'n Beursineenstorting is 'n skielike en dramatiese afname in die waarde van aandele regdeur 'n aandelebeurs. Ineenstortings word net soveel deur paniek aangevuur as deur werklike onderliggende ekonomiese faktore. Sulke ineenstortings volg dikwels op spekulatiewe groei in aandelpryse.
Daar is nie 'n spesifieke definisie van 'n ineenstorting nie maar die term word gewoonlik toegepas wanneer 'n indeks van 'n aandelemark verskeie dubbelsyfer persentasieverliese in enkele dae ondergaan. Ineenstortings word gewoonlik onderskei van beermarkte deur paniekverkope en skielike, dramatiese prysdalings. Beermarkte is tydperke waar die aandeelpryse geleidelik daal en word gewoonlik in terme van maande of jare gemeet. Beursineenstortings word dikwels met beermarkte vereenselwig maar dit is nie altyd die geval nie, die ineenstorting van 1987 het byvoorbeeld nie gelei tot 'n beermark nie. Op soortgelyke wyse het die Japannese Nikkei beermark van die 1990's oor verskeie jare plaasgevind sonder enige ineenstortings.
Teen die einde van die week van 11 November het die indeks op 228 te staan gekom, 'n kumulatiewe val van 40 persent vanaf die hoogste vlak in September. Die markte in die opvolgende maande weer teruggeklim maar dit sou later blyk om 'n valse herstel te wees en het nog meer goedgelowige beleggers in 'n ekonomiese krisis gedompel. Die ineenstorting sou die Groot Depressie voorafgaan wat vele bankrotskappe tot gevolg sou hê. Die Dow Jones Nywerheidsindeks sou eers in Julie van 1932 sy laagste punt bereik.
Die ineenstorting was die grootste enkeldag verlies wat Wall Street ooit ervaar het op daardie tydstip. Tussen die opening van die markte op die 14de Oktober tot en met die sluiting op die 19de Oktober het die Dow Jones Nywerheidsindeks 760 punte geval, 'n afname van meer as 31 persent.
Die 1987 ineenstorting was 'n wêreldwye verskynsel. Die FTSE 100 indeks het 10,8% verloor op die Maandag en 'n verdere 12,2% die volgende dag. In die maand van Oktober 1987 het alle markte wêreldwyd beduidend gedaal. Die Oostenrykse markte is die minste beïnvloed (11,4% daling) terwyl die mark in Hong Kong die swaarste getref is met 'n 45,8% daling. Van die 23 grootste nywerheidslande het 19 'n daling van meer as 20% beleef.
Ten spyte van vrese vir 'n herhaling van die Depressie van die 1930's het die martke dadelik weer begin herstel en is 'n rekord toename van 102,27 punte die volgende dag aangeteken en het aandele die Donderdag van 22 Oktober 'n verdere 186,64 punte gestyg. Dit het egter twee jaar geduur voordat die Dow al sy verliese herwin het in September 1989.
Geen besliste gevolgtrekking is gemaak oor die redes vir die 1987 ineenstorting nie. Tropgedrag en ander sielkundige faktore het 'n kritieke rol gespeel in die ineenstortings maar analiste het ook probeer om die gebeure wat die gebeure aan die gang gesit het te identifiseer. Die skuld is ook geplaas op verskeie faktore soos outomatiese verhandelingsmeganismes, portefeulje-versekering en afgeleide finansiële instrumente asook toenemend verslegtende ekonomiese indikators en 'n groot handelstekort in die V.S.A tesame met 'n dalende V.S.A dollar (wat stygende rentekoerse sou meebring).
Een van die gevolge van die 1987 ineenstorting was die bekendstelling van 'n handelsbeperking op die New Yorkse aandelebeurs. Die gedagte is dat dit so 'n afkoelperiode paniek sou verminder.
Die wiskundige beskrywing van ontwikkelings in die beurs ontvang gereeld aandag. Daar word gereeld verkeerdelik aangeneem dat die beurs se voor- en teenspoede volgens 'n normaalverdeling plaasvind, maar groot veranderinge in die waarde van die beurs gebeur te gereeld vir dit om waar te wees. Daar is navorsing wat aandui dat 'n inverse kubiese magswet, d.w.s. hul statistiese verspreiding is meer soos dié van natuursrampe as wat die winste of verliese van 'n dag op 'n beurs is soos die verskille in gewig tussen individuele lede van 'n spesie. Hierdie en ander navorsing toon aan dat beursinstortings 'n teken van self-georganiseerde kritikaliteit in finansiële marke kan wees. 'n Ander voorstelling is dat beurswaardeurings 'n voorbeeld van 'n toevalsbeweging is (d.w.s. dat dit 'n aaneenlopende koers het waar elke stap 'n klein willekeurige verandering is) spesifiek 'n Lévy flug, wat 'n toevalsbeweging is wat omvergewerp word deur groot veranderings elke dan en wan. Dié twee teorieë word in 1995 teen mekaar gemeet deur die analise van 'n miljoen rekords van die S&P 500 markindeks, wat beslis dat beurswaardeurings meer wisselbaar is as 'n normaalverdeling maar minder as 'n Lévy flug. Navorsing rondom hierdie teorieë is gedurig aan die gang, veral gebruikend rekenaarsimulasie van skaarte-gedrag, opsoek na 'n model wat ineenstortings en soortgelyke gebeurtenisse kan voorstel.