Knapsekêrels is inderdaad ŉ kragtoer. ŉ Bundel wat talle en talle ontroerende verse bevat. As daar van ‘n sentrale tematiek sprake is in my bundel, sou dit iets met die voorafgaande te make hê. Maar daar is ook ander, meer versweë opvattings ter sprake: dat ek glo aan ‘n “milde God” wat die mens die ruimte gun om sintuiglik (en selfs byna hedonisties) te lewe, maar ook dat die mens ‘n produk is van “deterministiese” kragte (omgewing, erflikheid, die geskiedenis, sosiale fatsoen, diskursiewe formasies; selfs die poëtika van die dag), maar terselfdertyd voortdurend strewe na bevryding juis hiervan – ook in die kuns. Die probleem kan dus ook nie deur duiwel-uitdrywing reggestel word nie. Hierdie probleem moet begryp word vir wat dit werklik is, naamlik seksperversie as gevolg van wanaangepastheid en verkeerde vriende, asook beïnvloeding deur flieks of video s waarin gay verhoudings positief voorgestel word. En hierdie dorp-gedig aktiveer bekende verse oor dorpe soos Peter Blum en T.T. Cloete se dorp-gedigte onder andere.