(Kort reeks uit Jesaja, nr 4)
"Toe het ek gesê: Wee my, ek is verlore! Want ek is 'n man onrein van lippe en woon onder 'n volk wat onrein van lippe is; want my oë het die Koning, die HERE van die leërskare, gesien!" - Jesaja 6:5 (53-vertaling).
Dit is eers hier in hoofstuk 6 waar Jesaja oor sy roeping praat. Hier sien ons die keerpunt in sy lewe. Maar vir hom handel dit nie oor homself en die redding van sy eie siel nie, maar oor die verhouding tussen God en sy volk. "Wie sal Ek stuur en wie sal vir ons gaan", vra die Here. En dan kom die antwoord van die gewillige dienskneg: "Hier is ek, stuur my."
En dan gaan dit vir Jesaja nie eintlik oor die redding van sy volk nie. Dit gaan om die verkondiging van die woord van die Koning, die Here van die leërskare. Jesaja is aanvanklik terdeë bewus van sy eie onvermoë en sondige natuur. Maar nadat hy deur die seraf aangeraak is, stel hy homself onvoorwaardelik beskikbaar. Die profeet vra nie wat die inhoud van die woord is nie.
As Jesaja vantevore geweet het wat die inhoud van die boodskap was wat hy moes verkondig, het hy homself waarskynlik nie so geredelik as boodskapper van die Hemelkoning aangebied nie. Dit was 'n boodskap wat verharding by die volk sou bring en wat hul toestand eers nog erger sou maak. Geen wonder dat 'n man soos Jesaja wat sy volk lief gehad het, gevra het: "Hoe lank, Here?" En dan self weinig troos gekry het.
Maar dis alles van minder belang. Sy oë het die Koning, die Here van die leërskare gesien, en dit kon hy nooit weer vergeet nie. Nou moet hy gaan waar sy God hom wys, nou moet hy spreek wat sy God aan hom opdra.
Dit is soos Paulus ook later sou sê: "As ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here." (Rom 14:8).
Só is dit met al die ware stryders van die Koning, die Here van die leërskare. Hulle is deur God aangeraak, en hulle siele is gered. Nie gered vir 'n aardse paradys nie, maar gered om te ly en te stry vir die Koning en om deur vele verdrukkinge eenmaal die koninkryk binne te gaan.