DR HF VERWOERD: DIE BLANKE SE HISTORIESE ERFENIS
Vyftig jaar na die dood van dr HF Verwoerd het die stof oor die beleid van apartheid steeds nie gaan lê nie. Daarom is dit dalk gepas om sy vertolking van hierdie beleid in oënskou te neem wat deur die vyande van die Afrikanervolk as 'n vergryp teen ander volke gesien was. Die vraag is naamlik of dit nie te rym is met die reg op selfbeskikking van volkere wat vandag allerweë as 'n internasionaal-erkende reg beskou word nie.
Die Verenigde Nasies se standpunt was dat selfbeskikking deur die geheel van die bevolking van Suid-Afrika uitgeoefen moes word in 'n ongefragmenteerde (onverdeelde) Suid-Afrika soos dit bestaan het vóór 1976. Die Verenigde Nasies het sover gegaan om die regering wat Suid-Afrika regeer het vóór 1994 as onwettig te beskou en as dat dit geen reg gehad het om die mense van Suid-Afrika te verteenwoordig nie. Nie alleen is die stryd van die sogenaamde bevrydingsbewegings as geregverdig beskou nie, maar is ook die gewapende ("terroriste") stryd teen die apartheidsregering as geregverdig geag. Laasgemelde regverdiging het klaarblyklik daarin bestaan dat die inwoners van Suid-Afrika deur dwang onderdruk was wat 'n onwettige handeling daargestel het en dat die teenstaan daarvan selfverdediging was wat geregverdig was ("may fight to defend and attain its right to self-determination"). So is geweld teen Suid-Afrika (juridies) gewettig.
'n Mens kan jou nie 'n toekoms vir Suid-Afrika voorstel wat nie in een van die twee rigtings ontwikkel nie: Of die bantoe sal sy regte moet hê in sy eie gebiede en die blanke volk regeer in sy gebied, òf daar sal 'n deurmekaar Suid-Afrika moet wees met die heerskappy in die hande van die meerderheid, naamlik die bantoe.
In dieselfde toespraak stel hy dat daar gesorg moet word dat die buitewêreld besef en dat die Bantoe besef, dat 'n nuwe tydperk ontstaan, 'n tydperk waarin die blanke wegbeweeg van diskriminasie teenoor die Bantoe wat sy eie gebiede betref; dat hy hom plaas op die eerste stap van ten volle ontwikkeling.
3. Die Blankes en die Afrikaners was 'n steeds kleiner wordende getalleminderheid is en sou in 'n eenheidstaat verswelg sal word. Daarom was die afgrensing van 'n eie, eksklusief blanke en Afrikaner-volksbodem 'n voorvereiste vir die moontlikheid tot sinvolle, konstruktiewe en positiewe gesprekvoering en samewerking met ander volke van Suid-Afrika.
Daar is vandag (steeds) twee hoof-denkstrome binne Afrikanergeledere. Die een groep, wat as liberaaldenkend beskou kan word, sien die Afrikaner se toekoms binne 'n verenigde Suid-Afrika. Daarmee saam word begrippe soos "geen diskriminasie", die "reënboognasie", eenvormigheid, nuwe "saambindende nasionale simbole" ensovoorts, gepropageer.