Februarie 2013 – Bladsy 2 – Attie se koffietafel.
Maand: Februarie 2013
Ek sien in hierdiepaar verse: Lees voort "WIE IS DIE BELANGRIKSTE (DAG 16)" →
Februarie 18, 2013	 9
Om die derde metode van Bybelstudie of meditasie hanteerbaar te maak, vra Rick Warren vir die teks 'n paar vra. Hy het 'n akroniem wat hy daarvoor gebruik. Die akroniem is S.P.A.C.E.P.E.T.S.
P – Is the a Promise toe claim?
P – Is the a Prayer to pray?
T – Is there a Truth to believe?
(Die Afrikaanse manier in die boek is bietjie lomp, so ek het maar gekies om by die Engels te hou.)
Die "SÊ DIT!" metode het gehelp met enkele teksverse wat baie betekenis bevat. Die SIEN DIT! metode help weer met verhalende gedeeltes. Hierdie metode is waarskynlik meet behulpsaam met lerende gedeeltes. Die teksgedeelte waarna ons vandag kyk is Markus 8:34-38: Lees voort "NEEM JOU KRUIS OP (DAG 15)" →
Februarie 17, 2013	 1
KAN JY HOOR? (DAG 14)
Sover geniet ek hierdie 40 Dae in die Woord. Ek wonder gister so tussen alles deur hoekom dit so besonders is. Einde laaste lyk dit vir my die antwoord lê in die neerskryf van my gedagtes. Alhoewel ek van my gedagtes hier by die koffietfael neerpen, het ek ook my eie aantekening wat ek in die boek maak. Die skryf sit sonder twyfel my gedagtes aan die gang en hou dit aan die gang.
Vandag gaan dit oor die genesing van die doofstom man. (Markus 7:31-37)
31Jesus is weer uit die gebied van Tirus weg en deur Sidon na die See van Galilea toe in die gebied van Dekapolis. 32Die mense bring toe 'n dowe man wat ook 'n spraakgebrek het na Hom toe en vra Hom om tog sy hand op hom te lê. 33Hy het hom eers eenkant toe gevat, weg van die mense af. Toe het Hy sy vingers in die man se ore gesteek en spoeg aan sy tong gesmeer. 34Daarna het Hy na die hemel toe opgekyk, gesug en vir hom gesê: "Effata!" Dit beteken: Gaan oop!
35Sy ore het dadelik oopgegaan, die belemmering van sy spraak het verdwyn, en hy het reg gepraat. 36Jesus het die mense belet om dit vir iemand anders te vertel, maar hoe meer Hy hulle belet het, hoe meer het hulle dit verkondig. 37Hulle is geweldig aangegryp en het gesê: "Alles wat Hy doen, is goed: die dowes laat Hy hoor en die stommes laat Hy praat."
Wees die doofstom man:
Hierdie is vanoggend vir my moeilik. Ek probeer my indink hoe dit voel as ek niks sou kon hoor nie. Dit is nou vroegoggend in my studeerkamer. Alles is stil, maar dit is ook nie stil nie. Op die kerk se toring sit daar 'n uil. In die oggende hoor ek soms roep. Ek het hom vanoggend weer gehoor. Die dag is besig om te breek en die voëltjies is al lankal een vir een besig om wakker te word. Die geraas wat hulle in die bome rondom die huis maak is amper oorverdowend as jy so vroeg in die oggend jou aandag daarop vestig. Hoe sou dit wees om die dinge nie te kan hoor nie? Hoe sou dit wees om my vriende se lippe te sien beweeg en ek moet deur liplees probeer uitwerk wat hulle sê? Ek sukkel. Dit maak nie saak hoe hard ek probeer nie, ek kan nie alle klanke uitdoof nie.
Wanneer ek my egter in die man se posisie probeer indink, dan moet ek sê dat ek my lewe lank dofstom was. Die mense het my gebrek geken. Lees voort "KAN JY HOOR? (DAG 14)" →
Februarie 16, 2013	 3
LOOP OP DIE WATER (DAG 13)
Ons is hierdie week in die storms saam met Jesus. Ek is baie verbaas oor hoeveel mense my per e-pos laat weet het dat hulle nou in hulle persoonlike lewens deur storms gaan. In my pastroale werk tel ek dit ook op. Ek het hierdie week 'n paartjie gesien wie se verhouding deur 'n baie ernstige storm gaan. Ek weet van 'n tiener wat sommer 'n slegte storm beleef. Gister was ek by 'n pa wie se 16 jarige seun selfmoord gepleeg het. So is daar verskeie mense in verskillende storm vasgevang. In vandag se gedeelte is die dissipels weer in 'n boot. Hierdie keer is Jesus nie by hulle in die boot nie, die see is rof, maar dit is darem nie 'n storm nie.
