Silwer beker van Troy - Inligting
Silwer beker van Troy
Die grafiek van die geskiedenis van Cap tot Troy ons silwer toon alle aanhalings van die afgelope 5 jaar. 'N Grafiek van die geskiedenis van Cap tot Troy ons silwer sedert 2014 met 'n kwotasie vir elke jaar. Grafiek van die geskiedenis van aanhalings van Cap tot Troy ons silwer sedert 2014 aanlyn en gratis. Beweeg oor die grafiek van die geskiedenis van Cap tot Troy ons silwer om die presiese koers vir die afgelope jaar uit te vind. Gebruik die gereedskapstips op die grafiek van die geskiedenis van aanhalings van Cap tot Troy ons silwer.
Die geskiedenis van Cap tot Troy ons silwer wisselkoerse is beskikbaar in die tabel vir elke jaar sedert 2014. U kan die geskiedenisstabel vir Cap wisselkoerse sedert 2014 op die webwerf sien. Hierdie silwer wisselkoerse van Cap tot Troy in die tabel vir elke jaar is gratis hier. Die geskiedenis van die wisselkoerse van elke jaar vir maande is beskikbaar deur op die skakel van die jaar in die geskiedenisstabel van cryptocurrency te klik. Klik op die skakel 2021 in die tabel oor jare om die silwer kwotasies van Cap to Troy vir 2021 vir elke maand te sien.
'N Verandering in die wisselkoers oor 'n lang tydperk is duidelik sigbaar op ons bladsy oor die geskiedenis van wisselkoerse. Die styging en daling van Cap tot Troy ons silwer sedert 2014. Die langtermyn-dinamika van Cap tot Troy ons silwer oor 'n dekade is moontlik op hierdie bladsy te skat. Op ons webwerf is daar 'n geskiedenis van die tariewe van alle kripto -geldeenhede relatief tot almal.
Kies 'n ander cryptocurrency in plaas van Troy ons silwer om die geskiedenis van Cap teenoor 'n ander cryptocurrency uit te vind. Kies 'n kripto -geldeenheid in plaas van 'n cap om die geskiedenis van die wisselkoers na ons tros silwer uit te vind. Cap to Troy ons silwer vir 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020. Die geskiedenis van Cap -wisselkoers vir enige geselekteerde jaar is gratis beskikbaar as u op die skakel van die jaar in die aanhalingstabel klik.
Inbedkode sonder advertensies en met 'n direkte skakel na die webwerf
Inbedkode met advertensies en sonder 'n direkte skakel na die webwerf
Kopieer en plak hierdie kode op u webwerf na die plek waar u die sakrekenaar wil vertoon.
DIE SKATTE VAN DIE HUIS VAN DIE HERE
Baie mense in die wêreld vandag is nie bewus van die prag en rykdom van eertydse Israel nie. Sedert die vernietiging van Jerusalem in 70 n.C. is Israel trouens onder die nasies versprei in nederigheid en onduidelikheid. Slegs in ons eie generasie (sedert 1948) is hierdie ou mense weer gevestig as 'n beskeie nasie wat haar voorvaderlande beset. Hernude en uitgebreide argeologiese studies in die heilige land vestig egter die aandag op die dramatiese geskiedenis van hierdie, Abraham se afstammelinge deur sy seun Isak, vandag soos nog nooit tevore nie.
Die doel van hierdie opstel is om kortliks die rykdom van eertydse Israel te beskryf wat verband hou met die verborgenheid van die tabernakel in die wildernis en die tempels wat in Jerusalem gebou is. Omdat die Tempelberg in Jerusalem baie ondergrondse kamers bevat wat nou vol puin is, het argeoloë en Bybelstudente gevra of dit moontlik is dat tempelskatte onder die rots weggesteek was voor die tye van inval en vernietiging van Jerusalem deur buitelandse indringers. Die beginselverwysing oor hierdie onderwerp is die Bybel, aangesien min ander historiese verslae of betroubare tradisionele verslae oorbly.
