10139003 | Jaarboeke 2017 | Universiteit van Pretoria
10139003 Fakulteit Gesondheidswetenskappe Duur van studie: 4 jaar Totale krediete: 819
Prof FAM Wenhold
[email protected] +27 (0)123563202
Die duur van die program is vier akademiese jare waartydens ’n student praktyk-opleiding as studentdieetkundige ontvang aan instelling(s) wat deur die Universiteit vir dié doel goedgekeur is.
Elke student in Dieetkunde moet onmiddellik na toelating tot die eerste studiejaar, by die Registrateur van die Raad vir Gesondheidsberoepe van Suid-Afrika aansoek doen om geregistreer te word as ’n student in Dieetkunde.
Studente moet na die eerste semester van die derde studiejaar en voor die aanvang van die vierde studiejaar gedurende die universiteitsvakansie vir minstens vier weke toepaslike elektiewe opleiding (Kode DTT 380), onder toesig van ’n dieetkundige, aan ’n instelling wat deur die Universiteit vir dié doel goedgekeur is, voltooi.
Let wel: ‘n Gewysigde leergang, soos hieronder uiteengesit, word vir die program ingefaseer. Die gewysigde eerste jaar van studie sal vir die eerste keer in 2015 gevolg word, die tweede jaar van studie in 2016, die derde jaar van studie in 2017 en die vierde jaar van studie in 2018.
Studente wat voor 2015 vir die BDieetkunde-graadprogram geregistreer het, sal die graadprogram volgens die ou leergang voltooi.
Die volgende persone sal vir toelating oorweeg word: ‘n kandidaat wat in besit is van ‘n sertifikaat wat deur die Universiteit beskou word as ekwivalent aan die vereiste Graad 12-sertifikaat met universiteitsvrystelling, ‘n kandidaat wat aan ‘n ander tersiêre instelling gegradueer het of aan wie die status van ‘n gegradueerde van sodanige instelling toegeken is, en ‘n kandidaat wat aan ‘n ander fakulteit aan die Universiteit van Pretoria gegradueer het.
Lewensoriëntering word van die TPT-berekening uitgesluit.
Graad 11 se finale-eksamenuitslae, die Nasionale Normtoets (National Benchmark Test – NBT) se uitslae en ‘n Toegevoegdewaardevraelys sal vir die voorlopige toelating van voornemende studente gebruik word.
Toelating tot Gesondheidswetenskappeprogramme is onderhewig aan ‘n keuringsproses.
Aansoeke van internasionale kandidate wat van lande kom met mediese opleidingskole sal nie oorweeg word vir plasing in die MBChB program nie, behalwe waar interregeringssamewerkingsooreenkomte in plek is.
Die som van die uitslae van ses vakke, waaronder Engels, Wiskunde en Fisiese Wetenskap, word vir keuringsdoeleindes bereken.
Kandidate, neem asseblief kennis dat jou TPT nie met meer as twee punte mag daal in die uitslae van jou finale skooleksamen nie ten einde jou voorlopige toelating te behou.
NEEM ASSEBLIEF KENNIS dat voldoening aan die minimum toelatingsvereistes nie noodwendig toelating tot enige program in hierdie Fakulteit waarborg nie.
Navrae oor keuring kan gerig word aan [email protected]
Sien ook die Algemene Regulasies.
Vrystelling van die eksamen in (FAR) Farmakologie 381, 382
Vrystelling van die eksamen kan toegestaan word indien 'n student wat 'n modulepunt van minstens 60% behaal het, die opsie uitoefen om dit as finale punt te aanvaar.
Elke vraestel (Vraestel 1 en 2) van die skriftelike eksamen in Mediese voedingterapie 323, 411 en 480 (MNX 323, 411, 480), asook die praktiese eksamen in MNX 411, moet individueel met ’n subminimum van 40% geslaag word.
Elke vraestel vir die tweede eksamengeleentheid in Mediese voedingterapie 323, 411 en 480 (MNX 323, 411, 480), sowel as die praktiese eksamen in MNX 411 (tweede eksamengeleentheid), moet individueel met ’n sub-minimum van 50% geslaag word.
Ingevolge die bepalings van die Algemene Regulasies is daar geen minimum jaar- of semesterpunt wat benodig word om tot die eksamen toegelaat te word nie en kry alle geregistreerde studente outomaties toelating tot die eksamen.