47Toe dit aand word, was die skuit al ver weg die see in en Jesus alleen op die strand. 48Hy het gesien hulle roei swaar, want die wind was teen hulle. Teen dagbreek die volgende môre het Hy op die see na hulle toe aangeloop gekom, en Hy wou langs hulle verbygaan. 49Toe hulle Hom op die see sien loop, het hulle gedink dit is 'n spook. Hulle het hard geskreeu, 50want hulle het Hom almal gesien en groot geskrik. Maar Hy het dadelik met hulle gepraat en vir hulle gesê: "Wees gerus, dit is Ek. Moenie bang wees nie."
51Hy het toe by hulle in die skuit geklim, en die wind het gaan lê. Hulle was heeltemal uit die veld geslaan…
Terwyl ek lees, tref dit my dat Jesus die dissipels wegstuur terwyl Hy die mense verdaag. Hy self gaan egter die berg op om te bid. Ek het nogal die behoefte om hieroor stil te raak en te mediteer. Jesus wat sy vriende en die mense wat Hy bedien het wegstuur en doelbewus planne maak om alleen te wees sodat Hy kan gaan bid. Maak ek doelbewus planne om alleen te wees en te bid? beplan ek altyd my besige program so dat daar tyd is om te bid? Stuur ek soms mense weg met die doel om alleen by God te wees? Ek sal hieroor moet dink.
Ek probeer my indink wat die aard van Jesus se verhouding met sy Vader was en hoe Jesus se gebedstyd moes verloop, maar ek kan nie regtig nie. Hierdie tye van meditasie wat ek sover in hierdie 40 Dae beleef is vir my besonders omdat ek tog ook beleef dat die Woord vir my lewend word en dat dit Here self in hierdie tye by my teenwoordig is. Toe ek hierdie gedeelte vanoggend lees, toe besef ek dat die Heilige Gees ook deur hierdie werkswyse by 'n behoefte aan 'n meer intieme en naby verhouding met God wakker maak.
Wees 'n dissipel in die boot?
Ons het 'n moeilike nag gehad. Ons was die aand nadat Jesus die skare weggestuur het al ver in die see in. (Vers 47) Toe ons Hom die berg sien opstap het ons vermoed dat Hy gaan bid. Ons het die hele nag teen die wind in geroei. Die volgende oggend was ons nog nie aan die anderkant nie. Ek kon my oë nie glo toe ons ewe skielik hierdie gedaante op die water sien aankom nie. Die wind waai en die see is rof en ons roei vir al wat ons werd is en hier kom hierdie gedaante rustig aangestap. Ons het gedink dit is 'n spook. Ek kan nie vir jou ons benoudheid beskryf nie. Die "spook" hoor toe ons gille. Ons hoor toe sy stem: "Wees gerus dit is Ek. Moenie bang wees nie." Toe Hy by ons in die skuit klim, toe gaan lê die wind. Ek en die ander was baie verbaas, maar toe die wind gaan lê, toe raak dit ook rustig binne in ons.
Ek dink vanoggend aan 'n paar dinge waar ek nodig het om Jesus se stem te hoor wat sê: "Moenie bang wees nie." In my geestesoog sien ek Jesus op die woeste water aangestap kom. Ek sien hoe Hy eers by my verby wil gaan, maar dan saam met my in die boot klim. Dit is wat ek nou nodig het oor hierdie dinge. Hierdie dinge is nie ernstige storms nie. Niks wat dreig om die bootjie van my lewe te laat omslaan nie. Dis net moeilik. Ek roei en ek roei, maar dit voel soms asof ek nie vordering maak nie. Ek sien Jesus saam met my in die boot. Dit raak buite stil. Dit raak binne in my ook stil.
Wees Petrus (Matteus 14:28-31):
Toe sê Petrus vir Hom: "Here, as dit regtig U is, beveel my om op die water na U toe te kom."
29"Kom!" sê Hy.
Petrus het uit die skuit geklim, op die water begin loop en naby Jesus gekom. 30Maar toe Petrus sien hoe sterk is die wind, het hy bang geword en begin sink en uitgeroep: "Here, red my!"
31Dadelik het Jesus sy hand uitgesteek, hom gegryp en vir hom gesê: "Kleingelowige, waarom het jy begin twyfel?"
Ek probeer my in Petrus se skoene indink. Ek kan natuurlik nie anders as om bietjie bewondering vir Petrus te hê nie. Hy het ten minste die waagmoed om te probeer. Ek is vanoggend bewus van my gemaksone. In my eie bootjie gaan dit soms maar moeilik. Ons roei teen die wind in. Maar ten minste ken ek die veiligheid van my eie bootjie – my selfgemaakte gemaksone. Om uit daardie veilige bootjie te tree en op die water te loop is geen grap nie.
