Hoë winde stel voorheen onbekende Nazca -geogliewe bloot - Inligting
Sterk winde en sandstorms wat 'n snelheid van tot 60 myl per uur bereik het, wat verlede week in die streek Ica voorgekom het, het voorheen onontdekte Nazca -lyne in die vallei van El Ingenio in die Nazca -vlaktes van Peru onthul, volgens 'n nuusverklaring in El Comercio. Die geogliewe bevat 'n zigzaglyn, kameeldiere, 'n voël en 'n slang van 60 meter lank. Die nuut ontdekte lyne stem ooreen met die oorgangstydperk van die Paracas na die Nazca-kultuur, wat ongeveer 2000 jaar gelede plaasgevind het.
Die getalle is ontdek deur vlieënier Eduardo Herran en navorser Gómez de la Torre tydens 'n vluginspeksie wat hierdie week in die Nasca -woestyn gedoen is. Die geogliewe is gevind op twee heuwels links en regs van El Ingenio -vallei, naby San Jose en Pampas van Jumana, waar die wêreldberoemde Nazca -lyne gekonsentreer is.
Die geogliewe van Nazca lê in die dorre Peruaanse kusvlakte, ongeveer 400 km suid van Lima, en beslaan 'n ongelooflike 450 km2. Hulle is van die grootste raaisels van die argeologie vanweë hul hoeveelheid, aard, grootte en kontinuïteit. Die geogliewe beeld lewende wesens, gestileerde plante en denkbeeldige wesens uit, asook meetkundige figure wat etlike kilometers lank is. Die verrassende kenmerk van die Nazca -geogliewe is dat hulle slegs uit die lug waardeer kan word, wat vrae laat ontstaan ​​oor hoe en waarom hulle geskep is. Die Nazca -lyne tel in hul duisende en die oorgrote meerderheid dateer van 200 vC tot 500 nC, tot 'n tyd toe 'n volk waarna die Nazca verwys word, die streek bewoon het.
Die wêreldbekende Nazca-lyne
Navorser Eduardo Herran Gómez de la Torre het gesê dat die nuwe geogliewe reeds georeferf is om dit by die National Register of Cultural Property te registreer. Dit is belangrik om die vernietiging daarvan te voorkom.
Die direkteur van die Departement Argeologie en Eiendomsbestuur van Gedesentraliseerde Erfeniskultuur van Ica, Ruben Garcia Soto, noem die ontdekking van die geogliewe ''n waardevolle bydrae tot die kennis van die antieke Nasca'.
Voorgestelde foto: pas ontdekte Nazca-lyne. Foto bron: El Comercio .
5 Stomp beelde van die pas ontdekte Nazca -lyne
Een van die nuutgevonde lyne by Nazca. Beeldkrediet: Yamagata Universiteit.
Van Humanoïede tot diere, 'n groep navorsers uit Japan het altesaam 143 voorheen onbekende geogliewe by die Nazca Pampa en die omliggende gebied van die Nazca -woestyn geïdentifiseer.
Onder die talle glyfe het die navorsers afbeeldings geïdentifiseer wat wys hoe vreemde humanoïede, diere en reuse tweekoppige slange lyk.
Soos onthul deur die Universiteit van Yamagata, het 'n gesamentlike uitvoerbaarheidstudie tussen Yamagata Universiteit en IBM Japan (2018–2019) gebruik gemaak van IBM Power Systems -bedieners en AI om die nuwe geogliewe suksesvol te identifiseer.
Wetenskaplikes van die Yamagata -universiteit werk nou met die Artificial Intelligence -tegnologie by die IBM Thomas J. Watson -navorsingsentrum in die Verenigde State om kundiges te help om die verspreiding van die Nazca -lyne beter te verstaan, wat op hul beurt kundiges sal help om potensieel onbekende glyfe te bewaar .
'N Beeld wat een van die nuut geïdentifiseerde lyne toon. Beeldkrediet: Yamagata Universiteit.
Die gebied is tussen 2016 en 2018 deur navorsers bestudeer, en dit is aan die lig gebring dat die meeste van hierdie nuwe glyfe wes van die Nazca Pampa -lyne gevind is.
Daar word vermoed dat sommige van die geogliewe meer as 2 000 jaar gelede in die dorre woestyn van Peru ingekerf is. Die nuwe Nazca-lyne is onthul deur uitgebreide veldwerk en die ontleding van 3D-data met 'n hoë resolusie.
Tussen 2018 en 2019 en in samewerking met IBM Japan het die wetenskaplikes ook 'n antropomorfe geoglief geïdentifiseer met drie dekoratiewe elemente op die kop.
