Blackberry, of die reuk van die bos * Oor plante
Blackberry, of die reuk van die bos
Blackberry is 'n baie lekker en geurige bessie. Daar is baie soorte en soorte swartbessies.
Plant 'n swartbessie
Blackberry Siektes en plae
Blackberry is die naam van verskeie plantspesies uit die genus Rubus van die familie Pink. Op verskillende plekke in Rusland word verskillende spesies van die genus Rubus met hierdie naam genoem, hoofsaaklik twee: Rubus caesius L. en Rubus fruticosus L. Sommige skrywers noem die eerste van hierdie spesies 'n swartbessie, en die tweede - cumanica; ander, inteendeel, noem die eerste van hierdie soort brandwonde (geleen uit die Oekraïense taal).
In die proses van rypwording kry die vrugte van die swartbessie eers groen, dan bruinerig, en dan 'n helder rooibruin kleur. Ryp bessies is swart.
Albei spesies is struike, waarvan die stingels en lote met dorings geplant is; hul steel lote is buigsaam, soms opstaan ​​en dan lê; by Rubus caesius is die blare drievoudig, die onderste is soms selfs met 5 blare; by Rubus fruticosus bestaan ​​die blare uit 5 en 7 blare.
In Rubus caesius is die vrugte swart met 'n blou deklaag, daarom word dit op sommige plekke turkoois genoem; Rubus fruticosus het geen gedenkplaat nie. Die sap van die vrugte is donkerrooi; die smaak is suur, effens hars; in suidelike lande is hierdie vrugte soet. Kan gebruik word om konfyt te maak. Albei spesies kom baie voor in gematigde en warm lande van Europa tot by Skandinawië en die westelike deel van die Arkhangelsk-streek, insluitend.
In die Kaukasus groei hierdie spesies, veral Rubus fruticosus, ongewoon, saam met ander struike wat ondeurdringbare ruigtes vorm.
Blackberry is 'n nabye familielid van frambose. Dit word gereeld in die natuur in Rusland aangetref.
Die algemeenste is swartbessiegrys (Rubus caesius). Die lote is bedek met klein, hardnekkige stekels, en dit is sy wat die ondeurdringbare ruigtes vorm op bosruimtes, in klowe, naby riviere en strome. As gevolg hiervan het swartbessie 'n ander gewilde naam gekry - dowe frambose.
In totaal is meer as 200 swartbessiesoorte in Eurasië en Noord-Amerika bekend. Die meeste daarvan is natuurlike bastervorme; bosse groei van 50 cm tot 3–7 m.
Soos frambose, het swartbessie-lote 'n twee-jaar-ontwikkelingsiklus: in die eerste jaar groei hulle, lê knoppe, in die tweede jaar dra hulle vrugte en sterf.
Die swartbessie blom laat - in Junie, wat beteken dat die blomme nie deur die lente-ryp beskadig word nie en die bessies ryp jaarliks ​​en in oorvloed. Vrugte - komplekse drupes (soos frambose), donkerpers, swart of rooi, dikwels met 'n tikkie.
Tuin swartbessie word in twee groepe verdeel:
Egel, of Cumanica, met reguit stingels
Rosyanika - met kruipende lote
Daar is ook 'n tussenvorm - halfverspreid.
In reguitgroeiende variëteite is lang (3-4 m of meer) lote in oorvloed bedek met dorings. Kruipende vrugte het groter en sappige vrugte, hulle word vroeër ryp en is vrugbaarder. Maar kruipstingels bemoeilik die versorging van die plant, boonop is die aarbei nie bestand nie, en daarom minder algemeen.
Tussen kumanik is daar baie genoeg winterharde harde soorte wat geskik is vir verbouing in Sentraal-Rusland.
Skimmel-sampioene is baie veeleisend vir hitte, in die toestande van Sentraal-Rusland moet hulle bedek word vir die winter.
