Griekse Volute Krater - Geskiedenis Podcasts - 2022
Palermo -skilder (Grieks (Suid -Italiaans, Lucanian), aktief ongeveer 430 - ongeveer 400 v.C.) 56 × 34 cm (22 1/16 × 13 3/8 in.) 85.AE.101
Tans te sien by: Getty Villa, Gallery 109, The Greeks in Suid -Italië en Sicilië
Hoofaansig, kant A
Figuur met lier
Figuur agter man met lier
Toegeskryf aan die Palermo -skilder (Grieks (Suid -Italiaans, Lucanian), aktief ongeveer 430 - ongeveer 400 v.C.)
Grieks (Suid -Italiaans, Lucanies)
Lucania, Suid -Italië (plek geskep)
Op die pilaar: HEΡMΗNOΣ ("van Hermes").
Rooi figuur volute krater (Vertoon titel)
Mengvat met Hermes, Apollo, Artemis en Leto (vertoon titel)
PKP Group (Grieks (Ducanian), aktief ongeveer 420 - 400 v.C.)
Moontlik Palermo -skilder (Grieks (Suid -Italiaans, Lucanian), aktief ongeveer 430 - ongeveer 400 v.C.)
'N Byeenkoms van gode versier die voorkant van hierdie rooi-figuur volute-krater (mengbak), gemaak in 'n Griekse kolonie in die streek Lucania in die suide van Italië. Die tweelinggode Apollo en Artemis beset die middelpunt van die toneel. Apollo het 'n kithara, wat sy rol as musiekgod aandui, en Artemis, die godin van die jag, word vergesel van haar heilige hert. Hulle ma Leto staan ​​regs. Links leun die god Hermes op 'n pilaar met sy naam. Twee jongmense staan ​​aan die gesels agter op die vaas.
Die volute-krater was 'n groot opvangbak wat wyn en water by 'n simposium of drinkpartytjie meng. Groot figuurversierde simposiumvate soos hierdie het in die laat vyfde eeu v.C. in Suid-Italië begin vervaardig
Fritz Bürki & Son (Zürich, Switserland), verkoop aan die J. Paul Getty Museum, 1985.
"Verkrygings/1985." Die J. Paul Getty Museum Journal 14 (1986), bl. 193, nr. 60.
Trendall, Arthur Dale. Die rooi figuurvase van Suid-Italië en Sicilië. Londen en New York: Thames en Hudson, 1989, p. 21 fig. 20.
Die J. Paul Getty Museum Handbook of the Collections. 3de uitg. (Malibu: J. Paul Getty Museum, 1991), p. 53.
Cambitoglou, Alexander en Jacques Chamay. Ceramique de Grande Griekeland. La collection de fragments Herbert A. Cahn. Exh. cat., Musee d'Art et d'Histoire, Genève, 26 Maart-7 September 1997. Zürich: 1997, p. 8.
Furley, William D. en Jan Maarten Bremer. Griekse Gesange, vol. 1 (Tubingen, 2001), p. V, fig. 1.
Thorn, Jed en Michael Glascock. "Nuwe bewyse vir Apuliese rooi-figuur produksiesentrums." Argeometrie 52: 777-795 (Oktober 2010), p. 792, nr. 21.
Bremmer, Jan en Erskine, Andrew. The Gods of Ancient Greece: Identities and Transformations (Edinburgh, Edinburgh University Press, 2010), voorblad, voorblad.
Todisco, L. (red.), La Ceramica a Figure Rosse della Magna Grecia e della Sicilia (Rome: L'Erma di Bretschneider, 2012), pl. 14.3-4.
Les waarin studente kunswerke ondersoek en bestudeer wat Griekse en Romeinse gode voorstel en 'n spottende TV -geselsprogram met die gode aanbied.
Solder Swart-figuur Volute Krater
Leagros Group (Grieks (solder), aktief 525 - 500 v.C.) 58,5 cm (23 1/16 in.) 96.AE.95
Toegeskryf aan die Leagros Group (Grieks (Attic), aktief 525 - 500 v.C.)
