Vervorming (verstuiting): oorsake, simptome, behandeling
Vervorming (verstuiting) is 'n ligament- of gewrigskapsulebesering wat verband hou met erge pyn en beperkte mobiliteit van die gewrig. Vervorming kom die meeste voor by sportongelukke. Die meeste word beïnvloed deur 'n vervorming van die enkel, knie of pols. As 'n distorsie korrek behandel word en die gewrig voldoende beskerm word, genees dit binne 'n paar dae tot weke heeltemal. Dit kan egter 'n permanente gesamentlike onstabiliteit bly. Lees alles wat u moet weet oor vervorming hier.
Vervorming (verstuiting) is 'n skending van die ligamente (ligamente) of die gewrigskapsule. Dit word meestal veroorsaak deur die draai van die las. Die ligamente dien om die gewrigte te stabiliseer. Dit lei die beweging en sorg dat die gewrig slegs tot 'n sekere mate beweeg. Die bande is van elastiese kollageenvesels. As die trekking aan die vesels te sterk is, word die ligamente te strek en word die weefsel beskadig. Aangesien in 'n verstuiging dikwels kleiner bloedvate van die kapsule skeur, vorm dit 'n sterk swelling en kneusplekke op die beseringsplek.
Dit is moeilik om 'n verstuiting te onderskei van ligamentverlenging of geskeurde ligament. Die dokter alleen kan nie 'n akkurate diagnose maak op grond van die simptome nie. Dokters neem dus die term verstuiting ietwat verder en definieer die ligamentagtige ekstensie en geskeurde ligament as 'n ondervorm van die verstuiting:
Graad 1 (effense distorsie): Oorstrekking van die ligamente sonder onstabiliteit en sonder strukturele skade aan die ligamente
Graad 2 (matige distorsie = ligamentstam): Sterk te rek of gedeeltelike skeur van een of meer ligamente, ook sonder gewrigstabiliteit
Graad 3 (ernstige distorsie = ligament skeur): Skeur van een of meer ligamente met onstabiliteit in die gewrig
Verwringing kan op alle gewrigte van die liggaam voorkom. Knie- en enkelgewrig kom veral voor by distorsies. Iets minder gereeld word die pols en vingers beseer. Vervorming in die elmboog of skouer word byna nooit gedoen nie.
Die enkel distorsie is die algemeenste van alle ligamentbeserings. Dit kom veral voor in sportsoorte waarin vinnige en dikwels baie kragtige bewegings met die bene uitgevoer word, byvoorbeeld as jy sokker speel of ski. Verdraaiing kan ook in die alledaagse lewe voorkom, soos wanneer u te vinnig met die trappe afloop, of as u op 'n ongelyke terrein loop. Dit kan vinnig gebeur dat u buig en 'n distorsie opdoen.
Dokters verdeel die enkel vervorming weer in verskillende subvorms, afhangende van watter ligamente van die gewrig geraak word. die supinasie is die algemeenste van alle sportbeserings. As 'n supination trauma, beskryf dokters die klassieke "knik", waarin die voetsool na binne werk (teenoor die ander voet). Die buitenste band is te strek. Gewoonlik word die besering oorweeg "Verstuikte enkel" verwys.
'N Ander vorm van verdraaiing is die Halswirbeldistorsion, waarin die servikale ruggraat deur sterk krag ontwrig word. Servikale distorsie kom baie minder gereeld voor as die distorsie van die enkel. Oorsaak is dikwels 'n sweepslag, byvoorbeeld in 'n motorongeluk. In 'n servikale ruggraatverspreiding kan belangrike senuwees en vate vasgevang en beskadig word. Daarom moet dit in elk geval so gou as moontlik deur 'n dokter ondersoek word.
As 'n eerste behandelingsstap, moet u die aangetaste gebied altyd onmiddellik afkoel en bêre. Verdraaiings wat in die alledaagse lewe voorkom, moet ook deur 'n dokter (huisarts, ongelukchirurg of ortopedis) ondersoek word. Die erns van 'n distorsie kan 'n geneesheer gewoonlik net betroubaar beoordeel, veral omdat die erns van die besering nie noodwendig ooreenstem met die sterkte van die pyn nie. Dus, selfs swaarder beserings kan relatief min pyn veroorsaak. Onbehandelde vervorming kan onherstelbare skade aan die gewrig veroorsaak.
