Op 27 Februarie vanjaar het die ANC die beleid opgevolg deur ’n parlementêre mosie van die EFF te steun om ’n proses te begin om die Grondwet te wysig om onteiening sonder vergoeding moontlik te maak. Dié mosie is gevolglik oorweldigend met 241 stemme teenoor 81 aanvaar.
Afrikaners en minderhede oor die algemeen het rede om ontsteld te wees oor hulle as “diewe” voorgehou word. Die geskiedenis in die lande waar minderhede onder die tirannie van die meerderheid deurgeloop het, wys dat alles begin het met uitsprake wat die betrokke minderhede tot sondebok verklaar en beledig het. Dit is ’n gevaarlike pad waarop die ANC en EFF hul begewe.
Met die aankoms van die Voortrekkers in hierdie grootliks onbewoonde gebiede kon daar dus geen sprake daarvan wees dat die Voortrekkers mense op groot skaal van hul grond verdryf het nie. Die Voortrekkers het na my mening die stamme wat onder Mzilikazi deurgeloop het ’n guns bewys toe hulle, onder leiding van Andries Potgieter en Piet Uys, Mzilikazi en sy volgelinge verslaan en oor die Limpoporivier verdryf het. Die Voortrekkers het die gebied wat deur Mzilikazi beheer was in besit geneem, soos die gebruik destyds ná ’n konflik was. Eers daarna het van die vlugtende stamme na die gebied begin terugkeer en is aan hulle grond in spesifieke gebiede gegee.
Een van die voorbeelde van hoe die Voortrekkers grond met wettige ooreenkomste bekom het, is die ooreenkoms wat in 1846 met die Swazi-koning aangegaan is. Die gebied tussen die Olifants- en Krokodilrivier is in ruil vir beeste aan die Trekkers gegee. In 1855 is ’n soortgelyke ooreenkoms vir die Lydenburg-distrik aangegaan. In dieselfde jaar het die Swazi-koning ook die gebied langs die Pongolarivier geskenk om by die Voortrekkers se nuwe republiek gevoeg te word. Die Swazi-koning se doel hiermee was om ’n buffersone teen aanvalle deur die Zoeloes te skep. Daar is ook ander voorbeelde van ooreenkomste, wat die mite die nek inslaan dat die Voortrekkers bloot op groot skaal grond gesteel het.