Aanneming: Die grootste liefdesgeskenkFoto: Pexels.com Die maand Februarie bring elke jaar gedagtes aan liefde na vore – en iewers langs die pad – hopelik – besin mense oor wat liefde werklik is. Romanse is gewoonlik die beginpunt van denke oor liefde, maar liefde is baie meer as blomme en kaartjies op Valentynsdag. “My aangenome kind is ŉ liefdesgeskenk wat die biologiese ma aan haar kind gegee het,” sê Nelia van der Westhuizen, trotse ma van twee aangenome kinders. “Hierdie ma het haar kind so liefgehad dat sy gekies het om ouers te vind wat haar kind kan grootmaak in omstandighede wat veel beter is as wat sy sou kon verskaf.” Nodeloos om te sê is die kind vir die aanneemouers eweneens ŉ groot geskenk. “Toe die baba in my arms geplaas is, het ek onvoorwaardelike liefde vir haar ervaar, asof sy my eie biologiese baba was,” verduidelik sy. “Baie mense wonder veral hieroor. Maar aanneemouers het dit eens dat ’n aangenome kind net soveel ŉ geskenk van God is as jou eie biologiese een.” CMR Gauteng-Oos het ŉ uitgebreide aanneemprogram en plaas elke jaar meer as 30 babas en kinders by aanneemgesinne. “Dit is eenvoudig nie waar dat ŉ voornemende aanneemgesin enige baba wat hulle aangebied word, moet aanvaar nie, ondanks wat baie mense glo,” sê Henda van der Merwe, direktrise van CMR Gauteng-Oos. “Die program word noukeurig uitgevoer, van die aanvanklike keuring van ouers tot by die uiteindelike plasing van die kind. Die plasing van ŉ kind by ŉ gesin is ŉ proses waartydens die biologiese ma self ŉ gesin kan kies uit kleurryke profiele met al die nodige inligting wat CMR Gauteng-Oos voorberei.” Die biologiese ma kan vooraf die voornemende ouers ontmoet, indien sy verkies. Van der Westhuizen glimlag as sy aan die proses dink, wat in haar geval albei kere met sensitiwiteit en baie professioneel gehanteer is. Haar tweede kind is letterlik minute ná sy geboorte aan haar gegee. Sy gaan voort: “Ons het opleiding ontvang en is voorberei, en kom minstens een keer ŉ jaar met ander ouers tydens ŉ naweekkamp in aanraking. Ons vind dit baie spesiaal.” Van der Merwe wys daarop dat geheime (of geslote) aannemings lankal iets van die verlede is. “Dit het ŉ deursigtige, oop proses geword. Aanneemouers (ondersteun deur terapeute) vertel nou reeds van meet af aan vir ŉ aangenome kind sy ware herkoms, en help die kind om ŉ lewensboek te maak wat begin waar hy by die gesin aankom. Ouers help om die boek by te hou namate die kind ouer word. “Hulle stuur ook inligting en foto’s van die kind se vordering deur na die maatskaplike werker wat instrumenteel in die proses bly en dit aan die biologiese ma stuur, indien sy dit wil ontvang. Die kind kan kies om die ma te ontmoet en dan word so ŉ ontmoeting deur die maatskaplike werker gereël. “Aanneming het nie meer ŉ stigma soos in die verlede nie. Tans word dit ervaar as ŉ liefdesverhaal, nie ŉ bitter verhaal van verwerping nie. Ons oorhoofse begrip het as’t ware volwasse geword, en aangenome kinders word nou groot met die wete dat hulle onder die gelukkiges tel. Dit is wat ware liefde is,” sê Van der Merwe.