Demonstreerende gedrag by kinders, adolessente en volwassenes - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Demonstreerende gedrag is ekspressiewe aksies en optrede van individue wat daarop gemik is om aandag aan hulself te gee, ongeag die behoeftes van die mense wat hulle omring. Sulke gedrag in gevalle waar dit nie verder as sekere perke gaan nie, is 'n maklike manier waardeur jy baie lewensituasies, probleme en take kan oplos.
Demonstreerende gedrag is dikwels kenmerkend van charismatiese leiers en baie vroue. Sommige sielkundiges glo dat hierdie gedrag 'n algemeen vroulike gedrag veroorsaak, aangesien die belangrikste vroulike behoefte is om meer aandag aan jouself te trek.
Demonstreerende gedrag by kinders
'N Belangrike komponent en 'n gelyktydige aanduiding van die ontwikkeling van die baba is sy gedrag. Verskillende oortredings in die vorming van die persoonlikheid van die baba, byvoorbeeld, hoë of lae selfbeeld, swak selfbeheersing, manifesteer noodwendig in gedrag.
Die ontwikkeling van die baba is altyd as gevolg van sy opleiding en opleiding. Sielkundige studies toon dat kinders wat grootword in omstandighede van emosionele gebrek, wat gepaard gaan met 'n gebrek aan aandag van ouers, liefde en sorg, dikwels minderwaardig ontwikkel.
Demonstreerende gedrag word meestal in wispelturige kinders aangetref. Kinders met hierdie gedrag doen alles op hul eie manier.
Demonstreerende gedrag van die oorsaak: die enigste manier waarop 'n kind aandag kan vestig op sy persoonlikheid; die behoefte aan self-bevestiging; die reaksie van die kind op 'n sekere emosionele trauma, soos die voorkoms van jonger kinders in die gesin; 'n soort protes teen enigiets. Meer dikwels word hierdie gedrag in gesinne met outoritêre opvoeding gevind, wanneer ouers feitlik nie aan kinders aandag gee nie, nie met hulle kommunikeer nie, meer aandag aan kinders gee as hulle swak optree.
Vir 'n kind op die ouderdom van vyf begin die behoefte aan respek en erkenning om 'n dominante posisie te beklee. Op hierdie ouderdom begin kinders om bekommerd te wees oor wat ander van hulle mag dink. Afvalligheid en onoplettendheid veroorsaak oortreding, daar is kompetisie. Kinders vergelyk hulleself met ander. Die belangrikste ding is dat terwyl die baba hulself en ander eweknies realisties kon assesseer. In gevalle waar die kinders hulself nie voldoende kan assesseer nie en hul mening oor hulleself nie saamstem met die mening van ander kinders oor hulle nie, sal daar 'n begeerte wees om ander hul saak te bewys en die behoefte aan meer aandag aan hulself. Op hierdie ouderdom is die hoofsaak die behoefte aan 'n positiewe evaluering van die mense wat hulle omring om die hipertrophied behoefte aan selfbevestiging te bevredig.
Die belangrikste kenmerk van kinders met demonstreer gedrag is om die aandag op hul klein persoon te vestig deur enige beskikbare metodes te gebruik. Sulke kinders is taamlik aktief in kommunikasie, maar die gesprekspartner is glad nie geïnteresseerd nie. Hy dien slegs as 'n platform vir hulle om hulself te manifesteer en te demonstreer. Hulle het nie net aandag nodig nie, maar bewondering vir hulself.
Agressie word 'n negatiewe manifestasie van demonstrasiewe gedrag. Sedert iemand die kinders misverstaan, word dit irriteer, hulle veroorsaak skandale. As hulle nie hoër as ander is nie, moet die ander een laer wees. In die toespraak van sulke kinders, vergelykende vorme, byvoorbeeld, mooier en lelik, vinniger en stadiger, beter en slegter, ens. Al sulke vergelykings sal noodwendig ten gunste van hulle wees.
Kinders wat geneig is tot demonstratiewe manifestasies, kritiseer dikwels ander, hulle memoriseer al die foute van ander, sodat hulle hulle later van die geleentheid sal herinner. Dikwels laat hulle nie toe dat ander kinders hulself uitdruk nie, voortdurend inmeng met hul optrede, onderbreek en voortdurend aanstoot gee. Die persoonlike moraliteit van die kinders ly egter. In 'n kind met demonstratiewe manifestasies kan die gedrag met ander kinders drasties verander wanneer 'n belangrike volwassene in hul kommunikasie is. dit wil sê kinders met sulke gedrag dink net van die eksterne manifestasie van goedgekeurde gedrag, en nie om ander te help nie. Sulke kinders gedra of doen goeie dade net ter wille van goedkeuring.
Demonstreerbare gedrag kan maklik herken word, maar om die oorsake te verstaan ​​en die ontwikkeling van so 'n baba te verbeter, is baie moeiliker. 'N Effektiewe metode om die gedrag aan te pas, sal die spel wees. 'N Volwassene wat die spel gebruik, skep spesiale toestande vir die kind, gerig op die mees lewendige manifestasie van sy betogendheid. Hierdie skerpmaking van negatiewe eienskappe is beide 'n geleentheid vir kinders se selfuitdrukking en 'n manier van hul selfkennis.
Adolessensie is die moeilikste en moeilike tydperk in die ontwikkeling van die persoonlikheid van individue. Letterlike vertaling beteken aanduidend, d.w.s. visueel, onderstreep.
