Vuurtoring - Wikipedia
'n Vuurtoring (of ligtoring) is 'n hoë struktuur, gewoonlik 'n toringgebou, wat lig uitstraal. Skepe ter see gebruik vuurtorings as 'n navigasie-hulpmiddel ter see. Hulle word gewoonlik by rotsagtige en gevaarlike gebiede langs die kus gebou om te help dat skepe snags hierdie gebiede kan vermy, en veilig daar rondom kan navigeer.
Die lig word verskaf deur 'n sterk lamp met 'n lensstelsel wat die lig konsentreer. Die lig roteer in die rondte sodat skepe dit as 'n periodiese flits waarneem. Voor elektrisiteit en lampe beskikbaar was het mense vuur in die torings gemaak.
2.2 Fokale vlak
Vuurtoringtegnologie[wysig | wysig bron]
Ligbron[wysig | wysig bron]
Die ligbron in ‘n vuurtoring staan bekend as die "lamp" (of elektries of aangevuur deur olie of vloeibare brandstof) en die lig word gekonsentreer deur die "lens" of "optiese stelsel". Die oudste vorm van ‘n ligbron vir vuurtorings, was oop vure en later kerse. Die Argand holpitlamp en paraboliese weerkaatser is rondom 1781 in Europa ontwikkel. In die VSA is pitlampe en walvisolie as die ligbron gebruik totdat die Argand paraboliese weerkaatser in 1810 deur Winslow Lewis in die VSA bekendgestel is. Raapsaadolie (nou verwant aan canola-olie) het walvisolie vervang in die vroeë 1850's, maar Amerikaanse boere se gebrek aan belangstelling om dit te produseer het veroorsaak dat daar oorgeskakel is na varkvetolie in die middel van die 1850's. In die 1870’s het die gebruik van parafien begin om varkvetolie te vervang en teen die laat 1880’s was dit algemeen in vuurtorings ook gebruik. Teen die begin van die 20ste eeu, het elektrisiteit en karbied (asetileengas) begin om parafien te vervang. Die gebruik van karbiedlampe is bevorder deur die Dalénlamp met 'n sonklep wat die ligbron outomaties kon aangesteek teen sononder, en ook outomaties kon blus teen dagbreek. Die Dalénlamp was die vernaamste ligbron in vuurtorings vanaf die vroeë 1900's tot in die 1960's, toe elektriese beligting dominant geword het.
Vuurtoringterme[wysig | wysig bron]
Dagmerk[wysig | wysig bron]
'n Kenmerk of eienskap van 'n vuurtoring wat bedags gesien kan word.
Fokale vlak[wysig | wysig bron]
'n Illustrasie van die verskil tussen die hoogte van die struktuur en die hoogte van die fokale vlak van 'n vuurtoring
Die fokale vlak van 'n vuurtoring is die afstand vanaf die oppervlak van die water by seevlak tot by die middelpunt van die lig in die optiese lens. Die fokale vlak word oor die brandpuntvlak of die brandpuntsvlak genoem. In Engels word dit die focal plane genoem.
Die buitenste loopvlak om die lantern.