| Vandag is my MIV die finale volwassenheid. 21 jaar gelede is ek met MIV + gediagnoseer
Virale lading Getuienis van mense wat met MIV leef MIV-positiewe getuigskrif Immuun venster
Por Claudio Souza2 8208
Hierdie jong vrou, MIV + gediagnoseer 18 21 jaar is 'n herinnering aan almal: diagnose van reagens is nie 'n doodsvonnis nie. Ek raai niemand aan nie, selfs nie as 'een siel' afstand doen van die kondoom nie en ek doen 'n beroep op MIV-positiewe mense om nie hul "seksuele praktyke" op 'n "ek = ek" te baseer nie. Dit is goed om te weet dat dit so is; maar dit is noodsaaklik om te onthou dat daar selfs met 'n onpeilbare viruslading 'n virale las groot genoeg in die semen is wat die persoon met wie jy seks gehad het, kan besoedel, skroef, naai of liefhê! Maak nie saak watter werkwoord u verbind nie, verbind dit met 'n kondoom, want MIV word nie aan 'n vyand oorgedra nie. En ek glo niemand gaan bed toe met iemand wat hulle haat nie! In die nie te verre toekoms sal ek persoonlike oorwegings oor PrEP maak. Laat ons sê ek is geïnteresseerd in 'n ding Chada "Bio-etiek"!
Daar 18 21 jaar, ek is MIV + gediagnoseer
Ek het wakker geword ná ses in die oggend. My kêrel Snork langs my. Ek het stil opgestaan. Ek het die bed warm gelos. Ek het my koffie in die stilte in die kombuis in die kombuis gegooi. Ek onthou my pille te neem. Hulle is sigbaar aan die tafel in die kombuis in 'n eenvoudige uitsig. Ek hoef dit nie weg te steek nie, Al die mense met wie ek woon, weet dat ek MIV-positief is.
Ek het elke dag vir my Joga-klas uitgegaan. My sessie was stadig, soos gewoonlik, en dit het amper twee uur geneem, wat ek bestee het om aandag in my asem te gee. Maar die gedagte: "Wow, ek leef nog!" "
En dit het volhard in my gedagtes. Wie sou gedink het hy sal hier wees, nog steeds ...!
Daar is lewe met HI! V Vandag kom my MIV voluit.
E nie net lewendig sowel as sterk en gesond nie? Sterker en gesonder as wanneer ek my diagnose ontvang het!
Ek het die meeste van die dag by die werk spandeer, en hoewel dit Maandag was en die koue amper bevries het, kon ek nie help nie, maar 'n verborge glimlag.
Die herdenking van my MIV-positiewe diagnose het my dag geword om die feit dat ek geleef het, te vier. MIV het my die idee gegee dat gesondheid en lewe word dinge gesoek en waardeer, het my geleer om my liggaam holisties te versorg.
Ek het die perfekte idee oor hoe gelukkig ek is! Baie van ons, mense wat met MIV leef, leef nog in vrees, onder die gewig van geheimhouding, isolasie en hopeloosheid.
Een van die dinge wat ek vandag baie dink, is hoe MIV-medikasie klaarblyklik die antwoord op alles geword het. Die enigste oplossing! Die einde van vigs! Maar dit doen nie MIV infeksieOndetectable is nie 'n geneesmiddel nie
As daar een ding is wat ek oor die afgelope agtien jaar van MIV geleer het, is dit dat ons mense is wat pille neem.
Remedies van alle soorte, maar met meer gevarieerde behoeftes; soms moet ons vinnig inneem, een van hulle wat ons met die 'volle maag' moet inneem en so aan ...
Dit was min of meer my maandelikse dosis medisyne. Ek het dit aan iemand gewys wat my daaroor gevra het en ek het nog een lig gewys. Maar kom daaraan om te dink, dis meer van dieselfde, want ek het hom die daaglikse dosis gewys. Dit is die maandelikse een. En alles is nie daar nie !!!
Vir baie van diegene wat die steun Positief UK , daar is dikwels nie genoeg kos nie, of 'n stabiele huis, waar om te leef en soms hulle leef in verhoudings waarin hulle nie veilig voel nie, bang vir alles.
Baie Het jy twyfel en lewe in terreur? met die idee dat hulle gekontrakteer het MIV, sonder om daaroor te weet
dikwels, hulle verstaan ​​baie min oor die virus, of oor die medikasie wat hulle neem.
Como neem die behandeling godsdienstig en ywerig, soos dit nodig is dat ons, PLWH wanneer alles onseker is, dubbelsinnig of twyfelagtig?
Intussen het die mantra wat van bo kom, is altyd dieselfde:
Ons is in 'n krisis, daar is geen geld vir ondersteuningsdienste nie. Begrotings word verminder en toegang tot medisyne word beperk deur finansiële of begrotingskwessies. " Ja, hier in die Verenigde Koninkryk, gebeur dit dikwels een van die sterkste ekonomieë in die wêreld.
Armoede, ongelykheid en geweld lei steeds tot hierdie epidemie. Ek wens as ons 'n pil gehad het hiervoor
Die oorspronklike https://hivpolicyspeakup.wordpress.com/2015/02/02/18-years-living-with-hiv
Ek haas en baie belangstel my, maar niks so veel nie (Leoni - Paula Toller?)
Alhoewel in Brasilië antiretrovirale middels gratis versprei word en hierdie teks 'n spesifieke toestand in die Verenigde Koninkryk weerspieël, is dit nie moeilik om 'n parallel te vestig tussen hierdie getuienis en die realiteit wat ons ervaar het nie, mense wat in Brasilië woon.
In plekke ver van die groot sentrums, en soms nie eens so geïsoleer nie, soos byvoorbeeld Ceará. En daar is soms die fraksionering van dosisse en die pasiënt, wat dikwels van ver af kom, en kan slegs medisyne kry vir vyftien dae, as gevolg van "logistieke foute".
Institusionele Seropositive Prejudice daar is 18 Years
Om nie die voor die hand liggende vooroordeel van sommige "dienaars" te noem nie.
Daarbenewens ondermyn munisipaliteite die reg op die "vrye pas" vir seropositive mense, op die voorwendsel van niks of enigiets nie. Selfs ek, wat in Sao Paulo woon, het reeds hierdie kaartjie gegee omdat 'n ware epiese nodig is, wakker word en zaranzando van hier af en daar en daar om die voordeel te kry.
Gelukkig het dit vir my verander. Vandag het ek 'n "gratis pas". Die Groot X van die vraag is wat met my gebeur en ek het hierdie gratis slaag ....
Ek wou ook 'n pil hê vir hierdie sosiale siektes... Ongelukkig is daar nie ... en min kan gedoen word, behalwe om voort te gaan die stryd om ons regte!