Mag kinders hul ouerhuis verlaat om iewers anders te woon? - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Artikels › Mag kinders hul ouerhuis verlaat om iewers anders te woon?
Mag kinders hul ouerhuis verlaat om iewers anders te woon?
Wat is die regsposisie waar die minderjarige kinders se verhoudings met hulle ouers agteruitgegaan het? Mag hierdie kinders hul ouerhuis verlaat om by 'n ander party te woon? Hierdie gevalle kom veral voor wanneer die kind 'n tiener is. Wat is die ouers se regte in so geval? En hoe kan dit afgedwing word?
Ter aanvang is dit belangrik om te noem dat ons Kinderwet nr. 38 van 2005 beskou word as een van die mees progressiewe ter wêreld. Dit bied omvattende beskerming vir die regte van beide kinders en ouers. Verder is ons kinderhowe wat deur hierdie wet geskep is op so 'n manier ontwerp en saamgestel dat dit werklik toeganklik en gebruikersvriendelik is vir die publiek.
Belangrik is dat 'n ouer wie se kontak tot sy/haar kind op enige wyse verontrief word, ter enige tyd die Kinderhof kan nader ten einde ondersoek in te stel en, indien nodig, kan die situasie deur die hof reggestel word.
Dit is egter nie nodig om die hooggeregshof of prokureurs en advokate met aansoeke te nader as jy voel dat jou kontak met jou kind te nagekom word nie. Jy kan die kinderhof direk nader. Belanghebbende partye (wat 'n kind mag insluit, afhangende van die ouderdom van die kind) sal dan gedagvaar word om die verrigtinge by te woon en hul saak in die kinderhof te stel. Enige besluit wat deur hierdie hof gemaak word in verband met die kind, sal altyd ooreenkomstig die beste belange-standaard gemeet word, waarvoor voorsiening gemaak word in artikel 7 van die Kinderwet.
Ingevolge die wet moet oorweging geskenk word aan 'n hele lys faktore, wat onder andere die kind se verhouding met die betrokke ouers en enige ander relevante persone insluit, asook die ouers se kapasiteit om na die kind se behoeftes om te sien, hulle bevoegdheid, die kind se ouderdom, die geslag, die vlak van ontwikkeling van die ouers en die kind ens.
Dis belangrik om ook in ag te neem dat die landdros nie noodwendig na aanleiding van so 'n aanvanklike hofverskyning dadelik so 'n besluit kan neem nie as hy nog nie gereed of in die posisie is om te besluit wat in die kind se beste belang is nie. Die landdros kan nuwe of verdere getuienis aanvra. Dit moet ook onthou word dat landdroste regsgeleerdes, nie sielkundiges of maatskaplike werkers, is nie. Om hierdie rede word die kinderhof deur die gesinsadvokaat bygestaan.
Die gesinsadvokaat word beskou as 'n onafhanklike deskundige getuie wat dienste aan die hof lewer en deur die staat betaal word. Indien die betrokke partye se fondse dit egter toelaat, kan ooreengekom word om die dienste van privaat maatskaplike werkers in te roep, wat dikwels heelwat tyd vir die partye spaar.
Die deskundige, hetsy die gesinsadvokaat of die privaat maatskaplike werker, word dan deur die hof aangestel om behoorlike ondersoek in te stel om die beste belange van die kind te bepaal. Dit sluit in omvattende assesserings en konsultasies met al die partye. Daarna sal die deskundige 'n verslag aan die hof lewer, wat aanbevelings aan die hof maak rakende die primêre versorging en die uitoefening van kontakregte met die kind.
Dis ook belangrik om te kyk na die bepalings van artikel 10 van die wet. Hierdie artikel poog om deelname deur die betrokke kinders te bevorder. Dit maak dit baie duidelik dat die kinders die reg het om op 'n gepaste wyse in 'n saak wat hulle affekteer ooreenkomstig hulle ouderdom, volwassenheid en hulle vlak van ontwikkeling deel te neem en ook insette aan die hof te gee wanneer dit vereis word.
'n Ouer wat deur 'n derde party ten aansien van hulle regte teenoor hulle kind ontneem word, kan die kinderhof nader en die hof vra om te bepaal waar dit vir die kinders die beste is om te woon.