Trekklavier-man se vrou sterf: ‘Ek kon darem afskeid neem’Lukas en Marinda du Preez. (Foto: Facebook) “Ek sukkel nog om aanvaarding te kry want ons was nog altyd diep gelowige mense en dit voel of jou gebede nie verhoor is nie.” Só het ’n verslae en emosionele Lukas du Preez gesê nadat sy vrou, Marinda, Saterdag na ’n maand lange stryd aan Covid-19 dood is. Lukas, ŉ advokaat wat op George woon, het gereeld oor die afgelope paar weke buite die Bayview-hospitaal op Mosselbaai trekklavier gespeel vir sy vrou met wie hy die afgelope 40 jaar getroud was. Marinda was sedert middel Julie in die hospitaal nadat sy die koronavirus opgedoen het. “Ek sukkel om te verstaan en te aanvaar. Gelukkig het sy nie meer pyn nie. Sy het baie swaargekry aan die einde. Covid is ’n verskriklike siekte en ek weet nie hoekom dit haar so erg aangevat het nie.” Die hospitaal het Lukas Vrydag laat weet sy vrou se toestand het verswak. “Ek het haar toe vir so ŉ halfuur gesien. Sy was reeds ver heen, maar kon my waarskynlik hoor hoewel sy geen reaksie meer getoon het nie. Ek is redelik geskok daar weg, maar steeds in geloof.” Toe Lukas se foon 06:00 Saterdagoggend lui, het hy geweet dit is verby. “Hulle het gesê haar hart klop al stadiger. Ek het aangetrek om in te gaan, maar net voor ek in my motor kon klim toe bel hulle en sê sy is reeds weg. “Ons kon darem afskeid neem en ek kon vir haar bid,” het Lukas gesê oor Vrydagmiddag se hospitaalbesoek. ‘Dit was ’n manier om te kommunikeer’ Lukas du Preez speel buite die hospitaal trekklavier. (Foto: Charolotte Barnard) Dit was uit hulpeloosheid, omdat geen besoekers by Covid-19-pasiënte toegelaat word nie, dat Lukas besluit het om buite die hospitaal te gaan trekklavier speel. ’n Video is van Lukas buite die hospitaal gemaak en dit het soos ŉ veldbrand reg oor die wêreld versprei. Dit was te uitputtend vir Marinda om op die foon te gesels en sy het gesukkel om teksboodskappe te lees. Sy trekklavier sou dus die boodskap moes oordra. “Die speel van die trekklavier was maar ’n manier om te kommunikeer terwyl sy my nog kon hoor. Ek glo sy is in ’n beter plek en haar pyn is weg.” Lukas is vol lof vir die hospitaal se personeel en die empatie wat hulle getoon het. “Marinda was ŉ geliefde vrou en moeder wat in alle opsigte die beste mens was wat ons ooit geken het,” sê Lukas. Die egpaar het drie kinders en twee kleinkinders. “Sy het in alle opsigte haar lewe eerstens vir haar gesin en medemens gelewe, was onwrikbaar in haar Christelike geloof en die rots in ons en baie ander mense se lewens. “Ons het ŉ fantastiese geseënde lewe saam gehad oor die 50 jaar wat ek en sy mekaar geken het. Sy het haar liefde mildelik uitgedeel, gehelp waar sy kon en vergewe waar dit nodig was. Sy was die toonbeeld van ŉ sterk, gelowige en liefdevolle mens, vol deernis vir ander. “Haar kreatiwiteit met kunswerk en sportiwiteit was legendaries. Maar meer as dit alles was haar liefdevolle karakter en onwrikbare Christelike geloof.” Dit is met die laaste strofe van Koos du Plessis se lied “Gebed” wat Lukas sy vrou groet. “Wat ek is, is net genade; Wat ek het is net geleen; Eindelik smag ek na U waters van rus; Lei my Heer vanaand daarheen. “Rus sag my liefling tot ons weer sien by Jesus.” Posted by Charlotte Barnard on Tuesday, July 20, 2021