Tuis Luister verhale Gemeente verhale Dit is hoe Twee Riviere se mense nou lyk
Na die oordenking uit Psalm 29 draai ons in groepies en kyk mekaar vir die eerste keer op hierdie manier vas in die oë. Ons sien talle verskille. Vreemde name en vanne; mans wat met biddende hande hemelwaarts reik; kinders in vurige gebed; 'n vrou wat haar hoof met 'n tulband bedek; 'n appelboer en 'n appelplukker wat saam buig. Met geslote oë voel ons 'n verfrissende en opwindende en verrykende nuwe eenheid. Die Gees van God is self hier teenwoordig. Emmanuel …. God met ons en ons met God.
Na "O Heer my God" en die laaste amen word jare lange mede-Twee-Riviere-bewoners plegtig aan mekaar voorgetel. Tussen lewendige geselsies deur word ons langsamerhand bewus van dié waarheid ….. dit is hoe Twee Riviere se mense nou lyk. Daar is wins in die verlies. Ons het weer vol geword. Ons is saam onse God se mense wat in diepe afhanklikheid smag na reën. Ons groet met die wete dat dit nie die laaste keer nie. Die dankdiens na reën gaan in hierdie saaltjie gehou word en agterna gaan ons soet en sout geniet met Engelse en heuningbostee …….
Geskryf deur Barnard Steyn
Ns - Dít is die tipe verhale van grensoorskreiding wat die Seisoen van Luister graag wil hoor - vertel nog meer sulke verhale vir ons! Webmeester