Written by Braam Hanekom on June 16, 2010 . Posted in Nuusperspektief
Die koerant het ons vanoggend begroet met foto's en berigte oor `n yskoue en prentjiemooi wêreld, als te danke aan die sneeu wat daar geval het. En dit is mooi. Dit laat jou hunker na die geborgenheid van `n warm kaggel, terwyl jy toegewikkel sit in `n lekker kombers. Tog was ek laasnag `n paar keer wakker en het ek lê en wonder oor die mense wat ek nog die week onder komberse op die sypaadjies van Kaapstad sien lê het. Ek het gewonder oor hoe koud, koud daar voel. Miskien moet ek net een nag, net een nag in so `n koue onder koerante en `n klam kombers buite gaan slaap…
Skuldig voel sal niks help nie. Dit help niemand nie. Miskien moet ek net êrens begin en aan een iemand se lewe `n verskil maak en `n bietjie meer sensitief en `n bietjie meer dankbaar self leef.
Written by Braam Hanekom on June 15, 2010 . Posted in Nuusperspektief
In `n donker wêreld is daar `n lig wat kinders kan aansteek wat grootmense soms lank reeds verloor het. Vandag vier ons Jeugdag en onwillekeurig dink ek aan Hector Pieterson, maar in ons land met sy bewoë geskiedenis ook aan Racheltjie de Beer, Nkosi Johnson en Japie Greyling. Sommige lesers mag dalk nie al die name ken nie, maar glo my, hulle verteenwoordig eintlik die duisende anonieme kinderhelde van ons land. Jeugdae word regoor die wêreld gevier. Angola, China, Indië, Singapoer, Turkye en talle ander lande het elkeen hul eie datum waarop Jeugdag gevier word. Die VN se internasionale Jeugdag val op 12 Augustus. Maar hoe wel is dit met ons eie kinders en jongmense op hierdie dag?
Laat ek dit eers onomwonde sê: Ek is mal oor jongmense en kinders. Ons het hul hoop, energie en passie in dié dae baie nodig. Hulle verteenwoordig die helfte van ons bevolking, maar eintlik ons hele toekoms! Tog is daar op hierdie dag ook `n mismoedige kant aan my. Nou die aand se program op Carte Blanche doem weer voor my op: Kinders wat verkoop en verhuur word, sodat daar met hulle op straat gebedel kan word. Ja, sommige se toontjies is afgebrand sodat die simpatie wat gewek word, nog groter is en die "inkomste" vir die dag nog `n paar rand meer is. Daar is iets fundamenteel met ons samelewing verkeerd, het ek by myself gedink. Ek dink verder aan die duisende kinders wat moed opgegee het en nie meer glo dat hulle nog enige kans op `n toekoms het nie. Ek dink aan die duisende wat ouerloos en sorgloos op die strate van ons land leef. Ek dink aan die sogenaamde "lost generation".
Ek dink aan die ryk kinders wat, om redes van hul eie, emosioneel flenters is en `n stukkie salwing in die donker wêreld van dwelms en alkoholvergrype gaan soek het. Ek dink aan die duisende wat met VIGS of FAS gebore word en gebroke die lewe begin. Ek dink aan die duisende kinders in ons land wat voor die ouderdom van sewe jaar reeds kognitief gestremd is, gewoon weens ondervoeding. So baie van die programme wat begin is om die saak aan te spreek, is gestaak weens korrupsie.
Maar gelukkig is daar ook `n ander kant. Die afgelope paar jaar was ek `n paar keer by Die Burger se Jeugleierskonferensie betrokke. Wat `n inspirasie! Wat `n oomblik van energie en hoop. Ek wens meer mense kon dit beleef. Ek hoor weer vandag hierdie jong leiers se uitgesproke getuienisse oor hul geloof, hoop en drome. Ek sien die jong, opkomende sakelui, uit letterlik alle bevolkingsgroepe, wat die afgelope tyd voor my sit en praat het oor leierskap, hul bekommernis oor die aard van leierskap in die land en wat gedoen kan word om dit reg te maak. Daar is veel meer voorbeelde.
Dalk moet hierdie dag vir ons almal `n biddag, dankdag en dinkdag wees… Dalk moet ons hierdie dag gebruik om veel dieper te dink oor wat Jesus Christus bedoel het toe Hy gesê het: "Laat die kindertjies na my toe kom." Dalk verstaan ons nog heeltemal te min van sy hart. Dalk moet almal wat kan, `n verbintenis maak om, naas jou eie kinders, vir net nog een of twee kinders `n toekoms te help skep.
Soms moet ons bome plant, maar soms moet ons kinders help. Dit weerklink helder in Christus se stem.
