In hierdie interessante pos sal ons jou wys die Biografie van Tomas Carrasquilla, wat ingewy word as 'n uitstekende skrywer, van sy tyd, wat in die koerant El Espectador en in die Ministerie van Openbare Werke gewerk het. Moenie hierdie pos mis nie!!
1 Biografie van Tomas Carrasquilla
1.2 Eienskappe van sy werk
1.3 Eerste werke
1.4 Professionele loopbaan
2 Biografie van Tomás Carrasquilla: Chronologie
3 Biografie van Tomás Carrasquilla: Styl
3.1 Tussen costumbrismo en modernismo
4 Biografie van Tomás Carrasquilla: Werke
5 Biografie van Tomás Carrasquilla: Kort beskrywing van sommige van sy werke
5.1 Simon die towenaar (1890)
5.2 Vrugte van my land (1896)
5.3 The Marchioness of Yolombó (1928)
5.4 Dimitas Arias (1897)
Biografie van Tomas Carrasquilla
Hy was 'n skrywer wat in Januarie 1858 in Santo Domingo gebore is en op 19 Desember 1940 in Medellín - Colombia gesterf het. Hy is die eerste Colombiaanse skrywer wat sy lewe aan skryf gewy het, dit wil sê, hy het sy lewe absoluut aan letterkunde gewy. In sy baie uiteenlopende en groot hoeveelheid wat sy literêre werke was, is hulle gekenmerk deur sy beginsels. Daarin het hy sy oortuigings toegepas waarin hy homself moet baseer op 'n duidelike en presiese idee van wat hy in sy werke wou vasvang.
Beginsel wat hy toegepas het, word deur homself ontwikkel. Sy werke het uitgestaan ​​vir hul totale deursigtigheid wat sy skryfwerk in sy letterkunde betref. Aangesien hy daarin sy oortuigings uitgespreek het. Sy manier van dink oor die politieke, sosiale en kulturele gebeure in daardie tydperk waarin hy geskryf het en wat hy in sy werke weerspieël het. Hy het probeer om sy lesers te laat verstaan, selfs dele van homself, van sy stilistiese en poëtiese geloofsbelydenis. Toe hy daaroor gevra is, het hy gesê dat:
“Die waarheid van die gevoel dat ’n artikulasie hulle afdruk, is aangrypend; beweeg 'n siel wat homself manifesteer. Dit alles is die styl, dit is die vorm”. En ook: “Dit is nie die vorm wat die digter maak nie: dit is die digter wat die vorm maak […] 'n Styl is 'n siel wat in woorde of letters leeggemaak word. Alles kom van binne na buite, dit gaan nie van buite na binne nie; alles is in die siel: daar is geen albasters nie, maar beitels”.
Wat ook sy werke gekenmerk het, en wat die meeste daarin uitstaan, is sy karakters. Hoe hy hulle lewe gee, hoe hy hulle vorm en in elke situasie aanpas. Daarin is die groot nuuskierigheid wat Tomás Carrasquilla met die mens gehad het, gedemonstreer. Sy begunstiging vir kinders, vir mense van gemiddelde sosiale status, dorpenaars, as kleinboere en vir werkers is ook gesien.
In sy werke kan jy duidelik die min belangstelling sien wat hy aan die hoë sosiale klas bely het, dit was nooit van sy belangstelling in sy werke nie. Volgens sy outobiografie het hy gesê dat:
“Die hoër en beskaafde klasse is min of meer dieselfde in alle land van kekerertjies. Hulle vorm dus nie die differensiële karakter van 'n gegewe nasie of streek nie. Daardie eksponent sal in die middelklas gevind moet word, indien nie in die dorp nie”.
Al sy geskrifte en stories is in 'n spesifieke omgewing ontwikkel, en daardie webwerf was iewers in Colombia. Meer presies in die dorpe Antioquia, maar dit is van hier af dat dit by die streeksdeel begin en versprei, wat 'n Amerikaanse en universele belangstelling verkry. Gaan verder as die plaaslike, streeksdeel om die menslike wese te implementeer. Om dit op hierdie manier te herskep danksy die karakters wat perfek ontwerp en gevorm is na hierdie gevoelens wat die skrywer in sy werk wou vasvang.
Sy manier van dink is objektief en krities. Aangesien jy daarin kan sien hoe hy die kennis wat hy oor die wêreld het deur sy werke oordra. Dit het hy bereik met sy groot vaardigheid ten tyde van die skryf hiervan. Een van hierdie scenario's wat hy vasgelê het, was die mynomgewing plus die karakters van verskillende kaste en kulture. Waarin jy duidelik kan sien in sy werke "Ago Tiempo" en in die "Marquesa de Yolombó."
Die hele konteks wat ontwikkel en wat wentel om gebruike, oortuigings en kulture. Hulle word op 'n baie duidelike manier gewys in sy werke, waarin baie hom as 'n costumbrista-skrywer beskou. Aanstelling wat hy ontken, omdat hy homself nie so beskou het nie, aangesien gebruike vir hom nie 'n doel op sigself is nie. Hulle word eerder geïnkorporeer in die ontwikkeling van gebeure en die evolusie van die karakters.
In hierdie biografie van Tomás Carrasquilla kan opgemerk word dat hy nie die gebreke van elke individu of antisosiale individue verafgod of verminder nie. Hy maak nie uitsonderings in sy werke nie, en hy het dit ook nie regdeur sy lewe gemaak nie. Hy was 'n eerbare, deftige, begripvolle, deugsame, regverdige, empatiese, menslike, volhardende man, maar bowenal 'n demokraat.
Hy was van oortuigings waarin hy die aristokrasie goedgekeur het wat deur sy eie verdienste gesmee is en nie deur die aristokrasie deur geboorte of geld nie. Hy was altyd teen onwettighede, ongeregtighede, valsheid, valse, bevooroordeelde mense. Hy was altyd konserwatief en met respek vir godsdiens.
