Die jaar was 50,000 BC; 'n Paleolitiese vrou, alleen met haar kinders, stap uit haar grot en haal dadelik reuk in die wind op. Daar was pragtige wilde blomme wat die landskap om haar omring as 'n briljante rooi en goue sonsopkoms wat in die lug ontplof het. Die meer wat voor haar uitgesprei het, het die ligte rooi en goue sonsopkoms weerspieël as 'n miljoen diamante wat op die golwende water gedans is, 'n subliem gekleurde vertoning van heilige geometrie in beweging. Die genade van gees was oral en tog het die skoonheid van hierdie landskap haar bewussyn ontsnap.
Hers was 'n brein gebou vir oorlewing, nie eerbied nie. Die geur wat sy opgetel het in hierdie ongerepte pragtige hoek van die wêreld, was nie die soet, aromatiese geur van die wilde blomme rondom haar nie. Sy het selfs nie eens die pragtige soetgeur gesien nie, want haar reuk was ingestem om op te let die reuk van roofdiere in haar omgewing. Sy het geen wonder of dank vir die skoonheid rondom haar gevoel nie; sy is outomaties bereid om net 'bedreigings' op te let. Blomme was nie belangrik nie, die strydende stamme na die ooste en die sabertandtigers in die vallei hieronder was. Haar omgewing vereis konstante monitering vir gevaar om haar en die voortdurende bedreiging van hongersnood vereis dat sy gefokus bly op die oorlewing van 'n ander dag deur kos te eet.
Gelukkig vir haar, en aangesien daar geen ander opsies was nie, het die onbewuste strukture in haar primitiewe brein haar altyd voorberei om met haar wêreld te veg. Haar lewe het geen werklike sin of betekenis buite oorlewing nie, want in hierdie vyandige predatorryke wêreld sou sy gelukkig wees om dit deur haar derde dekade van die lewe te maak.
Vyftig Duisend Jare Later ...
Vyftigduisend jaar later, 'n 21-eeuse vrou (of man) - dalk jy - stapt uit haar voorstedelike huis en dieselfde onbewustelike primitiewe deel van haar brein sintuie duisend klein tigers en talle strydende stamme in haar omgewing. Sy is ook voorbereid vir oorlewing.
Haar tiere is anders; Haar tiere is die eise en kompleksiteite van die moderne wêreld, die loodgieter waarna sy wag - 'n selfoon wat tussen haar skouer en haar oor gesit is - om die skottelgoedwasser te maak en haar te verlig van die skottelgoed wat in haar wasbak ophoop. Die lopende loodgieter is seker om haar laat te laat vir 'n belangrike werksvergadering. Meer tiere, in die vorm van 'n kwaad baas en swak prestasie-oorsig, is 'n gevolg van die vergadering wat sy seker sal misloop.
Rushing in traffic slaan sy op die remme, terwyl nog 'n tier haar afskort terwyl sy haar uitgang mis. Sy kom laat in die hoop dat die vergadering sal eindig voordat sy haar kinders by die skool moet oplaai ... om oor geld te bekommer terwyl sy besig is om te dink oor hoe sy gaan gaan eet, vanaand ... met haar kinders huil oor die radio in haar coupe wat blaas 'n onheilspellende waarskuwing van verhewe terroriste waarskuwings, die aand voor sy beplan om na Phoenix te vlieg om haar suster te besoek.
Tiere, tiere en tiere - die onderste brein waargeneem hulle oral - onder die bewuste drempel word ons voor die stryd geplaas, selfs in ons moderne lewe! Die vorms en groottes en werklike bedreigings is vandag baie anders, maar die brein tussen die Steentydperk tussen ons ore is dieselfde.
Ons moderne vrou is gesluit in dieselfde oorlewingstrukture in haar brein dat die genoemde Paleolitiese vrou was. Sy sien nie die skoonheid rondom haar nie. Sy voel geen wonder en ontsag vir die lewe op so 'n wonderlike tyd in die geskiedenis van ons spesie nie. Sy moet net deur die dag kom. Geen doel, geen betekenis nie, enigste oorlewing. Sy besef nie eers die verbysterende onwaarskynlikheid van haar geboorte nie en dit het miljarde jare van evolusie (gees in aksie) geneem om die pragtige meesterstuk, die skeppingskrans wat op haar skouers sit, te bereik.
