Onoplettendheid van Begaafde Kinders
Geskenk Kinders en Gebrek aan Aandag
Een van die mees algemene mites oor begaafde kinders is dat hulle die heldergierige studente in die klaskamer is. Hulle is diegene wat aandag skenk aan elke woord wat die onderwyser sê en liefhet om hul huiswerk te doen . Alhoewel dit van sommige begaafde kinders waar kan wees, is dit ver van tipiese begaafde gedrag . Trouens, baie begaafde studente optree op die teenoorgestelde manier: hulle kan onoplettend wees en doen dikwels nie hul huiswerk nie, of hulle kan dit doen en versuim om dit in te skakel.
Oorsake van onoplettendheid
In die meeste gevalle begin kinders nie skool toe om nie in die klas aandag te skenk nie. Hulle gaan heel waarskynlik na die kleuterskool gretig om te leer en uit te brei oor wat hulle reeds weet. Ongelukkig, wat die meeste van hierdie kinders in die kleuterskool kry, is inligting wat hulle reeds ken. Byvoorbeeld, 'n vyfjarige wat reeds op 'n derdejaarsvlak lees, moet lesse op die "brief van die week" verduur.
Selfs as hulle nie reeds lees nie, of die inligting in die les is nuut vir hulle, leer hulle vinniger as gemiddelde kinders: gemiddelde kinders het nege tot twaalf herhalings van 'n nuwe konsep nodig om dit te leer, blink kinders het ses tot agt herhalings nodig. , maar begaafde kinders kan nuwe konsepte leer ná slegs een of twee herhalings.
Aangesien die meerderheid studente in 'n klaskamer gemiddelde studente is, is klaskamers geneig om te fokus op hul leerbehoeftes. Dit beteken byvoorbeeld dat selfs al begin 'n begaafde kind kleuterskool nie weet hoe om te lees nie, maar 'n volle week wat op een letter van die alfabet spandeer word, is onnodig.
Die lesse kan frustrerend en breinvoller word.
Begaafde kinders het baie intellektuele stimulasie nodig, en as hulle dit nie van hul onderwysers kry nie, sal hulle dit dikwels vir hulself voorsien. As lesse vervelig word, sal 'n begaafde kind se gedagtes na meer interessante gedagtes dwaal.
Soms lyk hierdie kinders soos hulle dagdroom. As die klaskamer 'n venster het, word dit dalk gesien hoe hulle die venster uitkyk en kyk of hulle wou dat hulle buite speel.
Alhoewel dit waar kan wees, is dit ook heel waarskynlik dat die kind die voëls kyk en wonder hoe hulle kan vlieg, of hulle kan na die blare op 'n boom kyk terwyl hulle op die grond val en wonder hoe die blare van die bome val .
Onoplettendheid vs Multitasking
Verrassend kan begaafde kinders voortgaan om te volg wat 'n onderwyser sê sodat wanneer die onderwyser 'n begaafde kind aanroep wat lyk of hy nie aandag het nie, kan die kind die vraag sonder enige probleem beantwoord. Dit is egter ook heel moontlik dat 'n kind so in sy eie gedagtes kan word, dat hy in wese in 'n ander wêreld is en selfs nie die onderwyser hoor nie, selfs wanneer sy naam genoem word.
Vir die onderwyser lyk die kind asof hy nie belangstel om te leer nie, maar die teenoorgestelde is gewoonlik waar: die kind is baie geïnteresseerd in leer, maar het reeds geleer hoe die materiaal bespreek word en daarom niks leer nie. Gevolglik trek die kind terug na die ryk, innerlike lewe so tipies van begaafde kinders.
Begaafde kinders wat suiwer uitgedaag word, het sukkel om aandag in die klas te gee. Ongelukkig kan dit uiters moeilik wees om 'n onderwyser te oortuig dat die oorsaak van 'n kind se gebrek aan aandag in die klas die gevolg is van te min uitdaging eerder as te veel. Onderwysers wat onbekend is met die behoeftes van begaafde kinders, verstaan ​​dat kinders wat nie 'n konsep kan verstaan ​​nie, kan uitleef en dagdroom, maar hulle verstaan ​​gewoonlik nie dat begaafde kinders uitstem nie omdat hulle dit verstaan.
Die eerste stap om hierdie probleem op te los, is om met die onderwyser te praat .
Die meeste onderwysers wil doen wat die beste is vir hul studente, so soms is alles wat nodig is 'n woord of twee oor wat 'n kind nodig het. Dit is egter die beste om die woorde " verveeld " en "begaafd" te vermy. Wanneer ouers 'n onderwyser vertel, word hul kinders verveeld, kan die onderwyser verdedig word. Die meeste onderwysers werk immers hard om kinders te leer en die materiaal te voorsien wat die kinders nodig het. Onderwysers kan die kommentaar interpreteer dat 'n kind verveeld is as 'n kritiek op hul onderrigvermoë, selfs as 'n ouer nie glo dat dit waar is nie. Wanneer ouers vir onderwysers vertel dat hul kinders begaaf is, kan onderwysers dink dat die ouers 'n opgeblase idee het van hul kinders se vermoëns.
In plaas daarvan moet ouers oor hul kinders praat as individue en praat oor individuele behoeftes. Byvoorbeeld, ouers kan 'n onderwyser vertel dat hul kinders die beste werk wanneer hulle uitgedaag word of dat hul kinders meer aandag gee wanneer werk moeiliker is. As die onderwyser twyfelagtig is, kan ouers eenvoudig die onderwyser vra om 'n nuwe strategie te probeer om te sien of dit werk.
Die punt is om die fokus op die kind se individuele behoeftes as leerder te hou en om 'n vennootskap met die onderwyser te bou. Om die meeste onderwysers te vertel dat 'n kind begaafd is, kan die fokus wegbeweeg van die individuele kind en op die kwessie van begaafde kinders in die algemeen. Om 'n onderwyser te vertel wanneer 'n kind verveeld is, kan die fokus verskuif na die onderwyser se onderrigvermoë en klaskamerbestuursvaardighede.