Terwyl ons dan in die reeks so baie gebruik maak van die voorbeeld van ŉ leer (die gewone klimapparaat wat elke huishouding omtrent besit), laat dit my dink: Geloof is die “raamwerk” van die leer – daarsonder sou ŉ mens nie ’n leer gehad het nie. Die “dwarssparre” is deugsaamheid, kennis, selfbeheersing, volharding, godsvrug en liefde. Die raamwerk kan eintlik nie sonder die dwarssparre nie en die dwarssparre nie sonder die raamwerk nie. Maar die raamwerk (dus die geloof) vorm die fondament of basis van alles. En geloof is dan tog die manier waarop ons Christus met ons hele lewe en wese omhels.
Daarom is dit nie verniet dat die skrywer van die Hebreërbrief sy opdrag voltooi deur te sê wat ons fokus moet wees terwyl ons met volharding vorentoe beur nie: “… die oog gevestig op Jesus, die Begin en die Voleinder van die geloof” (Heb. 12: 2a). Die gelowige kan slegs volhard in die geloof, as jy vasklou aan Jesus Christus as jou rolmodel. Hy het (met groot respek bedoel en gesê) nie met ŉ Stoïsynse “Ek is nou hier in en moet nou maar hier deur”-houding sy Vader gehoorsaam nie. Inteendeel: “Ter willle van die vreugde wat vir Hom in die vooruitsig was, het Hy die kruis verduur sonder om vir die skande daarvan terug te deins” (Heb. 12: 2b). In Jesus Christus se optrede sien ons sy absolute oorgawe aan sy Vader en die rustige wete dat God in beheer is.