Pas hierdie week het 'n Amerikaanse federale regter in die deelstaat Vermont beslis dat 'n man wat daarvan aangekla word dat hy kinder-animasiepornografie (uiters smaakloos, maar is dít 'n misdaad?) oor die Kanadese grens op sy draagbare rekenaar die VSA sou ingebring het, op gronde van die "Fifth" kan weier om die kriptografiese sleutel (sê maar: wagwoord) wat nodig is om sy harde skyf te ontsyfer, te verskaf. Doeanebeamptes het blykbaar wel inkriminerende materiaal op dié rekenaar gesien maar het nou die sleutel nodig om weer toegang tot die geënkripteerde skyf te kry. Die brandende (indien daar so iets is) regskwessie is of 'n wagwoord (of sleutel) 'n vorm van spraak of verbale getuienis is, en of dit eerder ooreenstem met 'n kas-sleutel of die kode vir 'n kluis. Blykbaar kan 'n mens gedwing word om 'n sleutel of 'n kluiskode te oorhanding indien dít nodig is om getuienis van ernstige belang te bekom en my gevoel is dat daar min verskil tussen 'n kluis- en 'n kriptografiese sleutel is. 'n Mens sien hier eintlik dat die reg wat 'n teenstrydigheid konfronteer wat spruit uit 'n wiskundige innovering - sterk enkripsie.