Waarom is die blare van 'n appelboom gekrul? * Oor plante
Waarom is die blare van 'n appelboom gekrul?
As die appelboom op u werf goed ontwikkel en lekker is met elegante blare, word dit op die een of ander manier rustig in die siel. U verstaan ​​dat u die regte keuse gemaak het ten gunste van 'n saailing en 'n variëteit, korrek gevoer en natgemaak, en die grond blykbaar soos die appelboom. Dit is heeltemal anders as ons boom skielik sy blare begin draai. Dit is duidelik dat sy dit nie op 'n eenvoudige manier doen nie, daar is sekere redes daarvoor. Laat ons dus kyk na die algemeenste redes waarom 'n appelboom op 'n werf skielik verdraai, en ons sal leer hoe om voorkomende maatreëls uit te voer, sodat hierdie verskynsel nie waargeneem word nie. Ons sal ook kennis maak met maatreëls wat verband hou met die uitskakeling van 'n spesifieke probleem met behulp van die veiligste, sagste maatreëls.
Oor die redes waarom u die blare van 'n appelboom verdraai - kortliks
Die redes waarom die blare van jong sowel as 'n paar jaar oud in die omgewing van appelbome skielik begin krul, is baie. Dit kan die truuks van plantluise wees, soos ons almal meer bekend is - gewone, of effens skaars, rooi gal, sowel as poeieragtige skimmel (skadelike swamsiekte, wat manifesteer in koel en vogtige jare) of skurfte. Uiteindelik kan die blare op die appelboom draai en die nalatige eienaar, wat die grond 'n onvoldoende hoeveelheid voedingstowwe ingebring het, en die appelboom honger vir niks. Of hy het te min water in die naby-romp gestort in die hoop dat dit genoeg sou wees omdat hy die oppervlak van die grond natgemaak het. Kyk hoeveel redes?
Laat ons dus probeer om elke probleem van krulblaar op 'n appelboom individueel aan te pak en met rooi plantluise te begin.
Rooi galluise val veral die appelvariëteite aan soos Antonovka, Cinnamon Striped, Bellefleur Chinese en Renet Golden Kursk. Waaraan dit gekoppel is, is nie seker nie, miskien sal ons lesers in die opmerkings skryf waarom die rooi-plantluis die blaarblaaie van hierdie variëteite bevoordeel, maar dit is eerder 'n biologiese kenmerk van die dikte van die blaarblaaie van hierdie kultivars.
In die geval van rooi galluise en die tydsberekening van die opsporing daarvan, is dit verre van altyd raadsaam om chemikalieë (insekdoders) te gebruik. Byvoorbeeld, as 'n groot aantal entomofage in die tuin waargeneem word, dit wil sê, voordelige insekte, en ons sal hulle ook met chemie doodmaak. Met die oog hierop is dit moontlik om 'n massiewe installasie van gomgordels in 'n tuin of in 'n klein omgewing uit te voer (veral aan die einde van April op 'n meter of 'n halwe hoogte). Hierdie gomrieme sal 'n deel van die plantluise kan uitskakel en 'n groot aantal miere wat sy voetgangers is, wat die plantluise irriteer. en soet vloeistof - die span wat miere eet.
In plaas van effens duurder jaggordels, gebruik vindingryke tuiniers gereeld kleeflintbande vir vlieë, wat altyd aan albei kante met kleefplastiek gesmeer word - vroulike plantluise word op sulke bande vasgeplak (gewoonlik per ongeluk), wat die aantal plae dramaties kan verminder.
Boonop kan u kleeflintjies nie eens twee doodmaak nie, maar 'n dosyn "konyne" terselfdertyd: ontslae raak van oorpluise, motte, motruspes (wat ook die blare van die appelboom verdraai, daarin sit en wegpluk) en selfs die appelby-eter, wat kom per ongeluk ook in die kleefplastiek omdat dit stadig is.
Om die voorkoms van plantluise op die werf uit te sluit of te minimaliseer, is dit noodsaaklik om die bome van die appelboom te monitor, die bas te verwyder wat begin afskilfer, want die rooiery plantluis plaas eiers op sulke plekke, waaruit jong, gierige persone baie vinnig uitbroei.
U moet nie dink dat u 'n sug van verligting as u slegs een keer die gordels opgehang het of uithang, soos kranse, kleeflint, het nie. Dit is nie waar nie. Beide jaggordels en kleefbande moet elke vyf of ses dae vervang word met nuwes, anders sal daar min sin van hulle wees. Byvoorbeeld, as u die landhuis verlaat, moet u gordels of kleeflintjies ophang, en dit met nuwes vervang. Maar nie alles is so sleg nie: aangesien die larwes nie voortdurend gebore word nie, maar slegs drie keer per seisoen, beteken dit dat jaggordels ook net drie keer moet verander.
Daar is ook hul eie reëls vir die installering van jaggordels van plantluise. Jaggordels moet so na as moontlik aan die boomstomp wees, want plantluise is 'n baie klein insek en kan nogal kruip onder die kloof tussen die band en die hout. Maak seker dat die band eweredig is, maak die bas eers skoon, verwyder die ou en dooie dele, en dan kan die band redelik rustig en styf aangebring word.
Ek wil graag 'n paar woorde oor miere sê, vroeër het ons hulle 'n bietjie geraak en gepraat oor die verslawing van miere aan die soet sekresies van plantluise. Dus, om plantluise op die plot 'n paar keer kleiner te maak, is dit nodig om die aantal inwoners op die erf te verminder.
Helaas, jy kan hier meestal nie sonder chemie werk nie, mierdiere word intens vergiftig deur insekdoders soos Nitrafen of Kemifos te gebruik. Natuurlik kan u altyd die advies van ons grootouers neem en die miershoe met seep of selfs koei-urine behandel, maar as dit help, is dit nie te lank nie.
As die rooi plantluis veel meer gereeld op die bessie leef en ons appelbome nie minag nie, en dit kan gesien word deur die swelling van rooi op die blare, val die plantluis, wat in groot kolonies versamel word, dikwels deur dieselfde miere gedra, aan.
Uiterlik lyk dit asof iemand die jong groei saam met die blare met geweld geneem en verfrommeld het. Dit is omdat plantluise sap uit jong groei en blaarblaaie suig, hulle vervorming plaasvind, blare ophou groei, takkies gebuig word, fotosintese word versteur.
Daar is baie maniere om plantluise te bestry. Dit is 'n verskeidenheid insekdoders wat 'n maand voor die oes en volgens die instruksies streng behandel kan word deur die aangetaste gebiede van plante af te sny, en om die miere te bestry, wat ons reeds hierbo bespreek het, en natuurlik ook om plantpatrone te volg. Moenie toelaat dat sterk plant verdik word nie en verwyder altyd onkruide, of sny dit ten minste, want dit kom dikwels van plantluise tot lote.
Belangrik! Plantluis is nie vir jou 'n grap nie: laat ons sê dat sy 'n paar blare en lote verdraai het - dit lyk nie of dit 'n probleem is nie; op hierdie manier kan sy 'n verskeidenheid siektes by plante bring, selfs virale, en 'n sterk en gesonde plant kan sterf as gevolg van die plantluis. Besluit daarom hoe u plantluise moet hanteer: wasseep, peper of betroubare insekdoders, met behulp van die plantluise wat nie 'n spoor agterlaat nie.
Poeieragtige skimmel lei tot krul van blare, nie net op groentegewasse nie, maar ook op die appelboom. Om die teenwoordigheid van poeieragtige meeldou by die appelboom op te spoor, is dit nodig om die blare, veral jong blare, noukeurig te ondersoek, want dit kom daar waar die poeieragtige meeldou sit: dit is makliker om deur die jong weefsels van die blaar te dring, en daar is meer lewegewende sap.
Poeieragtige skimmel op 'n appelboom manifesteer gewoonlik vroeg in die lente. Dit is gedurende hierdie periode wat die plante van nader ondersoek moet word, en as u 'n wit bedekking op die blare sien, wat aan meel herinner, moet u dadelik die alarm alarm maak en voortgaan om die siekte uit te skakel, waarvan die uiteindelike resultaat die droging van die blaar, die draai en val daarvan is.
Poeieragtige groei is veral aktief in die seisoene wanneer dit warm en vogtig is, natuurlik, waar dit sterker versprei in verdikte plantasies, waar appelbome en bessiebosse te naby is en mekaar verduister, aktief natgemaak word, nie gesny word nie en die grond onder hulle nie loskom nie. Poeieragtige skimmel van 'n appelboom, wat nie 'n verskriklike siekte is nie, kan tot ernstige oesverliese lei, wat die opbrengs van bemarkbare vrugte van 30 tot 50 persent verminder, wat reeds redelik ernstig is.
U mag in geen geval die behandeling met die opsporing van poeieragtige skimmel op 'n appelboom uitstel nie. As die blare baie besmet is en daar baie aangetaste blaartjies is, is dit die beste om slegs toegelate swamdoders (medisyne teen swaminfeksie) te gebruik, streng volgens die instruksies op die verpakking en ten minste 'n maand voor die oes. 'N Voorbeeld is die middel "Topaz".
