Vernon Philander het die ganse krieketwêreld op ’n hoop gejaag met sy fenomenale intreeslag op die toetsarena en hy bly een van my heel grootste gunstelinge in die Protea-opset. Sy 123 paaltjies (teen 22.13) hou selfs vir Steyn (402 teen 22.48) ’n bedreiging in, sou hy lank genoeg in die toetsarena kon bly. Maar onthou: Philander is by uitstek ’n nuwebal-naatbouler wat nog nooit op groot vaart staatgemaak het nie. Hy kry sy beweging, met die nuwe bal, van die naat af: op ’n harde kolfblad. Proe hy nie sukses in sy eerste tien boulbeurte nie, word die naat afgesloof en speel die blad nie saam nie, word Vernon aansienlik minder doeltreffend. En dis presies waar Indiese blaaie hom nie pas nie.
Die Proteas, egter, is nie verniet die wêreld se heel beste toetselftal nie: ons word nie sommer geklop nie. En kyk jy na ons topkolwers en topboulers se toetsgemiddeldes en jy vergelyk dit met die Indiese vyand, lyk dit amper vanselfsprekend dat Suid-Afrika die pyp sal rook:
In die goeie ou dae, toe boks nog boks was, het jy net sewe gewigsafdelings in die “wrede sport” gehad en net een wêreldkampioen in elk daarvan. En gevegte om wêreldtitels is oor 15 rondes beslis. Altyd. Nie twaalf, soos vandag nie.
Toe tref dit my eendag dat toetskrieket ook oor 15 “rondes” beslis word: drie sessies op elk van die 5 dae. Hoewel ’n “uitklophou” in die eerste ses “rondes” van ’n kriekettoets waarskynlik nie geplant kan word nie, het dit tog by my opgekom dat jy aan elke sessie punte kan toeken, en dan, as daar na vyf dae nie ’n wenner is nie en jy met die onbevredigende “onbesliste” einde sit, kan jy ’n oorwinnaar “op punte” aanwys: net soos in boks.
Die koerante het julle reeds vertel van die meeste van die rekords wat gespat het, maar ek sien nie dat daar gewig gemaak word van die feit dat Suid-Afrika nou vir die elfde keer uit 13 geleenthede ’n bepalende eendagwedstryd gewen het nadat die reeks vóór die laaste kragmeting gelykop was nie. ’n Eindstryd met ander woorde, is 11 uit 13 keer gewen om ’n reeks te beklink. Hoe’s daai?
En niemand vertel jou dat die “chokers”-etiket ’n mite is nie, gesien in die lig van die feite hierbo. Ja, ons kon nog nie die Wêreldbeker buit nie, maar dit was telkens die gevolg van ’n bitter ongelukkige sameloop van omstandighede. Net een keer, toe ’n misverstand tussen Donald en Klusener tot ’n paniekbevange uithardloop aanleiding gegee het, kon jy praat van “chokers”.
Nou sê ek vir julle en ek soek iemand om met my te verskil: Die Proteas is die wêreld se beste eendagspan.
En hier, in die gepakte Wankhede-stadion in Mumbai, bulder 50 000 stemme die naam van ’n Suid-Afrikaner uit...en dit ondanks die feit dat elke Indiër die plaaslike span wou sien wen.
Eintlik hoort AB de Villiers nie op ’n krieketveld nie. Hy speel houe wat hy nie mag speel nie. Hy slaan sesse van balle wat goeie (sterflike) kolwers sou blok. Hy vertoon slaankrag wat nie bestaansreg het nie en wat niemand hom kan nadoen nie. Mense kan nie teen hom krieket speel nie.