Die onderstaande artikel is geskryf deur Janco Jordaan, wat vir twee termyne studenteraadsvoorsitter van die NWU se Potchefstroomkampus was. Hy is tans die direkteur van studentelewe by die Potchefstroomkampus.
Alhoewel daar baie ondersteuning vir beide hierdie pole kan wees, lê die antwoord vir die pad vorentoe sekerlik iewers tussen dié twee. Die feit van die saak is dat hoewel ek myself glad nie by me. Shakur se standpunt kan skaar nie, is daar baie wat dit doen. En ongeag of ek aanklank by mnr. Buys se standpunt vind of nie, is daar baie, wat soos ek lyk en praat, wat dit doen.
Suid-Afrika is in baie opsigte ook ŉ standbeeld, maar met die oog op die huidige gebeure en die tipe sake wat op die spits gedryf word, kan mens eerlik begin vra: Waarvan is Suid-Afrika ŉ standbeeld en vir hoe lank nog gaan ons dit wees…?
En oja, vra die voorvaders se seën op julle pogings en vergeet wat die Bybel daaroor sê soos baie van julle reeds doen.
Dankie Isak vir jou mening. Ek glo dat baie van ons presies voel soos wat jy dit verwoord het. Ek in elk geval voel so, maar dan voel ek dat dit is om teen die stroom te swem in ‘n rivier wat in vloed is. Weet nie wanneer, hoe en waar ek gaan uitspoel nie. Ek bid ook en hou aan my geloof vas dat die Here alleen die uitkoms sal gee.
Na afloop van die onlangse betogings teen plaasaanvalle is daar weer deur verskeie individue groot gewag gemaak van “die buiteland wat nie weet van plaasmoorde in Suid-Afrika nie en ingelig moet word”. Terselfdertyd het ’n videogreep van ’n EU-sitting gesirkuleer waar ’n versoek om gesprek oor dié tema onsuksesvol was.
Daarteenoor duur die dramas om die omstrede Gupta-familie voort nadat lord Peter Hain die ondersoek van Britse maatskappye se betrokkenheid by hulle onreëlmatige finansiële bedrywighede op talle buitelandse platforms versoek het. In aanloop tot die ANC se konferensie het die voorblad van een van die wêreld se invloedrykste tydskrifte, The Economist, die Suid-Afrikaanse vlag in die vorm van ’n slang onder die opskrif, “The corruption of South Africa” vertoon.
As vertrekpunt kan ’n mens aanvaar dat die lande wat ingelig moet word oor gebeure in Suid-Afrika, verkieslik lande met invloed moet wees. Praat ons byvoorbeeld van Duitsland is dit, naas China, Suid-Afrika se grootste handelsvennoot met beleggings van meer as R81 miljard (R18 billion) in die land. Daarteenoor is ’n land soos Togo nie juis ’n vername handelsvennoot nie en het dit beperkte invloed, met ’n ambassadeur wat nie op ’n residensiële basis aangestel is nie.
Ons leef in ’n tyd waarin ons toegegooi word met nuus. Ons filter dit volgens eie belange en kan die res van die wêreld nie blameer daarvoor dat hulle dieselfde doen nie. Mense wat verwag dat buitelandse regerings hulle moet uitspreek teen korrupsie en misdaad in Suid-Afrika is gewoonlik self uiters onkundig oor korrupsie, misdaad en geweldpleging in ander lande.
Vandeesmaand in ’n gesprek met ’n senior Europese parlementslid is die ongemaklike waarheid weer by my tuisgebring toe hy skouers optrek en sê: “Ja, ’n gemiddeld van 52 moorde per dag is tragies, maar julle is nog geen Sirië nie en ander wêreldleiers het net soveel klagtes teen hulle as julle pres. Zuma, indien nie meer nie.” Suid-Afrika is in die meeste gevalle eenvoudig nie die kern fokuspunt van internasionale aandag nie.
Ten spyte daarvan dat buitelandse regerings en sakelui eie intelligensie oor Suid-Afrika insamel, kan instellings soos byvoorbeeld AfriForum of Solidariteit altyd ’n aanvullende rol speel om geloofwaardige inligting vanuit ons perspektief aan hulle deur te gee. Dit mag wees dat ons oor kennis van situasies beskik wat nog nie algemeen bekend is nie en vir hulle van belang kan wees. Ons dra ook nie kennis van alle onderhandelinge en gesprekke agter die skerms nie en dalk geskied die deurgee van sodanige inligting juis op ’n tydstip wanneer dit wel ’n betekenisvolle verskil in sulke onderhandelinge kan maak.
Goeie bande met geloofwaardige media instellings is verder nodig omdat ’n mens dalk net ’n joernalis se belangstelling kan prikkel om wel ’n storie te doen oor ’n saak wat hy of sy voorheen misgekyk het.