Geskenk van Barbara en Lawrence Fleischman
Graffito ondervoet: KE en XU
Meng vaartuig met atletiese aktiwiteite en strydtonele (vertoon titel)
Swart figuur volute krater (vertoon titel)
Tonele uit die miteswêreld en die mensewêreld versier die nek van hierdie Atheense swartfiguur-krater. Die boonste sone aan die een kant beeld die geveg van die gode en die reuse uit. In die Griekse mitologie het die reuse, die kinders van Ge (Aarde) en Uranus (Sky), probeer om die Olimpiese gode in 'n magtige stryd omver te werp. Slegs drie gode is hier duidelik identifiseerbaar: Herakles met sy leeuvel, Athena met haar slangrandige aegis en Hermes met sy spesiale staf en gevleuelde stewels. Die onderste fries aan hierdie kant toon verskillende atletiekwedstryde: twee hardlopers, 'n naakte hardloper, 'n diskusgooier, 'n spiesgooier, stoeiers en afrigters. Die toneel regs toon 'n besonder bloedige weergawe van die pankration, 'n kombinasie van worstel en boks waarin alles regverdig was, behalwe om 'n teenstander te byt of sy oë uit te steek.
Aan die ander kant van die vaas wys die onderste sone op die nek 'n groep krygers wat in hul waens vertrek. Vertrektonele was gewild in argaïese kuns, maar hierdie toneel is meer uitgebrei as gewoonlik.
Die handvatsels van hierdie krater, 'n houer wat gebruik word om wyn en water te meng, is in die vorm van groot krulle of volute, vandaar die naam van hierdie vorm, 'n volute-krater.
Teen 1985 - 1992
Robin Symes Ltd. (Londen, Engeland), verkoop aan Barbara en Lawrence Fleischman, 1992.
Aan die begin van elkeen simposium a simposiarg (συμποσίαρχος), oftewel die heer van die gewone drank en raquo, is deur die deelnemers verkies. Hy neem dan die beheer oor die wynbediendes, en dus oor die mate van verdunning van die wyn en hoe dit tydens die partytjie verander het, en die hoeveelheid bekervullings. Die krater en hoe dit gevul en leeggemaak is, was dus die middelpunt van die simposiarg en gesag. 'N Slim simposiarg behoort die graad van dronkenskap van sy mede -simposiste te kan diagnoseer en seker te maak dat die simposium vlot en sonder dronk oormaat verloop.
Terracotta Volute Krater (mengbak)
Voorkant: die oordeel van Parys. Die Trojaanse prins sit in die middel, geklee in oosterse kleding. Hy luister na Hermes, regs van hom, wat die drie godinne na hom toe gebring het om geoordeel te word. Aphrodite, vergesel van Eros, is links bo, langs 'n groot boks, met 'n krans en 'n spieël. Hera, wat haar septer vashou, sit regs bo op 'n rots. Athena, direk onder Parys, sit ook, leun op haar skild, dra haar helm en hou 'n groot handvatsel vas. Athena word bygewoon deur twee jongmense, wat, net soos Parys, in 'n oosterse kostuum is. In dieselfde register, heel links, sien 'n jong Pan, wat op 'n rots leun, die toneel waarneem. Op die nek: voorhoof van 'n vrou met 'n Frygiese pet wat uit 'n blom kom, omring deur blomme en rankings. Op die handvatsels, verlig, hoofde van Io met blonde hare.
Agterkant: naiskos met 'n standbeeld van die oorlede vrou met 'n krans, 'n lang venster en 'n blom. Rondom die naiskos vier rouklaers. Bo, aan weerskante, is 'n sitende jeug wat 'n boks vashou, en die linkerkant hou ook druiwe. Die ander, 'n situla. Hieronder, ook simetries gerangskik, kom 'n vrou aan die beter kant, met 'n spieël en 'n oinochoe vas. Op die handvatsels in reliëf, hoofde van Io met swart hare.
Laat 'n maksimum afwesige bod en die platform bied namens u tot u maksimum bod tydens die regstreekse veiling.
Bied regstreeks tydens die veiling en u bod word intyds by die afslaer ingedien.