Een van die nuutgevonde Nazca -lyne wat 'n vis wys. Beeldkrediet: Yamagata Universiteit.
Hiervoor het hulle 'n nuwe model van kunsmatige intelligensie (AI) gebruik wat saamgestel is met die diepleer -platform IBM Watson Machine Learning Community Edition (voorheen bekend as IBM PowerAI).
Op hierdie manier kon die navorsers die lewensvatbaarheid van AI ondersoek om nuwe Nazca -lyne te ontdek, danksy die vermoë om groot hoeveelhede data teen relatief hoë spoed te verwerk.
Professor Masato Sakai (kulturele antropologie, Andes -argeologie) van die Universiteit van Yagata bestudeer die Nazca -lyne sedert 2004.
'N Nuwe Nazca Lines wat 'n slang wys. Beeldkrediet: Yamagata Universiteit.
Benewens die bestudering van die nuwe reëls en suksesvolle vind van ander, het professor Sakar gehelp om die webwerf te bewaar.
Soos onthul deur 'n verklaring van die Universiteit van Yamagata, het die hele gebied ondanks uitgebreide veldwerk meer studies nodig om die verspreiding van die ou geogliewe beter te verstaan.
Boonop het die versnelde uitbreiding van stedelike gebiede skade aan die Nazca -lyne aangerig, wat die aandag gevestig het op owerhede wat moet werk aan die beskerming van die Nazca -lyne, 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied.
'N Vreemde menslike figuur met drie onbekende besonderhede op sy kop. Beeldkrediet: Yamagata Universiteit.
Die geogliewe in die Nasca Pampa ('n gebied van ongeveer 20 by 15 kilometer) is in 1994 aangewys as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied.
Nou beplan wetenskaplikes om met die navorsing voort te gaan en 'n liggingskaart te ontwikkel wat gebaseer is op die resultate van hul veldwerk. Op hierdie manier is hulle van plan om die begrip van alle Nazca -lyne as 'n geheel te bevorder, en die publiek bewus te maak van die noodsaaklikheid om hierdie en baie ander webwerwe in die omgewing te beskerm.
Die Nazca -lyne is tussen 500 vC en 500 nC geskep. Die gesamentlike lengte van al die lyne is slegs 'n bietjie meer as 1300 kilometer bereken. Benewens die talle menslike, dierlike en abstrakte vorms, is sommige van die Nazca -lyne eenvoudige lyne.
'N Nuwe Nazca -humanoïed word in hierdie beeld gesien. Beeldkrediet: Yamagata Universiteit.
Sommige van die lyne by Nazca vorm vorms wat die beste uit die lug waardeer word, hoewel sommige van hulle uit die omliggende voetheuwels sigbaar is.
Die Nazca -lyne is gewoonlik uit een deurlopende lyn gemaak, en die grootste is op ongeveer 370 meter of 1,200 voet gemeet.
Die syfers is gevind dat die kompleksiteit baie verskil. Alhoewel honderde Naza -lyne merrie -lyne is, is daar ander wat komplekse meetkundige vorms vorm.
Navorsers het ook meer as 70 zoomorfe ontwerpe van verskillende diere, waaronder spinnekoppe, visse, kolibries en ape, suksesvol geïdentifiseer. Ander blyk vreemde humanoïde vorms uit te beeld.
Die presiese betekenis en doel daarvan bly steeds 'n baie gedebatteerde onderwerp onder geleerdes.
Die eerste vermelding van die Nazca -lyne kan teruggevoer word na 'n boek wat Pedro Cieza de Leon, 'n Spaanse Conquistador, in 1553 geskryf het.
Die hoë, dorre plato strek meer as 80 km (50 myl) tussen die dorpe Nazca en Palpa op die Pampas de Jumana, ongeveer 400 km (250 myl) suid van Lima. Die belangrikste PE-1S Panamericana Sur loop parallel daarmee. Die belangrikste konsentrasie ontwerpe is in 'n reghoek van 10 by 4 km (6 by 2 mi), suid van die gehucht San Miguel de la Pascana. In hierdie gebied is die mees opvallende geogliewe sigbaar.
Alhoewel sommige plaaslike geogliewe soos Paracas -motiewe lyk, glo geleerdes dat die Nazca -lyne deur die Nazca -kultuur geskep is.
Die eerste gepubliseerde vermelding van die Nazca -lyne is deur Pedro Cieza de León in sy boek van 1553, en hy beskryf dit as roetemerkers. 
In 1586 het Luis Monzón berig dat hy ou ruïnes in Peru gesien het, insluitend die oorblyfsels van 'paaie'. 
