STES DE NECKER'S GENERAL WEBSITE AND BLOG FOR GENERAL MATTERS: Oordeel of Veroordeel - Wat se die Bybel?
DIE OËNSKYNLIKE PARADOKS
1. Jy mag nie oordeel nie
In Matteus 7:1-2 sê die apostel: "Moenie oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie; met dieselfde oordeel waarmee julle ander oordeel, sal oor julle geoordeel word en met dieselfde maat waarmee julle vir ander meet, sal vir julle gemeet word."
Daar bestaan verskeie verwysings in die Bybel wat vir ons sê dat ons nie oor ander mag oordeel nie. So byvoorbeeld lees ons in Luk. 6:37, "Moenie oordeel nie en oor julle sal nie geoordeel word nie. Moenie veroordeel nie en julle sal nie veroordeel word nie. Spreek vry en julle sal vrygespreek word." Ook in Rom 2:1 sê Paulus: "Daarom is daar vir jou geen verontskuldiging nie, vir jou, mens wat 'n ander veroordeel, wie jy ook al is. Deurdat jy oor 'n ander 'n oordeel uitspreek, veroordeel jy jouself, want jy wat oordeel, doen dieselfde dinge."
As gevolg van hierdie skrif waarhede, is daar talle gelowiges wat baie ernstig voel oor die feit dat ons nie oor ander mense mag oordeel nie en daarom nie vir 'n ander mens kan sê dat hy/sy verkeerd is nie.
Volgens die Bybel is dit 'n voldonge feit dat ons nie mag oordeel nie, maar wat beteken dit prakties? Wat mag of moet ons as Christene dan doen en wat mag ons nie doen nie? Net soveel verwysings as wat daar in die Bybel bestaan wat sê ons mag nie oordeel nie, net soveel verwysings bestaan daar wat vir sê ons moet ons medemens teregwys as ons sien dat hulle verkeerd doen.
2. Jy moet oordeel
In Esegiël lees ons verskeie kere waar dit voorkom asof God ons in werklikheid beveel om te oordeel:
Esegiël 20: 4 "Oordeel jy oor hulle, mens, oordeel jý. Vertel vir hulle van die afskuwelike dinge wat hulle voorvaders gedoen het."
Esegiël 22: 2 "Mens, wil jy hom oordeel, wil jy oor die stad van bloedvergieting oordeel? Vertel dan vir hom van sy afskuwelike dade."
Esegiël 23: 36 "Die Here het vir my gesê: 'Mens, oordeel jý oor Ohola en Oholiba. Vertel vir hulle van hulle afskuwelike dade."
Esegiël 23: 45 "Regverdige manne moet oor dié vrouens oordeel volgens die bepaling oor owerspel en die bepaling oor bloedvergieting, want hulle het owerspel gepleeg en daar is bloed aan hulle hande."
In Matt. 18: 15 sê die apostel: "As jou broer verkeerd opgetree het teen jou, gaan wys hom tereg waar julle eenkant alleen is. As hy na jou luister, het jy jou broer teruggewen." Vêrder in verse 16 en 17 sê die apostel: (16) "Maar as hy nie luister nie, neem nog een of twee met jou saam, sodat alles wat gesê word, deur die woord van twee of drie getuies bevestig kan word. (17) En as hy na hulle nie luister nie, sê dit vir die gemeente. As hy ook na die gemeente nie luister nie, moet jy hom as 'n heiden en 'n tollenaar behandel."
Volgens die Ou- en Nuwe Testament blyk dit dus baie duidelik dat ons 'n verantwoordelikheid het om ander mense reg te help. God sê vir ons baie duidelik dat as ons dit nie doen nie, Hy ons verantwoordelik sal hou. Ons het dus die plig om sonde te oordeel. Die groot voorbehoud in die Ou- en Nuwe Testament is egter dat ons dit regverdig moet doen.
WAAR IS DIE VERSKIL
Die groot vraag is nou: Hoe rekonsilieer ons God se opdragte om wel te oordeel, met die verbieding daarvan in byvoorbeeld Matteus en Lukas?
Eerstens lê die verskil in die wyse waarop ons die Bybel lees en interpreteer. Wanneer ons die verbiedinge van die apostels en God se opdragte noukeurig lees, kom ons agter dat God ons nie die reg gee om oor die "méns" te oordeel nie, maar die sondige praktyk, wat gepleeg word!
