Taska Breakdown PVA String
HomepageAlle dealsKlein MateriaalPVATaska Breakdown PVA String
- 30m per spoel
- Topkwaliteit PVA
- Ook in koud water!
- Perfect voor het maken van stringers of het dichtbinden van PVA bags
Taska Breakdown is gemaakt van topkwaliteit PVA wat zeer snel oplost, ook in koud water. Deze PVA laat geen residu achter! De PVA String is perfect bruikbaar voor het maken van stringers of het dichtbinden van PVA bags. Product Name: For Huawei Y7 Prime 2018 Y6 Y9 2018 Y7 Y5II Y3II Y3 Y5 2017 Shockproof Hard Armor Rubber case cover Hybrid 2 in 1 cover
Item Code: 415759205
HKD 8.00 ~ 11.65
SEK 10.00 ~ 14.56 Home ▶ Vol 31, No 1 (2010) ▶	Vos
• Die struktuur en tekstuur van �n Jobgedig
• �n Eietydse gedig oor die skepping
• �n Slotakkoord
Afdrukke van Job word eweneens oral in die letterkunde aangetref. Dít is nie vreemd nie, en Greenstein (2007:83) beweer met reg: 'The Book of Job is a drama of words. The author of Job manifests a poet's love of words.' Ook in die werk van Heinrich Heine, Nelly Sachs, Franz Kafka, Rose Auslí�nder en Eli Wiesel gewaar die leser Job se voetspore (Bodenheimer 2007:411). Job as epos vind sy hoogtepunt in John Milton se model vir sy Paradise Regained (Newsom 2007:376). Goethe se Faust toon ook duidelike raakpunte en teenstellings met Job se proloog in die hemel (Anderegg 2007:397-409).
Ek wí�s jy, Job, is, sal bly wíís: die ongeraadpleegde: Mens.
Dit is egter veral T.T. Cloete wat met sí� Jobgedigte 'n eietydse Job aan die leser voorstel. In Cloete se Jobgedigte het Job ''n besonder / eie plek onder die verwante / geplaagdes: Verlaine, Cervantes / en Dante, / Homeros / en daardie Villon! / en Rimbaud' (Cloete 1989:76).
Vervolgens bestudeer hierdie artikel die impulse van 'n Jobgedig, en let dit op hoe die Jobgedig eietydse gedigte beí�nvloed.
Die struktuur en tekstuur van �n Jobgedig
Ní� die teistering van die vriende (Job 32-37) kom gedigte met 'n kosmiese inslag na vore (Job 38-42:6). Die oorkoepelende tema kan as Vom Glauben zum Schauen beskryf word (Schwienhorst-Schínberger 2007:8).
Uiteindelik antwoord God in Job 38:1. Ní� die proloog en die kenmerkende verbinding 'hand van JHWH' (Job 12:9), kom die Naam van die God van Israel, JHWH, oftewel Here, die eerste keer voor. Teen die agtergrond van die Ou Testament tref die leser hier 'n toespeling op Eksodus 3:14 aan (Schwienhorst-Schínberger 2007:221). Job 38 bevat die boeiende paradoks, oftewel oorlewerings, van God se teenwoordigheid í�n afwesigheid, sy onthulling í�n verborgenheid.
Die Afrikaanse gedig en die Engelse verwerking daarvan speel eerstens toe op Job 38:4-6. In die retoriese vrae aan Job word 'n boubeeld gebruik (Bezuidenhout 1986:418). Daar word byvoorbeeld na die lê van fondamente en die plasing van voetstukke verwys. Ook word daar gevra wie die aarde afgemeet het. In Job 38:7 is daar 'n verwysing na die 'mí�resterre' wat 'saam gejubel' het toe die aarde aanmekaargesit is. In Job 38:4-38 word 40 retoriese vrae gevra. Tien temas uit die omgewing - van die skepping, die grondlegging van die aarde, tot reí"n en blitse - kom aan die lig. Die simboliese waarde van die getalle is onmiskenbaar (4 x 10: 'n totaliteit wat in í�l vier windrigtings strek) (Schwienhorst-Schínberger 2007:225).
Die Afrikaanse gedig konsentreer ook op Job 38:8-9. Die see kom uit die moederskoot. Dít gee te kenne dat die see God se 'kind' is (Bezuidenhout 1986:420). Dií� gedeelte vestig die aandag op die see en sy grense (kyk Ps 104:9). In die Ou-Testamentiese tradisie word die see as 'n bedreiging ervaar (Berlejung 2006:314-315). God kom perk egter hierdie lewensbedreigende mag in; Hy stel grense daaraan. Hy oefen beheer uit oor die chaosmag. God het die see met wolke bedek en met donkerte toegemaak (Job 38:9).
Die Afrikaanse gedig verwys voorts na Job 38:12. In die godsdiens van ou Sirií" was Sjagar, oftewel Dagbreek, 'n godheid. Die stryd tussen lig en duisternis kom opnuut na vore. Ní� die donker breek die lig deur. Nie Sjagar nie, maar JHWH gee die lig (Schwienhorst-Schínberger 2007:227). Hy verdryf die duisternis en al die onheil. God sit, í�n hou, die duisternis op sy plek (Job 38:19-20).
�n Eietydse gedig oor die skepping
Wie versluier dí�í�r raaisels
In die Afrikaanse skeppingsgedig kom die retoriese vraag 'wie?' 17 keer voor. Elke vraag veronderstel 'n antwoord: God. Dií� antwoord kom egter uit die skepping. Daarom word die skepping in sy rykdom en misterie verken. Die aarde word as 'n vrou voorgestel. Haar lyf is deur God gemeet. Meer nog, Hy het sy asem in haar neusgate geblaas. Dít gee te kenne dat sy haar lewe van Hom ontvang. Nie net gee Hy aan haar lewe nie, maar Hy hou haar ook knus in sy handholte. God is dus ook 'n sorgsame Vader.
In 'n voorlaaste strofe word daar gevra wie engele op mense se paaie stuur. Dií� vraag bewerk 'n inclusio, of samekoppeling, deurdat dit die sirkel wat in die eerste strofe begin, voltooi. God se dienaars word uit die hemel aarde toe gestuur.
Dií� artikel het aangetoon hoe 'n antieke teks tot nuwe gedigte in Afrikaans en Engels kan lei. Die motiewe in die Jobteks word in 'n nuwe teks opgeneem deur onder andere die stof te herrangskik om tot 'n ander begrip van die antieke teks te lei. Die gebruik van nuwe metafore bied ook 'n nuwe benadering tot die antieke teks. Sodoende kry die Afrikaanse en Engelse gedigte elkeen 'n eie stem en krag.
Boothe, B., 2007, 'Die narrative Organisation der Hiob-Erzí�hlung des Alten Testaments und die verdeckte Loyalití�tsprobe' [Die organisering van die narratiewe verhaal van Job, die Ou Testament en die geheime lojaliteit toets], in T. Krüger, M. Oeming, K. Schmid & C. Uehlinger (Hrsg.), Das Buch Hiob und Seine Interpretation: Beitrí�ge zum Hiob-Symposium auf dem Monte Verití vom 14.-19. August 2005, pp. 499-514, Theologischer Verlag Zürich, Zürich.
Newsom, C.A., 2007, 'Dramaturgy and the Book of Job' [Dramaturgie en die boek van Job], in T. Krüger, M. Oeming, K. Schmid & C. Uehlinger (Hrsg.), Das Buch Hiob und Seine Interpretation: Beitrí�ge zum Hiob-Symposium auf dem Monte Verití vom 14.-19. August 2005, pp. 375-394, Theologischer Verlag Zürich, Zürich.