Antieke Griekeland, Hellenistiese tydperk, ca. 3de tot 2de eeu vC. 'N Volwasse krater van klassieke vorm met 'n wiel, in 'n ligoranje strokie met twee handvatsels. Miskien 'n onvoltooide vaartuig vanweë sy kaal oppervlak, is die vaartuig 'n pragtige vertoonvenster van die gedissiplineerde vaardigheid van Griekse pottebakkers van die era. Die oppervlak is glad met naatlose krommings wat 'n afneembare diskoïdiese voet van 'n bolvormige bol vorm. Die nek is effens geboë, met 'n sagte vlek van sy lip wat 'n algehele koninklike teenwoordigheid voltooi. 'N Baie mooi voorbeeld! Grootte: 5,25 "B x 5,5" H (13,3 cm x 14 cm)
Die volute-krater is vernoem na sy handvatsels-gewoonlik styf gekrul aan die bokant sodat hulle ioniese kolomme naboots. Vroeë voorbeelde van die vierde en vyfde eeu, net soos hierdie stuk, was baie skraler as toe die tipiese Atheense vormbakkers wat later in die sesde eeu aangeneem is.
Herkoms: ex-private Toluca Lake, Califonia, Amerikaanse versameling ex-Malter Galleries, veilingsdatum 26 Oktober 2008
Alle items wat wettiglik is om te koop/verkoop ingevolge die Amerikaanse statuut wat betrekking het op kultuurbesit Kode 2600, HOOFSTUK 14, en is verseker gewaarborg soos beskryf of u geld terug.
'N Egtheidssertifikaat vergesel alle wenaanbiedings.
Ons stuur wêreldwyd en hanteer alle aflewering intern vir u gemak.
Alle aflewering word vir u gemak intern hanteer. U faktuur van Artemis Gallery sal die instruksies vir die berekening van aflewering bevat. As u twyfel, moet u navraag doen Voordat u die beraamde afleweringskoste vir individuele items bied.
Griekse Volute Krater - Geskiedenis
"..Die Derveni Krater bied 'n beduidende bydrae tot die studie van klassieke Griekse kuns. Diegene wat belangstel in die vervaardiging van brons en metaalwerk, vind 'n deeglike bespreking van die geskiedenis van Griekse metaalvate en 'n nuwe tipologie van die brons volute krater tipe. '
". Pragtig vervaardig en onberispelik geredigeer die reeks kleurplate 'n nuwe en welkome standaard vir beelde van die Derveni -krater. In 'n tydperk van duur monografieë. Hier is 'n ware winskopie. Dit is 'n werk wat min mense sonder sou wou wees, en daar is alles om na uit te sien uit toekomstige volumes in die reeks. '"
Jasper Gaunt, Emory Universiteit
Amerikaanse Tydskrif vir Argeologie (Januarie 2011)
"Die nuwe monografie van Beryl Barr-Sharrars op die Derveni Krater breek 'n heeltemal nuwe baan, wat hierdie meesterstuk van latere klassieke Griekse kuns verhoog tot 'n status saam met die van die Mausoleum by Halicarnassus en die Alexander Sarcophagus as die belangrikste monumente van Griekse kuns in die vierde eeu BC Sy toon aan dat brons vase, wat tot dusver in die minderjarige kunste ingesluit is, hul eie plek verdien, naas argitektuur, beeldhouwerk en geverfde vase as hoë kunste. Boonop bereik die gesofistikeerdheid en sorg van die uitleg en die boekproduksie nuwe hoogtes van wat 'n uitstekende publikasie van 'n Griekse kunswerk kan wees. '"
Harvard Universiteit ()
"Skouspelagtig! 'N Boek soos hierdie verskyn een keer in 'n dekade op die lessenaar: 'n definitiewe publikasie van 'n meesterstuk van Griekse kuns wat omvattend, insiggewend, oortuigend en pragtig geïllustreer is."
"& ldquoDit is 'n indringende studie van 'n weelderige artefak, met uitstekende fotografiese dokumentasie in kleur, 'n baie aantreklike publikasie. & rdquo"
Oxford Universiteit ()
". 'n voorbeeldige behandeling van 'n belangrike monument van antieke kuns. Die illustrasies
is omvattend en die kleurplate (insluitend baie nuttige close-ups van besonderhede) uitstekend. Die American School of Classical Studies word gelukgewens met die publikasie van so 'n goeie bundel. '
Michael Vickers, Ashmolean Museum
Toegangskriteria: Restitusie/terugbesorg aan die regmatige eienaar: die werk is wettiglik gevra vir restitusie.