Alhoewel die presiese datum van die Joodse uittog uit Egipte nog steeds in twis is, dui die boeke Exodus en Numeri aan dat ongeveer 600 000 weerbare mans ouer as 20 (plus vroue en kinders) die 40-jarige reis vanaf die Nyl-delta gemaak het. uiteindelik aan die oostekant van die Jordaan. Tydens hul woestynwandelinge het die volk Israel die Tien Gebooie ontvang en gedetailleerde wette, regulasies en instruksies wat op die berg Sinai aan Moses gegee is. Moses het ook die opdrag gekry om 'n groot draagbare tabernakel of tent te bou wat aan die sorg van die priesters van Aäron toevertrou is. 'N Gedetailleerde beskrywing van hierdie tabernakel word gegee in Exodus 25-30. Die Tabernakel is gebou deur vrywillige aanbiedings wat deur die mense in sulke ruim hoeveelhede geskenk is dat daar meer as genoeg materiaal beskikbaar was.
Die materiaal wat vir die tabernakel saamgestel is, word breedvoerig beskryf in Exodus 35-38 en opgesom in Exodus 38: 21-30. Die totale hoeveelheid goud wat ingesamel is, was ongeveer een ton silwer, 3-3/4 ton en brons, 2-1/2 ton. Teen die huidige pryse is goud ongeveer $ 500 per troy ounce, of $ 6000 per pond, of $ 12,000,000 per ton. Silwer kos tans ongeveer $ 12 per troy ounce, of $ 144 per pond, wat $ 288,000 per ton is. Daarom sou die goud en silwer wat in die tabernakel van Moses gebruik is, vandag meer as $ 13 miljoen werd wees. In Exodus 12:35 staan ​​dat die Jode goud, silwer en ornamente gekry het deur die Egiptenare tydens die vertrek uit Egipte. Die goue kandelaar in die tabernakel weeg 'n talent en sal vandag 'n halfmiljoen dollar vir sy goud alleen werd wees. 'N Replika van hierdie menora word nou gemaak by die Temple Institute in Jerusalem.
Die Ou Testament gee 'n paar besonderhede oor die beweging van die tabernakel, die ark en die heilige voorwerpe na die verowering (Ref 1). Die Verbondsark was jare lank by Shiloh vermoedelik in 'n huis, tent of tempel wat daarvoor gebou is (Rigters 18:31, I Samuel 1:39, 3: 3 Rigters 21:19). Op 'n latere tydperk is die Ark tydens die oorlog met Gibea na Bet-el op die grens van Benjamin gebring (Rigters 20: 26-27). Die Ark is toe sewe maande lank deur die Filistyne gehou. Nadat dit weer gevang is, is dit 20 jaar lank in Kiriath-jearim geleë. Koning Saul het die Ark in die algemeen verwaarloos (1 Kronieke 13: 3), maar Dawid het dit ongeveer 1003 vC na Jerusalem gebring (II Samuel 6 I Kronieke 13:15). Die Ark het tydelike skuiling in Jerusalem gekry voordat dit geïnstalleer is in die eerste tempel wat koning Dawid se seun, die beroemde Salomo, gebou het. Ondanks die tydelike verwydering deur die afvallige koning Manasse, (II Kronieke 33: 7 35: 3), word daar deur die Ark gedink dat baie in die heiligdom van die eerste tempel gebly het tot die vernietiging van Jerusalem in 586 v.C. deur Nebukadnesar. Volgens Josephus (Die oorloë van die Jode, boek vyf) het die tempel na die ballingskap blykbaar geen ark bevat nie.
Die apokriewe boek II Makkabeërs (2: 1-8) sê dat die profeet Jeremia die Ark en die goue wierookaltaar in 'n grot op die berg Nebo weggesteek het voor die ballingskap van Babilon. Jeremia is na die val van Jerusalem deur 'n oorblyfsel van die Jode na Tahpanhes in Egipte geneem (Jeremia 42: 1-43: 7), so dit is denkbaar dat hy die ark onderweg in 'n grot vasgemaak het. Ander sê dit is meer waarskynlik dat die Ark onder die Tempelberg of elders in Jerusalem versteek sou wees as op Nebo, ongeveer 40 kilometer oos van Jerusalem. Miskien het die Ark in die vlamme omgekom toe die tempel afgedank en verbrand is. Omstredenheid oor die lot van die Ark is in ons tyd hernu (Ref. 2).
