Slag van Granson, 2 Maart 1476 - Inligting
Switserse oorwinning oor die invallende magte van Karel die Uitslag, hertog van Bourgondië. Charles het 'n multinasionale leër versamel, met komponente uit Bourgondië self, Duitsland, Italië, Vlaandere en Engeland. Die Switsers het Charles die taktiese voordeel op die dag gegee, maar tog die stryd gewen. Die Switserse voorhoede het die hoofleër ver vooruit gekom en Charles alleen teëgekom. Nadat twee kavallerie -aanvalle daarop misluk het, het Charles sy infanterie beveel om die Switser te oorkom, terwyl die kleinseun van die lyn terugval, terwyl die vlerke die Switsers van die kant af getref het. Op hierdie stadium verskyn die grootste deel van die Switserse leër. Die Bourgondiese vleuels het die terugtrek van die Bourgondiese sentrum en die aankoms van die Switserse heroptrede gesien, en onmiddellik van die slagveld gevlug, voordat die nuwe Switserse troepe selfs die geveg bereik het. Charles het sy artillerie en die inhoud van sy kamp aan die Switsers verloor, maar as gevolg van die vinnige aard van die ineenstorting van sy leër, is daar min slagoffers gely.
Tydlyn vir militêre geskiedenis van 1401 tot 1600
Die militêre geskiedenis van die 1400's en 1500's was vol gevegte in die Honderdjarige Oorlog tussen Frankryk en Engeland en word gekenmerk deur die lewe en dood van Joan of Arc. In hierdie deel van die geskiedenis was die val van die Bisantynse Ryk, die uiteinde van die Engelse Roses Wars, die Tagtigjarige Oorlog, die Dertigjarige Oorlog en die Negejarige Oorlog onder vele ander bloedige konflikte.
537 - Belegging van Rome: Die leër van Ostrogote onder koning Vitiges begin die beleg van die hoofstad. Belisarius voer 'n vertragingsaksie buite die Flaminian -poort uit en hy en 'n deel van sy Bucellarii is amper afgesny.
986 - Louis V word koning van die Franke.
1444 - Skanderbeg organiseer 'n groep Albanese edeles om die League of Lezhë te vorm.
1476 - Boergondiese oorloë: Die Ou Switserse konfederasie oorhandig Karel die Stoute, Hertog van Bourgondië, 'n groot nederlaag in die Slag van Kleinseun in kanton Neuchâtel.
1484 - The College of Arms word formeel opgeneem by Royal Charter onderteken deur koning Richard III van Engeland.
1657 - Groot brand van Meireki: 'n Brand in Edo (nou Tokio), Japan, het meer as 100,000 sterftes veroorsaak wat drie dae geduur het
1717 - The Loves of Mars and Venus is die eerste ballet wat in Engeland opgevoer word.
1776 - Amerikaanse rewolusieoorlog: Patriot -milisie -eenhede arresteer die koninklike goewerneur van Georgia James Wright en probeer om die vang van voorraadskepe in die Battle of the Rice Boats te voorkom.
1791-Kommunikasie oor lang afstande versnel met die onthulling van 'n semafoormasjien in Parys.
1797-The Bank of England reik die eerste bankbiljette van een pond en twee pond uit.
1808 - Die inhuldigingsvergadering van die Wernerian Natural History Society, 'n voormalige Skotse geleerde samelewing, word in Edinburgh gehou.
1811 - Argentynse onafhanklikheidsoorlog: 'n Royalistiese vloot verslaan 'n klein vloot van revolusionêre skepe in die Slag van San Nicolás op die rivierplaat.
1815 - Ondertekening van die Kandyan -konvensieverdrag deur Britse indringers en die leiers van die Koninkryk Kandy.
1825 - Roberto Cofresí, een van die laaste suksesvolle Karibiese seerowers, word in 'n geveg verslaan en deur owerhede gevange geneem.
1836 - Texas Revolusie: Onafhanklikheidsverklaring van die Republiek Texas van Mexiko.
1865 - Oos -Kaapse oorlog: Die Völkner -voorval in Nieu -Seeland.
1867 - Die Amerikaanse kongres aanvaar die eerste heropbouwet.
1877 - Amerikaanse presidentsverkiesing, 1876: Slegs twee dae voor die inhuldiging verklaar die Amerikaanse kongres Rutherford B. Hayes as die wenner van die verkiesing, alhoewel Samuel J. Tilden op 7 November 1876 die algemene stem gewen het.
1882 - Koningin Victoria ontsnap nouliks aan 'n sluipmoordpoging deur Roderick McLean in Windsor.
