Hoe lyk saffraan speserye en wat maak dit?
Saffraan was sedert die oudheid bekend, is in kookkuns en vir behandeling gebruik. En dan kos hierdie geurige spesery al baie geld. Die ding is dit hierdie spesery is slegs 'n klein deel van die blom, waarvan die verbouing sy eie eienskappe het. Hitteliefde saffraan word nie oral gekweek nie, en die proses om waardevolle geurmiddels te bekom is baie tydrowend, dus is die mark gevul met eenvoudiger plaasvervangers.
Proe en geur saffraan speserye
Saffraan is 'n speserye en voedselkleursel van plantaardige oorsprong. Volgens die beskrywing lyk saffraan soos drade van 'n donkerrooi kleur van 3-5 cm lank en het 'n ongelooflike pittige aroma en 'n smerende heuningbitter smaak.
Hierdie stigmas is eensaam of sit in drie stukke op 'n gelerige basis. Sulke foto's kan op die internet gevind word. Dit is opmerklik dat die liggeel onderste deel nie kleurstowwe bevat nie, en die lengte daarvan is nie meer as 1 cm nie.
Vanweë die aroma en die pittige smaak, word die beskrywende speserye gebruik tydens die kook van vleisgeregte (pilaf, sop), vis, gestoofde groente, nageregte en gebak, sowel as vir die vervaardiging van wors, kaas. Selfs uit 'n klein string van hierdie speserye, sal groente- en vleisgeregte 'n ongelooflike gekruide aroma en lemoenkleur kry.
Belangrik! Neem die aanbevole dosis in ag wanneer u hierdie speserye inneem - anders kan dit vergiftig word. Drie saffraanblommende stigmas is genoeg om 'n voorbereide gereg te smaak.
Afhangend van die groeigebied, is daar verskillende kwalitatiewe eienskappe van saffraan.
Die volgende soorte word as die gewildste beskou:
Kasjmir. Hierdie speserye word in die streek Kashmir en Himachal Pradesh (Indië) verbou. Dit het 'n ryk donker robynkleur en 'n uitgesproke aroma. Daar is drie variëteite van hierdie speserye: Shahi, Mogra, Lachha. As gevolg van die klein hoeveelheid produksie, kos dit die hoogste koste .
Spaans. Gegroei in Valencia en La Mancha (Spanje). Daar is 2 variëteite: Coupe en Superior. Die eerste hiervan het 'n ongelooflike geur en word die meeste waardeer, maar die tweede is meer wydverspreid.
Iraanse. Gegroei op die gebied van Razavi-Khorasan. Hy het 'n goeie vlekvermoë en het 'n meer bekostigbare prys - $ 460.
Griekse. Groei in Kozani. Voldoen aan alle omgewingsvereistes en gehaltestandaarde. Die prys is ongeveer 800 dollar per 1 kg.
Die beskrywe gewas groei goed in gebiede met 'n warm en droë klimaat. Om hierdie rede word dit ook in oostelike lande verbou - Turkye, Tunisië, Azerbeidjan, Pakistan, China, Japan, sowel as in Mexiko, Nieu-Seeland, ens. Nou word die verbouing op klein skaal gedoen, selfs in Switserland. T
Het jy geweet? Ongeveer 90% van die saffraan word in Iran gekweek en word meestal uitgevoer. Daar word hy 'rooi goud' genoem.
Turkse en Tunisiese saffraan is te koop, maar dit moet versigtig wees - in die markte gee hulle saffloer, beter bekend as Amerikaanse saffraan, die gewenste speserye. Dit word as 'n plaasvervanger gebruik, maar dit is op baie maniere minderwaardig as die oorspronklike.
In 2014 was die koste van 1 kg van hierdie spesery ongeveer $ 2000: so 'n hoë koste het plaasgevind as gevolg van die kompleksiteit van voorbereiding - 1 blom gee ongeveer 3 stigmas, en vir 1 kg saffraan moet 100-200 duisend blomme met die hand versamel word. Hierdie plant blom ongeveer twee weke lank massief, en die knoppe leef nie langer as drie dae nie.
