Millard Fillmore - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Millard Fillmore (7 Januarie 1800 - 8 Maart 1874) was die dertiende president van die Verenigde State, wat van 1850 tot 1853 gedien het, en die vierde en laaste lid van die Whig-party wat die amp beklee het. Hy het die vise-president van die Verenigde State opgevolg met die dood van president Zachary Taylor, wat aan akute gastro-enteritis gesterf het, en die tweede vise-president geword het wat die amp aanvaar het na die dood van 'n sittende president. Fillmore is nooit in eie reg tot president verkies nie. Nadat hy Taylor se ampstermyn uitgedien het, is Fillmore nie in die presidentsverkiesing van 1852 deur die party, die Whig-party, genomineer nie. In 1856 het hy nie die verkiesing as president beklee as kandidaat van die Know-Nothing-beweging van korte duur nie.
Terwyl Fillmore deur baie as een van die mindere presidente van die Verenigde State van Amerika beskou word, het sy steun vir die kompromie van 1850 die geweld van die Amerikaanse burgeroorlog langer as tien jaar op die spel gehou. Hy het ook 'n ekspedisie van vlootvaartuie na Japan gestuur onder bevel van kommodore Matthew C. Perry. Deur Perry toe te laat om die bemannings vir hierdie ekspedisie te kies, het dit die onderneming suksesvol gemaak om die handel met die isolasionistiese nasie, Japan, te open en uit te brei.
Fillmore is in 7 Januarie 1800 in die Finger Lakes-land New York gebore aan Nathaniel Fillmore en Phoebe Millard Fillmore. Hy was die tweede van nege kinders en die oudste seun. Sy ouers het voor sy geboorte na die grensstad Locke (nou Summerhill), New York, van Vermont in New England gekom. Die Fillmores het hul huise as huurderboere verdien. Millard het sy jeug saam met sy pa gewerk. Hy was eers 'n vakleerling by 'n doekmaker om die doekmakery te leer toe hy 15 jaar oud was. Met die besef van sy eie onvoldoende leer, het hy gesukkel om 'n opleiding onder grensvoorwaardes te verwerf. Volgens die legende het hy die woorde in 'n woordeboek in die een hand gehou terwyl hy 'n doekmasjien met die ander gebruik.
Fillmore het eenskole-skole bygewoon en sy opleiding was sporadies. Die enigste boeke in sy huis was die Bybel, 'n almanak en 'n lofsangboek. Met die hulp van 'n onderwyser in die dorp, Abigail Powers, kon Fillmore homself opvoed. Kragte het hom aangemoedig om na hoër leer te streef. Hy het diep verlief geraak op Powers. Toe hy 18 jaar oud was, verhuis Fillmore na Buffalo, New York, om voort te gaan met sy studies. Hy word 'n regsklerk by 'n provinsiale regter, waar hy sy vroeëre inleiding tot die wet gekry het. Hy is in 1823 in die kroeg opgeneem en het sy regspraktyk in East Aurora in Erie County, New York, begin.
In 1826 beskou hy homself as finansieel veilig genoeg om met Powers, die dogter van eerw. Lemuel Powers, te trou. Die egpaar het twee kinders, Mary Abigail en Millard Powers, gehad.
In 1828 is Fillmore verkies tot die New Yorkse wetgewer en dien hy van 1829 tot 1831. In 1830 verhuis hy sy gesin na Buffalo, New York en word Fillmore gou een van die voorste prokureurs daar.
Fillmore is verkies as kandidaat van die Whig-party op die Twintigste derde Kongres van die Verenigde State (1833-1835); en verkies tot die twintigste, twintigste, sesde en twintigste Amerikaanse Kongres (1837-1843). Fillmore was 'n sterk ondersteuner van Henry Clay van Kentucky. Clay was in hierdie tyd 'n eersteklas orator en die leier van die Whig-party. Fillmore, saam met ander en Clay het besluit dat 'n kompromie oor die slawerny aangeleentheid belangrik is om vrede te behou. Fillmore het nie in 1843 weer vir die Kongres herkies nie, in die hoop om die vise-president benoeming onder Clay te kry. Hierdie posisie is in plaas daarvan aan Theodore Frelinghuysen gegee. Die Whig-party het in plaas daarvan die Fillmore-goewerneur van New York benoem. In die verkiesing is Fillmore egter geslaan deur sy teenstander van die Demokratiese Party, Silas Wright, en Clay het die beslissende stem in New York verloor, wat hom die presidentskap gekos het. Fillmore is in 1847 tot staatskontroleur verkies. Die aanstelling was van korte duur, aangesien Fillmore in 1848 as vise-presidentskandidaat van Zachary Taylor verkies het, en hulle is verkies as die laaste Whig-partykaartjie om die Verenigde State te lei.
Whig Party-vaandel uit 1848 met kandidate Zachary Taylor en Millard Fillmore
Fillmore het in die eerste helfte van 1850 voorsitter van die Senaat van die Verenigde State gehad. Die opponerende partye in die noorde en suide het gesukkel oor slawerny en die land wat nuut verkry is uit die Mexikaanse oorlog. Op hierdie tydstip was daar 15 slawe-state en 15 vrystate. As 'n ander staat tot die unie toegelaat word, sal dit die balans in die Senaat van die Verenigde State ontstel. Die faksie teen slawerny, onder leiding van senator Seward, die voormalige goewerneur van New York en senator Salmon P. Chase van Ohio, het botsing met die suide, onder leiding van senator James M. Mason van Virginia, senator Jefferson Davis van Mississippi, en senator John C. Calhoun van Suid-Carolina. Kwaad woorde het deur die sale van die Senaat geseil soos in die kamer van die Huis van Verteenwoordigers.
President Taylor het na die anti-slawerny van die debat geleun, selfs al het hy slawe in Louisiana besit. Die president was vasbeslote om die Grondwet van die Verenigde State te handhaaf, en dreig om federale troepe te stuur om die betwiste New Mexico-gebied te beskerm teen 'n inval deur Texans wat met slawe slaaf.
Uiteindelik, op 29 Januarie 1850, bied Henry Clay 'n kompromie aan. Volgens die kompromie van 1850 sou Texas die land wat in geskil is, prysgee, maar as vergoeding 10 miljoen dollar geld ontvang wat dit sou gebruik om sy skuld aan Mexiko af te betaal. Die gebiede van New Mexico, Nevada, Arizona en Utah sou ook georganiseer word sonder om van slawerny te praat. Die besluit sou later deur die inwoners van die gebiede geneem word toe hulle om staatskaping aansoek gedoen het. Wat Washington betref, sou die slawehandel in die District of Columbia afgeskaf word, hoewel slawerny steeds toegelaat sou word. Uiteindelik sal Kalifornië as 'n vrye staat toegelaat word. Om slawestaat-politici te versper, wat beswaar sou gemaak het teen die wanbalans wat geskep is deur 'n ander vrye staat by te voeg, is die Fugitive Slave Act goedgekeur. Die Fugitive Slave Law het vereis dat weggeloopte slawe aan hul eienaars teruggegee word. Die nuwe wet het ernstige boetes vir nie-afdwinging gehad. 'N Groot grief van die suide teen die ou wet was dat Noordelikes dit nie sou afdwing nie. Ander afdelings van die wetsontwerp het slawerny in die District of Columbia afgeskaf en 'n grensgeskil tussen Texas en New Mexico besleg.
Voordat die kompromie geslaag is, is Zachary Taylor op 9 Julie 1850 skielik oorlede, en Fillmore het die eed as president afgelê.
Die skielike verandering in leierskap dui op 'n skielike politieke verskuiwing in die administrasie. Taylor se kabinet het bedank en Fillmore het Daniel Webster dadelik as staatsekretaris aangestel en sodoende sy alliansie met die gematigde Whigs wat die Kompromie verkies het, verklaar.
'N Wetsontwerp om Kalifornië tot die Unie toe te laat, het steeds al die gewelddadige argumente vir en teen die uitbreiding van slawerny gewek, sonder dat daar enige vordering was om die belangrikste sake te besleg. Clay, uitgeput, het Washington D.C. verlaat om te herstel, en leier op senator Stephen A. Douglas van Illinois gewerp. Millard Fillmore het op hierdie kritieke tydstip sy steun vir die kompromie van 1850 aangekondig.
Op 6 Augustus 1850 stuur hy 'n boodskap aan die Kongres waarin hy aanbeveel dat Texas betaal moet word om die eise op 'n deel van New Mexico te laat vaar. Dit het daartoe bygedra dat 'n kritieke aantal Noordelike Whigs in die Kongres weggevoer is van hul aandrang op die Wilmot Proviso - die bepaling dat alle grond wat deur die Mexikaanse Oorlog verkry is, vir slawerny gesluit moet wees.
Douglas se effektiewe strategie in die Kongres gekombineer met Fillmore se druk om die kompromisbeweging stukrag te gee. Douglas het die enkele wetgewende pakket van Clay opgebreek en vyf afsonderlike wetsontwerpe aan die Senaat voorgelê:
Ervaar Kalifornië as 'n vrye staat.
Vestig die Texas-grens en vergoed die staat vir verlore lande.
Verleen territoriale status aan New Mexico.
Stel federale beamptes tot beskikking van slawehouers wat vlugtelinge op soek is - die Fugitive Slave Act.