1885-Sino-Franse oorlog: Franse oorwinning in die Slag van Hòa Mộc naby Tuyên Quang, Noord-Viëtnam.
1901 - Die Amerikaanse kongres aanvaar die Platt -wysiging wat die outonomie van Kuba beperk, as voorwaarde vir die onttrekking van Amerikaanse troepe.
1903 - In New York word die Martha Washington Hotel geopen en word dit die eerste hotel uitsluitlik vir vroue.
1917 - Die inwerkingtreding van die Jones – Shafroth Act verleen Puerto Ricans burgerskap van die Verenigde State.
1919 - Die eerste kommunistiese internasionale byeenkoms in Moskou.
1937 - Die organisasiekomitee vir staalwerkers onderteken 'n kollektiewe bedingingsooreenkoms met U.S. Steel, wat lei tot vakbondlegging van die Amerikaanse staalbedryf.
1941 - Tweede Wêreldoorlog: Eerste Duitse militêre eenhede betree Bulgarye nadat dit by die as -verdrag aangesluit het.
1943 - Tweede Wêreldoorlog: Slag om die Bismarcksee: Amerikaanse en Australiese magte sink Japannese konvooi skepe.
1949-Kaptein James Gallagher land sy B-50 Superfortress Lucky Lady II in Fort Worth, Texas, nadat hy die eerste vlugvliegtuig regoor die wêreld in 94 uur en een minuut voltooi het.
1955 - Norodom Sihanouk, koning van Kambodja, abdikeer die troon ten gunste van sy vader, Norodom Suramarit.
1956 - Marokko word onafhanklik van Frankryk.
1962 - In Birma neem die leër onder leiding van generaal Ne Win die mag oor tydens 'n staatsgreep.
1962-Wilt Chamberlain stel die rekord in enkelwedstryde in die National Basketball Association deur 100 punte te behaal.
1965 - Die Amerikaanse en Suid -Viëtnamese lugmag begin met Operasie Rolling Thunder, 'n volgehoue ​​bombardement teen Noord -Viëtnam.
1969-In Toulouse, Frankryk, word die eerste toetsvlug van die Anglo-Franse Concorde uitgevoer.
1969 - Sowjet- en Chinese magte bots by 'n grenspos aan die Ussuri -rivier.
1970 - Rhodesië verklaar homself as 'n republiek en verbreek sy laaste bande met die Britse kroon.
1972 - Die Pioneer 10 -ruimtesonde word vanaf Cape Canaveral, Florida gelanseer met die doel om die buitenste planete te verken.
1977 - Libië word die Libiese Arabiese Jamahiriya van die Sosialistiese Volk terwyl die Algemene Volkskongres die "Verklaring van die oprigting van die volksowerheid" aanvaar.
1978-Tsjeggies Vladimír Remek word die eerste nie-Russiese of nie-Amerikaner wat die ruimte in gaan, toe hy aan boord van Soyuz 28 gelanseer word.
1989 - Twaalf lande van die Europese Gemeenskap stem saam om die vervaardiging van alle chloorfluorkoolwaterstowwe (CFK's) teen die einde van die eeu te verbied.
1990 - Nelson Mandela word verkies tot adjunkpresident van die African National Congress.
1991 - Slag by Rumaila -olieveld maak 'n einde aan die Golfoorlog van 1991.
1992 - Armenië, Azerbeidjan, Kazakstan, Kirgistan, Moldawië, San Marino, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oesbekistan sluit by die Verenigde Nasies aan.
1995 - Navorsers by Fermilab maak die ontdekking van die topkwark bekend.
1998 - Data wat van die Galileo -ruimtetuig gestuur is, dui aan dat Jupiter se maan Europa 'n vloeibare oseaan onder 'n dik yskors het.
2002-Amerikaanse inval in Afghanistan: Operasie Anaconda begin (eindig op 19 Maart nadat 500 Taliban- en al-Qaeda-vegters doodgemaak is, met 11 sterftes in die westelike troepe).
2004-Oorlog in Irak: Al-Qaeda voer die Ashoura-bloedbad in Irak uit, en 170 mense word dood en meer as 500 gewond.
2012-'n Tornado-uitbraak het plaasgevind oor 'n groot deel van die suide van die Verenigde State en in die Ohio Valley-streek, wat tot 40 tornado-verwante sterftes gelei het.
