Versindaba AVBOB Poësiekompetisie Archives : Versindaba
Posts Tagged 'AVBOB Poësiekompetisie'
Aantal jeuginskrywings in die AVBOB Poësiekompetisie skiet die hoogte in
Uitgereik: 10 Desember 2020
In haar lof vir die kompetisie, noem die bekroonde Afrikaanse digter Antjie Krog dit "'n verstommende gebeurtenis wat jaarliks in ons midde ontplof: duisende gedigte in al die tale van ons land! Geskryf, gelees en vertaal! Ek kan aan geen ander kompetisie in die wêreld dink wat so omvangryk is in terme van taal, wat so versorgend uitreik na elke gedig, en so uniek is in effek nie as die AVBOB Poësiekompetisie."
Kompetisiedata toon dat geen digter te jonk of te oud is om die pen op te neem nie: Vanjaar was ons jongste deelnemer sewe en die oudste 98. Ons het ook ontdek dat daar 'n skerp toename is in kwaliteitgedigte in Siswati en Setswana, met onderskeidelik 254% en 118% méér inskrywings. Ons het gesien dat mense hul gevoelens en vrese, hul ideale en hunkeringe met ons deel – ondanks (of dalk as gevolg van?) die jaar van die pandemie – deur 'n verstommende totaal van 41 139 gedigte; ook dat digters wie se werk gekies is vir publikasie in die AVBOB Poësiebiblioteek gesamentlik R1,23 miljoen aan publikasievergoeding verdien het.
Die kompetisie het voorts gewys dat die ware uitblinkers die jeuginskrywings is, want byna 75% van die totale getal is dié van skrywers jonger as 35.
Die hoofredakteur, Johann de Lange, sê dít is 'n werklik opwindende verskynsel. "Dié syfers dui op 'n passievolle begeerte by jongmense om hul ervarings te verwoord en om 'n rol te speel in die vestiging van 'n lees- en skryfkultuur. Dis 'n uiters positiewe ontwikkeling wat bewys dat poësie lewendig is onder die jonger generasie, deur dié belangstelling in en toewyding aan skeppende skryfwerk. Indien ons aanvaar dat poësie die kanaal vir die uitbeelding van ons diepste menslikheid is, kan ons ons hoop stel op 'n beter toekoms, omdat jongmense die poësie as 'n band tussen mekaar sien en as 'n manier om vir hulself 'n bepaalde stem te gee."
Die toename in die belangstelling in Siswati- en Setswana-poësie is belangrik vir die poësiegemeenskap. Vir De Lange beteken dit dat 'n literêre tradisie besig is om as 'n kulturele verskynsel te ontwaak. "Inheemse tale was histories nooit ten volle verteenwoordigend binne die literêre kanon nie, maar 'n splinternuwe tradisie is besig om te ontwikkel. Dis betekenisvol, omdat jong digters nou hul unieke stem op 'n oorspronklike manier ontdek. Dit verskil van dié van hul voorvaders wat die struggle as bevryding beskou het, want hierdie uitdrukkingswyse – in die tyd van COVID-19 – dui op nuwe, energieke vasbeslotenheid en moed."
Die kategoriebeoordelaar, prof. Stanley Mdonsela, het die gemeenskap Siswati-digters gelukgewens met die merkbare verbetering in die gehalte en die selfvertroue van hul inskrywings. "Dis omdat digters nuanses verstaan dat hul vaardige taalgebruik die beskouings en waardes van die Emaswati weerspieël," sê hy. "Wanneer iemand sy moedertaal gebruik, is dit 'n hartsboodskap. Siswati-digters is besig om 'n nis vir hulself in die wêreld uit te kerf. Hulle het standpunt ingeneem – en dit is dat die Emaswati nie uitgesluit sal word van hierdie merkwaardige geleentheid om troos aan die treurendes te bring nie." Madonsela voeg by: "Die aantal en gehalte van die gedigte is ongelooflik! Ek is heeltemal oortuig daarvan dat, as jy die getal jeuginskrywings in ag neem, die toekoms van ons taal veilig is in hul hande."
