Om ontnugter te word en nie op mense te vertrou nie
"Maar Hy het Hom nie op hulle verlaat nie, omdat Hy geweet het hoe hulle almal is. Hy het nie nodig gehad dat iemand Hom iets van 'n mens vertel nie, want Hy het self geweet hoe mense is." - Johannes 2:24-25.
Om ontnugter te word beteken om die lewe te sien soos hy werklik is, vry van alle wanopvattings, vals indrukke en vals oordele. Sover dit mense aangaan, kan ontnugtering veroorsaak dat ons sinies raak in die beoordeling van ander. Ons vertroue in mense kan totaal geskaad word. Baie van die dinge wat vir 'n mens die meeste pyn, hartseer en verwonding veroorsaak, is juis die gevolg van ons eie verkeerde opvattings van mense. Ons skep wanvoorstellings van mense in ons gedagtes en dan vertrou ons daarop. Dan koester ons vooroordele van ander as wonderlik en goed, óf as boos, kwaadwillig en lamsakkerig. Die ontnugtering wat later volg kan dan baie pynlik wees.
Maar dit is juis die feit dat ons soms hardnekkig aan ons wanvoorstellings wil vashou, wat vir ons smart en lyding in die lewe meebring. Dit begin wanneer ons ons vertroue in mense stel bó God en sy Woord. Dan verwag ons van hierdie mense algehele volmaaktheid en geregtigheid. As ons dit dan nie ontvang nie, raak ons verbitterd, hardvogtig en soms ook wraaksugtig. Maar in werklikheid verwag ons iets van 'n ander mens wat hy of sy hoegenaamd nooit in staat was om te kon gee nie.
In sy aardse lewe het die Here Jesus nooit sy vertroue op enige mens geplaas nie. En omdat Hy geweet het hoe mense is, was Hy nooit verbitterd of agterdogtig teenoor iemand nie. Daarom kon Hy aan een van die mense wat die naaste aan Hom was, sê: "Sal jy jou lewe vir My gee? Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, die haan sal sekerlik nie kraai voordat jy My drie maal verloën het nie" (Joh 13:38).
So? Waar begin ons met ons verhouding teenoor ander mense? En waar begin ons ook om ons verwoeste verhoudings met ander mense reg te stel? Eerste by Jesus Christus. Hy alleen ken die diepte van die pyn in 'n gewonde hart. En Hy weet dat elke verhouding waarin Hy nie geken word nie, uiteindelik in rampspoed sal eindig.
As ons die mense om ons kan sien, soos wat Christus hulle sien, sal ons sonder kritiek en sinisme met hulle kan omgaan. Dan sal hulle ons nooit kan teleurstel nie. Maar as ons ons vertroue op hulle stel, sal ons lewe net in wanhoop eindig.
"Moenie op vooraanstaande mense vertrou nie, op mensekinders by wie daar geen verlossing is nie. Hulle asem gaan uit, hulle keer terug na die grond; op daardie dag is hulle planne daarmee heen.
"Hoe gelukkig is die mens wat die God van Jakob as sy bystand het, wie se hoop gevestig is op die HERE, sy God." (Ps 146:3-5).