Gedig: Die wind in die baaiKampsbaai (Foto: Max Lipa/Pixabay) NP van Wyk Louw (1906 – 1970) Die wind in die baai het gaan lê; en rondom het dit oor Houtbaai, oor Kampsbaai en by Seepunt wit koppe bly waai. Maar, in die baai het die wind gaan lê: alles wil toegesluit lyk – byna veilig -; en ‘n seun het in ‘n blikskuitjie uit, sakdoek vir seil – sonder fletter -, plankies vir roeiers, dit uit-gewaag – want die wind oor die baai het gaan lê. En ons bid na die berg, die wind, die planeet toe om alles wat wind-berg-planeet se aard is af te lê, en ‘n oomblik (‘n oomblik!) net te broei, broei oor die vrees vir die vrees en die ongewete roei van die seun in hierdie kort stilte binne die baai.