Frankies en Normanne, van konflik tot integrasie - Interessant - 2022
Tussen die Franken en die Normanne is die betrekkinge aanvanklik konfliktend. In 911 het dit egter gelei tot die ontstaan ​​van die Hertogdom Normandië, afgestaan ​​aan die Viking Rollo deur Charles the Simple. Nadat die Normandiërs onder die verskriklikste teëstanders van Francia was, het hulle deel daarvan geword.
Wie is die Normanne?
Diegene wat gewoonlik die Vikings genoem word, word in werklikheid deur hedendaagse bronne as die genoem Normanni, die manne van die Noorde. As die term viking bekend was in die Middeleeue, word dit baie later gewild. Ander bronne noem die Deensof selfs "heidene" of "buitelanders". In die ooste is dit die Varègues. Daarom sal ons die term "Normandiërs" hier gebruik, veral omdat ons hoofsaaklik belangstel in die betrekkinge van laasgenoemde met die Franke, aanvanklik teenstrydige betrekkinge, maar wat eindig met die Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte.
Al hierdie mense kom van Skandinawië en ondergaan interne transformasies aan die einde van die 8ste eeu, wat hulle in 'n beweging van uitbreiding na die Suide laat stoot. Die probleem is dat historici die besonderhede van hierdie mutasies lankal nie geïgnoreer het nie. Ons praat vandag oor die wil van die Skandinawiese konings om hul gesag oor die plaaslike hoofmanne uit te oefen, wat mededinging en ballingskap veroorsaak. Hierby moet die ontwikkeling van handel en 'n groeiende aptyt vir rykdom gevoeg word. In elk geval is dit in elk geval barbare wat plunder vir die plesier in stryd met die beeld wat hulle lank gesleep het. Engeland en die nabygeleë Karolingiese ryk is die eerste wat hul afguns lok, omdat hulle waarskynlik handelsvennote was.
Die Karolingiese Ryk verbrokkel
Die dood van Louis le Pieux, seun van Karel die Grote, in 840 bevestig die ernstige probleme wat die Karolingiese Ryk uit die 820's ondervind het. 'N Burgeroorlog het uitgebreek tussen die drie seuns van Lodewyk die Vrome en in 841 Charles le Chauve en Louis die Germaanse is oorwinnaars oor hul broer Lothaire. 'N Jaar later onderteken hulle die eed van Straatsburg en sweer wedersydse hulp en isoleer Lothaire, wat die Verdrag van Verdun in 843 moes aanvaar: die Ryk is verdeel in drie koninkryke, waaronder Wes-Frankryk. Dit is nie die einde van die onenigheid nie, en die voormalige ryk van Karel die Grote is ryp om onder die houe van die Noormanne te ly.
Die eerste Normandiese klopjagte in Francia
Dit was nietemin onder Lodewyk die Vrome, en selfs al in Karel die Grote, dat die Frankies die Normandiërs begin leer ken het. Eerstens in die vorm van kleinskaalse strooptogte, meestal deur Dene uitgevoer. Hulle oorspronklike, maar formidabele bote het dit vir die Normanne moontlik gemaak om baie maklik op riviere te vaar en op te vaar, en om ontwykend te wees. In 799 is honderd Normanne deur die plaaslike verdediging naby Noirmoutier vermoor. Toe, in 820, val hulle Vlaandere en die monding van die Seine aan voordat hulle die Vendée weer in die 830's aanval. Francia is in hierdie tyd egter minder geraak as die Britse Eilande en Ierland. .
Die vermeerdering van Norman-strooptogte
Die 840's blyk 'n keerpunt te wees. Aanvalle word deur baie meer skepe en vegters gelyktydig uitgevoer en teen verskeie teikens. Daarbenewens is die Normanne nie meer tevrede met buit en vertrek nie, hulle bly langer op die plek, dring verder die land binne. Ons sien hulle byvoorbeeld oorwinter in die laagte van die Seine in die vroeë 850's.
