MvN: Dis ‘n vleiende opmerking, en as ek “ja” antwoord stel ek myself absoluut nie op’n gelyke voet met die grote Lucebert nie. Die punt is, mens bly jou eie eerste leser, dit is dus veral met jou eie gal dat jy werk. So, in daardie omstandighede, sal een uit baie, baie mense ontwaak, een wat ontwaak om sy posisie as gees te verstaan. vir hom is hierdie Bhagavad-Gita gespreek. Spesifieke name vir God (Jahwe, Elohim, Adonai, Kurios, Theos, ens.) is almal manlik. Nou ja, toe. ‘n Mens kan dit ook nie verhelp om te wonder hoe die weervoorspelling oor dié buitengewone gebeurtenis sou geklink het nie? seker een uit plastiek prakseer? kyk, blaartjies: ek sal watookal Om dieselfde rede word die stemlose velêre frikatief /x/ 'n stemlose palatale frikatief [ҫ] (vgl. [ҫit] < /xit/ giet, en [ҫiəl] < /xel/ geel). 'n Spesiale geval van regressiewe palatalisasie word in verkleiningsvorme /i/ gevind van woorde wat op die eksplosiefkonsonant /k/ eindig, ongeag die aard van die daaraan voorafgaande klank soos in [rɔci] rokkie < rok + DIM. of [bɑŋci] bankie < bank + DIM.4