Die mense sou seker vir Abraham kon spot oor sy nuwe naam. Dit was immers aan ‘n belofte gekoppel – en dit het hoogs onwaarskynlik gelyk dat die belofte van ‘n reuse nageslag ooit vervul sou kon word. Daarom was sy nuwe naam iets wat hy in die geloof moes dra. Dit was ‘n belydenis van sy vertroue dat die Here getrou sou bly aan Sy beloftes.
Dis die diepe misterie van die sonde – waarop ons NOOIT ‘n antwoord sal hê nie. Hoe kan dit wees dat die Here Homself in soveel liefde aan helverdiende sondaars verbind EN hulle kinders vir Sy rekening neem, en dan gaan baie van hulle steeds verlore en bly hulle onbekeerd. Dit spel die diepte van die gevallenheid van die mensdom. Asook die ondeurgrondelike misterie van die ewige Raad van God en die verkiesing tot saligheid waaroor Romeine 9 so kragtig praat.
Daarom besluit God om vir Abraham ‘n sigbare teken te gee om die onsigbare genade vir hom tasbaar te maak. God gee letterlik Sy handtekening onder aan die kontrak (Sy beloftes). Dit is om dit vir Abraham makliker te maak om dit te glo. Dis soos wanneer iemand jou sou bel met die belofte dat hy vir jou ‘n groot bedrag wil inbetaal. Maar dis die bewys van inbetaling wat jou opgewonde maak. Dit was die bedoeling van die besnydenis.