Hy het nooit ingestem tot die gebruik daarvan vir ander doeleindes wat niks daarmee te doen gehad het nie. Ek kritiseer vals mense sterk. Die een wat hulle uit hul eie hebsug gesoek het en wat nie omgegee het om oor ander te trap om hul doel te bereik nie.
Hy het ook nie van valse mense, met dubbele bedoelings en dubbele standaarde, gehou nie. Hy het die opregte ywer toegejuig, die valse toewyding en min respek vir godsdiens verwerp. Sy respek vir godsdiens word gedemonstreer of weerspieël in sy werke, sommige van hulle is die volgende:
God die Vader
Genees van siele.
Met sy volkome opregtheid en sy eenvoudige manier om uiting te gee aan wat hy gedink het. Dit het uitstekende resensies uitgespreek in terme van estetika, die manier waarop 'n ware skrywer werk en die rol wat hulle in die samelewing speel. Hy het die style weerstaan ​​waaruit volgens sy kriteria gebring is Frankryk, Engeland en Italië, aangesien dit baie kunsmatig en vals gelyk het. Hy was ook bekend vir sy gewilde toespraak tydens die skryf hiervan. In beide kriteria het hy uitgedruk dat:
"Hierdie goedere met 'n buitelandse handelsnaam kan nie in Colombia wortel skiet nie." En “Wanneer dit kom by die reflektering in ’n roman van die karakter, die aard van ’n volk of ’n spesifieke streek, moet die geskrewe dialoog streng by die gesproke dialoog aanpas, dit so ver as moontlik weergee […]
Die skrywer het genoeg geleentheid wanneer hy vertel, om grammatikale en sintaktiese beheersing aan die dag te lê, sonder om met die karakters se dialoog te “inmeng”. En wie 'n winsgewende vermenging van hierdie twee elemente bereik, wat die tipiese uitdrukking van die karakters afwissel, met die suiwerheid van die skrywer se diksie, behaal 'n uiters verblydende sukses wat krag en verskeidenheid betref”.
Eienskappe van sy werk
Al hierdie kriteria en gedagtes wat in hierdie Biografie van Tomás Carrasquilla weerspieël word, is deur hierdie uitstekende skrywer in sy werke vasgevang. In sy romans kan gesien word dat, as hy daarin geslaag het om sy ideale op 'n intelligente wyse te implementeer, elegante manier met baie lewenskragtigheid, en natuurlik baie grasie. Hy het altyd nie saamgestem met wat hy wou hê om 'n valse skoonheid te implementeer nie. Hy beweer dat die natuur self sy eie skoonheid gehad het, dat dit nie met kunsmatige skoonheid versier hoef te word nie.
Hy het beweer dat wie ook al probeer om dit te bereik, net haar ware skoonheid sou vervals. Die eenvoud van sy geskrifte, sy eenvoud weg van die uitspattige en die besonderheid van sy romans word deur sy eie kriteria beskerm. Hierdie teoretiese perspektief wat hy gehad het, was dat deur te probeer om vorms te kopieer jy net temperamente sou kopieer. Met verwysing na sy roman het hy 'n konsep gehad soos:
"'n Stukkie lewe wat deur 'n hart en 'n kop in 'n skrywer weerspieël word." Dan voeg hy by: "Hierdie formule ontvang alles, behalwe die leuen."
Met hierdie kriteria som Thomas sy poëtiese dogma op. Wat was dat hy literêre werke as 'n weerspieëling van die werklikheid gesien het. Geredigeer en weerspieël deur die skrywer se insig, oordeel, sensitiwiteit, begrip en empatie.
Sy werke het baie kritiek ontvang omdat hulle verskeie probleme aanbied, insluitend die taal wat hy in sy werke gebruik. Dit is te danke aan sy geboortestreek, in sy romans gebruik hy die streektaal, dit wil sê die Antioquiaanse taal. Hieroor het Don Miguel de Unamuno verklaar dat: "Dit is nie 'n dialek nie, maar suiwer Spaans met 'n paar argaïese woorde."
Met hierdie stelling spreek hierdie persoon uit dat dit nie te wyte is aan regionalisme nie, maar dat dit na 'n ou Castiliaan verwys. Wat 'n paar eienskappe het wat steeds in sommige bevolkings van Amerika gehandhaaf word. Van sy voorvaders spreek Tomás Carrasquilla die volgende uit:
“My ouers was tussen arm en ryk, tussen kleinboere en edelmanne en witter as die koning van Spanje, volgens my vier grootouers. Hulle was almal patriargale mense, baie godvresend en baie goeie bure.”
Hy was die seun van 'n werker in die bou van brûe en myne, genaamd Raúl Carrasquilla Isaza. In ruil daarvoor het haar ma genaamd Ecilda Naranjo Moreno haar altyd aan die huis toegewy. Tomás Carrasquilla het gedurende sy eerste 15 jaar in Santo Domingo gewoon, in 'n tydperk moes hy in 'n mynstreek in La Concepción woon. Op daardie plek het hy skoolgegaan en dit was toe dat hy alles begin weet het wat die myne omring. Beide die lewe en gebruike van diegene wat lewe daarin maak.
Min is bekend oor haar kinderjare. Maar daar is geleer dat hy van kleins af 'n groot passie vir boeke, vir lees, gevoel het. Danksy hierdie biografie van Tomás Carrasquilla, kan ons sien dat bogenoemde waar is. Aangesien dit in sy verhale gesien kan word wat kinders as protagoniste het, of dié wat karakters en situasies van sy kinderjare weerspieël word. Sommige van hierdie stories kan ons vind "Simón el Mago", "Salve Regina" en "Dimitas Arias."