Uit volksmiddels wat, soos die praktyk blyk, die poeieragtige skimmel nie vernietig nie, maar die verspreiding daarvan verder belemmer, is dit moontlik om die hele plante met 'n boomhandspuit met koperbasisvoorwerpe te behandel, byvoorbeeld, met 'n 1% -oplossing Bordeaux-vloeistof ("HOM") , "Oksikhom" en ander). U kan die appelboom 20 dae voor die oes behandel met hierdie voorbereiding en onmiddellik nadat u al die vrugte van die boom gepluk het. Daar moet egter nie veel hoop op Bordeaux-vloeistof wees nie; hierdie voorbereiding is hulpmiddel, maar nie die belangrikste nie.
Om die voorkoms van hierdie besmetting in die volgende jaar op die terrein te beperk, is dit noodsaaklik dat dit in die herfs en na herhaling van al hierdie prosedures in die lente, absoluut alle plantaardige puin van die boom, insluitend vrugte en blaarblaaie, verwyder en dit buite die werf verbrand.
Dit is 'n swam infeksie wat die appelboom en in 'n mindere mate die peer aantas, en ook lei tot die verdraaiing van blaarblaaie. Die siekte word deur spore versprei, so as dit nat en winderig is, kan die skurf die meeste appelbome in u omgewing baie vinnig besmet.
Die heel eerste teken dat die skurfte op die appelboom se blare verskyn het, is die teenwoordigheid van 'n olyfbruin deklaag op die blaarblaaie. Benewens blaarblaaie wat geleidelik gedraai word, skakel die skurf ook oor na vrugte, wat krake op hulle vorm en tot hul verval lei.
Voordat ek begin met die verhaal oor hoe om die skurfte te oorkom, wil ek 'n paar woorde sê oor hoe om die voorkoms daarvan te voorkom. Die voorkoming van die voorkoms van skurfte op die werf moet noodwendig verminder word om alle gevalle blare uit die nabymond-sone te verwyder, want dit is waar die infeksie kan voortduur, en dit is nodig om gedroogde lote en aangetaste vrugte op die lote te sny en verbrand.
Probeer om u kosbare appelbome te behandel met 'n redelik veilige biofungicide middel Fitosporin-M of Bordeaux vloeistof in die vroeë lente, selfs voor die gebruik van skadelike chemie, in die besondere geval van swamdoders, en selfs al sou u nie die siekte kon hanteer nie, kan u begin met swaar artillerie - swamdoders, maar noodwendig toegelaat en streng volgens instruksies, soos Fitolavin, streng gevolg word.
Vir die maksimum effek van die gebruik van swamdoders, is dit nodig om die prosessering uit te voer voor blom en onmiddellik na voltooiing. Natuurlik moet persoonlike beskermende toerusting gebruik word by die gebruik van swamdoders, acaricides en dies meer: ​​dra ten minste rubberhandskoene.
Die wonderlikste is dat selfs swamdoders nie altyd doeltreffend is teen skurfte nie, dit wil sê dat die siekte ná behandelings steeds vorder. In hierdie geval kan addisionele bo-kleed van die appelboom die situasie red.
Tuiniers let daarop dat 'n mengsel van kaliumsulfaat, kaliumnitraat, ammoniumnitraat en ammoniumsulfaat 'n baie goeie oplossing is om die infeksie te beveg. Dit word in kamertemperatuur in 'n emmer water geteel. 'N Emmer water benodig 15 g kaliumsulfaat, 15 g kaliumnitraat, 10 g ammoniumnitraat en 10 g ammoniumsulfaat. Met hierdie oplossing direk vanaf die bespuiting kan plante elke 5-6 dae behandel word, en dit red soms die bome van skurfte.
Die draai van die blare van 'n appelboom kan ons ook vertel van die gebrek aan elemente in die grond. Byvoorbeeld, as daar min stikstof in die grond is waar die appelboom groei, sal die blare begin krul en terselfdertyd 'n liggroen kleur kry. As die probleem nie opgelos word nie, word die blare geel en begin hulle vroeër afval.
Die vinnigste manier om die stikstoftekort in die grond te herstel, is deur ammoniumnitraat (18-20 g onder 'n boom, opgelos in water) by die grond te voeg of die plante in die aand dieselfde hoeveelheid te behandel. Behalwe vir ammoniumnitraat, kan u ook behandelings gebruik om 'n ureumoplossing (0.5%) te gebruik, en moet die boom ook saans behandel word, veral versigtig - die blaarblaaie.
Die blare is om die appelboom gedraai en met 'n gebrek aan fosfor, terwyl dit skynbaar verkleur, word dit brons, rooierig of selfs pers. Uiteindelik droog die blare heeltemal uit en word hul kleur afstootlik swart. Onthou dat die gebrek aan fosfor van die appelboom meestal op suur grond ondervind word as die eienaar bespaar het deur organiese materiaal in te voer of dit glad nie bekendgestel het nie.
