Sodat plante in die broeikas die hele jaar vrugte kan dra, is dit nodig om 'n verhittingstelsel daarin te organiseer. Een van hierdie metodes is vergassing. Hoe nuttig is hierdie benadering tot die verhitting van 'n kweekhuis en hoe die stelsel self gerangskik kan word, lees hieronder.
Uitvoerbaarheid van die verhitting van kweekhuise met gas
As gevolg van die gebrek aan voldoende toestelle vir die verhitting van gas in die markte, was die vergassingsprosedure voorheen baie duur en lastig. Hierdie benadering tot verwarming word meestal gebruik in kweekhuise wat aan woongeboue gekoppel is.
Het jy geweet? In sy natuurlike toestand het aardgas geen smaak, kleur of geur nie. En die onaangename reuk van brandbare grondstowwe wat vir almal bekend is, word verkry deur (kunsmatig) geurmiddels by te voeg, wat gedoen word om die veiligheid van verbruikers te verseker.
In hierdie geval was dit nodig om aan te sluit op 'n gemeenskaplike gaspypleiding, waarvoor toepaslike toestemmings nodig was. Boonop moes ek na gespesialiseerde ondernemings kyk wat installasies van hoë gehalte kon uitvoer en in die gewone gaspypleiding kon "neerstort". Weens hierdie probleme het min hierdie benadering gebruik om kweekhuise te verhit.
Vandag op die mark is daar baie verskillende gastoestelle wat ruimteverwarming van hoë gehalte bied, sonder om aan 'n gemeenskaplike gastoevoerstelsel te koppel. Benewens die feit dat gasverhitting meer bekostigbaar geword het, het dit moontlik geword om dit nie net in kweekhuise aan huise te gebruik nie, maar ook in geboue op enige plek op die terrein.
Voordele van gasverhitting in kweekhuise
Die belangrikste voordele van gasverhitting in die kweekhuis is:
hoë doeltreffendheid van sulke toerusting - minder energie word opgeneem as wat opgewek word;
die vermoë om 'n redelike groot gebied te verhit;
hoef nie 'n plek te soek om brandstof op te slaan nie, byvoorbeeld vir ketels met diesel en vaste brandstof;
wanneer gas in moderne plante verbrand word, word die optimale hoeveelheid koolstofdioksied vrygestel, wat nodig is vir die normale werking van plante;
lang termyn van werking - van 15 tot 50 jaar, afhangende van die tipe toerusting en materiaal wat gebruik word om dit te skep;
gebrek aan geraas tydens die werking van die stelsel;
eenvoudige toerusting onderhoud.
Klassifikasie van gasverhittingstelsels in kweekhuise
Gasverwarmingstoerusting wissel volgens tipe struktuur en werkswyse.
Afhangend hiervan word hulle in drie groepe verdeel:
Daarbenewens is daar lug-gas en gas-water stelsels. Nie alle toestelle is geskik om 'n kweekhuis te verhit nie, dus moet u die stelsels wat die beste geskik is vir gebruik in sulke kamers, in ag neem.
gasafgevuurde stelsels met infrarooi branders.
Ontwerpe van hierdie tipe bestaan ​​uit 'n termostaat, sowel as twee branders - die hoof- en die kamer. Die werking van die instrumente word uitgevoer deur aan te sluit op 'n gassilinder of 'n draagbare gasverwarmer (u kan byvoorbeeld TAG-50 gebruik).
Het jy geweet? Amerikaanse gaswerkers vind maklik lekkasies in gasstelsels deur aasvoëls te gebruik. En dit alles te danke aan die feit dat die reagens met die reuk van vrot vleis in die gas gemeng word wat deur die stelsel beweeg.
Die kern van die werk lê in die feit dat die verhitte lug na die boonste gedeelte van die gebou opstyg, en nadat dit 'n bietjie afgekoel het, dit binne die plantegroei val, terwyl dit optimale mikroklimaatstoestande skep.
