Afsonderlik, Ongelyk en Negeer: Die Status van ons Laer Klas
Geskryf deur Dante Perez, Journalists Resource
Aangesien ongelykheid in inkomste in die Verenigde State gestyg het, is beduidende navorsing en persdekking toegewy aan hoe Amerikaners hulself in klasgebaseerde of hoë- en laerinkomste gemeenskappe kan sorteer, asook die opkoms van voorstedelike armoede.
Data uit onlangse dekades dui op 'n redelik duidelike prentjie en tendenslyn. In 'n 2012 verslag, dui die Pew Research Center aan dat stygende ongelykheid "gelei het tot 'n krimp in die deel van buurte regoor die Verenigde State wat hoofsaaklik middelklas of gemengde inkomste is (tot 76% in 2010, af van 85% in 1980) en 'n styging in die aandele wat die meeste laer inkomste is (18% in 2010, vanaf 12% in 1980) en die grootste boonste inkomste (6% in 2010, vanaf 3% in 1980). "
A 2013 studie deur navorsers by Stanford en Cornell bevind dat "hoewel die onlangse groei van inkomstesegregasie in die 2000s nie so vinnig was soos die toename tydens die 1980s nie, dit egter 'n beduidende omkering verteenwoordig van die afvlakking van die neiging in die 1990s." A onlangse ontleding deur die Brookings Institution wys hoe inkomste-ongelykheid speel in groot Amerikaanse stede, wat hoër ongelykhede as die nasionale gemiddelde sien.
'N Opkomende hoek oor hierdie probleem is hoe die geografiese nabyheid van ryk en arm munisipaliteite bestuurs- en burgerlike beleide kan bestuur, en kan uitsluiting doelwitte dien en probleme vir armer mense vererger. As plaaslike bestuur gefragmenteer en versprei word tussen arm en ryk wyk, wat is die gevolge?
'N April 2014 studie gepubliseer in Openbare Administrasie-oorsig, "Afsonderlik, Ongelyke en geïgnoreer? Interjurisdiksie-kompetisie en die begrotingskeuses van arm en welvarende munisipaliteite, " Analiseer Sensus data oor alle geïnkorporeerde munisipaliteite in alle 362 metropolitaanse statistiese gebiede in die Verenigde State en vergelyk begrotingskeuses tussen nabygeleë gemeenskappe. Die data stel inderdaad voor dat ryk en verarmde jurisdiksies in Amerika se metropolitaanse gebiede saamleef, en bied talle gevallestudies in hoe naburige ryk arm gemeenskappe mekaar se beleid kan beïnvloed.
Die studie se skrywer, Benedict S. Jimenez van die Noordoostelike Universiteit, ondersoek hoe "interdissiplinêre kompetisie" teen 'n standaardteorie van inter-stadse fiskale kompetisie speel. Dit beweer dat munisipaliteite met mekaar sal meeding om die beste pakket dienste op die laagste te bied. belastinglas vir burgers. As gevolg van sulke kompetisie, bepaal die teorie, munisipaliteite bied burgers doeltreffende pryse aan. Burgers stem dan met hul voete en beweeg na plekke wat die beste dienspakket teen die mees bekostigbare prys bied. Dit is die tradisionele geval vir 'n hoë graad van gefragmenteerde plaaslike regering.
Die studie analiseer twee belangrike kategorieë van munisipale uitgawes: (1) ontwikkelingsdienste soos "riool, afvalbestuur, nuts, snelweë, vervoer, en vervoer" help munisipaliteite met die verkryging van mobiele kapitaal, die bevordering van groei en uitbreiding van die belastingbasis, (2) herverdelende dienste soos "gesondheid, hospitale, openbare welsyn en behuising en gemeenskapsontwikkeling" behels die "oordrag van inkomste uit die welaf om lae-inkomste, dikwels nie-belastingbetalende inwoners." (Onderwys en nooddienste besteding is uitgesluit van hierdie analise, die skrywer notas, want dit is moeiliker om presies te kategoriseer.)
