#Kazakhstan verwelkom vroue terug van #IslamicState, met erns - EU verslaggewer
"Almal het die reg om 'n fout te maak," sê Gulpari Farziyeva, 31, wat in voormalige lede van die Islamitiese Staat in 'n behandelingsentrum in Kazakstan is. krediet Tara Todras-Whitehill voor Die New York Times
Die jong vrou het gesê dat sy gedink het dat sy met vakansie in Turkye gaan, maar in plaas daarvan bevind dat sy in Sirië was, het sy gesê dat haar man, wat by die Islamitiese Staat aangesluit het, bedrieg het. Sy self het, het sy gesê, het nooit op ISIS-onderrig ingeteken nie, skryf Andrew E. Kramer.
Maar terug in Kazakstan neem regeringsielkundiges geen kans nie. Hulle het daardie verhaal al voorheen gehoor. Hulle het die jong vrou, Aida Sarina, en talle ander wat eens inwoners van die Islamitiese Staat was, ingeskryf in 'n program om Islamitiese ekstremisme te behandel.
'Hulle wil weet of ons gevaarlik is,' sê me. Sarina, wat 25 is en 'n jong seun het.
Anders as feitlik elke Westerse land en die grootste deel van die res van die wêreld, verwelkom Kazakstan tuisvroue soos Sarina - hoewel hulle deeglik en ondanks die gebrek aan bewys dat deradikaliseringsprogramme werk - eerder as om hulle te arresteer as hulle dit waag om op te daag.
Soos 'n toneel uit die dagdroom van 'n aanklaer, is 'n klein hotel in die woestyn van die weste van Kazakstan propvol vroue, wat baie regerings het beskou as terroristeverdagtes.
Kazakstan het 548-burgers wat onder Sirië onder die Islamitiese Staat gewoon het, weer gerepatrieer. kredietTara Todras-Whitehill voor Die New York Times
Mans word ook toegelaat in Kazakhstan, hoewel hulle onmiddellike arrestasie in die gesig staar en die vooruitsig op 'n gevangenisstraf van 10 jaar. Slegs 'n paar het die aanbod aanvaar.
Op die behandelingsplek, die rehabilitasiesentrum vir goeie bedoelings, word die vroue aan babas gegee om na hul kinders om te sien, warm maaltye gevoer en behandel deur dokters en sielkundiges, met die toets van die sagte aanpak van mense wat by 'n terreurgroep is.
Vir mev. Sarina is dit 'n ver van haar vorige lewe in 'n gevoede vlugtelingkamp in die Koerdies-beheerde noordooste van Sirië, 'n hoop mense met vullis van duisende voormalige inwoners van die Islamitiese Staat wat die meeste van die wêreld verag het.
As iemand nou vra hoe dit vir haar wonderlik voel, het sy gesê. 'Dit was asof jou ma vergeet het om jou van die kleuterskool af te haal, maar toe onthou en teruggekom het vir jou,' het sy gesê.
Eerder as om die vroue as misdadigers te behandel, moedig die professionele persone in die rehabilitasiesentrum die vroue aan om oor hul ervarings te praat.
'Ons leer hulle om na die negatiewe gevoelens binne te luister,' het Lyazzat Nadirshina, een sielkundige, gesê. 'Waarom borrel daardie negatiewe gevoel?' 'Sê sy en vra haar pasiënte. 'Dikwels is dit die gevoel van 'n klein dogtertjie wat kwaad is vir haar ma.'
Die dienste van die sentrum is nie net soveel tot voordeel van die vrou nie, want die samelewing waarby hulle binnekort sal saamkuier, sê die sentrum, is in Januarie opgestel om vinnig die aantal vroue te verwerk wie se radikale idees slegs kan gebruik as hulle in die tronk gegooi word.
Die Islamitiese Staat het meer as 40,000 buitelandse vegters en hul families uit 80-lande gewerf oor die vinnige boog van uitbreiding tot ineenstorting, van 2014 tot hierdie jaar. Amerikaans-gesteunde Koerdiese milisies in Sirië hou steeds by die minste 13,000 buitelandse ISIS-volgelinge in oorloopkampe, insluitend 13 Amerikaners.
Amerikaanse diplomate het lande onder druk geplaas om hul burgers terug te keer, hoewel hulle nie veel sukses behaal het nie.
"Regerings hou nie daarvan om met hierdie groep te eksperimenteer nie, want die risiko's is te groot," het Liesbeth van der Heide, 'n kenner van Islamitiese radikalisering aan die Internasionale Sentrum vir Terrorisme in Den Haag.
Wat meer is, het sy gesê, studies van deradikaliseringsprogramme wat oor dekades heen strek, het geen duidelike voordele getoon nie.
Regerings het dit onder meer teen neo-Nazi's, lede van die Rooi Brigades en IRA-militantes, met gemengde resultate probeer. 'Maak dit regtig saak of u deur 'n rehabilitasieprogram gaan?' Het sy gesê. 'Ons weet nie.'
'Hulle wil weet of ons gevaarlik is,' het Aida Sarina gesê.kredietTara Todras-Whitehill vir The New York Times
Yekaterina Sokirianskaya, die direkteur van die sentrum vir konflikanalise en -voorkoming, het gesê deradikaliseringsprogramme bied geen waarborge nie, maar is 'n alternatief vir onbepaalde opsluiting of doodstraf.
Westerse regerings toon min simpatie. Vroulike selfmoordbomaanvallers is skaars 'n seldsaamheid. Brittanje en Australië het die burgerskap van burgers wat by die Islamitiese Staat aangesluit het, herroep. Frankryk laat sy burgers toe in Irakse howe verhoor, waar honderde mense tereggestel is in verhore wat slegs 'n paar minute duur.