Gianfranco Becchina is 'n Siciliaanse oudheidshandelaar wat in Italië skuldig bevind is aan handel in gesteelde oudhede. Becchina het in die sewentigerjare begin om oudhede van sy perseel in Basel, Switserland, af te handel. In Mei 2002 het die Carabinieri, in samewerking met die Switserse polisie, toegeslaan op sy stoorgeriewe in Basel en duisende voorwerpe in verskillende stadia van herstelwerk, foto's van artefakte en ander dokumente teruggevind. In April 2012 het Amerikaanse immigrasie en doeane -handhawing beslag gelê op twee werke wat verband hou met die ondersoek na Becchina. Volgens die Carabinieri is Gianfranco Becchina geïdentifiseer as een van die bekendste handelaars van die Italiaanse kulturele erfenis, en is beslag gelê op alle eiendom wat deur Becchina onwettig verhandel is.
AANKOOPINLIGTING: Handelaar: Sotheby's New York (13 Junie 1996)
18 Junie 1991 verkoop op 'n veiling deur Sotheby's, New York
13 Junie 1996, Sotheby's, New York, verkoop aan Dallas Museum of Art
DMA Agenda, lede se nuusbrief, Augustus – September 1998, p. 7 (ill.).
Dallas Museum of Art: 'n gids tot die versameling. Dallas: Dallas Museum of Art, 1997, p. 24 (ill.).
Dallas Museum of Art: Jaar in hersiening 1996–1997, jaarverslag, p. 10 (ill.).
DMA Agenda, lede se nuusbrief, Winter 1996 (ill., voorblad).
Sotheby's, New York, verkoopskatalogus vir oudhede, verkoop 6863, Donderdag 13 Junie 1996, perseel 87 (ill.).
Trendall, A. D. en Alexander Cambitoglou. Tweede aanvulling op The Red-Figured Vases of Apulia, Deel III. Londen: Universiteit van Londen, 1992, p. 507, nr. 16b1.
VOORGESTELDE VERWYDERINGSMETODE: Langtermynlening aan DMA, indien dit uiteindelik deur die Italiaanse regering goedgekeur word
KRITERIA VIR UITGANG: 'n versoek van die Italiaanse regering om restitusie, met oortuigende bewyse, insluitend foto's, dat die voorwerp gebuit en/of onwettig uitgevoer is
Bewyse insluitend 'n Polaroid wat deur die Carabinieri in Genève in die Medici's Port Franc beslag gelê is
149. Volute Krater - Klassiek
Na bewering uit Griekeland
Korintiër? (moontlik Magna Graecian)
Dit bestaan ​​uit ses elemente wat uiteenlopend gewerk is, maar almal afgewerk met sorgvuldige polering en polering. Die nek en mond met sy ovolo en kralewerkrand  in vorm, sy verlenging van 'n hurk liggaam, met dieselfde dikte as die rand, is herhaaldelik gehamer en gegloei, die metaal verdun en die vaartuig tot sy huidige vorm gestrek. Die handvatsels en die voet stewig gegiet, die voormalige en die krater se mond waaraan dit geheg is, werk uitgebrei in die koue, gehamer, gesny en beitel.
Die staander (hypokreterion) bestaan ​​uit twee dele: die boonste uitsteeksel waarin die voet van die krater ingesit word soos dit nou lyk, en die onderste deel in die algemene vorm gegiet, dan gehamer en gegloei om te pas. Besonderhede soos die tongpatroon van die boonste opvlamgedeelte met die parallelle lyne van die rand van die voetstuk is sorgvuldig in die koue toegerus. Die onderste gietstuk op die boonste gedeelte het as versterking gedien, en om die verbinding te verberg, rus dit op die onderste gedeelte waarin die voortsetting daarvan, 'n kort buisvormige segment, ingevoeg is.
Die sif, wat ook uit twee dele bestaan, het 'n inspringing op die krater se mond aangebring. Dit is gemaak deur twee voorheen gegote ronde velle te hamer en te gloei. Die sifgedeelte is gehamer tot 'n skildbaasvorm, samesmelting gelas aan die plaatagtige gedeelte waarvan die middelpunt uitgesny is met die rand afgehamer en omgevou om te pas. Alle spore van die voeg aan die buitekant is sorgvuldig weggewerk. Die sif het gate gemaak wat 'n uitgebreide ontwerp vorm: twee pare konsentriese lyne geskei deur kwartmaansnitte, omskryf deur gate, die binneste deel kwartmaanafdelings wat in 'n teenoorgestelde rigting loop, met in die middel 'n sesarmige stervorm.
