Hier is dus, soos in die meeste van De Lange se kwatryne, ‘n kombinasie van klank- en woordspel, met ‘n ritmiese vloei wat uitmond in ‘n treffende visuele voorstelling. ‘n Mens dink hier onwillekeurig aan Eybers se gedig “Jong seun” waar die druipnat jongeling “gaaf en glad” uit die bad klim, en “waar blink haarrankies reeds ontluik”. Pasop vir hulle wie weier om die Boodskap van berou te preek, wie nie ‘n lewe van berou lewe nie, wie weier om ‘n lewe van Heiligheid leef, wie weier om die sondaars te waarsku teen sonde. Pasop! Polimere is gewoonlik lineêr, d.w.s. molekule waar die atome verbind is in 'n reguit lyn om 'n lang ketting te vorm. AM de Beer en HJG du Plooy. Ruimte as tema en metafoor in die poësie van enkele vroulike Afrikaanse digters: 1994-2005. En verberg Hy die aangesig, wie kan Hom dan aanskou? --of dit al 'n nasie betref of 'n mens, almal saam;