Die sogenaamde Imereti-saffraan is van 'n ander plant gemaak - marigolds, het nie 'n luukse geur van natuurlike speserye nie en is baie goedkoper.Hierdie plaasvervangers vlek ook geregte geel of oranje, dit is lekker om te eet, maar hulle is nie so hoog op prys nie.
Belangrik! As u koop, moet u die voorkoms en sterk saffraangeur van hierdie spesery beslis evalueer. Daarby moet onthou word dat 'n regte speserye nie goedkoop kan wees nie, en dit is beter om dit in die algemeen te koop eerder as in grondvorm.
Waaruit speserye gemaak is
Die oorweegse aromatiese speserye is gemaak van gedroogde stigmas van blomme van saffraan (crocus sativus). Hierdie soort plantkultuur is 'n meerjarige van die Iris-familie en behoort tot die genus Saffraan, waarvan die verteenwoordigers 'n ander naam het - krokusse.
In die natuurlike natuur kom saffraan nie voor nie, aangesien dit 'n plant is wat deur die mens verbou word. Op die foto's lyk hierdie blom baie soos die dekoratiewe krokusse wat deur blomliefhebbers in die tuine gekweek word.
Die blom bereik ongeveer 120-300 mm in hoogte. Dit het knolle in die vorm van 'n bol met 'n afgeronde vorm met klein prosesse wat 2,3–2,5 cm in deursnee is. Reguit, smal blare is taamlik dig van struktuur en slegs 'n paar millimeter breed. Daar is ongeveer 10-15 stukke in 'n bondel. Hulle is donkergroen geverf met 'n ligte streep in die middel.
Die plant gee kleur in die vorm van groot verbleikte pers, geel of wit knoppe wat baie sterk ruik. Die blomdek van 'n eenvoudige vorm met gesmelte blomblare het 'n lang buis, en aan die ledemaat is dit donkerder geverf.
Daar is 3 meeldrade, en die vrugbeginsel het filiform liggeel pistiele, wat verdeel is in 3 stigmas (meeldrade) van ongeveer 3 cm lank en het 'n intense oranje-rooi kleur. Die vrugte is bokse wat soos 'n driehoek lyk.
Plante propageer slegs met knolle wat naby die moederbol gevorm word.
Saffraan verbou en pluk
'N Goeie klimaat word sterk beïnvloed deur 'n gunstige klimaat. Die beskrewe gewas hou van warmte en goeie beligting, sowel as vrugbare grond met goeie dreinering. Dit duld nie oormatig nat en moerasagtige grond, reënerige weer nie, maar die hoeveelheid neerslag moet minstens 1 duisend mm per jaar wees.
Dit groei goed in die suide, waar droë gronde. Die beste vir saffraan is die weer met swaar reën in die lente en droë somers. Dit verdra 'n daling in die winter in die winter tot –18 ... –14 ° С. Dit kan in die oop grond van die suidelike streke, die Krim, gekweek word.
Het jy geweet? Saffraaninokulum is na bewering in antieke tye op die Griekse eiland Kreta verkry. Die inwoners van die Minoiese beskawing het dit duisend jaar voor ons era gegroei.
Dit is ook belangrik om gewasrotasie waar te neem en hierdie spesery op dieselfde plek te kweek, vir hoogstens vyf jaar. Om die gewenste gewas te verkry, is dit ook nodig om met voedingstowwe te bemes. Dit is nie verkeerd om sand en verrotte mis by die grond te voeg voordat dit geplant word nie. Minerale kunsmisstowwe is ook geskik vir hierdie doel, maar dit moet binne redelike perke gebruik word. Die grond moet van tyd tot tyd losgemaak word en onkruid verwyder word.
Saffraan word gewoonlik geoes in September - November, wanneer die kleur blom. Van die knoppe word 'n draadagtige stigma (meeldrade) met die hand verwyder. Dan word die geoes oes in die skaduwee of spesiale droërs gedroog. Afhangend van die opbrengskoers, word 1-20 ha speserye geoes.
