Straf in Relmu al die vroue wat hul lewens en gebiede verdedig - ONDERWERPE - 2022
Straf in Relmu al die vroue wat hul lewens en gebiede verdedig
Deur Claudia Korol, Camila Parodi en Laura Salomé Canteros
Almal van ons wat woedend is oor die afskuwelike gesig van ongeregtigheid, diegene van ons wat daarmee skree dat ons liggame en gebiede ruimtes van vryheid is, ons almal is Relmu, maar ... Relmu is Relmu. Hy staan ​​elke dag van hierdie dae soggens op, trek aan, gee ontbyt vir sy dogters en seun, gaan saam met hulle en hy hof toe. Hy hoor beskuldigings dat die belediging van intelligensie in die naam van die beskawing gepraat word. Hoor die ongebreidelde rassisme in die media. Hoor onsinnige argumente wat gebruik word om haar te veroordeel. Hy sien belaglike getuienis, wat vermaaklik sou wees, as dit nie was dat sulke kru maneuvers 'n moontlike gevangenisstraf van jare opgehef het nie.
Verlede Maandag het die verhoor van Relmu Ñamku in Zapala, Neuquén-gebied, begin. Deur middel van gekoppelde komplikasies help die onderdrukkers van altyd: 'n staat, lede van nasionale en provinsiale regerings, buitelandse maatskappye, die regbank, die hegemoniese media en onderdrukkende magte in die kriminalisering van 'n oorspronklike vrou, die Mapuche-identiteit en die lyn van oorlewende en vegter.
Die inval en uitsetting is skendings in stryd met die menseregte van inheemse gemeenskappe. In hierdie vervolging is daar nie die kennisgewing wat amper gelei het tot die inval van oorspronklike grond of die gehoorsaamheid van die regbank aan buitelandse maatskappye nie, maar die optrede ter regverdige verdediging - van die liggaamsgebied: die lewe en die gemeenskapsgebied: die identiteit - van die Mapuches onder die voortdurende geweld en dreigemente van die uitvoering van wapen van rassisme, kolonialisme en patriargie wat daagliks probeer om hul oorheersingstelsel op grond van geweld op te lê.
"Gaan uit ons land": wat gebeur het in die eerste drie dae van die verhoor
"Byna 'n dosyn getuies het reeds getuig en niemand het na Ñamku gewys as die persoon wat verantwoordelik is vir die wond van die klaer nie." Met hierdie kategoriese woorde vat Darío Aranda die derde dag van die dagboek van die verhoor teen Relmu saam. Op Woensdag 28 het verklaar Verónica Pelayes, 'n klaer, en volgens die 8300-portaal 'hoe moeilik die hele situasie is. Pelayes, "op die vraag van die verdediging of hy die Apache-oliemaatskappy en sy hiërargiese amptenare binne die regbank verantwoordelik is vir die gebeure, het Pelayes ja geantwoord", en die regsgeding wat hy teen die regering ingestel het, gehandhaaf omdat hy die druk daarop gedruk het om die kennisgewing te neem. toe u op vakansie was, en na die oliemaatskappy om te weet dat daar 'n konflik met die gemeenskap was ".
Daarbenewens het dokters van die klag en die aanklaer getuig wie foto's van Pelayes se beseerde gesig vertoon (wat die klip sou ontvang het waarvoor Relmu Ñamku van 'poging tot moord' beskuldig word) en wat dit duidelik gemaak het dat hy op geen tydstip sy lewensduur. Ook José de la Rosa Cárdenas, 'n dokter van die Zapala-polisiemag, en Jorgelina Carmona, 'n forensiese deskundige van die regterlike Neuquén, het getuig. Die deskundige getuie het volgehou dat die slag wat Pelayes gekry het 'van 'n klip, 'n stok of 'n vuis kon wees', en hoewel beide Cárdenas en Carmona die beserings toegeskryf het, het hulle ook uitgesluit dat sy lewe in gevaar was, as die figuur waarmee beskuldig word en waarmee Ñamku gedreig word tot gevangenisstraf van tot 15 jaar.
Die prokureur van die Apache-oliemaatskappy, tans YPF, Mariano Brillo, het ook getuig, wat daarop gewys het dat dit op die dag van die geleentheid slegs 'n kennisgewing was om hom te laat slaag. Volgens die joernalis Darío Aranda "het die vrae van die verdedigingsadvokaat van Relmu Ñamku, Martín Maliqueo en Mauricio Rain, die teenstrydighede in die verhaal onthul", toe hy navraag gedoen het oor die besonderheid van 'n amparo wat op die laaste werkdag van die jaar verkry is en voorafgaande aan die regterskou (28 Desember 2012) en waarom hy vir 'n eenvoudige kennisgewing saam met die polisie, private wagte en 'n laaigraaf bygewoon het, 'n gebeurtenis wat die dag voor die verhoor bevestig is. Die advokaat van die oliemaatskappy het ook bevestig dat hy "nie gesien het wie die klip gegooi het nie" wat Verónica Pelayes beseer het nie.