Slaan die slawehandel in die District of Columbia af.
Elke maatreël het 'n meerderheid verkry, en teen 20 September het president Fillmore hulle in die wet onderteken. Webster het geskryf: 'Ek kan nou van nagte slaap.'
'N Ander belangrike nalatenskap van Fillmore se administrasie was die stuur van kommodore Matthew C. Perry om Japan vir Westerse handel oop te stel, hoewel Perry nie Japan bereik het voordat Franklin Pierce Fillmore as president vervang het nie.
KANTOOR NAAM KWARTAAL
President van die Verenigde State Millard Fillmore 1850-1853
Vise-president van die Verenigde State Geen
Staatsekretaris van die Verenigde State Daniel Webster 1850-1852
Sekretaris van die Tesourie Thomas Corwin 1850-1853
Sekretaris van Oorlog Charles Magill Conrad 1850-1853
Prokureur-generaal John J. Crittenden 1850-1853
Posmeester-generaal Nathan K. Hall 1850-1852
Samuel Dickinson Hubbard 1852-1853
Sekretaris van die vloot William A. Graham 1850-1852
Sekretaris van Binnelandse Sake Thomas McKennan 1850
Alexander Hugh Holmes Stuart 1850-1853
Fillmore het die volgende Justices in die Hooggeregshof van die Verenigde State aangestel:
State tot die Unie toegelaat
Kalifornië - 1850
Fillmore het huiwerig ingestem om in 1852 vir die presidensiële nominasie van die Whig-party te gaan optree. Hy wou seker maak dat die partyplatform die kompromie van 1850 ondersteun. Nadat hy dit verseker het, het hy gevra dat sy naam op 'n goeie oomblik onttrek word en sy afgevaardigdes na Daniel Webster oorgeplaas, nog 'n aanspraakmaker op die Whig-presidensiële nominasie. Dit is egter nie gedoen nie en generaal Winfield Scott is as die kandidaat van die party aangewys. In November word Scott deurslaggewend verslaan deur sy Demokratiese teenstander, Franklin Pierce. Na die verkiesing in 1852 het die Whig-party oor die slawerny aangekla.
Binne 'n paar jaar was dit duidelik dat, hoewel die kompromie bedoel was om die twis van die slawerny te besleg, dit eerder dien as 'n ongemaklike deursnee-skietstilstand.
Standbeeld van Fillmore buite die stadsaal in die sentrum van Buffalo, New York
President Fillmore het na Buffalo teruggekeer nadat hy die verkiesing verloor het. Sy geliefde vrou, Abigail, is ongeveer 'n maand later oorlede.
Terwyl die Whig-party in die 1850's ontbind het, het Fillmore geweier om by die Republikeinse Party aan te sluit; in plaas daarvan aanvaar hy in 1856 die benoeming tot president van die Party van die Niks (of Nasionaal-Amerikaanse).
Op 10 Februarie 1858 trou hy met 'n weduwee in Albany met die naam Caroline Carmichael McIntosh. Sy latere belangstellings sluit die Universiteit van Buffalo in, en hy was die eerste kanselier. Hy was 'n stigter van die Buffalo Historical Society en die Buffalo General Hospital, en was aktief in ander gemeenskapsprojekte, soos die Natural Science Society.
Gedurende die hele burgeroorlog het hy president Lincoln teengestaan ​​en president Johnson tydens die heropbou ondersteun. Hy het tydens die burgeroorlog 'n korps van huishulpe beveel.
Hy is oorlede om 11:10 P.M. op 8 Maart 1874, na die gevolge van 'n beroerte, met die laaste woorde wat beweer is dat hy, nadat hy sop gevoer is, "die voeding smaaklik is." Op 7 Januarie word elke jaar 'n seremonie by sy graf in die Forest Lawn Cemetery in Buffalo gehou.
Die mite dat Millard Fillmore die eerste bad van die Withuis geïnstalleer het, is deur H. L. Mencken begin in 'n grapkolom wat op 28 Desember 1917 in die New York Evening Mail.
Nadat die Withuis sonder boeke gevind is, het Millard Fillmore die biblioteek in die Withuis geïnisieer.
Vanaf 2006 bly Millard Fillmore die laaste Amerikaanse president wat nie 'n Demokratiese Party of 'n lid van die Republikeinse Party was nie, hoewel Abraham Lincoln in 1864 herkies is op die Union Ticket in plaas van as Republikein met die demokratiese Andrew Johnson as sy lopende maat. .
Fillmore, Utah, geleë in Millard County, Utah, is na hierdie president vernoem.
Burmann, Joan en John Patterson. Ons Amerikaanse presidente. St. Petersburg, FL: Willowisp Press, 1993; Pages Publishing Group, 1997. ISBN 0874068363