Terselfdertyd is ons ook die generasie wat grootgeword het in – wat toe bekend gestaan het as – “die nuwe Suid-Afrika”, ’n land waarin almal (veronderstel was om) gelyke regte (te) geniet.
Ek smag na ’n NG Kerk waarin enige en alle liggame welkom voel. Ek droom van ’n NG Kerk waarin mense van ’n verskeidenheid rasse en kulture, maar verder ook seksuele oriëntasies, genders en liggaamlike vermoëns waarlik deel vóél; ’n NG Kerk wat nie net sê “almal is welkom” of ’n “seisoen van menswaardigheid” aankondig nie, maar waarin dit ’n werklikheid is – in amptelike besluite en strukture, sowel as die lewe en werk van die kerk.
Miskien is dit juis die eiegeregtige, ongeduldige, naïewe millennial in my wat glo dat dit moontlik is; wat tog geseën is met “genoeg dwaasheid om te glo dat (ons) ’n verskil kan maak in hierdie wêreld, sodat (ons) dinge kan doen wat ander glo nie gedoen kan word nie.”
Waarom word die probleem voor die deur van die NG Kerk gelê, terwyl ander Christelike kerke en gelowe soos die Jode, Moslems en self Boediste nie aangeval word nie? Die aanslag is baie eensydig en beslis nie die gevoel van ‘n meerderheid nie, maar wel ’n paar wat die Bybel wil herskryf.
Nêrens word gesê ons moet diesulkes veroordeel of verneder nie. Dit is belangrik, hoewel die daad verkeerd is en ons nie die Bybel se letters mag verander nie. Ek voel jammer vir gay mense, want maklik is die probleem nie, maar die wat hulle veroordeel is egter ook skuldig, want ons almal is Sy kinders.
Aangesien die gemeente oor twee / drie jaar weer ’n voltydse leraar wil beroep, word van die kanditaat verwag om die gemeente te begelei tot ’n volhoubare toekomsbediening.
Hierdie gemeente is geleë binne in ‘n boerderygemeenskap in die Noord Wes Vrystaat en ongeveer 140 km vanaf Bloemfontein. Ons is ’n behoudende gemeenskap. Daar is 298 belydende lidmate, 78 dooplidmate en bestaan uit ses plaaswyke en vyf dorpswyke. Hertzogville het ’n baie goeie laerskool en het ook ’n Bejaarde Dienssentrum vir selfversorgende bejaardes.
’n Herder wat in spanverband kan saamwerk en met ‘n visie vir geestelike vernuwing – nie net suiwer verandering nie.
Die orrelis is verantwoordelik vir die sang en musiek tydens die oggenddiens en ander geleentheidsdienste. Begeleiding op die pyporrel is die vertrekpunt. Die orrelis is verant- woordelik vir die kreatiewe uitbou en ontwikkeling van die musiek by die diens en moet as deel van ’n span kan funksioneer.
Pligte: Die verantwoordelikheid vir die leiding en bestuur van alle fasette van die Musiekbediening. ‘n Volledige taakomskrywing is op aanvraag by die kerkkantoor beskik-baar.
Vry inwoning en etes as die sentrum in bedryf is, ’n voertuig met brandstof vir die uitvoering van die opdrag. Die maandelikse vergoeding sal tydens ’n onderhoud onderhandel word.
Stuur u CV (maak asb. gebruik van die lys vrae op die webwerf vir die CV – nie meer as 3 bladsye lank nie), minstens twee verwysings en ook u MBTI (Myers Briggs Temperament Index) profiel (indien reeds gedoen), aan die saakgelastigde by ngwaterb@esnet.co.za
Dié vraag wat 500 jaar gelede die Reformasie ontketen het, skemer telkemale in die temas rakende sosiale, ekonomiese en ekologiese geregtigheid van die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke se byeenkoms in Leipzig deur. Ek het die besonderse voorreg gehad om as ’n afgevaardigde vanuit die perspektief van die jeug hierdie geleentheid te kon meemaak.
Die goeie lewe beteken ’n lewe wat strewe daarna om af te skaal met produksie en verbruik met die doelwit om deur middel van mededeelsaamheid ’n samelewing te kweek wat meer gelukkig en gesond is. Dis ’n lewe wat spruit uit die verstaan wat die beliggaming van Christus in die wêreld beteken. In ’n paneelbespreking in die Gereformeerde kerk in Leipzig bespreek ons moontlike maniere om sosiale-ekologiese-ekonomiese probleme aan te spreek, onder andere alternatiewe saambly-gemeenskappe wat ingestel is om kennis en hulpbronne te deel, om krities op politieke sisteme te wees en nie net te protesteer as ’n saak ons individuele behoeftes raak nie, maar om aan die geheel te dink en om nie kosse te benut wat skaars is in dele waar dit nie ekologies volop is nie.
