GEWONE TIPES PARTRIDGES EN HUL BESKRYWING - PLUIMVEEBOERDERY
Gewone tipes partridges en hul beskrywing
'N Partridge is 'n voël wat deel uitmaak van die familie van Pheasants en die volgorde van die Curonidae. As gevolg van sy klein grootte, is dit baie soepel en vinnig. 'N kenmerkende kenmerk van partridges - hulle uiters hoë aanpasbaarheid aan die moeilike klimaatstoestande, sodat die voël kan amper dwarsdeur die noordelike halfrond gevind word, van die Arktiese Sirkel na die Amerikaanse subtrope.
Die patrot toendra woon in die noordelike breedtegrade, waar dit 'n sedentêre-nomadiese manier van lewe lei. Die voorkoms daarvan is baie soortgelyk aan die wit patrijs, waardeur hierdie soort partridges baie maklik verwar kan word in gebiede van gemeenskaplike wooneenhede.
Gewoonlik die toendra-aansig van sulke voëls verkies om in klein groepies te bly. Paring vind plaas in die lente, en vir nes soek hulle rotsagtige plasings wat ryk geword het van korwe.
Partridges word al hoe meer tuis gekweek op 'n vlak met: hoenders, eende, ganse.
Hulle kan ook hul neste in die toendra op die heuwels bou, op plekke waar struike groei. Gewoonlik is die nes 'n vlak fossa., waarvan die bodem bedek is met verskillende stingels, blare en kruie.
Dikwels verberg hierdie spesie sy neste onder groot klippe of bosse. Teen ongeveer einde Junie lê vroue tussen 6 en 12 eiers en beskerm hulle gedurende die inkubasieperiode. Wanneer gevaar ontstaan, verberg hulle die eerste keer, en dan probeer hulle om die gevaar van hul nageslag af te lei.
Die kleur van die voël is oker, die boonste gedeelte van die liggaam is dig bedek met spikkels bruin kleur. In die somer word die kleur meer grys. Die meeste partridges is altyd op die grond.waar hulle op lang klippe sit.
Die dieet is redelik divers en sluit in bessies, jong lote en knoppies van wilg of dwergberk, asook blare en blomme van ander plante.
Dit is belangrik! Op die oomblik is die bevolking van hierdie spesie aansienlik afgeneem. As gevolg hiervan In sommige lande is daar regeringsprogramme om dit te beskerm.
Die liggaamsdeel van die klippatroon is soortgelyk aan grys, maar verskil daarvan in groter massa. Die habitat van hierdie spesie dek 'n groot gebied van die Kaukasus na die Altai.
Ook in natuurlike omstandighede kan die voël in Sentraal-Asië gevind word. gewoonlik partridges en baie van hul spesies woon bergrawyne, aan die onderkant waarvan riviere vloei.
Die kleur van die klippatronen is taamlik kaal, ashen-grys, met 'n blou-pienk skaduwee. Hierdie tipe oog het 'n kenmerkende patroon in die vorm van 'n ring.
Aan die sye is daar donker dwarsstrepe, en 'n maag van 'n rooierige skaduwee. Die lengte van die liggaam is 35 sentimeter, en die gewig is 350 tot 800 gram, die vlerkspan is 47-52 sentimeter.
Die wyfie lê ongeveer 16 eiers, verskillende klei-wit skulp, wat met bruin kolle bedek is. Die inkubasieperiode duur drie weke.
Die dieet sluit 'n verskeidenheid vrugte, bessies, knoppies en korrels in. Die voël kan verskeie wortels en bolle van die grond af onttrek. Ook word insekte geëet: spinnekoppe, ruspes en kewers.
Hierdie spesie woon op die gebied van die Armeense Hoogland na Indië en van die oewers van die Persiese Golf na Sentraal-Asië. Voorheen het die habitat selfs die suidelike deel van Europa gedek..
Gewoonlik woon hierdie voëls in die voetheuwels, op plekke waar daar klowe, klowe en steentjies is. Bevredigend naby bronne en strome. Hulle verkies heuwelagtige terrein met klein gras- of struikplantegroei.
