Nuuskommentaar: Die simboliek van #OccupyLuthuliHouse vandag getoetsVeiligheid is Maandagoggend by Luthuli Huis opgeskerp. Foto: Verskaf As ’n koninkryk teen homself verdeeld raak, kan daardie koninkryk immers nie bly staan nie; en as ’n huis teen homself verdeeld raak, sal daardie huis immers nie kan bly staan nie (Markus 3:24-25). Hierdie teksverse skiet ’n mens onwillekeurig te binne as ’n mens dink aan die huidige geskarrel in die ANC. Sekerlik die grootste toets lê vandag voor wanneer ’n groep, #Occupy Luthuli House”, beplan om na die ANC-hoofkwartier in Johannesburg op te ruk. Hoewel hulle op 2 000 ondersteuners hoop, is die fisieke besetting van die gebou waarskynlik nie deel van die beplanning nie. Die groot “Occupy”-beweging het sy ontstaan gehad in die goggas wat uitgekruip het met die Wall Street-fiasko wat wêreldwyd uitgekring het – en die “Occupy”-beweging het wêreldwyd gevolg. Oral het betogers in die omgewing van die hoofkantore van hul finansiële markte betoog en mekaar dag en nag afgelos. In Londen het selfs ’n tipe tentedorp ontstaan. Hulle het deurlopend inspirasie geput uit nog goggas en nog goggas wat moes uitkruip, soos ’n Amerikaanse firma wat staatshulp ontvang het om sy ondergang te keer, maar dit heel eerste aangewend het om aan sy topmense weer astronomiese bonusse toe te ken. Wat baie seker is, is dat die ANC nie die besetting van die gebou sal duld nie, en beslis ook nie dat ’n straatbesetting lank voortduur nie. Die ANC is baie gevoelig vir enige daad wat die beeld van hul hoofkwartier kan skaad, soos die bloedige Shell House-skietery van getuig, toe op deelnemers aan ’n IVP-betoging geskiet is. Optogte van die DA na Luthuli Huis is ook as uiters provokatief beskou, en die polisie het hul hande vol gehad. Nou is die protes egter van binne die ANC self. Die groep eis dat die ANC se topses ontslaan word. Hul mediakonferensie in ’n hotel in Pretoria is Vrydag al “opgebreek”, ’n aanduiding van hoe min hul protes geduld sal word. Uit verskeie oorde is gesê dat mense wat aan die betoging deelneem, nie geregtig is om hulself ANC-lede te noem nie. Voor ’n mens hierdie beplande besetting as ’n teken van verdeeldheid in die ANC kan beskou, moet gesien word of die protesoptrede nie ’n windeier oplewer nie. Groot getalle jeugliga- en vroueliga-lede sal vir seker opdaag om Luthuli Huis te verdedig. Ook dit is eerder ’n simboliese daad, want die polisie tref al baie sterk voorbereidsels om enige besetting te voorkom. Straatgevegte anderkant die polisieversperrings is meer waarskynlik – mits daar natuurlik iets beduidends van die protesoptrede kom. Dit is veel makliker om die spore van ANC-verdeeldheid elders op te merk en met groter stelligheid te volg. In die jongste verlede is dikwels berig oor die koppestamp tussen die minister van finansies, Pravin Gordhan, en die Valke. Min Suid-Afrikaners glo dat Zuma nie self agter die Valke se optrede sit nie. Die Gupta-sage skep klaarblyklik ook skerp verdeeldheid binne die regering. Dit is pragtig gedemonstreer met die jongste sage rondom minister Mosebenzi Zwane. Beeld bespreek dit in sy hoofartikel, “Zwane se dommer as dom fout nié solovlug”. Zwane word as ’n Gupta-man beskou, wat trouens as Vrystaatse LUR vir landbou onttrek is om minister van minerale bronne te word, en so word geglo, na die Guptas se mynbelange om te sien. Dat die “aankondiging” na die voorgenome ondersoeke na banke wat die Guptas boikot (insluitend die Reserwebank) juis van hom kom, was net te deursigtig. Hy is selfs deur die presidensie gerepudieer, en op strepe binne die kabinet en binne die ANC word sy kop geëis. Heel moontlik sal die groot verdeeldheid in die ANC nie die vorm van ’n groot skeuring aanneem nie, maar eerder as ’n proses van erosie voorkom. Maar dit lyk of dit juis is omdat die emmer so geleidelik vol drup, dat die ANC-leiers die gevaar nie werklik waarneem en verreken nie. Die grootste probleem, Zuma, word byvoorbeeld deel van die “oplossing” gemaak. Die groot jammerte is dat die land intussen skade ly, anders kon ’n vorm van toeskouerpolitiek ontstaan het waar bloot gekyk word hoe die ANC sy selfvernietigingsproses “bestuur”. En as dinge te stil raak, van buite af net so hier en daar met ’n stok bietjie aan die byenes stamp om die spulletjie weer hul brouwerk te laat voortsit.