KOLOSSENSE - REEKS NO 4: Slegte nuus & goeie nuus - Tafelberg Nederduitse Gereformeerde Kerk
KOLOSSENSE – REEKS NO 4: Slegte nuus & goeie nuus
KOLOSSENSE – REEKS NO 4
Tema: Slegte nuus en goeie nuus – Kol 1:21-23
‘n Mens sou kon sê dat hierdie 3 verse die hele Bybel saamvat. Dat dit die kern van die Evangelieboodskap in ‘n klein neutedop sê.
Kyk wat sê die Apostel aan die einde van vers 23: “DIT is die evangelie (Goeie nuus / blye tyding) wat aan alle mense op aarde verkondig is en waarvan ek, Paulus, ‘n dienaar geword het”.
Hy sê dus self dat wat hy so pas geskryf het, die Evangelieboodskap is. Daarom is dit só belangrik vir ons om die inhoud van hierdie 3 verse goed onder die knie te kry.
Mag ek vra dat ons met absolute eerbied daarna luister en inneem alles wat ons enigsins kan inneem!
Eerstens lig ons wenkbroue vir die woorde “wat aan alle mense op aarde verkondig is”. Vreemd, nie waar nie? Hoe kon dit dan reeds in Paulus se leeftyd gebeur het? Op daardie stadium was die wêreldbevolking ongeveer 190 miljoen. Die evangelieboodskap het verseker nie álmal bereik nie. Ja, die Woord was oor ‘n wye area van die destydse bekende wêreld verkondig, maar beslis nie aan almal – alle individue – nie.
Wat die Apostel hier doen, is om die sogenaamde “profetiese verlede tyd” tydsvorm te gebruik. Hy plaas dit in die verlede om te wys hoe seker dit in die toekoms gaan plaasvind!
Hy wil dus sê: “Dit gaan verseker gebeur – dat die Evangelieboodskap aan almal op aarde verkondig sal word”.
En as ons vandag terugkyk op die afgelope meer as 2000 jaar sien ons, dit het gebeur en dit gebeur nog steeds. Die fenominale en onstuitbare manier waarop die Evangelieboodskap byvoorbeeld deur sosiale media en internet verkondig word, is verstommend en is steeds ‘n voortgaande vervulling hierdie woorde in vers 23!
Maar kom ons kyk ‘n bietjie na die 3 verse in meer detail. Die apostel sê DIT IS DIE EVANGELIE. Ons vra dus: WAT is die evangelieboodskap? En om die antwoord te kry, moet ons kyk na die inhoud van die 3 verse. So eenvoudig soos dit. Hier gaan ons!
Die Evangelieboodskap bestaan uit drie dele: 1 > ‘n Begrip & besef van die mens se totale verlorenheid in sonde 2 > Die versoening wat God in Christus bewerk het 3 > Die manier waarop die mens hierdie volbragte versoening persoonlik deelagtig word.
Ons sou ook kon sê die Evangelieboodskap bestaan uit slegte nuus en goeie nuus.
SLEGTE NUUS > Die mens is van nature/ vanaf konsepsie in moederskoot totaal verlore in sonde en het in homself geen hoop op uitredding nie. Ja, die mens het redding (van buite) nodig omdat God heilig is en die mens nie! Die mens se grootste verknorsing is nie sy finansiële nood of siekte nie. Die mens se grootste nood is dat hy/sy met sy sondeskuld voor ‘n heilige God sal gaan staan en nie enige verweer sal hê nie. ALLE mense. Nie EEN is oorgeslaan nie. Dis inderdaad slegte nuus!
GOEIE NUUS > God het uit vrye guns alleen die uitredding – wat die verlore mens glad nie verdien nie en nie op kan aanspraak maak nie en nie self kan bewerk nie – bewerk.
