Bome van die jaar. Voël van die jaar. 2017-2018. Bome van die jaar:
Blinkblaar Wag-‘n-bietjie / Hairy Buffalo Thorn-(Ziziphus mucronata)
mucronata, or as it is more frequently known, the wag-'n-bietjie tree
represents life as we know it. The young twigs are zigzag, indicating that life
is not always straightforward. Two thorns at the nodes are also significant;
one facing backward represents where we come from and one facing forward,
represents where we are going. Ziziphus mucronata is a small to medium-sized
tree, 3-10(-20) m high; with a spreading canopy. The main stem is green and
hairy when young; year old branches often zigzag; the bark is reddish brown or
roughly mottled grey, cracked into small rectangular blocks, revealing a red
and stringy under-surface. Young stems are reddish brown.
buffalo thorn is distributed throughout the summer rainfall areas of
sub-Saharan Africa, extending from South Africa northwards to Ethiopia and
Ecology: Although the fruit of Ziziphus
mucronata cannot be counted as very tasty, the tree itself plays an important
role ecologically. The leaves and fruit are sought after by birds of many
species, wild animals and domestic stock. Giraffes are known to be especially
fond of the leaves of this tree. Impala often feed on the dead leaves lying
under the tree. Its inconspicuous, green to yellow flowers produce abundant
nectar and often yield a good honey. While slow-growing (0.3 m or less per annum), it makes a
pleasant shade tree and gives life to the garden by luring birds and insects
such as butterflies, beetles and bees.
/ Ebony Tree (Euclea pseudebenus):
common name(s): Swartebbe, Valsebbehout,
Tsabiboom, Ebbeboom, Ebbehout, Abikwa, Sabbiboom, Basterebbehout
common name(s): Black ebony, Cape ebony, Wild ebony, False ebony
Trees 3-9 m
high or occasionally shrubs, with characteristically drooping branches, trunks
8-30 cm in diam. with a rough, dark bark; branches drooping, virgate, little to
much branched, bark grey, or yellow or reddish-brown, young parts densely
glandular and sparsely hairy.
pseudebenus or ebony guarri is a remarkably drought-hardy and tough indigenous
tree with a most graceful appearance contrasting its harsh and unforgiving
natural enviro Distribution
and habitat: Euclea
pseudebenus is found in harsh, stony and sandy desert and semi-desert areas,
usually in lowlying areas along watercourses, or fairly nearby. This species of
tree is often the only surviving tree that is able to cope with the harsh
desert conditions. The distribution of black-ebony is relatively wide and
follows a northwesterly direction across its range. It starts to appear in
northern Namaqualand, extending eastwards to Bushmanland where it hugs the
Gariep River on both the South African and Namibian sides. It then continues
throughout the southwestern, central and northwestern part of Namibia right into
the Kaokoveld and across into the mountainous parts of southern Angola. It is
by nature a desert plant, being happy with both winter and summer rainfall
conditions. In terms of its cultivation Euclea pseudebenus would be well suited
to arid and semi-arid regions, with hot, long summers, and given plenty of
water, will thrive and grow faster than those in the wild.
Uses: Euclea pseudebenus is highly sought
after for its excellent quality fire wood. It is also valuable as a general
timber for building and carving, but since pieces are usually small, it is not
used extensively. The heartwood is black, hard, heavy and durable, very similar
to the true ebony, and is often used for inlay work, such as the black squares
on chess boards. The Nama of Namibia call this tree the tsawib which refers to
its ebony-like wood. A place in Namibia where numerous ebony guarri trees grow
is called Tsawisis, named after the tree. The roots and twigs are sometimes
used as chewing sticks to clean the teeth. The fruits are edible when ripe,
said to taste sweet and slightly astringent. Euclea
pseudebenus is not popular in horticulture, although its value as a small
drought hardy tree, cannot be over emphasized. In parts of South Africa where
hot and fairly dry weather is experienced, this species would make excellent
garden trees, as they would grow quicker in cultivation. They would be ideal as
replacements to exotic trees which are still too common in our gardens.
