Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 29 Januarie 2006 (aand).
Sing vooraf: Psalm 146:3, 6, 8.
Lofpsalm 25:1, 3.
Skriflesing: Genesis 3:8 - 19.
Teks: Heidelbergse Kategismus Sondag 4. Genesis 3:8-19.
Daar is verskillende strome in die Christelike kerke.
Sommiges van hulle praat en preek net genade. Dis al - hulle glo amper nie eers in die oordeel van die Here nie.
Dan is daar sogenaamde kerke wat weer floreer met hulle oordeelspreke almal word omtrent in die hel ingepreek en met Skrifverklaring in die angste van die hel gehou.
Altwee is verkeerd, want die Here openbaar in sy Woord ’n fyn balans tussen oordeel en genade.
Oor die algemeen word ons wat in die Gereformeerde leer grootword, ook soms te swaar onder die oordeel van die Here opgevoed met te min klem op die genade van die Here.
Dit maak dat ons soms so in skuldgevoelens vasdraai, dat ons nie by eerlike en openhartige lof aan die Here kan uitkom nie.
Elke mens ervaar seker in sy lewe hoe die Heilige Gees sluimerende skuldgevoelens laat oplewe - dit veroorsaak baie keer neerslagtigheid en vrees vir die Here.
Kom ons gee ons aandag aan die volgende twee sake:
1. Ons verkeerdheid.
2. God se heiligheid.
Daar is net een oplossing om uit so 'n toestand uit te kom waar ons so vasgevang is in skuldgevoelens en angs voor die Here - dit is dat 'n mens kennis moet hê van presies wat die toestand is waarin jy is, en hoe jy daar kan uitkom.
Ons gewete alleen is nie genoeg nie en dit sal ons nie reg laat lewe nie.
Daar moet 'n ondersteunende fondament wees waarop ons gewete sy besluite kan laat rus.
Hierdie fondament is kennis van God self en van sy Woord.
Ons kan die Bybel alleen ken as die Heilige Gees ons innerlik verlig, sodat ons kan verstaan wat die Here ons in die Bybel leer.
Die Bybel leer die pad van gehoorsaamheid.
Die Bybel openbaar hoe die straf van die Here voortvloei uit ons ongehoorsaamheid.
Maar die Bybel openbaar veral die genade van vergewing en herstel.
Uit die gedeelte wat ons gelees het, is dit duidelik dat die Here die reg het om ons te straf, want die Here het uitdruklik vooraf oor hierdie saak met die eerste mense ooreengekom.
Die Here openbaar in Genesis 3 dat sy straf swaar is omdat ons sondes groot is.
Hy verseker ons dat sy straf baie stewig vasstaan en beslis is.
Ons moet nie daarop reken dat die straf van die Here bloot 'n versindsel is nie - soos wat die duiwel ons probeer oortuig het nie!
Maar die grootste van alles openbaar die Here dat Hy genadig is en dat Hy vir die duiwel geen tyd, respek of genade het nie. Vir ons het Hy liefde, tyd en genade.
Dit is belangrik om hierdie dinge te besef, want al die eeue deur het mense maar die aard gehad dat hulle hulleself wil regverdig oor al die dinge wat hulle verkeerd doen.
Dit is waarom baie mense worstel met die vraag of die Here nie dalk onregverdig is as Hy ons straf oor ons sondes nie (vraag 9).
Die Here weet dan dat ek nie beter kan presteer as wat ek doen nie.
Dit is dan wanneer die baie stories begin - wat ons al by mense gehoor het. Stories en beweringe dat die Here se manier van doen nie vir ons aanvaarbaar is as Hy ons gaan straf oor ons sondes nie.
Dit is ook waar die wortels van die dwaalleer lê dat God net 'n God van liefde is.
Let op dat hierdie soort van redeneer en filosofeer net aan die mens dink: Ek en my regte en wat alles met my mag gebeur en wat nie - en al daardie soort van vlak redenasies.
Ons moet darem hierdie saak van God se kant af ook bekyk.
Hy is almagtig en volmaak.
Sal Hy dit verdra as ons Hom van onregverdigheid beskuldig?
Die Here het ons tog geskape met die doel om Hom te dien, en daarom het Hy verseker die reg om dit van ons op te eis.
Ons kan hieroor baie verkeerd wees, want hoe baie keer hoor ons dat mense sê: "Ek is so gemaak en so laat staan".
Dit is natuurlik 'n sondige uitspraak, want die Here het ons so deeglik gemaak dat ons goed kan wees, en Hom kan dien en ons naaste tot nut kan wees.
God het ook nie iewers verkeerd geraak, en nou het dit die steuring veroorsaak nie.
Ons het verkeerd geraak nadat die Here ons goed gemaak het.
Dink hier aan die woorde van die profeet Miga, dat die Here niks anders van ons gevra het nie, as net dat ons Hom reg moet dien (6:8).
Hy het jou bekend gemaak, o mens, wat goed is; en wat vra die HERE van jou anders as om reg te doen en liefde te betrag en ootmoedig te wandel met jou God? (Miga 6:8 AFR53)
Dit kan ons beswaarlik regkry.
Maar nou moet ons net onthou dat ons onvermoë ons nie verskoon nie.
Al het ons ons adel verloor, het die Here se wet nog steeds sy krag bly behou.
