Sononder in Januarie in Loipersdorf. Burgenland is 'n historiese grensland, maar ook 'n streek met baie kleure
Burgenland, wat in die oorgangsgebied tussen die Alpe en die Pannoniese Laagvlakte geleë is, word deur twee groot landskapsvome oorheers – die Neusiedlermeer in die noorde en uitlopers van die Alpe-bergreeks in die suidelike heuwelland. Die deelstaat is 'n lang en smal strook land wat naby Sieggraben in die Ödenburg-bergreeks slegs 4 km wyd is.
Burgenland was en is in baie opsigte 'n grensland. Eeue lank was dit 'n omstrede streek waarop sowel die Heilige Romeinse Ryk asook Hongarye aanspraak gemaak het. Later, nadat die Ystergordyn in die laat 1940's geval het, was Burgenland 'n afgeleë grensstreek in die suidooste van Wes-Europa wat min belangstelling by beleggers gewek het. So was die deelstaat nog tot in die 1970's die armehuis van Oostenryk. Maar ook geologiese, botaniese, dierkundige en klimatiese besonderhede maak van Burgenland 'n grens- en oorgangsgebied.
Mörbisch am See, geleë aan die oewer van die Neusiedlermeer, met sy meerskouburg, waar die gewilde teaterfees plaasvind (in die middel van die foto), en sy jaghawe
Sentraal-Burgenland, bestaande uit die distrik Oberpullendorf, is – in teenstelling met die noorde – 'n heuwelagtige streek wat in die suide deur die bergreeks Günser Gebirge van die heuwellande van Suid-Burgenland geskei word. Kenmerkend vir die streek is sy leemgrond, met enkele basaltheuwels wat hulle oorsprong in 'n Transdanubiese vulkaanstreek het.
Toe die Habsburgse monargie teen die einde van die Eerste Wêreldoorlog begin ontbind het en 'n internasionale grens tussen die nuutgestigte Republieke Oostenryk en Hongarye getrek is, is die bewoners met die bestaansvraag van hul toekomstige nasionaliteit gekonfronteer. 'n Breë beweging het ontstaan wat volgens die beginsel van die reg op selfbeskikking van die verskillende etniese groepe binne die Habsburgse Ryk, soos dit destyds algemeen opgeëis is, op die insluiting van "Duits-Wes-Hongarye" by Oostenryk aangedring het. Gedurende die vredesonderhandelinge in Parys het die seëvierende geallieerde moondhede die Duitssprekende bevolking se eise dan ook nagekom. In die Vredesooreenkoms van St. Germain, wat op 10 September 1918 onderteken is, is die oorhandiging van die gebied, waarna destyds reeds nie-amptelik as "Burgenland" verwys is, aan Oostenryk op 'n later tydstip ná die sluiting van 'n vredesverdrag met Hongarye in die vooruitsig gestel.
Blaufränkischland is die belangrikste verbouingstreek in Oostenryk vir die gelyknamige kultivar – 'n rooiwyn met kragtige rooi bessiegeure en 'n donker granaatrooi kleur, met tinte van violet. Dit strek oor die munisipaliteite Neckenmarkt, Horitschon, Unterpetersdorf, Deutschkreutz, Lutzmannsburg, Großwarasdorf en Raiding. Die kultivar vereis 'n gematigde klimaat en liggings wat teen sterk winde beskerm is en is sodoende uiters geskik vir dié Burgenlandse streek wat tussen die Ödenburger-gebergte in die noorde, die Bucklige Welt in die weste en die bergreeks Günser Gebirge in die suide geleë is. Die oostekant lê oop vir die Pannoniese Laagvlakte se klimatiese invloed. Die matigende invloed van die nabygeleë Neusiedlermeer en sanderige leemgrond maak van die gebied 'n perfekte wynboustreek waar die eerste wingerde reeds deur Keltiese bewoners aangelê is.
Op sewentig persent van die wynboustreek se totale oppervlakte van 2 300 hektaar is rooiwynkultivars aangeplant, waarvan 55 persent vir die Blaufränkisch-kultivar opsygesit is. Dit is die enigste streek in Oostenryk – en die hele wêreld – waar dié kultivar 'n oorheersende rol speel.