Kazakstan het 'n groter rol gesoek in internasionale diplomasie met 'n verskeidenheid inisiatiewe om wêreldwye probleme op te los, waaronder een keer aangebied word om die kernafval van ander lande op sy grondgebied te vernietig. En tot op hede is dit die enigste land met 'n groot kontingent burgers in Sirië wat ingestem het om hulle almal terug te besorg - tot dusver altesaam 548.
Die program duur ongeveer 'n maand. Die vroue vergader individueel en in klein groepies met sielkundiges. Hulle ondergaan kunsterapie en kyk na toneelstukke van plaaslike akteurs wat moraliteit lesse gee oor die slaggate van radikalisering.
Alim Shaumetov, die direkteur van 'n nie-regeringsgroep wat gehelp het om die kurrikulum te ontwerp, het gesê: "Dit is 'n sukses wanneer hulle skuld aanvaar, as hulle belowe om met ongelowiges met respek verband te hou en wanneer hulle beloof om voort te gaan studeer.
"Ons bied geen waarborge van 100 persent nie," het hy bygevoeg. 'As ons daarin slaag om 80 persent sukses te behaal, is dit steeds sukses.'
Onderwysers en helpers wat hulself besig hou met die vasvra van 'n kind in die speelkamer van die behandelingsentrum.kredietTara Todras-Whitehill vir The New York Times
'Ek het nog geen suster ontmoet met 'n ideologie in haar nie,' sê me. Farziyeva, regs. 'Ons verstaan ​​dat ons verkeerd was.'kredietTara Todras-Whitehill vir The New York Times
Die alledaagse verskrikking van die lewe in die Islamitiese Staat het sommige vroue op radikalisme gesorg, het me. Nadirshina, die sielkundige, gesê. Die baie onsekerheid in hul lewens die afgelope jare en maande kan gebruik word in die deradikaliseringsproses, het sy gesê, deur die vroue 'n veilige omgewing te bied.
Omgekeerd, het sy gesê, sou enige bedreiging van die regering gedurende hierdie delikate tydperk, soos streng ondervragings deur die polisie, kruisdoeleindes wees. Die manlike soldate wat byvoorbeeld wag, is onder streng bevele om nie die vroue te intimideer nie.
Die meeste ontleders van radikalisme verwerp die siening van ISIS-bruide as bloot jong vrouens onder die duim van terroriste-mans. Sommige het geveg, terwyl ander ten minste hul ywer-eggenote koester. Die hantering van die vroue het 'n legkaart geword omdat hulle op 'n skaal tussen die slagoffers en oortreders lê.
Me. Sarina het gesê dat sy genees is. Sy het gesê dat haar man kort nadat hulle in Sirië aangekom het, gesterf het en sy verdwyn het in 'n sogenaamde weduweehuis in Raqqa, die hoofstad van die Islamitiese Staat. Vegters het gereeld bygehou om nuwe bruide te gaan haal, sê sy, maar me. Sarina het nie weer getrou nie.
Toe die gevegte toeneem, het die ISIS-amptenaar wat die weduwees ontruim, hulle in die woestyn laat vaar, het sy gesê. Hulle het oorleef deur gras te eet. Sommige kinders vries dood op koue aande.
Mev. Sarina het gesê dat sy 'n mentor vir ander terugkerende vroue in Kazakstan is, en gesê dat ISIS hulle nie beskerm het nie, sodat hulle nou die regering moet vertrou. 'Ek wil hê dat die wêreld moet weet dat dit heeltemal realisties is om ons te rehabiliteer,' het sy gesê.
Kenshilik Tyshkhan, 'n professor in godsdiens wat vroue in die program probeer oorhaal om 'n matige vorm van Islam aan te neem, het in 'n onderhoud gesê dat sommige vroue 'hierdie idees uitspreek dat 'n ongelowige doodgemaak kan word.' hy het gesê
"Almal het die reg om 'n fout te maak," het Gulpari Farziyeva, 31, gesê oor haar reis na Sirië en huwelike oor ses jaar met 'n opeenvolging van militante van die Islamitiese Staat. Selfs drie weke na die behandeling lyk sy opvallend onbetrokke deur die maniere van die militante groep.
Op 'n dag in Sirië, onthou sy, was sy gasheer tydens 'n ete-partytjie in haar woonstel. Terwyl sy kluitjies bak en 'n koek bak, stap sy na die mark vir 'n tafeldoek wat sy op 'n vorige reis vergeet het om te koop.
Op die mark sien sy 'n skreeusnaakse toneel, 'vyf of ses koplose liggame', op die grond, saam met 'baie bloed'. 'N Openbare teregstelling het tussen haar twee reise plaasgevind. Sy het haar oë gekeer, het sy gesê.
Nietemin, het sy gesê, het sy die tafeldoek gekoop en gesê dat die ete swem, terwyl al die gaste lekker kuier.
Op 'n ander punt, meen Farziyeva, word 'n militant wat oorkant die straat woon, met 'n verslaafde Yazidi-byvrou as geskenk aangebied. 'Ek het haar jammer gekry,' het sy gesê. 'Sy was ook 'n vrou.' nie-Moslem, het sy gesê, die vrou kon nie as vrou ingeneem word met die regte wat dit behels nie.
Op die ou end het me. Farziyeva berou getoon. 'Ek het nog geen suster ontmoet met 'n bietjie ideologie in haar nie,' sê sy. 'Ons verstaan ​​dat ons verkeerd was.'