Voice of the Voiceless: Voormalige Gays Tree Toe Tot Die Gaydebat - Joy! Digital
Voice of the Voiceless: Voormalige Gays Tree Toe Tot Die Gaydebat
-deur Andre Bekker
Bron: Voice of the Voiceless
Graag maak ek van die geleentheid gebruik om 'n pas-gestigte Christelike menseregte organisasie, Voice of the Voiceless Advocacy (VOTVA), aan u bekend te stel en ook van stapel te stuur.
Gelei deur die Heilige Gees, is VOTVA in lyn met Spreuke 31:8 in die lewe geroep: "Speak up for people who cannot speak for themselves. Protect the rights of all who are helpless" (Today's English Version).
Die Visie is dat Voormalige Homoseksuele persone (of eks-gays) en ander seksuele minderheidsgroepe wat binne Bybelse waardes optree, hulleself vry en sonder vrees sal uitdruk. Dit sal bereik word deur eks-gays te bemagtig en hulle regte en vryhede te beskerm, te verdedig en te bevorder op sosiale, politieke, teologiese en regsvlakke.
Die afgelope paar jaar is die polities korrekte, maar wetenskaplik ongegronde narratief geskep dat 'n mens gay gebore word en nie kan verander nie. Dit het daartoe gelei dat eks-gays se stemme verdoof is en dat hulle bestaan as leuenagtig afgemaak word.
Dié onhoudbare situasie het daartoe aanleiding gegee dat Voice of the Voiceless gestig is. Dit verleen aan eks-gays weer 'n stem. Dit stel ons in staat om die vooruitsig te hê dat ons ons waardes en geloofsoortuigings vry en sonder vrees kan uitleef. Hierdie stem verander die hele gaydebat, want dit is die bewys dat verandering moontlik is. Ons getalle groei daagliks, dus verwelkom ons alle eks-gays om by die organisasie aan te sluit.
Dit is belangrik om daarop ag te slaan dat die Suid-Afrikaanse Handves van Menseregte nie net vir gays geldig is nie. Alle seksuele minderheidsgroepe is gelykwaardige regtedraers. Mense van alle seksuele oriëntasies word vry en gelyk in waardigheid en regte gebore, en het die reg om hulle regte en vryhede uit te leef. In beginsel is mense van alle seksuele oriëntasies geregtig op die gelyke beskerming van die reg, sonder diskriminasie. Voice of the Voiceless Advocacy beklemtoon daarom dat geeneen van die menseregte gereken kan word as net spesifiek vir, of uniek aan, een groep mense, terwyl ander uitgesluit / misken word nie. Daar moet konsekwent omgegaan word met die menswaardigheid, regte en vryhede van alle seksuele minderheidsgroepe – wat tans nie die geval is nie.
Voorts wil ons 'n belangrike dilemma uitlig: die huidige toedrag van sake bring die publiek – en veral die kerk – voor 'n groot vraagstuk te staan. Daar sal herbesin moet word oor die gemoedelike aanvaarding van bv. 'n onberouvolle en dus onbekeerde homoseksuele persoon, en die afwys van 'n onberouvolle en dus onbekeerde homoseksuele pedofiel. Op watter redelike gronde kan daar teen laasgenoemde gediskrimineer word op grond van sy seksuele oriëntasie, deur nie aan hom / haar, in sy diversiteit as 'n randfiguur, dieselfde regte en vryhede toe te staan, waarvoor die gayregte-aktiviste hulle beywer nie? Die implikasie is dat dieselfde liefde-is-liefde-beginsel bv. vir 'n homoseksuele pedofiel sal moet geld. Dieselfde waarde van "moenie oordeel nie" sal toegepas moet word. Dieselfde interpretasie van die liefdesgebod sal gemaak moet word, en dieselfde Bybel-interpretasie sal moet toegepas word om alle seksuele oriëntasies te 'ontsondig'.