'N Beduidende nadeel van die installasie is die verbranding van 'n groot hoeveelheid suurstof in die kweekhuis, wat 'n negatiewe invloed op die plantegroei kan hê. Om die regte gaswisseling te bewerkstellig, is dit nodig om die ventilasie aan te pas. U kan dit doen met 'n elementêre uitlaatstelsel.
Hierdie tipe toerusting bestaan ​​gewoonlik uit:
korps - die belangrikste funksie daarvan is om die kamer teen oop vlam te beskerm, daarom is dit gemaak van hittebestande materiale;
hitteruiler - Die belangrikste taak is om die lug in 'n kort tyd te verhit, as gevolg van die vrystelling van sy eie hitte wat verkry word as gevolg van die verhitting deur vuur;
gasbrander - bestaan ​​uit die ontsteking en die hoofonderdele, gelokaliseer in die warmtewisselaar;
kombinasie klep - bied drukregulering;
termostaat - beheer die mikroklimaat deur die ingestelde temperatuur op 'n konstante vlak te hou;
outomatiseringstelsels - Verantwoordelik vir die ontleding van die werking van die hele stelsel in die geheel, die uitskakeling van noodsituasies (die gasvoorsiening in die geval van 'n fout defekteer).
Wat stelsels vir die verwydering van verbrandingsprodukte betref, word gaskonvektors verdeel in kaggel en borswering. In die eerste uitvoeringsvorm betree die lugmassas uit die kamer die warmtewisselaar en word die verbrandingsprodukte deur 'n vertikale skoorsteen na die straat afgevoer. Hierdie uitlaatstelsel is tipies van 'n konvensionele oond.
Parapet konvektors in hierdie verband is meer omgewingsvriendelik. Die inname van lug en verbrandingsprodukte daarin word gedoen deur middel van 'n koaksiale pyp wat deur die buitemuur gelê word. Die druk in die pyp word deur 'n geïntegreerde waaier gehandhaaf.
Die kern van die toestel is dieselfde as in die vorige weergawe, maar word uitgevoer met behulp van outomatisering. Weens die feit dat koue lug in die onderste deel van die gebou gekonsentreer is, sowel as naby vensters en deure, is dit raadsaam om dit in die omgewing van hierdie gebiede te installeer.
'N Huishoudelike opwekker van so 'n plan is geskik vir installasie in 'n kamer met 'n gastoevoerstelsel. Byvoorbeeld, in 'n kweekhuis aan die huis of bedoel vir die vervaardiging van produkte op industriële skaal.
Gasverwarmers met infrarooi branders
Hierdie tipe struktuur is spesiaal ontwikkel vir die verhitting van groot oppervlaktes. By 'n temperatuur van + 10 ° C in die kamer, is dit moontlik om die lug binne 'n kort tydjie tot + 25 ° C in 'n radius van 6 m van die toestel af te warm.
Belangrik! By die aankoop van 'n infrarooi verwarmer vir 'n kweekhuis, kies modelle wat vir die straat bedoel is, aangesien huishoudelike toestelle vir wonings nie geskik is nie.
So 'n toestel bestaan ​​uit:
'n silindriese huis met 'n gassilinder gemonteer;
staan ​​met 'n slang wat die silinder met die brander verbind;
'n maas met 'n groot dwarssnit en 'n silindriese handicap waarop 'n handpaneel gekoppel is;
sambreel van 'n gasbrander wat in die laagdrukmodus werk.
Die eenheid gebruik propaan. Vir 15 uur aaneenlopende werking is 'n silinder wat 11,5 kg weeg, voldoende. Die brander word veroorsaak deur piezo-ontsteking. Die nuutste toestelle het outomatiese panele wat die mikroklimaat op hul eie reguleer.
