Maart | 2008 | mnr.muller
Posted on Maart 28, 2008 by mnr.muller
Neem gou 'n oomblik om die volgende vraag te lees, vinnig daaroor te dink en gou-gou-gou te beantwoord:
Waarvoor is jy glad nie bang nie? (of: Waarvoor is jy die minste bang?)
Daar is mos tipiese goeta: bang vir die donker, alleen doodgaan, mense, mislukking, ens…
Waarvoor is jy NIE bang NIE?
As jy nog nooit vantevore hierdie vraag beantwoord het nie, is die kanse goed dat jy sopas juis jou grootste vrees op die naam genoem het. Die rasionaal is dat jy so baie vir jouself (as deel van jou internal dialogue) moet sê dat bv: Ek is nie bang vir die donker nie, ek is nie bang vir die donker nie, ek is nie bang vir die donker nie, dat – as jy gekonfronteer word met die vraag: waarvoor is jy nie bang nie – jy onmiddellik sal antwoord "Ek is nie bang vir die donker nie" (as voorbeeld).
Waarvoor is jy dus eintlik bang?
Ek vermoed ek is bang vir geluk. (Bisar, nè?)
Filed under Lewendood and tagged angst, fobie, vrese |	12 Kommentaar
Die BBoem(Straatveekunde) presedent
Posted on Maart 27, 2008 by mnr.muller
Ek vermoed 'n mens moet al van jonks af dink oor die lewenskwaliteit wat jy wil najaag; die lewensstandaard wat jy wil handhaaf en die algemene werksbevrediging wat jy soek.
En 'n mens moet die vaardigheid aanleer om dié konsepte te kan kwantifiseer – te meet met en op te weeg teenoor mekaar.
Jy moet besluit of jy 'n boemelaar of 'n president wil wees.
Of jy min wil werk (lae risiko, minimum effort) vir 'n lae (of geen!) salaris, maar meer vrye tyd, en of jy hard wil werk (meer stres, langer ure) vir 'n hoër inkomste en meer luukshede, maar minder ontspanning.
Uiteraard probeer baie BRek-studente 'n middeweg vind deur hard te werk vir die eerste klompie jaar, met 'n hoop op vinnige bevordering en vroeë aftrede. So 'n middeweg probeer ons almal seker vind…
Die keeping up with the Joneses mentaliteit pla egter – dit verleen die nodige stu-krag tot die verbruikersamelewing: jy swoeg hard om tog net nie in 'n laer inkomsteklas as jou tydgenote te verval nie, maar om by te bly by hulle lewensstandaard.
Soms kompeteer ouers ook so met hulle kinders: hulle kyk binne onmiddellike suburbia of hulle kinders tog net die meeste vryheid en luukses gegun kan word; of hulle die coolste kinders kan grootmaak.
Die enigste manier om te ontsnap van die rat race is seker om glad nie daaraan deel te neem nie. Om nie beinvloed te word deur jou maat se motor of kleredrag of selfoon nie. Om nie jou selfwaarde te meet aan wat jy als (op skuld) kan koop nie.
Dalk moet ons die parameters verander van die kapitalistiese verbruikerswêreld en sê bogger dit. Koop jou t-shirts by PEP en ry trein en taxi en stap. Volg 'n bedremmelde Boeddhistiese bestaan. Moenie kyk wat jy uit die lewe kan kry nie, maar wat jy kan toevoeg.
(Maar pasop, dit beteken dalk netmooi 'n BBoem(Straatveekunde) bestaan.)
En vanselfsprekend is daar ook nie hier sprake van 'n dualisme nie – daar is nie twee tipes mense: selfbehepte ouens wat net rykdom uit die lewe probeer kry, en altruiste wat net hulleself opoffer vir ander nie. Altwee hierdie neigings is binne elke individu.
Hoe meet jy die waarde/kwaliteit/tevredenheid/geluksaligheid van jou beroepslewe en algemene bestaan?
Filed under Victoriastraat and tagged beroepsvervulling, boemelaar, lewensgehalte, president, verbruikersamelewing, werkstevredenheid |	16 Kommentaar
Houtvloerkamers met 'n hoë plafon
Posted on Maart 26, 2008 by mnr.muller
Hoeveel lewenspasie het een mens nodig?
In Suid-Afrika is daar 'n huge disparity tussen arm en ryk: party gesinne het reuse, luukse huise met onthaalareas en gastekamers; party extended families bly saam in een shack.
Hoeveel leefruimte het een mens nodig?
Hoe regmatig is dit van my, as enkellopende individu, om 'n groter woonruimte te wil hê? Om 'n esel te kan neersit, terug te kan staan en te verf? Om viool te kan speel. Die gerief te hê van 'n oop mat langs my bed waar 'n opblaasmatras neergegooi sou kon word?
Hoe bourgeois het ek geword dat ek wil bly in 'n plek met houtvloere en 'n hoë plafon? Hoe eien ek so 'n plek vir myself toe en gun dit nie vir 'n ander nie?
Hoe regverdig 'n mens die welstand, talente en regte wat jou te beurt val?
Hoeveel Lebensraum het 'n mens nodig?
Is eiendom 'n reg?
Filed under Victoriastraat and tagged lebensraum |	9 Kommentaar
Leierskap #4 – om te té te wees
Posted on Maart 25, 2008 by mnr.muller
Normaalweg sal mense jou aanraai om gebalanseerd te lewe; om nie te té te wees nie. Hulle sal sê: moenie te veel praat nie, maar moet ook nie te min praat nie; moenie te min kerk toe gaan nie, maar ook nie te veel nie; moenie te veel leeglê nie, maar moet ook nie te veel werk nie, ens. Streef na 'n balans.
Ek sê bogger dit.
As 'n mens met integriteit lewe en jouself probeer wees, ten spyte van jouself, ter wille van ander, ongeag die situasie, dan moet jy soms te té wees.
Jy moet soms te min drink. Glad nie rook nie. Te knaend kerm oor iets wat jy sien wat verkeerd is. Te min leer vir 'n toets. Te lief wees vir iemand. Te eerlik wees. Te kwaad wees.
'n Gebalanseerde lewe is nie vir almal nie.
Om ingrypend leiding te neem, moet jy moet jy bereid wees om te staan vir iets en te veel te glo dat dat dit belangrik is.
Onthou, leierskap het min te doen met gewildheid. As jy oormatig en ongebalanseerd is, gaan minder mense moontlik van jou hou, maar as 'n mens praat van situasionele leierskap (om te doen wat 'n situasie vereis), dan behoort gewildheid en populariteit tweede viool te speel tot dit wat gedoen moet word.