Hoe Amerikaanse Christelike Media liefdadigheid in die buiteland bevorder het
Geskryf deur Heather D. Curtis
'N Illustrasie van die Christian Herald met mense wat hongersnood getref is in Indië. Met vergunning van die Christian Herald Association, New York
Baie godsdienste dring daarop aan om hul aanhangers liefdadig te wees teenoor diegene in nood.
Jesus het sy volgelinge gerig verkoop hul besittings en gee aalmoese aan die armes. Die Hebreeuse Bybel het die Jode opdrag gegee om sorg ruim vir bure en vreemdelinge.
Terwyl mediategnologie 'n bewustheid van lyding wêreldwyd verhoog het, het sommige mense gevra of die bevel om bure te help van toepassing is op vreemdelinge aan die ander kant van die wêreld.
Gedurende die laat 19de eeu het 'n groeiende aantal Amerikaners daarop aangedring dat die antwoord 'ja' moet wees. In my onlangse boek, Holy Humanitarians: American Evangelicals and Global AidEk toon aan hoe Protestantse sendelinge, predikante en media-moeders 'n belangrike deel van die Amerikaanse bevolking oorreed het om die ideaal van internasionale liefdadigheid te omhels.
Globale lyding en Christelike media
Die 1890's was 'n belangrike dekade in die verlenging van Amerikaanse filantropie in die buiteland.
Toe die Verenigde State sy wêreldwye reikwydte uitgebrei het, het meer burgers oorsee gereis. Tegnologiese innovasies - veral die transatlantiese telegraaf - het die vinnige transmissie van verslae oor politieke konflikte, ekonomiese krisisse en natuurrampe wat wêreldwyd plaasvind.
Die uitvinding van die Kodak-draagbare kamera in 1888 het ooggetuies in staat gestel om humanitêre rampe te dokumenteer, en die vooruitgang in drukprosesse het die massa-reproduksie van hul foto's vergemaklik.
Hoop dat sensasionele verhale en grafiese foto's van mense wat pyn het, sou Verhoog bewustheid van wêreldwye verdrukking, terwyl dit ook die sirkulasie verhoog, publiseer koerant- en tydskrifredakteurs hartroerende beelde en tragiese verhale van nood wat hulle van korrespondente in vreemde lande ontvang het.
Die humanitêre veldtogte van die Christian Herald
Geen tydskrif het meer gedoen om aandag aan die lyding aan die einde van die eeu te vestig as die jaar nie Christian Herald - destyds die mees gelese godsdienstige koerant in die Verenigde State.
Begin met die aankoop van die New York-weekblad in 1890, die entrepreneuriese filantroop Louis Klopsch het gewerk om die Christian Herald die grootste aanbieder van nuus oor rampe in die buiteland te maak.
Met die hulp van sy redaksievennoot, die charismatiese prediker Thomas De Witt Talmage - predikant van die grootste kerk van die Verenigde State - het Klopsch eerste verhale aangevra en 'eksklusiewe' foto's van rampspoed uit 'n groot netwerk sendingkontakte regoor die wêreld.
Klospch en Talmage het egter verder gegaan as bloot om katastrofes soos die voedseltekort in Rusland in die vroeë 1890's, die Armeense slagtings van 1894 tot 1896, of die Messina-aardbewing wat Suid-Italië in 1908 verwoes het. Die twee het daarop aangedring dat die Amerikaners 'n morele verpligting het om lyding oor die hele wêreld te verlig, en die leiding geneem met groot fondsinsamelingsveldtogte om die ellendiges te help.
Sendingfoto's van die hongersnood in Indië vanaf die Christian Herald, Julie 7, 1897. Met vergunning van die Christian Herald Association, New York.
Gedurende die Indië-hongersnood van 1900, byvoorbeeld, het die Christian Herald versamel meer as US $ 1.2 miljoen vir voedselhulp, medisyne en versorging van weeskinders.
Alle aanbiedinge het direk aan plaaslike vrywilligers - meestal sendelinge - gegaan wat gratis dienste gelewer het. Die sendelinge het die taal geken, die kultuur verstaan, was vertroud met die behoeftes en voorwaardes op die grond, en kon dus hulp vinnig en doeltreffend versprei.