Anders as die Paleolitiese vrou, het hierdie 21-eeuse mens 'n hoër brein wat ontwerp is vir transendensie. Nuwer dele van haar brein, wanneer dit wakker word, kan haar met dank en ontsag vul en wonder in hierdie wonderlike wêreld. Haar nuwe brein is egter selde as ooit wakker omdat die onbewuste laer brein wat haar onbewustelik beskerm teen vals vermeende gevaar in haar wêreld, haar lewendig eet!
Van besondere belang is dat selfs in ons moderne lewe die mees basiese en gewoonlik vreesgebaseerde menslike dryf (voortgesit deur die oudste laagste primitiewe brein) steeds beïnvloed word as dit nie alle areas van ons lewens oorheers nie. Onbewus stuur ons terug in die stryd, vlug, vries of hoerery, en koöpteer dus vir oorlewingsdoeleindes. Ons oortuigings, gedagtes en gedrag skep 'n interne en eksterne persoonlike en kulturele omgewing wat die oorheersing van die ou onderste breinmeganismes versterk.
Ek glo dat ons nou negatiewe terugvoerlusse tussen die onderste brein en die gepaardgaande interne en eksterne omgewings geskep het wat lei tot sirkelbeweging tussen die onderste brein en die lewe wat ons skep as gevolg van laer breinheerskappy. Die primitiewe, maar kragtige, vreesgebaseerde laerbreinstelsel stel in werklikheid ons perspektiewe, gedrag, verhoudings en selfs rasionele denkprosesse in die rigting van vreesgebaseerde oorlewing, en rondom en rond gaan ons.
Mensdom se uitdagings en laer breinheerskappy
Die uitdagings van die mensdom is ten minste deels te danke aan laer breinheerskappy en oor die algemeen het die selfhelpbedryf nie 'n goeie begrip gehad van of baie effektiewe instrumente gehad om die fisiologiese komponent van ons gedagtes, gedrag en lewensverhouding te verander nie. Ons ongebreidelde verslawing aan kos, seks, krag, dwelms, alkohol en sosiale media skep almal laer breinversterkte habituated loops wat ontwerp is om ons lewens dieselfde te hou.
Die onvermoë om fisies te genees of veranderende gedrag, geweld, depressie, die agteruitgang van die omgewing, gebrek aan opvoedkundige en finansiële stelsels, die onvermoë om positiewe lewensveranderinge te onderhou, is almal tekens van 'n wêreld vasgevang in die greep van die laer primitiewe brein. Ons persoonlike toekoms sowel as die toekoms van die mensdom is tans toegesluit in latent hoër breinpotensiaal.
Waarom help 'Selfhelp' selde
Samewerking = Veiligheid
So hier is ons, die 21-eeuse mens, wat talle oorwinnings vir die mensdom gewen het wat die lewe vir baie beter gemaak het. Nogtans toon onlangse navorsing dat ons moeders nie baie gelukkig is nie. Ons word beklemtoon en oorweldig in die lewe, ons voel nie betrokke in ons loopbane nie, ons het 'n diep geestelike betekenis en volgens die onlangse einde van die lewe navorsing sterf ons jammer vir wat ons nie met ons lewe gedoen het nie.
Wat van jou? Lyk jou lewe vas? Voel jy ooit asof die wêreld vas is en jy sit daarin? Voel jy dat daar meer aan die lewe is as wat jy tans ervaar, maar jy is nie seker wat dit is of hoe om dit te kry nie?
Miskien weet jy wat dit is wat jou lewe betekenisvol sal maak, maar jy draai steeds jou wiele en ware vervulling lei jou altyd. Voel dit dat die eise en kompleksiteit van die lewe jou magteloos laat voel? Sien jy probleme in jou lewe en uitdagings in die wêreld, maar voel dat hulle net te groot, kompleks en 'buite jou beheer' is om vir jou 'n verskil te maak?
