Kaart van Suid -Egipte/Nubië (illustrasie) - Inligting
Kaart van Suid -Egipte/Nubië
Kaart van Suid -Egipte/Nubië - Geskiedenis
Kaart van Antieke Nubië
(Vergroot) (PDF vir druk) (vry versprei)
Kaart van Nubië in antieke Egipte
Gedurende die tyd van Moses en die uittog was die land Egipte verdeel in Bo- en Onder -Egipte. Neder -Egipte was die noordelike streek nader aan die Middellandse See, die Nyl -delta.
Die Nyl -delta was 'n driehoekige gebied van moerasgebied ongeveer 150 myl van noord na suid, van Memphis tot by die Middellandse See, en ongeveer 150 - 200 myl breed.
Bo -Egipte was 'n entjie verder suid van Benede -Egipte, begin by Memphis (onderkant van die Nildelta -driehoek) en strek ongeveer 600 myl in die Nylriviervallei af tot by Elephantine (Aswan). Nubië was baie verder suid, en die Grieke en Romeine beskryf Nubië as "Ethiopië" en die Hebreërs verwys na Nubië as "Kus", die land suid van Egipte.
Nommer 12: 1 - En Mirjam en Aäron het teen Moses gespreek vanweë die Etiopiese vrou met wie hy getroud was, want hy het met 'n Etiopiese vrou getrou.
Genesis 10: 8 - En Cush die vader van Nimrod: hy het 'n magtige man op aarde geword.
Exodus 14: 1-2 - En die HERE het met Moses gespreek en gesê: Spreek met die kinders van Israel dat hulle omdraai en laer opslaan voor Pihahirot, tussen Migdol en die see, teen Baäl -Sefon;
Exodus 14: 21-22 - En Moses het sy hand oor die see uitgesteek, en die HERE het die see die hele nag deur 'n sterk oostewind laat teruggaan en die see drooggemaak, en die waters was verdeeld. En die kinders van Israel het in die middel van die see op die droë grond gegaan; en die waters was 'n muur vir hulle aan hul regter- en linkerhand.
Ethiopië in Smith se Bybel Woordeboek
(verbrande gesigte). Die land wat die Grieke en Romeine beskryf het as "Ethiopië" en die Hebreërs as "Kus" lê in die suide van Egipte en omhels in sy mees uitgebreide sin die moderne Nubië, Sennaar, Kordofan en Noord -Abessinië, en in sy meer definitiewe sin die koninkryk van Meroe. Eze 29:10 Dit lyk asof die Hebreërs nie veel praktiese kennis met Ethiopië self gehad het nie, alhoewel die Ethiopiërs hulle goed geken het deur hulle gemeenskap met Egipte. Die inwoners van Ethiopië was 'n Hamitiese ras. Ge 10: 6 Hulle was verdeel in verskillende stamme, waarvan die Sabeërs die magtigste was. Die geskiedenis van Ethiopië is nou verweef met dié van Egipte. Die twee lande was nie gereeld onder die heerskappy van dieselfde soewerein verenig nie. Kort voor die geboorte van ons Verlosser het 'n inheemse vrouedinastie, met die amptelike titel van Candace (Plin. Vi. 35), in Ethiopië geseëvier en selfs verset teen die vooruitgang van die Romeinse wapens. Een hiervan is die koningin wat in Hand 8:27 opgemerk word
Cush in die Bible Encyclopedia - ISBE
4. Die Ethiopiese kus:
(3) Die bekende land Kus of Ethiopië, van Syene (Eseg. 29:10) suidwaarts-Egiptiese Kos, Babiloniese Kusu, Assiriese Kusu. Hierdie naam dui soms die land aan (Jes 11:11 18: 1 Sef 3:10 Eseg 29:10 Job 28:19 Est 1: 1 8: 9) soms die mense (Jes 20: 4 Jer 46: 9 Eseg 38: 5 ) maar is in baie gedeeltes onseker. Ondanks die feit dat die afstammelinge van Ham altyd as nie-Semiete beskou word, het die Ethiopiërs, Ge'ez, soos hulle hulself genoem het, 'n Semitiese taal van spesiale belang gepraat vanweë die ooreenkoms met Himyarities en die illustrasie van sekere vorme in Assyro- Babilonies. Hierdie Kusiete was na alle waarskynlikheid migrante uit 'n ander (meer noordelike) distrik en verwant aan die Kanaäniete-net soos hulle, donker, maar geensins swart nie, en beslis nie negers nie. W. Max Muller (Asien und Europa, noot 113) sê dat dit nie bewys kan word of die Egiptenare redelik swart bure (in die suide) gehad het nie. Vroeër word hulle voorgestel as bruin, en later as bruin gemeng met swart, wat impliseer dat negers eers in relatief laat tye tot hul kennis gekom het as 'n duidelike en uitgebreide ras. Moses (eerste?) Se vrou (Nu 12: 1) was dus beslis nie 'n neger nie, maar bloot 'n Kusitiese vrou, waarskynlik 'n Semitiese taal-prehistoriese Ge`ez of Ethiopiër (sien CUSHITE VROU). Na alle waarskynlikheid word Semitiese stamme as Hamities geklassifiseer bloot omdat hulle die oppergesag van die Hamitiese Egiptenare erken het, net soos die nie-Sem-Elamiete as Semiete neergelê is (Gen 10:22) vanweë hul erkenning van Babiloniese oppergesag. Dit is te betwyfel of die Hebreërs in die ou tyd van die negerras geweet het-hulle het hulle waarskynlik lank ná die Egiptenare leer ken. Volledige artikel
Cush in Smith se Bybel Woordeboek
Die naam van 'n seun van Gam, blykbaar die oudste, en van 'n gebied of gebiede wat deur sy afstammelinge beset is. Dit lyk asof die Kusiete versprei het oor stukke wat strek van die hoër Nyl tot by die Eufraat en Tigris. Die geskiedenis gee baie spore van hierdie verhouding tussen Babilonië, Arabië en Ethiopië. Volledige artikel
Die naam wat hierdie beskawing gegee word, kom uit die Ou Testament, waar Cush (Hebreeus: כ ו ש) een van die seuns van Gam (Genesis 10: 6) was wat hom in Noordoos -Afrika gevestig het. In die Bybel en op verskillende tye in die antieke wêreld was 'n groot gebied wat Noord -Soedan, die huidige suidelike Egipte en dele van Ethiopië, Eritrea en Somalië dek, bekend as & quotCush & quot. Die Hebreeuse Bybel verwys verskeie kere na & quotCush & quot, alhoewel verskillende Engelse vertalings dit vertaal as & quotNubian & quot, & quot; Ethiopië & quot, & quot; Sudan & quot, en & quotCushite & quot (Unseth 1999). Die vrou van Moses, Tzipporah, word beskryf as 'n Kushiet in die boek Numeri 12: 1. Sommige meen dat hierdie Kus in die suide van Arabië was. Sien Biblical Cush vir 'n volledige bespreking. Dit alles word bemoeilik deur die feit dat die Septuaginta & quotCush & quot & quot; Ethiopië & quot; Cain Hope Felder het in die inleiding tot sy The Original African Heritage Study Bible aangevoer dat & quotCush & quot altyd vertaal moet word as eenvoudig & quotAfrica & quot. Volledige artikel
Die Bybel noem "Kussing" baie keer
Genesis 10: 7 - En die seuns van Cush Seba en Havila en Sabta en Raema en Sabtega; en die seuns van Raäma Skeba en Dedan.
1 Kronieke 1: 9 - En die seuns van Cush Seba, en Havila, en Sabta, en Raamah, en Sabtecha. En die seuns van Raäma Skeba en Dedan.
Die Bybel noem "Ethiopië" baie keer
Ester 8: 9 - Toe is die skrifgeleerdes van die koning destyds in die derde maand, dit is die maand Sivan, geroep op die drie en twintigste dag; en dit is geskrywe volgens alles wat Mordegai aan die Jode en aan die Jode beveel het luitenante, en die afgevaardigdes en heersers van die provinsies wat van Indië af is Ethiopiëhonderd sewe en twintig provinsies, vir elke provinsie volgens die skrif daarvan, en vir elke volk volgens hulle taal, en vir die Jode volgens hulle skrif en volgens hulle taal.
Jesaja 45:14 - So sê die HERE: Die arbeid van Egipte en die koopware van Ethiopië en van die Sabeërs, manne van gestalte, sal na u toe kom, en hulle sal u s'n wees; ], God is beslis in jou en daar is niemand anders nie, daar is geen God nie.
Esegiël 30: 4 - En die swaard sal oor Egipte kom, en daar sal groot pyn wees Ethiopië, as die versneuwelde in Egipte val, en hulle haar menigte wegneem en haar fondamente afgebreek word.
Ester 1: 1 - En dit het gebeur in die dae van Ahasveros, (dit is Ahasveros wat regeer het, van Indië tot Ethiopië, [meer as] honderd sewe en twintig provinsies :)
Jesaja 37: 9 - En hy hoor sê oor Tirhakah, koning van Ethiopië, Hy het uitgekom om met jou oorlog te voer. En toe hy dit hoor, stuur hy boodskappers na Hiskía en sê:
Esegiël 29:10 - Kyk, daarom is ek teen jou en teen jou riviere, en Ek sal Egipteland heeltemal verwoes en verwoes, van die toring van Syene af tot by die grens van Ethiopië.
Handelinge 8:27 - En hy het opgestaan ​​en gegaan; en kyk, 'n man van Ethiopië, 'n eunug van groot gesag onder Candace koningin van die Ethiopiëns, wat oor al haar skatte beskik, en na Jerusalem gekom het om te aanbid,
Jesaja 20: 3 - En die HERE sê: Net soos my kneg Jesaja drie jaar kaal en kaalvoet geloop het as 'n teken en verwondering oor Egipte en oor Ethiopië
Jesaja 43: 3 - Want Ek is die HERE jou God, die Heilige van Israel, jou Verlosser; Ek het Egipte gegee vir jou losprys, Ethiopië en Seba vir jou.
Esegiël 30: 5 - Ethiopië, en Libië, en Lidia, en al die gemengde mense, en Chub, en die manne van die land wat in bondgenootskap is, sal saam met hulle met die swaard val.
2 Konings 19: 9 - En toe hy hoor sê van Tirhakah, koning van EthiopiëKyk, hy het uitgekom om teen jou te veg; hy stuur weer boodskappers na Hiskia en sê:
Psalms 87: 4 - Ek sal Ragab en Babilon noem aan die wat my ken; kyk, Filistea en Tirus, met Ethiopië hierdie [man] is daar gebore.
Sefanja 3:10 - Van anderkant die riviere van Ethiopië my ondersteuners, die dogter van my verstrooide, moet my offer bring.
Job 28:19 - Die topaas van Ethiopië sal dit nie gelyk wees nie, en dit sal nie met suiwer goud gewaardeer word nie.
Jesaja 20: 5 - En hulle sal bang en skaam wees Ethiopië hulle verwagting, en van Egipte hulle heerlikheid.
Nahum 3: 9 - Ethiopië en Egipte was haar krag, en oneindig was Put en Lubim u helpers.
Genesis 2:13 - En die naam van die tweede rivier is Gihon; dit is dit wat die hele land omring Ethiopië.
Psalms 68:31 - Prinses sal uit Egipte kom Ethiopië sal binnekort haar hande na God uitsteek.
Jesaja 18: 1 - Wee die land wat deur vlerke beskadig is, wat anderkant die riviere is Ethiopië:
Die slawe van Nubië
Deur 'n ander item op die lys van rasse wakker te maak, het Boston se Openbare Verbeteringskommissie Donderdag gestem om die naam van Dudley Square in die Roxbury-omgewing in die stad na Nubian Square te verander. Die nuwe naam, berig die Boston Globe op Vrydag, is bedoel om 'die krag en vaardigheid van die antieke Nubiese Ryk, een van die vroegste beskawings in Afrika' op te wek. Die ou benaming, wat die koloniale goewerneur Thomas Dudley vereer het, moes gaan omdat "baie ondersteuners van die naamsverandering sê dat ... Dudley slawerny voortduur."
Soos die Globe -verhaal opgemerk het, is daar in werklikheid geen bewyse dat Dudley ooit slawe besit het nie, en "sy rol in die bevordering van slawerny is ietwat troebel."
Byron Rushing, 'n voormalige president van beide die Roxbury Historical Society en Boston's Museum of African American History, sê dat daar geen bewyse bestaan ​​dat Dudley iets met slawerny te doen gehad het nie en dat dit 'lieg oor die geskiedenis' om anders te beweer. 'Ek het regtig gesoek, en ek het geen bewyse gevind dat Dudley ooit slawe besit het nie,' het Rushing aan Brian MacQuarrie, die Globe, gesê. Wat bewerings betref dat die koloniale goewerneur slawehou aangemoedig het, sê Rushing dat die teenoorgestelde nader aan die waarheid is. In 1641 onderteken Dudley 'n dokument genaamd die "Body of Liberties", wat deur die Algemene Hof opgestel is. Dit was 'n merkwaardige handves van individuele vryhede, uniek aan die Nuwe Wêreld. (Vier dekades later sou dit deur die Engelse koning Charles II herroep word.) Onder die vele bepalings was een wat aansienlik was beperk slawerny:
91. Daar sal nooit 'n slawerny, 'n dorp of 'n gevangenskap onder ons wees nie, tensy dit wettige gevangenes is wat in regverdige oorloë gevoer is en vreemdelinge wat hulself gewillig verkoop of aan ons verkoop word. En dit sal al die vryhede en Christelike gebruike hê wat die wet van God het. . . aangaande sulke persone moreel vereis. Dit stel niemand vry van diensbaarheid wat deur die gesag daaroor geoordeel sal word nie.
Die idee dat Dudley se naam uit Roxbury se kommersiële sentrum verwyder moet word uit 'n behoorlike sensitiwiteit vir die geskiedenis van slawerny, is meer as 'n bietjie dwaas en ahistories.