Dit is bekend dat die meeste of al die heilige voorwerpe van goud en silwer uit die tabernakel by die ark was toe dit deur Salomo uit die stad Dawid na die eerste tempel gebring is (I Konings 8: 4). Alhoewel Dawid 'n permanente huis van God in Jerusalem wou bou, het sy seun Salomo die eerste tempel gebou. Die planne was van Dawid, en Dawid het die materiaal bymekaargemaak (I Kronieke 28: 1-19 II Kronieke 2-4 I Konings 6-7). Hierdie materiaal bevat 100 000 talente (Verw. 3) goud en 1 000 000 talente silwer (1 Kron. 29). Uit sy eie fortuin het David ook 3000 talente goud en 7000 talente silwer van hoë gehalte gegee. Dit is 'n enorme hoeveelheid goud en silwer volgens enige standaard: 100,000 talent goud = 3750 ton, waarde vandag = $ 45 miljard $ 1,000,000 talente silwer = 37,500 ton, waarde vandag = $ 10,8 miljard. In ronde getalle was die rykdom van die eerste tempel ongeveer $ 56 miljard.
Benewens al die goud en silwer, is groot hoeveelhede brons, sederhout, yster en edelgesteentes bygedra. Die heiligste plek van die tempel van Salomo was bekleed met sederhout uit Libanon en bedek met 600 talente goud. Hierdie vergulding alleen, ongeveer 540 000 troy onse, sou vandag ongeveer $ 270 miljoen werd wees. Die deure van die tempel was ook bedek met goue plate. Gedurende hierdie tydperk van Israel se geskiedenis was Salomo se inkomste 666 talente goud per jaar of ongeveer 600 000 troy onse, vandag ter waarde van $ 300 miljoen. Gedurende die bewind van Salomo en kwartsilwer was so algemeen soos klip & quot in Jerusalem, (I Konings 10:27). Salomo het 200 massiewe skilde van elke 300 sikkels gewig gemaak om aan die mure van sy paleis te hang. Sy troon van ivoor was met goud oorgetrek. "So het koning Salomo al die konings van die aarde in rykdom en wysheid oortref" (II Konings 10:23). Die prag van Salomo se koninkryk het hom erkenning en roem besorg wat baie vreemde aandag getrek het. Byvoorbeeld, tydens haar besoek en kwototoets het Salomo met harde vrae & quot; die Koningin van Skeba vir Salomo 120 talente goud ($ 54,000,000) gebring, en 'n baie groot speserye en edelgesteentes, & quot (I Konings 10 II Kronieke 9).
In hul kommentaar op die Ou Testament vestig Keil en Delitzsch die aandag op die groot hoeveelhede goud en silwer wat deur Alexander die Grote in Asië geneem is: 2600 talente goud en 600 talente silwer uit Damaskus, 50,000 talente goud en 40,000 talente ongekapte goud en silwer van Susa en van Persepolis 120 000 talente goud. (Die ruïnes van Persepolis is net noord van Shiraz in Iran geleë). Alhoewel die hoeveelhede baie hoog is, is dit nie onredelik in vergelyking met die rykdom van ander omliggende antieke koninkryke nie.
'N Kubus goud wat 3750 ton weeg, sou ongeveer 6 meter (19,68 voet) aan 'n kant meet, en 37,500 ton silwer in 'n enkele kubus sou ongeveer 16 meter (52,48 voet) aan 'n kant wees. Die totale hoeveelheid goud wat tot die huidige tyd in die hele wêreld gemyn en opgeberg is, beloop ongeveer 88.000 ton (Ref. 4). As hierdie goud saamgevoeg word, sou die volume van 'n kubus 16,5 m (54 voet) aan 'n kant wees. Daar word beraam dat slegs ongeveer 40 000 ton goud op die aarde oorbly wat nog ontgin moet word. Suid -Afrika se goudproduksie beloop vandag ongeveer 950 ton per jaar. Die Sowjetunie produseer ongeveer 550 ton, Kanada 70 ton en die Verenigde State ongeveer 40 ton. Die totale wêreldproduksie van goud is jaarliks ​​ongeveer 1 850 ton.
