'N PERSOONLIKE UITSIG: KONING VAN DIE JAMES
Tuis / Journal / 'N PERSOONLIKE UITSIG: KONING VAN DIE JAMES
The King of the James het 'n jaarlikse tradisie geword vir my vriende en ek. Dit is 'n avontuurlike driekamp wat die unieke toegang tot die buitelewe in 'n stad so groot soos Richmond, Va, vier. Die fietsfietsryers bied 'n afstand van ongeveer 9.5 km. spoorroete, hardloop vier myl roetes en padlê 4 myl witwaterklas III wat reg deur Richmond se middestad loop. Mense het die opsie om die hele ding solo of 'n aflosstyl as 'n span te doen. Ek het nog net met 'n span meegeding, maar hierdie jaar het ek besluit om dit solo te doen, en ek is so bly dat ek dit gedoen het.
Jy is King of the James doen?
JA! Ja? Ek dink dit ... Ja glo dit of nie, hierdie klein dame is van plan om die hele King of the James SOLO-styl te doen! Ek kan nie sê hoeveel mense verbaas gereageer het toe ek vir hulle sê dat ek dit doen nie. Ek weet nie heeltemal hoekom dit so verrassend is nie. Ek doen al drie sportsoorte gereeld en was al 'n geruime tyd. Ek dink dit verander nie die feit dat ek 'n klein assedame is nie.
Ek het in die buitelugbedryf gewerk sedert ek ongeveer 17 was toe ek as kajak- en SUP-gids begin werk het. Van daar het ek met witwater kajak, bergfietsry en staproetes geraak. Om as 'n gids te werk, was een van die mees bemagtigende dinge wat ek nog ooit gedoen het. Soms dink ek: 'As ek dit kan doen, kan ek iets doen!'
Dit is nie altyd 'n maklike industrie om in te dompel nie. Ek is nie vreemd aan die "wag…jy kan dit doen? ' vraag.
Ek sukkel al 'n paar jaar met die vraag. Dit het my die tweede keer laat dink dat ek my eie vermoë en spiraal kan bevraagteken om my eie vrae daaroor te bevraagteken. Sien hulle 'n swakheid in my wat ek nie sien nie? Projekteer ek omdat ek weet van 'n swakheid in my dat ek bang is? Is ek eintlik te klein om dit te doen?
Ek hou baie van sterk voel. Terug op hoërskool het ek by die Marine Corp Fitness Team aangesluit en landelik daarvoor meegeding. Waarvan ek die meeste gehou het, was dat die ouens en die meisies almal saamgewerk het en dieselfde kompetisie gehad het. Dit het ons so gepraat op 'n eweredige speelveld. Maar die heilige koei het my gefrustreer om te sien hoe die ouens sterker word as ek, alhoewel ons elke dag en week dieselfde oefeninge gedoen het.
Ek weet nou dat ek alles kan doen wat 'n man kan, soms verg dit net meer moeite. Ek is bereid om daardie poging aan te wend.
Die frustrasie om minderwaardig teenoor ander te voel, het daartoe gelei dat ek myself te hard gedruk het en beserings en wanvoeding veroorsaak het wat ek nog steeds probeer regkry. Ek het te ekstrem geraak deur myself verby my grens te stoot. Ek besef dat dit goed is om dit soms maklik te kry en om ondersteuning te soek. Die belangrikste is dat ek die belangrikheid van selfversorging leer en my eie vermoë respekteer.
Ek wil vertrou dat ek weet waartoe my liggaam in staat is. 'N Groot deel van my lewe het ek gesoek na antwoorde by diegene wat sterker is as ek om my beperkings en sterk punte te vertel. Ek weet ek kan dit doen, ek weet nie hoe vinnig of stadig ek sal wees nie, maar ek weet dat ek daardie wenstreep oorsteek.
Dus om die vraag te beantwoord:Jy is King of the James doen? "
Jy's reg, ek is.
Ek is uitgeput en vol geluk, opgewondenheid en trots.
Dit is waarlik ongelooflik wat ons liggame kan doen. Iemand het my onlangs vertel dat mense wesensgebaseerde wesens is. So kon ons diere jag wat soveel groter en vinniger was as ons deur die geskiedenis. Ons sal hulle kilometers ver agtervolg en hulle uitdra.
