Die Kontroversie Oor Soja En Skildklier Gesondheid
Soja en die skildklier: 'n Kyk na die kontroversies
by Mary Shomon; Reviewed by Richard N. Fogoros, MD
Die vraag of soja 'n negatiewe effek op die skildklier het, is 'n voortdurende kontroversie. Die potensiële uitwerking van soja op die tiroïed bly 'n verdelende kwessie en toon geen tekens om in die nabye toekoms opgelos te word nie.
Die Kant van die Debat
Aan die een kant het ons gesondheids- en voedingstydskrifte wat die voordele van soja as 'n genesing bevorder - alles vir menopouse , kankervoorkoming, hartsiektes, gewigsverlies en baie ander gesondheidsorg.
En agter die baie sojaprodukte en -aanvullings is 'n multi-biljoen dollarbedryf wat groot wins uit soja maak. Soja is al jare lank 'n media liefling. En die pro-soja kontingent afronding is voedingkundiges en dokters wat soja glo, is 'n wonderlike kos, selfs vir tiroïedpasiënte. (Menopouse "guru" Christiane Northrup, MD is byvoorbeeld 'n groot voorstander van soja. Northrup het selfs aanbeveel dat Oprah Winfrey baie soja in haar dieet inneem. Toevallig - of nie - albei vroue is nou hipotiroïed .)
Aan die ander kant van die probleem is die teenstanders van soja, wat glo dat soja 'n toksien- en endokriene ontwrigtingsmiddel is en wat veral problematies vir skildkliergesondheid en tiroïedpasiënte kan wees. Verskeie kenners en organisasies, insluitend die Weston Price Foundation, stem sterk teen soja.
In die sentrum is kenners wat suggereer dat sommige soja - solank dit in onbewerkte vorm is, gefermenteerde vorms, en nie geneties gemodifiseerde (GMO) nie - vir skildklierpasiënte veilig kan wees, solank dit net in matigheid geëet word.
As 'n skildklier pasiënt, hoe kan jy besluit wat om te doen? Hier is 'n blik op sommige van die kwessies wat in ag geneem moet word.
Sojabone (of sojabone) is 'n soort peulgewas wat vir 5 000 jaar in Asië gebruik word vir kos-di, tofu, tempeh, miso, en edamame-bone en medisinale doeleindes. Sojabone word beskou as 'n bron van proteïene en word in baie vleis- en suiwelvervangers verwerk.
Die belangrikste produsente van soja is die Verenigde State, Brasilië, Argentinië, China en Indië.
Soja en baie sojaprodukte bevat isoflavone, wat fitoestrogenen-plantgebaseerde estrogene is. Dit is soja se swak estrogeen eienskappe wat dikwels as 'n gesondheidsvoordeel van soja beskou word.
Soja is 'n baie winsgewende vir sommige van die wêreld se grootste multinasionale landboubesighede. Dit sluit in Cargill, Archer Daniels Midland en Solae ('n gesamentlike onderneming van DuPont en Bunge). (Hierdie maatskappye word gesamentlik soms as "Big Soy" genoem.) In die afgelope dekade het die mark vir soja ontplof, en soja word nou in 'n verskeidenheid verwerkte kosse opgeneem en ingesluit in verskeie voedingsaanvullings.
Het Soja Gesondheidsvoordele?
Terwyl soja gewildheid geniet, is dit onomwonde of soja heelwat te bied het, gesondheidsvriendelik. 'N 2005-regering geborgde oorsig van 200 verskillende soorte studies oor soja het baie beperkte bewyse van gesondheidsvoordele van soja aangetref: hoofsaaklik 'n klein afname in "slegte" LDL-cholesterol en 'n klein persentasie vroue wat 'n geringe vermindering in die flitse het wanneer hulle gebruik word soja tydens menopouse. Die Tydskrif van die Amerikaanse Mediese Vereniging het berig dat isoflavone nie cholesterolvlakke, kognitiewe funksie, of botmineraaldigtheid verbeter nie.