Die tempel van Salomo het 7-1/2 jaar nodig gehad om te bou en die inspanning van ongeveer 180 000 arbeiders (I Konings 7:13, 5: 6, 13, 14 II Kronieke 2: 17-18). Groot hoeveelhede plaaslike klip en ingevoerde sederhout is gebruik. Die rykdom van die eerste tempel is onmiddellik na die dood van Salomo geplunder. Tydens die bewind van Salomo se seun Rehabeam, het Sisak (Seshonk), die koning van Egipte, omstreeks 925 vC op Jerusalem toegeslaan en die skatte van die huis van die Here en die skatte van die koning se huis weggeneem, en hy het alles weggeneem. Hy het ook die goue skilde (ongeveer 500 miljoen) wat Salomo gemaak het, weggeneem. & quot (II Kronieke 12: 1-12). Volgens Tweede Kronieke 12 het Shishak se leër 60 000 ruiters en 1200 strydwaens gehad. As elke man 100 pond buit teruggeneem het, is dit slegs 3000 ton goud en silwer. Die mense wat by hom was, was egter & quot; sonder getal & quot; & quot; die Lubim, die Sukkim en die Ethiopiërs. & Quot Hierdie mense het moontlik ook baie goud en silwer weggedra. Dit lyk redelik dat daar 'n bietjie goud en silwer in die tempel oorgebly het na die aanvalle van Shishak. Waarskynlik sou goud bo silwer geneem word.
Na Salomo se dood het die koninkryk van Israel steeds agteruitgegaan, behalwe af en toe herlewing, tot die tyd van die Babiloniese ballingskap in 586 vC. is deur die burger gemaak vir herstelwerk en opknapping van die tempel. Behalwe vir hierdie herlewings blyk dit dat baie van die rykdom van die tempel gekonfiskeer is om nasionale uitgawes te betaal en hulde te bring aan bedreigende buitelandse moondhede. Asa het die skatte van die tempel uitgeput deur 'quota' van die silwer en goud na Ben-Hadad, die koning van Sirië, te stuur om sy hulp teen Baasha, die koning van Israel, te koop (I Konings 15:18, 19).
'N Nuwe plundering het plaasgevind tydens die bewind van Ahasia, toe Joas, die koning van Israel, na goud en silwer in die tempel en die paleis na Samaria gegaan het (II Konings 14:14). Agaz het selfs verder gegaan as enige van sy voorgangers in heiligmaking, want behalwe dat hy die tempel en paleis van hulle skatte beroof het om die hulp van die koning van Assirië te bekom, het hy die koperaltaar van sy eertydse plek verwyder, asook die basisse en versierings van die waskwas en die osse onder die bronssee (II Konings 16: 10-17).
Hiskia het hulde gebring aan Sanherib, die koning van Assirië, 300 talente silwer en 30 talente goud, & quotand Hiskia het vir hom al die silwer gegee wat in die huis van die Here en in die skatte van die koning se huis gevind is. In daardie tyd het Hiskia die goud afgesny van die deure van die tempel van die Here en van die deurposte wat Hiskia, die koning van Juda, oorgetrek het, en dit aan die koning van Assirië gegee, & quot (II Konings 18: 13-16). Later ontvang Hiskia dwase die gesante van die koning van Babilon en wys hulle sy oorblywende staatskatte: & quotHezekiah. het hulle die hele huis van die kosbare dinge, die silwer en die goud en die speserye, en die kosbare salf en die hele huis van sy wapenrusting gewys, en alles wat in sy skatte gevind is: daar was niks in sy huis of in alles sy domein wat Hiskia hulle nie gewys het nie, & quot (II Konings 20: 12-13). Die rykdom van die tempel in die tyd van Hiskia was klaarblyklik meer as genoeg om die gierigheid van die koning van Babilon aan te wakker, sodat hy haastig Jerusalem kon verower nadat sy afgesante hom die nuus van die groot rykdom daar gebring het.
Die val van Jerusalem in 586 vC het gepaard gegaan met vreeslike vernietiging en groot lewensverlies. & quot En al die voorwerpe van die huis van God, groot en klein, en die skatte van die huis van die Here en die skatte van die koning en sy vriende, dit alles het hy (Nebukadnesar) na Babel gebring. En hulle het die huis van God verbrand en die muur van Jerusalem afgebreek en al sy paleise met vuur verbrand en al sy kosbare voorwerpe vernietig, & quot (II Kronieke 36: 18,19). 'N Parallelle verslag in II Konings 25 beskryf die beslag wat in beslag geneem is uit die huis van die Here, soos potte, snuffers, wierookskottels, vuurpanne, bakke, ens. Dit is moontlik dat sommige van die rykdom van die tempel en sommige van die skatte van die huis van die koning was onder die tempelberg versteek, hoewel dit meestal spekulasie is. As iets weggesteek is, sou dit waarskynlik die Ark van die Verbond gewees het wat van groot gewyde belang was. Die Skrif dui aan dat alles van waarde na Babilon oorgedra is. Gedurende die ballingskap is sommige van die gesteelde heilige goud en silwer voorwerpe uit die tempel van Jerusalem deur Belsasar gebruik op die aand van sy berugte fees toe handskrif op die muur van sy paleis verskyn wat aandui dat die oordeel van God op hom geval het (Daniël 5). Aan die einde van die 70-jarige ballingskap in Babilon is die terugkerende Jode toegelaat om ten minste sommige van hierdie goud en silwer heilige voorwerpe na Jerusalem terug te bring (Esra 1: 5-10). Die lys met items wat teruggegee is, bevat 1000 wasbakke goud, 1000 silwerbakke, 29 bakke, 30 bakke goud, 2410 silwerbakke en ander voorwerpe goud en silwer met 'n totaal van 5 469.
