Volgens die tradisionele opvatting wat sedert die Verligting in filosofie en kulturele beskrywings geheers het, dui die kategorie "mens" op 'n Cartesiaanse omskrywing van die mens as absoluut en totaal onderskeibaar van alle on-menslike of nie-menslike kategorieë. Hierdie opvatting veronderstel dat die mens 'n natuurlike en sentrale posisie inneem in die middelpunt van die werklikheid, dat die mens 'n unieke en onbevraagtekenbare essensie deel met alle ander mense, en dat die mens die oorsprong van betekenis en die heersende subjek van die geskiedenis is — met ander woorde dat mense besonders en outonoom is, dat hulle bo die wêreld gestel is, en dat alles anders as't ware aan hulle voete gelê word (Badmington, 2011:374).