Die narratiewe benadering bied aan die maatskaplike werker 'n uitdaging om die kliënt se sosiale konstruksie van sy situasie en behoeftes te oorkom. Deur eksternalisering, kry die persoon geleentheid om die behoefte onder die loep te neem. In die proses word saam met die persoon gesoek na unieke uitkomste. Die uitkomste vir bemagtiging kan geleë wees in 'n persoon se vaardighede, talente, beroepsmoontlikhede, waardes en hoop wat die persoon inspireer. Die maatskaplike werker kan hierdie uitkomste deur fasilitering help ontdek.
Soos reeds vermeld in die artikel is 'n probleem ten opsigte van leierskap geïdentifiseer in agtergeblewe gemeenskappe in die Noordwesprovinsie. Tydens die stigting van 'n gemeenskaps-forum in die gemeenskap is probleme met veral leierskap ondervind. Vir die outeurs het geblyk dat die "leierskapprobleem" slegs beskou moet word as 'n moontlike werklikheid en nie noodwendig as dié werklikheid nie. Dit wou gevolglik voorkom of die probleem 'n algemene denkbeeld in die gemeenskap is (White & Epston 1990:6-7). Na gesprekke met individue het dit verder geblyk dat die gemeenskapsforum moontlik as 'n oplossing vir hierdie probleem kon dien. Die outeurs wou vasstel wat die werklikheid in die gemeenskap is deur groepwerk as metode en as 'n wyse van bemagtiging tot leierskap in die gemeenskap te konstrueer.Volgens Toseland en Rivas (2012:275) is die hoofdoel van maatskaplike groepwerk om groeplede te bemagtig sodat die groeplede beheer neem van hulle lewens binne en buite die groep. Die herskryf van gesprekke deur die narratiewe benadering wat gebed is in die postmoderne, gee riglyne vir die vorming van ander storielyne en dra by om mense se verhale te herkonstrueer na nuwe betekenisvolle lewenstories. Sodoende word die probleem deurdrenkte verhaal herskryf sodat dit harmoniseer met die temas van die individu se lewe (White 2007:128). Die narratiewe benadering geld nie net vir benadeelde individue nie maar vir enige individu wat sy dominante storie wil herskryf. In hierdie agtergeblewe gemeenskap was dit leierskap.
Volgens Venter (1992:9,40) bestaan groepe uit individuele lede sonder 'n gedeelde verlede maar wel met 'n gedeelde hede en 'n gedeelde toekoms vir die duur van die groepterapiekonteks. Die groep is 'n dinamiese selfontwikkelende eenheid in 'n proses van skepping en ontwikkeling, sonder definitiewe skeiding en rekursief verbind tot die wyer ekologie. Die groep is meer as die som van sy dele (Wetherell 1997:4,243). Individue gaan oor tot aksie en reageer verskillend in 'n groepsituasie (Enclopedia Mental Disorders, 2012).
Bemagtiging binne die postmoderne denke maak deel uit van die aard van professionele maatskaplike werk - eweneens ook deel van die ontwikkeling van mense met 'n paradigma-skuif van die moderne na die postmoderne en wat as 'n alternatiewe manier vir bemagtiging oorweeg kan word.
Die narratiewe benadering is genestel in die postmoderne benadering en die benadering is toeganklik vir alle kulture omdat dit met die individue/gemeenskap se verhaal omgaan en hier sluit dit die benadeelde individue en die agtergeblewe gemeenskappe in vir bemagtiging.
Postmoderne denke het vir die navorsers nuwe betekenis aan die verstaanproses gegee, met gepaardgaande verbeterde dimensionele perspektief op 'n saak. Die gemeenskap is saam met die betrokke partye verantwoordelik vir bemagtiging. Mense met hulle unieke lewenservarings en waardesisteme is vennote in die konstruering van een mens in 'n ander mens se storie. Narratiewe verrekenings van die lewe is nooit stabiel of reg nie. Dit is altyd vloeiend. Bemagtiging moet uitkomsgerig wees en moet dieselfde effek hê as 'n klip wat in 'n dam val en die rimpels in die water al verder laat uitkring.