Hierdie verhale kan duidelik sien hoe outobiografies hul verhale kan word, maar hulle het almal sekere fiktiewe kenmerke. Sowel as sy werke "Entrañas de Niño", "El Zarco" en vele ander verhale. Waarin jy kan sien dat die kinders, dit wil sê die protagoniste, vol varsheid, behendigheid en lewendig is.
In hierdie biografie van Tomás Carrasquilla word dit duidelik dat hierdie verhale tussen lewe en fiksie kruis. Waar die karakters deur regte mense geskep is, onder hulle kan ons die ma, die ouma en ander familielede vind wat hy nie leer ken het nie. Met die enigste uitsondering dat hy van hulle geweet het, was dit waaroor hy sy ander familielede hoor praat het.
Uit hierdie eienskappe het ek daardie karakters ontwikkel, dit kan gesien word in La Marquesa de Yolombó. In hierdie biografie van Tomás Carrasquilla gaan ons 'n fragment wys van 'n brief wat die skrywer geskryf het en verduidelik wat voorheen geskryf is:
“Ek wil graag weet hy is nie kwaad vir my omdat ek die dinge van sy grootouers vertel het nie, want hy moet weet dat hier in Villa de la Candelaria van ons familielede is wat my in hul oë het; Hulle kan my nie vergewe vir die omswerwinge van hul oupa en oupagrootjie nie, hulle kan my nie vergewe vir my mamma Luz se gevloek en snert nie.
Hoekom jeuk my borste tydens swangerskap?
Hulle wou hê ek moet hulle uithaal om tee te drink, Frans te praat en Rusru te speel, wat 'n Chinese speletjie was wat baie in die mode was onder Europese dames.”
In 1873 het Tomás Carrasquilla, toe hy net 15 jaar oud was, na Medellín gereis, wat destyds bekend gestaan ​​het as Villa de Nuestra Señora de la Candelaria. Dit is hier waar hy sy hoërskoolstudies bygewoon het in die baccalaureaatgroep wat deel was van die Universiteit van Antioquia. Dit is aan hierdie selfde universiteit waar hy Regte vir die jaar 1876 studeer het. Maar dit was in 1877 dat hy weens die burgeroorlog nie kon voortgaan met studeer nie, dus moes hy hulle verlaat.
Hy keer terug na Santo Domingo, waar hy bly tot 1896, gedurende al die jare het hy hom toegewy aan kleremaak. Gedurende die jare 1879 en 1880 is hy as assistent van die rondgaande hof aangestel. In 1891 is hy bevorder as munisipale regter. Vir die jaar 1892 het hy saam met verskeie vriende 'n openbare biblioteek in Santo Domingo gestig. Die groep vriende het saam met die bevolking die eerste bundels geskenk waaruit hierdie openbare biblioteek bestaan ​​het. Op 20 November 1893 het dit as die Derde Verdieping Biblioteek geopen.
Hy is deur Carlos E. Restrepo aangestel as 'n lid van El Casino Literario, 'n lokaal waar hy in beheer was in Medellín. As 'n vereiste om hierdie sentrum te kon betree, was dit nodig om iets te skryf. Dit is hier waar Carrasquilla sy werk "Simón el Mago" geskryf het, wat in 1890 in 'n bundel van veelvuldige verhale gepubliseer is. In hierdie groep het hulle vergaderings gehou waarin die lede gepraat het en, met die uitsondering van Restrepo en Carrasquilla, oorweeg het dat daar in die streek van Antioquia geen inspirasie was om literêre werke te skep nie.
Met wat Tomas Carrasquillo sê om sy roman Vrugte van my land te skryf, om hulle te laat sien dat as daar nuwe materie was. Hierdie roman gebruik 'n intrige oor alledaagse en vulgêre lewe wat jy kan hê, hierdie werk is geskryf in die huis van sy oupa aan moederskant in Santo Domingo. Hierdie werk is in 1896 gepubliseer wat 'n groot gehoor gehad het. Dit is beskou en gekritiseer as een van die romans wat die Amerikaanse werklikheid weerspieël met 'n naturalistiese stroming, eenvoudig en reguit. Onder sy meriete spreek die skrywer daarvan uit dat:
“As daar een is, sal dit waarskynlik as 'n literêre dokument wees, aangesien dit die eerste prosaïese roman is wat in Colombia geskryf is, direk uit die natuur geneem, sonder om die werklikheid van die lewe op enige manier te idealiseer. Soos in al sy werk het hy sy geloofsbelydenis daarin toegepas: Die estetiese is niks anders as die ware in die skone nie.”
Nadat hy na Bogotá gereis het vir die publikasie van sy roman Frutos de mi Tierra, het Carrasquilla na Antioquia teruggekeer sodra sy werk gepubliseer is. Keer terug na sy daaglikse boodskappe in Santo Domingo en Medellín. Maar dit is op hierdie laaste plek waar hy 'n ongelukkige ongeluk kry wanneer hy van 'n perd af val. As gevolg hiervan moet hy vir twee maande in Medellin bly, vir sy onderskeie recuperación. As hy terugkeer na Santo Domingo, word hy weer siek weens 'n keelsiekte.
Terwyl hy aan die herstel was, het hy hierdie vrye tyd benut om “Blanca”, “In die regterhand van God die Vader” en “Kettery” te skryf. Dit gebeur in die middel van die jaar 1897, daarin het hy persepsies oor die roman gevorm en ontwikkel. Hy het altyd 'n sterk begeerte na die waarheid gevoel, hy was altyd geïnteresseerd om oor die waarheid te skryf, maak nie saak watter situasie aangebied is nie. Ek pas hierdie eienskap toe in historiese weergawes, in die denkbeeldige, sowel as simboliek en soos in mites.
Dit is in 1898 en 1903 dat hy “El Anima Sola”, “San Antoñito”, “El Padre Casafús” en “Salve Regina” skryf. In 1904 gaan Tomas Carrasquilla deur 'n kritieke oomblik wanneer Banco Popular de Medellín bankrot raak en hier verloor Don Tomas byna alles. Daarom het hy weens hierdie situasie verhuis om as die toesighouer te kan werk oor die voorrade wat vir die Sanandrés-myn bestem was.
