Met Zuma se vertrek is daar 'n algemene gees van hernude optimisme vir beter regering en ekonomiese toestande in beide Suid-Afrika en die streek, sê sy. Die verwagte opbloei in ekonomiese aktiwiteit en groei in die algemeen sal in die medium termyn 'n hupstoot vir verdienste uit die poel van die Suider-Afrikaanse Doeane-unie (Sacu) beteken, meen Nanghonga. Sowat 39% van die regering se inkomste kom uit dié poel.
Volgens die politieke ontleder prof. Nico Horn is daar geen manier waarop Zuma die NUK-ultimatum – óf hy bedank óf 'n mosie van wantroue is sy voorland – gaan oorleef nie.
“Ek dink hy mag uiteindelik bedank. Skynbaar wou hy aangebly het tot ná die Afrika-Unie-byeenkoms (oor 'n paar weke), maar aanvanklik wou hy vir drie maande aanbly. Ek dink die ANC-leierskap vertrou hom nie. Hulle weet nie of hy by sy woord sal hou nie.”
“As ek vir Zuma reg lees, hoewel hy nie eintlik 'n leesbare persoon is nie, speel hy nou al sy kaarte wat daar nog is. Maar selfs al het hy nog 'n klomp ondersteuners, gaan hulle nou van die skip af spring omdat hul eie politieke loopbaan nou ook op die spel is. Selfs die ouens wat uit die trog gevreet het, weet dis nou verby.”
Horn het teen die ooroptimisme gemaan wat hy by sowel Suid-Afrikaners asook Namibiërs bespeur “omdat die verrotting baie diep gegaan het”.
Daarnaas is die hoop Ramaphosa sal weens sy ekonomiese vaardighede en vermoëns die benarde Suid-Afrikaanse ekonomie kan regruk.
Hy is ook van mening Zuma se bewind was 'n weerspieëling van hoe “interessant en abnormaal Suid-Afrikaanse politiek is”.
“Jacob Zuma het nie aan die basiese vereistes voldoen om 'n president te wees nie, maar hy wás die president. Dit spreek van 'n interessante dinamika van die ANC wat toenemend agteruitgaan,” sê hy.