Aan die ander kant is die reputasie van Dudley nie in gevaar nie. Hy was een van die invloedrykste persone in die vroeë Massachusetts, en was die tweede goewerneur van die kolonie. Hy was ook 'n stigter van Harvard College, hy het gehelp om die Roxbury Latin School te vestig, hy het die plek gekies vir die skepping van wat Cambridge geword het, en hy was die vader van Anne Bradstreet, Amerika se eerste briefvrou en 'n digter van so 'n naam dat haar gedigte is opgeneem in die biblioteek van koning George III. Alhoewel die plein in Roxbury nie meer sy naam dra nie, doen die laan wat daardeur loop - Dudleystraat - net soos die busstasie in die omgewing, 'n koshuis in Harvard en 'n stad in die middel van Massachusetts.
Selfs as u die bewering van Roxbury-aktiviste aanvaar dat Dudley se naam van die plein geskrap moet word, omdat die Puritein uit die 17de eeu na bewering 'n verband met slawerny gehad het, hoe is 'n Nubiaanse 'in die wêreld 'n verbetering?
Slawerny is nie net in Nubië beoefen nie, dit was 'n gevestigde element van sy buitelandse handel en diplomasie. Hier is byvoorbeeld die antropoloog en argeoloog William Y. Adams, wenner van die African Studies Association se gesogte Herskovits -prys vir sy beurs oor die Nubiese geskiedenis (vetdruk bygevoeg):
Die koningsgrafte van Ballana [in die suide van Nubië], wat in die dertigerjare opgegrawe is, bevat 'n groot magdom juweliersware, meubels en wapens, sowel as geoffer diere en slawe. . . . [Die Baqt -verdrag, wat in 652 tussen die heersers van Makouria ['n Nubiese koninkryk] en die Moslem -emirs van Egipte beding is. . . Ingevolge die verdrag is die politieke en godsdienstige outonomie van die Nubiërs gewaarborg, mits dit gemaak is 'n jaarlikse betaling van slawe en ander goedere aan die Islamitiese goewerneur in Aswan, gewaarborgde veiligheid van Egiptiese handelaars wat na Nobatia reis, en het weggeloopte slawe teruggegee van Egipte. . . .
Die handel met Egipte het duidelik floreer. . . gedurende byna die hele Middeleeue. Die belangrikste uitvoer was slawe en datums terwyl die Nubiërs wyn, tekstiele en luukse goedere van glas, geglasuurde aardewerk en brons in ruil ontvang het.
In die Nubia Gallery maak die Oriental Institute Museum in Chicago dieselfde punt:
Die Baqt [verdrag] het byna 600 jaar lank die handelsbetrekkinge tussen Christen Nubië en Islamitiese Egipte gereguleer. Aswan en Qasr Ibrim was die sentrums vir hierdie handel, wat fokus op goud, ivoor en slawe, verruil vir Egiptiese tekstiele, keramiek en glas.
'N Lang Wikipedia-inskrywing oor "Slawerny in Soedan" gee 'n opsomming van die slawerny wat in die ou Nubië algemeen was, en merk ook op dat slawerny in die streek, soos in baie van die Arabies-beheerde Afrika, selfs nou endemies is. As die naam van die hoofplein in Roxbury uit vrees vir die geheue van slawerny verander moes word, hoe sou iemand kon dink dat 'Nubiaans' ten goede sou verander? Om te herhaal: Slawerny bestaan ​​vandag in Nubië - ook bekend as Soedan. Die slagoffers is gereeld swart Afrikaanse Christene wat uit die suide ontvoer is.
'Een 11-jarige Christenseun het my vertel van sy eerste dae in gevangenskap', het Michael Rubin, 'n geleerde aan die Washington Institute, in 'n opstel vir The Wall Street Journal berig.
'Ek is verskeie kere aangesê om 'n Moslem te wees, en ek het geweier, en daarom het hulle my vinger afgesny.' Die twaalfjarige Alokor Ngor Deng is as 'n slaaf geneem in 1993. Sy het haar ma nie gesien sedert die slawe-stropers die twee aan verskillende meesters verkoop het nie. Die dertienjarige Akon is vyf jaar gelede deur die Soedannese weermag in beslag geneem terwyl sy in haar dorp was. Sy is deur ses regeringsoldate bendeverkrag en was getuie van sewe teregstellings voordat sy aan 'n Soedanese Arabier verkoop is.
Baie vrygelate slawe het tekens van slae, brandwonde en ander martelinge gedra. Meer as driekwart van die voorheen slawe vroue en meisies het verkragtings aangemeld.
Dit was die antieke en moderne slawerny wat daartoe gelei het dat die Bay State Banner-die beroemde Afro-Amerikaanse koerant van Boston-teen die naamsverandering vir Dudley Square gekant is. 'Die Nubiërs het ook slawe gehad', het die koerant verlede jaar opgemerk. "Trouens, die Nubiërs het gemeng geraak met ander etniese groepe in Soedan, en hulle het vandag nog slawe."
Ag, maar rasse-identiteitspolitiek is in die mensdom, om Emerson te parafraseer, en sodra die kragte van politieke korrektheid besluit het dat Dudley Square Nubian Square moet word, kan niks toegelaat word nie. Nie eers 'n verkiesing nie: 'n Duidelike meerderheid van die kiesers - 54% - verwerp die naamsverandering op 'n advies -stembrief in Boston verlede November. Burgemeester Marty Walsh het dit egter duidelik gemaak dat hy verwag dat die kommissie, waaroor hy die uiteindelike gesag het, die heraanwysing sal goedkeur, op grond daarvan dat die stembrief sterk in Roxbury ondersteun word.
'Hierdie plein sal Nubian Square heet,' het die burgemeester verlede week gesê. "Die kiesers het dit gestem."
Ek dink ons ​​kan aanvaar dat Walsh die logika nie regtig ernstig opneem nie. Want as hy werklik geglo het dat verkiesingsuitslae in die hele stad in die buurte waar kiesers verskil, moet oorskry, sou hy nie verwag het om 'mnr. Burgemeester' genoem te word wanneer hy in Roxbury en Jamaica Plain is nie. Die dele van die stad het immers uitdager Tito Jackson ondersteun in die laaste burgemeesterverkiesing.
Dit alles is natuurlik buite die punt. Verkiesingsuitslae en Nubiese geskiedenis en die waarheid oor Dudley is vir die wakker aktiviste van geen belang nie. Die besware van Rushing of die Bay State Banner is ook nie. Roxbury se plein is herdoop omdat dit sommige mense laat voel dat hulle betekenisvolle veranderinge bewerkstellig het en rassetrots uitgespreek het. Wat 'n skraal plaasvervanger vir werklike prestasie.
"Watter kers is dit vandag?"
Ek het breedvoerig geskryf oor die geskiedenis van Chanukah in die argument van verlede week, en was nie van plan om die vakansie weer te noem nie. Maar ek het toevallig 'n onvergeetlike ware verhaal teëgekom wat vertel is deur Yuli Edelstein, die huidige speaker van die Israeliese parlement, genaamd die Knesset. Hy het met studente gepraat by 'n skool in Beitar Illit, 'n dorp in die Judese heuwels suidwes van Jerusalem.
Yuli Edelstein, 'n voormalige gevangene in die Sowjet -gulag, is vandag die spreker van die Israeliese Knesset.
Edelstein was een van die prominentste 'refuseniks' in die ou Sowjetunie - Jode wat in die 1970's en 1980's vervolg is deur die Kommunistiese regering toe hulle toestemming soek om na Israel te emigreer. Edelstein, nog in sy tienerjare, is uit die universiteit geskors toe hy om 'n uitreisvisum aansoek gedoen het. Toe hy weier om sy Sionistiese aktiwiteite te laat vaar, is hy gearresteer en uiteindelik vervolg op aanklagte van dwelms.Op 19 Desember 1984 is hy tot drie jaar gevonnis in 'n dwangarbeidskamp in die Siberiese gulag.
"Na drie maande waarin ek in 'n kerker was," het Edelstein aan die studente gesê, "het ek na die hof gekom vir vonnisoplegging. Die saal was vol polisie- en veiligheidspersoneel. Normaalweg kon familielede die verhoor kom hoor, maar hulle het gevul al die sitplekke met sekuriteitspersoneel, sodat my gesin nêrens kon sit nie. Net my vrou en ma kon daarin slaag.
Na die uitspraak is Edelstein omring deur polisiebeamptes. Op pad uit kon hy op een of ander manier sy kop deur die veiligheidsring druk. Hy het een ding vir sy vrou, wat hy drie maande lank nie gesien het nie, gesê, wetende dat dit 'n paar jaar kan duur voordat hy haar weer sal sien. Wat was so belangrik vir hom om vir haar te skree?
"Tanya, watter kers is dit vandag?" Sy verstaan ​​nie waarvan hy praat nie. Hy skree weer: "Watter kers is dit vandag?"
Eers na die derde keer besef sy wat hy bedoel. Sy skree terug: "Vanaand steek ons ​​die tweede kers aan!" Dit was die eerste oggend van Chanukah [en twee vlamme sou daardie aand aangesteek word].
Edelstein het nie 'n kalender in die kerker gehad nie. Maar hy het die datum in die hof gehoor en bereken dat dit Chanukah moet wees.
Die aand het Edelstein op een of ander manier twee vuurhoutjies gevind en aangesteek. 'En so,' het hy aan die jong studente in Beitar Illit gesê, 'ek het 'n paar sekondes daar voor die venster gestaan ​​totdat die vuurhoutjies my vingers geskroei het. Dit was miskien die kortste' kers 'wat in die geskiedenis aangesteek is. weet selfs of ek die mitzvah [die godsdienstige verpligting om 'n Chanukah -kers aan te steek] nagekom het. Maar daardie nag het 'n bietjie lig baie duisternis weggestoot. "
Edelstein het in die gulag gebly tot 1987. Hy het in 1987 na Israel geëmigreer en nege jaar later die politiek betree. In 2013 is hy deur 'n groot meerderheid van sy kollegas tot president van die Knesset verkies, en het sedertdien in die pos gedien.
As die Times net reg was
Vyf en negentig jaar gelede die afgelope naweek, in 'n verhaal wat op 21 Desember 1924 gepubliseer is, het die New York Times berig dat Adolf Hitler, die voormalige "demigod van die reaksionêre ekstremiste" in Duitsland, uit die gevangenis vrygelaat is. Hitler het net nege maande uitgedien van die termyn van vyf jaar waarin hy gevonnis is ná sy "Beer Hall Putsch" in München-die poging van sy Nazi-party om met geweld die mag oor te neem.
The Times het berig dat Hitler ''n baie hartseer en wyser man gelyk het'. Die bron het gesê dat hy 'nie meer hoef te vrees nie', en na verwagting 'in die privaat lewe' in Oostenryk sou terugkeer.
Dit was nie die eerste keer dat die Times die Hitler -verskynsel erg verkeerd gerapporteer het nie en dit sou beslis nie die laaste keer wees nie. Hitler het in 1924 nie stilweg na die Oostenrykse platteland verdwyn nie. Sewe maande nadat die Times berig het dat hy 'getem' is, het hy gepubliseer Mein Kampf . Sewe jaar later was die Nazi's die grootste party in die Reichstag. In 1933 word Hitler die kanselier van Duitsland.
(Jeff Jacoby is 'n rubriekskrywer van The Boston Globe).
Verwante onderwerpe: Geskiedenis, Jode, Judaïsme en antisemitisme, Rusland (of Sowjetunie), slawerny ontvang die nuutste per e -pos: teken in op die gratis poslys van jeff jacoby
Histories was Nubia 'n gebied van verskillende kulture. Die Nubiese geografie het 'n groot invloed op die antieke kulturele ontwikkeling. Nubiërs het 'n kultuur gevier in romans, poësie, storievertelling en musiek. In die antieke tyd het verskillende groepe verskillende kulture vasgehou. Die C-groep het erdewerk gedoen en Pan Grave-kultuur beoefen omdat hulle vroeër vlak grafte gemaak het om hul dooies te begrawe. Die moderne Soedan -Nubiërs soos Mahas, Sikurta en Danaqla gebruik hul eie skrifte om te skryf. Vroue en mans van Mahas beoefen littekens waar hulle drie littekens op elke wang maak. Danaqla, aan die ander kant, dra die letsels op slape.
NUBIA en ABYSSINIA (Egipte en Ethiopië)
Abessinië was 'n term wat gebruik word om die noordelike deel van die huidige Ethiopiese Ryk en dele van Eretrea te beskryf. Nubië, ook bekend as Kush en Ethiopië, was 'n gebied langs die Nyl in die huidige noordelike Soedan en die suide van Egipte. Die naam Egipte, vir die land in Noord-Afrika, kom van die Griekse Aegyptos, wat die Griekse uitspraak was van die naam 'Hwt-Ka-Ptak ', wat beteken " House of the Spirit of Ptah ", wat was 'n vroeë God van die ou mense van daardie streek. In die vroeë ou koninkryk was Egipte eenvoudig bekend as 'Kemet ', wat beteken 'Black Land '.
Kemet (Egipte): 'n Swart Afrikaanse beskawing
Dit is 'n aanhaling uit 'n antieke Egiptiese dokument genaamd die Papirus van Hunifer .. geïnterpreteer vanuit die hiëratiese geskrif, "Ons kom van die begin van die Nyl waar God Hapi woon, aan die voet van die berge van die maan. " Ons, " wat beteken dat die Egiptenare, soos gesê, van die begin van die Nyl af gekom het. Waar is die begin van die Nyl? Die verste punt van die begin van die Nyl is in Uganda, dit is die Wit Nyl.
Nubië en Abessinië
Burgerlike geskiedenis, oudhede, kunste, godsdiens, letterkunde en natuurgeskiedenis
Deur eerwaarde Michael Russell, LL.D.,
Skrywer van "View of Ancient and Modern Egypt"
'Palestina of die Heilige Land', ens.
Kaart van Nubië en Abessinië
Daar is geen land ter wêreld wat meer interessant is vir die oudheidkundige en geleerde as dit wat aan die ou mense bekend was as 'Ethiopië bo Egipte', die Nubië en Abessinië van die huidige tyd nie. Dit word algemeen deur die digters en filosowe van Griekeland beskou as die bakermat van die kunste wat op 'n later tydstip die koninkryk van die Farao's met soveel wonderlike monumente bedek het, sowel as die godsdienstige rituele wat, nadat dit effens deur die priesters van Thebe, is deur die voorouers van Homerus en Vergilius aangeneem as die basis van hul mitologie. 'N Beskrywing van hierdie merkwaardige nasie het dus 'n noodsaaklike aanvulling geword op die' Uitsig oor antieke en moderne Egipte ', wat 'n geruime tyd voor die publiek was.
By die opsporing van die verband tussen die primitiewe mense wat op die Bo -Nyl gewoon het, met die inwoners van Arabië en die oostelike afstand, het ek gebruik gemaak van die nuutste inligting wat van kontinentale skrywers, sowel as die volumes van sulke van ons eie reisigers soos opgevaar het oor die Tweede Katarak.
Die werk van Heeren * oor die politiek, omgang en handel van die Kartagoërs, Ethiopiërs en Egiptenare, het aansienlike waarde, nie minder nie as gevolg van die vindingryke sienings wat dit openbaar, as vir die gelukkige toepassing van antieke literatuur op die illustrasie en versiering van die hoofhipotese.
Temple of Dabod, Nubia (uit " Egipte, Nubia en Ethiopië geïllustreer, 1860)
Die leser sal verbaas wees oor die omvang en grootheid van die argitektoniese oorblyfsels van Nubië, wat in sommige gevalle teenstrydig is en in ander selfs die meer gevierde geboue van Egipte oortref.
Enigiemand wat die wonderlike werk van Gau gesien het, sal nie meer ontken word nie, dat die patroon of tipe van die ontsaglike ereksies wat die bewondering van die toeris in Karnak, Luxor en Ghiza bly prikkel, in die talle monumente wat nog steeds sigbaar is tussen die plek van die beroemde Meroë* en die valle van Es Souan.
Piramides van Giza (uit " Egipte, Nubië en Ethiopië geïllustreer, 1860)
Die meer geleerdes onder professionele kunstenaars is nou byna eenstemmig in die mening dat die beginsels van argitektuur sowel as godsdienstige oortuiging van Ethiopië na Egipte neergedaal het, en dat hulle vordering afwaarts verbeter het, totdat hul triomf uiteindelik in Diospolis*voltooi is, in die paleis van Osymandias* en die tempel van Jupiter Ammon*.
Die laat ekspedisie van Ishmael Pasha na Sennaar* en die ander lande wat deur die twee groot takke van die Nyl begrens word, het ons topografiese kennis van die deel van Afrika wesenlik bygedra, en een van die Europeërs wat die minste besoek word. Cailliaud, Engels en Linant het 'n paar belangrike kennisgewings aan die geograaf gegee rakende die posisie van sekere dorpe en berge, waarvan slegs die name voorheen aan ons ore oorgedra is.
Die Uitgewers het die grootste moeite gedoen om die resultate van die jongste ontdekkings wat Britse, Franse en Amerikaanse reisigers onder die beskerming van die Turkse leër op die kaart voorgehou het, op hierdie kaart voor te lê.
Prediking vir die Falashas by Sharge (openbare biblioteek in New York)
Maar geen oorweging wat verband hou met die geskiedenis van Ethiopië is interessanter as die feit dat die Christelike godsdiens, wat ongeveer vyftienhonderd jaar gelede ontvang is, steeds deur die groot meerderheid van die mense bely word nie. Met betrekking tot die mengsel van Joodse rituele met die instellings van die evangelie, wat nog steeds onder die Abessiniërs waarneembaar is, het ek 'n paar besinning voorgestel wat lyk asof dit 'n nuwe lig op die onduidelike onderwerp werp.
Van die literatuur van dieselfde nasie, tot dusver kon die oorblyfsels uit hul kronieke en boeke oor toewyding versamel word, is 'n gepaste verslag gegee: in 'n mate verbind met die helderder vooruitsigte wat die vriende van die teologiese leer nog kan vermaak as gevolg van die goedgerigte pogings van sekere welwillende verenigings in hierdie land.
Vir waardevolle inligting wat tot dusver nie gepubliseer is nie, is ek dank verskuldig aan William Ersking Es., Van Blackburn, laat in Bombay, wat vriendelik twee groot manuskripbundels bevat wat Travels and Letters in die Ooste bevat het. Onder hierdie 'n aantal mededelings van mnr. Nathaniel Pearce, tydens sy woonplek in Abessinië, gerig aan verskeie Britse inwoners in Mocha en Bombay, en omvat die meer prominente gebeure in sy geskiedenis tussen die jare 1810 en 1818.
The Temple at Wady Saboua (from "Egypt, Nubia and Ethiopia Illustrated, 1860)
Op dieselfde manier moet ek my verpligtinge uitspreek teenoor kaptein Armstrong van die Royal Artillery, wat tydens sy reise in Nubia tekeninge en metings gemaak het van die belangrikste tempels tot in die suide tot by Wady Halfa. Hierdeur is ek in staat gestel om die presiese afmetings van verskeie van die strukture vas te stel, waarvan sommige onlangse toeriste meer aandag gegee het aan elegansie as aan professionele akkuraatheid in die besonderhede.
Om hierdie klein bundel so volledig moontlik te maak, het die Uitgewers die hulp van twee vooraanstaande natuurkundiges, meneer Wilson en dr. Greville, gekry aan die eersgenoemde van wie die leser die leersame hoofstuk oor dierkunde te danke het, terwyl hy aan laasgenoemde onder die hoof is 'n soortgelyke verpligting vir die botaniese uiteensetting, waarin die groenteproduksies van die Abessiniese provinsies behoorlik beskryf word.
Om die plan met betrekking tot Afrika te voltooi, bly daar nog een bundel oor, wat betyds verskyn, oor die geskiedenis, oudhede en huidige toestand van die Barbary -state.
Aboona Salama, Metropolitan van Ethiopië (New York Public Library)
In 'n poging om die geskiedenis van die lande met die naam Ethiopië bekend te maak, moet ons die talle struikelblokke ondervind wat ontstaan ​​uit die afwesigheid van 'n nasionale literatuur, sowel as 'n opeenvolging van verowerings deur 'n verskeidenheid barbaarse stamme. Hier, inderdaad, net soos in Egipte, beskik ons ​​oor die monumente wat die genie en godsdiens aandui van die mense deur wie die land op 'n baie verre tyd beset is, maar dit is duidelik dat dit by die lees van die taal wat deur die kunste verskaf word, moet uiters moeilik wees om die onduidelikheid wat onafskeidbaar is van hul uitdrukking ten opsigte van die presiese datum waarop hulle floreer het, te vermy.
Die ruïnes van stede, tempels en obeliskes kan ongetwyfeld bewys lewer van die wysheid van die vorige eeue, van die krag van oorwinnaars en van die gees van heerlikheid wat selfs 'n verbygaande glans oor die pad van vernietigende leërs gewerp het; ons kan nie ontdek daarin die geslagsregister van die nasies aan wie hulle hul oorsprong verskuldig was, en ook nie die vroegste beginsels van die meganiese vaardigheid waarvan hulle die vordering en volmaaktheid so treffend illustreer nie. 'N Wolk hang oor die horison van die afgeleë oudheid waarmee ons kennis wil maak, en namate die tydstip ons nog verder wegneem van die punt waarheen ons navorsing gerig is, kan ons kwalik gesê word dat ons die aanmoediging geniet wat voortspruit uit die hoop op 'n suksesvolle resultaat.
Egipte, van sy omgewing tot by die Middellandse See, sowel as van die groot deurpad wat Asië met Europa verbind, was relatief goed bekend by die historici van Griekeland. Daar was lank 'n omgang tussen die filosowe van daardie land en die priesterdom van die Nyl, wat bewys het dat dit baie waardevolle inligting het oor die vroeë koninkryke Thebe en Memphis. Maar die moeilikheid om in West -Ethiopië in te dring, het die ambisie van die ambisie en die onderneming van die wetenskap onmiddellik nagegaan. Nóg die arms van Cambyses*, nóg die nuuskierigheid van Pythagoras, kon 'n weg na die streke van die Bahr el Abaid*vind, om die wonders van Meroe*oop te maak, of om die geheimenisse van sy leer, sy wetenskap en sy godsdienstige geloof.
Granietkolomme op die eiland Saye, Ethiopië (uit Egypte, Nubië en Ethiopië geïllustreer, 1860)
Daar is egter geen twyfel dat die skatte van kennis, soos die bevrugtende stroom van die Nyl, die vallei afgesak het, wat vanaf Sennaar*eindig in Alexandria en verder dat die vordering van die beskawing oorspronklik dieselfde rigting moes ingeslaan het , beweeg van die suide na die noorde. Die antieke historici is eenparig van mening dat die stad van honderd poorte die grondslag daarvan te danke was aan 'n volk wat bo die katarakte gewoon het, en dat Laer Egipte in 'n meer onlangse tydperk 'n ryk grond gehad het wat geskik was vir alle doeleindes van landbou, en bewys dat hy gelyk is aan die instandhouding van 'n groot bevolking, is die hoof setel van die regering na Memphis verwyder. 'N Soortgelyke oorsaak het moontlik op 'n nog later datum aanleiding gegee tot die verwydering van die hoofstad na sy huidige posisie, sowel as die oprigting van die verskillende dorpe wat van tyd tot tyd die produktiewe vlaktes van die Delta beset het.
Om rekenskap te gee van die sogenaamde feite, moet ons veronderstel dat die emigrasie -stoom wat uit die mond van die Eufraat gekom het, oos en wes langs die kus van Asië sy loop gevolg het, op 'n vroeë ouderdom die Bab el -straat bereik het Mandeb. Die avonturiers, in plaas van die Rooi See op te loop, wat opvallend is vir die gevaarlike seevaart, blykbaar deur Abyssinia te kom deur sommige van die bergpasse wat nog steeds die Arabiese Golf met die hoër valleie van die Nyl verbind.
Daar is inderdaad die beste rede om te glo dat die laterale verontreinigings wat die kommunikasielyn vorm tussen die see en die groot riviere van Ethiopië, die vroegste ekspedisies uit die Ooste was, bestaan ​​uit die waaghalsige geeste wat in die strewe na handel of op soek was van meer vrugbare lande, of heuwels wat met goud verryk is, het hul ontdekkings in Habesh, Nubia en Sennaar ingedruk.
The Great Rock Temple in Abou Simbel (uit Egypte, Nubië en Ethiopië geïllustreerd, 1860)
Die duidelikste bevestiging van die huidige mening kan verkry word uit die opvallende ooreenkoms wat bestaan ​​tussen die gebruike, die bygelowe, die kunste en die mitologie van die ou inwoners van Wes -Indië en die van die setlaars aan die Bo -Nyl. . Die heiligdomme van Nubië vertoon byvoorbeeld dieselfde kenmerke, hetsy met betrekking tot die styl van argitektuur of die vorm van aanbidding wat daarin moes beoefen word, met soortgelyke tempels wat onlangs in die omgewing van Bombay ondersoek is. In albei gevalle bestaan ​​dit uit groot opgrawings wat uitgekap is in die soliede liggaam van 'n heuwel of berg, en versier met groot figure, wat dieselfde natuurkragte uitbeeld, of as simbole dien om dieselfde eienskappe aan te dui in die ondergeskikte godhede wat was veronderstel om die materiële heelal voor te sit.
The Temple of Dandur, (uit Egypte, Nubia en Ethiopia Illustrated, 1860) Oorspronklik op die linkeroewer van die Nylrivier, naby die ou stad Tutzis, en woon nou in die Metropolitan Museum of Art, NYC.
Ons het elders, as bewys van hierdie hipotese, die baie merkwaardige feit genoem dat die Sepys* wat by die Britse weermag in Egipte aangesluit het, gedink het dat hulle hul eie tempels in die ruïnes van Dendera gevind het, en hulle was baie ontstoke oor die inboorlinge omdat hulle die antieke gode waarvan die standbeelde nog behoue ​​bly. So sterk, inderdaad, was hulle self beïndruk met hierdie identiteit, dat hulle hul toewyding met al die seremonies in hul geboorteland uitgevoer het. Daar is ook 'n ooreenkoms met die klein instrumente van hul bygeloof-die lotus, die lingam*en die slang, en dit kan skaars as toevallig beskou word. Maar dit is ongetwyfeld in groot mate die reuseplan, die uitgestrekte opvatting wat in al hul heilige geboue verskyn, dat ons die maklikste invloed van dieselfde verhewe genie ontdek en die strewe om dieselfde magtige voorwerp te bereik .
Die opgegrawe tempel van Guerfeh Hassan herinner byvoorbeeld elke reisiger aan die grot van Elephanta. Die ooreenkoms is inderdaad opvallend, net soos die belangrikste beginsels van die Nubiese argitektuur, net soos die van die Hindoes. Hulle verskil slegs in die besonderhede van die dekoratiewe dele wat klein variasiepunte in hul godsdienstige belydenisskrifte suggereer, maar baie van die rites en embleme is presies dieselfde, veral die tempels wat aan Iswara* en Indiese Bacchus gewy is.
In albei lande is die hardste granietberge afgekap tot die gelykenis van pragtige geboue, waarvan die fronte versier is met beeldhouwerk. In albei is ook groot rotsmasse opgegrawe in hol kamers, waarvan die sye versier is met kolomme en beelde wat uit dieselfde klip gekerf is, of in die vorm van obeliskies en pilare in die lug opgelig is.
Deur wie en op watter maniere is hierdie wonderlike pogings bewerkstellig, is 'n raaisel wat te diep in die afgrond van die tyd gesink is om ooit duidelik geopenbaar te word. Maar ons hoef net die monolitiese tempels van Nubië te vergelyk met dié van Mahabalipoor, die opgrawings van Guerfeh Hassan met dié van Elephanta en die grotte van Hadjur Silsili met die grotte van Ellora, om te oortuig dat hierdie heilige monumente uit die ou tyd hul oorsprong het uit dieselfde bron.
