Hoe om 'n gedig te ontleed, sleutelaspekte wat u moet ken | Huidige literatuur
John Ortiz | | skrywers, gedigte, Verskeie
Fragment van 'n gedig van Miguel Hernández.
Vanuit literêr-akademiese oogpunt, Dit is noodsaaklik om die volgende stappe te ken om te weet hoe om 'n gedig te ontleed. Tans word allerhande soorte werk gewoonlik op die internet gevind, van redelik informele webartikels tot pedagogiese dokumente in geïndekseerde tydskrifte. Almal val gewoonlik saam op een punt: gedigte is 'n soort liriese uitdrukking wat in verse gestruktureer is.
Daarom, wanneer u 'n gedig ontleed Dit is belangrik om onder andere definisies te hersien: strofe, liriese voorwerp, rym, sinalepha, sineresis. Sodoende kan gedigte geklassifiseer, geïnterpreteer en "gemeet" word. Natuurlik, sonder om voor te gee dat hulle eenparige kriteria vorm, aangesien 'n gestileerde vertelling wat uit inspirasie ontstaan ​​het, altyd 'n groot subjektiewe las het vir diegene wat dit lees.
1.2 Inhoud en interpretasie
1.3 Die elemente van die liriese genre
1.3.1 Liriese voorwerp:
1.3.2 Liriese spreker:
1.3.3 Liriese houding:
1.3.4 Liriese beweging of tema:
1.4 Maatstaf van verse
1.4.4 Finale aksentwet:
2 Kennis van hierdie elemente lei tot 'n beter begrip
Poësie dit is die stelsel of proses van poësie-analise. Dit is gebaseer op die identifisering van die mees relevante elemente binne die struktuur van die gedig. Alhoewel 'n gedig meer as 'n geheel verstaan ​​moet word, is die genot daarvan nie die gevolg van die opbreek van sy dele vir uitvoerige ondersoek nie. Want 'n gedig is immers 'n uitdrukking van skoonheid deur geskrewe woorde.
Alhoewel nie almal sublieme manifestasies is wat poësie betref nie, kan gedigte wat deur vrees of terreur gemotiveer word, nie geïgnoreer word nie. In elk geval, die meeste is epies van aard, waarvan die lirieke verhogings of dramatiese, romantiese en vriendskapsweerkaatsings kan weerspieël. Poëtika is gebaseer op die volgende begrippe:
Dit is 'n stilistiese analise wat poog om die gedig te kategoriseer (in sonnet, ode, romanse ...), asook die bepaling van die tipe strofe (kwatryn, limeriek, agtste of tiende). Net so sluit versifikasie rym (assonansie of konsonant), leksikon (sleutelwoorde, gebruik van selfstandige naamwoorde, byvoeglike naamwoorde) en literêre bronne (personifikasie, metafore, onomatopee, anafora) in.
Inhoud en interpretasie
Dit gaan oor die motief of objek van die skrywe. Die onontbeerlike vraag is: wat is die boodskap van die gedig? Dus, "hoe" die ontvanger die betekenis van die werk ontsyfer, hang direk af van die verhaallyn wat deur die outeur geskep is. Op hierdie stadium is die skrywer se vermoë om emosies, beelde, gewaarwordinge - en selfs intuïsie - by die leser op te wek deur middel van gelykenisse of teenstelle.
Die gebruik van literêre bronne moet ooreenstem met die tema van die gedig. Dit is algemeen dat die mees opvallende werke werke is wat die digter se gemoedstoestand uitdruk. Of dit nou na familie, eensaamheid of oorlewing verwys.
Die elemente van die liriese genre
Dit is die persoon, entiteit of omstandigheid wat die gevoelens in die poëtiese stem veroorsaak. Dit het gewoonlik 'n tasbare, presiese en konkrete verwysing ('n lewende wese of 'n bepaalde voorwerp, byvoorbeeld).
Dit is die stem van die gedig, uitgestraal deur 'n verteller. Dit kan ook die stem van 'n ander karakter as die outeur binne die literêre komposisie wees. Druk gevoelens en emosies vanuit 'n intrinsieke oogpunt uit in die wêreld van die werk.
Disposisie of manier om idees binne 'n gedig uit te druk om 'n werklikheid te beskryf. Kan wees:
Enunciative: wanneer die liriese spreker in die eerste of derde persoon verwys na 'n situasie of element buite homself.
