Morane Saulnier M.S. 502 'Criquet' - Inligting - 2022
Die Morane Saulnier M.S. 502 'Criquet' was die weergawe van die Fieseler Fi 156 wat na die einde van die Tweede Wêreldoorlog in die grootste getal vervaardig is. Die Storch is sedert 1942 by die Morane Saulnier -fabriek in Puteaux vervaardig, en na die oorlog word produksie voortgesit met die oorspronklike Argus -enjin en die benaming M.S. 500. Toe die voorraad Argus-enjins kort was, moes alternatiewe kragbronne gebruik word. Op die M.S. 502 Morane Saulnier gebruik die 230 pk Salmson 9Abc radiale enjin, 'n redelik outydse enjin met blootgestelde silinders wat die vliegtuig soos 'n inter-oorlogse ontwerp laat lyk het. Dit het blykbaar geen invloed op die doeltreffendheid van die 'Criquet' gehad nie, en dit het 'n lang loopbaan gehad by die Armée de l'Air en die Aéronavale,
Morane Saulnier M.S. 502 'Criquet' - Geskiedenis
Een 172 kw (230 pk) Salmson 9 AB nege-silinder radiale lugverkoelde enjin
Tydens die Tweede Wêreldoorlog, om toe te laat dat Duitse konstruksiefabrieke vir die vervaardiging van vegters en bomwerpers gebruik word, het die Duitse RLM besluit om die produksie van minder belangrike vliegtuie na ander lande oor te dra, waaronder die Fieseler Storch. Sowat 925 voorbeelde van die Fieseler Fi 156 Storch is by Morane Saulnier se Puteaux -aanleg gebou. Die Franse produksie het 'n aantal modelle ingesluit, die verskille wat meestal verband hou met die geïnstalleerde enjin. Die MS.500 was toegerus met die Argus As 10C agtsilinder omgekeerde VEE-enjin die MS.501 met die ses-silinder in-line Renault 6Q-enjin en die MS.502 met die Salmson 9AB, laasgenoemde die enigste Franse geboude variant met 'n radiale enjin.
Na die oorlog vir die Franse lugmag het die produksie 'n kort rukkie voortgegaan. Na aftrede het 'n aantal diens by aero -klubs gedoen, en ander is gebruik om sleepwaens te sleep. In 1964, om die krag en betroubaarheid vir laasgenoemde doel te vergroot, is 'n aantal toegerus met die Jacobs R-915A sewe-silinder radiale enjin van 224 kw (300 pk), wat bekend staan ​​as die MS.505.
Een voorbeeld van die reeks is na Australië ingevoer. Hierdie masjien, wat oorspronklik laat in die Tweede Wêreldoorlog by die Gerhard Fieseler Werke GmbH-fabriek in Kassel-Bettenhausen gebou is, was oorspronklik toegerus met 'n omgekeerde V-8-enjin van Argus As 10C. Dit was egter een van 40 voorbeelde wat ná die oorlog deur Morane Saulnier aangepas is met die Jacobs R-755-A2 radiale enjin, wat hernoem is MS.505 Criquet (Sprinkaan). 'N Aantal afleidings van die ontwerp is gebou, waaronder die 501, 502, 504, 505 en 506, die variantnommer wat die enjin wat op die vliegtuigraam aangebring is, bepaal.
Na militêre diens word die Australiese voorbeeld (Werk No 120-40) F-BJQD en word dit soms gebruik vir valskermoperasies. Dit het uiteindelik aangesluit by die Jean Baptiste Salin-versameling by de Cerny Aerodrome naby die Franse stad La Ferte-Alais. Dit is in 1995 na Australië ingevoer vir herstel en eienaarskap is in 2003 oorgedra na 'n eienaar in Queensland, om in Caboolture gevestig te wees, maar deur Aerotec Queensland herstel na lugwaardigheid by hul fasiliteit in Toowoomba.
Morane-Saulnier op ranskalainen lentokonetehdas. Dit is 'n goeie manier om dit te doen Aéroplanes Morane-Saulnier 10. lokaal in 1911 Léon Morane en Raymond Saulnier, wat die sublieme gelok van die blokkeer deur Louis Blériotn kanssa.