Dinsdag het 27 polisiebeamptes die "bewyse" op die tafel gelê en die oorsprong daarvan verklaar, dit was die klippe waarmee die klaer beseer is, maar wat nege maande ná die episode versamel is. Die getuies het Relmu Ñamku nie as die aanvaller herken nie, maar wel die advokaat van die maatskappy, Mariano Brillo, wat die uitsettingsoperasie gelei het. Alhoewel die klippe self nie as voldoende bewyse kon herken word nie weens die tydelike afstand waarin dit versamel is, is dit nooit eens uitgestal nie. "Voor die jurie was dit nie duidelik of hulle dit verloor het of nooit as bewyse gehad het nie," het Darío Aranda in sy verhaal gesê. Gedurende hierdie dag is die aanwesigheid van die laaigraaf op 28 Desember bevestig, waarmee die doel om die heining en die gemeenskapshek gelyk te maak, gedemonstreer is. Vir Aranda was die bevestiging van die masjinerie en die polisiepersoneel die belangrikste: 'die mediadiskoers wat deur die aanklaer Taboada, Pelayes en die advokaat Julián Álvarez geïnstalleer is, is dat daar geen laaigraaf was nie, en dat daar nie 'n paal geslaan is deur die oliemaatskappy of polisie nie, en dat dit '' eenvoudige kennisgewing 'was wat impliseer dat 'n papier op die heining gelaat word ".
Terwyl dit op Maandag 26, die eerste dag, ontwikkel is met die verklarings van die getuies wat deur die aanklaer se kantoor onder leiding van Sandra González Taboada gelewer is, wat van die begin af aangekondig het dat die verhoor slegs die optrede van die beskuldigde en die beskuldigde moet oorweeg, nie die gebied en die stryd van die Mapuche-volk. Daar het die verdedigingsadvokaat Darío Kosovsky van sy kant die situasie waarin hulle 'n groot verhoor in die gesig staar, bevraagteken, wetende dat dit vermy kon word, en herinner aan die klagtes wat die Winkul Newen-gemeenskap voorheen aan die oliemaatskappy gerig het. behoort aan sy kollegas, wat deur die huidige aanklaer in die saak nietig verklaar is. Polisielede Gonzalo Salinas, Santiago Coria en Oscar Castillo het hul deelname aan die ingryping bevestig, een van hulle het onthou dat die prokureur van die Apache-oliemaatskappy druk op die justisie-assistent uitoefen om territoriale vooruitgang oor die gemeenskap te bereik. Hulle toeval in die verhaal was duidelik, en die aanspraak deur die setlaars was: "Klim van ons land af" en onthou op hul beurt dat die klippe wat gegooi is na die voertuie was en nie na die mense nie.
Woede op die liggaam van 'n vrou van die aarde
Oor Relmu, oor sy lewe, oor dié van sy broers uit die Winkul Newen-gemeenskap, Martín en Mauricio (die ander twee beskuldigdes), word 'n klughof opgerig waarin hulle die historiese opstand van 'n volk wil veroordeel. Al die rassistiese, burgerlike, koloniale en patriargale haat woed op die liggaam van 'n Mapuche-vrou, 'n vrou van die land, 'n waardige vrou.
Dit was Relmu wat by een geleentheid saam met ander susters haarself met brandstof gedompel het sodat 'die aasvoëls' nie die gebied sou binnegaan nie. Dit is sy wat haar liggaam voor die stootskrapers geplaas het wat probeer het om 'n nuwe uitsetting te maak, terselfdertyd terwyl hulle 'n pasgebore kind dophou wat deur oliebesmetting vermoor is. Dit is sy wat 'n reus word as sy met waardigheid as vlag voor die hof staan, en met die herinnering aan die krygsmense wat haar in opstand grootgemaak het in haar oë.
Dit is Relmu wat op die beskuldigdebank sit. Sy is die een met haar drie kinders wat haar vra wat hulle sal doen as sy tronk toe moet gaan. Dit is sy wat hard kyk en sê dat hierdie oordeel teen haar is, maar dit is teen almal. Dit is teen haar, maar dit is teen almal. Dit is 'n beproewing waarin die bedoeling is om 'n voorbeeldige straf te gee aan die volke wat besluit om hul lewenswyse, hul land, hul lug, riviere en hul lewens te verdedig.