Die studie se bevindings sluit in:
Soos die kompetisie toeneem, "is arm munisipaliteite geneig om meer te spandeer vir ontwikkelingsdienste en minder vir herverdelingsprogramme."
Die data dui daarop dat munisipaliteite 'n groter aansporing het om in beleide te belê om welvarende burgers te lok as om voorsiening te maak vir die diensbehoeftes van arm gesinne: "In die hoop om ontwikkeling van ander munisipaliteite te lok, word arm munisipaliteite op maat gemaak volgens die behoeftes van mobiele hoë -inkom huishoudings en firame eerder as hul minderbevoorregte inwoners. "
Die manier waarop dienste wat ryk en arm gemeenskappe befonds, verskil aansienlik: "Regerings in arm plekke lok gemiddeld $ 57 in verskillende soorte plaaslike belastings en fooie vir elke $ 1,000 in privaat inkomste, terwyl gemengde-inkomste jurisdiksies $ 48 versamel, en welvarend gebiede versamel slegs $ 27. Wat die spesifieke inkomstebronne betref, is arm munisipaliteite meer afhanklik van nie-eiendomsbelastinginkomste sowel as koste en diverse fooie in vergelyking met ander jurisdiksies. "
Een van die primêre belange van welgestelde inwoners blyk te wees om die fiskale rykdom van die gemeenskap te beskerm. Om hierdie doel te bereik, sal hulle beleid bevorder wat die toegang van minderbevoorregte individue tot hul enklawe beperk deur "baie min, indien enige, herverdelingsprogramme te bied." Verder, in vergelyking met arm munisipaliteite, lê die kompetisie nie aansienlike beleidsbeperkings op nie op welvarende stede. Hierdie munisipaliteite kan hul begrotings verander afhangende van inwoners se voorkeure en nie noodwendig op die noodsaaklikheid om te kompeteer vir ekonomiese groei nie. "
Die studie bied ook 'n paar data wat die mate toon waarop welvarende gemeenskappe die mees gesegregeerde is: "Van die 9,007-geïnkorporeerde munisipaliteite in die steekproef met volledige data, 11%, of 957 jurisdiksies, het baie hoë konsentrasies van welvarende families, terwyl slegs 4%, of 323 jurisdiksies, word as baie arm geklassifiseer. 'N Groot meerderheid munisipaliteite in die steekproef, 86%, of 7,727, bevat 'n heterogene mengsel van inkomstegroepe. "
Jimenez erken dat hoër vlakke van die regering herverdeling programme - byvoorbeeld Medicaid, Tydelike Bystand vir Moedige Gesinne en die Aanvullende Voeding Bystandsprogram - dwerg plaaslike munisipale programme. Desondanks kom hy tot die gevolgtrekking dat die empiriese analise daarop dui dat in die plaaslike openbare mark sekere munisipale dienste die minste in gemeenskappe voorsien word waar hulle die meeste nodig is, "veral in die metropolitaanse gebiede waar daar hoë konsentrasies ryk en arm gesinne is.
Hierdie artikel is oorspronklik gepubliseer op Joernalis se hulpbron
Dante Peres is 'n gegradueerde navorser by die Harvard Kennedy-skool Shorenstein Sentrum van Media, Politiek en Openbare Beleid. Die Sentrum is 'n navorsingsentrum van Harvard Universiteit wat toegewyde is om die kruising van pers, politiek en openbare beleid in teorie en praktyk te verken en te verlig. Die Sentrum poog om die gaping tussen joernaliste en geleerdes, en tussen hulle en die publiek te oorbrug.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Afsonderlik, Ongelyk en Negeer: Die Status van ons Laer Klas
Waarom Marihuana-verbod rassisties en krimineel is, ...
Hoe dit lyk as gemeenskappe rassisties maak ...
Die waarheid oor etniese diversiteit van nabuurskappe
Huiseienaarskap verloor rol as die Lynchpin van die ...
Wat is agter die agteruitgang van die Amerikaners in ...
32 Amerikaanse stede verbind tot 'n hoëspoed-gemeenskapsbesit ...