Voël van die jaar: Swartaasvoël
Vulture / Nubian Vulture (Torgos tracheliotos). Aasvoëls is
roofvoëls in die familie Aegypiidae wat van afval en aas lewe. Hulle is meesal
groot voëls en het tipies 'n min of meer kaal kop. Navorsing het getoon dat
hierdie veerlose koppe 'n belangrike rol mag speel in hitteregulering. Die
kloue is nie baie sterk ontwikkel nie, maar die bek is kragtig en word gebruik
om die vel van die dooie dier af te skeur. Die sig is baie sterk ontwikkel en
die aas kan baie ver gewaar word. Een of twee eiers, na gelang van die soort,
word gelê. Die nes, 'n platform van takkies, word in bome, op die grond of op
kranslyste gebou. Aasvoëls word in alle wêrelddele aangetref, behalwe
Antarktika en Oseanië. In suidelike Afrika is die naam vir 'n Swartaasvoël sinoniem
met die term vir bemindes, aangesien hierdie aasvoëls altyd in pare aangetref
word, die ma en jongeling bly in noue band met mekaar. Afparing,
paar-assosiasie, beskerming en sorg word gesien as noodsaaklike eienskappe
benewens die aasvoël se grootte en vermoë om hoog in die lug te sweef.
Wildtuin is die swartaasvoël die grootste en sterkste van sy soort. Hy word
maklik uitgeken aan die diep persrooi kop en die los rooi nekvel, die massiewe
snawel en die donker vere. Hy is die dominante figuur by ‘n karkas wat selfs
met jakkalse en maraboes meeding om die sappigste happies, en hy sal nie skroom
om na kleiner aasvoëls te pik as hulle nie gou genoeg padgee nie. Die
swartaasvoël broei in die Wildtuin en kom oral voor.
swartaasvoël is reeds geruime tyd as kwesbaar gelys en sterftes neem steeds
toe. Dit is die grootste spesie op die vasteland - die volwasse voël se
vlerkspan is 'n nimlike 2,8m. Oor die laaste 12 jaar is 324 swartaasvoëls in
die land gering waarvan 'n skrale 24 weer gesien is. Inligting:
Wikipedia. Foto's hier geplaas met erkenning aan fotograwe. Posted by
Werksaamhede vir 2017/ 2018 asook SKRYWERS van die jaar. Tema van die jaar: Water
Studierigting: Omgewingsbewustheid (Klem op Tuin- en Landbou)
Skrywers: Afrikaans: Chanette Paul. Engels: Amanda Coetzee
Kunstenaar: Jacques Bessinger
Bome van die jaar (vir 2017):
Harige Blinkblaar Wag-‘n-bietjie / Hairy Buffalo Thorn (Ziziphus mucronata)
Ebbeboom / Ebony Tree (Euclea pseudebenus)
Voël van die jaar: Swartaasvoël / Lappet-faced (Lappet-faced Vulture / Nubian Vulture (Torgos tracheliotos).)
Omgeeprojek: Denims & Kniebroeke (tot 18 jaar) – Seuns en dogters. (+ T-hemde as bonus)
Net 'n kort geselsie oor 'n paar van bg. :
WATER: Daar kan so baie interessante dinge gedoen word in 'n tak om vanjaar se tema uit te lig. Dink bv. net aan Afrikaanse spreekwoorde oor water. Ons hoor dit deesdae nie meer so dikwels nie. Hoe mooi is ons taal nie, kom ons gebruik weer hierdie uitdrukkings:
1.Hy dra water in 'n mandjie aan. - Hy probeer wat onmoontlik is.
2.Hy hou darem nog kop bo water - hy sorg dat hy nie ondergaan nie
3. Hy kom nie warm by die water nie.- Hy is uiters stadig.
4. Die son trek water.- Dit word laat.
Daar is nog baie kleurvolle uitdrukkings wat ons gerus meer kan gebruik in ons daaglikse omgangstaal. SKRYWERS van die jaar: Afrikaanse skrywer: Chanette Paul.
Kom lees meer oor hierdie interessante skrywer:Chanette Paul se blog
Sy sê: Ek is lank, lank gelede in Johannesburg gebore en het vir die grootste deel van my lewe redelik geswerf. In 2002 het ek ’n droomerf in ’n droomdorp gekoop en met die hulp van ’n paar bakkiebouers vir my ’n ietwat skewe droom pophuisie aan die oewer van die Kleinerivier gebou. Hier op Stanford woeker ek met woorde, probeer sinne laat sing en leef my uit in stories.
