Dis ’n halo-produk vir die brand en hulle hoop op baie verkope. En daarom is die launch in die Wes-Kaap vir ’n goeie impres­sion so presies soos ’n militêre operasie uitgewerk.
Maar net soos met baie militêre ops wat ek al ervaar het, het Moeder Natuur natuurlik ’n wil van haar eie en ’n manier om die ops op te f*k.
Daai Donderdag toe ons die roete deur verskeie van die mooiste bergpasse en twisties ter wêreld hier in ons provinsie sou vat, maak die hemele oop soos dekades gelede laas gebeur het.
Ek het lanklaas horisontale reën sien aankom vanweë die stormsterk rukwinde. Of miskien nie aankom nie.
Want die gordyn van water op die windscreen het by tye so hectic afgekom dat dit basies ’n whiteout was, al het die wipers op die max setting vir die vale gewerk.
Nee, ek praat nie van reën wat vertikaal afkom nie. Ek praat van reën wat vertikaal opspring omdat dit die teer so hard slat.
Die geweldige storm het gevoel soos ’n beplande vyandige aanval van alle kante op ons Micra. Dit het die eintlike bestuur van die kar nogal baie tegnies en senutergend gemaak.
En vir hierdie ou hardebaard was dit so ’n bietjie ekstra senuwees, want ek het mos nou al ’n paar launches bygewoon.
Maar 10 km into the route, kom ek tot my skok agter ek sit met ’n noobie agter die stuur. Hy het die eerste been daar verby Villiersdorp en omgewing gehardloop.
So, ek het letterlik sy cherrie vir hom gebreek deur die ins ’n outs van launches en die bestuur van karre op said launches te verduidelik.
En bygesê, ek dink wat die hele trip (ons moes in die middel afwyk van die uitgewerkte roete weens die aanval) ook eintlik baie suksesvol gemaak het, was die splinternuwe Micra self.
Maar wanneer Moeder Natuur soveel uur op glibberige teer ’n mortieraanval op jou loods en jou met stomsterk ­wind bombardeer, moet die kar eintlik sy sit en staan ken.