My persoonlike reis met die voorouers
Geskryf deur Daniel Foor, Ph.D.
Niks oor my vroeë lewe verduidelik my affiniteit vir voorouers nie. Gebore in voorstedelike Ohio na 'n liefdevolle middelklas-familie, het ek nie met 'n sterk bewustheid van my voorouers of 'n raamwerk om met die dooies te doen gehad, opgestaan ​​nie. In teenstelling met sommige natuurlik begaafde psigiese of voorouermediums, het ek nie met dooie mense gepraat of geeste as 'n jong persoon gesien nie, en het ek ook nie 'n diepgaande trauma beleef wat my oopgemaak het vir ander realiteite nie. Ek is ook nooit deur die weerlig getref nie, het nooit 'n naby-dood ervaring gehad nie, en het nooit 'n werklik lewensbedreigende siekte verduur nie.
Ek weet dat lang ure in die nabygeleë bosse speel en kreke as 'n seun het my gehelp om tuis te voel in die natuurlike wêreld en dat die lees van fantasie-romans as 'n jongmens 'n grondslag geskep het om rituele, sjamanisme en ander maniere van sien die wêreld.
Vroeë ervarings met ritueel en geesteswerk
My eerste bewuste kontak met die onsigbare het gebeur toe ek as tiener basiese rituele instruksies uit 'n inleidende boek oor sjamanisme gebruik. Deur my vroeë eksperimente het ek kontak gemaak met niefysiese wesens of geeste wat ek as baie eintlik ervaar het.
My onderdompeling in die gewilde heidense kultuur en akademiese studie van wêreldgodsdienste, gekombineer met die leiding van my eerste geestelike onderwysers, het 'n kritiese konteks en grondslag gelewer vir my vroeë ervarings met ritueel en geeswerk.
Een belangrike dag van opleiding in 1999 het my voorgestel om direk met familie voorouers te skakel. Teen hierdie tyd het ek sowat vier jaar shamaniese reiswerk, ritueel-magie en ander vorme van trance-werk beoefen. Tydens die opleiding het ek kontak gemaak met 'n geestelik lewendige en histories verre Europese voorouer van my pa se oupa se afstamming. Ek is genooi om hierdie ondersteunende voorouer te vra of daar onder die pas afgelope oorlede was wat genesing kon gebruik. Onmiddellik het ek geweet ek sal saam met my oupa gaan.
Toe ek sewe jaar oud was, het my pa se pa gesterf van 'n self-toegediende skietwond. Sy dood het deur die gesin gerol, veral my ouma en sy seuns. As kind was ek baie van hierdie impak beskerm, en voor hierdie oomblik het ek nooit met my oupa as 'n voorvader gekontak of op enige werklike manier die moontlike gevolge van sy dood op die familie oorweeg nie.
Vyftien jaar na sy verbygang het die voorouers en my oupa Foor in gees gekontak en vasgestel dat hy nog in 'n toestand van relatiewe verwarring was. Hy het my as gefragmenteer voorgekom. Die gidse het hierdie skade herstel en het hom gehelp om te verstaan ​​wie ons was en wat gebeur het. Hy het toe 'n vriendelike boodskap vir my ouma, wat ek later aan haar oorgedra het terwyl ek by sy graf staan, gedeel.
Die ritueel herstel het geëindig as die gidse en ek het my oupa gehelp om sy plek onder ons liefdevolle en ondersteunende voorouers te aanvaar.
Ek het meer as een honderd oefeninge vir meer as 'n duisend mense gelei en met honderde ander deur gesprekke, maandelikse kringe en persoonlike sessies gepraat. Deur 'n ondersteunende ruimte te hou vir ander om direk met hul liefdevolle voorouers te kontak, het ek diepgaande transformasies getoon wat ook voordeel trek uit verhoudings met lewende gesinne van alle ouderdomme.
Drie belangrike lesse om ander jaar deur die werk te lei, is dit:
1. die werk gaan oor verhouding,
2. Almal het voorouers lief, en
3. wat verband hou met ons voorouers is heeltemal normaal.
