“Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. Neem My juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle gemoed…” Matt. 11 v 28 – 30.
Die juk van Jesus was nog altyd ‘n onderwerp van in-diepte studie onder Bybelskool-studente. In Lukas hoofstuk 15, lees ons die verhaal van die herder wat op soek is na een enkele verlore skaap. Ons weet dat Jesus die groot Herder is van ons siele, en in hierdie gedeelte word dit duidelik hoe dat ons Meester Sy goddelike toewyding beskryf om die verlorenes te red en die gevangenes vry te maak. Die vyfde vers lees soos volg: “En as hy hom kry, is hy bly en tel hom op sy skouers.”
Die uitbeelding van die skaap wat oor die skouers van Christus gelê word, was oor die eeue heen kunstig gedemonstreer. In ‘n sekere sin kan die skaap, wat op so ‘n wyse gedra word, voorkom as ‘n las op die skouers van daardie persoon. Om die verlorenes te red, is inderdaad die juk van Christus! Hy vra van ons, as Sy volgelinge, om hierdie juk saam met Hom te dra. “Gaan dan heen, die hele wêreld in, en verkondig die evangelie aan die hele mensdom” was die opdrag wat Hy aan Sy volgelinge gegee het voordat hy opgevaar het na die hemel (Mark. 16 v 15). Om die Goeie Nuus van verlossing te verkondig, is ook die juk van elke gelowige! Sy juk het ook ons juk geword. Sy roeping, ons verantwoordelikheid. Hy is Verlosser, Geneesheer en Bevryder. Ons is Sy monde, hande en voete, wat Hom in staat te stel om alles wat Hy is, te word vir ‘n verlore-gaande en sterwende wêreld.
Die getuienis hieronder is van ‘n jong meisie wat genees is by ‘n onlangse IN HIS NAME veldtog in Malamulele, Suid-Afrika. Ek vertrou dat u seën sal put uit hierdie klinkklare bewys van die gretigheid van onse Here Jesus om te antwoord op elke pyn-roep uit die hart.
AL DANSENDE VIR JESUS
Geklee in denims en ‘n rooi sweetpak toppie, was klein Carol oorstelp van vreugde. Jesus het so pas haar been aangeraak en sy is so opgewonde! As aktiewe tiener, het Carol uitgeblink in atletiek en dans. Sowat ses maande gelede het haar een been onverklaarbaar begin opswel. Weens ‘n verlies van vog, en as gevolg van die swelling, was die ledemaat so pynlik dat Carol al hoe meer moes begin staat maak op krukke, en naderhand die skool moes verlaat weens die ernstige ongemak daarvan. ‘n Tekort aan onbekostigbare mediese versorging – en sonder ‘n man aan haar sy om hierdie las te help dra – het haar ma, Constance, nie her- of derwaarts geweet nie. Die nuus van die opkomende veldtog het belofte en hoop begin inhou. Ten aanskoue van die advertensie-plakkate van die veldtog, was Constance vasberade om haar dogter soontoe te neem vir gebed. Daardie Saterdagaand het sy presies dit gedoen – en ‘n wonderwerk het plaasgevind!
Carol verduidelik haar ondervinding: “Ek het soveel pyn gehad toe ek hier aangekom het. En, direk na die gebed, het dit verdwyn! Ek voel op hierdie oomblik geen pyn van enige aard nie. Ek is in staat om sonder my krukke te kan loop.” Carol glimlag breed. “Nou kan ek teruggaan skool toe,” sê sy. “Ek kan weer gaan hardloop en dans. Ek kan weer pryse begin wen!”. Constance is ook baie ingenome. “Ek is baie, baie bly!” sê sy. “Hierdie wonderwerk sal tot gevolg hê dat my familie ook in God sal begin glo. Selfs my eie geloof is hierdeur versterk. Nou weet ek – Jesus genees!”