Ek is katmal, ŉ onkundige maar ywerige tuinier, ŉ leesvraat en musiekliefhebber. Ek is gek oor die rivierlewe – veral om handlanger te speel op die rivierboot wat Blom (die man in my lewe) bedryf. Dis ook vir my wonderlik om walvisse by nabygeleë kusdorpe soos Hermanus dop te hou en eendag, glo ek, sal ek nog ‘n meermin sien.
As ek nie sou kon skryf nie, sou ek nie sin uit die lewe kon maak nie.
Chanette het ook 'n webwerf waar jy nog meer van haar te wete sal kom:Chanette se webwerf
Haar nuutste boek, Offerande, is deel 2 van die Offer-tweeluik en voltooi die verhaal van Caz Colijn wat in Offerlam - deel 1 - afgeskop het. Offerlam is reeds in Nederlands gepubliseer en die Engelse vertaling verskyn in 2017.​Offerande word tans in Nederlands vertaal en die verwagte publikasiedatum is April 2017.
Engelse skrywer / English writer: Amanda Coetzee
When she isn’t writing crime thrillers, Amanda Coetzee works as a deputy headmistress. She grew up in Bedford, England, and now lives in Rustenburg with her husband and son. 'Redemption Song' is Amanda’s second novel after her acclaimed debut crime thriller Bad Blood.
Die gewilde spanningsverhaal-skrywer, Amanda Coetzee se vierde verhaal in haar Badger-reeks, One Shot beloof om jou weer naels te laat kou. Die enigmatiese speurder Badger moet al sy vernuf inspan teen ‘n dodelike skerpskutter. Die skerpskutter het ‘n donker verlede in Afghanistan en Suid-Afrika en laat ‘n spoor van bloed in Bedford agter, terwyl Badger na hom soek.
You can read here more about Amanda. Amanda reads from her novel, Bad blood: Click on this link to listen. You will also find the video on Van Riebeeck's blog. Posted by
Ons hou elke maand vergadering by De Oude Werf, Bronkhorstspruit. Posted by
is by ons almal bekend. Sy is reeds 50 jaar lid van Van Riebeecktak en het al diep
spore getrap. Tydens ons Augustus-vergadering was dit ‘n voorreg om na haar
baie interessante vertellings oor kuns en kunsgeskiedenis te luister. Die tema: “Hoe waardeer ek kuns?” is deeglik en met
genoeg humor bespreek. “Ons almal
het kuns in ons, ons moet dit net ontdek. ‘n Musikant het note nodig, ‘n
skrywer woorde, ‘n skilder inspirasie, verbeelding en drome… Kuns is ‘n
persoonlike ding, kunswaardering ook. Gedurende die antieke tye was erdewerk en
houtkuns goedkoop. Openbare geboue is ook ‘n kunsvorm. Kuns verskaf
‘n manier om uiting te gee aan jou verbeelding en dit bring die kind in ons na
vore. Om volwassenheid te bereik en steeds kontak met die kind in jou te hou,
maak ‘n mens gelukkig. Skilderkuns, rituele, uitvoerings en danse…dit is alles
vorms van kuns. Kuns is ‘n vorm van vermaak. Dit het helende en sielkundige
vertel van die Louvre in Parys, die wêreld se grootste museum en historiese
monument asook Mona Lisa, halflyf portet van ‘n vrou deur Leonardo da Vinci wat
as die bekendste kunswerk in die ganse wêreld beskou word en wat sy en haar
kleindogter die voorreg gehad het om te kon besoek. Michelangelo, 'n Italiaanse
skilder, beeldhouer, argitek, digter en ingenieur wat tydens die Renaissance
aktief was, Picasso en Vincent van Gogh word ook bespreek.
Gogh se woorde: “I sometimes think there is nothing so delightful as a drawing”
asook Tomothy Nero: “om te teken, hou jou oog wakker, jou gedagtes lewendig en
jy word nederig” is steeds woorde wat inspireer. Dit is eers as ‘n mens begin teken, dat jy met oop oë kyk.
oor die geskiedenis van kleur en bemarking. Sy vertel van haar eie
kunsgroepie en die helende uitwerking wat dit op almal het wat die klas bywoon.
