FILIPPENSE - REEKS NO 11: 'n Nuwe manier van reg leef - Tafelberg Nederduitse Gereformeerde Kerk
FILIPPENSE – REEKS NO 11: ‘n Nuwe manier van reg leef
In Filippense 3 gee die apostel Paulus in ‘n sekere sin sy getuienis van hoe hy self tot geloof gekom het. Hy lê belydenis van geloof af – voor die hele gemeente van Filippi (per brief).
Eintlik herskryf die apostel in hoofstuk 3 vanuit ‘n ander hoek wat hy in die eerste gedeelte reeds geskryf het. Maar dit hinder hom nie, want dit gee die lesers meer sekerheid aangaande die inhoud van die wonderlike Evangelieboodskap oor die Here Jesus.
En dit gee ook blydskap. Blydskap wat nie van omstandighede afhanklik is nie, maar wat in die Here vasgeanker is. Dis ware blydskap.
Hoe nodig het die gemeente in Filippi nie sekerheid & blydskap gehad nie, want hulle was getreiter deur – wat genoem word – die Judaïste. Die Judaïste was vals leraars uit die Jodendom wat daarop aanspraak gemaak het dat hulle ook op die Here Jesus Christus vertrou vir redding en saligheid, maar dat daar iets ekstra nodig was om te doen om heeltemal en voluit Christene te wees: Jy moes stukkies van die Wet van Moses ook onderhou. Jy moes jou byvoorbeeld laat besny en die Saterdagsabbat onderhou.
‘n Mens kan verstaan dat die apostel dit baie nodig ag om die Filippense te waarsku en om hulle opnuut te verseker dat die nakom van sekere voorskrifte nie nodig was om in God se goeie boekies te bly nie. Dis immers nie die fisiese besnydenis wat enige waarde het nie, maar die hart wat geestelik besny is! Iemand wat sy/haar vertroue op Jesus oorgeplaas het en wie se lewe deur die Heilige Gees beheers word, is iemand wat nie meer op uiterlike rituele en die nakom van uiterlike voorskrifte vertrou om by God reggestel te wees nie.
Dis ongelooflik dat dit juis Paulus is wat hierdie ontdekking gemaak het, want as daar nou ooit iemand was wat rede gehad het om te vertrou op afkoms en wetsonderhouding en die nakom van reëls en onderhouding van wette om met God reg te wees, dan was dit hy!
Maar iets geweldig het in sy lewe gebeur. En hy getuig daarvan teenoor die Filippense – om hulle te help om standvastig te staan teen die Judaïste. Hy lê openbare belydenis van geloof af!
Maar sy getuienis klink baie anders as die getuienisse wat ons soms hoor.
’n Mens hoor soms hoe mense getuig van hoe hulle omgedraai het van ’n verkeerde manier van lewe ná ’n regte manier van lewe. Maar dit is NIE die soort ommeswaai waarvan Paulus getuig nie. Hý het omgeswaai van een manier van reg wees/leef na ‘n totaal ander manier van reg wees/leef.
Daar was nooit ’n tyd in Paulus se lewe wat hy nie reg geleef het nie. Vanaf kinderjare was daar die vurige passie om toegewyd aan God te lewe. Altyd het hy probeer om opreg & vroom te wees. Trouens: So was ál die Joodse Fariseërs. Hulle het nie willens en wetens verkeerde/slegte lewens gely nie. Hulle was die voorbeeldige kerkleiers van die tyd. Paulus verklaar in alle eerlikheid dat hy ONBERISPELIK volgens die WET geleef het. Wie kon ooit so iets verklaar? Hy was ‘n regtige, ware en opregte Jood. Hy het op al die uiterlike dinge vertrou om by God reg te wees.
