101 Nagte | LitNet
Christien Neser 2015-04-07
Op die Vrydag voor my vertrek, trou ons in die landdroshof. Onder die toegeswelde oog van ’n droefgeestige landdros, met net my ma en sussie as getuies, doen ons die ding. Sielloos. Sonder ring of blomme, want dit gaan doer anderkant gebeur. En so is ek op die vliegtuig en hy terug koshuis toe: die eerste. My pa se grappie: Ander studente bly saam sonder ’n trouring. Maar julle twee ...
Dit was toe ’n troue sonder konfetti ... maar hy moes toe die k*k van troukoek sny en toesprake maak en heildronke drink deurstaan. Twintig honger studente speel nie met koek en sjampanje nie! Sou ek dit vandag, 35 jaar later, anders wou hê? En die reis mis? Jamais!