Die pienk duif is 'n seldsame voël uit die duiffamilie - Voëlgesinne - 2021
Die pienk duif is 'n seldsame voël uit die duiffamilie. Die spesifieke Latynse naam word gegee ter ere van die Duitse fisioloog August Mayer.
Die enigste moderne endemiese soort duiwe van die eiland Mauritius. Voorheen was die Mascarene-eilande - Mauritius, Reunion en Rodriguez - die tuiste van 12 endemiese duifspesies, waaronder die dodo Raphus cucullatus. Almal, met die uitsondering van die pienk duif, het vier eeue na die aankoms van mense op die eilande uitgesterf - as gevolg van jag, ontbossing en die predasie van ingevoerde soogdiere.
Die pienk duif bereik 'n lengte van 36 tot 38 cm en weeg van 320 tot 350 g. Sy nek is van medium lengte, die kop is klein en rond. Vlerke van donkergrys tot donkerbruin, primêre vlugvere is ietwat donkerder. Die waaiervormige stert is rooi-bruin. Die res van die verekleed is ligpienk. Sterk en effens verdikte snawel aan die einde het 'n ligrooi basis en toppunt van wit tot ligpienk. Ligrooi voete het een kort en drie lang tone met sterk kloue. Die periobitale ring is rooi, die irisse is donkergeel van kleur.
Die pienk duif voed op blare, vrugte, blomme, sade en knoppe van inheemse en ingevoerde plante. Wyfies gee 'n kort, neus "hoo-hoo", mans koei luidkeels "cooo". Albei voëls bou 'n nes takke in die kroon van 'n boom. Die wyfie lê gewoonlik twee eiers.
3. Veiligheid en bedreigings
Die belangrikste bedreigings is die ontworteling van woude en ingevoerde soorte diere soos die swart rot, gewone muishond, kat en Javaanse makaak. Erge storms kan die pienk duifpopulasie verminder. In 1960, in 1975 en 1979, het ongeveer die helfte van alle pienk duiwe weens siklone gevrek. Die plaaslike bevolking van die eiland hou geen bedreiging in nie, omdat hulle oortuig is dat die pienk duif soms die vrugte van die giftige fangama-boom eet.
Reeds in 1830 is die bevolking as kritiek siek beoordeel. In 1991 het die aantal voëls tot tien individue gedaal. In 1970 word pienk duiwe vir die eerste keer in gevangenskap in Mauritius en in die Jersey Island Zoo gehou. Ander broeigroepe in dieretuine is gestig, waaronder die Walsrode-voëlpark opmerklik is.
Die begrafnisdrongo bereik 'n lengte van tot 25 cm en het 'n blink swart verekleed, by wyfies is die glans nie so uitgespreek nie