Figuur van Klank in Prosa en Poësie
'N Spraakfiguur wat hoofsaaklik op die klank van 'n woord of frase (of die herhaling van klanke) staatmaak om 'n bepaalde effek oor te dra, staan ​​bekend as 'n figuur van klank. Alhoewel klankfigure dikwels in poësie voorkom, kan hulle ook effektief in prosa gebruik word .
Algemene klankfigure sluit in alliterasie , assonansie , konsonansie , onomatopoeia en rym .
Voorbeelde en waarnemings:
"'N Klam jongmaan hang bo die mis van 'n naburige wei."
(Vladimir Nabokov, Spreekgeheue: 'n Outobiografie hersien , 1966)
"Skepe op 'n afstand het almal se wens aan boord. Vir sommige kom hulle in die gety. Vir ander vaar hulle vir ewig op dieselfde horison, nooit uit sig nie, nooit land totdat die Watcher sy oë in bedanking laat draai nie, sy drome deur die tyd bespot. Dit is die lewe van mans. "
(Zora Neale Hurston, hulle oë was God , 1937)
'' Hierdie aarde is moeilike dinge, 'sê hy.' Breek 'n man se rug, breek 'n ploeg, breek 'n os se rug vir daardie saak. ''
(David Anthony Durham, Gabriel's Story . Doubleday, 2001)
"Flora het Franklin se kant verlaat en na die een gewapende bandiete gegaan wat langs een hele kant van die kamer versprei het. Van waar sy staan, lyk dit soos 'n wapenwoud wat hefbome afslaan. Daar was 'n aaneenlopende kloue, kloue, hakies van hefbome, dan 'n kliek, kliek, kliek op tuimelaars wat kom. Na hierdie is 'n metaalpof soms gevolg deur die klip van silwer dollar wat deur die tregter kom om te land met 'n gelukkige smash in die muntstuk onderaan die masjien.
(Rod Serling, "The Fever." Verhale uit die Twilight Zone , 2013)
"'N Goeie fusillade van geure, saamgestel uit die skerp reuke van diep vet, haai se vin, sandelhout en oop dreineer, het nou ons neusgate gebombardeer en ons het ons in die bloeiende gehucht van Chinwangtao gevind. Elke soort voorwerp is denkbaar deur straat aangebied hawkers - basketwerk, noedels, poedels, hardeware, bloei, broek, perskes, waatlemoensaad, wortels, stewels, fluitjies, jasse, skote, stoats, selfs vroeë vintage fonograafrekords. "
Figure of Sound in Poe's Prose
"Gedurende die herfs van die jaar, toe die wolke onderdrukend laag in die hemele was, het ek gedurende die hele 'n dowwe, donker en klanklose dag in die hande gespring, deur 'n besonder dringende landstreek verbygeloop Ek het myself gevind, soos die skakerings vanaand aangegaan het, in die lig van die melancholieke Huis van Usher. "
(Edgar Allan Poe, "The Fall of the House of Usher", 1839)
Syfers van Klank in Dylan Thomas se Prosa
"Dit was nie nodig nie, die vakansiemôre, want die luiaardse seuns word tot ontbyt geroep, uit hul beddengoed het hulle gedompel en in hul gestreepte klere gegroei; vinnig by die wasbak het hulle hul hande en gesigte geklap, maar nooit het vergeet om die water hardop te hardloop en lank asof hulle soos bolletjies gewas het; hulle het 'n gapingskam deur hul dapper hare in die voorkant van die gekraakte blikglas, gegord met sigaretkaarte, in hul skatkamers geslaan; blink wange en neus- en getimemarkde nekke, het hulle die trappe drie op 'n keer geneem.
"Maar vir al hul skelm en vullis, klam op die landing-, kletter- en tanneborselstokkie, hare- en trappiesprong, was hul susters altyd daar voor hulle. Met die dame-leeu het hulle gesprinkel en fronsig en warmgestryk en in hul bloeiende rokke, in die lint vir die son, in gimnasiumskoene gesit, terwyl die blanco't sneeu, netjies en dom met doilies en tamaties wat hulle gehelp het in die higgledy-kombuis. Hulle was kalm, hulle was deugdige, hulle was gewas hulle nekke, hulle het nie geswem of fidget nie, en net die kleinste suster het haar tong by die lawaaierige seuns uitgesit. "
(Dylan Thomas, "Holiday Memory", 1946. Rpt. In The Collected Stories . Nuwe Aanwysings, 1984)
Syfers van klank in John Updike se Prosa
- "Onthou jy 'n geurdogtertjie wat in die herfs kry? As jy langs hulle na skool stap, trek hulle hul arms oor hul boeke en buig hul koppe vorentoe om 'n meer vleiendlike aandag aan jou woorde te gee en in die klein intieme gebied wat aldus gevorm word , 'n ingewikkelde dosis in die helder lug gesny, daar is 'n komplekse geur van tabak, poeier, lipstiffie, gespoelde hare, en daardie denkbeeldige en beslis ontwykende reuk die wol, of dit nou in die lapels van 'n baadjie of 'n dutjie van 'n trui lyk asof die wolklose valhemel soos die blou klok van 'n vakuum die positiewe uitaseming van alle dinge op sigself verhoog. Hierdie geur, so vies en flirtend op daardie middag, loop deur die droë blare, sal duisendvoudig gebuig word en leuen swaar soos die parfuum van 'n blommewinkel op die donker helling van die stadion toe ons Vrydagaande sokker in die stad gespeel het. "
(John Updike, "In Football Season." Die New Yorker , 10 November 1962)
- "By rym, spreek taal aandag aan sy eie meganiese aard en verlig die verteenwoordigende werklikheid van erns. In hierdie sin beweer rym en verwante onreëlmatighede soos alliterasie en assonansie 'n magiese beheer oor dinge en vorm 'n spel. Wanneer kinders praat, per ongeluk rym, lag hulle en voeg by, 'Ek is 'n digter / en weet dit nie,' asof die gevolge van 'n struikelblok in die bonatuurlike voorkom word ....