Petrus soek darem eers bevestiging. Hy spring nie sommer uit en begin loop nie. Here, as dit regtig U is…" Ek wonder vanoggend hoeveel keer het ek dit al gevra en toe nooit begin stap nie, omdat ek nie die opdrag "Kom!" gehoor het nie. Ek dink daar was dikwels nie die opdrag nie. Want dit was nie Jesus nie. Ek dink egter ook daar was die kere wat die opdrag daar was, maar ek wou dit nie hoor nie. Ek dink ook daar is baie kere stemme wat klink asof dit Jesus is, maar dan is dit nie Hy nie. Ek dink aan die kere wat ander my wil saamsleep op iets wat hulle passie is en nie myne nie. Dit is so maklik om sulke mense se passie te verwar met die Jesus wat sê Kom!". My gebed is dat die Here in hierdie 40 Dae tyd vir my sal leer om te hoor en te onderskei.
Ek kan onthou van kere wat ek glo ek op die water geloop het. Ek kan onthou van kere wat ek probeer het om op die water te loop – en gesink het. Vandag wonder ek: Wat het die mees blywende indruk op my gemaak, die "loop" of die "sink"? Mens sou dink dat dit die kere moet wees wat jy op die water geloop het, maar dit wil vir my lyk dat die negatiewe emosies gekoppel aan "sink" so erg is dat dit die meer blywende indruk laat. Met die verloop van tyd word mens se wil om te waag stil.
Maar Jesus se woorde konfronteer my met die werklikheid: "Kleingelowige, waarom het jy begin twyfel?" As ek nie meer kans sien om te waag nie, is dit niks anders as kleingeloof nie.
Ek sou darem maklik 'n motiveringspraatjie hieruit kon haal en sê: "If you wan't to walk on water, you've got to get out of the boat." Maar dit alles is nie so maklik nie. Dit is vir my amper asof ek weer van voor af sal moet leer loop.
Hier binne in my is daar tog ook 'n klein stemmetjie wat sê: "Jy is besig om op die water te loop. Moet net nie afkyk nie. Hou net jou oë op Jesus. Die wind is soms sterk. Maar jy is besig om te loop."
Uiteraard gaan hierdie gedeelte deur die loop van die dag by my bly. Ek kry net die gevoel dat die Here nog nie met my klaar is oor hierdie gedeelte nie.
Here Jesus U stuur my ook soms vooruit. Ek moet ook soms teen die wind in roei en dit gaan dan moeilik en dit vat lank. Ek besef vanoggend dat U my wel sal "inhaal". As dit nodig is Here, klim by my in die skuit en laat die wind rondom my en die storm binne in my stilraak. Maar, Here as U my op die water wil laat loop, laat ek nie U opdrag mis nie. Laat my hoor as U sê: "Kom!" Ek wil wees waar U is, selfs al is dit waar die wind op sy ergste waai.
Februarie 15, 2013	 11
GEE JULLE VIR HULLE IETS OM TE EET (Dag 12)
Ons lees vanoggend Markus se weergawe van hoe Jesus die skare van 5000 (Net die mans) kos gegee het:
35Toe dit al baie laat was, het Jesus se dissipels vir Hom kom sê: "Dit is 'n afgeleë plek hierdie en dit is al baie laat. 36Stuur die mense terug sodat hulle op die plase in die omtrek en in die dorpies vir hulle iets te ete kan koop."
39Hy het hulle opdrag gegee om al die mense klompies-klompies op die groen gras te laat sit om te eet. 40Die mense het in groepe van honderd en in groepe van vyftig gaan sit. 41Toe het Hy die vyf brode en die twee visse geneem, na die hemel opgekyk en die seën gevra. Daarna het Hy die brood gebreek en dit vir sy dissipels gegee om aan die mense voor te sit. Hy het ook die twee visse onder hulle almal verdeel. 42Al die mense het geëet en genoeg gekry. 43Hulle het nog twaalf mandjies vol bymekaargemaak van die stukke brood en die vis.44Van dié wat van die brood geëet het, was net die mans vyf duisend.
Wees 'n dissipel:
Ek lees versigtig weer deur die gedeelte om myself in die skoene van 'n dissipel te plaas. Lees voort "GEE JULLE VIR HULLE IETS OM TE EET (Dag 12)" →
Februarie 14, 2013	 9
Johan is al baie lankal verslaaf aan die koffie by hierdie tafel. Hy het gister begin om met ons te deel oor sy seun Ebert. Die gevoel wat ek rondom die koffietfael opgetel het. was dat ons vir Johan en Ebert en Annelize wil ondersteun, maar ook dat ons graag wil weet wat gebeur. Ek het Johan gevra om ietsie oor die situasie en oor Ebert te skryf. Hier is dit:
Die kanker wat hy gekry het is een van daardie baie rare tipe kankers. Lees voort "EBERT VAN DER WESTHUIZEN" →
Februarie 13, 2013	 14
Toe ek hierdie vraag lees, toe dink ek vir die eerste keer daaraan dat dit Jesus was wat eintlik vir die dissipels in die storm ingelei het. Lees voort "IN DIE OOG VAN DIE STORM (DAG 10)" →
Februarie 13, 2013	 10
Die SIEN DIT! manier van meditasie oor die Skrif het wonderlike potensiaal. Ek vind egter dat die tyd vir my te gou verbygaan. Ek kry nie klaar gedink oor elkeen van die karakters nie. Vandag lees ons Markus 5:21-43. (Die gedeelte is bietjie lank om volledig hier te plaas. Dit gaan egter oor die dogtertjie van Jaïrus en die vrou wat aan bloedvloeiing gely het.)
Plaas jouself telkens in die verhaal as elk van die karakters. By watter karakter vind jy die meeste aanklank?
(Aangesien hierdie meditasie lank is, sou ek ook dink dat jy eers probeer uitwerk met watter een van die vier karakters identifiseer jy en dan net die karakter se stukkie lees.)
Nie maklik nie. Vandag begin ek met die laaste groep. Die dissipels.
As dissipel is ek half omgekrap met die skare wat alweer so 'n bohaai oor Jesus maak. Kan ons dan nêrens heengaan sonder dat ons met skares mense besig is nie? Ons kan amper nie beweeg nie en nes ons dink ons beweeg in 'n rigting, dan bring Jesus alles tot stilstand. Hy wil weet wie het aan Hom geraak. Kan jy dit glo? Totdat hierdie bang vroutjie na vore kom. Lees voort "ALLES VUL MENS MET VERWONDERING (DAG 11)" →
Februarie 12, 2013	 4
'N BIETJIE "EMBARRASSED" SOU EK SÊ (DAG9)
Die SIEN DIT! metode van meditasie vra dat ek as leser my in die skoene van elkeen van die karakters in die verhalende gedeelte plaas. Vanoggend lees ons Markus 3:1-6. Jesus genees die man met die gebreklike hand.
Jesus het weer na die sinagoge toe gegaan. Daar was 'n man met 'n gebreklike hand. Die Fariseërs het vir Jesus dopgehou om te sien of Hy hom op die sabbatdag sou gesond maak, sodat hulle vir Jesus daaroor kon aankla. Hy sê toe vir die man met die gebreklike hand: "Staan op hier tussen hulle!"
Daarna vra Hy vir hulle: "Mag 'n mens op die sabbatdag goed doen of kwaad doen, iemand red of doodmaak?"
Hulle het egter niks gesê nie. Hy het hulle rondom Hom kwaad aangekyk en was diep bedroef oor hulle verhardheid. Hy sê toe vir die man: "Steek jou hand uit!"
Hy het sy hand uitgesteek en dit was gesond.
Die Fariseërs het uitgegaan en dadelik met die Herodiane 'n komplot teen Jesus gesmee om Hom om die lewe te bring.
Ek probeer my in die posisie plaas van die man met die gebreklike hand. Ek voel erg ongemaklik. My gebreklike hand trek dikwels mense se aandag en ek het al gehoor hoe wonder mense wie in my familie het watter sonde gedoen dat ek met 'n gebreklike hand gestraf is. Tog het ek deur al die jare op die Sabbatdag getrou na die sinagoge toe gegaan. Ek glo in God. Ek is nie presies seker wat om van my gebreklike hand te dink nie, maar ek glo in God.
Op hierdie dag was my ongemak meer as gewoonlik. Daar was hierdie man, sy naam was Jesus. Lees voort "'N BIETJIE "EMBARRASSED" SOU EK SÊ (DAG9)" →
Februarie 11, 2013	 26
DIE MELAATSES (DAG 8)
Ons gemeente is besig met die 40 Dae in die Woord veldtog. Tydens hierdie 40 Dae leer ons verskillende maniere om die Bybel in ons stiltetyd te gebruik of daaroor te mediteer.
Verlede week het ons meditasie behels dat ons een teksvers weer en weer hardop lees en elke keer die klem op 'n ander woord plaas en dan probeer om te verstaan wat daardie woord vir ons wil sê. Dit was die SÊ DIT! metode. Hierdie week kom ons by die SIEN DIT! metode. Die SIEN DIT! metode van meditasie werk veral goed met die verhalende gedeeltes in die Bybel.
Vanoggend se gedeelte is Markus 1:40-45 waar Jesus die melaatse man genees deur hom aan te raak. Die gedagte met die SIEN DIT! metode is dat ek as leser die gebeure voor my sal sien afspeel en dat ek my dan om die beurt in die verskillende karakters se skoene sou plaas.
Die eerste vraag is: By watter karakter vind jy die meeste aanklank? Lees voort "DIE MELAATSES (DAG 8)" →