Begeesterde twyfelaar - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
DEEL 7: RIGTERS 6 > BEGEESTERDE TWYFELAAR
Wanneer jy op die rand van die afgrond is, maak jy dure geloftes. Maar wanneer die gevaar verby is, sit jy agteroor. So was dit ook met die Here se mense. Hierdie keer gebruik die Here die Midianiete as tugroede, ‘n volk wat maai waar hy nie gesaai het nie en vir Israel tot armoede beroof het. Toe hulle geen raad meer weet nie, het hulle onthou …. en weer die Here aangeroep. Ons ken die woorde: “Niks bly nou nog oor nie. Ek kan nou nog net bid…” Gebed is gewoonlik die laaste uitweg. So asof gebed die mees patetiese opsie is! En tog antwoord die Here hulle! Hy stuur ‘n anonieme profeet met ‘n baie eenvoudige boodskap, ‘n boodskap wat daarop neerkom dat Israel nie so dom moet wees om afgode te dien nie, want die HERE het aan hulle absolute sekerheid gegee dat Sy Naam HERE is. Hoe dom dat hulle hierdie versekering nie gehoor het nie!
Skynbaar kon die volk die heldere boodskap van die anonieme profeet nie verstaan nie. Toe het die HERE – byna soos met Kersfees – sélf aarde toe gekom (v 14). In die gedaante van ‘n man het Hy aan Gideon verskyn. Gideon se naam beteken “platslaner”, maar hy is besig met ‘n armoedige werkie – om koring uit te slaan. Die Here groet hom met ‘n toesegging: “Die Here ís met jou, dapper held.” Dit wat Gideon níé in homself is nie, sê die Here net eenvoudig (ongevraagd) aan hom toe! Sommer net so. Uit pure guns, sonder dat Gideon eers sy kant moes bring. Hy máák hom wat hy in homself nie is nie. Gideon besef nie met wie hy praat nie. Hy is ‘n tipiese moderne skeptiese jongman. “As die Here dan kwansuis met ons is, waarom het al hierdie dinge ons oorgekom? Waar is die wonder waarvan ons vaders ons vertel het?” Byna soos vandag se mense: “Hoe kan daar ‘n God van liefde wees as dit en dat gebeur?” Snaaks, maar die Here bestraf hom nie en Hy antwoord nie sy twyfelvraag nie. Al wat Hy doen, is om Gideon met nóg ‘n toesegging te stuur om Sy volk te gaan verlos. “Gaan met hierdie krag (wat Ek vaneffe aan jou toegesê het) van jou.”
Toe Gideon besef met Wie hy praat, is hy nie meer so rammetjie-uitnek nie, maar nog altyd vol twyfel. Selfs die Here se teenwoordigheid by hom, genees hom nie. Hoe verhard is ons harte nie! Gideon bly skepties: “Hóé sal ék Israel verlos? My geslag is die swakste in Manasse en ek is die geringste man in die familie.” Dan antwoord die Here wéér met ‘n toesegging: “Ek sal met jou wees.” Die vraag is nie wie en wat jý is nie. Maar Gideon is nog nie slaggereed nie. Hy is soos iemand wat in die drie-enige God se Naam gedoop is, maar nie sover kom om God se swart-op-wit beloftes te glo nie. Gideon soek na nóg ‘n sakrament. Hy soek ‘n sigbare teken bo en behalwe DRIE toeseggings! Hy voel die 3 toeseggings moet eers nog be-teken word. ‘n Mens sien die Here se liefde en geduld met Gideon, want die Here gee hom ‘n teken. Die Here steek self die vleis – wat Gideon te ete kom voorsit – aan die brand. ‘n Sigbare teken om Sy toesegging(s) te onderstreep. Hierdie teken moes vir Gideon laat besef het dat die Here die waarheid praat en dat hy (wat Gideon is) wérklik geroep is. Hy begin verstaan. Daarom bou hy ‘n altaar. Geloof lei áltyd tot sigbare aksie. Hy begin deur die Baälaltare af te breek en heilige boomstamme af te kap – sy naam beteken mos “platslaner”. Tog is hy steeds bang, want hy doen hierdie werk in die nag. Dit lei tot groot opstandigheid en byna word Gideon tereggestel, maar die Midianiete verneem van die opstand en hulle trek op na die Jisreëlvlakte om die opstand te blus. Dit is net hier waar Gideon vlamvat en die ramshoring blaas en duisende Israeliete om hom versamel vir die oorlog.
Waar was ooit ‘n man wat groter rede tot sekerheid gehad het as Gideon? a) Die anonieme profeet se boodskappe, b) die Here wat in sigbare gestalte aan hom persoonlik verskyn het c) twee toeseggings en versekerings van God aan hom d) ‘n sigbare teken om die toeseggings te waarborg e) die Here draai sy naelskraapse teregstelling om in ‘n triomf. En tóg vra Gideon nóg ‘n teken. Dis asof hy nog steeds dink die Here verwar hom met iemand anders – dat die Here dalkies ‘n fout gemaak het om hóm te kies. So beskeie. Hy vra ‘n mandaat. Slegs die wolvlies moet dou op hê en die grond moet droog wees. Die Here gee hom toe hierdie teken. Tog wonder hy: kon dit nie dalk toeval gewees het nie? Word ‘n rotsagtige dorsvloer nie dalk gou droog nie? Daarom vra hy nóg ‘n teken. Nou moet die vlies droog wees en die grond nat. Die Here gee hom ook hierdie teken. Dis so wonderlik om te sien hoedat Gideon praat met dié God in wie hy so traag is om te glo. Maar dit is juis geloof! Geloof is juis om aan te hou stoei met die God in wie jy twyfel. Deur teken op teken te gee, hou die Here aan om Sy beloftes te onderstreep, want uiteindelik moet Gideon die beloftes glo! Die tekens maak dit net makliker om te glo. Dis ‘n hulpmiddel. Die Here hou weer en weer vir Gideon nagmaal. So werk die sakramente mos nog tot vandag toe!