Kindwees in ons gemeenskappe - Solidariteit Helpende Hand
Gert Erasmus & Yolandi Singleton
Ons gemeenskappe is opgebou uit verskillende verhoudinge met en tussen manwees, vrouwees en kindwees. Ons staan hierdie week stil by kindwees.
As kind in jou huisgesin, skool en gemeenskap ervaar jy baie keer groot emosionele uitdagings. Ons dink onwillekeurig aan die boek Deuteronomium waar die arend haar kleintjies op 'n sekere stadium uit die nes skop sodat hulle self kan begin vlieg (Deut. 32:11). Uitdagings.
Maar vandag fokus ons op hoe ouers en hulle kinders teenoor mekaar moet optree.
Ons kinders is in die eerste plek nie óns kinders nie. Dit klink na 'n vreemde stelling, maar ons moet onthou ons kinders is Gód se kinders wat Hy aan ons toevertrou het. Ons kinders is net aan ons geleen (Ps. 139). Kinders is 'n gawe uit God se Hand en daarom moet ons ons kinders nie anders sien as juis vanuit God se Hand nie. Dink só daaraan: Kinders word in die hemel gemaak en op aarde aan spesifieke ouers toevertrou (Ef. 1:4; Ps. 139:16; Ps. 127:3). Vir elke ouer is kinders 'n seën van die Here (Ps. 127:3).
Soms word die kinders in ons gemeenskappe nie met die nodige respek behandel nie. Volwassenes beskou hulle as 'n "projek" en nie as iemand wat deur God aan ons geleen is nie. Dit is ons verantwoordelikheid om ons kinders in die vrese van God se Naam op te voed. Hulle is nie ons "projekte" nie.
Ons as volwassenes ken die ou, geykte sêgoed waarmee ons grootgeword het baie goed: "Kinders moet gesien en nie gehoor word nie." en "Gaan speel buite. Jy is net besig om tande te tel." Ek glo ons elkeen het dit as kind beleef. Die vraag is: "Hoe het dit jou laat voel?" Sommige kinders sou dit afgelag het, maar as jy 'n bietjie meer emosioneel is, sou jy dit wel op jou persoonlik van toepassing gemaak het. Die gesindheid waarmee dit gesê is, het 'n sekere emosionele uitwerking gehad. Kinders met 'n fyn aanvoeling het gou agtergekom as die volwassene onbillik of geïrriteerd was, of hulle het aangevoel as die bedoeling was: "Jy is nou in die pad; loop eerder." Dit het 'n baie negatiewe reaksie in elke kind tot gevolg. Daarom beskryf Paulus in Efesiërs 6:4 mooi hoe volwassenes kinders op 'n Christelike manier moet opvoed en behandel: "En vaders, moenie julle kinders so behandel dat hulle opstandig word nie, maar maak hulle groot met tug en vermaning soos die Here dit wil."
'n Paar praktiese riglyne
Hou altyd jou kind se ouderdom en emosionele volwassenheid vir sy/haar ouderdom in die oog.
Vergewis jouself van jou kind se kognitiewe en psigososiale ontwikkelingsfase (Lees gerus op die internet meer oor Jean Piaget se teorie oor kognitiewe ontwikkeling en Erik Erikson se teorie oor psigososiale ontwikkeling.)
Elke kind is uniek. Hulle kognitiewe ontwikkeling en siening van die lewe verskil. Neem jou kinders se temperament in ag en behandel hulle volgens hulle temperament.
Indien jy meer as een kind het, let op die verskille tussen hulle persoonlikhede.
Moet jou kinders nooit op enige vlak met mekaar vergelyk nie. Behandel elkeen volgens sy of haar behoefte.
Party kinders is sensitief, party baasspelerig, party deurmekaar en party skaam en teruggetrokke. Wys dat jy elkeen aanvaar en waardeer.