Die American Heart Association het teruggegaan na sy vroeëre ondersteuning van soja en sê nou dat daar geen bewyse is dat soja spesifieke voordele vir hartgesondheid het of vir die verlaging van cholesterol. Navorsing oor die gebruik van soja en isoflavone vir die voorkoming van kanker is ook onoortuigend. En daar is geen bewyse dat soja gewigsverlies kan veroorsaak nie, behalwe sy rol in die vermindering van kalorieë deur die vervanging van veter, hoër kalorie proteïene met laer vet, laer-kalorie soja. Oor die algemeen is daar onvoldoende data wat daarop dui dat soja 'n beskermende rol teen enige mediese toestande of siektes het.
Soja en die Skildklier
Afgesien van die vraag of soja selfs bewysbare gesondheidsvoordele het, is daar langdurige bekommernisse dat soja negatiewe uitwerking op skildklierfunksie en hormonale gesondheid kan hê.
Soja val in 'n kategorie voedsel wat bekend staan ​​as goitrogenen . Goitrogenen is 'n kategorie voedsel wat sekere groente, vrugte bevat en wat die vorming van goiter bevorder, 'n vergrote tiroïed. Sommige goitrogenen het ook 'n definitiewe antitiroïed-effek en lyk asof hulle tiroïedfunksie kan vertraag, en in sommige gevalle kan skildklier siekte veroorsaak . Hierdie bekommernisse is al jare lank bestudeer, maar is spesifiek deur die navorsers Daniel Doerge en Daniel Sheehan, navorsers van voedsel- en dwelmadministrasie (FDA). Doerge en Sheehan was die FDA se belangrikste kundiges op soja. In 2000 het Doerge en Sheehan 'n protesbrief aan hul eie werkgewer geskryf, wat die positiewe gesondheidseise vir soja wat die FDA destyds goedkeur, protesteer. Hulle het geskryf:
... daar is baie bewyse dat sommige van die isoflavone wat in soja voorkom, insluitend genisteïen en equol, 'n metabolisme van daidzen, toksisiteit in estrogeen sensitiewe weefsels en in die skildklier demonstreer. Dit geld vir 'n aantal spesies, insluitend mense. Daarbenewens is isoflavone inhibeerders van die tiroïedperoksidase wat T3 en T4 maak. Daar kan van inhibisie verwag word om skildklierafwykings te genereer, insluitende goiter en outo-immuun-tiroïeditis. Daar bestaan ​​'n belangrike liggaam dierlike data wat googrogeen en selfs karsinogene effekte van sojaprodukte aantoon. Daarbenewens is daar aansienlike verslae van googrogeen effekte van sojaverbruik in menslike babas en volwassenes.
Na die publikasie van hul brief het Doerge en Sheehan hul besorgdheid verfyn en in die tydskrif Environmental Health Perspectives het voorgestel dat soja giftigheid moet veroorsaak, moet daar verskeie faktore wees, insluitend jodiumtekort, defekte van hormoonsintese, of addisionele goitrogeen in die dieet. Hulle het ook gesê dat: "Alhoewel veiligheidstoetsing van natuurlike produkte, insluitend sojaprodukte, nie nodig is nie, kan die moontlikheid dat sojaprodukte baie gebruik word, skade in die menslike bevolking veroorsaak deur middel van een of beide estrogeen- en googrogeenaktiwiteite. -kwaliteit eksperimentele en menslike navorsing oor soja toksisiteit is die beste manier om hierdie probleme aan te spreek. "
Ander studies maak kommer oor soja se uitwerking op hormone, byvoorbeeld:
'N Studie van 2011 wat in die Tydskrif vir Kliniese Endokrinologie en Metabolisme gepubliseer is, het bevind dat mense met ligte of subkliniese hipotiroïedisme 'n 3-voudige verhoogde risiko het om oop hipotireose te ontwikkel met dieetaanvulling van 16 mg soja fitoestrogene.
Een studie het bevind dat kinders met outo-immuun-tiroïed siekte meer geneig is om sojabasis-babasformule te kry.
'N Japannese studie van 1991 het bevind dat sojabruik die skildklierfunksie kan onderdruk en goiters in gesonde mense, veral bejaardes, veroorsaak.
