Murray is in 1858 as een van die eerste twee professore na die Teologiese Kweekskool* op Stellen­bosch beroep en wel om dogmatiek* te doseer. Hy is ook verkies tot een van die eerste lede van die Universiteitsraad, waarin hy tot met sy dood gedien het. Hy het saam met NJ Hof­meyr* en J Neethling* die beroemde “drie­manskap” van Stellenbosch gevorm. Hy was, skryf Vincent Brümmer in sy boek Vroom of regsinnig?, eerder ’n mistikus as ’n konfessionalis … die “regsinnigheid van die hart” was vir hom, soos vir Hofmeyr en Andrew Murray2, belangriker as die “regsinnigheid van die leer”.
Toe hy kort ná sy aanstelling as professor deur sy almal mater, Marischal College, ’n eredoktorsgraad aangebied is, het hy dit van die hand gewys, omdat hy hom nie bewus was van iets wat hy gedoen het om dit te verdien nie.