Aan die einde van daardie fliek was die storie egter klaar vertel. Om die waarheid te sê, die plot was so uitgedroog soos ’n paar gimsokkies wat jy met die hand gewas en daarna moedeloos in die asblik gegooi het.
Natuurlik, in hierdie dae dat rolprente hulle voordoen as televisiereekse, moes daar ’n derde aflewering opdaag om die laaste laventeldruppel uit ’n leë bottel te tap, want dit is hoe Pitch Perfect voel – asof ’n kleuter haar ma se lekkerruikgoed beetgekry het en elke molekule daaruit probeer wurg om soos ’n grootmens te probeer voel.
Dié fliek is ’n ramp, want daar is geen storie oor nie. Die vervaardigers het die gewildste karakters gevat en stereotipes van hulle gemaak in ’n poging om lewe in ’n skeef getrapte dansskoen te plaas. Die gevolg? Een van die swakste vervolge van die jaar.
Prikkelende karakters het pas in ’n lekkende boot beland, en hulle kan nie die water vinnig genoeg uitskep voordat dit sink nie.
Probeer nou sin kry uit hierdie storie: Die Bellas hou om geen rede nie ’n reünie en wil vir ’n laaste keer wen. ’n Heks met ’n militaristiese haarstyl wat lyk na Liewe Heksie se oumagrootjie wat ’n ontrimpelingsproses ondergaan het, plus haar vriendinne, wil natuurlik ook wen.
Die fliek ontaard in ’n kompetisie tussen die twee groepe wat so onoortuigend is, jy wil die draaiboekskrywer terugstuur draaiboekskool toe. Skielik mis ’n mens die instrumente wanneer die Bellas die een eentonige deuntjie ná die ander uitbasuin asof hulle vir Trump twiet.
En ná Daddy’s Home 2 het John Lithgow nou die kroon gesteel as die daddy-for-hire. Sodra ’n draaiboek vereis dat ’n karakter ’n lomp pa moet hê wat hom of haar in die skande steek, word hierdie vermaarde akteur nader gehark. ’n Mens kan eintlik sien hoe Lithgow bloedrooi bloos oor die banale dialoog wat hy moet kwytraak, om nie te praat van sy sangtoneel nie. As ek hy was, het ek die vervaardigers gedagvaar vir die misbruik van sy talent.
As jy in ’n laaglê-bui is en jy wil net springmielies in jou mond prop terwyl jy aan niks dink nie, is hierdie nie die soort fliek om te kies nie.
Kleingoed sal dalk die allegorie in hierdie dramatiese animasieprent miskyk, maar ouers sal gou verstaan wat eintlik agter die storie lê. ’n Vriendelike bul word aangesien as ’n moorddadige gevaar en word misbruik as ’n woeste vegter wat heeltemal teen sy aard gaan. Hy wil eintlik maar net die madeliefies besnuffel. Toeganklik vir kinders danksy dansende animasie­karakters en liedjies, maar volwassenes sal dieper kyk en die subteks waardeer.
Die verwagte klipharde stryd kon enige kant toe swaai ten spyte van die telbord. Saldanha, wat rustyd 14-10 voor was, het die bonuspuntwen eers laat in die wedstryd beklink nadat hy nie vroeër die uitklophou kon plant nie. St. Helenabaai het met die nederlaag die pad na die uitspeelrondes baie moeilik vir hulself gemaak en sal nou sy oorblywende vier wedstryde moet wen en hoop Pella kry nie meer punte in sy oorblywende drie wedstryde nie.
Die Agterbaaiers deel nou die derde plek met Velddrif, maar het ’n wedstryd minder. Saldanha het met die oorwinning reeds sy plek in die uitspeelrondes verseker en kan die naweek die eerste plek verseker as hy na Mamre reis.
Mamre, wat die naweek ’n blaaskans geniet het, het reeds gewys hy skrik nie vir die spanne wat boaan die punteleer is nie. Saldanha kan ’n omgekrapte tuisspan verwag wat al die moontlike sal doen om te wen en die besoekers sal moet hard werk vir ’n oorwinning. St. Helenabaai se pad na die uitspeelrondes begin Saterdag as die span Pella besoek. Pella het reeds sy een voet in die uitspeelronde gesit toe hy teen alle verwagtinge in die span van Vredenburg op sy tuisveld geklop het. Pella het die stryd 23-18 gewen en moes in die laaste vyf minute keer vir al wat hy werd is. Vredenburg het met die neder­laag sy kanse om die uitspeelrondes te haal finaal gegroet en speel nou net vir sy eer. Hopefield het ook die span van Langebaan geskok met ’n oorwinning van 28-26. Hopefield sal die naweek stert in die lug Vredenburg onthaal.
Hoewel die muise se glukosevlakke normaal was, is daar ’n verhoogde vlak van die streshormoon glukokortikoïde in hul bloed gevind.
Daar is gevind die verhoogde bloedsuikervlakke kom in die Sfmbt2-geen voor. Toe die muis in ’n buis gehou is, het die ekstra glukokortikoïde veroorsaak dat meer metielgroepe by die Sfmbt2-geen in die knaagdier se sperm gevoeg word.
Toe die muis egter met ’n molekule ingespuit is wat tot ’n gedempte uitwerking van glukokortikoïde lei, kon die Sfmbt2-geen nie oorgemetileer word nie – wat beteken die bloedsuikervlakke is nie beïnvloed nie.
“In die geval van muise kan sielkundige stres by die pa lei tot hiperglukemie in sy nasate,” het sy bygevoeg.