Tsjeggiese navorsers het in 2006 gerapporteer oor 'n studie wat gekyk het na skildklierhormone en tiroïed-autoantisteme, saam met die bloedvlakke van twee isoflavone - daidzein en genisteïne. Die studie het gekyk na kinders sonder openlike skildklier siekte , wat nie jodium tekort was nie. Hulle het 'n "beduidende positiewe assosiasie van genisteïen met tiroglobulien-teenliggame aangetref en 'n negatiewe korrelasie met skildkliervolume." Hulle het tot die gevolgtrekking gekom dat "selfs klein verskille in soja fytoestrogeen inname die skildklierfunksie kan beïnvloed, wat belangrik kan wees wanneer die inname van jodium onvoldoende is."
In 2004 het navorsers bevind dat babas gevoed soja formule 'n langdurige toename in hul tiroïedstimulerende hormoon (TSH) vlakke gehad het, in vergelyking met babas wat nie-soja-formule gevoed het.
Europese navorsers het in een studie bevind dat selfs 'n week van onbehandelde gekookte natuurlike sojabone beskeie veranderinge aan skildkliervlakke veroorsaak het.
Een van Amerika se bekendste holistiese dokters, mnr. Andrew Weil, besturende direkteur, terwyl gewoonlik 'n voorstander van soja, het sekere tiroïedverwante bekommernisse oor soja. Hy het op sy "Ask Dr. Weil" -webwerf gesê:
Oormatige sojaboongebruik kan die skildklierfunksie beïnvloed, as jy 'n skildklierafwyking het, of as jy nie genoeg jodium in jou dieet kry nie, is dit onwaarskynlik dat jy te veel isoflavone sal kry as gevolg van die byvoeging van sojavoedsel tot jou dieet - maar jy sal waarskynlik te veel vat as jy soja-aanvullings in pilvorm neem. Op hierdie stadium, kan ek net aanbeveel dat jy heeltemal sojameuses vermy.
In die boek Living Well With Hypothyroidism , is dr. Mike Fitzpatrick, 'n internasionaal bekende deskundige op soja, geprofileer. Dr Fitzpatrick is 'n omgewingswetenskaplike en fytoestrogeennavorser wat die kwessie van sojaformules omvattend ondersoek het en die impak van sojabruik op skildklierfunksie. Ek het geskryf:
Dr Fitzpatrick is so bekommerd dat hy 'n beroep doen op sojaformule vervaardigers om die isoflavone - die agente wat die meeste aktief is teen die skildklier - uit hul produkte te verwyder. .. Daar is ook kommer vir die volwasse verbruik van sojaprodukte. Een Britse studie met premenopousale vroue het vir een maand 60 gram soja-proteïen gegee. Dit is bevind dat die menstruele siklus ontwrig word, met die gevolge van die isoflavone wat voortduur vir 'n volle drie maande nadat die soja in die dieet gestop is. Nog 'n studie het bevind dat die inname van soja oor 'n lang tydperk die vergroting van die tiroïed veroorsaak en die skildklierfunksie onderdruk. Isoflavone is ook bekend om vrugbaarheid te verander en geslagshormoonstatus te verander en om ernstige gesondheidseffekte te hê - insluitende onvrugbaarheid, skildklier siekte of lewer siekte - op 'n aantal soogdiere ... Dr. Fitzpatrick glo dat mense met hipotireose moet ernstig oorweeg om soja te vermy produkte, en voorspel die huidige bevordering van soja as wat 'n gesondheidsvoedsel sal lei tot 'n toename in tiroïedafwykings.
Terwyl die VSA oor soja gebly het, het ander lande opgetree om die moontlike gevare van soja te beperk. Die Franse Sentrum vir Kanker Ondersoek het 'n waarskuwing gesê dat sojaprodukte-in enige hoeveelheid nie deur kinders jonger as 3 jaar geëet moet word nie, of vroue wat borskanker het of die risiko van die siekte het. Die Israeliese Gesondheidsministerie het ook 'n publieke waarskuwing op soja uitgereik, wat daarop dui dat sojaverbruik beperk word in jong kinders en indien moontlik by babas vermy word. In Duitsland doen die Federale Instituut vir Risikobepaling 'n studie van isoflavonaanvullings en het berig dat daar nie genoeg bewyse is om die veiligheid van sulke aanvullings te bevestig nie, en 'n paar bewyse wat daarop dui dat daar gesondheidsrisiko's kan wees.
