Project CitiBoi: Die Keerpunt - 'n Refleksie
Damnit. Twee herrineringe, twee sterk, oordonderende redes om my besluit te bedink. Ek kan nie opgee nie. Ek soek haar, met alles in my, elke atoom van my wese skreeu daarna om haar weer vas te hou. Nader te hou, deel te wees van haar en haar deel te maak van my. Fok alles, ek is nie iemand wat sommer net opgee nie, veral nie wanneer die prys waarna ek verlang so groot is nie, alles is wat ek ooit gesoek het en ooit wil hê nie.
15m voor die ander kar, bliksem... Twee sulke perfekte herrineringe het nie 'n oomblik gevat nie. 14m, in een beweging laat ek die versneller pedaal terugspring en oeffen alle moontlike krag op die remstelsel uit. ABS moet nou hulself bewys. Ek trek die veiligheidsgordel oor my en knip dit terug. 10m, 210km/h, shit, vinnig besluit, ek swaai skerp en doelgerig na regs, sny voor die kar verby, mis hom met enkele sentimeters. Maar die gode van die pad vergewe nie so maklik nie. 'n Getz oppad na my toe, direk van vore. Wat nou gemaak?
Posted by Eben van Deventer at 10:08