Apostrofies: waar die liriese spreker wys op 'n tweede persoon (interpellasie) wat al dan nie saamval met die liriese voorwerp nie.
Carmine: wanneer die liriese spreker uit die innerlike kom. Dit is gewoonlik in die eerste persoon en met 'n duidelike subjektiewe perspektief.
Liriese beweging of tema:
Dit verteenwoordig die konteks, instellings, gedagtes en emosies wat die sensitiwiteit van die digter verlevendig.
Dit verwys na die emosionele houding wat deur die digter geopenbaar word. Dit kan hartseer of vreugde weerspieël. Woede, verontwaardiging of terreur kom ook algemeen voor.
Maatstaf van verse
Die aantal lettergrepe in elke vers bepaal of dit van klein kuns is (met agt metrieke lettergrepe of minder. Ook as dit van groot kuns is (nege of meer metriese lettergrepe). Net so moet dit in aanmerking geneem word as skerms, sinalfas of sintese waargeneem word. Hierdie faktore wysig die totale lettergreeptelling van 'n vers.
Klinkerskeiding wat gewoonlik 'n enkele lettergreep sou wees. Dit veroorsaak 'n verandering in die normale uitspraak van 'n woord. Dit word aangedui deur twee punte (diaeresis) op die aangetaste swak vokaal (ï, ü), soos gesien in die volgende vers van Fray Luis de León:
Die een wie sejulle- hy mund-da-nal rü-i-do.
Vereniging van twee sterk vokale uit twee verskillende lettergrepe vanuit die grammatikale oogpunt. 'N Voorbeeld kan gesien word in die volgende vers van 14 metrieke lettergrepe (alejandrino) deur José Asunción Silva:
Met mo-vi-mien-tot ritme-mi-co hy da-lan-cea die seuntjie.
Vorming van 'n metrieke lettergreep uit twee of meer vokale wat tot verskillende woorde behoort. Dit kan selfs met 'n leesteken tussenin gebeur. Voorbeeld (oktosilleerbare vers van espronceda):
Wind-aan en PO-pa, aan to-da sien-dit.
Volgens die beklemtoonde lettergreep van die laaste woord word metrieke lettergrepe bygetel of afgetrek van die totaal van die vers. As die woord skerp is, word een bygevoeg; as dit esdrújula is, word een afgetrek; as dit ernstig is, bly dit.
By die ontleding van 'n gedig is een van die belangrikste stappe om die soort rym van die laaste woorde van elke vers na te kom. As dit in vokale en medeklinkers saamval, word dit 'n 'medeklinker' genoem. Dit word ook 'n "perfekte konsonant" genoem as die beklemtoonde lettergrepe ook saamval. Soos gesien kan word in die volgende fragment van Miguel Hernandez:
... "Elke vyf inero
elke Januarie gesteled
my skoene sal gaanero
na die venster fred"...
In plaas daarvan, wanneer slegs die finale vokale in die rym saamval, word dit «assonansie» genoem. In die volgende fragment van Antonio Machado word hierdie soort rym waargeneem tussen verse 2 en 4:
'Dit is 'n winternag.
Die sneeu val in 'n warrelino.
Die Alvargonzález horlosie
'n vuur wat amper geblus isido".
Nog 'n fundamentele aspek by die ontleding van 'n gedig is die kenmerke van die strofe. Dit word volgens die aantal en lengte van die verse geklassifiseer. Begrip by strofe "'n groep verse wat 'n ritme en 'n ritme bevat". Die volgende is die verskillende soorte strofe:
Strepe met drie reëls:
Strepe met vier reëls:
Strofe met vyf reëls:
Strofe met ses reëls:
Strofe met agt reëls:
Strofe sonder vaste aantal verse:
Kennis van hierdie elemente lei tot 'n beter begrip
Verstaan ​​en As u al die aspekte wat hier uiteengesit word, op 'n oordadige manier bestudeer, is dit 'n groot deur vir diegene wat van plan is om poësie te studeer. Alhoewel hierdie genre baie afhanklik is van subjektiwiteit, is dit belangrik om kennis te dra van al die aspekte wat in die skepping daarvan optree om gewigtige werke te bereik wat aan die nodige ekspressiwiteit voldoen en waarvan die boodskap die lesers bereik.