Eerstens, om ons voorvaders te leer ken en lief te hê, verg ons 'n diep en volgehoue ​​afrekening met ons familie, ons kultuur van herkoms en ons self. Hierdie proses vind plaas oor jare, nie maande nie, en beslis nie in een naweek opleiding nie. Die voorvaders is nie 'n "onderwerp" wat ons kan bemeester of voltooi nie; Die punt is om 'n verhouding te bou met die kollektiewe gees van familie op maniere wat ons help om te groei in wyse en liefdevolle mense. Alhoewel daar natuurlike stadiums of siklusse vir die werk kan wees, word ons nooit met die voorvaders gedoen voordat ons na ons dood by hulle aansluit nie. Voorouerwerk is beide diep persoonlik en inherent verhoudend.
Tweedens, ons het almal familie voorvaders wat geleef, geliefd en aanbid is in intieme verhouding met die Aarde, en om ons voorvaders te leer ken, kan mense van enige etniese of kulturele agtergrond, insluitend adoptees, genees en bemagtig. Jy hoef nie 'n soort geestelike roeping van die voorvaders self te hê nie; Dit is goed om net op hul deur te klop. Ons is almal uniek en geseën, en niemand is meer spesiaal, meer menslik of meer verdienstelik met betrekking tot die onderwerp van voorouers nie.
Ten slotte het ek besef dat in teenstelling met vrees en gewilde wanopvattings oor die onsigbare wêrelde, werk met die voorvaders jou dalk minder - eerder as meer - vreemd kan maak. In my geval is die ondersteuning van ander om dadelik te praat, maar een deel van my dagwerk. Ek is 'n afwaartse Midwesterner wat sy familie, sy land (meestal) en sy kulturele wortels liefhet en respekteer. Ek betaal belasting, lees die nuus en stem. Ek eet soms kitskos, soos om na die flieks te gaan en sukkel om dit na die gimnasium te maak.
Ek is ook 'n Westerse-opgevoede psigoterapeut en dokter van sielkunde met 'n diep liefde en respek vir die fisiese wetenskappe.
Soms neem mense aan dat 'n verhouding met die voorvaders jou werk moet doen, pelgrimstogte aan Egipte of Peru moet doen, magiese sampioene eet, of 'n soort nuwe, vreemde identiteit aanneem. Inteendeel, voorouerwerk het in my lewe as 'n teenmiddel tot geestelike snobbery gefunksioneer deur my te help om in hierdie realiteit gegrond te word en om my familie en myself te waardeer.
Ek het gesien dat die werk dieselfde gevolge het in die lewens van diegene wat dit ter harte neem. Daar is niks ongewoon of buite die gewoonte om 'n gesonde, deurlopende verhouding met ons voorouers te hê nie; Trouens, dit is een van die mees inherente menslike dinge wat ons moontlik kan doen.
Kopiereg © 2017 deur Daniel Foor, Ph.D. Alle regte voorbehou.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Bear & Company,
Voorouer Geneeskunde: Rituele vir Persoonlike en Gesinsgenesing
deur Daniel Foor, Ph.D.
Almal het liefdevolle en wyse voorvaders wat hulle kan leer om op te tree vir ondersteuning en genesing. Om in verhouding met jou voorouers te kom, bemagtig jou om negatiewe familiepatrone in seëninge te omskep en moedig goeie gesondheid, selfbeeld, duidelike doel en beter verhoudings met jou lewende familie aan. Daniël Foor, Ph.D., bied 'n praktiese gids vir die verstaan ​​en opgevolg van verhoudings met die geeste van diegene wat geslaag het, oefeninge en rituele, wat gegrond is in antieke wysheidstradisies, om jou te help om kontak met jou voorouers te maak, ondersteunende voorouers te vind. , vergifnis en dankbaarheid bewerk, harmoniseer jou bloedlyn, en help die dood wat nog nie in vrede is nie.
Daniel Foor, Ph.D., is 'n gelisensieerde psigoterapeut en 'n dokter van sielkunde. Hy het sedert die 2005 voorvader- en gesinsgenesende intensiewe in die Verenigde State gelei. Hy is geïnisieer in die Ifa / Orisha-tradisie van Yoruba-sprekende Wes-Afrika en het opgelei met onderwysers van Mahayana Boeddhisme, Islamitiese Sufisme en verskillende inheemse paaie, insluitend die ouer maniere van sy Europese voorouers. Besoek die skrywer se webwerf: ancestralmedicine.org
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Familie > My persoonlike reis met die voorouers