ONTWORTEL: September 2012
Ek het lankal aan 'n website met die naam www.SAAustralia.org aangesluit en so bietjie hier en daar gelees. Ek het so teen Mei hierdie jaar redelik ernstig betrokke geraak en het ongelooflik baie geleer en gedeel.
Indien jy nog daaraan dink om te wil emigreer na Australia, gaan kyk gerus op die site. Een van die einaardigste of snaakste, maar relevante vrae wat ek daar gelees het is "What is the going rate for a tooth by the toothfairy in Australia?" Nou ja, my kinders is nou amper klaar gewissel, maar ek moet dit nogtans weet, want daar is nog 'n paar melktandjies wat saamgaan Australia toe. So, nou weet ek ook wat die tandemuis in Oz vir tandjies sal gee. (Dit is glo tussen $2 en $5)
Nou ja, ons is nou op die punt waar ons die vervoer maatskappy moet kies om die trek te doen. Ons het besluit op 'n 20 voet krat (container) wat so tussen R50k en R60k gaan wees. Op daardie groot bedrae is R3k of R4k nie 'n groot verskil nie, so ons gaan die maatskappy kies wat ons die meeste persoonlike aandag gaan gee - nie met die bemarking nie, maar met die oppak van die huis.
Ek wil baie graag in beheer wees met die trek en siende dat ons net-net in die 20ft gaan pas, moet elke spasie behoorlik benut word! Ek het algehoor van mense wat goed moes los omdat die trek ouens verkeerd gepak het en visa versa. As daar spasie oor is moet mens rondskarrel om nog in te pak. So ek verkies om 'n maatskappy te kies wat goeie diens lewer en nie net die goedkoopste is nie! Ek gaan die week een kies en sal laat weet wie ons mee gaan.
Ek dink dit is op die stadium 'n vloekwoord in ons huis. Al ons kaste en ornamente en speelgoed en alles word uitsorteer. Dit is emosioneel en verfrissend op dieselfde tyd. Mens gaan maar deur emosies oor wat is nou belangrik en wat is werklik net onnodige opgaar. Herinneringe is ook deel van die proses, veral as mens deur die kaste gaan en onthou wie het wat vir jou gegee en watter herinnering is gekoppel aan elke item. Geen item word dit gespaar nie, en terselfdertyd leer ek die kinders van wat werklik belangrik is en hoe om te bepaal wat werklik van waarde is.
Werklik, hoekom moet mense ons altyd afbreek oor ons besluit. Nou die dag het 'n totale vreemdeling my letterlik onder kruisverhoor geneem! Nou sê ons maar so min moontlik aan almal en laat sien en kom klaar.
Ek het selfs familie wat tot nou toe geglo het ons is nie ernstig nie. Iemand het my nou die dag gevra of ek weet dat ons eers die regte visa's moet kry. DUH!!! Dink hulle werklik ons is so dom om ons goed net in 'n container te laai en te hoop dat Australia ons goedgesind sal wees en die deur oop te maak. Nee doffel! Ons weet wat ons doen!!!!
Die ander gebeurtenis wat my oortuig het dat ons die regte ding doen was dat ek gesien het hoe my "alma mater" verander het. Ek het van 1992 tot 1995 by RAU in Johannesburg voltyds geswot en van 1997 tot 1998 deeltyds my honneurs graad deur hulle gedoen. Ek het my studente jare vreeslik geniet en was selfs vir 'n jaar op die huiskomitee gedien. Dit was belangrike, vormende jare en ek wil graag hê dat as my kinders besluit om te gaan studeer, dat hulle ook sorglose studente en vormings jare kan beleef!
Ek het laas week 'n dag gevat om my grade in Engels vertaal te gaan kry en om die jaarboeke deur te gaan om my kwalifikasies in Australie geakkrediteer te kry. Maar wat 'n skok!!!!!! Van die mense wat daar werk het en die manier hoe hulle my van bakboord na stuurboord gestuur het, het my laat dink aan ons staats organisasies. Die ding is, as jy na die Dept van Binnelandse sake gaan, verwag jy amper swak diens is voorbereid daarmee, maar nie by 'n internationale instansies soos 'n "chappie" kou, kla in 'n ander taal en daarna 'n "OKE, let me seeee" Ag nee. Ek is so teleurgesteld in die agteruitgang van die universiteit! Toe ek daar uitloop het ek gesit en huil in my kar. Die ander mense om my het seker gedink ek is mal, maar ek weet waarom ek gehuil het. Dit was die laaste strooi ... my kinders gaan nooit 'n tersiere ervaring kan kry soos ek gehad het nie. Nie in SA in elk geval nie. Dit is jammer om te sien hoe my verlede maar net verder verdwyn.