Verdeling in die koraalrif ikoniese paai sit spesies wat die risiko van uitsterwing is - Klimaatimpak Nuus | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Heidi Burdett
Korale stel miljoene sperm en eiers in sinchronie vry om voort te plant. Rich Carey / Shutterstock
Dit is nogal lastig om te reproduseer as jy op die vloer sit - tensy jy 'n koraal is. hulle skouspelagtige paai-geleenthede is 'n pragtige gesig om te aanskou. Een keer per jaar mors hulle miljarde sperm en eiers in die see en peper die diepblou met 'n palet van helder rooies, geel, lemoene en wittes.
Maar volgens nuwe navorsing, sommige korale reproduseer nie meer met dieselfde tydsberekening nie, en voeg nog 'n oorlewingsbedreiging by vir die lang lys wat alreeds op riwwe val.
Korale is anders as enige ander dier op die planeet. Duisende poliepe, elk lyk soos 'n onderstebo jellievis, leef met mekaar in beddens van kalksteen wat aan die seebodem geheg is. Namate hulle groei, skep hulle die verenigde kalksteenskelet wat ons van buite sien as koraal. Baie van hierdie koraalkolonies skep saam 'n komplekse driedimensionele rifstruktuur wat op hul beurt weer bestaan skep 'n huis vir duisende ander plante en diere.
Korale laat soveel sperm en eiers vry dat die stukkies dikwels uit die lug gesien kan word. LBM1948 / Wikimedia Commons, CC BY-SA
Om hul ferm vas te heg aan die seebodem, reproduseer die meeste koraalspesies terselfdertyd direk deur die massa vry van sperm en eiers in die water. Hierdie jaarlikse massa-paai is een van die natuur se mees ikoniese gebeure - stygende onderwater sneeustorms so dik dat dit helderkleurige stukkies op die seevlak skep, van bo af sigbaar.
Verbasend genoeg sinkroniseer die korale hul voortplanting, alhoewel hulle nie 'n brein het nie, en ook nie 'n direkte manier om tussen kolonies te kommunikeer nie. Sperm en eiers kan slegs 'n paar uur in die water oorleef, dus in die uitgestrekte oseaanruimte is hierdie sinchronie noodsaaklik vir 'n goeie kans op bevrugting.
Tot onlangs was nog net iets meer bekend oor die verwikkeldhede van koraalproduksie. Maar in die konteks van vinnige koraalverval, het navorsers genetiese en voortplantingsnavorsingstegnieke begin toepas om te verstaan ​​hoe die omgewingstoestande koraalbemesting beïnvloed.
Die nuwe navorsing gemonitor massa-paaiemente op koraalriwwe in die noorde van die Rooi See. Die navorsers het paaitye van vyf koraalspesies tussen 2015 en 2018 vergelyk met die resultate van twee ander studies uitgevoer op die dieselfde spesie in die 1980's. In die spesie Acropora eurystoma, hulle het ook verskillende voortplantingseienskappe gemeet, soos die aantal sperms en eiers in 'n kolonie, die aantal kolonies wat in 'n gegewe gebied voortplant en die grootte van die koraalkolonies in die gebied - 'n indeks van hul ouderdom.
In die 1980s het al die koraalspesies wat gemonitor is, een of twee goed gedefinieerde periodes van paai gehad, waar eiers en sperms binne enkele dae van mekaar vrygestel is. Teen die 2010's het sommige spesies hulle oor 'n paar maande vrygestel. Met 'n laer konsentrasie eiers en sperms in die water op enige tydstip, word bevrugting baie skaars.
Links: Acropora eurystoma in 'instellingsmodus' 30 minute voor die paai, waarin eier-spermbondels reeds sigbaar is by die mondopening van elke poliep. Regs: die kolonie wat sinchroniseer. Tel Aviv Universiteit
Alhoewel visueel gesien is dat die koraalriwwe algeheel van goeie gesondheid voorkom, het die navorsers bevind dat die korale wat nie terselfdertyd uitgespook het nie, geen babakorale gehad het nie. Dit beteken dat aangetaste spesies volop kan voorkom, maar in werklikheid uitsterwing deur voortplantingsmislukking nader.
Bedreiging en geleentheid
Dit is die eerste studie wat die huidige paaigedrag met historiese gegewens vergelyk, wat bewys lewer van verhoogde desinchrony met verloop van tyd. Daar is natuurlik baie, baie meer koraalspesies as die vyf wat in die huidige studie gemeet is, dus ons moet op hierdie stadium versigtig wees om algemene gevolgtrekkings te maak. Bewyse (sonder historiese gegewens vir vergelyking) dui egter daarop dat die dieselfde kan gebeur in ander dele van die wêreld ook.
Ongelukkig is dit nog nie presies bekend wat die oënskynlike afname in die gonsinchronisasie veroorsaak nie, wat dit moeilik maak om 'n oplossing vir die probleem te kry. Toenames in ligbesoedeling van kusontwikkeling en hormoonbesoedeling van voorbehoedpille Daar is onlangs gewys dat dit die natuurlike snellers vir koraalpaaiing ontwrig. Dieselfde is waar watertemperatuur, wat sedert die 1.2's met 1980 increased op die toetsperseel toegeneem het. Verdere navorsing is egter nodig om vas te stel of hierdie faktore veroorsaak dat korale uit mekaar sinchroniseer.
Alhoewel hierdie nuwe vooruitgang in die verstaan ​​van korale voortplantingsbiologie kommerwekkend is, bied dit ook geleenthede. As ons kan identifiseer waarom sommige korale goed reproduseer en ander nie, kan ons dalk innoveer nuwe bewaringsmetodes wat korale beskerm voordat hulle tekens van sterf toon. Die gebruik van selektiewe teeltegniekeByvoorbeeld, ons kan korale met groter veerkrag teenoor die faktore wat veroorsaak dat die ontginning desynchrony is, bevorder.
Maar in die tussentyd, al wat ons kan doen om die glinster van hoop vir riwwe lewendig te hou, is die internasionale pogings om klimaatsverlies aan te pak en die kusgebiede op 'n verantwoordelike manier te bestuur. Sonder sodanige ingryping sal hierdie ekosisteme wat ryk aan ekonomiese, ekologiese en kulturele waarde het, binnekort swig voor die veelvuldige bedreigings dit staar in die gesig.
Heidi Burdett, navorsingsgenoot, Lyell Sentrum vir Aard- en Mariene Wetenskap en Tegnologie, Heriot-Watt Universiteit