Bepaling en verandering van dGH- en pH-parameters - Nuttige wenke - 2021
Wat is die pH van water en waarom is dit belangrik om te weet?
Tuis is dit die maklikste om spesiale toetsstelle (reagense en kleurskale) te gebruik wat in troeteldierwinkels of aanlyn gekoop word. Hulle prys byt egter soms, en die akkuraatheid laat veel te wense oor. Hierdie toetse is gebaseer op die chemiese reaksie van die reagens en water uit die akwarium, wat in die proses in 'n sekere kleur geverf is. Dit is hy wat vergelyk word met die kleurskaal wat by die kit geplaas word.
Hierdie toetse het 'n belangrike eienskap wat die metings akkuraatheid beïnvloed; dit bepaal nie die hardheid van water nie direk, maar indirek. Onthou dat styfheid afhang van die aantal Ca + en Mg + katione, waarvan die konstante metgeselle verskillende anione SO4-, Cl-, HCO3-, ens is (dit is alles die resultaat van die dissosiasie van soute). Droptoetse, lakmuspapiere en ander soortgelyke versamelings reageer nie met kalsium- en magnesiumkatione nie, maar slegs met waterstofkarbonaat-anione - HCO3. Aangesien die aantal laasgenoemde dikwels buite verhouding is, sal die lesings gemiddeld wees.
Die oorskatting of onderskatting van die gemeet styfheidsparameters kan met 'n kwart of meer van die werklikheid verskil. Met die instandhouding van onpretensieuse spesies maak sulke onakkuraathede nie saak nie.
Die gebruik van 'n TDS-meter lyk meer optimaal, hoewel dit ook nie die hardheid van die water direk bepaal nie, maar anders as die vorige metode, gee dit 'n kleiner fout. 'N TDS-meter meet die elektriese geleidingsvermoë van water, afhangend van die hoeveelheid soute wat daarin opgelos is. Hoe meer van hulle, hoe hoër is die elektriese geleiding. Aangesien kraanwater hoofsaaklik Ca- en Mg-soute bevat, kan die hardheid van die water volgens metings baie akkuraat bepaal word.
Die aktiwiteitsvlak van waterstofione in water is een van die belangrikste faktore wat die beoordeling van die vloeistofkwaliteit beïnvloed. Die maatstaf van suur-basis en die rigting van biochemiese reaksies wat na die drink van die vloeistof in die liggaam sal voorkom, hang af van hierdie kriterium. In hierdie artikel gaan ons oor die vraag wat die pH van water is, hoe word dit bepaal, en ook hoe om die pH van water te verhoog of te verlaag.
Uit hierdie artikel leer u:
Wat is pH van water
Wat is die norm van pH van water
Wat die lae pH van water bedreig
Hoe om pH van water te meet
Voorbeelde van TDS-metermodelle
Wanneer verskillende chemikalieë in water opgelos word, kan hierdie balans verander word, wat op sy beurt 'n verandering in pH uitlok. As suur in die water gevoeg word, neem die konsentrasie waterstofione toe en neem die konsentrasie van hidroksiedione weer af. As daar alkali by die vloeistof gevoeg word, neem die hidroksiedione toe en neem die inhoud van waterstofione af.
Die pH-vlak van water dui die suur- of alkaliniteitsvlak van die medium aan, en suurheid en alkaliniteit word gekenmerk deur die kwantitatiewe inhoud van die elemente in die water wat alkali en suur neutraliseer. Dus, byvoorbeeld, reflekteer temperatuur die verhittingspeil van 'n stof, maar nie 'n kwantitatiewe aanduiding van hitte nie. As ons met ons hand aan die water raak, sal ons bepaal of dit warm of koud is, maar ons kan nie sê hoeveel hitte daarin is nie (met ander woorde, hoe lank neem dit voordat die water afkoel).
PH is een van die belangrikste kwaliteitseienskappe van water. Dit weerspieël die suur-basis balans en bepaal hoe sekere biologiese en chemiese prosesse sal plaasvind. Die pH-waarde van water bepaal die tempo van 'n chemiese reaksie, die mate van korrosie van 'n vloeistof, die mate van toksisiteit van 'n besoedelende stof en baie ander faktore. Boonop bepaal die suur-basis-balans in die liggaam se omgewing ons gesondheidstoestand, gemoedstoestand en welstand.
Afhangend van die pH-waarde word die volgende groepe water onderskei:
Dit is nodig om die pH-vlak van water in elke stadium van vloeistofsuiwering te beheer, aangesien 'n balansverskuiwing die smaak, reuk en skadu van die water negatief kan beïnvloed, asook die doeltreffendheid van die suiwering daarvan kan verminder.
