Maria, waarom skryf jy nie maar DRRD nie – soos die Jode skryf oor YHWH? 🙂 (grappie hoor, ek geniet altyd jou skrywes) Onlangs (weer!) se gebrom en -mor oor die “moderne”, “elitêre” digkuns wat so “kripties” en “ontoeganklik” is, maar niks by die leser laat “gebeur” nie, bly my pla. Verwoesting oor hulle, omdat hulle teen My oortree het! k tog wou hulle verlos, maar hulle het leuens teen My gespreek. Weereens is dit nie moontlik om “gevoelsliriek” of emosionele inhoude te skei van ŉ bepaalde tema, ontstaansbron of verstegniek nie. ŉ Mens dink onwillekeurig aan Krige se verhewigde romantiek en meesleurende ritmes, geplaas teen ŉ buitelandse agtergrond, en daarmee saam sy fassinasie met plekname en hul klankwaardes, soos in “Tram-ode”. Wil jy by hierdie vraag iets sê omtrent vorm? (ek dink nou aan jou sonnette, byvoorbeeld) 'N ware American Football. sterk-arm jou manier in die einde zone! Hierdie teks van T.T. Cloete is myns insiens een van daardie tekste wat die ideaal van gehalte en diepgang vir ‘n intelligente en denkende leserkorps, waar maak.