Die ANC-leierskap se voortdurende lang lippies oor die onafhanklikheid van die regbank, wat die ANC sou strem in die uitvoering van sy beleid en wat dus per definisie ongrondwetlike beleid moet wees – is nog ‘n voorbeeld. Suid-Afrika gaan op die internasionale persvryheidsindeks die kreeftegang, en is al sowat ‘n dekade lank nie meer die mees persvrye land op die kontinent nie.
Dié besluit sal klaarblyklik nie vanselfsprekend daartoe lei dat Zuma sy dag in die hof sal kry soos hy eens verlang het nie. Dit beteken nóg minder dat hy betyds opnuut vervolg sal word om sy herverkiesingsplanne aan die einde van die jaar in die wiele te ry nie. Soos prof. Steven Friedman ook uitgewys het: ‘n Skande wat die land tref, transkribeer nie noodwendig as skande in die ANC nie.
Heel dikwels staan Zuma sentraal in die omstredenhede wat baie Suid-Afrikaners skaam maak vir die beeld wat die land se leierskap internasionaal uitstraal, maar die ANC self straal die beeld uit van water van ‘n eend se rug af oor dié internasionale persepsies. Op die oomblik word die ANC deur akademici en kommentators gestriem oor die bitterbek aanval op sakelui, na prominente lede van die sakesektor skerp kritiek teen die ANC-regeerstyl uitgespreek het. Trouens. Die sakelui is aangesê om hul neuse uit die regering se sake te hou – terwyl die sakelui bloot die demokrasie regte wat die grondwet aan alle Suid-Afrikaanse burgers waarborg, uitgeoefen het.
As gesig agter die Zuma-dokumentasie gebruik die DA nou ook ‘n swart gesig, en ongeag die meriete van die persoon sal by baie kiesers die persepsie skuil dat dit meer oor die velkleur as die meriete handel. Die meeste kiesers wat daarna streef dat reg en geregtigheid geskied, sal ook niks verkeerd hiermee sien nie, en oordeel dat dit ‘n pragmatiese manier is dat die doel die middele heilig. Die staatsreg erken ook die geweldige belangrike rol wat burgerlike organisasies speel om ‘n grondwetlike demokrasie te laat vlot.
In Suid-Afrika word die patroon wat in groot dele van die wêreld as normaal aanvaar word, dat regte soos kultuurregte minstens gelyk staan aan individuele regte, dikwels nog as politiek-inkorrek beskou. Om dit as politiek-inkorrek te beskou en gevolglik die rug te keer op instansies wat hulle juis vir hierdie regte beywer, maar om dan om die braaivleisvure die mond uit te spoel oor diskriminasie deur die staat en sy organe, toon presies dieselfde politieke onvolwassenheid as waaraan die ANC hom skuldig maak. Dit is nie nodig om willoos ‘n slagoffer in jou eie land te voel en te wees nie. Val in by instansies wat op ‘n fatsoenlike wyse iets daaraan doen – en ‘n mens kan dit doen deur IN te wees.
Die Suid-Afrikaanse Olimpiese span is steeds op soek na sy eerste goue medalje nadat die roeiers Vrydagmiddag misluk het.