Johan Sebastian Bach (21-3-1658 tot 28-7-1750) het sy Johannespassie in die jaar 1723 gekomponeer voordat hy sy beroep as Thomaskantor te Leipzig aanvaar het. Dit is na alle waarskynlikheid op Goeie Vrydag van die daaropvolgende jaar vir die eerste keer in die Thomaskerk uitgevoer. Die werk volg die tradisie van die Middeleeuse liturgiese passiedrama soos dit destyds te St. Thomas gehandhaaf is en word dus deur die skriftuurlike oorheers (Johannes 18 - 19, met twee kort uittreksels uit Mattheus 26 en 27). Eerbiedige afstand maak nou egter plek vir 'n geniale werklikheidsiening: "soos dit geskrywe staan" word nou "so het dit gebeur". Hierdie skriftuurlike word aangevul deur korale en arias wat deurgans 'n diep gelowige karakter toon - oordenkings wat steeds in noue verband met die voorafgaande teks staan.
Hierdie wonderlik innige toonsetting smelt met die oorweldigende drama van die gebeurtenisse saam tot 'n aangrypende geheel.
Bach se Johannespassie is in wese 'n liturgiese werk wat deur Bach in dié vorm en hoedanigheid verskeie kere in die Leipzig se hoofkerke uitgevoer is.
Uitvoerings in 'n konsertsaal kan enigsins afbreuk doen aan die gewyde karakter van die werk. Die geïspireerde uitvoering deur Bruno Peyer en sy skare van medewerkers was egter so vervul van die gees van die werk dat uitvoerders en toehoorders saamgebind was in 'n gemeenskaplike belewing van die Lydensverhaal.
Onvoorwaardelike bewondering pas vir die pragtige uitvoering van die korale wat die gemeente simboliseer en 'n oordenkende funksie vervul. Met innige deurleefdheid is steeds die reaksie op die gebeure geregistreer.
Die turba kore het egter 'n heel ander geaardheid. Hier het die koor 'n aktiewe aandeel in die dramatiese handelinge. Hier en daar is die vereiste intensiteit reeds bereik. Daar is egter plekke waar 'n sekere vaagheid van klank en karakterisering die dramatiese ekspressie belemmer het.
Hoewel dit nie die gewoonte is nie, sou mens byna wens dat die turba-kore uit die kop gesing word om so beter die aanwysings van die dirigent te kan volg en 'n vryere uitdrukkingskrag te verkry, minder "neuse in die boek".
In die uitvoering van die afsluitende koraal het die koor weer sy groot kwaliteite getoon. Die opbou na die triomferende deel waar by die woordeAls dann vom Tod erwecke michreeds vooruitgesien word na die Opstanding is skitterend verwesenlik.
Hoewel die soprane en alte die mansstemme ver oortref, was die vierstem polifonie deurgans duidelik herkenbaar, 'n Versterking van tenore en basse sal egter welkom wees.
Die eenheid van dié werk wat so 'n ryk verskeidenheid vertoon word gewaarborg deur die leidraad van die Evangelieverhaal en deur Bach se bewonderingswaardige musikale argitektuur.
Deur juiste tempokeuse en goeie sorg vir die aaneenskakeling van die dele, het die dirigent die argitektuur tot sy reg laat kom. Hier pas ook 'n woord van lof vir die oplettendheid en slagvaardigheid van koor en orkes. Slegs enekele male, soos by die inleiding van 'n solo-aria, het die orkes enige moeite gehad om dadelik op die slag van die dirigent te reageer.
Die Evangelieverhaal is voortreflik vertolk deur die tenoor Sjoerd Beute met 'n rykdom van skakerings in talle details wat getuig van 'n grondige bestudering en 'n diepe inlewing
Ná haar fraai uitgevoerde ariaVon den Stricken meiner Sündenhet die alt Stella Beder haarself nog oortref in die uitdrukkingsvolle vertolking van die ariaEs ist vollbracht. Dit was 'n musikale hoogtepunt waartoe ook die tjellis Alfredo Stengel 'n vermeldingswaardige bydrae gelewer het.
Hierdie werk stel hoë eise aan almal wat daarby betrokke is, veral vanweë die omvattende partituur en algemeen Christelike inslag, wat soos 'n Griekse drame lees en musikaal op eg Barok-wyse kragtig aangevul word. Die uitvoering van die Johannes-Passie moet in die eerste plaas die geestesgemoed aanraak en deurgaans 'n dringendheid na vore bring.
Saterdagaand se uitvoering het slegs soms hierdie aspekte belig. Die koor en die orkes kon die uitstekende gehalte van die soliste nie ewenaar nie. In dié opsig is die dirigent te blameer. Die koorwerk het wel soms 'n energieke bydrae gelewer - die uiteindelike klimaks in die slotkoraal het bewys waartoe die koorsangers wel in staat was.