UIT DIE VERSKROEIDE BOS VAN SHANKSVILLE HET TWEE BOOMRYKE AS ONBESONGE HELDE VAN 9/11 VERSKYN VERMAAK - KUNS EN KULTUUR
Hoof Kuns En Kultuur Uit die verskroeide bos van Shanksville het twee boomryke as onbesonge helde van 9/11 verskyn
Uit die verskroeide bos van Shanksville het twee boomryke as onbesonge helde van 9/11 verskyn
Die hemlock -bos waar United Airlines Flight 93 op die grond neergesak het in die platteland van Pennsylvania, spook nog steeds 20 jaar later by Mark Trautman en Ben Haupt. Voordat die al -Qaeda -aanvalle op 9 September plaasgevind het
Die hemlock -bos waar United Airlines Vlug 93 op die grond neergeslaan in die platteland van Pennsylvania spook nog steeds by MarkTrautman en Ben Haupt 20 jaar later.
Voor die Qaeda aanvalle op 11 September 2001, het die plaaslike boomryke bome geklim net om takke af te haal. Toe die gekaapte vliegtuig in 'n vurige ontploffing in die grond klap en die bos naby Shanksville draai in 'n grusame misdaadtoneel wat bo die grond hang, sou die twee mans opgeroep word vir 'n taak wat hul lewens verander het. Byna 'n week lank klouter hulle deur die swart kap wat met wrak en rommel bedek is. Hulle het belangrike getuienis vir die vervolging van Qaeda gepluk plotters en gevind oorblyfsels vir bedroefde gesinne sonder om lyke te begrawe.
Hulle was een van die buitengewoonste, maar nogtans oor die hoof gesien, reageerders op die aanvalle waarin byna 3 000 mense dood is, waaronder al 33 passasiers, sewe bemanningslede en vier kapers aan boord van vlug 93. 'Dit was die belangrikste ding wat ek ooit in my lewe gedoen het , 'Trautman gesê in 'n onlangse onderhoud.
Die twee boomkwekers kom uit die hemlocks as veranderde manne, die een lê ongemeer, die ander met 'n hernieude doel. ONSUNG HELDE
'N Staatstroeper, Greg Sullenberger, was een van die eerste respondente wat na die ongeluk in die smeulende bos wou waag. Skerp metaalvlakskerwe so groot soos kombuistafels het in bas gesny. Sullenberger sê hy het 'n kraakgeluid hierbo gehoor. Toe hy na regs stap, stort 'n tak na sy linkerkant.
Hy was bekommerd oor die veiligheid van die ondersoekers en dink aan Trautman , wat hy geken het sedert hulle Boy Scouts was. Sy jeugvriend werk by Penn State Universiteit, wat neig na die groot elms wat sy kampus verberg. 'N FBI -agent het aan Sullenberger gesê om Trautman te bel in vir hulp. Laat sy vrou en twee jong dogters by die huis, Trautman en Haupt, sy kampuskollega, laai hul tuie en kettingsae op en ry af. Die FBI het vir hulle geel ID -kaarte uitgereik met die opskrif: 'Disaster Site, 11 September 2001 - FBI/Penn State.'
Die boomryers het van boom tot boom gekruip en beursies, ID van 'n kaper en liggaamsdele teruggekry wat by 'n tydelike lykshuis geïdentifiseer moes word. JohnLarsen , het die spesiale agent van die FBI verantwoordelik vir die skuur van die bos, het TheShanksville gesê toneel is onderskei van die verpulverde ongeluksterreine in Manhattan en by die Pentagon deur die groot hoeveelheid ongeskonde bewyse. Hy noem die boomryke onbesonge helde.
'Niemand van ons kon doen wat die ouens doen nie, en sonder hulle sou ons dood in die water gewees het,' sê Larsen gesê. Haupt, wat toe 24 was, onthou dat hy na Larsen gegaan het in die bos, oorweldig nadat hy uit iemand se bagasie babaskoene gevind het.
