Vroeër .... maar nou
Hier is die sleutel om die Bybel te verstaan
Die Bybel is die wêreld se mees wonderlike boek omdat dit God se boek is. Dit is wonderlik dat God ‘n boek geskryf het en nog meer so dat Hy dit deur die eeue bewaar het en selfs in die tale van die nasies laat vertaal het. Ons het God se Woord, sodat ons dit in ons hande kan neem en self kan bestudeer wat God gesê het en wat die boodskap is wat Hy wil oordra. Dit is voorwaar ‘n fantastiese seën vir elkeen beskore, maar daar is meer.
Dit is inderdaad belangrik om te besef dat God ons ook ‘n voorskriftelike metode gegee het om die Woord te vertsaan. “Die hele Skrif is deur God ingegee en is nuttig tot lering, tot teregwysing, tot onderwysing in die geregtigheid, sodat die mens van God volkome kan wees, vir elke goeie werk volkome toegerus.” (2Tim 3:16) In engels: “All scripture is given by inspiration of God, and is profitable,”. As ons dus die nut of “profit” wil kry uit die Woord wat God aan ons voorsien het, moet ons dit op God se metode of manier benader, nl. 2 Tim 2:15
Dit is duidelik uit hierdie vers dat ons studie van die Woord bedoel is om ons beproef of waardig voor God te stel. Dit moet elkeen van ons se mikpunt of doel wees om God se goedkeuring of “approval” te verkry deur werkers te wees wat ons nie voor God hoef te skaam nie. Dit is ‘n baie GROOT taak, maar hoe kan ons dit doen? Die antwoord kry ons duidelik saam met die opdrag: “wat die woord van die waarheid reg sny”. Dit is die sleutel om God se goedkeuring van ons diens aan Hom te verkry, sowel as die sleutel tot die verstaan van Sy Woord!
Om die Woord reg te sny is ‘n verwysing na die dispensasionele benadering tot die bestudering van die Bybel, en dit is duidelik dat dit die korrekte benadering is om ons beproef voor God te stel, sodat ons kan poog om nie skaam voor God te staan nie.
Vervolgens is dit ook belangrik om daarop te let dat Paulus verwys na “reg sny”. By implikasie is daar dan ‘n regte sowel as ‘n verkeerde manier om die Woord te sny. Paulus se opdrag is dus nie bloot om net op ‘n lukrake manier die Woord te sny en skydings/divisie te maak nie. Defnitief nie. Ons moet die Woord reg sny en op ‘n behoorlike wyse onderskeid tref.
Op hierdie stadium is dit weer krities om te onthou dat hierdie God se Woord is en nie blote gewyde leefstof is of ‘n kerk se lering nie.
Ons moet dus die Woord op God se manier benader en erkenning gee aan die verskille en onderskeid wat Hy daarin gemaak het. Die belangrike vraag is dan seker hoe om dit te doen?
Aangesien Pauls ons die opdrag gee om die Woord reg te sny sou dit paslik wees om by Paulus die antwoord te soek.
Deur die Here se genade is dit die gedagte om oor die volgende paar weke te gaan kyk vir antwoorde.
God was, is en sal altyd dieselfde bly. In Sy persoon, essensie en karakter verander Hy nooit nie. Heb 13:8 “Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid.”
Sy handelinge met die mensdom het wel talle veranderinge deur die mens se geskiedenis ondergaan – veranderinge genoodsaak deur veranderinge in die mens self. Om hierdie veranderinge en verskillende handelinge te onderskei is een van die basiese beginsels om die Bybel dispensasioneel te bestudeer. Dispensasioneel aangesien ‘n dispensasie verwys na ‘n spesifieke program of bedeling waar God op ‘n spesifieke wyse met die mens handel (in engels “dispense” wat dui op uithandig of deel), waar die mens gehoorsaam moes wees aan die voorskrifte vir die bedeling.
