Implisiete AM-246 - Inligting
Implisiete AM -246 - Geskiedenis
kpl. 104; a. 1 3 ", 4 40 mm; kl. ~ Wenslik)
Die eerste Implisiete (AM-246) is van stapel gestuur deur Savannah Machine & Foundry Co., Savannah, Ga, 6 September 1943; geborg deur mev Helen P. Page; en in opdrag van 20 Januarie 1944, Et. Comdr. H. V. Brown in bevel.
Na haar opleiding in Chesapeake en Casco Bays, het Implicit op 21 April 1944 van Norfolk op konvooi na Bermuda gevaar. Sy stoom tussen die hawens van Norfolk en die Karibiese Eilande op begeleiding tot sy terugkeer na Hampton Roads op 16 Junie. Die skip berei haar dan voor vir haar aandeel in die inval in Suid -Frankryk en vaar 24 Julie 1944 met vervoer na Oran, Algerië. Sy het 20 Augustus, vyf dae na die aanvanklike landings, in die suide van Frankryk aangekom, en begin met 'n daaglikse skedule van mynevee en patrolleer. Sy het van baie drywende myne ontslae geraak en 6 September en 10 September vuur met 'n walbattery verruil. Implisiet het van San Rafael na Bizerte op 23 Oktober gevaar waar sy mynevee -oefeninge uitgevoer het.
Die skip het 18 Januarie 1945 vanaf Palermo gevaar en nadat hy in Athene en Istanbul gestop het, het Yalta op 31 Januarie 1945 aangekom om by te woon tydens die historiese Jalta -konferensie van geallieerde staatshoofde. Na die konferensie het sy teruggegaan na die aankoms in Palermo 21 Febroury, na antisubmarine -oefeninge, het Implisiet in konvooi vir die IJnited States gevaar, met aankoms in Norfolk 5 Mei 1945. Met die oorlog in Europa verby, berei sy haar voor op die Stille Oseaan en vaar 5 Julie 1945 via die Panamakanaal vir San Diego. Daar het die skip mynevee en teenmaatreëls in die waters van Kalifornië uitgevoer voordat dit op 20 Augustus, vyf dae na die oorgawe van Japan, in Pearl Harbor aangekom het.
Die einde van die oorlog het streng diensplig vir vlootmynveërs meegebring, en Implisiet het op 3 September na Eniwetok, Saipan, Okinawa en ander Stille Oseaan -eilande gevaar om mynvelde op te neem. Sy het ook hierdie noodsaaklike gevaarlike plig uitgevoer in die Sasebo -hawe en in die Suid -Chinese See, sowel as in die Formosa -straat. Die skip het op 18 Februarie 1946 vanaf Eniwetok gevaar en op 18 Maart via die Hawaii -eilande na San Pedro aangekom. Sy het daar gebly tot 20 Julie, toe die veteraanskip aan die gang was om na China te vervoer. Deur versterking via Eniwetok en die Filippyne het sy op 30 Oktober 1946 in Subic Bay aangekom en op 16 November 1946 buite werking gestel. Na baie vertraging is sy uiteindelik op 15 Junie 1948 aan die Nationalist Chinese Navy oorgedra, waar sy dien as Yung Chia (MSF - 7).
Implisiete het twee strydsterre ontvang vir diens in die Tweede Wêreldoorlog.
Implisiete vooroordeel in gesondheidsberoepe: van erkenning tot transformasie
Implisiete herkenning van vooroordeel en kurrikulums vir bestuur word aangebied as 'n toenemend gewilde oplossing om gesondheidsverskille aan te spreek en billikheid te bevorder. Ten spyte van groei in die veld, is benaderings tot implisiete vooroordeelonderrig uiteenlopend en het dit gemengde resultate. Die konsep van implisiete vooroordeelherkenning en -bestuur is relatief ontluikend, en besprekings rakende implisiete vooroordeel het ook kritiek en kontroversie ontlok. Daarbenewens kom uitdagings met betrekking tot assessering, fakulteitsontwikkeling en weerstandbiedende leerders na vore in die literatuur. In hierdie konteks het die outeurs implisiete vooroordeelherkennings- en bestuurskurrikulums herontwerp as unieke vorme van transformerende leer wat die kritieke bewussyn in beide individue en kliniese leeromgewings verhoog. Die skrywers het transformatiewe leerteorie (TLT) voorgestel as 'n riglyn vir die implementering van opvoedkundige strategieë wat verband hou met implisiete vooroordeel in gesondheidsberoepe. As dit deur die lens van TLT beskou word, word leerplanne om implisiete vooroordele te herken en te bestuur, geposisioneer as 'n instrument om sosiale geregtigheid te bevorder.
