November — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
es19 bl. 108-118
Sondag 10 November
[Verwerp] goddeloosheid en wêreldse begeertes . . . en [lewe] . . . met gesonde verstand en regverdigheid en godvrugtige toegewydheid. — Tit. 2:12.
Selfdissipline beteken dat ons beheer het oor onsself sodat ons die manier waarop ons dink en dinge doen, kan verbeter. Ons word nie met selfdissipline gebore nie, ons moet dit aanleer. Ouers help hulle kinders om selfdissipline en wysheid te kry wanneer hulle hulle kinders geduldig “in die dissipline en verstandsregulering van Jehovah” grootmaak (Ef. 6:4). Dit is dieselfde vir mense wat Jehovah eers later in hulle lewe leer ken. Hulle het dalk ’n mate van selfdissipline, maar omdat hulle Jehovah eers onlangs begin dien het, is hulle nog nie geestelik volwasse nie. Maar terwyl hulle Christus navolg en begin om die “nuwe persoonlikheid” aan te trek, sal hulle geestelik meer volwasse word (Ef. 4:23, 24). Selfdissipline sal hiermee help. w18.03 29 ¶3-4
Volg die weg van gasvryheid. — Rom. 12:13.
Jehovah en sy organisasie nooi ons om na die vergaderinge toe te kom. Ons wil hê dat almal wat die vergaderinge bywoon welkom moet voel (Rom. 15:7). Persone wat dit vir die eerste keer bywoon, is ook Jehovah se gaste. Daarom moet ons vriendelik wees en hulle op hulle gemak laat voel, maak nie saak wat hulle aanhet of hoe hulle lyk nie (Jak. 2:1-4). As jy sien dat die persoon alleen is, kan jy hom miskien vra om langs jou te kom sit. Hy sal dit moontlik waardeer as jy hom help om te verstaan wat gedurende die vergadering gebeur en om die tekste wat gelees word te kry. Dit is ’n goeie manier om ‘die weg van gasvryheid te volg’. Wanneer sprekers van ander gemeentes, kringopsieners en verteenwoordigers van die plaaslike takkantoor ons kom besoek, gee dit ons die geleentheid om gasvry te wees (3 Joh. 5-8). Ons kan hulle nooi vir ’n ete of dalk vir ietsie kleins. Kan jy aan maniere dink hoe jy kan help? w18.03 15 ¶5, 7
Wat verhinder my om gedoop te word? — Hand. 8:36.
Kom ons kyk na die voorbeeld van ’n Joodse man wat Christene vervolg het. Hy was deel van ’n nasie wat aan God toegewy was, maar Jehovah het die Jode verwerp omdat hulle ongehoorsaam aan hom was. Die Joodse man het geglo dat die Jode God nog op die regte manier dien, en daarom het hy die Christene vervolg. Maar eendag het Jesus, ná sy opstanding, persoonlik vanuit die hemel met hom gepraat, en die dissipel Ananias na hom toe gestuur. Hoe het die Joodse man gereageer? Hy het na die Christendissipel Ananias geluister. Die Bybel sê oor hierdie man: “Hy het opgestaan en is gedoop” (Hand. 9:17, 18; Gal. 1:14). Hierdie Joodse man was natuurlik die apostel Paulus. Nadat hy verstaan het dat God Jesus gebruik om Sy wil uit te voer, is Paulus dadelik gedoop (Hand. 22:12-16). Dit is dieselfde met Bybelstudente vandag, of hulle nou jonk of oud is. w18.03 5-6 ¶9-11
Ek [kon] nie met julle praat soos met geestelike mense nie, maar soos met vleeslike mense. — 1 Kor. 3:1.