Die handvatsels en die voet wat met 'n sagte soldeer (blik of lood) aan die krater geheg is en die twee dele van die staander, alhoewel baie styf, met dieselfde versterk.
Toestand: die patina van die geheel 'n blougroen met hier en daar ligter sanderige groen en geel oortone.
Die liggaam met dele ontbreek en stukke wat afgebreek is, is herstel sonder enige byvoegings. Twee klein handvatsels wat voorheen aan die boonste rand van die sif gesoldeer is, ontbreek by die vervanging van die uitsparings om die kraterhandvatsels te hanteer. Ontbreek ook die handpalm  met 'n sentrale blad wat aan die buitekant van die handvatsels tussen die volute gesoldeer is, op en net bokant die boog wat eindig in twee swane en#039  koppe. Die onderste deel van die voetstatief is 'n moderne vervanging tot by die voetring .
Volatiele kraters is moeilik om te dateer en weerstaan ​​toeskrywing aan 'n gegewe skool. Die voorste spesialis, Claude Rolley , som die probleem gepas soos volg op: hy meen dat die oorwig van produksie ongetwyfeld  Wes -Grieks is, dat ambagsmanne waarskynlik van Magna Graecia na Masedonië gereis het, dat die handelsrigting van die aan die einde van die argaïese tydperk was dit tussen die weste en Noord-Griekeland, om meer presies te wees, tussen Kampanië en nie-Griekse Apulië met Epirus en Masedonië. Rolley wys oordeelkundig op die moeilikheid om te dateer en is van mening dat 'n mens moet opgee om te raai of die Vaste-, Agrigento- en Derveni -kraters uit die weste of die ooste gebring is. Vir die Vaste voorbeeld vind hy nie daar of in die inheemse grafte van Messapia enige antecedente nie en is hy van mening dat die gewone vergelykings op 'n roete Sala Consilina-non Greek Apulia en Noord-Griekeland is. Historiese feite sou hierdie beoordeling bevestig. Hy reken dat die produksie, in vergelyking met die beroemde Apuliaanse rooi-figuur volute krater van Ruvo wat Orestes in die tempel van Delphi verteenwoordig , gesentreer was in Apulië, net soos met die Boston en die Herculaneum 4de eeu v.C. klassieke brons voorbeelde wat moontlik, sê hy, Tarentine is.
Met betrekking tot dating  moet 'n mens uiters verstandig wees, want Rolley het die indruk dat daar bronsvaaswerkswinkels was wat baie lank baie konserwatief was. Dit kan byvoorbeeld gesien word met die volatiese krater van Agrigento wat aan die einde van die 5de eeu v.C. begrawe is wat identies is aan die van Derveni, gemaak, so sê hy, in Masedonië in die tweede helfte van die 4de eeu, in ooreenstemming met die huislikheid van die Derveni -vaartuie.
Die vroegste voorbeeld in brons behoort aan die laat 5de eeu v.C. en is gevind in 'n graf in Agrigento  gedateer deur die erdewerk die naaste parallel, hoewel dit nie die vloei en delikaatheid van ons voorbeeld het nie, is die groter krater in Boston  van Vaste met 'n sekere Suid -Italiaanse swaartekrag. Dit verskil van geringe besonderhede deur die fluit aan die buitekant van die vaartuig se mond en aan die voetring, 'n geringe verskil met die onderste volute van die handvatsels, met sy sirkelvormige nok om die voet van die staander en sy minder geboë nek en effens meer afgeronde lyf.
Ongelukkig is daar geen definitiewe aanduiding vir die datum of vindkonteks van die Boston -voorbeeld nie, en alhoewel twee oinochoai  uit dieselfde versameling daarmee gevind is, dui niks daarop dat dit uit dieselfde graf kom nie . Daar moet egter op gelet word dat een van hierdie oinochoai met die onderkant van die handvatsel wat in 'n sirene eindig, deur Neugebauer aan Suid -Italië, moontlik Tarentum, toegeskryf is en deur Payne  as Corinthian geïdentifiseer is.
Ander vergelykings is die vaartuig uit Agrigento wat in die tweede helfte van die 5de eeu vC gedateer moet word, effens minder versier in besonderhede, met 'n soortgelyke voet, maar onversierde rand aan die buitekant van die mond, die Louvre -voorbeeld  gedateer 5de eeu v.C., van onbekende herkoms, met soortgelyke handvatsels, maar die liggaam aansienlik gerestoureer en die Derveni -krater met 'n kralewerkrand soos hierdie voorbeeld, maar met 'n gegolfde voet, gedateer deur die graf se konteks tot die laaste kwart van die 4de eeu v.C. alhoewel ons glo dat dit ietwat vroeër kan wees.