Dit is seker vanselfsprekend dat hierdie sondebesef van ons, ons elke keer voor die werklikheid van God se regverdige en ewige straf sal bring.
Ons sondebesef is juis omdat ons aanhoudend teen die Here se genade bly oortree - en ons kan die Here tog nie aanhou versondig en van Hom verwag dat Hy maar net moet bly vergewe nie.
Ons moet besef dat God sy majesteit volmaak moet bly handhaaf. Hy moet ook elke oomblik heilig bly.
Daarom kan Hy nie anders nie, Hy moet die sonde met die hoogste straf, straf.
Die hoogste straf is dat Hy so iemand op ’n plek plaas waar Hy as God nie is nie. Dink hoe sal so ’n plek lyk:
Daar sal net donker wees, want God is Lig.
Daar sal net dood en moord en bloed wees, want waar God nie is nie is daar ook nie enige vorm van reg nie.
Die mense wat daar is sal aan elke soort siekte wat daar is, ly en nooit gesond kan word nie.
Die ergste is dat hulle glad nie sal kan doodgaan - sodat die dood vir hulle verlossing of bevryding van hierdie toestand kan beteken nie.
Dis hoe die hel is.
As die Here nie by magte is om die sonde te straf nie, beteken dit doodeenvoudig dat Hy geen sin vir geregtigheid het nie, of dat Hy nie opgewasse is teen die sonde nie. Dan is Hy ook nie God nie.
Daarom openbaar die Here dat Hy almagtig is en dat Hy in sy almag straf vaslê vir mense wat nie wil luister nie.
As die Here die Satan ten volle wil straf, moet Hy elke werk van die duiwel straf - ook die wat ons doen.
As dit nie so gebeur nie, het die duiwel 'n manier hoe hy die Here kan omseil.
Dit beteken nou nie dat die Here nie genade het nie, en dat ons almal hel toe gaan nie. Die Here kondig aan dat die mensdom vn daardie dag af gaan uiteenval in twee uiteenlopende groepe:
Die een klomp gan die Here dien. Hy noem hulle: die vrou se saad.
Die ander klomp gaan die duiwel dien. Die Here noem hulle die slang se saad.
In die gedeelte wat ons gelees het, staan daar dat die Here al aan Adam en Eva 'n belofte van verlossing gemaak het terwyl Hy besig was om sy straf aan te kondig.
Hy het vir Eva gesê dat daar iemand uit haar saad gebore sal word wat die slang (duiwel) die kop sal vermorsel.
Christus sou gebore word en die duiwel en sy werke verslaan en die pad vir ons wat in Hom glo, oopmaak terug na die hemel toe.
Dit is hoe groot God se genade is: in sy straf kondig Hy verlossing aan vir die mense wat Hom liefhet.
Intussen het die tyd aangestap. Jesus Christus het alreeds gekom en versoening tussen God en ons bewerk.
Elke sonde wat ons aanvang (en ook nog sal doen), is aan Hom gestraf.
Dit geld ook ons in hierdie moderne tyd!
Jesus het die volle toorn van God se sondes gedra.
Nou koppel die Here ons verlossing aan ons geloof in Jesus Christus.
Ons moet glo dat die Here Jesus vir ons gesterf het.
Ons moet ook elke dag die gawes van die kruisdood benut.
Hoe doen ons dit? Baie eenvoudig gesê beteken dit dat ons die genade van die Here vir ons moet toe-eien. Ons moet daaruit en daarmee lewe:
Ons moet ons nie oorgee aan die moedeloosheid van ons skuldgevoelens nie.
Ons moet lewe in die besef dat ons en God versoen is en dat die Here Jesus se kruisverdienste maak dat ons langs die oordeel verby sal gaan - omdat ons sondes reeds gestraf is.
Ons sal ons oordeel wel aanhoor, maar die straf daarvoor sal nie aan ons voltrek word nie, omdat dit aan Christus afgehandel is.
Nou moet ons met 'n balans verder lewe.
Enersyds moet ons aan die genade en liefde van God vashou, maar aan die ander kant moet ons die Here ook nie met 'n slegte lewe versoek nie.
As ons die Here met ’n slegte lewe versoek, dan verbeur ons God se genade.
Ons moet ook die straf van die Here vrees en sorg dat ons reg glo en reg lewe.
As ons dit doen, sal ons die inwerking van die Heilige Gees in ons kan verstaan.
Ons sal in staat wees om op sy vermaninge ag te gee wanneer daar 'n moontlikheid is dat ons in sonde kan beland.
Ons sal kan verstaan wat Hy wil hê dat ons moet doen om van verkeerde dinge af weg te kom.
Ons sal in krisistye ook die inwerking van die Heilige Gees beleef as Hy ons verseker dat ons verlostes is.
Hy sal al die vrugte van die kruis in ons vestig sodat ons lewens hier op die aarde al die heerlikheid van die Here kan weerspieël.
Die Heilige Gees verseker ons altyd van hierdie een belangrike ding: Geen sonde is te groot om vergewe te word nie, want daarvoor het daar 'n kruis op Golgota gestaan.
Kom ons kyk na ’n gedeelte in ons belydenis waar van hierdie beginsels verwoord word - die Heidelbergse Kategismus Sondag 4:
Datum: 29 Januarie 2006 (aand).