China worstel met onveilige gasvoorrade, maar bly sterk op langtermynplan vir hernubare energie - nuus oor klimaatimpak
Vul die elektriese pad in. Xujun / Shutter
As die wêreld se grootste CO₂-emitter en die tweede grootste ekonomie, het China se klimaatbeleid die afgelope dekade intensiewe ondersoek onder die knie gekry. Ten spyte van 'n verslag van die Internasionale Hernubare Energie-agentskap in Januarie wat gesê het dat China is ingestel om te word "Die wêreld se hernubare energie supermag", steenkool is steeds die dominante brandstof in die land se energiemengsel.
Volgens 'n Greenpeace-verslag in Maart het die China-elektrisiteitsraad (wat die kragbedryf verteenwoordig) aanbeveel dat China sy steenkoolkapasiteit verhoog. Terwyl die raad gesê het dat dit 2030 met 'n pet onder 1,300GW moet piek, is hierdie syfer steeds 290GW hoër as China se huidige kapasiteit en sou dit beteken dat twee groot steenkoolkragstasies 'n maand vir die volgende 12-jaar gebou word. As Beijing hierdie appèl ernstig sou neem, sou dit beslis onversoenbaar wees met China se belofte by die Parys COP21 om koolstofintensiteit deur 60-65% van 2005-vlakke deur 2030 te verminder.
China se klimaatbeleid oor die afgelope dekade het eerder 'n positiewe tendens getoon om CO₂-uitstoot te verminder en omgewingsbeskerming te verskerp. Benewens die 2009 Kopenhagen belofte om 40-45% ook deur 2020 te verminder (wat dit eintlik alreeds in 2017 behaal het), het China sedert 2013 'n "oorlog teen lugbesoedeling" ondergaan met die doel om steenkool met natuurlike gas in residensiële verwarmingstelsels te vervang en in nywerheidsektore.
in 'n 2016-2020 ontwikkelingsplan vir die kragsektor, uitgereik in Desember 2016, Beijing het gevra vir 'n 50GW toename van gas-aangedrewe kragkapasiteit, wat die totaal na 110GW deur 2020 sal bring. Dit het ook gesê dat dit daarop gemik is om kolenkragkragte onder 1,100GW te beperk, deur konstruksie te kanselleer of uit te stel vir 'n aantal projekte, en om 15% van sy energiemengsel deur 2020 te verhoog.
China voer 'oorlog teen lugbesoedeling'. Hung Chung Chih / Shutterstock
So 'n energie-rewolusie - gerig op die bevordering van hernubare krag en die vervanging van steenkool met gas - het gelei tot 'n afname in China se CO₂-uitstoot tussen 2014-2016. In 2018 het die deel van steenkool in China se energiemengsel onder 60% vir die eerste keer in drie dekades, terwyl sy hernubare kragkapasiteit het 12% in 2018 van die vorige jaar.
Groeiende afhanklikheid van ingevoerde gas
Beijing se steenkool-tot-gas-beleid het egter ook 'n stygende gasvraag tot gevolg gehad 283 miljard kubieke meter (bcm) in 2018, tot 17.7% jaar-op-jaar. As vergelyking, huishoudelike gasproduksie was slegs 161.5bcm in 2018. China moes toenemend afhanklik wees van die invoer van gas, wat 121.4bcm (pyplyn 47.9bcm en vloeibare natuurlike gas 73.5bcm) in 2018, 32% van 2017, tref.
China se natuurlike gasverbruik vs produksie, 2006-18 (Miljoen ton olie-ekwivalent). Aangepas uit data van die BP Statistiese Oorsig van Wêreld Energie 2019. BP Statistiese oorsig 2017
Danksy die tekort aan natuurlike gasvoorrade en 'n stygende elektrisiteitsvraag het China se steenkoolgebruik 'n geringe groei getoon: 0.4% in 2017 en 1% in 2018, wat gelei het tot 'n 2.3% en 1.7% styging in CO₂-emissies in onderskeidelik 2017 en 2018.
China se toenemende afhanklikheid van gasinvoer behels risiko's vir die betroubaarheid van die aanbod. In November 2017 was daar byvoorbeeld 'n ontwrigting van pyplyngas uit Sentraal-Asië, wat gelei het tot Noord-China wat 'n gastekort ondervind wat vloeibare aardgaspryse geneem het na die hoogste vlak sedert Desember 2014 en 20% hoër as 'n jaar tevore.
Die hoër pryse van natuurlike gas het ook die ontwikkeling van China se gasverkragte kragvermoë beïnvloed, asook sy elektrisiteitsprysstelsel, wat daartoe gelei het dat kundiges 'n beroep doen op dringende hervormings indien China se gas-vir-steenkoolskema gaan slaag.
Industriële skaal krag
Teen 'n stadiger as verwagte toename in gasverkragte kapasiteit en 'n 8.5% -groei in elektrisiteitsvraag in 2018 van 'n opswaai in die staal- en sementbedrywe, het die kragsektor die meeste bygedra tot die styging in China se steenkoolverbruik, wat rekening hou met 4.9% en 6.4% van die groei in 2017 en 2018, onderskeidelik, teen 'n toename in 1% en 0.4% in totaal.
Daar word gesê dat daar geen teken is van 'n verandering in China se posisie oor klimaatsverandering en beskerming van die omgewing nie. In Maart 2019, Liu Youbin, 'n woordvoerder vir China se Ministerie van Ekologie en Omgewing, het gesê dat "Die vermindering van koolstofvrystellings is nie net wat die wêreld China wil doen nie, maar ook 'n inherente vereiste vir China se volhoubare ontwikkeling." Energie-kenners in China sien ook min kans dat die voorstel van die China-elektrisiteitsraad - gesien word as 'n appèl van die steenkoolbedryf wat nie deur die Chinese publiek gedeel word nie - deur die sentrale regering goedgekeur sal word.
Dit is onrealisties om te verwag dat China steenkool uit sy energiemengsel heeltemal in die nabye toekoms sal verwyder. Wat China ook gedoen het, is om nuwe emissiebeheertegnologie by sy steenkoolkragkragsentrales te installeer. Volgens China se omgewingsminister, Li Ganjie, het 810GW (80%) van China se steenkoolkrag-kapasiteit teen die einde van 2018 gebruik om hierdie ultra ultra-emissie tegnologie te gebruik.
China se reis om weg te beweeg van steenkool kan lyk stadiger as wat sommige verwag, maar dit gebruik reeds tegnologie om CO₂-uitstoot te beperk voordat dit heeltemal van steenkool kan ontslae raak. Intussen het Beijing voortdurend sy verbintenisse aangegee aan 'n lae-koolstof-pad van ontwikkeling, deur die proses om die gebruik van steenkool te verminder deur middel van energieverbetering, die ekonomie te verskuif van vervaardiging na dienste en hernieubare ontwikkeling.
Janet Xuanli Liao, Senior Lektor in Internasionale Verhoudinge en Energie Sekuriteitstudies, Universiteit van Dundee