'Dit is Jihad, man': Op die Siriese frontlyne met die FSA - Inligting
Dit is 'n koue Desemberdag in Noord-Sirië, en die son staan ​​op die punt om die middel van die lug te bereik. Ek en die negentienjarige Becker stap deur 'n leë stegie in 'n ou mark van die ou stad Aleppo. Aleppo word sedert 5000 vC deur mense beset. Dit is eens deur Alexander die Grote verower. Die ou stad waar ons deurloop, is tussen die 12de en 15de eeu gebou. Dit is deur Mongole en, in meer onlangse geskiedenis, deur Ottomane verower. Nou is dit en sy puinhope die plek van opgehoue ​​blok-vir-blok-gevegte tussen die Assad-regime en die Vrye Siriese leër (FSA). Becker is 'n vegter vir die FSA.
Die stegie word aangesteek deur skuurgate in die sinkdak wat dit bedek. Ligte strome deur, en 'n dik muwwe reuk hang swaar in die verkoelde lug. Voor ons hoor ons net die gedreun van granaatontploffings en die gekraak van sporadiese masjiengeweervuur. Rustig buig Becker sy kop en draai vinnig uit die stegie en in 'n verlate gebou, een van die min paadjies weggesteek vir sluipskutters. Sulke "paadjies" word dikwels deur ou mure en katakombes van die oorblyfsels geslaan en skep die enigste verbindings tussen die voorste linies. Becker dra 'n AK-47 wat op sy rug swaai terwyl hy deur die donker gebou beweeg. Hy dra geen wapenrusting nie, en glo net soos baie FSA-vegters dat Allah sy reg om hul tyd en plek van dood aan te stel, sou ontken. Becker het hierdie reis honderde kere afgelê. Dit is 'n roete tussen die klein kamer waarin hy snags slaap en die voorste linies.
Ons kruis deur 'n ander huis en gaan dan in 'n donker stegie in. Dit is verswart bakstene wat deur ontploffings en vuur geskaar is. Aan die einde van die stegie maak FSA-vegters hul wapens gereed en sien ek nie Becker en my nader nie. Dit lyk asof baie FSA-vegters die agterdeur streng opsioneel hou. "Allah ahkbar" sê Becker luidkeels en waarsku die mans om ons teenwoordigheid. Hulle lig hul koppe op en glimlag om hom te sien. Een van die mans hardloop na ons toe en gee Becker 'n drukkie. Hulle is almal baie bly om hom te sien, hom op die rug te pik en hom voor te verwelkom. Uit hul groet en ander klein tekens is dit duidelik dat hierdie groep FSA-vegters Becker soos 'n broer liefhet. Sommige noem hom selfs hul Prins. Becker praat kalm met die groepleier oor wat hulle gaan doen. Na die gesprek draai hy 'n rooi doek om sy kop om die sluipskutters in kennis te stel dat hy by die FSA is en gee my dan een om dieselfde te doen. Die verkeerde kleur dra kan dodelik wees.
Die mans het op Becker gewag en is opgewonde om hom die dag by hulle aan te sluit. As 'n groep begin hulle deur die puin van die finale gebou tussen hulle en die voorste linie. Becker tik my op die rug en ons gaan die donker in. Die vuurwapen van die masjiengeweer word harder.
Becker het gedurende sy senior jaar van die hoërskool weggestap om deel te neem aan diegene wat protesteer teen die Assad-regime. Terwyl hy betoog het, is hy gearresteer en gemartel; hy weet nie hoekom hy gekies is om opgeneem te word nie en om watter rede hy vrygelaat is nie. Toe betogings tot gewelddadige opstand draai, het Becker by die FSA aangesluit. Hy voel nou dat die revolusie sy persoonlike verantwoordelikheid is. Toe hy gevra is waarom, het hy sonder aarseling gesê dat hy 'n plig teenoor sy familie en 'n plig teenoor Islam het. Albei pligte het hom na die FSA gebring. Soos die meeste vegters van die FSA, hou hy sy geloofsoortuigings ernstig op en glo hy nie net dat hy veg vir Sirië nie, maar vir God. 'N Kort tydjie vroeër in sy lewe het Becker in Roemenië gewoon. Hy het vertrek, verduidelik hy, omdat hy opgemerk het dat die vroue daar van hom hou, en hy het teruggekeer huis toe om niks teen Islam te doen nie.
As Becker nie by die voorste linies of op patrollie is nie, bestudeer hy die Koran of maak sy wapen skoon. Hy lyk natuurlik deur albei te doen. Hy mis nog steeds sokker.