Jakob het nie ’n maklike lewe gehad nie. Hy was omring deur “fisiese mense”. Sy eie broer, Esau, wou hom doodmaak. En sy oneerlike skoonpa het hom onregverdig behandel. Maar ten spyte hiervan was Jakob ’n geestelike man (1 Kor. 2:14-16). Hy het geloof gestel in die belofte wat aan Abraham gemaak is. Hy het ook hard gewerk om vir sy gesin te sorg, wat ’n spesiale rol in die vervulling van Jehovah se voorneme sou speel (Gen. 28:10-15). Wat Jakob gesê en gedoen het, wys dat Jehovah se wil en standaarde vir hom belangrik was. Toe Jakob byvoorbeeld bang was dat Esau hom sou aanval, het hy vir God gesê: “Ek bid u, verlos my . . . U het gesê: ‘Ek sal ongetwyfeld aan jou goed doen en jou saad soos die sandkorrels van die see maak’” (Gen. 32:6-12). Die manier waarop hy sy lewe gelei het, het gewys dat hy sterk geloof in Jehovah se beloftes gehad het. w18.02 20 ¶9-10
Hy . . . is . . . ’n onberispelike en regskape man, wat God vrees en afwyk van die kwaad. — Job 1:8.
Job het goeie en slegte tye in sy lewe ervaar. Hy was eers “die grootste van al die Oosterlinge” (Job 1:3). Hy was ryk, en almal het hom geken en gerespekteer (Job 29:7-16). Maar Job het nooit gedink dat hy beter as ander is of dat hy God nie nodig het nie. Jehovah het hom eerder “my kneg” genoem. Satan het Job oor en oor wreed aangeval en Job laat dink dat Jehovah daarvoor verantwoordelik is (Job 1:13-21). Daarna het drie mans, wat gemaak het of hulle Job se vriende is, wrede dinge vir hom gesê. Hulle het gesê dat God hom gestraf het en dat hy gekry het wat hy verdien! (Job 2:11; 22:1, 5-10). Maar Job het lojaal gebly. Nadat hierdie aanvalle verby was, het Jehovah Job dubbel soveel gegee as wat hy voorheen gehad het, en hy het nog 140 jaar lank gelewe (Jak. 5:11). Gedurende hierdie tyd het hy Jehovah getrou gedien. w18.02 6 ¶16; 7 ¶18
Mense sal . . . aanmatigend, hoogmoedig, . . . opgeblase van trots [wees]. — 2 Tim. 3:2, 4.
Mense met sulke eienskappe wil baie graag hê dat mense van hulle moet hou en hulle moet bewonder. Een geleerde het die volgende oor sulke persone gesê: “In sy hart is ’n klein altaar en hy buig voor homself neer.” Party het al gesê dat sulke trots baie lelik is en dat selfs trotse mense nie daarvan hou om dit in ander mense te sien nie. Jehovah haat trots, of “trotse oë” (Spr. 6:16, 17). Trots keer dat ons nader aan God kan kom (Ps. 10:4). Dit is ’n eienskap van die Duiwel (1 Tim. 3:6). Ongelukkig het party van Jehovah se lojale knegte trots geword. Ussia, ’n koning van Juda, was jare lank getrou aan Jehovah. Die Bybel sê: “Maar net toe hy sterk geword het, het sy hart so hoogmoedig geword dat dit verderf aangerig het, sodat hy ontrou gehandel het teenoor Jehovah sy God en in die tempel van Jehovah ingegaan het om reukwerk op die reukaltaar te brand.” Later het koning Hiskia ook trots geword, maar slegs vir ’n kort tydjie. — 2 Kron. 26:16; 32:25, 26. w18.01 28 ¶4-5
Elkeen van julle [moet] by sy eie huis iets opsysit en opspaar na gelang van sy voorspoed. — 1 Kor. 16:2.
In die Bybel leer ons hoe Jehovah se knegte bydraes gemaak het om sy werk te ondersteun. Soms het hulle bydraes vir spesifieke projekte gegee (Eks. 35:5; 2 Kon. 12:4, 5; 1 Kron. 29:5-9). In die vroeë Christengemeente het die broers gehoor dat daar ’n hongersnood in Judea was en dat die broers daar hulp nodig gehad het. Hulle het “besluit om, elkeen volgens wat hy kon bekostig, iets vir noodleniging aan die broers te stuur wat in Judea woon” (Hand. 11:27-30). Waar hierdie bydraes vandaan gekom het, het natuurlik verskil. Party Christene in die eerste eeu het hulle besittings, soos hulle grond en huise, verkoop en die geld vir die apostels gegee. Die apostels het die geld gebruik om die broers en susters te help wat dit nodig gehad het (Hand. 4:34, 35). Ander het geld weggesit om gereeld bydraes te maak om die werk te ondersteun. Op hierdie manier kon rykes en armes ’n bydrae maak. — Luk. 21:1-4. w18.01 18 ¶7; 19 ¶9
Seuns sal moeg sowel as afgemat raak. — Jes. 40:30.