Is oorbesoedeling van soja die hoofbekommernis?
Sommige kenners stel voor dat soja self nie inherent 'n probleem is nie, maar dit is hoofsaaklik oorbesadiging - en tweedens, die kwessie van genetiese modifikasie - dit is die besorgdheid. Hulle argumenteer dat soja wat nie geneties gemodifiseerde is nie, en verbruik word in voedselvorme soos tofu, tempeh en miso-kan veilig in die dieet ingewerk word wanneer dit in moderering gebruik word en eet is as 'n kruie en nie as 'n primêre proteïen nie na die Asiatiese dieet.
Daar is ramings wat daarop dui dat Asiërs sowat 10 tot 30 milligrams isoflavone van soja oor 'n dag verteer. Dat soja gewoonlik in tradisionele voedselvorm is wat nie verwerk of geneties gemodifiseerd is nie. In die VSA neem sommige mense egter soveel as 80 tot 100 milligram soja isoflavone per dag in, deur sojamelk, sojaboontjies, sojaproteinskake, sojabakkies, soja-graan en voedsel met soja te verteer, asook as soja aanvullings. Sommige soja- en isoflavoon aanvullings het soveel as 300 milligram isoflavone. Isoflavone word ook toenemend bygevoeg as 'n sogenaamde 'gesonde' komponent van voedsel en ander aanvullings.
Kaayla Daniels, Ph.D., skrywer van The Whole Soy Story, dui daarop dat die tiroïed-toksiese effekte van soja meestal by vlakke bo 30 mg soja per dag voorkom.
Mary Anthony, 'n pro-soja navorser by die Wake Forest Universiteit van die Geneeskunde in Winston-Salem, NC, het aan die Los Angeles Times gesê : "Daar is 'n neiging in ons kultuur om te dink of 'n bietjie goed is, dan is dit baie beter. Ek is baie bekommerd oor isoflavoonpille en sojaproteïen aangevul met ekstra isoflavone. Isoflavone lyk immers soos hormone of dwelms in ons liggaam - selfs as dit vir regulatoriese doeleindes geklassifiseer word as voedingsaanvullings. "
Die kwessie van geneties gemodifiseerde soja is ook omstrede, aangesien die korporasies wat soja boer, beweer dat geneties gemodifiseerde organismes (GMO) in voedsel, insluitende soja, veilig is. Terselfdertyd is sommige nasies in Europa die gebruik van GMO-voedsel verbied of ernstig beperk, weens bekommernisse oor die moontlike gevolge wat GMO-voedsel mag hê, met inbegrip van allergiese reaksies, wat bydra tot weerstand teen antibiotika, die vervaardiging van nuwe gifstowwe, toksiese metale , die verbetering van die groei van giftige swamme, en molekulêre of DNA-skade. In die VSA het verskeie kundiges en organisasies, insluitende die verbruikerswaghond, die openbare burger, die holistiese dokter, dr. Joseph Mercola, en die omgewingsgroep Greenpeace onder meer ernstige kommer oor GMO-voedsel, insluitende soja. Die aktivis en skrywer Jeffrey K. Smith se bestsellersboek "Seeds of Deception" bevat baie van die wetenskaplike bekommernisse oor GMO-kosse en die druk van die bedryf.
Is Soja Eintlik Veilig vir die Skildklier?
Aan die ander kant van die kontroversie is diegene wat sojame hartlik ondersteun. Voorstanders van soja dui op 'n studie, gereeld as bewys van soja se veiligheid vir die tiroïed, wat in 2006 in die joernaal Skildklier gepubliseer is . Die navorsers het gekyk na 14 proewe met soja, en in 13 uit 14 proewe is geen effekte of beskeie veranderinge aangetref in die skildklierfunksie as gevolg van sojabruik. Die navorsers beweer dat die bevindings min bewyse bied dat "in eutiroïed, iodine-volwasse individue, soja kosse of isoflavone die skildklierfunksie nadelig beïnvloed."