Vir voortplanting word 'n deel van die ui-knolle geskei van die moederlike knolle of die ui-babas wat verskyn, word gesaai. Vir die oes in die herfs word die lente tot vroeg in Julie geplant. Volgens die saadmetode word hierdie plant nie verkry nie. Korrels vir aanplanting moet by betroubare verskaffers gekoop word.
In die middel van die land word die landing in die herfs die beste gedoen teen kamertemperatuur as gevolg van reënerige weer:
Gebruik dit om dit te doen. 'N Laag gruis of riviersand word as dreinering aan die onderkant gegiet en dan word vrugbare grond geplaas.
Bolle word met 'n interval van 7 cm geplant.
Daarna word die houers in 'n koel kamer geplaas met 'n temperatuurregime van hoogstens + 9 ° C. Dit is belangrik om seker te maak dat daglig 4-5 uur per dag is.
In April word houers na 'n warmer plek verskuif. Aanplantings word een keer elke 2 dae natgemaak.
Nadat die saffraan ophou blom, word die blare gesny.
Soms na die eerste blom begin die tweede. Dan word die bevochtiging gestop, en houers met aanplantings word na 'n koel kamer geneem.
As swaar reën tydens blomtyd begin, begin die plant seermaak, wat die opbrengs van die gewas aansienlik verminder. In hierdie geval kom meestal swamsiektes voor: dit is eerstens roes. 'N Oormaat stikstofkunsmis op die werf kan dit ook veroorsaak.
Die siekte kan opgespoor word deur klein roesvlekke op blare wat geleidelik groei. Putrefaktiewe formasies verskyn op die blomme, met verloop van tyd droog die blare af en sterf. In hierdie geval is Bordeaux vloeibare of ander koperbevattende preparate baie nuttig.
Saffraan moet met moderering en onder die wortel natgemaak word, en ook nie om die aanplantings te verdik nie. Voer die plante met fosfor-potash-kunsmis in. Ongedierte wat knaagdiere beskadig, kan die gewas bederf.
Om hulle te bestry word verskillende repellers en beskermingsnette gebruik. U kan ook insekdoders gebruik, maar slegs indien saffraan nie vir behandeling gebruik gaan word nie.
Saffraan word nie net vir kook gebruik nie, maar ook vir mediese doeleindes.
Vir die menslike liggaam bring hierdie spesery die volgende voordele:
stimuleer spysvertering en verhoog eetlus;
verbeter metaboliese prosesse;
het 'n antidepressant, help om slapeloosheid te beveg;
aktiveer die brein;
Dit het 'n effense pynstillende effek, verlig krampe;
Dit is 'n antioksidant wat help om die jeug te bewaar en kanker te voorkom;
bevorder seksuele begeerte by mans en vroue, word beskou as 'n afrodisiacum;
help met hoes en verkoue;
versterk die liggaam:
gunstige effek op die kardiovaskulêre stelsel.
Belangrik! Daar is kontraindikasies vir gereelde verbruik van die beskrywe speserye: swangerskap, laktasie, ouderdom tot 2 jaar, hipertensie en allergie daarvoor.
Hoe en hoeveel saffraan word gestoor
Saffraan moet in 'n verseëlde houer geberg word. Hoe lank en hoe lank die geurmiddels gebêre sal word, hang af van die omliggende omstandighede. Die plek vir hom moet donker en droog gekies word, waar temperatuur nie meer as + 20 ° С. Onder sulke omstandighede sal die rakleeftyd, soos die meeste speserye, 2 jaar wees. Dit is moontlik om 'n produk wat nie verval het nie, te bepaal deur die sterk reuk wat selfs deur die houer seil.
Saffraan is 'n duur en luukse speserye wat geregte 'n verfynde aroma en smaak gee, en dit in oranje kleur. Dit het genesende eienskappe. Vanweë die hoë koste is dit dikwels moontlik om namaaksels van hierdie speserye te koop. Dit kan van knolle self gekweek word, maar slegs as daar gunstige toestande is.