Om te belê in kuns is ‘n persoonlike keuse. “Koop waarvan jy hou, werk aan ‘n
versameling van ‘n verskeidenheid.” Gee verf en papier aan ‘n kleuter en jy gee
aan hom ‘n voorsprong. Pierneef,
wat as die beste landskapkunstenaar in Suid-Afrika beskou word, se
lewensverhaal word vertel. Lees hier meer oor hom: Pierneef
dankie vir ‘n kleurvolle en baie inspirerende oggend tydens ons takvergadering
by Oude Werf. (Heleen se boeiende praatjie is opgeneem en beskikbaar op cd indien jy belang stel.)
(skakelbeampte) Posted by
Slabbert is ‘n opvoedkundige aan die Fakulteit Opvoedkunde, Universiteit van
Hy besef dat
die VLU se visie die opheffing en verryking van vroue plaaslik, in Suid-Afrika en ook globaal is. Hy is ook bewus
daarvan dat ons jaartema Samewerking
vir ‘n beter toekoms is. Vandeesmaand
se studierigting: Kuns en kultuur.
Tema: Skrywers van die jaar. Afrikaanse
skrywer: Marieta van der Vyver en Engelse
skrywer: Gareth Crocker.
Marieta van der Vyver: 58 jaar
oud. Sy het ‘n meestersraad in Joernalistiek. In 1999 vertrek sy na Frankryk en trou met Alain Claisse. Hul
afsonderlike kinders: Daniël, haar seun en Alain se seuns, Thomas en Hugo. Hulle twee se
Marita se mees
bekende publikasie: 1992 Griet skryf ‘n
sprokie , maak groot opslae. Dit was die eerste Afrikaanse roman ooit wat
in Chinees vertaal is, en het meer onlangs ook in Yslands verskyn.
Sy is ‘n
gewone mens, met ‘n nagraadse kwalifikasie en ‘n vreemde gesin wat in die
‘n gedeelte uit haar dagboek waarin sy aantekeninge maak rakende haar nuwe
publikasie waarin sy aandui dat sy net nie kan begin skryf nie en “shitless”
bang is. Om ‘n skrywer te wees, is
harde, uitputtende werk wat met baie onsekerhede gepaard gaan, al is ‘n mens
reeds ‘n gesoute skrywer. ‘n Skrywer is iemand
wat die vermoë het om op ‘n buitengewone manier en met emosie te beskryf – dit
is ‘n groot kuns. Terselfdertyd sit skrywers wat hulle sout werd is, hulle hele
siel in hulle werk.
Hy lees ook
‘n stukkie uit een van haar mees onlangse kortverhale: “’n Fontein voor
ons deur” waar sy haar lewe in Frankryk – ‘n eerstewêreldse, ontwikkelde land -
beskryf, waar alles so ontsettend frustrerend stadig is en toeriste meer ‘n las
as plesier is. Die boodskap is dat sy dan skielik afkom op visverkopers wat ‘n
operarea sing en dat sy in ‘n oombllik haar hele gemoedstoestand kan verander.
– en so kan ons almal. Gareth Crocker: 42 years old. Degree
in English, Psychology and Communication. He is a
African but has been working for a short time in England.He has a wife and two
gewone mens, maar doen sy skryfwerk in ‘n donker kamer met dowwe, kleurvolle
neonligte vir die regte atmosfeer.
lees ‘n stukkie uit sy mees onlangse roman “The last road trip”. Dit handel oor
vier vriende in ‘n aftree-oord wat deur ‘n vreemdeling in dieselfde aftree-oord
uitgedaag word om nie te wag vir die dood nie, maar om die lewe voluit te lewe.
oorkoepelende boodskap vanuit die kuns en kultuur of meer spesifiek, die
letterkunde, rakende samewerking vir ‘n beter toekoms is:
Dit maak nie saak hoe moeilik of selfs onmoontlik dinge mag lyk vir elkeen van
ons persoonlik of ons families, groter gemeenskap, land en/of wêreld nie, elkeen van ons het nog ‘n
onmeetlike bydrae het om te lewer en om dit te laat realiseer. Posted by
Marita van der Vyver,
Professor Johan Slabbert,