Ons skep 'n baie netelige situasie. Dit bring onwillekeurig die begrip gay Christen in fokus, aangesien 'n "gay pedofiel" dan net so 'n Christen kan wees soos 'n "gay teleiofiel" (iemand wat aangetrokke is tot 'n volwassene). Indien dit waar is, moet die gay pedofiel ook as 'n lidmaat in die kerk opgeneem kan word, die sakramente kan geniet, ampte kan beklee en as predikant kan studeer en gelegitimeer word. Dis inderdaad 'n selfgemaakte krisis vir beide die kerk en die samelewing in die breë. Deur die een goed te keer word jy by implikasie gedwing om die ander ook goed te keer.
Dis hoekom 'n belangrike seksuele minderheidsgroep soos eks-gays se stemme in berekening gebring moet word in die gaydebat.
Uit ervaring kan ons dit duidelik stel dat 'vrywording' die klem op die regte plek plaas, naamlik die Bybelse onderskeid tussen seksuele reinheid en onreinheid. Dís wat ons aanbeveel en dit sal beslis help om 'n oplossing te vind vir die huidige dilemma, soos hierbo uitgelig.
Soos dit die geval is met enige ander seksuele oriëntasie, is om te identifiseer as 'n eks-gay 'n daad van so 'n persoon se vryheid van keuse, vryheid van uitdrukking en sy vryheid van assosiasie. Dit gaan oor die persoon se vryheid om sy geloof en oortuigings te kies, en meer so die vryheid om te kan verander, wat integraal is aan 'n konstitusionele demokrasie wat diversiteit, vryheid en self-beskikking onderskryf.
Wetenskaplike bevindings dui daarop dat seksuele oriëntasie nie onveranderbaar en voorafbepaal is nie – soos die algemene polities-korrekte opvatting dit wil hê nie. Die persoonlike getuienisse van eks-gays bevestig hierdie bevindings (sien as voorbeeld my verhaal wat by aangevra kan word by VOTVA VOTV@protonmail.com ).
Ons blote bestaan weerspreek die aanspraak dat oriëntasie onveranderbaar is. Daarom word ons in die huidige milieu gemarginaliseer en dikwels met onverdraagsaamheid, haat en minagting behandel. Pogings word aangewend om te verhinder dat eks-gays homoseksualiteit as sonde uitlig, en iets is waarvan 'n persoon hom- / haarself moet bekeer. So word daar inbreuk gemaak op ons godsdiensvryheid en vryheid van spraak.
Voice of the Voiceless neem ten sterkste 'n standpunt hierteen in. Ons is dié wat uit ondervinding praat, en daarom moet ons gehoor word – ten bate van die publiek.
Dis bejammerenswaardig en ironies dat die stand van sake juis aangevuur word deur dieselfde gayregtegroepe en -individue wat self aanvaarding en respek eis vir hulle selfdegeslagleefstyl en -huwelike. Dié wat onderdruk was, het nou die onderdrukkers geword – en onderdruk selfs van dié wat soos hulle was. Verdraagsaamheid, respek en waardigheid is veronderstel om 'n tweerigtingstraat te wees. Die versoek vir verdraagsaamheid deur een groep kan nooit die onverdraagsaamheid van 'n ander groep regverdig nie. 'n Aanhaling van Nelson Mandela is hier gepas: "To be free is not merely to cast off one's chains, but to live in a way that respects and enhances the freedom of others."
Voice of the Voiceless is hier om te bly. Ons sien duidelik die gevaar in vir die publiek, wat die kerk insluit, as daar nie op ons waarskuwings en besorgdhede ag geslaan word nie. Sosiale strukture sal uitmekaar val as ons toelaat dat politiekekorrektheid die absolute standaard word. As eks-gays deel ons dieselfde stories – stories wat hoop bring vir die land! Ek vertrou dat hierdie skrywe nugtere denke met 'n oop gemoed onder ons almal sal bevorder.