Abessiniese groep sit en staan ​​met perde (New York Public Library)
Daar word algemeen erken dat, as ons behalwe die ou inwoners van Egipte, geen inheemse mense in Afrika is wat soveel aanspraak op ons as die Ethiopiërs het nie, 'n nasie wat van die verste tye tot die hede beskou is een van die mees gevierde en geheimsinnigste.
In die vroegste tradisies van byna al die beskaafde stamme van die Ooste, is die naam van hierdie merkwaardige deel van die mensdom te vinde en wanneer die vaag glinsterende fabel plek maak vir die duideliker lig van die geskiedenis, word die glans van hul karakter nog steeds nie verminder nie . Hulle gaan voort met die voorwerp van nuuskierigheid en bewondering, en ons ontdek dat die mees versigtige en intelligente skrywers van Griekeland huiwer om hulle nie in die eerste geledere van kennis en verfyning te plaas nie. Die lof wat Homer hulle verleen, is bekend aan die jongste leser.
Hy beskryf hulle, nie net as die mees verre van die menslike geslag nie, maar ook as die regverdigste en beste geliefde deur die gode. Die inwoners van Olympus het neergedaal om na hul gelukkige land te reis en aan hul feeste deel te neem, terwyl hulle offerandes die aangenaamste was wat deur die sterflinge aan hulle gebring kon word. In die Ilias lig Thetis haar seun in dat:
"Die vader van die gode en die hele eteriese trein,
Op die warm grense van die verste hoof,
Meng nou met sterflinge, en minag nie vir genade nie
Die feeste van Ethiopië se onberispelike ras.
Twaalf dae geniet die magte die geniale ritueel,
Kom terug met die twaalfde draaiende lig. "
Waaraan, is gevra, sal ons die vroeë bekendheid van een van die mees gesekwestreerde nasies op aarde toeskryf? Hoe het sy roem deurdring tot die formidabele woestyn waarmee dit omring is, en wat selfs nou 'n byna onoortreflike balk bied aan elkeen wat probeer om sy ou hoofstad te bereik? Om te veronderstel dat die sinspeelings in die voorgaande gedeelte slegs die nageslag is van die digter se droom, sal geen leser wat die aard van die vroeë tradisie ken, toelaat nie. Maar as dit meer is as fiksie,- as die berigte oor hierdie wonderlike mense in waarheid gegrond is, dan word dit van die grootste belang vir die antieke geskiedenis en het hulle die sterkste aansprake op ons kennis
Maar dit moet nie weggesteek word dat aansienlike onduidelikheid aan die term Ethiopië geheg word nie, omdat dit deur alle klasse skrywers onder die Grieke toegepas is, nie soseer om 'n land aan te dui wat beperk is aan sekere geografiese perke nie, as om die gelaatskleur van die inwoners te beskryf, wat ook al Dit kan hul posisie ten opsigte van ander nasies wees. Dit sal dus nie vreemd lyk dat ons Ethiopiërs versprei vind oor 'n aansienlike deel van die antieke wêreld nie.
Afrika het ongetwyfeld die grootste deel daarvan bevat, maar dit is ewe waar dat 'n groot deel van Asië beset is deur 'n ras wat dieselfde benaming dra en soos Indië dikwels die suidelike afdeling van die voormalige kontinent gemaak het, so, Op dieselfde manier word Ethiopië gereeld beskryf as Suid -Indië. Homeros, wat blykbaar al die fragmente van historiese en geografiese kennis versamel het wat onder die geleerdes van sy ouderdom versprei was, erken die onderskeid wat nou verduidelik word, en praat van die Ethiopiërs wat strek van die opgang tot die ondergaan van die son.
'Maar nou, die god, 'n afgeleë hemelse gas
In Ethiopië, genade die geniale fees
('N Verdeelde ras, wie met skuins strale,
Die opkomende en dalende sonopnames>
Daar ter wêreld het die uiterste rand eerbiedig
Met hekatombes en gebed, in prag verkies,
Hy lê ver "
Die ou historici het die Afrikaners nie in twee groot klasse verdeel nie, die Libiërs en die Ethiopiërs by wie Herodotus die Grieke en Fenisiërs toevoeg, wat as setlaars die noordelike kus beset het. Hierdie verdeling is oor die algemeen opgevolg deur opvolgende skrywers, hoewel dit met min akkuraatheid in die gebruik van name is, en hoewel ons erken dat daar geen werklike verskil kan wees in die afstamming van die twee hoofgesinne wat nou aangedui word nie, is dit ten minste duidelik dat hulle aan die oog van die Griekse geograwe sulke eienaardighede, veral in die kleur van die vel, wat die diskriminasie wat ons in hul werke vind, regverdig. Maar dit is terselfdertyd duidelik dat daar 'n groter verwantskap was tussen die Ethiopiërs aan die oostelike oewer van die Arabiese Golf en dié aan die Afrika -kant, tussen hierdie laaste en die ander swarte stamme in die binneland van Libië.
Herodotus merk inderdaad op dat die Asiatiese vroue reguit hare het, terwyl hulle bo Egipte baie gekrul het. Dit is egter seker dat al die swart inwoners van Afrika hierdie kwaliteit nie vertoon nie, want baie van die inboorlinge van die Bo -Nyl het, deur hul velle 'n baie donker kleur, hare wat lyk soos dié van Europeërs, wat nie gekrul of wollerig is nie .
Die katarak van Tangour, Ethiopië (uit " Egipte, Nubië en Ethiopië geïllustreer, 1860)
Die vader van die geskiedenis noem 'n omstandigheid wat tans nie minder waar is as in die afgeleë tydperk waarin hy geleef het nie. Hy vertel dat daar in die uitgebreide distrik wat strek van die eerste katarak tot Sennaar*twee verskillende klasse inwoners was, wat baie maklik van mekaar onderskei kon word. Die een, wat deur hom as 'n oorspronklike beskryf word, bevat onder die algemene benaming van Ethiopiërs, terwyl die ander, wat blykbaar uit 'n Arabiese ras voortgekom het, op 'n vroeë tydperk die land moes binnekom, waar hulle voortgegaan het, selfs op hierdie dag , om 'n dwalende lewenswyse te volg.
Dat dit die geval was onder die Persiese regering, blyk uit wat ons vertel het met betrekking tot die leër van Xerxes, wat hulle tydens sy ekspedisie na Griekeland moes bygewoon het. Die Arabiere en Ethiopiërs word deur die historikus onder een leier verbind. "Aranes, seun van Darius deur Artystone, 'n dogter van Kores, het bevel gegee aan die Arabiere en die Ethiopiërs wat van buite Egipte gekom het." Later lyk dit asof die Arabiere 'n nog groter deel van Nubië besit het en dat hulle die oewers van die Nyl van Phillae* tot by die omgewing van Meroe beset het, wat bevestig word deur Plinius*, die gesag van Juba, die Numidiaanse koning , wat 'n werk oor die geografie van Afrika geskryf het.
Dit sou nou uiters moeilik wees om 'n presiese onderskeid te tref tussen die oorspronklike stamme en die wie se afstamming moontlik herlei kan word na die Arabiese immigrante. Die latte het nie net meer as tweeduisend jaar in die land gewoon nie, en het vrylik met die ouer vee gemeng, maar hulle taal is ook so algemeen deur die inboorlinge aangeneem dat dit nie meer as 'n beslissende kenmerk gebruik kan word nie.
Wyfie draai met mannetjie langs haar sit, Abyssinia (New York Public Library)
Heeren is egter van mening dat almal wat nie Arabies praat nie, oorspronklik moet wees, aangesien hy dit baie onwaarskynlik ag dat die Asiatiese setlaars hul beter taal sou verruil vir die onbeskofte dialek van barbaarse hordes, aan wie hulle in alle opsigte sou hulself vanselfsprekend as beter beskou. Maar niemand wat al die moeilikhede van die saak beskou nie, sal beweer dat die afkomslyn na die verloop van drie-en-twintig eeue anders kan wees as deur die fisiologiese eienskappe in kenmerk en vorm wat nie die lengte of die meeste nie 'n intieme mengsel kan heeltemal uitwis.
Uit die ontdekkings wat onlangse reisigers in die westelike dele van Afrika gemaak het, is dit nie meer te betwyfel dat daar al sedert antieke tye 'n menigte mense bestaan ​​wat nie Moere of Negers is nie. Hornemann en Lyon het ons kennis gemaak met twee nasies in daardie kwartaal, wat blykbaar oor die hele omvangryke land beskik wat van die oewer van die Middellandse See tot by die oewers van die Joliba*strek.
Hulle is inderdaad in baie stamme verdeel, maar almal praat dieselfde taal wat heeltemal anders is as Arabië, en dit is eintlik niks anders as die wat deur die Berbers in die Atlasberge gebruik word nie. Wat hul kleur betref, hoewel dit beslis nie eenvormig is nie, blyk dit dat die verskil in groot mate afhang van die woonplek en die manier van leef en behoorlik gesproke, maar niks anders nie as 'n blote kleurverandering, ligter of donkerder volgens omstandighede.
Die westelike deel van hierdie ras is wit, sover die klimaat en hul gewoontes dit toelaat. Ander het 'n geel gips, soos sommige van die Arabiere is dit donker en in die omgewing van Soedan is daar 'n stam waarvan gesê word dat dit heeltemal swart is. Hulle afstammelinge lyk egter nie almal soos dié van die neger nie. Hulle is op dieselfde manier gemaak en taamlik lank. Handel is die belangrikste beroep wat hulle voer tussen die binneland en die lande wat aan die noordelike kus grens. Hulle morele karakter is gunstig geraam en daar word vermoed dat as hulle hul talente behoorlik gekweek het, hulle waarskynlik een van die eerste nasies ter wêreld sou word.
Die verslag van Hornemann word bevestig deur kaptein Lyon, wat beweer dat die Tuaricks, een van die stamme wat hier verwys word, die beste ras is wat hy ooit lank, reguit en aantreklik gesien het, met 'n sekere onafhanklikheid wat baie indrukwekkend is. . Hulle is oor die algemeen wit, die donkerbruin van hul gelaat word slegs veroorsaak deur die hitte van die klimaat. Hulle wapens is 'n lang swaard en 'n dolk, waarsonder niemand ooit in die buiteland gesien kan word nie, en 'n elegante spies wat baie versier is en soms heeltemal van yster gemaak is. Hulle taal is reeds beskryf as die Berber, wat volgens hulle baie oud is, en nog steeds wyd gepraat word in Wes -Afrika.
Die Tibboos is 'n ander volk as wat nou beskryf word, in voorkoms, leefwyse en selfs in taal. Hulle kleur is helder swart, maar hul kenmerke neem nie deel aan die kleinste graad van die negerkarakter nie. Hulle het aknee -neuse, fyn tande en lippe wat gevorm word soos dié van Europeërs. In die taal van Herodotus sou hulle egter ingesluit word by Ethiopiërs met die donker vel, wat volgens hom die onderskeidende kenmerk is van al die nasies op wie hy die term toegepas het.
Dit is waarskynlik dat die Nubiërs, ten minste diegene wat nie met 'n oosterse ekstraksie spog nie, van dieselfde ras is as die ou Berbers, die stamvaders van die Tuaricks*en miskien die Tibboos*. Hulle was eers onder die huidige naam van die Griekse konings van Egipte bekend. Dit word die eerste keer deur Eratosthenes genoem en het kort daarna algemeen gebruik geword, beide as 'n algemene benaming vir al die stamme wat aan die oewer van die Nyl woon, van Es Souan tot Meroe, en ook in 'n meer beperkte sin vir die inwoners van die moderne Dongola *.
Hulle taal, waarvan Burkhardt ons 'n paar eksemplare gegee het, verskil heelwat van die Arabies, en daarin, sowel as in hul uiterlike voorkoms, het hulle 'n verwantskap met die inboorlinge van die Arabiese skiereiland. Hulle het 'n donkerbruin kleur, hare effens gekrul, van aard of kuns, maar glad nie wollerig nie. Hulle voorkoms het geen ooreenkoms met die neger -fisiognomie nie. Die manne is goed gevorm, sterk en gespierd, met mooi voorkoms. Hulle is baie dun geklee, maar is almal gewapen met 'n spies van vyf voet lank, 'n dolk en 'n groot skild van die vel van die seekoei.
Mannetjies wat met Shields Abyssinia staan ​​(New York Public Library)
By die styging van die Nyl ontmoet ons verskeie ander stamme, wat, heel waarskynlik, óf tot die Nubiese ras behoort, óf hul afkoms uit 'n algemene oorsprong verkry het. Hulle beskik oor goeie vorms en kenmerke, openbaar 'n oorlogsugtige geaardheid en dra dieselfde soort wapens op die slagveld as wat deur hul afgeleë voorouers gebruik is. Hulle veg gewoonlik te perd en is gewapen met 'n dubbelpuntspies, 'n swaard en 'n groot gesp. Vandaar die fyn gedeelte in die boek Jeremia: "Klim op, perde en toornig, waens, en laat die helde uitkom: die Etiopiërs en die Libiërs wat die skild hanteer."
As die reisiger wat die kruising van die twee groot takke van die Nyl bereik het, sy gesig ooswaarts draai in die rigting van die Arabiese Golf, vind hy sy kennis aangetrokke tot 'n verskeidenheid stamme wie se geslagsregister dit uiters moeilik is om te bepaal. Die Abessiniërs, wat sogenaamd genoem word, is, kan ons aanneem, afstammelinge van 'n volk wat op verskillende tye van die oorkantse oewer van die Rooi See getrek het, en wat in die strewe na handel, of op 'n veilige toevlug van magtige vyande, betwis met die inboorlinge oor die besit van hul unieke land, maar ons weerhou ons daarvan om in detail oor hierdie onderwerp in te gaan, aangesien ons in die volgende hoofstuk 'n beter geleentheid sal kry om die geografiese verhoudings van die verskillende state wat strek van Masuah* tot by die grense te oorweeg van Sennar. Daarom gee ons tans slegs 'n paar opmerkings oor 'n hipotese, geïllustreer met nie minder vindingrykheid as die leer van Heeren, met betrekking tot die vroeë beskawing en handel van die Afrika -nasies, veral die inwoners van Meroë, Thebe en hul afhanklike kolonies in Ammonium, Adule, Aza en Axum.