"Ons modus is realisme, 'realisties' is sinoniem met 'prosaïese' en die prosa-skrywer se plig is om nie net rym nie, maar ook 'n verbale ongeluk wat die tekstuele korrespondensie van die massiewe, vloeiende onpersoonlikheid wat die kimme van die heilige. "
(John Updike, "Rhyming Max." Assorted Prose . Alfred A. Knopf, 1965)
Poëtiese Funksies van Taal
"[Engelse digter] Gerard Manley Hopkins, 'n uitstaande soeker in die wetenskap van poëtiese taal, omskryf vers as 'spraak wat dieselfde syfer van geluid geheel of gedeeltelik herhaal.' Hopkins se daaropvolgende vraag, "maar is al die vers poësie?" kan beslis beantwoord word sodra die poëtiese funksie opgehou word om arbitrêr tot die domein van digkuns beperk te word. Mnemonale lyne wat deur Hopkins aangehaal word (soos 'Dertig dae het September'), moderne advertensie jingles, en versekerde Middeleeuse wette, wat deur Lotz genoem word, of uiteindelik Sanskrit wetenskaplike verhandelings in vers wat in die Indiese tradisie streng onderskei word van ware poësie ( kavya ) - al hierdie metriese tekste maak gebruik van die poëtiese funksie, sonder om die dwingende, bepalende rol wat dit in poësie bied, toe te ken.
(Romeinse Jakobson, Taal in Letterkunde . Harvard Universiteit Pers, 1987)
Woordspel en klank Speel in 'n gedig deur EE Cummings
('n pootjie s
(EE Cummings, Poem 26 in 1 X 1 , 1944)
Die Valse Dichotomie tussen klank en sin
'' In 'n eenvoudige vertoningproses , soos hierdie boek geskryf is, 'sê [literêre kritikus GS Fraser]', is beide skrywers en lesers bewus betrokke, nie hoofsaaklik met ritme nie, maar met sin. ' Dit is 'n vals tweedeling. Die geluide van 'n gedig wat deur ritme verbind word, is inderdaad 'die lewende gedagtegang'. Neem die klank as digkuns en daar is geen verdere stadium van interpretasie in digkuns nie. Net so is dit die geval van periodieke prosa: die ritme van die tydperk organiseer klank in 'n eenheid van sin.
"My kritiek op die logiese tradisie in grammatika is dat stres , toonhoogte, houding, emosie nie suprasegmentele aangeleenthede is wat by die basiese logika of sintaksis gevoeg word nie, maar ander glimpses van 'n taalkundige geheel wat grammatika insluit soos gewoonlik verstaan ​​... Ek aanvaar die nou onmoontlike siening van al die ou grammatici wat voorspoedig is, is 'n noodsaaklike deel van grammatika.
" Gedagtes soos understatement of klem is nie meer nie, en nie minder uitgedruk in klank as enigiets anders nie."
(Ian Robinson, die vestiging van Moderne Engelse Prosa in die Hervorming en Verligting . Cambridge University Press, 1998)
Syfers van klank in die 16de eeu Prosa
- "Die vermoede dat 'n buitengewone aantrekkingskrag op klankfigure waarskynlik 'n skrywer se styl sou tiranniseer, dat die eise van die oor gedreig het om dié van die verstand te oorheers, het altyd die ontleding van Tudor-prosa gehandhaaf, veral in die geval van [John] Lyly . Francis Bacon het [Roger] Ascham en sy volgelinge aangeval om presies dit te misluk: 'Want mans het begin om meer na woorde as saak te jag, meer na die keuse van die frase en die ronde en skoon samestelling van die sin en die soet val van die klousules, en die wisselende en illustrasie van hul werke met trope en figure, as na die gewig van die saak, die waarde van die onderwerp, die klank van die argument , die lewe van die uitvinding of die diepte van oordeel.
(Russ McDonald, "Compar of Parison: Maatreël vir die maatreël." Renaissance Figures of Speech , ed. Van Sylvia Adamson, Gavin Alexander, en Katrin Ettenhuber. Universiteit van Cambridge, 2007)
- Sal my goeie wil die oorsaak van sy slegte wil wees? Omdat ek tevrede was om sy vriend te wees, het hy gedink hy het my ontmoet om sy dwaas te maak? Ek sien nou dat die vis scolopidus in die vloed Araris by die wassing van die die maan is so wit soos die gedrewe sneeu, en by die afwyking so swart soos die verbrandde steenkool, is Euphues, wat by die eerste toename van ons vertroue baie ywerig was, nou by die laaste gooi die mees getroue geword. "