Nuuskommentaar: Afrika-aanwas kniehalter sy ontwikkelingArgieffoto. In ’n VN-verslag wat soos ’n vars bries die “politiek-korrekte” Afrika-werklikheid – dié van aanwas – onomwonde eerlik stel, word benouende data verskaf oor hoe die kontinent hom behoorlik uit sy bestaansvermoë reproduktief verwyder. Dit lyk egter nie of die kwessie in Afrika al ’n polities aanvaarbare besprekingsonderwerp is nie, en eerder op simptome soos korrupsie gefokus word. Afrika se bevolking sal teen 2050 op 2,5 miljard te staan kom, byna 1,3 miljard meer as nou. Ongeveer die helfte van die aarde se bevolkingsgroei tussen nou en 2050 sal in Afrika plaasvind, en meer spesifiek in Afrika suid van die Sahara, waar vroue gemiddeld vyf kinders kry, drie meer as in Europa. In Niger kry vroue gemiddeld sewe kinders. Dit blyk uit ’n verslag van die VN. Boonop, omdat Afrika se bevolking so jonk is, sal die aanwas geweldig toeneem wanneer dié jong mense begin kinders kry. “Voedselsekerheid word ’n groter probleem, met die owerhede wat die snelgroeiende bevolking probeer voed,” aldus Alisa Kaps van die Berlynse Instituut vir bevolking en ontwikkeling, outeur van die verslag. As die ontwikkeling van infrastruktuur nie met die bevolkingsgroei tred hou nie, ontstaan groot probleme soos te min skole, goeie gesondheidsorg, paaie en elektrisiteitsvoorsiening. ’n Probleem is dat baie Afrikalande toekomsvisies het, maar dat dit by praat bly. Tog het bevolkingsaanwas die afgelope aantal jare in alle Afrikalande afgeneem, vinniger in sommige lande as in ander, aldus die verslag. Dit lyk egter nie of Afrika self die belangrike aspek van te vinnige bevolkingsaanwas in die oë wil kyk nie. Toe hy onlangs die gasspreker by die Afrika Ontwikkelingsbank se beraad in Suid-Afrika was, het pres. Ramaphosa ’n wye reeks faktore soos korrupsie en burokrasie uitgelig as faktore wat verhinder dat die kontinent se ekonomie behoorlik ontsluit. Ramaphosa het onder meer daarop gewys dat Afrika jaarliks sowat $130 miljard moet bymekaar maak om aan sy infrastruktuurbehoeftes te voldoen. Die aanwasprobleem is egter nie onder die loep geneem nie. Tydens die Zuma-bewind was dit verstaanbaar dat dit ’n sensitiewe kwessie was om die aanwasprobleem aan te roer, synde die destydse president in die orde van 21 kinders het. Hierdie nagmerrietyd is egter nou iets van die verlede en dit is tyd dat die werklikheid hard en duidelik aangepak word. Natuurlik sonder om ander kwessies soos korrupsie nie ook behoorlik vas te vat nie. Dit kan stellig nie ontken word nie dat eiebelang by die wêreld buite Afrika suid van die Sahara ’n rol speel dat die werklikheid nou so uiteengesit word – polities inkorrek of nie. Europa beleef ’n reusestroom van onwettige emigrasie uit Afrika. In Europa word al hoe meer verset ervaar, en regse en verregse groeperings is aan die toeneem. Europa se probleme sal aansienlik minder wees as Afrika se hulpbronne ontsluit kan word om behoorlik na sy eie bevolking om te sien – maar dan moet aanwas nie alles weer ongedaan maak nie.