Kaart van Afrika 1833 (New York Public Library)
Uit die duidelikste getuienis uit die antieke geskiedenis word vasgestel dat die Ethiopiërs op 'n baie afgeleë tyd 'n aansienlike handel gedryf het, waarin die Arabiere, wat lank bekend was as seevaarders en reisigers na Indië, 'n prominente rol gespeel het, soos inderdaad uit die gevolgtrekking gekom kon word. die relatiewe posisie van die verskillende lande. Van hierdie internasionale verkeer in die suidelike streke bly die sterkste bewyse nog steeds bestaan, en daar is geen twyfel dat die goud van Afrika, die speserye van Indië, die kosbare produksies van Arabië, die moeisame draers van die woestyn beset het lank voor die datum van ons historiese rekords.
Die profeet Jesaja neem kennis van die handel van die Egiptenare en Ethiopiërs op 'n manier wat dit heeltemal duidelik maak dat hierdie gevierde nasies hulself reeds verryk het deur hul inspannings in hierdie nywerheidstak. "Die arbeid van Egipte en die handelsware van Etiopië en van die Sabeërs*, manne van formaat, sal na jou toe kom, en hulle sal aan jou behoort."
Handel en godsdiens, onthou ons deur die skrywer, was altyd onlosmaaklik verbind in die Ooste. Die lang reise in die woestyn en die verwonderingsgewoontes van die rondtrekkende barbare deur wie die wildernis geteister is, het 'n mate van geestelike invloed uitgeoefen wat nodig was vir die beskerming daarvan, en daarom word vermoed dat kommersiële transaksies gewoonlik in die omgewing van tempels en soms binne hul mure. "Mekka bly steeds, deur sy heilige heiligdom, die hoofmark vir die handel in Arabië."
Die situasie in Nubië het dit altyd die groot roete vir woonwaens tussen Ethiopië en die lande van hierdie kant van die woestyn gemaak. Op die oomblik het ek 'n soortgelyke mededeling gehou oor die afval van Bo -Egipte na Sennar en Atbar, die ou Meroë. Dit was inderdaad die natuurlike emporium vir die produkte van Binne-Afrika, wat die uiterste punt van die goudlande was in die rigting van die land van die Farao's, terwyl dit, uit die nabyheid van Arabië Felix, die geskikste mart was vir goedere wat uit die verre Ooste vervoer is.
Die kolossale standbeeld van Ramses in Abu Simbel, 'n dorpie in Nubië, suid van Egipte, naby die grens met Soedan. (uit Egipte, Nubië en Ethiopië geïllustreer, 1860)
Van die groot handel wat nog steeds daar bedryf word, het moderne reisigers ons genoegsame verslae gegee terwyl hulle tegelykertyd opgemerk het dat die groot soutwerke, waaruit die omliggende graafskap verkry word, maar op 'n kort afstand van Shendy is. By die vestiging van Egipte is dit duidelik dat Meroë sy verkeer tot in die suide van Afrika moes uitgebrei het en M. Heeren is selfs geneig om te twyfel of die uitgebreide ruïnes by Axum, Azab, Meroë en Adule werklik aan stede behoort het, veronderstel dat dit eerder uitgebreide handelsplekke was, versier met tempels en toegewy aan karavane,-'n hipotese waartoe hy gelei word deur die aard van die land.
Kortom, die gevolgtrekkings wat hy maak uit 'n kort ondersoek van al die kennisgewings wat die geskiedenis behou het ten opsigte van die ou state, is dat daar 'n kommersiële omgang bestaan ​​tussen Suid -Asië en Afrika, tussen Indië en Arabië, en vandaar tussen hierdie lande en Ethiopië, Libië en Egipte, wat Meroë se hoofsetel vir Afrika was, waarvan die hoofroete, volgens hom, steeds aangedui word deur 'n ketting ruïnes wat strek vanaf die oewer van die Indiese see tot by die Middellandse See, dat Adule , Axum en Azab was 'n skakel tussen ti tussen Arabië en Meroë en dat Thebe en Ammonium die Nyl, Egipte en Kartago verenig het, en laastens dat sy hoofstasies heilige inrigtings was, waarvan Meroë die hoof was. Vanwaar al die kolonies uitgestuur is. Daarom maak hy 'n afleiding wat deur geen bekwame regter in twyfel getrek sal word nie, dat die eerste see van handel ook die eerste setels van die beskawing was. Die uitruil van goedere om idees uit te ruil en deur sy gemoedstoestand is eers die heilige roem van die mensdom geslaan.
Die verband tussen handelsware en die gebruike van godsdiens was nie beperk tot die dwalende stamme van Afrika nie; koop kan oral in die antieke wêreld opgespoor word, oral waar mense in groot getalle versamel is om die rituele van 'n nasionale geloof te vier. Aangesien die aanbidding wat aan die gode voorgehou word, nie volledig geag is sonder die toevoeging van duurder offergawes nie, het die aanbidder nie die feestyd herstel nie, behalwe as dit saam met diere vir die offer of met wierook en ander speserye om die lug te parfuum. Die omgewing van 'n tempel is dus natuurlik omskep in 'n mark, veral in die heilige seisoene van die jaar.
In die heilige Geskrifte sal die leser talle feite ontdek wat die beskouing van die verband tussen handel en vroomheid nou bepaal. Selfs die gewyde roem van Jerusalem is besmet deur die teenwoordigheid van handelaars, wat hul eie voordeel soek eerder as die eer van die Groot Wese wat hulle beweer dat hulle eerbiedig het. 'N Soortgelyke misbruik is lank in die Christelike kerk geduld, en daarom word die meeste periodieke transaksies van kommersiële aard geassosieer met die name van die meer gewilde heiliges. Almal weet dat die feria, of heilige dae van die Romeinse nagmaal, het die term vir ons kermisse in al die graafskappe van Groot-Brittanje verskaf.
Daar is gevolglik geen geringe voorkoms van waarheid in die waarnemings van Heeren met betrekking tot die wedersydse invloed van godsdiens en verkeer onder barbaarse stamme. Die aanskoue van 'n manjifieke tempel in die wildernis verseker onmiddellik 'n aanvraag en beskerming vir die goedere wat die dwalende handelaars van ver bring.Dit kan nog steeds 'n vraag bly, of die heiligdom opgerig is vir die versekering van die karavaan en of die Arabier en Ethiopiër hul koers deur die woestyn gebuig het in 'n lyn wat deur die godsdienstige instellings aangedui is. Maar daar kan geen redelike twyfel bestaan ​​dat die bewoners aan beide oewer van die Rooi See die aanbidding van Jupiter Ammon*respekteer, as 'n manier om hul rykdom tegelykertyd by te dra en hul verkrygings te bekom.
Ons moet nie nalaat om te noem dat die nomadiese stamme, wat voortgaan met die handel tussen Egipte en Abessinië, in dieselfde karakter verskyn in een van die triomfantlike optogte wat Ptolemaeus Philadelphus* uitgestal het tydens sy troonbestyging. Toe die optog van die Nubiese karavaan verskyn, "kom daar", sê 'n ou skrywer," 'n trein kamele met driehonderd pond wierook, krokus, kassia en kaneel, saam met tweehonderd pond ander duur speserye en dwelms. Dit is gevolg deur 'n magdom Ethiopiërs, gewapen met lans, een band van die wat seshonderd olifante gebring het, nog twee duisend ebbehoute en nog sestig vate van goud, silwer en goudstof. "
Maar die voorkoms van Indiese produkte in die westerse wêreld was bekend by alle klasse mense lank voor die dae van die Griekse konings van Egipte. Die speserye van die Ooste, veral kaneel, het so vroeg voor ons gekom soos die Mosaïese verslae, en ook in sulke hoeveelhede, wat duidelik toon dat dit reeds 'n belangrike handelsartikel moes wees. Die heilige olie van die heiligdom het die volgende bestanddele vereis: "Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: Neem ook vir u speserye, van pure mirre, vyfhonderd sikkels en van soet kaneel, half soveel, selfs tweehonderd en vyftig sikkels en van soet eelte twee honderd en vyftig sikkels van die heiligdom en van olie-olywe 'n hin. En jy moet daarvan 'n olie van heilige salf maak, 'n salfverbinding volgens die apteek, dit moet 'n heilige salfolie wees. "
Die leser sal opmerk dat die meeste van die bestanddele wat in hierdie heilige orde gespesifiseer is, afkomstig is van die oewers van Hindustan en seker 'n handelsvoorwerp was onder die handelaars van Arabië, wat jaar na jaar in skepe herstel het om die goedere te ruil van hul eie land, sowel as van Ethiopië en die meer suidelike dele van die vasteland van Afrika. In die geskiedenis van die aartsvader Joseph word terloops melding gemaak van dieselfde verkeer wat deur die inwoners van die woestyn, die nageslag van Ismael, vervoer word. Die vroeëre annale van hierdie omgang, wat die bande van wedersydse voordeel en intelligensie verbind het met die mees gekweekte nasies van die antieke wêreld, gaan onherstelbaar verlore en dit is tevergeefs dat ons probeer om te dink dat hulle afwesig is deur middel van veronderstelling of ondersoek. Die feite waarvan ons beskik, regverdig 'n terugskouing van nie minder nie as vierduisend jaar, as ons die lig volg van die skriftuurlike chronologie wat die sanksie van byna al die geleerdes verkry het en ons navorsing daardeur verwyder word tot 'n tydperk waarin die nasies van Europa het nie eers 'n vaste vorm begin aanneem nie, of met mekaar betwis oor die gebied waarop die grondslag van hul mag daarna gelê moes word.
By die opsporing van die vordering van die beskawing in Egipte, het ons tot resultate gekom wat 'n baie hoë oudheid aangevoer het. Ons het rede gevind om aan die Farao's van die agtiende dinastie die reuse -arbeid van Thebe toe te skryf, en die manjifieke paleise wat aan die verdorende kant van die Nyl versier het in die ontsaglike hoofstad. !
Soleb kyk vanuit die binnehof na die hek, Nubia (uit Egypte, Nubië en Ethiopië geïllustreer, 1860)
Maar die groot werke in Karnak, Luxor en Medinet Abou* is baie minder oud as die geboue wat bo die katarakte ontdek is. Die oog van die wetenskap is onlangs uitgenooi na lande wat langs die Bo -Nyl suidwaarts strek, en om die gedenktekens van koninkryke te ondersoek wie se name nog nie op die ewige tabelle van die geskiedenis ingeskryf is nie. In 'n Nubië en Ethiopië, sê 'n buitelandse skrywer, verkondig talle en oeroue monumente 'n hedendaagse kultivasie, vroeër as dié van Egipte, sodat dit met die grootste vertroue kan word veronderstel dat die kunste, wetenskappe en godsdiens van Nubië na die laer land van Mizraim* dat die beskawing die Nyl afstam, Memphis gebou het, en uiteindelik effens later, deur kolonisering van die Delta uit die see geruk is.
Van Meroë en Axum af tot by die Middellandse See het daar ontstaan, soos getuig deur Diodorus*, verbeterde en kragtige state, wat, hoewel onafhanklik van mekaar, verbind was deur dieselfde taal, dieselfde skrif en dieselfde godsdiens.
Ons vind dus dat die verhouding tussen Egipte en Ethiopië in verhouding tot die vroeë eeue van die menslike geskiedenis styg. Die Hebreeuse skrywers noem selde die een sonder die ander en die inwoners van beide word gewoonlik as 'n kommersiële volk beskryf. As Jesaja die oorwinnings van Kores vier, word die onderwerping daarvan as sy mooiste beloning genoem. As Jeremia die groot oorwinning van Nebukadneser* oor Farao-Necho by Carchemish prys, is die Ethiopiërs verbonde aan die Egiptenare en as Esegiël die ondergang van Egipte bedreig, verenig hy dit met die verste Ethiopië.
Vanwaar hierdie algemene en vroeë verspreiding van 'n naam wat skitter in die mondelinge geskiedenis van soveel nasies, en wat ook bekend is onder Joodse digters as aan Griekse bards? Vanwaar sy roem van die Ethiopiërs, terwyl die woestyne wat hul land omring het, 'n ewige versperring tussen hulle en die inwoners van die noorde blyk te wees? Hierdie vrae kan nie bevredigend beantwoord word nie, behalwe deur die vroeë beskawing toe te laat wat sy speelding en tradisie verenig het toe te skryf aan die heilige state wat uit Meroë voortspruit.
Abessiniese dames met vroulike assistente (New York Public Library)
Ons is nie onwetend dat ons die verset moet ondervind van verskeie geleerde skrywers, wie se opinies oor hierdie onderwerp bepaal is deur die verpligtinge van Egipte teenoor die meer antieke Ethiopië vir haar leer, beskawing en kennis van die kunste te onderhou; inspeksie van die Nubiese vallei. Dit is ongetwyfeld duidelik dat die smal grense van laasgenoemde land, vasgeval tussen 'n dubbele reeks onvrugbare berge, wat af en toe erfgenote tot in die oewer van die rivier uitsteek, nie 'n luukse verfyning kon bied nie groot nasie. Maar aan die ander kant is dit ewe seker dat daar buite die grense van Nubië uitgebreide en vrugbaarste streke is, wat, met die periodieke oorloop van die Nyl en die invloed van 'n tropiese son, ten sterkste in staat was om te ondersteun troos 'n baie groot bevolking.
Boonop geniet Ethiopië vanuit haar natuurlike posisie, omring deur woestyne wat geen vreemdeling kon deurdring nie, en deur berge wat amper ontoeganklik was, 'n mate van veiligheid wat baie bevorderlik was vir haar vordering in die liberale kunste, terwyl die avontuurlustige inwoners van die aangrensende wildernisse, haar handel, het haar verbind met Arabië en Indië aan die een kant, en met die oewers van die Middellandse See aan die ander kant.
Dit was eers in die dae van Salomo dat die Rooi See gebruik is as handelskanaal vir Sirië en Palestina, toe die seevaarders van Arabië voldoende vertroue gekry het om deur die hele golf te vaar en om die oewers van die oseaan te besoek seestraat. Voor die tydperk is die ryk produkte van die Ooste oorgedra deur die onreëlmatige hordes van die woestyn, wat die kort deurgang van Azab O Masuah verkies het, met hul vragte na die boonste streke van die Nyl gestoot.