Baie naby aan Sonsón, het hy hier gebly vir 'n tydperk van 3 jaar, gebeure wat plaasgevind het tussen 1906 en 1909. Na hierdie tydperk het hy teruggekeer na Medellín, waar hy sy boheemse lewe hervat het, en voortgegaan om die vergaderings by te woon waarna hy vroeër gegaan het vir die rede om oor letterkunde en sosiale te praat. Dit was algemeen vir hom om sy werke te dikteer aangesien hy nie daarvan gehou het om te skryf nie.
In die jaar 1910 het hy sy werk genaamd Grandeza gepubliseer, hierdie werk toon die atmosfeer van Medellin. Hierdie roman is geskryf met 'n eienaardige styl, dit is geïnspireer deur 'n eenvoudige, eenvoudige en huislike omgewing. Ook oor situasies, karakters en alledaagse gebeurtenisse van die alledaagse lewe in Medellín. Vier jaar later, in die jaar 1914, word Don Tomás geassosieer as 'n bydraer in die Medellín Spectator, deur 'n weeklikse rubriek.
In hierdie rubriek het hy baie gewerk aan wat oor prente, artikels, essays en historiese feite gegaan het. Gedurende daardie selfde jaar het hy na Bogotá gereis, waar hy vir vyf jaar in die Ministerie van Openbare Werke gewerk het. Gedurende die jaar 1915 het El Espectador de Medellín in kennis gestel dat vir 'n paar dae 'n beperkte druk van die koerant in die hoofstad van die Republiek gepubliseer sou word. Wat geregisseer gaan word deur die here Fidel Cano en Luis Cano.
Dit is as gevolg hiervan dat dit die eerste Colombiaanse koerant geword het wat periodiek in beide Bogotá en Medellín gepubliseer is. Carrasquilla se publikasies is in albei uitgawes gepubliseer. In 1915 is sy verhaal met 'n meer Bogota-atmosfeer, bekend as "El Rifle," gepubliseer in die Liberal Ilustrado. Carrasquilla bly vir 4 jaar in die hoofstad, dit wil sê in Bogotá en dit is in 1919 dat hy na Medellín terugkeer. Hy het teruggekeer na sy vorige vergaderings by die hoofkwartier van die literêre sentrum en gaan voort om die gebeure van die stad te skryf.
Haar kortverhaal, bekend as Ligia Cruz, is in dele in El Espectador de Bogotá gepubliseer. In die jaar 1920 tussen 20 November en 11 Desember. Dit is in Mei van die jaar 1921 waar die eerste nommer van die tydskrif "Sábado" in die stad Medellín verskyn het. Genoemde tydskrif is gelei deur Ciro Mendía en Gabriel Cano, die uitgawe is deur Carrasquilla uitgevoer.
Tussen die jare van 1922 en 1925 het Tomás Carrasquilla "Por el Poeta" vrygestel, hierdie werk was 'n huldeblyk aan José Asunción Silva. Toe verskyn "Copas" in Lectura breve in Medellin, wat in Augustus 1923 gepubliseer is. Toe twee jaar later is die kort werk bekend as "El Zarco" gepubliseer, wat in 1925 in Bogotá geredigeer is. Maar dit is in In 1926 het hy afgesluit skryf sy werk "La Marquesa de Yolombó" en dit is in 1928 aan die publiek vrygestel.
Hierdie werk, "La Marquesa de Yolombó" is beskou as een van sy beste geskrifte. Dit is omdat Tomas Carrasquilla sy groot idees oor mense uitgespreek het. Wat sy kritiek betref, sy deursigtigheid oor hoe hy realisme vasvang. Die vermoë wat dit het om te ontwikkel en die voortdurende veranderinge te wys waardeur sy karakters deur die loop van die intrige gaan. Ook die manier om die transformasie te verstaan ​​en vas te lê in terme van die ideale en oogmerke van elke karakter.
Benewens al die bogenoemde verduidelik, sien ons die skade wat in die loop van die tyd aangerig is in die energie en skoonheid van elk van die karakters. Afgesien van die diepgaande begrip van die intelligensie en subtiliteit wat elkeen van hulle aanbied. Wat nie toelaat dat die karakters vasgevang word in die kring van die alledaagse lewe nie, inteendeel, laat die leser meer nuuskierig voel oor elkeen van hulle.
Die werk bekend as "La Marquesa de Yolombó" is geposisioneer as 'n goeie voorbeeld van die eienskappe en wandade wat uiteindelik daarin slaag om die protagonis van hierdie roman af te skakel en te sink. Terselfdertyd dat dit 'n afgeleë tyd in die geskiedenis herskep en dit is dat dit skaars praat oor die gebeure wat tot hierdie groot verhaal gelei het. Die skrywer slaag daarin om 'n objektiewe en werklike persepsie te toon van daardie sosiale kring waar die verhaal afspeel.
Hiermee verdiep Carrasquilla hom nie so baie in die herinneringe wat tydens die verhaal opduik nie, en lig ook nie die omstandighede of die gebeure van sommige karakters uit wat nie daarin geslaag het om so relevant in die verhaal te wees nie. Maar dat, as hulle was, dit 'n groot impak op die wêreld van genoemde plot kon gehad het en dat hulle onberispelik deur hom gestruktureer sou gewees het. Totdat hy so 'n plek bereik waar die mens universaliteit bereik. Met betrekking tot sy werk genaamd "Homily 2" daarin spreek die skrywer uit:
"Soveel as wat geeste ontwikkel, kan die studie van die omgewing, die enigste wysiging van die universele mens, nie uit die literatuur uitgesluit word nie."
