Jesaja 6 God is groot!
| Trefslae: 9360
Die wêreld maak ‘n bespotting van God, en baie “Christene” is die grootste spotters! Dit klink na baie harde woorde om te uiter, maar ongelukkig is dit waar. Kom ek vertel u van iets skokkends, ja afskuweliks wat ek onlangs gesien het.
Verlede Sondag was daar ‘n evangelis op TV – Kenneth Coppeland Ministries. Voor mense gestaan en skreeu “I’m God”! Besef u dat baie van u hierdie einste Coppeland se boeke bestudeer en aanhang? ‘n Man wat die lewende God tot ‘n bespotting maak! En wanneer ons hierdie boeke lees word ons gedagtes omvorm om naderhand self ook blind te wees vir die fyn spot waarmee hulle besig is.
Ons gaan vanaand in die Skrif soek na ‘n visie van God waarin ons Hom kan leer ken soos wat Hy werklik is. Ons gaan saamlees uit Jesaja 6.
Teksvers: Vers 8:
“Toe het ek die Here hoor vra: Wie kan Ek stuur? Wie sal ons boodskapper wees? Ek het geantwoord: Hier is ek! Stuur my!”.
Daar is seker min plekke in die Bybel waar ons ‘n beter voorstelling kan kry van God en van sy grootheid. Jesaja bevind homself in ‘n krisis oomblik. Ussia, Koning van Israel vir 52 jaar, is oorlede. Die volk het onder sy heerskappy gegroei en ryk geword. Solank as wat hy regeer het, was die volk vervul met sterkte, sekuriteit en hoop vir die toekoms. Nou is hulle fondamente geskud met sy afsterwe, en heers daar groot onsekerheid. Jesaja gaan na die tempel om God te gaan opsoek, en vind ‘n visioen van God wat sy hele lewe verander. Dit openbaar God soos wat Jesaja Hom nog nooit gesien het nie en bied aan Jesaja weer ‘n betekenisvolle toekoms.
Jesaja sien eerstens die soewereiniteit van God. Met ander woorde, God se mag. Toe hy die tempel ingaan, sien Hy God op sy troon sit. Hy kom tot die besef dat ten spyte van Israel se wêreld wat in duie gestort het deur die afsterwe van Ussia en ten spyte daarvan dat die troon nou leeg staan, die hemelse troon steeds beset is. God se troon is baie hoog, hoër as sy skepping, en van daar regeer Hy die hele wêreld. Waar Hy op sy troon sit, heers God oor alle ander heersers. Ja, Hy het selfs regeer oor die grote koning Ussia.
Die mag van ‘n antieke Koning was gemeet aan die lengte van sy kleed. Toe Jesaja sien dat God se kleed die hele tempel vul, het hy besef dat God se onbeperkte mag nie gemeet of beperk kan word nie. Dit is die beeld van God wat ons weer in ons koppe moet kry. ‘n God met onbeperkte mag wat oor alles en almal regeer. Nie die beeld van ‘n God wat heers in ‘n wêreld wat op die oog af buite beheer is nie. Nie die beeld van ‘n God wat voortdurend in ‘n stryd met satan en demone gewikkel is, maar blykbaar nooit die oorhand kry nie. Nie die beeld van ‘n God wat deur mense en dit wat hulle sê gemanipuleer kan word tot eie voordeel nie. Nee, ons moet weer die beeld kry van God wat op sy troon sit, wat in beheer is. ‘n God wie se mag onuitspreeklik groot is.
Tweedens het Jesaja bewus geraak van God se heiligheid. By die troon was daar Serafs om God te dien. Elkeen van hierdie engele het met twee vlerke hulle oë toegehou, sodat God se uitstralende glans, hulle nie sal verblind nie. Met twee ander vlerke het hulle hul voete toegehou, wat weer dui op nederigheid en die besef dat hulle nie werklik in God se heilige teenwoordigheid kan wees nie. Met hulle laaste twee vlerke het hulle gevlieg, om sodoende hulle gewilligheid om God te dien en gehoorsaam te wees, aan te toon. Nogtans het dit wat hulle gesê het, God se heiligheid meer aangetoon.
“Heilig, heilig, heilig is die Here die Almagtige, die hele aarde is vol van sy magtige teenwoordigheid”. Hierdie herhaling van die woord heilig wil eintlik sê: “Heilig, heiliger, heiligste”, die engele gesang basuin uit dat God die absolute heilige in die ganse heelal is. In vandag se samelewing word die absolute heiligheid van God afgemaak as iets wat in die Ou Testament hoort. Die God van die Nuwe Testament is ‘n vriendelike God wat ons vriend, ons ou pêl, is. Hy is nie so ver bo ons verhewe nie, want ons is deur Jesus Christus verhewe tot goddelike status. Hoe die mens ookal probeer om God se heiligheid te misken, die Serafs sal dit uitbasuin tot aan die einde van dae: Heilig, Heiliger, Heiligste!!!