Die navorsers het ook gesê dat:
Daar bly 'n teoretiese bekommernis wat gebaseer is op in vitro en dierlike data wat by individue met gekompromitteerde skildklierfunksie en / of wie se jodiuminname marginaal soja kosse is, kan die risiko verhoog om kliniese hipotireose te ontwikkel. Daarom is dit belangrik dat sojabone verbruikers seker maak dat hul inname van jodium voldoende is. "Hulle beweer ook dat 'n paar bewyse dui daarop dat sojameeskos, deur absorpsie te inhibeer, die dosis tiroïedhormoon wat deur hipotiroïedpasiënte benodig word, kan verhoog."
Hierdie studie dui daarop dat soja veilig is tensy jy 'n tiroïedtoestand of jodiumtekort het. Dit dui ook daarop dat sojabiefde absorpsie van tiroïedmedikasie kan inhibeer.
Die studie sê ook dat ten spyte van hierdie faktore soja kosse wel veilig is, en al wat nodig is, is om voldoende jodium in die dieet te verseker, asook gereelde herstelwerk en doseringsveranderings van tiroïedmedikasie om sodoende die soja uit te maak. het op die tiroïedmedikasie .
Die studie spreek nie aan die feit dat daar beraam word dat soveel as een vierde van die Amerikaanse bevolking nou jodium gebrek het nie en dat die getal aan die toeneem is. Terselfdertyd het baie miljoene Amerikaners ook ongediagnoseerde outo-immuun skildklier siekte. As jy die vooruitsig van hierdie studie aanvaar, beteken dit dat meer as miljoene Amerikaners met jodiumtekort die risiko van tiroïedprobleme van sojabruik kan hê.
Dit is ook kommerwekkend om daarop te let dat die skrywer van hierdie studie, saam met ander studies wat soja beweer, nie 'n gevaar vir die tiroïed is nie, is Mark Messina, PhD. Messina, hoewel nie 'n mediese dokter, gaan ook onder die naam "Dr. Soy." Messina was in beheer van subsidiebefondsing by die National Institutes of Health (NIH), waar hy 'n toekenning van $ 3 miljoen vir sojastudies oorgee. Kort nadat hy NIH verlaat het, is hy gehuur om te dien op die wetenskaplike adviesrade van beide die Verenigde Sojaboonraad en die internasionale soja-agribesigheid Archer Daniels Midland. Hy dien steeds op beide wetenskaplike adviesrade as 'n betaalde adviseur. Benewens sy werk op hierdie adviesrade, het Messina as betaalde konsultant en spreker vir die Verenigde Sojaboonraad gedien en sy soja-nuusbrief geredigeer. Messina het ook 'n aantal boeke wat soja bevorder, gepubliseer. Verskeie bronne het die noue verhouding tussen Messina en die verskillende korporatiewe spelers in die sojabedryf gedokumenteer.
Dus, is die studie akkuraat? Eerlik, dit is onmoontlik om te sê op hierdie punt. Daar is 'n duidelike etiese en finansiële botsing van belangstelling in die inwerkingstelling van navorsing oor soja se veiligheid van iemand wat 'n langdurige verteenwoordiger van, en wie winsgewend in diens is van die sojabedryf self.
Hopelik sal meer studies gedoen word deur navorsers wat geen bande met die bedryf het nie, of wat nie 'n gevestigde belang het om 'n rooskleurige prentjie van soja te gee wat 'n sekere skildklierprobleem het nie.
Wie moet skildklierpasiënte glo? Wat moet skildklierpasiënte doen?
