Op die koop toe pomp die uraan wat in reaktors gebruik word, mos nie besoedelende stowwe in die atmosfeer in soos wat met fossielbrandstowwe gebeur nie.
Die meeste kernreaktors gebruik uraan as brandstof. Die uitskot wat oorbly nadat uraan uit sy erts onttrek is, is ryk aan radium. By die uiteenval van radium word ’n hoogs gevaarlike radioaktiewe gas genaamd radon gevorm.
Nog ’n bêre-metode is om die afval se volume te verminder deur middel van ’n spesiale proses van verglasing, waarna dit diep onder die grond begrawe word. Geen bêre-metode is egter nog doodveilig nie. Klein hoeveelhede radioaktiewe afval kan steeds deur water uit hierdie glasagtige blokke gewas word en die grond besoedel.
Hiervandaan gaan dit na Vaalputs, sowat 600 km noord van Kaapstad in Namakwaland, ’n bergingsplek wat deur die Nasionale Energiekorporasie van Suid-Afrika bestuur word.
Die Vaalputs-gebied is so dor en droog dat die jaarlikse verdamping groter as die jaarlikse reënval is. Dit beteken dat, selfs as radioaktiwiteit sou ontsnap, dit nie die grondwater kan besoedel wat miskien ’n pad na die oppervlak sou vind nie.