1989 | Berg- en Toerklub Oudledebond
'O, koud is die windjie en skraal' was 'n flou beskrywing van die snerpende wind wat ons deurmekaar gewaai het agter op die wa. Toe ons eindelik (in die donker) op Geelboslaagte afklim, was almal maar koud en gevries, maar gou het die stokers 'n lekker vuur aan die brand gehad. Continue reading →
Skielik kondig 'n geel polisiewa die koms van die helfte van die aandete aan. Baie het gedink dat hy veel erger nuus wou kom oordra. "Hene Kosma, ek was nog nooit so bly om jou te sien nie!" (Was dit nou oor die gaar maalvleis of die drie ouens wat saam met my gery het?). Tannie Miems het glo sommer vroegaand al 'n vinger in die blik gehad en die resultaat is toe natuurlik 'n pappe-brousel, maar nou ja, wat maak 'n mens anders met rys, sop, ertjies en baked beans? Continue reading →
This entry was posted in Sketse on Julie 15, 1989 by olbadmin.
Verduiwels! En toe vertrek ons weer stiptelik om vyfuur BTK-tyd. Dié dag met die helse konvooi (ek wil amper byvoeg met donder- en bliksemslae, maar kom ons laat dit eers!) – twee bussies én 'n geleende pak-bôksie (dis nou die sleepwa en nie die Fiat nie hoor); Knersus se bakkie met die wit "canopy"; Cornell reg om te versnel in sy Charade, 'n blou Golf "volgeladen met jonge meisjes; 'n blou Passat wat sukkel om sy agterbene reguit te maak en laaste, maar helaas nié die stadigste nie, ook Frans van Wyk se bôksie-Fiat. Continue reading →