Totdat ons die soort definitiewe, streng, hoëgehalte eksperimentele en menslike studies van soja-toksisiteit wat soja-kenners, Daniel Doerge en Daniel Sheehan, benodig, is dit nie raadsaam om te aanvaar dat soja universeel veilig is vir skildklierpasiënte nie. Dit is ook duidelik dat soja die potensiaal het om tiroïedprobleme te veroorsaak in 'n segment van die bevolking wat vatbaar is weens jodiumtekort of ander toestande.
As jy voel dit is nodig om soja in jou dieet in te sluit, is hier 'n paar riglyne.
Wees seker dat jy nie jodium gebrek het nie. Dit is egter moeilik, want die enigste manier waarop jy regtig kan bepaal of jy jodend is, is om 'n urinering-jodiumvrystellingstoets te hê. (Die proses van hoe om jodiumtekort te assesseer, word goed beskryf in dr. David Brownstein se boek, Jodium: Hoekom jy dit nodig het, waarom jy nie kan leef sonder dit nie ). Wees versigtig om nie net te besluit om met jodium aan te vul sonder om duidelik vas te stel dat jy tekortkom nie, want net jodiumtekort kan 'n skildklierprobleem veroorsaak. Oormatige jodium kan ook skildklierprobleme vererger en vererger .
As u verhoogde tiroïed teenliggaampies of outo-immuun tiroïed siekte wat nie behandel word nie, wees bewus daarvan dat soja 'n sneller kan wees vir die ontwikkeling van hipotireose.
As jy 'n skildklier pasiënt met 'n optimale tiroïed behandeling, en jy ly steeds aan hipotireose simptome, oorweeg die uitskakeling van soja uit jou dieet om te sien of dit help om simptome te verlig.
As jy soja kosse eet, wil jy dalk GMO soja kos vermy totdat die debat oor hul veiligheid opgelos is.
As jy soet gaan eet, kies geroeste en voedselvorme van soja, byvoorbeeld, tofu, tempeh en miso. Vermy verwerkte sojaprodukte, soos sojapoeder, proteïenskake en ander verwerkte sojabone.
Beperk soja- en isoflavoonverbruik tot minder as 30 mg per dag. Ideaal, beperk soja kos tot verskeie porsies per week.
Moet nie soja kos binne drie tot vier uur neem om u tiroïedhormoonvervangingsmedikasie te gebruik om enige inmenging met u tiroïedmedikasie te voorkom nie.
Moenie soja of isoflavoon aanvullings gebruik nie.
Wees versigtig oor die algehele hoeveelheid googrogeen kosse wat jy rou verbruik, veral as dit bykomend is tot soja kos, wat bekend staan ​​as goitrogeen.
Hou in gedagte dat soja een van die algemeenste allergie-veroorsakende kosse is. Selfs as soja nie jou tiroïed spesifiek beïnvloed nie, kan dit allergie simptome veroorsaak, insluitende aknee, swelling, 'n gespierde neus, diarree, maagpyn, hartkloppings, veluitslag, jeuk, korwe, swelling in die keel, moegheid en episodes van lae bloeddruk.
Onthou ook dat as jy nie 'n tiroïedklier het nie (as gevolg van aangebore hipotireose of chirurgie) of jy het 'n heeltemal nie-funksionele klier (as gevolg van radioaktiewe jodium ablasiebehandeling), hoef jy nie bekommerd te wees oor die uitwerking van soja op jou skildklier. Soja kan egter steeds inmeng met die absorpsie van jou tiroïedhormoonvervangingsmedikasie. Maak dus seker dat jy jou medikasie minstens drie uur van sojabief eet.
> Balk, Ethan. "Effekte van soja op gesondheidsuitkomste." Agentskap vir Gesondheidsorgnavorsing en Kwaliteit . 2005.
> Bulletin die L'Office Fédéral de la Santé Publique, nr 28, 20 Julie 1992
> Cassidy A, et al. "Biologiese effekte van 'n dieet van sojaproteïen wat ryk is aan isoflavone op die menstruele siklus van premenopousale vroue." Amerikaanse Tydskrif vir Kliniese Voeding, 1994; 60: 333-340.
> Conrad SC, et. al. "Soja Formule Komplekse Bestuur van Kongenitale Hipotiroïedisme." Arch Dis Child. 2004 November; 89 (11): 1077.