Alhoewel die lyne gedeeltelik sigbaar was vanaf heuwels in die omgewing, was die Peruaanse militêre en burgerlike vlieëniers die eerste wat dit in die 20ste eeu aangemeld het. In 1927 het die Peruaanse argeoloog Toribio Mejía Xesspe hulle gewaar terwyl hy deur die voetheuwels gestap het. Hy het hulle op 'n konferensie in Lima in 1939 bespreek. 
Paul Kosok, 'n Amerikaanse historikus van die Long Island -universiteit in New York, word beskou as die eerste geleerde wat die Nazca -lyne in diepte bestudeer het. Terwyl hy in 1940–41 in Peru was om antieke besproeiingstelsels te bestudeer, het hy oor die lyne gevlieg en besef dat die een in die vorm van 'n voël was. 'N Ander kanswaarneming het hom gehelp om te sien hoe lyne by die wintersonstilstand in die Suidelike Halfrond op die horison konvergeer. Hy het begin bestudeer hoe die lyne gemaak kon word, asook om die doel daarvan te probeer bepaal. Hy is saam met die argeoloog Richard P. Schaedel uit die Verenigde State en Maria Reiche, 'n Duitse wiskundige en argeoloog uit Lima, om die doel van die Nazca -lyne te probeer bepaal. Hulle het voorgestel dat die figure as astronomiese merkers op die horison ontwerp is om te wys waar die son en ander hemelliggame op belangrike datums opkom. Argeoloë, historici en wiskundiges het almal probeer om die doel van die lyne te bepaal.
Dit was makliker om te bepaal hoe dit gemaak is, as om te bepaal waarom dit gemaak is. Geleerdes het teoretiseer dat die Nazca -mense eenvoudige gereedskap en opmetingstoerusting kon gebruik om die lyne te bou. Argeologiese opnames het houtpale in die grond aan die einde van sommige lyne gevind, wat hierdie teorie ondersteun. Een so 'n aandeel is koolstofgedateer en was die basis vir die vasstelling van die ouderdom van die ontwerpskompleks.
Joe Nickell, 'n Amerikaanse ondersoeker van die paranormale, godsdienstige artefakte en volksverborgenhede, het die figure in die vroeë 21ste eeu weergegee deur dieselfde gereedskap en tegnologie te gebruik wat vir die Nazca -mense beskikbaar sou wees. Daardeur weerlê hy die 1969 -hipotese van Erich von Däniken,  wat voorgestel het dat "antieke ruimtevaarders" hierdie werke gebou het. Wetenskaplike Amerikaner het Nickell se werk gekenmerk as 'opmerklik in sy akkuraatheid' in vergelyking met die bestaande reëls.  Met deeglike beplanning en eenvoudige tegnologieë het Nickell bewys dat 'n klein span mense binne enkele dae selfs die grootste getalle kan herskep, sonder enige hulp van die lug. 
Die meeste lyne word op die grond gevorm deur 'n vlak sloot, met 'n diepte van tussen 10 en 15 cm (4 en 6 in). Sulke loopgrawe is gemaak deur 'n gedeelte van die ontwerp die rooibruin, met ysteroksied bedekte klippies wat die oppervlak van die Nazca-woestyn bedek, te verwyder. As hierdie gruis verwyder word, kontrasteer die ligkleurige klei-aarde wat aan die onderkant van die sloot blootgestel is, sterk in kleur en toon met die omliggende landoppervlak, wat sigbare lyne veroorsaak. Hierdie onderlaag bevat groot hoeveelhede kalk. Met vog uit oggendmis word dit hard om 'n beskermende laag te vorm wat die lyne teen winde beskerm en sodoende erosie voorkom.
Die Nazca het hierdie tegniek gebruik om honderde eenvoudige, maar groot, kromlynige dier- en mensfigure te "teken". In totaal is die grondwerkprojek groot en kompleks: die oppervlakte wat die lyne beslaan, is byna 450 km2, en die grootste syfers kan byna 370 m (1200 voet) beslaan.  Sommige syfers is gemeet: die kolibrie is 93 m lank, die kondor 134 m, die aap 93 x 58 m en die spin 47 m (154 voet). Die uiters droë, windstil en konstante klimaat van die Nazca -streek het die lyne goed behou. Hierdie woestyn is een van die droogste op aarde en het 'n temperatuur van ongeveer 25 ° C (77 ° F) die hele jaar deur. Die gebrek aan wind het gehelp om die lyne onbedek en sigbaar te hou.
