Indrukke van 'n ouderling oor die WGGK - Die Hervormer
Daar is ongetwyfeld voordele vir die Hervormde Kerk om lid van die WGGK te wees. Vir ons Kerk om tot sy reg te kom in hierdie ekumeniese liggaam, sal goeie beplanning en voorbereiding verg, wat deurlopend gedoen sal moet word. Ons het iets om aan die wêreld van Gereformeerde kerke te sê. Hoe en waar ons dit sê, sal die sleutel tot ons deelname wees.
Afgevaardigdes en waarnemers
Die Hervormde Kerk het drie afgevaardigdes en drie waarnemers by die vergadering gehad aan die begin van Julie 2017. Die getal afgevaardigdes word bepaal deur die aantal lidmate van 'n kerk. Die afgevaardigdes het stemreg, en waarnemers het volle spreekreg. Daar word van 'n kerk verwag om een predikant, ten minste 'n vrou en 'n jongmens af te vaardig waarvan een 'n lekeverteenwoordiger moet wees. 'n Gewone lidmaat of kerkraadslid is 'n lekeverteenwoordiger. Hierdie vereistes is nogal soepel. As die jongmens byvoorbeeld 'n vrou en 'n predikant is, moet daar nog 'n lekeverteenwoordiger saamgaan, wat 'n man of 'n vrou kan wees, en dan kan die derde afgevaardigde 'n manlike of vroulike predikant wees. Daar word groot moeite gedoen om vroue en jongmense te betrek. 12 van die 22 lede van die uitvoerende komitee vir die volgende sewe jaar is vroue en amper die helfte van die komitee is jongmense.
Die Algemene Vergadering van die WGGK vind elke sewe jaar plaas. Baie van wat op die vergadering gebeur, word in die voorafgaande sewe jaar voorberei. Hierdie besprekingspunte, wat by die vorige vergadering vasgestel is, dien by die Algemene Vergadering vir bespreking. Dit is hier waar ek meen ons Kerk onder andere 'n bydrae kan maak.
Om God se wil te probeer bepaal
'n Lid of lede van die komitee dra die besprekingspunt op die Algemene Vergadering voor. Dan verdeel die vergadering in discernment groepe. In Afrikaans sou 'n mens kon sê dat daar met "goeie oordeel" na 'n saak gekyk word aan die hand van die inligtingstuk wat gedien het en die bespreking daarvan. Volgens die handleiding wat afgevaardigdes kry, is die doel van die besprekings to discern God's will for the way forward on issues under consideration.
Nadat hierdie besprekings plaasgevind het, gaan die insette van die groepe na die komitee wat aanvanklik aan die saak gewerk het. Uit al die besprekings probeer hulle 'n konsensusdokument opstel.
Wanneer die dokument dan weer bespreek word, het elke afgevaardigde 'n blou en oranje kaart. As jy die voorstel steun, wys jy die oranje kaart. As jy nie saamstem nie, wys jy die blou kaart. Die voorsitter sal dan toelaat dat die mense met blou kaarte hul standpunte stel en voorstelle ter wysiging maak. Die saak word weer voorgehou om die konsensus te meet. As daar dan nog net 'n paar blou kaarte is, kan die voorsitter hulle laat praat, maar as die voorsitter oordeel daar is voldoende konsensus, vra hy die afgevaardigdes met blou kaarte of hulle instem dat die saak afgehandel is deur konsensus. As hulle instem, is die saak afgehandel. As 'n persoon nie saamstem nie, kan hy of sy 'n teenstem laat notuleer. Op hierdie manier word daar redelik maklik konsensus bereik.
'n Negatiewe waarneming
Die verkiesing van lede van die uitvoerende komitee vind anders plaas. Die afgevaardigdes word in geografiese groepe verdeel. In die groepe nomineer hulle dan drie, vier of vyf verteenwoordigers vir die streek. Die aanwysing van die Afrikaverteenwoordigers is by twee Afrikavergaderings bepaal. Dit het vir my gelyk of die persoon wat daar die hardste praat die spreekbeurt het.
Op die ou einde het al die groepe, behalwe Afrika, konsensus bereik. 'n Ghanese teoloog het gesê hy skaam hom morsdood vir die wyse waarop die VGK van Suid-Afrika opgetree het in hierdie proses. Die lede van die uitvoerende komitee word op die Algemene Vergadering deur die opsteek van hande verkies.