Die finale punt vir 'n bepaalde module in Verpleegkunde, Fisioterapie, Radiografie, Arbeidsterapie en Mensvoeding (minstens 50% word vereis om te slaag) word bereken uit die eksamenpunt sowel as die punt saamgestel uit die evaluasie van 'n student tydens deurlopende, objektiewe en gekontroleerde assesserings-geleenthede gedurende die kwartaal/semester/jaar. Minstens een formele assessering per module word as die minimum norm in dié verband gestel, en studente sal deurgaans op ’n gereelde grondslag aan selfgerigte leeropdragte blootgestel word ten einde selfgerigte leer te bevorder.
In die geval van modules met praktiese komponente word vereis dat die studente aan al die toepaslike bywoningsvereistes met betrekking tot die bemeestering van praktiese vaardighede voldoen alvorens ’n slaagpunt vir die module verwerf word.
Daar is twee hoofeksamengeleenthede per jaar, die eerste en tweede eksamen. Ten opsigte van eerstesemestermodules is die eksamengeleentheid in Mei/Junie en die tweede eksamengeleentheid in Julie. Ten opsigte van tweedesemester-modules is die eerste eksamengeleentheid in Oktober/November en die tweede eksamengeleentheid in November/Desember van dieselfde jaar. In gevalle waar studente addisionele kliniese werkure moet voltooi om tot ’n tweede eksamen toegelaat te word, sal die departementshoof die tweede eksamengeleentheid bepaal.
Slegs twee eksamengeleenthede per module is toelaatbaar. Indien ’n student ’n module tydens die tweede eksamengeleentheid druip, moet die betrokke module herhaal word.
'n Tweede eksamengeleentheid in ’n module word in die volgende gevalle aan studente verleen:
- Indien ’n student ’n finale punt van minder as 50% in die betrokke module gedurende die eerste eksamengeleentheid behaal het en dus druip.
- Indien ’n student nie die subminimum in die eksamen, wat vir ’n bepaalde module vereis word, behaal het nie.
- Indien ’n student weens siekte of buitengewone omstandighede nie die eksamen in ’n module gedurende die eerste eksamengeleentheid kon aflê nie.
Studente wat weens bogemelde redes die tweede eksamen wil aflê, moet 24 uur na die uitslae ontvang is, registreer vir die tweede eksamengeleentheid.
Indien ’n student ’n module tydens die eerste eksamengeleentheid gedruip het, word die eksamenpunt wat hy of sy tydens die tweede eksamengeleentheid in die betrokke module behaal, as die finale punt verreken. Die punte wat met die deurlopende evaluering gedurende die kwartaal/semester/jaar verwerf word, word nie in berekening gebring nie. Indien die student die module tydens die tweede eksamengeleentheid slaag, word nie meer as 50% as slaagpunt in die betrokke module toegeken nie.
Indien ’n student as gevolg van siekte of buitengewone omstandighede nie aan die eksamen in ’n module tydens die eerste eksamengeleentheid kon deelneem nie, word die deurlopende evalueringspunt, tesame met die eksamenpunt wat tydens die tweede eksamengeleentheid in die betrokke module behaal is, as die finale punt in die module behaal, bereken.
Die Skool vir Gesondheidsorgwetenskappe pas die bepalings van die Algemene Regulasies toe. Daarvolgens mag ’n student wat ’n beperkte aantal modules uitstaande het ten einde aan graadvereistes te kan voldoen, kragtens fakulteitsregulasies tot ’n spesiale eksamen daarin toegelaat word.
'n Student moet al die voorgeskrewe kernmodules van 'n spesifieke studiejaar slaag ten einde bevorder te kan word tot die daaropvolgende studiejaar. 'n Student kan slegs tot 'n volgende studiejaar bevorder word indien hy of sy nie meer as twee fundamentele modules van sewe weke elk per semester of een module van 14 weke per semester gedruip het nie. ’n Ononderhandelbare voorvereiste vir toelating tot die finale studiejaar is slaagpunte in al die kern- en fundamentele modules van die voorafgaande studiejare.
Raadpleeg die Jaarboek vir fundamentele modules in elke dissipline.
'n Slaagpunt verwys na 'n finale punt van minstens 50%.
Modules met krediete vir praktiese werk en kliniese opleiding kan nie geslaag word nie, alvorens al die voorgeskrewe kliniese ure en praktiese aktiwiteite tot die bevrediging van die departementshoof voltooi is.
Die Voorsitter van die eksamenmodereringsvergadering mag na beoordeling van die student se totale profiel, spesiale toestemming aan die student verleen/toestaan om tot 'n volgende studiejaar bevorder te word.
Die uitsondering is die Departement Mensvoeding, waar die regulasies van die Fakulteit Natuur- en Landbouwetenskappe ten opsigte van die modules deur daardie Fakulteit aangebied, van toepassing is.