Die besit van rykdom lê die beste grondslag vir leer en kunste en die deurlees van die antieke geskiedenis sal elke leser oortuig dat dit in die vroeë stadiums van die samelewing gewy is aan die versiering en vooruitgang van godsdiens. Daar word gesien dat die statige tempel verrys, lank voordat aandag gegee word aan die pogings van die privaat lewe en die edelmetale, sowel as die rykste speserye en parfuums, op die instrumente van aanbidding gedompel word, terwyl die seëninge van die beskawing nog baie hoog is spaarsaam geniet deur die massa mense. In plaas daarvan om besonderhede te betree wat ongeskik is vir die aard van ons onderneming, verwys ons hieroor na die opstel van Heeren oor die handel van die Afrika -nasies.
(*1) Nubië: is 'n gebied langs die Nylrivier in die huidige noordelike Soedan en die suide van Egipte. Dit was een van die vroegste beskawings van antieke Noordoos -Afrika, met 'n geskiedenis wat uit minstens 2000 v.C. verder (deur Nubiese monumente en artefakte, sowel as geskrewe verslae uit Egipte en Rome), en was die tuiste van een van die Afrika -ryke. Daar was 'n aantal groot Nubiese koninkryke in die postklassiese tydperk, waarvan die laaste in 1504 ineengestort het toe Nubië verdeeld geraak het tussen Egipte en die Sennarsultanaat, wat gelei het tot die arabisering van 'n groot deel van die Nubiese bevolking. Nubië is weer verenig binne die Ottomaanse Egipte in die 19de eeu en in die koninkryk Egipte van 1899 tot 1956.
Die naam Nubia is afgelei van die naam van die Noba -mense, nomades wat die gebied in die 4de eeu gevestig het na die ineenstorting van die koninkryk Meroë. Die Noba het 'n Nilo-Sahara-taal gepraat, afkomstig van Ou Nubies. Ou Nubiërs is meestal gebruik in godsdienstige tekste uit die 8ste en 15de eeu nC. Voor die 4de eeu, en deur die klassieke oudheid, was Nubia bekend as Kush, of, in klassieke Griekse gebruik, onder die naam Ethiopië (Athiopia)
Histories het die mense van Nubië ten minste twee variëteite van die Nubiese taalgroep gepraat, 'n subfamilie wat Nobiin (die afstammeling van Ou Nubiaans), Kenuzi-Dongola, Midob en verskeie verwante variëteite in die noordelike deel van die Nuba-gebergte in Suid-Kordofan insluit . Tot ten minste 1970 is die Birgidiese taal noord van Nvala in Darfoer gepraat, maar het nou uitgesterf.
(*2) Abessinië: Die Ethiopiese Ryk van vandag was histories bekend as Abessinië, 'n land wat uit die noordelike helfte van die huidige Ethiopië bestaan ​​het, en dele van die huidige Eritrea. Let daarop dat dit nie verwys na die antieke Ethiopiese Ryk nie.
(*3) Ethiopië: Historiese Ethiopiese Ryk: Die Ethiopiese Ryk (Amhark: Mängəstä Ityop 'p 'ya), ook bekend as Abessinië ('n Europeiserde vorm van die Arabiese al-Habash was 'n koninkryk wat 'n geografiese gebied beslaan het wat deur die noordelike helfte van Ethiopië gedek is. Dit het bestaan vanaf ongeveer 1137 (begin van die Zagwe -dinastie tot 1974, toe die Solomoniese dinastie in 'n staatsgreep omvergewerp is. Na die Britse besetting van Egipte in 1882, was Ethiopië en Liberië die enigste twee Afrika -nasies wat onafhanklik gebly het tydens die Scramble for Africa deur die Europese keiserlike moondhede aan die einde van die 19de eeu. In 1974 was Ethiopië een van slegs drie lande ter wêreld wat die titel van keiser vir sy staatshoof gehad het. Dit was die tweede tot laaste land in Afrika wat die titel van keiser (die laaste is die Sentraal -Afrikaanse Ryk, wat tussen 1976 en 1979 deur keiser Bokassa I geïmplementeer is)
(*4) Kartago, 'n voorstad aan die kus van Tunisië se hoofstad, Tunis, is bekend vir sy Puniese en Romeinse argeologiese terreine. Dit was die setel van die magtige Kartago -ryk, wat Rome in die 2de eeu v.G.J. Vandag behou dit 'n verspreide versameling antieke baddens, teaters, villa's en ander ruïnes, baie met 'n uitsig oor die Golf van Tunis.
(*5) Heeren: Arnold Hermann Ludwig Heeren
(*6) Meroë: Piramides van die Kushitiese heersers, Nylrivier, Soedan
(*7) Mizraim is die Israeliese Hebreeuse en Aramese naam vir die land Egipte, met die dubbele agtervoegsel -āyim, wat moontlik verwys na die "twee Egipte ": Bo -Egipte en Neder -Egipte. Neo-Babiloniese tekste gebruik die term Mizraim vir Egipte.
(*8) Diospolis: Stad Zeus, Diospolis Parva (Hiu, Hu, Hut, Hut-Sekhen) (26 01 ′ N 32 17 'E). Die belangrikste stad in die provinsie Bo -Egipte.
(*9) Osymandias: Ruïnes van die paleis van Sesostris of Osymandias, Egipte
(*10) Jupiter Ammon: Jupiter is die god van hemel en donder en koning van die gode in antieke Romeinse godsdiens. Jupiter Ammon word gelykgestel aan die Egiptiese god Amun ná die Romeinse verowering van Egipte.
(*11) Sennar: 'N Streek van die E. Soedan, tussen die Wit Nyl en die Blou Nyl. 'N Koninkryk van die 16de tot die 18de eeu
(*12) Cambyses: (Ou Persies Kambujiya) die ouderling was koning van Anshan van ongeveer. 580 tot 559 vC en die vader van Kores die Grote
(*13) Bahr el Abaid, Soedan: Die Bahr el Ghazal in Arabiese taal is beide 'n rivier en 'n gebied in die suidwestelike Republiek van die Soedan -staat. Die streek kry sy naam aan die rivier. Hierdie rivier vloei ongeveer 80O 810 km oos na Lake No, waar dit by die Bahr el Jebel aansluit om die White Nlie te vorm wat soms genoem word (Bahr el Abiad). Die bevolking van hierdie streek is hoofsaaklik deur die Dinka -mense, en ander is die Nilotiese stamme: die Shilluk en die Nuer en Jo Luo en die Acholi en Lotuhu.
(*14) Lingam: 'n simbool van goddelike genererende energie, veral 'n fallus of falliese voorwerp wat aanbid word as 'n simbool van Shiva.
(*15) Sepys: A 'sepoy ' was 'n Indiese infanteriste wat in diens was van die leërs van die Britse Oos-Indiese Kompanjie (c. 1700-1857), of later deur die Britse Indiese leër
(*16) Ishwara: Varaśvara, is 'n konsep in Hindoeïsme, met 'n wye verskeidenheid betekenisse wat afhang van die era en die skool van Hindoeïsme. In antieke tekste van die Indiese filosofie kan Ishvara, afhangende van die konteks, die opperste siel, heerser, koning, koningin of eggenoot beteken. spesiale self.
(*17) Phillae is 'n tempel gewy aan Hathor en Isis. Albei was moedergodinne uit die Nuwe Koninkryk (c.1550-c.1069)
(*18) Plinius: Gaius Plinius Secundus (23 nC - 25 Augustus AD 79), beter bekend as Plinius die Oudere (/ˈplɪni/), was 'n Romeinse skrywer, natuurkundige en natuurfilosoof, sowel as vloot- en weermagbevelvoerder van die vroeë Romeinse Ryk, en persoonlike vriend van die keiser Vespasianus.
(*19) Joliba: Die Niger heet Jeliba of Joliba "great river " in Manding.
(*20) Tuaricks is wit mense van die Berber -ras,
(*21) Tibboos is swart mense van die Berber -ras
(*22) Dongola (Arabies: دنقلا Dunqulā), ook gespel Dunqulah, en voorheen bekend as Al 'Urdi, is die hoofstad van die staat Noord in Soedan, aan die oewer van die Nyl
(*23) Masuah, wat die hawe van die herders beteken, is 'n klein eiland onmiddellik aan die kus van Abessinië.
(*24) Sabeane was 'n ou volk wat 'n Ou Suid -Arabiese taal gepraat het, wat gewoon het in die huidige Jemen, in die suidweste van die Arabiese Skiereiland. Die koninkryk Saba ' is geïdentifiseer met die Bybelse land Sheba.
(*25) Ptolemeus Philadelphus "Poleméus die broederliefde ", Augustus/September 36 vC-29 vC) was 'n prins en was die jongste en vierde kind van die Griekse Ptolemaïese koningin CleopatraVII van Egipte, en haar derde met die Romeinse Triumvir Mark Anthony.
(*26) Medinet Habu: Die lykshuis van Ramses III in Medinet Habu is 'n belangrike struktuur van die nuwe koninkryk in die Wesoewer van Luxor in Egipte.
(*27) Diodorus: Siculus of Diodorus van Sicilië was 'n Griekse historikus. Hy is bekend daarvoor dat hy die monumentale universele geskiedenis Bibliotheca historica, waarvan baie nog bestaan, tussen 60 en 30 vC geskryf het.
(*28) Nebukadnesar: II was 'n Chaldeeuse koning van die Neo-Babiloniese Ryk, wat ongeveer c. 605 vC - omstreeks. 562 vC. Die konstruksie van die hangende tuine van Babilon en die vernietiging van die tempel van Jerusalem word aan hom toegeskryf.
(*29) Die Slag van Carchemish is omstreeks 605 vC tussen die geallieerde leërs van Egipte en Assirië geveg teen die leërs van Babilonië, verbonde aan die Mede, Perse en Skithiërs.
Antieke Egipte -kaarte volgens tydperke
Vroeë dinastiese periode 2850-2650
1ste dinastie- 2de dinastie
Menes-Narmer/ Hor-Aha/ Uagi/ Den/ Seth-Peribsen
Eenwording van Bo- en Onder -Egipte. Die vorming van 'n enkele koninkryk.
Ontwikkeling van die begrafnisargitektuur.
Stigting van Memphis in die grens tussen die twee dele van die land.
Veldtogte teen die Nubiërs
Uitbreiding van die Egiptiese gebied suid van die eerste katarak
Antieke Egipte -kaarte. Vroeë dinastiese periode
3de Dinastie (2650-2600) – 4de Dinastie (2600-2480)-5de Dinastie (2480-2350)-6de Dinastie (2350-2190)
Konstruksie van die groot piramides
getuienis van 'n hoë tegniese
artistieke vlak en ekonomiese voorspoed
Verskerping van kommersiële betrekkinge met die Nubiërs, Libiërs en Semiete van die Nabye Ooste.
Die eerste godsdienstige tekste word geskryf, die tekste van die piramides met rituele formules vir die kultus van die dooies.
Teen die einde van die tydperk word die outonomie van die plaaslike owerhede en die proses van "federalisering " van Egipte tot nadeel van die gesag van die soewerein beklemtoon.
Sneferu voer aanvalle in Nubië en Libië uit om die inval en plundering te beveg.
Sahure maak 'n maritieme ekspedisie teen Byblos.
Gedurende die streek Pepi I vind die belangrike veldtog teen die Siries-Palestynse stamme plaas.
Antieke Egipte -kaarte. Ou Koninkryk
Eerste intermediêre periode 2190-2050
7de dinastie (Memphis)- 8ste dinastie (Kopties en Abydos)- 9de dinastie (Heracleopolis)- 10 de dinastie (Heracleopolis)
Khety ek / Khety III/ Merikare
Breuk van die eenheid van die ryk en die vorming van semi -outonome owerhede vorming van plaaslike dinastieë in Memphis, Kopte, Abydos, die soewerein van Heracleopolis, oorheers oor hulle almal.
Oorspronklike literêre werke floreer, byvoorbeeld: Instructions for King Merikare en dialoog van 'n man wat moeg is vir die lewe, met sy siel.
Gereelde oorloë tussen die here van die verskillende streke (nomos) om die oppergesag te bereik.
Invalle en invalle uit die Nabye Ooste.
Antieke Egipte -kaarte. Eerste intermediêre periode
11de dinastie (2130-1991) en#8211 12de dinastie (1991-1780)
Hereniging van Egipte onder die heersers van Thebe.
Die bou van die monumentale grafte begin op die oostelike oewer van die Nyl, oorkant Thebe (Luxor en Karnak).
Die hoofstad word oorgedra, in Lisht gestasioneer, die administrasie is herorganiseer en die mag is gesentraliseer.
Ekspedisies vir verkenning na Sinai en Arabië. Militêre veldtog van Sesostris III in Palestina.
Verowering van Nubië deur Sesostris III.
Antieke Egipte -kaarte. Middelryk
Tweede Tussentydperk 1780-1560
13de Dinastie (1780-1700)-14de Dinastie (1780-1700) – 15de Dinastie (1700-1630)-16de Dinastie (1630-1580)-16de Dinastie (1610-1560)
Apepi / Seqenenre Tao II/ Kamose / Ahmose ek
Herhaalde dinastiese krisisse en verbrokkeling van sentrale mag.
Dekadensie en verarming van die land.
Chaotiese situasie bepaal deur die inval van die Hyksos " here van die buiteland ".
Ontwaking van nasionale sentiment en opstand teen die Hyksos.
Invasies van die Hyksos wat Neder -Egipte verower en hul dinastieë daar vestig.
Militêre veldtogte teen die Hyksos uitgevoer deur Seqenenre Tao II soewerein van Thebe wat sterf terwyl hy veg.
Ahmose verower die hoofstad van die Hyksos, Avaris, en vervolg sy teëstanders na Palestina.
Ekspedisies van Ahmose teen Sirië en Nubië wat teruggekeer het om onafhanklik te word.
