoor dank.
Watter woorde kan God se gawes toereikend beskryf? Hulle is so talryk dat ‘n mens dit nie kan tel nie. Hulle is so groot dat, in antwoord daarop, enige een daarvan ons absolute dankbaarheid vra.
Die Heilige Basilius die Grote
Uittreksel uit Evangelion, ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof, 17 Januarie 2016
Die Lig van die wêreld
Vandag, op die Sondag na Teofanie, hoor ons hoe Jesus Christus, na sy doop in die Jordaanrivier en die gevangenissetting van die Heilige Johannes die Doper, na Galiléa teruggegaan het waar Hy begin preek het. Die Heilige Matthéüs sê vir ons dat dit so was dat die woorde van Jesaja vervul sou word wat verkondig het dat die volk wat in die duisternis gesit het ‘n groot lig gesien het.
Die fees van Teofanie is ‘n fees van die Lig. Deur met sy Geboorte onder ons te kom woon, het die lig van Jesus Christus die duisternis van ons wêreld binnegekom, en met sy Doop in die Jordaan is hierdie lig openlik aan die hele wêreld openbaar. Nou sien ons hoe hierdie lig begin versprei, eers in Galiléa, maar uiteindelik sal die Lig van Christus, bietjie vir bietjie, deur die hele wêreld versprei.
Soos die Heilige Johannes die Doper, het Jesus mense tot bekering geroep, “want die Koninkryk van die hemele het naby gekom.” Die Heilige Johannes het gepreek dat die Koninkryk aan’t kom was, maar nou, met die koms van Christus, is die Koninkryk “naby”, want die teenwoordigheid van Jesus Christus maak die Koninkryk teenwoordig. Maar dit is net die begin en moet voortgaan om te groei totdat dit in die volheid daarvan bestaan.
Ons betree die Koninkryk van die Hemel deur bekering, ‘n bekering wat nie ‘n eenmalige gebeurtenis is nie, maar ‘n proses waarmee ons lewenslank moet volhou. Maar dit beteken nie dat daar ‘n lys van goed is wat ons moet doen of nie doen nie. Dit is veelmeer ‘n ontmoeting met die Lig van Christus. Die Kerk praat oor die doop as verheldering of verligting. Dit is die Lig van Christus wat ons in staat stel om werklik te kan sien – en om in ons geloof te groei, beteken dat ons al hoe meer deursigtig word vir hierdie Lig. Deur voortgesette reiniging en verligting word ons geroep om draers van Christus se Lig te word sodat ook ander sy Lig in ons kan sien.
Die “groot lig” is Christus ons Here en die helderheid van die prediking van die Evangelie.
Uittreksel uit Evangelion, ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof 10
Die Lig skyn in die duisternis
Op Kersdag het ons die koms gevier van Christus wat soos ‘n Lig in ons wêreld skyn. Die Heilige Johannes sê vir ons in sy Evangelie dat Jesus Christus die ware Lig is wat elke mens verlig. (1:9) Hierdie viering van lig duur voort tot die Groot Fees van Teofanie op 6 Januarie, wanneer ons Christus se doop in die Jordaan vier, die fees wat ook as ‘n fees van lig genoem word.
Vandag se Evangelielesing herinner ons egter aan minder aangename gebeure rondom die geboorte van Christus. Na die vier van die vreugdevolle tyding van sy geboorte, het die Kerk se Liturgie ons trouens herinner aan die werklikheid van lyding in ons wêreld. Vrydag het ons die Heilige Stéfanus gedenk, die eerste martelaar wie se dood aangeteken is in die Handelinge van die Apostels (6-7) Gister het ons die twintig duisend martelare van Nikomedië gedenk wat geweier het om afgode te aanbid. En vandag gedenk ons die heilige kinders wat deur Herodes gedood is in sy poging om die pasgebore Christus te dood.
Terwyl ons die vreugde van Kersfees vier, word ons hierdie sobere herinnering gegee dat Jesus Christus van die begin van sy lewe op aarde verwerp is. Sy geboorte het vreugde vir baie gebring, maar die ware Lig wat in die wêreld geskyn het, het ook teenstand meegebring, want daar is diegene wat die donker bo die Lig verkies. Daar is niks sentimenteel omtrent die boodskap van Kersfees nie, want Christus se geboorte het ‘n reeks gebeure aan die gang gesit wat uiteindelik deur sy dood en opstanding sal lei tot sy groot oorwinning oor die magte van die duisternis. Die Lig skyn steeds in die duisternis en die duisternis sal dit nie oorweldig nie.
Die waarheid het gekom! God word geopenbaar! Hy is gebore uit die Maagd en verlig hulle wat in die duisternis verkeer, vir die verlossing van die wêreld.
Uit die Vespers vir die Fees van Heilige Onskuldiges
Uittreksel uit Evangelion, ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof 27 Desember 2015
Holy Bible (tag)
Ετικέτες Afrikaans, Holy Bible, Oosters-Ortodokse Kerk, Ortodokse geestelike erfenis