Wat die streek betref, wat in hierdie roman uiteengesit word, word dit nie as 'n skool, mode of as 'n gebruik gebruik nie. Dit word eerder uitgedruk as 'n gesig van die lewe en van die siel. Die roman word nie deur 'n costumbrista-karakter geklassifiseer nie. Ten spyte van die tradisionele voorstellings, ook die oortuigings, feestelikhede en ander seremonies wat dit kan beïnvloed.
Al hierdie kenmerke beïnvloed die skep van die atmosfeer van die roman, dit kan goed gevind word in 'n familie-omgewing, in die dorp of selfs in die myne. Hierdie omgewing is nou verwant aan sy karakters en gebeure. Dit openbaar die mees liefdevolle en ware van wat die streek uitmaak, benewens die groot kulturele harmonie wat hierdie groot streek omring.
Deur die tyd waarin baie kulture met verskeie rasse van verskillende eienskappe kruis. Dit word ook weerspieël soos blyk uit die verskillende godsdienste en bygelowe wat uiteindelik met 'n "vermeende" Katolisisme verwar word. So beide die here, boere en mynwerkers het dieselfde oortuiging gedeel. Soos die skrywer self sê:
“Pelgrimsgodsdiens van daardie land! [… ] Die helfte van die bevolking was Afrikane, en, ongeag hoe gedoop en betrokke by Katolisisme, elke swart het, binne en selfs buite, deur oordrag of voorvaderlike oortuigings, baie van die wrede oortuigings van hul ouderlinge gehou.
Hierdie negrería, gemeng met Spanjaarde van daardie tyd, meer bygelowige en fanaties as ware Christene, meer van wonderwerke as van etiek, het saamgeval en met die Afrikane en inboorlinge saamgeval in die algemene dogma van die duiwel en sy legioene van vreesbevange geeste. Uit hierdie das het 'n mengelmoes en 'n gemors gekom, dat niemand geweet het wat Katoliek en Romeins is of wat barbaars is nie ... "
Dit is in 1926, dat Tomás Carrasquilla ongelukkig aan 'n siekte begin ly, wat oor bloedsomloopafwykings gegaan het. Dit het veroorsaak dat hy geleidelik blindheid en verlamming ontwikkel het wat hom heeltemal onbeweeglik gelaat het. Maar dit het hom nie beperk nie, aangesien hy voortgegaan het met die ontmoetings met sy vriende, wat hulle sou besoek en voortgaan om sy nuwe trilogie "'n lang tyd gelede" te dikteer.
Wat opgemaak is; "By waters en Pedrejones," "Deur Cumbres Cañadas" en "Van die platteland na die stad." Hierdie trilogie speel af tussen die jare van 1935 en 1936. In hierdie trilogie, wie se naam voorheen as "tye gelede" geskryf is, het Tomas Carrasquilla alles saamgestel wat hy geken en gesien het. Hierdie ervarings het sy laaste literêre roman geword en dit was die mees relevante van sy lewe.
Dit is in 1934 wanneer hy hom amper sonder visie bevind waarin hy 'n operasie ondergaan wat daarin slaag om sy sig gedeeltelik te herstel. Wat hom toegelaat het om weer te lees en te skryf. In 1936 het hy die José María Vergara Nasionale Prys vir Letterkunde en Wetenskap gewen, 'n prys wat aan die Colombiaanse Akademie vir Taal toegeken is. Prys wat gewen word danksy sy trilogie "Hace Tiempo" en waar hy erken word as die eerste Colombiaanse romanskrywer.
Op 14 Desember 1940 word hy weer in 'n hospitaaleenheid opgeneem, waar hy weer 'n operasie weens gangreen ondergaan het. Maar ongelukkig is hy 5 dae later, op 19 Desember in Medellin op die ouderdom van 82 oorlede. Hy is afgedank en gerespekteer deur die mense van sy land, waar hy hom gevestig het en wat regdeur sy lewe gebeur het. Carrasquilla se romans het nie hul impak of belangrikheid verloor nie.
Al sy romans is 'n weerspieëling van die tydperk tussen die XNUMXde en vroeë XNUMXste eeue in die streek van Antioquia, wat die plaaslike bevolking geraak het. Die sterkste kritiek wat die narratiewe werk van Don Tomas beïnvloed het. Wat betref sy manier om die teoretiese deel van die kritiek vas te vang en die stilering waarvan in sy romans gepraat word. Wat die basis is van sy plotte en sy stories aangesien dit volgens hom 'n manier is om die ware literêre werk te verstaan.
Die skrywer het die waarde van streekkulture en die mengsel wat daarin bestaan ​​gebruik om universaliteit te bereik. Ook die manier waarop die karakters hulself uitdruk, die taal wat hulle gebruik is getrou aan hul eie sosiale sektore. Sonder om die grasie, onderskeiding en skoonheid te verloor wat alle groot literêre werke kenmerk.
Biografie van Tomás Carrasquilla: Chronologie
Die chronologie wat ons u hieronder in hierdie biografie van Tomas Carrasquilla sal wys, sal op 'n baie stiptelike wyse beskryf word. Die gebruik van die mees uitstaande en belangrikste feite deur die lewe van hierdie skrywer.
Dit is in 1858 toe Tomás Carrasquilla in Santo Domingo gebore is. In die jaar 1873 verhuis hy na die stad Medellin, waar hy hoërskool bygewoon het. Hy studeer in die afdeling wat verband hou met die Universiteit van Antioquia. Gedurende die jaar van 1876 het hy ingeskryf vir die Regsgraad aan die Universiteit van Antioquia.
Vir die jaar van 1877 as gevolg van die burgeroorlog, moet hy ongelukkig sy studies laat vaar en besluit om terug te keer na Santo Domingo. Waar hy sal bly tot 1896, waar hy hom toegewy het aan die kleremaak. Dit is in 1891 dat hy as munisipale regter van sy streek begin werk. Gedurende die jaar 1890 het hy sy verhaal "Simón el Mago" geskryf.
