Ook word gereeld met die knie die gebied van die been bedoel wat hierdie verbinding insluit en steun, dus ook die omliggende weefsel. Die bewegings van die knie verloop soepel deur middel van kraakbeen. Die dun, elastiese weefsel, kraakbeen, beskerm die beenmateriaal en sorg dat die gewrigsvlakke gemaklik oor mekaar kan gly. Daar kan twee soorte gewrigskraakbeen in die knie onderskei word, naamlik fibreuse kraakbeen (meniscus) en hyaliene kraakbeen.
Die voor-terugwaartse stabiliteit in die kniegewrig word veral deur kruislingse bande (die kruisbande) bereik wat die bo- en onderbeen verbind. Die sywaartse stabiliteit word deur die kollaterate bande gewaarborg. 'n Soepel skarnier van bobeen ten opsigte van die onderbeen word bereik deurdat die knie in 'n kapsel omvat is, asook deur die aanwesigheid van kraakbeenskywe tussen die skarnierende beendele (die menisci).
Die kraakbeen slyt met die jare, maar ook deur belasting. Kraakbeen besit slegs 'n geringe vermoë om homself te herstel, deurdat daar in hierdie weefsel geen bloedvate is wat vir die stofwisseling sorg nie. 'n Groot deel van die herstelweefsel sal uit fibreuse kraakbeen ontstaan. Fibreuse kraakbeen is van minder gehalte as die hyaliene kraakbeen. Hierdeur sal na verloop van tyd opnuut skeurtjies en barste in die kraakbeen ontstaan.
By gewerwelde diere wo