Daarmee saam is die rol van die geheue baie belangrik in die tydsaspek: om die verlede te onthou met die moontlikheid van die teenpool, naamlik dié van vergeet.
Hierdie vrae word deur Proust so beantwoord: hy waarsku dat die geheue nie soos ’n houer is waarin alles van die verlede opgestapel word en wat gelyktydig opgeroep kan word nie. ’n Herinnering kom na vore slegs wanneer daar ’n aansporing is, soos ’n reuk, ’n smaak of enige ander sensasie waaroor ons nie noodwendig beheer het nie.