Die einde by die deure - Kunstenaarsfeite
'The End' is die dood, alhoewel die lied ook handel oor die ouers van Jim Morrison - dit bevat Oedipale temas om die ma lief te hê en die vader dood te maak. Morrison was altyd vaag oor die betekenis en verduidelik: 'Dit kan byna alles wees wat u wil hê.'
The Doors het hierdie liedjie ontwikkel tydens lewendige optredes by die Whiskey a Go Go, 'n Los Angeles -klub waar hulle die huisorkes was in 1966. Hulle moes twee stelle per nag speel, en hulle moes hul liedjies dus uitbrei om die stelle. Dit het hulle die kans gegee om met hul liedjies te eksperimenteer.
'The End' begin as die afskeid van Jim Morrison aan Mary Werbelow, sy vriendin wat hom van Florida na Los Angeles gevolg het. Dit het ontwikkel tot 'n epos van 11 minute.
Op 21 Augustus 1966 het Jim Morrison nie opgedaag vir die optrede van The Doors by die Whiskey a Go Go nie. Nadat hy die eerste stel sonder hom gespeel het, het die band Morrison uit sy woonstel gehaal, waar hy suur gestruikel het. Hulle het altyd 'The End' as die laaste liedjie gespeel, maar Morrison het besluit om dit vroeg in die stel te speel, en die orkes het saamgegaan. Toe hulle by die deel kom waar hy 'n gesproke improvisasie kan doen, begin hy praat oor 'n moordenaar en sê: 'Vader, ek wil u doodmaak. Moeder, ek wil jou fok! ' Die skare was mal, maar die orkes is ná die vertoning afgedank. The Doors het onlangs 'n rekordooreenkoms onderteken en hulle het 'n groot aantal aanhangers aangegaan, dus om van die Whiskey ontslaan te word, was nie 'n verpletterende slag nie.
Morrison het hierdie regstreeks gesing as 'F-k die moeder', eerder as 'Skroef die moeder'. Destyds kon die orkes nie oorsteek wat hul ingenieur Bruce Botnick 'die f-k-versperring' noem nie, sodat hulle die liriek op die album ontsmet het. Toe Botnick die album vir 'n heruitgawe van 1999 herontwerp het, het hy Morrison se f-k's weer ingesit, en dit was hoe die liedjie bedoel was.
Dit is beroemd in die film gebruik Apokalips nou oor tonele uit die Viëtnam -oorlog. Regisseur Francis Ford Coppola het dit laat remix om die reël 'F-k the mother' op te neem.
Deure se klawerbordspeler Ray Manzarek onthou in 1995 MOJO onderhoud: 'Om terug te sit in 'n gehoor en te hoor hoe' The End 'aan die begin van Apokalips nou , dit is absoluut opwindend. '
Morrison was op 'n suur trip toe hulle die eerste keer probeer het om hierdie liedjie op te neem. Hy het steeds 'F-k the mother, kill the father' gesing eerder as die werklike lirieke. In Die Mojo -versameling , lui dit: 'Die sanger is omvattend verwoes en op die vloer gelê terwyl hy die woorde mompel tot sy Oedipale nagmerrie. Toe, skielik opgewonde, staan ​​hy op en gooi 'n TV na die venster van die beheerkamer. Deur die vervaardiger Paul Rothchild huis toe gestuur soos 'n stout skoolkind, het hy in die middel van die nag teruggekom, ingebreek, sy klere uitgetrek, 'n brandblusser uit die muur geruk en die ateljee deurdrenk. Waarskuwend kom Rothchild terug en oorreed die naakte, skuimagtige Morrison om weer te vertrek, en raai die ateljee-eienaar aan om die skade aan Elektra te hef; die volgende dag het die band die snit in twee keer vasgeslaan. Morrison het nog net vyf jaar gelewe. '
Dit is vermoedelik die laaste liedjie wat Morrison gehoor het. Die aand toe hy dood is, speel hy ou Doors -albums en eindig met hierdie een. Dit was die laaste liedjie op die album.
Dit is opgeteken met die ligte af en net een kers brand langs Morrison.
Die albumweergawe van die liedjie is 'n geredigeerde kombinasie van twee opnames, wat 'n totaal van ongeveer 30 minute geneem het om op te neem. Vervaardiger Paul Rothchild noem dit 'een van die mooiste oomblikke wat ek nog ooit in 'n opnamestudio gehad het.'
Morrison het soms tydens konserte gestop om 'n reaksie van die skare te kry.
Die instrumentasie is bedoel om soos 'n Indiese raga te wees. Die kitaar boots 'n sitar na, met skynbaar onritmiese pluk van diatoniese note. Die tromslag is ontwerp om soos 'n tabla te klink, en die klavier is veronderstel om die neurie van 'n tambura te ondersteun.
Loretta - Liverpool, Engeland
Ray Manzarek aan Rainer Moddemann gesê Die deure kwartaalliks dat hy geglo het die 'blou bus' in die liedjie is 'Jim se weergawe van die Egiptiese sonboot ... was vir my 'n voertuig wat jou op 'n reis na magiese plekke sou neem. '
Moddemann het gevra oor die eenvoudiger interpretasie dat die 'blou bus' verwys na die blou busse van die Santa Monica -lyn, maar Manzarek het die idee weerstaan. 'Ek dink nie dit het iets daarmee te doen nie,' het hy gesê. 'Dit is meer kosmies. Dit is 'n kosmiese reis, en blou is die kleur van die kosmos daar buite. En dan is die volgende reël: 'bestuurder waarheen neem u ons.' Op 'n reis, man, op 'n reis na 'n plek waar jy nog nooit was nie, en sommige van hulle gaan eng wees, sommige van hulle sal baie pret, baie pret wees, soos 'The Crystal Ship'. Duisend meisies, duisend opwinding. '
Die gesin wat die karakter in hierdie lied besoek het, weerspieël Morrison se eie kernfamilie. Morrison het 'n ma en pa, een broer en een suster gehad.
In 'n onderhoud op 9 Januarie 2020 met 95.5 KLOS, onthou Krieger dat hy en Morrison eers in Krieger se huis aan die liedjie begin werk het.