Moontlike plaasvervangers vir godsdiens - die gelykheidsdogma en Transhumanisme - Jaco Steyn
Moontlike plaasvervangers vir godsdiens – die gelykheidsdogma en Transhumanisme
Deur Jaco Steyn op 1 November 2014
Heelwat mense ontken die werklikheid van beide 'n Goddelike/God én die moontlikheid van bewuste voortbestaan ná die afsterwe van die fisiese liggaam. Hulle fokus dus hoofsaaklik op ánder maniere om sin te verskaf aan hulle en hul vriende en naasbestaandes se aardse lewens, "hier-en-nou". Baie van hulle het sekere vooropgestelde idees aangaande die wetenskap en die politiek. Terwyl sommige van hulle beweer dat oorgeërfde gene 'n wesenlike bydrae kan lewer tot mense se karaktereienskappe, intelligensie, kreatiwiteit en selfs hul lewensgeluk, beklemtoon andere die belangrikheid van uiterlike omstandighede soos o.a. opvoeding en kulturele waardes.
Daar word dikwels verwys na die "gelykheid" van alle mense en dat almal na bewering "gelyk gebore" is. Selde word daar verduidelik wat presiese hiermee bedoel word. Is alle mense gelyk wat hul intelligensievermoëns betref, het almal dieselfde aangebore potensiaal om dieselfde dinge in die lewe te kan bereik, of is alle mense eintlik van nature ewe "goed"? Daar word ook dikwels verwys na die belangrikheid van goeie onderwysstandaarde as voorvereiste vir ekonomiese groei en vir die verbetering van die meeste gemeenskapslede se lewenskwaliteit. Die ontkenning van die moontlikheid dat sekere oorgeërfde gene karaktereienskappe en selfs lewensgeluk wesenlik kan beïnvloed, lei dikwels tot die oorbeklemtoning van die belangrikheid van mense se uiterlike lewensomstandighede. Dit lei tot 'n spesifieke weergawe van die gelykheidsdogma waarvolgens alle mense "gelyk gebore" is in dié opsig dat hulle oor dieselfde potensiaal beskik om sekere intelligensie-, skeppingsvermoëns en karaktereienskappe te kan ontwikkel – afhangende van hul uiterlike omstandighede. Hierdie dogma se oënskynlike mensliewende en humanitêre aard het al heelwat aktiviste aangemoedig om hulself te beywer vir die daarstel van gelyke regte en geleenthede vir alle mense, ongeag hul ras, geslag, kleur of seksuele oriëntasie.
Marxiste het veral gedurende die 19de eeu beweer dat die meeste ongeregtighede, lyding en armoede, die gevolge is van hoofsaaklik 'n ekonomiese klassestryd tussen ryk kapitaliste en arm werkers (die proletariaat) wat gedurig deur hulle misbruik en uitgebuit word. Marxistiese intellektuele wat lede was van die sogenaamde Frankfurt Skool, het egter besef dat 'n oordrewe fokus op ekonomiese faktore, 'n oorvereenvoudiging is van die ware oorsake van maatskaplike ongelykhede. Hulle het vervolgens aangetoon dat daar sekere kulturele faktore is wat gebaseer is op tradisionele norme en waardes, wat óók moontlik aanleiding kan gee tot onderdrukking en diskriminasie. Kulturele sowel as "nie-kulturele" Marxiste oorbeklemtoon dus die invloed wat uiterlike omstandighede het op die verloop van die geskiedenis. Onderdrukkende Marxistiese regimes het maar alte goed besef dat dit vir hul landsburgers wat wegbeweeg het vanaf tradisionele godsdienstige en kulturele waardes, onsinnig sal wees om hul basiese behoeftes en persoonlike veiligheid te benadeel ten einde weerstand te bied teen onderdrukkende regimes. Deur hulle aandag verder af te lei vanaf moontlike Goddelik-geïnspireerde verordeninge en ander spirituele werklikhede wat vir húlle meer gesaghebbend kan wees as die owerhede se heersende materialistiese ideologie, kan landsburgers méér doeltreffend geïndoktrineer word ten einde gehoorsame, apatiese onderdane te wees van 'n goed-geoliede staatsmasjinerie. Die ontkenning van beide die werklikheid van "buite-menslike" waardes én van die moontlike invloed wat oorerflike genetiese faktore op die ontwikkeling van verskillende kulture kan hê, lei dus meer geredelik tot die vervanging van tradisionele godsdienstige en ander unieke kulturele waardes met 'n nuwe monokultuur en eenvormige samelewing wat hoofsaaklik ingestel is op die bevrediging van basiese materiële behoeftes.