Die Xitsonga-digter en akademikus, prof. Ximbani Eric Mabaso, besing die lof van die kompetisie: "AVBOB Poësie is 'n verwesenliking van veeltaligheid en multikulturaliteit op 'n ongeëwenaarde skaal – een wat moeilik geklop sal word in die dekades vorentoe. AVBOB het binne enkele jare 'n hele klomp debuutdigters gepubliseer: Dit het 'n onverwagse skeppendheid ontlok op terreine wat jare lank onontgin was. AVBOB Poësie het daarin geslaag om 'n behoefte aan mededinging na vore te bring, waar nuwelinge en gesoute digters 'n verhoog kan deel. Terselfdertyd trek hulle nie net geldelik voordeel uit die publikasie van hul werk nie, maar kan ook toekennings inpalm. Hierdie projek beteken digkuns vír gewone mense, déúr gewone mense – 'n inisiatief wat ook, deur papierpublikasies, die digitale kloof oorbrug. Lank leef AVBOB Poësie!"
Carl van der Riet, uitvoerende hoof van AVBOB, deel die positiwiteit oor dié betekenisvolle, bemoedigende neigings. Die inskrywings wat tydens die afgelope viermaandetydperk ingedien is, het met meer as 25% gestyg teenoor die 30 573 wat verlede jaar ontvang is. Dit is meer as dubbel die getal inskrywings in 2017, die eerste jaar van die kompetisie.
"Hierdie ongelooflike toename is 'n teken dat al hoe meer Suid-Afrikaners sin in poësie vind. Ons voel geëerd deur hul belangstelling in die kompetisie en deur die indrukwekkende gehalte van inskrywings," sê hy. "Een van die belangrikste doelwitte van die kompetisie was nog altyd om toegang te hê tot 'n vryelik toeganklike biblioteek van gedigte in al 11 amptelike tale. Elke gedig wat as deel van hierdie biblioteek aanvaar word, ontvang onmiddellik R300 (elektroniese oordrag) sodra die gedig gepubliseer word. Vanjaar het ons beoordelaars altesame 4 100 gedigte vir publikasie gekies. Dit beteken dat AVBOB Suid-Afrikaanse digters ondersteun het deur uitbetalings van altesame R1 230 000 as publikasievergoeding."
Van der Riet kom tot dié gevolgtrekking: "Om die kunste te ondersteun, is inderdaad iets waaroor ons kan juig! Die statistiek wat hierbo genoem is, is getuienis van die ontwikkeling van 'n lewende monument. Dié sielvolle en dinamies groeiende projek bring hulde aan die mense vir wie ons lief was en wat ons verloor het. Dit bring ook eer aan dié wat nog lewe, dat ons hul skeppendheid in 'n ernstige lig beskou, en dat ons die kunste ondersteun met lewegewende energie en toewyding."
Die wenners van die AVBOB Poësieprys van R10 000 vir elk van die 11 taalkategorieë word aangekondig by die vierde AVBOB Poësie-galageleentheid middel-2021. Die digters wat die kortlys haal, sal in die eerste helfte van volgende jaar daaroor ingelig word. Digters word aangemoedig om die AVBOB Poësieprojek op sosiale media te volg om meer te wete te kom oor kompetisieverwante aankondigings, of besoek die kompetisiewebblad-blog by www.avbobpoetry.co.za
BYKOMENDE ONDERSTEUNING WAT ONTVANG IS
"Ek was 'n Engels-onderwyser vir die grootste deel van my professionele loopbaan – en ek het daarin geslaag om aan te hou klasgee, selfs toe ek 'n skoolhoof geword het. Ek het altyd geweier om taalonderrig en literatuuronderrig van mekaar te skei. Letterkunde is tog niks anders nie as taal in sy verbeeldingrykste vorm. Dit het beteken dat ek ook skeppende skryfwerk aangebied het, want pogings om sélf iets te skep wat jy op die bladsye voor jou bewonder, laat jou waardering vir dié proses styg. Maar dis ook so dat, om jou gevoelens in woorde te omskep, 'n manier is om dit wat binne jou is te definieer en duidelik te maak. Want totdat jy dít wat jy dink verduidelik, weet jy nie werklik wát jy dink nie. Die AVBOB Poësiekompetisie is 'n briljante manier om 'n groot groep mense aan te moedig om hul gedigte in hul moedertaal te skryf – iets wat húl lewens verryk, sowel as dié van die mense om hulle."
Jonty Driver, wat in Kaapstad gebore is, was voorheen hoof van Wellington College in Brittanje. Hy het vyf romans, vyf nie-fiksie-boeke (biografieë en memoirs), nege poësiebloemlesings, vier poësiebundels en 'n gedigteboek vir kinders gepubliseer.