Soos frambose, het swartbessie-lote 'n twee-jaar ontwikkelingsiklus: in die eerste jaar groei hulle, lê knoppe, in die tweede dra hulle vrugte en sterf. Die swartbessie blom laat in Junie, wat beteken, soos reeds genoem, dat die blomme nie deur die lente-ryp beskadig word nie en dat die bessies jaarliks ​​en in oorvloed ryp word.
Swartbessies dra vinnig, in die tweede jaar, en gereeld vrugte. Dit is onpretensieus - groei op 'n verskeidenheid gronde. Hy hou nie net van karbonaat (dit word beïnvloed deur chloorose) en versouting nie. Reageer op voeding. Dit lewer die hoogste opbrengste op bevrugte, goed gedreineerde leem. Waterlogging duld nie.
Aangesien swartbessies nie rypbestand genoeg is in Sentraal-Rusland nie, moet u plekke kies wat teen koue winde beskerm word en goed deur die son verhit word.
Dit is redeliker om 'n swartbessie in die lente te plant. 'N Plantkuil met 'n afmeting van 40 x 40 x 40 cm word vir elke struik voorberei, voordat 5–6 kg ('n halwe emmer) goed verrotte mis, 100–150 g superfosfaat, 40–50 g potas kunsmis daarin geplaas word en deeglik met die grond gemeng word. Dit is beter om die wortels met natuurlike grond te vul (om brandwonde te vermy), en die verrykte grond bo-op te plaas. Wortelbesiesaailinge word op 'n afstand van 0,8–1 m van mekaar geplaas; die afstand tussen die rye is 1,8–2 m.
By die aanplanting van meeldou- en frambose-swartbesbasters, moet daar in ag geneem word wat die grootte van 'n volwasse struik sal wees. Tapisserieë vir swartbessies moet minstens 2 m hoog wees. Wanneer waaiervormig is, moet die afstand tussen plante minstens 2,5–3,5 m wees.
Afsonderlike plasing van vrugte en groeiende stingels vergemaklik die versorging en oes van plante. Die maklikste manier om die plasing te skei, is om vrugdraende lote in een rigting te stuur, en nuwes in die ander. In die waaiervormige metode van vorming is die vrugteboorde waaiervormig, een vir een, na regs en links, en word die nuwes in die middel geplaas. Wanneer toue gevorm word, word vrugtedraende lote langs die draad gerig, en nuwes in die middel gelaat. As dit gevorm word deur golwe, word vrugdraende lote deur golwe langs die onderste rye gerig, en kleintjies langs die boonste.
Jong lote word in die somer vasgebind soos hulle groei. Ou vrugbare stingels, wat nie meer bessies sal produseer nie, word naby die grond gesny en van die werf verwyder.
In die middelste gebied van Rusland is die swartbessie nie rypbestand genoeg nie, dus moet u sorg vir 'n suksesvolle oorwintering.
Vir die winter word bosse van onstabiele bessies op die grond gelê. Om die plante nie te beskadig nie, kan u dit met die traliewerk neerlê - uittrek die draers en laat sak die hele landing plat. Die bokante van die bosse is bedek met turf en blare van bo, en later is hulle bedek met sneeu.
In die lente moet die bosse oopgemaak word voordat die niere sterk opswel en vormende snoei gedoen word. Dit wil sê, om die ontkiemde lote op die groei van die huidige jaar te verkort (sny van 'n derde tot die helfte van die lengte van die lote), knyp die lote in 'n ongewenste rigting.
Versorging van swartbessieplante bestaan ​​uit natmaak, bemes, die grond in rye in 'n los toestand hou, onkruid en ekstra nageslag vernietig. Veral die grootste behoefte aan vog tydens die rypwording van bessies.
Om grondvog te behou, veral in droë somers, is dit nodig om bessies te besproei tydens die groei van lote en eierstokke, anders kan u opbrengs verloor: die bessies word klein, droog en val af voordat dit ryp word. Dit is nuttig om in Oktober winterbesproeiing van swartbessie-aanplantings uit te voer.