In 1892 besluit hy, saam met 'n paar vriende, om 'n openbare biblioteek in Santo Domingo te skep, wat hulle dit die naam van Third Floor Library gee. Vir die jaar 1896 het die roman "Frutos de Mi Tierra" openbare kennis geword. Dit is in die jaar 1897 dat hy in beheer is van die skryf van "Blanca", "In die regterhand van God die Vader", "Dimitas Arias" en "Ketterye". Wat sy eerste literêre partituur was.
Teen 1904 het hy ernstige ekonomiese probleme begin ondervind waar hy byna alles verloor het weens die bankrotskap van Banco Popular de Medellín. Dit is 1906 waar hy begin werk as 'n kommissaris vir die aflewering van voorrade aan die San Andrés-myn, wat in die omgewing van Sansón was. Vir die jaar van 1909 besluit hy om terug te keer na Medellin en voort te gaan met sy boheemse lewe. Vir die jaar 1910 het hy sy roman getiteld "Grandeza" gepubliseer.
Dit is in 1914 dat hy saam met El Espectador de Medellín begin werk. Hy reis na Bogotá waar hy daar saam met die Ministerie van Openbare Werke werk. In 1915 het hy sy nuwe storie bekend gemaak as El Rifle openbare kennis. 1919: Hy keer terug na Medellin. Ligia Cruz skryf. Teen 1926 het hy sy mees erkende roman voltooi, dit is "La Marquesa de Yolombó" wat in die jaar 1928 aan die publiek bekend gemaak is. Op hierdie datum het hy ook aan siektes begin ly.
Gedurende die jaar van 1934 voer hulle 'n operasie uit wat hom gedeeltelik van sy sig laat herstel. Teen 1935, selfs met sy beperkings, kon hy sy trilogie publiseer wat bekend staan ​​as “A long time ago. In 1936 is die José María Vergara y Vergara Nasionale Prys vir Letterkunde en Wetenskap aan hom toegeken. Hierdie toekenning word toegeken deur die Colombiaanse Akademie vir Taal.
Uiteindelik, in die jaar 1940, nadat hy weer in 'n mediese eenheid geïnterneer is, het hy 'n chirurgiese operasie weens gangreen ondergaan. Maar ongelukkig is hy oorlede.
Biografie van Tomás Carrasquilla: Styl
In hierdie Tomás Carrasquilla-biografie sal ons die literêre styl wat hierdie skrywer gebruik het, wys en uitlig. Dat as gevolg van hulle baie resensies gehad het, beide positief en negatief, is dit gekenmerk deur die uniekheid van die Antioquia-streek. N taal maklik en baie ekspressief, met 'n wye verskeidenheid gewilde woorde vir daardie tyd.
Sy werke is altyd gekenmerk deur die singulariteite van costumbrista, met sy kulturele en historiese aanslag. Ook met die teenwoordigheid van 'n baie geraamde manier van die natuur, vang ek hierdie omgewing op 'n deursigtige manier vas sonder ornamente, wat daarin geslaag het om sy eie skoonheid te verander.
Tussen costumbrismo en modernismo
In hierdie biografie van Tomás Carrasquilla kan u op 'n baie geraamde manier sien wat die twee style was wat hy gebruik het. Baie kritici beskou Don Tomás as 'n costumbrista-skrywer, en dit is in hierdie Biografie van Tomas Carrasquilla wat jy kan sien hoekom.
Alles is te danke aan die kulturele en godsdienstige omgewing wat hy in sy werke vasvang en wat hy nie enige tyd breek nie. In elkeen van sy werk kan jy sien dat die karakteriserings van sy karakters glad nie sierlik is nie. Wat die voorstellings betref wat hy aan die landskappe gee, is dit meer tipies van costumbrismo.
Costumbrismo wat vir baie literêre kritici uitdruk wat gedurende die negentiende eeu in Spanje en Latyns-Amerika begin ontwikkel het. Volgens wat gesê word, is dit dat die skrywers wat van die costumbrista-styl is, in hul werke die kenmerke van die gebruike moet vaslê sonder enige toevoeging van 'n sekere dorp. Sonder om kommentaar te lewer, 'n mening te gee of meer by te voeg tot die geskrewe inhoud en met 'n gevolg tot romantiek.
Hierdie selfde kritici lewer kommentaar op die voorkoms van modernisme, wat ook om die beurt in die negentiende eeu in Latyns-Amerika en Spanje verskyn. In Colombia was modernisme hoogty vier en daar was baie skrywers, joernaliste, kunstenaars, onder andere soos González, Greiff, Rendón en Matiz wat dit ondersteun het. Volgens modernisme was dit 'n meter wat gebruik is om costumbrismo te beheer, waarin Carrasquilla, volgens verskeie kritici, bewus was van en gedeel het oor die nuwe hervormings van modernisme.
Ten spyte van die ondersteuning van modernisme, soos hy gedoen het deur Los Panidas te ondersteun, het hy egter voortgegaan om sy oorspronklikheid te behou. Wat hom so gekenmerk het, het hy nooit verander nie, hy het altyd sy eie styl behou.
Biografie van Tomás Carrasquilla: Werke
In hierdie biografie sal Tomás Carrasquilla praat oor die werke van Carrasquilla, wat 'n groot verspreiding in die streek behaal het. Hiermee bedoel ons nie dat dit in Colombia of in die buiteland ongemerk verbygegaan het nie. Bowenal wanneer Tomas Carrasquilla die Nasionale Kortverhaalkompetisie wen, wat in 1936 plaasgevind het. Sy werk was die voorwerp van aandag van 'n groep kritici, insluitend die Chileense Arturo Torres Rioseco en Mariano Latorre.
