Geskryf deur Mark Gerzon
Image deur Игорь Левченко
Halfpad deur my lewe leef ek asof die grootste deel van my diep, fundamentele groei agter my was. Sonder dat ek dit geweet het, het ek ons ​​kultuur se verouderde en simplistiese siening van volwassenheid aanvaar - dat die persoon wat jy by midle lewe is die persoon wat jy altyd sal wees.
Maar ek was verkeerd.
Ons het baie woorde om minder as twintig jaar van die lewensiklus te beskryf: pasgebore, babas, kleuters, kleuters, kinders, tieners, adolessente, ensovoorts. Ons het al hierdie woorde nodig omdat kinders so vinnig groei. Maar om die volgende halwe eeu te beskryf - die tydperk van vyftig jaar of meer nadat ons twintig jaar oud geword het - het slegs een algemeen aanvaarbare woord: volwassenheid.
Die armoede van ons taal toon dat ons nog steeds nie verstaan ​​dat "volwassenes" ook groei nie. Ons tree op asof volwassenheid een lang, stabiele, voorspelbare tydperk is. Ons tree op asof ons 'n langtermynkontrak uitgereik het, soos om 'n verband af te betaal.
Die tweede helfte van die lewe
Ek was van hierdie nou uitsig afgeskrik nie lank gelede nie, nadat sekere gebeurtenisse in my lewe wat ek in hierdie boek beskryf (Luister na Midlife) my in 'n toestand van verwarring en onsekerheid gegooi het. Op die presiese tyd toe ek gedink het dat my ontwikkeling tot 'n einde gekom het, het ek myself begin met 'n totaal onverwagte reis van groei en verandering. Ek het ingeskryf wat die groot Switserse psigoanalis Carl Jung die "tweede helfte van die lewe" noem.
Heeltemal onvoorbereid, ons begin met die tweede helfte van die lewe. . . ons neem die stap in die middag van die lewe; Erger nog, ons neem hierdie stap met die vals veronderstelling dat ons waarhede en ideale sal dien soos voorheen. Maar ons kan nie die middag van die lewe leef volgens die program van die lewe se oggend nie - want dit was goed in die oggend, dit sal min wees in die aand, en in die oggend was die ware wil in die aand 'n leuen geword. (1)
Ons kan nie weet of ons die middag van ons lewens ingeskryf het deur die aantal kerse op ons verjaardagkoek te tel nie. Ons betree nie die tweede helfte nie, net omdat ons 'n sekere ouderdom bereik wat in 'n nul eindig. Om te weet waar ons in transformasieproses is, moet ons leer om binne te gaan.
Volwasse ouderdom: Transformasie en Metamorfose
Sodra ons binne kyk, ontdek ons ​​dat volwassenheid 'n tyd van transformasie kan wees. Dit kan 'n tyd van geestelike ontvouing wees. Dramatiese soos dit mag klink, kan volwassenheid metamorfose wees. As jy dit moeilik vind om te glo, onthou dat 'n skepsel so eenvoudig en primitief soos 'n ruspe 'n kokon betree; sy liggaam los gedeeltelik op en "sterf"; dit word in 'n ander vorm hersaamgestel; En uiteindelik verskyn dit as 'n skoenlapper. Is dit dus nie moontlik dat 'n kreatuur so kompleks en ontwikkel as 'n mens ook 'n ewe diepgaande metamorfose kan hê nie?
Op grond van onderhoude het ek met 'n wye verskeidenheid mans en vroue gevoer, en op grond van my navorsing oor die literatuur oor volwasse ontwikkeling, is ek daarvan oortuig dat die antwoord op hierdie vraag ja is. Daar is 'n volwasse metamorfose. In teenstelling met die caterpillar se metamorfose, is ons transformasie egter onsigbaar. Dit gebeur in 'n deel van ons wat nie op X-strale voorkom nie, kan nie deur mediese toerusting gemeet word nie en kan nie in 'n laboratorium getoets word nie. Dit gebeur in ons. En dit gebeur oor 'n leeftyd.
Ons metamorfose is eintlik 'n soeke. Die aanwysings op ons soeke is vrae (van quaerere: om te soek). Hulle sal ons nie outomaties in die regte rigting wys nie. Maar as ons hierdie vrae vra en antwoorde met oop hart soek, sal hulle ons vorentoe beweeg op ons reis. Sommige van hulle sluit in:
* Jy lyk nie meer jonk nie. Jy kan nie meer die tekens van veroudering versteek nie. Hoekom pla dit so baie?
* Jou sin vir die doel is afwegging. Alles lyk asof dit sy betekenis verloor. Wat het met die vonk gebeur?
* 'N Ander kant van jou persoonlikheid is skielik om homself te beweer. Hierdie "skaduwee kant" bel onverwags op. Jy vind jouself dinge wat buite karakter is. Wie is hierdie "ander persoon" binne-in jou?
