Gedagte vir die dag: PrioriteiteFoto: pixabay.com As ’n man nie sy eie huisgesin kan bestuur nie, hoe kan hy vir God se gemeente sorg? (1 Timoteus 3:5) Wat prioriteite betref, was Paulus nie skaam om uitdruklik te sê wat hy as belangrik beskou nie. Baie mense het skynbaar al die kwalifikasies om uitstekende leiers te wees – hulle lyk goed, praat goed en het oorgenoeg kennis. Maar Paulus leer Timoteus iets meer van die tipe mense wat hy moet oorweeg vir die leiersposisies in die gemeente van Efese (of in enige kerk). Een van die belangrikste eienskappe van so ’n persoon is dat dit iemand moet wees vir wie sy eie huisgesin so ’n prioriteit is dat sy kinders goed versorg en gedissiplineer is, en sy huishouding goed bestuur word. Dit gebeur te dikwels dat mense wat op die oog af na sulke goeie leiers lyk, soveel tyd moet bestee om daardie front voor te hou dat hulle gesinne afgeskeep word. En dit is nie tot eer van God nie. Of jy ’n kerkleier is of streef om een te word – of nie – hierdie volgende vrae is steeds op jou van toepassing: Hoe vaar ek met my eie gesin? Sorg ek goed vir hulle? Hoe lyk ons finansies? Bestee ek genoeg tyd aan my vrou en kinders? Dissiplineer ek my kinders regverdig en konsekwent? Leer ek hulle om respek te hê vir ander mense? En: Watter soort voorbeeld is ek vir hulle? Wanneer ons prioriteite vir ons lewe bepaal, doelwitte stel vir wat ons in die toekoms wil bereik, moet ons nie vergeet hoeveel waarde God aan die gesinslewe heg nie. Ons behoort nie leiers of bestuurders op ander gebiede te wees solank ons die bestuur van ons eie gesinne afskeep nie. Watter plek beklee my huisgesin op my prioriteitslys?