Modules kan slegs vooruitgeneem of herhaal word indien dit in die bestaande eksamenrooster geakkommodeer kan word.
'n Student wat 'n studiejaar herhaal, mag met die toestemming van die Voorsitter van die eksamenmodereringsvergadering en die betrokke departementshoof, toegelaat word om fundamentele modules van die daaropvolgende jaar te neem, mits hy of sy aan die voorvereistes vir die betrokke modules voldoen. Geen aanpassing van bestaande roosters sal toegelaat word nie. Die volgende fundamentele modules is ter sprake:
Departement Verpleegkunde: SLK 110, 120; FSG 251, 252.
Departement Fisioterapie: SOH 254; FSG 251, 252, 261, 262, SLK 210
ANP 210, GMB 252, 253, 254, FAR 381, 382
Departement Arbeidsterapie: ZUL 110; SEP 110; SLK 210, 220;
FSG 251, 252, 261, 262; ANP 210; RPD 481; GNK 286
Departement Mensvoeding: FLG 211, 212, 221, 222;
BCM 251, 252, 261, 262; FAR 381, 382, VDS 322; VDB 321
Departement Radiografie: FSG 251, 252, 262; GNK 286; ANP 210.
Internskapopleiding (tweede semester van die finale studiejaar)
Die drie verpligte semestermodules CNT 480, MNX 480 en FSS 480 maak gesamentlik die internskapopleiding uit en moet gelyktydig geneem word.
Die graad word met lof toegeken aan ’n student wat in die volgende modules ’n gemiddelde van minstens 75% behaal het: CNT 411, 480 gesamentlik, sowel as MNX 411, 480 gesamentlik, en FSS 480 gesamentlik.
Minimum krediete: 134
Mense en hul omgewing 112
Die module behels basiese psigologie- en sosiologiekonsepte soos toepaslik vir Geneeskunde en Tandheelkunde, in die geval van BChD-studente.
Basiese psigiatriese begrippe word ook aangespreek.
Akademiese oriëntasie 110
Basiese voedsel voorbereiding 111
Module 1: Basiese voedselbereiding en voedselbereidingstegnieke. Mise en place, Weeg- en meettegnieke, toerusting en terminologie soos toegepas in voedselbereiding. Geskiedenis van die voedseldiens industrie en hedendaagse sjefs. Basiese voedselkwaliteitskontrole. Module 2:Voedselvoorbereiding beginsels van aftreksels, soppe en souse
Philosophy, development and challenges of the dietetic profession in a South African context.
Anatomie van die romp 161
Sistematiese benadering tot anatomie met natmonsterbespreking van die toraks met inhoud, abdomen met inhoud en bekken met inhoud (organe, vaskulêre stelsels, senuweevoorsiening, limfdreinering, spiere en gewrigte), asook die oppervlaksanatomie. Inleidende histologie behels die histologie van die longe, lewer en niere.
Basiese voedselbereiding 121
Module 1: Basiese voedselbereiding en voedselbereidingstegnieke. Mise en place, Weeg- en meettegnieke, toerusting en terminologie soos toegepas in voedselbereiding. Basiese voedselkwaliteitskontrole. Module 2:Voedselvoorbereiding beginsels vanstysels en grane.
Geïntegreerde gesondheidsorgleierskap 120
Multidissiplinêre spanwerk. Gesondheidsorgsisteme en -wetgewing. Determinante van gesondheid. Inleiding tot gesondheidsorgmodelle (bv Gemeenskapsgebaseerde sorg, gesin-gesentreerde sorg, ens). Professionalisme. Etiese beginsels. Bestuur van diversiteit. NB: Slegs vir Skool vir Gesondheidsorgwetenskappe-studente.
Minimum krediete: 221
Geneeskundige mikrobiologie 253
Sistemiese bakteriologie. Bakteriële infeksies wat algemeen voorkom en die bakterieë wat dit veroorsaak.
Geneeskundige mikrobiologie 254
Fungi, parasitologie en virologie. Fungus-, virale en parasietinfestasies en -infeksies wat algemeen voorkom, en die organismes wat dit veroorsaak.
Geneeskundige mikrobiologie 252
Infeksie, immuniteit en basiese bakteriologie. Inleiding en basiese beginsels van infeksie, sterilisasie en die immuunstelsel. Bakteriële selle en die klassifikasie van siekteveroorsakende bakterieë.
Toepassing van natuurwetenskaplike beginsels in mensvoeding. Standaarde, riglyne en voedselsamestellingstabelle.