> Divi RL, Chang HC, Doerge DR. "Anti-skildklier-isoflavone van Sojaboon: Isolasie, Karakterisering, en meganismes van Aksie." Biochem Pharmacol. 1997 15 November; 54 (10): 1087-96.
> Doerge DR, Sheehan DM. "Stikstof- en estrogeenaktiwiteit van soja-isoflavone." Omgewingsgesondheid Perspektief. 2002 Junie; 110 Suppl 3: 349-53.
> Duncan AM, et al. "Soja Isoflavone oefen beskeie effekte in premenopousale vroue." Tydskrif van Endokrinologiese Metabolisme 1999; 84: 192-7.
> Fort P. et. al. "Bors- en soja-formule-toevoer in vroeë kind en die voorkoms van outo-immuun skildklier siekte by kinders" J. Am. Coll. Nutr. 1990 9: 164-167.
> Hampl R, et. al. "Korttermyn-effek van sojaverbruik op skildklierhormoonvlakke en korrelasie met fytoestrogeenvlak in gesonde vakke." Endokriene Regulasie . 2008 Junie; 42 (2-3): 53-61.
> Hseih CY, et al. "Estrogeen Effekte van Genistein op die Groei van Oestrogeen Reseptor Positiewe Menslike Borskanker (MCF-7) Selle in Vitro en in VVvo." Kanker Ondersoek 1998; 58: 3833-8
> Irvine C, et al. "Die potensiële nadelige effekte van sojaboonfytoestrogenen by babasvoeding." NZ Mediese Tydskrif 1995; 24: 318
> Ishizuki Y, et. al. "Die effekte op die skildklierklier van sojabone wat eksperimenteel in gesonde vakke toegedien is." Nippon Naibunpi Gakkai Zasshi . 1991 Mei 20; 67 (5): 622-9.
> McMichael-Phillips DF, et al. "Effekte van soja-proteïen aanvulling op epitheliale proliferasie in die histologies normaal menslike borskas." Amerikaanse Tydskrif vir Kliniese Voeding 1998; 68 (6 Suppl): 1431S-5S
> Messina, Mark, et. al. "Effekte van sojaproteïen- en sojabone-isoflavone op skildklierfunksie by gesonde volwassenes en hipotiroïedpasiënte: 'n Oorsig van die relevante literatuur." Skildklier . 2006 Maart; 16 (3): 249-58.
> Mestel, Rosie. "In die lig van die moeilike studie oor soja, moderering gesien as sleutel", LA Times , Maandag, 27 Maart 2000
> Milerová J, et. al. "Werklike Vlakke van Soja Fytoestrogenen by Kinders Korreleer Met Skildklier Laboratorium Parameters." Clin Chem Lab Med. 2006; 44 (2): 171-4.
> Nestor, James "Te veel van 'n goeie ding? Kontroversie Rages oor die wêreld se mees gereguleerde legume," San Francisco Gate , Sondag 13 Augustus 2006.
> Sacks FM, American Heart Association Voedingskomitee, et. al. "Soja Proteïen, Isoflavone, en Kardiovaskulêre Gesondheid: 'n Amerikaanse Hart Vereniging Wetenskap Advies vir Professionals van die Voeding Komitee." Sirkulasie . 2006 21 Februarie; 113 (7): 1034-44. Epub 2006 Jan 17.
> Sathyapalan T, et al. "Die effek van soja fytoestrogeen aanvulling op skildklier status en kardiovaskulêre risiko merkers in pasiënte met subkliniese hHpothyroidism: 'n Randomized, Double-Blind, Crossover studie." J Clin Endokrinol Metab. 2011 Mei; 96 (5): 1442-9. doi: 10.1210 / jc.2010-2255. Epub 2011 Feb 16.
> Setchell KD, et al. "Isoflavooninhoud van die babakorrels en die metaboliese lot van hierdie vroeë fitoestrogenen in vroeë lewe." Amerikaanse Tydskrif vir Kliniese Voeding 1998; Supplement: 1453S-1461S