Dit maak nie saak hoeveel ervaring ons dalk het nie, ons kan net soveel in ons eie krag doen. Dit is ’n les wat ons almal moet leer. Al kon die apostel Paulus baie dinge doen, kon hy nogtans nie alles doen wat hy wou nie. Toe hy vir God vertel het hoe hy voel, het God vir hom gesê: “My krag word in swakheid tot volmaaktheid gebring.” Paulus het die punt gesnap. Hy het gesê: “Wanneer ek swak is, dan is ek sterk” (2 Kor. 12:7-10). Wat het hy bedoel? Paulus het besef dat hy nie alles op sy eie kon doen nie. Hy het God se heilige gees nodig gehad om hom te help. Dit sou hom krag gee wanneer hy swak voel. En dit sou hom help om dinge te doen wat hy nie in sy eie krag kon doen nie. Dit kan met ons ook gebeur. Wanneer Jehovah vir ons heilige gees gee, sal ons sterk wees! w18.01 9 ¶8-9
Jy [het] van kleintyd af die heilige geskrifte geken . . . wat jou wys kan maak tot redding. — 2 Tim. 3:15.
As jou kind gedoop wil word, moet jy eers ’n bietjie navorsing gaan doen in die publikasies wat Jehovah se organisasie vir ouers gee. As jy dit doen, sal dit jou help om vir jou kind te sê dat sy toewyding aan Jehovah en sy doop baie ernstig is, maar dat dit vir hom baie seëninge sal bring. As ’n ouer, het jy die belangrike verantwoordelikheid en voorreg om jou kinders “in die dissipline en verstandsregulering van Jehovah” groot te maak (Ef. 6:4). Dit beteken dat jy jou kinders moet leer wat die Bybel sê en hulle moet help om daarvan oortuig te wees. As hulle oortuig is en sterk geloof het, sal hulle hulle lewe aan Jehovah toewy en hulle beste vir hom gee. Mag Jehovah se Woord, sy gees en die hulp wat jy jou kinders gee, hulle help om wys te word vir redding. w17.12 22 ¶17, 19
Jy sal opstaan tot jou bestemming aan die einde van die dae. — Dan. 12:13.
Daniël was amper 100 jaar oud en naby aan die einde van sy lewe. Hy het dalk gewonder wat met hom sou gebeur. Sal hy weer lewe? Natuurlik! Aan die einde van die boek Daniël, lees ons die belofte wat God hom gegee het: “En wat jou betref, gaan die einde tegemoet; en jy sal rus.” Die bejaarde Daniël het geweet dat die dooies rus en dat daar geen “beplanning of kennis of wysheid in Sjeool” is nie, waar hy binnekort sou wees (Pred. 9:10). Maar ons sal hom weer sien. Jehovah het Daniël ’n wonderlike toekoms belowe. Jehovah se engel het verder die woorde van vandag se teks gesê. Daniël het nie geweet presies wanneer dit sou wees nie. Hy het geweet dat hy sou sterf en sou rus. Maar deur te sê dat hy sou ‘opstaan tot sy bestemming’ in die toekoms, is ’n duidelike belofte dat hy wel ’n opstanding sal kry — lank nadat hy dood is. Dit sal “aan die einde van die dae” gebeur. w17.12 7 ¶17-18
Een getuie mag nie teen ’n siel getuig om hom te laat sterf nie. — Num. 35:30.
Jehovah het vir die ouer manne in Israel gesê om sy geregtigheid na te volg. Die ouer manne moes eers al die feite bymekaarkry. Dan moes hulle die motief, gesindheid en vorige dade van die moordenaar versigtig oorweeg. Hulle kon dan eers besluit of hulle genadig sou wees. Om God se geregtigheid na te volg, moes hulle besluit of die vlugteling “uit haat” opgetree het en die persoon aspris doodgemaak het (Num. 35:20-24). As daar getuies was, moes daar ten minste twee wees voordat ’n moordenaar veroordeel kon word. Nadat hulle uitgevind het wat presies gebeur het, moes die ouer manne aan die persoon dink, nie net aan sy sonde nie. Hulle het insig nodig gehad om dieper in die situasie te kyk en om te verstaan wat gebeur het. Maar hulle het veral Jehovah se heilige gees nodig gehad sodat hulle sy insig, genade en geregtigheid kon navolg. — Eks. 34:6, 7. w17.11 16 ¶13-14
Peins oor hierdie dinge. — 1 Tim. 4:15.
