120 Aanhaling uit Psalm 24 uitgelaat? | Bybelverskille
← 119 Verweer van ‘n manuskrip kan lei tot ‘n variasie.
121 “Jesus’ Wife” – Fragment toe werklik ‘n Vervalsing →
120 Aanhaling uit Psalm 24 uitgelaat?	Posted on 2015/07/17	by Herman of bibledifferences.net Dit is altyd vir my aangenaam wanneer skrywers van die Nuwe Testament uit die Ou Testament aanhaal in hulle geskrifte. Daarom neem ek dit ernstig op wanneer ons moderne vertalings ‘n aanhaling wat in die ou vertaling voorkom, uitlaat.
Een so ‘n geval is die uitlaat van ‘n kosbare aanhaling uit Psalm 24:1 wat uit 1Korintiërs 10:28 weggelaat word uit moderne vertalings.
Waarom sou dit gebeur?
Ons eerste kriterium is die eksterne gegewens wat uit die manuskripte self na vore kom.
1 Korintiërs 10:28
Sinaïtikus, Vatikanus Vulgaat, Bohairies Ambrosiaster Goties Efraemus 401-500
Aleksandrinus, Efraemi, Bezae
Oud Latyn, Siries, Armeens, Etiopies Augustinus Chrysostomos*, Euthalius, Theodoret 501-600
1 Oud Latyn Johannes-Damaskus Atous-Laurae 801-900
Audiensis, Boernerianus, Porfirianus, Minuskul 33 6 Oud Latyn Moskuensis, Angelicus Fotius 901-1600
11 Minuskuls 9 Minuskuls, Leesbundel Ps-Oekumenius, Theophylact 1 Korintiërs 10:28
Tot die jaar 800 n.C. het ons ses Griekse manuskripte wat nie hierdie aanhaling uit die Ou Testament in het nie, terwyl slegs een dit wel in het. Agt antieke vertalings teenoor slegs twee, terwyl die kerkvaders gelyk is met vier elk. Die manuskripte tot ons beskikking dui baie sterk daarop dat 1 Korintiërs tien vers agt en twintig oorspronklik sonder hierdie aanhaling uit die Ou Testament moes gewees het.
Die vraag is egter hoe so ‘n variasie kon ontstaan het.
Slegs twee verse vroeër, in vers 26 kom presies dieselfde laaste woorde in die sin voor, nl: “… ter will van die gewete.” Dit is feitlik verseker dat hierdie ‘n geval is van dittografie waar die kopieerder se oog na die vorige sin gespring het en hy die aanhaling herhaal het. Dit is waarom hierdie herhaling van die aanhaling nie algemeen in enige manuskripte voorkom nie.
Vervolgens kyk ons na die opbou van Paulus se redenasie om vas te stel of Paulus na alle verwagting hierdie aanhaling sou herhaal het of nie. Paulus stel eers die saak dat ons nie die slagter in verleentheid moet stel nie, (ter wille van die gewete) want God het alles goed geskape. Enige vleis mag geëet word. (vs.25) Dan kom die aanhaling dat die aarde en alles daarop aan die Here behoort. Daar maak dit sin. (vs. 26)
Dan volg Paulus met die raad om nie iemand wat jou uitnooi na ‘n ete in verleentheid te stel nie, ter wille van die gewete. (vs.27)
Maar dan kom die teenstelling waar iemand bekendmaak dat die vleis aan ‘n afgod geoffer is. Moet dit dan nie eet nie, “ter will van die gewete.” Om dan te sê dat “alles aan die Here behoort, en die volheid daarvan” maak geen sin nie. Inteendeel gaan dit direk teen die raad in om nie te eet nie! “Moenie eet nie, want alles behoort aan die Here!” Dit maak geen sin nie!
Hierdie sinsnede onderbreek ook Paulus se redenasie wat onmiddelik vervolg dat dit nie om jou eie gewete gaan nie, maar dié van jou gasheer.
Uit die konteks is dit duidelik dat hierdie sinsnede gladnie hier tuishoort nie.
Die Manuskripbewyse, die ontstaansverklaring asook die konteks dui duidelik daarop dat hierdie ‘n laat toevoeging tot die teks moet wees, bes moontlik as gevolg van dittografie.
Ongelukkig was dit opgeneem in die manuskrip wat Desiderius Erasmus gebruik het om die eerste gedrukte Griekse publikasie van die Nuwe Testament te maak, en vandaar beland dit ook in die Ou Afrikaanse vertaling.
Hierdie kosbare aanhaling uit Ps. 24:1 word nie maar net uitgelaat uit die moderne vertalings nie, maar die hele Skrifdeel word herstel na die oorspronklike sodat die aanhaling wat na vers 25 hoort, sy volle impak dáár kan hê.
Kommentaar onder aan hierdie bladsy of per e-pos aan my by bibledifferences@gmail.com is baie welkom
The reasons for the differences between older Bibles like the King James Version and newer Bibles like the New International Version have fascinated me ever since my studies in Theology at the University of Pretoria in the seventies. I have great respect for scribes through the ages as well as Bible translators, so there must be good reasons for the differences. With more than 5600 Greek manuscripts and more than 19000 manuscripts of ancient translations to our disposal, the original autographs of the New Testament can be established without doubt. I investigate the reasons behind the differences and publish the facts in a post on my blogs www.bibledifferences.net (Afrikaans: www.bybelverskille.wordpress.com) to enable my readers to judge for themselves. Personally I love to make an informed decision based of facts. That is why I endeavor to provide that same privilege to the readers of my blogs. Since 1973 I am married to my dear wife and greatest friend, Leah Page, founder director of Act-Up Support (www.actup.co.za) a prayer ministry for families struggling with drug-, occult- and other dependencies. We are blessed with two daughters and two sons, four grand sons and two grand daughters. God is alive and omnipotent! Glory to His Name! Herman Grobler.	View all posts by Herman of bibledifferences.net →	This entry was posted in Betroubaarheid van Teks, Dittografie, Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Evaluering: maatstawwe, Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria, Konteks. Bookmark the permalink.	← 119 Verweer van ‘n manuskrip kan lei tot ‘n variasie.