“Sewe jaar na sy dood sien ek Celan in sy pantoffels alleen in sy slaapkamer dans, neuriënd met elke pas.” In watter taal het Ilya vir Paul Celan sien dans?
Sal mens jou nou laat beïndruk deur ‘n jong haan, al is hy ook ‘n goeie digter! Ek was daar (dink ek), en as dit nie vir Bibi was nie…
Kundera se nuwe boek is in Frans. Blykbaar was sy Tsjeggiese boeke ‘onsigbaar’ – verbied. Die vroeëre werke in Tsjeggies is “fantoomboeke” wat slegs danksy die vertalings bestaan. Florence Noiville skryf (aangehaal in gister se Le Monde): “Vandaar die paradoksale situasie – dié van ‘n teks sonder enige bekende oorspronklike, en van ‘n outeur wat in ‘n taal skryf waarvan hy vooruit weet dat dit nie die een is waarin hy gelees gaan word nie.” François Ricard verwys weer na Kundera se werke as “trans-” of “politalig”. En daarby is hy baie gesteld op sy vertalings. Hy korrigeer aanmekaar. Daar is glo oor 30 jaar vyf verskillende weergawes van “Die Grap” geskryf.
Nogal ‘n gebeurtenis, hierdie nuwe ‘musiekboek’ van hom, wat besonder hoog aangeskryf word. Veral ook omdat hy self ‘onsigbaar’ geword het. Hy weier alle onderhoude en is van oortuiging dat die skrywer spoorloos uit die geskiedenis gevee moet word sodat net die teks mag oorbly. Dis seker sy reg op 85…
Anders as Adorno het Kundera van jazz gehou; maar soos Adorno het hy egter geen aanvoeling vir ander popul^ere genres nie. Hy sal nie Dylan of Kramer waardeer nie; maar sy essays oor Janacek is so briljant, mens vergewe hom maklik.
Jammer, Desmond, sou graag ’n derri-lirieuse dronk draai daar wou gooi (ek is mal oor dans, wel van die ruk en rol weergawe (bewonder wel ook die rieldansers so vanaf ’n distansie)) tussen die gedugte digters, maar ek sit vas hier in die Noordweste – speel tutor vir UNISA daardie naweek.
Stigtelik, watwô! Op ‘n ernstiger noot, Breyten, dankie vir jou artikel in die Mail & Guardian oor die utopiese verbeelding. Dit het my weer aan Rick Turner laat dink. Ek lees op die oomblik ‘n boek deur Shlomo Sand, waarin hy sy vriendskap met Mahmoud Darwish noem. Jou artikel en Sand se boek praat oor twee plekke, maar ook dieselfde een.
Teen R35 ‘n kopie kan ek die M&G deesdae net een keer per maand bekostig. Ek het BB se artikel dus misgeloop. Darem nou op hulle weeblad opgespoor (dankie vir die spoor, Andries); hier’s hy vir ander cheap skates soos ek:
Breyten: alle grappies in ‘n sokkie. Ek sien beslis uit na die Digtersfees, vir die redes wat jy noem. En vir die inspirasie, as julle my die oudmodiese versugting sal vergeef. Soos ‘solidariteit’ is ‘inspirasie’ iets wat mens nogal soms begeer in die slopende stellenbosse alledaagsheid.