Dat daar in 'n proefskrif só 'n bewering oor die Reformatore gemaak word, is teen die agtergrond van Warneck en die twintigste-eeuse kerk- en sendinggeskiedskrywing miskien nie verrassend nie. Dat dit egter sonder meer sonder enige bron- of literatuurverwysing gedoen word, is wel vreemd en bevestig hoe maklik daar in teologiese refleksie met clichés en eensydighede, veral oor die Reformasie, volstaan word.
Die christelike sendingwerksaamheid word deesdae nie slegs deur nie-Christene afgewys nie, maar roep ook by sommige Christene twyfel na vore, wat in 'n sekere sin deur die nuwetydse sendinggeskiedenis self veroorsaak is. (Kollbrunner 1988:811)9
Meer as 'n eeu na bogenoemde publikasie van Warneck het sy stellings nog steeds nie aan veld ingeboet nie. Dit blyk uit 'n resente boek wat oor die laaste 500 jaar van die kerkgeskiedenis handel, naamlik dié van Alister McGrath (2008). In sy behandeling van die geskiedenis sedert die Reformasie tot die een-en-twintigste eeu herhaal McGrath die stellings van Warneck nie net instemmend nie, maar hy gaan boonop verder: