Hoekom Moet Katolieke Bid tot Saints? – 2vis
Huis / Kerk / Saints / Hoekom Moet Katolieke Bid tot Saints?
Sommige kritiek Katolieke vir gebed tot Saints, in plaas van direk na God.
eintlik, Katolieke gewoonlik bid direk aan God, maar kan ook die heiliges vra–iemand in die Hemel–om God te bid namens hulle.
So, Wanneer 'n mens bid om 'n Saint hy basies vra die Saint in te tree vir hom–om te bid vir hom en saam met hom na God. Alle Christene doen basies dieselfde ding wanneer hulle vra medegelowiges op aarde om te bid vir hulle, alhoewel 'n mens sou verwag dat die gebede van die heiliges te sterker omdat hulle ten volle staan ​​geheilig in God se teenwoordigheid (sien Die Brief van Saint James, 5:16).1
Jesus, na alles, het ons geleer dat God "is nie die God van die dooies, maar van lewendes " (Luke 20:38). Op die Verheerliking, Hy gesels met die lang oorledene Elia en Moses in die teenwoordigheid van die Apostels (Mark 9:3). Hy het ook belowe die Goeie Dief (wie tradisie noem Saint Dismas) dat hy hom sou aansluit in die Paradys daardie selfde dag (Luke 23:43).
In die Nuwe Testament, Jesus lewer 'n gelykenis waarin 'n man in die doderyk laat die voorbidding van 'n man in die boesem van Abraham vir sy broers op aarde (Luke 16:19).
Jesus praat ook van die voorbidding van die engele, sê, "Sorg dat jy nie een van hierdie kleintjies verag nie; want ek sê vir julle dat in die hemel hulle engele altyd die aangesig sien van my Vader wat in die hemele " (sien Matthew 18:10; die Boek van die Psalms 91:11-12; en die Boek van Openbaring 8:3-4).
In sy Brief aan die Kolossense, Paulus skryf dat gelowiges op aarde is gekwalifiseer deur God "om te deel in die erfdeel van die heiliges in die lig" (1:12).
Die Brief aan die Hebreërs verwys na die heilige manne en vroue van die Ou Verbond as 'n groot "wolk van getuies" rondom ons in 12:1 en gaan voort in verse 12:22 – 23 met, "Maar jy het by die berg Sion en die stad van die lewende God kom, die hemelse Jerusalemand om ontelbare engele in feestelijk byeenkoms, en aan die gemeente van die eersgeborenes wat ingeskryf is in die hemel, en 'n regter wat God van alle, en by die geeste van die volmaakte regverdiges. "
in die Boek van Openbaring, die heilige martelare staan ​​voor God, smeek Hom om geregtigheid namens die vervolg op die aarde (6:9-11), en die Apostels en Profete kniel voor die troon van God in die Hemel en bied die gebede van die aardse getrou aan Hom: "Goue skale vol reukwerk, wat is die gebede van die heiliges " (5:8, 4:4 en 20:4). (Let daarop dat die aardse getroue word dikwels in die Nuwe Testament as verwys "heiliges." Dit is nie om voor te stel dat hulle reeds ten volle geheilig, maar dat hulle in die proses om die Heilige laat. Byvoorbeeld, Paulus vermaan die Efesiërs, wie hy vroeër adresse as "die heiliges wat ook gelowiges in Christus Jesus,"Om weg te draai van hulle sondige gedrag (sien sy brief aan die Efesiërs, 1:1 en 4:22-23).)
In vroegste historiese geskrifte Christenskap se ontvang ons soortgelyke getuienis. Pous Saint Clement (d. soos. 97), byvoorbeeld, berading Christene, "Volg die heiliges, vir diegene wat volg hulle as die Heilige " (Brief aan die Korintiërs 46:2; CF. het. 13:7).
In ongeveer die jaar 156, die gelowiges in Smirna het verduidelik dat hulle aanbid Jesus Christus, maar lief vir die martelare "as dissipels en navolgers van die Here, as wat hulle verdien, op grond van hul weergalose toewyding aan hul eie koning en Onderwyser. Mag ons ook hul vennote en mede-leerlinge geword!" (Martelaarskap van St Polcycarp 17:3; ).
Aan die begin van die derde eeu, Saint Clement van Alexandrië het opgemerk hoe 'n ware Christen "bid in die samelewing van engele, as reeds van engele rang, en hy is nooit uit hul heilige bewaring; en hoewel hy bid alleen, Hy het die koor van die heiliges wat saam met hom " (Stromateis 7:12).
Voor haar dood in die arena, Saint Perpetua (d. 203) vertel 'n visie van die hemel in wat sy ontmoet die siele van martelare en getuie van engele en ouderlinge aanbid voor die troon van God (sien Die marteling van Saints Perpetua en Felicitas 4:1-2). Origenes geskryf in 233, "Dit is nie net die Hoëpriester wat bid met diegene wat werklik bid, maar ook die engele ..., en ook die siele van die heiliges wat oorlede is " (op Gebed 11:1). In 250, Saint Cyprianus van Carthago beskryf hoe die Eucharistie is aangebied ter ere van die getuies op die herdenking van hul dood (sien Brief aan sy predikante en aan sy hele volk 39:3).