Die ontdekking van twee nuwe klein figure is vroeg in 2011 deur 'n Japannese span van die Yamagata Universiteit aangekondig. Een hiervan lyk soos 'n menslike kop en dateer uit die vroeë tydperk van die Nazca -kultuur of vroeër. Die ander, ongedateer, is 'n dier. Die span het sedert 2006 veldwerk daar gedoen en teen 2012 het ongeveer 100 nuwe geogliewe gevind.  In Maart 2012 kondig die universiteit aan dat dit 'n nuwe navorsingsentrum op die terrein in September 2012 sal open wat verband hou met 'n langtermynprojek om die gebied vir die volgende 15 jaar te bestudeer. 
'N Artikel van Junie 2019 in Smithsonian tydskrif beskryf onlangse werk deur 'n multidissiplinêre span Japannese navorsers wat 'n paar voëls wat uitgebeeld is, geïdentifiseer/herken het.  Hulle merk op dat voëls die diere is wat die meeste voorkom in die Nasca -geogliewe. Die span is van mening dat sommige van die voëlbeelde wat vorige navorsers aangeneem het dat hulle inheemse spesies is, meer lyk soos eksotiese voëls wat in nie-woestynhabitats voorkom. Hulle het bespiegel dat "Die rede waarom eksotiese voëls in die geogliewe in plaas van inheemse voëls uitgebeeld word, hang nou saam met die doel van die etsproses." 
Die ontdekking van 143 nuwe geogliewe op die Nasca Pampa en in die omliggende gebied is in 2019 deur die Yamagata Universiteit en IBM Japan aangekondig.  Een hiervan is gevind deur masjienleer-gebaseerde metodes te gebruik. 
Lyne wat die vorm van 'n kat vorm, is in 2020 op 'n heuwel ontdek.  Die figuur is teen 'n steil helling wat geneig is tot erosie, en verduidelik waarom dit nie voorheen ontdek is nie  totdat argeoloë die beeld sorgvuldig onthul het.  Hommeltuie onthul webwerwe vir verdere navorsing.
Antropoloë, etnoloë en argeoloë het die antieke Nazca -kultuur bestudeer om die doel van die lyne en syfers te probeer bepaal. Een hipotese is dat die Nazca -mense dit geskep het om deur gode in die lug gesien te word.
Paul Kosok en Maria Reiche het 'n doel bereik wat verband hou met sterrekunde en kosmologie, soos algemeen in monumente van ander antieke kulture voorkom: die lyne was bedoel om op te tree as 'n soort sterrewag, om te wys op die plekke op die verre horison waar die son en ander hemelliggame het opgestaan ​​of by die sonstilstand gesit. Baie prehistoriese inheemse kulture in die Amerikas en elders het grondwerke gebou wat sulke astronomiese waarneming gekombineer het met hul godsdienstige kosmologie, net soos die laat Mississippiese kultuur in Cahokia en ander plekke in die huidige Verenigde State. 'N Ander voorbeeld is Stonehenge in Engeland. Newgrange in Ierland het grafte wat daarop gemik is om lig toe te laat tydens die wintersonstilstand.
Gerald Hawkins en Anthony Aveni, kundiges in argeoastronomie, het in 1990 tot die gevolgtrekking gekom dat die bewyse onvoldoende was om so 'n astronomiese verduideliking te ondersteun. 
Maria Reiche beweer dat sommige of al die figure sterrebeelde voorstel. Teen 1998 het Phyllis B. Pitluga, 'n protégé van Reiche en senior sterrekundige by die Adler Planetarium in Chicago, tot die gevolgtrekking gekom dat die dierlike figure 'voorstellings van hemelse vorms' is. Volgens Die New York Times, Pitluga "beweer dat dit nie vorms van sterrebeelde is nie, maar wat hulle kan noem teenkonstellasies, die onreëlmatig gevormde donker kolle op die glinsterende uitgestrektheid van die Melkweg. " Anthony Aveni het haar werk gekritiseer omdat sy nie al die besonderhede in ag geneem het nie. [ aanhaling nodig ]
Alberto Rossell Castro (1977) het 'n multifunksionele interpretasie van die geogliewe voorgestel. Hy het hulle in drie groepe ingedeel: die eerste was spore wat verband hou met besproeiing en veldverdeling, die tweede is lyne wat asse is wat met heuwels en grotte verbind is, en die derde was gekoppel aan astronomiese interpretasies. 
In 1985 publiseer argeoloog Johan Reinhard argeologiese, etnografiese en historiese gegewens wat aantoon dat aanbidding van berge en ander waterbronne oorheers het in die Nazca -godsdiens en ekonomie van antieke tot onlangse tye. Hy teoretiseer dat die lyne en syfers deel uitmaak van godsdienstige gebruike wat die aanbidding van gode insluit wat verband hou met die beskikbaarheid van water, wat direk verband hou met die sukses en produktiwiteit van gewasse. Hy interpreteer die lyne as heilige paaie wat lei na plekke waar hierdie gode aanbid kan word. Die figure was simbole van diere en voorwerpe wat bedoel is om die hulp van die gode by die toevoer van water aan te roep. Die presiese betekenis van baie van die individuele geogliewe bly onbekend.