'N Verstuiting is gewoonlik baie pynlik. Die beseerdes merk gewoonlik onmiddellik tydens of na die besering op dat hulle 'n distorsie opgedoen het. Soms kan die aangetaste gewrig nie behoorlik beweeg nie en swel na 'n kort tydjie. As bloedvate geskeur word, word daar ook 'n kneusplek (hematoom) op die beseerde plek gevorm.
As 'n verstuiting nie voldoende behandel word nie, kan dit sleg genees en sal die gewrig in die toekoms minder stabiel wees. Byvoorbeeld, as u 'n onstabiele enkel het, sal u meer gereeld vou en minder seker wees oor loop. As die ligamente herhaaldelik te veel gestrek word, sal hulle geleidelik uitlog. Dit kom by 'n sogenaamde "Schlottergelenk", wat min of geen stabiliteit op sigself het nie. Die gevaar om weer om te keer neem weer aansienlik toe. Aangesien die gewrig nie meer beperk is in sy bewegingsreeks deur die stabiliserende ligamente en die gewrigskapsule nie, kan dit onder las val in 'n wanposisie, wat mettertyd tot voortydige slytasie van die gewrig (osteoartritis) lei.
In 'n servikale torsie langs ernstige pyn verskyn ander simptome. Dit sluit in 'n styfheid in die nek, hoofpyn en duiseligheid. Die erns van die simptome hang af van die erns van die besering. Erge distorsie kan ook disfagie, slaapstoornisse, gesig- en gehoorprobleme en tintelende sensasies op die gesig of arms veroorsaak. Hierdie simptome ontstaan ​​wanneer senuwees en bloedvate in die nekarea gedruk kan word. In baie ernstige gevalle kom duidelike neurologiese simptome soos gangonsekerheid of spraakafwykings voor. Dit kom voor wanneer die vate wat die brein lewer (Ae.vertebrales) beskadig is deur die vervorming en die breinstam en die serebellum te min suurstofryke bloed ontvang.
Vervorming: oorsake en risikofaktore
Vervorming word gewoonlik veroorsaak deur onbekende, vinnige en kragtige bewegings, waarin individuele bande verby die normale vlak strek. Klassiek vir die distorsie van die enkelstelsel is die "knik", waarin die voetsool na binne gevou word en die buiteband by die enkel baie gestrek word (supination trauma). Verdraaiing in die kniegewrig vind plaas wanneer die knie byvoorbeeld na buite geskuif word. Vervormings kom gereeld voor, veral in snelle sportsoorte soos sokker, handbal, vlugbal en basketbal. Maar u kan ook in die alledaagse lewe stap as u stap of trap.
Verwringing in die skouer-, elmboog- of vingergewrigte is baie skaars. U kan hulle ook in sport, val of in 'n lomp beweging trek. Vervorming in die skouer kan ook voorkom as u buitengewoon swaar lig. Byvoorbeeld, 'n vervorming van die duim kom gereeld voor tydens ski: as die duim vassteek in die lus van die ski-paal as hy val, word die buitenste band te veel gestrek. In die meeste gevalle breek dit. Dit skep 'n sogenaamde ski-duim.
'N Afleiding van die servikale ruggraat (servikale ruggraat) kom voor as gevolg van 'n sweepslagbesering, soos in verkeersongelukke. Veral in die geval van 'n botsing aan die agterkant, is die risiko van 'n draai van die servikale ruggraat groot. 'N Servikale verstuiting kan ook voorkom tydens sport- en ontspanningsongelukke.
In seldsame gevalle kan genetiese bindweefselafwykings (bv. Marfan-sindroom, Ehlers-Danlos-sindroom) lei tot oormatige rekbaarheid van die ligamente en dus gewrigstabiliteit. Mense met hierdie afwykings loop 'n verhoogde risiko vir gewrigsvervorming en ontwrigting (ontwrigting).
Vervorming: ondersoeke en diagnose
In die geval van 'n vervorming of die vermoede van 'n ander letsel aan die gewrigte, is a Ortopedis of ongelukchirurg die regte kontakpersoon. As u twyfel, kan u ook u huisdokter besoek. Met 'n effense draai kan hy lyk of hy artikuleer en wenke gee oor hoe om op te tree in die nabye toekoms. In die geval van ernstige verdraaiing, sal hy u na 'n spesialis verwys.