Wat word met "humanisme" bedoel? Hierbo het ek gesê dat ons ook soms slagoffers van die post-modernesisme is. Elkeen is geregtig op sy/haar eie waarheid, aangesien daar nie iets bestaan soos 'n absolute waarheid nie. Hierdie standpunt is die gevolg van humanistiese denke. "Die mens het nie die reg om iemand anders voor te skryf hoe sy/haar lewe moet lyk nie! "
Homoseksualiteit is seker een van die mees omstrede onderwerpe waaroor daar vandag in Suid-Afrika en in die res van die westerse wêreld, hewig gedebatteer word. So byvoorbeeld het die sogenaamde "Gay Rights Movement" in Suid-Afrika alreeds gegroei tot 'n sosio-politieke beweging wat openlike optogte en demonstrasies hou om homoseksualiteit in die samelewing goedgekeur en aanvaarbaar te maak. Selfs die Kerk word nie gespaar in hierdie mense se strewe na erkenning en aanvaarbaarheid nie. In Australië behoort selfs prostitute aan 'n erkende vakbond!
Soms wil dit voorkom of Suid-Afrikaners oor die algemeen té gou, té veel "menseregte" bekom het. Wat niemand, waarvan ek weet, egter ooit gesê het nie, is dat daar vir elke reg wat daar bestaan, 'n resiproke "teen-verantwoordelikheid" bestaan. Almal het die reg op vrye beweging, maar dan moet jy jou binne die voorskrifte van die land se wette gedra. Almal het die regop grondbesit, maar dan moet jy jou stukkie grond binne die neergelegte voorskrifte bekom. Almal het die regop vryheid van spraak, maar dit beteken nie jy kan iemand vrylik loop en ander belaster nie.
In die post-moderne "verligte" humanistiese ideologieë, op politieke sowel as teologiese terryn, word die mens se sogenaamde "vryheid" as baie meer belangrik as die mens se Godgegewe verantwoordelikhede, beskou. By die geringste aanduiding dat die mens se "vryheid" in gedrang gebring kan word, word enige moontlike verwysing na die sondigheid daarvan, luidkeels aangeval.
'n Verdere belangrike oorsaak vir die mistastings in die Evangelie is die geneigdheid van die mens om alles en almal om hom te etiketteer (te "label").
(1) "Terwyl Jesus wegstap, sien Hy 'n man wat van sy geboorte af blind was.
Ons almal is vandag nog skuldig hieraan. Wanneer iemand op straat bedel is dit omdat hy te lui is om te werk; As iemand meer besit as jyself, is dit omdat hy/sy of ryk geërf het of omdat hy/sy hulle ryk gesteel het; As jou vel wit is, is jy 'n rassis; As jou vel swart is, is jy korrup; As jy vir die Vryheids Front stem is jy konserwatief, as jy vir die SAKP stem is jy radikaal! Vir alke moontlike optrede het ons 'n naambordjie.
In Hand. 22 vanaf vers 6 lees ons die verhaal van Paulus se bekering. "Terwyl ek op reis was en naby kus gekom het, het daar teen die middag skielik 'n sterk lig uit die hemel op my gestraal. (7) Ek het op die grond neergeval en 'n stem vir my hoor sê: "Saul, Saul, waarom vervolg jy My? (8) 'Wie is U Here?' het ek gevra. 'Ek is Jesus van Nasaret', het Hy my geantwoord. 'Dit is vir My wat jy vervolg."
Ons sou nie net hulle wat aangestel word om die vervolging uit te voer, maar sekerlik ook die hele Regering daarmee saam, tot in die aller ewigste verdoemenis veroordeel het!
Ek het al voorheen gesê dat die Heilige Gees daardie stil stem in jou binneste is wat gewoonlik moet skreeu om gehoor te word.
DIE BYBEL IS NIE "VEROUDERD" OF "ONDUIDELIK" NIE.
Die Bybel is duidelik. As Christene is dit ons plig om die sonde te oordeel en te veroordeel, maar onder geen omstandighede mag ons die "mens" agter die sonde veroordeel nie!
Liewe vriend of vriendin, laat eerder die oordeel aan God oor. Maar as jy dan moét oordeel, oordeel die mens se dade en nie die mens self nie. En selfs dan moet ons altyd onthou, is daar nog altyd twee voorbehoude; Eerstens moet ons regverdig oordeel en tweedens moet ons baie seker maak dat ons eie lewens reg is, voordat ons oor iemand anders se lewe oordeel. Met die maat waarmee ons meet, sal ook vir ons gemeet word.