Nou kom Jeremia met die volgende profesie na koning Sedekia: Hierdie oordele wat hy uitspreek, is nie die laaste woord vanaf God nie! Ná die oordeel kom daar weer herstel. Hoe is dit tog moontlik? Al wat koning Sedekia en die volk sien, is die donker toekoms wat Jeremia deur sy profesieë vir hulle geskets het. Dit is ’n toekoms van onvermydelike oorlog, dood van geliefdes en vriende, vlug na ander streke en vir diegene wat gevang word, is daar ballingskap. Dít is beslis nie ’n rooskleurige toekoms nie! Watter hoop kan daar nog vir hulle oor wees? Dan vertel Jeremia vir koning Sedekia van sy uitsonderlike saketransaksie met sy neef Ganamel.
Maar nie Jeremia nie! O nee, op God se bevel koop hy die grond van sy neef Ganamel, stel ’n wettige koopkontrak op, en laat dit deur die nodige getuies onderteken. Daar word terselfdertyd ook ’n afskrif van die kontrak gemaak. (In die Bybelse tye is die oorspronklike kontrak gewoonlik verseël en in ’n kleipot bewaar, terwyl die afskrif vir normale verwysings na die kooptransaksie gebruik is. Die opgerolde en verseëlde kontrak het as waarborg gedien: Sou een van die partye mettertyd die voorwaardes van die kontrak betwis of dalk beweer dat een van die partye dit verander het, kon die verseëlde kontrak oopgemaak word sodat die inhoud van die kontrakte met mekaar vergelyk kan word.) In Jeremia se geval was die verseëlde kontrak vir ’n ander doel: Hierdie oorspronklike kontrak moes juis verseël en gebêre word om later as waarborg vir die waarheid van Jeremia se profesieë te dien.
Al was Jeremia so seker van sy saak, het hy tog, nadat die hele kooptransaksie afgehandel is, begin twyfel in of dit werklik so goeie idee was. In vers 16 van ons gelese gedeelte sien ons dat hy, toe hy weer in sy kamer gekom het, tot die Here gebid het. In sy gebed bely hy dat God regverdig is in sy oordeel oor die volk, omdat hulle deur die geskiedenis nie na sy roepstem wou luister nie. Ja, ten spyte van al die profesieë en waarskuwings van die profete het die volk hulle nie gesteur aan God se woord nie. Daarom moes God ook uiteindelik teen hierdie ongehoorsame en hardkoppige volk optree! Maar nou verstaan Jeremia nie hierdie nuwe optrede van God nie. Daar is vir hom spanning tussen dít wat hy, as profeet, glo, en dít wat God nou deur hom aan koning Sedekia laat sê: God is Iemand wat elkeen volgens sy dade beloon (v 19); God het van sy kant alles gedoen wat nodig was om Israel sy eie volk te maak (v 20-22); daarteenoor het die Israeliete nie sy goedheid erken en gehoorsaam gebly nie (v 23). Hulle verdien dus wat met hulle gaan gebeur. Tog, noudat die beleëringswalle van koning Nebukadnesar teen Jerusalem lê, kom die Here en sê vir Jeremia om, as ’n simboliese daad, ’n stuk grond in Anatot te koop. Soos Jeremia hierdie handeling verstaan, beteken dit dat die straf van die Here nie sal deurgaan nie, maar dat Hy die volk sal vergewe. Hoe rym dit alles? Jeremia het dus ’n probleem gehad met die vraag hoe vergelding en vergifnis met mekaar rym. Sy hele lewe lank moes hy aan die volk verkondig dat God se oordeel gaan kom, en noudat dit hier is, lyk dit vir hom asof God van plan verander.
Broers en susters, Jeremia slaan die bal heeltemal mis: Die oordeel oor Jerusalem word nie ter syde gestel soos hy gedink het nie, maar dit sal steeds voortgaan soos wat God aangekondig het. Die volk was ongehoorsaam en sal hulle loon daarvoor ontvang. Maar daar wás ’n baie goeie rede hoekom Jeremia hierdie stuk grond by Anatot moes koop. En dit is waar ons teksvers nou inkom.
Ons het gehoor ons teksvers sê dat niks vir God onmoontlik is nie! Wel, selfs Jeremia het hierdie belydenis in vers 17 gemaak toe hy gesê het: Ag, Here my God, U het die hemel en aarde gemaak deur u groot mag. Niks is vir U onmoontlik nie. Kyk, as daar nou al ooit ’n vreemde kooptransaksie in die Bybel was, dan was dit hierdie een. Jeremia betaal ’n hele klomp geld vir ’n stuk nuttelose grond. Boonop laat hy hierdie koopkontrak in ’n veilige plek bewaar. Hy het nie ’n vrou of kinders nie. Vir wie laat hy dit immers na; vir wie het daardie stukkie grond dalk eendag nut? Ons lees later in die Bybel dat Jeremia na Egipte toe geneem is, waar hy volgens oorlewing gesterf het. Hyself het dus nie eers voordeel van sy kooptransaksie gehad nie. Ja, ons kan maar erken dat hy hom deeglik laat inloop het, hy was dom gewees! Maar ons het mos reeds gesê dat Jeremia nie dom was nie. Daar was ‘n baie goeie rede oor hoekom hy hierdie stuk grond buitekant Anatot gekoop het. Dit was nie vir homself nie! Nee, dit was ’n simboliese gebaar: Hy het die grond vir sy volk se nageslag gekoop. In sy eie woorde erken hy oor hoekom hy dit gekoop het: ...want so sê die Here die Almagtige, die God van Israel: Daar sal weer huise en grond en wingerde in hierdie land gekoop word (v 15). En hierdie belofte is nie ’n leë belofte nie. Nee, God het self gesê dat Hy hulle weer bymekaar sal maak uit die lande waarheen Hy hulle verjaag het. Die Here sal hulle dan terugbring om rustig te kom woon in die beloofde land. Ja, hulle sal weer sy volk wees en Hy sal weer hulle God wees (vgl v 37-38). Jeremia het sy geld gesit waar sy geloof is! Self het hy nie ’n nageslag gehad nie, maar steeds het hy vasgehou aan God se beloftes. Ja, hy het geglo dat God die geskiedenis van nasies en volke in sy hande vashou. Jeremia het belê in die toekoms van sy volk en dié se nageslag.
Ja, soos Jeremia, moet ons ook belê in ons kinders se toekoms. Niks is vir God onmoontlik nie! Al lyk alles tans vir ons donker en duister, sal die Here weer sorg dat daar ’n toekoms in hierdie land vir ons nageslag is, vir dié wat Hom aanbid en bely.
Dit is ook waarom Jeremia sy lossingsreg uitgeoefen het om daardie grond te koop. In God is daar altyd hoop, want niks is vir Hom onmoontlik nie. Wie op die Here vertrou, belê reeds vandag in môre! Ja, Christene belê hulle geloof in die ware God, want, wat vir die mens onmoontlik lyk, is beslis vir God moontlik!