Op die buiteblad van hierdie digbundel word Breytenbach se naam langs die titel gedruk: "BREYTEN BREYTENBACH ('YK')". 1 As "yk" as werkwoord gelees word, word die skrywer as 'n "ykmeester" voorgestel wat verantwoordelik is vir die ykproses. Die titel, so gelees, is 'n vooruitverwysing na die effek van gedigskryf: die ykproses / skryfproses maak gangbaar en verstaanbaar. Dié proses identifiseer die skrywer as yk / skryfmerk: die skrywer wat homself inskryf in 'n gedig of 'n digbundel, laat ontstaan homself as woord, as "Breyten Breytenbach" en "ek", byvoorbeeld. "Yk" kan ook as selfstandige naamwoord gelees word: "Breyten Breytenbach ('YK')".
Die aanhalingstekens van die digbundel dui reeds, vooraf, op die skrywer wat 'n woord word: die skrywer se inskrywing in taal kan uit die digbundeltitel afgelees word. Die aanhalingstekens bevestig hoe die ek-spreker aangehaal kan word: teenwoordig gestel kan word deur die (merk)teken "ek", byvoorbeeld, wat inhou dat die ek-spreker self afwesig is. Die skrywer skryf woorde en verander in 'n woord "ek", 'n skryfmerk, 'n yk. ('YK') staan vir die simbiose tussen ek en jy, maar nie in die konvensionele sin van die verhouding nie; maar die inversie van die konvensionele: 'n omkering vind plaas sodat die subjek van die uiting en taal domineer. Die yk-proses is nie 'n eensydige proses nie: die reële skrywer yk deur die proses van gedigskryf. Woorde yk: die teken losgemaak van die referent, 'n betekenaar losgemaak van die betekende skep hulle eie betekenisse. Lesers vertaal en herskyf 'n gedig, 'n digbundel, gedurende die leesproses(se). Die lesers tree toe tot die yk-proses, brei dit uit en voorsien die skrywer van hulle eiesoortige merkproses. Die oormekaarskuiwing van jy en ek in die woord "yk" illustreer hoe woorde die terrein van die skrywer is, maar óók van die leser: 'n vervlegting van stemme. Oor die proses van vervlegting in die skryfwerk van die skrywer en die leser skryf Roland Barthes in S/Z: