Nooi my in, en ek droom saam… – Bali Drome
Vandag het ek weer ñ ‘plekkie’ nodig. Daar waar ek en manlief kan gaan asem skep. ñ Eenvoudige plekkie, kan sekerlik ook in ons voortuin wees. Maar daar moet ñ ‘dink’ betrokke wees, ñ kort koplysie wat afgetik kan word. Kerse moet opgediep word, en onthoue moet onthou word.
Ek is nie die romantiese een in die huis nie. Blomme hoort in die tuin, moenie dit ter wille van my afpluk nie. Kom ons stap eerder met die dampaadjie langs, en waardeer die trosse wat oral rondhang.
Moet my ook nie met ñ geskenk verras nie, jammer. Verras my liewer met ñ idee, ñ plan, sodat ek en jy saam kan droom. En beplan.
Om ñ droom vorm te laat aanneem, dít is waar my lekkerte lê. ‘Die vooraf.’
Ons oudste meisiekind se “love language” is “gifts.” Ek kan my verlustig in die manier wat haar opgewondenheid oor geskenke en verrassings so met oorgawe is.
Jy wíl haar bederf.
En jy? Wat maak jóú glasie vol? Waar sal jy vandag draaie wil gaan loop. En jouself wees.
Wat moet in jóú kerskous kom.
Wie is jý as ons net bietjie oor jou gesels?
Author travel460Posted on Desember 6, 2016
21 thoughts on “Nooi my in, en ek droom saam…”
Desember 6, 2016 om 11:46 vm
Iets om oor na te dink….
So baie planne, mens kan net droom.
Desember 6, 2016 om 12:27 nm
Ekke? Ek is niemand. Ek is al die mense wat jy ken en soos niemand wat jy al ooit ontmoet het nie. Ek is beide reg onder jou neus en onsigbaar.
Eendag loop jy my dalk wel raak by die klossie geboue op ‘n heuwel net buite Kleinmond, oppad Arrabella en Hermanus toe, aan die berg se kant. Daar is vier werkswinkels langs mekaar. Skrynwerker/ meubel restourasie, koper en ystersmid, glasblasery en ‘n groot ou skuur vol ou (en nuwe) mouterkarre is verskillende stadiums van herbou. Neffens die huis is daar ‘n oopplan restaurant. Daar is nie ‘n spyskaart nie, jy is welkom om in te val as die ligte brand. ‘n Bord kos kos R50 en bestaan uit wat ookal ons gekook het. Bring jou eie drinkgoed.
By die grootpad se hek staan daar “Hier sukkel Plasie en sy van Helsdingen saam” Bokant die werkswinkel is ‘n uithangbord in die vorm van ‘n hoed. My eerste (en enigste) poging tot rymelary pryk daarop:
Tevrede! Roep die plekbord, en verminder tog spoed
uitgehang pryk handelaar se naam teen ‘n hoed
Troeteldiere welkom, ook jou man of jou vrou
los maar elders jou gadgets vir nou
die winkel se vloer is bra leeg en kaal
hoe dan gemaak om ‘n wins te behaal?
geselskap!, liewe reisiger, ‘n verposing in die jag
garneer met menslikheid, beklemtoom met lag
en vir dié rariteit hoeveel geld te verhaal?
u teenwoordigheid het reeds die som betaal
Desember 6, 2016 om 1:06 nm
Korrelkop, nou wat maak ek met hierdie stuk skrywe van jou! Kan dit mos nie net laat los nie. Jou plek klink klaar bekend, en kyk, stop sal ons by julle stop. Die bord kos sal ñ bonus wees, en ons “cooler box” sal genoeg drinkgoed inhê sodat julle twee saam kan wegsluk. Dankie vir die uitnooi, want ñ mens se ‘plek’ is jy. Jou rymelary, hoekom doen jy dit nie meer nie? Want dit gee so baie weg van wie jy is.
Desember 6, 2016 om 1:21 nm
Jy liaseer hom onder Y vir “Yeah right!” en gaan aan met jou lewe.
Rymelary? Want ek is nie so bedraad nie. Linksbrein en hande verstaan mekaar goed, hulle weet hoe om te wat. Regsbrein en hande…dit is ‘n ongeluk wat plek soek om te gebeur.
Januarie 3, 2017 om 10:02 vm
Korrelkop en daar leer ek OOK wraggie meer van jou. Ek stop ook as ek ooit daarlangs gaan. Sal lekker wees om Plasie en sy van Helsdingen beter te leer ken.
Januarie 3, 2017 om 10:20 vm
Die ou wat tans daardie plek bewoon gaan vir julle bra skuins aankyk want ek dink nie hy het al ooit van ‘n Korrelkop Kahuna gehoor nie. Maar eendag, net miskien tref jy ‘n KK en sy gade daar aan.
Januarie 3, 2017 om 11:13 vm
Desember 6, 2016 om 2:06 nm
Vandag sal ek eerder nie “praat” nie – hierdie is nie nou die plek vir net woorde laat nie, maar wel vir goed “deurdunkte” woorde.
