Bejaardes met MIV | Ouderdom met MIV is moontlik. Ons kan nou ouer word met MIV OF VIGS !!!
Veroudering met MIV Artikels, vertalings en uitgawes lewensverwagting Lewensverwagting vir MIV-positief
Por Claudio Souza02446
OBejaardes met MIV in Brasilië ervaar baie probleme. Maar ek bedoel regtig, my ou mense, is dat ek weet dat jy 'n twaalf bloos en 'n dubbel slaag! Maar .... ...SOm bejaard te wees met MIV is oral in die wêreld nogal ingewikkeld! En ten spyte van alles:
Aanvanklik as gevolg van die volledige onkunde wat dokters, navorsers en wetenskaplikes oor ons mag hê, want ons is eintlik die eerste geslag wat op een of ander manier VIGS gebore is en oorleef het! En ek het nou al met 'n halfjaar aan 56 waargeneem dat "net" (slegs C ******) hartseer en eensaam is, en vir baie mense lei die "gevorderde ouderdom" tot 'n toestand van sosiale uitsluiting. so verwoestend dat dit amper voel asof jy met VIGS leef, volledige isolasie. Ek het baie gesien en 'n bietjie geskryf. My hande, en ek wys jou hierdie beelde, so ander wat ek nie regtig wil wys nie, word erger en erger en dit was moeilik en pynlik om te skryf!
Reeds hier in Brasilië het die Epidemiologiese Bulletin van 2017 gewys op die realiteit van 1294 wat in 2016 geregistreer is, met inagneming dat dit die gediagnoseerde gevalle is. Kennisgewing is verpligtend, dit is waar, maar as dit by hierdie plek kom, onder die Parador Sol! Ons het dus 'n oënskynlike groei van 15% in mense met meer as 60 jaar met die virus.
Ek, Claudio, is 55 jaar oud, en ses maande oud, en ek weet nie of ek as bejaardes beskou kan word nie, aangesien ek voel jonk van gees, met die enigste verdoemende en ongerieflike van die onverbiddelik perverse, sinistere, sadistiese (nie konsensuele) en pynlike neuropatiese nie! Maar ek weet nie of ek (...) as bejaardes beskou kan word nie! Maar as dit so is, is ek presies aan die ander kant van die skaal.
En daarom is ek deel van die uitgesoekte klub van diegene wat as Beatriz Pacheco e Sandra Paiva, wat hulself "HIVeias" noem, Bob Volpe, Sílvia Almeida, en vele ander, het 50 lewensjare met MIV geslaag, altyd veg, en hul eie gesigte blootgelê! Ons is dus ook deel van die nie so uitgesoekte klub mense dat dokters nog nie weet hoe om iets te doen vir ons algehele welstand nie, want dit is, in elk geval die meeste, mense wat nog nie so iets gesien het nie, wat om te doen vir my of by my, my grootste bekommernisse, waarvan ek nie eers praat nie! Ek weet, en ek weet hoeveel dit seermaak om iemand wat jy liefhet, deur sekere dinge te sien gaan. En om nie eens te praat van die ander wat daardie psigiese siekte ontwikkel het wat ek soos volg genoem het nie:
So iemand, sonder die 😊-sindroom, is 'my' hand-ortopedis Drª Fernanda, Drª Angela, wat my infeksie was, is 'n goeie vriend, so ons is Drª Sigrid, 'n figuur wat my help as ek hulp vra om my emosionele probleme op te los. , wat my binne vyf minute 'n klas vir menseregte gegee het om baie te praat !, Kyk, voordat ek na die Joker, Cabana Instrui mais kyk !!!!! Alhoewel die sinistere deel, met die ouderdom van MIV, daarop dui dat die antiretrovirale terapie, wat gewerk het en daar geen verstandige rede is nie, van 19961997 tot XNUMX die feit verander het, want ek is seker dit neem baie meer in ag om die infeksie te behandel deur MIV as diegene wat bedlêend is met opportunistiese siektes, wat ek dikwels gesien het en as hartseer menslike puinhope gesien het! Ruïnes wat hul gesondheid, gewig en immuniteit in 'n goeie meerderheid herstel het en selfs hul daaglikse besoek aan die daghospitaal gelaat het, waar ek Waldir en Marcia! In 2015 het dit op sy beurt 51,16% toegeneem, met 1.125 besmette mense, vergeleke met die getalle in 2014, toe 856 gediagnoseer is. Die slegste jaar was 2016, met 2.217 gevalle.