Die oorlog van die rose begin
In die openingsgeveg van Engeland 's War of the Roses verslaan die Yorkiste koning Henry VI se Lancastriese magte in St. Albans, 20 myl noordwes van Londen. Baie adellikes uit Lancastrië het omgekom, waaronder Edmund Beaufort, die hertog van Somerset, en die koning was gedwing om hom aan die heerskappy van sy neef, Richard van York, te onderwerp. Die dinastiese stryd tussen die House of York, wie se kenteken 'n wit roos was, en die House of Lancaster, later geassosieer met 'n rooi roos, sou 30 jaar lank strek.
Beide gesinne, naverwant, het die troon geëis deur afstammelinge van die seuns van Edward III, die koning van Engeland van 1327 tot 1377. Die eerste Lancastriaanse koning was Henry IV in 1399, en rebellie en wetteloosheid het hoogty gevier tydens sy bewind. Sy seun, Henry V, was meer suksesvol en het groot oorwinnings in die Honderdjarige Oorlog teen Frankryk behaal. Sy seun en opvolger, Henry VI, het min koninklike eienskappe gehad en verloor die grootste deel van die Franse grond wat sy vader verower het. Tuis het chaos geheers en here met private leërs het Henry VI se gesag uitgedaag. Soms het sy ambisieuse koningin, Margaret van Anjou, die kroon effektief beheer.
In 1453 verval Henry in waansin en in 1454 stel die parlement Richard, hertog van York, aan as beskermer van die koninkryk. Henry en York se oupas was onderskeidelik die vierde en derde seuns van Edward III. Toe Henry aan die einde van 1454 herstel, ontslaan hy York en herstel die gesag van Margaret, wat York as 'n bedreiging vir die opvolging van hul seun, prins Edward, beskou het. York het 'n leër van 3000 man opgerig, en in Mei het die Yorkiste na Londen getrek. Op 22 Mei 1455 ontmoet York Henry se magte in St. Albans terwyl hy op die noordelike pad na die hoofstad was. Die bloedige ontmoeting het minder as 'n uur geduur, en die Yorkiste het die dag gedra. Die hertog van Somerset, die groot bondgenoot van Margaret, is vermoor en Henry is deur die Yorkiste gevange geneem.
Na die geveg is Richard weer 'n Engelse beskermer, maar in 1456 het Margaret die oorhand gekry. 'N Onrustige vrede word in 1459 verbreek, en in 1460 word die Lancastrians verslaan, en York kry die reg om op die troon te klim na Henry se dood. Die Lancastrians versamel daarna magte in Noord -Engeland en verras en vermoor York in Desember 1460 buite sy kasteel naby Wakefield.
Die seun van York, Edward, het Londen voor Margaret bereik en is tot koning Edward IV uitgeroep. In Maart 1461 behaal Edward 'n beslissende oorwinning teen die Lancastrians in die Slag van Towton, die bloedigste van die oorlog. Henry, Margaret en hul seun het na Skotland gevlug, en die eerste fase van die oorlog was verby.
Yorkistiese wedywering sou later lei tot die omverwerping van Edward in 1470 en die herstel van Henry VI. Die volgende jaar keer Edward terug uit ballingskap in Nederland, verslaan Margaret se magte, vermoor haar seun en sit Henry in die Tower of London, waar hy vermoor word. Edward IV regeer daarna ononderbroke tot sy dood in 1483. Sy oudste seun word tot Edward V uitgeroep, maar Edward IV se broer, Richard III, het die kroon gegryp en Edward en sy jonger broer in die Tower of London opgesluit, waar hulle verdwyn het, waarskynlik vermoor. In 1485 is Richard III verslaan en vermoor deur Lancastrians onder leiding van Henry Tudor tydens die Slag van Bosworth Field.
Henry Tudor is uitgeroep tot koning Henry VII, die eerste Tudor -koning. Henry was die kleinseun van Catherine van Valois, die weduwee van Henry V, en Owen Tudor. In 1486 trou hy met Edward IV se dogter Elizabeth van York en verenig daardeur die Yorkistiese en Lancastriese aansprake. Hierdie gebeurtenis word beskou as die einde van die War of Roses, hoewel sommige Yorkiste in 1487 'n onsuksesvolle opstand teen Henry ondersteun het, onder leiding van Lambert Simnel. Die War of Roses het die gewone Engelse volk weinig merk gelaat, maar het die geledere van die Engelse adel ernstig uitgedun.