Die dokter bevat belangrike inligting met die beskrywing van u huidige klagtes en alle voorwaardes wat daarvoor bestaan. Hierin anamnese U moet so noukeurig moontlik rapporteer hoe die ongeluk of besering plaasgevind het. Om meer leidrade te kry, kan die dokter vrae vra soos:
Wanneer presies het die pyn ontstaan?
Hoe het u opgetree na die ongeluk?
Het u die plek afgekoel?
Het u uself al op hierdie punt beseer?
Na die anamnese vind een fisiese ondersoek plaas. Die dokter skandeer eers die aangetaste gewrig versigtig. As 'n drukpyn voorkom, is dit die eerste teken van 'n distorsie. Die drukpyn word uitgedruk op die plek van die besering en die onmiddellike omgewing.
Ondersoek distorsie OSG (bo-enkel)
In die geval van die versteuring van die enkel, gaan die dokter eers na of die bandstrukture van die binne- en buitenste enkel ongeskonde is. Hy toets altyd albei bene om die beweeglikheid van die onbeseerde gewrigte met die beseerde te kan vergelyk. Die dokter maak die onderbeen met die een hand vas, met die ander hand probeer hy die voetsool versigtig in en uit draai. Normaalweg is die bewegingsomvang baie beperk deur die bande aan beide kante. In die geval van ligamentskade aan die een kant, kan die voetsool buitensporig ver na die kant gedraai word (verhoogde ontvouing van die enkel). 'N Ander ondersoekmetode op die enkel is die laai-toets. In hierdie toets bevestig die dokter sy onderbeen weer met een arm terwyl hy probeer om die voet vorentoe (toe-toe) en agteruit (hak-toe) te druk. Hierdie beweging word gewoonlik slegs baie beperk deur die bandstrukture. As die voet buitensporig glad is, is dit waarskynlik dat daar matige vervorming (ligament hiperextensie) of ernstige distorsie (ligament skeur) is.
Verdere ondersoeke: vervorming OSG
In die reël ondersoek die dokter die beseerde gewrig na die fisiese ondersoek met beeldtegnieke wat die omvang van die besering toon. Die algemeenste word 'n ultraklankskandering (sonografie) van die beseerde streek uitgevoer. Dit laat die dokter toe om te sien of 'n ligament of kapsule geskeur of te strek is. 'N Ander meer gesofistikeerde metode is magnetiese resonansbeelding (MRI), maar MRI is gewoonlik slegs nodig vir beserings wat chirurgies behandel moet word. Die MRI-beelde gee die chirurg 'n goeie oorsig van die omvang van die skade, selfs voor die prosedure. 'N Röntgenstraal kan ook geneem word om beserings aan die bene uit te sluit – veral in die geval van ernstige ongelukke.
Ondersoek na distorsie van die servikale ruggraat
'N Vervorming van die servikale ruggraat is potensieel baie gevaarlik, aangesien daar belangrike strukture in die area van die servikale ruggraat is, soos die rugmurg, belangrike neurale weë en bloedvate wat deur die brein voorsien word (Ae. Vertebrales). Voordat die werklike fisiese ondersoek begin, word meestal onmiddellike beelding (CT, X-straal, MRI) gebruik om ernstige beserings uit te sluit. As lewensgevaarlike beserings, soos 'n onstabiele breuk van die servikale ruggraat, uitgesluit word, kan die fisiese ondersoek uitgevoer word. Benewens die ondersoek van die bewegingsreeks, is 'n neurologiese ondersoek veral belangrik by vermoedelike rugmurgvervorming.
Eerstens ondersoek die dokter die mobiliteit van die servikale ruggraat. Die pasiënt moet sy kop na beide kante draai, hom na die bors laat sak en agtertoe strek. Beslissend vir die diagnose is of die pasiënt pyn het en hoe ver hy sy kop in verskillende rigtings kan beweeg. Die neurologiese ondersoek hang af van watter klagtes die pasiënt uitspreek. Basies word altyd 'n growwe neurologiese ondersoek uitgevoer om disfunksies van die brein, breinstam en rugmurg uit te sluit. Daarbenewens kan spesifieke ondersoeke byvoorbeeld die wanfunksionering van perifere senuwees aan die lig bring. In die nekarea loop talle senuwees, wat veral die hande en arm deur motoriese en vorentoe sensoriese stimuli vanaf hierdie liggaamsgebiede na die brein stuur. Skade aan hierdie senuwees kan opgespoor word met elektrononeurografiese ondersoeke (byvoorbeeld meting van senuweegeleidingsnelheid, elektromogram, ens.).
