Skryf-Safarie: ‘n Feëverhaal – I scrap 2
Author scrapydo2.wordpress.comPosted on 2018-05-13 2018-05-13 Format GalleryCategories Afrikaans, Lê-Jou-Eier:, Memoires, skryf, UncategorizedTags hoop, liefde, vertel
23 thoughts on “Skryf-Safarie: ‘n Feëverhaal”
2018-05-15 at 9:35 am
Wow, wat n storie. Ek het lekker gelees.
Jammer aan die een kant en dankbaar aan die ander kant.
2018-05-15 at 9:50 pm
Dankie vir die lees en kommentaar. Ek is self bly die einde is gelukkig. As mens in so n situasie is besef mens nie altyd hoe erg dit regtig is nie.
2018-05-14 at 7:35 pm
Inneke ek moes nou eers ‘n paar minute net bepeins hieroor. Op ‘n stadium het ek besef dit is jou storie en dit raak my aan die hart. Bly dat die seun en jy in ‘n poskaart kan bly en dat jy nie Afrikaans vergeet het nie
Dankie Abrie vir jou saamvoel, dit het nogal heelwat gevat om dit in woorde te stel. Afrikaans bly ook nog steeds my taal. Daar is nie veel geleentheid om Afr te praat mie maar my skryfwerk is baie makliker in Afr.
Dit is goed jy het hieroor geskryf Scrapy. Ek is baie bly dat jy nou in ‘n poskaart bly en dit goed gaan met jou. Ook dat daar uit al die ongelukkigheid vir julle ‘n seun gebore is wat jou vandag bystaan.
2018-05-15 at 7:26 am
Ja, dit is n bestiering om alles so te beleef. My man was n goeie liefdevolle pa en eggenoot as hy aan sy mooi kant van sy persoonlikheid was. Hy het maar n dubbele persoonlikheid gehad.
2018-05-13 at 7:14 pm
Scrapy, dit is ń hartseer verhaal, met tog ń mooi einde. Ons feëverhale wat vol werklikheid is. Sandra is ń sterk vrou, en sy vul vandag baie mense en kindertjies se lewens aan. Insluitende ons bloggers sn.🌺
2018-05-14 at 7:53 am
Dankie vir jou mooi woorde, ek waardeer dit baie. Ek voel vir julle almal.
2018-05-15 at 4:22 pm
ek stem saam met Una. Bravo vir jou wat kon opstaan en oor begin. en bravo dat jy dit gedeel het
2018-05-15 at 9:47 pm
Dankie dat jy gelees het en kommentaar gelewer het. Dit het nogal tyd en dink gevat om dit te onhul en vry te stel.
2018-05-16 at 3:41 am
Dit gebeur in laag op laag amper soos ‘n ui wat lagie op lagie het. Dit vat tyd. Jy doen baie goed
2018-05-13 at 4:47 pm
Ek is bly dit gaan nou met Sandra en haar hondekind daar in die vreemde land.
2018-05-14 at 7:55 am
Dankie Toorts as ek so terugkyk het dit goed gegaan. Hierdie het my ook “closure” gegee.
2018-05-14 at 8:13 am
Ek glo dit was beslis nie maklik nie.
2018-05-14 at 8:22 am
Bly dis gedoen want dit bly maar draai.
2018-05-13 at 2:51 pm
Dit is regtig op die ou einde n feeverhaal. Die heldin moet altyd eers deur moeilikheid gaan voor geluk en vrede opdaag. Arme Sandra is deur diep waters en tog het sy nou vrede en lewe lank en gelukkig saam met haar prins( haar hond).
2018-05-14 at 7:57 am
Dankie vir jou mooi woorde, Die prins is haar lewe nou.
2018-05-13 at 4:48 am
2018-05-13 at 9:25 am
Dis ‘n roerende storie, nie altyd mooi nie, maar met ‘n feetjie-einde. Dankie vir die deel Ineke.
2018-05-14 at 8:09 am
Dankie, die feetjie-einde het beslis gekom, Dit broei al lankal en ek kon bietjie uiting gee,
2018-05-14 at 8:17 am
Blogging is ‘n goeie uitlaatklep.
2018-05-14 at 8:20 am
Beslis, ek kan mos ure broei oor n ding.
Previous Previous post: Skryf-Safarie – Trek jou stapskoene aan.
Next Next post: Wordless Wednesday: Wood fire