Sommige lidmate is vormgodsdienstiges wat net met hulle verstand glo en dus steeds in Egipte is omdat hulle nog nie deur die bloed van die Lam losgekoop is nie. ŉ Ander groep is wel uit hulle sondige verlede gered, maar bevind hulleself in die sukkelbestaan van ŉ woestynlewe omdat hulle nog nie heiligmaking deelagtig geword het nie. Daarom dan, alhoewel Bekker duidelik ‘n woordsmid is, is daar na my gevoelte te veel woordslordigheid (veral in die titels van gedigte!), soms te veel beredeneringe ten koste van poëtiese segging (byvoorbeeld in ‘Woordskroot’), tekste wat in blote vernufpoësie vassteek (‘Sensorraat’, ‘Ballade van die branderryer’, ‘Sprokie sonder punt’, ‘Inhoudsmaat’) en op die duur irriteer. Die volgende gedigte is bygevoeg by die lys hier onder (dankie o.m. aan Louise Viljoen, Bernard Odendaal en Daniel Hugo): In drie van die dertien keer waar die werkwoord afistemi in die Nuwe Testament voorkom, dui dit op geloofsverval, m.a.w. die verskynsel dat mense uit hulle geloof wegval.