Terug op my voete
JY LEES NOU Terug op my voete
Soms gebeur iets wat jou byna van koers gooi. Hoe bons jy terug om sterker anderkant uit te kom? In 2008 het lewensafrigter Kate Emmerson se geordende lewe uitmekaar geval - hier's haar storie
Haar geldsake het drasties skeefgeloop, haar verhouding met haar lewensmaat het daaronder gely en sy was in 'n "gat". Die ergste was dat haar raad aan kliënte nie vir háár wou werk nie. Deesdae is sy weer haar energieke self - met 'n nuwe werk, woonplek en lewenswysheid.
"Ek was mal oor my lewe by die see. Ek het vanuit die Kaap gewerk en gevlieg na my Johannesburgse kliënte. Toe tref die resessie die wêreld, my kontantvloei raak te min vir gereelde vlugte, ek sien minder kliënte, kry minder geld, tussendeur bedank my lewensmaat, en skielik:'n finansiële nagmerrie.
"Ek het soos 'n bedrieër gevoel. Ek was altyd trots dat ek volgens 'n plan leef, en skielik kon ek nie sin sien in die lewe nie. Ek was in 'n donker plek, ek sou sommer begin huil, maar ek wou nie erken dat iets skort nie.
"Die finale slag was toe ek nie die gewone goeie reaksie op my kursusnuusbrief vir die nuwe jaar gekry het nie. Ek kon nie rekeninge betaal nie. Ons sou letterlik iets prakseer met wat oor is in die koskas, of ons liters petrol tel."
"'n Radikale stap: Johannesburg toe. Ek ken die vermaak- en kosbedryf. Ek het my broer gebel wat daar by 'n glans-mode-eetplek in 'n casino betrokke is. Binne vyf minute het ek my eerste ja in ses maande gekry. Ek het in 24 uur opgepak, my maat en ons diere gegroet en Johannesburg toe gery met geleende geld.
"Die volgende dag moes ek alles agter my sit en begin werk as operasionele bestuurder. Die ure was uitmergelend - ek sou soggens vieruur uitgeput klaar maak, maar ek het geweet ek het hier iets om aan vas te hou. Ek was gedreineer, maar vir die eerste keer nie gestres oor 'n inkomste nie . . . ek het geweet ek doen iets."
"Ek sou voorheen my neus optrek vir die 'oppervlakkige glanswêreld', maar ek het lief geword vir die werk. Ek ontmoet ongelooflike mense. Ek is nog lewensafrigter, maar ek lei mense ook op ander maniere. Ek was pas weer 'n spreker by 'n vrouedag.
"Die belangrikste: Ek sorteer my skuld uit. Elke maand vorder ek. Langs die pad was ook klein keerpunte: My eerste salaristjek. 'n Toekenning vir my werk as lewensafrigter. Om weer pret te ervaar. Eers het ek net gewerk soos 'n besetene, maar op 'n dag het ek weer vreugde begin voel."
"Ek bons gewoonlik maklik terug. Maar hierdie keer het ek eerder teruggekruip! Dit was 'n lang reis en dis nog nie heeltemal verby nie. Maar dit gee my eindelose plesier om my boet met 'n enkelbedrag terug te betaal, terwyl ek aan die begin R100 vir petrolgeld by hom moes leen.
"Ek mis my huis. En my diere - hulle bly by my voormalige lewensmaat, wat nou ook in Johannesburg woon. Dit was 'n swak besluit om al ons finansies saam te gooi en so afhanklik van mekaar te raak. Ons was albei in 'n gat, maar dít besef ek nou eers."
Soms werk babatreë nie; soms moet jy 'n radikale stap neem.
My familie is ongelooflik. My broer en sy vrou het my ingeneem en nooit iets van my gevra nie, al was dit drie maande voordat ek kon sê: "Vandag maak ek vir julle kos, en ék betaal."
Ek was altyd die waagmoedige een - en skielik nie. Maar as jy jou pyn eerlik deel, bly jou mense lief vir jou.