Intussen het Charles sy leër en die administrasie van sy gebiede herorganiseer. Statute wat op Thionville afgekondig is (1473) het kompanie van vier eskaders op sy koste ingestel en reëls vir dissipline en taktiek opgestel. Charles het ook baie uitstekende gewere laat gooi. Hy het soldate gehuur en baie Italiaanse condottieri (huursoldate) in diens geneem. Met die bedoeling om die regering te sentraliseer, het hy 'n enkele by die statuut geskep chambre des comptes om die hertoglike finansies vir Nederland te beheer, a chambre du trésor om die administrasie van sy eie domein te ondersoek, en a chambre des généraux om die invordering van belasting te beheer. Hy het inderdaad baie swaar belasting geëis van die State -generaal (parlement), wat 'n gereelde instelling in sy gebied geword het. Om geregtigheid te beoefen, het hy 'n hof genaamd die groot raad te Mechelen, met jurisdiksie om die van die parlement van Parys, en nog een wat afwisselend by Beaune en Dole ontmoet het.
Charles het 'n koninklike titel verwerf. Vir 'n kort tydjie het hy ontwerpe op die kroon van die Heilige Romeinse Ryk vermaak, maar dit het hy verloën. Aan die ander kant het hy geglo dat hy die keiser Frederick III tydens gesprekke in Trier oorreed het om in te stem om hom as koning van Bourgondië te kroon. Die koninklike tekens was gereed en die seremonie het gereël toe Frederick snags vlug (September 1473). Hy was waarskynlik agterdogtig oor die ambisieuse Charles.
In minder as drie jaar het Charles se droom verdwyn. Die kroon gly deur sy vingers. Hy was verplig om sy plan om die klein dorpie Neuss, wat hy vir 11 maande (Julie 1474 tot Junie 1475) sonder sukses beleër het, van die burgers van Keulen op te neem. Boonop het die Verdrag van Picquigny (29 Augustus 1475), wat deur Edward IV en Lodewyk XI gesluit is, die afwyking van sy Engelse bondgenoot verseker. Aanval deur René van Lorraine, wat 'n ooreenkoms met Louis XI onderteken het (Augustus 1474), en deur 'n koalisie van die Switsers, Sigismund van Oostenryk en die dorpe aan die Bo -Ryn, neem Charles Nancy in November 1475, maar in Maart en Junie 1476 word hy deur die Switsers verslaan, by Granson en by Morat. In Oktober verloor hy Nancy. Toe, op 5 Januarie 1477, is 'n verdere geveg buite Nancy gevoer, en Charles self is doodgemaak, sy verminkte liggaam is 'n paar dae later ontdek.
Die broosheid van sy prestasie word bewys deur die ernstige uitdagings tydens die minderheid van Maria van Boergondië, sy dogter deur Isabella van Bourbon. Tog was Karel die Stoute nie net 'n laat verteenwoordiger van die ridderlike gees nie; hy was 'n man met wye kennis en kultuur, reeds 'n prins van die Renaissance. Sy haas, sy gebrek aan aanpasbaarheid en sy hardnekkigheid verloor hom baie meer as sy visioenêre benadering en sy vrymoedigheid.
Koning Macbeth word deur Malcolm Canmore vermoor
In die Slag van Lumphanan word koning Macbeth van Skotland vermoor deur Malcolm Canmore, wie se pa, koning Duncan I, 17 jaar tevore deur Macbeth vermoor is.
Macbeth was 'n kleinseun van koning Kenneth II en het ook aanspraak op die troon gemaak deur sy vrou, Gruoch, wat die kleindogter was van Kenneth III, die Skotse koning wat deur Duncan se voorganger koning Malcolm II omvergewerp is. Onder koning Duncan was Macbeth goewerneur van die Skotse provinsie Moray en 'n betroubare militêre bevelvoerder. Hy het egter gekant teen Duncan se bande met die Sakse in die Suide, en hy het in opstand gekom. Op 14 Augustus 1040 vermoor Macbeth Duncan in 'n geveg naby Elgin, en hy word in sy plek as koning van Skotland gekroon.
In 1054, na 14 jaar van heerskappy, het koning Macbeth 'n groot militêre nederlaag gely tydens die Slag van Dunsinane teen Siward, die graaf van Northumbria. Siward tree op namens Malcolm Canmore, Duncan se seun. Malcolm verkry toe beheer oor die suidelike deel van Skotland en spandeer die volgende drie jaar agter Macbeth aan, wat na die noorde gevlug het. Op 15 Augustus 1057 is Macbeth verslaan en vermoor deur Malcolm in die Slag van Lumphanan met die hulp van die Engelse. Malcolm Canmore is in 1058 as Malcolm III gekroon.