Hier is wat ek bedoel. Dit is 'n uitdaging vir 'n blanke vel om outentiek te skryf oor die ervaring van leef as 'n persoon van kleur. Net so is dit moeilik vir jongmense om outentiek te dink oor die probleme wat opduik soos vlieë in 'n persoon van gevorderde jare - hoeveel eufemisme in 'n paragraaf. Dit lyk asof navorsers ook heeltyd verkeerd gaan, omdat hulle geneig is om alles deur die lens van MIV te sien wanneer diegene wat ons met MIV het, dit meestal nie doen nie. Ek wil hierdie plasing kies deur die skrywer van hierdie teks wat ek vertaal het:
Ek dink daaraan as 'n sekere gebrek aan empatie. Let egter daarop dat ek op hierdie punt in die teks uiters generies en onbeskof teenoor jong mense sal wees, die gebrek aan empatie kan spruit uit die gebrek aan ervaring, weet ek. Maar vir die lesers, in die praktyk, waar die teorie heeltemal anders is, kos dit my lesers dat ek sou verkies om die vrystelling van onderrig te weier en om altyd met Mara op 'n ander pad te gaan en op ander maniere te leer!
Dus word veroudering met MIV uitgebeeld as 'n onvermydelike ontmoeting met 'n dreigende reeks VIGS-verwante siektes wat ons op een of ander manier baie jare voor ons tyd tref. U kan miskien mislei word om byvoorbeeld te dink dat as u met MIV leef, u 'n groter risiko het vir longkanker. Die werklikheid is dat rook in komplekse redes meer algemeen voorkom in die MIV-gemeenskap. Die voorkoms van longkanker het niks met MIV self te doen nie. Het met die verdoemende rook! Ek wou stop, maar die prys van Champix is ​​baie beter as ek! Let wel: Sandra Bréa is oorlede deur 'n slagoffer van longkanker! En ek is desperaat vir 'n behandeling met Champix ... 😩
Soms word hierdie argument aangebied, maar begrawe. Dit is vir almal slegte nuus om 'n 'lys van MIV-verwante ouderdomsverwante gesondheidstoestande' te identifiseer. Maar die navorsers is hierby betrokke: "Ons kan nie met sekerheid sê watter (toestande) veroorsaak word of vererger word deur MIV en die behandeling daarvan en wat verband hou met lewenstyl nie. "
Die gewilde vertelling oor MIV en veroudering is twyfelagtig in gebiede buite komorbiditeite. Die feit dat mense met MIV vroeër ouer is as hul negatiewe landgenote, word algemeen aanvaar, maar is dit waar? Nie almal dink so nie. Hoe dan ook, ons lewenstyl en sosiale determinante van gesondheid bepaal grootliks hoe ons verouder en wanneer ons sterf. Ek sou sê dat hierdie faktore nou meer relevant is as MIV self of die medisyne wat ons neem. Let daarop dat ek verkies het om nie die newe-effekte van MIV-medisyne wat die lewens van bejaardes kan kompliseer, soms breedvoerig te bespreek nie. Nie almal ervaar dit egter nie. Ek laat hulle hier weg, vir beter of slegter, met die doel om 'n gelyke speelveld te skep waar u miskien meer kan vertel. Soek uitstekende vertellings oor langtermynoorlewendes wat elders op hierdie webwerf te make het met newe-effekte. (POZ).