In die toekoms, een keer elke 2-3 jaar, word 4-6 kg verrotte mis of kompos per 1 m onder die swartbessieplante toegedien.2, en in die jare tussen die toediening van organiese kunsmisstowwe, maak minerale byvoorbeeld 20-30 g nitrofosfaat per 1 m2. Kenners meen dat swartbessies, soos frambose, baie nuttig is om in Junie met waterinvusies van mullein of hoendermis te voed, verdun in 'n verhouding van 1: 4-6 en 1: 10-12.
Spesialiste gee verskillende aanbevelings oor die vorming van swartbessiebosse.
In regop variëteite word die stingels meestal op dieselfde hoogte in die herfs verkort - 1,6-1,8 m. In die lente word die toppe wat deur ryp beskadig is, verwyder. Met ernstige skade word die stingels afgesny oor 'n goed gevormde oorwinterde knop. By variëteite met hangende toppe word die stingels by die buigpunt verkort. In Mei-Junie word normalisering van nuut-groeiende lote uitgevoer. Gewoonlik laat hulle 6-8 stukke per 1 bossie (of 12-16 stukke per 1 meter ry), en verwyder al die onderontwikkelde en buite-ry-rye. Vervolgens word alle lote wat verskyn as hulle 'n hoogte van 8-10 cm bereik, afgesny.
'N Baie belangrike gebeurtenis wat die opbrengs volgende jaar verhoog, is die tweezen of verwydering van die punt van die lent. Hierdie prosedure dra by tot die ontwaking van die laterale niere, die vorming van takke. Dit lei tot 'n toename in die vrugtingsarea. Sny is 'n moet wanneer 'n regop swartbessie gekweek word. In die eerste lewensjaar van die lote, wanneer hulle 'n hoogte van 90-120 cm bereik, voer hulle die eerste snoei van die toppunt met 7-12 cm uit. Na die groei van die sylote word hulle tot 40-50 cm verkort. Hierdie snoei verhoed dat die sylote baie lank groei, wat die bos meer maak kompakte.
In die tweede jaar na plant word nuwe lote van die huidige jaar, soos dit groei, op die traliewerk in die teenoorgestelde rigting van die vrugstamme van verlede jaar vasgemaak. Met hierdie vormingstelsel word die bosse dus onmiddellik in twee helftes verdeel, in verskillende rigtings geplaas.
In die herfs, na die oes, word die vrugbare stingels aan die basis afgesny, en volgende jaar neem nuwe jong lote in plek wat op dieselfde manier aan die tralies vasgemaak moet word.
Ryp swartbessies, Cumanica, word meestal voortgebring deur gelignifiseerde en groenwortel-nakomelinge en wortelsteggies. Die wortel nakomeling van 'n swartbessie word 'n bietjie gevorm. Die horisontale wortels daarvan is dieper as frambose, so die nageslag het 'n swak vertakte wortelstelsel. Kenners beveel aan dat hierdie funksie in ag geneem word by die opgrawing van wortel-nakomelinge.
Die mees effektiewe metode vir die voortplanting van direkte groei deur wortelsteggies: grawe in die vroeë lente stukke wortels uit met 'n deursnee van 6-8 mm en 'n lengte van 10-15 cm en plant dit op 'n permanente plek, plaas dit dan horisontaal op 'n diepte van 7-10 cm.
Kruipende swartbessies, of skimmel, en basters van framboos en swartbessies vorm baie min nageslag of vorm hulle glad nie. Om die plante te versprei word die wortels van die toppe en groen steggies gebruik.. Die bokante is baie eenvoudig gewortel: aan die einde van Augustus word die ente van die lote na die grond gebuig, op 'n boogvormige manier gebuig, in 'n put van 10 cm diep geplaas, wat die bokante van 10 cm lank na die oppervlak gebring, met metaal-krammetjies op die grond vasgespeld en met vrugbare, klam grond bedek.
