In die mokkie-dokkie oor Allen Ginsberg se “Howl” (2010) word daar ‘n belangrike polemiek gevoer in ‘n hofsaak oor die obseniteit van hierdie gedig. “Howl” is ‘n grensverskuiwende gedig binne die wêreldletterkunde en soos enige omstrede en nuwe gedig, is daar teenstand. Ek vind mens voel verantwoordelik vir jou eie taalgroep (al verskil jy fundamenteel met van hulle uitstaprake) en sal hulle eerder aanspreek of kritiseer want jy is deels verantwoodredelik vir die gemors wat eskaleer. (evil flourishes when good men do nothing) In sy artikel “Het die digkuns dokters nodig?” noem Hendrik Botha die volgende klompie: “C. Louis Leipoldt, A.G. Visser, A.D.Keet, Theo Wassenaar, Phil du Plessis, Casper Schmidt, Henk Rall, Menno Stenvert, Gilbert Gibson, Len S. Louw, Hennie Nortjé, Jasper van Zyl en Hendrik J. Botha (myself).” Daar is heerlike uitspanplek onder koelte bome en dit is die ideale pitstop met kinders.? So het die 2010-uitgawe enkele weke gelede in die boekwinkels gearriveer en inderdaad is dit ‘n besonderse publikasie aangesien verlede jaar beslis ‘n blomjaar vir die Britse digkuns was. Gedigte van hul vernaamste digters, sowel as nuwelingdigters, is hierin opgeneem.