Fanon het die psigiese geweld van koloniale rassisme soos min ander verwoord. Hy het die teenstrydighede en slaggate van dekolonisasie in Afrika amper profeties uitgewys. Maar hy is al in 1961 dood — hy het in ‘n ander wêreld as ons geleef.
Sover ek kan vasstel, was die Sulamitiese vrou van Hooglied se vel swart, deur kleur van bokhaartente. Sy was verlief op ŉ skaapwagter, nie die koning nie. Sy het die koning verlaat om na die skaapwagter terug te keer. Hoekom dans sy voor soldate, by twee kampe? Het Celan dit in gedagte gehad toe hy die gedig geskryf het?