Don Lane se dienskontrak vir sy werk as koerier het hom as 'n "onafhanklike kontrakteur" beskryf. Dit beteken dat hy nie 'n "werknemer" of "werker" was nie, dus nie geregtig op regsregte soos beskerming teen ontslag, betaalde vakansiedae of statutêre siektevergoeding nie.
Die 53-jarige het ook aan diabetes gely, en was voorheen deur die afleweringsfirma 150 beboet. Hy het gewerk vir werkverliese om 'n hospitaalaanstelling by te woon. hy is dood in Januarie 2018 nadat hy deur die Kersseisoen ten spyte van sy siekte gewerk het.
Die volgende maand het die Britse regering onthul sy reaksie na 'n vroeër amptelike verslag oor moderne werkspraktyke. Daardie verslag, deur Matthew Taylor, bevat 53 aanbevelings om die werksomgewing te verbeter, of die verslag se titel te behaal, naamlik "goeie werk".
Die regering het die meeste van die hersieningsaanbevelings aanvaar, maar het besluit om verdere konsultasie eerder as implementering. Dit blykbaar wil hê Meer inligting oor die vier onderwerpe van werkstatus, deursigtigheid op die arbeidsmark, agentskapswerkers en handhawing van indiensnemingsregte.
Terwyl die regering sê dit is die oorweging van "die enkele grootste verskuiwing in indiensnemingstatus sedert die Wet op Indiensnemingsregte in 1996", is die fokus op verduidelijking eerder as optrede. Die rede blyk te wees in sy onderskrywing van die "buigsaamheid" van die huidige Britse arbeidsmark, wat volgens hom in staat stel om individue en werkgewers te "maak die regte keuse vir hulle".
Die idee dat sulke "keuses" eintlik beperk word, word geïgnoreer. In plaas daarvan word die skuld vir swak praktyk by die deur van die geleentheid en buitengewone "slegte" werkgewer gelê. Terwyl sommige verbeteringe oorweeg word, verbreed hulle nie die omvang van toegang tot statutêre regte op die werk op 'n manier wat Lane gehelp het nie.
Die regering stel konsultasie voor oor Taylor se voorstel dat die statutêre omskrywing van "werkers" hersien moet word; sodat regte insluitend beskerming oor minimum lone en arbeidstyd sal meer algemeen beskikbaar wees. Ook dit statutêre siektevergoeding (SSP) sal van toepassing wees op hierdie groep. Die voorgestelde instelling van 'n nuwe beheertoets vir "werkers", wat gewoonlik net van toepassing is op die meer beskermde klas "werknemers", kan die toegang tot beskerming vir bestuurders in Lane se posisie regtig verminder.
Nog 'n probleem is kontinuïteit. Baie mense wat in die gig-ekonomie werk, is "werknemers" vir die duur van hul huurgeld op 'n bepaalde dag - maar nie in weke wanneer hulle hul vakansie verlaat nie, op vakansie gaan of geen werk aangebied word nie. As gevolg hiervan kry hulle dikwels nie genoegsame deurlopende diens vir die reg op regte soos onbillike ontslag of statutêre kraamvergoeding nie.
Die regering stel nou voor om die tydsduur te verhoog wat van 'n week tot 'n maand as 'n "breek in kontinuïteit" beskou word. In beginsel is dit welkom, maar geen besonderhede oor die voorgestelde veranderinge nie. En dit misluk om te vra of die reëls vir kontinuïteit in die eerste plek geregverdig is.
Die Tripartite-komitee van die Internasionale Arbeidsorganisasie (IAO) het 'n tweejaarlikse kwalifiserende tydperk (wat nodig is vir die meeste onbillike ontslag eise) oorskry, verder gegaan as wat nodig is om te bepaal of werkers in hul werk in staat is. was nie geregverdig nie.
En volgens die Europese Hof van Menseregte, beskerming van reputasie is 'n integrale deel van die privaat lewe. 'N Ongeregverdigde ontslag beïnvloed die vooruitsigte van toekomstige indiensneming, so waarom word twee jaar se diens vereis voordat daardie regte van toepassing is? 'N Fundamentele herassessering gebaseer op internasionale menseregtestandaarde is verwerp ten gunste van papering oor die krake.
Goodies en slegte dinge
Die Taylor Review het ook aanbeveel dat daar nader belyning tussen status vir belasting en indiensnemingsdoeleindes moet wees. Belastingwetgewing werk op 'n eenvoudige binêre verdeling tussen "werknemers" en "onafhanklike kontrakteurs" sonder erkenning van "werker" status.
Onder die huidige regime kan 'n onafhanklike kontrakteur 'n werker wees vir die doeleindes van sekere indiensnemingsregte, maar selfstandige in terme van belasting (dus geen werkgewer se nasionale versekeringsbydraes word betaal nie).
Diegene wat vir belastingdoeleindes as werknemers geklassifiseer word, mag nie vreemd wees nie vir die doel van regte soos onbillike ontslag of huidige SSP. Die regering wil vals eise van self-indiensneming aanpak, en belastinginkomste verhoog. Tog sal die verandering van die belastinggrense onpopulêr wees as werkgewers meer verpligtinge teenoor diegene wat vir hulle werk, moontlik aanspoor (moontlik meer en meer uitvindende en ontwykende korporatiewe strukture).
Uiteindelik is die regering se reaksie op die hersiening van moderne werkspraktyke oneerlik. Dit bied 'n kinderlike vertelling van "goeie" werkgewers wat buigsaamheid gebruik teen "slegte" werkgewers wat in ontwykende uitbuiting betrokke is. Hierdie polities gerieflike sprokie van heiliges en sondaars verberg die sentrale feit dat "slegte werk" versprei het. Dit het gevier in 'n era van staat deregulering, onderdrukking van vakbond, sny aan openbare dienste en die sametrekking van die welsynstaat. Dit is die ware verhaal van Lane se verraad.
Tonia Novitz, Professor van Arbeidsreg, Universiteit van Bristol; Alan L Bogg, Professor van Arbeidsreg, Universiteit van Bristol; Katie Bales, Dosent in Regte, Universiteit van Bristol; Michael Ford, professor in die reg, Universiteit van Bristol, en Roseanne Russell, Dosent in Regte, Universiteit van Bristol
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Waarom die idee van goeie werk in 'n Gig-ekonomie bly 'n verre ideaal