Implisieteorieë: aannames wat sosiale en morele kognisie vorm
Implisiete teorieë is a priori oortuigings oor die kenmerke en eienskappe van voorwerpe, insluitend mense. In hierdie hoofstuk beskryf ek navorsing wat die effekte van implisiete teorieë op verskillende punte van die stroom van sosiale inligting verwerk. Baie van hierdie navorsing het gefokus op die vergelyking van mense met 'n 'entiteitsteorie' (die oortuiging dat menslike eienskappe vas is) met mense met 'n 'inkrementele teorie' (die oortuiging dat menslike eienskappe smeebaar is). Ek kyk ook na navorsing wat fokus op mense se teorieë oor opsetlikheid, sowel as hul teorieë oor genetika. Ek beskryf elke tipe teorie se invloed op prosesse soos aandagstoekenning, kodering, herwinning en toeskrywingsberedenering. Ek vat ook bewyse saam wat aandui dat die aktivering van 'n implisiete teorie 'n gemotiveerde vooroordeel skep wat inligting bevoordeel wat in ooreenstemming is met die teorie. Saam stel ek maniere voor waarop 'n implisiete teoriebenadering nuwe lig werp op die fundamentele sosiale inligtingsprosesse.
Implisiete vooroordeel by gesondheidswerkers: 'n sistematiese oorsig
Agtergrond: Implisiete vooroordele behels assosiasies buite bewuste bewussyn wat lei tot 'n negatiewe evaluering van 'n persoon op grond van irrelevante eienskappe soos ras of geslag. Hierdie oorsig ondersoek die bewyse dat gesondheidswerkers implisiete vooroordeel teenoor pasiënte toon.
Metodes: PubMed, PsychINFO, PsychARTICLE en CINAHL is gesoek na eweknie-geëvalueerde artikels wat tussen 1 Maart 2003 en 31 Maart 2013 gepubliseer is. Twee beoordelaars het die geskiktheid van die geïdentifiseerde referate beoordeel op grond van presiese inhoud en kwaliteitskriteria. Die verwysings van kwalifiserende referate is ondersoek om verdere geskikte studies te identifiseer.
Resultate: Twee en veertig artikels is geïdentifiseer as geskik. Sewentien het 'n implisiete maatstaf (implisiete assosiasietoets in vyftien en subliminale inskakeling in twee) gebruik om die vooroordele van gesondheidswerkers te toets. Vyf en twintig artikels het 'n ontwerp tussen vakke gebruik, met behulp van vignette om die invloed van pasiëntkenmerke op die houding, diagnoses en behandelingsbesluite van gesondheidswerkers te ondersoek. Die tweede metode is ingesluit, hoewel dit nie implisiete houdings isoleer nie, omdat dit erken word deur sielkundiges wat spesialiseer in implisiete kognisie as 'n manier om die moontlike teenwoordigheid van implisiete vooroordeel op te spoor. Sewe en twintig studies het ras/etniese vooroordeel ondersoek en tien ander vooroordele is ondersoek, insluitend geslag, ouderdom en gewig. Vyf en dertig artikels het bewyse van implisiete vooroordeel by gesondheidswerkers gevind. Al die studies wat verbandhoudings ondersoek het, het 'n beduidende positiewe verband gevind tussen die vlak van implisiete vooroordeel en laer kwaliteit van sorg.
Bespreking: Die bewyse dui aan dat professionele persone in die gesondheidsorg dieselfde mate van implisiete vooroordeel toon as die groter bevolking. Die interaksies tussen veelvuldige pasiëntkenmerke en tussen gesondheidswerker en pasiëntkenmerke toon die kompleksiteit van die verskynsel van implisiete vooroordeel en die invloed daarvan op interaksie tussen dokter en pasiënt. Die mees oortuigende studies uit ons oorsig is dié wat die IAT kombineer met 'n metode om die kwaliteit van die behandeling in die werklike wêreld te meet. Korrelasiegetuienis dui aan dat vooroordele in sommige omstandighede waarskynlik die diagnose en behandelingsbesluite en sorgvlakke sal beïnvloed en dat dit verder ondersoek moet word. Ons oorsig dui ook aan dat daar soms 'n gaping kan wees tussen die norm van onpartydigheid en die mate waarin dit deur sommige professionele persone in die gesondheidsorg omhels word.
Gevolgtrekkings: Ons bevindinge beklemtoon die noodsaaklikheid van die gesondheidsorgberoep om die rol van implisiete vooroordele in ongelykhede in die gesondheidsorg aan te spreek. Meer navorsing oor werklike sorgomgewings en 'n groter homogeniteit in metodes wat gebruik word om implisiete vooroordele in die gesondheidsorg te toets, is nodig.
