Kubisme en moderniteit - Nuut
Kubisme en moderniteit
Die kitaar, 'n beeld van terreur.
Stillewe op die tafel
Titel: Die kitaar, 'n beeld van terreur.
Afmetings: Hoogte 73 - Breedte 100
Tegniek en ander aanduidings: Houtskool, gouache, vasgeplakte papiere.
Kontak kopiereg: © ADAGP, © Foto RMN-Grand Palais - Alle regte voorbehou
Prentverwysing: 90-005997 / MP1990381
Titel: Stillewe op die tafel
Afmetings: Hoogte 48 - Breedte 62
Tegniek en ander aanduidings: Houtskool, papiere op papier geplak.
Kontak kopiereg: © ADAGP, © Foto CNAC / MNAM Dist. RMN-Grand Palais - © Webwerf met alle regte voorbehou
Prentverwysing: 34-000241-02 / AM1984-354
Titel: Klein kop.
Afmetings: Hoogte 30 - Breedte 13
Tegniek en ander aanduidings: Poligroom hout en ysterplaat.Konstruksie / titel toegeskryf: klein kop.
Prentverwysing: 35-000192-01 / AM1537S
'N Nuwe stedelike omgewing
Die einde van die XIXe eeu en die begin van die XXe 'n ongekende verandering in lewens- en werksomstandighede ervaar het. Tegniese uitvindings soos motors, telefone, elektrisiteit en ballonne het lewenswyse ontwrig; bioskoop en die gier na sport was besig om na vore te kom ...
Gekonfronteer met soveel nuwighede, kon die jong kunstenaars nie onverskillig bly nie. Onder Franse kunstenaars het Robert Delaunay die Eiffeltoring geskilder, en saam met André Derain het hy inspirasie gekry in spansport soos rugby.
Alhoewel die Kubiste hulle meer besig gehou het met formele probleme en op die voorstelling van hul intieme wêreld gefokus het, was hulle ook geïnteresseerd in manifestasies van 'n deurdringende tydgenootskap. Die werke van Braque, Picasso, Gris en Laurens getuig subtieler van onlangse veranderinge wat in hul mikrokosmos van Montmartre plaasgevind het.
'N Diskrete ikonografiese en materiële moderniteit
Baie kubistiese werke, soos Die Kitaar, 'n standbeeld van terreur, bevat letters, getekende woorde ("konsert", "ron"), geverf met 'n stensil of eenvoudig geskets op die steun vas op die doek (koerant, adverteer ...). Vir Apollinaire is hierdie geskrifte intiem gekoppel aan die Paryse visuele omgewing: die kubiste "het in hul kunswerke letters van tekens en ander inskripsies ingelei omdat, in 'n moderne stad, die inskripsie, die teken , adverteer, speel 'n baie belangrike artistieke rol ".
Die visuele belang van die advertensiemateriaal was van so 'n aard dat dit selfs fragmente daarvan ingesluit het: 'n advertensie vir die Gillette-skeermes in Stillewe op die tafel, vir die Tivoli-bioskoop in Die kitaar, 'n standbeeld van terreur, maar ook vir handelsmerke onderklere, elektriese lampe, afdelingswinkels ... As hulle so onthul, soos Daniel-Henry Kahnweiler, hul handelaar, opgemerk het, 'n 'nuwe heelal van skoonheid, is die een wat in die plakkate verberg is , winkelvensters, advertensieplakkate ", die keuse van die elemente wat ingesluit is, is nie onbeduidend nie: dit roep meestal voorwerpe op wat onlangs alledaags geword het en wat die moderniteit besonder goed kenmerk. As sodanig is die teaterprogram byvoorbeeld baie belangrik.
Die materiaal van die geplakde papiere en die konstruksies speel hul rol in hierdie opwekking van die moderne lewe: dit word meganies vervaardig en stem ooreen met nuwe bedrywe. Dit is die geval met die 'faux-hout' behangpapier wat Braque gebruik, wat in die fabriek vervaardig word om die handgeverfde agtergronde te vervang, of die plaatmetaal wat Laurens gebruik, uit 'n vinnig ontwikkelende metallurgiese sektor.
Bewuste en onbewuste moderniteit
Deur middel van sekere elemente van hul ikonografie (briewe, advertensies, koerante, ens.) En hul industriële materiaal, is die werke van Braque, Picasso, Gris en Laurens sterk gewortel in hul tyd. Hulle het dus teen die gebruiklike isolasie van die kunstenaar gestaan ​​en hul toevlug tot sy ivoortoring, buite die wêreld, geneem, slegs gemoeid met estetiese probleme en die kuns van die verlede.
Maar die verwysing na moderniteit is ook sluip in die tegnieke van die vervaardiging van gom en konstruksies. Met die bekendstelling van kant-en-klare elemente word die kreatiewe prosesse grotendeels gereduseer tot collage, tot die samestelling van bestaande materiale, amper tot 'n enkele gebaar. Dit lyk asof die kunstenaars industriële produksieprosesse en werkers se werksmetodes naboots: die verdeling van arbeid wat lei tot segmentering en afskaffing van arbeid, die maak van 'n voorwerp wat nou deur verskeie mense uitgevoer word en beperk word tot bewegings. eenvoudig herhaal. Soos die werksamesteller wat onderdele wat hy nie met sy hande gevorm het nie, met Braque-gom verbind, sweis Laurens dele wat deur ander gemaak is, aanmekaar. Dit beperk die tegniese probleme van artistieke skepping.
Ons moet natuurlik nie in hierdie laaste versoening 'n heeltemal bewuste wil van die kubiste sien nie, en die idee van bevrugting blyk inteendeel meer gepas te wees: die kommer van 'n era besmet altyd die werk van kunstenaars sonder om dit eens te weet. . Aan die ander kant is dit voor die hand liggend dat geplakde papier en konstruksies in hul gedagtes, danksy die gebruik van elemente wat uit hul omgewing geneem is, en prosesse wat in die kunswêreld ongehoord is, hul soeke na nuwe en moderne middele konkretiseer. ; in hul oë vergestalt hulle die mees radikale artistieke moderniteit, dit wil sê die een wat die beste by hul tyd pas.
Guillaume Apollinaire, Kuns kronieke, 1902-1918, Parys, Gallimard, 1960 [versameling artistieke resensies gepubliseer tussen 1902 en 1918]. Pierre DAIX, Tydskrif vir Kubisme, Parys-Genève, Skira, 1982. Daniel-Henry KAHNWEILER, Estetiese belydenisse, Parys, Gallimard, 1963 [versameling ongepubliseerde tekste of tekste gepubliseer tussen 1919 en 1955]. Florian RODARI, Collage, vasgeplakte papiere, geskeurde papiere, gesnyde papiere, Genève, Skira, 1988.
Claire LE THOMAS, "Kubisme en moderniteit"
Video: Yves Klein이브 클라인#monochrome#NouveauRealisme#conceptual#minimalism#ModernArt#performance#painting