Ek het die gedagte by my stadigste oomblikke deur my kop gehardloop om te keer dat ek ophou. Dit het my help herinner dat stadig gaan tel as vorentoe beweeg. Dit saam met die herhaling in my kop, "jy het dit, vertrou jouself, jy sal weet of jy moet stop!"
Ek moes myself vertrou dat ek sou weet wanneer ek moes vertraag en wanneer ek 'n bietjie harder kon druk.
Die wedren het begin met 'n bergfietsafdeling van 9.5 kilometer van 'n paar tegniese roetes wat Richmond te bied het. Ek het vir die wedren geoefen, en ek het baie gefokus op bergfietsry, want daardie deel definieer jou plek in die wedloop. Dit was vir my ook die mees intimiderende deel, want ek het nog nooit vantevore aan 'n bergfietswedren deelgeneem nie. Wat as ek mense vertraag? Hoe sal mense my kan verbygaan? Hoe sal ek ander mense verbygaan? Wat as ek moet loop?
Ek het twee uitstekende advies gekry tot die wedloop wat 'n groot verskil gemaak het:
Moenie bang wees om iets te loop / hardloop nie! Jy ry vinniger met jou fiets oor iets wat jy nie seker is om skoon te maak nie, as wat jy daarvoor gaan en dit deurmekaar maak. Baie bergfietsryers doen dit!
Vertrou op u vermoë! As u die grootste deel van die wedloop deur almal laat verbygaan, gaan u inhaal en gefrustreerd raak, wat vir niemand lekker is nie. Mense sal jou laat weet as hulle jou wil verbygaan.
As u op die heining is om aan te meld vir 'n bergfietswedren, doen dit. (Tensy u nog nooit in u hele lewe daar geberg het nie), was ek bly om te ontdek dat mense wonderlik was oor kommunikasie as mense stop, vertraag, verbygaan, ens. Dit het die spanning wat ek gehad het onmiddellik verwyder en dit soveel gemaak meer pret! Op sekere plekke voel dit asof ek net op 'n rit was met 'n klomp gawe mense met willekeurige mense wat vir jou skree, "Ja hier kom 'n koningin! JY GAAN, KONINGIN. "
Daar is die hele tyd geskree en geswoeg. U kon regtig die opgewondenheid en trots voel wat almal voel net omdat hulle van die wedren afgesonder was. Dit het dit maklik gemaak om gemotiveerd te bly.
Ek het gedink ek het die hardloopgedeelte in die sak. Uit die mense wat ek geken het en vir die wedloop ingeskryf het, was hardloop nie deel van hul gereelde oefensessie nie. Ek hardloop amper elke dag. Min het ek geweet wat die groot verskil is tussen vier myl en vier myl hardloop na nege en 'n halwe myl.
Ek het vinnig besef ek het nie my liggaam genoeg aangevuur nie. Ek het vier eiers vir ontbyt geëet. Ek het al vier eiers op die fiets gery. Ek het gedurig gedink, "crap, ek moes meer eiers gehad het." Die les hier is, as jy twyfel, EER MEER EIERS.
Of maak net seker dat u uself behoorlik voed voordat u u liggaam so hard werk, veral die vorige dag (#carbload). Dit is daardie selfliefde wat ek vroeër genoem het, dit is maklik om lui te word en die oefensessie te prioritiseer as om jouself behoorlik te voed. Hulle is net so belangrik!
Baie mense het vir hulself snacks tussen die gedeeltes geplant. Ek het geluk gekry en 'n vriend op die baan raakgeloop wat ekstra Gatorade en energiekou gehad het. Die ander les hier is: HET ALTYD ENERGIEKOE IN JOU POCKET / BEFRIEND GATORADE-EIENAARS. Of net 'n rugsteun-snack om jou 'n hupstoot te gee. Dit is vir jou die sorg van jouself, en daar is geen waarborg dat jy iemand sal beleef wat 'n ekstra slukkie Gatorade of agt ekstra kou vir jou het nie.
Uiteindelik het ek by die putjie ingekom en gesien hoe my twee vriende na die water hardloop met hul enorme eenhoring opblaas met hul spanwedloopnommer trots om sy nek vasgemaak. Nadat ons vir mekaar geskree en gesoek het, het ek die moeilikste deel van die hele wedren begin: met witwatertoerusting na 'n bergfietsry en 'n uur lange roete.