Wat is die normale pH van water?
As gevolg van die vinnige tempo van die moderne lewe, ondervoeding, die oortreding van voedsel en drankregime, daal die pH-vlak in die menslike liggaam. Die suur-basis-balans beweeg dus na verhoogde suurgehalte (pH tot 7 beteken 'n suur omgewing, en tot 14 - alkalies, hoe laer hierdie vlak, hoe hoër is die suur), wat kan lei tot ernstige siektes. Hierdie probleem kan opgelos word deur daaglikse verbruik van minerale water met 'n optimale aktiwiteitsvlak van waterstofione. Daarom is dit belangrik om te weet watter pH-waarde die norm is vir die water wat u gereeld eet.
Wat moet die pH van water wees? Professionals argumenteer dat hierdie waarde ongeveer moet ooreenstem met die normale pH-waarde van menslike bloed (7.5). Daarom is die pH-hoeveelheid van drinkwater bereken van 7 tot 7,5. Danksy skoon drinkwater met 'n normale aanduiding van die werking van waterstofione, word metaboliese prosesse in die liggaam verbeter, die totale lewensverwagting verhoog, en suurstofmetabolisme word optimaliseer. Omgekeerd, weens die soet, koolzuurhoudende en kleurstofhoudende drankies, daal die pH van menslike bloed, wat onmiddellik deur die onaangename droë mond opgemerk kan word.
Daarom is dit die beste om voorkeur te gee aan water met die 'korrekte' pH-waarde. U kan hierdie inligting altyd op die etiket van enige bottel vind. Geen filter met vullers en absorberende middels kan regte natuurlike water met 'n optimale pH-vlak vervang nie. Sommige mense probeer om die pH van water te verlaag en gee die vloeistof bruikbare eienskappe deur suurlemoensap of komkommer sap by te voeg. Dit het egter nie altyd die gewenste effek nie. 'N Ander bekende metode om die pH van water te verander, is elektrolise, waardeur u alkaliese en suur water in twee houers kan kry. Alkaliese water met 'n hoë pH word as "lewendig" beskou, dit word gebruik vir behandeling, en suur water is "dood", wat die meeste vir wasgoed gebruik word.
Sulke metodes is egter nie geskik vir daaglikse gebruik nie. In hierdie situasie is daar net een rasionele oplossing: om voorkeur te gee aan natuurlike minerale water met die nodige suurgehalte vir die gesondheid.
PH meting van water
Moenie vergeet dat die menslike liggaam uit soveel as 70% water bestaan ​​nie! Metaboliese produkte in die selle is sure, terwyl die grootste deel van die interne vloeistowwe van die liggaam, met die uitsondering van maagsuur, effens alkalies is. Die bloedtellings is veral van belang. Die menslike liggaam funksioneer normaal as die bloed swak alkalies is, en die pH-waarde van 7,35 tot 7,45.
In die geval waar 'n groot hoeveelheid sure in die bloed en inter-sellulêre vloeistof beland, word die suur-basis-balans versteur. Selfs 'n effense afwyking van die pH-vlak van hierdie aanwysers (van 7.35 tot 7.45) kan tot ernstige gesondheidsprobleme lei. As die proses om die bloedsuur te verhoog en 'n verdere daling in pH tot 6,95 voortduur, dan kom 'n koma in en bestaan ​​die menslike lewe 'n wesenlike risiko! Om hierdie rede is dit nodig om die pH-waarde van drinkwater te monitor, wat een van die belangrikste aanwysers vir die kwaliteit daarvan is!
U kan self die pH-vlak van die water self bepaal. As 'n apparaat om pH van die water te meet, kan u lakmapapier (indikator) gebruik om die kleur te verander as dit kort in die bestudeerde medium gedompel word. Dus, as dit in 'n suur omgewing gedompel is, kry die lakmusstrook 'n rooi tint, en in 'n alkaliese kleur word dit blou. Vervolgens moet u die resulterende kleur met 'n kleurskaal vergelyk, waarin daar vir elke skakering 'n spesifieke pH-vlak ooreenstem om hierdie indikator vir die bestudeerde vloeistof te bepaal. Hierdie metode om pH te bepaal, is die eenvoudigste en goedkoopste.
Vir die akkuraatste bepaling van die pH-vlak word 'n pH-meter vir water gebruik. Hierdie apparaat vir die bepaling van pH van water is duurder as lakmuspapier, maar dit bepaal die pH van die vloeistof tot die naaste honderdste!
