Die kanse dat 'n aanval weer op dieselfde plek voorgekom het, was in die geval van stert-aanvalle 81.9 persent en in die geval van aanvalle langs die vulva 79, 6 persent.
Uit bostaande gegewens moet ons tot die gevolgtrekking kom dat merino-ooie nie onwillekeurig op enige plek in die mik aangeval word nie, maar dat hulle herhaalde male op dieselfde plek besmet raak, veroorsaak deur 'n sekere kwesbare plek in hierdie omgewing.
Nieteenstaande die behandeling van die aangevalle omgewing en deur mikskeer, het die maaiers maar weer op dieselfde plek voorgekom en dit bewys duidelik dat so 'n skaap dwarsdeur haar lewe, as gevolg van haar bouvorm, vatbaar sal bly vir brommeraanvalle.
Die oorsaak van die stert-aanvalle ontstaan hoofsaaklik as gevolg van sterte wat te kort afgesny is. As 'n ooi se stert, as lam, te kort afgesny is, en .veral wanneer daar mediale en/of laterale plooie aanwesig is, is die neiging dat hierdie plooie teen mekaar druk, met die gevolg dat so 'n ooi haarself gedurig benat. Nie alleen is so 'n plek baie kwesbaar vir aanvalle nie, maar omdat die urine nattigheid branderigheid veroorsaak, sweer die vulvapunt weg, wat die posisie steeds vererger. As die stert lank genoeg is, tot onderkant die vulvapunt, dan druk die stert op natuurlike wyse, die mediale voue weg, en die kanse dat 'n ooi haarself benat as sy urineer is gevolglik minder. So 'n stert word ook opgelig sodra die ooi urineer, met die gevolg dat sy van agter droog bly.
Prakties is dit dus baie maklik om hierdie bron van aanvalle tot 'n groot mate uit die weg te ruim deur die sterte van merino-ooilammers in die toekoms op ten minste 4 dm. lengte af te sny. Suksesvolle resultate is alreeds hiermee verkry in Australië, en soortgelyke; proewe op die Grootfonteinse Landboukollege lewer baie ooreenstemmende resultate, alhoewel die proewe slegs 'n jaar aan die gang is.
Wat verder van groot praktiese belang is, is dat 109 ooie uit 'n totaal van 250, vry van laterale voue was, terwyl die mediale voue slegs tot 'n geringe mate aanwesig was. Volgens die proefgegewens het dit geblyk dat sulke ooie baie minder vatbaar is vir brommeraanvalle as wanneer plooi-ontwikkeling aan hierdie gedeelte prominent is.
Terwille van die klompie ooie wat gedurig weer aangeval word, moet die boer noodwendig die hele kudde gereeld bymekaar maak en hulle ondersoek vir aanvalle. In werklikheid is dit dus hoofsaaklik slegs 'n gedeelte van die kudde wat die arbeidskoste verbonde aan brommerbestryding vir die hele kudde so hoog maak.
(b) Stoetskape.-Van groot belang is egter dat merino-stoetboere by die seleksie en teling van hul skape ook die nodige aandag moet skenk om stoet-ooie sowel as stoetramme so glad moontlik van agter te kry, aangesien die kuddeboer deur die stoetboer van ramme voorsien word. Op die oog mag 'n kudderam onvatbaar lyk, maar as die voorouers van so 'n ram prominente plooi-ontwikkeling gehad het, is die kanse, nieteenstaande daardie ram glad van agter is, baie klein dat hy lammers sal teel wat glad van agter is.
Seleksie en teling vir onvatbare tipes moet dus by die stoetteler begin, omdat hy die kern is van ons skaapboerdery. Of kuddeskape oorheersend vatbaar of onvatbaar gaan wees hang dus hoofsaaklik af van die teelbeleid wat deur die stoetboer gevolg word.
Dit kan net hier gemeld word dat daar op die Grootfonteinse Landboukollege, met fondse beskikbaar gestel deur die Wolraad, reeds 'n proef begin is wat ten doel het om merinoskape te teel wat minder vatbaar sal wees vir brommeraanvalle.