Amaryllis-gloeilampe en hoe om dit te bêre - Interessant
Weet u seker watter blom op u vensterbank groei: amaryllis of hippeastrum? Sal u kan onderskei wanneer u 'n bol van hierdie plante koop?
Die verwarring ontstaan ​​as gevolg van die feit dat die meeste variëteite van hippeastrum gekom het deur dit met amaryllis te kruis. Boonop behoort albei hierdie plante tot die Amaryllis-familie, daarom word beide hippeastrum en amaryllis self meestal amaryllis genoem.
Ten spyte van die sterk ooreenkoms is dit egter steeds twee verskillende plante. Uit die artikel op ons webwerf sal u leer:
wat is die verskille tussen hippeastrum en amaryllisbolle;
hoe om die plantmateriaal van albei plante te versorg;
hoe om bolle op te berg en voor te berei vir plant.
Moderne blomkwekers sal nie bang wees vir probleme nie, want liefhebbers van bolblomme in die tuin onderneem om nie net tradisionele tulpe, lelies of narcissen te kweek nie. Hulle is nie bang om sulke eksotiese blomme soos amaryllis of hippeastrum te plant nie, wat aantrek met luukse, ongelooflike helder kleure van groot blomme met 'n wonderlike vorm. U moet egter dadelik opklaar: byna al die pragtige blomme wat ons kweek of koop onder die naam amaryllis, is eintlik hippeastrum of basters van hippeastrum en amaryllis.
Hierdie blomme blom, in teenstelling met die meeste bolvormige blomme, in Augustus-September, maar produsente word aangetrokke deur die moontlikheid om hierdie blomme op ander tye van die jaar te dwing en te bloei.
Die enigste verteenwoordiger van die genus Amaryllis is amaryllis belladonna, 'n ongewone blom wat in Suid-Afrika afkomstig is van die Kaap die Goeie Hoop, en dit is buitenshuis moontlik om slegs in gebiede met 'n sagte klimaat te groei. As amaryllis volgens sy natuurlike patroon ontwikkel, moet dit in die herfs blom, en hiervoor moet u die bolle in Junie in die grond plant. Hoe om amaryllis te plant.
Vir amaryllis wat in oop grond geplant word, is lig, konstante hitte en die nodige humiditeitsvlak baie belangrike toestande, daarom is 'n erf aan die suidekant van geboue geskik daarvoor.
Die amaryllisbol het 'n peervormige of smeltvormige vorm, dit is redelik groot. Selfs twee blompyle kan die grootste bolle oplewer. Elkeen blom van 6 tot 12 blomme. Amaryllis is geneig om rooi, pienk of wit van kleur te wees.
Die gemiddelde deursnee van die amaryllisbol is ongeveer 6 cm. Daar is egter broeiproewe waarvan die grootte 20 cm bereik.
Die amaryllisbol is bedek met droë grys skubbe. In die sinusse van die buitenste weegskaal word jaarliks ​​van 1 tot 4 kinders gevorm. Hulle is die plantmateriaal vir die voortplanting van amaryllis: tydens die oorplanting van 'n volwasse plant word die kinders saam met die wortels geskei, dan word hulle in 'n pot geplant om te groei. So 'n baba-bol blom gewoonlik 3-4 jaar groei.
Hippeastrum (amaryllis) bolle
As amaryllis slegs deur een spesie voorgestel word, is sy relatiewe hippeastrum, inteendeel, baie wyd voorgestel. Daar word gewoonlik na alle bastervorme van beide amaryllis en hippeastrum verwys as hippeastrum.
Hippeastrum afkomstig van die subtrope en trope van Amerika, is dit dus, anders as amaryllis, meer aangepas om buite te groei.
Hierdie blom word gekenmerk deur 'n wye verskeidenheid kleure, en die blomme self is baie groter en helderder as amaryllisblomme. Daar is variëteite van die oorspronklike tweekleurige kleur.
