Lê jy dalk elke oggend laat tot die laaste sekond, sodat jy moet opspring en net-net betyds kan wees vir werk? Trek jy met haas jou klere aan, zip jou laptop-sak toe, gryp ‘n appel vir die dag en uit is jy by die deur? Is dit jou roetine vir 300 werksoggende in ‘n jaar? Wat neem jy eerste in jou hand as jy wakker word? Jou selfoon of jou Bybel? Waarmee versadig jy jou siel elke nuwe dag?
Ons bid dat God eendag vir ons ‘n man of ‘n vrou sal gee. Die regte een. En 5 jaar in die huwelik in, het ons vergeet om na die Bybel te draai vir leiding, ons vergeet wat ons rol as man en vrou in die huwelik is, want ons ken nie die Bybel nie. Dan sê ons vir God ons kan nie meer nie, dis te moeilik, maar ons het vergeet hoe lank ons vroeër in ons lewe op ons knieë was, gebid het vir hierdie dag, die man of vrou waarvoor ons gevra het. Ons het vergeet dat Hy ons grootste gebed verhoor het. Ons het net vergeet…
Hoekom vind ons so gereeld dat die rykste, mees suksesvolle mense in hierdie aardse lewe, dikwels die ongelukkigste is? En soms loop die mense wat absoluut niks het nie, maar wat vir God ken, oor van blydskap. Ons laat toe dat die dinge van die wêreld ons insluk. En dan wonder ons hoekom amper almal so negatief en depressief is, so leeg en onvervuld bly. Weet ons dan nie dat elke ding van hierdie aardse wêreld van die vyand af kom nie?
’n Christen se hoop is nie maar net ’n reënboog wat verdwyn as jy nader gaan nie. Jy kan dus met sekerheid weet dat die hoop en toekomsverwagting wat God aan jou belowe, nie net soos mis voor die son sal verdwyn nie. Hoe swaarder dit nou gaan, hoe sekerder kan jy weet dat al die beloftes in die Bybel nog eendag waar sal word vir jou.
’n Mens is maar so gelukkig soos hy besluit om te wees deur die Gees. Wanneer jy om jou rondkyk, en jou seëninge begin tel, raak die lys eindeloos, en ons besef weer hoe oneindig groot ons God is.