Antwerp legal | legal in Antwerp, Antwerp - webadlist
Antwerp legal | Backpage legal | legal in Antwerp
Home > Europe > Belgium > Antwerp > legal
Find Escorts in Antwerp at Backpage Antwerp. The best site for genuine backpage legal in Antwerp. Post Antwerp legal ad on Backpage Antwerp for free. Explore Backpage Antwerp for endless exciting posting options.if you are looking for cityxguide Antwerp legal or adultsearch Antwerp legal or adult search Antwerp legal then webadlist is the best site to visit terrashaard door Funky furniture | homify
terrashaard van oude gasfles
word roestbruin na een paar keer gebruik. PressReader - Weg!: 2017-12-01 - DORP VAN DIE MAAND
Aan­dag al­le Gau­ten­gers: Ry jul­le hier­die De­sem­ber na die Dra­kens­berg of Dur­ban? Hou op pad stil op dié piep­klein dorp, waar­van jy waar­skyn­lik nog nooit ge­hoor het nie.
Weg! - 2017-12-01 - Vlaggie - WOOR­DE EN FO­TO’S IAN MCNAUGHT DAVIS
Die dor­pie Val het min­der per­ma­nen­te in­wo­ners as ’n S­pring­bok-toer­groep, maar ons ver­tel jou hoe­kom dit die moei­te werd is om stil te hou
Die dor­pie Val lê so­wat ’n uur en ’n half van Jo­han­nes­burg af, op die goud­bruin vlak­tes van M­pu­ma­lan­ga, tus­sen ’n spoor­lyn en ’n ri­vier. Met drie stra­te en min­der per­ma­nen­te in­wo­ners as ’n S­pring­bok-toer­groep, sou ’n mens dink Val is ’n so­ge­naam­de one-horse­dor­pie. Toe nie... Dis ’n dorp met ’n hal­we perd: Ri­ta B­ritz van die Val-ho­tel ver­tel dat die dorp ’n perd met G­rey­ling­stad deel.
Die eer­ste ding wat ’n mens raak­sien as jy Val bin­ne­ry, is skoe­ne. Hul­le waai in die wind aan ’n draad wat oor die hoof­straat ge­span is.
Dit was Ri­ta en haar man, And­re, wat die eer­ste paar oor die draad ge­hang het; nou gee die draad al mee van al die tek­kies.
Hul­le in­spi­ra­sie was die uit­druk­king “om jou skoe­ne ag­ter­na te gooi”, wat be­te­ken om dank­baar te wees. En hul­le het baie om voor dank­baar te wees. Ná de­ka­des se har­de werk het hul­le ’n af­ge­leef­de ho­tel op ’n ver­waar­loos­de spoor­weg­hal­te her­bou en ’n ge­skie­de­nis­ry­ke dor­pie laat her­leef.
Die B­rit­ze het ook sen­ti­men­te­le re­des vir die her­stel van Val. Ri­ta se voor­va­ders het agt ge­ne­ra­sies lank hier rond ge­boer en die grond is nou te­rug in fa­mi­lie­be­sit. >
Dis vroeg­mid­dag in die Moe­ge­ploeg-kroeg, die Val-ho­tel se kroeg, en ’n Aus­tra­lie­se myn­wer­ker is keel­vol. Sy baas het hom be­veel om op Val pleks van in Jo­han­nes­burg te bly.