Rn-meters vir water is huishoudelik (draagbaar) en laboratorium. Dikwels gebruik hulle die eerste opsie; ons sal in meer besonderhede daarop konsentreer. Hulle verskil:
Graad van beskerming teen water.
Die teenwoordigheid (of afwesigheid) van outomatiese kalibrasie.
Die laaste parameter word bepaal deur die aantal gekalibreerde punte (1 of 2). Punte word bufferoplossings genoem, met behulp waarvan die pH-meter gekalibreer word. Ons beveel aan dat u 'n instrument met outomatiese kalibrasie koop.
Daar is spesiale toetsstroke wat die pH-vlak bepaal. Sulke stroke is baie handig om te gebruik. Hul verpakking is toegerus met 'n skaal waardeur die konsentrasie van waterstofione bepaal word. Maar sulke toetsstrokies verskyn nie so gereeld te koop nie, en dit is baie duur.
Met al sy voordele, het pH-meters vir water ook 'n betreklike hoë prys.
U kan tuisgemaakte toetsstroke gebruik om die pH van die water te bepaal.
Daar is verskillende stowwe wat van kleur verander afhangende van die inhoud van waterstofione in 'n vloeistof. In plaas van 'n bruin skaduwee, word tee byvoorbeeld geel as 'n skyf suurlemoen daarby gevoeg word.
Op dieselfde manier verander hul kleur, afhangende van die inhoud van waterstofione, kersies, bessiesap, ens. In die natuur is daar 'n groot aantal sulke organiese aanwysers. En op grond van sulke aanwysers, skep tuisgemaakte toetsstrokies waarmee u die pH van die water kan bepaal.
Ons gebruik die stof wat deel uitmaak van rooi blomkool. Hierdie groente bevat anthocyanienpigment, wat tot die kategorie flavonoïede behoort. Dit is hy wat verantwoordelik is vir die skaduwee van koolsap en dit verander, afhangende van die suurvlak.
Antosianiene verkry 'n rooi tint in 'n suur omgewing, en 'n blou tint in 'n alkaliese omgewing, en hulle word pers in 'n neutrale omgewing. Bietpigment het soortgelyke eienskappe.
Vir die eksperiment benodig u 'n halwe kook mediumkool rooi blomkool, wat fyn gekap moet word. Dan moet gekapte kool in 'n houer gesit word en 'n liter water uitgegooi word. Kook dan water en laat die doepie vir 20-30 minute kook.
Gedurende hierdie tyd verdamp 'n deel van die vloeistof, en u kry 'n sous van 'n versadigde pers kleur. Laat die doepa afkoel en berei die basis vir die toets voor.
'N Ideale opsie in hierdie geval is wit drukkerpapier, wat geen foute in die kleur van die vloeistof sal veroorsaak nie. Die voordeel daarvan is ook dat dit die afkooksel van die aanwyser goed absorbeer. Die papier moet in repe van ongeveer 1 × 5 cm gesny word.
Voordat u die pH-vlak van die water bepaal, moet u die toetsstroke met 'n indikatoroplossing week. Sorteer die afgekoelde bouillon deur die kaasdoek en laat sak die papier daarin. Sorg dat die toetsstroke eweredig versadig is. Imponeer die papier vir 10 minute. As gevolg hiervan moet die papier 'n ligte lila kleur kry.
Droog die toetsstrokies daarna deur dit op skoon papier te versprei of aan 'n kledingstuk te hang.
Wanneer die papier, versadig met die afkooksel, droog is, kan u begin om die pH-vlak van water te bepaal. Vou die toetsstrokies dan in 'n boks of plastieksak om dit teen vog te beskerm.
Die gebruik van hierdie metode om die pH-vlak te bepaal, is baie maklik. Neem 'n drupper en drup een of twee druppels van die toetsoplossing op die toetsstrook. Wag een of twee minute totdat die aanwyser met die papier reageer. Afhangend van die pH-waarde van water, kry die papier 'n sekere kleur, wat vergelyk moet word met 'n kleurskaal, met die volgende vorm:
Wat is pH
'N Waterstofindikator of pH is 'n waarde wat die logaritme van die konsentrasie waterstofione met 'n negatiewe teken aandui. Eenvoudig gestel, die waterstofindeks is die aantal mol per liter waterstofione. Die waterstofindeks hang af van die hoeveelheid mol, wat beteken dat die pH-vlak daal, omdat die aantal molione neem af, en die pH-vlak neem toe met toenemende aantal mol.
'N Lae pH in die akwarium beteken 'n hoë konsentrasie waterstofione, en 'n hoë vlak kom voor as daar 'n oormaat hidroksiedione is, sodat die water alkalies word.
