Elke digter het sy eie manier van werk. Sommiges skryf met ’n potlood, ander met vulpen, & ander direk op tikmasjien of rekenaar. Sheila Cussons het ’n sisteem van notaboeke gebruik waarin die evolusie van ’n gedig vanaf wat sy ‘kieme’ genoem het tot by die voltooide vers sig uitgespeel het. Gedigte is van een notaboek na die ander oorgedra soos die vers gestalte aangeneem het. Die laaste notaboek het sy dan ‘n ‘onderboek’ genoem.