Vuonna 1913 Marcel Brindejonc lensi Euroopan läpi Morane-lentokoneella. Roland Garros lensi Välimeren yli MS Type H -lentokoneella alle kahdeksassa tunnissa.
Morane-Saulnier L oli ensimmäinen kaupallisesti onnistunut kone. Ons kan nie meer 'n goeie idee hê nie, maar ook vir Roland Garrosin. Kyk na 'n groter hoeveelheid laai. Verlede jaar 1915 en synkronointia pyrittiin parantamaan. Ensimmäisessä maailmansodassa Moranen koneet osoittautuivat hyviksi hävittäjälentokoneiksi-muun muassa ranskalainen hävittäjä-ässä Georges Guynemer lensi Moranella.
1920-jaar oud en 1930-jaar oud vir M.S.230- en M.S.315-koneita. Armée de l'Airin paras hävittäjä toisen maailmansodan alussa oli M.S.406, mutta se oli suunniteltu vuonna 1935, ja vuonna 1940 se oli aikansa elänyt.
Sotien jälkeen Morane-Saulnier tuotti koulukoneita ja siviilikoneita. Potez osti yhtiön 7. tammikuuta 1962 en dit is 'n goeie idee van Société d'Exploitation des Établissements Morane-Saulnier (SEEMS). Vuonna 1965 se sulautettiin Sud Aviation -yhtiöön en 1966 siviilikoneet siirrettiin Société de Construction d'Avions de Tourisme et d'Affaires -yhtiölle (SOCATA), deur Aérospatiale osti myöhemmin.
Die Storch kon op elke front in die Europese en Noord -Afrikaanse teaters in die Tweede Wêreldoorlog gevind word. Dit sal waarskynlik altyd die bekendste wees vir sy rol in Operasie Eiche, die redding van die afgesette Italiaanse diktator Benito Mussolini van 'n klipperige bergtop naby die Gran Sasso, omring deur Italiaanse troepe. Die Duitse kommando Otto Skorzeny het met 90 valskermsoldate op die piek geval en dit vinnig gevang, maar die probleem het gebly hoe om terug te kom. 'N Focke Achgelis Fa 223 -helikopter is gestuur, maar dit het onderweg gebreek. In plaas daarvan het vlieënier Walter Gerlach in 'n Storch gevlieg, in 30 m (100 voet) geland, aan boord van Mussolini en Skorzeny gegaan en weer binne 80 m (250 voet) vertrek, al was die vliegtuig oorlaai. Die Storch wat betrokke was by die redding van Mussolini, het die radiokode letters gedra, of Stammkennzeichen, van "SJ + LL" in rolprentdekking van die gewaagde redding.
Op 26 April 1945 was 'n Storch een van die laaste vliegtuie wat op die geïmproviseerde vliegveld in die Tiergarten naby die Brandenburgerpoort geland het tydens die Slag van Berlyn en die doodsnikke van die Derde Ryk. Dit is uitgevoer deur die toetsvlieënier Hanna Reitsch, wat haar minnaar Field Marshall Robert Ritter von Greim van München na Berlyn gevlieg het om 'n dagvaarding van Hitler te beantwoord. Eenmaal in Berlyn is von Greim meegedeel dat hy die bevel oor die Luftwaffe van Hermann Göring sou oorneem. 
'N Storch was die slagoffer van die laaste hondegeveg aan die Westelike Front en 'n ander is gepas deur 'n direkte geallieerde eweknie van die Storch-'n L-4 Sprinkaan-van die L-4 se bemanning wat hul pistoolvuur daarop gerig het. Die vlieënier en medevlieënier van die L-4, Lts. Duane Francis en Bill Martin, het met hul pistole van 0,45 kaliber op die Storch losgebrand, wat die Duitse lugbemanning gedwing het om te land en oor te gee. Die betrokke Storch was die enigste vliegtuig wat tydens die hele oorlog deur vuurwapen neergevel is. [aanhaling nodig]
'N Totaal van ongeveer 2900 Fi 156's, meestal Cs, is van 1937 tot 1945 vervaardig. Toe die belangrikste Fieseler -aanleg in 1943 na die bou van Bf 109's oorgeskakel het, is die produksie van Storch verskuif na die Mráz -fabriek in Choceň, Tsjeggo -Slowakye. 'N Groot aantal is ook begin by die verowerde Morane-Saulnier-fabriek in Frankryk, wat in April 1942 begin het, as die M.S.500 Criquet. Beide fabrieke het ná die oorlog voortgegaan om die vliegtuie te vervaardig vir plaaslike burgerlike markte (in Tsjeggo -Slowakye is dit gemaak as K-65 Čáp, 138 is teen 1949 gemaak).