Sleutelwoorde: Gesindhede van gesondheidspersoneel Ongelykhede in gesondheidsorg Implisiete vooroordeel Vooroordeel Stereotipering.
Wat is implisiete vooroordeel?
Die idee dat die meeste mense implisiet bevooroordeeld is, het 'n groot impak op die samelewing. Groot ondernemings soos Starbucks gee byvoorbeeld opleiding aan hul werknemers om implisiete vooroordeel te verminder en die staat Kalifornië het wetgewing ingestel om implisiete vooroordeel te bekamp.
Maar wat beteken dit eintlik om te sê dat u implisiet bevooroordeeld is? In 'n onlangse koerant wat in die tydskrif gepubliseer is Perspektiewe op die sielkundige wetenskap, Het ek probeer om nuwe lig te werp op hierdie belangrike vraag.
Oorweeg die volgende voorbeeld: Stel jou voor dat jy 'n werkgewer is wat 'n onderhoud voer met 'n kandidaat vir 'n hoogs gesogte pos. Die ideaal is dat u besluit om hierdie persoon aan te stel slegs gebaseer is op die kandidaat se kwalifikasies. U kan dit probeer bereik deur die optimale omstandighede te skep om slegs relevante inligting in ag te neem. U kan uself byvoorbeeld die doel stel om slegs aandag te gee aan relevante inligting, soos die inhoud van die CV. U sit alle ander afleidings soos u selfoon opsy, sodat u u volle aandag aan die onderhoud kan skenk en u genoeg tyd uit u skedule kan neem om die besluit te neem.
Navorsing dui egter sterk daarop dat u besluit nog steeds beïnvloed kan word deur die ras en geslag van die aansoeker. So 'n impak van ras of geslag sou 'n voorbeeld wees van implisiete vooroordeel. U word sistematies beïnvloed (dit wil sê, u is bevooroordeeld) deur elemente in u omgewing (bv. Die velkleur van die aansoeker), alhoewel u nie van plan was om beïnvloed te word nie en op ander dinge gefokus het (dit het implisiet gebeur ).
Sielkundiges weet al lank dat ons gedagtes, gevoelens en optrede implisiet beïnvloed kan word. Neem die voorbeeld van die Müller-Lyer-illusie. U taak is om te besluit of reël A of reël B die langer een is.
U het waarskynlik die indruk dat reël B langer is as reël A, maar in werklikheid is beide reëls ewe lank. Wat gebeur, is dat u deur die pyle aan die einde van die reëls beïnvloed word, al gee u nie aandag aan die pyle nie, of het u selfs die doel om nie deur die pyle beïnvloed te word nie. U is implisiet bevooroordeeld deur die pyle, dit wil sê, wat u bewustelik waarneem, word op 'n sistematiese wyse deur die pyle beïnvloed (dit wil sê, u is bevooroordeeld), alhoewel u nie van plan is om beïnvloed te word nie of selfs wil voorkom dat u beïnvloed word deur die pyle pyle (dws die vooroordeel is implisiet). Die belangrikste ding wat moderne navorsing oor implisiete vooroordeel by hierdie verhaal gevoeg het, is die besef dat mense implisiet bevooroordeeld kan wees, nie net deur pyle nie, maar ook deur sosiale elemente in ons omgewings, dit wil sê elemente wat dui op die sosiale groep waartoe ander behoort ( velkleur).
As dit op hierdie manier bedink word, is implisiete vooroordeel 'n normale gedragsverskynsel: dit gebeur gereeld met almal. Vanuit morele oogpunt is implisiete sosiale vooroordeel egter 'n hoogs omstrede verskynsel. Baie van ons wil nie implisiet bevooroordeeld wees nie, dit wil sê dat ons dikwels nie wenslik is om deur sosiale leidrade beïnvloed te word nie, soos wanneer ons probeer om die beste persoon vir die werk aan te stel. Ander is in die versoeking om aan te voer dat implisiete vooroordeel oorskat word (miskien selfs geregverdig) en dat minderhede eenvoudig moet verskerp. Daar is ook baie kontroversie onder wetenskaplikes oor die meting en onderliggende meganismes van implisiete vooroordeel.
Elkeen van hierdie debatte is belangrik en moet ondersoek word, maar probleme ontstaan ​​wanneer implisiete vooroordeel gedefinieer word in terme van moraliteit (bv. as 'n onbewuste interne krag wat mense se gedrag dryf). Beskou die algemene opvatting dat implisiete vooroordeel 'n onbewuste interne krag is wat gemeet kan word met behulp van take soos die Implisiete Verenigingstoets en wat ons laat doen wat ons nie wil doen nie. Vanweë hierdie siening is mense wat die idee teenstaan ​​dat implisiete vooroordeel immoreel is, wat die geldigheid van maatreëls van implisiete vooroordeel bevraagteken, of wat twyfel dat daar 'n onbewuste interne krag is wat gedrag dryf, die implisiete vooroordeel heeltemal af te sien. Sodoende verloor hulle die spoor van die feit dat implisiete vooroordeel as gedragsverskynsel onbetwisbaar is.