Verskeie groot stede of hul omgewing is geraak deur hierdie klopjagte: Nantes (843), Toulouse (844), Parys (845), ... In 848 het hulle Bordeaux beleër. Die Loire- en Seine-vallei word permanent bedreig deur Normandiese plunderaars. Die magte begin dan om vrede te probeer koop deur hulde te bring en selfs die Normandiërs aan te bied om as huursoldate betrokke te raak by die burgeroorloë wat die ou ryk getref het.
Die hoogtepunt van die Normandiese strooptogte en die beleg van Parys
Tussen 856 en 862 het die strooptogte nog dringender geword. Die Vikings het hulle op die eiland Oissel gevestig en Saint-Denis aangeval en Abbé Louis, neef van die koning en kleinseun van Karel die Grote, gevange geneem! Karel die Kale moet 'n groot losprys betaal, wat hom in 'n reeds moeilike konteks verder verswak. Die beleid van huldeblyke het tot aan die einde van die 9de eeu voortgeduur om die Normandiese klopjagte te beperk, sonder veel sukses, afgesien van die opheffing van die beleg van Angers in 873.
Inderdaad, die dood van Louis le Bègue, seun van Charles, in 879, het 'n nuwe groot krisis in die voormalige ryk van Karel die Grote geskep. Die Normandiërs is nou goed geanker in Basse-Seine, en hulle beleër Parys in 885. Die stad weerstaan ​​op een of ander manier 'n jaar lank, verdedig deur Eudes. Dit het die aankoms van Charles the Fat geduur voordat 'n ooreenkoms bereik kon word en die stad uiteindelik in 887 bevry is, weer teen betaling. Die Normanne keer stilletjies terug na die Schelde-vallei.
Die skepping van die hertogdom Normandië
'N Jaar na die einde van die beleg van Parys word sy verdediger Eudes koning van Wes-Frankryk, wat die Robertiaanse dinastie open. Hy het voortgegaan om die Normandiërs te veg, oor wie hy 'n paar oorwinnings behaal het, en die Seine-vallei in 889 van hul teenwoordigheid bevry. Maar op die ou end het hy verkies om te doen soos sy voorgangers en hulde te bring. Hy was in elk geval 'n bestrede koning tot sy dood in 898. Wat die Normanne betref, het hulle meestal besluit om op Engeland te konsentreer.
Die opvolger van Eudes, Karel die Eenvoudige, is reeds in 893 ingewy deur die vyande van die sittende Frankiese koning. By sy werklike aankoms op die troon moes hy op sy beurt die Normandiese strooptogte aandurf. In 911 bevry Charles Chartres van die Normandiese bedreiging en besluit om in 'n sterk posisie met een van hul leiers, 'n sekere Rollo, te onderhandel. Die Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte is in die herfs van 911 onderteken: die Normandiërs kon in 'n streng afgebakende streek bly, maar moes die Frankiese koning hulp verleen en hulle tot die Christendom bekeer. Die verdrag bevestig 'n beweging van toenadering tussen die Normandiërs en die Frankiese moondhede en 'n begeerte vir integrasie wat in die 850's begin het, ondanks die plundering.
Diegene wat hulle nie in Normandië gevestig het nie (Denen en Noorweërs) het hul pogings op die Britse Eilande gekonsentreer, terwyl die Swede die pad na die Ooste gevat het. Die Frankies, hulle sal hul Normandiërs integreer om hulle een van die belangrikste en magtigste elemente van die koninkryk van Frankryk in die volgende eeue te maak. Nog beter, van Engeland tot die Middellandse See, het die avontuur van die Normandiërs pas begin ...
- F. Neveux, Die avontuur van die Normandiërs, Perrin, 2006.
- Y. Cohat, Wikings, konings van die see, Gallimard, 1987.
- G. Bührer-Thierry, C. Mériaux, Frankryk voor Frankryk (481-888), Belin, 2011.
- J. Haywood, Atlas of the Vikings (789-1100)Andersins, 1996.
- C. Gauvard, Frankryk in die Middeleeue vanaf die 5de tot die 15de eeu, PUF, 2005.
- Die Normandiërs: van Normandië tot die Koninkryk van Sisilië, Oudheid en Middeleeuse geskiedenis, no28H, Augustus 2011.