Die groep vegters verlaat die duisternis by 'n draf, een lêer oor die puin van 'n verwoeste gebou en in die binnehof van 'n ander. Die vuurwapen van die masjiengeweer is oorverdowend en konstant. Ontploffings bewe die hele grond waarop ons almal staan. Daar skiet 'n vegter deur 'n deuropening, en elke paar sekondes breek 'n harde kraak van die sluipskutter die lug af. Becker kyk na my rigting en vra of ek goed gaan. Ek is nie, maar 'Yah I'm fine man' kom uit. Hy en nog 'n vegter hurk op die grond en strategiseer. Hulle weet dat Assad se magte in die volgende gebou is, maar daar is nie 'n maklike manier om dit te stuur nie.
Die man wat deur die deur skiet, verander van posisie met 'n man agter hom, laat hom draai en kom staan ​​naby my. Sy oë is glasig en kaal. Sy hande bedek met stof en as. Hy haal 'n pakkie sigarette uit sy sak en gee my een voor hy 'n ander een in sy mond plaas. Becker kyk na my en dan word die deur oopgeskiet. Hy moet 'n sluipskutter uithaal as hulle die huis wil neem, maar hy weet nie of hy dit kan doen nie. Van albei kante van die lyn bars 'n skreeu; Assad se manne is 'n paar meter weg en die FSA skree dat hulle hul kant toe moet kom terwyl hulle in dieselfde asem vloek.
Nog 'n granaatontploffing hier naby skud die lug, en Becker en die man staan ​​en gebruik 'n glasstuk om die hoek van die deuropening te kyk. Die stegie is duidelik, maar hulle weet nie presies hoeveel die vyand daarvan kan sien nie. Hulle moet die kans waag, anders sal hulle nooit die volgende gebou inneem nie. Hulle spring albei uit, en ek volg soos die ander vegters in hul skietery wag. Die stof gaan sit in die stegie waar die koeëls net tref, en Becker draai om en vra my om te bly waar ek is, en gaan dan na die einde van die stegie met nog 'n vegter wat opgewek is. Ek is teen 'n muur in die stegie gehurk, en 'n derde vegter kom agter my rug. Becker bereik die einde van die stegie stadig en mik 'n paar oomblikke voordat hy gaan skiet. Die harde geweerkraak verbreek die oombliklike stilte, en dan eend hy terwyl 'n paar inkomende skote val. Hy lig weer op en skiet nog 'n paar rondes. 'N Vegter kom deur die deur wat ons net met 'n Russiese PK binnekom en begin deurblaas in die aangrensende gebou. Terwyl stof en as die stegie weer begin verstik, keer Becker na my kant toe en ons trek terug deur die binnehof en in die donkerte en tydelike veiligheid van die geboue.
Van die voorste linies af vra ek Becker oor Sirië. Hy praat oor hoe sy Sunni-broers, die meerderheid in Sirië, lank vervolg is onder Assad se bewind. Met 'n kalm erns verduidelik hy hoe die Sunni geslag word deur die regeringsleër en die Alawiete, die minderheidsekte waartoe Assad behoort.
Becker, soos baie FSA-vegters, glo dat Assad die dood van Sunnis deur Islam aanval. Hierdie oortuiging is wat Becker na Aleppo gebring het. Hy veg vir Islam, teen die vervolging van die Islamitiese volk, deur (hoewel hy dit sou betwis) ander Islamitiese mense. Daarom het hierdie 19-jarige voormalige sokkerster uit die voorstede van Aleppo 'n masjiengeweer gaan haal.
Saans onder die flikker van kragopwekkers wat deur 'n kragopwekking in 'n klein betonkamer vertoon word, probeer Becker verduidelik wat hy gesien en deurgemaak het, terwyl hy sy bes doen om die mortierdoppe wat lukraak in die kamers neerstort, te ignoreer, nes die een waarin ons sit. Becker sê aanhoudend dat ons te naby aan die troepe van Assad is om mortiere op ons te gebruik. In die vorige maande het baie van sy naaste vriende in die oorlog gesterf. Sonder traan praat hy van sy beste vriend van die hoërskool wat saam met hom in die stryd aangesluit het en net 'n kort tydjie gelede doodgeskiet is deur regimskutters in Aleppo. Hy haal 'n telefoon uit sy sak en wys 'n foto van die jong man se dooie, begrawe liggaam, sy oë toe, sy gesig die koudwit blou doek van die dood.
Voor die oorlog klink Becker se lewe soos die meeste tieners daarmee verband kon hou. Nou word hy elke dag omring deur veg, ontbering en dood. Deur ons praatjies word dit duidelik dat hy nie gereeld aan die toekoms dink nie. Hy is 'n fatalis; hy dink aan oorwinning en Islam. Hy moet wees om te doen wat hy doen. Hy weet dat hy 'n gevorderde militêre stryd voer met die toewyding van moderne oorlogvoering. Sy leër bestaan ​​uit ou stamme, moderne fanaties en universiteitstudente.