Hippeastrum-bolle verskil van amaryllis-bolle: hulle is ronder en effens plat. Maar dit sal vir 'n leek moeilik wees om tussen hulle te onderskei. As dit dus belangrik is om amaryllis of hippeastrum te koop, kontak spesialiswinkels waar verkopers u sal help, of spesiale internetwebwerwe.
Let op die verpakking van die vervaardiger: dit moet aandui watter blom uit die bol sal groei.
Moenie bekommerd wees as u 'n nie te groot gloeilamp het nie, want sommige hippeastrum-variëteite het klein bolle, dus bolle van 5 cm tot 11 cm in deursnee word as normaal beskou.
Beide amaryllis- en hypeastrum-bolle het 'n lang raklewe as jy dit op 'n koel, droë, donker plek plaas.
Na blom word die potte in 'n warm, helder kamer bewaar.
Op die oomblik versamel die bol voedingstowwe, dus sal dit na die blom van die amaryllis nie oorbodig wees om die plant te voed en te water totdat die blare droog is nie, waardeur die bol die stowwe ontvang het wat nodig is om 'n volwaardige blom te lê bot.
Vir 'n rustende tydperk die bol kan 3-4 jaar agtereenvolgens in die pot gelos word, maar om die plant volledig te laat rus, moet dit na 'n koel kamer oorgedra word.
As die hippeastrum-bol vir 'n rustende periode uit die grond verwyder word, moet dit voor die aanplant van die nuwe groeiseisoen van ou skubbe en vrot wortels skoongemaak word. Plekke van beskadiging van die gloeilamp self, indien nodig, moet skoongemaak word, en slegs gesonde weefsel agterlaat, en alle dele moet behandel word met fyngedrukte geaktiveerde koolstof.
Amaryllis- en hippeastrum-bolle word in Junie geplant, en dan is daar in Augustus-September hoop om 'n welige blom van onderskeidelik amaryllis, wel of hippeastrum te sien. As die gloeilamp in 'n pot rus, skuif die plant dan aan die einde van die lente uit die koelheid en skemer na 'n warm, helder plek vir distillasie.
Kenmerke en ander plante van die Amaryllidaceae-familie
Afdelings: Huisplante Pragtige blombolblomme Amaryllidplante op A
Wanneer krokus al deur 'n volwasse plant verkry word, moet u dit nie dadelik oorplant nie. Dit is raadsaam om 'n rukkie te wag totdat die blomfase en die rustydperk verby is. Daarna kan dit in 'n blompot oorgeplant word.
Beskrywing en vergelyking van plante
Kenmerke van amaryllis, foto
Amaryllis is 'n bolplant waarvan die stamhoogte 0,6 m kan bereik.
Dit blom twee keer per jaar as die blom in oop grond geplant word, en een keer per jaar as dit binnenshuis groei.
Hierdie blomtye is te danke aan die oorsprong van die amaryllis. Die plant is inheems aan Suid-Afrika, en op die suidelike halfrond val die lente in September-November.
Blare wat in die laat herfs of lente op 'n blom groei, sterf in die somer af. Om hierdie rede het die amaryllis 'n stam en bloeiwyses, maar geen blare as dit blom nie. Dit is die eienaardigheid van die plant.
Die stam groei van 2 tot 12 blomme met 'n tregtervormige bak van 6 identiese blomblare. Dit lyk asof die begaafde meester elke blomblaar in dieselfde vorm gegooi het, sodat hulle so baie aan mekaar lyk. Die kroonblare is gevarieerd van kleur - van ligpienk tot donkerpers.
Kenmerke van hippeastrum, foto
Hippeastrum is ook 'n bolplant en sy hoogte kan maksimum 0,8 m wees.
Skaars verteenwoordigers van hippeastrum spruit 'n stam van 1 m lank uit. Die plant blom vaker as amaryllis - tot 4 keer per jaar, minstens twee keer per jaar.
