Oom Piet | Slaai Sonder Blare
← Soek die lig
Hy is ’n boer in sy vel en in sy bloed. Gebore met grond in sy are. Tussen Twyfelspoort en Toevlug vorm sy hande die voedsel vir ’n volk. Oom Piet is nie ’n afgeronde wese nie. Maar soos ’n diamant tussen die vuil steenkool gepers word, so is oom Piet se hart ook maar van suiwer goud gemaak. Al moet mens fyn luister en mooi kyk om die blink kant te ervaar, is oom Piet die spreekwoordelike sout van die aarde.
Ons ontmoet hom waar hy ’n enorme hond in die hande van ’n boesman druk, met die opdrag om die hond te bliksem oor hy die duiwe eet: “tot lat hy hyl, verstaat jy?” Grootoog en benoud het ons die wrede oom aangestaar. Later sou ons hoor die hond het in oom Piet se spogduiwehok ingevaar en gesmul soos ’n… wel, soos ’n hond in ’n duiwehok. Oom Piet se rowwe taalgebruik en taktlose opmerkings het my lekker laat giggel, want gou kom mens agter dat agter elke harde woord, skuil ’n baie goeie siel. Toe Andarra, die boesman wat op die plaas grootgeword het, sy hand in die vleismeultjie gedruk het, het oom Piet die boesman self ingery hospitaal toe. En die vleis wat saam met vier van Andarra se vingers gemeng was, moes begrawe word, want nie eers honde eet boesman-vleis op oom Piet se plaas nie. Hy betaal vir hulle inspuitings, laat ekstra groente vir die volk aanplant en hy gee om soos stadsmense nooit sal verstaan nie.
Andarra ry oral saam met ons op die plaas. Nou kyk, oom Piet bestuur soos ’n dronk demoon. Sy Rattle Cruiser het net twee spoedverstellings: noodstop en ffffffffinnig. Jy durf ook nie die Land Cruiser afskakel nie, want “jy gaan my starter opfok”. Daai Cruiser idle 12 uur per dag. As die Cruiser nie idle nie, kan jy maar weet, oom Piet is siek.
Gedurende die opwindende rit, besef jy sonder twyfel dat oom Piet se vrae eintlik almal retories is. Hy praat so vinnig en so baie, jy kry skaars kans om ’n gedagte te vorm voor hy die volgende onderwerp aanraak.
Die elandjag verloop vlot. Een kopskoot en niks vleis word gemors nie. Oom Piet kla nie, maar hy smeer ook nie heuning om enige mond nie. Die verskuilde kompliment word gehoor: “Dank Vader jy het nie opgefoeter nie. Ek was nou nie in die bui om iemand te donner vandag nie.”
Terug by die huis, mag ons nie loop voor ons nie geëet het nie. Boerewors op broodjies. Oom Piet maak sy eie botter, want die goed wat jy by die winkel koop, “is een stappie te naby aan plastiek”. Vir nagereg kry ons Herfs in ’n bottel. Dis nou vrugte wat in brandewyn ingelê is. My keel brand, maar ek glimlag van oor tot oor. Want die grootste geboue is dalk in Dubai en die grootste pampoene kom dalk van die Vrystaat af, maar die grootste harte kan beslis in Namibië gevind word.