Becker weet ook dat sy rewolusie 'n swak verenigde front het. Burgerlike soldate soos hy doen wat hulle kan, terwyl die mees desperate en gevaarlikste geveg dikwels deur die harde Islamitiese front Al-Nusra uitgevoer word, wat onlangs deur die Amerikaanse regering as 'n terroriste-organisasie bestempel is. Ondanks die stadige ineenstorting van die Siriese samelewing en die daaglikse nuus van burgerlike slagtings, hoop Becker steeds op vrede. Hy droom van 'n land wat deur Islam geregeer word, maar vry vir alle mense, Moslem en Christene, Alawiete en Soenniete. So 'n plek is ver weg en hy weet dit. 'Inshallah,' sê hy. God gewillig.
Die aand het ons oor Amerika gepraat. Toe ek Becker die eerste keer ontmoet, het ek vir hom gesê dat ek van Chicago is, en hy het in die verte geluister na tenk- en mortierskille en my met 'n besorgde stem gevra: 'Is dit nie baie gevaarlik daar nie?' Becker is bekommerd oor my en wil hê dat ek 'n Moslem moet word.
Ek het hom gevra hoe sy ouers voel oor hom veg vir die FSA. Aanvanklik, het hy gesê, was hulle daarteen. Toe hy verduidelik waarvoor hy veg, kom hulle om. Ek het hom gevra hoekom. Hy het 'n oomblik gedink en probeer om dit wat hy aan sy ouers verduidelik het, aan my oor te dra. Hy hou toe stil en probeer dit vertaal in iets wat 'n Amerikaner sou verstaan. Hy het net geglimlag en gesê: 'Dit is Jihad, man.'
Becker rig sy wapen op vyandelike posisies in die Ou Stad Aleppo.
Zackaria, Becker, en Saed (van links na links) van die Vrye Siriese leërmilisie Abu Bakrstand vir aandgebed in hul woonkwartiere in die Ou Stad Aleppo.
Becker groet 'n ou vriend tydens sy detail in die ou stad Aleppo.
Becker maak die wond van Mohammed, met die bynaam The Hammer, skoon nadat hy tydens 'n kort skermutselings saam met Assad se regeringsmagte kapsel afgevat het.
Becker klim deur die puin van 'n gebou om sluipskietvuur in die strate vanAleppo te vermy.
Becker berei 'n spuit vir 'n gewonde vriend na botsings met die Siriese regime-vegters oor 'n moskee in Aleppo.
Becker staan ​​in die klein huise van sy milisie naby die voorste linies van die stryd om die Ou Stad. Regs van links: Becker, Muhammed, Dokter, Saed en Zackaria.
Becker en 'n paar van sy mede-vegters.
Saed, Makmood en Becker grap met my helm rond tydens 'n pouses van patrollies in die middel van die dag.
Becker toets die omvang van 'n nuwe wapen.
Becker wag dat dit goed gaan om een ​​van die vele sluipskietgate in die Ou Stad van Alppo oor te steek.
Becker stap na die voorste linies van die stryd om Aleppo.
Becker neem 'n oomblik om te rus na 'n kort botsing met regeringsmagte in beheer van die middelste blok.
Rook en glimlag
Becker en sy vriend, Doctor, neem 'n blaaskans tydens 'n patrollie rondom Aleppo. Alhoewel die meerderheid van die FSA swaar rook, doen Becker selde. Wanneer hy sy rookgewoontes uitlê, neem hy 'n oomblik om die woord 'inasem' op te soek en sê wanneer hy rook, inasem hy nie.
Terwyl jets oorhoofs vlieg, jongleren Becker 'n voetbal met 'n paar kinders. Alhoewel 'n groot deel van die inwoners van Aleppo die geveg gevlug het, is daar steeds 'n groot burgerlike bevolking wat onwillig is of nie kan vertrek nie. Voor die oorlog was Becker 'n ster-voetbalspeler, 'n sportsoort wat hy baie mis.
Becker lees die vers in die Koran wat praat van Jihad nadat hy die godsdienstige teks in 'n vernietigde moskee gevind het. Ek het hierdie opname oorspronklik nie gepos nie, maar sodra hy opgemerk het, het hy gevra dat ek dit weer moet neem en hom toelaat om die bladsy na hierdie een te verander. Hy was later teleurgesteld toe ek al my digitale foto's na sy rekenaar oorgedra het dat hierdie film nie onder hulle was nie.
Kyk die video: Syrias war: Who is fighting and why
Hierdie Cirque de Soleil-roetine leer u die betekenis van vertroue
Twee vroue het op 'n kanovaart gegaan. Die natuurverskynsels wat hulle op video vasgelê het, sal jou gedagtes laat waai