Enige kind (of gade) wat vir hul stemtoon geraak is - soos om te skree of sarkasties te wees - weet dat die manier jy praat met iemand kan net so belangrik wees as die woorde wat jy gebruik. Stemkunstenaars en akteurs maak groot gebruik hiervan - hulle is vaardig om betekenis te gee op die manier waarop hulle praat, soms veel meer as wat die woorde alleen sou meriete.
Maar hoeveel inligting word in ons stemtoon en gesprekspatrone gedra en hoe beïnvloed dit ons verhoudings met ander? Rekenaarstelsels kan reeds vestig wie is mense van hul stemme, kan hulle ook vir ons iets vertel van ons liefdeslewe? Verbasend lyk dit asof dit.
Nuwe navorsing, net gepubliseer in die joernaal PLOS-ONE, het die vokale eienskappe van 134-paartjies wat die behandeling ondergaan, ontleed. Navorsers van die Universiteit van Suid-Kalifornië het rekenaars gebruik om standaard spraakanalise-eienskappe van opnames van terapeut sessie deelnemers oor twee jaar te onttrek. Die kenmerke - insluitend toonhoogte, variasie in toonhoogte en intonasie - alles hou verband met stemaspekte soos toon en intensiteit.
'N Masjienleer-algoritme is dan opgelei om 'n verband tussen daardie vokale kenmerke en die uiteindelike uitkoms van terapie te leer. Dit was nie so eenvoudig soos die opsporing of opheffing van stemme nie - dit het die wisselwerking van gesprek ingesluit, wat gepraat het wanneer en vir hoe lank sowel as die klank van die stemme. Dit blyk dat dit ignoreer wat gesê is en die oorweging van net hierdie patrone van praat was voldoende om te voorspel of paartjies saam sou bly. Dit was suiwer data-gedrewe, so dit het nie uitkomste verband gehou met spesifieke stemkenmerke nie.
Hoe 'n stemtoon die betekenis van 'n paar woorde kan verander.
Interessant genoeg is die volledige video-opnames van die terapie sessie aan kenners gegee om te klassifiseer. In teenstelling met die AI het hulle hul voorspellings gemaak deur sielkundige assessering te gebruik wat gebaseer is op die vokale (en ander) eienskappe - insluitend die woorde gesproke en lyftaal. Verrassend genoeg was hul voorspelling van die uiteindelike uitkoms (hulle was korrek in 75.6% van die gevalle) minderwaardig as voorspellings gemaak deur die AI wat slegs op stemkarakteristieke (79.3%) gebaseer is. Dit is duidelik dat daar elemente is wat gekodeer word in die manier waarop ons praat wat nie eens kundiges bewus is nie. Maar die beste resultate is die kombinasie van die outomatiese assessering met die deskundiges se assessering (79.6% korrek).
Die betekenis hiervan is nie soseer om AI in huweliksberading te betrek of om paartjies meer mooi aan mekaar te gee nie (hoe verdienlik dit ookal sal wees). Die belangrikheid is om te onthul hoeveel inligting oor ons onderliggende gevoelens gekodeer word in die manier waarop ons praat - sommige daarvan is heeltemal onbekend vir ons.
Woorde wat op 'n bladsy of 'n skerm geskryf is, het leksikale betekenisse afgelei van hul woordeboekdefinisies. Hierdie word gewysig deur die konteks van omliggende woorde. Daar kan skriftelik groot kompleksiteit wees. Maar wanneer woorde hardop gelees word, is dit waar dat hulle addisionele betekenisse aanneem wat oorgedra word deur woordspanning, volume, spreektempo en stemtoon. In 'n tipiese gesprek is daar ook betekenis in hoe lank elke spreker praat, en hoe vinnig een of ander kan interjekteer.
Oorweeg die eenvoudige vraag "Wie is jy?". Probeer om dit met stres op verskillende woorde te praat; "Wie is jy?", "Wie is jy en "Wie is jy?". Luister na hierdie - die semantiese betekenis kan verander met hoe ons lees selfs wanneer die woorde dieselfde bly.
Rekenaars lees 'lekkende sintuie'?
Dit is onverskillend dat woorde verskillende betekenisse oordra, afhangende van hoe hulle gepraat word. Dit is ook onaangenaam dat rekenaars sommige van die betekenis kan interpreteer agter hoe ons kies om te praat (miskien sal hulle eendag selfs kan ironie verstaan).
Maar hierdie navorsing neem sake verder as om net na die betekenis van 'n sin te kyk. Dit blyk onderliggende houdings en gedagtes wat agter die sinne lê, te openbaar. Dit is 'n baie dieper vlak van begrip.
Die terapie deelnemers lees nie woorde soos akteurs nie. Hulle het net van nature gepraat - of so natuurlik as wat hulle kon in 'n terapeut se kantoor. En tog het die ontleding inligting oor hul onderlinge gevoelens onthul dat hulle per ongeluk in hul toespraak "lek". Dit kan een van die eerste stappe wees in die gebruik van rekenaars om te bepaal wat ons regtig dink of voel. Stel jou voor dat jy 'n oomblik met toekomstige slimfone praat - sal ons inligting wat hulle kan optel, lek? Hoe sal hulle reageer?
Kan hulle ons van potensiële vennote adviseer deur na ons te luister en saam te praat? Kan hulle 'n geneigdheid vind vir antisosiale gedrag, geweld, depressie of ander toestande? Dit sou nie 'n sprong van verbeelding wees om die toestelle self as toekomstige terapeute - interaksie met ons op verskillende maniere om die effektiwiteit van intervensies wat hulle lewer, op te spoor.
Moenie bekommerd wees nie, want ons is jare weg van so 'n toekoms, maar dit verhoog privaatheidskwessies, veral as ons terselfdertyd meer met rekenaars interaksie het met die feit dat hulle meer kragtig word om die wêreld rondom hulle te ontleed.
Wanneer ons ook breek om die ander menslike sintuie te oorweeg, behalwe klank (spraak); Miskien lek ons ​​ook inligting deur middel van sig (soos lyftaal, bloos), aanraking (temperatuur en beweging) of selfs reuk (feromone). As slim toestelle soveel kan leer deur te luister na hoe ons praat, wonder ons Hoeveel meer kan hulle van die ander sintuie aflei.
Ian McLoughlin, Professor van Rekenaarkunde, Skoolhoof (Medway), Universiteit van Kent
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > AI kan voorspel of jou verhouding sal gebaseer wees op hoe jy met jou vennoot praat