Demonstreerende gedrag in die sielkunde kombineer verskillende gedragsreaksies wat daarop gemik is om kykers te lok. Die hoofkenmerke van sulke adolessente gedrag is onbeperkte egosentrisme, 'n groot behoefte aan meer aandag aan jouself. Verder, vir adolessente, of dit positiewe aandag of negatiewe is, byvoorbeeld, verrassing, bewondering, simpatie, eerbied, verontwaardiging, selfs haat, ens.
Demonstreerende gedrag veroorsaak adolessente: foute in opvoeding of onvolledige gesinne (disfunksioneel); die aandag van beide ouers en eweknieë aantrek; begeer om uit te staan; die behoefte aan respek, liefde; aktiewe protes teen enigiets; individuele eienskappe van die psige.
Tieners besef die begeerte om in verskillende rigtings uit te steek, die een na die ander te vloei of andersom glad nie te verander nie. Die belangrikste ding is om die uitslae van tieners te bevredig. Een van sulke aanwysings kan aksies wees wat daarop gemik is om respek, simpatie en bewondering te verkry. As hierdie begeerte tevrede is, dws sal in die vrugbare omgewing val, beide tuis en op skool, sal hierdie rigting onveranderd bly. In sulke gevalle is kinders geneig om uit te steek deur uitstekende studie of sport. Prestasie in vakke is dikwels selektief - dit sal hoër wees in daardie vakke waar onderwysers 'n individuele benadering opstel wat die kind meer aandag sal gee. In hierdie geval sal al die foute in die aanleer van 'n tiener deur eksterne toestande verduidelik word.
Nog 'n rigting word gerealiseer deur aksies wat daarop gemik is om gevoelens van medelye en simpatie teenoor jouself in ander aan te moedig. In hierdie gevalle kan adolessente verskillende tegnieke gebruik, byvoorbeeld 'n storie oor hul ongeregtighede, histerie, beswyking, ens. In sulke stories sal diegene wat verantwoordelik is vir die ongeluksgange van adolessente voortdurend verander. Hulle sal onderwysers vertel, hartseer stories wat met ouers verband hou, en omgekeerd.
Die derde rigting kan die gebruik van negatiewe reaksies van ander vir hulself wees om aandag te trek. Sulke adolessente is geneig om te bedrieg, klou, rudeness, rudeness, wangedrag en ander algemene gedragsafwykings. Adolessente, soos dit was, draai in opposisie met betrekking tot die samelewing. Die gevaarlikste in so 'n manifestasie kan selfmoord tendense en lote uit die huis wees.
Demonstreerende gedrag in adolessente is gevaarlik omdat aksies om aandag te trek, noodlottige gevolge kan hê wat verband hou met nalatigheid, foutiewe berekeninge of ander omstandighede. Nog 'n gevaar vir sulke adolessente gedrag is dat dit op hul ouderdom moeilik is om te onderskei tussen die ware suïcidale neigings of die demonstrasie om aandag te trek.
Demonstreerende gedrag by volwassenes
Demonstreerende gedrag in sielkunde beteken duidelik uitgedruk in die manifestasie van aksies en aksies, as gevolg van die begeerte om aandag en belangstelling in sy persoonlikheid te trek, ongeag die begeertes van die samelewing. Hierdie gedrag kan manifesteer word deur verskeie psigopatologiese simptome. Byvoorbeeld, 'n depressiewe persoon sal 'n verlies aan belangstelling toon in alles, 'n verlies van die betekenis van die lewe; 'n onderwerp met bedrog van grootsheid sal sy oorheersing oor ander, die waarde van sy gedagtes en idees, demonstreer. Dikwels word die terme "histeriese persoon" en "demonstratiewe persoon" onderling verwissel met die term "demonstratiewe gedrag."
Die hoofredes vir sulke gedrag by volwassenes kan die begeerte wees om hul persoonlike status in die samelewing te verkry of te demonstreer of die begeerte om beter te wees as ander ('n soort kompetisie). Dit kan hom manifesteer in die aankoop van duur toebehore, demonstrasie van hul vaardighede en kennis.
Die belangrikste eienskap van 'n demonstratiewe aard is die geweldige vermoë om rasionele, kritiese siening van jouself uit te daag as gevolg van watter demonstratiewe of "waarnemende" gedrag voorkom.
Die hoofkenmerke wat 'n individu wat geneig is tot demonstreer gedrag is, is: onbeperkte egosentrisme, die strewe na groter aandag en erkenning, die behoefte aan enige emosionele manifestasie in verhouding tot jouself (emosionele manifestasie kan beide positief gekleur en negatief wees). Sulke mense kan nie onverskillig teenoor sy persoon staan ​​nie.
Baie sielkundiges het tot die gevolgtrekking gekom dat die essensie van 'n demonstratiewe persoon bepaal word deur die afwykende vermoë om te onderdruk deur selektiewe seleksie van indrukke oor die wêreld in die algemeen en veral oor sy persoonlikheid. Dit sal aangenaam wees vir sulke persone dat dit daarop gemik is om hulle te versier. En integendeel, alles neutraal of teenoorgestelde sal eenvoudig uit hul bewussyn en geheue verdryf word. Kenmerkend vir demonstreer gedrag kan 'n bewuste en doelbewuste oortreding wees van die reëls en norme van gedrag wat in die samelewing aangeneem word.