Meningsverskille oor moraliteit, meting en meganismes moet ons nie daarvan weerhou om te aanvaar dat ons gedagtes, gevoelens en dade implisiet deur sosiale leidrade beïnvloed kan word nie (bv. Selfs as ons nie van plan is om beïnvloed te word nie). Implisiete vooroordeel, as gedragsverskynsel, is en sal werklik en belangrik bly.
Die skrywer bedank Pieter Van Dessel, Yannick Boddez en Abigail Fagan vir terugvoer oor vorige weergawes.
Om mense bewus te maak van hul implisiete vooroordele, verander gewoonlik nie van gedagte nie. Maar hier is wat werk
'N Kwarteeu gelede het die sosiale sielkundige Anthony Greenwald van die Universiteit van Washington 'n toets ontwikkel wat 'n ongemaklike aspek van die menslike verstand blootgestel het: Mense het diepgaande vooroordele waarvan hulle nie heeltemal bewus is nie. En hierdie verborge houdings - bekend as implisiete vooroordeel - beïnvloed die manier waarop ons teenoor mekaar optree, dikwels met onbedoelde diskriminerende gevolge.
Sedertdien het Greenwald en sy belangrikste medewerkers, Mahzarin Banaji en Brian Nosek, die implisiete assosiasietoets gebruik om te meet hoe vinnig en akkuraat mense verskillende sosiale groepe assosieer met eienskappe soos goed en sleg. Hulle het weergawes van die toets ontwikkel om dinge soos onbewuste houding oor ras, geslagstereotipes en vooroordeel teenoor ouer mense te meet. Hierdie toetse het onthul hoe deurdringend implisiete vooroordeel is. (Project Implicit bied hier openbare weergawes van die toetse op sy webwerf aan.)
Die navorsers se werk het ook getoon hoeveel implisiete vooroordeel sosiale gedrag en besluitneming kan vorm. Selfs mense met die beste bedoelings word beïnvloed deur hierdie verborge houdings, en gedra hulle op 'n manier wat ongelykhede kan veroorsaak in die aanstellingspraktyk, studente -evaluering, wetstoepassing, strafregtelike verrigtinge - byna oral waar mense besluite neem wat ander raak. Sulke verskille kan voortspruit uit vooroordeel teenoor sekere groepe, of bevoordeling teenoor ander. Tans word implisiete vooroordeel algemeen beskou as 'n oorsaak van onbedoelde diskriminasie wat lei tot rasse-, etniese, sosio -ekonomiese en ander ongelykhede.
Besprekings oor die rol van rassisme en implisiete vooroordeel in die patroon van ongelyke behandeling van rasseminderhede deur wetstoepassers neem toe na 'n lys van hoë profiel-sake, mees onlangs die moord op George Floyd. Floyd, 'n ongewapende swart man, is verlede maand in Minneapolis dood nadat 'n wit polisiebeampte byna nege minute lank sy knie in Floyd se nek gedruk het.
Namate die bewustheid van implisiete vooroordeel en die gevolge daarvan toeneem, neem die belangstelling om dit te versag, toe. Maar dit is baie moeiliker om te doen as wat wetenskaplikes verwag het, soos Greenwald in Februarie tydens 'n jaarvergadering van die American Association for the Advancement of Science aan 'n gehoor in Seattle gesê het. Greenwald, mede -outeur van 'n oorsig oor implisiete vooroordeelnavorsing in 2020 Jaarlikse hersiening van sielkunde, het gepraat Bekende tydskrif oor wat wel en nie werk om die verskille wat implisiete vooroordeel kan veroorsaak, teen te werk nie.
Hierdie gesprek is geredigeer vir lengte en duidelikheid.
Hoe toets u verenigings wat mense nie weet dat hulle het nie?
Die eerste implisiete assosiasietoets wat ek gemaak het, was een wat die name van blomme en insekte insluit, en woorde wat dinge aangenaam of onaangenaam beteken. U moes die linker- en regterhand gebruik om dit te klassifiseer deur op 'n sleutelbord te tik soos dit op die skerm verskyn. Dit was 'n baie maklike taak as u die regterhand vir aangename woorde en blommename moes gebruik, en die linkerhand vir onaangename woorde en insekname, want ons dink gewoonlik aan blomme as aangenaam en insekte as onaangenaam.