'N Gelisensieerde produksie is ook in 1943 in Romainia begin by die ICAR (Īntreprinderea de construcţii aeronautice româneşti) fabriek in Boekarest. Slegs 10 is gebou teen die tyd dat Roemenië van kant verander, met nog 70 vliegtuie wat deur die Roemeniërs gebou is voordat die produksie in 1946 geëindig het. 
Tydens die oorlog is ten minste 60 Storchs deur die Geallieerdes gevange geneem, waarvan een die persoonlike vliegtuig van veldmaarskalk Montgomery geword het.
Vanweë sy uitstekende STOL -eienskappe (wat byvoorbeeld groot voordeel vir bosvlieëniers sou wees), is daar baie pogings aangewend om die Storch in moderne vorm te herskep of reguit te kopieer, naamlik in die vorm van verskillende tuisgeboude vliegtuie.  Een van die mees suksesvolle onlangse voorbeelde hiervan is die Slepcev Storch wat deur Nestor Slepcev ontwerp is. Dit is 'n 3/4 skaalweergawe van die oorspronklike met 'n paar wysigings vir eenvoud. Deur die gebruik van moderne materiaal het die vliegtuig 'n beter STOL-prestasie as die oorspronklike met 'n opstartloop van 30 m en 'n rol van 50 m sonder wind.
Morane-Saulnier MS.502 Criquet nr. 609, Franse lugmag, 1947.
Toe Frankryk in 1944 bevry is, is onmiddellik begin met die heropbou van die Franse lugmag as 'n onafhanklike lugwapen. Vliegtuie is uit verskillende bronne afkomstig: langs eenhede wat onder die kleure van die Royal Air Force geveg het deur gebruik te maak van Britse en Amerikaanse geboue, is nuutgestigte eenhede gevorm met alles wat beskikbaar was.
In 'n stap wat wys hoeveel die getye gedraai het, het die nuut herboude Franse lugmag ook 'n aantal Duitse tipes ingesluit - of liewer, Duitse vliegtuie wat óf tydens die bevryding van Frankryk gevang is, óf wat deur 'n lisensie gebou is Franse fabrieke onder bevel van die Duitse besetters.
Een so 'n vliegtuig was die Morane-Saulnier MS.502-'n Franse variant van die Fieseler Fi 156 "Storch" waarnemingsvliegtuig. Na die bevryding het die bou van die Storch in die bevryde Frankryk voortgegaan, maar die tipe is nou herontwerp as die "Morane-Saulnier Criquet", aangesien die vliegtuie deur die Morane-Saulnier-fabrieke gebou is. Die oorspronklike MS.500 gebruik dieselfde Argus -enjin as sy Duitse eweknie, maar toe hierdie nie beskikbaar was nie, is alternatiewe enjins probeer. Die MS.501 gebruik 'n Renault -inline -enjin. Die MS.502 het dit verruil vir 'n Salmson -radiale enjin wat die tipe se neusprofiel drasties verander het. Verdere variante is gebou met 'n Jacobs radiale enjin (MS.504 en MS.505) sowel as met Amerikaans geboude Lycoming-enjins (MS.506) voor die Franse produksie van die Storch/Criquet in 1965 geloods het. Altesaam 925 Franse Krieke is tussen 1944 en 1965 gebou.
1/72 Academy 1661 (Fieseler Fi 156 Storch)
Voorraad nommer 1103 - aangekoop op 23 Julie 2016
Die sewende model is in 2016 voltooi
Morane-Saulnier MS-130 Michelin -beker
Morane-Saulnier MS-703 P étrel
Morane-Saulnier MS-760 Parys
Geskryf deur: Staff Writer | Laaste wysiging: 26/03/2020 | Inhoud en kopie www.MilitaryFactory.com | Die volgende teks is eksklusief vir hierdie webwerf.
