Selfone - Inligting - 2022
Die rede vir die opkoms van allerlei vermoedens en uitvindings is elementêre onkunde. Per slot van rekening kan nie baie van ons, selfs vandag nog, spog dat ons ten volle vertroud is met die beginsels van selfoonnetwerke, asook die eienaardighede van die werking van ons eie selfoon nie.
Die kommunikasiereeks in die GSM-standaard kan honderde kilometers bereik. Die maksimum moontlike kommunikasiereeks in 'n standaard GSM-netwerk is hoogstens 35 km. Sommige GSM-operateurs by basisstasies op die strand bevat 'n spesiale modus, waardeur kommunikasie op 'n afstand van tot 70 km moontlik is. Dikwels op die strand of in die berge, kan u nuwe GSM-netwerke vind as u na 'n netwerk soek, maar u kan nie by hulle registreer nie weens die te lang afstand. Daar is geen afstandsbeperkings in die NMT-, CDMA-, AMPS-mobiele kommunikasiestandaarde nie. Dit wil sê, kommunikasie is moontlik sover die telefoon "afwerk" en ander toestande toelaat. Met die gebruik van eksterne antennas en met 'n suksesvolle kombinasie van omstandighede, kan kommunikasie op 'n afstand van tot 100 km tot stand gebring word. (Byvoorbeeld vir NMT of DAMPS)
Binne die perke van die radiobedekking op die kaart, moet 'n selfoon absoluut oral funksioneer. In werklikheid moet intekenare situasies ondervind wanneer die telefoon "stilstaan" en binne die sone van selfversekerde ontvangs! Maar dit is die kenmerke van die voortplanting van radiogolwe: in 'n onhomogene ruimte kan hulle nie 'n elektromagnetiese veld met eenvormige intensiteit skep nie! Vandaar die voorkoms van "wit kolle" op die radiodekkingskaart, die sogenaamde "radioskaduwesones". In die reël is dit 'n probleem van die eerste stadiums van die ontwikkeling van 'n sellulêre netwerk of die fragment daarvan. Vervolgens poog die operateur om die dekking gebied (sover moontlik) deur die aantal basisradiostasies wat hierdie gebied bedien, te vergroot. Maar dit los nie die probleem volledig en onherroeplik op nie! Binne die betroubare ontvangsone is daar twee "sub-sones": 'n buite-sone, so te sê, "in die vars lug", en 'n binnenshuise (of vervoer-) sone. As alles met die eerste min of meer duidelik is, dan is dit met die tweede 'n werklike probleem! Geboue is van baksteen, gewapend beton, hout en selfs metaal (hangars, pakhuise). En in alle gevalle is die voorwaardes vir die penetrasie van radiogolwe in geboue verskillend: in sommige lande dring die golwe met onbeduidende verswakking, in ander is die verswakking meer intens, en in die derde plek is die penetrasie van radiogolwe oor die algemeen onmoontlik uit die oogpunt van fisika (metaalhangers en pakhuise, veilige kamers en bankvellings ).
Die ligging van die eienaar van die GSM-telefoon kan tot 'n meter opgespoor word. In 'n standaard GSM-netwerk is dit realisties om uit te vind die sel waarin die telefoon geleë is, en die afstand na hom (nie meer presies 540 meter nie), wat akkuraatheid gee, in die middel van 'n groot stad 500-4000 vierkante meter, aan die buitewyke van 2-25 vierkante kilometer. Hierdie data kan selfs op die skerm van NOKIA-fone in die NETMONITOR-modus gesien word. Om die akkuraatheid van die bepaling van koördinate te verbeter, moet die operateur addisionele duur toerusting installeer. In hierdie geval neem die akkuraatheid van die bepaling toe tot 'n gedeelte van 50x50 meter. In die buiteland word in sommige lande soortgelyke dienste aan almal gelewer, byvoorbeeld om 'n motor te vind of die ligging van 'n kind te monitor.