Met wie hy jare lank ’n vriendskap behou het saam met ander skrywers soos José Martí en Miguel de Unamuno. Kommunikasie en vriendskap wat hy deur korrespondensie gehandhaaf het. Die literêre werke van hierdie skrywer word geklassifiseer in romans, essays, kortverhale, artikels en korrespondensie. In 1906 het hy in 'n brief aan 'n vriend gesê dat hy slegs uit finansiële belang skryf, aangesien hy finansieel geruïneer is.
Soos ons voorheen in hierdie biografie van Tomás Carrasquilla geskryf het, het hy verskeie ekonomiese probleme voorgehou. Maar hy het ook verskeie hulpbronne tot sy beskikking gehad om in 'n enkele lewe te oorleef. Baie van sy eerste literêre werke, dit wil sê sy eerste artikels en verhale, is in die middel van die eeu aan die publiek bekend gemaak. Wat deur die tydskrif Alpha gepubliseer is, asook in ander publikasies en kompendiums gepubliseer is.
Hy het vir verskeie rubrieke van die koerant geskryf, toe bekend as El Espectador en as gevolg hiervan en die sukses van sy artikels. Hy is vir sy gepubliseerde artikels as 'n joernalis beskou, maar dit is nie van groot belang in sy lewe nie aangesien hy nie genoeg aandag daaraan gegee het nie. Waarin hy baie af en toe gewerk het, aangesien dit nie baie belangrik is in sy rubrieke nie, met die enigste uitsondering, wat die een was wat vir die skrywer saak gemaak het. Sommige van hulle was:
Simón el magico, gepubliseer in die jaar 1890. Vrugte van my land, bekend aan die publiek in die jaar 1896. In die regterhand van God die vader, wat in die jaar 1897 gepubliseer is. Blanca, aan die publiek bekend gemaak in 1897 Dimitas Arias gepubliseer in 1897. El ánima sola, bekend aan die publiek in 1898. San Antoñito gepubliseer in 1899. Luterito vrygestel aan die publiek in 1899.
A la Plata, gepubliseer in 1901. Gegroet, Regina. Wat gepubliseer word in die jaar 1903. Homilies, vrygestel aan die publiek in die jaar 1906. Ingewande van 'n kind. Uitgegee in die jaar 1906. Grootsheid. Hierdie werk is in 1910 aan die publiek vrygestel. Die voorwoord deur Francisco Vera, bekend aan die publiek in 1914. Die geweer. Hierdie verhaal is gepubliseer in 1915. La Mata, gepubliseer in 1915. Ligia Cruz, gepubliseer in 1920. El Zarco, wat in 1922 gepubliseer is.
Sy roman Rogelio, was bekend deur die publiek in die jaar 1926. La marquise de Yolombó, gepubliseer in die jaar 1926. 'n Tyd gelede is hierdie 'n trilogie wat Tomas Carrasquilla daarin slaag om tussen die jare 1935 – 1936 te publiseer voordat hy gesterf het. Vader Casafús en ander verhale en 'n paar volledige werke.
Biografie van Tomás Carrasquilla: Kort beskrywing van sommige van sy werke
In hierdie afdeling van die artikel, wat handel oor die biografie van Tomás Carrasquilla, sal ons die mees uitstaande werke van die skrywer beskryf. Ons sal saam 'n baie uitstaande fragment van elkeen van hulle skryf.
Simon die towenaar (1890)
In hierdie biografie van Tomás Carrasquilla gee ons jou 'n kort oorsig van hierdie werk. Dit was die eerste werk van die Colombiaanse skrywer, daarom was dit sy eerste publikasie. In hierdie werk vang hy verskeie van sy herinneringe aan die verlede en verskeie gebeurtenisse tydens sy kinderjare vas. Daar word beskou dat hierdie eerste werk verskeie outobiografiese gegewens van Tomás Carrasquilla self het.
Die mees uitstaande kenmerk van hierdie intrige is dat die skrywer dit uit die eerste persoon vertel. Wat uit die perspektief van Toñito, die hoofkarakter van die storie, vertel is. Carrasquilla het daarin geslaag om die geloofsbelydenis en die verrassing wat gedurende daardie tyd bestaan ​​het, suksesvol in sy werk vas te lê. Dit het hy op 'n sarkastiese manier gedoen, wat in sy werk bewys is:
"Soos ek grootgeword het, het die stories en stories van Frutos ook gegroei, sonder om die voorbeelde en wonderwerke van heiliges en geseënde siele te mis, 'n onderwerp waarin hy groot geleerdheid gehad het ... My geloof en my bewondering was gevul, ek het geword oortuig daarvan dat in die Die persoon van Frutos al die wysstes, al die grootstes in die heelal, die wêreld bymekaar gebring het ...”.
Vrugte van my land (1896)
Hierdie roman het ontstaan ​​uit 'n bespreking wat plaasgevind het in die byeenkomste wat Carrasquillo saam met sy vriende bygewoon het, waarin hulle oor letterkunde gepraat het. Waarin die lede van hierdie sentrum bekend as The Literary Casino getwyfel het dat romans nie in die provinsies geskryf is nie. Daarom besluit hy om hierdie roman te skryf met die doel om te demonstreer dat die Colombiaanse streekdorpe wel materiaal vir stories het.
'n Vreemde feit is dat die roman aanvanklik die naam "Jamones y Sirloins" sou hê. In hierdie roman besluit Tomás Carrasquillas om 2 streekverhale in sy werk vas te vang. Die eerste een het die verhaal van die Alzate-familiegroep en sy ekonomiese oplewing vertel. Terwyl hy in die tweede verhaal gefokus het op liefde, wat ontstaan ​​tussen Martín Galán en 'n jong vrou bekend as Pepa Escandón. Dit was stories waar die slot gedraai het om hartseer, bedrog en passies.
