Neoklassisisme in argitektuur: die beroemde geboue en argitekte
Terug te keer na die ou kanonne in kuns herhaaldelik gebeur. Te mooi en harmonieuse bou, beeldhouwerk, skilderkuns van die klassieke tydperk. Nogal 'n lang tydperk in die geskiedenis van kuns genoem Neoklassisisme vir die herlewing van die antieke kanonne van skoonheid en transformasie van hulle onder die invloed van die moderne wêreld. Neoklassisisme in argitektuur werk ietwat anders in verskillende Europese lande. Van besondere belang vir die interpretasie van die klassieke beginsels van die Russiese argitekte het.
Sy hooftaak in die neo-klassieke argitektuur het die terugkeer na die wortels van die Europese kultuur. Die begin van die argeologiese opgrawings in Griekeland en Italië in die Sewentien eeu het 'n lewendige belangstelling van argitekte om die beginsels van die antieke argitekte veroorsaak. Dit het gelei tot die voorkoms van styl, genoem klassisisme, wat ontwikkel en geleidelik omskep in Neoklassisisme. Die belangrikste kenmerk is die verband van tradisie met romantiese opgehou. Voordat hierdie twee style met mekaar meegeding, maar uiteindelik 'n baie gemeenskaplike grond.
Nie-klassieke geboue het 'n groter gemak, genade en direktheid in vergelyking met die klassieke. Sal ook Neoklassisisme is spesiale aandag aan die nakoming van verhoudings, die begeerte vir monumentaliteit, selfs geswel. Argitekte nie net kopieer die ou stelsel van 'n bevel nie, maar is geneig om nuwe notas maak. Byvoorbeeld, die Egiptiese of Etruskiese. Die styl word gekenmerk deur selfbeheersing en selfs strengheid. Skouspelagtige, grootskaalse geboue met Griekse elemente - wat is gekant teen die neo-klassieke styl geboue.
Periodisering van Neoklassisisme in argitektuur
Die term "neo-klassieke" argitektuur het 'n paar teenstrydighede. Dit is hoofsaaklik te danke aan die Europese en Russiese benaderings tot die toekenning van sy tyd. In Europa, dit aangeneem aparte klassisisme (Sewentien eeu) en die neo-klassieke (tweede helfte van XVIII, die styl van Louis 16 - die eerste derde van die XIX). In ons land, die situasie is ietwat anders. Byvoorbeeld, in Rusland en Duitsland, dié keer net beskou klassisisme. En onder die nuwe klassieke argitektuur bedoel die einde van die XIX - vroeg XX eeu. In Rusland, waar Neoklassisisme was uiters gewild en lonende dit is verdeel in drie periodes.
In die eerste plek die lyn XIX - vroeg XX eeu, het sy oorsprong as 'n reaksie op die krisis van die modernisme. Sy bondigheid dit is gekant teen oormatige dekoratiewe Art Nouveau. Op die oomblik is daar 'n tendens retrospectivism op soek na die klassieke proporsies en uitleg te laat herleef. Die tweede tydperk - 1930 jaar van die twintigste eeu. In Rusland is dit ook 'n beroep Stalin se Ryk. Hy het by die barok kenmerke van die klassisisme, Art Nouveau en elemente van nasionale argitektuur skole. Die derde - die 1950's. Hy meestal kenmerk van die Amerikaanse argitektuur, waar hulle gevind hul nuwe inkarnasie eenvoudige en monumentale vorme.
Neoklassisisme in wêreld argitektuur
Klassisisme was die mees kragtige artistieke styl. Hy omhels al die kunste. Sy ontwikkeling het gelei tot die opkoms van Neoklassisisme, wat nie op die suiwer nabootsing van antieke modelle gebou was, en hulle herinterpretasie. Styl reproduseer antieke kanonne, en kombineer hulle met die bevindinge van die moderne en 'n paar nasionale prestasies. Die beginsels is terug in die Sewentien eeu gelê deur Andrea Palladio, wat 'n baie geboue in Vicenza gebou. Hierdie strukture het 'n model vir toekomstige geslagte van argitekte geword. Hy opgewek belangstelling in die onthale van antieke argitekte en hy het nie ophou vir 'n paar eeue.
Die eerste geboue in "neo-klassieke" styl met simmetriese vorms, rye kolomme, koepelvormige dak en vierkantige fasades verskyn in Frankryk. Later, die neiging opgetel deur argitekte in ander lande van Europa. En geleidelik het hy "dokatyvayutsya" na Amerika. Neoklassisisme - dis selfs nie regtig 'n styl. Inteendeel, dit is 'n soort van die tendens van denke van argitekte van die verlede. Versigtige hantering van die gevestigde tradisies en konstruksie op hul basis van moderne geboue met 'n nuwe ontwerp en versier idees - dit is die beginsels van neoklassieke ekonome.
Neoklassisisme in Frankryk
Die eerste neo-klassieke argitektoniese meesterstukke geskep deur Claude Ledoux, wat voor die Franse Revolusie hul werk begin. Sy soutwerke by Arc-et-Senans, die doeane-gebou by die ingang van Parys, die teater in Besançon herleef Griekse tradisie en was die begin van 'n briljante epog in die Franse neo-klassieke argitektuur. Die mees bekende verteenwoordiger van hierdie styl is Jacques Ange Gabriel. In die middel-50s van die agttiende eeu het hy 'n pragtige gebou van die Militêre Skool by die Champ de Mars, pragtige Opera Garnier, die Petit Trianon by Versailles, Concorde Square in Parys projek. Sy werk is die voorlopers van die fleur van neo-klassisisme in Frankryk.
