Die genetiese verhouding tussen identiese tweeling - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgDie genetiese verhouding tussen identiese tweeling
Deur Pamela Prindle Fierro Opgedateer 26 Julie 2019 Medies hersien deur 'n raad-gesertifiseerde geneesheer
Identiese tweeling is presies dieselfde — of is hulle dieselfde "(of hulle moeders trek hulle in elk geval dieselfde aan as hulle klein is), en hulle is geneig om sekere maniere en ander kenmerke te deel.
'N Veelgestelde vraag oor identiese tweelinge is: "Het hulle dieselfde DNA?" Lees verder om die antwoord te leer en waarom dit belangrik is.
Hoe identiese tweeling gevorm word
Die mediese naam vir identiese tweeling is monozygotiese tweelinge. Mono beteken een en sigoot beteken 'n sel wat gevorm word deur 'n eier plus 'n sperm - so identiese tweeling word geskep wanneer 'n enkele sigoot in twee verdeel. Terwyl die twee sigote na die baarmoeder reis, gaan hulle voort om te verdeel en te groei. Wetenskaplikes weet nie wat veroorsaak dat 'n enkele sigoot in twee individuele verdeel word nie. Tegnies word dit beskou as 'n fout in die normale ontwikkelingsproses.
Die twee afsonderlike wesens wat op hierdie manier geskep word, deel dieselfde DNA, wat die deoksiribonukleïensuur beteken. DNA bestaan ​​uit die chromosome wat genetiese inligting bevat wat alles rondom ons bepaal - van die kleur van ons hare en oë tot ons atletiese vermoë en persoonlikheidseienskappe.
Alhoewel identiese tweeling dieselfde DNA deel, is dit nie noodwendig presies dieselfde nie. Omgewingsfaktore kan byvoorbeeld 'n persoon se liggaamlike voorkoms beïnvloed, en epigenetiese faktore skep verskille soos 'n tweeling ouer word. Die epigenoom beskryf chemiese veranderinge in DNA soos wat 'n organisme verouder. Hierdie faktore verklaar waarom identiese tweelinge van mekaar verskil, hetsy in voorkoms, temperament of persoonlikheid.
Identies of broederlik ">
Die kans dat identiese tweeling dieselfde is, is ongeveer 3 uit 1 000 en ongeveer 'n derde van alle tweelinge is monozygoties. Die meerderheid tweelinge is tweeslagtig, en word geproduseer wanneer twee afsonderlike eiers bevrug word deur twee verskillende sperms. Een manier om uit te vind of 'n tweeling van dieselfde geslag identies of broederlik is (tweeling van verskillende geslagte is altyd broederlik), is deur middel van DNA-toetsing.
'N DNA-monster word verkry deur die binnekant van die wang van elke tweeling te vee, dan word die monsters aan 'n diens voorgelê wat gewoonlik die DNA van elke individu sal ontleed en vergelyk. 'N Tipiese DNA-toets wat op monozygotiese tweeling uitgevoer is, sal met 99, 99 persent ooreenkomste lewer. DNA van nie-identiese (broederlike of tweesigotiese) tweelinge sal oor die algemeen ongeveer 50 persent gelyk wees. Vir baie tweelinge of gesinne met 'n tweeling, is dit die enigste manier om seker te maak of hulle identies of broederlik is, deur middel van DNA-toetsing.
Wegkom met moord?
Aangesien identiese tweeling dieselfde DNA het, is dit bykans onmoontlik om tussen hierdie individue te onderskei wanneer hulle DNA ontleed word vir vaderskapstoetse of vir getuienis van 'n misdaad. Baie literêre raaisels, sepies en misdaaddramas het hierdie feit as 'n intrige-lyn gebruik. Hoe gereeld is dit egter 'n probleem in die regte lewe? Kon identiese tweeling die perfekte misdaad uittrek?
Dit het gebeur. In Januarie 2009 word 'n stel identiese tweeling vermoed in 'n Duitse juweliersware. Drie diewe het 'n luukse afdelingswinkel binnegegaan deur toue van die dakvensters af te gly en met juweliersware ter waarde van meer as $ 6 miljoen te ontsnap. Ondersoekers kon 'n DNA-monster onttrek uit 'n druppel sweet wat op 'n weggooide latexhandskoen op die toneel gevind is en twee verdagtes, identiese tweeling Hassan en Abbas O, geïdentifiseer (die Duitse wet laat nie toe dat volle name bekend gemaak word nie.) mans is gearresteer en aangekla, maar is uiteindelik vrygelaat toe dit nie moontlik was om te bepaal wie by die misdaad betrokke was nie.
Die tegnologie bestaan ​​tans nie om DNA te ontleed op die vlak wat benodig word om tussen monsters en identiese tweeling te onderskei nie. Daar word egter gehoop dat DNS-toetsing kan ontwikkel tot 'n vlak waar dit die subtiele epigenetiese veranderinge wat by 'n tweeling bestaan, kan opspoor. Nie net sou dit nuttig wees vir forensiese wetenskaplikes nie, maar dit sal ook help om genetiese betekenis te identifiseer wat verband hou met kanker en ander siektes.
Interessant genoeg kan 'n meer outydse tegniek in misdaadondersoeke gebruik word om tussen 'n tweeling te onderskei. Bewyse van vingerafdruk kan help om 'die vinger' na misdadigers te wys, selfs al is dit dieselfde tweeling. Dit is omdat selfs identiese tweelinge unieke vingerafdrukke het.
Copyright aanneming en pleegsorg: Die genetiese verhouding tussen identiese tweeling - aanneming en pleegsorgLees Meer