Die beste frases van Gabriel Garcia Márquez in Honderd jaar van eensaamheid | Huidige literatuur
Bekende frases van Gabriel Garcia Márquez in Honderd jaar van eensaamheid
Die internetsoektog "beroemde frases deur Gabriel Garcia Márquez Honderd jaar van eensaamheid" is algemeen. En dit is dat hierdie werk die toon aangegee het, en selfs vandag, meer as 60 jaar na die publikasie daarvan, bly dit praat. Gabriel García Márquez is ongetwyfeld een van die prominentste verteenwoordigers van magiese realisme en Latyns-Amerikaanse literatuur in die algemeen. Dit is nie verbasend dat die Nobelprys vir letterkunde in 1982 aan "Gabo" toegeken is nie. Om hierdie rede bied hierdie artikel 'n keuse met die beste frases uit: Een honderd jaar van eensaamheid (1967), sy meesterstuk.
Hierdie roman word deur geleerdes beskou as 'n teks van universele betekenis. Dit is meer, die Iberiese koerant El Mundo het dit opgeneem in die "lys van die 100 beste romans in Spaans van die XNUMXste eeu". Op sy beurt die Franse koerant Le Monde Hy noem dit onder die '100 beste boeke van die 100ste eeu'. Net so is dit vir die Norwegian Book Club een van die "XNUMX beste boeke van alle tye".
1.1 Geboorte-, kinder- en akademiese opleiding
1.2 Invloede en eerste werksgeleenthede
1.3 Sy joernalistieke loopbaan en huwelik
1.4 Literêre toewyding
1.4.1 Die nalatenskap van Honderd jaar van eensaamheid
1.4.2 Nog 'n paar ongeveer honderd jaar eensaamheid
2 Die beste frases van Honderd jaar van eensaamheid
Geboorte-, kinder- en akademiese opleiding
Gabriel Jose de la Concordia Garcia Marquez (6 Maart 1927 - 17 April 2014) is gebore in Aracataca, departement Magdalena, Colombia. Gabriel Eligio García was sy ouers, en Luisa Santiaga Márquez, sy moeder. "Gabito" hy is in die sorg van sy grootouers aan moederskant in sy tuisdorp gelaat. Maar in 1936 is sy oupa oorlede en uiteindelik was haar ouma blind, daarom het sy na haar ouers in Sucre teruggekeer.
Hy het sy eerste hoërskool op die Jesuïetiese skool San José (vandag Instituto San José) bygewoon. In daardie tyd het hy gedigte in die kollegatydskrif begin publiseer jeug. Vervolgens het rHy het 'n regeringsbeurs ontvang om aan die Liceo Nacional de Zipaquirá, naby Bogotá, te studeer. Daar het hy sy baccalaureusgraad behaal en daarna aan die Nasionale Universiteit van Colombia regte begin studeer.
Invloede en eerste werksgeleenthede
In werklikheid was die regskool nie 'n beroepskeuse nie, maar eerder 'n poging om haar ouer te behaag. Sedert García Márquez se ware begeerte was om skrywer te word. Ook gedurende daardie tyd dit is merkbaar gekenmerk deur skrywers soos Franz Kafka en Borges.
Op hierdie manier, was besig om 'n styl op te stel wat die mal stories van sy ouma vermeng met stylkenmerke geïnspireer deur Metamorfose, byvoorbeeld. Gedurende September 1947 publiseer hy sy eerste kortverhaal Die kyker. Intussen het hy sy regte loopbaan voortgesit tot die sogenaamde Bogotazo, wat op 9 April 1948 plaasgevind het na die sluipmoord op Jorge Eliécer Gaitán.
Sy joernalistieke loopbaan en huwelik
Na die onbepaalde sluiting van die Nasionale Universiteit, Márquez is na die Universiteit van Cartagena en het 'n pos as verslaggewer gekry El Universal. In 1950 het hy definitief sy regsgraad verlaat om joernalistiek in Barranquilla te beoefen. In die hoofstad van die departement Atlántico trou hy in Maart 1958 met Mercedes Barcha.
Die egpaar het twee kinders gehad: Rodrigo (1959) en Gonzalo (1964). In 1961 verhuis Gabriel García Márquez met sy gesin na New York, waar hy as korrespondent vir Prensa Latina gewerk het. As gevolg van sy nabyheid en gunstige berigte oor die figuur van Fidel Castro, het hy egter sterk kritiek van Kubaanse andersdenkendes gekry.
García Márquez en sy gesin het na Mexico City geëmigreer nadat hulle dreigemente van die CIA ontvang het. In Asteekse lande het hy sy woning gevestig en die grootste deel van sy lewe deurgebring, ondanks sy huise in Bogotá, Cartagena de Indias en Parys.
EIn die Mexikaanse metropool publiseer hy sy wydingswerk in Junie 1967: Een honderd jaar van eensaamheid.
Die nalatenskap van Een honderd jaar van eensaamheid
hierdie boek het 'n beroemde titel binne die Latyns-Amerikaanse magiese realisme geword danksy sy meesterlike kombinasie van uitvoerbare elemente, fiktiewe gedeeltes en geëkstrapoleerde gebeure uit die Colombiaanse geskiedenis. Om hierdie rede het die aanvanklik welvarende, toe stuipe en uiteindelik vernietigde stad Macondo, wêreldbekend geword.
In daardie scenario, García Márquez het temas soos eensaamheid, bloedskande, fantasie, oorloë, kommersialisme en politiek ondersoek. Daar is ook geen gebrek aan intriges en liefdesverhoudinge tussen die protagoniste van 'n verhaal wat strek oor sewe geslagte wat in 'n sikliese tyd beskryf word nie. (Alhoewel, binne 'n identifiseerbare historiese raamwerk).