Toe ons die Bybel begin studeer het, het ons kosbare waarhede geleer. Ons het geleer dat Jehovah die Skepper en Lewegewer is en dat hy wel ’n voorneme vir die mens het. Ons het ook geleer dat God liefdevol sy Seun as ’n losprys voorsien het om ons van sonde en die dood te bevry. En ons het geleer dat sy Koninkryk al ons probleme gaan oplos en dat ons vir ewig in vrede en geluk op die aarde kan lewe (Joh. 3:16; Op. 4:11; 21:3, 4). Van tyd tot tyd word ons begrip van ’n Bybelprofesie of ’n teks dalk verander. Wanneer dit gebeur, moet ons dit bestudeer en daaroor nadink (Hand. 17:11). Ons wil nie net weet wat die nuwe begrip is nie, maar ons wil ook verstaan wat die verskil tussen die ou en nuwe begrip is. So sal ons hierdie nuwe waarheid veilig in ons skatkamer bêre. w17.06 12-13 ¶15-16
Maak . . . dood julle liggaamsdele wat op die aarde is ten opsigte van hoerery, onreinheid, geslagsdrif. — Kol. 3:5.
Ons moet veral versigtig wees wanneer ons in situasies is wat daartoe kan lei dat ons ongehoorsaam is aan Jehovah se sedelike standaarde. Byvoorbeeld, dit is belangrik vir twee mense wat uitgaan om vroeg in die verhouding perke te stel wanneer dit kom by soen, om aan mekaar te vat of om nie alleen saam te wees nie (Spr. 22:3). Ander gevaarlike situasies kan ontstaan wanneer jy weggaan vir besigheid of wanneer jy saam met iemand van die teenoorgestelde geslag moet werk (Spr. 2:10-12, 16). Ons moet ook versigtig wees wanneer ons hartseer of eensaam voel. Ons is dalk so desperaat vir liefde en aandag dat ons dit van enigiemand sal aanvaar. As jy ooit so voel, moet jy Jehovah en sy knegte vra om jou te help. — Ps. 34:18; Spr. 13:20. w17.11 26 ¶4-5
Wys vir julle die vrystede aan. — Jos. 20:2.
Dit was vir Jehovah ’n baie ernstige saak wanneer iemand in eertydse Israel doodgemaak is. Wanneer ’n Israeliet iemand aspris doodgemaak het, moes die naaste manlike familielid van die slagoffer, wat “die bloedwreker” genoem is, wraak neem en die moordenaar doodmaak (Num. 35:19). Op hierdie manier het die moordenaar met sy lewe betaal vir die lewe van die onskuldige persoon wat hy doodgemaak het. Dit het gehelp om die Beloofde land rein te hou, want Jehovah het gesê: “Julle mag die land waarin julle is, nie besoedel nie; want bloed [van iemand wat doodgemaak is] besoedel die land” (Num. 35:33, 34). Wat het die Israeliete met iemand gedoen wat ’n persoon per ongeluk doodgemaak het? Al was dit per ongeluk, was hy nog steeds skuldig omdat hy iemand doodgemaak het (Gen. 9:5). Maar hy kon van die persoon vlug wat hom moes doodmaak en na een van die ses vrystede toe gaan. Daar was hy veilig. Hy moes in die vrystad bly tot die hoëpriester se dood. — Num. 35:15, 28. w17.11 9 ¶3-5
Die skerpsinnige bedek ’n skande. — Spr. 12:16.