Maar dan word die taak oorgeskakel om die teenoorgestelde assosiasies te dwing - die een hand vir insekname en aangename woorde, en die ander hand vir blomme en onaangename woorde. Toe ek die omgekeerde vorm die eerste keer probeer, was my reaksietyd ongeveer 'n derde van 'n sekonde stadiger in vergelyking met die eerste weergawe. En in sielkundige werk waar u mense vra om vinnig te reageer, is 'n derde van 'n sekonde soos 'n ewigheid, wat aandui dat sommige geestelike prosesse aan die gang is in hierdie weergawe van die toets wat nie in die ander gebeur nie.
Toe vervang ek die blomme en insekte met die voorname van mans en vroue wat maklik as Europees -Amerikaners of Afro -Amerikaners geklassifiseer kan word. Vir my het dieselfde reaksie op aangename woorde en Afro -Amerikaanse name 'n ewigheid gekos. Maar toe dit die Europese Amerikaanse name en aangename woorde met die een hand was, en die Afro -Amerikaanse name en die onaangename woorde met die ander hand, was dit iets waarmee ek kon rits. En dit was vir my 'n verrassing. Ek sou myself op daardie stadium beskryf het as iemand met 'n gebrek aan vooroordele of vooroordele van rasse aard. Ek het waarskynlik 'n paar vooroordele gehad waaroor ek sou erken, maar ek het eintlik nie gedink ek het die een nie.
Hoe wydverspreid is implisiete vooroordeel?
Die spesifieke implisiete vooroordeel, die een wat swart-wit ras betref, verskyn by ongeveer 70 persent tot 75 persent van alle Amerikaners wat die toets probeer. Dit verskyn sterker by wit Amerikaners en Asiatiese Amerikaners as by gemengde rasse of Afro-Amerikaners. Afro -Amerikaners, sou u dink, kan net die omgekeerde effek toon - dat dit vir hulle maklik sou wees om Afro -Amerikaners met aangename en wit Amerikaners saam met onaangenaam te kombineer. Maar nee, Afro -Amerikaners toon gemiddeld geen vooroordeel oor die taak nie.
Die meeste mense het verskeie implisiete vooroordele waarvan hulle nie bewus is nie. Dit is baie meer wydverspreid as wat algemeen aanvaar word.
Is implisiete vooroordeel 'n faktor in die patroon van polisiegeweld, soos wat gesien is tydens die moord op George Floyd op 25 Mei, wat die voortdurende protesoptredes regoor die land veroorsaak het?
Die probleme wat na die dood van George Floyd opduik, sluit alle vorme van vooroordeel in, wat wissel van implisiete vooroordeel tot strukturele vooroordeel in die werking van polisiedepartemente, howe en regerings, tot eksplisiete, bedoelde vooroordeel, tot haatmisdaad.
Die beste teorie oor hoe implisiete vooroordeel werk, is dat dit bewuste denke vorm, wat op sy beurt oordeel en besluite lei. Die korrespondent van ABC News, Pierre Thomas, het dit onlangs baie goed uitgespreek deur te sê: "Swart mense voel dat hulle as eerste as verdagtes behandel word en burgers tweede." As 'n swart persoon iets doen wat oop is vir alternatiewe interpretasies, soos om in 'n sak of 'n motorhandskoenkompartement te kom, dink baie mense - nie net polisiebeamptes nie - eers dat dit moontlik gevaarlik is. Maar dit sou nie gebeur as 'n blanke presies dieselfde optrede sien nie. Die implikasies van 'n bewuste oordeel wat op hierdie wyse gevorm word deur 'n outomatiese, implisiete proses waarvan die waarnemer nie bewus is nie, kan baie belangrik wees in die uitkomste van interaksies met die polisie.
Help die diversiteit of implisiete vooroordeelopleidingsprogramme wat gebruik word deur maatskappye en instansies soos Starbucks en die polisiekantoor in Oakland, om vooroordeel te verminder?
Ek is tans baie skepties oor die meeste van wat aangebied word onder die etiket van implisiete vooroordeelopleiding, omdat die metodes wat gebruik word nie wetenskaplik getoets is om aan te dui dat dit effektief is nie. En hulle gebruik dit sonder om te probeer bepaal of die opleiding wat hulle doen, die gewenste resultate behaal.
Ek sien die meeste implisiete vooroordeelopleiding as vensterversiering wat intern sowel as vir 'n organisasie goed lyk, asof jy bekommerd is en iets wil doen. Maar dit kan ontplooi word sonder om iets te bereik, wat dit in werklikheid teenproduktief maak. Na tien jaar dat ek hierdie dinge gedoen het en niemand data gerapporteer het nie, dink ek die logiese gevolgtrekking is dat as ons dit werk, ons daarvan sou gehoor het.
