Versindaba » Blog Archive » De Waal Venter. Herfsdigters: elkeen kyk anders
Tuesday, August 7th, 2018 | Binneblik, De Waal Venter.
3 Kommentare op “De Waal Venter. Herfsdigters: elkeen kyk anders”
August 7th, 2018 at 11:14 pm
En laat ons nie die onvergeetlike “Herr, es ist Zeit…” in “Herbsstag” van Rilke vergeet nie. Daar is ook César Vallejo se Paryse herfsgedig (wat ‘n brug vorm na begrip van ‘n sekere baie bekende Afrikaanse debuutgedig, getiteld “Bedreiging van die siekes”).
Swart klip leggend op ‘n wit klip
Ek sal sterf, op so ‘n dag in Parys
‘n dag nóú al onthou.
Ek sal sterf, nie talm of skroom
op ‘n dag soos nou en hier, so ‘n ysdag in die herfs.
‘n Donderdag sal dit wees, want nóú, vandág
skrywend híér aan dié geskrif,
skal stotterend slegs die stilte teen my muur.
Vallejo dood. Afgekam en afgemaai
al het hy niks gedoen;
geslaan, gespoeg en sonder ophaal
hard gelooi. Eenkant staan hul reeds en wag:
getuig die Donderdagse ys met reën,
die stilte, leegheid en die muur.
César Vallejo (vert. HvV 6 Augustus 2018)
Sjoe, Helize, slaan die gedig omtrent nou my asem weg!
Goeie land, bly gedigte darem nou maar nie eenmaal letterlik en konkreet ongelooflik nie?!
So spesifiek soos Parys, maar gelyktydig ook so absoluut universeel en ewig – soos beweging … deur tye en ruimtes en stiltes …
“skal stotterend slegs die stilte teen my muur” is veral BAIE besonders vir my.
“Bedreiging van die siekes” bly darem nou ook maar eenmaal werklik asembenemend ‘bedreigend openbarend’ – “ek wil nie die donker leef en sien wat aangaan nie” … Maar ons doen dit, ons kry dit reg … ?! Is ons dom, dig, of werklik ongelooflik van geaardheid?!
BAIE mooi blog De Waal!
Helize, jou byhaal van breyten se “Bedreiging van die siekes” is baie relevant. As mens die twee gedigte saam lees, verruim dit dadelik jou insig in albei. Interessante vertaling van die Vallejo gedig. (Hy is toe uiteindelik op ‘n Vrydag oorlede en nie op ‘n Donderdag nie, maar wel in Parys.)
Maria, dankie vir jou waardering. Ek streef altyd daarna om leeswaarde te gee in my blogs.
Neruda het groot waardeing gehad vir Vallejo, alhoewel hy nogal krities was oor hom in sy memoirs. Daar is kritici wat meen dat Neruda vir Vallejo beskou het as die enigste Spaanssprekende digter wat by hom kon kers vashou. Hy het ‘n ode ter ere van Vallejo geskryf. Hier is die eerste paar reëls:
Ode aan César Vallejo
Aan die klip in jou gesig,
rig ek my lied,
op jou tenger lyf,
die swart skemerte
in jou oë,
(Vert. De Waal Venter uit Spaans).