Vanuit my pen: Moord op Duiwelslaagte Deur Lynelle Clark
Marthie trek haar asem in, diep geskok en wasbleek knyp sy haar oë toe. Sy het nie gedink sy sal ooit weer die foto sien nie. Hoe? Waar? Is maar net van die vrae wat deur haar storm. Niemand het geweet nie, daarvoor het sy seker gemaak. Haar keel word kurk droog en haar hande bewe so erg dat sy die foto laat val. Dit fladder tot onder op die Persiese mat – 'n trougeskenk van haar ouers destyds. Toe het sy geglo in ware liefde totdat sy gekonfronteer was met dié foto. Die Kind. Die eenjarige kind staar terug na haar vanuit 'n verblykte foto, vergeel van ouderdom. Daar sit sy in haar kantrokkie, haar vuisies saam gebondel in haar skoot terwyl sy 'n skalkse glimlag gee vir die fotograaf. 'n Mooi kind - sy moet nou in haar laat vyftigs wees. Van die oomblik wat sy bewus geword het van haar bestaan was sy soos 'n spook in haar huwelik. Altyd, in elke hoekie en gleufie, haar asem 'n koue rilling wat sy wou wegbrand met die warm kaggel op koue wintersdae. Hulle het geen kinders nie. Sy was altyd skeef aangekyk, met siestog-oë en sy kon die vernedering nooit gewoond raak nie ongeag die pogings om dit te ignoreer. Die kind 'n verdere bewys van haar mislukte baarmoeder wat arm gebly het.
Toe die vrou gister op haar stoep verskyn het - haar verkreukelde bloes die nasleep van 'n lang pad kon haar min skeel. Hoe durf sy so onbedaagsaam wees om ongenooid hier in te wals wou sy verergd weet maar Arrie se blydskap was duidelik sigbaar op sy verrimpelde gesig en hy het haar eenkant toe geskuif – in haar eie huis.
"Wie is dit?" vra sy, haar stem bedaard - ongeerg.
Labels: Afrikaans, contemporary leesstof, fiksie, Kortverhale, Lynelle Clark, moord, SA Stories Facebook, speurverhaal, storie