Na 'n geruime tyd kan 'n gesteelde selfoon ophou werk. Inderdaad, enige GSM-netwerk bevat 'n EIR (Equipment Identification Register) -toestel. Hierdie toestel het verskeie lyste. As die reeksnommer van u telefoon in die 'swart' lys is, sal die netwerk nie toestemming gee vir die werking daarvan nie. Dit gebeur dikwels dat 'n telefoon wat in die GOS-lande werk, in die buiteland, weier om in die netwerk te registreer, wat beteken dat dit bloot in die 'swart' lys in hierdie land opgeneem is. Daar is geen rekenaardatabasisse van gesteelde telefone nie. Dit is, dit is onmoontlik om die telefoon te kontroleer vir kaping. Die reeksnommer van die telefoon is aan die binnekant van die telefoon gekoppel en word per telefoon op die telefoon gestuur vir erkenning deur die netwerk. Kan hierdie elektroniese nommer binne die telefoon op 'n hacker-metode verander word? Antwoord: Ja, maar nie vir alle modelle nie. Tans werk spesialiste van alle telefoonvervaardigers om hierdie moontlikheid uit te skakel.
Op amateurvlak kan na GSM-gesprekke geluister word. Hierdie mite is ook nie waar nie. Kom ons begin met die feit dat inligting digitaal oorgedra word. As u die ontvanger op GSM-frekwensies instel, hoor u net gekraak en geknetter. Dit is hoe 'n digitale sein "klink". Boonop gebruik hierdie afdeling spesiale koderingsalgoritmes, byvoorbeeld A5.2, A8. Hierdie algoritme is moeilik om op gebruikersvlak te beskryf, spraak word nie net oorgedra nie, maar ook gekodeer. Die meeste netwerke gebruik die Frequency Hopping-funksie; die kern daarvan is dat die selfoon tussen verskillende frekwensies spring met 'n snelheid van 217 keer per minuut, wat die luister nog moeiliker maak. As u in die stad rondbeweeg, "spring" u selfoon van sel na sel, wat dit ook bemoeilik om u gesprek op te spoor.
Om die deposito in voorafbetaalde kaarte (byvoorbeeld Beeplus) aan te vul, word 'n kode van 14 tot 20 syfers gebruik. Dit is moontlik om 'n vals kode op te tel of te genereer om die deposito aan te vul. Dit is nie waar nie. Slegs wiskundig gee kombinasies van 14-20 syfers baie opsies. Die volledige syfers van die operateur word gegenereer volgens die ewekansige getalmetode. En hulle het geen reëlmaat nie. Raai die nommer - die waarskynlikheid is weglaatbaar klein.
Dit is moontlik om die telefoon weer te herwerk of die SIM-kaart te herprogrammeer om die GSM-telefoon gratis te gebruik. Hierdie gerugte kom van die Verenigde State. Die basiese Amerikaanse AMPS-standaard laat u toe om hierdie soort dinge te doen, met 'n bietjie opsporing. Volgens sommige ramings is tot 10 persent van die telefone wat in die Verenigde State werk, onwettig. Met groot verkeersvolumes, sien Amerika se selfoonoperateurs dit nie as 'n groot probleem nie. Boonop "leef" sulke telefone nie lank nie. In die GSM-standaard is sulke dinge nog nie moontlik nie.
Die mite van die telefoon herwerk. Berekening van die aantal en duur van die oproepe vind nie in die telefoon of op die SIM-kaart plaas nie, soos baie glo, maar in die GSM-skakelaar (behalwe vir voorafbetaalde kaarte van dieselfde soort). Die koste van oproepe word bereken deur die rekeningstelsel, wat die data vanaf die skakelaar haal. Daar is geen manier waarop 'n selfoon die skakelaar kan kry om op te hou om oproepe te monitor nie.
