(Interessant genoeg het Ngcukaitobi self in sy nuwe boek, Land Matters, geredeneer dat ons die Grondwet moet aanpas om te keer dat grondbesitters "vetomagte oor die prys van grond het".)
Die regering het ook 'n nuwe grondeisehof beloof – asof dit is wat die probleem veroorsaak het.
In Maart, toe hy die nuwe wetgewing oor die grondsakehof aangekondig het, het die minister van justisie en korrektiewe dienste, Ronald Lamola, gesê: "Om die grondkwessie op te los is nie net 'n sosio-ekonomiese noodsaaklikheid nie, maar 'n kwessie van die herstelling van 'n nasie se siel."
Dis ironies dat Lamola dit gesê het, nie net omdat dit sy eie regering is wat nie grond aan eisers oorhandig nie, maar ook omdat 'n minister in die verlede hofuitsprake bloot geïgnoreer het wanneer die hof tot die saak toegetree het.
'n Maand voor Nkoana-Mashabane in die grondeisehof oor die kole gehaal is, het Motlanthe die bevinding van 'n vergadering van grondkenners herhaal dat geen verandering aan die Grondwet nodig is nie.
"Artikel 25 maak reeds voorsiening vir die onteiening van grond in openbare belang en neem in ag faktore [waaronder] soos hoe die eiendom bekom is, waarvoor dit gebruik is en watter verbeterings daaraan aangebring is," het hy gesê.
Daaruit kan 'n mens aflei die dreigemente oor onteiening is bloot dreigemente; 'n klomp geraas om 'n populistiese afleiding te skep sodat niemand die dieper vraag vra nie: Hoekom is niks nog gedoen nie?
Motlanthe en Ngcukaitobi het albei 'n mening hieroor. Maar onteiening is beslis niks nuuts nie. Dis deur die hele Suid-Afrikaanse geskiedenis gebruik – regverdig en onregverdig – vir afrekening, om mense om politieke redes van hulle grond te ontneem, of bloot om nuwe snelweë te bou.