’n Omvattende dieetbenadering in kommunikasie oor voedsel- en voedingboodskappe deur die gebruikmaking van teoretiese raamwerke, insluitende die beplanning en evaluering van inhoud sowel as aanbiedingsvaardighede.
Voedselprodukte en -bereiding 210
Module 1: Die studie van verskillende voedselsisteme in voedselbereiding. Fisiese en chemiese eienskappe van voedsel en die invloed van die samestelling in voedselbereiding. Module 2: Basiese bereidingsmetodes van die volgende: soppe en souse; vrugte en groente; slaaie; bevrore nageregte; gelatine. Module 3: Oorsprong en ontwikkeling van eetgewoontes; faktore wat eetgewoontes en keuses beïnvloed; dinamika van eetgewoontes. Invloed van godsdiens op eetgewoontes. Eetgewoontes van verskillende etniese groepe.
Voedselprodukte en -bereiding 221
Module 1: Die studie van verskillende voedselsisteme in voedselbereiding. Fisiese en chemiese eienskappe van voedsel en die invloed van die samestelling in voedselbereiding. Module 2: Basiese bereidingsmetodes van die volgende: vleis, pluimvee, vis, peule, eiers en melk, stysels, grane; gebak (die hele spektrum); rysmiddels. Module 3: Die invloed van kultuur op eetgewoontes, voedselkeuses en cuisines. Die bestudering van die cuisines van geselekteerde Afrika-, Europese en Oosterse lande.
Sien asseblief Engelse weergawe vir die inhoud van hierdie module.
Geïntegreerde gesondheidsorgleierskap 210
Beginsels van projekbestuur. Kommunikasiebeginsels. Gesondheidsbevordering en -onderrig, voorspraak en geletterdheid. Berading vir gesondheidsgedragverandering. NB: Slegs vir Skool vir Gesondheidsorgwetenskappe-studente.
Minimum krediete: 242
Inleiding, reseptore, antagonisme, kinetiese begrippe. Middels wat inwerk op die outonome en sentrale senuweestelsel. Geneesmiddelbehandeling van hipertensie, angina pectoris, miokardiale infarksie, hartversaking, hart-aritmieë, en epilepsie. Diuretika, glukokortikosteroïede, lokale verdowers, narkosemiddels, analgetika, yster en vitamiene, onkostatika, immuunonderdrukkers.
Hormone, geneesmiddels wat inwerk op histaminerge, serotonerge en dopaminerge reseptore. Geneesmiddelbehandeling van diabetes mellitus, skisofrenie, depressie, vetsug, angs, insomnia, spysverteringskanaalsiektes. Antistolmiddels, antimikrobe middels.
Dieetkundige raadgewing 310
Teorie van raadgewing. Onderhoudvoering: Onderhoud; die konsultasieproses; verbale, geskrewe en nie-verbale kommunikasie aan kliënte, pasiënte, werknemers as individue of groepe in verskillende stadia van die lewensiklus in gesondheid en siekte in homogene en trans-/multikulturele situasies deur middel van gepaste teoretiese raamwerke.
Beplanning en uitleg van voedseldienseenhede. Keuse en aankoop van grootskaalse apparaat en toerusting. Higiëne en veiligheid in voedseldienste. Bestuursbeginsels soos van toepassing op voedseldiensstelsels. Menslikehulpbronbestuur in voedseldiens-eenhede. Finansiële bestuur in voedseldienste.
Geïntegreerde gesondheidsorgleierskap 310
Gemeenskapsbehoefteberaming. Gemeenskapsontwikkeling. Beplanning en implementering van samewerkende gemeenskapsgebaseerde tussentrede. Toepassing van beginsels van monitering en evaluering. NB: Slegs vir Skool vir Gesondheidsorgwetenskappe-studente.
Navorsingsmetodologie vir gesondheidsorgwetenskappe 300
Navorsingskonsepte; navorsingsproses; navorsingsondersoek; beplanning en ontwikkeling van ’n literatuuroorsig; ontwikkeling van ’n navorsingsidee en navorsingsvraag; navorsings-beginsels in die ontwerp van ’n navorsingsvoorstel; skryf van ’n navorsingsvoorstel.
Kliniek en besprekingsklas 320
Praktykopleiding: Bestuur van ‘n dieetkundepraktyk. Inoefening van konsultasieproses en praktykbestuur in ‘n dieetkundekliniek.
