Godsdiens en bespotting
"Maar toe Sanbállat, die Horoniet, en Tobía, die Ammonitiese kneg, en Gesem, die Arabier, dit hoor, het hulle ons bespot en ons verag en gesê: Wat is dit vir ‘n ding wat julle doen? Wil julle teen die koning rebelleer? Toe antwoord ek hulle en sê vir hulle: Die God van die hemel, Hy sal ons dit laat geluk, en ons, sy knegte, sal ons klaarmaak en bou; maar julle het geen deel of reg of gedagtenis in Jerusalem nie". Nehemia 2:19-20
"Maar ons het die muur opgebou, en die hele muur is tot op sy helfte herstel; en die volk was met hulle hart in die werk". Nehemia 4:6
Die opbou van die mure van Jerusalem is in moeilike en onstuimige tye onderneem. Sommige van die onbeduidende heersertjies van die omgewing was verheug oor die vernedering wat die stad gely het. Dit het hulle immers meer ruimte vir die uitoefening van hulle eie gesag gelaat. Maar nou het hulle hierdie hernieude bedrywighede met weersin gadegeslaan. Hulle het dus planne gesmee om die werk omver te werp en daar moes voortdurend teen hulle gewaak word.
As jy probeer om die werk van God in die wêreld te doen, die rommel van sonde weg te ruim, die mure wat afgebreek is, te herbou en na die welsyn van God se volk te streef, moet jy nie verbaas wees as jy omring gaan word van hoon en bespotting, van die geheime of openlike kwaadwilligheid van 'n Sanbállat en ‘n Tobía nie.
Sommige mense vind dit makliker om verbitterde teenkanting die hoof te bied, as om bespotting en hoon te verduur. Ons sou dalk meer vordering kon maak as hierdie spottende, vitterige tonge gestil kon word. Maar hierdie vervolging dryf ons terug na God. Dit laat Hom vir ons weer 'n lewende feit word en maak die deur oop vir die openbaring van die reddende genade van Sy regterhand (4: 4, 9, 20).
Hoe goed is dit nie om in sulke tye weg te kan draai van die mens nie en te dink aan die Here, wat die Grote en Gedugte is (Neh. 1:5; Jes. 51: 12, 13). Maak heeltemal seker dat jy na Sy plan lewe en Sy werk op Sy wyse doen. Gaan dan vooruit in Sy Naam en Hy sal “al Sy berge tot 'n weg maak”.
Die les vir ons almal is die drievoudige aspek van die Christelike lewe:
Daar is ons opkyk na die aangesig van God - “ek het tot die God van die hemel gebid”. Ons moenie vergeet om te bid nie, want daar word meer deur gebed verrig as wat ons besef.
In die tweede plek moet ons op die uitkyk wees vir ons vyande en die vyande van God - “ons het tot onse God gebid en om hulle ontwil 'n wag teen hulle uitgesit, dag en nag”. Ons moet waak, sowel as bid.
Ten laaste moet ons afkyk na die werk wat aan ons toevertrou is, waaraan ons moet arbei met 'n toewyding wat nooit verflou nie, in gemeenskap met ons Here (1 Kor. 3: 9). Laat ons ons afvra: “Is ek in die stad tussen die bouers, of buitekant tussen die afbrekers en vyande?”
GEBED: O Here, leer ons dag ná dag wat U wil hê ons moet doen en gee ons genade en krag om dit dan uit te voer. Laat ons nooit ter wille van ons gemaksug weier om op die pad te gaan wat U ons aantoon nie, of, uit vrees vir skande, daarvan afwyk nie. Amen.