’n Suster van Australië sê: “My skoonpa was gekant teen die waarheid. Voor ons hom gebel het om te hoor hoe dit gaan, het ek en my man gebid en Jehovah gevra om ons te help om kalm te bly wanneer hy kwaad word. Ons het vooraf besluit hoe lank die oproep sou wees sodat ons nie oor godsdiens sou stry nie.” Sulke argumente kan jou skuldig laat voel omdat jy lief is vir jou familie en jy hulle nie wil teleurstel nie. Maar jy moet onthou dat jou lojaliteit aan Jehovah belangriker moet wees as jou liefde vir jou familie. Wanneer hulle dit besef, sal hulle dalk verstaan hoe belangrik dit vir jou is om Jehovah te dien. Onthou, jy kan niemand forseer om die waarheid te aanvaar nie. Maar jy kan eerder jou familie wys hoe dit jou gehelp het om Jehovah te dien. Ons liefdevolle God gee hulle ook die geleentheid om hom te dien. — Jes. 48:17, 18. w17.10 15 ¶15-16
Dit beteken dat dit nie altyd genoeg is om net te sê dat ons lief is vir iemand nie. Ons moet wys dat ons dit bedoel. Byvoorbeeld, wanneer ’n broer of suster nie genoeg kos of klere het nie, het hulle meer as net aanmoedigende woorde nodig (Jak. 2:15, 16). Omdat ons lief is vir Jehovah en ons naaste sal ons nie net bid vir meer mense om die predikingswerk te doen nie, ons sal ook ywerig wees in die bediening (Matt. 9:38). Die apostel Johannes het geskryf dat ons moet liefhê “met dade en in waarheid”. Daarom moet ons liefde “sonder huigelary”, of skynheiligheid, wees (Rom. 12:9; 2 Kor. 6:6). As ons voorgee om iemand te wees wat ons nie is nie, dan is ons liefde nie opreg nie. Daar is nie iets soos liefde met skynheiligheid nie. Sulke liefde beteken niks. w17.10 8 ¶5-6
Jy moet dag en nag op gedempte toon daarin lees, . . . dan sal jy wys handel. — Jos.1:8.
As ons wil hê dat God se Woord ons moet help, dan moet ons probeer om dit elke dag te lees. Ons is almal baie besig, maar ons moenie toelaat dat enigiets, selfs nie eers ons verantwoordelikhede, met ons daaglikse Bybellees inmeng nie (Ef. 5:15, 16). Party van Jehovah se knegte maak tyd vir hulle daaglikse Bybellees in die oggend, in die aand of deur die dag. Hulle voel net soos die psalmis wat gesê het: “Hoe lief het ek u wet tog! Die hele dag oordink ek dit” (Ps. 119:97). Ons moenie net die Bybel lees nie. Ons moet ook nadink oor wat ons lees (Ps. 1:1-3). Dan sal ons die wysheid in die Bybel in ons eie lewe kan toepas. Of ons nou die Bybel op ’n tablet of op papier lees, moet die boodskap daarin ons help om te verander. w17.09 24 ¶4-5
Julle [moet] almal . . . tere medelye hê. — 1 Pet. 3:8.
Dit beteken nie dat jy altyd medelydend moet wees nie. Byvoorbeeld, koning Saul het dalk gedink dat hy medelydend was toe hy Agag, ’n vyand van God se volk, nie doodgemaak het nie. Omdat Saul ongehoorsaam was, het Jehovah hom as koning verwerp (1 Sam. 15:3, 9, 15). Jehovah is die regverdige Regter. Hy weet wat in ons harte is en wanneer om medelydend te wees (Klaagl. 2:17; Eseg. 5:11). Binnekort gaan hy almal oordeel wat nie gehoorsaam aan hom wil wees nie (2 Tess. 1:6-10). Wanneer dit gebeur sal Jehovah nie medelydend wees teenoor die goddeloses nie. Deur hulle te vernietig, wys hy dat hy medelydend is teenoor die gehoorsame mense, wat hy gaan red. Dit is nie ons werk om te besluit wie vernietig en wie gered moet word nie. Ons moet eerder alles in ons vermoë doen om mense te help. w17.09 10-11 ¶10-12
Selfbeheersing is ’n eienskap wat ons met Jehovah se hulp kan aankweek. Jehovah het volmaakte selfbeheersing. Maar mense is onvolmaak, en daarom is dit vir hulle moeilik om selfbeheersing te hê. Baie van vandag se probleme word veroorsaak omdat mense nie selfbeheersing het nie. Mense stel belangrike dinge uit en vaar sleg op skool of by die werk. Dit kan ook lei tot dronkenskap, geweld, egskeiding, onnodige skuld, verslawing, emosionele trauma, seksueel-oordraagbare siektes, ongewenste swangerskappe en daartoe lei dat jy ander beledig of dat jy in die tronk beland (Ps. 34:11-14). En mense het al hoe minder selfbeheersing. Dit verbaas ons nie, want God se Woord het voorspel dat mense in “die laaste dae . . . sonder selfbeheersing” sal wees. — 2 Tim. 3:1-3. w17.09 3 ¶1-2
Die vrede van God wat alle denke te bowe gaan, sal julle harte . . . bewaak. — Fil. 4:7.