Antieke Egipte -kaarte. Tweede intermediêre periode
Nuwe Koninkryk 1560-1085
18de Dinastie (1560-1345)-19de Dinastie (1345-1220)-20ste Dinastie (1220-1085)
Thutmose I/ Thutmosis II/ Hatshepsut/ Thutmose III/ Amenhotep II/ Thutmose IV/ Amenhotep III / Amenhotep IV (Akhenaten)/ Toetanchamon/ Horemheb/ Seti ek / Ramses II / Merneptah / Ramses III
Die bou van die rupestriese of hipogiese grafte begin in die Vallei van die Konings.
Verbond met die koning van Mitanni onder samestelling deur Thutmosis IV.
Godsdienshervorming gelas deur Amenhotep IV (Akhenaten) en fokus op die kultus van die songod, Aten, draer van die lewe.
Bou van die nuwe hoofstad Akhetaten, opposisie van die Thebaanse geestelikes en mislukking van die hervorming.
Oordrag van die hoofstad Pi-Ramesses na die delta deur Ramses II.
Thutmose I, Nubiese herowering.
Oorwinning van Thutmose III oor die plaaslike prinse in Megiddo en Palestina: Palestina en Sirië word Egiptiese provinsies.
Tydens die bewind van Akhenaten kom die Ooste in opstand.
Veldtogte van Ramses I en Ramses II om Palestina en Sirië te verower.
Slag van Kadesh van onseker uitkoms tussen die Egiptenare van Ramses II en die Hetiete van Muwatalli. Poging tot inval in die "People of the Sea " afgeweer deur Ramses II.
Antieke Egipte -kaarte. Nuwe Koninkryk
Derde intermediêre periode 1085-715
21ste dinastie (1085-950)-22ste dinastie (950-730)-23ste dinastie (817-730)-24ste dinastie (730-715)
Einde van die Egiptiese eenheid.
Vermenigvuldiging van die onafhanklike owerhede: teen die middel van die agtste eeu eis vier plaaslike heersers die titel van Farao.
Die laat periode 715-332
25ste dinastie (750-656)-26 ste dinastie (663-525)-27ste dinastie (525-404)-28ste dinastie (404-398)-29 ste dinastie (398-378)-30 ste dinastie (378 -341)-31ste dinastie (341-332)
Piye / Sabacom / Tantamani / Psamtik I / Necho / Psamtik II/ Amasis/ Psamtik III/ Amirteo/ Nectanebo II
Egipte, herenig deur die soewereine van Saïs, beleef na die Assiriese oorheersing 'n ekonomiese herlewing (saita wedergeboorte).
Die bou van 'n kanaal tussen die Nyl en die Rooi See begin tydens die bewind van Farao Necho.
Fenisiese seevaarders reis deur Afrika in opdrag van Necho.
Die heersers van Kush verower die hele Egipte en verenig Nubië en Egipte in 'n enkele koninkryk.
Inval op die Assiriërs en hul oorheersing in Egipte.
Rebellie van Psamtik, prins van Sais, wat die land van die Assiriërs bevry.
In Pelusio aan die delta, Psamtik III word verslaan deur die Perse, wat Egipte as 'n satrapie van sy ryk organiseer.
Die vorste van Sais, Mendes en Benito doen die laaste en kortstondige pogings om Egipte van die Perse te bevry.
Die vissers van Nubië jag krokodille en strooi dit met strooi en hang dit as 'n talisman oor hul drumpels om teen die bose oog te beskerm. Die bek van die krokodil is oopgelaat, maar die lyk was bedek met kleurvolle krale. Vir die mense van antieke Egipte was die olom, soos die Nyl -krokodil in die Nubiese dialek bekend staan, veel meer as 'n gelukbringer. In die tyd van die Farao's is hy aanbid as die god Sobek, ter ere van wie die tempel van Komombo in Bo -Egipte opgerig is.
Nubiese dorpe is gebou uit klip, klei en sand, die dakke is gewoonlik gemaak van graanstingels en graanstingels. Die vloere was bedek met skoon sand en huishoudelike toebehore wat daagliks aan die plafon gehang is.
Modelle van Nubiërs in tradisionele huise wat verskillende huishoudelike, sosiale en landbouaktiwiteite uitvoer wat die tradisionele lewenswyse onthul, kan nou in die Nubia -museum in Aswan gesien word. Daar is selfs 'n skildery van die weeklikse Post Boat wat een keer by elk van die 46 distrikte van Nubia gestop het na Wadi Halfa vanaf Shellel, suid van Aswan, met pos en voorraad.
Ph.D. | 18/06/2009, 17:00
Terwyl ek na lesings luister of boeke lees van meestersgeleerdes oor antieke Kemet (dws Cheikh Anta Diop, Yosef ben-Jocannan, John G. Jackson, John Henrik Clarke, Gerald Massey), is een ding deurgaans genoem Kemet (Egipte) was die oudste beskawing op die planeet. Dit is al geruime tyd die tema. 'N Ander gebied in die Nylvallei het in die literatuur verskyn, maar daar is nie veel aandag geskenk nie weens die fokus op Kemet. Miskien moet ons ons denke nuut aanpas. Kemet was die mees gevorderde antieke beskawing, maar nie die oudste nie, hoewel dit steeds deel uitmaak van die bespreking.
In 1962 het 'n navorsingspan onder leiding van Keith C. Seele, direkteur van die University of Chicago Oriental Institute Nubian Expedition, 'n faraoniese dinastie in Nubië ontdek wat die eerste faraoniese periode in Kemet (Egipte) voorafgegaan het. Dit is 'n gebied wat strek van Noord -Soedan tot in die suide van Kemet. In sommige literatuur word daarna verwys as antieke Ethiopië, of soos in die Bybel, Kush. Vandag word dit Ta-Seti genoem.
Op 1 Maart 1979 het The New York Times 'n artikel op sy voorblad, geskryf deur Boyce Rensberger, met die opskrif: "Nubian Monarchy Called Oldest". In die artikel skryf Rensberger: "Bewyse van die oudste herkenbare monargie in die geskiedenis van die mensdom, wat die ontstaan ​​van die vroegste Egiptiese konings deur verskeie geslagte gevind het, is gevind in artefakte uit die ou Nubië." Hy het beraam dat "Die eerste konings van Ta-Seti moontlik ongeveer 5900 v.C. regeer het."
Bruce Williams, argeoloog aan die Universiteit van Chicago, wat die navorsing voortsit, voeg sy perspektief by. "'N Onlangs ontdekte antieke koninkryk is altyd 'n saak van belang, maar as dit voorafgaan aan die vroegste bekende monargie, die vereniging van Egipte in die vierde millennium vC, word die geskiedenis self hergebore. Die plek is die ou Nubië in Qustul, waar die ondersoek na argeologiese materiaal wat tydens die groot reddingspoging van die 1960's herwin is, het 'n paar geslagte voor die opkoms van die eerste historiese Egiptiese dinastie onlangs 'n geboorteplek van die faraoniese beskawing onthul. " (Argeologie Tydskrif)
Die reddingspoging was om soveel materiaal en artefakte as moontlik te behou en te dokumenteer voordat waters van die bou van die twee Aswan -damme, wat die Nasser -meer skep, die hele gebied beslaan.
Volgens Ivan Van Sertima is paleise in 'n lesing gevind, tesame met die valkgodheid Heru (Grieke wat Horus genoem word), wat later in Kemet gevind word. Die begin van die Medu Neter ('n heilige skryfstelsel), wat deur die Grieke hiërogliewe genoem word, is ook gevind. Een van die belangrikste vondste was die kroon van die suide (voor die eenwording van Kemet) op die koppe van 'n dosyn farao's, voor die eerste farao van Kemet.
Vroue was hoog aangeskryf in Ta-Seti. 'N Aantal vroue het die titel Kentake gehad, wat koninginmoeder beteken. Die Romeinse letterkunde het na hulle verwys as Candace. Van die vroue was staatshoofde. Kentake Qalhata (639 v.C.) het haar eie piramide by Al Kurru laat bou.
Die rede waarom soveel klem op Kemet gelê is, dit is waar die antieke beskawing sy hoogtepunt bereik het. Dit is ook die plek waar baie Europese klassisiste geleerdes oorlog verklaar het teen die werklikheid van die oorspronklike inwoners wat inheemse Afrikaners is, en dat die kunste en wetenskappe, wat nou oor die hele wêreld beoefen word, deur dieselfde swart mense geskep is. Dit is heeltemal onaanvaarbaar vir hierdie Europese en Arabiese geleerdes wat nooit sal erken wat hulle reeds weet nie.
Selfs Keith C. Seele, wat die eerste keer met die navorsing by Ta-Seti begin het, het nie sy bevindings onthul terwyl hy gelewe het nie.
As ons na die oudste beskawing ter wêreld verwys, moet ons verder gaan as Kemet self, maar ons bereik Soedan, algemeen bekend as Nubia. Maak nie saak watter gebied 'n mens wil verwys nie, wetenskaplike feite toon nog steeds aan dat die beskawing in Afrika begin het, wat deur swart mense geskep is.
Reis in Nubië
Egiptiese invalle in Nubië, 'n land ryk aan koper en goue erts, het van vroeg af begin. Djer, die farao van die eerste dinastie, het 'n inskripsie by die ingang van die tweede katarak gelaat waarin verskeie lyke uitgebeeld word en 'n man wat as gevangene geneem is (waarskynlik nie meer as 'n strafaanval nie), en daar is bewyse dat een plek in Nubië naby 'n besonder ryk aar van koper is twee eeue lank beset vir die smelt van groot hoeveelhede erts. Teen die 4de en 5de dinastie was daar aansienlike aktiwiteite. Gesteentes in Kulb, 'n goudmyngebied, dui die mees suidelike punt aan waar die prospekteerders van die Egiptiese Ou Koninkryk gewerk het.
Die ontginning van die minerale rykdom van Nubia impliseer nie kolonisasie wat in werklikheid eers in die Middelryk plaasgevind het nie (toe massiewe vestings tydens die Tweede Katarak gebou is). Die ekspedisies was, hoewel dit hoofsaaklik uitgevoer is om aan die antieke Egiptiese vereistes te voldoen, wedersyds voordelig. Egipte het hoogs gewaardeerde goedere verkry, waaronder goud, mirre, elektrum ('n goud en silwer legering), ebbehout, velle van diere (veral panter) en tandvleis, en die Nubiërs was afhanklik van Egipte vir koring, olie, heuning, klere en ander items. Die Nyl in Nubië is omring deur 'n muur van heuwels na oos en wes wat die vallei nou beperk het, en afgesien van die smal strook tussen die rivier en die rante, was die land verlate, die Nubiërs verarm. Hulle het in lomp, laaggeboude huise en huise in nedersettings langs die rand van die rivier of langs watergate en -kanale gewoon.
Dit was uit die Nubiese stamme dat 'n edelman uit die 6de dinastie Uni genaamd troepe gewerf het om ontroerende Bedoeïene in die grensprovinsies van die Delta te onderdruk, om antieke Egiptiese grondstowwe in Sinai te beskerm. Egipte het op die oomblik geen staande weermag gehad nie, en diere twyfel nie daaraan dat die Nubiërs maklik die geleentheid aangegryp het om werk in die Egiptiese magte te kry nie. Uni het nie minder nie as vyf keer opstand in die streke van die Delta en Sinai onderdruk en is daarna aangestel as 'n oppasser van die deur van die suide. Sy belangrikste taak blyk te wees om die grensende Egiptiese Nubiese stamme in toom te hou. Sy sukses word bewys deur die feit dat hy in die 5de regeringsjaar van Merenre gedoen het wat geen farao gedoen het nie: hy het persoonlik na die eerste katarak gereis om hulde te bring van die Nubiese leiers. In 'n verligting wat die geleentheid opneem, word gesien hoe Uni op 'n staf leun terwyl die hoofde van Medja, Irtje en Wawat voor hom buig.
Die volgende taak van Uni was om kommunikasiemetodes te verbeter en 'n ononderbroke waterverbinding tussen die granietgroewe en Memphis tot stand te bring om die vervoer van granietblokke vir die farao se graf te bevorder. Die nuut bejaarde Uni was verantwoordelik vir die grawe van vyf kanale deur dele van die katarak wat veral moeilik was om te navigeer. Die kanale is suksesvol opgegrawe. Ek het inderdaad 'n besparing vir die paleis gemaak met al hierdie vyf kanale, ' het Uni geskryf. Drie bote en vier bakke moes toe gebou word om die baie groot blokke vir die Egiptiese piramide te vervoer, en die prestige van Egipte was so groot dat die hout vir hulle deur die opperhoofde van Neder -Nubië verskaf is. Uni het geskryf: 'Die buitelandse hoofde van Irtje, Wawat, Yam en Medja het die hout vir hulle gesny. Ek het dit alles in een jaar gedoen. '
Met 'n vreedsame verhouding tussen Egipte en Nubië en die waterweg oop, was dit natuurlik dat Egipte die omliggende gebiede meer volledig sou benut, veral die rante van die oostelike woestyn van Nubia met ryk are van gouddraende kwarts. Reise verder suid was nie meer formidabel nie en 'n groter belangstelling in Yam (Bo -Nubië) en Kush (Soedan) was ook onvermydelik. Die grafte van opeenvolgende Egiptiese adellikes dui duidelik aan dat die kragtige benadering in die buitelandse beleid van Egipte teen die einde van die Ou Koninkryk ingestel is. Karavaanleiers en te voet, vergesel van pakdonke, het verder suid begin waag en tot dusver onbekende Harkhuf verken, 'n kragtige edelman en woonwa-leier van Elephantine was die eerste aangetekende ontdekkingsreisiger in die geskiedenis. Hy het vier reise gemaak na Yam, die onherbergsame land suid van die Tweede Katarak, en het ook weswaarts gereis na onontdekte streke op die ' Elephant Road ', wat moontlik die roete was wat suidwaarts strek vanaf Aswan wat vandag nog gebruik word vir die vervoer van kuddes uit die Soedan.
