Moet die ouderdom klein of groot wees? - Ander - 2022
Moet die ouderdom klein of groot wees?
Ons het nooit bewustelik vir ons kinders beplan nie, aangesien ons weinig invloed op die gebeure in die eerste drie gehad het, en hulle as 'n dwelmintervensie beskou is.
In so 'n lewensituasie is daar nie ruimte vir beplanning nie, en dit moet noukeurig wees as u daarin slaag om die werk gedoen en op 'n goeie manier te doen. Dit was drie jaar tussen Ouma en Ouma en 27 maande tussen Ouma en Middernag. As dit my aangaan, sou ek dalk vir 'n laer ouderdom gestem het, maar niemand het gevra nie. Later was dit die lewe self wat my gelei het om te ervaar hoe dit is om 'n klein en nog kleiner kind te hê.
Vir sommige het hy die koerant geskud en spontaan skaars 18 uur na sy kleiner seun aangekom, en vyf kleinste op soortgelyke wyse, maar daar was 'n groter buitelander, 3,5 jaar. Alles in ag genome, het ons alles, net soos in die kinderjare: babaseuntjie, klein en groot, tiener en kleuter. Wat is die ideale staat? Altyd die een met geen (groter) probleem nie.
Na my mening, aangesien daar nie 'n algemene definieerbare ideale datum is om 'n kind te hê nie, kan ons nie sê dat 'n kleiner of groter ouderdom die wenner is nie. Vir wie, byvoorbeeld, was dit baie goed vir my eerste twee kinders dat Oupa 'n bietjie (bb) was toe sy suster opdaag, so dit het my nie verhinder om die een of die ander te koop nie (so gou as moontlik nadat ek hulle verskuif het), waar ek handel dryf om een ​​te borsvoed, en in die ander een probeer my kind se mond die ander in die ander lok as die ander man. Met drie-jarige ouderdom is hierdie probleme uit die weg geruim. Maar daar was duisende ander: blankheid, wedywering, power-ups, ens.
Natuurlik het ek dit nie gered nie, want daar is skaars 'n ander jaar tussen Middles en Quad, wat beteken het dat ek 'n klein en selfs kleiner kind gehad het wat in die beginperiode nie gelyk het nie dat ek my belaster. Хszintйn? Ek het saam met hulle gesweet, veral omdat hulle nog twee ander kinders gehad het, wat ook my aandag getrek het.
Die neiging is omgekeer en die ouderdom van 3 jaar was meer neerdrukkend as die ander jaar, om nie te praat van die 3,5 jaar tussen die laaste twee seuns nie. Ons broers wat betyds nader aan mekaar is, is lawaaieriger en spring makliker, maar hulle kan hulself in een organiseer en meer ingestel wees op mekaar indien nodig. Hoër ouderdom veroorsaak meer kontroversie, en dit is moeiliker om te verduidelik waarom die jonger broer nie verstaan ​​wat die groter broer is nie, omdat hy - soms - so senuagtig is.
Ons ouers wil altyd glo dat daar dinge in ouerskap is wat stabiel, voorspelbaar, goed beplan is, maar ek het 'n slegte idee: nee, ouerskap is 'n dinamiese veranderende medium wat altyd nodig is. Volgens my ervaring is dit presies die ouderdomsprobleem. Dit is op sigself nie regtig sinvol nie, want dit hang grootliks af van hoeveel kinders in die gesin is / sal wees, wat hul geslag is, en laastens, wat is die basiese term. En dit is dinge wat ons nooit vooraf kan sien nie ...