Versindaba Leon Trotski Archives : Versindaba
Posts Tagged 'Leon Trotski'
Desmond Painter. Vergete verbintenisse met Verónica Volkow
Ek was 'n maand of wat gelede in Mexiko om 'n kongres by te woon. My kongresbestemming was Morelia, die hoofstad van Michoacán, 'n staat wat meer bekend is vir die bloedige oorlog wat daar woed tussen die polisie en dwelmsmokkelaars as vir Morelia se bekoorlike koloniale strate.
Ek het darem voor en na die kongres die geleentheid gehad om ook vir 'n paar dae in Mexiko Stad rond te dwaal. Mense het my natuurlik gewaarsku om dit nie te doen nie — Mexiko Stad is glo te gevaarlik — maar ek is 'n geharde Suid-Afrikaner: ek kan 'n sakkeroller van 'n myl af uitken, en om angstig rond te kyk wanneer ek 'n OTM gebruik, is al tweede natuur. Ons is mos ge-gear vir geweld; ons kan dit net sowel inspan vir selfbehoud elders ook. ('n Mens behoort hierdie straatsvernuf te verpak en aan weerlose Noord-Atlantiese toeriste te bemark.)
Maar Mexiko Stad is eintlik 'n lieflike plek om in rond te dwaal, om in te verdwaal. Ek en my vriend Athanasios het die huis besoek waarin Leon Trotski op 21 Augustus 1940 vermoor is. Hy het etlike jare in ballingskap daar deurgebring, en vandag is die huis, in 'n stil straat net 'n klipgooi van waar Frida Kahlo gewoon het, 'n museum.
Die Trotski-huis in Mexiko Stad
Darem snaaks hoe 'n mens se brein werk — of nie werk nie. Terwyl ek in die museum was, het ek 'n knaende vermoede gehad, 'n amper-herinnering eintlik, dat een van Trotski se kleinseuns of kleindogters in later jare 'n bekende Mexikaanse digter geword het. Athanasios kon nie my vermoede bevestig nie, en ek het weer heeltemal daarvan vergeet.
'n Paar dae gelede is ek egter heel toevallig weer aan my vermoede herinner, in 'n huldeblyk oor Neville Alexander. Hein Willemse skryf: '[Alexander] sou hom by voorkeur as 'n revolusionêre sosialis wou beskou en kon identifiseer met die Russiese Marxis Leon Trotski se ewigdurende revolusie. Hoe diep daardie verbintenis was, kon ek eerstehands ervaar toe hy een aand in die loop van 1986 met tasbare entoesiasme met Trotski se kleindogter, die Mexikaanse digter Verónica Volkow, in gesprek getree het.'
Aha! Verónica Volkow! Ek dink Trotski was haar oupagrootjie, nie haar oupa nie; maar nogtans, sy moet die digter wees aan wie ek my amper herinner het in Trotski se huis. Die rede waarom ek van haar weet, is omdat daar van haar gedigte opgeneem is in The Vintage Book of Contemporary World Poetry, een van daardie boeke wat 'n permamente plek op my bedkassie het.
Die Vintage Book meld nie die Trotski-verbintenis nie, so ek moes seker elders daarvan gehoor het — en toe weer amper van vergeet het. Wat ek beslis heeltemal van vergeet het, is dat die Vintage Book wel melding maak van haar besoek aan Suid-Afrika in die 1980's, en dat sy 'n reisboek oor daardie besoek gepubliseer het. Ek was heel seker, toe ek in Willemse se huldeblyk daarvan lees, dat ek nog nooit vantevore daarvan gehoor het nie.
Volkow (geb. 1955) is inderdaad een van Mexiko se belangrikste hedendaagse digters. Hier is een van haar gedigte: