Omdat profete geïnspireerde woorde spreek, is daar nie vandag meer profete nie. God het gesê dat niemand by sy Woord mag byvoeg of wegneem nie (Deuteronomium 4:2, Spreuke 30:6, Openbaring 22:18-19). Indien daar vandag profete is, is hulle woorde op dieselfde vlak as die Skrif en oortree ons die genoemde verse. Soos die apostles, was profete nodig om die fondasie van die kerk te lê (Efesiërs 2:20). Wat is hierdie fondasie? Die Skrif was nog nie voltooi nie. God het hulle gebruik om dit neer te pen. Noudat die Skrif voltooi is het ons nie meer apostels en profete nodig nie. Hebreërs 1:1 sê: “Nadat God baiekeer en op baie maniere in die ou tyd gespreek het tot die vaders deur die profete, het Hy in hierdie laaste dae tot ons gespreek deur die Seun”. Die profete se tyd om te spreek is verby. Jesus se woorde is ook afgehandel en deur die apostels in die Skrifte opgeteken. Ons het geen nuwe woorde van God af nodig nie. Alles wat ons moet weet is vir ons in die Bybel neergeskryf.
27 Maar toe die sewe dae byna verby was, het die Jode van Asië hom in die tempel gesien en die hele skare oproerig gemaak en die hande aan hom geslaan 28 en geskreeu: Israeliete, help! Dit is die man wat oral aan almal dinge leer teen die volk en die wet en hierdie plek. Hy het ook nog Grieke in die tempel gebring en hierdie heilige plek ontheilig. 29 Want hulle het vantevore Trófimus, die Efésiër, in die stad by hom gesien en gedink dat Paulus hom in die tempel gebring het. 30 Toe kom die hele stad in beweging, en daar was ‘n oploop van die volk; en hulle het Paulus gegryp en hom buitekant die tempel gesleep; en dadelik is die deure gesluit. 31 En onderwyl hulle probeer om hom dood te maak, het ‘n berig die owerste oor duisend van die leërafdeling bereik dat die hele Jerusalem in oproer was. 32 En hy het meteens soldate en hoofmanne oor honderd geneem en afgehardloop na hulle; en toe hulle die owerste oor duisend en die soldate sien, het hulle opgehou om Paulus te slaan. 33 Daarop kom die owerste oor duisend nader en neem hom gevange en gee bevel dat hy met twee kettings geboei moet word; en hy het gevra wie hy was en wat hy gedoen het. 34 En onder die skare het sommige dit en sommige iets anders geskreeu. En omdat hy weens die rumoer geen sekerheid kon verkry nie, het hy bevel gegee dat hy na die kamp gebring moes word. 35 En toe hy op die trappe kom, moes hy deur die soldate gedra word weens die geweld van die skare. 36 Want die menigte van die volk het gevolg en geskreeu: Weg met hom!”
Maar ons nie bereid om dieselfde te doen vir Jesus nie. Ons sal nie slaap mis om gereeld stiltetyd te hou nie. Ons sal nie onsself dissiplineer om meer gereeld by die kerk te wees nie. Ons sal nie opoffer om meer betrokke te raak in die Here se diens nie. Ons sal nie geld afknyp om ‘n bydrae te gee nie. Ons sal nie kos opgee om te vas nie. Ons sal nie tyd en geld uitgee om ander te dien nie. Let op hoe gasvry en mededeelsaam die Christene in hierdie hoofstuk was (v.4-5, 7, 8, 16-17). Ons het dosyne verskonings vir waarom ons nie opoffer vir Jesus nie: ‘Ek is te moeg en te besig om Bybel te lees… My kinders moet vroeg in die bed wees, en daarom kan ek nie biduur of aanddiens toe kom nie… Dis te koud om in die aande uit te kom… My familie kom Sondag kuier, en daarom kan ek nie by die kerk wees nie… ens.’ Maar baie mense wat sulke verskonings gebruik sal nie twee keer dink om op te offer vir die dinge wat vir hulle belangrik is nie. Die waarheid is nie dat hulle te besig of te moeg is nie, maar dat Jesus, sy Woord, en sy mense nie vir hulle prioriteit is nie. As jy nie eers klein dinge soos tyd en geld vir Jesus kan opgee nie, hoe sal jy jou lewe vir Hom gee? Sommige Christene is bang dat hulle die Here sal verloën as ‘n geweer teen hulle koppe gedruk word. Maar as jy elke dag jou kruis opneem hoef jy nie bang te wees nie. Wanneer die vervolging kom sal die Here jou die krag gee om vas te staan en nie sy Naam te verloën nie (Matteus 10:19, 1 Petrus 4:14).