Bewering van mag
By die toetreding van Johannes II het hierdie vredesverdrag hom verplig om sy jong kinders onder Spaanse voogdyskap naby die grens te plaas as 'n pand van hul huwelik met Castiliërs. Afonso is beperk deur die ambisieuse huis Bragança, die rykste gesin in Portugal. John ontbied die Cortes (vergadering) by Évora (November 1481) en lê 'n drastiese eed van gehoorsaamheid aan sy vasale af. Hy het ook die beneplacet, vereis dat pouslike briewe voor publikasie aan hom voorgelê moet word. Hy het met sukses 'n hersiening van die verdrag met Spanje beding, waardeur sy kinders aan hom herstel is. Daarna beskuldig hy die hertog van Bragança van verraad en laat hom by Évora laat onthoof (1483 Junie). Alhoewel daar bewyse gelewer is dat die Braganças met Castilië geïnteresseerd was, blyk dit duidelik dat John wraak geneem het omdat hy die dood van sy oupa aan moederskant, die regent Dom Pedro, veroorsaak het. Hy het beslag gelê op die uitgestrekte boedels van die Braganças en koninklike regters aangestel in die privaat jurisdiksies van die adel. Toe 'n tweede sameswering hom wou verwyder en die kroon skenk aan die broer van sy vrou, die hertog van Viseu, vermoor John sy mededinger met sy eie hand (Augustus 1484).
Renaissance of the Clan Maclean 20 th Century & mdash Present
In 1911 het sir Fitzroy Donald Maclean van Duart, Bt, 26ste hoof, met trots uitgeroep: Ek is bly om te sê dat die ou vesting van die Macleans nou my eiendom is aan die 400 Macleans wat by hom aangesluit het om die herwinning van Duart Castle te vier. Dit is 221 jaar sedert die Maclean -vaandel oor hierdie ou kasteel was. en ek weet baie goed dat die eer van die vlag en die eer van ons stam ooit veilig in u hande sal wees. Sir Fitzroy was 'n veteraan van die Krimoorlog, vriend van koning Edward VII, en 'n goeie kennis van beide koningin Victoria en Jefferson Davis, The Clan Maclean het sy leierskap as sy hoof baie te danke. Sir Fitzroy was 101, en op sy laaste geboortedag het die twis met die Campbells tot 'n einde gekom.
Alhoewel die Chiefs in die 17de eeu gesukkel het om die politieke landskap te beleef, het hulle teen die 18de eeu hul politieke ambagte onder die knie gekry terwyl hulle die trotse militêre tradisie van ons voorouers behou het. Onlangse Maclean Chiefs en Chieftains het die beliggaming van die moderne stryders van die stryd geword. Sir Fitzroy Hew Royle Maclean, van Dunconnel, Bt, wat deur premier Winston Churchill gestuur is om Tito by te staan, was die inspirasie vir vriend Ian Flemming en rsquos, James Bond. Sir Fitzroy het later 'n diplomaat en parlementslid geword. Lord Charles Maclean van Duart en Morvern, Bt, KT, GCVO, KBE, PC, Baron Maclean, 27ste Chief, het die Scouting -beweging gemoderniseer voordat hy gekies is om as hoof van koningin Elizabeth II en rsquos -huishouding as Lord Chamberlain te dien. Lord Maclean was waarskynlik die invloedrykste Skotse hoof van die moderne era. Sir Lachlan Maclean van Duart en Morvern, Bt, CVL, DL, 28ste hoof, het in die Special Air Service (SAS), 'n elite -spesiale magte -eenheid van die Britse leër, gedien voor 'n suksesvolle loopbaan in die sakewêreld. Sir Lachlan werk nou om die geskiedenis van die Clan Maclean & rsquos vir toekomstige geslagte te bewaar.
Sedert die herstel van Duart Castle, het Macleans wêreldwyd een van die aktiefste en mees betrokke moderne Skotse stamme geword. Die Clan Maclean vandag is werklik 'n wêreldwye gesin.
1. MacLean, J. P. 'N Geskiedenis van die Clan MacLean vanaf die eerste vestiging in Duard Castle, op die eiland Mull, tot die huidige tydperk. Cincinnati: R. Clarke, 1889. 1p22-34, 1bp160, 1cp243. Druk.
2. Sinclair, Alexander Maclean. Die Clan Gillean. Charlottetown: Haszard en Moore, 1899. 2p29-42, 2bp50.
3. Kennedy, Matthew. 'N Chronologiese, genealogiese en historiese proefskrif van die koninklike familie van die Stuarts. Parys: Gedruk deur L. Coignard, 1705. Druk.