Die kloneringsmite (maak 'n kopie van 'n SIM-kaart). Die SIM-kaart bevat verskillende inligting, soos PIN-kode, PUK-kode, die adresboek van die intekenaar. Maar daar is ook diensinligting ontoeganklik vir die gebruiker. Die basis van SIM-kaartveiligheid is die Ki-kode. Hierdie kode word op die kaart en by die operateur geberg. Op grond van hierdie kode vind daar moeilike prosesse vir verifikasie (verifikasie) van die intekenaar plaas volgens die A3-algoritme. Dit is onmoontlik vir 'n eenvoudige gebruiker om hierdie kode op te tel of te lees. Die kode word in 'n nie-leesbare gedeelte van die SIM-kaart geberg. Benewens hierdie kode, moet u die IMSI (identifikasiekode) van die kaart ken; hierdie kode is oop. 'N Jaar gelede het 'n groep Westerse programmeerders daarin geslaag om die kodedata te lees en 'n SIM-kaart met 'n rekenaarprogram te simuleer. Dit het ongeveer 6 uur gewerk om die Ki-kode te lees met iemand anders se kaart. Hulle kon nie 'n kloon (kopie) van die SIM-kaart skep nie. Die standaard wat in die 70's ontwikkel is, bied dus steeds betroubare beskerming.
Telefone wat gedekodeer is, werk nie goed nie, en met verloop van tyd kan hulle heeltemal misluk. As die telefoon gedekodeer is, verloor u waarborgdiens in dienssentrums, en die vervaardiger is nie verantwoordelik vir die kwaliteit van die telefoon nie. Terselfdertyd, as die telefoon na dekodering werk, sal dit in die toekoms werk, en niks verskrikliks moet gebeur nie. Soms ontbreek sommige menu-items in die telefoon na verkeerde dekodering, die telefoonparameters versleg, sommige funksies werk nie korrek nie, dit is skaars.
As u 'n nuwer sagtewareversie op u foon voeg, sal dit beter werk. Om die firmware van die telefoon te verander, is soos om die bedryfstelsel op 'n rekenaar te verander. Die vervaardiger, wat 'n model van die telefoon skep, het ook sagteware daarvoor geskep. Met verloop van tyd kan daar klein probleme in die telefoon voorkom, dit kan 'glitches' genoem word. Byvoorbeeld, op 'n sekere punt in die menu, vries u telefoon. 'N Nuwer, meer onlangse firmware-weergawe skakel hierdie tekortkominge uit. Soms bevat die nuutste firmware nuwe tale, byvoorbeeld Russies. Ericsson T10 word gereeld met 'firmware' van Ericsson T18 'uitgegooi', en stemoproep verskyn in die telefoon. Die firmware beïnvloed gewoonlik nie die ontvangsparameters nie. As u telefoon vries of uitskakel, kan die firmware verander word. As dit normaal werk, moet u byvoorbeeld nie die telefoonsagteware opgradeer nie as gevolg van een nuwe melodie. Enigiets kan gebeur.
'N Selfoon is skadelik vir die gesondheid. 'N Selfoon as versendingstoestel stuur radiogolwe uit met 'n frekwensie van ongeveer 900 megahertz. Die maksimum drywing van 'n draagbare telefoon wissel van 1 tot 2 watt vir verskillende modelle. Maar GSM-fone lewer nie hierdie krag heeltyd uit nie. Ongeveer elke 4-6 sekondes (afhangend van netwerkinstellings) verander die telefoon die kraglewering. En hy probeer dit so minimaal hou as wat nodig is vir kommunikasie. Hierdie funksie bespaar u battery, beskerm u gesondheid en verbeter die algehele netwerkgehalte. U het waarskynlik baie inmenging van u telefoon gehoor, soos luidsprekers of radio. Bel 'n oproep en u sal agterkom hoe die inmenging binne tien sekondes geleidelik sal verdwyn. Hier is 'n eenvoudige bewys van kragaanpassing. Natuurlik is 20 milliwatt baie minder skadelik as 2 watt. In ouer standaarde vir sellulêre kommunikasie het so 'n funksie nie bestaan ​​nie, en is daar nie so 'n funksie in kragtige radio-verlengkoorde nie.
