Melena in voëls - Algemene - 2021
Melena is die teenwoordigheid van verteerde bloed in die ontlasting van die mis. By voëls bestaan ​​die druppels uit drie elemente: ontlasting, urates en urine. Die druppels word in die mantel, die algemene leegkamer vir die spysverteringskanaal, urien- en voortplantingskanaal, geberg. Ontlasting word in die dermkanaal geproduseer en is gewoonlik liggroen of bruin van kleur. Urine en urates word in die niere geproduseer. Gewoonlik produseer voëls slegs 'n baie klein hoeveelheid vloeibare urine, en die meerderheid van die afval van die niere is in die vorm van halfvaste, wit / beige urates.
Melena verskyn gewoonlik as groen-swart, teer kruk. Die ontlasting kan ferm of vloeibaar wees (diarree). In die meeste gevalle word melena veroorsaak deur bloeding in die boonste spysverteringskanaal. Soms kan daar egter melena gesien word wanneer bloed ingeneem word.
Daar is baie oorsake van melena by voëls. 'N Paar van die meer algemene oorsake is:
Gastro-intestinale vreemde liggame
As u voël soms 'n paar druppels het wat donkergroen of swart van voorkoms is, maar geen ander simptome het nie, kan die kleurverandering deur die dieet veroorsaak word. Byvoorbeeld, voëls wat 'n gekleurde kommersiële pellets dieet gevoer word, pluk en eet soms net groenkleurige korrels. Dit gee die ontlasting 'n tydelike groen kleur. Ander dieetpigmente kan 'n soortgelyke effek hê. As die kleurverandering egter aanhoudend is (duur meer as 'n dag), herhalend (kom gereeld terug) of ander simptome voorkom, is mediese hulp nodig.
Trek die kop onder die vlerk
Braking of opskudding
Vars bloed in die ontlasting
U veearts sal spesifieke diagnostiese toetse aanbeveel, afhangende van hoe ernstig die melena is en watter ander simptome teenwoordig is. Voëls met melena het gewoonlik ernstige siektes wat uitgebreide diagnostiese toetse benodig.
'N Volledige geskiedenis is baie nuttig om 'n diagnose te kry. Die volgende vrae kan beantwoord:
Wanneer het die melena begin?
Het die druppels in konsekwentheid of kleur verander?
Kou u voël aan speelgoed of ander voorwerpe?
Watter tipe dieet eet u voël?
Is daar moontlike blootstelling aan ander voëls?
Diagnostiese toetse wat u veearts kan aanbeveel, sluit in:
'N Deeglike fisiese ondersoek
'N Fekale okkultiese bloedtoets
Monsterneming van die ontlasting of cloaca vir bakteriese kultuur en sitologie
'N Volledige bloedtelling (CBC) en serumbiochemie-paneel
Bloedtoetse of ander monsters vir Chlamydiose (Psittacosis)
Behandeling vir melena kan enige kombinasie van die volgende insluit:
Hospitalisasie vir vloeistofadministrasie en inspuitbare medikasie
Chirurgiese of endoskopiese verwydering van vreemde liggame
Dieetverandering of gedwonge voeding
Antibiotika of antifungale medisyne
Medisyne om die dermkanaal te beskerm
Medisyne om die beweeglikheid van die dermkanaal te verander
As slegs een of twee van die druppeltjies melenies voorkom en die voël geen ander simptome het nie, moet u die voël 24 uur sonder normale vrugte, groente of gekleurde korrels terugbring. Maak seker dat daar baie vars water beskikbaar is en dat die voël drink.
Gebruik slegs papier (geen rommel van enige aard nie) op die bodem van die hok, en verander die papier daagliks sodat u die druppeltjies kan monitor. As u druppels binne 24 uur nie weer normaal is nie, of enige ander simptome ontstaan, kontak u veearts.
Nadat u deur u veearts behandel is, moet u alle medikasie volgens voorskrif gee, solank dit aangedui is, selfs nadat die simptome weg is. Pasop vir 'n verandering in die druppeltjies en meld enige veranderinge of gebrek aan verbetering aan u veearts aan.
Melena is die teenwoordigheid van verteerde bloed in die ontlasting, en kom gewoonlik voor as gevolg van bloeding in die spysverteringskanaal, insluitend die gewas, slukderm, proventriculus, ventriculus of dunderm. Soms kom melena voor as gevolg van bloed wat ingeneem is. Dit kan byvoorbeeld voorkom as bloed van die neus of mond ingesluk word.
