Lys van sundew spesies | Magazine Geel Bread
Lys van sundew spesies
Rosyanka is 'n gevaarlike plant vir insekte, algemeen bekend as die "pragtige moordenaar." Dit is 'n meerjarige vleisetende gras met langwerpige blare wat in 'n dik roset by die wortel versamel word. Langs die rande en op die boonste oppervlak van die sonblaarblare is groot, klierhare, tentakels wat, wanneer dit aangeraak word, geïrriteer word en soet, klewerige slym vrylaat om insekte te vang. Sodra die insek op taai hare lê, begin hulle beweeg, die blaar krul en absorbeer die prooi. Vandag weet die wetenskap van 190 soorte sundews, wat in alle dele van die wêreld groei, behalwe Antarktika. Sommige spesies van hierdie kruie word verbou as binnenshuise, sierplante.
Weet jy? Rosyanka-kruie het genesende eienskappe en word gebruik in homeopatie, asook in tradisionele medisyne vir hoes, kinkhoes, koors,van oogsiektes, wratte, ens. In Italië word Rosyron likeur voorberei van 'n sonskimmel.
Algehele sondauw - een van die tipes roofdierblomme, ook bekend onder die gewilde name van God se dou, sonduif, koninklike oë, rosichka, rositsa. Die plant het basale blare met 'n afgeronde blaarplaat, wat deur rooi tentakhare hare gevorm word, bestaande uit 'n stingel en 'n sekondêre klier wat klewerige slym afskei. Sting tot 20 cm met 'n kwas van wit blomme en die vrug in die vorm van 'n enkelboer. Dit bloei in die middel van die somer. Rondblaar sundew word meestal aangetref op turfmoer in gematigde klimaatstreke van Noord-Amerika, Asië en Europa. Hierdie tipe word gepropageer deur sade wat in die herfs geoes word en in 'n kweekhuis gesaai word op die oppervlak van 'n klam, veenagtige grond. Vir terapeutiese doeleindes, die grond deel van die sundew ronde-blaar, wat tanniene en kleurstowwe bevat, organiese sure, derivate van naftokinoon, askorbiensuur. Dien die plant as 'n spysverteringskas toe wanneer dit hoes, insluitende refleks.
Kaapse of huisdak - een van die mooiste uitsigte van hierdie familie. Dit het 'n kort stam, dun verlengde blare en baie pragtige wit blomme. In die algemeen kan die plant 'n hoogte van tot 12 cm bereik. Tog is die Kaapse sonwurm presies dieselfde roofdier as ander verteenwoordigers van hierdie spesie. Dit het atipiese wit tentakels-hare met druppels slym aan die ente, waarmee dit prooi absorbeer. Rosyanka groei Kapa die hele jaar en kan byna enige omstandighede aanpas.
Insekvretende meerjarige plantsoortdroogprodukte groei in die turfmoer van Oos-Kanada, die VSA, Kuba, Dominikaanse Republiek, Guyana, Suriname, Venezuela, Brasilië, en ook prakties in heel Europa. Bereik 'n hoogte van 5-8 cm, het boogvormige geboë omgekeerde lansetvorms, blare versamel in 'n roset. Die blare oppervlak van die intermediêre sundew is dieselfde as in ander, bedek met talle rooi hare met kliere, aan die ente waarvan druppels van slym geleë is om insekte te sluk. Die plant blom in Julie-Augustus in klein wit kleur. Hierdie tipe sonskimmel word beskou as die maklikste om te versorg en te groei en benodig nie 'n rustyd nie. Die zonnedauw intermediair word opgeneem in die Rooi Boek van Oekraïne.