As ons “die vrede van God” het, sal ons hart en verstand ook rustig wees. Ons weet dat Jehovah vir ons omgee en wil hê dat ons suksesvol moet wees (1 Pet. 5:10). Dit sal help dat ons bekommernisse ons nie oorweldig of ontmoedig nie. Die grootste verdrukking in die mensdom se geskiedenis is voor die deur (Matt. 24:21, 22). Ons weet nie presies wat met elkeen van ons gaan gebeur nie. Maar ons hoef nie oormatig angstig te wees nie. Al weet ons nie wat Jehovah alles gaan doen nie, ken ons ons God. Ons weet wat hy vir sy getroue knegte in die verlede gedoen het. Maak nie saak wat gebeur nie, Jehovah sal seker maak dat sy voorneme vervul word. En soms doen hy dit op ’n manier wat ons nie verwag nie! Elke keer wat Jehovah ons nou help, ervaar ons “die vrede van God wat alle denke te bowe gaan” op ’n nuwe manier. w17.08 12 ¶16-17
Beoefen dan geduld . . . tot die teenwoordigheid van die Here. — Jak. 5:7.
“Hoe lank?” Dit is die vraag wat die getroue profete Jesaja en Habakuk gevra het (Jes. 6:11; Hab. 1:2). Jesus Christus het ook hierdie vraag gevra toe hy met mense gepraat het wat nie geloof gehad het nie (Matt. 17:17). Dit moet ons nie verbaas as ons ook partykeer dieselfde vraag vra nie. Miskien word ons onregverdig behandel. Of dalk is ons siek, word ons oud of voel ons die druk van die “kritieke tye” wat so “moeilik is om deur te kom” (2 Tim. 3:1). Of die verkeerde gesindhede van ander mense kan ons mismoedig maak. Dit is egter aanmoedigend om te weet dat Jehovah nooit sy getroue knegte veroordeel het omdat hulle hierdie vraag gevra het nie! Maar wat kan ons help as ons probleme het? Die dissipel Jakobus verskaf die antwoord in die woorde van vandag se teks. w17.08 3 ¶1-3
Maak vir julle vriende deur middel van die onregverdige rykdom. — Luk. 16:9.
Jesus het sy volgelinge aangespoor om “onregverdige rykdom” te gebruik om vriende in die hemel te maak. Een manier waarop ons getrou kan wees in die gebruik van ons materiële dinge, is om geldelike bydraes te gee vir die wêreldwye predikingswerk wat Jesus voorspel het (Matt. 24:14). ’n Meisie in Indië het ’n spaarbussie gehad waarin sy muntstukke gegooi het. Sy het selfs haar geld vir speelgoed in die bussie gegooi. Toe die spaarbussie vol was, het sy die geld vir die predikingswerk bygedra. ’n Broer in Indië wat ’n plaas het, het ’n klomp kokosneute aan ’n vertaalkantoor geskenk. Omdat die broers in elk geval kokosneute sou koop, het hy gevoel dat sy bydrae beter as geld is. Dit is praktiese wysheid. Die broers in Griekeland maak ook gereelde bydraes van olyfolie, kaas en ander kos aan die Bethelgesin. w17.07 8 ¶7-8
Sing vir ons een van die liedere van Sion. — Ps. 137:3.