"Sedert sy begin in 2017, het die jaarlikse AVBOB Poësiekompetisie (wat – verstommend – in al elf amptelike tale aangebied word) al hoe meer inskrywings gelok. Dat meer as 41 000 gedigte in 2020 ingeskryf is, getuig van die enorme menslike behoefte om denke te verwoord, om ervaring te orden, om emosionele perspektief en verfyning te soek, en om uit te reik na en kontak te maak met lesers. Vir my lyk dit of die kompetisietema, 'Ek wou nog sê …', 'n geïnspireerde keuse is. Jy staan verstom oor die getal en buitengewone reikwydte van die gedigte wat reeds deel is van die kompetisie se Poësiebiblioteek. Dít is 'n teken van mense se behoefte en begeerte om te skryf, asook die genot wat hulle daaruit put."
Moira Lovell was voorheen hoof van die departement Engels by Wykeham Collegiate, Pietermaritzburg. Haar werk het al in verskeie tydskrifte en bloemlesings verskyn, en sy het vier digbundels gepubliseer. Sy het ook 'n aantal kortverhale en verhoogstukke geskryf en in 2002 die Olive Schreiner-prys gewen vir haar drama Bedtime Stories.
"Poësiekompetisies het in Klassieke Griekeland ontstaan. Om die waarheid te sê, daar is geen méér demokratiese, gelykmakende manier om die digkuns te evalueer en te bevorder as deur dié soort mededinging nie. Veral twee dinge maak die AVBOB Poësiekompetisie vir my spesiaal. Eerstens die taalkundige omvang: Ek kan nie dink aan enige ander kompetisie wat soveel verskillende nasionale tale tot skeppendheid inspireer nie. Dié versiendheid is asemrowend, en die jaarlikse bloemlesing, wat die beste werk van al hierdie tale bevat, is besielend – 'n voorbeeld in verdraagsaamheid en inklusiwiteit. Tweedens verleen die fokus van die kompetisie op die ernstige, hartroerende temas van dood, hoop, liefde en geboorte 'n sfeer van waardigheid en empatie aan die projek. Daar is by my geen twyfel nie dat dié wonderlike instrument van demokrasie – om mense tot hul eerste literêre skryfpogings aan te moedig – van die beste nuwe Suid-Afrikaanse digters van die toekoms gaan oplewer."
Basil du Toit, wat in Kaapstad gebore is, het 'n nagraadse kwalifikasie in filosofie aan die Universiteit van Edinburgh verwerf. Kort nadat hy in 1980 na Skotland verhuis het, het hy 'n prys in die Nasionale Poësiekompetisie daar gewen. In 1989 deel hy die Sanlam-prys met die digter Douglas Livingstone. In 2015 is hy een van die wenners van die Poetry Business Book & Pamphlet-kompetisie (VK). Sy werk het al in verskeie poësietydskrifte verskyn, waarvan die mees onlangse die Poetry Salzburg Review is, en hy het twee digbundels, Home Truths en Older Women, die lig laat sien. Onlangs is sy mini-digbundel, Old, deur Smith/Doorstop in Sheffield gepubliseer.
Tags: AVBOB Poësiekompetisie, AVBOB Poetry Project
Posted in Uncategorized | Comments Off on Aantal jeuginskrywings in die AVBOB Poësiekompetisie skiet die hoogte in
Ode aan 'n lewende monument vir meertalige poësie
"Ek wou nog sê…" Seisoen 4
Die AVBOB Poësieprojek is in 2017 van stapel gestuur om 'n universele behoefte aan te spreek. Wanneer mense geliefdes aan die dood moet afstaan, ervaar hulle 'n groot, en dikwels blywende, leemte: die behoefte en gelyktydige onvermoë om die ervaring te verwoord. Carl van der Riet, AVBOB se hoof uitvoerende beampte, meen dat poësie juis vir mense die geleentheid bied om uiting aan hul emosies te gee. Marita Broschk, tweedepryswenner in die Afrikaanse kategorie van die derde AVBOB Poësiekompetisie, beskryf poësie as "… om woorde te gee aan die onverwoordbare waarby mense kan aanklank vind".
Meer as 10 000 gedigte is op die AVBOB Poësieprojek se webblad beskikbaar en vorm as't ware 'n bron van troos. Van der Riet voeg by dat AVBOB daarmee 'n poësiebiblioteek wou skep om aan mense 'n bron van hoop en vertroosting te gee wat genesing en berusting kan bied.