In Efesiërs 2 bied die Apostel Paulus aan ons ‘n panoramiese oorsig van hoe God se handelinge met die mensdom verdeel is. Hy doen dit deur ‘n baie duidelike en maklik identifiseerbare drie-voudige divisie te maak: Vroeër (verse 11,12), Maar Nou (vers 13), Die Eeue wat Kom (vers 7).
Vroeër is daar ‘n baie duidelike onderskeid getref tussen die besnydenis en die onbesnedenes, tussen die volk Israel en die Heiden-nasies (nie-Jode):
“Daarom, onthou dat julle wat vroeër heidene in die vlees was en onbesnedenes genoem word deur die sogenaamde besnydenis wat in die vlees met hande verrig word,
dat julle in dié tyd sonder Christus was, vervreemd van die burgerskap van Israel en vreemdelinge ten aansien van die verbonde van die belofte, sonder hoop en sonder God in die wêreld.” (verse 11,12)
Die terme besnydenis en onbesnedenis dui op fisiese, etniese en sosiale onderskeid en verskil, iets wat letterlik “in die vlees” was en wat “met hande verrig” is. Die onderskeid was so werklik dat daar na die nie-Jode of Heidene verwys is as die “onbesnedenes”. Die onderskeid was egter meer as net fisies:
Vroeër was die Heidene of nie-Jode ook geestelik vervreemd van God en daarom “sonder God in die wêreld.” Dit was hulle status aangesien hulle “vervreemd” was “van die burgerskap van Israel en vreemdeling ten aansien van die verbonde van die belofte”.
Die punt is dus dat die fisiese onderskeid tussen Israel en die Nasies ‘n belangriker aanduiding was van die Heiden-nasies se status as geestelike vreemdelinge.
As jy dus die Woord bestudeer en vind dat hierdie uitgang die heersende manier is waarop God met die mens handel, dan is jy in ‘n Vroeër dispensasie.
Ef 2:13 dui aan dat dit wat vroeër die norm was nou verander het.
“Maar nou in Christus Jesus het julle wat vroeër ver was, naby gekom deur die bloed van Christus.
Want Hy is ons vrede. Hy wat albei een gemaak en die middelmuur van skeiding afgebreek het: (verse 13,14)
Daar het dus ‘n duidelike verandering plaasgevind in die wyse waarop God handel van vroeër na Maar nou, deurdat God die middelmuur van skyding tussen Israel en die Heiden-nasies (nie-Jode) verwyder het.
Die Eeue wat Kom
Vele dinge moet gebeur in die toekoms wanneer God Sy plan en voorneme tot uitvoering sal bring en daarom die finale divisie:
“sodat Hy in die eeue wat kom, kan betoon die uitnemende rykdom van sy genade in goedertierenheid oor ons in Christus Jesus”. (vers 7)
Met hierdie drie dispensasies as sleutel sal ons volgende keer begin kyk na toepassing in die Woord.
Antwoord vervolg - VROEëR
Soos reeds genoem word Vroeër gekenmerk deur die onderskeid tussen die besnydenis en die onbesnedenes. Waar kom die besnydenis vandaan? Dit begin by Abraham as ‘n teken van die verbond wat God met Abraham en sy saad gemaak het. In Genesis 17 het God Sy verbond met Abraham ingestel en as teken van die verbond gee Hy die besnydenis:
“Verder het God aan Abraham gesê: Maar jý moet my verbond hou, jy en jou nageslag ná jou, van geslag tot geslag.
Dit is my verbond wat julle moet hou tussen My en julle en jou nageslag ná jou: Al wat manlik onder julle is, moet besny word –
julle moet aan die vlees van julle voorhuid besny word, en dit sal ‘n teken wees van die verbond tussen My en julle.
‘n Seuntjie van agt dae dan moet onder julle besny word, al wat manlik is in julle geslagte. Die wat in jou huis gebore is, en die wat van enige vreemdeling met geld gekoop is, wat nie van jou geslag is nie –
die wat in jou huis gebore en wat met jou geld gekoop is, moet sekerlik besny word. So moet dan my verbond in julle vlees wees as ‘n ewige verbond.
En wat manlik is en die voorhuid het, wat nie aan die vlees van sy voorhuid besny is nie – dié siel moet uit sy volksgenote uitgeroei word: hy het my verbond verbreek.” Gen 17:9-14
Die besnydenis wat met die hande verrig is was dus ‘n teken van die spesiale en unieke statuts wat God aan Abraham en sy saad (Israel) gegee het. Dit was ‘n uiterlike teken van die geestelike voorreg wat God aan hulle gegee het, maar dit was ook benodig as ‘n teken van hulle identiteit en verbondsvoordele.
Die onderskeid tussen die besnydenis en die onbesnedes het dus begin in Genesis, en dit was hier waar God die “middelmuur van skeiding” opgerig het tussen Jood en Heiden (nie-Jood).
In Genesis 22:17,18 druk God Sy doel uit met die verbond, en tref daardeur onderskeid tussen die volk Israel en die ander nasies op aarde:
“dat Ek jou ryklik sal seën en jou nageslag grootliks sal vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand wat aan die seestrand is; en jou nageslag sal die poort van sy vyande in besit neem.
En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het.”
Israel se spesiale status word bevestig in Numeri 23:9:
“Want van die top van die rotse af sien ek hom, en van die heuwels af aanskou ek hom. Kyk, ‘n volk wat afgesonderd woon en hom nie tot die nasies reken nie.”
God het nie alleen die “middelmuur van skeiding” opgerig nie, maar dit ook versterk deur aan Israel die wet te gee:
“Kyk, ek het julle insetting en verordeninge geleer soos die Here my God my beveel het, om so te handel in die land waarheen julle gaan om dit in besit te neem.
Onderhou dit dan en doen dit; want dit is julle wysheid en julle verstand voor die oë van die volke wat al hierdie insettinge sal hoor en sê: Waarlik, hierdie groot nasie is ‘n wyse en verstandige volk.
En watter groot nasie is daar wat sulke regverdige insettinge en verordeninge het soos hierdie hele wet wat ek julle vandag voorhou?” Deut 4:5-8
Ons sien dus hieruit dat die Ou Testament soos ons daarna verwys deel is van die Vroeër tyd of dispensasie. Maar wanneer vind die verandering dan plaas tussen Vroeër en Maar Nou? En waar pas Jesus se aardse bediening in?
Paulus werp die lig op hierdie vraag wanneer hy skryf:
“En ek sê dat Jesus Christus ‘n dienaar geword het van die besnydenis ter wille van die waaragtigheid van God, om die beloftes aan die vaders te bevestig” Rom 15:8
“Now I say that Jesus Christ was a minster of the circumcision for the truth of God, to confirm the promises made unto the fathers”
Let daarop dat Christus se aardse bediening gedefinieer word daarin dat Hy “‘n dienaar” “van die besnydenis” was (“a minister of the circumcision”). Dit volg dan daaruit dat die periode beskryf in Matthéüs, Markus, Lukas en Johannes in der waarheid deel is van Vroeër. Die onderskeid tussen die besnydenis en die onbesnedenes het steeds die basis gevorm waarop God met die mense in daardie tyd gehandel het.
Daar is geen manier waarop ons die rekords van onse Here Jesus Christus se aardse bediening kan lees en nie hierdie basiese feit kan raaksien nie.
As voorbeeld kan ons gaan kyk na Christus se eerste groot opdrag aan sy Apostels:
“Jesus het hierdie twaalf uitgestuur en hulle bevel gegee en gesê: Moenie gaan op pad na die heidene nie, en moenie ingaan in ‘n stad van die Samaritane nie;
Maar gaan liewer na die verlore skape van die huis van Israel.” Mat 10:5,6
Later toe Jesus versoek is om ‘n Kananése vrou (‘n Heidense vrou) te help het Hy die volgende geseê:
“Maar Hy antwoord en sê: Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel.” Mat 15:24
Sien ook Jesus se woorde aan die Samaritaanse vrou:
“Julle aanbid wat julle nie weet nie; ons aanbid wat ons weet, want die saligheid is uit die Jode.” Joh 4:22
Te gereeld word hierdie gedeeltes eenvoudig ge-ignoreer – waarskynlik omdat dit nie werklik verstaan word nie. Dit is egter eenvoudige woorde en maklik om te begryp wat werklik daar staan, dit kan nie verdraai word nie. Die implikasie hiervan is duidelik dat Jesus Christus se aardse bediening (Matthéüs, Markus, Lukas en Johannes) deel vorm van Vroeër, as ons die Bybel dispensasioneel “reg sny”.
Antwoord vervolg – VROEëR
Net so vorm die vroeë Handelinge periode ook deel van Vroeër. Jesus se opdrag na Sy opstanding behou die status van die besnydenis:
“en bekering en vergewing van sondes in sy Naam verkondig word aan al die nasies, van Jerusalem af en verder.” Luk 24:47
Tydens die 40 dae na Christus se opstanding ontvang die apostels persoonlike instruksies van Christus, en hulle het verstaan dat God se program steeds gefokus was op die “koningkryk vir Israel”:
“Die wat bymekaar gekom het, vra Hom toe en sê: Here, gaan U in hierdie tyd die koningkryk vir Israel weer oprig?” Hand 1:6
Dat die apostels se begrip en verwagting korrek was word bevestig deur Petrus op pinksterdag, “vervul met die Heilige Gees”:
“Maar Petrus het opgestaan met die elf en sy stem verhef en hulle toegespreek: Joodse manne en almal wat in Jerusalem woon, dit moet julle weet, en luister na my woorde.”
“Israeliete, luister na hierdie woorde!”
“Laat dan die hele huis van Israel sekerlik weet....” Hand 2:14, 22, 36
Daar word in Gal 2:8 na Petrus se bediening verwys as “die apostelskap vir die besnedenes”, en sy evangelie was “vir die besendenes” (Hand 2:7). Daarom verklaar hy in Hand 3:25 en 26 die volgende:
“En julle is kinders van die profete en van die verbond wat God met ons vaders gesluit het toe Hy vir Abraham gesê het: En in jou saad sal al die geslagte van die aarde geseën word.
God het, nadat Hy sy Kind Jesus opgewek het, Hom eers vir julle gestuur om julle te seën deur elkeen van sy booshede te bekeer.”
Verdere bevestiging in Hand 5:30-31:
“Die God van onse vaders het Jesus opgewek, wat julle omgebring het deur Hom aan ‘n kruishout te hang.
Hom het God as Leidsman en Verlosser deur sy regterhand verhoog om aan Israel bekering en vergifnis van sondes te skenk.”
Die feit is dat Israel se spesiale posisie selfs verder verleng tot nadat hulle verstrooi is uit Jerusalem as gevolg van vervolging:
“Die wat dan verstrooi was deur die verdrukking wat oor Stéfanus ontstaan het, het die land deurgegaan tot by Fenicië en Ciprus en Antiochië sonder om tot iemand die woord te spreek, behalwe tot die Jode alleen.”
Die rekord is dus baie duidelik: Die boeke Matthéüs, Markus, Lukas, Johannes en die vroeë periode van Handelinge behoort aan VROëR.
Antwoord vervolg – MAAR NOU
Wanneer vind die verandering dan plaas van VROEëR na MAAR NOU?
Die vraag is: Wanneer vind die rekonsiliasie van die besnydenis en die onebesnydenis plaas, die rekonsiliasie in een liggaam? Efesiërs 3 verskaf die antwoord:
“Om hierdie rede is ek, Paulus, die gevangene van Christus Jesus vir julle wat heidene is –
as julle ten minste gehoor het van die bediening van die genade van God wat aan my verleen is vir julle,
dat Hy aan my deur ‘n openbaring bekend gemaak het die verborgenheid, soos ek tevore kortliks geskryf het;
waardeur julle, as julle dit lees, my insig in die verborgenheid van Christus kan verstaan,
wat in ander tye aan die mensekinders nie bekend gemaak is nie soos dit nou aan sy heilige apostels en profete geopenbaar is deur die Gees, naamlik
dat die heidene mede-erfgename is en medelede van die liggaam en mededeelgenote aan sy belofte in Christus deur die evangelie” (Ef 3:1-6)
Lees gerus een van die engelse vertalings en let op die “dispensation of the Grace of God’, en “how that by revelation He made known unto me the mystery”, en “that the gentiles should be fellow heirs, and of the same body, and partakers of his promise in Christ by the gospel”.
Uit hierdie gedeelte is dit duidelik dat God die Apostel Paulus gebruik het om die program (dispensasie of bediening) “van die genade van God” aan die heidene te inisieer, deur ‘n boodskap wat hy die verborgenheid (“mystery”) noem. ‘n Geheime boodskap of plan wat God bewaar gehou het totdat Hy dit openbaar het aan en deur die Apostel Paulus.
Met Paulus se bekendmaking van die verborgenheid beweeg ons van VROëER na MAAR NOU, en kruis sodoende ‘n baie belangrike grenslyn in die Bybel – die grens tussen profesie en die wonderlike verborgenheid (“mystery”). Die Bybel is in werklikheid verdeel tussen hierdie twee groot onderwerpe!
Daar is ‘n baie duidelike verskil tussen Petrus se prediking “waarvan God van ouds af gespreek het deur die mond van al sy heilige profete” (Hand 3:21) en Paulus se “prediking van Jesus Christus, ooreenkomstig die openbaring van die verborgenheid wat eeue lank verswyg is (Rom 16:25). In engels: “which was kept secret since the world began”.
Efesiërs 3 gee ‘n verdere beskrywing van die verborgenheid:
in wie julle ook saam opgebou word tot ‘n woning van God in die Gees.” (Ef 3:13-22)
Wat is Israel se huidige posisie dan in hierdie tyd van genade?
“Ek vra dan: Het hulle miskien gestruikel om te val? Nee, stellig nie! Maar deur hulle val het die saligheid tot die heidene gekom om hulle jaloers te maak.”
“Want as hulle verwerping die versoening van die wêreld is, wat sal hulle aanneming anders wees as lewe uit die dode?”
“Want ek wil nie hê, broeders, dat julle hierdie verborgenheid nie moet weet nie, sodat julle nie eiewys mag wees nie: dat die verharding ten dele oor Israel gekom het totdat die volheid van die heidene ingegaan het” ( Rom 11:11, 15, 25).
Die Here Jesus Christus het die volk Israel tydens die Handelinge periode tydelik tersyde gestel en deur God se groot genade ‘n nuwe program bekendgestel. Deur hierdie bekendstelling beweeg ons dan in die MAAR NOU dispensasie in waar Paulus die volgende verklaar:
“Want aan julle heidene sê ek: Vir sover as ek ‘n apostel van die heidene is, verheerlik ek my bediening” (Hand 11:13).
Die Bybelboeke vanaf Romeine tot by Filémon is dus die boeke wat pas in die MAAR NOU dispensasie, wat handel oor die dispensasie van die genade van God.
Antwoord vervolg – DIE EEUE WAT KOM
Aan die einde van hierdie wonderlike dispensasie gaan God die profetiese program vir Israel weer in werking laat tree. Aangesien die profetiese program dus onderbreek is om die Liggaam van Christus in te stel, maak dit dan sin dat die eerste logiese stap voor die hervatting daarvan die voltooiing of voleindiging van die Liggaam van Christus moet wees.
Toepaslik word die boeke vanaf Hebreers tot by Openbaring die Hebreeuse Briewe genoem en hulle handel oor DIE EEUE WAT KOM. Sien Heb 2:3,5.
“hoe sal ons ontvlug as ons so ‘n groot saligheid verontagsaam wat, nadat dit eers deur die Here verkondig is [Mat tot Joh], aan ons bevestig is deur die wat dit gehoor het [vroeë Handelinge];
Want aan die engele het Hy die toekomstige wêreld waarvan ons spreek, nie onderwerp nie; [Heb tot Openb]”
Die onderskeid tussen die besnydenis en die onbesnedenis is weer op die voorgrond in die Hebreeuse Briewe:
“Jakobus, ‘n dienskneg van God en die Here Jesus Christus, aan die twaalf stamme wat in die verstrooiing is: Groete!” (Jak 1:1)
“Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk, ‘n volk as eiendom verkry,...” (1 Pet 2:9)
Die Woord van God voorsien dus self die sleutel tot die verstaan en bestudering daarvan deur die volgende dispensasies:
VROEëR: Vanaf Mattheus tot by Johannes vind ons Christus se aardse bediening aan die volk Israel. In Handelinge sien ons die val van Israel en verlossing aan die Heidene deur die bediening van die Apostel Paulus.
MAAR NOU: Romeine tot by Fillipense verskaf die doktrine vir die huidige dispensasie van genade.
DIE EEUE WAT KOM: Hebreers tot by Openbaring fokus op die eeue wat kom wanneer God Sy doel met beide die volk Israel sowel as die Liggaam van Christus sal volbring.
Dit is dus alleen in die Pauliniese briewe waarin ons die doktrine, posisie, status en bestemming van die Liggaam van Christus vind!
Ek vertrou dat hierdie studie vir u van waarde was en dat daar iets nuuts vir u oopgegaan het? Slegs deur die Woord van God reg te sny en te bestudeer kan ons vandag tenvolle begryp en verstaan wie en wat ons in Christus Jesus is as ons tot geloof kom. Prys die Here!
Een van die intekenaars van die Kopkrapper het 'n navraag ingestuur:
Net 'n vraag en 'n opmerking. Die vraag is t.o.v die laaste stelling oor die boeke van die NOU dispensasie: Waar pas die boeke vanaf Hebreërs tot Openbaring in?
Die stelling: Ek het bedenkinge oor die indeling van die boeke want Jesus het reeds in Joh. 4 vir die Samaritane gepreek (geleer) en Filippus het in Hand. 8 ook vir die Samaritane gepreek
Ons Antwoord soos volg:
Hand 8:26-40: Wat het Filippus aan die hofdienaar geleer? Dit is duidelik dat hy hom die boodskap uit Jesaja verduidelik het [v30]. Hy was dus in die koninkryk of vroe”er boodskap onderrig want hy is gedoop, suiwer omdat hy verklaar het dat Jesus die seun van God is. Hierdie hofdinaar was 'n proseliet tot die Jodendom. Hy het reeds die Joodse geskrifte gelees.
Joh. 4 waar Jesus met die Samaritaanse vrou praat is nogal baie interessant. Lees Esra 4:1-4 om te sien dat hulle die Jode wou help om die tempel te bou. Die Jode het geweier en later die Samaritane se tempel afgebrand. Hulle het dus die Joodse geloof geken want kyk maar na hulle waterput van Jakob en sy het geweet dat die beloofde Messias oppad was.
Hierdie was dus beide mense wat nou verbind was met die Jodendom en die Messias van die Jode geken het of verwag het.
Petrus het ook die Heidene in Hand. Geleer maar onder protes en hy was in die moeilikheid by die dissipels wat duidelik toon dat dit nie die normale gebruik was nie en dus nie hulle opdrag nie. Ons moet nooit vergeet dat regdeur die Bybel het daar proseliete [heidinne wat die Joodse geloof aanneem] bygekom nie. Daar was selfs ‘n deel in die tempel waar die heidinne aanbid het.
Dus wat maak die dispensasie van genade dan so uniek?
Die feit dat die evangelie van God se genade en die kruis vir die eerste keer aan Paulus openbaar en openlik verkondig is. Hierdie evangelie het nog altyd in die hart van God bestaan en word reeds in die Ou Testament bevestig. Dit het die effek van die afgehandelde werk van Jesus aan die kruis as middelpunt met die impak wat dit op Sy volgelinge het. Ons het nou alle hemelse seëninge en posisie in Christus en ons word gered suiwer uit genade, terwyl die Jode fisiese seën en ewigheid op aarde verwag het.
Petrus het in Galasie het meegedoen aan die nuwe vryheid wat die Christene het, maar toe Jakobus se geselskap opdaag, het hy homself eenkant gehou. Dit het aanstoot gegee en Paulus was verplig om hom in die openbaar te reg te wys. As Paulus uit lyn was, sou Petrus dit nooit aanvaar het nie [lees Gal 2:11-16]. Dus het dit werklik oor die boodskap gegaan. Daar is verskeie verse in die Paulinies geskrifte wat duidelik wys dat hy die boodskap van God ontvang het en gestrewe het om dit suiwer te verkondig.
Indien dit nie so was nie, waarom het die dissipels Paulus in Gal.2 die regterhand gegee om sy boodskap uit te dra na die heidinne toe? Hulle kon mos maar net saam gewerk het. Petrus sê reguit dat broer Paulus baie dinge geskryf het wat moeilik is om te verstaan. Petrus is persoonlik deur die aardse Jesus onderrig, dus het hy die woord geken want sy verstand is geopen om die Skrif te verstaan. Dit wys weereens dat Paulus die evangelie van God se genade aan alle mense gehad het om aan die heidenne en Jode te verkondig terwyl die twaalf hulle tot Israel beperk het.
Wat die indeling van die boeke betref:
Die hele Bybel moet gelees word, ons stem daaroor saam. Die boeke van Romeine tot Filemon is direk aan ons gerig want dit bevat die opdrag om met die evangelie van God se genade uit te gaan na al die nasies. Petrus, Johannes en selfs Jakobus het baie by Paulus en sy volgelinge geleer oor hierdie nuwe openbaring. Johannes het in Efese gewoon voordat en nadat hy na die eiland Patmos toe verban is. As jy hierdie briewe lees sal jy verbaas wees om te sien hoeveel van die Pauliniese waarhede daarin vervat is. Ons kan baie daaruit leer, veral as ons die waarheid regsny en die horisontale waarhede uitlig. Wanneer jy die Paulinies briewe verstaan en jou eie gemaak het, is dit maklik om die res van die Bybel dispensasioneel te interpreteer.
Jy vra wat nou van die briewe van Hebr tot Openbaring. Ons antwoord dat dit vir ons 'n toonbeeld is van die Jood se worsteling om na 1500 jaar onder die wet daar uit te kom en ten volle die evangelie van God se genade te aanvaar. Hierdie briewe is aan Joodse gelowiges gerig wat ook deel word van die Liggaam van Christus. Ons wat nie Jode was nie, ken vandag ook die Ou Testament en ons kan uit hierdie briewe geweldig baie leer oor hoe die Ou Testament vervul word in die nuwe bedeling. Ons is Christene wat uit die heidendom kom en as sulks is dit Romeine - Filemon wat direk aan ons adres gerig is. Van Hebreërs af tot met die end is die briewe direk gerig aan Christene wat uit die Jodendom gekom het. Hulle word saam met ons deel van die Liggaam van Christus en daarom sal ons oor en weer mekaar se "private pos" lees.
Hoop hierdie help jou om meer duidelikheid te kry. Dit is ‘n wonderlike boodskap en neem tyd om te verstaan, maar dit is elke minuut se bestudering werd, want hoe meer jy verstaan, hoe kosbaarder word die Bybel se waarhede.
Gegroet in die genade van ons Here!