5-Boekminute met Aletté-Johanni Winckler
JY LEES NOU 5-Boekminute met Aletté-Johanni Winckler
SARIE-lesers geniet haar blogs lankal. Nou kan kinders in die genot deel danksy Aletté-Johanni Winckler se My LullaBybel (Christian Art Kids, R179,95), ’n versameling wiegeliedjies, gebede en Bybelverse.
Aletté en haar man, Heinz, het ook kragte saamgespan om die wiegeliedjies op ’n CD op te neem, wat saam met die boek uitgegee word. Dis ook beskikbaar in Engels met die titel My LullaBible. Haar inspirasie was so groot, sy het dit binne vyf dae geskryf. En nóg ’n boek, Môre is Maandag, met haar SARIE-blogs is op pad.
Wat het jou laat besluit om die boek te skryf?
Ek het nie "besluit" om enige boeke te skryf nie, dit het net spontaan gebeur. Ek het laas jaar ervaar die Here vra vir my: "Waarom sit ons altyd en wag dat mense óns bel met werk? Wat het ek in my midde om werk te skep?" Toe ek daaroor dink, het die gedagte soos vele kere vantevore wéér by my opgekom: Wiegeliedjie-musiek van goeie gehalte vir babas wat positiewe boodskappe oor hulle uitspreek. Nadat ek die lirieke vir die liedjies begin skryf het, was die "rympies" vir my so oulik, dat ek sommer 'n babadigbundel saam met die CD wou bekend stel. CUM Boeke het ons kom sien om te hoor of ons elkeen 'n boek wil skryf, toe ek hulle vertel waarmee ek éintlik besig is. Hulle was mal daaroor en het die LullabyBybel voorgestel, wat die LullaBybel geword het.
Hoe het julle die illustrasies gekies?
CUM se ontwerpers het my heeltyd in die loop gehou. Ek wou mooi, kleurryke, cute illustrasies hê. Hulle het die spyker op die kop geslaan met daai een, want toe ek dit sien, was ek verlief!
Wat het jy gedink toe alles klaar is?
Dit voel onwerklik. Ek kan dit steeds nie glo nie.
Wat was die lekkerste ervaring in die proses?
Om die rympies (wat natuurlik ook lullabies is) te tik. Ek het borrelend gevoel, asof ek gemaak is om dit te doen. Ek het nog nooit so gevoel oor iets wat ek gedoen het nie (en daar was al 'n paar goed), so dit was wonderlik om dié nuwe passie te ontdek.
Wat maak My LullaBybel spesiaal?
Ek dink dis ’n boek waarmee ouer en kind tyd saam kan spandeer, die kind gestimuleer word deur die rympies se ritmes en waar Mamma haar kind kan blootstel aan die Woord van God en seën oor haar kind afbid.
Hoe het julle die wiegeliedjies geskryf?
My beste vriendin, Sumari Schoeman, sing soos 'n engel. Ek het haar dadelik betrek.(Heinz vervaardig die projek in ons tuisateljee.) Nadat ek so bos gegaan het met die lirieke, het sy al die songs se musiek in 'n kwessie van minute geskryf.
Hoe werk die CD en DVD?
Ons sou net bekende geestelike musiek "lullabyafy" (my nuwe nuutskepping)! Toe kom die oorspronklike liedjies so vinnig dat ons planne verander het. Nou is daar 13 snitte op die Afrikaanse én Engelse CD’s. Vyf is oorspronklike Afrikaanse liedjies, vier is bekend, twee instrumentaal, een is ’n óú wiegeliedjie wat my ma nog vir my gesing het en nog ’n bekende liedjie. Op die Afrikaanse CD het ons Christina Perri se "A Thousand Years" (uit Breaking Dawn) vertaal in 'n pragtige wiegelied. Die Engelse CD het dieselfde resep: ’n bekende wiegelied - 'n beautiful a cappella-weergawe van "Somewhere Over the Rainbow". En dan cover ons "Everything" van Lifehouse.
Waaroor gaan Môre is Maandag?
Dit begin met al my SARIE-blogs en daarna wei ek uit oor vroue, hul issues en elkeen se pad van heelword.
Wat is jou inspirasie?
Die wete dat sóveel vroue hulle met als wat ek ervaar, kan vereenselwig. As dit iemand se dag kan maak om te weet hulle is nie alleen nie, en hulle dalk in die proses 'n bietjie kan laat lag, is ek gelukkig.
Ek het B.A. Joernalistiek aan die RAU [nou die Universiteit van Johannesburg] gestudeer juis omdat ek gedink het ek hou van skryf. Nooit kon ek dink dat ek eintlik versot sou wees daarop nie. Dit maak my ontsaglik gelukkig; ek dink ek skei definitief baie endorfiene af tydens die skryfproses.
Wat is jou grootste droom as skrywer?
Om soos Diane Keaton in Something's Gotta Give in 'n strandhuis te bly en tyd te hê om heeldag te kan skryf. Haha! Maar op ’n ernstige noot – mense moet iets uit my boeke put; dalk selfs iets kry om gesprekke oor te voer. Maar eintlik dat hulle dit net so baie sal geniet om my boeke te lees, as wat ek die skryfproses geniet.
Wat was die moeilikste deel van My LullaBybel?
Toe CUM my vra om alles ook in Engels te doen, was ek bekommerd. Dis nie my moedertaal nie en ek moes nog nooit werklik in Engels skryf nie. Boonop is die deadline, wat ek gedink het eers oor twee weke was, verkort na drie dae! Ek moes Engelse gediggies agter die berge in my siel gaan uitkrap en voorwaar . . . toe ek begin, kon ek nie ophou nie – 26 gediggies was binne 2 dae klaar.