In die vierde TV-seisoen van "Ek wou nog sê…", die uitvloeisel van die AVBOB Poësieprojek se jaarlikse poësiekompetisie, val die kollig op die geleenthede wat hierdie besonderse projek aan gesoute sowel as debutantdigters bied. Die AVBOB Poësiekompetisie is 'n platform vir Suid-Afrikaanse digters om in enige van die 11 amptelike tale te dig, en dit op sigself maak hierdie kompetisie enig in sy soort. Die hoeveelheid inskrywings neem jaarliks toe en tot dusver is meer as 80 000 inskrywings ontvang, wat dit die grootse poësiekompetisie ter wêreld maak.
Die kompetisiewenners se gedigte word jaarliks in die vorm van 'n bloemlesing, I Wish I'd Said…, deur Naledi uitgegee en al die bydraes word in Engels vertaal. Adriaan Bester, AVBOB se hoofbestuurder van korporatiewe aangeleenthede, skryf dié kompetisie se sukses aan twee aspekte toe, naamlik die vryheid om in jou moedertaal te kan dig en die gepaardgaande toeganklikheid en blootstelling wat die Engelse vertalings aan die letterkunde verskeidenheid van die verskillende tale bied. "Die AVBOB Poësiekompetisie bied 'n geleentheid wat digters kan benut, en vir ons is dit 'n platform om ons land se digters te kan vereer," sê Bester. Volgens Johann de Lange, hoofredakteur van die kompetisie en bloemlesings, is ons menslikheid in poësie opgesluit: "Deur lewende taal kan ons oor die dood praat, en kan kulture kennis, wysheid en geskiedenis deel."
Programaanbieder en gevierde digter in eie reg, dr Daniel Hugo, beskryf dié projek en die bloemlesings wat daaruit spruit as "'n monument vir al die tale van Suid-Afrika". In elk van die tien episodes van "Ek wou nog sê …" gesels hy met Afrikaanse digters oor hulle werk en hul uitkyk op die lewe. Sy gaste sluit gevierde digters soos Antjie Krog, Diana Ferrus en Johan Myburg in, asook belowende debutante soos Churchil Naudé en Lynthia Julius. Dié wye spektrum digters het genoodsaak dat die episodes onderskeidelik in Pretoria, by die Pretoria Buiteklub, én in Wellington, by die Breytenbachsentrum, verfilm moes word.
"Ek wou nog sê…" begin Maandag 14 Desember om 19:30 op VIA, DStv-kanaal 147, met heruitsendings op Sondae om 22:00.
Tags: AVBOB Ek wou nog sê, AVBOB Poësiekompetisie, AVBOB Poetry Project
Posted in Uncategorized | Comments Off on Ode aan 'n lewende monument vir meertalige poësie
AVBOB-Poësiekompetisie. 'n Maand voor inskrywings sluit
AVBOB-poësiekompetisie eindig oor 'n maand: Tyd om in te skryf
Sedert 2017 is daar reeds meer as 80 000 gedigte in al 11 die landstale ingestuur vir dié kompetisie en meer as 18 000 digters het deelgeneem. Sommige van dié gedigte kan op AVBOB se webwerf gelees word. Temas waaroor digters kan skryf, is liefde, verlies, dood en geboorte. Alle digters kan deelneem – ook dié wat nog nooit gepubliseer het nie.
Inskrywings vir die 2020-kompetisie word tans ingewag en sluit op 30 November 2020.
Sien die onderstaande skakel:
Posted in Uncategorized | Comments Off on AVBOB-Poësiekompetisie. 'n Maand voor inskrywings sluit
Op 6 Junie vanjaar het die meertalige AVBOB Poësiereeks, I wish I'd said, afgeskop. 13 digters, 11 tale, 30 dorpe en stede en 11 000 km dwarsoor Suid-Afrika – die reeks vertoon op SABC 2 elke Saterdagmiddag tussen 14:00 – 14:30, en bestaan uit 13 episodes. Die digters bied elk 'n intieme binnekyk op hul lewens en digterskap; hulle grootwordjare…en dít wat hulle inspireer om te dig. Dit is die egtheid van die reeks wat opval. Die digters gesels – heel outentiek – in hulle onderskeie moedertale en die anderstalige kykers kan die programme volg via die Engelse onderskrifte. En, vir diegene wat hierdie kleinodes misloop word daar na afloop van elke program 'n YouTube-skakel beskikbaar gestel.