Honderd jaar van eensaamheid ...
Sommige van bykomende ongeveer Een honderd jaar van eensaamheid
Dit het gedurende die eerste drie jaar 'n halfmiljoen eksemplare verkoop,
Dit is in vyf en twintig tale vertaal.
Dit word beskou as die topverkoperboek ter wêreld wat oorspronklik in Spaans gepubliseer is.
Die beste frases van Honderd jaar van eensaamheid
"Die wêreld was so onlangs dat baie dinge nie name gehad het nie, en om dit te noem, moes jy met jou vinger na hulle wys."
"Jy sterf nie wanneer jy moet nie, maar wanneer jy kan."
'Die belangrikste is om nie die oriëntasie te verloor nie. Hy was altyd bewus van die kompas en het voortgegaan om sy manne na die onsigbare noorde te lei totdat hulle daarin slaag om die betowerde streek te verlaat ".
'Uiteindelik verloor hy alle kontak met die oorlog. Wat eens 'n werklike aktiwiteit was, 'n onweerstaanbare passie van sy jeug, het vir hom 'n afgeleë verwysing geword: 'n leemte '.
'Hy het gevra watter stad dit was, en hulle het hom geantwoord met 'n naam wat hy nog nooit gehoor het nie, wat geen betekenis gehad het nie, maar wat 'n bonatuurlike weerklank in die droom gehad het: Macondo.
'Eensaamheid het sy herinneringe gekies en die verdoofde hope nostalgiese vullis wat die lewe in sy hart opgegaar het, verbrand en die ander, die bitterste, gesuiwer, vergroot en verewig.'
'N Pistoolskoot is in die bors geskiet en die projektiel het uit sy rug gekom sonder om 'n belangrike sentrum te tref. Die enigste ding wat oorgebly het, was 'n straat met sy naam in Macondo ".
"Toe haal hy die geld uit wat hy in lang jare se harde werk opgehoop het, verpligtinge met sy kliënte aangegaan en onderneem om die huis te vergroot."
'Die geheim van 'n goeie ouderdom is niks anders as 'n eerlike verdrag met eensaamheid nie.'
'Sy het altyd 'n manier gevind om hom te verwerp, want hoewel sy hom nie kon liefhê nie, kon sy nie meer sonder hom leef nie.'
"In werklikheid het hy nie omgegee oor die dood nie, maar die lewe, en daarom was die gevoel wat hy ervaar het toe hulle die vonnis uitgespreek het, nie 'n gevoel van vrees nie, maar van nostalgie."
'Hy het daarop geleef. Hy het vyf-en-sestig keer die wêreld omring, aangestel in 'n bemanning van staatlose matrose ".
"Hulle het belowe om 'n broeiplek vir pragtige diere te vestig, nie soseer om oorwinnings te geniet wat hulle dan nie nodig sou hê nie, maar om iets te hê om hul aandag af te trek op die vervelige Sondae van die dood."
'Hy het vergete gevoel, nie met die regstellende vergeet van die hart nie, maar met 'n ander wreder en onherroeplike vergeet dat hy baie goed geweet het, want dit was die vergeet van die dood.'
"Maar moenie vergeet dat solank as wat God ons lewe gee, ons steeds moeders sal wees nie, en hoe revolusionêr hulle ook al is, ons het die reg om hul broek te laat sak en hulle 'n vel te gee by die eerste gebrek aan respek.
"Soos al die goeie dinge wat in hul lang lewens met hulle gebeur het, het daardie ongebreidelde fortuin sy oorsprong in die toeval."
'Net hy het toe geweet dat sy verbaasde hart vir ewig tot onsekerheid gedoem was.'
'Hy het die seldsame deug gehad dat hy nie heeltemal bestaan ​​nie, maar op die regte tyd.'
'In 'n oomblik het hy die krapmerke, kneusplekke, kneusplekke, maagsere en letsels ontdek wat meer as 'n halwe eeu se daaglikse lewe op haar gelaat het, en gevind dat hierdie verwoesting hom nie eers 'n gevoel van jammerte wek nie. Daarna het hy 'n laaste poging aangewend om sy hart te soek na die plek waar sy geneenthede verrot het, en hy kon dit nie vind nie.
'Maak jou oë wyd oop. By een van hulle sal die kinders met 'n varkstert uitkom ".
"Die wêreld is tot op die oppervlak van sy vel gereduseer, en die binnekant was veilig van alle bitterheid."
'Te laat oortuig ek myself dat ek u 'n groot guns sou gedoen het as ek u sou laat skiet.'
'Dit het vier jaar, elf maande en twee dae gereën. Daar was tye van motreën toe almal hul pontifieke klere aantrek en 'n herstelgevoel opmaak om die skelm te vier, maar hulle het gou gewoond geraak om die pouses te interpreteer as aankondigings van 'n herhaling ".
'Hy moes twee-en-dertig oorloë bevorder, en al sy verdediging met die dood oortree en soos 'n vark in die dun heuwel van die heerlikheid wankel, om byna veertig jaar laat die voorregte van eenvoud te ontdek.'
'Die laaste keer dat hulle haar gehelp het om haar ouderdom te tel, in die dae van die piesanggeselskap, het sy dit bereken tussen honderd en vyftien en honderd twee en twintig jaar oud.'
"Die oudste uitroep in die geskiedenis van die mens is die uitroep van liefde."
"Niemand moet die betekenis daarvan ken voordat hulle honderd jaar bereik het nie."
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Books » Bekende frases van Gabriel Garcia Márquez in Honderd jaar van eensaamheid
Sommige van die geselekteerde frases is buitengewoon mooi. Ander is hiperbolies en ander is vol humor, humor of albei.