Henri Stierlin, 'n Switserse kunshistorikus wat spesialiseer in Egipte en die Midde -Ooste, het in 1983 'n boek gepubliseer wat die Nazca -lyne verbind met die vervaardiging van antieke tekstiele wat argeoloë gevind het waarin mummies uit die Paracas -kultuur toegedraai is.  Hy het beweer dat die mense die lyne en trapezes as reuse, primitiewe weefstokke gebruik het om die uiters lang toue en wye stukke tekstiel wat tipies is vir die gebied te vervaardig. Volgens sy teorie was die figuurlike patrone (kleiner en minder algemeen) slegs bedoel vir ritualistiese doeleindes. Hierdie teorie word nie algemeen aanvaar nie, alhoewel geleerdes ooreenkomste in die patrone tussen die tekstiele en die Nazca -lyne opgemerk het. Hulle interpreteer hierdie ooreenkomste as gevolg van die algemene kultuur.
Die eerste sistematiese veldstudie van die geogliewe is gemaak deur Markus Reindel en Johny Cuadrado Island. Sedert 1996 het hulle meer as 650 terreine gedokumenteer en opgegrawe. Hulle vergelyk die ikonografie van die lyne met keramiek van die kulture. As argeoloë is hulle van mening dat die figuurlike motiewe van geogliewe tussen 600 en 200 vC gedateer kan word. 
Op grond van die resultate van geofisiese ondersoeke en die waarneming van geologiese foute, het David Johnson aangevoer dat sommige geogliewe die paaie volg van waterdraers waaruit akwadukte (of puquios) versamel water. 
Nicola Masini en Giuseppe Orefici het navorsing gedoen in Pampa de Atarco, ongeveer 10 km suid van Pampa de Nasca, wat volgens hulle 'n ruimtelike, funksionele en godsdienstige verhouding tussen hierdie geogliewe en die tempels van Cahuachi onthul.  In die besonder het hulle met behulp van afstandswaarnemingstegnieke (van satelliet tot op afstand gebaseerde afstandswaarneming met drone) ondersoek ingestel na "vyf groepe geogliewe, elkeen gekenmerk deur 'n spesifieke motief en vorm, en wat met 'n spesifieke funksie verband hou."   Hulle identifiseer 'n seremoniële, gekenmerk deur kronkelende motiewe. 'N Ander een hou verband met kalendriese doelwitte, soos bewys deur die teenwoordigheid van radiale middelpunte wat in lyn is met die wintersonstilstand en die sononderstelling. Net soos vroeëre geleerdes, glo die twee Italianers dat die geogliewe die gebeurtenisse was wat verband hou met die landboukalender. Dit het ook die sosiale kohesie tussen verskillende groepe pelgrims versterk deur gemeenskaplike voorouers en godsdienstige oortuigings te deel. 
'N Onlangse studie van die lyne met behulp van hidrogeologie en tektoniek toon aan dat baie van die lyne bruikbare kenmerke is wat ontstaan ​​uit die behoefte om varswaterhulpbronne in 'n woestynomgewing te benut en te bestuur, en die algemene beweging van die afname in oppervlaktewater weerspieël. 
Ander teorieë was dat die meetkundige lyne watervloei of besproeiingskemas kan aandui, of deel kan wees van rituele om water te "oproep". Die spinnekoppe, voëls en plante kan vrugbaarheidsimbole wees. Daar is ook teorie dat die lyne as 'n astronomiese kalender kan dien. 
Phyllis Pitluga, senior sterrekundige by die Adler Planetarium en 'n protégé van Reiche, het rekenaargesteunde studies van sterriglyne uitgevoer. Sy beweer die reuse spinnekopfiguur is 'n anamorfe diagram van die sterrebeeld Orion. Sy het verder voorgestel dat drie van die reguit lyne wat na die figuur lei, gebruik is om die veranderende agteruitgang van die drie sterre van Orion's Belt op te spoor. In 'n kritiek op haar ontleding het dr. Anthony F. Aveni opgemerk dat sy nie rekening hou met die ander 12 reëls van die figuur nie.
Hy het oor die algemeen oor haar gevolgtrekkings kommentaar gelewer en gesê:
Ek het regtig probleme ondervind om goeie bewyse te vind om te ondersteun wat sy beweer het. Pitluga het nooit die kriteria neergelê vir die seleksie van die lyne wat sy gekies het om te meet nie, en het ook nie veel aandag gegee aan die argeologiese gegewens wat Clarkson en Silverman opgegrawe het nie. Haar saak het weinig reg aan ander inligting oor die kuskulture gelewer, behalwe die toepassing van Urton se voorstellings van sterrebeelde uit die hooglande, met subtiele verdraaiings. Soos die historikus Jacquetta Hawkes kan vra: kry sy die pampa wat sy verlang? 
