Daar is verskeie soorte oesters. Tafeloesters is dié soorte wat geëet word. Daar is ook spesiale oesters wat kosbare pêrels kan maak – die enigste juweel wat deur ’n dier gemaak word.
Werkers op ’n oesterplaas maak die gaassakke skoon wat oesters bevat en draai dit om sodat hulle goed groei. Hulle werk tydens laaggety wanneer die plaas nie onder seewater is nie.
’n Pragtige pêrel word versigtig uit ’n lewende oester gehaal. Dit word vervang met ’n ronde voorwerp van dieselfde grootte sodat ’n nuwe, groter oester ’n jaar later sal vorm.
Sodra ’n oesterwyfie bevrug is (’n proses wat deur die water geskied), laat sy miljoene eiertjies in die water vry. Binne sowat ses uur ontwikkel larwes wat twee tot drie weke lank in die water dryf. Dan vind hulle ’n plek waar hulle vasheg om ’n oesterrif te vorm. Binne ’n jaar raak hulle volwasse en gereed om voort te plant.
Wanneer iemand ’n oester wil eet, moet hy eers daardie harde toegeklemde skulp probeer oop kry. Die oestervleis lyk ook nie lekker nie. Dit is grys en slymerig. Maar as jy dit waag om te proe, sal die delikate tekstuur en ryk souterige smaak jou verras. Dit word gewoonlik geniet saam met ’n bietjie peper en suur- lemoensap.
Oesters is die natuur se enigste juweelmakers. Anders as mineraaljuwele wat uit die grond kom, is die pêrels wat uit oesters kom nie blink en hard nie. Pêrels is sagter en absorbeer die lig sodat hulle glim. Die mooiste pêrels word geskep deur die pêreloester Pinctada margaritifera van die tropiese seë.
’n Pêrel vorm wanneer ’n vreemde, onwelkome voorwerp – dikwels ’n sandkorreltjie of parasiet – in ’n oesterskulp beland. Dit irriteer die oester en dan skei hy perlemoen af om die irritant te omhul. Perlemoen is ’n mengsel van kalsium en proteïen waarmee die binnekant van die skulp ook uitgevoer is. Die perlemoen bou met die jare in lagies om die korreltjie op en vorm so ’n pragtige pêrel.
Gekweekte pêrels word op dieselfde manier gemaak. Al verskil is dat die pêrelboer self die korreltjie tussen die mantel (die vlesige liggaam van die oester) en die perlemoenlaag van die skulp indruk. Dit gebeur wanneer die oesters sowat drie jaar oud is.
Die wêreld se grootste natuurlike pêrel is dié bielie van 34 kg, die Pêrel van Puerto Princesa, wat glo byna R1,4 biljoen werd is en in die Filippyne gevind is. ’n Visser­man het dit ontdek.