Vir Moyshe is die loopbaan as kunstenaar nie vanselfsprekend nie. Tipies Joods en getrou aan die voorskrifte van die Torah, word geen ‘gesnede beeld of enige gelykenis’ van wat leef of beef in die Shagal-huishouding geduld nie. Hoogstens enkele familiefoto’s. Verder mag Joodse kinders ook nie Russiese skole bywoon nie, en jong Moyshe, net soos ander klein Joodjies gaan na die ‘cheder’ waar hy Hebreeus en Bybel leer. Toe hy 13 word, maak sy ondernemende ma egter ‘n plan: sy gee die Russiese skoolhoof van Vitebsk 50 roebels omkoopgeld om haar seun in die Russiese skool toe te laat. Hier leer die kind Russies, hy ontwikkel ‘n fassinasie met geometriese vorms en sien vir die eerste keer hoe ‘n ander kind ‘n illustrasie uit ‘n tydskrif afteken. Hy gaan huis toe en vertel sy ma dat die kunstenaars-gogga hom gebyt het. Feiga-Ita, diep geskok maar met tipiese Jiddisje nugterheid stuur hom buitentoe om ‘n bietjie vars lug te gaan skep…Nietemin is dit sy wat hom op sy eerste huiwerige treë ondersteun om kunslesse te neem, eers plaaslik in Vitebsk, en daarna in St Petersburg. En daarna maak die wêreld vir hom oop.
Alhoewel Parys vir hom die wêreld van die kuns oopgemaak het, verkies Marc Chagall om sy laaste jare in die suide van Frankryk deur te bring. Op die hoë ouderdom van 97 sterf hy op 28 Maart 1985 in St Paul de Vence en word en word op 1 April in die plaaslike begraafplaas begrawe. Sy beste vriende woon die begrafnis by, en ‘n baie ou vriend, die Jiddisje joernalis Leneman, sê die kaddish vir hom, die Joodse gebed vir die oorledene.