Homeopatie - Alternatiewe medisyne
Homeopatie is 'n mediese stelsel is gebaseer op die beginsel dat graag genees wil. Hoofsaaklik gebruik potentised beteken die liggaam se eie genesing funksies te stimuleer. Die woord Homeopatie kom van die Griekse woorde homoios (soortgelyk) en pathos (lyding), en die basiese idee van hierdie metode is dat graag genees wil. Homeopatie is ontwikkel in die laat 1700's, hoewel sommige basiese idees het voorheen bekend in die Indiese en Oosterse Medisyne en is genoem deur mediese persoonlikhede soos Hippokrates en Paracelsus.
"Deur die gelyke van die siekte voorkom, en deur die gebruik van wat soortgelyke geneesbare siekte."
Hippokrates "oor die menslike natuur"
Christelike F Samuel Hahnemann (1755-1843) beskryf, maar as die stigter van Homeopatie. Hy werk as 'n dokter, maar later het toenemend kritiese elemente van die algemene gesondheid sorg, soos bloedlating en suiwering. Toe hy besig was om 'n mediese werk te vertaal, het hy opgemerk dat die simptome wat veroorsaak word deur kinine in' n gesonde liggaam, soortgelyk aan die simptome wat kinine was gebruik te verlig.
Hahnemann het begin met praktiese navorsing in die veld, op die basis dat sekere stowwe lok sekere verskynsels in die menslike liggaam. Tydens 'n twintig jaar tydperk is geïdentifiseer modus van aksie van' n paar seventy verskillende stowwe van plant, dier en minerale koninkryk. Gesonde individue getoets 'n stof deur een en almal reaksies en simptome is opgemerk. In 1796, Hahnemann geformuleer om die beginsel similia similibus curentur (soos genesing wil), en in 1810 publiseer hy sy navorsing bevindings in die praktyk Organon der verhouding Heilkunde.
Die idee agter die fondse is probeer (en is nog steeds getoets word) in mense en diere nie, is dat die voormalige al hul simptome kan registreer, sodat beide fisiese en geestelike gevolge kan bygevoeg word.
Die opname het voortgegaan om na Hahnemann se tyd, en vandag hersiene weergawes van sy Materia Medica (farmaseutiese wetenskap) ongeveer 2000 homeopatiese medisyne, waarvan 200 is die mees algemeen gebruik word. In 1879, Constantin Hering (1800-1880) sy werk Lei Simptome gebaseer op 50 jaar van die kliniese praktyk. Ander mense wat 'n baie beteken vir die ontwikkeling van homeopatie is James Tyler Kent (18491916), Pierre Schmidt gedurende die 1900's en vandag George Vithoulkas, werk in Griekeland.
Vandag is die meeste ontwikkelde homeopatie in sy geboorteland, Duitsland, waar dit toegepas word deur beide kruiedokters (geneeskundige sonder diploma) as gereelde dokter. Die metode is ook wydverspreid in Engeland, die Britse "Statebond, 'n paar ander Europese lande en die Amerikas.
Die mens en siekte
Man gesien in homeopatie as 'n geïntegreerde geheel wat voortdurend werk op drie vlakke: die geestelike / spirituele, die emosionele / geestelike en die fisiese vlak. Die organisme sal altyd werk as 'n geheel, of dit gesond is of geraak word deur siekte faktore. 'N siekte is' n afwyking van die normale stand van gesondheid, en nie 'n geïsoleerde self. Indien 'n stimulus is sterker as die weerstand van die organisme, dit lei tot die wanbalans en verskeie simptome. Die homeopatiese medisyne basisse sy hele terapie op 'n ontleding van subjektiewe simptome - dit is die som van die simptome wat neerkom op die pasiënt se eie siekte en elke siekte te word individueel behandel word. Die basiese uitgangspunt van die homeopatie is die liggaam se eie herstelvermoë te stimuleer.
Die homeopatiese medisyne
Die medisyne wat gebruik word in homeopatie is gewoonlik potentised, wat beteken dat 'n stof is verwaterde in verskeie stappe. Gebruik word, asook ander vorme van dwelms.
'N stof van plantaardige, dierlike of minerale is gemeng met, byvoorbeeld alkohol of melk, suiker. Die graad van verwatering aangedui in Europa in die algemeen deur die letter D (besluite = een tiende) en 'n nommer. Die uitsondering is Engeland, wat 'n centi (C). D1 is verwaterde 'n tiende hul oorspronklike konsentrasie. Om D2 verwaterde nog tien keer, en so aan. Op D23, die sogenaamde Avogadro se getal is bereik wanneer 'n mens kan nie meer vra enige molekule van die ouer verbinding in die oplossing. Maar die fisiese veranderinge in die water medium bespeur in hoër verdunnings as die D23.
Die teorie agter die Potensiasie is dat die effek van 'n dwelm is omgekeerd eweredig aan die hoof bestanddeel. Die krag van 'n stof is nie in die stof self, maar sy patrone, en hoe minder van die stof wat betrokke is, hoe meer kragtige die patroon. Dit word verduidelik deur 'n vorm van energie is gevorm en versterk deur die oplossing is ritmies geskud by verdunning. Skud gedoen moet word gedurende 'n bepaalde tyd en onder spesifieke omgewingstoestande.
