Tot vandag toe skryf Alison die krag wat sy daardie aand ontvang het toe aan die gevoel van eiewaarde wat haar ma van kindsbeen af in haar gekweek het. Dat sy meer verdien het as om so te sterf. “Ten spyte van my beserings, het ek besluit ek is die moeite werd om vir te baklei. Ek wou nie so doodgaan nie. Nie toe nie en ook nie nou nie. Ek wou nog ’n kans hê.”
Alison vertel in die rolprent dat na haar aanval en ten spyte van die erns van haar beserings, sy nie pyn gevoel het nie. Maar sy onthou dat sy ’n buite-liggaamlike ervaring gehad het en ’n definitiewe keuse gegee is. Sy kon kies of sy wou gaan, of om haar aardse bestaan verder te voer.
Met Alison wil sy die boodskap oordra van die krag van die ongelooflike mag van die menslike gees. “Ek sal so bly wees as mense na my ondervinding kan kyk en nadat hul dit gesien het okei kan wees met wat in hul lewens gebeur het. Ek wil hê mense moet besef dat hulle braaf in hulle eie reg is. Ons hoef nie buitengewoon te wees nie. Om elke dag ons bes te doen, is genoeg.
*Alison se aanvallers, wat na die aanval ontbyt geëet het met die bebloede mes waarmee hulle haar oopgekerf het, was die 26-jarige Frans du Toit en Theuns Kruger (19). Hulle is tot lewenslange tronkstraf gevonnis. Du Toit het in 2015 om borg aansoek gedoen. Nadat hy genader is om ’n onderhoud toe te staan vir die film, het hy versoek dat Alison hom vergoed omdat hy grootliks verantwoordelik is vir haar “fame and fortune”. Daar is besluit om nie ’n onderhoud met hom te voer nie.