Die Engelse sonskimmel is 'n giftige lid van die Rosyank-familie, wat groei in Sentraal-Asië, die Kaukasus, byna al die streke van Wit-Rusland, Oekraïne, Rusland en ook op die Hawaiiaanse eilande. Planthoogte wissel van 7 tot 25 cm. Dit het dun, lang blare, lansetvormige blare, wat 10 cm lank bereik en na bo gerig word. Blom van die sonwolk Engels - wit; Die vrugte is 'n enkele nesbak met sade van 'n grys en bruin tint. Dit bloei gewoonlik in die middel van die somer, verkies nat, sanderige en sphagnum moerasse. Engelse sonskimmel bevat ascorbiese en organiese sure, naftokinone, 'n anosienien ensiem en 'n proteolitiese ensiem soortgelyk aan pepsien. Die genesende eienskappe van hierdie plant word dikwels in medisyne gebruik, Die plant het 'n bakteriedodende, antipiretiese, anti-inflammatoriese, diuretiese, antispasmodiese, spysverteringskanaal en kalmerende werking.
Dit is belangrik! In die geneeskunde word die hele aardse deel van die sonskimmel in Engels gebruik, maar die swart en donkerbruin gras is streng verbied om te gebruik as gevolg van die hoë toksisiteit daarvan.
In die suidelike kusgebiede van Australië word 'n gewone sonwortel aangetref: van Fraser Island in Queensland, deur die state van Nieu-Suid-Wallis en Victoria tot Tasmania-eiland, sowel as in Suid-Australië. Hierdie spesie groei ook in Nieu-Seeland, op Stewart-eiland en in die Chattem-archipel. Sommige populasies van sundews dyslozhnoy groei en bloei die hele jaar deur met klein wit blomme, ander gaan in die winter rus. Hierdie spesie het 'n unieke verskil van ander takbokke - smal, vertakking, vurk blare, soos blyk uit sy wetenskaplike naam - binata. Daarbenewens, dit is die grootste verteenwoordiger van die genus - die hoogte van die sonduik van die dubbele lettergreep kan 60 cm bereik
Alicia se sundew is 'n subtropiese soort sundew wie se geboorteplek Suid-Afrika is. Die blare van hierdie spesie is ongewoon, gevorm soos 'n klein bordjie, waarvan die oppervlak met talle tentakels bedek is met druppels slym op die punte. Ook, Alicia se zonnedauw het uiters sensitiewe hare op die blare, wat by die geringste aanraking in aksie kom, krom en die slagoffer na die middel van die blaar trek.Geleidelik sluit die blaar om die insek en word dit 'n soort klein maag. Wanneer die kos verteer word, keer die blaar terug na sy vorige vorm. Die plant het rasse en blomme in klein pienk kleur.
Sundew Burman in die natuur word aangetref in 'n subtropiese klimaat, in Suidoos-Asië en Australië. Dit het kort stingels en sphenoid blare tot 10 cm lank, wat 'n roset vorm. Wit blomme vorm hoë rasse, van een tot drie per plant. Goed gepropageer deur sade, het selfbestuiwerende blomme op 'n lang voetbalk. Hierdie spesie het een eienskap wat verskil van ander verteenwoordigers - dit is die vinnigste sonwurm om 'n insek te gebruik. Vou van sy blare om die prooi plaasvind in 'n paar sekondes in vergelyking met 'n paar minute of selfs die ure wat benodig word deur ander soorte dagga.
Weet jy? Hierdie soort sonskimmel is vernoem na die wetenskaplike Johannes Burman, wat dit eers in 1737 in sy publikasie op die Flora van Ceylon beskryf het.
Die sundew is filiform - nogal 'n groot verteenwoordiger van die genus, wat 50 cm in hoogte bereik.Die blare is lineêr en glinsterend, regop. Blomme is wit, klein. Hierdie spesie het twee subspesies. Die eerste is 'n zonnedauw, 'n filamentêre variëteit Filamentous (Drosera filiformis var. Filiformis). Die geografiese omvang is van noordoost-Kanada, in die Verenigde State van Amerika tot die staat Florida en het twee meer spesies - Florida All Red and Florida Giant ). Die tweede subspesie, die zonnedauw, die filamentêre verskeidenheid Trais (Drosera filiformis var. Tracyi), groei in die noordelike deel van die kus van die Golf van Mexiko. Vliegbare sonskimmel is die grootste risiko in die suidelike deel van die Noord-Amerikaanse reeks, waar suur moerasse in laeveld-graan savannas ontwikkel.
