Luister jy? Shutter
Honde is spesiaal. Elke honde-eienaar weet dit. En die meeste honde-eienaars voel hul hond verstaan ​​elke woord wat hulle sê en elke beweging wat hulle doen. Navorsing oor die afgelope twee dekades toon dat honde die kommunikasie van mense op 'n manier kan verstaan ​​op geen ander manier nie. Maar 'n nuwe studie bevestig dat as u u nuwe hondjie wil oplei, u op 'n sekere manier daarmee moet praat om die kanse te maksimeer dat dit volg op wat u sê.
Daar is reeds heelwat navorsingsbewyse wat toon dat die manier waarop ons met honde kommunikeer, verskil van die manier waarop ons met ander mense kommunikeer. Wanneer ons praat met honde, gebruik ons ​​wat “hond gerigte toespraak". Dit beteken dat ons die struktuur van ons sinne verander, dit verkort en vereenvoudig. Ons praat ook met 'n hoër toonhoogte. Ons doen dit ook as ons nie seker is of ons verstaan ​​of met baie jong babas praat nie.
'N Nuwe studie het getoon dat ons 'n hoër toonhoogte gebruik wanneer ons met hondjies praat, en dat hierdie taktiek die diere regtig help om meer aandag te gee. Die navorsing, gepubliseer in die tydskrif Verrigtinge van die Royal Society B, het getoon dat om met hondjies te praat met behulp van honde-gerigte toesprake hulle te laat reageer en meer aandag te gee aan hul menslike instrukteur as gereelde toesprake.
Om dit te toets, gebruik die navorsers sogenaamde “playback” -eksperimente. Hulle het opnames gemaak van mense wat die frase “Hallo! Hallo oulik! Wie is 'n goeie seun? Kom hier! Goeie seun! Ja! Kom hier liefie pie! Wat 'n goeie seun! ”. Die spreker is elke keer gevra om na foto's van hondjies, volwasse honde, ou honde of geen foto's te kyk nie. Die opnames het getoon dat die vrywilligers verander het hoe hulle met verskillende bejaarde honde gepraat het.
Die navorsers het daarna die opnames van verskeie hondjies en volwasse honde afgespeel en die diere se gedrag in reaksie daarop aangeteken. Hulle het gevind dat die hondjies sterker reageer op die opnames wat gemaak is terwyl die sprekers na foto's van honde (die hondgerigte toespraak) gekyk het.
Die studie het nie dieselfde effek gevind as by volwasse honde nie. maar ander studies wat die reaksies van honde op die menslike stem in lewende interaksies aangeteken het, insluitend werk wat ek gedoen het, het voorgestel dat honde-gerigte toespraak nuttig kan wees om te kommunikeer met honde van enige ouderdom.
Na aanleiding van die punt
Dit is ook bewys (en die meeste honde-eienaars sal u kan vertel) dat ons met fisiese gebare met honde kan kommunikeer. Van die hondjie ouderdom af reageer honde op menslike gebare, soos om te wys, op ander maniere. Die toets is baie eenvoudig. Plaas twee identiese koppies wat klein stukkies voedsel bedek voor u hond, en maak seker dat hy nie die kos kan sien nie en dat daar geen inligting oor die inhoud van die koppies is nie. Wys nou na een van die twee koppies terwyl u oogkontak met u hond vestig. Jou hond sal jou gebaar na die koppie waarna jy gewys het, volg en die beker verken en verwag om iets onder te vind.
Dit is omdat u hond verstaan ​​dat u optrede 'n poging is om te kommunikeer. Dit is fassinerend omdat selfs nie die naaste familielede van die mens, sjimpansees, blyk dat mense die opset in hierdie situasie kommunikeer nie. Ook nie wolwe nie - die naaste familie van die hond se naaste - selfs al word hulle grootgemaak soos honde in 'n menslike omgewing.
Dit het gelei tot die idee dat honde se vaardighede en gedrag in hierdie omgewing eintlik is aanpassings aan die menslike omgewing. Dit beteken dat die lewe in noue kontak met mense meer as 30,000 jaar daartoe gelei het dat honde kommunikasievaardighede ontwikkel wat effektief gelyk is aan dié van mensekinders.
Maar daar is beduidende verskille in hoe honde ons kommunikasie verstaan ​​en hoe kinders dit doen. Die teorie is dat honde, anders as kinders, die menslike siening as sommige beskou soort van sagte opdrag, en sê vir hulle waarheen hulle moet gaan, eerder as om 'n manier om inligting oor te dra. As u aan die ander kant 'n kind wys, sal hulle dink dat u hulle oor iets inlig.
Die vermoë van honde om 'ruimtelike riglyne' te erken, is die perfekte aanpassing by die lewe by mense. Byvoorbeeld, honde word al duisende jare gebruik as 'n soort 'sosiale instrument' om te help met jag en jag, wanneer hulle op groot afstand gelei moes word deur gebareinstruksies. Die jongste navorsing bevestig die idee dat honde nie net die vermoë het om gebare te herken nie, maar ook 'n spesiale sensitiwiteit vir die menslike stem wat hulle help identifiseer wanneer hulle moet reageer op wat gesê word.
Juliane Kaminski, Senior lektor in sielkunde, Universiteit van Portsmouth
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Hoe om met u hond te praat - volgens die wetenskap