Sien altyd om na elke kind se emosionele behoeftes: liefde, sekuriteit, erkenning, verantwoordelikheid en nuwe ervarings. (Lees gerus op die internet meer oor Mia Kellmer Pringle se teorie oor wat kinders nodig het om te ontwikkel.)
Onthou, jou kind is 'n volwassene in wording. Gee vir hom of haar die volwasse voorbeeld wat hulle nodig het. Jy het 'n groot taak om hulle te help om selfvertroue te ontwikkel. Bou hulle selfbeeld en moenie dit nie afbreek nie. Behandel jou kind as God se kind!
Soos reeds genoem, het elke kind behoefte aan erkenning. Hulle wil weet hulle is spesiaal in pappa en mamma se oë. Elke kind wil met respek en liefde behandel word. Dit neem ons terug na hoe die Bybel na ons as God se kinders kyk. God het ons eerste liefgehad (1 Joh. 4:19). Hy het sy eie Seun vir ons gegee en aan die kruis laat betaal vir ons sondes (Fil. 2). God het ons reeds liefgehad nog vóórdat die hemel en die aarde geskape is (Ef. 1:4). Die profeet Jesaja sê jou naam en God se Naam is hemels aan mekaar gekoppel (Jes. 43:1, 7). Hierin sien ons die unieke verhouding waarin ons tot die Here staan. Dit is hoe die Here na ons as sy kinders kyk. Dit is ook hoe ons kinders wil hê ons na húlle moet kyk.
As kind van die Here staan jy as volwassene óók onder die gesag van die Here (Ef. 5:21). Hy moet jou gedrag as kind bepaal. Net so wil elke kind hê dat jy as volwassene op 'n Christelike manier met 'n ware geloofsoog na hom of haar as kind sal kyk. Dit laat die kind onbewustelik kalm en rustig voel omdat hy/sy onder God se beskerming staan (Jes. 43; Ef. 6:1-4). 'n Kind wat met respek en liefde behandel word, voel veilig, geborge en geliefd. Is dit nie hoe jy wil hê jou kind by jou moet voel nie? Dit is juis wat jy as volwassene ook in jou verhouding met die Here voel en ervaar.
Daar is 'n ou spreekwoord wat (toegepas op kinderopvoeding) lui: "Die liefde sonder waarheid is sentimenteel, en die waarheid sonder liefde is brutaal." Dit is die twee pole wat jy in jou kinderopvoeding as waarskuwings in gedagte kan hou. Die kernbeginsel is om die waarheid in liefde uit te leef (Ef. 4:15).
'n Praktiese oog
Hoe wil kinders hê moet volwassenes hulle sien en behandel? Hier is 'n paar praktiese riglyne:
Enige kind se grootste behoefte is om te behoort en deur hulle ouers raakgesien te word.
Hulle benodig soms die ouer se onverdeelde aandag.
Hulle het 'n behoefte dat hulle ouers elkeen as 'n unieke persoon in eie reg sal raaksien.
Hulle wil voel dat hulle ouers hulle nie veroordeel as hulle foute maak nie, maar saam met hulle sit en hulle mooi leer hoe dinge moet gebeur.
Kinders het 'n behoefte om te sien dat hulle ouers in hulle en hulle vermoëns glo en nie op 'n negatiewe manier van die kind verwag om te misluk nie.
Elke kind wil voel dat sy of haar ouer elke dag graag by hom/haar wil wees, nie net wanneer dit goed gaan nie.
Elke kind het hulle ouers se beskerming in elke lewensituasie nodig.
Kinders wil sien en hoor hoe hulle ouers opgewonde en met trots van hulle praat, nie met 'n lang sug en teleurgestelde oë en woorde nie.
Probeer om jou kind se idees en gedagtes te verstaan en om nie jóú idees op hulle af te druk nie. Daal werklik af na hulle leefwêreld.
Jou kind is jóú vlees en bloed! Môre, oormôre draai die rolle dalk net en jou kind moet na jou as bejaarde omsien … Dink daaraan: Hoe sal jy deur jou kind behandel wil word?