Die pH van die water in die akwarium wissel van 0 tot 14.
Baie suur 0–2
Effens suur 5–6,5
Effens alkalies 7,6–8,5
Baie alkalies 10–14
Karbonaathardheid is 'n maatstaf van die hardheid van 'n vloeistof, wat bepaal word deur die hoeveelheid karbonaatanione opgelos in water van kalsium en magnesiumkarbonaat. Die verhouding tussen pH en kh is direk en nou, omdat die koolstofdioksiedindeks daarvan afhang. Koolstofdioksied opbou en veroorsaak vissiektes. Met onvoldoende deurlugting of oorbevolking word die konsentrasie van koolstofdioksied gevaarlik vir visse. Die norm van koolstofdioksied is 2-3,5 mg / l.
Hoe pH die akwariumbewoners beïnvloed
Die meeste visspesies hou verband met die verskil in die suurheid van die water in die akwarium, as die verskil nie te beduidend is nie. Maar as daar byvoorbeeld broeiende visse geteel word, word 'n voorvereiste vir suksesvolle teling as 'n daling in pH in die akwarium beskou.
Maar sommige spesies benodig 'n spesiale pH. Visse uit die Amasone en Afrika voel beter in versuurde water met 'n waterstofindeks van minder as 7. Mariene visse leef in 'n meer alkaliese omgewing met 'n suurgehalte van 7,5–8.
By die beskrywing van die aanhoudingvoorwaardes word harde of sagte water dikwels genoem. Harde water word oorweeg met 'n waterstofindeks van meer as 8,5, en sag minder as 6,5. Nie harde of sagte water is nuttig nie, dit is beter om tussenopsies te kies.
Ammoniak en ammoniumione wat geassosieer word met 'n hoë suurgehalte, het 'n negatiewe effek. Ammoniak word vrygelaat uit die lewe van vis. Kragtige filters of vervanging van 'n deel van die vloeistof sal die ammoniakkonsentrasie verlaag.
Met behulp van bakterieë word ammoniak omgeskakel na nitriete en dan na nitrate, wat skadelik is vir die visorganisme. Koop spesiale toetse by troeteldierwinkels om die nitraatvlak te bepaal.
In varswaterakwariums word 'n parameter geleidelik verander. Om dit te doen, word 'n deel van die vars vloeistof in 'n aparte tenk gegiet en toegelaat om dit 'n geruime tyd te spuit. As vars water min suur het, word koeksoda by die vloeistof gevoeg, wat vooraf deeglik gemeng en verweer word.
Ortofosfor of soutsuur in klein dosisse word gebruik om die akwariumvloeistof te oksideer.
Toetsstel vir die bepaling van die waterstofindeks
In analogie met die definisie van styfheid. Die pH-waarde van akwariumwater word bepaal deur dieselfde aanwysers, toetsstelle wat by troeteldierwinkels gekoop is, of deur 'n elektroniese meter (pH-meter) te gebruik, in aanlynwinkels begin die koste van 1000 roebels. Uiterlik is hulle identies met TDS-meters.
In die seelewe is die pH-vlak van akwariumwater belangrik en selfs klein afwykings sal tot die normale toestand van vis lei. Die optimale pH is 8,2. 'N Verandering in die waterstofindeks beïnvloed nie net visorganismes nie, maar ook indirek. Met 'n afname in alkaliniteit vind verkalking plaas, wat die konstruksie van die skelet belemmer.
Alkaliniteit word verhoog met 'n kalsiumreagens en koolstofdioksied.
Maar 'n hoë pH is nie so maklik om te verlaag nie. Let ook terselfdertyd op die vlak van kalsium, want skielike veranderinge in hierdie aanwyser sal meer skade berokken as verhoogde alkaliniteit.
Maniere om pH te verhoog
'N Eenvoudige manier om die suurheid van die water te verhoog, is om klippe en gruis by die bodem te voeg, wat die pH-waarde verhoog. Hierdie klippe word tipies aanbeveel vir tropiese inwoners.
Die pH-vlak verhoog ook die proses van fotosintese. As daar baie lig in die akwarium kom en 'n groot aantal plante geplant word, neem die suurgehalte vinnig toe. Maar fotosintese is beter om nie te kies of dit nodig is om die pH in die akwarium te verhoog nie, omdat hierdie proses nie maklik beheer word nie.
Dit is baie makliker om die suurgehalte met aragoniet te verhoog. Hierdie mineraal is ryk aan kalsium en sal begin oplos by pH = 7,8.