5. O'Clery, Peregrine. O'Clery Book of Genealogies. 1632. MS 23 D 17, P33, kol A38 B. Royal Irish Academy, n.p.
6. Maclean-Bristol, Nicholas. Warriors and Priesters: The History of the Clan Maclean, 1300-1570. East Linton, East Lothian, Skotland: Tuckwell, 1995. p2-12, 6bp162. Druk.
7. Broun, Dauvit, & ldquoAedán mac Gabráin & rdquo in Michael Lynch (red.), The Oxford Companion to Scottish History. Oxford UP, Oxford, 2001. 7p40-42, 7bp161-162. Druk.
8. Magnússon, Magnús. Skotland: Die verhaal van 'n nasie. New York: Atlantic Monthly, 2000. p38-40. Druk.
9. Campbell, Donald. 'N Verhandeling oor die taal, poësie en musiek van die Highland -stamme. Edinburgh: D.R. Collie, 1862. p211. Druk.
10. McGregor, James, Thomas Maclauchlan en W. F. Skene. The Dean of Lismore & rsquos Book A Selection of Ancient Gaelic Poetry. Edinburgh: Edmonston & Douglas, 1862. p39. Druk.
11. Bannerman, John. Studies in die geskiedenis van Dálriada. Edinburgh: Scottish Academic, 1974. p 68. Druk.
12. Anderson, Alan Orr, red. Vroeë bronne van Skotse geskiedenis: a.d. 500 tot 1286. 1922. p61-62.
13. White, Robert. 'N Geskiedenis van die Slag van Bannockburn wat 1314 n.C. gevoer is. Edinburgh Edmonston en Douglas, 1871. p160. Druk.
14. & ldquoPersoonblad - 5095. & rdquo Ons voorouers en neefs (meer as 157,000 name). N.p., n.d. Web. 17 April 2014.
15. Robertson, James A. Beknopte historiese bewyse met betrekking tot die Gael van Alban. Edinburgh: W.P. Nimmo, 1866. Druk.
16. 'Regesta 256: 1366-1367', Kalender van pouslike registers met betrekking tot Groot-Brittanje en Ierland, Deel 4: 1362-1404. 1902, pp. 59-66. URL: http://www.british-history.ac.uk/report.aspx?compid=96373 Toegang tot datum: 21 April 2014
17. Wit, Alasdair. & ldquoOne Clan, Two Families. & rdquo Clan MacLean. N.p., n.d. Web. 29 April 2014.
18. Thomson, A.T. Herinneringe van die Jakobiete van 1715 en 1745 Deel 2. S & amp J Bently, Wilson en Fley, 1845. Druk, 124-254.
19. Hoey, Brian. MacLean of Duart: The Biography of 'Chips' Maclean. Twickenham: Country Life, 1986. Druk, 168-169.
Artikel deur Kane McLean, 04 Februarie, 2016 vrygestel onder die Creative Commons (CC BY-NC-SA 3.0) Unported License.
Anne Neville was die grootste deel van haar man se bewind koningin van Engeland, maar sterf in Maart 1485, vyf maande voor Richard III se dood.
'N Loodglasvenster wat Richard III en koningin Anne op Cardiff Castle uitbeeld. Krediet: VeteranMP / Commons.
Ferdinand is gebore te Sos, Aragon, op 19 Maart 1452 as die seun van Johannes II van Aragon en Navarra (1397 �) en Juana Enriquez, sy tweede vrou. As erfgenaam van die troon van Aragon het Ferdinand koning geword van Sicilië in 1468. Hy was vaardig, genadeloos, ambisieus, selfgesentreerd en polities in al sy pogings. Ferdinand was dikwels bedrieglik in sy ooreenkomste en verwerp verdragte en ander ooreenkomste kort nadat dit onderteken is.
Ferdinand trou met sy ewe ambisieuse, vrome, maar wyser neef Isabella van Castilië en León. Sy is op 22 April 1451 gebore in Madrigal de las Torres in Castilië, die dogter van die swaksinnige koning John II van Castilië en León (1405 󈞢) en Isabelle van Portugal, sy sterk gemoedelike tweede vrou.
Isabella het 'n meer etiese karakter as Ferdinand. Sy erf 'n uitgebreide koninklike afstamming van verskeie generasies Europese dinastieë. Die egpaar het besonder noue bande met die pousdom gehad.
Isabella se onbeskaamde halfbroer Henry IV (1425 󈞶), ook bekend as die Impotent, het die troon bestyg nadat hul pa in 1454 gesterf het. Saam met haar jonger broer, Alfonso, is Isabella na Henry se hof gebring vir beskerming en strenger toesig. Isabella het 'n pion geword in haar broer se planne om haar toekomstige huwelik ekonomies voordelig en polities voordelig vir Castilië te maak.