As jeugafgevaardigdes stel ons ’n dokument op vir die algemene vergadering waarin ons protesteer. Vanuit Afrika, Noord- en Suid-Amerika, Europa, Asië, Australië en die omliggende eilande, stem ons saam dat geregtigheid ’n fokuspunt in die kerk behoort te wees. Uit een mond, roep ons vir ’n kerk wat mense opvoed rakende die oordeelkundige benutting van hulpbronne, gesondheid, gesinsbeplanning en ’n fokus op ekologie. Ons vra dat ’n sosiale bewustheid gekweek word wat selfsugtige behoeftes vervang met ’n bewustheid vir sosiale welstand. Ons vra vir ’n hernieude soektog na identiteit en die de-kolonisasie van gekoloniseersde paradigmas. Ons vra dat die kerk vroue en mans gelyke kanse gun in die bediening en die stem van die jeug as ’n gelyke vennoot in die kerk sien.
Die WGGK het ons protes gehoor met die aanstelling van vyf jeugdiges in leierskapsposisies waarvan een ’n vise-president is. Die WGGK stuur ’n sterk boodskap uit dat die Gereformeerde familie omgee vir die toekoms, vir geregtigheid en die uitlewing van die beliggaming van Jesus Christus.
Tog beklemtoon ons dat, hoe laakbaar die misbruike deur sommige godsdiensbedienaars wat deur die kommissie ontdek is, ook al mag wees, hulle effektief hanteer kan word deur die reeks regsmiddele wat beskikbaar is in die goedontwikkelde, gevestigde en gerespekteerde Suid-Afrikaanse regstelsel. Staatsregulering en -beheer van godsdiens is nie die geskikte manier om sulke misbruike te beveg nie. Die reg op godsdiensvryheid is ’n fundamentele en gekoesterde reg in ’n oop en demokratiese gemeenskap, wat nie opgeoffer mag word ter wille van aksie teen die misbruike wat deur ’n skynbaar klein minderheid godsdiensbeoefenaars gepleeg word nie. Dit sal godsdiensvryheid vernietig, juis dié reg wat die kommissie voorgee om deur hierdie voorstelle te beskerm.
Ter regverdiging van die voorstelle vir nuwe wetgewing om godsdiens te reguleer, voer die verslag aan dat bestaande wetgewing óf nie die kwessies effektief aanspreek nie, óf dat godsdiensinstellings nie die toepaslike wetgewing gehoorsaam nie, óf dat bestaande wetgewing nie behoorlik afgedwing word nie. Hierdie argument is foutief en is gebaseer op ’n verkeerde interpretasie van die wet. Die bestaande regsraamwerk is inderdaad voldoende om die saak effektief aan te spreek. Die aktiwiteite van godsdiensinstellings word alreeds aan verskeie wette onderwerp, wat net waar nodig nougeset afgedwing moet word. Nuwe wetgewing om hierdie beweerde tekortkomings aan te spreek, wat die effek sal hê dat dit godsdiens kontroleer en godsdiensvryheid op ’n ongrondwetlike manier skend, is nie die toepaslike voertuig om die misbruike te beveg wat in die verslag genoem word nie. Dan hang die erkenning van ’n fundamentele mensereg af van die staat se vermoë of gewilligheid om sy wetlike verpligtinge na te kom.
Ons tweede beswaar is dat die voorstelle afhang van die toekenning van omvattende afdwingingsmagte aan die CRL-Regskommissie as die sogenaamde finale gesag oor alle godsdienskwessies. Volgens afdeling 185 van die Grondwet is die kommissie egter ’n raadgewende liggaam ten opsigte van die regte van kulturele, godsdiens- en taalgemeenskappe. Nêrens in afdeling 185 word die kommissie bemagtig om ’n regulatoriese of afdwingingsliggaam te wees nie. Afdeling 185 maak nie voorsiening vir die fundamentele skuif in die kommissie se status en magte wat deur die voorstelle geïmpliseer word nie. Die wet wat die werk van die kommissie reguleer, Wet 19 van 2002, is onderhewig aan afdeling 185, en kan nie op ’n wettige wyse gewysig word om magte van afdwinging aan die kommissie oor te dra sonder om die Grondwet te beïnvloed nie.
Om hierdie magte aan die kommissie oor te dra sou dan (op die heel minste) ’n wysiging aan Wet 19 van 2002 verg, sowel as aan afdeling 185. So ’n wysiging sou dan óf die CRL-Regskommissie uit die kader van Hoofstuk 9-instellings haal, óf dit sou impliseer dat ’n Hoofstuk 9-instelling uitvoerende gesag aanvaar, wat teenstrydig sou wees met die gevestigde aard van die kommissie as ’n raadgewende liggaam. Om aan die CRL-Regskommissie die beslissende en finale gesag ten opsigte van godsdienskwessies toe te ken is strydig met die Grondwet, en sal ongrondwetlik en ongeldig wees as dit geïmplementeer word. Om hierdie rede moet die voorstelle deur die CRL-Regskommissie ook misluk.
As ’n grondwetlike liggaam het die CRL-Regskommissie ’n invloedryke rol om te speel in die beskerming en bevordering van die regte van godsdienstige gemeenskappe. Die rol wat egter deur die Grondwet in die vooruitsig gestel is, is om by te staan, te ondersteun en raad te gee, en nie om godsdiens te beheer nie. Van die kant van die Suid-Afrikaanse Handves van Godsdiensregte en -vryhede, sien ons uit na ’n verhouding van wedersydse bevoordeling met die kommissie op die basis van die rol wat die Grondwet in die vooruitsig gestel het. Om dié rede moet die verslag van die kommissie nie voortgaan nie.