In Onderwêreld is dit die wêreld van kuberkrakers wat as agtergrond en selfs tema dien vir die intrige. In hierdie roman word Greg Owen, die hoofseun van ’n eksklusiewe privaatskool, hegte vriende met ’n nuwe matriekseun, Eckard Wilken. Eckard lei vir Greg in die geheime van die kuberkrakerbedryf in en leer hom om self ’n vaardige kuberkraker te word. Langsamerhand word die kuberkrakerbedryf die uiting van Greg se verset en rebellie teen die skool, die skoolhoof, sy pa en die manipulasie van instansies soos die skool en die groot besigheidswêreld waarvan sy pa deel is. Wanneer Eckard geheimsinnig verdwyn, verskerp dit Greg se kuberkraak-aktiwiteite totdat hy die geheime ontrafel van korrupsie waaraan sy pa en die skoolhoof beide deel het. Hy kom eers later agter dat Eckard hom doelbewus “geprogrammeer” het om so op te tree, sodat sy status as hoofseun vernietig sou word en veral sodat hy sy eie pa sou blootstel aan vervolging. Wanneer Greg uiteindelik besef dat Dok Pienaar, die skoolhoof, en sy eie pa verantwoordelik was vir Eckard se pa se vernietiging as regter wat tot sy selfmoord gelei het, verstaan hy hoe fyn Eckard sy wraak beplan het.
Dit is veral hierdie slim manipulasie van Greg wat die kern van hierdie verhaal vorm. Die struktuur van die verhaal volg dié van ’n rekenaarprogram: die inskakel in die program, die hoofstukke as verskillende lêers, en die afskakel van die rekenaar. Die chronologie word verbreek deur die afwisselende vertelling van die hede waarin Eckard verdwyn en die gevolge daarvan, met die afwisselende hoofstukke wat handel oor die verlede van hoe hulle ontmoet het en hoe die vriendskap en die vaardigheid in kuberkrakery ontwikkel het. Dit is eers met die eggo’s van die verlede en hede wat op bladsy 178 integreer dat die twee verhaallyne bymekaarkom, dat die insig van die hele manipulasie tot Greg begin deurdring en hy die werklike gevolge van sy optrede besef.
Een van bogenoemde aspekte wat van die begin af ’n baie belangrike rol in Onderwêreld speel, is die vrees vir die dood.
Onderwêreld (2008) begin met die proloog waarin die elfjarige Eckard gekonfronteer word met ’n selfmoordpoging deur sy pa en die daaropvolgende vrees vir die dood van sy pa (5). Hierdie vrees is sy eerste kennismaking met die sogenaamde onderwêreld (5) en bly voorteggo deur sy grootwordjare (6). Sy magteloosheid teenoor hierdie vrees vir die dood word onder andere verwoord in die keuse van sy rekenaarnaam: Ekk-o (7), wat die eggo-tema en die voortdurende soeke na identiteit aandui. Trites (2000:119) verwys spesifiek na hierdie gevoel van vrees en magteloosheid as tipies van die aard van die adolessente karakter in jeugromans.
’n Eerste aanduiding van hierdie vrees is Greg se ingryping om Eckard te red van die Tonnel-inisiasie wat hy as nuweling in die koshuis moet deurmaak. Dit is die begin van die vertrouensverhouding tussen hulle. Hierdie vrees dra ook by tot Greg se innerlike stryd: aan die een kant wil hy sy pa gelukkig maak soos John sou (75), maar aan die ander kant wil hy juis nie die soortgelyke druk ervaar en hanteer nie. Uiteindelik kom hy wel tot die bemagtigende besef dat hy nie in John se voetspore kan volg, of ooit sy pa sal tevrede stel nie (121). Hy gee immers juis sy pa se hoë verwagting die skuld vir sy broer se selfmoord (142) en verwerp daarom hierdie druk van “Victor Ludorum tot in alle donnerse ewigheid” (142).
Greg én Eckard kies egter wel die uitdaging, soos John, om aan ’n ekstreme sport deel te neem, om kuberkrakers te wees, want dit is die “real life game” wat hulle laat voel dat hulle léwe. Dit is hierdie “flippen weird vibration” (161, 168), wat hulle juis bemagtig om die vrees vir die dood en verganklikheid ten minste tydelik teë te staan.
Die slot van hierdie roman impliseer egter dat Eckard/Ekk-o voortgaan met ’n wraaktog, ’n destruktiewe leefwyse waarin hy die ekstreme sport verder sal voer, die sogenaamde “death wish”. Greg leer wel die les dat ’n mens nie teen alles gepantser/beskerm kan word nie; hy is nie so “bullet proof”’ soos hy gedink het nie (193): nie teen die dood van sy broer wat hy wel leer aanvaar het nie, ook nie teen die ondergang van sy pa waaraan hy wel deeglik deel het nie.