Grootskaalse voedselproduksie en restaurantbestuur 322
Module 1 en Praktiese werk: Beginsels van grootskaalse voedselbereiding en die praktiese toepassing daarvan in ’n praktiese restaurantsituasie. Restaurantbestuur. Resepformate en toepaslike aanpassings vir grootskaalse voedselbereiding. Werkskedulering en praktiese blootstelling aan die gebruik van grootskaalse toerusting in die praktyk. Module 2: Spyskaartbeplanning vir verskillende voedseldienssisteme en voedseldiensstyle. Module 3: Grootskaalse voedselverkryging, -verbruik en -berging. Praktiese component: Beginsels van grootskaalse voedselvoorbereiding en die praktiese toepassing daarvan in ‘n praktiese restaurant konteks. Resep standardisering en aanpassing vir grootskaalse voedelvoorbereiding. Werkskedulering en die praktiese blootstelling aan grooskaalse kombuis apparaat in ‘n werklike opset.
Mediese voedingterapie 310
Introduction to the origin of diseases as a consequence of programmed changes that occur during impaired intrauterine growth and development. Aetiology and clinical manifestations of under-nutrition/PEM; principles and practices of medical nutrition therapy in under-nutrition/PEM; impact and influence of worm infestation. Congenital heart disease and special problems related to children with congenital heart disease. Relationship between malnutrition and Aids; role of nutrition in immunity within the context of HIV/Aids; clinical signs, symptoms and problems associated with Aids and guidelines for the alleviation of these symptoms; nutritional related problems of medication used by Aids patients. Appropriate practical assignments and case studies.
Mediese voedingterapie 323
Relationships between obesity, hypertension, cardiovascular disease, insulin resistance and concomitant health risks. Aetiology, pathophysiology and manifestation(s) of type 1 and type 2 Diabetes Mellitus, gestational diabetes and impaired glucose tolerance; principles and practices of medical nutrition therapy of diabetes mellitus integrated with medical/pharmacological treatment; dietary treatment/prevention of complications; dietary adaptations when exercising and life style/behaviour modification. Aetiology and clinical manifestations of cardiovascular; principles and practices of medical nutrition therapy in CVD. Aetiology and clinical manifestation(s) of renal disease conditions; principles and practices of medical nutrition therapy in renal conditions (nephritic syndrome, nephrotic syndrome, acute and chronic renal failure, nephrolithiasis). Nutrient-drug interactions. Metabolic response to acute and chronic stress. Principles of special nutritional care, special feeding methods and products required for injured/critically ill patients. Appropriate practical assignments and case studies.
Evaluering van die voedingstatus. Voedingsorgproses, oorsig van evaluering van voedingstatus. Wetenskaplike beginsels van voedingstatusevaluering, voedingsifting, kliniese, biochemiese en dieetevaluering van voedingstatus. Praktykopleiding: Inoefening van teoretiese beginsels van voedingstatusevaluering in hospitaal/kliniek en/of vaardigheidslaboratorium.
Community nutrition 321
Community nutrition practice within the larger public health realm. Nutrition within primary healthcare. Nutrition and community development as well as project planning and management.
Minimum krediete: 222
Administrasie en finansies (persoonlik en besigheid).
Global nutrition challenges e.g. food security, protein-energy and micronutrient malnutrition, non communicable diseases of lifestyle, etc. Public health approaches and general nutrition interventions to address these challenges. Nutrition program development including assessment, analysis and interventions in the South African context as well as Nutrition Policy formulation.
Gevorderde mensvoeding 411
Seminare en gevalstudies (teorie en praktiese toepassing): Voedinggedrag; eetversteurings; nutriënt/voedingsaanvulling; sportvoeding; vegetarisme; voedselveiligheid; voeding van die gestremde; voorkoming van nie-oordraagbare siektes van lewenstyl, voeding en immuniteit; voeding en genetika.
Academic service learning project in community-based programme development (i.e. planning, implementation and evaluation). Facility-based primary healthcare service delivery.
Internskapopleiding in voedseldiensstelselbestuur 480
Integrasie in dieetkunde 480
Navorsing in gesondheidsorgwetenskappe 400
Uitvoeringsproses om etiese goedkeuring te kry, data-insameling, data-analise, navorsings-verslagskrywing.
Mediese voedingterapie 411
Die rol van dieet en voeding in die etiologie en behandeling van siektes van die gastro-intestinale kanaal en verwante organe; metaboliese afwykings en jig; siektes van neurologiese oorsprong; prematuriteit en pediatriese siektetoestande. Voedingsorg van die pasiënt met fisiologiese trauma en kanker. Nutriëntmedikament-interverwantskappe. Toepaslike praktiese opdragte en gevallestudies ter inoefening van die voedingsorgproses.
Internskapopleiding in mediese voedingterapie 480