'Ek kyk na hierdie plek en ek sê:' Ek weet dit is nie 'n hel nie, 'onthou Haupt. '' Maar as dit nie so is nie, hoe erg is die hel dan? ' En ek het net gebreek. Mnr Larsen Ek het ook net gebreek en saam met my daarbuite gehuil, want dit was moeilik. ' Diep in die hemlocks omhels die agent en die boomryker mekaar en troos mekaar.
LEWE EN VERLIES Haupt het 'n Christen geword evangelis kort daarna en roep die Shanksville op bos in sy preke as 'n visioen van die hel.
'Ek het al die boosheid van 'n mens gesien,' het hy gesê. Hy woon nou in 'n huis omring deur hoë lindene, okkerneutbome en eike saam met sy vrou, Jennifer , wat hy in die Bybel ontmoet het kollege, en hul vyf kinders, wat takbokke jag en saam met hul pa bome klim. Prediking het hom tot by die Karibiese Eilande geneem en die Filippyne , maar hy kan die huis waarin hy grootgeword het, sien vanaf sy stoep, waar sy ouers nog woon.
bel my agent cast
Hy gaan voort om as 'n boomboukundige te werk, en verwys soms na kliënte na Trautman , wat volgens hom meer van bome weet as iemand anders in Pennsylvania.Trautman , 54, het grootgeword in 'n huis omring deur koring- en melkplase buite Herminie, 'n klein dorpie ongeveer 72 myl wes van waar Vlug 93 sou neerstort nadat passasiers en bemanning teen die kapers teruggeveg het.
Sy ma wek hom elke oggend uit die bed met dieselfde refrein: 'Staan op en skyn, u land het u nodig!' Jare later, terwyl hy vasgevang was in die gruwels van die hemlock -kap, kon hy sy ma se woorde in sy kop hoor loop.
Soos haar seun, MargaretTrautman bly trots op sy werk by die ongeluk. Maar namate die jare na 11 September verloop het, het dit moeiliker geword om sy tol te ignoreer. 'Dit het hom geraak,' het sy gesê. 'Hy het probleme met verhoudings.'
MarkTrautman het by die federale World Trade Center Health Program ingeskryf en is gediagnoseer met post-traumatiese stresversteuring (PTSD). Hy is besig om sy derde egskeiding af te handel, neem daagliks 'n antidepressant en sien twee keer per maand 'n berader. Hy dra 'n bofbalpet wat sy blou oë skaker, skaam oor sy dunner kroon, en woon alleen by 'n bergrand naby Spruce Creek in 'n huis van hemlockhout. Die masjiene wat hy vir werk gebruik, vul 'n deel van sy grasperk.
'Ek is gelukkig om nog te lewe,' het hy gesê. 'Ek het 'n lewe gehad voor 9/11 en na 9/11. Ek is 'n boomhond. Ek was 'n retriever vir die FBI. Dit het my destyds nie gepla nie, maar as ek ouer word, pla dit my. ' REUNIE
Vroeër hierdie maand het Trautman en Haupt herenig om TheFlight 93 te besoek Nasionale gedenkteken. Die twee vriende het mekaar nie meer as 'n dekade ontmoet nie. Toe hulle na die hemlocks draai, beskryf Haupt aan sy tienerdogters hoe alles anders lyk. vra Haupt se kennis van die Latyn name van bome langs die pad.
Beide mans herinner aan 'n majestueuse beukboom in die hartjie van die bos, 'n onvergeetlike blik op die skoonheid van die lewe in die woestyn. hoop om die beuk weer te sien, maar die bos is buite grense en word as heilige grond vir die slagoffers se gesinne beskou. 'Dit ruik so erg,' sê Haupt en kyk uit na die rots naby die boomlyn en merk die trefplek.
'Wel, dit was erg,' Trautman geantwoord. Die reuk kleef so aan sy stewels dat hy dit later verbrand.
Die mans het so naby as moontlik gekom by die bos wat hulle verander het. Dit was nou 'n bietjie groener, maar net so stil soos voorheen.
Kuns En Kultuur Onderwys Reg En Bestuur Ander Privaatheidsbeleid Gesondheid Wetenskap En Omgewing Sosiaal/geslag Vervoer Stedelike Ontwikkeling