Die aard van lyding
Verlede week is die einde van die Tweede Wêreldoorlog op baie plekke in Europa herdenk. In Nederland is op 4 Mei om 20:00 uur, soos elke jaar, twee minute stilte deur die hele land gehandhaaf om te dink aan die mense wat gedurende hierdie verskriklike oorlog gesneuwel en vermoor is.
As 'n mens van die Duitse bewind van daardie tyd praat, dan dink 'n mens aan al die wreedhede wat die Nazi's onder Adolf Hitler gepleeg het, en is 'n mens geneig om die hele Duitse volk oor dieselfde kam te skeer. Maar selfs in Duitsland was daar verset en is daar baie Duitsers wat self die hoogste tol moes betaal vir dít waarvoor hulle gestaan het. Een so 'n persoon was die teoloog Dietrich Bonhoeffer wat nie die dade van die Nazi-regering met sy Christelike geloof kon versoen nie. Hy het teen die Hitler-regime gepreek en toe daar 'n aanslag op Adolf Hitler se lewe was is hy gearresteer, sonder behoorlike verhoor veroordeel en op 9 April 1945 gehang.
Bonhoeffer het baie geskryf. Gedurende die jaar en 'n half wat hy in gevangenisskap was, het hy soos 'n Paulus sy mede gevangenes en wagte bearbei, en baie van die wagte was hom goedgesind. Hy het ook heelwat geskrifte uit hierdie tyd nagelaat. Die volgende aanhaling uit Widerstand und Ergebung (Verset en berusting) kan ook vir ons baie sê:
“* Dit is oneindig veel makliker om weens gehoorsaamheid aan 'n menslike bevel te ly as deur die gevolg van jou vryheid van optrede.
* Dit is oneindig makliker om in gemeenskap met ander te ly as in eensaamheid.
* Dit is oneindig makliker om eervol in die openbaar te ly as in skande en afsondering.
* Dit is oneindig makliker om liggaamlike lyding te deurstaan as geestelike lyding.
Christus het gely weens sy vryheid van optrede, in eensaamheid, in afsondering en skande, aan liggaam en gees. En daarna ook baie Christene met Hom.”
Ons kan die aanhaling hierbo met die volgende teksverse illustreer:
“Elkeen wat die Vader vir My gee, sal na My toe kom; en Ek sal hom wat na My toe kom, nooit verwerp nie. Ek het van die hemel af gekom nie om my wil te doen nie, maar die wil van Hom wat My gestuur het.” - Johannes 6:37-38. Sy vryheid van optrede het daarin gelê dat Hy die wil van sy Vader wou doen, en geen mens, selfs Satan, kon Hom daarvan weerhou nie.
Petrus het buite in die binnehof gesit toe 'n diensmeisie na hom toe kom en sê: “Jy was ook saam met Jesus die Galileër.” Maar hy het dit voor almal ontken: “Ek weet nie waarvan jy praat nie.” - Mattheus 26:69-70.
Teen drie-uur het Jesus hard uitgeroep: “Eli, Eli, lemá sabagtani?” Dit is: My God, my God, waarom het U My verlaat? - Mattheus 27:46.
Toe sê Jesus vir hulle: “Julle almal sal My vannag nog in die steek laat. Daar staan immers geskrywe: “ ‘Ek sal die herder doodmaak, en die skape van sy kudde sal uitmekaar gejaag word.’ - Mattheus 26:31.
Hy het vir Petrus en die twee seuns van Sebedeus saamgeneem. Toe het Hy bedroef en beangs geword en vir hulle gesê: “Ek voel doodsbenoud. Bly hier en waak saam met My.” Hy het 'n entjie verder gegaan en daar gekniel met die gesig teen die grond en gebid: “My Vader, as dit moontlik is, laat hierdie lydensbeker by My verbygaan. Moet nogtans nie doen soos Ek wil nie, maar soos U wil.” Daarna kom Hy na die dissipels toe terug en kry hulle aan die slaap. Hy sê toe vir Petrus: “Kon julle nie eens een uur lank saam met My waak nie?” - Mattheus 26:37-40.
En as in iemand ‘n sonde is wat die doodstraf verdien en hy gedood word en jy hom aan ‘n paal ophang, dan mag sy lyk nie aan die paal oornag nie, maar jy moet hom sekerlik dié dag nog begrawe; want een wat opgehang is, is deur God vervloek. - Deuteronomium 21:22-23.
Toe trek hulle Hom 'n pers mantel aan en vleg 'n doringkroon en sit dit vir Hom op. Daarna het hulle Hom begin begroet en gesê: “Ons groet u, Koning van die Jode!” Hulle het Hom herhaaldelik met 'n stok oor die kop geslaan en op Hom gespoeg en hulle knieë gebuig asof hulle aan Hom eer wou bewys. Nadat hulle Hom klaar bespot het, het hulle die pers mantel uitgetrek en weer sy eie klere vir Hom aangetrek. Toe lei hulle Hom weg om Hom te kruisig. - Markus 15:17-20.
“Nou is Ek diep ontsteld. En wat moet Ek sê? Moet Ek sê: Vader, red My uit hierdie uur? Maar juis hiervoor het Ek gekom, vir hierdie uur. Vader, verheerlik u Naam!” - Johannes 12:27-28.