Die belangrikste verskil tussen infrarooi verwarmers en konvektors is dat dit nie die lugvolume opwarm nie, maar voorwerpe wat binne 'n radius van 6 m van hulle af geleë is. As u so 'n stelsel installeer, moet u sorg vir die teenwoordigheid van 'n uitlaatstelsel in die broeikas om goraniumprodukte af te lei.
Hoe kan u met u eie hande gas in die kweekhuis vervoer?
As u van plan is om aan te sluit op 'n algemene gaspypleiding, kan u nie self hierdie probleem hanteer nie. In die eerste plek moet u die betrokke organisasies kontak om toestemming te kry en 'n plan op te stel. Hierna moet u 'n professionele gasspesialis nooi wat die werk met die gevestigde instruksies sal uitvoer en relevante dokumente sal uitreik.
Om die gasverwarming in 'n klein, vrystaande kweekhuis self te installeer, is dit die beste om die opsie met infrarooi branders te gebruik. Dit is makliker om te installeer. Om mee te begin, moet u besluit oor die plek van installasie. Die mark bied modelle ontwerp vir plafon, borsel, muurbevestiging en mobiele toestel.
Begin dan om die ventilasiestelsel te organiseer. Dit kan van PVC-pype met 'n dwarssnit van 10 cm vervaardig word. Aan die een kant van die gebou is die pyp so vas dat dit 50 cm bo die dakvlak styg.
Belangrik! Vir ongemagtigde verbinding met 'n gemeenskaplike gaspypleiding, sonder spesiale bevestigende dokumente, word strafregtelike aanspreeklikheid verskaf. Daarbenewens moet alle manipulasies deur regeringsorganisasies uitgevoer word.
Aan die teenoorgestelde kant is die pyp so gemonteer dat die onderkant daarvan op 'n vlak van 1 m van die grond af geleë is en 10 cm verder as die dakvlak strek. Dus sal die een pyp dien vir die vloei van lug, die ander - om dit van die kamer af te lei.
Vervolgens word die toestelle self geïnstalleer. Basiese vereistes vir die installering daarvan:
Van die grondvlak tot die toerusting moet minstens 1 m wees.
Voor plantasies, vanaf die verwarmer, moet ook 'n afstand van ten minste 1 m gehandhaaf word.
As u verskeie infrarooi toestelle moet plaas, word hulle op 'n afstand van 0,5 m van mekaar geïnstalleer.
As u toerusting aan gassilinders koppel, is alle aksies redelik eenvoudig. 'N Slang is aan die ratkas op die silinder gekoppel en aan die toerusting vasgemaak. Alle bevestigingspunte word met klemme versterk.
Video: Installeer infrarooi verwarmers in 'n kweekhuis
Voorsorgmaatreëls vir gasaansluiting
As daar besluit is om gassilinders te gebruik om die kweekhuis te verhit, moet veiligheidsmaatreëls in ag geneem word wanneer dit aan toestelle gekoppel word:
Nadat die silinder deur die ratkas aan die toerusting gekoppel is en die klampe vasgemaak is, moet u seker maak dat dit lek. Om dit te kan doen, bedek alle verbindings met seepskuim (wat u ook al sal doen). As die vorming van borrels waargeneem word, is daar 'n lekkasie, en dit is dus nodig om alle verbindings weer vas te trek en weer die handeling van die kontrole uit te voer.
Plaas die gassilinder 1 m van die verwarmer af.
Moenie kyk vir lekkasies met brandpapier of soortgelyke truuks nie.
As die tenk gevul word, mag die gasvolume in die tenk nie meer as 85% van die totale hoeveelheid wees om 'n toename in interne druk te voorkom nie.
Gasverhitting in kweekhuise is deesdae 'n bekostigbare en ekonomiese verhittingsopsie waarmee u die hele jaar oes kan kry. Die belangrikste ding is om die regte toerusting te kies en veiligheidsmaatreëls in ag te neem tydens die daaropvolgende werking.