Hy is gevolg deur 'n baie talentvolle argitekte gebou in hierdie styl. Dit Nicolas de Maiziere, wat die graanmark, Jacques-Denis Antoine en sy ambisieuse Mint op die oewer van die Seine, Sharl De Wailly en pragtige teater "Odeon" geskep. Neoklassisisme is 'n juweel van Parys tot dusver. Bou met harmonieuse verhoudings, koepels, driehoekige porticos en kolomme nou sy trots geword.
Neoklassisisme in die Verenigde Koninkryk
In die 60 jaar van XVIII eeu neo-klassieke argitektuur was die mees dringende styl in Engeland. Sy stigters was twee groot argitekte Robert Adam en Uilyam Chembers. Hulle, in teenstelling met hul Franse kollegas, gebou meestal residensiële geboue. Adam besoek Italië, waar ooit verlief geraak het met die ou strukture en geboue A. Palladio.
Engels Neoklassisisme verskil van die Franse meer genade en gemak. Hier is 'n groot aandag aan die binneland, die mees bekende van wat is die dekor Syon House met Etruskiese motiewe. Die opvolgers van die Britse neo-klassieke tradisie is Dzhon SOUN en Dzhordzh Dens. Hulle bekwaam voort "styl van Adam." Die gebou van die Bank van Engeland en die gevangenis by Newgate was 'n uitstekende voorbeelde van elegante neo-klassieke Engels.
Die verspreiding van Neoklassisisme in Europa
Talentvolle verteenwoordigers van Neoklassisisme was oor die hele Europa. Byvoorbeeld, in Duitsland, die beste werke in hierdie styl skep Karl Friedrich Schinkel. Streng en bondige skepping van bepaalde tydvak in Neoklassisisme. Sy geboue is oud en die nuwe museum in Berlyn wagkamer is kreatief verwerk benadering tot klassieke tegnieke en planne.
In Italië, die neoklassieke bereik ongelooflike afmetings. A. Palladio, met sy luukse geboue in Venesië en Vicenza, Dzhuzeppe Permarini en La Scala is die pêrels van die wêreld argitektuur. Later, het Marcello Piacentini bestuur in sy eie manier om die ryk erfenis van die antieke argitektuur en die Palladiaanse styl in die eerste kwartaal van XX eeu interpreteer. Hy het 'n unieke kompleks kampus in Rome en Victoria Square in Brescia.
Russiese Neoklassisisme: hooftrekke
'N Spesiale rol verkry neoklassieke styl in die Russiese argitektuur. Die eerste fase is wat verband hou met die oorwinning van die krisis van moderniteit, 'n terugkeer na die klassieke wortels, gemak van soek. Ivan Fomin, Vladimir Shuko, Ivan Zholtovsky wat betrokke is by die studie van klassieke, goue proporsies. Hulle verken die argitektoniese meesterstukke van Italië en Frankryk, die implementering van bevindinge in hul geboue. Die tweede fase van Neoklassisisme het die taak van die skep van pragtige werke loof die krag van Stalin. Monumente en omvang van hierdie geboue verrassings steeds mense.
Beroemde Russiese argitekte
Russiese argitektuur kan trots wees op 'n hele sterrestelsel van uitstaande kunstenaars wat in die neoklassieke styl gewerk word. Die stigter word beskou as Ivan Fomin wees. Vir baie jare gewy hy na die studie van klassieke beginsels in die Russiese tradisie. Hy besit die teoretiese werk wat die neo-klassieke styl, en so prominent geboue as Polovtseva huis in St Petersburg Polytechnic Institute in Ivanovo, Moskou Sowjet gebou in Moskou regverdig. Onder die argitekte wat idees terugwerkende neoklassieke stand ZAKHAROV, F. Lidval, St Seraphim, A. Belogrud en vele ander bely. Argitekte Moskou en St Petersburg nie net die trots van beide Russiese hoofletters word nie, maar ook die toon vir die ontwikkeling van ander stede in die land.
Neoklassisisme in die vorm van Moskou
Die hoofstad van Rusland kan nou met trots vertoon die unieke argitektoniese meesterstukke in die neoklassieke styl. Beide tydperke van hierdie styl het 'n beduidende merk op die strate. Moskou argitekte bekwaam versier gunsteling stad. Een van die mees noemenswaardige geboue moet huis ras samelewing en "Huis toring" op Smolenskaya Square I. ZHOLTOVSKOGO herehuis Mindovsky argitek Nikolai Lazaref, 'n uitbreiding van die Moskou Kunsteater F. Shechtel, die gebou van die staat genoem word Spaarbank Ivanov-Shicai. Stalin tydperk van Neoklassisisme is bekend aan elke Russiese burger. Hierdie beroemde wolkekrabber L. Rudnev, D. Chechulina A. Mordvinova en ander argitekte.
Neoklassisisme in St Petersburg
Die verpersoonliking van 'n bepaalde interpretasie van neo-klassieke St Petersburg was die beroemde "huis met torings" K. Rosenstein. In dit Middeleeuse tradisies verweef met elemente van moderne en klassieke. Noordelike hoofstad kan spog met van en 'n baie ander geboue in hierdie styl. Die mees bekende is dié fasiliteite: die huis-Abamelek Lazaref argitek I. Fomin, sentrum Tom de Thomon, verteenwoordiger van die vroeë neo-klassieke herehuis Betlinga werk A. Grube, 'n woonstel gebou wat deur J. Timofeev Kovarskii en ander talentvolle werk.