Ongeveer 'n week gelede ... - Hoofafdeling - 2022
'Vra jou ma!' - gee u die wysste raad oor bruidskat, dublin, moederskap en maagdelikheid vir drie weke, en ek vertel u dat my derde kleinkind 6 jaar oud is.
Ongeveer 'n week gelede ...
Twee foto's van my swanger moeder en 'n bietjie familiegeskiedenis voor my geboorte - dit is hoeveel ek gehad het toe ek swanger was. Hieruit moet ek myself bymekaar sit wat is my skat oor opwinding, geboorte, geboorte in hierdie aardse bestaan, hieruit speel ek skaak in 'n ietwat verwarrende verhaal, wat ek van my seun verwag.
Ek kan my ouma bedank
Toe my skoonma al baie siek was (van serebraal bloeding), het sy waarskynlik 'n belangrike sin aan my ma oorgelaat, wat die manier waarop ek my tweede kinderjare gehad het, radikaal verander. "As ek dan sterf, sal ek daardie een neem," het hy volgens familielede gesê, want een van sy belangrikste gedagtes oor die gesin was dat ons goed sou wees vir ons kind as ons hom sou baar. Toe hy dood is, het hy 'n arend langs die vonnis gelaat. Dit kon 'n ernstige bedreiging vir my ma gewees het, en my pa het uiteindelik besluit ek kan weer kom.
Die kersieblom van 1985
'N Negejarige broer en twee, ek dink aan 'n ou gebore baba in die somer. 'N Dag voordat ek gebore is, het my ma ongelukkig die vroeë kers begin kook (om nie eers te weet van die afkeur van my pa nie), maar die ryp krukke het nie die vrug opgelewer nie - ek het dit nie uitgestel nie. My pa het ons na die stadsaal geneem, waar hy sy vrou alleen gelaat het, en ek het die hele nag skrikgemaak. Dagbreek na 'n vakuum en 'n ernstige bedreiging, ma het nie vertrek nie; sy het haar sonder hulp in die wêreld gebring. Hy was 36 jaar oud, dokters en familielede het net al my vingers gehad, nie met Down-sindroom nie, maar blykbaar geen kommer nie. hy het navraag gedoen oor my geslag en gesê op die antwoord wat hy gekry het, "dit is okay, so ek sal jou in elk geval huis toe neem." Die blomme wat hy gemaak het, is in die hande van die eerste oog gehou wat nie op daardie stadium bekendgestel kon word nie.
Ma, vertel my ...
Al wat ek van myself weet, van my 0de minuut tot my geboorte. Of wat die familie-legende behou het, is nie soseer die kern van wat ons nou kan doen nie - my ma se herinneringe en gewaarwordinge mis hierdie keer. Ek het dit vroeër in my eensame oggendwakkerings gevra ... Hoe het jy geweet dat ek by jou was? Het ek jou in daardie klein lyfie seergemaak terwyl my seun seergemaak het? Hoe was dit toe ek uitklim? Felsнrtam? Is u gegee om op u bors te rus? Huil jy as jy bestaan? Is u bang dat u 'n goeie moeder sal wees, sal u liggaam herstel word? Ma, ek dink u antwoorde is waarskynlik, want alles Ek is ingeskakel, stadig 8 uur gelede. Dit laat my dink aan al die grimmaties, bittere moeite en waarhede dat ek ook daar was vir u, ek het u nie laat slaap nie, en dit was ook vol twyfel en so gereeld as dit kon gesmeer word. Maar nou natuurlik jy speel baie in my kopen nie omdat almal my aanmoedig om u te skakel en my navrae te soek nie ... Maar omdat u nou 65 is. Vir u verjaarsdag hierdie jaar, het ons 'n glasie van u gunsteling wyn geskei; 'n klein bietjie Debrecen-bruidsmeisies sal deur u kleinste kleinkinders gaan voordat dit aan die lig kom, , maar laat ek net een ding sê: Ek is baie tevrede, sorg vir my in die sitkamer.