Die aantal blomme word gereguleer deur grondseleksie en versorging. Hippeastrum blom in die winter en vroeë lente. Aan die basis is daar 3 blare, die 4de speel die rol van 'n substraat vir die bloeiwyse.
Aan die stam van die plant is daar 2 tot 6 bloeiwyses. Die variëteit bepaal die vorm en afmetings van die kroonblare - hulle is smal of breed, lank of kort. Die blomme vorm 'n tregtervormige bak van 6 blomblare. Die kleure en skakerings van die hippeastrum is uiteenlopend: daar is ongeveer 2000 daarvan.
Verskille tussen geboortes
Soos u uit die beskrywings van die plante kan sien, is die belangrikste verskille tussen hulle die kleurskaal, die hoogte van die stam, die gereeldheid en die frekwensie van blom, die aantal bloeiwyses en die ligging van die blare.
Dit is die moeite werd om nog 'n paar by te voeg sodat die lys van verskille volledig is.
Verskille in oorsprong
Beide die een en die ander blom behoort tot dieselfde familie, maar hulle het verskillende soorte. Die soorte amaryllis ('n foto van 'n blom in hierdie afdeling), om dit sagkens te stel, is min in aantal - dit het net een spesie, in die hippeastrum, inteendeel, meer as 90.
Amaryllis het die Europese lande vanuit Suid-Afrika binnegedring, sy teenstander uit Sentraal en Suid.
Verskille in voorkoms
Amaryllis het gladde peervormige bolle, terwyl die hippeastrum ronde en skubberige, ietwat langwerpige het.
Amaryllis vorm dikwels dogterbolle, terwyl dit minder algemeen in die hippeastrum voorkom.
Verskil in groei en blom
Om een ​​plant van 'n ander te onderskei, kan 'n redelike eenvoudige metode toegepas word. As u die bord van die blombol afskeur, kan u 'n spinnerak in die amaryllis sien, terwyl die teenstander dit nie het nie.
Daar is ander verskille tussen hierdie plante. Hulle verskil byvoorbeeld in die kleur van die stingel, die struktuur van die gloeilamp, wanneer die skubbe daaruit verwyder word, die skaduwee van die afgeskaalde plate daarbinne. Maar bogenoemde funksies is genoeg vir praktiese doeleindes.
Hoe om tulpbolle behoorlik op te grawe
Dit is slegs nodig om tulpbolle op te grawe in droë weer. Dit is wenslik dat die grond ook droog en krummelrig is.
As u tulpe gekweek het in traliewermandjies wat spesifiek ontwerp is om bolle te plant, sal die grawe sonder veel moeite plaasvind. Dit is genoeg om 'n mandjie uit die grond te grawe en oortollige grond af te skud.
As die tulpe in 'n blombedding of blommerangskikking geplant is, moet die grawe meer versigtig benader word. Om die bolle nie te beskadig nie, moet u dit uitsluitlik met 'n hooivurk uitgrawe en 15 - 20 cm van die grondgedeelte van die plant terugtrek. Dan sal u die gloeilampe beslis nie beskadig nie.
Van die uitgegrawe plante moet u die res van die grond versigtig afskud. Sorteer die gloeilampe noukeurig volgens tipe, grootte en voorkoms. Die volgende saad moet verwyder word:
siek of beseer
te klein saad (minder as 1 cm in deursnee)
met spore van verrotting of vorm.
Dit word nie aanbeveel om die grondgedeelte van die tulpe onmiddellik na die grawe af te sny nie. Dit is die beste om dit te doen nadat die gloeilampe droog is.
Rangskik tulpbolle in 'n enkele laag in 'n drooghouer. Plastiek-vrugtekratte is ideaal hiervoor. Hulle bied voldoende lug toegang.
