Kan die Amerikaanse vloot nog kers vashou?Die Amerikaanse vloot. Foto: Navylive.dodlive.mil Kan die Amerikaanse vloot nog kers vashou by sy naam as die grootste en sterkste vloot ter wêreld? Kwantitatief is die antwoord onbetwisbaar ja, en so gaan dit nog vir dekades bly met ’n bogemiddelde begroting om nie net vir baie skepe nie, maar nog groter en beter skepe te sorg. Die Amerikaanse vloot kan wêreldwyd optree, en met 3 700 vliegtuie aan boord het hulle ook die tweede grootste lugmag. Voeg hierby ander wapentuig, soos interkontinentale ballistiese missiele met kernplofkoppe, en soms ’n hele klomp kernplofkoppe wat deur die MIRV op ’n groot stad en sy verspreide voorstede losgelaat kan word. Met sy seesoldate en Seals aan boord kan daar op teikens ver van die kus af toegeslaan word. Die syfers is indrukwekkend. Die vloot het meer as 300 000 manskappe wat tot aksie kan oorgaan. Daar is 288 gevegskepe, 10 vliegdekskepe, nege amfibiese aanvalstuie, 22 kruisers, 62 aanvalstuie, 17 fregatte en 72 duikbote. Vraagtekens het egter oor die gehalte van die beheer hiervan ontstaan nadat die vierde Amerikaanse tuig vanjaar, die USS John S. McCain, in die Stille Oseaangebied in ’n ongeluk met ’n handelstuig betrokke was. Altesaam 10 Amerikaanse soldate is vermis. In Junie het die USS Fitzgerald teen ’n houerskip gebots, en sewe soldate het omgekom. In Mei is die USS Champlain deur ’n Suid-Koreaanse vissersboot getref, maar niemand is beseer nie. In Januarie vanjaar het die USS Antientam gestrand toe dit in Tokio se hawe wou vasmeer. Die bevelvoerder van die Sewende Vloot is pas van sy pligte onthef. Ondersoeke na die ongelukke word uitgebrei. In dié stadium is Amerikaanse kiesers nog nie seker of daar besonder baie ongelukke was, en of die media die storie so opgeblaas het dat dit ongewoon voorkom nie. Tog, so lyk dit, het dit die Amerikaanse kiesers se koppe oor ’n hele paar kwessies laat draai wat in hul oë eintlik onbetwisbaar was. In Maart het pres. Donald Trump se planne om die VSA se militêre mag uit te brei vir ondersteuners van die Republikeinse Party nog soos musiek in die ore geklink, hoewel die Demokrate meer langlip daaroor was. In Julie, met die Noord-Koreaanse krisis wat prominent geword het, het 55 persent van die kiesers gevoel die VSA het te veel militêre ysters in die vuur en kan nie oral doeltreffend bykom nie. Ook in Julie het die meeste kiesers gevoel die VSA se weermag moet gebruik word om die vyand slae te gee, en moenie vir vredesoperasies aangewend word nie. ’n Maand later, met die vierde vlootongeluk vars in die geheue, het die meeste Amerikaners nie meer geglo die VSA kan die 16 jaar oue oorlog in Afganistan wen nie, ondanks ’n voorgenome versterking van magte. Die Amerikaanse gemoed oor hul land se uitnemendheid, veral ter see, sal nog dikwels van hoog na laag swaai na gelang van hoe ’n magsvertoon met voete van klei mekaar opvolg.