Daar is nog 'n opsie om apikale lae te wortel. As die jong lote van substitusie 'n hoogte van 60-90 cm bereik, word hulle geknyp, waardeur sylote in die middel van die somer op hulle vorm. Op die wortelplek word die grond tot op 'n diepte van 15 cm gegrawe, word humus onder die grawe gemaak, en dan word 'n groef gegrawe tot op 'n diepte van hoogstens 10 cm en word die bopunt van die lap onderaan gelê, met metaal-krammetjies vasgespeld, met vrugbare grond bedek en natgemaak.
In die buiteland word plantmateriaal van swartbessies in groot hoeveelhede verkry met behulp van die klonale mikropropagasie op kunsmatige voedingsmedia. Gelyktydig met voortplanting word die plant van baie patogene verbeter. Dus, in Italië, vir een plant frambose (swartbessies) wat met weefselkultuur verkry word, word daar 3 plante op die gewone manier verbou. In die VSA en Kanada is hierdie verhouding onderskeidelik 1: 6 en 1: 100.
Agaveam - 'n Baie ou Amerikaanse variëteit, een van die gehardste. Dit weerstaan ​​ryp tot –42 ° С, slegs vrugknoppies is by –27–30 ° С beskadig. Die plante is kragtig. Lote is hoog, boogvormig, fasetterig, sterk stekelig. Bessies wat ongeveer 3 g weeg, swart, soet-suur, geurig. Begin begin ryp word - middel Augustus. Produktiwiteit van 3-4 kg per bos. Die verskeidenheid is bestand teen antraknose, roes en stamkanker.
Darrow - 'n redelike winterharde Amerikaanse variëteit, wat ryp kan weerstaan ​​tot –30–35 ° С. Die bos is kragtig, met reguit stekelrige lote. Bessies wat tot 3,5 g weeg, koniese vorm, swart, glansend, suur-soet. Die rypwordingsperiode word verleng. Die verskeidenheid is vrugbaar.
Wilsons Earley. Lote is reguitgroeiend of hangend, met klein stekels, 1,5-2 m hoog. Die bessies is pers-swart, eiervormig, weeg ongeveer 2 g. Dit is relatief winterharde, en is ook een van die vroegste soorte. Die blom begin in die tweede helfte van Mei, die rypwording van bessies - vanaf middel Julie tot einde Augustus. Dit is bestand teen antraknose en roes.
Lucretia - 'n Ou Amerikaanse kruipende variëteit. Die struik is kragtig, met talle lote bedek met dun stekelige dorings. Onafhanklik, geraak deur miltsiekte. Die bessies is groot, swart en word vroeg ryp.
Volop. Die verskeidenheid is deur Ivan Michurin geteel. Die struik is kragtig, met lang kruipende lote bedek met sterk gebuigde are. Produktiwiteit is hoog. Vrugte is groot, weeg 6-10 g, soet en suur, ryp laat. In die middelste gebied van Rusland moet 'Oorvloedig' vir die winter beskut word.
Baaslose variëteite van swartbessies - Thornfrey, Lohness, Hull Thorless, Chester Thorless, Smutsem, Black Satin - word al hoe gewilder.. Almal van hulle is swak bestand en het in die middelste baan skuiling nodig.
Dit beïnvloed blare en jong lote, neem tot 60% van die gewas weg. Die siekte manifesteer in die teenwoordigheid van spore, wat aan die begin van die somer in die vorm van 'n klewerige massa klein oranje-bruin kolletjies (versprei soos dit ryp word) die stingel, blaarblaaie, ens bedek. Al gou droog al hierdie klewerige massa uit, vorm 'n film, en die eerste regte spore van die fungus verskyn. Die aangetaste deel van die stam verdonker, maagsere verskyn daarop. Die volgende jaar bly mycelium lewendig, dit groei en veroorsaak stamme se voortydige dood.