* Jy soek nou 'n ander soort verhouding - dieper, meer outentieke. Maar waar, en met wie, kan jy dit vind?
* Sonder waarskuwing kry jy 'n "geliefde" op iemand. Jy is geskok. Daardie persoon is nie eens "jou tipe" nie. Hoekom dink jy so baie aan hulle?
* As jy jare gelede jou loopbaankeuse gemaak het, het jy sekere talente wat jy gehad het, opsy gesit. Hoekom kom hulle terug, eis om uitgedruk te word?
* Jou kinders word groot en vinnig. Hulle het soveel van jou energie en fokus verbruik. Jy wonder: hoe sou lewe gewees het sonder hulle?
* Of jy is kinderloos. Dit het goed gelyk. Maar nou raak die vraag na jou: As jy 'n kind het? Of is dit al te laat?
* Jy het nog altyd geweet dat jy sou sterf. Maar nou voel jy dit in jou maag. Waarom lyk die tyd nou korter. . . soms te kort?
* Dit was jare sedert vrae oor God of geloof in u gedagtes was. Jy het gedink hulle is lankal gevestig. So hoekom kom hulle weer op?
Stages van die lewe: krisisse of passasies?
Reeds op die rakke van boekwinkels en biblioteke is daar talle boeke, akademies en gewild, wat ons vertel van die krisisse of stadiums van ons lewens. U sal deur sekere "psigososiale stadiums" gaan, sê die bekende psigoanalis Erik Erikson, wat my onderwyser en adviseur aan die Harvard Universiteit was. Jy sal vorder deur 'n reeks van "oorgange", berig psigiater Daniel Levinson, wat ek vir my boek, Luister na Midlife, gevoer het. U sal 'n stel interverwante "transformasies" ondergaan, adviseer nog 'n kenner op volwasse ontwikkeling, Roger Gould. Jy sal voorspelbare "passages" ervaar, raad aan joernalis Gail Sheehy, wie se boek die kundiges se teorieë gewild gemaak het. (2)
Maar wat hulle nie kan doen nie, glo ek is voorspel die pad wat jou lewe sal neem, of myne. Om Abraham Lincoln te parafraseer, is sommige van hulle veralgemenings van tyd tot tyd van toepassing op sommige van ons - maar die tye wanneer hulle nie op ons van toepassing is nie, is gewoonlik die belangrikste. Hulle is nie van toepassing op ons wanneer ons lewens onderbreek word deur belangrike historiese verskuiwings wat uniek is aan ons generasie nie. Hulle is nie van toepassing op ons wanneer ons uitgedaag word met óf onverwagte siekte of ongewone lewensduur nie. Hulle is nie van toepassing wanneer ons die talente of geskenke wat ons eie is, uitdruk nie. En miskien is dit belangrik dat hulle minder en minder aan ons toepas as ons in en deur die tweede helfte van die lewe beweeg.
Verwarring en Mayhem: Die reis deur volwassenheid
U kan onthou dat die beste verkoper-passages, wat die kwessie van volwasse ontwikkeling effektief in die middel van die sewentigerjare in die openbare bewussyn gebring het, die ondertitel "voorspelbare krisisse van volwasse lewe" dra. Net soos kinders deur spesifieke fases van kinderontwikkeling gaan, het Sheehy lewensverhale en anekdotes verswak, wat voorgestel het dat volwassenes op dieselfde wyse deur 'n spesifieke reeks ontwikkelingsfases gaan. Terwyl Sheehy buite die skaduwee van twyfel getoon het dat volwassenes groei, glo ek nie ons groei is voorspelbaar nie. As dit was, hoekom sou enige van ons verlore raak? Inderdaad, waarom sou die kenners hulself verloor? As jy tussen die lyne in die boeke van hierdie kenners lees of hulle ondervra (soos ek gedoen het), leer jy gou dat hulle net so verward is oor hul reis deur volwassenheid as enige van ons.
Die waarheid is: Die kundiges kon nie hul eie groei voorspel nie, baie minder van ons. Hoe meer ons werklik vir ons hele lewens groei, hoe moeiliker is dit om na 'n statistiek te verminder. Probeer soos wat die kenners ons kan maak om hul teorieë te pas, ons sal nie. Probeer wat hulle mag om ons lewensgeskiedenis te maak, volg hulle stadiums, hulle kan nie, want soos ons volwassenes is, is ons minder voorspelbaar.
