Die Atheners het laasgenoemde omstreeks 400 v.C. aanvaar en die res van die Griekssprekende wêreld het eindelik hul voorbeeld gevolg. Resultate wys positiewe verwantskappe tussen verbruikers se mode-innoverendheid en mode-opinieleierskap modebetrokkenheid en die behoefte vir uniekheid. 'n Aanbeveling word gemaak dat kleinhandelaars in die modebedryf unieke en doelgemaakte aanbiedinge moet ontwikkel ten einde die behoeftes en begeertes van innoveerders te vervul. Wat word nou aan die swart man gedoen wat uitlatings gemaak het rakende wit vrouens, kinders en ou mense wat vermoor en verkrag moet word???? Die eerste is ‘n vers van Ruth Padel uit die nuutste ‘Poetry Review’ – haar groot-oupagrootjie was Charles Darwin en sy skryf graag oor die natuurwetenskappe; die tweede, ‘reconnaissance,’ is my eie. ‘n Bietjie poësie vir ‘n andersins droë Engelse Augustus. In beginsel, glo ek, moet mens aanvaar dat daar geen streng of ewigdurende onderskeid is in hoe hierdie elemente voorgekom of gaan voorkom in die poësie nie. Daar is sterk narratiewe elemente in die liriese biegpoësie van Totius; daar is ’n sterk liriese dimensie in die narratiewe ballades van Lorca; selfs uit-en-uit epiese poësie soos die Iliad van Homeros kan gelees word as ’n relaas oor die psige van ’n self, selfs as ’n bieging van daardie self, as ’n simboliese relaas oor indiwiduasie.