Jim Woodmann  teoretiseer dat die Nazca -lyne nie sonder 'n vorm van vlug gemaak kon word om die syfers behoorlik te waarneem nie. Op grond van sy studie van beskikbare tegnologie, stel hy voor dat 'n lugballon die enigste moontlike vliegmiddel was tydens die konstruksie. Om hierdie hipotese te toets, het Woodmann 'n lugballon gemaak met materiaal en tegnieke wat volgens hom beskikbaar was vir die Nazca-mense. Die ballon het op 'n manier gevlieg. Die meeste geleerdes het Woodmann se tesis verwerp as ad hoc,  as gevolg van die gebrek aan bewyse van sulke ballonne. 
Mense wat die Nazca -lyne probeer bewaar, is bekommerd oor dreigemente van besoedeling en erosie wat veroorsaak word deur ontbossing in die streek.
Die lyne self is oppervlakkig, hulle is slegs 10 tot 30 cm diep en kan weggespoel word. Nazca het nog net 'n klein hoeveelheid reën gekry. Maar nou is daar groot veranderings in die weer oor die hele wêreld. The Lines kan swaar reën nie weerstaan ​​sonder om beskadig te word.
Na oorstromings en modderstortings in die gebied in die middel van Februarie 2007, het Mario Olaechea Aquije, argeologiese inwoner van Peru se Nasionale Instituut vir Kultuur, en 'n span spesialiste die gebied ondersoek. Hy het gesê: "[Dit] lyk asof die modderstortings en swaar reën nie aansienlike skade aan die Nazca -lyne veroorsaak het nie". Hy het opgemerk dat die nabygeleë Suid-Pan-Amerikaanse snelweg wel skade gely het, en dat die skade aan die paaie 'n herinnering moet wees aan hoe broos hierdie syfers is. 
In 2012 het plakkers grond in die gebied beset, wat 'n begraafplaas uit die Nazca-era beskadig en hul varke toegelaat het om toegang tot sommige van die grond te kry. 
In 2013 is berig dat masjinerie wat in 'n kalksteengroef gebruik is, 'n klein gedeelte van 'n lyn vernietig het en ander beskadig het. 
In Desember 2014 het daar 'n polemiek ontstaan ​​met betrekking tot Greenpeace -aktiwiteite op die webwerf, aangesien Greenpeace -aktiviste 'n vaandel opgestel het in die reëls van een van die geogliewe, wat die webwerf per ongeluk beskadig het. Greenpeace het ná die voorval verskoning gevra,  hoewel een van die aktiviste skuldig bevind is en 'n boete opgelê is vir hul aandeel in die aanrig van skade. 
Die Greenpeace-voorval het ook die aandag gevestig op ander skade aan geogliewe buite die wêrelderfenisgebied wat in 2012 en 2013 aangerig is deur veldvoertuie van die Dakar-tydren,  wat van satellietbeelde sigbaar is. 
In Januarie 2018 is 'n dwalende vragmotorbestuurder in hegtenis geneem, maar later vrygelaat weens gebrek aan bewyse wat dui op 'n ander opset as 'n eenvoudige fout. Hy het drie van die geogliewe beskadig deur aansienlike bandmerke oor 'n oppervlakte van ongeveer 46 m by 107 m (150 by 350 voet) te laat.  
Sommige historici beskou die Paracas -kultuur as die moontlike voorloper wat die ontwikkeling van die Nazca -lyne beïnvloed het. In 2018 het drones wat deur argeoloë gebruik is, 25 geogliewe in die Palpa -provinsie onthul wat aan die Paracas -kultuur toegewys word. Baie het duisend jaar gelede die geassosieerde Nazca -lyne voorafgegaan. Sommige toon 'n beduidende verskil in die vakke en liggings, soos sommige op heuwels.  Hul mede-ontdekker, die Peruaanse argeoloog Luis Jaime Castillo Butters, dui aan dat baie van hierdie nuut ontdekte geogliewe krygers verteenwoordig.  Die Paracas is dieselfde groep wat volgens sommige die bekende geoglief, die Paracas Candelabra, geskep het.
Verder noord van die Nazca-, Palpas -streek en langs die Peruaanse kus is ander glyfe uit die Chincha -kultuur wat ook ontdek is. 