Dit is nodig om die saad in droë weer van 2 tot 5 dae te droog, met 'n hoë humiditeit kan hierdie tydperk tot twee weke duur. Die belangrikste ding is om die regte plek te kies om u tulpbolle droog te maak. Dit is belangrik om die houer met die gloeilampe in die skadu te plaas, uitgesluit die moontlikheid van direkte sonlig.
Elke ui moet in papier toegedraai word. Dan plaas ons dit in kartondose. Gebruik motballe om plae te voorkom. Vir hierdie doeleindes gebruik ek egter 3-4 huisies geskilde knoffel. As die kelder te klam is, bêre die gloeilampe op die onderste rak van die yskas.
Hoop u vind my raad nuttig. Deel die artikel op sosiale netwerke met u vriende. Teken in op opdaterings, daar is nog baie geheime wat voorlê. En deel u ervaring in die kommentaar.
Ten slotte beveel ek aan om hierdie video te kyk:
Hoe kan u meerjarige plante bewaar voordat u van die land afklim?
'N Probleem ontstaan ​​met baie gewilde meerjarige plante: bolle en wortelstokke word reeds met mag en hoof verkoop, maar dit kan eers in Mei geplant word. Hoe kan u dit red sodat dit nie verdwyn nie?
As die spruit van die gloeilamp al groot is, is dit beter om dit in 'n halfgesnyde bottel van 1,5 liter te plant. Water dit spaarsamig, en plant dit in Mei in die tuin saam met 'n klomp aarde.
Nie-ontkiemde bolle met klein spruite lê perfek in die yskas voordat dit geplant word.
Hulle word perfek in die yskas gebêre by 'n temperatuur van 1-4 ° С. Die beste is om die wortels in effens klam veen te plaas en in koerantpapier toe te draai. In hierdie vorm sal daglelies uithou tot plant, selfs met spruite van 10 cm!
Voordat u die wortels in die yskas plaas, sny u die vrot punte weg, verwyder die ou, droë, beskadigde.
Hulle lê goed in die yskas by 'n temperatuur van 1-4 ° С. Die wortels kan die beste in effens klam turf of sphagnummos geplaas word en in koerantpapier toegedraai word. Maar voor dit, sny die vrot punte af, verwyder ou, droë en beskadigde wortels. As die hostaspruite groter as 5 cm is, is dit beter om dit in potte te plant.
Voordat dit in die grond geplant word, kan dit in die yskas gebêre word by 'n temperatuur van 0 tot 3 ° C. Die risome moet in sphagnummos en 'n geperforeerde plastieksak toegedraai word. Andersins kan dit verdwyn.
Nog 'n opsie is om dit in 'n pot te plant. Maar 'n sogenaamde "koue begin" is nodig vir 'n geyher. Wortelstokke word in 'n swak substraat geplant - 2/3 sand en 1/3 aarde, waarna die potte in die yskas verwyder word. Sodra die blare begin groei, word dit op 'n koel plek met 'n temperatuur van 10-12 ° C geplaas. Heuchera moet spaarsamig natgemaak word - dit verdra nie oormatige vog nie!
Hierdie meerjarige plante word die beste gekoop voordat dit geplant word - dan is daar die kans om lewendige plante te kies. Floxse word sleg in yskaste geberg, hulle verrot dikwels. Hulle kan in potte geplant word, maar selfs in hierdie geval is daar 'n groot kans op dood, want hul wortels is baie sensitief.
Nie-uitgeloopte wortelstokke kan in die yskas of in 'n warm kamer geberg word, maar dit is die beste om dit dadelik in 'n pot te plant - hulle voel goed in kamertoestande.
Hierdie plante, soos floks, is baie moeilik om te bewaar. Hulle is wispelturig, verrot maklik. Veral as-geranium. As daar geen spruite is nie, kan u dit in die yskas in die groentesak hou. Met spruite is dit beter om in potte in 'n swak substraat te plant. Maar jy kan hulle nie natmaak nie! Kan slegs gespuit word.