Herman Hesse. 141 jaar van 'n noodsaaklike skrywer. Sommige frases | Huidige literatuur
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | skrywers, Novela, gedigte
Herman Hesse was 'n skrywer, digter, romanskrywer en skilder, en het een van die mees relevante en gelese skrywers van die XNUMXste eeu. Is gebore Duitse 'n dag soos vandag van 1877, maar dit is genasionaliseer Switserse in 1924. Hy skryf sulke belangrike titels soos Siddartha o Steppe wolf. Maar ek bly by Onder die wiele, een van sy eerste werke en die lees van my tienerjare wat ek meer as een keer gelees het. Ek hersien sy werke met 'n frase seleksie.
2 Werke en frases
2.5 Onder die wiele (1906)
Sy reise na die Indië By verskillende geleenthede, waar sy vader 'n sendeling was, was hulle deurslaggewend vir die oosterse kultuur om sy werk op 'n beslissende manier te beïnvloed, veral op een van die belangrikste en mees geleesde, sekerlik die bekendste, Siddartha.
Werk as Boekhandelaar terwyl hy skryf. Demian, gepubliseer in 1919, was syne eerste sukses. En dit toon een van die herhalende temas: die ontwikkeling van die eie individualiteit en su rebellie voor sosiale konvensies.
Toe hy die deelname van Duitsland in die Eerste Wêreldoorlog, Het Hesse besluit om in ballingskap te gaan na Suiza en daar skryf hy sy moontlik invloedrykste werk: Steppe wolf. Hulle het hom die Nobelprys vir letterkunde in 1946.
Werke en frases
Peter het gekom (1904)
Ten spyte van alles het ek 'n doel, 'n geluk, 'n groter volmaaktheid voor my gesien.
Vandag nog weet ek dat daar niks lekkerder is as 'n ware en lojale vriendskap tussen mans nie.
Weereens het ek die oortuiging gehad dat ek nie uitgesny is vir die huislike en rustige lewe onder mans nie.
Miskien was dit my lot om 'n vreemdeling te wees in die samelewing waaraan ek my hele lewe lank behoort het.
Twee weke later het hy in 'n riviertjie verdrink.
Ek het agter baie drome geloop, waarvan nie een waar geword het nie.
Die lewe van elke mens is 'n pad na homself, die poging van 'n pad, die omtrek van 'n pad.
As ons iemand haat, haat ons iets na binne sy beeld.
As iemand gevrees word, is dit omdat ons aan iemand mag oor ons gegee het.
Hulle dra almal tot op die einde die viskositeit en eierdoppe van 'n oerwêreld.
Geen mens was ooit heeltemal homself nie; maar almal streef daarna om een ​​te word, sommige onduidelik, ander duideliker, elkeen so goed hy kan.
Die sagte is sterker as die harde; water is sterker as rots, liefde is sterker as geweld.
Hoe goed is dit om self te probeer wat daar is om te weet, dit eerstehands te ervaar, om dit nie net met geheue te ken nie, om dit met my oë, met my hart, met my maag te ken?
Ek het geen reg om die lewens van ander te beoordeel nie. Ek moet net myself oordeel en kies of verwerp op grond van my persoon.
Wysheid kan nie oorgedra word nie. Die wysheid wat 'n wysgeer aan ander probeer kommunikeer, klink altyd mal.
Daardie glimlag, meerjarig, kalm, fyn, ondeurdringbaar, miskien vriendelik, miskien spottend, wys, veelvoudig ... so glimlag perfekte wesens.
'N Man is nooit heeltemal heilig of sondig nie.
Hy haal 'n oomblik asem en voel vir 'n oomblik koud en sidder. Daar was niemand meer alleen as hy nie.
Hy was ook in die versoeking deur selfmoord toe hy nog 'n kind was.
Hierdie onsterflikes het nie die rug gekeer nie, maar het bewonderenswaardige wêrelde gebou deur 'n liefdevolle sublimasie van die kleinighede wat ook bestaan.
Hy het meer as ander mense gedink, en hy het 'n rustige objektiwiteit in geestesake.
Hierdie voorkoms het die hart van die hele mensdom geraak.
Haller was 'n genie van lyding.
Jy moet trots wees op die pyn; alles is 'n herinnering aan ons verhoogde toestand.
Die meeste mans wil nie swem voordat hulle weet nie.
Die magtige man aan die mag swig; die geldman, in die geld; die diensbare en nederige, in diens; die een wat plesier soek, in plesier. En so het die steppe wolf in sy onafhanklikheid geswig.
Onder die wiele (1906)
Ja, ek hou hierdie werk. Miskien omdat ek dit baie gelees het op 'n soortgelyke ouderdom as die protagonis van hierdie boek eenvoudiger en makliker leesbaar dat Siddartha o Steppe wolf, byvoorbeeld. Of miskien omdat dit een van die eerstes was wat my hart diep geraak het.
Hy vertel ons die lewe van Hans giebenrath, 'n baie intelligente en wakker seun. Die omliggende omstandighede soos die yster gesag van sy vader en onderwysers Dit is belangrik vir die gebrek aan vryheid om te doen wat u wil en om beheer oor u lewe te neem. So beslissend dat dit sal lei tot die totale vernietiging van u wonderlike persoonlikheid.
U hou die fel kritiek wat Hesse lewer teen sosiale onderdrukking Dit verdrink daardie cool persoonlikhede. Soms is dit die omgewing, maar baie keer meer as gevolg van die afguns en onvermoë van swakker persoonlikhede in die omgewing. Dit is 'n klagte, 'n manifes ten gunste van intelligensie en lewe op sigself as 'n persoonlike en unieke projek van elkeen.
Maar hy het ook daardie paar uur geleef wat meer vir hom beteken het as al die verlore vreugdes van kinderjare, ure vol ambisie en entoesiasme en die begeerte om te wen, waarin hy van homself verlang en gedroom het in 'n kring van meerderwaardige wesens.
Hy sou een van daardie vulgêre en arm mense wees wat hy geminag het en wat hy beslis wou oorkom.
As hy geweet het, sou hy maklik die eerste kon gewees het.
Die ander was ver onder hom. Hy het sy welverdiende toekenning behaal.
Hy is net gekwel deur die idee dat hy nie nommer een op die eksamen gehaal het nie.
Dit het vir hom gelyk asof hy self op hierdie uur ontvang is in die kring van diegene wat die waarheid soek.
Beskerm teen die haglike skouspel van die wêreldse lewe.
Alle geestelike besittings verteenwoordig nie meer as relatiewe waarde nie.
Niemand het ooit gedink dat die skool en die barbaarse ambisie van 'n vader en onderwysers so 'n brose wese tot so 'n situasie gelei het nie.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » skrywers » Herman Hesse. 141 jaar van 'n noodsaaklike skrywer. Sommige frases