“... Pepa, in die arms van een, galant tot die hoogste graad, het die dans opgeskort om saam met haar waaier na Martín te wys, om in gemene lag te bars, om te sê 'gasss!' en gooi 'n spoeg in sy gesig. En Martín het die gawe van alomteenwoordigheid gehad, hy was terselfdertyd op die plein: daar, agter die bokse, soos 'n Middeleeuse toernooi ...”.
The Marchioness of Yolombó (1928)
Dit word die bekendste roman deur Tomás Carrasquilla, en dit het voordele as historiese inhoud gehad. Dit is die meeste genoem in hierdie biografie van Tomás Carrasquilla. Dit was die bekendste vir sy uitstaande kenmerke en ook die meeste gekritiseer. Die roman word geskep oor die hervestiging van die stad Yolombó, geleë in Antioquia. In hierdie werk het hy dit reggekry om byna presies die realiteit vas te vang wat destyds geleef is, deur 'n keurige presiese en kwalifiserende taal.
In hierdie werk het Tomás Carrasquillo die geleentheid benut om sosiale klasse te skryf. Insluitend die groot verskille tussen hulle, sonder om iets weg te steek, op 'n deursigtige en bondige manier. Die sosiale klasse wat in hierdie roman beskryf word, was dié wat Yolombó in die XNUMXde eeu bewoon het. Dit was 'n werk waar dit moontlik was om die ontwikkeling, evolusies en standpunte van die karakters te sien. Met die skryf van die skrywer het die skrywer die tradisionele uitgelig, in terme van kultuur en godsdiens.
“In die Kongo sou sy 'n koningin gewees het, en sy sal waarskynlik van konings afstam. Dit is 'n wese so swart, van so 'n fyn en glansende swart, met sulke volmaakte vorms, met sulke gepoleerde kenmerke, dat dit lyk asof dit in straal gesny is, deur 'n Helleense kunstenaar”.
Dimitas Arias (1897)
“…Daardie nag, hoewel ek baie mistig gevoel het, kon ek nie slaap nie, maar ek het dit spandeer om op die mat te draai. Die volgende dag, toe dit ligter word, het ek gaan opstaan; maar ek het 'n pyn in my bene so ontsettend hard gevoel, dat ek moes teruggaan bed toe... dit het vir my gelyk of al my bene vergruis, dat hulle waterdigte stokke oor en bo dryf...".
In die vorige geskrewe fragment kan die hoofkenmerk van die werke van Tomás Carrasquilla duidelik waargeneem word. Wat is die gebruik van die omgangstaal van die streek Antioquia, wat ook tipies was vir die dorpe in die middel van die negentiende eeu. Toe hy hierdie "argaïese woorde" geskryf en gebruik het, het hy dit gedoen met die doel om die leser by die gebeure van die werk te betrek. Dat hy meer affiniteit met die karakters, kulture en selfs met die omgewing bereik het.
Hy het dit gedoen met die uitsluitlike doel om simpatie te skep en sodoende die leser vas te vang in die eenvoud en in die ware werklikheid wat hy in sy roman wou weerspieël. Hiermee ook kry wat hy altyd wou gehad het met die skryf van 'n roman. Wys die waarheid sonder enige ornament en bygevoeg skoonheid om meer realisme aan die werk te skep.
As jy belangstel in hierdie artikel, nooi ek jou uit om ook te lees:
Biografie van Mohammed
Biografie van Cantinflas
Dit mag jou interesseer: Biografie van Anastasio Bustamante, bydraes en meer
Die inhoud van die artikel stem ooreen met ons beginsels van redaksionele etiek. Ons werk tans daaraan om ons inhoud in ander tale reg te stel en te verbeter.
As jy 'n geakkrediteerde vertaler is, kan jy ook skryf om saam met ons te werk. (Duits, Spaans, Frans)
Om 'n vertaalfout of verbetering aan te meld, klik hier.
kategorieë Biografieë Post navigasie
Ontdek die biografie van Antonio Berni en meer
Práxedes Mateo Sagasta: Biografie en regering
Hoe skandeer jy na jou rekenaar?
Belangrikheid van die hidrosfeer
Die grense van die hidrosfeer
Die 5 beste meganiese sleutelborde: kenmerke, voor- en nadele
Afrikaans Albanian Amharic Arabic Armenian Azerbaijani Basque Bengali Bosnian Bulgarian Catalan Cebuano Chichewa Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Corsican Croatian Czech Danish Dutch English Esperanto Estonian Filipino Finnish French Frisian Galician Georgian German Greek Gujarati Haitian Creole Hausa Hawaiian Hebrew Hindi Hmong Hungarian Icelandic Igbo Indonesian Irish Japanese Javanese Kannada Khmer Korean Kurdish (Kurmanji) Kyrgyz Lao Latin Latvian Lithuanian Luxembourgish Macedonian Malagasy Malay Malayalam Maltese Maori Marathi Mongolian Myanmar (Burmese) Nepali Norwegian Pashto Persian Polish Portuguese Punjabi Romanian Samoan Scottish Gaelic Serbian Sesotho Shona Sindhi Sinhala Slovak Slovenian Somali Spanish Sundanese Swahili Swedish Tajik Tamil Telugu Thai Turkish Urdu Vietnamese Welsh Xhosa Yiddish Yoruba Zulu
administrasie Diere 🐼 Bydraes tot die ekonomie Motor skoonheid Biografieë blog Vind jou Opsomming Kalifornië wetenskap Konsepte Ken die VSA Wenke Rekeningkunde Elke dag 😲 stories Toerisme-aantreklikhede maatskappye spiritualiteit Beroemde Finanzas Florida Algemeenhede geografie Guides Stedelike Genre geskiedenis besigheidsidees Aanbevole boeke Letterkunde bemarking troeteldier Omgewing Market Besigheid Besigheid en Finansies 💸 NY novelas Resepte vereistes TechnoLava Tegnologie 👨‍💻 verwerking daarvan formaliteite Venezuela