Die totale aantal Jode wat uit hierdie ballingskap teruggekeer het, was 42 360, plus 7 337 bediendes en 200 sangers. Daar was 736 perde, 245 muile, 435 kamele en 6720 esels in hul konvooi (Esra 2: 64-67). Die terugkerende ballinge het begin om die tempel en die mure te herbou. Die tweede tempel was beskeie in vergelyking met die van Salomo en is in 515 vC voltooi. Besonderhede word gegee in die boeke Nehemia en Esra. Die tweede tempel bevat nietemin aansienlike hoeveelhede goud en silwer wat blykbaar gedurende die lewe van die tempel toegeneem het.
Histories kom die volgende rekords uit die tyd van die Makkabeërs. 'N Beskrywing van die plundering van die tempel deur Antiochus IV Epiphanes in 170 vC, word in 1 Makkabeeërs 1: 20ev gegee en is ook deur Josephus beskryf. In daardie tyd het die tempel ten minste 'n reukaltaar van goud bevat, die tafel van toonbrode, die kandelare, baie bekers, bakke en wierookhouers, krone en goudplaat teen die muur waar die gerubs in die ou dae was. Antiochus het ook die & verborge skatte & quot van die tempelterrein ingeneem. Binne drie dae het hy 40 000 Jode vermoor en 'n gelyke aantal as gevangenes gelei. Daarna het hy die tempel ontheilig deur 'n vark op die altaar te offer.
Die totale rykdom van die Tweede Tempel was altyd klein in vergelyking met die grootheid van die Eerste Tempel, hoewel daar gedurende die 400 jaar na die sluiting van die kanon van die Ou Testament baie veranderings aangebring is. Die Romeinse heerser Herodes het besluit om die Tweede Tempel heeltemal te herbou en te vergroot vanaf sy 18de regeringsjaar (ongeveer 20 v.C.). Herodes het 10 000 werkers en 1 000 waens in diens gehad. Die grootte van die tempelgebied is vergroot van 17 tot 34 hektaar deur opgrawings in die noorde en deur die bou van groot keermure wat 450 voet van die Kidronvallei in die suidooste af styg. Binne hierdie gebied, wat nou 351 meter aan die noordekant, 512 in die ooste, 536 in die weste en 309 in die suide meet, het die tempel met sy brons kolomme van Korinte, sy verskillende voorhowe en poorte en glinsterende, ruim kloosters verrys. Die geboue en mure wat ons gebou het, was omvangryk en massief. Dit is in hierdie vergrote Tweede Tempel wat deur Herodes gebou is, dat Jesus toegewy is, en waar hy later by twee afsonderlike geleenthede die geldwisselaars geleer en uitgedryf het.
Die tweede tempelskatkis het wel baat gevind by 'n groot toestroming van goud en silwer uit alle lande wat deur aanbidders bygedra is. Cicero het gedurende sy leeftyd geskryf oor groot toestromings van goud na Jerusalem. Ander geskenke as goue of silwer muntstukke is verkoop en die waarde daarvan is aan die skatkis gegee. 'N Ander groot bron van inkomste was die wins uit die verkoop van die vleisoffers wat die Leviete berei het en elke dag aan die aanbieders verkoop het. Verreweg die grootste bedrag is waarskynlik verkry uit die halwe sikkel tempelheffing wat van elke manlike Israeliet, insluitend proseliete en slawe, vereis is. Die totale som van goud en silwer wat jaarliks ​​bygedra is ten tye van Jesus, is na raming ongeveer $ 500 000 per jaar. 'N Groot fraksie van hierdie rykdom het ongetwyfeld jaar na jaar opgehoop gedurende die leeftyd van die tweede tempel, (515 vC tot 70 n.C.). Daar was talle tempeluitgawes, maar die bewyse dui daarop dat die grootste deel van die inkomste jaar na jaar gestoor is.
