Vreesloos - Week 6 - Missio
Vreesloos – Week 6
Ons simbool vir hierdie week is palms. Dit herinner ons dat ons nie net self vreesloos kan leef nie; ons moet ander mense ook help om vreesloos te leef.
Een van die dinge wat ons kan help om vreesloos te leef, só dink ons, is om gedurig vir mekaar te sê dit sal van nou af beter gaan. Klink dit bekend? 'n Ander manier is om ons standpunte en hoop te regverdig deur die Bybel en Jesus te gebruik om ons te help glo dat dit beter sal gaan. En dit word gewoonlik verkeerd gebruik.
Ons vind albei hierdie temas in Johannes 12:12-19.
Kom ons kyk na die konteks van die gedeelte, want dit gaan ons help om die perikoop te verstaan.
Die spanning laai merkbaar op. Ons kan dit aanvoel. In Johannes 11:33 en verder wek Jesus vir Lasarus op uit die dood. Net daarna besluit die Joodse Raad om Jesus dood te maak. Dan salf Maria Jesus se voete (12:1-8) en die dissipels is ontsteld daaroor.
Hou ook in gedagte dat Johannes 12 die afsluiting is van Jesus se openbare optrede.
Hierna sit Hy en die dissipels in 'n kamer en gesels. Jesus praat vir oulaas met sy dissipels en gee sy laaste opdragte aan hulle.
Namate die spanning oplaai op pad na die kruisiging, sien ons gedurig tekens van ongeloof raak – onder die mense en selfs onder Jesus se familie en dissipels. Daarmee saam begin tekens van 'n verkeerde Messias-beeld onder mense verskyn.
Die konteks help ons om ook iets anders te verstaan. Met die intog in Jerusalem kies Jesus vrywillig om die lydenspad te loop. Hy wys daarmee dat Hy in beheer is van die verlossing van die wêreld. Dit is omdat Hy kies om ons te red. Dit gaan nie oor oneerlike mense en die Bose of wat ook al nie. Jesus kies om die wêreld te red en daarom ry Hy Jerusalem binne op die rug van 'n donkie. Hy het geweet die skares sou opdaag en dat die kruisiging om die draai is.
OP PAD – HY KOM
Ons lees in Johannes 12:12 van die gebeure wat net voor die fees plaasvind. Dié fees is natuurlik na die paasfees. 'n Klomp mense kom Jerusalem toe om die paasfees te vier. Jesus het die vorige nag ongeveer drie kilometer buite Jerusalem in Betanië geslaap. Nou loop Hy teen die oostelike hange van die Olyfberg af Jerusalem toe. Baie mense stap van Betanië af saam en 'n klomp mense gaan by die Oospoort van Jerusalem uit om Hom te ontmoet.
In vers 13 kom die twee groepe mense bymekaar en neem palmtakke en swaai dit rond. Die palmtakke was 'n simbool van vreugde en oorwinning. Dit is gewoonlik gebruik by die huttefees om die volk se vreugde uit te druk. Die skare haal Psalm 118:26 aan wanneer hulle Jesus as die Koning – en veral as die Messias – eer.
Maar hulle het die Messias verkeerd verstaan. Hulle het gedink 'n aardse koning sou hulle uit die mag van die Romeine red. Hulle haal dan ook Psalm 118 aan om hulle standpunt te steun.
HY IS HIER
In vers 14 kom staan twee profesieë langs mekaar. Sagaria 9:9 word in vers 15 op Jesus van toepassing gemaak. Maar hierdie keer word die profesie op die regte manier gebruik. Die profesie word aangehaal na aanleiding van die feit dat Jesus op 'n jong donkie geklim het. 'n Koning het op 'n perd gery – maar Jesus het op 'n donkie gery. Dit was 'n teken van vrede. Jesus het in vrede gekom. En met die donkie wou Jesus vir die skares wys dat hulle die Messias verkeerd sien. Hy wou vir hulle wys dat Hy 'n ander soort vrede bring.
Geen wonder ons lees in vers 16 dat die dissipels nie verstaan het wat hier gebeur het nie. En dit is sekerlik die belangrikste vers in hierdie gedeelte. Want dit is net as jy deur die bril van die opstanding kyk dat jy sal verstaan wat werklik hier gebeur.
Die uitwerking van die intog was dat mense gedurig daaroor gepraat het, sê vers 17. Die woord wat vir "gepraat" gebruik word, beteken letterlik "om te getuig". Dit is ook die rede hoekom so baie mense uit Jerusalem vir Jesus tegemoetgegaan het. Vers 18 sê dat hulle gehoor het van die tekens wat Jesus doen. Ons kan dit ook anders sê: Hulle het van Jesus gehoor.
Dit alles krap die tydskedule van die Joodse Raad lelik om. Ek dink nie hulle was van plan om Jesus toe al dood te maak nie. Maar toe hulle sien wat gebeur en hoor hoe die skare Jesus as die Messias verwelkom, besef hulle dat hulle vinnig 'n plan sal moet maak. Hulle het nie verstaan dat dit Jesus is wat dit gekies het nie.
Ons moenie net self vreesloos leef nie; ons moet ander mense ook help om vreesloos te leef. Die vraag is: Wat hoor hulle wanneer ons praat? Ons hoef nie vir mekaar te sê dit sal nou beter gaan nie. Ons hoef nie die Bybel selektief te gebruik om mense van ons standpunte te oortuig nie. Ons hoef nie skielik weer op profesieë te fokus nie.
Ons moet vir mense net van die kruisiging en veral van die opstanding vertel. Dit sal hulle – en veral vir ons – help om vreesloos te leef.