Die voëlkleed het 'n grys-sanderige kleur met 'n effense pienk skaduwee.
Aan die kante is daar langswye breë strepe. Die mannetjies van hierdie spesie het 'n bruin-swart band op hul kop, wat naby die goiter 'n soort "das" word. Die massa volwasse partridges is 200-300 gram.
Die plekke waar nes gevestig is, is die hange van heuwels, neerslae, plekke onder klippe, naby bome en bosse. In die tydperk voor die eiers uitbroei, is die vroulike en die mannetjie saam en voed naby die nes. Tipies, die wyfie lê 8-16 eiers en dadelik na die begin begin om hulle uit te broei.
Mans, meer dikwels as nie, neem nie deel aan broedeiers nie, maar is nie ver van nes geleë nie. nietemin hierdie soort monogameDaarom kan mens, saam met die bros, die vroulike en die mannetjie ontmoet.
Weet jy? Sedert 1995 is die patrollie die staatsimbool van die Amerikaanse staat Alaska.
Baie pragtige uitsig, groei tot 38 sentimeter lank en kry sowat 700 gram gewig. Dit het 'n klein kop met klein oë en 'n kort nek. Die klein bek is sterk genoeg, effens gebuig.
Kort bene is bedek met dik vere, wat saam met skerp kloue die voël in die sneeu in die winter goed kan bly. Met die verswakking van die weerstoestande, grawe dit in die sneeu klein depressies, waarin dit slegte weer wag.
Normale dieet - grassgroente voer: jong lote van verskillende struike, blomme, bessies en sade van plante, moerasmossie. Die dieet van 97% bestaan ​​uit plantegroei en 3% voer van dierlike oorsprong (larwes, wurms, kewers en vlieë).
Hierdie spesie vlieg selde en lei meestal 'n aardse lewenstyl, loop goed en vermom homself pragtig. In die winter kies die wit patrijs die sogenaamde "sneeu kamers" as 'n habitat, waarvoor dit passages in die sneeu trek. In so 'n skuiling verberg die voël van roofdiere.
Sy is 'n oulike voël, maar tydens die broeiseisoen word daar van geskei. Teen hierdie tyd word pare gevorm, wat nakomelinge voortbring.
Weet jy? Die beskrewe vorm kan die toestande van uiterste verkoue duld, terwyl die krag en energie in die sneeukameras behoue ​​bly.
In teenstelling met die meeste ander spesies, leef die kronkelpatridge nie in oop gebiede met 'n klein hoeveelheid plantegroei nie, maar in tropiese woude, waar dit moeilik is om te vind.
'N Volwasse individu groei tot 25 sentimeter in hoogte. Die hoof kenmerk van die vorm is 'n helder en ongewone voorkoms.
Die kleur van die voëls is amper swart, met 'n merkbare blou tint in mans en groen in wyfies. Op die kop van die mannetjies is daar 'n helmteken van helder skarlakende kleur, wat in sy vorm lyk soos 'n kwas.
Gewoonlik voer 'n kronkelpatridge op vrugte en sade, maar in teenstelling met ander spesies, kos van dierlike oorsprong oorheers in die dieet. Dit sluit in verskeie insekte en selfs terrestriële mollusks.
Die spesie word ook onderskei deur sy ongewone nesstyl. In plaas van dat kuikens in die fossa uitbroei, bou sulke partridges 'n groot nes met 'n ingang en 'n dak. Die meeste van die wyfies lei reeds volwasse kuikens na die nes, terwyl die ingang met takke netjies gesluit word.
Die habitat van hierdie spesie is droë woude van Maleisië, Sumatra en Borneo. Die voëls is redelik groot, die lengte van 'n volwasse individu bereik 36 sentimeter.
Partridge habitat - die trope, waar daar digte woude is, veral die ruigtes bamboes. Soms kan verteenwoordigers van die spesies gevind word, selfs op kilometerhoogte.
Die voël is taamlik skaamdaarom probeer hy so gou as moontlik van 'n persoon wegkruip. Dit is moeilik om te sien, maar dit kan maklik in die nag gehoor word, wanneer die patrollie harde geluide maak wat na 'n baie lang afstand gedra word.