Dit sê ook dat die Potensiasie die verhoging van die krag van die saamgestelde se elektromagnetiese velde. Alle lewende organismes en alle stowwe het 'n elektromagnetiese veld. 'N Stof kan die mens op twee maniere: óf deur middel van direkte chemiese aksie of deur die interaksie tussen die elektromagnetiese velde, op voorwaarde dat die resp. frekwensies naby genoeg is na 'n resonansie moontlik te wees. Een of ander manier, die oorspronklike stof elektromagnetiese velde van die oplossing molekules sonder dat die resonante frekwensie verander.
Nie al die medisyne in homeopatie is potentised. Hering ontwikkel het nosodläran (van die Griekse noxe = skade) 'n nosode is' n dwelm afgelei van die siekte-veroorsakende stof. Nosodes word gebruik vir sodanige behandeling van aansteeklike siektes en allergieë. Die proses is soortgelyk desensitisation behandeling in die gewone sorg. Nosodes is gewoonlik nie in Swede.
Die homeopatiese basiese beginsel is, soos gesê, wat graag genees wil. Om stowwe wat siekte kan veroorsaak hulle ook kan genees, waarskynlik as gevolg van dat hierdie stowwe aktiveer die liggaam se verdediging stelsel. Die pasiënt se verdediging kan slegs openbaar hul aktiwiteit deur die vervaardiging van simptome. Daarom is 'n gunstige reaksie op' n homeopatiese middel voorafgegaan deur 'n "agteruitgang" van die simptome, bekend first agteruitgang. Dit kan beskou word as 'n gewenste reaksie: die pasiënt is aanvanklik laer en dan beter raak. Maar, as 'n voorskrif is ook dikwels herhaal sonder om geroep het, kan agteruitgang skadelik wees; verdediging meganisme kan word overstimulated.
Allopatiese medisyne (allopathie = antagonistiese), bv. diegene wat dikwels gebruik in konvensionele medisyne, gesien word as patogene stimuli per se. Wat is die naam "newe-effekte" is eintlik tekens dat die verdediging meganisme, te reageer op die impak van hierdie siekte. Die onderdrukkende uitwerking van hierdie middels is die resultaat van onderdrukking van verdediging meganisme beste moontlike antwoord. Dit word gesien in homeopatie as 'n belangrike faktor in die ontstaan en instandhouding van ons tyd, chroniese siektes.
Die sogenaamde Hering wet beteken net dat siektes wat dalk nie voldoende (dws homeopatiese) behandeling kan aangeskakel word van 'n akute aan' n chroniese stadium. Hulle het ook 'n neiging om te beweeg van die buitenste dele van die interne organe, van minder na meer belangrike organe, uit die onderste dele van die liggaam na die hoër. 'N werklike genesing gaan in die teenoorgestelde rigting: van bo na onder, die sleutel agentskappe om verligting eerste, binne en buite. Hierdie proses behels dikwels die vroeëre stadiums van die siekte herleef.
Terwyl Homeopatie beklemtoon dat elke diagnose en behandeling moet die hele liggaam betrek, hulle redeneer dat net siek selle te reageer op die middel gegee. Die rede hiervoor is dat die weerstand is kleiner en die selle "belangrike patroon is oorweeg om te voldoen aan die dwelm meester patrone (of elektromagnetiese frekwensies). Baie rede, en as gevolg van die gebrek aan die regte materiaal stof in die homeopatiese medisyne, daar is min gevaar van skadelike newe-effekte of nadelige gevolge van 'n verkeerde reg te stel. Ten spyte hiervan, is die voorkeur is vir die laagste moontlike dosis van 'n agent.
Ten einde homeopatiese middel wat voorgeskryf te word om te bepaal, homeopaat vergelyk die pasiënt se simptome met verskeie kos simptome foto's die beste maat te vind. Die kern van die homeopatiese voorskrif is die soortgelyke produk te kies.
Vir elke middel in die Materia Medica is 'n beskrywing van die simptome en tekens wat verband hou met die kos in die vraag, wat in liggaamlike simptome. Gelys is ook faktore wat die pasiënt se simptome, soos tipe pyn en wat verlig of verminder die beweging, rus, hitte, koue, tyd van die dag, ens Benewens gelokaliseerde simptome, algemene simptome wat die hele mens en die uitdrukking van emosie en temperament. Dit is egter nie simptoom of simptome in hulself wat dan verwerk word. Simptome is leidrade - dit is die onderliggende afwyking in 'n poging om te bereik en te behandel.
Homeopatiese middels word gebruik om beide in akute en chroniese probleme. Hulle is na berig word veral effektief met allergieë (asma en ekseem), hoofpyn, migraines, vroue se gesondheid en geriatriese sorg. Hulle is nie so nuttig in kanker, MS en ander siektes in watter organe en weefsels is vernietig, en in gevalle waar die pasiënt se kragte verswak deur verskillende vorme van misbruik en langdurige behandeling met kortisoon, psychofarmaca, chemoterapie en bestraling.