Dit is ’n onderwerp waarmee ’n mens katvoet moet omgaan. Katvoet, inderdaad, want ’n mens sien baie keer hoe die spreekwoordelike naels uitkom wanneer skole hul leiers aankondig.
’n Mens is enersyds uitbundig bly vir dié wat gekies word, en andersyds hartgebroke vir diegene wat nié gekies word nie. Daar is nie ’n eenvoudige antwoord op dié tameletjie nie en skoolhoofde moet soms die wysheid van Salomo aan die dag lê om die houe van ouers af te weer.
Dit is ’n model wat deur al hoe meer laerskole gevolg word en deur talle opvoeders onderskryf word. En ek moet byvoeg: dit draai beslis baie onnodige spanning by laerskoolleerders nek-om.
Kort nadat dié stelsel ingestel is, praat ek en my gesin een aand op die vooraand van ’n nuwe skooljaar oor leierskap en hoe ’n goeie “senior” moet lyk.