Aramees - Die Taal
Let op: informasie is saamgestel uit inligting wat u kan vind by die Web-Skakelsbladsy.
Aramees is die antieke taal van die Semitiese groep - gepraat deur die Assiriërs, Babiloniërs, Galdiërs, Arameërs, Hebreërs en Arabiere. 'n Groot deel van die Hebreeuse en Arabiese tale is geleen vanuit Aramees, insluitende die Alfabet. Die oudste Aramese dokument wat reeds gevind is dateer uit 1000 - 900 voor Yeshua.
Aramees word aangehaal in die eerste boek van die Bybel in Gen 31:47. Baie meer dele as wat oorspronklik gedink is van die Tanakh (OT), asook die ganse Nuwe Verbond is oorspronklik in dialekte van Aramees geskryf. "A Grammar of Biblical Aramaic" deur Franz Rosenthal, 1961, verklaar op bl. 14 "Certain Hebrew Texts of the Bible have been recognized as translations from an Aramaic original." Aangesien Yisra'el na die Aramees-sprekende dele weggevoer is, is dit nie vergesog om te dink dat baie van die geskrifte wat tydens die tyd van ballingskap geskryf is, in Aramees geskryf is nie.
Die Aramese skryfvorm kan in vyf tydperke ingedeel word:
- Voor hierdie tydperke was die skryfvorm in 'Cuneiform'
Antieke Aramees, (laat Fenisies) 925-700 voor Yeshua
Amptelike of Koninklike (Assiriese) Aramees, 700-200 voor Yeshua
Middel Aramees, 200 voor tot 200 na Yeshua.
Latere Aramees, 200-700 na Yeshua
Moderne Aramees, 700 tot Vandag.
Die eerste bekende inskripsie dateer uit die laat 10de eeu voor Yeshua. In 'n massa uitbreiding het Aramees oor Yisra'el, Sirië en groot dele van Asië en Egipte versprei en baie tale vervang, insluitende Arkadies en Hebreeus. Dit het vir meer as 'n duisend jaar gedien as die amptelike en geskrewe taal van die Midde-Ooste, beginnende by die oorname van die Assiriese Ryk. Met die latere Galdiër en Persiese oornames het Aramees die internasionale medium geword - die Lingua Franca. Ten spyte van die oornames deur Alexander die Grote het Aramees die taal van Yisra'el, Sirië, Mesopotamië en die aangrensende lande gebly. Dit is deels deur Arabies vervang met die oorname van Damaskus 633 nY en Yerushalayim 635 nY.
Yisra'el het Aramees as taal gebruik met die Ballingskappe van 732 vY, 721 vY en 587 vY, dit saam teruggeneem na Yisra'el en dit het hulle huistaal gebly tot na die lewe van Yeshua in Yisra'el. Die godsdiens is steeds in Hebreeus beoefen.
Tydens die Hellenistiese (Griekse) tydperk het die taal verdeel in dialekte: die oosterse Aramees en westerse Aramees met hulle dialekte. (Palestyns-Joodse Aramees, Samaritaanse en Siriese Palesteins-Christen Aramees aan die oostekant van die Mediterreense see en Siries, Babilonies, Talmudiese Aramees en Mandaic in Mesopotamië) en hulle het steeds groot ooreenkomste behou.
Die Aramees waarin die Peshitta Tanakh geskryf is, is die Noord-westelike Mesopotamiese dialek wat kom van Orhai, later Edessa genoem deur die Grieke en nou Urfa in Turkye. Harran - Avraham se broer, Nahor, se stad - is net 38km vanaf Orhai. Die Peshitta Tanakh is deur al die kerke in die Ooste gebruik wat Aramees tot vandag toe gebruik. Die Peshitta is later voltooi met die byvoeging van die Nuwe Verbond.
Die ontdekking van baie Aramese geskrifte in Egipte vanuit die Achaemenid periode (Laat Persiese tyd) is waardevol vir die verstaan van die Bybelse Aramees. Hier is ook Romeinse soldate se statistieke ens. in Aramese geskrifte gevind.
Die Grieke het Aramees "Syriac" genoem, maar hierdie woord is nooit in die Ooste, waar die westerse en oosterse dialekte van Aramees tot vandag toe gebruik word, gebruik nie. Manuskripte tot en met 100 nY is geskryf in die Ashuri-Aramese skrif wat meeste mense ken as "Hebreeuse" skrif. Manuskripte van die eerste Kerk tydperk is geskryf in die Estrangelo skrif vanaf ongeveer 100 nY. Na die 5 de eeu het 2 ander skrifte ontwikkel: Serto en Madinkhaya of Swadaya.
Moderne Aramees word gepraat in Irak, Iran, Sirië, Yisra'el, Lebanon en in al die plekke waarheen hulle emmigreer het.
Die antieke alfabet het volgens alle tekens ontwikkel vanuit "Proto-Sinaitic," ook bekend as "Proto-Canaanite," wat die eerste konsonantale alfabet was. Dit is heel waarskynlik dat die oorsprong Egipties is. Inskripsies gedateer na 1900 vY, geskryf in wat lyk na "Proto-Sinaitic," is in Bo-Egipte gevind saam met Egiptiese tekste wat praat van Semitiese volke wat in Egipte gebly het.
Geneem uit: www.Ancientscripts.com
Die skrif wat ons ken as moderne Hebreeus word genoem "Ashuri," die Hebreeuse vorm van Ashur, die seun van Shem, seun van Noag (Gen 10:22). Hulle word ook Assirieërs genoem.
Aramees is in baie vorms geskryf deur die eeue. In die Tanakh is dit in die Ashuri skrif geskryf net soos Hebreeus vandag.
Estrangelo het sy oorsprong in Edessa rondom die eerste eeu na Yeshua en is aanvaar deur die eerste kerk. Die Peshitta (Aramese Nuwe Vebond) is beskikbaar daarin in die oudste manuskrip beskikbaar.
Ons bronne kan gevind word op die Web-Skakelsbladsy.