'N Klein vleisetende sonwortel is 'n hareagtige plant wat op die suurbome van nat dennewoude en vleilande in die suidooste van die Verenigde State voorkom, asook in sommige dele van die Karibiese Eilande. Dit is 'n klein plantjie van 2 tot 4 cm lank, maar in vochtige habitats kan dit 7 cm bereik. Die blare is lepelvormig en talle tentakels, en word ook helderrooi in helder en intense sonlig. Onder normale lig, lime-groen blare met rooi tentakels.Sommige spesies van hierdie sundew groei as meerjarige, ander soos jaarlikse plante en ontkiem deur die herfs. Die blomblaar is harig pienk, die bloeiwyses verskyn gewoonlik in April.
Weet jy? Dit is wetenskaplik vasgestel dat die sonagtige tentakels net op voorwerpe van voedingswaarde reageer. Wanneer kontak met die sekretêre kliere van sand, grond, stukkies bas, die vou van die blare nie voorkom nie.
Sundew sundew groei op 'n hoogte van 1200 m bo seespieël, op die kranse en rotsagtige oewers van Australië. Dit het klein hartvormige blare op lang blare, wat 'n roset met 'n deursnee van ongeveer 6 cm vorm. In die koue tydperk kan die blare kleur verander van groen, geel, oranje tot rooi en pers. In die warm seisoen bly die blare 'n tipiese liggroen en geelige skaduwee. Nuwe plante vorm op die voetstuk by die kontakpunt met die grond en versprei baie vinnig. Bykomend tot tradisionele teelmetodes, het hierdie soort dagga 'n ander, unieke, ongeslagtelike metode, wat soortgelyk is aan aarbei-broei, wanneer nuwe plante op die antenne groei nadat hulle gebloei het. Die spoedspoed van hierdie spesie is gemiddeld, sluk die slagoffer vir 20 minute.
Glanduliger sundew het 'n unieke kenmerkende vermoë wat bioloë onlangs ontdek het: 'n meganisme wat 'n insek gooi. Hierdie toestel werk op die beginsel van 'n katapult. Die metode om prooi in hierdie spesie te vang, is dieselfde as dié van sy ander familie: klewerige slym op die punte van die tentakels. Verskillende prosesdinamika: As alle ander soorte sonwyne wag totdat hul sekondêre kliere geleidelik begin kontrakteer wanneer hulle die slagoffer raak, om dit na die sentrum te trek, neem die glanduliger self deel aan hierdie proses. Hierdie plant gooi die slagoffer in die middel van die laken verraderlik, waar dit onmoontlik sal wees om uit te kom. Hierdie proses word uitgevoer met behulp van die beweging van prosesse, wat as gevolg van veranderinge in die druk van die vloeistof aan die basis van die prosesse beweeg teen blitssnelheid (16 cm per sekonde). Die proses is nie volledig bestudeer nie; dit is slegs bekend dat so 'n proses slegs een keer werk. Daarna sterf hy en word in sy plek nuwe.
Die tuisland van die gewone aarbei is die nat gebiede van Noord- en Wes-Australië, sowel as Nieu-Guinee. Die blare is lank, smal en vorm 'n basale roset in deursnee van 5 tot 30 cm en tot 15 cm hoog. Karnivoriese blaarplaat is relatief klein in vergelyking met ander spesies.Dit is te wyte aan die feit dat 'n groot plaat meer vog benodig, wat nie genoeg is in die groeikoestande van blare. Die normale temperatuurtoestande waarin dit groei, - +30 ° C, weerstaan ​​maklik temperature bo +40 ° C. Blomme is tipies wit, medium. Die eienaardigheid van hierdie spesie is dat dit in die natuur onafhanklik kan kruis, wat dit moeilik maak om die plant te identifiseer.