Daar was baie agter die skerms aan die gang tydens Frankryk se stryd om sy bestaan ​​onder die druk van die Duitse oorlogsmasjien in Mei-Junie 1940. In die jare voor die oorlog is 'n magdom programme onderneem om die Franse militêre krag te versterk in die streek en in die buiteland, en 'n produk uit die tydperk het die 'MS.406' geword-'n moderne moderne eenmotorige eenvliegtuigvliegtuig wat deur die jarelange vliegtuigvervaardiger Morane-Saulnier voorgestel is. Die tipe het sy eerste vlug op 8 Augustus 1935 aangeteken (soos die prototipe "MS.405") en reeksinleiding het in 1938 plaasgevind - net betyds vir oorlog.
Die vliegtuig vertoon 'n slanke ontwerp wat ooreenstem met die tydperk: die neus bevat 'n draaier wat mooi gevorm het met die gladde rande van die kap en die romp. Die kajuit het op die middestad gesit met die vlieënier onder 'n geraamde afdak. Die hoofvliegtuie was ook naby middelskepe en van reguit uitgevoerde ontwerp met afgeronde punte. Die sterteenheid bevat 'n afneembare vertikale vin om saam met lae gemonteer horisontale vliegtuie te pas. Die onderstel, van stert-sleepvorm, was intrekbaar.
Verdere ontwikkeling het die MS.406 tot die opgegradeerde "MS.410" ontwikkel, aangesien die MS.406 -reeks net gedurende 1939 Franse vegvliegtuie bereik het. Voorgestelde veranderinge aan die oorspronklike vliegtuie het 'n baie sterker vleuel met 'n meer interne volume ingesluit. Voeg nog 'n paar 7.5mm MAC 1934-trommelmasjiengewere by-wat die bewapening tot 1 x 20mm Hispano-Suiza HS.404-outokanon deur die skroefnaaf laat skiet met 4 x 7.5mm MAC 1934-masjiengewere in die vlerke. Die terugtrek -verkoeler -kenmerk van die oorspronklike MS.406 is uitgevee ten gunste van 'n eenvoudiger, vaste rangskikking. Uitlaat "uitwerpers" is ook bygevoeg om 'n deel van die enjin se neweproduk oor te dra om 'n bykomende dryfkrag te kry om die werkverrigting van die reguit lyn te bevorder.
Die MS.410, beter gewapen, sterker en vinniger as sy stamvader, was die volgende logiese stap in die evolusie van die belowende MS.406 as 'n geheel.
Die lot van die nuwe vegter het egter verander toe die Slag van Frankryk teen die verdedigers draai. Ongeveer 150 van die nuwe vleuels was voltooi tydens die Franse oorgawe in Junie 1940 en slegs vyf MS.410's was glad voltooi. Terwyl die Duitsers nou in beheer was, het baie vliegtuigprojekte kanselleer, maar sommige is toegelaat om onder hul nuwe meesters voort te gaan-hoofsaaklik om voortgesette behoeftes te dek wat nuut verowerde gebiede dek of om Duitse bondgenote te ondersteun.
As sodanig het die MS.410-moderniseringsprogram aan die gang gekom en 'n bondel bestaande MS.406-vegters is toegerus met die nuwe viergeweer-vleuels. Om sake te vereenvoudig, is die uitlaatfunksie heeltemal uitgeskakel en slegs 'n paar van die lot het die eenvoudiger radiatorreëling.
