Eiendom - Wikipedia
Kultuurverskille[wysig | wysig bron]
Een foutiewe opvatting is dat sommige groepe inheemse Noord-Amerikaners die begrip 'eiendom' nie geken het nie. So sou die Indiane Manhattan aan die Nederlanders verkoop het, met die gedagte dat hulle 'n goeie transaksie beklink het, aangesien die grond aan niemand behoort het nie.
In alle kulture kom die begrip van eiendom egter voor, wanneer dit kom by objekte van ekonomiese waarde. Sommige jagtersamelewings in Afrika ken of erken byvoorbeeld nie die eiendom van grond nie, maar wel van waterbronne.
Politiek/filosofie[wysig | wysig bron]
Individualisme en kollektivisme
Kapitalisme, maatskappyorde gebaseer op privaateiendom
Sosialisme en kommunisme, maatskappyorde gebaseer op kollektiewe eiendom
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Eiendom&oldid=1529960"	Kategorieë: RegteEtiekSamelewing	Navigasie-keuseskerm
ÆngliscالعربيةAzərbaycancaБеларускаяБългарскиBrezhonegکوردیی ناوەندیČeštinaCymraegDanskDeutschΕλληνικάEnglishEsperantoEspañolEestiفارسیFrançaisעבריתहिन्दीHrvatskiBahasa IndonesiaIdoÍslenskaItaliano日本語Қазақша한국어LatinaLëtzebuergeschLietuviųLatviešuМакедонскиNederlandsNorsk bokmålPolskiPortuguêsRomânăРусскийSicilianuScotsSrpskohrvatski / српскохрватскиSimple EnglishSlovenščinaСрпски / srpskiSvenskaతెలుగుไทยTürkçeТатарча/tatarçaУкраїнськаاردوIsiXhosaייִדיש中文	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 3 Februarie 2017 om 18:45 bygewerk. PressReader - Kuier: 2017-10-04 - Hal­lo my Kui­er- men­se,
Kuier - 2017-10-04 - KUIERHOEKIE -
Dis net mens­lik om so elke nou en dan ’n af­dag te be­leef. Dan voel jy mos die he­le wê­reld werk saam om te sorg dat net mooi al­les in jou lewe ver­keerd loop. Ek word glad nie daar­die dae ge­spaar nie, maar ge­woon­lik kos dit maar min om my ge­moed te lig, want ek glo al van kleins af in kos­te­ra­pie.
Ek is nou maar een van daai men­se wat kan eet as ek ge­luk­kig is en as ek on­ge­luk­kig is. So, ek het nog nooit ver­staan dat men­se sê hul­le is so ont­steld dat hul­le nie kan eet nie! My oor­ge­wig was na­tuur­lik al­tyd ’n pro­bleem, maar nooit het ek my­self in­ge­dink in ’n si­tu­a­sie waar ek nie kón op­hou eet nie. Ek dink dis daar­om dat die sto­rie van Ca­den Ben­ja­min (blad­sy 12) my so ge­raak het. Ek ge­niet dit om te eet, maar as die ge­wig te veel raak, weet ek ek kan al­tyd diet. Maar wat van die ar­me kind wie se siek­te ver­oor­saak dat hy geen be­heer daar­oor het nie? Ek het net nooit só oor die saak ge­dink nie!
Dit bring my som­mer by die Lewensdrama (blad­sy 14). Ro­de­rick Eras­mus se sto­rie laat my skaam kry oor my laas­te “af­dag”toe ek my­self be­jam­mer het vir goed wat ek nou nie eens meer kan ont­hou nie. Wat met hom ge­beur het, laat my net be­sef hoe­veel ek eint­lik het om voor dan­baar te wees!
Laas­tens, baie dan­kie aan Maurice Pai­ge wat ons saam­ge­vat het Hei­del­berg toe! Dit was ’n voor­reg!