Ons drie teksverse spel dit soos volg uit:
EERS DIE SLEGTE NUUS (vers 21): Slegte nuus wat geen mens oor hom/haarself sal en kan aanvaar sonder dat die Heilige Gees vooraf kragtig in die hart die lewendmaking werk nie. Die natuurlike mens regverdig ALTYD homself totdat die Heilige Gees ‘n bonatuurlike innerlike werk kom doen wat die mens inbreek en erkentlik maak. Dis die wonder vd wedergeboorte. Dis alleen die mens by wie hierdie verligting deur die Gees gebeur het, wat tot inkeer kom en die volgende van hom/haarself sal erken…
1 VER VAN GOD AF > Die mens is van nature in geen ware verhouding tot God nie. Geen mens is nie. Efes 2:12 stel dit onomwonde: “Julle was vroeër GESKEI van Christus, vreemdelinge..” Die verlore mens is dalk vormgodsdienstig, ja. En kerklik. Hy het dalk allerlei godsdienstige uiterlikhede. Maar die krag van ‘n lewe met God, ontbreek (2 Tim 3:5).
Dis basies onmoontlik vir iemand wat “goed” leef, reg probeer doen, moreel goed is en godsdienstig is, om tot die skokkende besef te kom dat hy/sy in werklikheid (met godsdiens en al) verlore, onversoend met God en ver van God is. As die HERE nie ‘n wonderwerk van geestelike lewendmaking in so ‘n mens kom doen nie, KAN hy sy verlore toestand nie besef nie. Dis gewoon onmoontlik. So ‘n mens sal op die verderf afstorm en selfs uitsien daarna. Hy KAN God NIE behaag nie (Rom 8:8).
2 VYANDIG TEENOOR HOM > Die Skrif is duidelik: Die natuurlike mens is ‘n VYAND van God (Rom 5:10) – selfs die mees gesofistikeerde godsdienstiges. Dis van ALLE mense waar. ALMAL. Elke individu op die planeet. Dis ontsettend om te dink dat vormgodsdienstige mense eintlik haters van die ware God is! Maar dis presies wat die Bybel sê.
3 DIE BEWYS HIERVAN LÊ ONWEERLEGBAAR IN DIE VERLORE MENS SE LEWENSWYSE > Die lewenswyse verklap altyd die ware innerlike geestelike toestand van die mens – al is dit hoe subtiel. Die lewenswyse, prioriteite, aptyte, geneigdhede, keuses ensovoorts jok en mislei nooit. Die verlore mens kan HOE godsdienstig wees, maar die ware LEWE ontbreek op alle vlakke. En ‘n buitestaander kan dit sien en aanvoel.
Vir só ‘n mens is die dinge waarvoor die kind vd Here so lief is, nie aantreklik nie. Sy hart neig eerder na die wêreld en die aantrekking van die wêreld. Die hart van die ongeredde mens is onherroeplik wêrelds – selfs al is so ‘n ongeredde mens HOE godsdienstig – hy kan selfs ‘n predikant of befaamde teoloog wees.
In hierdie 3 punte is die slegte nuus opgesom. Dit behoort enige mens wat enigsins Afrikaans verstaan, rillings en koue sweet te gee. Dis soos dryfsand waaruit ek myself nie uitgered kan kry nie!
DAN DIE GOEIE NUUS… (vers 22)
1 > Die asemrowende goeie nuus is dat God self gedoen het wat geen mens enigsins in staat is om te doen nie. Hý het eiehandiglik vyandige en verlore sondaars – almal wat ooit tot geloof sou kom (soos ons verlede keer in verse 18-20 gesien het) – met Homself versoen – sonder dat Hy dit enigsins aan enigiemand verskuldig was. Dis ‘n versoening wat 2000jr gelede reeds voltooi en klaargemaak is. Hy het – deur Jesus se dood – die dryfsand oorwin!
Opvallend is dat die apostel nie sê dat God op hierdie manier alle mense (alle individue op aarde) met Homself versoen het nie. In verse 21-22 sê hy twee keer: JULLE het Hy versoen. Wie is die JULLE? Is dit alle mense in Kolosse? Nee, dis die Christus-gelowiges en net die Christus-gelowiges in Kolosse. By die ander het God in Sy regverdige oordeel en ewige Raadsplan (Efes 1:11) verbygegaan. Die Here Jesus Christus het met spesifieke name na die kruis toe gegaan. Hy het presies geweet vir wie Hy met Sy Vader gaan versoen. Dit is diegene wie die Vader aan Hom gegee het – voor die skepping reeds.
