In 2340 v.C. het die Akkadiese militêre leier Sargon die gebied verower. Judasoog en sy sinonieme kom in ‘n verskeidenheid gedigte voor (vgl. p. En Vrystaat. Uiteindelik dwing die lewe meer gevestigheid op my af: Worcester, maar met vele reise. In sy voorwoord tot die eerste uitgawe van sy Rubáiyát of Omar Khayyam skryf FitzGerald oor die verteller: [my] old Tentmaker, who, after vainly endeavouring to unshackle his steps from Destiny, and to catch some authentic Glimpse of to-morrow, fell back upon to-day (which has outlasted so many to-morrows!) as the only Ground he had got to stand upon, however momentarily slipping from under his Feet. Diegene wat hul tyd wil optimiseer (mens let op dit is veral die Amerikaners!) verlaat omtrent nooit hul tafels gedurende hierdie tyd nie. Ek sou net so bietjie agter die kap van die byl wou kom en vra, "waarom is dit so dat sommige mense (ongeag kultuur/taal) moeite maak met dit wat eie is aan hulle, en waarom doen ander dit nie? 'n Paar jaar gelede het 52% mense in Abbotsford Duits gepraat (Mennonites) en die tweede geslag het totaal ver-Engels.