Die behandeling van 'n vervorming hang af van die erns van die besering. Verdraaiings van die gewrigte van die voet en been word oor die algemeen konserwatief behandel (nie-chirurgies). Chirurgie is gewoonlik net nodig as die gewrig baie onstabiel is as gevolg van die besering, of as die pasiënt spesiale spanning op die gewrigte plaas weens privaat of professionele vereistes (professionele atlete, konstruksiewerkers, ens.). In die geval van verdraaiing van die servikale ruggraat (verdraaiing van die servikale ruggraat), moet slegs ernstige beserings, byvoorbeeld 'n benige besering aan die servikale ruggraat, geopereer word. In elk geval moet lyers onmiddellik na die ongeluk 'n noodhulpmaatreël tref, sodat die besering so goed moontlik genees. Wees versigtig met baarmoederwondbeserings.
Die doel van die eerste behandeling vir 'n vervorming is om die swelling van die gewrig soveel as moontlik te verminder en om die pyn te verlig. Dokters beveel aan vir die eerste behandeling die sogenaamde PECH Reël:
P = breek: Hou op om dadelik te oefen. Sit en vermy, indien moontlik, die gewrig verder stres. Dit is waar, selfs al is die pyn aanvanklik nie so sterk nie. Enige bykomende spanning kan die ligamente en kapsule verder beskadig en die prognose aansienlik vererger.
E = ys: Verkoel die aangetaste gebied vir ongeveer 15 tot 20 minute. Gebruik yspakkies of koeverte met koue water. Die koue veroorsaak dat die bloedvate saamtrek en minder bloed ontsnap. Moenie die ys direk op die vel lê nie, anders kan rypskade voorkom, maar sit 'n bietjie stof tussenin.
C = Kompressie: Indien moontlik, moet u 'n kompressieverband skep. Dit stabiliseer die gewrig, saai die weefsel saam en voorkom dus dat bloed deur beseerde vate ontsnap. Selfs 'n kompressieverband voorkom so 'n groter kneusplek en swelling.
H = hoë kampe: Bêre die aangetaste gewrig die beste. Dus vloei die bloed van die gewrig makliker na die hart terug. Dit verminder die druk in die veneuse vate in die beseringsarea, sodat minder bloed uit die beseerde are ontsnap.
In die eerste hulp van a servikale verstuiting wees versigtig. Dit is belangrik om nie die nek te oorbeweeg voordat 'n ernstige besering aan die servikale ruggraat uitgesluit is nie. As vermoedelike rugmurgvervorming die eerste stap is, moet die pasiënt so gou as moontlik in die hospitaal opgeneem word.
Behandeling by die dokter
Vervorming word gewoonlik konserwatief (nie-chirurgies) behandel. Dit beteken dat die gewrig nie gestres moet word voordat die ligamente heeltemal van die besering herstel het nie. Om seker te maak dat u die gewrig nie meer belas nie, word daar selfs met geringe verstuiwings 'n stabiliserende verband ("verband") geskep. As die enkel of knie van 'n afstand af is, word aanbeveel dat krukke in die eerste paar dae na 'n besering gebruik word. In die geval van 'n vervorming in die vinger of in die pols, is dit voldoende om 'n stabiliserende verband toe te pas, sodat die gewrigte geïmmobiliseer word. Na die afseisoen moet u onder leiding van die dokter begin met ligte gimnastiekoefeninge vir die gewrig om geleidelik aan die beweging gewoond te raak.
Behandelingsvervorming OSG (bo-enkelgewrig)
Enkel distorsie word gewoonlik konserwatief behandel. Die pasiënt moet die enkel beskerm en mag dit vir 'n paar weke nie belas nie, afhangend van die erns van die besering. Om permanente verligting te verseker, trek die dokter 'n sogenaamde enkelsteun aan. Dit is twee vaste relings wat aan die kant van die enkel lê en met mekaar verbind word deur 'n meer stabiele verband. Vir die eerste paar dae kan krukke nuttig wees.
