Ons geveerde vriende / Our feathered friends: 2017
Noudat die eerste groen blaartjies van 'n nuwe seisoen weer oral aan die bome verskyn, die wit en pienk bloeisels van my enigste twee vrugtebome my elke oggend glimlaggend groet as ek die agterdeur oopmaak, nou kan my siel weer lewe!
Gister het ek gaan saad koop. 'n Tyd terug het ek die saadkopery gestop, die duiwe vreet alles binne sekondes op en my beursie raak al platter. Maar so met die koms van die lente en vrolike kleur wat oral in die tuin verskyn, raak my verlange na die voëls al groter.
Ek het mos 'n paar skilderye anderdag verkoop! Ek mag myself mos maar bietjie bederf. Ek koop die oulikste voëltjievoerder, van staal gemaak nogal. Dit het 'n selfvoerder binne en die opening aan die kant is net groot genoeg vir my geliefde geveerdes om rats in te kan glip en hul kroppies vol te vreet.
Mossie was eerste nuuskierig!
En toe bontrugwewer!
Honger is nie 'n man se maat nie!
Akrobaat by uitstek! Aanhouer wen!
Mossie sit alles en betrag, sy maak 'n mooi prentjie tussen die perskebloeisels!
Toemaar, daar val saad op die grond ou Duifie....wag net!
Die dae van porseleinkoppies vol saad is getel, dit was mooi, maar het nie so goed gewerk nie!
Lemoen vir nagereg!
'n Baie welkom besoeker vir 'n paar oomblikke: hoep-hoep bo in die boom. Maak my hart so bly!
Nog 'n nie-so-baie-bekende geveerde vriendjie! Dikbekwewer. Pragtig vir my!
My bonus vir die dag: suikerbekkie kom suig sy nektar uit die aalwynblomme. Om van dié knapie 'n foto geneem te kry, vra baie geduld. Maar dis altyd die moeite werd!
Posted by Elizabeth Kendall at 11:53 2 comments:
Labels: bontrugwewer, dikbekwewer, Hoep-hoep, lente, mossie, nuwe seisoen, tuin, voëlsaad, voëltjievoerder
"Die jaar word ryp in goue akkerblare, in wingerd wat verbruin...." het N.P. van Wyk Louw jare terug digterlik neergepen. En noudat dit koeler raak en winter saggies naderkruip, word die wilde voëls se besoeke aan my tuin ook meer, want kos in die veld raak skaars.
Die grootste vreugde is natuurlik om my gunsteling geveerde te aanskou. Janfrederik!
Wanneer hy op die voerplankie neerdaal en die wêreld met blink ogies bekyk, sy sappige meelwurms een vir een oppik en konsertveer weer wegvlieg, word my dag sommer onmiddellik beter en mooier!