Progressiewe metal is eerstens eerder �n manier van skryf as �n klank. Jy kan eintlik doen net wat jy wil solank daar �n natuurlike vloei is, of selfs onnatuurlik, indien dit deel van �n groter idee vir die musiek is. Gewone metal is maar bekend vir die volume en vinnige kitaar?� progressiewe metal se intensiteit is meer emosioneel en psigies. Ons spesifieke styl is dat elke instrument eintlik redelik basies is op sy eie, maar al die stukke saam vorm die klank (soos klassieke musiek, minus die viool). Ons voel nie dat ons die musiek skryf nie. Die musiek volg sy natuurlike rigting � ons is bloot die medium waardeur dit gefiltreer en gevorm word. Die musiek is eerste en die lirieke se idee en vorm spruit uit die emosie of storie wat deur die musiek in mens se kop geplant word.
Daar is nie baie vrouetromspelers op die plaaslike musiektoneel nie, veral nie vroue met die fyngeboude Bronwyn se aggressiewe, donker styl nie. Waarom is dit so?