Digters is tradisioneel die profete, lofsangers, trabadoers en genesers van 'n samelewing, maar hulle nie sal huiwer om sosiale kritiek te lewer indien nodig nie. Deels dokumentêr, deels reis en deels ontdekking: In vanjaar se I wish I'd said maak die kyker kennis met 'n werker by 'n kragsentrale, 'n Swazi-prinses, 'n hoenderboer en 'n universiteitsdosent, om enkeles te noem. Poësie en storievertel loop immers hand aan hand en verhale uit die omgewing van Verdwaal en Ficksburg, Gemsbokspruit en Ga Matlala kry gestalte as die vorige AVBOB Pryswenners hulle harte teenoor kykers oopmaak. Elke program is 'n digterlike reis in eie reg.
Sedert die aankondiging van die AVBOB Poësiekompetisie op Mandeladag 2017, is daar reeds oor die 80 000 gedigte ontvang waarvan 10 000 op AVBOB se Poësiewebtuiste gepubliseer is. 2019 se Ek wou nog sê…-reeks het gefokus op Afrikaanse digters, terwyl vanjaar s'n 'n polifoniese klank het. Poësie – in al elf landstale – reik egter duskant geografiese of kulturele versperrings en die reeks verenig ons ryke diversiteit in 'n kollektiewe mosaïek van verlies, liefde en genesing.
I wish I'd said…SO1E01
We are born of the same black womb
We originate from one bone and feed from one bowl
– Tieho Mkhendane
In Komati, 'n uur se ry vanaf Middelburg, kom ons die 2017-Sotho AVBOB Pryswenner teë. Tieho Mkhendane is 'n algemene werker by die plaaslike kragsentrale. Hy is 'n sensitiewe man en praat sag; vertel van sy kinderjare wat hy as 'normaal' (nie goed nie en nie sleg nie) beskryf. Twee van sy sibbe het jonk gesterf en hy het sonder 'n pa grootgeword. "My moeder het haar swaarkry vir ons weggesteek," sê hy peinsend. "Sy het half ses soggens van die huis vertrek en saans sesuur teruggekeer." Tog; ten spyte van armoede en uitdagings is Tieho dankbaar dat hy 'n goeie opvoeding gehad het. "My moeder se gebede het my saans aan die slaap gesus. En as ek soggens wakker geword het, het sy steeds gebid. Haar gebede was my alarm." Die kamera toon 'n vrou se hand wat herhaaldelik deur 'n Bybel blaai. Tieho se moeder se geloof sou later ook sý rigtingwyser word.
Die digter se gesig helder op wanneer hy van sy ouma vertel. Skoolvakansies was die hoogtepunt as die uitgebreide familie se kinders by nkgono gaan kuier, dan het sy die lekkerste kos gekook en daar was selfs genoeg vir 'n tweede opskep ook! Vir 'n oomblik sien die kyker iets van Tieho se edel en onbedorwe karakter, en kyk verder, knop in die keel. Dit was egter met sy ouma se afsterwe dat Tieho sy passie vir poësie ontdek het. "Skryf 'n treurdig," het Mampone, soos hy teer na sy moeder verwys het, voorgestel. "Wat is 'n treurdig?" wou die seun weet. En sy het verduidelik dat hy al die hartseer wat hy in hom opkrop, op papier moet neerpen.
Die lig het vir die jong digter opgegaan, want hy het immers gereeld poësie gelees. "Almal in die kerk was aangedaan en het gehuil toe ek my gedig voordra. My moeder het aanvanklik nie geglo dat ek dit sélf geskryf het nie!" voeg hy trots by. Ná die skryf van sy ouma se begrafnisvers het Tieho 'n merkbare emosionele verligting ervaar, en besef dat die weg van poësie in die toekoms inderdaad een van ontlading sou wees. Dat hy ook die seer namens ánder kon verwoord, en so genesing vir talle van sy lesers sou bring.
Die program berig oor Tieho se jeugjare in Masaleng-laerskool en die gelyknamige hoërskool tot op Wits se studentekampus, waar hy as jong student Politieke Wetenskap wou studeer. Maar dit was nie die loopbaankeuse wat hy in gedagte gehad het nie: Tieho het homself op nóg 'n kruispad bevind – en besluit om 'n priester te word. En die jongman het vertrek na Vrede, na die kweekskool om die nodige opleiding te kry.