Steeds, die praktyk van gebed tot die Saints blyk Protestante om die unieke rol van Jesus te ondermyn as die "een Middelaar tussen God en die mense" (sien Paulus se Eerste Brief aan Timoteus 2:5).
Maar, in 'n beroep Jesus ons enigste Middelaar by God, Saint Paul word nie verwys na voorbidding, maar om die Versoening. Omdat Jesus beide God en mens, net sy dood het die mag om ons te versoen met die Vader (sien die daaropvolgende vers in dieselfde brief: 2:6). Die voorbidding van die Heiliges, of die voorbidding van Christene op aarde vir die saak, nie inmeng met enkelvoud bemiddeling van Christus voor die Vader, maar trek daarop. So Paulus, in die lyne voorafgaande vers 2:5, moedig Christene om betrokke te raak in voorbidding, wat "goed, en ... is in die oë van God aanvaarbaar, ons Verlosser " (2:1 – 3).
Die Saints is nie struikelblokke tot diens aan Jesus, maar leef voorbeelde die Here voorsien het om ons te leer hoe om Hom volkome te dien. Soos Moeder Angelica, stichtster van die ewige Woord Television Network (EWTN), duidelik gestel het, "Ek is 'n Fransiskaanse, wat beteken dat ek volg Jesus volgens die voorbeeld van die groot Francis van Assisi " (met Christine Allison, Antwoorde, nie Beloftes, Ignatius Press, 1996, p. 15).
So ons vra: wat pa is nie oorstelp van vreugde om te sien sy kinders vereer? Is dit nie in wese ter ere van die kind 'n meer diepgaande wyse van die eer van die vader (sien die boek Spreuke 17:6)? Die Kerk nie verhef die Saints vir hul eie beswil, maar ter wille van God wat dit geskape, geheilig, en getoë hulle voor ons.
Dis Gebed, nie Aanbidding!
Net so, Protestante dikwels verwar Katolieke gebed om die Saints as aanbidding. Dit is afkomstig van 'n verkeerde idee dat gebed en aanbidding is sinoniem.
Terwyl gebed is deel van aanbidding, In wese aanbidding bestaan ​​uit die aanbieding van 'n slagoffer (sien Exodus 20:24, Maleagi 1:11; en Paulus se Brief aan die Hebreërs 10:10).
spesifiek, die Kerk bied die offer van die Eucharistie aan God-en Hom alleen-by Heilige Mis. In kontras met, Katolieke nie offer te bring aan die Saints. In werklikheid, Dit mag verras kritici om te weet dat die hiërargie Kerk veroordeel 'n godsdienstige groep in die vierde eeu vir bybetalings ten opsigte van die maagd Maria. Saint Epiphanius, die biskop van Salamis, dreig die sekte bekend as die Kollyridians vir die aanbieding van opofferende brood vir haar (Panárion 79). Lees hierdie, sommige mag dalk verkeerdelik aflei dat Epiphanius algemeen moet afgekeur Marian toewyding. Tot die teendeel, egter, Epiphanius bevorder entoesiasties leerstellings van die Kerk op Maria in dieselfde werk waarin hy dreig die Kollyridians.
Om te onderskei tussen die aanbidding van God en verering van die heiliges, Augustinus geleen uit die Griekse die terme latria en Ja, die voormalige om die aanbidding van God te beskryf en laasgenoemde tot verering van die heiliges te beskryf (sien Die Stad van God 10:1).
Ons vereer die Saints, want hulle is geheilig deur God.
Dit word algemeen verstaan ​​word deur alle Christene dat ons deur gebed verbind aan mekaar (sien Saint Paul's Brief aan die Romeine 12:5 en sy eerste brief aan die Korintiërs. 12:12).
Soos die menslike siel self, hierdie gebed-skakel oorleef dood, vir die pes bestem is magteloos "te skei van die liefde van God in Christus Jesus, onse Here" (weer, sien Paulus se Brief aan die Romeine 8:38-39). Diegene wat gesterf het in vriendskap met God is nie "slaap" in die graf, maar saam met Hom regeer in die Hemel.[1. Die algemene Bybelse verwysing na die dooie wese "slaap" (sien Matthew, 9:24, et al.) is bloot 'n manier van verbygaande aard se dood uit te druk en moet spesifiek te doen met die liggaam van die oorledene, nie die siel (Matthew 27:52). Die liggaam rus in die graf te dood, terwyl die siel aangaan ewigheid. By die laaste oordeel, die liggaam opgewek en weer met die siel. Omdat nie-Katolieke Christene is geneig om die dooie as slaap sien, gebed om die Saints verskyn om hulle na 'n vorm van die nekromante wees (sien die boek Deuteronomium 18:10-11 en die eerste boek van Samuel, 28:6). Maar die nekromante behoorlik verstaan ​​is die poging om inligting te versamel uit die dood wat anders behoort aan God alleen, soos kennis van die toekoms. Gebed om die Saints, aan die ander kant, is bloot op soek na hemelse voorbidding. ↩