Hy wou hê dat sy onder meer sou trou met die koning van Portugal, die Franse dauphin, of 'n Engelse prins, wat sy ten sterkste geweier het. Na die dood van Alfonso in 1468, verklaar Henry die verstandige en saggeaarde Isabella sy erfgenaam op 19 September 1468, toe hulle albei hul handtekeninge op die Accord of Toros de Guisiando aangebring het.
Isabella trou op 19 Oktober 1469 in die geheim met haar neef Ferdinand in Ocaña, sonder toestemming van Henry. Hy het haar ontken, onmiddellik die ooreenkoms van Toros de Guisiando herroep en sy vermeende dogter prinses Juana la Beltraneja (1462 �) prinses van Kastilië genoem en teen 1475 die vrou van koning Afonso V van Portugal (1432 󈞽) as sy erfgenaam . Juana was die buite -egtelike dogter van Henry se vrou en Beltrán de la Cueva.
Nadat Henry op 10 Desember 1474 gesterf het, het Isabella op 13 Desember in Segovia die troon bestyg. Haar aanspraak is onmiddellik deur Juana en Afonso betwis, die stryd het 'n burgeroorlog geword. Isabella het sterk steun van Aragon en haar landgenote gehad.
Mohammed XII (Boabdil) gee hom oor aan Ferdinand en Isabella
Ferdinand het Juana se magte verslaan tydens die Slag van Toro op 1 Maart 1476 en weer op 25 Februarie 1479. Die Verdrag van Alcaçova op September 1479 het die burgeroorlog beëindig. Juana betree die klooster Santa Clara van Coimtra in 1480.
Om 'n stewiger beheer oor Spanje te versterk sodra hulle die konings geword het, het Ferdinand en Isabella al die weerstandsgroepe onderwerp, die ondergeskikte dorpe en vestings ingeneem en alle rebellies teen hul heerskappy oorwin.
Daarna het hulle voortgegaan met die rekonstruksie van die Cortes (parlement), die regering se administrasie opgeknap en 'n wetlike raamwerk vir Spanje opgestel wat die monargie groter mag verleen ten koste van die adel, wat gevaarlik magtiger geword het onder vorige monarge.
Toe die vader van Ferdinand in 1479 sterf, het die vakbond van Ferdinand en Isabella die twee grootste koninkryke van die Iberiese Skiereiland saamgesmelt en 90 persent van die huidige Spanje geskep. Die skerpsinnige Isabella het daarop aangedring dat daar gesamentlike heerskappy is en dat sy self Castile bestuur.
Die gesegde "Tanto monta, monta tanto " (Hulle is een en dieselfde), het hul leuse geword. Isabella het ook daarop aangedring dat albei hul name op elke koninklike dokument geplaas moet word en dat sy by elke staatstransaksie moet voorsit. Sy het ook toegelaat dat hul wapen verenig word.
Sy versamel belangrike kunswerke, is wyd gelees, leer Latyn na die ouderdom van 30, stig skole, en ondersteun die Franciskaanse orde van die Poor Clares. Saam hervorm hulle die kerk en die kloosters in Spanje, aangesien albei korrup en ondoeltreffend geword het.
Die egpaar het vyf kinders gehad: Isabella van Aragon (1470 󈟎), Juan van Aragon (1478 󈟍), Juana van Kastilië (1479 �), Maria van Aragon (1482 �) en Catherine van Aragon (1485 �) ), aan wie Isabella toegewy was. Hulle het almal dieselfde klassieke opvoeding ontvang en die basiese beginsels van huishoudelike pligte soos naaldwerk, beddens opmaak en skoonmaak geleer.
Die kinders is in die Europese koninklike dinastieë getroud, hoofsaaklik om die Franse territoriale ambisies te oortref. Juan trou met Margaret van Oostenryk, maar sterf binne ses maande en laat geen kinders agter nie. Juana het kranksinnig geword na die dood van haar man, Habsburgse aartshertog Philip the Handsome (1478 �). Isabella trou met koning Afonso V van Portugal (1432 󈞽) en daarna met koning Manuel I van Portugal (1469 �).
Sy sterf tydens die bevalling, en haar seun Miguel sterf binne twee jaar. Maria trou met haar swaer Manuel I van Portugal na haar suster se dood. Aan die einde van minstens 13 jaar se onderhandelinge trou Catherine op 14 November 1501 met Arthur Tudor, prins van Wallis (1486 �). Arthur is ses maande later oorlede.