Melena moet onderskei word van vars bloed in die ontlasting, wat helderrooi is, en kom meestal van die kolon of die cloaca (algemene leeg- en opbergingskamer vir die derm-, urien- en voortplantingskanaal). Die kleur van die ontlasting kan ook verander as gevolg van veranderinge in die dieet, en dit kan verkeerdelik as melena verkeerd wees. As voëls byvoorbeeld swaar gepigmenteerde voedsel, soos bessies, tamatieprodukte of gekleurde korrels, gevoer word, kan die ontlasting die kleur van die kos verander. As die ontlasting ooit 'n baie donker groen-swart kleur lyk en 'n blink konsekwentheid het, moet u veearts onmiddellik in kennis gestel word, aangesien dit waarskynlik deur verteerde bloed veroorsaak word.
Anorexia, gewigsverlies, oesstase, braking of opskudding vergesel dikwels melena. Ontlasting kan 'n normale of los konsistensie wees.
Daar is baie oorsake van melena by voëls. In die meeste gevalle is bloeding in die spysverteringskanaal rede tot ernstige kommer. Daar is baie aansteeklike siektes wat melena veroorsaak, daarom is dit belangrik om u veearts in kennis te stel van potensiële kontak - direk of indirek - met ander voëls. Moontlike oorsake van melena by voëls sluit in:
Buitelandse liggame. Inslukte vreemde voorwerpe veroorsaak irritasie en ulkusse van die voering van die spysverteringskanaal, en is daarom 'n algemene oorsaak van melena. Psittacine voëls het kragtige bekke en 'n sterk instink om te kou. Algemene vreemde liggame sluit snit speelgoed, bas of houtskaafsels en stukke rubber speelgoed in.
Gifstowwe. Swaar metale, plante en sigarette word gereeld ingeneem. Die meeste plante en sigarette veroorsaak melena deur die dermkanaal te irriteer. Swaarmetale toksisiteit, wat veroorsaak word deur die inname van voorwerpe wat lood of sink bevat, is een van die algemeenste siektes wat by troeteldiervoëls gesien word. Nie alle voëls met swaar metaal toksikose het melena nie, en die meeste het ander simptome, veral neurologiese tekens.
Bakteriese infeksie. Bakterië kan die voering van die spysverteringskanaal binnedring, wat lei tot ulserasie of bloeding. Bakteriële infeksies kan afkomstig wees van ander voëls, van 'n oorgroei van gevaarlike bakterieë op vuil kos of waterkommels, of bedorwe voedsel. Dikwels leef klein hoeveelhede potensieel gevaarlike bakterieë in die dermkanaal sonder om skade te berokken. Hierdie populasie van bakterieë kan oorgroei en siektes veroorsaak as die immuunstelsel van die voël nie na behore funksioneer nie, soos in tye van spanning kan voorkom. 'N Oorgroei van skadelike bakterieë kan ook voorkom as antibiotika onbehoorlik gebruik word.
Virale infeksie. Verskeie voëlvirusvirusse kan melena veroorsaak. In die meeste gevalle is melena slegs een van verskeie simptome.
Neoplasie (kanker). Tumore in die dermkanaal is soms bloeding.
Cloacal papillomas. Papillomas is wratagtige strukture. Dit kom meestal voor in die cloaca, maar kan oral op die spysverteringskanaal voorkom. Papillomas is een van die algemeenste oorsake van vars bloed in die ontlasting, maar kan soms ook melena veroorsaak. Daar is ook 'n hoër voorkoms van kanker in die spysverteringskanaal by voëls met kloakale papillome.
Obstruksie. Soms kan 'n derm-intussusepsie (teleskoping van een deel van die dermkanaal na 'n ander) oorspronklik diarree en melena veroorsaak, dan later 'n tekort aan ontlasting later in die loop van die siekte.
Metaboliese afwykings. Lewersiekte of niersiekte kan melena veroorsaak.
Nasale of orofaryngeale bloeding. Bloed van bloeding gewasse, irritasie of infeksie in die neusholte, mond of farinks kan ingesluk word, wat lei tot melena.
Diagnose in diepte
'N Deeglike geskiedenis is uiters belangrik in die diagnose van diarree. Wees bereid om die volgende vrae te beantwoord:
Is daar vars bloed in die druppeltjies?
Het die dieet verander?
Eet die voël nog steeds 'n normale hoeveelheid kos?
Wat is die voëls se kougewoontes?
Het hy toegang tot metaalvoorwerpe of plante?
Kou die voël hout-, rubber- of snaarspeelgoed uitmekaar?
Is daar enige ander simptome soos slaperigheid, diarree of braking?
Is die voël blootgestel aan ander voëls?