Sonder om Rolley te weerspreek en met die meeste van sy beoordelings saam te stem, wil ons op die volgende wys: daar is in die Nasionale Museum in Napels  'n solder met 'n rooi figuur volute krater gedateer 475-450 v.C. deur die Niobid -skilder wat Grieke verteenwoordig wat teen Amazones veg, wat in Ruvo, Apulië, gevind is. Kan dit nie die prototipe wees vir die Orestes terracotta volute krater wat in die eerste helfte van die 4de eeu v.C.
Rooi-figuur volute kraters het duidelik brons prototipes gehad, want onder meer is die handvatsels broos en die manier waarop hulle aan die skouer geheg kan word, is nuttig vir brons, hoewel die skrywer nie weet van 'n oorlewende vroeë voorbeeld nie, is die prototipe sekerlik kontinentaal Grieks , moontlik Attic.
Teen die 5de eeu v.C. Korinte wat deur Athene oorskadu is, sou waarskynlik die produksie van laasgenoemde naboots, soos wat geometriese pottebakkers vroeër gedoen het. Met die oog op die gesogte vakmanskap van Corinth in die 4de eeu v.C., het hulle sekerlik op bestelling vir die nuut opkomende Macedoniese hof vervaardig, en sommige van hulle vakmanne moes ter plaatse gewerk het. Ons glo dat die Derveni volute krater en ander vaartuie van Derveni waarskynlik deur Korintiese vakmanne vervaardig is. Die verfyning van die onderhawige voorbeeld, sekere unieke besonderhede - soos die manier waarop die palmette afsonderlik gemaak en vasgesoldeer is, asook die klein handvatsels wat nou uit die sif ontbreek - en die kleur van die patina wat die beweerde herkoms sou bevestig, Dit kan dui op die vervaardiging van Korintië.
1 Alle gegote dele word gedoen deur die verlore wasproses.
2 Soos aangedui deur spore van soldeer, die snylyn van die sentrale blaar en 'n groef aan weerskante van die einde van die gietstuk aan die onderkant van die volute.
3 Gewoonlik so genoem, alhoewel dit geïnterpreteer word as ganse op die krater van Derveni: La civilization grecque. Macédoine, royaume d 'Alexandre le Grand (Athene, 1993), nr. 260, bl. 223 (Vokotopoulou, J., Koukouli-Chryssanthaki, C.), en as eende vir die Suid-Italiaanse krater: Griekse, Etruskiese en Romeinse brons in die Museum of Fine Arts Boston (Boston, 1971), nr. 441, pp. 315-316 (Comstock, M., Vermeule, C.).
4 Aangesien die oorspronklike wat behoue ​​gebly het, daarvan losgebars het, 'n skeuring of twee gehad het en verdraai was, sou dit onmoontlik gewees het om terug te hamer om te vorm en te herstel sonder om die metaaloppervlak en patina te verwoes.
5 Ons is dank aan Claude Rolley vir die stuur van die teks van sy toespraak in Nijmegen: & quotDatations impossibles: à propos de quelques cratères de bronze & quot (International Bronze
6 En noem 'n fragment met 'n swaanrekening wat effens anders is, maar op die gebied van Sybaris voorkom en wys daarop dat dit voor 510 v.C. gedateer moet word
7 Napels, National Museum 2081: Bassi, D. et al .: Musée National de Naples (Napels, n.d.), no. 1426, bl. 276.
8 Dit wil voorkom asof die vervaardiging van volatiese kraters in die klassieke tyd 'n hele eeu lank strek, wat die laaste kwart van die 5de tot die derde kwartaal van die 4de dek.
J. Vokotopoulou (The Kalyx Krater of Sevaste in Pieria, in: Worthington, I. (red.): Ventures into Greek History & ltOxford, 1994 & gt) noem 4 volatiele kraters (pp. 199-200), wat daarop dui dat Boston en Napels voorbeelde is die voorlopers van die Sevaste hypokreterion en voeg by dat dit tot aan die einde van die 5de eeu vC moet dateer
Antieke Griekse aardewerk krater van kolomme. Hephaistos -skilder. Die terugkeer van Hephaestus na Olympus met Dionysus. 49 cm H.