Na die dood van Arthur, omdat haar pa nog nie die betaling van haar bruidskat voltooi het nie, sou Catherine op 11 Junie 1509 met die toekomstige koning Henry VIII (1491 �) trou. Hy skei haar op 30 Maart 1533. Ferdinand en Isabella &# 8217s se kleinseun deur Juana en Philip het hul en Philip se ouers se groot territoriale erfenis geërf, hy sou die Heilige Romeinse keiser Karel V word (1519 󈞤).
Ferdinand en Isabella was van mening dat godsdienstige ooreenstemming van kardinale belang vir Spanje was. Hulle het ook die politieke en ekonomiese voordele vir hul monargie besef en het die Spaanse Inkwisisie ywerig aangewakker, wat siele redden en kettery uitroei as hul heiligste plig.
Gedurende hul bewind het heterogene Spanje die grootste Joodse bevolking in Europa gehad. Ferdinand en Isabella het daarop aangedring dat Spanje wit (nie-Moorse) en van suiwer Christelike bloed, of sangre limpia, word. Oor die dreigement om militêre steun van die pous Sixtus VI (1521 󈟆) terug te trek, wat hul optrede as 'n komplot beskou het om Joodse eiendom te bekom, het Ferdinand geëis dat Spanje die Inkwisisie begin.
Na 'n aantal argumente tussen Ferdinand en Sixtus, het die pous die pouslike bul van 1478 uitgereik wat die Inkwisisie in Sevilla geskep het. Dit brei toe uit in Spanje en begin 'n lang periode van godsdienstige reiniging.
Pous Innocentius VIII (1432 󈟈) stel die Dominikaanse priester Tomás de Torquemada (1420 󈟎), belydenaar van Isabella en self 'n kleinseun van 'n bekeerling aan, aan die hoof van die Spaanse Inkwisisie. Die gedeeltelik bekeerde Jode, die Marranos, het in die geheim hul Joodse kulture en gebruike onderhou.
Om hulle te dwing om te bely, het Torquemada toenemend boetemetodes ingestel. Hy het Joodse eiendom verbeur, wat gerieflik 'n oorlog teen 'n ander minderheid in Spanje gefinansier het. Torquemada het die Marranos verneder deur hulle te dwing om 'n sambenito te dra, 'n geel hemp met kruise wat hul geslagsdele in die openbaar blootgestel het.
Sowat 130 000 conversos is van 1480 tot 1492 by tribunale verhoor. Sommige Marranos is op die brandstapel verbrand. Die genadelose Torquemada het die LaGuardia -skouverhoor in 1490 gehou, waar geen skuld bewys is nie, maar die slagoffers op die brandstapel verbrand is. Ongeveer 30 000 Jode is ritueel vermoor tydens die Spaanse Inkwisisie.
Ferdinand en Isabella het op 31 Maart 1492 die Edict of Expulsion uitgereik. Die Jode is beveel om Spanje te verlaat en nooit weer terug te keer nie. Met sy werk gedoen, het Torquemada teruggetrek na die St. Thomas -klooster in Ávila, waar hy in 1498 gesterf het. Historiese debat hang oor die aantal slagoffers van die Inkwisisie in Spanje.
Ferdinand en Isabella het grootliks staatgemaak op die kundigheid van haar volgende belydenis, kardinaal Francisco Gonzalo Jiménez de Cisneros (1436 �), wat gehelp het om Spanje tot ongekende oorheersing op die Europese vasteland te verhoog. Die egpaar het beheer gekry oor die militêre bevele van Calatrava, Alcántara en Santiago, wat hul mag, rykdom en grondgebied aansienlik verhoog het.
Ferdinand en Isabella het die eeue lange Reconquista laat herleef. Hulle het 'n duur oorlog van 10 jaar teen die Moors gevoer en uiteindelik Granada, die laaste Moorse vesting, verower in 1491. Hulle het Granada triomfantlik binnegegaan op 2 Januarie 1492. Isabella, meer as Ferdinand, was verantwoordelik vir die gruwelike slagting van die More. wat hulle nie tot die Christendom sou bekeer nie.
In 1501 bied Ferdinand en Isabella aan die Moors die alternatief van doop of ballingskap, diegene wat oorgebly het, word bekend as Moriscos. In 1492 verleen Pous Innocentius VIII (1432 󈟈) Ferdinand en Isabella die titel van "Most Catholic Majesties " vir die geestelike vereniging van Spanje. Die Reconquista is voltooi.
Abu Musa sat down after making his announcement, and then Amr bin Aas rose to make his announcement. Hy het gesê: