Digitale opname en reproduksie keer die analoog klank om via die mikrofoon na 'n digitale formaat. Die gestoorde klank kan nou oorgedra word na 'n wyer verskeidenheid media. Digitale klank word as 'n reeks binêre getalle (nulle en ene) gestoor. 'n Digitale klank - sein moet verwerk word na analoog tydens die terugspeel, voordat dit gekoppel word aan die luidspreker.
Lank voor klank opgeneem is, is musiek reeds opgeneem - in vorm van musieknotasie, later ook deur meganiese toestelle (bv., opwen musiek bokse waar 'n meganisme 'n spil draai, wat dan metaal tande pluk en so 'n melodie produseer). Outomatiese musiek reproduksie dateer so ver terug as die 9de eeu, toe die Banū Mūsā broers 'n water aangedrewe orrel ontwerp het. Die Banū Mūsā broers het ook 'n outomatiese fluit speler uitgevind, wat blyk die eerste programmeerbare masjien te wees.
Die kermis orrel, wat ontwikkel is in 1892, gebruik 'n stelsel van gevoude karton "boeke" wat op die beginsel van 'n trekklavier werk. Die speelklavier, eerste gedemonstreer in 1876, gebruik 'n ingeslaande papier rol wat kan 'n lang stuk musiek daarop kan stoor. Die mees gevorderde klavierrolle is met die hand gespeel, wat beteken dat die rol verteenwoordig die werklike prestasie van 'n individu en nie net 'n transkripsie van die bladmusiek nie. Die tegnologie om 'n lewendige uitvoering op te neem, was eers in 1904 ontwikkel. Klavierrolle was in deurlopende massa produksie van 1896 tot 2008. In 1908 tydens 'n Amerikaanse Hooggeregshof kopiereg saak, is dit genoem dat dat in slegs in 1902 was daar tussen 70 000 en 75 000 speelklaviere vervaardig en tussen 1 000 000 en 1 500 000 klavierrolle is vervaardig.
Die eerste toestel wat werklike klanke kon opneem soos dit deur die lug beweeg was die fonoutograaf, gepatenteer in 1857 deur die Paryse uitvinder Édouard-Leon Scott de Martinville. Die vroegste bekende opnames van die menslike stem is opgeneem met 'n fonoutograaf in 1857. Dit bestaan uit 'n roterende silinder met gerookte papier bedek, waarop 'n lyn getrek word deur 'n naald, aangebring op 'n gevoelige membraan of diafragma wat die uiteinde vorm van 'n paraboolvormige vat; klanktrillinge in die vat ontvang, word oorgedra op die gerookte papier as 'n onreëlmatig gegolfde lyn.
Op 30 April 1877 het Franse digter, humoristiese skrywer en uitvinder Charles Cros 'n geseëlde koevert aan die Akademie van Wetenskap in Parys oorhandig waarvan die inhoud sy voorgestelde metode verduidelik genaamd die paleofoon. Alhoewel daar geen werkende paleofoon gevind ooit gevind was nie, word dit steeds gereken as een van die vroegste klankopneem toestelle.
Die eerste praktiese klank opname en reproduksie toestel was die fonograaf silinder, uitgevind deur Thomas Edison in 1877 en gepatenteer in 1878. Die uitvinding het gou versprei oor die wêreld en oor die volgende twee dekades het die kommersiële opname, verspreiding en verkoop van klankopnames 'n groeiende nuwe internasionale bedryf geword. Die ontwikkeling van die massa-produksie tegnieke het gemaak dat die silinder baie gewild was onder verbruikers tussen 1880's tot ongeveer 1910.
Die volgende groot tegniese ontwikkeling was die uitvinding van die grammofoon , oor die algemeen toegeskryf aan Emile Berliner en gepatenteer in 1887, hoewel ander uitvinders ook soortegelyke plaat apparate gedemonstreer het, soos Alexander Graham Bell in 1881.
Vroeër het die suiwer akoestiese metodes van opname die sensitiwiteit en frekwensie beperk. Note in die middelfrekwensiereeks kon opgeneem word, maar nie baie lae en baie hoë frekwensies nie. Instrumente soos 'n viool was moeilik om oor te dra op plaat. 'n Tegniek om die struikelblok te oorkom was met behulp van die Stroh viool- 'n keëlvormige horing wat aan 'n diafragma vas is, wat op sy beurt weer aan die vioolbrug vas is - vandat elektriese opnames begin doen is, is die horing afgeskaf.
Verskeie plate maatskappye en onafhanklike uitvinders, veral Orlando Marsh, het met toerusting geëksperimenteer en tegnieke vir elektriese opnames in die vroeë 1920's. Marsh se elektriese opname, Autograph Records, was reeds aan die publiek verkoop in 1924, 'n jaar voor die groot plate maatskappy opnames begin verkoop het. Steeds was die kwaliteit nog nie aansienlik beter van die opnames nie.
Western Electric, een van die vooraanstaande maatskappye in die telefoon industrie, het navorsings laboratoriums gehad[lower-alpha 2] met materiaal en menslike hulpbronne, meer gevorderd as enige platemaatskappy. In 1916 het hulle die beste mikrofoon uitgebring en het dit teen 1922 weer verbeter, hulle het ook die beste versterkers en toets toerusting gehad. Hulle het reeds 'n elektromeganiese opnemer gepatenteer in 1918 en in die vroeë 1920's het hulle hul hoë kwaliteit toerusting verder verbeter: 'n opname toestel wat op plaat kon opneem en 'n volgende wat opnames op rolprent film kon doen. Hul ingenieurs het gebruik gemaak van meganiese analoë van elektriese stroombane en "rubber lyn" ontwikkel vir die sny van die groewe in die was-meester van die plate opname stelsel.
