Richard G. Bugs Stevens
Eiser Dewayne Johnson reageer na die uitspraak in sy saak teen Monsanto by die Superior Court of California in San Francisco, Aug. 10, 2018. Josh Edelson / Pool Foto via AP
In die eerste van baie hangende regsgedinge om te gaan, 'n jurie in San Francisco gesluit op Aug. 10 dat die eiser kanker ontwikkel het van blootstelling aan Roundup, Monsanto se wydverspreide onkruiddoder, en het beveel dat die maatskappy US $ 289 miljoen in skadevergoeding betaal.
Die eiser, Dewayne Johnson, het Roundup in sy werk as grondskieter in 'n California-skooldistrik gebruik. Hy het later nie-Hodgkin limfoma ontwikkel. Die jurie het Johnson $ 39 miljoen in kompenserende skade toegeken om pyn, lyding en mediese rekeninge te dek as gevolg van nalatigheid deur Monsanto, plus 'n bykomende $ 250 miljoen in strawwe skade.
Dit beteken dat die jurie Monsanto wou straf omdat lede geglo het dat die maatskappy doelbewus van die publieke wetenskaplike kennis geweier het dat glifosaat, die aktiewe bestanddeel in Roundup, 'n kankergevaar was. Die omvang van die toegekende skadevergoeding dui daarop dat die jurie nie deur Monsanto se deskundige getuies oorreed is nie.
Produk-aanspreeklikheidsgedinge is 'n belangrike deel van die Amerikaanse kultuur. Daar is baie voorbeelde van maatskappye wetenskaplik toevoegende giftige middels aan hul produkte. Daar moet dus 'n proses wees vir verontregte individue wat benadeel is om hierdie maatskappye aanspreeklik te hou.
Aan die ander kant kan 'n regsgeding vir enige rede teen enige maatskappy gebring word, en sommige kan frivolous wees. Dit is 'n ongelukkige opmerking oor ons gesondheidsorgstelsel dat so baie mense onversekerd is, en as dit deur 'n gevreesde siekte getref word, geld moet soek om dit op een of ander manier te hanteer.
In baie gevalle is dit net onbekend of 'n produk en die inhoud daarvan 'n gevaar is. Hierdie uitspraak is net die eerste in wat 'n lang regstryd oor Roundup kan wees, en bewys van oorsaaklikheid in sulke gevalle is nie maklik nie. Maar hier is 'n paar waarnemings uit my eie ervaring probeer om te help uitvind hoekom mense kanker kry.
Hoe geloofwaardig is die wetenskaplike saak teen Roundup?
Baie van die eiser se saak was gebaseer op 'n wydverspreide 2015 verklaring deur die Internasionale Agentskap vir Navorsing oor Kanker, deel van die Wêreldgesondheidsorganisasie, dat glifosaat 'n 'waarskynlike menslike karsinogeen' was (Groep 2A op sy skaal). 'N Klassifikasie van "menslike karsinogeen" (Groep 1) beteken dat 'n paneel wetenskaplikes wat deur die IARC belê word, glo die agent is 'n kankergevaar vir die mens, soos rook en ioniserende straling. Die 2A klassifikasie is nie so sterk nie. Dit beteken dat daar geloofwaardige bewyse is, maar dit bereik nie die standaard van "buite 'n redelike twyfel nie."
Die IARC se proses vir die bepaling van karsinogeniteit het voorheen al swaar kritiek gekry. In die besonder, in die vroeë 2000's, het sommige waarnemers bekommerd dat die bedryf die agentskap eintlik beïnvloed het gradeer die klassifikasie van chemiese middels af. In die Roundup-gevalle sny die beskuldiging teen die IARC andersom. Volgens sommige rekeninge was dit bevooroordeeld teenoor die industrie en 'n harde klassifikasie vir glifosaat gesoek.
Die IARC het 'n gedetailleerde verdediging van sy proses in die glyfosaat-evaluering. Dit het ook 'n monografie op glifosaat met al die gierige besonderhede van die wetenskap agter sy evaluering.
Ek het op 'n monografie werkgroep in 2007 gedien vir 'n IARC-assessering van of skofwerk 'n potensiële kankergevaar is. Ek het ook deelgeneem aan drie ander vergaderings wat deur die IARC deur die jare geborg is, so ek het die agentskap se proses nader gesien. Na my mening gaan die IARC-personeel grootliks om objektiwiteit en wetenskaplike strengheid te verseker.
Dit beteken nie dat hul klassifikasies die laaste woord is nie. Trouens, die agentskap het dikwels sy klassifikasie van 'n agent verander na aanleiding van nuwe bewyse na aanvanklike evaluering. Soms is dit meer seker dat die agent 'n gevaar inhou, maar in ander gevalle het dit die gevaar afgegradeer.
Monsanto beweer dat honderde toetse het getoon dat Roundup nie gesondheidsrisiko's inhou nie, maar 'n paar duisend eisers smeek die maatskappy en laai dat glifosaat hulle kanker gegee het.
Watter pad vir glifosaat?
Glifosaat en Monsanto kan die pad van die Johns-Manville maatskappy, wat asbestprodukte in die 1880s begin vervaardig het. Na baie epidemiologiese studies het getoon dat blootstelling aan asbes baie hoë dosisse longkanker veroorsaak het - hoofsaaklik pleurale mesothelioom - en baie litigasie, het die maatskappy is bankrot in 1982. Sy bates is herorganiseer om die Manville Trust, wat monetêre skade aan mense wat deur asbes beskadig word, toeken.
Sommige produkte bevat steeds klein hoeveelhede asbes vandag, insluitend motorvoertuigonderdele en vuurvaste klere. Die Environmental Protection Agency het probeer om dit in 1989 te verbied, maar is deur 'n federale hof omgeslaan. Nietemin, want asbes is so duidelik aan kanker gekoppel, die meeste maatskappye vermy dit nou uit vrees vir aanspreeklikheid.
Alternatiewelik kan glifosaat die roete van sacharine, 'n kunsmatige versoeter ontdek in die laat 1870s. In 1970 het wetenskaplikes berig dat sarkarine blaaskanker in rotte veroorsaak het, wat die Amerikaanse voedsel- en dwelmadministrasie tot gevolg gehad het stel 'n verbod voor op hierdie uiters gewilde produk in 1977.
'N 1946-advertensie het voorgestel dat sigarette veilig was deur 'n dokter te laat rook. Wetenskaplike bewyse het later getoon dat swaarroker 10 tot 20 keer meer risiko gehad het om kanker as nie-rokers te ontwikkel. SRITA, CC BY-ND
Na veel meer navorsing - insluitend toksikologie by rotte en epidemiologiese studies in mense - het die IARC egter sakkariêre verswakking van 'n klassifikasie van 2B: moontlike menslike karsinogeen na 3: nie klassifiseerbaar nie, en die US National Toxicology Program verwyder sarkarien uit 'n 2016 verslag oor karsinogene. Soos dit blyk, was die meganisme vir blaaskanker by rotte nie van toepassing op mense nie, en epidemiologiese studies het geen assosiasie getoon nie. Monsanto sal ongetwyfeld 'n beroep doen op hierdie aanvanklike besluit, en dit kan jare wees voordat die kwessie eens en vir altyd afgehandel word. Maar met hierdie uitspraak is die onus nou op Monsanto om dwingende bewyse te lewer dat Roundup veilig is in ander proewe wat binnekort sal volg.