Verlede week word ek een oggend op George wakker, met reën wat onophoudelik val… en so lê ek en dink aan al die morbiede gesprekke oor die verskriklike droogte die afgelope tyd. Ja, daar was goeie rede tot bekommernis. Terwyl ek egter later die oggend deur George se strate ry sien ek al die plakkate teen die lamppale wat waarsku dat dit `'n waterskaars gebied is. Die plakkate het deurdrenk en half mistroostig daar gehang na al die reën. Strome water het in die voortjies langs die pad afgeloop en later die middag het die voëls met 'n uitbundige gekwetter losgebars in sang. Toe dink ek so. Van ons grootste moeilikheid is dat wanneer ons soms midde in ons groot lewenskrisisse beland , dit vir ons voel asof alles verby is. Die wiel draai egter een of ander tyd en wanneer die reën kom, kom dit behoorlik. Die wiel draai egter op God se manier en soos Hy dit wil. Dit voel soms of dinge handuit ruk, maar dit word nooit heeltemal uit Sy Hand geruk nie. Nie almal sien dit so nie, maar gelowiges wel en dit bring 'n diep vrede.
Written by Braam Hanekom on February 24, 2010 . Posted in Nuusperspektief
Written by Braam Hanekom on January 28, 2010 . Posted in Nuusperspektief
Die prominensie wat die moontlike vrylating van Eugene de Kock en Shabir Shaik die afgelope tyd in die media verkry het, is verstaanbaar. Diep en rou emosies is in die proses blootgelê. Intuïtiewelik voel `n mens aan dat hier veel meer op die spel is as maar net die presidensiële kwytskelding van twee politieke simbole. Dat dit nie `n eenvoudige saak is nie, blyk uit die verskeidenheid standpunte wat die rondte doen. As Christen-gelowige is ek egter in die proses met heelwat vrae en konsepte gekonfronteer wat onlosmaaklik deel van my geloofstradisie is. Ek dink veral aan konsepte soos reg en geregtigheid, genade, vryspraak, vrylating en vergifnis. In Luk 4 lees ons dat Jesus gekom het om die "vrylating van gevangenes uit te roep… om die genadejaar van die Here aan te kondig." Was dit `n blote metaforiese geestelike verwysing, of het dit implikasies vir hulle wat letterlik in die tronk sit?
Ons weet dat daar binne die Evangelie heelwat sogenaamde paradokse aangetref word. Gee jou lewe en jy sal dit terugkry. Ons lewe uit genade, maar terselfdertyd in gehoorsame uitlewing van die wet. So kan ons aangaan. Hoe egter konkreet gemaak met bogenoemde situasie? Wat die sage nog meer sensitief maak, is dat die vraag al meer gevra word, of De Kock inderdaad nie maar net die rookskerm vir Shaik se vrylating is nie? Word daarmee saam nie `n katnes van gebeure onder die mat ingevee nie? Dit hef egter nie eersgenoemde vrae op nie. Mag ek met huiwering, te midde van die kompleksiteit, vir `n oomblik hardop oor die saak dink?
In die eerste plek weet ek dat die Evangelie ons juis die Boodskap bring dat tweede kanse in die lewe moontlik is. Christus maak dit vir die grootste sondaar moontlik. Dit is juis die wonder van die evangelie. Natuurlik mag dit nooit in die woorde van Dietrich Bonnhoeffer `n "goedkoop genade" wees nie. Genade en vrylating moet altyd gepaard gaan met berou, eerlike erkenning en `n eie pleidooi om vergifnis. Vrylating en genade binne Bybelse konteks geskied altyd binne hierdie raamwerk. Dit geld vir almal van ons.
Terselfdertyd praat die Bybel baie hard en duidelik oor geregtigheid. Ek dink nie ons verstaan altyd hoe belangrik konsekwente geregtigheid vir God is nie. Om geregtigheid te laat geskied vra soms byna bomenslike wysheid. Ons lees reeds in die Ou Testament hoe Salomo se wysheid hom in die regspraak moes help. Groot onreg kan baie maklik in die naam van geregtigheid plaasvind. In die Christelike tradisie word daar egter groot gewag gemaak oor die moontlikheid dat die "Son van geregtigheid" oor ons almal kan skyn. Dit is `n omvattende konsep met baie kante, maar hou onder andere die belofte van Goddelike insig en wysheid in, wat veel meer is as menslike slimmigheid en rede. Ons het dit bitter nodig, veral omdat menslike selfsug en eie belang ons denke so maklik beïnvloed.
Ons het almal verder `n duidelike opdrag ontvang om te vergewe, om te versoen en inderdaad vredemakers te wees. Hoe kry ons dit reg? Alleen wanneer die Gees ons broos en nederig maak. Wanneer ons sensitief raak vir slagoffers, wie hulle ook al is en waar hulle hulle ook al bevind.
Die debatte oor De Kock en Shaik lê noodwendig ook die geestelike kontoere van die Suid-Afrikaanse psige bloot. Mag ons onthou dat enkelvoudige antwoorde in `n gebroke wêreld skaars is.