Waarom pleeg mense misdaad? - Volke, nasies, gebeure - 2021
Waarom pleeg mense misdade en wat is 'n 'tipiese misdadiger'? Daar is min twyfel dat sommige mense 'n misdaad pleeg soos winkeldiefstal uit desperaatheid, veral as daar kos is. Tog trek dieselfde misdaad ook die aandag van georganiseerde bendes wat jaarliks ​​honderde miljoene winkels bestel en kos. Dieselfde misdaad, maar vir verskillende motiewe gedra; een om te oorleef, die ander om soveel geld moontlik te verdien vir so min as moontlik werk. As elkeen gevang word, moet elkeen dan dieselfde behandel word omdat hulle dieselfde misdaad gepleeg het?
Verskeie mense het teorieë deurgegee om te verduidelik waarom sommige mense misdadigers geword het.
Die oudste bekende verklarende model van gedrag is die van demonologie. Daar is vroeër gedink dat kriminele gedrag die resultaat is van 'n besette gees en / of liggaam en dat die enigste manier om die euwel uit te dryf meestal op 'n pynlike manier gebruik word. Die sleutel was 'n fokus op die individu eerder as op sy of haar omgewing of sosiale kragte.
Cesare Lombroso was 'n Italiaanse kriminoloog wat in 1876 die teorie van 'antropologiese determinisme' bevorder wat in wese verklaar het dat misdadigheid geërf is en dat iemand 'krimineel gebore' kon word deur fisieke gebreke, wat 'n misdadiger as wrede bevestig het. Lombroso het geglo dat jy 'n potensiële misdadiger kan identifiseer deur iemand se fisieke kenmerke te bestudeer. Lombroso se kriteria hiervoor was:
'N Groot kake, vooruitsteek van die kakebeen, lae skuins voorkoppe; hoë wangbene, afgeplatte of omgekeerde neus; handvatselvormige ore; groot ken, baie prominent in voorkoms; valkagtige neuse of vlesige lippe; harde skuiwe, skaars baard of kaalheid en ongevoeligheid vir pyn. Lombroso het uiteindelik tot die gevolgtrekking gekom dat 'n misdadiger lang arms sou hê.
Lombroso se studies oor vroulike misdadigheid het begin met die meting van vroulike skedels en foto's in sy soeke na "atavisme". Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat vroulike misdadigers skaars was en dat hulle min tekens van 'degenerasie' toon omdat hulle 'minder ontwikkel het as mans as gevolg van die onaktiewe aard van hul lewens'. Lombroso het aangevoer dat dit die natuurlike passiwiteit van die vrouens is wat hulle verhinder het om die wet te oortree, omdat dit nie die intelligensie en inisiatief het om kriminele te word nie.
Siegmund Freud het sy eie siening gehad oor wat 'n misdadiger maak. Freud het voorgestel dat baie afwyking spruit uit 'n buitensporige skuldgevoel as gevolg van 'n oordrewe superego. Persone met oormatige superego's voel skuldig sonder enige rede en wil gestraf word om die skuld wat hulle ervaar te verlig en om misdade te pleeg, is 'n metode om die gewenste straf te bekom en skuld te verlig. In werklikheid pleeg iemand die misdaad sodat hulle gestraf kan word en sodoende die skuld kan verlig - die skuld kom voor die misdaad. Volgens hierdie siening is misdaad nie die resultaat van 'n kriminele persoonlikheid nie, maar van 'n swak geïntegreerde psige.
Freud het ook die "plesierbeginsel" geïdentifiseer; dat mense basiese onbewuste biologiese drange en 'n begeerte het vir onmiddellike bevrediging en bevrediging. Dit sluit begeertes vir voedsel, seks en oorlewing in. Freud het geglo dat indien dit nie wettiglik verkry kan word nie, mense instinktief sou probeer om dit onwettig te doen. Freud het ook geglo dat mense die vermoë het om in die vroeë kinderjare te leer wat reg en wat verkeerd is, en alhoewel ons 'n instinktiewe aard het om te verkry wat ons begeer, kan sulke aard beheer word deur wat geleer word in ons vroeë jare. Hy het geglo dat mense hoofsaaklik morele beginsels as 'n jong kind van hul ouers kry, en as dit ontbreek as gevolg van swak ouerskap, sou die kind opgroei tot die feit dat hy nie minder in staat is om natuurlike drange te beheer om alles te bekom wat nodig is nie.
August Aichorn is waarskynlik die bekendste neo-Freudiaanse in kriminologie. Aichorn was van mening dat daar drie predisponerende eienskappe was wat teenwoordig moes wees voor die ontstaan ​​van 'n lewe van misdaad: die begeerte na onmiddellike bevrediging, 'n groter behoefte aan 'n mens se persoonlike begeertes oor die vermoë om goeie verhoudings met ander mense te hê en 'n gebrek aan skuldgevoelens. oor 'n mens se optrede.
Volgens Albert Bandura se teorie word misdadige en kriminele gedrag aangeleer via dieselfde sielkundige prosesse as enige ander gedrag: deur geleerde en herhaalde blootstelling aan belonings (versterkings) wat die gedrag ondersteun. Aan die ander kant word gedrag wat geen ondersteuning of negatiewe reaksies ontvang het nie aangeleer en sal dit dus nie weer voorkom nie. Bandura glo dat mense ander se gedrag waarneem en besluit of hulle aangeneem moet word al dan nie.
Yochelson en Samenow het die teorie van vrye wil om kriminele gedrag te verklaar, voorgehou. Dit het vyf punte daarop:
• 1. Die wortels van misdadigheid lê in die manier waarop mense dink en hul besluite neem.
• 2. Misdadigers dink en tree anders op as ander mense, selfs al vanaf 'n baie jong ouderdom.
• 3. Misdadigers is van nature onverantwoordelik, impulsief, selfgesentreerd en deur vrees en woede gedryf.
• 4. Deterministiese verklarings van misdaad is die resultaat van die geloof in die misdadiger wat simpatie soek.
• Misdaad vind plaas omdat die misdadiger dit wil of kies, en dit is die keuse wat rehabilitasie moet hanteer.
In Augustus 2011 het sommige groot stede in Engeland onluste en plundering ondervind. Die onmiddellike verklaring was dat Engelse stede besmet was met 'wilde bendes van jeugdiges' - 'n persepsie verkry uit die snitte op televisie. Terwyl baie van die vervolgdes jonk was, was hulle egter nie uitsluitlik jonk nie. Hulle kom ook nie altyd uit gebroke huise of uit 'n agtergrond van ontbering of werkloosheid nie. Sommige van diegene wat gevang, vervolg en gevange geneem is, het professionele kwalifikasies en / of het in beroepe soos onderwys gewerk. Die media het die voorbeeld uitgelig van 'n onderwysassistent wat in die gevangenis gestuur is, wie se primêre taak in sy skool was om jong mense op te lei vir aanvaarbare gedrag.
Dit is waarskynlik onmoontlik om te sê wat 'n tipiese misdadiger is - selfs al bestaan ​​'n 'tipiese misdadiger'. Alhoewel daar 'n algemene opvatting is dat 'n misdadiger uit 'n gebroke huis is, 'n ontberde kinderjare ervaar het, nie 'n goeie opvoeding het nie, sal dit nie insluit soos dr. Harold Shipman, Bernie Madorff of die onlangse sake van voormalige parlementslede nie ( beide LP's en heer) wat tronk toe gestuur is vir die oortreding van die wet.