In Babilon het die gevange Jode nie lus gevoel om te sing nie. Hulle was hartseer en hulle het vertroosting nodig gehad. Maar net soos Jehovah voorspel het, het Kores, die koning van Persië, hulle verlos. Hy het Babilon verower en gesê: “Jehovah . . . het my opgedra om vir hom ’n huis te bou in Jerusalem . . . Wie daar ook al onder julle is van sy hele volk, mag Jehovah sy God met hom wees. En laat hom optrek” (2 Kron. 36:23). Dit moes die Israeliete in Babilon baie vertroos het! Jehovah het nie net die nasie Israel vertroos nie, maar hy het ook elke Israeliet individueel vertroos. Jehovah doen vandag dieselfde. God “genees die gebrokenes van hart en verbind hulle pynlike plekke” (Ps. 147:3). Ja, Jehovah help almal wat siek of depressief is. Jehovah wil ons graag vertroos en ons emosionele wonde genees (Ps. 34:18; Jes. 57:15). Hy gee ons die wysheid en krag sodat ons probleme ons nie onderkry nie. — Jak. 1:5. w17.07 18 ¶4-5
Waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees. — Luk. 12:34.
Jehovah is die rykste Persoon in die heelal (1 Kron. 29:11, 12). Jehovah is ’n vrygewige Vader wat sy geestelike skatte aan almal gee wat dit waardeer. Wat is van hierdie skatte? Hulle is (1) God se Koninkryk, (2) ons bediening wat mense se lewens red en (3) die kosbare waarhede in sy Woord! As ons nie versigtig is nie kan ons ons waardering vir hierdie skatte verloor en dit begin weggooi. Ons moet bly nadink oor hoe kosbaar dit vir ons is en ons liefde daarvoor versterk. Baie van ons het groot veranderinge in ons lewe gemaak om onderdane van God se Koninkryk te word (Rom. 12:2). Maar dit is maar net die begin. Ons moenie toelaat dat enigiets ons liefde vir die Koninkryk verminder nie, nie eers die liefde vir materiële dinge en onsedelike seksuele begeertes nie. — Spr. 4:23; Matt. 5:27-29. w17.06 9 ¶1; 10 ¶7
Het jy dit te wete gekom? — Job 38:21.
Nêrens lees ons dat God vir Job gesê het wat die rede vir sy lyding is nie. Jehovah het nie vir Job probeer verduidelik waarom hy ly, asof hy Homself probeer regverdig nie. Hy wou Job help om te besef hoe nietig hy in vergelyking met God is. En hy het hom gehelp om te sien dat daar groter geskille as Job se probleme is (Job 38:18-20). Dit het Job gehelp om weer die regte beskouing te hê. Was Jehovah ongevoelig om sulke reguit raad te gee nadat Job so gely het? Nee, en Job het ook nie so gedink nie. Job het Jehovah se raad aanvaar. Hy het gesê: “Daarom herroep ek my woorde, en ek het berou in stof en as” (Job 42:1-6). Nadat Job God se raad aanvaar het en sy beskouing verander het, het Jehovah vir ander gesê hoe bly hy was dat Job getrou gebly het. — Job 42:7, 8. w17.06 24-25 ¶11-12
Wat Maria betref, sy het die goeie deel gekies, en dit sal nie van haar weggeneem word nie. — Luk. 10:42.
Hoe weet ons of ons ’n gebalanseerde beskouing van werk het? Ons kan ons afvra: ‘Is my werk vir my interessant en opwindend terwyl geestelike dinge oninteressant en vervelig is?’ As ons oor hierdie vraag nadink, sal dit ons help om te sien vir wie ons die liefste is. Jesus het vir ons gewys wat ons eerste in ons lewe moet stel. Eendag het hy Maria en haar suster, Marta, besoek. Terwyl Marta hard gewerk het om die kos voor te berei, het Maria by Jesus se voete gaan sit en na hom geluister. Toe Marta by Jesus gekla het dat Maria haar nie help nie, het hy die woorde van vandag se teks gesê (Luk. 10:38-42). Jesus het Marta ’n belangrike les geleer. Om te verhoed dat ons aandag deur alledaagse dinge afgelei word, en om ons liefde vir Christus te bewys, moet ons ‘die goeie deel kies’. Dit beteken dat daar niks belangriker as ons vriendskap met Jehovah is nie. w17.05 24 ¶9-10
Luister . . . na die dissipline van jou vader. — Spr. 1:8.