Baie hedendaagse mense besef nié tot watter mate Westerse samelewings se norme en waardes alreeds beïnvloed is deur die voorgaande idees nie. Deur die toepassing van polities-korrekte wetgewing word gepoog om mense se taalgebruik en denke tot so 'n mate te beperk dat hulle makliker die heersende ideologie sal aanvaar. Die idee dat almal "gelyk" is, dien dikwels as teoretiese regverdiging vir die inwerkingstelling van liberaal-demokratiese regeringsvorms. Terwyl Marxiste die belangrikheid van die groter gemeenskap se materiële behoeftes beklemtoon – ten koste van individuele vryhede, beklemtoon polities-liberale denkers daarenteen die belangrikheid van die individu se regte en vryhede.
Volgens die Wikipedia artikel, "Nature versus Nurture", is daar alreeds heelwat wetenskaplike getuienis wat daarop dui dat oorerflike gene wél 'n wesenlike invloed het op mense se karaktereienskappe en selfs op hul uiteindelike lewensgeluk. Indien die geldigheid hiervan eendag onteenseglik bewys sou word, sal dit beteken dat die oorbeklemtoning van die invloed wat uiterlike omstandighede het, gebaseer is op 'n onwetenskaplike aanname. Sommige ateïste wat gereeld die belangrikheid van objektiewe wetenskaplike getuienis benadruk en wat selfs gekskeer met onwetenskaplike gedeeltes in die Bybel, maak self óók dikwels onwetenskaplike aannames – soortgelyk aan Jong-Aarde Kreasioniste se geloof in die jong ouderdom van die aarde en hul gevolglike verwerping van die evolusieteorie!
Lande met Marxistiese of liberaal-demokratiese regeringsvorms, word deurgaans gekenmerk deur 'n al groterwordende kloof tussen 'n super-ryk elite en die res van die mindergegoede bevolking. Hierdie elite besef dat sekere lewenswaardes 'n bedreiging kan inhou vir hul eie belange. Sekere godsdienstige waardes en ideale soos bv. die strewe na die verbetering van die meeste mense se welsyn, is dikwels onversoenbaar met magsugtige belangegroepe se parasitiese en hebsugtige lewenswyses. Suid-Afrikaanse regeringsleiers besef byvoorbeeld dat die meerderheid Afrikaners versuim het om doeltreffend weerstand te bied teen 'n onderdrukkende regime ten einde hul gemeenskaplike kulturele waardes te beskerm, juis omdat baie van hulle die afgelope twee dekades toenemend wegbeweeg het vanaf daardie waardes. Heelwat Afrikaners het derhalwe besef dat dit vir hulle finansieel méér voordelig sal wees om met die regering saam te werk, in plaas daarvan om té opstandig te wees oor geweldsmisdade of oor die diskriminering teen Afrikaans in veral skole en tersiêre onderwysinstellings. In Europa het die wegbeweeg vanaf gemeenskaplike tradisionele waardes gepaardgegaan met die toename in veral derdewêreldse immigrante en die versuim van inheemse Europeërs om doeltreffend hierteen weerstand te bied.
Met verloop van tyd sal genetiese ingenieurswese toegepas kan word om oorgeërfde siektes te verhoed en om selfs mense se lewensjare te verleng. Tegnologiese ontwikkeling sal selfs die moontlike integrering tussen mense se breine en rekenaars kan vergemaklik. Opportunistiese politici sal die vooruitgang in genetiese wetenskappe kan benut ten einde sekere sinistere doelwitte te bereik. Groter druk sal op bevolkings toegepas word om hul tradisionele norme en waardes te verag en dit te vervang met meer sekulêre lewensbeskouings. Polities-korrekte wetgewing beperk alreeds in toenemende mate onafhanklike optredes en denke wat buite die raamwerk is van die elite se aanvaarde ideologieë. Hierdie wetgewing en eensydige nuusberigte van 'n beheerde media wat gereeld fokus op die nuutste sportgebeure, oppervlakkige vermaak en seks, kan die moontlikheid van doeltreffende weerstand, selfs nog verder verminder. Die verandering van oorerflike gene in laboratoriums en die vervanging van biologiese- deur kunsmatige ledemate, kan lateraan selfs lei tot die ontstaan van 'n nuwe Transhumanistiese, nie-menslike spesie wat die mensdom sal vervang. 'n Land waarbinne hierdie spesie dalk vir die eerste keer sal verskyn, juis omdat politiese-korrektheid en 'n sekulêre vorm van die gelykheidsdogma alreeds 'n oorweldigende invloed het op die samelewing se norme en waardes, is Swede.
Heersende ideologieë wat gebaseer is op filosofiese materialisme, kan die einde beteken van alle vrye denke en filosofiese bespiegelings aangaande lewensverrykende onderwerpe soos o.a. die vraag na die sin van die lewe, die moontlike werklikheid van die Goddelike/God en van lewe ná die dood. Hierdie onderwerpe was nog altyd onafskeidbaar deel van menswees en het selfbewuste, denkende mense wesenlik onderskei van nie-menslike diere. Uiteindelik kan onderdrukkende, kollektivistiese samelewings – as laaste fase van 'n onnadenkende mensdom, die moontlike ontstaan van 'n nuwe robotagtige spesie, voorafgaan.