Al ooit gewonder hoekom jy op 'n nuwe pad begin, 'n goeie plan het, inspireerde doelwitte stel, maar nog steeds areas van jou lewe wat nie verbeter nie? Miskien verbeter sommige van hierdie areas vir 'n kort duur, maar kom uiteindelik altyd terug na dieselfde ou patrone? Klink bekend?
Hoekom verander ons nie?
'N Groot aantal hartaanvalle verander nie hul dieet en lewenstyl nie, selfs nadat 'n dokter dit in geen onsekerheid gesê het:' As jy nie verander nie, sal jy gou sterf! ' As ons nie verander met die motivering van die dreigende dood nie, hoe kan ons dalk net verander om 'n beter lewe te skep, ons volle potensiaal te realiseer of ons ware doel te vind en ons geskenke aan die wêreld te gee? Sekerlik so dwingend soos hierdie dinge is, is hulle nog minder motiveer as die dreigende dood.
So hoekom verander ons nie? Die uitdaging is wat onder die bewuste drempel loer, die ou hagedisbrein van ons wat nie wil verander nie, selfs as ons logies weet dat verandering regtig in ons beste belang is. Die onderste brein werk egter nie logies nie.
Sodra die ou gedrag aangepak word en deur die onderste brein aangepak word, word dit baie moeilik om te verander. Om jou doel te bereik en 'n buitengewone lewe te skep, moenie die onbewuste programmering van die onderste brein motiveer nie.
Outomatiese gedrag word hard in die brein deur 'n proses genaamd 'myelinasie'. Alles wat in jou lewe gebeur, het 'n voorstelling in jou brein. Spesifieke gedrag in ons lewens hou verband met spesifieke fisiologie in ons brein. Elke keer as ons 'n gedrag herhaal, breek ons ​​brein myelin (wit materie) om die senuweefibre wat brand wanneer ons daardie pad neem. Miëlien versnel die voortplanting van die senuwee sein onder 'n bepaalde neurologiese weg. Miëlien verdik in verteenwoordigende areas van die brein elke keer as ons dieselfde storie in ons lewe herhaal.
Sodra ons Stone Age-vrou se brein veiligheid geregistreer het wat verband hou met die pad na die ooste, beweeg dit haar steeds op dieselfde pad, elke keer wat die myelinmateriaal verdik en haar brein op so 'n manier bou dat hierdie spesifieke pad 'n standaard word, bedrade om haar gedrag outomaties te bepaal in 'n waargeneemde vyandige wêreld. Die belangrike ding om te besef, is dat hierdie weg 'n verstek-instelling in die brein word, word in haar lewe aangewakker. Sy sal deur baie alternatiewe paaie verbygaan wat tot 'n beter lewe kan lei, want die eenheid is gelyk aan veiligheid. Die onbekende is riskant en nou laat haar brein haar nie eens 'n ander pad laat gaan nie.
Ek hoop dat jy nou sien waarheen dit gaan. Ons (jy en ek) het dieselfde oorlewingsgebaseerde brein, nou is die 'laer brein' in ons gemoeds, en probeer steeds samesyn oor ons oorlewing skep. Ons het egter nou 'n hoër brein wat transcendensie en bevryding soek. Die nuut ontwikkelde sluimer hoër brein gee ons die begeerte na 'n nuwe lewe, maar die ou laer brein het sy greep op en gaan voort om ons ou lewe te verwesenlik.
Samewerking is gelyk aan veiligheid. Die onbekende paaie word vermy vir die 'seker ding' - die pad wat alreeds veilig was en tot oorlewing gelei het - selfs al is dit net lewendmaking, is sukses vir ons laer brein. En aangesien hierdie brein die oudste is, en die langste bestaan ​​het en nie die kompleksiteit van die moderne lewe kan hanteer nie, keer dit altyd terug na wat dit weet, dit laat lewe het.