Jehovah het gesê dat ouers — nie oupa of ouma of enigiemand anders nie — die voorreg het om hulle kinders in die waarheid groot te maak (Spr. 31:10, 27, 28). As ouers nie die plaaslike taal ken nie, sal hulle dalk hulp nodig hê om die kind se hart te bereik. As hulle vir sulke hulp vra, beteken dit nie dat hulle nie hulle verantwoordelikheid nakom nie. Dit kan hulle help om hulle kinders “in die dissipline en verstandsregulering van Jehovah” groot te maak (Ef. 6:4). Ouers kan byvoorbeeld die ouer manne in die gemeente vra vir voorstelle oor hoe om gesinsaanbidding te hou en wie goeie vriende vir hulle kinders sal wees. Hulle kan byvoorbeeld ook af en toe ander gesinne nooi om saam met hulle gesinsaanbidding te hou. Jongmense leer ook baie by ander Christene wat geestelik sterk is, soos wanneer hulle saam velddiens doen of saam opbouende ontspanning geniet. — Spr. 27:17. w17.05 11-12 ¶17-18
Vlug na Egipte. — Matt. 2:13.
Nadat die engel van Jehovah Josef gewaarsku het dat koning Herodes Jesus wou doodmaak, het Jesus en sy ouers na Egipte gevlug. Daar het hulle as vlugtelinge gebly totdat Herodes dood is (Matt. 2:14, 19-21). Jare later is Jesus se dissipels vervolg en “in al die streke van Judea en Samaria verstrooi” (Hand. 8:1). Jesus het voorspel dat baie van sy volgelinge uit hulle huise verdryf sou word. Hy het gesê: “Wanneer hulle julle in een stad vervolg, vlug na ’n ander” (Matt. 10:23). Dit was die geval met duisende Getuies van Jehovah. Baie van hulle het geliefdes en byna al hulle besittings verloor. Party moet baie gevare in die gesig staar terwyl hulle vlug en wanneer hulle in ’n vlugtelingkamp is waar mense drink, dobbel, steel en onsedelik is. Hulle het egter positief gebly en, soos die Israeliete in die wildernis, besef dat hulle verblyf in die kamp eendag tot ’n einde sou kom. — 2 Kor. 4:18. w17.05 3-4 ¶2-5
Oorvloedige vrede behoort aan dié wat u wet liefhet, en vir hulle is daar geen struikelblok nie. — Ps. 119:165.
Af en toe sal jy of iemand wat jy ken, voel dat julle onregverdig behandel word. Of miskien sien julle dat iemand anders onregverdig behandel word. Moenie toelaat dat dit vir jou ’n struikelblok word nie. Ons vertrou eerder lojaal op Jehovah en bid vir sy hulp. Ons erken ook nederig dat ons dalk nie al die feite het nie. Ons besef ook dat ons onvolmaak is en die situasie verkeerd kan opsom. Ons wil nie sleg van ander praat nie. Dit sal die saak net vererger. Ons wil sake nie in ons eie hande neem nie. Ons moet lojaal en geduldig op Jehovah wag om die saak reg te stel. As ons dit doen, sal Jehovah bly wees en ons seën. Ons kan seker wees dat Jehovah, “die Regter van die hele aarde”, altyd sal doen wat reg is, “want al sy weë is geregtigheid”. — Gen. 18:25; Deut. 32:4. w17.04 22 ¶17
Laat die goddelose sy weg verlaat . . . en laat hom tot Jehovah terugkeer, wat hom barmhartig sal wees. — Jes. 55:7.
Wat van dié wat weier om te verander en wat aanhou om die goddelose wêreld te ondersteun? Jehovah belowe om al die goddelose mense te vernietig (Ps. 37:10.) Die goddeloses dink dalk dat niks met hulle sal gebeur nie. Baie steek weg wat hulle doen, en dit lyk dalk of hulle daarmee wegkom (Job 21:7, 9). Maar die Bybel sê vir ons: “[God se] oë is op die weë van die mens, en hy sien al sy voetstappe. Daar is geen duisternis of diep skaduwee waarin dié wat skadelike dinge beoefen, hulle kan versteek nie” (Job 34:21, 22). Ons kan nie vir Jehovah wegkruip nie. Niemand kan Jehovah mislei nie. Hy kan alles sien wat slegte mense doen. Ná Armageddon sal ons dalk na die goddeloses soek, maar ons sal hulle nie kry nie. Hulle sal weg wees — vir ewig! — Ps. 37:12-15. w17.04 10 ¶5