Kan u ons vertel van sommige van die benaderings wat bedoel is om vooroordeel wat nie gewerk het nie, te verminder?
Ek gee u 'n paar voorbeelde van tegnieke wat beproef is met die veronderstelling dat dit sou bereik wat soms debiasing genoem word of implisiete vooroordele verminder. Die een is blootstelling aan teen-stereotipiese voorbeelde, soos om voorbeelde te sien van bewonderenswaardige wetenskaplikes of entertainers of ander Afro-Amerikaners, asook voorbeelde van blankes wat massamoordenaars is. En dit het 'n onmiddellike effek. U kan aantoon dat dit 'n toetsuitslag sal beïnvloed as u dit binne ongeveer 'n halfuur meet. Maar dit is onlangs gevind dat wanneer mense met langer vertragings, 'n dag of meer, hierdie toetse begin doen, die voordelige effek daarvan verdwyn het.
Implisiete vooroordeel is deurdringend
Honderde studies het die werking van implisiete vooroordeel in 'n wye reeks omgewings onthul. Hier is 'n paar voorbeelde wat demonstreer hoe dit kan gebeur in omtrent elke situasie waarin mense besluite neem wat ander mense raak.
In wetstoepassing: 'N Studie het bevind dat die polisie in New York swart en Spaanse voetgangers meer gereeld as wit voetgangers gestop het, en 'n studie in Oakland, Kalifornië, het bevind dat swart mans baie meer geneig is om geboei, deursoek of gearresteer te word as enigiemand anders as hulle deur die polisie voorgekeer word .
In die kantoor: Die aanstelling van bestuurders was minder geneig om 'n vetsugtige aansoeker vir 'n onderhoud uit te nooi, mense beskou ouer werknemers as minder waardevol en vooroordeel teenoor Arabies-Moslem-mans het hul besluite in Swede beïnvloed.
In die hofsaal: Studies het bevind dat implisiete vooroordeel teen Afro -Amerikaners byna elke stap in die regstelsel beïnvloed, van aanklaers om te besluit watter sake hulle moet aankla tot regters wat besluite neem.
In die klaskamer: Openbare hoërskoolonderwysers in Swede het hoër toetse aan studente met Sweedse agtergronde gegee as diegene met buitelandse, terwyl Amerikaanse sielkunde -studente jong manlike onderwysers hoër as ouer mans beoordeel het, sowel as jonger en ouer vroue.
In die hospitaal: Dokters het meer geneig om wit pasiënte met akute koronêre siektes 'n bloedklont-behandeling te bied as vir swart pasiënte met dieselfde simptome, en verpleegstudente toon 'n vooroordeel teenoor oorgewig pasiënte.
In 'n pandemie? 'N Studie het getoon dat wanneer mense veral kwesbaar voel vir aansteeklike siektes, hul negatiewe houding teenoor ouer volwassenes verhoog kan word.
Ander strategieë wat nie baie effektief was nie, sluit in om mense aan te moedig om 'n sterk voorneme te hê om hulself nie te bevooroordeeld nie. Of afrigters sal voorstel dat mense iets doen wat hulle kan noem 'stadig dink' of stilstaan ​​voordat hulle besluite neem. 'N Ander metode wat beproef is, is meditasie. En 'n ander strategie is om mense bewus te maak dat hulle implisiete vooroordele het of dat implisiete vooroordele algemeen in die bevolking voorkom. Al hierdie dinge lyk redelik, maar daar is geen empiriese bewys dat dit werk nie.
Dit is vir my verbasend dat mense bewus maak van hul vooroordeel niks doen om dit te versag nie. Hoekom dink jy dit is?
Ek dink jy het reg, dit is verbasend. Die meganismes waardeur ons brein assosiasies vorm en dit uit die kulturele omgewing verkry, het oor lang tye ontwikkel, waartydens mense geleef het in 'n konsekwente omgewing. Dit is onwaarskynlik dat hulle iets sou bekom wat hulle later sou moes leer, omdat die omgewing nie sou verander nie. Daar was dus moontlik geen evolusionêre druk vir die menslike brein om 'n metode te ontwikkel om die assosiasies te leer nie.
Ek weet nie hoekom ons nie daarin geslaag het om effektiewe tegnieke te ontwikkel om implisiete vooroordele te verminder soos dit gemeet word aan die implisiete assosiasietoets nie. Ek is nie bereid om te sê dat ons dit nooit sal kan doen nie, maar ek sal sê dat mense al lankal gesoek het sedert die toets bekendgestel is, wat nou meer as 20 jaar is, en dit is nog nie opgelos nie.
Is daar iets wat werk?
Ek dink dat baie bereik kan word deur slegs data te versamel om die verskille wat as gevolg van vooroordeel voorkom, te dokumenteer. En miskien is 'n maklike voorbeeld die polisie -operasies, hoewel dit in baie instellings toegepas kan word. Die meeste polisiedepartemente bewaar inligting oor wat ons as profilering ken, hoewel hulle dit nie graag noem nie. Dit is wat gebeur in 'n verkeersstop of 'n voetgangerstop-byvoorbeeld die stop-en-frisk-beleid waarvoor die voormalige burgemeester van New York, Michael Bloomberg, hitte gekry het. Die data van die New York City Police Department vir stop van swart en wit voetgangers en bestuurders is ontleed, en dit was baie duidelik dat daar verskille was.
As u eers weet waar die probleem is wat opgelos moet word, is dit aan die administrateurs om maniere uit te vind hoekom en hoe dit gebeur. Gebeur dit net in sommige dele van die stad? Is dit dat die polisie net meer in Harlem werk as in die blanke woonbuurte?
En as u eers weet wat gebeur, is die volgende stap wat ek diskresie -uitskakeling noem. Dit kan toegepas word wanneer mense besluite neem wat subjektiewe oordeel oor 'n persoon behels. Dit kan wees polisielede, werkgewers wat besluite neem oor verhuring of bevordering, dokters wat besluit oor die behandeling van 'n pasiënt, of onderwysers wat besluite neem oor die prestasie van studente. As hierdie besluite met diskresie geneem word, sal dit waarskynlik onbedoelde ongelykhede tot gevolg hê. Maar as hierdie besluite geneem word op grond van voorafbepaalde, objektiewe kriteria wat streng toegepas word, is dit baie minder geneig om ongelykhede te veroorsaak.
Is daar bewyse dat diskresie -uitskakeling werk?
Wat ons weet, kom uit die seldsame gevalle waarin die gevolge van diskriminasie -uitskakeling aangeteken en gerapporteer is. Die klassieke voorbeeld hiervan is toe groot simfonieorkeste in die Verenigde State in die 1970's blinde oudisies begin gebruik het. Dit is oorspronklik gedoen omdat musikante gedink het dat die oudisies bevooroordeeld was vir gegradueerdes van sekere skole soos die Juilliard -skool. Hulle was nie bekommerd oor geslagsdiskriminasie nie.
Maar sodra oudisies agter die skerms begin word, sodat die kunstenaar nie gesien kan word nie, het die aandeel vroue wat as instrumentaliste in groot simfonieorkeste aangestel is, gestyg van ongeveer 10 persent of 20 persent voor 1970 tot ongeveer 40 persent. Dit het 'n groot invloed gehad op die tempo waarteen vroue instrumentaliste in groot simfonieorkeste geword het.
Maar word hierdie strategieë vir die insameling en uitskakeling van data nie algemeen gebruik nie?
Nie naastenby so gereeld as wat hulle kon nie. Byvoorbeeld, instrukteurs kan gewoonlik reël om byna alles wat 'n student doen, te gradeer sonder om die identiteit van die student te ken. In 'n elektroniese tydperk waarin u nie leer om die handskrif van mense te herken nie, kan instrukteurs opstelle sonder die studente se name daarop gradeer. Ek het die benadering gebruik toe ek laas die voorgraadse studente in kursusse behaal het. Dit is maklik om te gebruik, maar dit word dikwels glad nie gebruik nie.
En in baie ander omstandighede is dit moontlik om prestasie te evalueer sonder om die identiteit van die geëvalueerde persoon te ken. Maar werkgewers en ander verlaat selde die geleentheid om die identiteit van die persoon wat hulle evalueer te ken.
Kan kunsmatige intelligensie 'n rol speel?
Mense begin kunsmatige intelligensie op die taak toepas deur historiese rekords van vorige besluite oor indiensneming te ontgin. Dit is 'n manier om die besluite te neem wat menslike diskresie behels en in die hande van 'n masjien te plaas. Die idee is om algoritmes te ontwikkel wat belowende aansoekers identifiseer deur hul eienskappe te pas by dié van vorige aansoekers wat suksesvolle werknemers was.
Ek dink dit is 'n goeie ding om te probeer. Maar tot dusver het pogings met AI nie geslaag nie, want die historiese databasisse wat gebruik is om die algoritmes te ontwikkel om hierdie besluite te neem, blyk ook bevooroordeeld te wees. Dit bevat die vooroordele van vorige besluitnemers. Een voorbeeld is hoe vooroordele gesigsherkenningstegnologie beïnvloed, wat Afro-Amerikaanse gesigte of Asiatiese gesigte per ongeluk meer as kriminele as wit gesigte kategoriseer.