Omdat die behandeling in 2002 ons nie die nodige sekuriteit gegee het nie, sodat ons kon glo dat ten minste een van ons lank genoeg sou oorleef om 'n kind groot te maak, 'n persoon op te voed en 'n burger te vorm! Boonop was vertikale oordrag 'n spook wat in alle kliniese sorgsentrums vir mense met MIV, in die verloskundige afdeling, versprei is. Die risiko was ongeveer 3,6%! Dit lyk min, maar as dit by die menslike lewe kom, behou ons ons eie twyfel, vrees en lesse:
En tog, en intussen, sou ons tyd gehad het. Maar .... Nou ja. As ek daaraan dink, as ons nou hierdie kind sou kon kry, sou ek haar vandag as Véritas registreer, uit Latyn, waar, want sy sou die kroonpunt gewees het van hierdie verhouding, van hierdie wonderlike huwelik met Mara. Véritas sou die kroon van ons verhouding met 'n ander een en diamante wees. Ek sukkel! Terugkeer na bejaardes met MIV-positief
En maande later het ek die hipotese ernstig oorweeg en Mara het saamgegaan. Dit was die eerste keer dat sy weg is en hy het somber voorgestaan. - 'Ek het nie geweet dat jy getroud is nie'! Dit is 'n behandeling wat nie 'n voorspelde uitgang het nie. Die enigste ding is dat die batterye drie maande duur. Hy sal elke drie maande moet binnekom en deur 'n magnetiese toestel beïnvloed word totdat hy herlaai word. Maar hy kan sy gedrag verander (hy het nie meer met my gepraat nie) en ophou om te wees wie hy is, geïnteresseerd in waarin hy belangstel, en selfs opgehou om jou lief te hê. Hy het klaar gesê en ek het hom gevra waarom hy nog nie iets gesê het nie, en hy het weer gesê dat ek tot nou toe nie die hipotese oorweeg het nie!
Ek het by myself gedink langs DD Jackson wat sê: - "Ek is jou outomatiese minnaar" » - "Ek is jou outomatiese minnaar" » - "Ek is jou outomatiese minnaar" » - 'Automattic Lover' ... - 'Automattic Lover' ... - 'Automattic Lover' ...
Ek dink ook dat ons meer as bewus is daarvan dat ons op die rand van 'n afgrond sit, met sterftesprobleme toenemend in ons gedagtes. (Wanneer en waar het u laas gelees dat u goed met MIV sterf, of het u na 'n werkswinkel daaroor gegaan, of 'n artikel daaroor gelees in die konteks van huidige realiteite?). Meer navorsing is duidelik nodig oor hoe regtig oud word met MIV. Soos dit is, het ons nie eens beheer oor hoeveel van ons daar is nie. Dit is nie net dat ek dit sê nie. Toe ek laas hier geskryf het oor MIV en veroudering in Julie van 2018Ek het Kanada se National HIV Realise Organisation aangehaal, waarvan die opsomming vrae oor veroudering insluit. Ek sal dit weer doen:Die amptelike onverskilligheid om die behoeftes van 'n groep wat ongeveer die helfte van die mense met MIV leef en jaarliks ​​groei te begryp, is indrukwekkend.. " Niks het verander nie. Die groep ouer mense met MIV het groter geword en, sou ek sê, een van die mees gemarginaliseerde in my land. Ons weet nie eens hoeveel mense met MIV besmet is nie, sê 60, want ons hou nie data nie, dit is skokkend, maar dit is waar.
Dit lyk vir my, Cláudio: "U het al gegee wat u moes gee. Sleg of goed, u het minstens 50 jaar geleef en ons moet bekommerd wees oor diegene wat opdaag! Dankie dat u die weg gebaan het vir die toekoms! Totsiens! Moenie ons meer pla nie
Die punt is dat ouer mense met MIV geïgnoreer of verkeerd verstaan ​​word. Uit die oog, uit die gees. Die ou mense is selde diensgebruikers, selde opgeneem in fokusgroepe, word selde geraadpleeg, selde op advies. Hoekom? Hulle is tuis, is afgetree, gaan nie veel uit nie, sorg of voel nie goed nie. Daar is eenvoudig nie genoeg pogings om dit op te maak nie. Dit is baie makliker om ouer te word as ouer mense, en dit is wat ons gewoonlik doen. "Die meeste HIV-navorsing sluit arbitrêr iemand ouer as 65 uit - 'n oorblyfsel van die ou dae toe daar nie van u verwag word om so lank te leef nie - daar is baie om te doen. Hulle was gelukkig! Ons weet nie wat gebeur as mense ouer word met MIV nie. Dit is 'n enorme onbeantwoorde vraag," sê Jeff Taylor in 'n onlangse POZ-voorbladverhaal. Ek kan nie help om te dink dat dit sal verander nie. 'N "Silwer tsoenami" van mense wat met MIV leef, nader aan die einde van hul lewens, sal onverskilligheid beslis beëindig. Noem dit grys kragstoot as jy wil. Ons het baie om by te dra tot die begrip van die lewensiklus van MIV-lewe. Intussen is ons verhale belangrik, joune en myne. Laat ons dit aanhou vertel , Vertaal deur Original Claudio Souza in Oud wees met MIV.