verknogtheid | SkalkSkryf
Posts Tagged 'verknogtheid'
Posted in Joh, Maanpreek, tagged geluk, onstrflik, standvastig, verganklikheid, verknogtheid on Junie 23, 2013| 3 Comments »
Wanner dié wat wys is in diepe bepeinsing verkeer
oor die verganklikheid van hierdie liggaam-gees,
en van alle gekondisioneerde bestaan,
dan ervaar hulle vreugde en geluk
want hulle sien deur die sluier tot die standvastige.
Dhammpada vers 374
Kommentaar deur Bhikkhu Munindo
Al die Boeddha se leringe dui innie rigting van dit wat onsterflik, onveranderd en inherent bevredigend is. Ons bepeins die verganklike, sterflike, onbevredigende toestand van gekondisioneerde bestaan ten einde te ontwaak uit die droom waarin ons lewe.
In ons droomwêreld glo ons dat verknogtheid aan goeters ons uiteindelik gelukkig sal maak. Die Boeddha met sy toegang tot die ongekondisioneered werklikheid het geweet dat om vas te klou aan enige aspek van gekondisioneerde werklikheid direk lei tot teleurstelling. En hy het sy insig nie verkondig sodat ons 'n filosofie kan skep oor hoe onbetroubaar en jammerwaardig hierdie bestaan is nie. Hy het net soos ons in hierie wêreld gelewe maar het nie gely nie en nie aan gegaan oor hoe treurig dit alles is nie.
Die lewe kan treurig en smartlik voorkom solank ons uitsluitlik identifiseer met die liggaam-gees. Die Boeddha se identiteit was ondefinieerbaar omdat hy nie aan enige iets vas geklou het nie, en sy geluk was onwankelbaar want dit was nie afhanklik van enige iets nie.
Foto deur Hengki Koentjoro II
Posted in Joh, tagged maanpreke, verknogtheid, vreugde on Junie 4, 2012| Leave a Comment »
Wanner ons die waarde van ons rein dade
ten volle waardeer,
word ons met vreugde vervul;
hier en hiernamaals word 'n viering van blydskap.
Dhammapada vers 16
Aanvanklik verstaan mens die Boeddha se lering as 'n poging om verknogtheid ten alle tye te vermy. 'n Meer subtiele begrip lei ons om te sien dat so 'n benadering 'n inherente paradoks bevat: verknogtheid aan die ideaal om nie verknog te wees nie. Dié situasie is egter nie 'n fout nie – dis net dat mens iewers moet begin, en as mens met uitnementheid mediteer sal ons sien dat daardie benadering ons nie van lyding bevry nie.
Wanner ons regtig van verknogting los raak – ook die verknogting aan ons hoë ideale – dan verdwyn ons onkunde omtrent die hier-en-nou werklikheid, en nie ons edel aspirasies nie. Dan begryp ons dat wanner vreugde opborrel, ons ten volle daarmee saam kan vloei; en wanner smart toeslaan kan ons dit ten volle aanvaar en iets meer omtrent die lewe daaruit leer.
Ons leer deur noukeurig te let op die gevolge van ons gewoontes van verknogting, wat 'n anner benadering is van om net die ideaal van geen verknogting teoreties na te strewe. En mens kan vertrou dat die deugsaamheid wat voortspruit uit die navolging van die voorskrifte ons sal onnerhou.
Dan word dit moontlik om met oorgawe in die werklikheid van die oomblik te leef sonner om die waarheid te ignoreer.
Volmaan – Woensdag 25 Augustus 2010
Posted in Joh, tagged begeertes, maanpreke, verknogtheid on Augustus 25, 2010| 3 Comments »
Daar is geen vuur wat verskroei soos begeerte nie,
geen groter kwelling as haat nie,
geen lyding pynliker as die las van verknogtheid nie,
geen dieper vreugde as dié van vryheid nie.
Dhammapada vers 202
Hoe kan ons gefokus bly op die weg wat lei tot helderheid en onwrikbare vrede? Hebsug, afkeer en waan verdraai ons denke. Wellus kan vreeslik aantreklik voorkom: ons word maklik in die maalkolk van genot ingetrek. Haat blyk ook baie aantreklik te wees: dit beweeg ons om te skadelik te handel volgens impulsiewe drange. Verknogtheid is gegrond oppie misverstand dat gehegtheid ons gelukkig sal maak. Hierdie drie geestestoestande is soos gif in ons lewens.
Die kruks is: hebsug verskroei, haat verblind en verknogtheid bederf dit wat goed is. As ons ons aandag verdiep en verby die oppervlakte kyk sal ons hierdie waarheid vir onsself kan sien.
Al is die versoeking groot om uiting te gee aan hierrie drange, sal 'n dieper insig ons beteul. Sodanige insig help ons oppie pad wat lei na die vreugde en vrede van vryheid.
Al te lekker, né? (foto geleen by http://www.amerrierworld.com)
Volmaan Februarie 2010
Posted in Joh, Maanpreek, tagged maanpreke, uitnemendheid, verknogtheid, volmaan on Februarie 28, 2010| 3 Comments »
Ek stel dit dat 'n wese wat nie op hierie oewer staan nie,
ook nie oppie oorkantste oewer nie,
innerdaad op geen oewer nie:
so 'n wese is majestueus, groots,
vry van alle bande.
Dhammapada vers 385
Wat se soort mens kan as groots, majestueus geag word? Waar kan uitnemendheid gevind word in ons menslike samelewing? Hierie is 'n baie belangrike vraag want wat ons na op soek is is 'n kenmerk van iemand wat as rolmodel voorgehou kan word in ons strewe na volreiking en saligheid.
Die Boeddha sê sodanige grootse wese neem nie enige vaste posisie in nie; iemand wat vry is van alle verknogting; iemand wat nie gekortwiek word deur verknogting aan wêreldse besittings of opinies nie. So 'n wese tree nie onverantwoordelik op nie. Iemand wat onverknog is kan duidelik waarneem, outentiek ervaar en regmatig optree.
Alles is gedurig onnerworpe aan verandering. Om aan ge-eikte opinies en materiële besittings vas te klou lei tot lyding. In ons verwarring probeer ons mèèr vasklou innie hoop dat dit sal help om die spanning en lyding te verlig.
Wat egter rêrig help is om te leer hoe om los te laat; hoe om ons greep op opinies en besittings te verslap, en uiteindelik op te gee.