Nuwe geogliewe van Nazca Lines ontdek deur storm en sandstorms in Peru
Hoë winde en sandstorms in Peru het voorheen onontdekte geogliewe in die ou Nazca -lyne onthul.
Eduardo Herrán Gómez de la Torre, 'n vlieënier en navorser, het verlede week die nuwe vorms gevind terwyl hy oor die woestyn vlieg, El Comercio gerapporteer.
Hy glo dat een van die geogliewe 'n slang van 60 meter lank en 4 meter breed, naby die beroemde "kolibrie", uitbeeld.
'N Voël, kameeldiere (moontlik lama's) en 'n zig -zag -lyn is een van die lyne wat op die heuwels in die El Ingenio -vallei en Pampas de Jumana in die grond geëts word.
Argeoloë probeer reeds bevestig of dit pas by die Paracas -kultuur in die Ica -streek van Peru, wat van 800 vC tot 100 vC floreer en komplekse tekstiele en keramiek in Nazca sowel as die lyne beïnvloed het.
Ruben Garcia Sota, hoof van Ica se argeologiese owerheid, gesê El Comercio die jongste ontdekking was ''n waardevolle bydrae tot ons kennis van antieke Nazca'.
Een argeoloog, Orefici Giuseppe Pecci, het gesê die geogliewe bevestig die noue verhouding tussen die ou kunswerke en water.
Die Nazca -lyne beslaan 'n oppervlakte van ongeveer 280 vierkante myl en word vermoedelik tussen 500 vC en 500 nC oor die duisend jaar in die grond gekrap.
UNESCO, wat die gebied in 1994 as 'n wêrelderfenisgebied aangewys het, beskryf die Nazca -lyne as ''n unieke en wonderlike artistieke prestasie wat ongeëwenaard is in sy afmetings en diversiteit oral in die prehistoriese wêreld'.
Hulle kwaliteit, grootte en kontinuïteit was een van die grootste raaisels van argeologie, en hulle word vermoedelik gebruik vir astronomiese rituele.
Diere, voëls, insekte, plante en denkbeeldige wesens word uitgebeeld, asook lyne en meetkundige figure wat 'n paar kilometer lank is.
Die grootste dier is 'n 285 meter lange pelikaan en ander bekende geogliewe sluit 'n spinnekop, aap en akkedis in.
Een vreemde wese het twee menslike hande, een met slegs vier vingers, en alledaagse voorwerpe soos weeflyne word ook gesien.
Die geogliewe, bekend as Nazca -lyne, is die eerste keer van bo ontdek in 1939. Daar word geglo dat die Nazca -lyne, byna nou in totaal 700 geogliewe, deur die ou Nazca -mense tussen die eerste en sesde eeu geteken is. Maar nuwe lyne is onlangs ontdek deur sterk wind en 'n massiewe sandstorm in die Peruaanse woestyn. Hierdie nuwe vorme verwonder kenners. Een van die geogliewe toon 'n slang van 60 meter lank. Die ander vorm word onderbreek, maar lyk soos 'n kameel wat bo 'n ongeïdentifiseerde voël lê.
Nuwe nazca -lyne is in Peru ontdek: 'n Kameel- en voëlgeogliewe verdiep die raaisel agter die Nazca -lyne.
Die raaisels van die Nazca -lyne wat in die Peruaanse woestyn ingekerf is, het verskerp nadat storms en sandstorms voorheen ongesiene antieke ontwerpe onthul het. Hierdie nuwe figure, 'n kameel, 'n voël en 'n lang slang, is ontdek deur vlieënier Eduardo Herrán Gómez de la Torre terwyl hy oor die gebied vlieg.
Nuwe Nazca -geogliewe wat deur sandstorm in die Peruaanse woestyn opgegrawe is: 'n Lang slang.
Argeoloë werk nou daaraan om die egtheid van die lyne te bevestig.
Wat is die geheimsinnige Nazca -lyne?
Die Nazca -lyne is in 1994 aangewys as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied. Die beskermde gebied strek meer as 80 kilometer tussen die dorpe Nazca en Palpa, 400 km suid van Lima.
Die raaisel oor waarom hulle geskep is, word al dekades lank gedebatteer. Een teorie is dat die geogliewe op een of ander manier met water verbind is. Daar word gesê dat al die tekeninge met 'n enkele lyn geteken is, wat nooit oorsteek nie, en 'n beroep op die gode was om reën te bring.
Hier is 'n video van die Daily Mail oor hierdie geheimsinnige lyne in die Peruaanse woestyn:
Daar word vermoed dat ongeveer 700 geogliewe deur die ou Nazca -mense tussen die eerste en sesde eeu geteken is.
Die Nazca -lyne word getrek in ligter gekleurde strata wat kontrasteer met donkerder grint op die vlakte.