Maar ook hier, op Vrede, het Tieho ironies genoeg nie sy vrede gevind nie. Hy kyk reguit in die kamera en bieg, doodmenslik: "'n Rooms-katolieke priester mag nie vrouvat nie. En ek kan nie sonder 'n vrou leef nie."
Terug op Ficksburg het Tieho die liefde van sy lewe ontmoet en getrou. Sy droom om gesinsman te word, is bewaarheid. Maar die verlange bly altyd dié digter se deelgenoot… as gevolg van werksverpligtinge sien hy sy gesin net een maal 'n maand.
Hoe het die plaaslike gemeenskap Tieho se digtalent raakgesien?
'n Vriend vertel hoe Tieho 'n gedig voorgedra het tydens 'n Kaizer Chiefs- en Pirates-wedstryd. "Ek het net hierdie wondermooie stem in die agtergrond gehoor, maar sou nooit kon droom dat dit Tieho se gedig is nie…"
Dit was toe die dood vir die derde maal aan Tieho se deur kom klop, dat hy trefseker geweet het wat sy roeping in die lewe is: Hy moes sy digterskap uitleef; dit uitdra na ander sodat die bloeigrond van sy eie verdriet ook vir hulle genesing sou bring.
Wie was dit? Wie het die dood kom haal? Die digter laat sak sy kop. 'n Aar bult op sy voorkop en sy pyn is tasbaar. Mampone. Sy geliefde moeder is op 29 Desember 2016 onverwags aan 'n asma-aanval oorlede. "Sy het geweet sy gaan dood," sê hy moeisaam. "My kinders," was haar laaste woorde toe sy twaalfuur die nag almal byeen geroep het. "Sy het vroeër die dag al ons wasgoed gedoen." Die kamera toon 'n paar wasgoedpenne wat verwese aan 'n kaal wasgoedlyn bly dobber. En weer tref dit my: I wish I'd said se beeldmateriaal beweeg soos vloeibare poësie self – danksy die direkteur van fotografie, Phumelani Mdlalose en sy span wat die kinematografie behartig het.
Vir die soveelste maal vee Tieho die trane weg. "My moeder het bevestig dat ek 'n digter is. Ek het nie die kwalifikasies nie, maar in my hart weet ek ek is 'n egte digter, een in murg en been."
Dan helder sy gedig op en hy vertel van die AVBOB Poësieprys wat sy lewe onherroeplik verander het. Afgesien van 'n welkome kontantbedrag, is dit die digkunsreuse en mentors wat deurlopend in sy talent belê met raad en leiding. Tieho is ook die trotse eienaar van 'n Facebook-digblad, genaamd "Mohloding oa Lethabo", waar hy oor bykans enige onderwerp dig.
Vanjaar, met die uitbraak van Covid-19, is die AVBOB Poësieprojek meer relevant as ooit. Ons almal staar dood en verlies in die gesig; al is dit dalk nie dood in die letterlike sin van die woord nie, is dit waarkynlik ekonomies. Of metafories. Suid-Afrika treur, en gewone mense, ontluikende digters en lesers uit alle strata van die samelewing sal opnuut die transformerende krag van poësie ontdek. Ten spyte van die verdelende magspolitiek van politici, is die boodskap van dié projek dieselfde: dit is 'n oproep na eenheid en genesing. Daar is hoop en daar ís lewe na die dood.
Hier volg die volledige programskedule:
Die AVBOB Poësiekompetisie skop vanjaar af op 1 Augustus en sluit op 30 November. Die wenners van die 2019 AVBOB Poësiekompetisie word in Augustus aangekondig. Vir meer inligting besoek die AVBOB Poetry Facebookblad of www.avbobpoetry.co.za.
Tags: 2017 AVBOB Poësieprys (Sotho), AVBOB Poësiekompetisie, I wish I'd said 2020., Tieho Mkhendane
Posted in Binneblik, Nini Bennett | Comments Off on Nini Bennett. 'n Digterlike reis
Die herlewing in die vraag na poësie is inspirerende nuus vir aspirant- sowel as gevestigde digters. Dit verhoog nie net hul kans om hul werk te laat publiseer nie, dit gee hulle ook die geleentheid om 'n inkomste te genereer deur te doen waarvoor hulle lief is.