'N Middeleeuse monnik uit Furness verander wat ons van Engeland se verlede geweet het - Diverse
Die furness skiereiland Dit versterk blykbaar tradisionele idees oor wat dit is om Engels te wees. In die noorde is sommige van die land se besonderse natuurgebiede vir hul skoonheid; in die uiterste suide is 'n skeepswerf waar kernduikbote van die Royal Navy gebou word. Die gebied word gedefinieer deur die waardes van die werkersklas, die na-industriële agteruitgang en die wedergeboorte van die 21ste eeu. Deur hierdie elemente bymekaar te bring beliggaam Furness baie van die ingewikkelde idees agter die idee van Engeland, wat beide baie modern en baie oud is.
Maar dit is ver van die geheelbeeld. In 'n onlangse projek het historici die oppervlak van 'n baie vroeëre tydperk in die verlede van Furness begin krap. Een wat nie net verander wat bekend is oor sy geskiedenis nie, maar ook stel vrae oor die idees om Engels te wees.
Hierdie hoek is honderde jare lank beïnvloed deur verskillende kulture soos die Iere, die Isle of Man of die Skandinawiese. Dit was uiteenlopend bevolk deur sprekers van Engels, Noors, Gaelies, Bretons en Frans.
Die politieke en kulturele fokus was dikwels 'n komplekse netwerk van gemeenskappe wat aan die rand van die Ierse See saamgevoeg is.
Hierdie visie van Furness kan die visie verander hoe sosiale identiteite en lojaliteite nie net daar nie, maar ook in die Middeleeuse Engeland as geheel gevorm word. En waarom fokus u op hierdie Kumbriese landtong? Die antwoord lê in 'n monnik wat bekend staan ​​as Jocelyn dat hy die grootste deel van sy lewe in Furness Abbey, wat een van die magtigste kloosters was, deurgebring het.
Jocelyn de Furness Hy was 'n skrywer oor die lewens van heiliges, en een van die belangrikstes in Noordwes-Engeland gedurende die Middeleeue. Sy tot dusver weinig bestudeerde nalatenskap wek 'n raaisel: die vier groot lewens wat hy geskryf het, hou verband met die Keltiese wêreld, maar is geskryf toe die verdeeldheid tussen Anglo-Normandiese Engeland en die Keltiese koninkryke kwansuis baie verskil. Wat meer is, die onlangse geskiedenis van Middeleeuse Lancashire en Cumbria beklemtoon dat dit 'n tyd was toe die Engelse koninklike regering die streek begin oorheers en definieer het.
As dit so was, is dit vreemd dat Jocelyn so sou wees belangstel en vertroud in die Keltiese wêreld. Met die idee in gedagte, het die navorsers 'n projek aangepak waarvan die fundamentele doel was om meer te verstaan ​​oor Jocelin en die konteks waarin hy gewerk het.
As deel van die inisiatief het een van die skrywers van die projek, Dr. Edmonds, 'n studie uitgevoer wat kulturele interaksies rondom die Furness-skiereiland ontleed het. Dit is gedoen deur middel van plekname, persoonsname, administratiewe dokumente van Furness en die geskiedenis van die abdy.
"Gewoonlik is dit 'n tyd waarin aanvaar word dat daar 'n sterk onderskeid was tussen die Anglo-Normandiese koninkryk waarin Jocelyn en die Keltiese wêreld geleef het.Edmonds gesê. "In werklikheid behels die verhaal ook dieper verbintenisse met Skandinawiese Gaeliese gemeenskappe in plekke soos Ierland en die Isle of Man, wat nog steeds relevant was in Jocelyn se eie tyd.".
Sy werk toon 'n oorsig van deurlopende kulturele vlotheid by Furness, wat die Normandiese inval met honderde jare voorafgegaan het. In die 7de eeu, toe Furness deel was van die Angelsaksiese koninkryk Northumbria, was daar moontlik 'n enklave van mense wat Bretons gepraat het, die taal van die Britse Kelte; dit kan toevallig wees dat Jocelyn self die Bretonse bande van sommige van die heiliges wie se lewens hy geskryf het, uitgelig het.
Argeologiese vondste gedurende die Vikingtydperk dui op 'n ander kultuur. Dit sluit aan by die onderbroke skakel wat die Skandinawiese heersers van York en Dublin in die 10de eeu tussen die twee stede probeer bewerkstellig. Dit sou in die noordweste van Engeland geleë wees, en dit sou van relevante strategiese belang gewees het. Juweliersware, begrafnisvoorwerpe en opvoerpunte in die Furness-omgewing; dit kan selfs wees dat die plaaslike adel soms die bewaring van magtige Noorse heersers was wat die Ierse See regeer het.
Dit lyk asof hierdie multikulturalisme nie met die aankoms van die Normandiërs verdwyn het nie. In die Domesday Book van 1086 is toegang tot die grondgebied tussen die Ribble en die Esk opmerklik omdat die standaard streeksafdelings wat deur die koninklike regering gebruik word, in teenstelling met ander dele van die land nie in honderde verdeel is nie.
Baie sterk bande met die Isle of Man het waarskynlik 200 jaar lank bestaan. In die 12de eeu was Furness Abbey self die dogter van die Norman-stigtingshuis in Savigny.
Tydens die burgeroorlog tussen Stephen en Matilda is die skiereiland deur die magtige Skotse koning David I oorheers. Intussen het Wimund, biskop van die Man-eilande, aanvalle op die koninkryk Skotland geloods, maar is gestuit deur 'n toelae van die Furness-skiereiland. .
Op hierdie manier, tegelyk met Jocelyn, was Furness deel van die graafskap Lancashire en die koninkryk van Engeland, en met 'n kulturele samestelling geensins eenvoudig nie. As jou elite was Anglo-Norman op hierdie stadium is die identiteit van die ander mense wat daar gewoon het, minder duidelik. Dokumente van die tyd openbaar eilandname onder plaaslike vrymanne.
Op kerklike terreine op die Skiereiland, soos Conishead en Pennington, het argeoloë antieke Noorse rune-inskripsies gevind. Dit kan wees dat beide Noors en Gaelies nog gepraat word, in werklikheid kon Jocelin self enkele Gaeliese plekname en eiename in sy werk maklik hanteer.
Uiteindelik is Edmonds versigtig oor die implikasies van hierdie ses-eeuse studie. «Die skakel van die Ierse See moet nie oorbeklemtoon word ten koste van bande met die res van Engeland en die vasteland nie", skryf. Maar hulle sluit ook nie mekaar uit nie. Furness was 'n plek met internasionale kontakte en dus multikultureel, om van Skandinawië na Normandië aan te kom.
Video: Amerikaans Volkslied Anthem USA
Copyright © biblaridion-online.net | 'N Middeleeuse monnik uit Furness verander wat ons van Engeland se verlede geweet het...