Hoe Junk Food die ontwikkelende tienerbrein vorm Mighty Natural
Die tienerbrein het 'n wrede dryfkrag vir beloning, verminderde gedragsbeheer en 'n vatbaarheid om deur ervaring gevorm te word. Dit manifesteer dikwels as 'n verminderde vermoë om gemorskos met 'n hoë kalorie te weerstaan. (Shutter)
Vetsug neem wêreldwyd toe, veral onder kinders en tieners. Meer as 150 miljoen kinders in die wêreld is vetsugtig in 2019. Hierdie kinders het verhoogde risiko vir hartsiektes, kanker en tipe 2-diabetes.
Tieners met vetsug is waarskynlik oorgewig bly as volwassenes. As hierdie neigings voortduur, 70 persent van volwassenes Bejaardes 40 jaar kan deur 2040 oorgewig of vetsugtig wees.
Ek is 'n neurowetenskaplike en my navorsing ondersoek hoe dieet die brein verander. Ek wil verstaan ​​hoe ongesonde diëte beïnvloed die ontwikkelende brein, en ook waarom jong mense vandag so geneig is tot vetsug.
Adolessente is die grootste verbruiker van kalorie-ryke "gemorskos" -kos. Tydens puberteit het baie kinders 'n onversadigbare aptyt, want vinnige groei benodig baie energie. Verhoogde metabolisme en groeispore kan tot 'n sekere mate teen vetsug beskerm. Maar oormatige eet van gemorskos met 'n hoë kalorie en toenemend sittende lewenstyle kan swaarder weeg as enige metaboliese beskerming.
Die tienerbrein is kwesbaar
Die tienerjare is 'n sleutelvenster vir breinontwikkeling. Adolessensie val saam met 'n nuutgevonde sosiale outonomie en die onafhanklikheid om persoonlike voedselkeuses te maak.
Tydens adolessensie word verbindings tussen verskillende breinstreke en individuele neurone ook verfyn en versterk. Die adolessente brein is smeebaar agv verhoogde vlakke van "neuroplastisiteit."
Dit beteken dat die brein baie ontvanklik is vir die vorming en hervorming van die omgewing - insluitend dieet. Op hul beurt kan hierdie veranderinge hard bedraai word sodra die ontwikkeling voltooi is. Die adolessente brein is dus kwesbaar vir veranderinge deur dieet veroorsaak, maar hierdie veranderinge kan deur die lewe duur.
Dit is moeilik om weerstand te bied teen gemorskos
Neurowetenskaplikes gebruik funksionele breinbeelding om te ondersoek hoe die brein reageer op spesifieke gebeure. Breinskanderings wys dat die prefrontale korteks - 'n belangrike breinarea vir gedragsbeheer en besluitneming - is nie heeltemal volwasse tot die vroeë 20's nie.
Beloningsgevoelens nadat u kos geëet het, kan oordryf word as gevolg van 'n groter aantal dopamienreseptore in die tienerbrein. (Shutter)
Hoe afstandbeheer die spanning kan verhoog en die welstand kan verminder
Die prefrontale korteks beheer en ignoreer drange wat veroorsaak word deur gebeure in die omgewing. Dit is veral moeilik vir tieners om te weerstaan ​​om 'n hele sak lekkergoed te eet of goedkoop gemorskos te koop.
Verliefde dryfkrag vir belonings
In teenstelling met die onvolwasse prefrontale korteks, is die die beloningstelsel van die brein - die mesokortikolimbiese dopamienstelsel - is op 'n veel vroeër ouderdom ten volle ontwikkel.
Tieners trek veral aandag aan belonings, insluitend soet en kalorie-digte kos. Dit is as gevolg van verhoogde aantal dopamienreseptore in die adolessente brein, sodat die gevoel van beloning oordryf kan word. Gereelde stimulering van die beloningsisteem lei tot 'n langdurige aanpassing van die brein.
Gedurende adolessensie kan hierdie veranderinge langdurige verskuiwings in die balans van breinkemikalieë veroorsaak.
Die tienermeisie breek saam 'n dringende poging tot beloning, verminderde gedragsbeheer en 'n vatbaarheid om deur ervaring gevorm te word.
Dit manifesteer as 'n verminderde vermoë om lonende gedrag te weerstaan. Dit is dus nie verbasend dat tieners verkies om voedsel te eet wat maklik is om te bekom en onmiddellik bevredigend te wees nie, selfs in die lig van die teendeel vir gesondheid. Maar wat is die blywende gevolge van die brein?
Transkraniale magnetiese stimulasie
Funksionele beeldingstudies wys breinaktiwiteit tydens take of kyk na beelde van voedsel. Breinkringe dat voedselbelonings meer aktief is by adolessente met vetsug in vergelyking met dié wat as normale gewig beskou word.
Interessant genoeg word laer aktiwiteit gesien in streke van die prefrontale korteks. Dit wys dat vetsug beide die aktivering van die beloningstelsel kan verhoog en die breinaktiwiteit in sentrums kan verminder wat die begeerte om te eet kan oorskry.
Wat belangrik is, suksesvolle gewigsverlies by adolessente herstel vlakke van aktiwiteit in die prefrontale korteks. Dit lewer kritiese kennis dat die prefrontale korteks 'n sleutelarea van die brein is beheer van voedselinname, en dat dieetintervensies die aktiwiteit in breinstreke verhoog wat selfbeheersing uitoefen.
Fisieke oefening verhoog die plastisiteit van die brein. (Shutter)
Transkraniale magnetiese stimulasie (TMS), 'n manier waarop wetenskaplikes breinaktiwiteit in die prefrontale korteks kan verander verander remmende beheer van eetgedrag. herhaal TMS-behandeling kan 'n nuwe terapie wees om kognitiewe beheer oor eet te herstel, wat help met die verlies van langdurige gewig.
Oefening verhoog die plastisiteit van die brein
Die oormatige eet van gemorskos gedurende die tienerjare kan breinontwikkeling verander, wat tot 'n blywende dieetgewoontes kan lei. Maar net soos 'n spier, kan die brein geoefen word om wilskrag te verbeter.
Verhoogde plastisiteit in die brein tydens adolessensie beteken dat die jong gees meer ontvanklik is vir verandering in lewenstyl. Fisieke oefening verhoog die plastisiteit van die brein, help om nuwe gesonde gewoontes in werking te stel. Die identifisering en ingryping van die brein deur vetsug word bepaal.
Funksionele breinbeeldvorming voeg 'n nuwe laag inligting aan waar klinici individue wat 'n risiko loop, kan identifiseer en breinskanderings kan opspoor tydens voedings- en leefstylintervensies.
Nog meer, TMS kan 'n nuwe behandelingsbenadering wees om die herkalibrasie van die jong brein te verbeter om blywende veranderinge in volwassenheid te voorkom.
Amy Reichelt, BrainsCAN-navorsingsgenoot aan die Westerse Universiteit se Schulich-skool vir geneeskunde en tandheelkunde, Wes-Universiteit