ToekomsVenster: 'n Lewensverbintenis aan God | Maroela Media
Ek wil die Here prys so lank ek lewe, ek wil die lof van my God besing so lank ek daar is. – Psalm 146:2
Is dit nie 'n wonderlike voorneme nie. Ons lees hier van 'n lewensverbintenis aan God. Dit getuig van iemand wat sy skeppingsdoel ontdek en verstaan. Ons bestaan tog ter wille van God wat ons geskep het, ons die lewensasem geskenk het, Homself aan ons verbind het, ons uit die stof van die aarde geformeer het. Dit gaan oor 'n verbondsverbintenis bevestig in die doop. Hierdie God is my God. Dis opmerklik hoe dikwels die digter praat van my God. Dit dui op 'n baie persoonlike verhouding. Dis 'n kommunikatiewe verbintenis, deur dialoog.
Om God te loof is om sy heerskappy en gesag te vier. Dis om God Drie-enig te vier. Dis om in totale verwondering voor die Verwonde te staan. Dis om die deurboorde hande vas te gryp en te koester, om die Skeppergod te loof vir sy handwerk, om die Heilige Gees te vertrou. So lank as wat ek lewe en daar is.
Uiteraard leef die digter met sy eie verstaan van die lewe en die lewe ná die dood. Ons leef vanuit die groot waarheid in 1 Korintiërs 15. Wat skeiding gemaak het, is uit die weg geruim. Wat ons vergiftig het, is geneutraliseer. Wat potensieel die dood kon veroorsaak, is in sy offer aan die kruis opgeneem. Die angel van die dood is die sonde. Daar is nou geen veroordeling vir hulle wat in Christus Jesus is nie.