Op die oomblik feitlik niks is bekend oor die spesies wat nesmaak nie. Uit die nes wat gevind en ondersoek word, kan daar afgelei word dat die wyfies tussen 2 en 5 eiers lê, wat 18-19 dae uitbroei.
Weet jy? Maleisiërs het 'n interessante manier opgedoen om te jag vir sulke partridges. Om dit te doen, navolg hulle die nagskreepe en lok hulle in spesiale valle.
White-throated Spur Partridge
Woon in die klam bergwoude van Sri Lanka op 'n hoogte van 1500 meter bo seespieël. 'N Volwassene groei tot 33-36 sentimeter. Basies bestaan ​​die dieet uit plantvoedsel - bessies, sade, risome.
Want vitya neste kies oorgroeide hange van riviervalleie, want op sulke plekke is dit maklik om nageslag van roofdiere te verberg.
In die paring seisoen, kom die voëls bymekaar.wat nie breek nie, selfs na die verskyning van nageslag. Gedurende die maandelikse tydperk, wat van November tot Maart duur, lê die wyfie 2 eiers. Opgroeide kuikens hou naby aan hul ouers en leer vinnig om selfstandig te voed.
Bevat die bergagtige of woestyn-terrein, waar is sitplekke. gewoonlik voëls vergader in pare of klein troppe. Hulle vlieg redelik selde en vir kort afstande.
Basies beweeg hulle langs die grond, vinnig weg van roofdiere op die berghange, waar hulle in skeure en tussen klippe steek. Eet niere en sade van plante, sowel as klein insekte.
Die grootte van die voël is selfs kleiner as dié van 'n duiwe, en die gewig van 'n patrijs is slegs 200 gram. Die verekleed is grys met 'n effense pienk tint, skuins strepe bruin en swart is op die buik aanwesig. Op die kop van die mannetjies is daar 'n donker streep wat soos 'n blinddoek lyk.
Nestende plekke is rotsagtige berghange met 'n minimum van plantegroei. In die middel van Mei lê die vrou 8-12 eiers.
Dit is belangrik! Trouens, die patroontjie behoort aan dieselfde familie as die swart kruis, dit wil sê vir die Teterevins.
Dit woon op die eiland Madagaskar in die ruigtes bosse en in die lang gras. Dikwels kan gevind word op die bewerkte lande waar die voël op soek is na hul eie kos.
Hou ook van verlate velde wat met onkruid oorgroei is. Die grootte van 'n volwasse individu is byna 30 sentimeter.
Die eienaardigheid van hierdie spesie lê in sy poligamie, met ander woorde die mannetjies met verskeie vroue. Voëls het ook 'n uitgesproke verskil in kleur volgens geslag.
Mans het 'n helderder kleur, waardeur hulle 'n groot aantal vroue kan aantrek. Na die paring lê die wyfie 'n taamlik talle koppelaar, wat soms uit twintig eiers bestaan.
Dit is belangrik! Hierdie spesie is endemies, dit wil sê, sy verteenwoordigers kan slegs in Madagaskar woon.
Dit woon in die woude wat groei op die lae berge van Suid-China, kan ook in Tibet gevind word. Verteenwoordigers van die spesie kan op hoë hoogte woon: van 1.500 tot 2.700 meter bo seespieël.
Volwassenes verskil nie in groot mate nie en gewoonlik is hul lyflengte 25 sentimeter. In die wild word struikpatrone in pare of in klein groepe van tot tien individue gehou.
Die kleur is bruinbruin, met klein kolle swart kleur. Die swart kolle op die keel kan die geslag van die voël bepaal, aangesien die mannetjie meer van hulle het.
In die tydperk van April tot Junie vorm pare, na die paring van die wyfie 4-5 eiers. Bospatroon bou nie 'n nes nie, en maak direk in die grond in die wortels van 'n boom of onder 'n bos.
Ten spyte van sy klein grootte, is dit 'n baie geharde voël wat selfs in uiterste toestande van die Arktiese en die trope kan oorleef. Maar tog sommige spesies benodig beskerming, waarsonder hulle eenvoudig nie kan verdwyn nie.