Desember 6, 2016 om 2:50 nm
Toe vind ek jou uiteindelik!!! Kom elke keer op dieselfde skrywe af…. maar met so ‘n bietjie gesukkel is ek nou hier. Gesels maak my glasie vol…. ‘n dag met my beste vriendin êrens in ‘n teetuin, dan lag ons maar praat ook diep dinge, en so nou en dan loop die trane.
Desember 6, 2016 om 5:14 nm
Hello Kameel. Gewonder wanneer jy weer kom inloer.
Desember 6, 2016 om 4:58 nm
Desember 7, 2016 om 5:09 vm
‘n Groot glas vrede, ‘n happie sekuriteit, ‘n lekker skyf avontuur en n skeppie tyd. ‘n Towerstaffie om te swaai en alle rommel is by d agterdeur uit!
Desember 7, 2016 om 5:18 vm
Desember 7, 2016 om 5:19 vm
Dit is só spesiaal gestel, Seegogga.x
Desember 7, 2016 om 10:11 vm
Nee, ek moet maar verby stap, dit gaan n lang storie wees.
Desember 7, 2016 om 10:25 vm
Ok, as jy eendag reg voel, skryf dan. Al is dit lank.
Desember 11, 2016 om 6:26 vm
Dit is vandag Sondag, die Rusdag waarvan God die Skepper praat. Almal le nog rustig en slaap, toe kom sit ek maar agter die rekenaar. Ek kan nie meer mik vir 60 nie, ek is daar verby. Ek en my vrou is geseend met goeie gesondheid en dat ons nie regtig iets kortkom in die lewe nie. ons werk nog altwee, om aftetree in vandag se gejaagde lewe, kos nogal ‘n paar rand. Ons bly op ‘n pragtige plot in Bredell en soos die dorpe en dinge uitbrei, word die gehoor van voertuie al meer hoorbaar.
Die skryfstorie kom al van skooljare en met my sakgeld en tuinwerkies vir ander mense in die dorpie Kuruman het ek my heel eerste kamera gekoop.
Geld om te studeer was daar nie, en ek moes maar op die myn gaan werk. Daar het ek my vrou ontmoet. Ons is 1976 getroud en het 3 pragtige seuns en 5 kleinkinders.
Ek is besig met ‘n foto joernalis kurses op die oomblik en sou baie graag verder wou studeer in Afrikaans. Miskien as God my kans gee, sal ek dit nog doen, ek kom agter ek het dit nodig vir die bietjie skryf wat ek doen.
Ek en ‘n vriendin het ‘n roman geskryf en is besig om dit nou finaal deur te werk en dan verder sal ons sien wat gebeur.
Ek werk maar al die jare as ‘n kontraktekenaar en dit is vir my soos fotografie, uit niks moet jy iets maak. ek glo nog altyd goeie fotos word gemaak en nie sommer net geneem nie.
Die dinge van die lewe en gemoedstoestande skryf ek op die blog as ek tyd kry.
Desember 11, 2016 om 8:20 vm
So jy is ñ skrywer in murg en been, Danie. En nog vol drome en energie. Sjoe, die feit dat julle ñ boek aangepak het, en voltooi het, is amazing. Daarvoor is ek te skrikkerig. Ek dink ek sal self ook so ñ foto joernalis kurses wou volg. Ek stem saam met jou, goeie fotos verg beplanning en insig. Ek wil dit graag leer. Soos jy op my blok kan sien, is fotos baie belangrik. Ek kan nie sonder dit skryf nie. Al moet ek dit op Google leen, dit vat my ure om die regtes op te spoor. Klink of jy beter voel?
Desember 8, 2016 om 1:16 nm
Ouma het altyd gese sy vrowtel in haar kamer, op die vraag wat doen sy. Soms as ek tuis kom sal sy se, sy het heeldag gevroetel. Baie gewonder en gedink, tog beskryf dit my eintlik mooi…
Ek vroetel hier rond, vroetel in my tuin. My terapie en so groot vreugde vir my, my stres ontlader, my dink plek, my kreatiewe plek.
Nou dra ek emmers water om my plantjies te lawe in hierdie droogte-water skaars tyd. My hart breek as ek hulle sien kwyn, so traveler vir my kerskous vra ek reen, al is dit nou buite ons tyd, vra ek reen, baie reen…..
Desember 11, 2016 om 10:10 vm
Ja wat, ons gaan deur sulke fases van die lewe. Ons blaas af, ander steek dit weg. Hang maar af hoe voel ons die dag. Geniet die dag.
Januarie 3, 2017 om 9:56 vm
Goeie geselskap, iemand (gewoontlik my ma of my vriendin) by wie ek net kan “praat” oor wat op my hart is.
En dan, meer persoonlik, aanraking en liefkosing dit maak my beter voel, weer heel voel. ‘n Paar arms wat se: “dit is ok en dit gaan weer ok wees”
Vorige Previous post: Om golwe te ry…ñ golfryer.
Volgende Next post: ñ Stapdag.