IMEI - Wikipedia
'n IMEI-nommer op 'n GSM-selfoon se skerm.
IMEI (Engels vir International Mobile Equipment Identity) is 'n getal wat 'n GSM-toestel identifiseer. Dit kan gebruik word om die toestel te blokkeer na verlies of diefstal. Die operateur het ook die nommer nodig om die selfoon op die netwerk te aktiveer.
Die IMEI-nommer kan opgeroep word deur *#06# op die selfoon in te sleutel, waarna die 16-syfer IMEI-nommer op die skerm vertoon sal word.
1.1 Tot en met 1 Januarie 2003
1.2 Vanaf 1 Januarie 2003
Tot en met 1 Januarie 2003[wysig | wysig bron]
Die eerste ses syfers vorm die Type Approval Code (TAC). Die eerste twee syfers van die TAC id die landkode van die land wat die toestel toelaat. Die volgende vier syfers van die TAC gee die toelatingskode.
Die daaropvolgende twee syfers vorm die Final Assembly Code (FAC) wat die fabrikaat van die toestel aandui.
Die volgende ses syfers vorm die SNR, die eintlike serienommer.
Die laaste syfer (CD, Check Digit) is 'n kontrolesom. In Pase 1-toestelle is hierdie 0, vanaf Pase 2 word die CD gebruik.
Sommige toestelle, soos op die beeld, gee na die kontrolesom nog 'n tweesyfer Software Version Number (SVN) wat die sagtewareweergawe aandui. Die kombinasie van IMEI plus SVN word die International Mobile Station Equipment Identity and Sagteware Version Number (IMEISV) genoem.