“W­hat am I doing in Fall?” vra hy, en plak sy bier met ’n dra­ma­tie­se ge­baar neer. Sy taal­ge­bruik is dus meer kleur­ryk as wat dit hier blyk, maar nie so kleur­ryk soos die ne­on­kleu­ri­ge vei­lig­heids­kle­re wat hy aan­het nie – net so ’n eg Aus­tra­lie­se nei­ging. Ek gee hom ’n half­uur, dink ek. Dis die ding met Val: Dit vat ’n ruk­kie om ge­woond te raak aan die vreed­saam­heid wat jou bin­ne­sy­pel. Dit k­link net an­ders hier. Rus­tig. Hier’s geen stads­ge­druis nie. Dan hoor jy die ver­af ge­bab­bel van die in­wo­nen­de klom­pie gan­se wat die dorp pa­trol­leer. En dan sal jou ore dink hul­le hoor ver­keerd as hul­le Por­tu­ge­se ge­pre­wel in die lug op­tel. Jy sal die pre­we­lings volg tot by ’n me­ga­foon wat aan ’n straat­lamp vas­ge­maak is en LM Ra­dio uit Ma­pu­to speel. Maar teen dié tyd ver­baas dit jou glad nie. Wel­kom in Val.
In die dorp se be­gin­dae was hier eg­ter gans an­der ge­lui­de: die ge­stamp, ge­skree, ge­sug en ge­kreun van trei­ne. Dié ge­lui­de het in 1896 die eer­ste keer weer­galm, na­dat Paul Kru­ger be­sef het hy het iets ster­kers as pos­koet­se no­dig om goud van die La­e­veld af in Jo­han­nes­burg te kry.
Jo­seph S­mith, wat die plaas Ou­de­hout­spruit op die oe­wer van die Wa­ter­val­ri­vier be­sit het, het ’n deel van sy plaas vir die re­ge­ring aan­ge­bied. Dié stuk grond het toe Wa­ter­val ge­word, en die naam is ’n paar jaar la­ter ver­kort tot “Val”.
Kort voor lank het Val ’n spoor­weg­sta­sie, al­ge­me­ne han­de­laar, pos­kan­toor, ho­tel, rol­meul en smids­win­kel ge­had.
Drie jaar la­ter het die Ang­lo-Boe­re­oor­log uit­ge­breek. Jo­seph – wat op goeie voet was met sy A­fri­ka­ner­bu­re – het sy neu­tra­li­teit ver­klaar en Val tot die ein­de van die oor­log ver­laat. Sy vrou, E­li­za­beth, het aan­ge­bly om die plaas en be­sig­he­de te be­stuur. Sy sou blyk­baar op die stoep tee drink saam met haar bu­re en haar dan ver­skoon om by die ag­ter­deur rant­soe­ne aan En­gel­se sol­da­te uit te deel.
Op 29 De­sem­ber 1900 is die ge­luid van trei­ne on­der­breek deur die knal van ’n groot kruitont­plof­fing. Twee Boe­re-broers, Jack en Gert van den Hee­ver, het ’n bom on­der die spo­re ge­plant, on­ge­veer 4 km van Val af. ’n Groe­pie Boe­re met Mau­sers het die trein oor­val, B­rit­se sol­da­te ge­van­ge ge­neem en die trein se vrag ge­buit: vyf os­se­wa­ens vol drank. Net be­tyds vir ’n op­roe­ri­ge Ou­jaars­par­ty­tjie.
Die par­ty­tjie was le­gen­da­ries. Drank is
vry­lik met die B­rit­se ge­van­ge­nes ge­deel ter­wyl Jack – die man van die oom­blik – net ge­noeg je­ne­wer­moed ge­had het om ’n se­ni­or kom­man­do­lid te vra of hy met sy dog­ter kan trou. (Jack hét toe met haar ge­trou, ná die oor­log). On­danks die vuur­werk op die trein­spoor was daar geen slag­of­fers nie.
Die trein het ja­re lank pos, nuus en skin­der­sto­ries na die dor­pie ge­bring, maar die groot­ste nuus wat Val ver­laat het, was na­dat Jan S­muts, Lou­is Bo­tha en Koen B­ritz op 6 A­pril 1902 by die Val-ho­tel ver­ga­der het in die ka­mer­tjie wat nou die ho­tel se bi­bli­o­teek is. By dié ver­ga­de­ring het hul­le die Vre­de van Ve­ree­ni­ging be­spreek, wat tot die ein­de van die twee­de Ang­lo-Boe­re­oor­log ge­lei het.