Oor die algemeen val die geogliewe in twee kategorieë: die eerste groep, waarvan ongeveer 70 geïdentifiseer is, verteenwoordig natuurlike voorwerpe, soos diere, voëls en insekte. 'N Tweede is gemaak van lyne en meer basiese vorms soos spirale, driehoeke en reghoeke.
As u tyd het, hier 'n goeie dokumentêr oor die Nazca -lyne en geogliewe wat deur National Geographic gemaak is:
Argeologiese opnames het houtpale in die grond aan die einde van sommige lyne gevind, wat die teorie ondersteun dat die ou mense eenvoudige gereedskap en opmetingstoerusting gebruik het om die lyne te bou.
Die meeste lyne word gevorm deur 'n vlak sloot met 'n diepte van tussen 10 cm en 15 cm, wat gemaak word deur die rooibruin klippies wat met die ysteroksied bedek is, wat die oppervlak van die Nazca-woestyn bedek, te verwyder en die ligkleurige aarde daaronder.
Hopelik sal hierdie nuwe Nazca -lyne dit moontlik maak om die raaisel daaragter te ontken antieke en geheimsinnige geogliewe!
Nazca rig vreemdelinge
'N Peruaanse argeoloog met die naam Toribio Mejia Xesspe metodiese navorsing begin van die Nazca -lyne in 1926 die geogliewe het egter eers die aandag getrek toe vlieëniers oor die vlieg Nazca -lyne in 1930.
Kenners redeneer sedertdien oor die doel van hierdie reëls. Paul K osok, an Amerikaanse historikus in die laat 1930's en vroeg 1940's, het die geogliewe vanuit die lug en grond albei bestudeer.
Gebasseer op die vergelykende posisie uit een van die lyne wat hy die son rondom die wintersonstilstand ondersoek het, het hy bepaal dat die geogliewe hou verband met sterrekunde.
'N Duitse argeoloog en vertaler, Maria Reiche, het tot die gevolgtrekking gekom dat die syfers 'n kalender en astronomiese doel.
Sy het geglo dat die diere geogliewe was 'n illustrasie van 'n groep sterre in die lug.
Maar in die laat 1960's en vroeg 1970's, Amerikaanse sterrekundige Gerald Hawkins saam met ander navorsers, stem dit nie saam met die astronomiese verduideliking by die bestudering van die Nazca lyne.
Hulle het ook ander geteiken onkonvensionele interpretasies, soos dié waarby ruimtevaarders of vreemdelinge betrokke is.
Artefakte van die verlore globale beskawing
National Geograhic Deur Richard A. Lovett en Scot Hoffman Kristalskedels is nie ongewoon of vreeslik geheimsinnig nie. Duisende word jaarliks ​​in Brasilië, China en Duitsland vervaardig. Maar daar is 'n handjievol van hierdie taamlik makabere voorwerpe wat al meer as 'n eeu intense belangstelling en kontroversie onder argeoloë, wetenskaplikes, spiritualiste en museumamptenare veroorsaak het. Daar is miskien 'n dosyn van hierdie seldsame kristalskedels in private en openbare versamelings.
In 1969 vind konstruksiewerkers 'n beweerde 200 000 jaar oue antediluviaanse struktuur in Oklahoma In 19690 het konstruksiewerkers in Oklahoma gestruikel oor 'n struktuur wat volgens baie die geskiedenis kan herskryf. Die span werkers het die oorskot van 'n 200 000 jaar oue struktuur ontdek. Koerant The Oklahoma het die verhaal in 1969 behandel. Kan die "Ancient Mosaic Floor" van Oklahoma - wat geheimsinnige posgate bevat - die geskiedenis van nie net Noord -Amerika nie, maar ook die hele planeet herskryf? Volgens 'n koerantberig wat in 1969 gepubliseer is, dateer die struktuur wat konstruksiewerkers in Oklahoma gevind het, ongeveer 200 000 jaar terug. In byna alle uithoeke van die wêreld het navorsers en argeoloë dinge raakgeloop wat hulle moeilik kan verduidelik.
Tiny Tonga het eens 'n heerskappy van meer as 1 000 myl van die Stille Oseaan gehad Tiny Tonga het eens 'n heerskappy van meer as 1 000 myl van die Stille Oseaan gehad. en idees, sê navorsers. Tonga is 'n argipel van ongeveer 160 Polinesiese eilande, met die kern van die koninkryk 'n oppervlakte van ongeveer 195 000 vierkante myl. The islands, located about two-thirds of the way from Hawaii to New Zealand, were first settled about 2,800 years ago by the Lapita people. Sign up for Science news delivered to your inbox Geoffrey Clark