Hierdie blad is altyd ‘n vreugde; die (te kort!) onderhoud met Leon de Kock insgelyks. Alhoewel grafologie ’n nuttige hulpmiddel is om deur middel van skrifanalise sekere karaktereienskappe inherent aan ’n individu af te lei, word dit steeds as ’n feilbare pseudowetenskap beskou. Nie almal is ewe begaafd as dit by doodles kom nie: die werk van ’n gewone persoon sal uiteraard verskil van iemand met kunstalent. ’n Doodle is onderworpe aan dieselfde logika as drome. gilbert gibson het ook ‘n vers oor die selakant geskryf – vgl. oogensiklopedie (“selakant ii”) Jy sê dat ek ander op my “verlief” maak; miskien lok ek onbewus toenadering uit deur my behoefte aan die teerheid, fyngevoeligheid en begrip wat ek van my eie huis ontbeer. […] Sodra ek wegkom van die huis voel ek vry, rustig natuurlik. Dan is daar ‘n nog sterker deurlopende tema as drome, nl. die onvermoë van die woord om bevryding te bring (‘en ‘n nog sterker gevangenis’) Daaroor wil ek nou-nou spesifiek praat.