Na afloop van elke veldtog het die koerant geouditeerde finansiële state gepubliseer wat verantwoordelik is vir elke skenking en uitbetaling.
Amerika - 'n verlosser nasie
In 'n beroep op bydraes versoek die Christian Herald lesers om ruimhartig te reageer op beskrywings en uitbeeldings van nood.
Lyers aan die ander kant van die wêreld was nie vreemdelinge nie, het Klopsch en Talamge aangevoer, maar deel van dieselfde menslike familie. Die Bybel verklaar dat God "Al die nasies van mense het Hy uit een bloed gemaak. "Daarom, het die redaksie aangedring, liefdadigheid "mag nie tot ons huishouding en ook nie ons eie landgenote beperk word nie…. Nóg afstand, of verskil van ras, nóg onwaardigheid is 'n hindernis. '
Soos die Bybelverhaal van die goeie Samaritaan wat gestop het om 'n buitelander te help, moet die intekenare van die Christian Herald barmhartigheid uitbrei buite geografiese grense en sosiale grense.
'Amerika, die Almoner van die wêreld.' Uit die Christian Herald, Junie 26, 1901, omslag. Met vergunning van die Christian Herald Association, New York. Met vergunning van die Christian Herald Association, New York.
Deur verligting na die buiteland te stuur, beweer Klopsch en Talmage, sou hul koerant die Verenigde State help om sy godgegewe humanitêre missie uit te voer. "Amerika," verklaar die redaksie, was bestem om "die Almoner van die Wêreld"- 'n verlossersnasie wat oor unieke mag en hulpbronne beskik om behoeftiges en onderdruktes te red.
Die opmerkings van die Christian Herald vir internasionale liefdadigheid was opvallend oortuigend. Toe Klopsch in 1910 oorlede is, het die koerant se lesers dit gehad het meer as $ 3.3 miljoen geskenk - ongeveer $ 89 miljoen aan vandag se geld - aan huishoudelike en buitelandse hulp.
Geen ander humanitêre organisasie in hierdie tydperk het naby gekom om die fondsinsamelingsrekord van die Christian Herald of die vermoë om bekommerd te wees oor die probleme in die Verenigde State en wêreldwyd, te pas nie.
Waarom die werk van Christian Herald steeds relevant is
Alhoewel dit deesdae grotendeels vergete is, het die hulpverleningsveldtogte van die Christian Herald 'n blywende merk gelaat op die Amerikaanse pogings om verre lyding te verlig.
Van Klopsch se tyd tot ons eie, het aannames oor die goddelike verantwoordelikheid van die Verenigde State vir die redding van die ellendiges geïnspireer talle humanitêre ingrepe. Hulpagentskappe het voortgegaan om op foto's van vreemdelinge in nood staat te maak - van die slagoffers van die hongersnood in Indië wat die kolomme van Christian Herald in 1900 gevul het, tot die lewelose liggaam van die Siriese kleuter Alan Kurdi wat het in 2015 virale geword - om rampe en vinnige skenkings bekend te maak.
Hoewel baie hulpverlening sedert die laat 19 eeu lewens gered het, het kritici van die hulpbedryf dit gewaarsku dit kan ook negatiewe gevolge hê.
Volgens geleerdes soos Alex de Waal en ander, rampherstel- en ontwikkelingskemas het gereeld het korrupsie aangevuur, armoede vererger en versterk outoritêre regimes.
Etici waarsku dit grafiese beelde van verdrukking versterk ongelykhede tussen bevoorregte skenkers en hulpverleners, wat die strukturele ongelykhede wat wêreldwye lyding veroorsaak en in stand hou, in plek laat.
Maar selfs al het die Christelike Herald se metodes om steun vir vreemdelinge te mobiliseer gemengde resultate gelewer, meen ek, bly die argumente van die koerant vir die uitbreiding van deernis buite landsgrense en sosiale hindernisse steeds relevant.
Op 'n tydstip wanneer nasionalisme en rassisme Dit is die moeite werd om te onthou dat Klopsch se bewering dat ware liefdadigheid geen perke ken nie, verminder word om die lyding tuis in die Verenigde State en oor die hele wêreld te verminder.
Heather D. Curtis, Medeprofessor in godsdiens, Tufts Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Hoe Amerikaanse Christelike Media liefdadigheid in die buiteland bevorder het