Die volgende persone het hulle huise beskikbaar gestel vir die aflaai van artikels wat hulle dan weer na my toe sal bring.
Die dominee antwoord: "Wel, my seun, dit is 'n gedenkplaat vir al die jongmanne wat in die diens gesterf het."
Uiteindelik, in 'n skaars hoorbare stemmetjie en bewend van vrees vra die seuntjie: "Watter diens, Dominee? Die oggend- of die aanddiens?"
Hoe snaaks, of hoe onmoontlik dit ook mag klink, baie mense leef nie regtig in die teenswoordige tyd nie. Ja, hulle is wel aanwesig in die teenswoordige, maar hulle gedagtes en motivering dwaal rond in die verlede of hunker na die toekomstige.
Byvoorbeeld, 'n man voel verontreg oor wat in die verlede met hom gebeur het. Hy is verontreg deur sy vrou wat hom verkul het. Elke dag konfronteer hy haar oor wat gebeur het. Elke dag peper hy haar met vrae. Oor en oor moet sy verduidelik, vergifnis vra. Hy is die verontregte, sy is die skuldige. En so karring hy aan, weke en maande sonder ophou. Elke dingetjie wil hy in detail weet, is nooit tevrede met haar antwoorde nie. Hierdie man slaag nie om weg te breek uit die verlede nie. Hy kan nie vergewe en vrede maak nie. So versuur hy die teenswoordige, maak hy homself en almal rondom hom misrabel. In stede daar om vandag voluit te leef, haak hy vas by dinge wat verby en oor is.
Nog 'n voorbeeld. 'n Vrou beland in 'n motorongeluk en is verlam. Sy is depressief oor haar situasie. Wanneer mense kom kuier sal sy foto's wys waar sy hardloop, foto's waar sy laggend staan in haar baaikostuum by die see. Sal sy vertel van haar prestasies op die sportveld. Hoe moeilik dit ookal is om te aanvaar, die vrou op die foto's is nie meer sy nie, dit is hoe sy was. Vandag, is sy iemand wat verlam is. Om in die teenswoordige tyd te leef, sal sy moet fokus op die hier en die nou. Nie te bly kleef aan dinge wat verby is nie, maar te konsentreer op die uitdagings van elke dag, op doelwitte wat nou saak maak. Ja, dit is pynlik om te weet sy kan nie meer rondhardloop nie, dat sy die gebruik van haar bene verloor het, en te aanvaar sy is nou in 'n rolstoel. Sy kan egter die keuse maak, vasgeketting aan die verlede, of haar losmaak en fokus op die teenswoordige tyd.
Let wel, ek sê nie jy moet maak of die verlede nie bestaan nie. Wat ek wel sê is dat jy nie jou teenswoordige op die altaar kan sit ter wille van die verlede nie. Of om dit op 'n ander manier te stel, moenie soos Lot se vrou bly omkyk nie, maar leef in die huidige oomblik.
As ek kan afsluit met nog 'n aanhaling, naamlik van Sanskrit: "Elke vandag, voluit geleef, maak van gister 'n droom van geluk en elke môre 'n visioen van hoop. Let dus op hierdie dag, want dit alleen is lewe."
Nota: Dit is 'n heel eenvoudig resep en baie lekker. Ek moet egter erken toe ek die resep die eerste keer onder oë kry, was ek baie skepties. Hoe gebruik mens dan nou medisyne om gemmerbier mee te maak? Ek het dit egter