Dit is 'n probleem waarmee rekenaarwetenskaplikes probeer om te gaan, maar sommige van die mense in AI wat ek gepraat het, lyk nie so optimisties dat dit maklik sal wees nie. Maar ek dink wel dat die vooroordele uiteindelik-en dit kan 'n rukkie neem-makliker uit AI-besluitalgoritmes verwyder kan word as uit menslike besluitneming.
Kan meer gedoen word op die vlak van 'n individuele onderneming of afdeling?
Om onbedoelde diskriminasie te voorkom, moet die leiers van organisasies besluit om data op te spoor om te sien waar verskille voorkom. As hulle verskille ontdek, moet hulle probeer om veranderinge aan te bring en dan na die volgende siklus van data te kyk om te sien of hierdie veranderinge dinge verbeter.
Dit is duidelik dat dit vir hulle makliker is om nie die dinge te doen nie. In sommige gevalle is dit 'n koste om dit te doen. En hulle dink miskien dat dit is soos om Pandora se boks oop te maak as hulle die data noukeurig bekyk. Ek dink dit geld vir baie polisiedepartemente. Hulle sal beslis dinge moet vind wat hulle liewer nie wil sien nie.
Hierdie artikel verskyn oorspronklik in Bekende tydskrif, 'n onafhanklike joernalistieke poging van Annual Reviews. Teken in vir die nuusbrief.
Links: Illustrasie deur Getty Images
Eksplisiet en implisiet
Baie van die voorbeelde hierbo het eksplisiete bewyse. Dit wil sê, die bewyse kan op een of ander manier direk gesien, gehoor of ervaar word, soos om te sien dat die lig groen is voordat u die straat oorsteek. Maar soms het u studente nie direkte bewyse nie.
Hier is 'n paar oefeninge wat u kinders kan doen wat hulle sal help om die verskil tussen implisiete en implisiete inligting te leer ken:
Eksplisiete en implisiete inligting (voorbeelde)
U leer die verskil tussen eksplisiet en implisiet deur eers voorbeelde te definieer en te gee (net soos met enige ander konsep).
Eksplisiete inligting is wat u oor die algemeen kan sien of hoor, en word as akkuraat beskou.
Implisiete inligting kan nie gesien of gehoor word nie, maar kan geïmpliseer/afgelei word.
Eksplisiet: Hy het gesien hoe sy hond die man aan die broeksit gryp.
Implisiet: Hy hoor sy hond blaf en grom en sien hoe die man met die hond agter hom aan hardloop en daar was 'n groot gat in die sitplek van die man se broek.
Hier is 'n paar vrae wat u kinders kan help om die verskil tussen eksplisiet en implisiet te leer. Laat hulle identifiseer wat eksplisiet en wat implisiet is in die volgende:
1) Jy sien 'n man huil en na sy pak kyk met water daaroor.
2) Jy sien 'n man huil en kyk na 'n meisie met 'n leë waterglas wat na hom staar.
3) Jy sien 'n meisie wat water gooi en dit gaan oor 'n man in 'n pak. Hy hou nie daarvan nie.
Geïllustreer deur Haley Pak
Toe Jason Dahlke, 'n nood paramedikus in Portland, Oreg., 'N noodoproep ontbied is vir 'n swart man omstreeks 60 jaar wat kla oor uiterste pyn in sy hande en voete, het Dahlke' die standaardprosedure gevolg en die pasiënt 'n bloedglukose toets gegee "Waarin die toets lae bloedsuikervlakke getoon het. Alhoewel hy die pasiënt glukose gegee het, het Dahlke geen pynmedisyne aan die pasiënt gegee nie. Op die vraag of hy die pynmedisyne sou toegedien het as die pasiënt wit was, het hy geantwoord dat hy nie seker sou wees of hy sou nie. Although Dahlke says "race doesn't affect the treatment they give," he also says he and his co-workers are starting to think more about implicit bias when treating patients (1).
The following city-specific data illustrate the magnitude of this problem: African American students in Portland public schools are nearly five times more likely to be expelled or suspended than White students (Cody, 2013). Volgens die San Francisco Chronicle, almost 20 percent of Oakland's Black male students were suspended at least once in 2011—six times the rate of White students (Lyfe, 2012). In Chicago public schools, Black students comprised 45 percent of the student body in the 2009-2010 academic year but 76 percent of the suspensions (New York Times – Education, 2012).
Kyk die video: Ася Казанцева. Как сдать любой экзамен, выучить иностранный язык и почему алкоголь меняет память?