Sy eerste reis het sewe maande geneem. Sy tweede was meer avontuurlustig en hy het opgeteken dat hy nooit 'n metgesel of karavaanleier wat na Yam toe gegaan het, laat doen het nie, en dat hy ook items teruggebring het waarvan niemand ooit gebring het nie terug voor '. Toe Harkhuf op sy derde ekspedisie Yam bereik, vind hy 'n opskudding in die land. Die kapteins was in 'n oorlog betrokke met die nedersettings Temehu (stamme wat met die Libiërs verband hou). Antieke Egipte het altyd op die verdediging opgetree teen invalle in die Nylvallei uit die westelike woestyn. Onder die avontuurlustige Harkhuf het 'n konvooi egter die hoofman van Yam weswaarts gevolg en hom tot onderwerping gebring. Op sy terugreis kon Harkhuf se konvooi, belaai met huldeblyke en produkte en met 'n swaar begeleiding, die stamhoofde van die Nubiese grens so beïndruk dat hulle Harkhuf gidse en beeste in plaas van die konvooi plunder. Dit was op sy vierde reis dat Harkhuf goud, volstruisvere, leeu- en luiperdvelle, olifanttande, cowrie -skulpe, ebbehoute, wierook, Arabiese tandvleis en 'n dansende dwerg terugbring na Egipte.
Die voetkonvooie in die onbekende binnekant moes onophoudelik en uitputtend gewees het. Onder leiding van pakdonkies was die karavaanleiers verplig om baie stadig te ry, na ou rivierkanale, waar putte en fonteine ​​gevind kon word. Dit het maande geneem om roetes wat kamele vandag kan aflê binne 'n paar weke af te lê. Die ekspedisies was gewoonlik suksesvol, maar dit was nie sonder gevaar nie en meer as een Egiptiese edelman het sy lewe verloor deur die binneland in te gaan.
Die eertydse Egiptenare was goed vertroud met sommige van die tale en dialekte van die stamme van Nubië, en die losse soewereiniteit wat hulle oor hulle uitgeoefen het, was gerespekteer en die Nubiërs was lankal bewonder. 'N Agressiewer beleid teenoor hulle word eers teen die einde van die ou koninkryk duidelik, en die volledige verowering van Laer Nubia het plaasgevind in die Middelryk.
Egipte beveel die roetes na die suide. Gebreekte pottebakke met die name van die farao's Pepi I se farao, Merenre en Pepi II, is so ver suid as Kerma in die Soedan gevind. Die poort na die ontsaglike rykdom van die binnelandse Afrika was oop. Karavane kan landroetes na verre Punt aan die Somaliese kus verken, 'n gebied ryk aan wierook, salf en ander eksotika wat as onontbeerlik beskou word vir die rykes.
Kaart van Nubië
Antieke Egiptiese gode
Dit was die hoofstad van die Antieke Koninkryk van Egipte en die nommer I van Neder -Egipte. Bo -Egipte is dus suid van Neder -Egipte omdat die boonste Nyl suid van die onderste Nyl is.
Kaart van die Nyl Foto's van Egipte Beelde van Antieke Egipte Foto's van Egipte Foto's van Antieke Egipte Karnak Ou Egipte Foto's Ou Egipte Egipte
Bo -Egipte strek vanaf die Libiese woestyn suid verby Abu Simbel.
Antieke Egipte kaart onderste en boonste Egipte. Die smalste deel is slegs ongeveer drie kilometer breed en die breedste slegs twaalf. Bo -Egipte was suidwaarts amper onder Laer geleë en het tot by Syene gestrek. Neder -Egipte is in nomme verdeel en het na 3600 vC as 'n beskawing begin vorder.
Bo- en Benede -Egipte is vernoem omdat hulle onderskeidelik in die boonste en onderste Nyl was. Historiese ontwikkelingslokale van groot konstruksies Egipte soos ons dit vandag ken en die altyd belangrike Nylrivier wat bygedra het tot die groei van die antieke Egiptiese beskawing. Sommige van die belangrikste plekke in die ou Neder -Egipte.
Antieke Egipte is in twee streke verdeel. Neder -Egipte was die noordelike streek nader aan die Middellandse See die Nyl -delta. Dit was voorheen verdeel in Bo- en Benede -Egipte, suid en noord.
Hierdie kaart van antieke Egipte dek Neder -Egipte. Laer Egipte is die noordelike deel van die land, terwyl Bo -Egipte die suidelike deel is. Historiese plekke op die kaart van die antieke Egipte.
Rosetta waar die Rosetta -steen ontdek is. Kaart van die ou stede van Egipte in die Nyl -delta. Bo -Egipte is niks anders as 'n riviervallei nie.
Die etikettering van bo-en onderkant lyk teen-intuïtief met Bo-Egipte in die suide en Benede-Egipte in die noorde, maar het in werklikheid betrekking op die Nyl wat stroomop vanaf die hooglande van Oos-Afrika stroomop na die Middellandse See stroomaf stroom. Kaart van Nubië in antieke Egipte. Antieke Egipte lê in die noordooste van Afrika en vorm en floreer in die onderste dele van die Nyl.
Die antieke Egiptiese kaartdomein strek van die delta van die Nyl in die noorde tot by die Elephantine Island, waar die eerste katarak van die Nyl in die suide is. Hier is 'n kaart van antieke Egipte met al die groot stede. Laer Egipte is in die noorde en is die deel waar die Nyl -delta in die Middellandse See uitloop.
Neder-Egipte was die noordelikste deel van die ou Egipte wat strek van net suid van die hedendaagse Kaïro tot by die Nyldelta in Alexandrië. Die etikettering van bo- en onderkant lyk teen-intuïtief. Laer Egipte is in die noorde omdat dit verder is van die bron van die rivier die Nyl wat in die Middellandse See uitloop.
In verskillende periodes bereik die uitbreiding die oostelike woestyn, die kuslyn van die Rooi See en die Sinai -skiereiland. Alexandrië, hoofstad van die Grieks-Romeinse tydperk van antieke Egipte. Geografies was die antieke kaart van Egipte verdeel tussen noord en suid, onderskeidelik onder- en bo -Egipte, en voor die 1ste dinastie was hierdie twee streke polities geskei.
Neder-Egipte is die noordelikste gebied van Egipte wat bestaan ​​uit die vrugbare Nyl-delta tussen Bo-Egipte en die Middellandse See vanaf El Aiyat suid van die hedendaagse Kaïro en Dahshur. Die twee koninkryke is uiteindelik verenig deur koning Menes in 3000 vC.Omstreeks 3100 vC was die land verenig, maar die Egiptenare het steeds aan hul land gedink dat dit uit hierdie twee hoofafdelings bestaan.
Gedurende die tyd van Moses en die uittog was die land Egipte verdeel in Bo- en Onder -Egipte. Bo -Egipte is in die suide van die Libiese woestyn tot net verby Abu Simbel Nubia. Neder-Egipte was by die Farao's bekend as Ta-Mehu.
Die belangrikste gode wat in Tanis aanbid is, was Amun, sy vrou Mut en hul seun Jonsu. Die land van antieke Egipte het vier hoofafdelings, waarvan die eerste twee Bo -Egipte en Neder -Egipte is. Die Nyl het alles vir die Egiptenare beheer, so dit het dit bewerkstellig.
Dit was suid van die Nylrivier -delta geleë in die gebied tussen Laer en Bo -Egipte. Die Nyl -delta was 'n driehoekige gebied van moerasland ongeveer 150 myl van noord na suid van Memphis tot by die Middellandse See en ongeveer 150. Die boonste en onderste heersers se krone is gekombineer om die dubbele kroon te skep.
Hierdie kaart van antieke Egipte beeld Bo -Egipte uit. Neder -Egipte Neder -Egipte is 'n uitgebreide gebied van Egipte met die Nyl -delta, Kaïro Alexandrië en die piramidesvelde naby Kaïro. Hierdie deel van die land is ook in nomme of provinsies verdeel.
Hierdie kaarte van antieke Egipte poog om verteenwoordigende aspekte van die land uit te lig. Histories het die Nyl in sewe takke van die delta in Neder -Egipte verdeel. Vandag bevat dit twee groot kanale.
Bo -Egipte is 'n streek in die Nylvallei in Egipte tussen Luxor en Aswan en die historiese streek Neder -Nubië, gekenmerk deur 'n aantal antieke nedersettings en tempeldorpe wat jaarliks ​​duisende reisigers lok.
Kaart van Egipte Google Soek Egipte Kaart Egipte Kaart
Antieke Egipte Aardrykskunde Ou Egipte Egipte Ou Nubië
Egipte Kaart Van Piramides Antieke Egipte Kaart Egipte Kaart Antieke Egipte
00ffb315 A013 4dd9 9dc2 81b791884b12 Jpg 1124 1971 Egipte Kaart Ou Egipte Kaart Egipte
Vroeë Egipte en Nubië Gif 310 484 Egipte Kaart Egipte Ou Egipte
Kaart van die onderste middel- en bo -Egipte Antieke wêreldgeskiedenis Egiptiese geskiedenis Egipte Kaart
Antieke Egipte Kaart Antieke Egipte Kaart Egipte Kaart Antieke Egiptiese stede
Kaart met die Nylrivier Antieke Egipte Kaart Egipte Kaart Egipte
Kaart van die antieke Egiptiese ryk toon topografiese kontoere en hoogtes om te wys waarom Bo -Egipte laer is Ou -Egipte Kaart Egipte kaart Egipte
Aseel Op Twitter Egipte Kaart Ou Egipte Kaart Egipte Reis
Geskiedenis Egipte Kaart Antieke Egipte Egipte
Grense van antieke Egipte op verskillende tye Antieke Egipte Egipte Kaart Egipte
Nuwe koninkryk van Egipte onder Ramses Ii Egipte Nuus Egipte Ou Egipte
Die soeke na onsterflikheidskaart van die antieke Egipte Egipte Egipte kaartkaart
Antieke Egipte Kaart Bo -Egipte Egipte Kaart Antieke Egipte Kaart Antieke Egiptiese stede
Antieke Egipte is verdeel in twee streke Bo- en onder -Egipte Let op iets ongewoons oor die name van die streke Egipte Kaart Egipte Reis Egipte
Ancient Egypt Mrstpierre Com Egypt Ancient Egypt Ancient
Die Nyl Geen Nyl Geen Egipte Oorstroom Voorspelbaar Op voorwaarde dat vrugbare grond tot besproeiing in Egipte sowel as Organi Egipte Kaart Nylrivierprojek Nylrivier gelei het
Die verlore stad van antieke Egipte Kaart van Egipte Ou kaart van Egipte Ou Egipte vir kinders
Bo -Egipte Egipte Ou Egipte Ou Egipte
Gevind op Bing van Tceygpt Weebly Com Egipte Kaart Egipte Ou Egipte Kaart
Bo -Egipte Kaart van Antieke Egipte Met Sy Historiese Benamings Bo -Egipte In Die Laer Gedeelte Van Egipte Kaart Smaragd Tablette Van Die Ou Egipte Geskiedenis
Neder -Egipte Egipte Geskiedenis Nylrivierprojek Egipte
Lys van Antieke Grootmoondhede Wikipedia Middelryk Antieke Egipte Egipte Kaart
Antieke Egipte Egipte Kaart Antieke Egipte Kaart Antieke Egipte
Kaart van boonste en onderste Nubia -wetenskapsprojekte Khartoem katarak
Kaart van Antieke Egipte Antieke Egipte Kaart Egipte Kaart Egipte
Lifes Cradle Antieke Nubië Egipte Ou Egipte
Administratiewe afdelings van antieke Egipte in vergelyking met moderne antieke Egipte Moderne geskiedenis van Egipte
Antieke Egipte Antieke Egipte Kaart Egipte Kaart Antieke Egipte
Lêer Antieke Egipte Kaart Fr Svg Wikimedia Commons Egipte Kaart Antieke Egipte Kaart Antieke Egipte
Neder -Egipte Kaart Egipte Kaart Nyl Delta Egipte
Https Encrypted Tbn0 Gstatic Com Images Q Tbn And9gcsrdfm1oyhsg2bzqpt 2gnvkn 5lwx1bsdvxx2udpx5p33wjbnh Usqp Cau
Noordoos -Afrika 1500 vC
Die land Nubië kom eeue lank al hoe meer onder die invloed van sy groot noordelike buurland, Egipte.
Toe Egipte verenig en magtig was, het hierdie invloed die vorm aanneem van regstreekse verowering, ten minste in die noorde van die streek. Egiptiese kolonies is langs die rivier die Nyl geplant, en die afgeleë stamme, wat hul vee op die grasvelde weg van die rivier wei, het die Egiptenare baie lojaal getrou en handel gedryf met die Egiptiese handelaars in die dorpe.
Aan die ander kant, toe Egipte swak en verdeeld was, het 'n onafhanklike staat gedy in Nubië, die koninkryk van Kush. Die Kushitiese heersersklas het egter swaar egipties geraak in kultuur, godsdiens en materiële beskawing.
Wat anders gebeur in die res van die wêreld.
Egipte geskiedenis 1000 vC
Na eeue van grootheid, het die beskawing van Antieke Egipte nou 'n lang tydperk van agteruitgang beleef.
Europa geskiedenis 1000 vC
Groot bevolkingsbewegings in Europa het wydverspreide omwentelinge veroorsaak, en die Minoïese en Mykense beskawings het verdwyn
Afrika geskiedenis 1000 vC
Boerdery- en beesboerdery versprei in Wes- en Sentraal -Afrika
Die geskiedenis van Iran 500 vC
Iran, die middelpunt van die groot Persiese ryk
Egipte geskiedenis 500 vC
Sy antieke glorie in die verlede, Egipte is nou net nog 'n provinsie in die Persiese ryk
Afrika geskiedenis 500 vC
Bantoe -boere uit Wes -Afrika begin versprei oor die vasteland
Egipte geskiedenis 30 vC
Egiptiese onafhanklikheid het tot 'n einde gekom met die dood van sy beroemde koningin, Cleopatra
Europa geskiedenis 30 vC
Die Romeinse ryk regeer nou 'n groot deel van Europa
Afrika geskiedenis 30 vC
Noord -Afrika is nou deel van die Romeinse ryk, terwyl die sentrale Afrika die Bantoe -uitbreiding voortduur