Daar was net een yslike probleem: Paulus het gedink hy moet homself verlos kry deur hierdie onberispelike toewyding aan die Here. Naamlik dat sy toewyding maak dat God van hom hou en hy in God se goeie boekies is – reggestel is met God. Hy het gedink die erns & opregtheid van sy toewyding – tel punte by die Here. Kry regmerkies. Die Here glimlag vir hom omdat hý so toegewyd was – so het hy gedink. So dink alle mense wat nog nie regtig die Bybelse boodskap van Christus gesnap het nie – deur alle eeue tot vandag toe.
En, oënskynlik wás Paulus op die regte pad, want hy het altyd REG gelewe! Hy het die Wet 100% volgens sy vermoë onderhou! Hierdie Paulus het uitsonderlik goed geleef.
Totdat hy die ontdekking gemaak het wat sy lewe heeltemal omgekeer het. Hy het ontdek dat – al hét hy reg gelewe – die MANIER waarop hy reg gelewe het, verkeerd was. Watter manier? Die manier van self doen en vertrou op dit wat hy doen en nie doen nie. Al hét hy “reg” gelewe, was PAULUS al die pad in die middelpunt – die EIE SELF wat so mooi presteer – en daarom het hy eintlik hopeloos verkeerd gelewe al het dit gelyk asof hy reg lewe!
En toe ontdek Paulus ’n nuwe manier van reg lewe/reg wees met God! Die ontdekking wat sy hele lewe omgekeer het!
En hierdie nuwe manier van reg-wees met God werk soos volg:
Dit is om op ‘n plek in jou lewe te kom soos Paulus wat omgedraai het en op God se beloftewoord begin vertrou dat Hy (God) self letterlik alles gedoen het om hom (Paulus) reg te maak met Homself. En dit het God deur Jesus alleen gedoen!
Dink net watter massiewe bekering dit by Paulus gebring het. Toe hy tot die besef kom van die Here Jesus se heerlikheid en dat die Here Jesus se 100% eintlik AL 100% is wat ooit voor die heilige God sal en kan slaag en dat al die uiterlike goed waarop hy (Paulus) vertrou het NIKS tel nie. Dis soos drek/vuilgoed in vergelyking met Jesus se perfekte 100% geregtigheid. En God boek Jesus se 100% slaagsyfer oor op die rekening van die sondaar indien die sondaar bereid is om Hom daarvoor te begin vertrou!
Mens kan jouself dit voorstel deur aan ‘n skaal met twee bakkies weerskante te dink. In die een bakkie is alles waarop Paulus vertrou het voordat die Here hom ontmoet het: sy onberispelike wetsonderhouding, sy afkoms, sy ywer vir God ens.
En in die ander bakkie is die kruis, is Jesus.
Wat weeg die swaarste? Die oomblik wanneer Christus in die bakkie kom, trek die gewig daarvan die skaal totaal oor na die ander kant toe.
Paulus getuig daarvan in soveel woorde. Hy sê hy VERWERP nou die manier hoe hy van kleins af probeer reg lewe het. Dit is waardeloos. Want daar het skille van sy oë afgeval. Hy het ontdek dat God aan hom – die verlore sondaar Paulus – die 100% perfekte geregtigheid gratis en verniet skenk indien hy Hom daarvoor begin vertrou en glo. En DIT gló hy nou. Nou is hy EEN met die krag van Sý opstanding. EEN met Sý lyding. EEN met Hom in Sý dood. Nou lewe hy reg, deur dit te vertrou.
Geloof is om totaal weg te draai van my ou manier van doen en dink en valse vertroue op die nakom van uiterlike reëls en God te begin vertrou dat Hy my met Homself reggemaak het deur Jesus as my plaasvervanger te gee – Jesus se lyding, dood en opstanding in my plek! Ek is reg en leef reg deurdat ek vasgebind is aan Christus. Gód het my aan Hom vasgebind. Ek is REG, want ek is vasgebind – en God self het die vasbindwerk gedoen!
Paulus gebruik die sterkste taal denkbaar. Hoor hoe radikaal is hy. Vir hom is daar geen grys area nie. “Om Christus Jesus, my Here, proefondervindelik (Grieks) te ken, oortref alles in waarde. Ter wille van Hom het ek alles prysgegee en beskou dit as drek sodat ek slegs Christus as enigste bate kan hê”.