As ons eendag van die Groot Voleinding af terugkyk in die geskiedenis, sal ons sien dit was almal wat ooit tot ware geloof in Christus gekom het. Die Vader het hulle aan die Seun gegee. Die Seun het aarde toe gekom en hulle met die Vader versoen. Die Gees werk dwarsdeur die geskiedenis om hulle te roep en hulle lewend te maak en aan hulle geloof en bekering te skenk. En uiteindelik sal hulle onfeilbaar op die Nuwe Aarde wees.
2 > Presies HOE het God die versoening bewerkstellig? Die apostel gee net een eksklusiewe antwoord: Deurdat Sy Seun as mens gesterf het.
Die teks sê dat binne-in die letterlike fisiese liggaamlike dood van Jesus, die letterlike fisiese liggaam van Jesus – Sy kop, skouers, arms, middellyf, bene, voete, are, ingewande en organe – wat uitmekaargeslaan was met 39 Joodse katshoue, en die bloed wat Sy hele liggaam oorstroom het – deur daardie lyding en dood, het God Sy mense met Homself versoen. Hulle vyandigheid tot niet gemaak. Hulle in vriende en kinders verander. Want die bloedvloeiing en lyding en dood van Christus was die uitloper van God se toorn wat op Christus afgekom het. Dis die presiese toorn wat die sóndaar verdien om te ontvang. Maar Jesus buk onder Sy Vader se toorn in as hulle plaasvervanger.
3 > Die doel/oogmerk/uitkoms van hierdie versoening is net een ding: Dit stel die uitverkore sondaar voor die heilige God as ‘n mens wat heeltemal sonder blaam of smet of skuld is. Heilig (behoort aan Hom) en onberispelik (sonder blaam). Ja, die mens wat versoen is, is in God se oë presies net so smetteloos as wat Jesus in God se oë is! Dit klink te goed om waar te wees, maar dit is presies waar!
DERDENS DIE BELANGRIKE VRAAG > Op watter manier kan/moet die mens hierdie versoening persoonlik deelagtig word (vers 23). Is daar meer as een manier? Of is daar net EEN manier? Wat sê ons teksgedeelte? Wat sê die Skrif?
1 > Net een manier: Deur vir God daarvoor te begin vertrou (glo).
Wanneer die blye boodskap (slegte nuus en goeie nuus) (soos in nrs 1-2) aan die mens verkondig en verduidelik word en die Gees besluit om die innerlike wonder van lewendmaking te werk in die spesifieke persoon in wie Hy kies om dit te werk, skep dit HOOP by daardie mens. Dit veroorsaak dat daardie persoon omkeer terug na die Here toe en sy/haar vertroue op God se belofte begin stel dat hy/sy werklik INGESLUIT is by die versoening op die kruis.
Dis wat GLO beteken: Dis om God se belofte te glo/vertrou dat Hy my as Sy kind sal aanvaar NET op grond van wat Jesus in my plek op die kruis gedoen het en NIKS wat ek doen nie.
2 > Die glo/vertrou het ‘n beginpunt, maar dit hou ook aan tot by die einde van jou lewe. Waar die ware wedergeboorte (die Godgewerkte lewendmaking wat die geloof voorafgaan) plaasgevind het, kan en sal die gelowige nie sy/haar vertroue en wandel met die Here ooit prysgee nie. Deur dik en dun.
Dit is DIE kenmerk van iemand wat werklik tot geloof gekom het: volharding/aanhou en aanhou.
En as ons vandag terugkyk op die afgelope meer as 2000 jaar sien ons, dit het gebeur en dit gebeur nog steeds. Die fenominale en onstuitbare manier waarop die Evangelieboodskap byvoorbeeld deur sosiale media en internet verkondig word, is verstommend en is steeds ‘n voortgaande vervulling van hierdie woorde in vers 23!