As ek aan 'n geestelike toevlug dink, dink ek baie van meditasie, stil wandelingen, geen rekenaars of media, luister na sagte musiek, en onttrek van die wêreld se bedrywighede. 'N Paar weke gelede het Barry agt dae verlaat om die Owyhee-rivier in baie afgeleë Suidoost-Oregon te vaar. Hy wou lank hierdie rivier vaar, en het pas agtergekom dat die oorvloed van reën vanjaar genoeg water vir 'n spontane laat lentetoer verskaf het.
Tipies, elke jaar verlaat Barry vir 'n week 'n soort avontuur deur homself. Ek is oor die algemeen goed daarmee en beplan om 'n geestelike toevlug vir myself te hê.
Alhoewel ek werk beplan het, het ek dit gekanselleer en beplan om 'n spontane geestelike terugtrekking te kry. Ek het gedink ek sal in my tuin werk, want dit bring my soveel plesier. Ek het myself gedink dat ek lang tydperke meegemaak het, my oorvloed van geestelike boeke gelees het, lank gaan swem by die gimnasium en rustig op die tuin gesit het op die dek wat Barry vir my gemaak het. Ek het afgekyk om alle media uit te skakel en binne te gaan vir 'n pragtige toevlug. Party hiervan het gebeur, maar 'n ander soort geestelike toevlug het voorgekom.
Die aand voor Barry weg is, terwyl hy besig was om te pak, het ek my Facebook oopgemaak. Die eerste ding om te verskyn was 'n kort gesprek wat deur ons vriend, John McClean, 'n eenheidsminister in Nashville, Tennessee, gegee is. Die onderwerp van sy praatjie was "Opruiming," uit die boek, "Die lewensveranderende magie van opruiming. "Soos u kan voorstel, het daardie kort praat stadig die middelpunt van my geestelike toevlug geword.
'N item elke dinsdag hou die rommel weg
Ons het 'n gewoonte waarop ek daarop aangedring het om elke Dinsdag iets van die motorhuis af te gooi wanneer die vullis op die heuwel opgaan om opgepik te word. U moet ons motorhuis sien om te verstaan ​​hoekom dit so belangrik is.
Toe Barry weggery het, het ek in ons motorhuis gekyk om te sien wat ek kon gooi. Die eerste ding wat ek opgemerk het, was iets wat ek sien elke keer as ek die motorhuis binnekom ... die hoek! Die hoek bevat vyf honderd-en-twintig jaar gelede bokse willekeurige teëls uit die huis se huis. Ek het hulle dikwels wou wegwerp, maar Barry dring daarop aan dat ons hulle moet hou om gebreekte teëls te vervang.
Wel, vyf en twintig jaar het geslaag en nie een teël hoef in ons huis vervang te word nie. Ons het albei ingestem om hulle te skenk. Ek het Habitat for Humanity en ander plekke genoem, maar niemand wou die teëls hê nie. So daar was ek op 'n Dinsdagaand weer na die gevreesde hoek. Elke teël was baie swaar, maar ek het die idee dat as ek miskien 'n paar keer op my motor kon dra, kon ek hulle na die vullisdrank ry.
Een uur later was die teëls in die vullisblik. Ek het toe 25 jaar lank vuil van die gebied af skoon gemaak en was opgewonde om weer die betonvloer te sien. 'N Absolute opwinding van vreugde het deur my geslaag. Ek het omgekeer in die motorhuis, ek was so gelukkig.
Ek het toe in die sonsondergang gestaan ​​en 'n warmte van geestelike teenwoordigheid rondom my gevoel, soos ek net ure lank mediteer het. My vreugde het uit my gebars.
Uit die kas
My volgende avontuur was die kas in die kamer wat vroeër die oudste dogter se slaapkamer was. Ek het daardie kas gebruik om trou geskenke wat aan Barry en ek, agt en veertig jaar gelede gegee is, te stoor. Dit was duur dinge, kristal kershouers, silwer bakke, delikate lekkergoed en 'n verskeidenheid pragtige versierde bakkies.
Agt-en-veertig jaar later het ek skaars enige van hierdie dinge gebruik. Ek het dit alles uitgehaal en dit deur ons skottelgoedwasser gehardloop. Die stukke het wonderlik geskyn. Ek was in die versoeking om dit alles terug te gee, aangesien dit so mooi lyk. Maar ek het nie !!
Ons het 'n eksklusiewe tweedehandse winkel genaamd Caroline's, vernoem na 'n jong meisie wat aan kanker gesterf het. Haar ma het hierdie winkel begin en al die werknemers is vrywilligers. Verlede jaar het hulle meer as 'n half miljoen dollar aan kinders se kankernavorsing gegee. Ek ken die pryse wat hulle waarskynlik vir my items sou hef, en ek het dit tot $ 300 bygevoeg.
Die volgende dag het ek my kosbare trou geskenke na Carolyn se winkel geneem. Terwyl ek weg gery het, het 'n opwinding van goddelike vreugde weer deur my liggaam gegaan. Dit was asof ek die engele hoor sing, "Ja, jy het die regte ding gedoen." Ek was so gelukkig en so trots op myself.
Die vreugde verhoog
En so het dit dag na dag gegaan dat Barri weg was. Ek het 'n groot hoeveelheid goedjies aan Carolyn se winkel, Goodwill, geneem en baie het in die vullis gegaan. Elke keer het my vreugde toegeneem.
Ek het elke dag by die swembad geswem en ek het stil geloop. Maar ek het net 'n bietjie mediteer en spandeer nie tyd om net in die tuin te sit nie, en ek het ook nie een geestelike boek gelees nie. Die vreugde om van dinge ontslae te raak, was verslaaf aan my. Ek het soveel pret gehad. Ek het elke dag my opgeruimde gebiede besoek, en die opwinding om hulle so skoon te sien, het my bly.
Soos die dae draai
Toe een van my ooms gesterf het, het sy seuns veertig jaar van verskeie boerderydskrifte in sy kelder gestoor. Wat 'n gemors om skoon te maak!
Toe my oupa dood is, het ons twintig jaar splinternuwe verjaarsdag en Kersfees geskenke gevind, almal met die etikette op hulle en weer toegedraai. Daar was miskien sestig splinternuwe flanelhemde. Hy het sy ouers die beste gehou.
Terwyl ek om ons huis rondkyk, dink ek regtig, wil ek regtig hê ons kinders moet al hierdie dinge hanteer of kan ek ontslae raak van die meeste daarvan voordat ons hierdie wêreld verlaat?
Ek het 'n pragtige geestelike toevlug gehad. Dit was anders as beplan, maar baie vervullende en vreugdevolle. Aangesien dinge ons huis verlaat het, het ek ligter gevoel en in die proses was die lig van God nader as ooit tevore.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Lightening Up: 'n Baie Verskillende Soort Geestelike Retreat