'Grrrrrrrp ehhhhh kan UGH crapola ahhh ... AH HA,' dink ek, was my presiese woorde toe ek probeer het om my spuitrok onder my droë top vas te maak. Sodra ek my toerusting gehad het, was ek gereed om te gaan en was ek opgewonde om op die water te klim.
Dit was so 'n wonderlike dag! Die son was uit, en die lug was koel en helder. Dit was lekker om 'n lekker stuk water te hê om 'n bietjie asem te haal en dit alles in te haal. Elke vinnige groep het 'n groep mense opgestel wat veiligheid en gejuig het oor al die kajakkers, balke, SUP-roeiers en (natuurlik) swewende buffels.
Op hierdie punt van die wedloop het ek gevoel dat ek goed was. Ek het dit deur die meerderheid van die wedren geen probleem gemaak nie, en nou moes ek net die gedeelte voltooi waar ek die meeste ervaring het. Reg voor ek Hollywood Rapid binnekom, (ook die tegniese snelste in die Laer Jamesrivier en waar baie roeiers swem), gaan ek my neusproppe aan en * SNAP. *
Is jy nou besig om my te vang? Die neusproppe, waarmee ek al jare heen geblaai het deur allerhande weersomstandighede en toestande, het net gebreek? Reg bo Hollywood? Tydens King of the James ?!
Dit was die laaste toets van selfvertroue wat ek gedurende hierdie wedloop moes deurwerk. My neusproppe breek dalk nie 'n groot saak nie, maar ek het deur die jare heen geblaai as 'n veiligheidskombers vir my. Ek gooi dit aan, selfs terwyl ek vinnig gaan. As ek wip en begin voel dat water by my neus opkom, borg ek byna onmiddellik, wanneer ek regtig moet probeer oprol.
Daar was geen manier waarop ek borgtog sou gaan nadat ek dit tot nou toe gemaak het nie. Ek het myself gesê: 'Weet jy dat jy dit reggekry het, jy ken hierdie lyn goed. Al weet ek dat jy dit reggekry het, sal dit goed gaan as jy klap. " Die laaste deel van die gedagte is vir my nuut.
Toe ek myself in die verlede nie seker was nie, was die innerlike dialoog meer soos: 'JY HET HIERDIE BITTE KRAGTIG GEKOM, JY GAAN NIE VERLOOP / BLAAI DAT JY DIT KAN NIE, JY KAN NIE MISLAAN DAT JY DIT GELOOF NIE. "
Al wat ek gedoen het, het my meer bang gemaak vir die mislukking van AKA, of ek het myself seergemaak. Dit sluit in om selfliefde te beoefen en u vermoë weer te respekteer. As u uself daar gaan plaas, moet u die moontlikheid van mislukking aanvaar en dit tot u voordeel gebruik. Mislukking bou vertroue op omdat dit ervaring opbou.
Ek het die hele tyd deurgebring deur Hollywood te skree ... maar hulle was 'n gelukkige gil in reaksie op al die mense wat gejuig het! Wat my herinner het aan nog 'n sleutelkomponent van die voltooiing van 'n resies soos hierdie: Dit is mal pret.
Ek het dit met 'n skoon lyn deur Hollywood bereik en met die selfvertroue tot by die wenstreep gery. Ek het hard deur die laaste stuk gespring en my boot in die uithaal toegeslaan ... EK HET NET KONING VAN DIE JAMES GEDOEN AS 'N EENVOUDIGE VROU-KOMPETISTER. My liggaam het gevier met 'n charlie-perd terwyl ek stylvol uit my boot gerol het.
Noudat ek my eerste solo King of the James voltooi het, weet ek dat ek meer kan doen en daarna streef om beter te wees. Dit was nie so intimiderend soos wat ek gedink het dit sou wees nie. Ek sou dit nooit geweet het as ek nie net daarvoor gegaan het nie. Met die oefen van die kuns om my eie sterk punte en beperkings te respekteer, het ek hierdie keer 'n realistiese doelwit gestel, wat net klaar was.
Ek kan met trots sê dat ek my doelwit geskop het en al klaar nuwe doele vir volgende jaar berei. As u daaraan dink om iets buite u gemaksone te doen, stel ek voor dat u dit doen (veilig!). Ervarings soos hierdie stel u in staat om jouself en u vermoëns te leer ken, terwyl u ook selfvertroue, selfliefde en selfrespek beoefen. Plus dit is ook SUPER FLIPPIN PRET.