Een van die grootste versoekinge wat ons kan hê deur ons kennis van die ware God, is om geestelik selfsugtig te word. Ons kan so in ons skik wees met ons eie persoonlike verhouding met God, so opgeneem word in ons persoonlike Bybelstudie en geestelikheid, dat ons kan nalaat om hierdie dinge met ander (ons mede-gelowiges sowel as die wêreld om ons) te deel. Die Woord van God en die ware Evangelie wat daarin gevind word, word vergelyk met 'n lig of lamp wat in die donker skyn (Psalm 119:105; Spreuke 4:18). Jesus het daarop gewys dat niemand wat so 'n lig het dit onder 'n emmer sit nie, maar dat dit openlik vertoon word (Mattheüs 5:15). "Julle is die lig van die wêreld" as gevolg van die doop in Christus, "die lig van die lewe" (Mattheüs 5:14; Johannes 8:12). Jesus het verder gesê dat, " 'n stad wat bo-op 'n berg lê, nie weggesteek kan word nie" (Mattheüs 5:14).
As ons regtig leef volgens die ware Evangelie, sal ons "heiligheid" gesien kan word deur almal met wie ons in aanraking kom. Ons sal nie die feit kan verberg dat ons "afgesonder" is vir die hoop van die Koninkryk nie, en sodoende ook nie dat ons "afgesonder" van hulle wêreldse weë is nie.
Ons moet probeer om ons kennis van die Waarheid met almal met wie ons in kontak kom op 'n taktvolle manier te deel: stuur gesprekke in 'n geestelike rigting; praat oor leerstellings met lede van ander kerke; versprei leesstof; plaas advertensies in die plaaslike media.
Dit is heel moontlik om al die basiese Bybel leerstellings te bestudeer maar nog steeds nie die persoonlike realiteit daarvan te besef nie. Hierdie feit kan baie ontmoedigend wees vir die wat 'n boek soos die gebruik om ander te onderrig wat dan nie die beginsels begryp nie. Daar was vele opregte reaksie op die verkondiging van die Evangelie in die eerste eeu. Mense het die Evangelie gretig ontvang en was derhalwe gedoop (Handelinge 2:41). Sonder 'n opregte aanvaarding van die boodskap in 'n liefdevolle geloof is daar geen sin in die doop nie. Die wat gedoop word as gevolg van druk van 'n eggenoot of ouers sal heel waarskynlik nie op die noue weg bly nie.
Ons wil mense tot redding bring; dit gaan nie oor die aantal wat gedoop word nie. Dit is dus die moeite werd om tyd af te staan in ons verkondiging van die Evangelie om te verseker dat bekeerlinge die doop met die regte gesindheid benader. Die mense van Berea het "die woord met alle welwillendheid ontvang en elke dag die Skrifte ondersoek of hierdie dinge so was" (Handelinge 17:11). Hierdie boek – inderdaad, enige menslike literatuur – is slegs 'n poging om die Bybel se lering akkuraat weer te gee. Vir 'n opregte reaksie op die Evangelie, moet daar 'n sensitiewe denke met betrekking tot God se woord wees; 'n opregte begeerte om die Bybel op 'n persoonlike vlak te ondersoek.
Daar is verskeie voorbeelde van persone wat die Skrif lees maar dit eintlik nie lees nie. Ons almal loop gevaar om in hierdie strik te trap. Die Jode ten tye van Christus se bediening het 'n groot ywer vir God se woord gehad. Hulle het die Ou Testament as geïnspireerd vertrou (Johannes 5:45; Handelinge 6:11). Hulle het geweet dat hulle 'n hoop op die ewige lewe kon hê deur die Skrif te bestudeer (Johannes 5:39), en hulle het elke week die Skrif in die openbaar gelees (Handelinge 15:21).
Ons kan ons die Jode se onstokenheid voorstel: "Maar ons lees wel die Bybel! Ons glo dit!" Hul 'oogklap' houding het egter tot gevolg gehad dat hulle gelees het maar nie verstaan het nie. Hulle het gekyk maar nie gesien nie. Daar is werklik niemand so blind as die wat nie wil sien nie. Ons moet in alle stadiums van ons geestelike groei waak teen so 'n gesindheid.