National Geographic is glad nie meer so goed soos wat ek altyd gedink het nie. In 2006 het ek hierdie tydskrif as uit die boonste rakke beskou, min of meer gelyk aan die stofdroë vaktydskrifte (artikels van Tydskrif vir Letterkunde het in die 1980's dikwels nie eens 'n bibliografie gelys nie!). Veral sy kommer oor die kwynende tale ( http://ngm.nationalgeographic.com/2012/07/vanishing-languages/rymer-text ) was vir my uitstekend geskryf (toegegee, met die minimale inligting: jy kan hierdie blad nie byvoorbeeld vergelyk met Jaap Steyn se boek (1980/-81) nie - en selfs hy het na volke rondom Suid-Afrika verwys, maar nie die impak op die Duitse taal in Suid-Afrika in Natal nie). Goed, ek was toe nog 'n tiener, en op daardie ouderdom weet jy nog te min om deeglike vrae te begin stel. National Geographic-feite was regtig tops aan die begin - maar dit begin vir my meer 'n eensydige Groen-politieke blad word, of, op sy beste, 'n "bewusmakingspamflet"/-"fotoblad" en op sy slegste - 'n "propagandastuk". Onder andere verwys ek na November 2015 se uitgawe oor klimaatsverandering. Daarin word behoorlik uitvoerig vertel hoe wonderlik die Duitse windturbines werk, en hoe die kernkragsentrales een na die ander afgetakel word. 'n Klinkklare Energiewende-model wat die Amerikaners kan navolg sonder om te oordink (Indirekte boodskap: Vat so, julle vieslike, oliebesmeerde, regsgesinde Donald Trump-kettinghonde!).