Krater van kolomme met die terugkeer van Hephaestus na Olympus vergesel van Dionysus
KULTUUR: Grieks, Attika
TYDPERK: c. 425 - 430 vC
SKRYWER: Toegeskryf aan die Hephaistos -skilder
AFMETINGE: Hoogte 49 cm Diameter 38 cm
PROVENANCE: Privaat versameling M. C., Frankryk. Verkry deur die nageslag van die broer van sy moeder, versamel tussen 1930 en 1960.
TOESTAND: Dit is weer saamgestel uit sy oorspronklike fragmente sonder om stukke te ontbreek of te verf.
DOKUMENTE: - Met termoluminescentietoets.
Atheense rooi-figuur vaas-skilder wie se naam onbekend is. Tog dui konsekwente individuele kenmerke van styl op die bestaan ​​van 'n unieke artistieke persoonlikheid. Beazley noem hom die Hephaistos -skilder wat hom vernoem na 'n beeld van die terugkeer van Hephaistos op 'n krater in Napels. Hy was een van die Later Maniere en spesialiseer in die versiering van groot potte, meestal kraters. 'N Groot aantal vase is op grond van styl aan sy hand toegeskryf.
Die krater is 'n tipe Griekse erdewerk wat water en wyn meng en waaruit bekers gevul is. Dit is verskuif na die ruimte waar 'n maaltyd geëet moes word, of op die grond of op 'n paadjie geplaas, en die rentmeester wat verantwoordelik was vir die teken van die wyn, gebruik 'n lepel om dit in die gaste se bekers te gooi. Kraters was meestal keramiek, maar sommige was gemaak van edelmetale en in verskillende vorms volgens die smaak van die kunstenaar, hoewel hulle altyd 'n wye mond gehad het. Die meestal voorkomende is kolomkraters, kelkkraters, klokkraters en volute.
Rooi-figuurwerk was een van die belangrikste figuurlike style van die Griekse produksie. Dit het ongeveer 530 vC in Griekeland ontwikkel en is tot in die 3de eeu vC gebruik. Dit het binne 'n paar dekades die plek ingeneem van die voorheen dominante styl van swartfiguurwerk. Die tegniese basis was in beide gevalle dieselfde, maar in die stukke met 'n rooi figuur was die kleur omgekeer, sodat die figure teen 'n donker agtergrond uitstaan ​​asof dit deur teaterbeligting verlig word, volgens 'n meer natuurlike skema. Die skilders wat met swart figure gewerk het, moes die motiewe duidelik van mekaar hou en die kompleksiteit van die illustrasie beperk. Daarteenoor het die rooi-figuur tegniek groter vryheid moontlik gemaak. Elke figuur is op 'n donker agtergrond gesilhouet sodat die skilders anatomiese besonderhede met groter akkuraatheid en verskeidenheid kan weergee.
Die tegniek het bestaan ​​uit die skildery van motiewe op 'n nog klam stuk, met 'n deursigtige glansende strokie wat by afvuur 'n intense swart kleur aanneem. Die motiewe was dus onsigbaar voor die afvuur en daarom moes skilders heeltemal uit die geheue werk sonder om vooraf die resultaat van hul werk te sien. Nadat die stuk afgevuur is, het die sones wat nie deur die strokie bedek was nie, die rooierige kleur van die klei behou, terwyl die wat met die strokie "geverf" was, 'n digte, briljante swart kleur gekry het.
- Krater van kolomme, Hephaistos Pinter. Britse museum. Engeland. Artikelnommer 1772,0320.36.
- Vaasnommer 214729 gepubliseer en katalogus vir J. D. Beazley.
- Skyphos van die Kleophon -skilder. Toledo Museum of Art. VSA. Artikelnommer 1982.88.
BOARDMAN, John. Atheense rooi figuur vase. Thames en Hudson World of Art. 2003.
Die verkoper waarborg dat hy hierdie stuk verkry het volgens alle nasionale en internasionale wette wat verband hou met die besit van kulturele eiendom. Herkomstverklaring gesien deur Catawiki.
Die verkoper sal sorg dat die nodige permitte, soos 'n uitvoerlisensie, gereël word, en die koper daarvan in kennis stel as dit meer as 'n paar dae duur.