Hierdie man het nie geweet van ‘n middeweg nie. Dit was of Christus of niks. Dis slegs ‘n bonatuurlike wonder van God in ‘n mens se hart wat veroorsaak dat jy bereid is om alles waarop jy voorheen vertrou het, prys te gee ten einde Christus se gruwelike kruisdood as jou ENIGSTE verlossing te omhels. En boonop te weet dat jy totaal vrygespreek is van alle, alle sonde en skuld. Geen sonde wat jy ooit gedoen het kan jou langer veroordeel nie. En dis ‘n vryspraak wat jy ontvang het (soos in ‘n hof) deur jou vertroue oor te plaas op Christus se verlossingswerk.
Die apostel is daarvan oortuig: Hy het God begin glo/vertrou hiervoor en daarom is hy ingesluit by Christus. “Een met Hom” stel hy dit. Ingesluit/ingebind by Sy opstanding, Sy dood, Sy lyding (vers 10). Jesus se opstanding, Sy lyding, Sy dood – DIT is Paulus se verlossing en redding en vergifnis! Sy enigste wens is dus om die Here Jesus – by wie hy ingesluit is – te mag ken. Dis net logies.
En dis ook net logies dat ‘n mens – indien jy die sekerheid van verlossing ontvang het – ook sekerheid sal hê dat jy self ook eendag ingesluit sal wees by die opstanding uit die dood! Indien jy ingesluit is by Christus, sal jy ook ingesluit wees by die opstanding uit die dood.
Paulus sê ‘n geweldige ding. Hy sê hy WENS om die krag van Jesus se opstanding te ondervind. EN deel te mag hê aan Sy lyding deur aan Hom gelyk te word in Sy dood.
Is dit nie geweldig nie? Weet u wat sê hy hier: Hy wens om die marteldood te mag sterf. Want hy is seker dat hy deel sal hê aan die opstanding uit die dood. Om dus ook die Here te mag verheerlik deur ‘n marteldood te sterf, sal vir hom ‘n eer wees. Hy sê dus dat hy gewillig is om vir die Here en vir die Waarheid van die Evangelieboodskap te sterf as dit moet.
Maar dan voeg hy dadelik by dat hy hierdie dinge uiteraard nog nie bereik het nie. Hy is nog nie by die punt van marteldood nie. Hoewel ons uit die geskiedenis weet dat hy op die ou end wel ‘n marteldood gesterf het.
In die tussentyd span hy hom in om alles syne te maak omdat Christus hom alreeds Syne gemaak het.
Wonderlike woorde. Dit som eintlik alles op.
Hy span hom nie in om iets in die hande te kry wat hy nog nie het nie. Dit het hy gedoen voordat hy die Here leer ken het. Nou het alles verander. Hy weet nou dat hy – danky Christus – reeds alles besit. In Christus, het hy alles. Hy is alreeds ten volle die Here s’n. En daarom – op grond daarvan – maak hy alles syne en eien hy vir homself die volle verlossing toe. Hy lewe elke dag VANUIT die volle pakket van verlossing wat reeds syne is – danksy die perfeksie van Christus se verlossingswerk. Hy lewe nie NA die verlossing toe nie.
DUS: Wanneer ‘n Christen getuig of belydenis van geloof aflê, wat beteken dit?
Jy getuig nie oor jousélf nie. Jy getuig nie van jóú vroomheid en krag nie. Jy getuig van ’n ONTDEKKING wat jy gemaak het, ‘n diepe bekering wat jy ondergaan het. Die ontdekking van ’n nuwe manier van reg wees/lewe. Die ontdekking dat jy voor God reg is/lewe slegs deur Hom daarvoor te vertrou dat die Here Jesus Christus se 100% slaagsyfer op jou rekening oorgeboek is.