'n Belangrike uitvinding gedurende hierdie tydperk was die bandopnemer. Magnetiese band opnames maak gebruik van 'n versterkte elektriese klanksein om soortgelyke variasies te genereer van die magnetiese veld wat deur 'n band kop vervaardig word. Die bandkop dien as 'n miniatuur elektriese kragopwekker soos die band oor dit beweeg. Die oorspronklike staal lint is vervang met 'n meer praktiese papier lint, wat weer met asetaat vervang is. Asetaat het redelik lae treksterkte en as dit baie dun word sal dit breek, so dit was op sy beurt uiteindelik vervang deur polyester. Hierdie tegnologie was die basis vir byna al die kommersiële opnames van die 1950's tot die 1980's.
Die mees onlangse en revolusionêre ontwikkelings is in digitale opname, met die ontwikkeling van gekompakteerde en saamgesperste digitale klank lêers wat vinnig versprei kan word en wat op 'n koste-effektiewe manier gestoor kan word. Die md-skyf - speler, met behulp van ATRAC kompressie op klein, goedkoop, herskryfbare CD's is in die 1990's bekendgestel, maar het verouder toe geheuestokkies op die mark gekom het. Soos wat tegnologie verbeter, het die aantal data wat gestoor kan word ook al hoe groter geword,- Super Audio CD, DVD-A, Blu-ray en HD-DVD het gemaak dat langer programme van 'n hoër gehalte op 'n enkele CD kon pas. Klank kon ook van die internet afgelaai en in digitale lêers gestoor word of direk op digitale musiekspelers. Nuwe toepassings soos internetradio en podsending het verskyn.
↑ "The Pianola Institute - History of the Pianola - Piano Players". Pianola.org (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Oktober 2019. Besoek op 24 Mei 2017.
↑ "The day the music died - News - The Buffalo News" (in Engels). 10 Junie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Junie 2011. Besoek op 24 Mei 2017.
↑ "Patent Images". patimg1.uspto.gov. Besoek op May 24, 2017.
↑ Allan Sutton, When Did Marsh Laboratories Begin to Make Electrical Recordings?, http://www.mainspringpress.com/marsh_electric.html
↑ Gordon, Mumma. "Recording". Oxford Music Online. Oxford University Press. Besoek op 20 February 2015.
↑ Kees Schouhamer Immink (March 1991). "The future of digital audio recording". Journal of the Audio Engineering Society. 47: 171–172.
Gelatt, Roland. Die Fantastiese Fonograaf, 1877-1977. Tweede ds. ed., [wat ook die] Eerste Collier Boeke ed., in die reeks, Klink van die Eeu. New York: Collier, 1977. 349 p., siek. ISBN 0-02-032680-7ISBN 0-02-032680-7
Gronow, Pekka, "Die Rekord Bedryf: Die Groei van'n Massa Medium", Populêre Musiek, Vol. 3, Produsente en Markte (1983), pp. 53-75, Cambridge University Press.
Gronow, Pekka, en Saunio, Ilpo, "het'n Internasionale Geskiedenis van die Opname-Industrie", [vertaal uit die finse deur Christopher Moseley], Londen, New York : Cassell, 1998. ISBN 0-304-70173-4ISBN 0-304-70173-4
Lipman, Samuel,"Die Huis van Musiek: Kuns in'n Era van Instellings", 1984. Sien die hoofstuk oor "Om op Rekord", pp. 62-75, oor die vroeë rekord bedryf en Fred Gaisberg en Walter Legge en FFRR (Volle Frekwensie-Reeks-Opname).
Millard, Andre J., "Amerika op rekord : 'n geskiedenis van die aangeteken klank", Cambridge, New York : Cambridge University Press, 1995. ISBN 0-521-47544-9ISBN 0-521-47544-9
Moogk, Edward Balthasar. Rol Terug die Jaar: die Geskiedenis van die Kanadese Aangeteken Klank en Sy Nalatenskap, Genesis tot 1930. Ottawa, Ont.: Nasionale Biblioteek van Kanada, 1975. N. B.: In deel, ook, 'n bio-diskografie; die gebind ed. kom met'n "phonodisc van historiese Kanadese opnames" (33 1/3 r.p.m., mono., 17 cm.) dat die 1980 pbk. herdruk nie. ISBN 0-660-01382-7ISBN 0-660-01382-7 (pbk.)
Weir, Bob, et al. Eeu van die Klank: 100 Jaar van die Aangeteken Klank, 1877-1977. Uitvoerende skrywer, Bob Weir; projek personeel skrywers, Brian Gorman, Jim Simons, Marty Melhuish. [Toronto?]: Vervaardig deur Studio 123, cop. 1977. N. B.: Gepubliseer oor die geleentheid van'n uitstalling ter herdenking van die eeufeesvieringe van die aangeteken klank, gehou by die kermis van die jaarlikse Kanadese Nasionale Uitstalling, Toronto, Ont., as een van die C. N. E. se 1977 gebeure. Sonder ISBN