Hoe gereeld word die hok, die kos- en waterdisse skoongemaak, en hoe word dit skoongemaak?
U veearts sal spesifieke diagnostiese toetse aanbeveel, afhangende van die huidige simptome en bevindinge van die liggaamlike ondersoek. Die meeste voëls met melena het 'n ernstige siekte wat uitgebreide diagnostiese toetse benodig. 'N Kombinasie van die volgende kan aanbeveel word:
Ondersoek van die neusholtes en mond
'N Fekale okkultiese bloedtoets om bloed in die ontlasting te onderskei van dieetpigmente
Monsterneming van die gewas, ontlasting of cloaca vir bakteriese kultuur en sitologie (kyk na seltipes vir bewys van infeksie of ontsteking)
'N Volledige bloedtelling (CBC) om die aantal sirkulerende witbloedselle te bepaal en te onderskei tussen aansteeklike en nie-aansteeklike oorsake van melena
'N Serumbiochemie-paneel om na bewyse te kyk vir metaboliese probleme, soos siektes in die lewer, niere of pankreas
Plasma-proteïne-elektroforese om na die tipes proteïene in die sirkulasie te kyk. Voëls met chroniese siektes, veral aansteeklike of inflammatoriese siektes, produseer byvoorbeeld teenliggaampies, en 'n toename in een klas proteïene (gammaglobuliene) kom voor. Voëls met lewersiekte of ernstige dermsiekte het gewoonlik lae konsentrasies van 'n ander proteïenklas (albumien).
Bloedtoetse wat die hoeveelheid swaar metale meet, soos lood of sink in omloop
Radiografie (X-Rays) om te kyk na bewyse van dermsiekte, grootte en digtheid van die lewer, niere of ander organe.
Kontrastradiografieë, soos 'n bariumstudie, om te kyk na gewasse of vreemde liggame, maagsere of verdikking van die dermkanaal. Hierdie toets bepaal ook hoe vinnig ingeneemde materiaal deur die dermkanaal beweeg word.
Fluoroskopie is 'n video of bewegende X-straal wat gebruik word om te bepaal of die koördinasie van peristaltiese golwe normaal is. Dit is nuttig in die diagnose van vreemde liggame, toksisiteit (lood of sink) of virussiektes (proventrikulêre dilatasiesiekte).
Abstrak-ultraklank is slegs moontlik by voëls met 'n vergroting van die lewer of vloeistof in die buik. Dit maak dit moontlik om die dermkanaal te visualiseer vir bewyse van die verdikking van die dermwand, massa van die spysverteringskanaal en vreemde liggame. 'N Spesialis doen hierdie toets gewoonlik.
Endoskopie word gebruik om die dermkanaal of liggaamsholte direk te sien. Monsters kan versamel word vir biopsie of kultuur. 'N Spesialis doen hierdie toets gewoonlik. Sommige vreemde liggame kan op hierdie manier verwyder word.
Verkennende laporotomie is 'n chirurgiese prosedure wat soms nodig is om segmente van die dermkanaal te verkry vir biopsie om die oorsaak van melena te bepaal.
Voordat 'n diagnose bereik word, kan die simptome behandel word, veral as die probleem ernstig is. Die volgende behandelings kan op sommige van toepassing wees, maar nie alle voëls met melena nie. Hierdie behandelings kan die erns van simptome verminder of u voël verligting gee. Nonspesifieke terapie is egter nie 'n plaasvervanger vir die definitiewe behandeling van die onderliggende siekte wat verantwoordelik is vir die toestand van u voël nie.
Voëls met melena en ander simptome soos lusteloosheid en anorexia benodig gewoonlik hospitalisasie en 24-uur versorging.
Vloeistofterapie is dikwels nodig omdat voëls ontwater kan word. Vloeistowwe kan deur 'n intraveneuse kateter, 'n interosseuse kateter (in die beenmurg) of onderhuids (onder die vel) gegee word. Die toedieningsroete sal afhang van die erns van die uitdroging.
Dieetverandering kan nodig wees vir voëls wat nog bereid is om te eet. 'N Dieet met 'n lae vetvrug en maklik vertering word aanbeveel. Voëls met melena word gewoonlik nie weerhou van voedsel nie. Voëls het 'n baie hoë metaboliese tempo en benodig 'n konstante bron van energie.
Gedwonge voeding van 'n maklik verteerbare vloeibare voedsel kan nodig wees by voëls wat voedsel weier. U veearts kan 'n buisie in die voëlgewas deurbring om hierdie voedsel te lewer.
Antibiotika of antifungale medisyne kan nodig wees om 'n oormaat bakterië of gis te behandel of te voorkom.