David Graux, 1970 Abstracte figuurlike skilder - Simboliek kunsbeweging - 2021
David Graux, 1970 | Abstracte figuurlike skilder
David Graux is gebore in Besançon, Frankryk, waar hy nog leef en werk. Hy het met verskillende style geëksperimenteer voordat hy sy eie unieke artistieke aanraking gevind het. Sy hoofvak is die skoonheid en misterie van die vrou, wat deur sy sensuele naaktheid sowel as deur die simboliese rykdom en Oosterse motiewe van sy kleurvolle agtergronde. Sy skilderye is in werklikheid vorms van tasbare poësie. Selfs David Graux se titels ontken poësie, laat staan ​​sy stemgerigte kuns. "Wenk van Dauw," "Die skoonheid van twyfel", "Die eggo van 'n droom"Dui almal op die laaste asem van die Romantiek, aangesien dit aan die ondeurdringbare raaisel van die simboliek voldoen. Soos in die simboliese digkuns kombineer Graux se kuns die toeganklike met die onverstaanbare.
Tog is die Oosterse simbole wat uitgevind is deur die kunstenaar en slegs aan die taal van sy eie verbeelding deelgeneem het. Hulle raak aan die speelse en die abstrakte, wat nooit in blote agtergrond of versiering vervaag nie. Inteendeel, hulle reis die oppervlak van die skilderye, funksioneer as agtergrond en voorgrond, soos 'n omhullende atmosfeer, tot by die eteriese figure.
David Graux bied 'n mees persoonlike en oorspronklike voorstelling van die ewige vrou in haar suiwerste skoonheid, en plaas haar teen baie uitgebreide samestellings wat herinner aan Asiatiese kulture, wat 'n ware fascinasie op hom uitoefen.
Die titels van sy skilderye is genoeg om die poësie, geheim en passie deur sy werke te laat deurdring. Nietemin bly elkeen van sy skilderye 'n onopgeloste legkaart, 'n vloeibare skoonheid waarvan die gesig nooit gesien is nie, wat net genoeg klere dra om haar ordentlikheid te beskerm en wie lyk asof dit op die oppervlak van die seil lê, teen 'n minder geheimsinnige agtergrond. Hierdie agtergrond het niks figuurlik daaroor nie: dit wys nie die binnekant van 'n huis of landskap nie. Dit is eerder 'n suiwer intellektuele konstruksie wat aan abstraksie grens. Dit gee die indruk dat die jong dame uit die bladsye van 'n wetenskaplike boek geskryf is wat in 'n langvergete of fiktiewe taal geskryf is.
Tensy al hierdie opgelegde boodskappe in die middel van die lug soos Japanese Kakemonos hang, is die intieme vertroue van die skilder aan sy minnaar. Die atmosfeer, die lig wat soms gedimper word, soms skyn op die ligkleurige, blink vlees van sy karakters, is alles geheimsinnig oor hierdie skilderye.