Derdens het Jesaja bewus geraak van God se grootsheid: Die deure het in hul kosyne gerammel en die tempel het vol rook geword. Toe het Jesaja uitgeroep: “Dit is klaar met my! Ek is verlore. Elke woord oor my lippe is onrein, en ek woon onder ‘n volk van wie elke woord onrein is. En nou het ek die Koning gesien, die Here die Almagtige”. Waar God aan die mens verskyn, daar besef die mens sy nietigheid voor die hemelse Koning.
Jesaja is verskrik. Hy besef dat hy verlore is as God gaan optree teen die mens se sonde. Hy was verslaan en daarom kan hy nie anders as om sy eie swakheid te bely nie. Hy bely dat hy dit verdien om deur God se oordeel vernietig te word. Selfs dít wat die reinste van die profeet moet wees, sy lippe, is onrein. Dit is ‘n belydenis wat getuig van nederigheid deur een van die grootste Profete van alle tye. Hy moes dit bely, want hy het tot die besef gekom van God se grootheid. Wanneer ons God se heiligheid aanskou, dan kan ons nie anders as om ons eie sonde en nietigheid raak te sien nie.
Sal enige persoon wat opreg is in sy geloof en aanbidding van God voor God gaan staan en in sy gesig skreeu: “I’m God”? Hoeveel keer hoor ons nie dat mense sê God het aan hulle verskyn terwyl hulle gestaan en skeer het of selfs terwyl hulle die toilet gebruik het nie? Indien ek die Bybel reg lees, het God se verskyning gepaard gegaan met aardbewings, wind, vuur, mure wat bewe, en ja, mense wat op hulle gesigte voor God val en hulle nietigheid bely. Dit lyk my asof ons vandag ‘n ander God aanbid as die mense in die Bybel, want God verskyn sommer so terloops aan my voor die spieël, sommer so terwyl ek dalk naak daar staan praat ek met my ou pêl, God. En ek sê hierdie woorde met die walging wat dit verdien.
Vierdens het Jesaja ‘n beeld gesien van God wat liefde is. Soos wat hy tot ‘n besef van God gekom het, het hy ook ontdek dat God vergewe. Een van die engele het na Jesaja gevlieg en sy mond aangeraak met ‘n gloeiende kool. Hierdie kool simboliseer God se reiniging van die mens, van sy sonde. Warm gloeiende kole, is op die Dag van Vergifnis, op die altaar geplaas wanneer daar geoffer is vir sonde en om vergifnis, van die volk. Een van hierdie offerkole, is nou gebruik om Jesaja te reinig.
Vyfdens het Jesaja ‘n beeld gesien van God se genade. Ons lees in vers 8: “Toe het ek die Here hoor vra: Wie kan Ek stuur? Wie sal ons boodskapper wees?”. God roep die profeet na vore om in sy diens te staan. God se genade word duidelik getoon deur Jesaja se roeping tot diens aan God te herstel. Jesaja ontvang ‘n tweede kans van God. God is ook ‘n God van tweede kanse, ‘n God wat ons weer sal gebruik, indien ons net ons sonde sal bely. Jona moes eers deur ‘n vis ingesluk word, alvorens hy sy tweede kans gekry het. Die dissipel Petrus, moes eers deur die haan herinner word van sy sonde, voordat hy ‘n tweede kans gekry het. Jesaja het ook hierdie les geleer, net soos wat ons dit moet leer, dat God ook tweede kanse gee.
In hierdie visioen van Jesaja, word die beeld wat hy van God het, herstel. Die eienskappe soos wat Jesaja dit waargeneem het, naamlik: God se Mag; Heiligheid; Grootsheid; Liefde en Genade, vorm een beeld, om God aan Jesaja te toon, soos wat Hy is. Waarskynlik die grootste profeet van alle tye het op die grond gelê en bewe toe hy van aangesig tot aangesig met God kom. Wie dink die mens vandag is hy om met God te speel? Om van God ‘n maatjie te maak wat gebruik kan word wanneer hy nodig is, maar geïgnoreer kan word as ons nie lus is vir Hom nie? Wie is die mens dat Hy die Heilige Gees wil manipuleer tot sy eie voordeel, tot rykdom en gesondheid? Wie is die mens wat voor God kan staan en kan skreeu: “I’m God”!!! Dit is die mens waarteen die Bybel ons waarsku: “Nie almal wat Here Here, skree, sal in die Koninkryk van God kom nie”.