Selfone veroorsaak kanker. 'N Studie wat deur die Royal Scientific Society of Canada gepubliseer is, kom tot die gevolgtrekking dat die bespreking van 'n selfoon nie kanker of ander siektes kan veroorsaak nie. 'N Groep van agt wetenskaplikes het talle studies ondersoek wat verband hou met die veiligheid van die gebruik van selfone en het geen bewyse gevind vir die opkoms van siektes wat verband hou met blootstelling aan radiogolwe nie. Die wetenskaplikes het bevind dat die getuienis "nie die gevolgtrekking staaf dat blootstelling aan radiofrekwensievelde van die tipe en intensiteit wat deur radiokommunikasie-toestelle geproduseer word, die voorkoms of ontwikkeling van gewasse by diere of mense bevorder nie." In die Britse onafhanklike ekspertgroep se verslag oor selfone is dit ook onwaarskynlik dat selfone kanker of enige ander siekte kan veroorsaak.
Selfone belemmer die werking van die pasaangeër. Meer as 1 miljoen mense in die wêreld leef met ingeplante pasaangeërs. In gevalle waar die eie ritme onderbroke of te swak is, stuur hierdie toestel die elektriese impulse uit wat nodig is vir die normale werking van die hart. Duitse wetenskaplikes het bestudeer of 'n selfoon 'n hartroetine kan laat funksioneer. Drie sellulêre standaarde is getoets: C-net (NMT 450), D-net (GSM 900) en E-net (GSM 1800). In die eksperimente is 231 pasaangeërs van verskillende vervaardigers getoets. Die resultate is soos volg: 31% van die stimulante het interferensie ondervind deur C-net-telefone en 34% van D-net-telefone. By die gebruik van telefone wat volgens die E-net-standaard werk, was daar geen foute met die werking van pasaangeërs nie. Ten spyte van bogenoemde gegewens, word dit nie aanbeveel om 'n selfoon naby 'n pasaangeër te dra nie; des te meer moet u nie 'n terminale na 'n aktiewe modus (d.w.s. tydens 'n gesprek) na hierdie toestel bring nie. Dit, sowel as die feit dat die telefoon afgeskakel moet word as u mediese instellings binnekom, word gesê in die instruksies vir enige mobiele terminale.
Selfone veroorsaak ontploffings by vulstasies. Die gevaar hou verband met die moontlikheid van 'n ontploffing, wat kan voorkom as gevolg van 'n mislukking in die werking van die elektroniese toerusting van 'n vulstasie onder die invloed van die magneetveld van 'n selfoon, asook 'n ontploffing van petroldampe deur 'n moontlike vonk as die toestel op die grond val. Die rede vir kommer was 'n ontploffing by 'n Esso-vulstasie in Maleisië. Noodsaaklike toeligting: 'n direkte verband tussen die ramp en die gebruik van selfone is nog nie bewys nie. Ten tyde van die ontploffing het baie mense wat op die gebied van die vulstasie was, presies met hulle gepraat. Aangesien geen ander verduideliking vir die ontploffing gevind is nie, het die bestuur van die meeste vulstasies besluit om voorsorg te tref en die gebruik van selfone op hul gebied verbied.
Selfone belemmer die navigasie-toerusting van vliegtuie. Volgens navorsing wat deur die vliegtuigvervaardigers Boeing en Airbus gedoen is, het die verbod op die gebruik van selfone op vliegtuie geen wetenskaplike basis nie. Verteenwoordigers van die Amerikaanse en Britse lugvaartdienste het dieselfde gevolgtrekking gemaak. Navorsing deur Boeing het getoon dat 20 selfone in die Boeing 737-kajuit geen inmenging veroorsaak nie. Airbus het soortgelyke navorsing gedoen. Die ontleding van 70.000 verslae van die vliegtuigbemanning het nie 'n enkele geval van inmenging in die gebruik van selfone aan die lig gebring nie. Ten spyte hiervan maak geen lugdiens in die wêreld die gebruik van 'n selfoon aan boord van hul voerings moontlik nie.