Nuuskommentaar: Tragiese Colorado-skietvoorval benut vir politiekery(Foto: Chet Strange/Getty Images via AFP) Die afgelope Maandag het die tweede massaskietvoorval in ŉ week se tyd in Amerika plaasgevind. Hierdie keer het ŉ man 10 mense by ŉ inkopiesentrum in Boulder, Colorado, doodgeskiet voordat hy in hegtenis geneem is. Nog voordat enige iemand behoorlik kon rou oor die tragiese gebeurtenis, het dit reeds ŉ politieke speelbal geword. Die establishment-media en politieke elite kon hulself nie help om op dié tragedie te kapitaliseer deur hulle eie agenda en narratief te bevorder nie. Een van die eerste reaksies van die Twitterati is perfek deur visiepresident Kamala Harris se niggie verwoord: “The Atlanta shooting was not even a week ago. Violent white men are the greatest terrorist threat to our country.” Tussen die lyne word ook aangevoer dat dié gewelddadige wit man deel is van die wit meerderwaardigheid (white supremacy) wat fundamenteel deel van Amerika is. Dit pas ook in by die narratief dat Amerika se inherente sistemiese rassisme en stelsels van geweld ŉ fundamentele bedreiging vir die land is. Die Twitterati het ook sonder om te skroom by hierdie aanname ingespring – dit pas perfek in by die narratief dat gewelddadige wit mans Amerika se grootste bedreiging is en ook om streng wapenbeheer aan te moedig. Kort voor lank het dit egter aan die lig gekom dat die skieter eintlik ŉ man van Siriese herkoms is wat tot Amerikaanse burger genaturaliseer is. Harris het hierna halfhartig om verskoning gevra deur te verduidelik dat sy net gedink het hy is ŉ wit man omdat hy lewend in hegtenis geneem is – weereens verwysend na Amerika se sistemiese rassisme wat via die polisiemag swart mense sonder enige rede net in massas vermoor. Met mense wat sy herkoms uitgewys het, het die linkse establishment-media en politieke elite ook dít tot hulle eie voordeel gebruik. Demokratiese lid van die huis van verteenwoordigers Ilham Omar het hieroor gesê: “The shooter’s race or ethnicity seems front and center when they aren’t white.” Enige mens wat werklik establishment-media volg, wéét dat presies die teenoorgestelde waar is. Wanneer ŉ wit persoon iets sleg doen, is hulle sleg weens hulle ras. Wanneer iemand van ŉ ander ras iets sleg doen, is hulle ras óf die mees irrelevante feit op aarde óf hulle het só opgetree weens eksterne omstandighede buite hulle beheer – dan is hulle ŉ slagoffer van (gewoonlik) die stelsels van sistemiese rassisme, onderdrukking en wit meerderwaardigheid inherent aan Amerika. Dié geleentheid is ook met twee hande aangegryp om strenger wapenbeheer deur te druk. President Joe Biden oorweeg reeds uitvoerende optrede om strenger wapenbeheer deur te voer. Talle ander rolspelers het hierdie gebruik as regverdiging vir streng wapenbeheer en wapenvrysones. Die probleem hiermee is dat die “oplossing” ten beste nie die probleem aanroer nie en ten slegste dit vererger. State en gebiede met die grootste probleme is gewoonlik dié waar die sterkste wapenbeheer toegepas word. Kriminele sal altyd wapens kan kry en gebruik. Dit is juis waarom wetsgehoorsame burgers hulself ook moet kan bewapen en beskerm. Verwysend na die Colorado-skieter se geval, moet die onderliggende probleme eerder ondersoek word – dit is hoe die probleem hanteer kan word. Daar moet eerder gekyk word na die manier waarop jong mans deur die samelewing vervreem word tot op die punt waar hulle massas mense helder oor dag in ŉ inkopiesentrum wil doodskiet. Hierdie verskynsel van massaskietvoorvalle en skoolskietery is ŉ probleem. Die oplossing sal daarin lê om die onderliggende oorsake te ondersoek, eerder as om ander gewone burgers se vermoë om hulself te beskerm, te verwoes. Tog gaan die establishment-media en politieke elite hierdie geleentheid gebruik om hul politieke agenda van wapenbeheer te bevorder. Hulle gaan voorhou dat enige iemand wat nie met hulle oplossings saamstem nie, nie omgee oor die slagoffers daarvan nie. Dit is ŉ klassieke taktiek wat hulle gereeld aanwend – hulle vertel ons ook altyd dat konserwatiewes wat hulle reuse-maatskaplike ondersteuningsprogramme teenstaan, nie vir arm mense omgee nie. Die oomblik wat jy nie met hulle oplossing saamstem nie, word jy deel van die probleem self – jy neem dit dan te ligtelik op óf jy onderhou die rassistiese, onderdrukkende stelsels wat die probleem volgens hulle veroorsaak. Hierdie spreek net weereens van die stand van openbare debat en politieke polarisering in Amerika. Dit is eintlik verskriklik om mense daarvan te beskuldig dat hulle nie omgee oor mede-Amerikaners wat helderoordag in massas doodgeskiet word nie. Dit is ŉ verskriklike aanklag teen die ander kant van die politieke spektrum – een wat ook geensins in die werklikheid gesetel is nie. Net omdat iemand van jou oplossing verskil, óf skrikkerig is vir die gevolge van jou oplossing, beteken nie dat hulle fundamenteel boos is nie. Hoewel dit nie in presies dieselfde vorm oor presies dieselfde kwessie plaasvind nie, is hierdie verskynsel iets wat ook in ons eie land gebeur. Hier is enigeen wat grondonteiening sonder vergoeding teenstaan, gekant teen die sukses van arm swart mense. Daar is nie die ruimte vir nuanses waarin onteiening sonder vergoeding (OSV) teengestaan word, maar ŉ ander oplossing vir die grootskaalse oplossing van die probleem moontlik is nie. ŉ Mens kan nie die opheffing van arm swart mense voorstaan en OSV terselfdertyd teenstaan nie. Dieselfde gebeur ook telkens in die debat oor nasionale gesondheidsversekering (NGV). Diegene wat dit teenstaan, kan dit nie bloot teenstaan weens ŉ diepe wantroue in die regering se vermoëns nie. Enigeen wat NGV teenstaan, wil noodwendig hê dat arm swart mense doodgaan weens ŉ tekort aan gesondheidsorg. Daar is nie ruimte vir ŉ gesprek oor groter toegang tot gehalte gesondheidsorg in ŉ ander vorm as NGV nie. So ŉ gesprek is uiters onverdraagsaam en onproduktief. Al wat dit werklik doen, is om die openbare gesprek te polariseer tot op die punt van gevaarlike antagonisme. Dit is presies wat gebeur wanneer die media begin om kante te kies, eerder as om net verslag oor die nuus te doen. Indien daar nie aan ŉ onafhanklike, eerlike en neutrale openbare gesprek gebou word nie, sal die gesprek uiteindelik volledig verval. Dit is juis hierdie verval in die openbare gesprek wat uiteindelik tot ŉ verval van die politiek lei.