Histoplasmose in honde | Troeteldiere Huishouding
Histoplasmose is 'n swaminfeksie wat honde, katte en mense kan infekteer. Dit word veroorsaak deur die Histoplasma kapsulatum, wat in die grond gevind word en deur die longe in die liggaam ingaan. Die siekte veroorsaak 'n verskeidenheid van respiratoriese en derm simptome. Sommige diere herstel van die infeksie sonder enige terapie en ander benodig behandeling met antifungale medikasie wat gewoonlik suksesvol is.
Waar is Histoplasma gevind?
Histoplasma verkies gebiede wat klam en vogtig is en groei die beste in gronde wat stikstofryke organiese materiaal bevat, soos voël- of vlermuisdruppels. Dit is geïdentifiseer in die grond van 31 state in die VSA. Die meeste infeksies vind plaas in die Ohio, Missouri en Mississippi riviere.
Wie kry histoplasmose?
Honde en katte kan albei besmet word. Infeksies is meer algemeen by buitehonde en katte, veral in jaghonde. Diere van enige ouderdom kan histoplasmose kry, maar die meeste infeksies kom voor in diere onder vier jaar.
Hoe word troeteldiere besmet?
Honde word besmet deur die sporeagtige deeltjies van die swam in die grond in te asem. Hierdie klein deeltjies is klein genoeg om die onderste lugweg (longe) te bereik. 'N Paar gevalle van infeksie by binnenshuise diere is aangemeld en vermoed dat potgrond of vuil van buite af ingebring kan word, is die bron van infeksie in hierdie diere.
Die simptome is uiteenlopend en hang af van die erns van die infeksie. Histoplasmose infeksies begin in die long. Soos die swam organismes repliseer, kan die dier 'n respiratoriese vorm van die siekte ontwikkel. Baie gesonde diere sal op hul eie uit die ligter respiratoriese infeksies herstel. By ander diere, veral dié met 'n swak of gebrekkige immuunstelsel, kan die respiratoriese infeksie erger word of die infeksie kan versprei na die gastro-intestinale (GI) sisteem, limfknope, milt, lewer of oë.
Die mees algemene simptome in die hond of kat is gewigsverlies, koors, aptytverlies en depressie. Gewasde asemhaling met verhoogde longklanke is teenwoordig, en baie diere kan ook 'n hoes hê. By honde met die GI-vorm, is diarree en bloed in die stoelgang dikwels algemene simptome. Benewens hierdie simptome, kan beide katte en honde anemies wees en bleek tandvleis hê.
Hoe word histoplasmose gediagnoseer?
Diagnose van histoplasmose word dikwels gemaak uit inligting verkry uit die geskiedenis, simptome, röntgenfoto's van die bors en maag, en deur die organismes in die besmette weefsel te vind. 'N naald aspirate of biopsie van die besmette weefsel kan dikwels sommige van die klein ontluikende swam organismes lewer.
Hoe word histoplasmose behandel?
In baie eenvoudige gevalle van die respiratoriese vorm van histoplasmose kan behandeling nie nodig wees nie, omdat die dier die infeksie op sy eie sal skoonmaak. Maar as gevolg van die risiko dat die infeksie versprei of ernstiger word, word behandeling gereeld begin sodra 'n positiewe diagnose gemaak word.
Die behandeling van keuse is 'n mondelinge antifungale middel. Die algemeenste is Itraconazole of Fluconazole. Ketokonasool word soms gebruik wanneer koste 'n oorweging is, hoewel dit dalk nie so effektief is nie en meer giftig kan wees as itrakonasool. Die behandeling duur gewoonlik 'n paar maande of langer. Die sukses in die behandeling van histoplasmose is baie goed as die korrekte behandeling gebruik word en ingestel word voordat die dier te verswak word.
Hoe kan ek verhoed dat my hond histoplasmose kry?
Daar is geen entstof om te beskerm teen histoplasmose nie. Die beste voorkoming is om gebiede te vermy waar histoplasmose bekend is as 'n probleem. Gebiede waar 'n groot aantal voëls of vlermuise moet voorkom, moet ook vermy word. Infeksies word nie oorgedra tussen besmette diere of tussen diere of mense nie. Terwyl mense die infeksie kan kry, kry hulle dit van die swamspore in die grond, net soos diere dit doen.