Miskien kan navorsers van kinderontwikkeling voorspel wanneer en in watter volgorde kinders sal leer om te kruip, loop, praat en so aan. Immers, 'n kind se ontwikkeling is sigbaar. Dit het duidelik identifiseerbare, waarneembare, opeenvolgende stadiums. Maar dit is net die begin van die menslike reis. Wanneer ons fisies ons volle hoogte bereik, is ons nog in die ruspale stadium van ons reis. Wat volgende gebeur, is nie duidelik nie, nie waarneembaar nie en nie opeenvolgend nie. Wat oor die volgende vyf, ses of sewe dekades gebeur, is 'n raaisel. Ons kan dit bestudeer, ondersoek, dit ondervra, kaarteer dit - maar uiteindelik bly die raaisel.
Wanneer die kenners probeer om te beskryf wat gebeur in verskillende stadiums van volwassenheid, loop hulle in die moeilikheid. Kan hulle veralgemeen dat jong volwassenes in die vroeë twintigerjare trou en kinders het? Nee. Kan hulle aanneem dat mans en vroue in hul twintigerjare 'n loopbaan leer sal kies? Skaars. Kan hulle voorspel dat veertigjariges minder geskik sal wees as wanneer hulle dertig was? Nie meer nie. Ons weet presies watter "graad" in die laerskool om 'n kind te vind wat tien jaar oud is. Maar kan ons voorspel watter graad in die lewe ons veertigjariges sal vind? Hulle kan grootouers wees - of hulle het dalk net hul eerste kind gehad! Hulle kan die eerste tekens van energieverlies en verminderde vitaliteit ervaar - of hulle kan meer fiks wees as wat hulle 'n dekade vroeër was! Hulle het dalk opgehou om so ambisieus te wees en word bekommerd oor geestelike sake - of hulle het uiteindelik besluit om die geheime ambisies uit te druk wat hulle nooit voorheen gedra het nie! Daar is eenvoudig geen manier dat die moderne lewens van mans en vroue gekategoriseer kan word in netjiese, gestandaardiseerde chronologiese stadiums nie.
In plaas van antwoorde, word ons met vrae oorgelaat. Hoe groei volwassenes? Wat is presies ons metamorfose? Gaan dit met almal gebeur? Hoe kom ons in die kokon - en hoe gaan ons uit? En laastens, hoe kom ons in ons eie en leer om te vlieg? Alhoewel hierdie vrae metafories is, is hulle werklik. Ek weet hulle is omdat ek na tellings van mans en vroue geluister het om hul eie ware verhale van transformasie te vertel.
Onderbrekings en deurbrake van volwassenheid
Soos jy leer oor die transformasies van volwassenheid, sowel die afbreekpunte en deurbrake, sal jy vir jouself sien dat niemand se proses van groei of verandering soos jou eie is nie. Soos Walt Whitman geskryf het, "Nie ek nie, niemand anders nie, kan daardie pad vir jou reis. Jy moet dit vir jouself reis." Nietemin kan die stories van diegene wat voor jou gegaan het, as 'n gids dien. Wanneer jy op jou reis verdwaal, draai na hulle wysheid. Maar hulle kan jou die weg wys in jouself, waar die stem vir jou die belangrikste is.
As jy daardie stem kry, luister na dit. Dit sal jou help met die reis deur volwassenheid. Dit sal jou help om in jou eie te kom.
(1) Toms, Michael. 'N Oop lewe: Joseph Campbell in gesprek met Michael Toms (New York: 1990).
(2) Volwasse ontwikkeling is een van die jongste in die algemene veld van menslike ontwikkeling. So onlangs as die laat 1980's is groot fondse toegeken deur die MacArthur Foundations vir navorsing in kinderontwikkeling, adolessente ontwikkeling en ouerontwikkeling. Terloops het hulle besef dat daar 'n groot gaping in hul befondsing was, naamlik die middel derde van die lewensiklus. Dit bly die ontbrekende skakel in ons begrip van die lewensiklus.
Uitgesoek met toestemming. © 1992.
Luister na Midlife: draai jou krisis in 'n soeke
deur Mark Gerzon.
B As gevolg van onderhoude met 'n wye verskeidenheid mans en vroue en navorsing oor die literatuur van volwasse ontwikkeling, antwoord Mark Gerzon die vraag: "Is dit moontlik dat die mens 'n diepgaande metamorfose in die middel lewe ervaar?" met 'n klinkende "ja".
Mark Gerzon se rol as kronikus van die naoorlogse generasie se reis het begin met sy 1969-bestseller, The Whole World is Watching. Hy is ook die skrywer van 'n kinderjare vir elke kind, 'n keuse van helde, en 'n huis verdeel: ses geloofstelsels wat sukkel vir Amerika se siel. Hy lei landwye werkswinkels landwyd saam met sy vrou, Shelley Kessler. Besoek sy webwerf by http://markgerzon.com/
Meer boeke deur Mark Gerzon
Video / aanbieding met Mark Gerzon
Rise Up - die film
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Die tweede helfte van die lewe: verwarring en chaos of transformasie en metamorfose?