Alles begin by die Man uit Nasaret
Wat glo ons – watter bevestiging het ons dat wat ons glo, waar is? Is dit dalk ons eie fantasieë, ons wensdenkery? Dit staan vir my vas: wat ons glo van God en die wêreld, van hemel en aarde, van die toekoms en die sin van ons bestaan, kan nie uit onsself kom nie. Daar is so baie dinge wat ons nie weet nie. Ons kan nie uit onsself sê of God bestaan of nie. Daarvoor moet ons 'n ander Gees besit as wat ons het. Wat ons onsself probeer wysmaak oor die onsigbare werklikhede, oor die onpeilbare kragte agter ons wêreld, sal altyd beperk en onakkuraat wees, eensydig en waarskynlik verkeerd.
Ons bestaan in hierdie wêreld is nie uit onsself nie. Ons hou ons ook nie self aan die lewe nie. Ons leer byna alles wat ons weet van ander. Wat en hoe ons vandag dink, word grotendeels bepaal deur ander wat vóór ons daaraan gedink het. Hoe sal ons dan weet of ons nie mislei is nie?
Ons het 'n maatstaf vir ons geloof en ons Christelike lewensbeskouing. Ons maatstaf lê in die gestalte van dié Man uit die Galilese bergland wat ons die Christus, die verteenwoordiger van God noem. Ons kan onsself aan Hom meet in wat ons "Christelik" noem. Daardie nederige Man wat tweeduisend jaar gelede in sy land van dorp tot dorp geloop het om vir die mense 'n weg deur hulle moeisame lewe aan te toon: Sy weg en ook hulle weg, en uiteindelik ons weg.
Met alles wat Jesus gedoen het, was Hy 'n heenwysing na wat God doen. Wat Hy gesê het, het Hy gesê as 'n woordvoerder van God. Hy het gewys hoe jy jou lewensweg moet loop as jy deur God gelei word. En ons aanvaar dit omdat ons glo dat Hy alles van God weet, en dat Hy tot in die fynste besonderhede kan sien in die raaiselagtige dieptes van die werklikheid van hierdie wêreld. Hy het ook getrou gebly aan sy woorde en dade tot met sy dood. Baie van die vromes onder sy tydgenote het Hom en sy boodskap nie verdra nie. Hulle het in opstand gekom teen Hom, en Hy het teenoor hulle gestaan sonder om Hom te verweer. Uiteindelik is Hy deur hulle vermoor. In die lig hiervan kan ons glo dat God naby ons bly, ook wanneer ons deur angs en wanhoop gedryf word, en verlate en tot slagoffer gemaak word; en as ons sterf.
Die eerste Christene het die ervaring gehad dat hulle Jesus na sy dood weer kon ontmoet. Daaruit moet ons besef dat daar agter hierdie wêreld iets anders aan die werk is, wat uit 'n ander werklikheid bestaan wat ons menslike sintuie nie kan waarneem nie Ons kan alleen vooruit kyk na 'n nuwe lewe ná ons dood omdat Jesus vir ons die weg deur die dood aangedui het.
Aan hierdie Jesus, aan sy lewe, sy dood en sy opstanding moet ons ons eie planne, ons doelwitte, ons dade, ons denke en ons verhoudings meet. Hy is die Meester van ons weg. Die waarde van ons lewens sal op die einde aan Hom gemeet word. Wat vir Hom gegeld het, geld vir ewig.
Die lewe het genoeg aan raaisels en probleme en ek kan nie van my eie kragte en gedagtes verwag om my te help nie. Daar is genoeg stryd en haat en oorlog in die wêreld en binne myself. Daarom wil ek graag die vrede aanneem wat Jesus vir my geopenbaar het. Daar is genoeg dwaalweë wat die mense rondom my neem en waarop ek ook myself kan verloor. Daarom wil ek graag die weg volg wat Hy vir my aanwys. En ek loop dit nie volgens wat ander mense sê nie, maar soos Jesus dit vir my aangetoon het.