Koraal sand verhoog ook die pH, maar dit los op by pH = 8.
Verlaagde algehele hardheid dGH
Metode nommer 1. Kookwater - aangesien slegs karbonaathardheid in hierdie geval verwyder word, verander die algemene waardes nie veel nie. Afhangend van die samestelling van die water in u omgewing, kan die skommelinge wissel van 'n paar persent tot 50% of meer. Fokus op die behoeftes van die vis; dit is moontlik om styfheid te verminder deur eenvoudig te kook, sal genoeg wees.
Metode nommer 2. Bevriesing - hierdie metode is relevant in Rusland met die lang winter. Water word in 'n tenk gestort en aan koue blootgestel (byvoorbeeld 'n loggia). Water vries vanaf die mure. В образующемся льде практически нет растворённых солей, они концентрируются в оставшейся жидкой воде, поэтому, когда лёд займёт 2/3 всего объёма, оставшуюся воду сливают, а лёд растапливают. В результате жёсткость снижается до 1-30dGH.
Способ № 3. Пропустить воду через фильтр с обратным осмосом — вода после такой обработки очищается от всех примесей и становится практически дистиллированной. Перед применением в аквариуме полученную таким способом воду следует разбавить обычной водой.
Способ № 4. Laat water deur ione-ruilkolomme - spesiale harsen reageer met kalsium- en magnesiumsoute en maak die water sag.
Maniere om die pH te verlaag
Natuurlike turf sal help om die pH van die water in die akwarium te verlaag, maar slegs donkerbruin turf is geskik. Voordat dit bygevoeg word, word dit in skoon water gekook.
In die verlaging van die pH is fosforsuur goed, wat dikwels deel is van kommersiële produkte om die suur-basis-balans te handhaaf.
Mees gewilde maniere om die pH van water te verlaag, is die gebruik van eikebome of elsblomme. Kook dit en voer gereeld pH-toetse uit om die pH nie te veel in die akwarium te verlaag nie.
Dit is ook moontlik om die pH te verlaag as u turfskrummels gebruik of op die bodem van die dryfhout plaas.
Verhoog algehele hardheid dGH
Die waterhardheid word eenvoudig verhoog, byvoorbeeld deur stukkies kalksteen by die akwarium te voeg of filters met marmerskyfies as filtermateriaal te gebruik, of deur chemiese reagense te gebruik:
- kalsiumchloried (CaCl2), wat sonder voorskrif in apteke verkoop word, is 'n medisyne en is ook geregistreer as 'n voedselaanvulling E509,
- Magnesiumsulfaat (MgSO4), wat sonder voorskrif in apteke verkoop word, is 'n middel.
PH Veranderings- / regstellingsmetodes
As gevolg van die onstabiliteit van die pH, is dit verkieslik om die reaksierigting na die suur- of alkaliese kant te stel. Vinnige veranderinge met behulp van reagense lewer kort resultate. Na 'n ruk sal die waterstofaanwyser na die vorige vlak terugkeer, kenmerkend van die bestaande biostelsel.
Metode nommer 1. Die pH te handhaaf naby die vlak van 7,0 en hoër kan bereik word deur kalksteen of marmer in die ontwerp te gebruik, sowel as 'n filter met marmerskyfies as deel van die filtermateriaal. Verhoog die waterhardheid!
Metode nommer 2. Voeg koeksoda by - sorg vir 'n vinnige afwyking van die waterstofindeks aan die alkaliese kant. Die effek is redelik lank.
Metode nommer 3. 'N Afname in die pH onder 7,0 word bewerkstellig deur 'n filter in die akwarium te installeer, waar veen-gebaseerde vulstof as filtermateriaal gebruik word.
Metode nommer 4. Gebruik van spesiale reagense pH + en pH-. Soms nie die beste uitweg uit die situasie nie.
Kyk na die video: Water - Liquid Awesome: Crash Course Biology #2 (Desember 2021).
Hoe word 'n introvert 'n ekstrovert? 5 praktiese wenke
Waarom jy selfsugtig moet wees
Verhoudingsielkunde: hoe om te verstaan ​​dat 'n man van jou hou
Hoe om die sluitskerm op Mac te verander (plakpapier, gebruiker-ikoon en SMS)
Gebruik die Maps-app op iPhone, iPad en iPod touch
Wenk 1: Hoe kan u die vloei van PMS vergemaklik?
Alles oor Blair Waldorf: feite, gebooie en beste aanhalings
10 fantastiese dinge wat regtig op Doctor Who bestaan
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Wat is die pH van water en waarom is dit belangrik om te weet?