Kyk nou na jou lewe, is jy gelukkig met jou verhoudings, fisieke fiksheid, finansies, loopbaan? Woon jy 'n lewe van doel en betekenis? Nie een hiervan is belangrik vir ou oorlewings breinstrategieë nie. Wat jou lewe ook al lyk, selfs al is jy miserabel, het tot jou oorlewing gelei en jou onderste brein het daardie lewensstrategieë aangepak. Ons kan dalk passie hê, of oomblikke van hoër brein duidelikheid en visioene van veranderende areas van ons lewe. Ons kan die beste bedoelings hê en goeie strategieë skep om dit presies te doen, maar helaas, die ou primitiewe brein wil hê dat jou lewe die Dieselfde en dit maak jou terug in jou ou lewe........ Ja, jy weet, saamgesind is die veiligheid.
Onder die bewuste drempel lok die genesergenerator en dit oorweldig jou minder gevestigde hoër brein en hoër potensiaal. Die onderste brein is verslaaf aan die stryd, dit is die enigste gebied wat dit ken en daar veilig voel. Daar kan geen groei, evolusie of vordering in jou lewe wees as die onderste brein se greep nie losgemaak word nie. Alle groei, evolusie of vordering vereis verandering en die onderste breinvrese verander en sal ingrawe om dit te stop.
Hoe goed is die meeste selfhelptegnieke in die gesig van 'n miljoen jaar van oorlewingsgebaseerde breinfunksie wat nie wil hê dat jy moet verander nie?
Hoekom Gesondheid en Gesondheidsorg Seldsaam Lei tot Gesondheid en Welstand
Volgens navorsing tot 90% van alle mediese doktersbesoeke word stres geassosieer. Stres- en streshormone (gemeld deur die ou brein) is nou aangevoer om geassosieer te wees met elke hoof simptoom, toestand of siekte, insluitend die hoofmoordenaars: hartsiektes en kanker. Die bloedvloei en energie wat benodig word om die verdedigingsisteme in jou liggaam te verbrand, wat jou van 'n roofdier beskerm, moet van êrens af kom.
Daar is gewoonlik 'n eindige hoeveelheid bloed en energie in die menslike liggaam as die onderste brein op 'n defensiewe wyse op die omgewing reageer, wat navorsing toon byna 24 / 7 in die moderne kultuur. Bloedvoorsiening word in ons verdedigingsisteme omgeskakel, sodat ons kan veg, vries of vlug in die gesig van 'n tier (selfs al is hierdie tier verkeer op die snelweg). As 'n tier kom, benodig jy groter hoeveelhede bloedtoevoer en energie wat gerig is op die areas van jou liggaam wat nodig is om jou te beskerm, maar dit kom teen 'n prys.
Hierdie roetering van bloed en energie wat nodig is om jou op die kort termyn te beskerm, is nie beskikbaar om jou op die lang termyn te genees as die onderste breinreaksie nie verdwyn nie. Benewens bloed en energie afgelei van die hoër brein, word dit ook afgewyk van die spysverteringstelsel en immuunstelsel. Jou immuunstelsel hou jou lewendig. Dit tree in om 'n eenvoudige koue te hou om jou liggaam oor te neem en jou dood te maak (soos in gevalle van immuunbesmettings soos vigs).
Jou immuunstelsel beveg en stop kankeragtige selle wat in jou liggaam groei (ons het almal kankeragtige selle binne-in ons, die rede waarom hulle nie gewoonlik in kanker word nie, is dat 'n behoorlik funksionele immuunstelsel die vroeë kankerselle vind en hulle vernietig voordat hulle versprei), en dit benodig voldoende brandstof om dit te doen. Selfs lae graad stres (laer brein bemiddelde) kompromieer immuniteit, dus is dit nie moeilik om te sien waarom gesondheid en genesing erg benadeel word deur laer breinstresfisiologie nie, of waarom die hoër brein aangeskakel word en die stresrespons vrystel, ook lei tot verhoogde genesing en immuniteit.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Jou Steentydperk brein eet jou lewendig