Die grand finale van die BBC se Planet Earth II het die ingenieuze strategieë wat sommige diere gebruik om in stedelike omgewings te floreer, gewys. Alhoewel indrukwekkend, is hierdie spesies in die minderheid. Aangesien die aantal mense wat in stede regoor die wêreld bly, styg, moet ons ons aandag skenk aan die diere wat stad vind wat te moeilik hanteer.
Verstedeliking verteenwoordig die mees ekstreme vorm van habitatverlies vir die meeste plante en diere. Namate dorpe en stede groei, leef mense saam in hoër digtheid, en natuurlike habitat word verwyder en vervang met harde, ondeurdringbare strukture soos paaie en geboue. Skadelike besoedeling styg, asook die geraas van nywerheid en verkeer, die hoeveelheid kunsmatige beligting en die aantal ingevoerde roofdiere soos katte.
Aangesien die oorblywende sakke van natuurlike of semi-natuurlike habitat (soos oorblywende inheemse habitat of mensgemaakte parke) meer geïsoleer word, word stadsbewoners nie toegelaat om uit te soek om kos, rusplek of maats te soek nie die poging. Al hierdie veranderinge maak stede onmoontlike plekke vir baie spesies om in te woon.
Lewe in die stedelike oerwoud
Tipies vind ons 'n laer verskeidenheid plante en diere in meer beboude gebiede; en dit geld vir alle groepe wild. in 'n onlangse globale studie, het navorsers beraam dat stede slegs 8% van die voëlspesies en 25% van die plante wat in die gebiede voor stedelike ontwikkeling geleef het, akkommodeer. As 'n vertebrate se grondgebied word meer stedelik, dit is ook meer geneig om te wees bedreig met uitwissing. In werklikheid, dit word beraam dat stedelike ontwikkeling is verantwoordelik vir die lys van 420 vertebrate spesies op die planeet as bedreig.
Dit is die algemene, opportunistiese spesies soos jakkalse en rotte - en soos ons op die program sien, is daar 'n paar ape wat kan aanpas by 'n wye verskeidenheid omgewingstoestande. Daarteenoor, wesens wat groot gebiede benodig om genoeg kos te voorsien, spesialis habitats of dieetbehoeftes het, of diegene met 'n klein geografiese omvang, is geneig om swak te reis tydens stedelike ontwikkeling.
In 2011, die Sentrum vir Biologiese Diversiteit 'n lys van tien Amerikaanse spesies wat uitgedaag word as gevolg van menslike bevolkingsgroei, vrygestel. Verskeie hiervan is direk deur stedelike ontwikkeling geraak; insluitend die Florida-panter en die Mississippi-gopher-kikker, en die Lange se metaalmerkvlinder. Daar is slegs 150 van hierdie skoenlappers in die wêreld, wat in 'n klein kushuise in Kalifornië woon, wat terloops ook die tuiste van die laaste natuurlike populasies van 'n aantal wildblomspesies insluitend die Antioch Dunes-aand primrose en Contra Costa-muurblomme.
Vlermuise is 'n ander groep diere wat dikwels uit verstedeliking verloor. Dit is deels omdat baie spesies afhanklik is van woude vir hul kos en roostings. Maar selfs vlermuise wat ons dikwels in stede sien, kan moeilik wees om die meeste beboude gebiede te hanteer.
Byvoorbeeld, die algemene pypdier is wydverspreid in heel Europa - dit kan dikwels gesien word in geboue rondbeweeg en om stedelike parke vlieg. maar navorsing aan die Universiteit van Stirling, met behulp van die burgerwetenskap as deel van die Bat Bewaring Trust se National Bat Monitoring Program, het bevind dat hierdie vlermuis baie minder geneig is om in digte beboude gebiede aangeteken te word, in vergelyking met minder beboude gebiede.
Groeiende groener stede
Ongeveer die helfte van die wêreld se menslike bevolking woon tans in stedelike gebiede, wat oor 3% van die grondoppervlakte van die aarde beslaan. Albei hierdie figure neem vinnig toe. Terselfdertyd sal stedelike gebiede die snelste versprei in sommige van die mees biologies uiteenlopende gebiede van die wêreld, insluitend dele van Afrika en Asië wat sal plaas selfs meer spesies in gevaar. Byvoorbeeld, een van die gebiede wat voorspel word om die vinnigste vlakke van stedelike ontwikkeling te ondergaan, is Afrika se Oos-Afromontane, die tuiste van 'n verstommende verskeidenheid plante en diere wat nêrens anders bestaan ​​nie. Verskeie soorte kameelperde, wat was onlangs gelys as bedreig, word ook in hierdie gebied gevind.
Die verlossing van 'n spesie tot uitsterwing is nie net 'n tragedie vir die diereryk nie. Mense maak staat op biologiese diversiteit vir 'n groot verskeidenheid van dienste wat hulle aan ons voorsien; hetsy direk vir kos of hout, of indirek, deur middel van voedingstowwe, bestuiwing en die voorsiening van skoon water en lug.
Tog is die situasie nie heeltemal hopeloos nie. Daar is baie kursusse van aksie wat ons kan neem as individue op plaaslike vlak, en as 'n samelewing deur volhoubare strategieë vir stedelike beplanning te ontwikkel. Baie studies toon dat die instandhouding en uitbreiding van groenruimtes in stede (insluitend tuine) help met die bewaring van wild en die mens se gesondheid en welsyn verbeter. En groen dakke en mure kan habitats vir wildlewe verskaf en die impak van die stedelike hitte-eiland, sowel as die absorbeer van reënwater en die verbetering van gebou isolasie.
Alhoewel dit ongelooflik is om hiënas in harmonie met mense te sien, valke wat tussen wolkekrabbers en ape spring wat deur die stedelike oerwoud spring, moet ons ook 'n gedagte spaar vir die spesies wat nie die stadslewe kan hanteer nie. Aangesien stedelike omgewings wêreldwyd uitbrei en ontwikkel, is dit die moeite werd om dit te onthou: as ons stede meer bewoonbaar vir wild kan maak, sal ons ook mense baat vind.