Val was al gas­heer vir ’n he­le paar an­der be­ken­des uit die ge­skie­de­nis, maar nie al­mal het in ’n ho­tel­ka­mer ge­slaap nie.
In die mid­del van ’n vre­des­op­tog van Dur­ban na Jo­han­nes­burg is Ma­hat­ma Gand­hi in Val ge­ar­res­teer en ge­dwing om ’n nag in die klein tronk deur te bring. Hy het ge­wei­er om die tronk se vlei­se­ri­ge kos te eet en ene mev. Ja­noo – ou­ma van La­tib Ja­noo wat steeds die win­kel on­der in die straat be­sit – is op­ge­kom­man­deer om ’n ve­ge­ta­rie­se ge­reg vir die toe­koms­ti­ge be­vry­der van In­dië te maak.
Die son volg die trein­spo­re wes­waarts op pad na die ho­ri­son en die twee ge­sin­ne wat oor­bly in die self­sor­ghui­sies (en Val se be­vol­king die hoog­te laat in­skiet), trek hul­le braai­skot­tels tot op die sy­paad­jies.
Val is vei­lig. Kin­ders hard­loop op hul­le eie rond, jaag gan­se op fiet­se en ver­ken die trein­sta­sie. Die dorp is skoon, vreed­saam en vol in­te­res­san­te plek­ke om aan te doen – die i­de­a­le af­trek­plek op pad die Ho­ë­veld uit.
Soos die gas­te na die Moeg­ge­ploeg-kroeg mi­greer om die rug­by te kyk, gly die son se laas­te stra­le in die ver­te van ’n si­lo af en sny deur die ve­ters van die swaai­en­de skoe­ne aan die draad. Led Zep­pe­lin se “S­tair­way to He­a­ven” – uit­ge­saai uit Mo­sam­biek– dryf van die luid­spre­ker die aand­lug bin­ne.
Ne­gen­tig mi­nu­te la­ter – te mid­de van die C­hee­tahs-on­der­steu­ners wat traag hand skud met Bulls-aan­han­gers wat hul­le bes pro­beer om nie te in­ge­no­me te lyk nie – het die knor­ri­ge Aus­tra­li­ër ’n ki­taar beet­ge­kry. Hy sing “Hou­se Of The Ri­sing Sun” uit vol­le bors. Hy gloei in sy o­ran­je o­ver-all – en van self­ver­troue – en is sy baas e­wig dank­baar dat dié hom be­veel het om in Val te bly.
Ek is se­ker sy werk­ste­wels gaan nog voor die og­gend­trein hier in­trek, ook op die draad swaai. >
GROEN & BLOU (bo). Koeie wei op 'n deel van die oor­spronk­li­ke plaas, Ou­de­hout­spruit, wat in die 1800's ge­koop is deur Jo­seph S­mith. Hy het 'n deel aan die re­ge­ring ver­koop vir 'n spoor­weg­sta­sie wat Val ge­word het.
KANSELTYD (oor­kant­ste blad, bo). Die Kerk van St. Fran­cis­kus van As­si­si se sand­steen­mu­re het 'n vuur oor­leef ná weer­lig in 1970, en van­dag sweer paar­tjies trou on­der die nu­we dak.
TE­RUG IN TYD (oor­kant­ste blad, mid­del). Die Val-mu­seum bars uit sy na­te van eeue oue oud­he­de; van an­tiek­wa­re tot ou fo­to's en ge­roes­te Zam-Buk-blik­kies...
MEER AS NET BIER (oor­kant­ste blad, mid­del). Of jy nou 'n bur­ger of ont­byt wil hê, die Moeg­ge­ploeg­kroeg is jou plek. Die spys­kaart gee op die koop toe in­lig­ting en sto­ries oor die dorp.