Seminaar: Die universiteit as veilige ruimte | LitNet
Die idee van 'n universiteit as 'n veilige ruimte veronderstel meer as die fisiese omgewing waar studente en personeel hulle bevind.
Binne dié veilige ruimte mag studente nie blootgestel word aan inhoude wat hulle ontstel nie. 'n Veilige ruimte is dus 'n omgewing waar geweld, haatspraak en teistering nie geduld word nie. In dié omgewing kan individue wat voorheen aan marginalisering onderwerp is, bymekaarkom en sonder enige bedreiging oor hul ervarings kommunikeer.
Verskeie meganismes word daargestel om die veilige ruimte te handhaaf, onder meer snellerwaarskuwings, waarvolgens dosente verplig is om studente voor lesings te waarsku indien inhoud gedoseer gaan word wat aanstoot mag gee. Studente het dan die opsie om die lesinglokaal te verlaat indien die leerinhoud trauma gaan veroorsaak.
Baie mense voel dat dié veilige ruimtes vryheid van spraak inperk deurdat robuuste debatvoering vermy of onderdruk word, en dit druis reëlreg in teen die beskouing dat 'n universiteit 'n omgewing moet wees waar die intellektuele omgang met en uitruil van idees sonder enige beperking moet plaasvind. Studente word dus binne 'n kunsmatige kokon beskerm, dikwels ten koste van kritiese en vernuwende denke.
Diegene wat die konsep van veilige ruimtes verdedig en aanhang, redeneer dat onregte van die verlede binne so 'n ruimte reggestel word deurdat diegene wat daaraan onderwerp was, nou gehoor kan word sonder dat die trauma van die verlede heraktiveer word.
Vir die doel van hierdie seminaar het LitNet individue wat in verskeie hoedanighede aan universiteite verbonde is, gevra om hul opinies en ervaring van universiteite as veilige ruimtes te deel.