Limonige Sundew verkies swaar skadelike sandagtige gebiede langs die strome van Queensland, Australië. Hierdie zonnedauw word gekenmerk deur die ontwikkeling van 'n kerf op die bokant van plat ovaal blare, waarvoor dit 'n tandvormige of hartvormige sonskimmel genoem word. In teenstelling met ander verteenwoordigers van sundew, is hierdie spesie die mooiste in groei en omgee. Dit word verklaar deur die feit dat die skisandra sunberry baie dun, "papier" blare het wat maklik beskadig word en hoë humiditeit vereis. Dit benodig ook 'n groot hoeveelheid beluchting en 'n donker plek ontoeganklik vir sonlig.
Rosyanka van wierook groei in Suid-Afrika (Afrika), in die provinsies van Noord- en Suid-Kaap.Dit het sy naam gekry van die blomme van die familie Ladannikovye as gevolg van die ooreenkomste van die bloeiwyses. Die plant is aktief in die kouer maande in 'n nat sandige substraat. In die uiterste warm en droë toestande van Suid-Afrika (November-Maart), oorleef die plant deur water en voedingstowwe in dik, vlesige en veselagtige wortels te bewaar.
Die blomblaarblomme bereik 'n stamhoogte van 40 cm, wat uit 'n blaarroket groei. Blare met 'n lengte van 2 tot 5 cm het nie petioles nie, is direk op die stamme. Die kleur van die blare - van geelgroen tot rooi. Blomme van hierdie spesie is die grootste in die genus, meer as 6 cm in deursnee, blom in Augustus-September. Die kleur van die bloeiwyses wissel ook baie in die reeks van wit, pienk en oranje tot bloedrooi en rooi.
Hierdie tipe sonskimmel is baie veranderlik. Byna elke plant het sy eie vorm, hoogte en kleur van blare. Dit is dus waarskynlik dat die soort soorte in die nabye toekoms in subspesies en variëteite verdeel sal word.
Weet jy? Die spesie het 'n unieke vorm, blom in helderrooi kleur, met swart are in die middel van die blom, wat dit baie soortgelyk aan die papawer maak.Dit is 'n seldsame, bedreigde weergawe van die blom van die bloeiende blomme wat net naby die stad Darling (Suid-Afrika) gevind kan word.
Horde-sonvlieg groei op sandgrond in Wes-Australië. In teenstelling met ander soorte sundews, het dit breë blare wat dig bedek is met silwer hare. Die plant vorm rozette 8 cm in deursnee, soms 30 cm. Die talle blare van die sonduin van Horde bestaan ​​uit 'n lang, harige petiole wat 'n byna ronde blaarplaat bedek met tentakels bedek. In die droë seisoen is blare klein en onaktief. Die plant blomme van Desember tot April, die blomme kan van pienk tot wit wees, sowat 1,5 cm in deursnee. Die plant weerstaan ​​nie ryp nie, verg baie lig, die optimum temperatuur daarvoor is + 18 ... +30 ° C.
Die gloeilampbol is 'n breëblaar, tuberagtige, klein plant wat 6 cm in deursnee bereik. Die kleur van die blare verander teen die einde van die groeiseisoen van liggroen tot goudgeel, soms rooi. Hierdie spesie groei in Wes-Australië, waar dit endemies is.Tipies groei met 'n rosetjie met wit blomme wat van April tot Junie verskyn. Dit word gekenmerk deur die teenwoordigheid van geel stuifmeel en stingels wat die ringvormige spasie (kroon) rondom die oond van die ovarium vorm.
Weet jy? Sedert antieke tye het volke van verskillende lande legendes gemaak oor die son en ander vleisetende plante - die monsters van die groentekoninkryk wat diere en selfs mense eet. Onder ernstige wetenskaplikes was ook "ooggetuies" wat na bewering gesien het hoe 'n klein plant diere verteer het. Een van sulke legendes is in 1880 deur pastoor-sendeling Karl Lighe beskryf in een Amerikaanse tydskrif, waarna dit regdeur die wêreld versprei het.