Die belangrikste metode van stryd met vervalste blare wat verbrand word. Roes beïnvloed ook swartbessies as daar 'n tekort aan vog in die grond is as die plante verswak word. In droë weer is water nodig. In die lente moet u die plante inspekteer en verdikte blare, swak takke verwyder.
By die eerste teken van roes kan swartbessies met knoffelinvoering bespuit word. Neem 300 g knoffel, maal dit in 'n vleismaal, gooi 3 liter warm water. Dring aan 'n dag, filter en verdun in 10 liter water, spuit die plante in die namiddag. Hierdie middel beskerm teen roesinfeksies en ander siektes, sowel as plantluise en bosluise. Bordeaux mengsel is effektief (400 g kopersulfaat + 40 g kalk per 10 l water), verwerk totdat die knoppe oopgaan.
'N Algemene siekte van swartbessies en frambose. Die siekte raak al die lugorgane van die plant, maar veral lote en blare. Die siekte manifesteer in die vroeë somer op jong lote en wortel nakomelinge wat pas uit die grond opgekom het, en pers kolle verskyn op hulle. Vervolgens neem hulle toe, verdiep hulle in die weefsel van die korteks en verander in grysagtige ulkusse met pers rande en gebarste weefsel in die middel.
Die bas rondom die seer is afskilfer in kolle. Op die blare is die kolle klein, afgerond, wat toeneem tot 3 mm in deursnee. Op vrugteborsels vorm kolle 'n ring en laat dit saam met die bessies verwelk. By volwasse vrugte vorm grys sere, die vrugte droog uit, die onryp bessies word bruin, vervorm, droog uit. Die antraknose-oorsaaklike swam beïnvloed slegs frambose en swartbessies. Izobilnaya-variëteite in Texas is bestand teen antraknose.
Vegmetode. Swartbessies en frambose word saam met die wortels vernietig, verbrand, en slegs groente kan op hierdie plek gesaai word.
Purple Spotting (Didella)
Dit beïnvloed lote, knoppe, blomblare en in 'n mindere mate blare. By siek plante sterf knoppe, blare val en droog. Die ontwikkeling van die siekte dra by tot die oormatige verdikking van aanplantings, hoë humiditeit. Veral siek plante wat beskadig word deur die framboosstam.
Beheermaatreëlssoos met roes en antraknose.
Septoria (wit spotting)
Die ontwikkeling van die siekte dra by tot nat weer. Op die blare lyk afgerond ligbruin en dan met 'n wit randvlekke. Later smelt die kolle saam, die aangetaste weefsel word bruin, val inmekaar en val uit. Blare en dun takkies slym, bessies verrot.
Beheermaatreëlssoos met antraknose.
Swamsiekte. Die veroorsakende middel is Sferotek-sampioen; dit beïnvloed bessies, veral in nat weer. Wit gedenkplate verskyn op die bessies, hulle raak onaantreklik en smaakloos.
Beheermaatreëlssoos met roes en pers kol.
Beskadig jong lote en laat droog word. Alle plante moet gesny en verbrand word.
Framboosbosluise, kalwers, frambose-kewers
Die lote waar die plae woon, vries en droog uit. Dit is nodig om met Fitoverm (2 ml per 10 l water) of Kinmiks (2,5 ml per 10 l water) te spuit; die behandeling moet gedurende die groeiseisoen uitgevoer word.
Benewens die groot smaak en uiterlike skoonheid, het swartbessies nuttige en genesende (genesende) eienskappe.
Swartbessies is ryk aan glukose, fruktose, vitamien C, karoteen, organiese sure en tokoferole. As gevolg van nuttige eienskappe word swartbessies gebruik om siektes van die niere, blaas, diabetes en gewrigsontsteking te behandel.