Ek is baie erg oor presente. Elke jaar hou ek ’n groot partytjie op my verjaarsdag, net om baie presente te kry. (En om weer tyd saam met al my vriende en geliefdes te spandeer natuurlik).
Hy pak ’n piekniekmandjie, vol sjokolade-skuimpies, stukkies kouevleis, en ’n vonkelwyntjie. En ’n kombersie. Ons ry rond in Onrus en Vermont, op soek na die perfekte plek om romanties te verkeer by die see.
Aan die einde van Vermont parkeer hy bo digby die paleise wat uittroon bo die see. Ons vat die mandjie en stap met ’n helse sandduin na onder. Lekker by die see, daar is ’n poeletjie waarin ek kan swem ook. So sit ons, romanties, neem selfies, eet ons trommeldik. Ek swem (hy swem nie want die water is glo te koud) maar ek is mos in premature menopause en kry altyd vreeslik warm.
Hy besef ek het hulp nodig, fiks soos hy is, hardloop hy weer by die duin af, en trek my, aan die arm, stappie vir stappie, opdraend, na bo. Uitasem en moeg, klim ons in die kar en maak dat ons wegkom.