Noodhulp aan die appelboom, waarin die blaarblaaie begin krul het weens 'n gebrek aan fosfor, is om superfosfaat by te voeg. Op suurgronde mag superfosfaat nie help nie, dit is beter om fosforietmeel te gebruik, en hoe moeilik dit ook al is, jy sal kunsmisstowwe so deeglik moontlik in water moet oplos, die grond in die amper-stamstrook moet los voor toediening, bevogt en die humus na toediening, sodat die aktiewe stof van die kunsmis verdamp nie in die son nie. As die grond baie suur is (pH onder 5,0), kan u vooraf kaliummonofosfaat maak, en na vyf dae - alreeds die hoofverband.
Die blare in die appelboom kan ook krul as gevolg van 'n tekort aan kalium in die grond, gewoonlik kom hierdie krul gelyktydig met hul blansering voor. Die blare van die appelboom met 'n tekort aan kalium word dof en kry 'n afstootlike, blougroen kleur, en die rande krul af, daarom kan dit verstaan ​​word dat hulle nie kalium het nie. 'N Bietjie later vorm 'n rand rondom die blare, wat begin uitdroog, die blaarlem word lomp, ontwikkel terselfdertyd, en as die kaliumtekort nie uitgeskakel word nie, sal die blare heeltemal rimpel.
Interessant genoeg is dat kaliumtekort juis op suur grond gemanifesteer word, of daar om die een of ander rede baie kalsium en mangaan in die grond is. Dit is moontlik om die tekort aan kalium in die grond te vul deur kaliumsulfaat of houtas in die vooraf losgemaakte grond in te voer. In die geval van houtas, weet dat die kunsmis goed is, dit bevat ook spoorelemente, maar het slegs 5% kalium in sy samestelling. Daarom kan houtas nie as die hoofbron van kalium beskou word nie, maar as 'n hulpelement beskou word.
As die blaarblaaie van 'n appelboom redelik vinnig begin krul en terselfdertyd van die groeipunt begin afsterf, is dit 'n duidelike teken dat daar min kalsium in die grond is. Die blare wat nie gekrul is nie, kan redelik effektief afval.
Die eerste oplossing vir kalsiumtekort in die grond is die onmiddellike limiet van die grond. Die stamkring moet 2-3 cm in die diepte losgemaak word, gooi twee of drie emmers water en gooi 70-100 g kalk, en voeg 'n paar dae kaliumsulfaat onder elke appelboom, dek die grond met humus nadat u dit in 'n paar sentimeter toegedien het.
Natuurlik kan die blare op die appelboom ook krul vanweë 'n gebrek aan vog in die grond, en as daar baie min vog is, sal die blare onder andere ook begin uitdroog.
Onthou dat die appelboom groei en normaal ontwikkel, dit nodig is om die voginhoud van die grond waarop dit groei, op 70 - 75% te hou, verkieslik nie minder nie.Die feit is dat plante grotendeels die stowwe wat daarin opgelos is, uit die grond opneem, en as daar geen vog is nie, vind die opname nie eens plaas nie, selfs met 'n groot aantal stowwe in die grond. As daar te veel vog is, kan die punte van die wortels begin verval, en die opname van voedingstowwe uit die grond sal ook ontwrig word.
Ideaal gesproke moet appelbome deur drupbesproeiing natgemaak word: die eenvoudigste opsie is 'n vat wat onder die drein geleë is, op 'n hoogte (ten minste 'n halwe meter), waarin die water vanaf die dak sal vloei en, as die beskerming van bo deur 'n muskietnet, die vullis nie sal laat verbygaan nie. Daar moet gate in die onderste deel van die loop gemaak word en buise met tuindruppels ingeplaas en ingeplaas word op so 'n manier dat 'n druppel in elke stamstrook pas. Gevolglik sal die tuin baie vog hê.
As u handmatig natmaak, waarvoor dit beter is om smelt- of reënwater te gebruik, met inagneming van natuurlike vog, dit wil sê reën (naamlik die teenwoordigheid of afwesigheid daarvan), moet bome natgemaak word aan die begin van hul groei (Mei), tydens blom, tydens die instelling van die knoppe en vorming. eierstok, sowel as gedurende die groeiperiode. Moenie vergeet om die natmaak en losmaak van die grond te kombineer sodat die grond deur die lug en vog deurlaatbaar is nie.
Ten slotte. Sorg vir u plante asof hulle kinders is, en dan sal daar geen grille van hulle kant wees nie, veral nie in die vorm van gedraaide blare nie, en die appelboom sal u letterlik oorweldig met hoë opbrengste, wat ook stabiel sal wees.
Vriende, as u vrae het oor die beskerming van die appelboom teen die draai van die blare, skryf dit in die opmerkings, dan beantwoord ons dit graag, omdat ons miskien iets gemis het.