Van waar dan dié vuil kyk in Amsterdam? | Netwerk24
Deur Johann Maarman 01 Oktober 2019 00:00
Wanneer jy ’n vreemdeling in Jerusalem (in dié geval Amsterdam) is, moet ’n mens maar jou woorde weeg sodat daar nie gekruiste lyne of misverstande is nie.
Ek is seker een van die mees koerslose mense op die planeet aarde. Selfs met die beste GPS-stelsel sukkel ek eenvoudig om rigting te vind. Ag, moenie eens probeer om my ’n padkaart in die hand te steek nie. Daarby het ek altyd die heilige vrees dat ek soos in die moewies sal verdwaal, ontvoer en aan my voete opgehang sal word oor die rand van ’n hoë gebou terwyl ’n losprys vir my beding word.
Skaars het ek geland op die Schiphol-lughawe in Amsterdam, of ek steek my voet (bek!) in ’n visblik. Dit word mos al vroegdag by ’n mens ingeprent as jy nie weet nie, moet jy vra. Vra is mos darem vry, of so sê hulle.
Alles het goed gegaan tot by die aankomssaal. Die aanwysingsborde is in Nederlands. Geen probleem. Afrikaans is mos darem die Nederlandse niggie. Bloed van my bloed. Maar dís waar die vet pret begin.
“Verskoon my, meneer…” en dis net hier waar ek die eerste fout maak. Niemand het vooraf vir my gesê dat ’n mens nie vir die Nederlanders sê “verskoon my” nie.
Hy het so ’n siesa-trek op sy gesig gekry en my weer op en af bekyk. Ek het bang geword.
Die Nederlandse diender het my sulke panga-kyke gegee. Hy het so ’n siesa-trek op sy gesig gekry en my weer op en af bekyk. Ek het bang geword, want so ver ek weet, is ek nie op Interpol se lys van gesoektes nie en het ek ook nie aaptwak in my tas gehad nie.
“Verskoon my,” het ek weer probeer om die gesels aan die gang te kry. Verbeel ek my of het my stemmetjie dié keer dunner geword? Oom polisieman het nou so ’n wilde kyk in sy oë gehad. Weer bekyk hy my van kop tot toon, maar dié keer loop hy agterom my. Hemel en berge val op my, gaan hy my nou in boeie slaan? Na watter tronk en op watter klag? Wat het ek tog gesondig?
“Can you speak English?” vra hy. “Yes, sir,” mompel ek. “Where do you want to go?” vra hy. Kyk, ons het nou nie wafferse Engels op laerskool in Malmesbury gekry nie. Ek sien lig. Hy beduie my na die uitgang. En voordat jy kon sê “verskoon my” spat ek.
Dis eers later in die week dat ek by ’n verloopte Suid-Afrikaner hoor dat jy nie vir die Nederlanders sommerso “verskoon my” nie. Dit beteken dat jy jou vuilgemaak het en versoek dat iemand jou moet skoonmaak! Dis net wanneer ’n baba ’n blertsie in sy nêppie maak dat jy “verskoon my” gebruik.
G’n wonder die Nederlandse polisieman het my so op en af beloer nie – hy het seker maar nie lus gehad om vir ’n groot man ’n doek aan te sit nie!
Verskoon my, dus, vir my onkunde!
Johann Maarman is eindredakteur van Die Burger en die inwonende joernalis in die Zuid-Afrikahuis in Amsterdam.