Ernstige distorsie (geskeurde ligamente, vasgeklemde kapsule of ligamente) of persone wie se gewrigte blootgestel is aan veral hoë vragte (professionele atlete, konstruksiewerkers, ens.) Kan chirurgie benodig. Daar word gepoog om die skade aan bande en kapsules te herstel. Tensy die bande heeltemal gesloop word, kan hulle gewoonlik toegewerk word. As dele van die ligament- of kapsulêre apparaat egter heeltemal losgemaak is, kan ligamente uit ander dele van die liggaam geneem word om die strukture op die plek van die besering te rekonstrueer.
Behandeling Verwringing van die servikale ruggraat
In die geval van 'n moontlike distorsie van die servikale ruggraat, moet u u kop en nek so kalm as moontlik hou en so gou as moontlik 'n dokter raadpleeg. Moenie probeer om jou nek "af te trek" nie. Totdat 'n ernstige besering (veral die bene van die servikale ruggraat) deur beeldtegnieke (X-straal, CT, MRI) uitgesluit is, moet u nie die nek as moontlik beweeg nie. Die bevestiging van "Stiff-Necks" of ruffs moet ook slegs deur opgeleide personeel uitgevoer word. Die verdere behandeling hang af van die erns van die besering. In ligte vorme van die draai van die servikale ruggraat is pynstowwe en die toediening van pynstillers gewoonlik voldoende vir etlike dae. As die nekbeserings ernstig is, kan 'n hospitalisasie nodig wees vir monitering of selfs chirurgie.
Tot onlangs is 'n sogenaamde servikale kraag gebruik om 'n verdraaiing van die servikale rugmurg te behandel, waarmee die servikale ruggraat grotendeels geïmmobiliseer is. Hierdie behandelingsmetode word nou nie ontmoedig nie, aangesien die servikale gewrigte dus te lang tyd te min beweeg word, wat die funksioneringsvermoë kan beperk. Die nek word vandag slegs vir 'n paar dae gemobiliseer. Daarna stel die geneesheer 'n sagte oefenprogram op wat geleidelik verhoog word totdat die servikale ruggraat en die omliggende strukture ten volle herstel.
Verdraaiing: siekteverloop en prognose
Met vroeë behandeling kan gevolglike skade en komplikasies dikwels vermy word. As u nie behandel word nie, kan 'n vervorming komplikasies en aansienlike laat effekte hê. Die liggaamsstrukture wat te veel rek of geskeur word, destabiliseer die gewrig. Dit verhoog die waarskynlikheid vir verdere distorsies – die gewrig word toenemend onstabiel. Met toenemende skade aan die ligamente kom dit uiteindelik by die sogenaamde "Schlottergelenk", wat skaars belasbaar is. So 'n dorsale gewrig ontwikkel veral by atlete.
Dit belas gereeld gereeld met hul gewrigte sodra die voorgeskrewe seisoen van die dokter verby is. Die las moet aanvanklik maklik wees en geleidelik verhoog. Boonop is die gespesifiseerde deur die doktersrus slegs 'n benaderde gids. As die gewrig onder las is, moet u voortgaan om dit te beskerm. Begin eerder met ligte oefeninge en verhoog die intensiteit en duur van die oefening oor 'n paar weke. In die geval van enkelfunksie of 'n verstuiting van die knie, moet u ook begin met ligte sportsoorte soos swem of fietsry. Sport soos draf of balsport is baie gewrig van die gewrigte en moet slegs stadig opgeneem word.
'N Ander gevaar wat 'n onstabiele las saambring, is 'n wanbelyning. Onder spanning word die kraakbeen buite verhouding gedra en die gewrig kan opraak – artrose ontwikkel.
'N Geringe vervorming sonder gepaardgaande skade en met voldoende en vinnige behandeling genees gewoonlik sonder komplikasies. Maak seker dat u u gewrig lank genoeg beskerm en dat u nie dadelik begin oefen as die pyn verdwyn nie. Die gewrig is stabiel genoeg om weer gelaai te word na 'n geskikte terapie en voldoende tyd vir rus. Na 'n effense distorsie herstel die gewrig gewoonlik heeltemal en is hy weer so stabiel soos 'n ongedeerde gewrig. Na matige of ernstige distorsies kan 'n mate van onstabiliteit agterbly. Aan 'n ander ondergang In die toekoms moet u verbande tydens sport dra.