Hé, is dat Westfries? (deel I) - In 't Rustoord | Westfries Genootschap
Archivering » Boeken » Hé, is dat Westfries? (deel I) » Pagina 81-82
In 't Rustoord
Lest was 'k in 't ouwe-van-dage-huis in Oostwoud. 't Hiet 'Woudrust'. Deer kwam zo'n oud manje nei m'n toe en die zoi: „Dink je d'r om, dat hier kapers op de trust binne?” Ik zeg: „Was kles je nou?” Hai wou 'n grappie vertellen, want hai bedoelde ouwe Piet Kaper, die deer in ien van de kamertjes zit. Ik zeg: „Din moat 'k die effen zien.” Ik zag al gauw, dat 't 'n ongevaarlijke kaper wat en 'n gezellige ouwe bags. Wat wist die kirrel 'n zood over West-Friesland te vertellen! Ik had 'n moidje van m'n mee van ruim twintig. Die zat mit 'r mond open te luisteren nei Piet.
Later zoi ze: „Wat worre ouwe minse toch mooi!” Ik zeg: „Ja, m'n kind, die wille graag over vroeger vertelle.”
Piet kon smakelijk vertelle. Hai zoi dat 'r zeuven en dertig ouwelui in dat rustoord kinne. As 'r ien van hulle komt te sterven, din staat 'r drekt 'n aar klaar om 'r in te kommen. Alliendig Midwouders magge d'r in. 't Is altoid vol. De biding is in hande van 'n kunstvader en -moeder, Rispen en z'n vrouw. Die doen 't heel goad. Je hore gien klachte, behalve vanzelf van ien of areve kankerpit, die 't nooit en nergens nei z'n zin heb, maar die mag je niet telle.
Ik vroeg, of 't gien saaie boel was, in zo'n rustoord. „O nei,” zoi Piet, „cfe manna prate, rouke en klesse was en ze loupe 't duirp 'rs in en de woifies die braie de hale flag en ze kwebbele maar. Horen en zien vergaat soms, je kinne d'r gien woord tussen krogge. En deer is hier nag heel was varriatie. We hewwe televisie en radio. Domenie Boersma en dokter Mulder zie je hier nag al d'rs. En as 'r 'n merakel ouwe jarig wordt, din komt burgemeister Van Dienst vanzelf ook. 't Is hier best van eten en drinken. Ja, we hewwe 't hier goad en wie aars zoit, die liegt. Ik loup nag al d'rs nei m'n zeun Jan, die boert hier op Oostwoud.”
Ik vroeg an Piet, of 'r nag heel was diknekke weunde op Oostwoud en of z'n zeun Jan deer ook baihoorde. Piet zoi: „Ik weet wel, dat-ie niet van de armekas treks, maar of-ie roik is, weet 'k niet, ik hew nooit in z'n knippie of in z'n boekie keken.”
Piet is verzichtig. Hai dinkt zo: Oos moet oos niet proize. Hai docht wel, dat Krelis Zoip finanseel niet zo verkleumd was. „Deer binne d'r wel meer, hoor, die goed van d'r oigen roize kinne,” zoi Piet, „de kerk en de diaconie hewwe ook 'n grote lap land, wel 'n honderd bunders, as 't niet meer is.”
„Je moete d'rs nei Klaas Zoip van Krelis toe gaan,” reidde Piet m'n an. „Klaas houdt nag al van oudhedens, kappekante en are ouwe rommel. Hai doet'r nag wel d'rs 'n handeltje ook in.”
We hewwe d'r effies weest. Afie Laan, de vrouw van Krelis, liet oos nei 't koejes gaan. Krelis en Klaas ware nag an 't voeren.
„Pas op zus,” zoi Klaas teugen m'n dochter, „die koe spat je vol, as je d'r niet om dinke, want die heb 't zo vast niet.”
Klaas had nou gien toid genog, maar we mochte gerust nag 'rs terugkomme en din moths m'n dochter mit kap en dek op op de foto. Dat moet vanzelf nog 'ns beure.
We hewwe Piet Kaper toe nag effen gedag zoid en we hewwe oak nag vroegen, hoe of z'n zwager in Amsterdam 't maakte. Dat is Piet Woidenes, die vroeger van Nibbixwoud komt en die zo onguur veul wiskunde-boeke skreven heb. „O m'n joon,” zoi Piet, „die is nag springlevend. Van de winter, op twei en twintig dezember wordt-ie negentig. Hai is alle dage nag an 't werk en hai kin nag verrekt goed rekene.”
Ja, Oostwoud is 'n leuk plasie. Super-benzine hewwe ze d'r nag niet, maar wel super-minse.