Wat MS410's daarin geslaag het om voltooiing te sien, is óf plaaslik gehou óf in 1941 na die geallieerde Finland (elf voorbeelde in hierdie geval) gestuur om teen die Sowjets gebruik te word. Kroasië het die enigste ander bekende ontvanger van hierdie spesifieke vegterontwerp geword.
morane saulnier, ms 317, no 351, g mosa, antony whitehead, primêre afrigter, sweeftuig, Franse vloot, aéronavale, vliegtuie, lugvaart, vliegtuig, vliegtuig, klassiek, vintage, bank, draai, sonskyn, blou lug, wolkloos
morane saulnier, ms 733 alcyon, no 143, g msal, alcyon flying group, basiese navigasie -afrigter, Franse vloot, a ronavale, vliegtuig, lugvaart, vliegtuig, vliegtuig, klassiek, vintage, finale, finale benadering, sonskyn, stortwolke, raf waddington airshow 2013
morane saulnier, ms 317, no 351, hy22, g mosa, antony whitehead, primêre afrigter, sweeftuig, Franse vloot, aéronavale, vliegtuiglugvaart, vliegtuig, vliegtuig, klassiek, vintage, taxi, taxi, sonskyn, blou lug, wolkloos, ou bewaarder, shuttleworth vlootdag 2016
morane saulnier, ms 505, criquet, dm bk, g bphz, historiese vliegtuigversameling, stol, verkenning, spotter, waarneming, ligte vliegtuie, wwii, ww2, luftwaffe, vliegtuig, vliegtuig, warbird, klassiek, vintage, uitklim, ou bewaarder , shuttleworth aandlugvertoning 2008, sonskyn, blou lug, wolkloos
morane saulnier, ms 315e d2, no 354, g bznk, rh cooper s swallow, vooroorlog, primêre afrigter, Franse lugmag, arm e de lair, vliegtuie, lugvaart, vliegtuig, vliegtuig, klassiek, vintage, wickenby, staties, geparkeer , stuurarm, sonskyn, mooi wolke
'N Aantal escadrilles is geskep om die AI te bedryf, maar teen die middel van Mei 1918 is die meeste vliegtuie vervang deur die SPAD XIII. ΐ ] Nadat strukturele probleme opgelos is, is die vliegtuie daarna as gevorderde opleiers verplaas, met nuwe doelgeboude voorbeelde Ma 30. Α ] Baie is na die oorlog gebruik nadat dit oorskiet is, as aërobatiese vliegtuie, waaronder een wat deur Charles Nungesser gevlieg is.
Een en vyftig MoS 30's is deur die American Expeditionary Force gekoop as agtervolgingsopleiers. Α ]
Van ongeveer 1944 tot ongeveer 1965
Gebou as 'n MS-502 deur Morane-Saulnier.
Johnny Comstedt sê: Volgens FAA Reg. gebou in 1939, maar waarskynlik tussen 1944 en 1965 gebou. Volgens Wikipedia is MS-502's gebou nadat Morane-Saulnier uit die Duitse (Argus) enjins opgeraak het na die bevryding van Frankryk.
Aan Salis Jean, La Ferte Alais, Ile France Hte Normandie met c/r F-BFHB (me 502, 728).
Gebaseer op La Ferte-alais.
Burgerlike registrasie, F-BFHB, gekanselleer.
Aan MacGuire John, Santa Teresa, NM met c/r N28670.
Sertifikaat van lugwaardigheid vir NX28670 (MORANE 502, 728) uitgereik.
Na War Eagles Air Museum, Santa Teresa, NM met c/r N28670.
Na War Eagles Air Museum, Santa Teresa -lughawe/Dona Ana County -lughawe, El Paso, NM.
Fotograaf: Gustavo Bonilla
Notas: War Eagles Air Museum
As 'n direkte gevolg van kommer oor die stygende koste van die vervaardiging van vegvliegtuie, het die Franse regering en lugmag 'n program ingestel vir chasseurs légers of 'ligte vegters' in 1926. Dit was nie -amptelik bekend as die 'Jockey' -program, en dit het die gebruik van matige gewere, minimale toerusting en klein hoeveelhede ammunisie beoog. Die klem is gelê op klimtempo, uithouvermoë en 'n plafon (hoog vir die tyd) van 8000 meter. Om aan hierdie vereiste te voldoen, het Morane-Saulnier die MoS-121, wat in 1927 die MS 121 herdoop is, ontwerp as 'n enkelsitplek-parasolmonoplan van gemengde konstruksie.
Nadat dit middel 1927 vir die eerste keer gevlieg het, was dit ondermagtig en nie in staat om maklik te klim nie en is dit weggegooi ten gunste van die Morane-Saulnier MS.221.