Dus kon die Romeinse plundering tientalle miljoene dollars werd gewees het. Die plundering van die tempel, die totale vernietiging daarvan en die verbranding van Jerusalem met verskriklike lyding en lewensverlies het plaasgevind in 70 nC onder die Romeinse generaal Titus (Josefus, Oorloë van die Jode). Volgens tradisie het die intense vlamme van die tempelvuur die goud en silwer van die tempel gesmelt sodat dit tussen die krake van die rotse loop. Romeinse soldate het die tempel dan klip vir klip heeltemal afgebreek om die goud te onttrek (sien Matteus 24: 1-2). Dit lyk asof niemand met sekerheid weet of enige van die vate of heilige voorwerpe uit die tempel van Herodes in die ondergrondse gange weggesteek was tydens die lang beleg van Titus nie. Meestal is alles van waarde na Rome gebring.
Die algemene indruk uit al die Bybelse verslae en uit tradisie is dat die verskillende plundering van die tempels van Jerusalem altyd deeglik en totaal was. Alhoewel geen goud of silwer onder die tempelberg begrawe mag word nie, lê voorwerpe van onskatbare argeologiese, historiese en godsdienstige betekenis daar. Die profeet Jeremia het moontlik gesuggereer dat die Ark egter permanent verlore gegaan het (Jeremia 3:16), of ten minste dat dit nie meer van groot betekenis sal wees as die Messias kom nie.
Die Ou Testament vertel van die toekomstige herstel van die Joodse tempel in Jerusalem wanneer die Messias kom, en 'n nog groter toekomstige heerlikheid vir Israel as wat gedurende die tyd van Dawid en Salomo bereik is (Miga 4: 1-4 Sagaria 8 Sefanja 3: 14-20). Die grafte van sommige van die groot konings van Israel kan nog gevind word in die Stad van Dawid langs die tempelberg wat nou deur die Hebreeuse Universiteit in Jerusalem opgegrawe word. 'N Interessante verwysing na hierdie koninklike grafte word gevind in Esegiël, Hoofstuk 43. Natuurlik kan die historiese, kulturele en godsdienstige betekenis van enige nuwe argeologiese vondste in en om Jerusalem nie gemeet word aan goud of silwer nie.
1. 'n Kaart van die bewegings van die ark gedurende hierdie tydperk word gegee in die Encyclopedia Judaica, 1972 -uitgawe.
2. Ander tradisies rakende die lot van die ark word gelys in die Encyclopedia Judaica, 1972 -uitgawe. Een interessante legende beweer dat die ark deur die koningin van Skeba na Ethiopië geneem is, waar dit tot vandag toe in 'n kerk in Aksum gebly het. Hierdie legende is onlangs deur Graham Hancock in sy intrigerende boek The Sign and the Seal, Crown Books, New York 1992, in groot besonderhede ondersoek en gerapporteer.
3. Die talent het gewissel tussen 28,8 en 30,27 kg, wat 66 tot 75 pond is. Die sikkel was 11,23 gram of 0,403 onse. In hierdie artikel het ek 'n talent geneem om 75 pond en 12 troy onse gelyk aan een pond te wees. Die ton wat ek gebruik het, is die gewone Engelse ton, 2000 lbs.
2. Yadin, Yigael, Jerusalem Revealed, Yale University Press, Londen (1976).
3. Kenyon, Kathleen M., Digging Up Jerusalem, Londen (1974).
4. Keil, C. F. en F. Delitzsch, Commentary on the Old Testament, Vol. III, Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, herdruk in Oktober 1978.
6. Ironside, H. A., The Four Hundred Silent Years, Loizeaux Brothers, Neptunus, New Jersey, (1914).
7. Herzog, Chaim en Gichon, Mordechai, Battles of the Bible, Random House, New York, (1978).
deur Lambert Dolphin
Terug na die Templemount.org -tuisblad
Julie 1981, hersien November 1992. 5 Junie 2019
Gorham sterling silwer Martelé Art Nouveau waterkruik
Art Nouveau blomme, blare en skoenlapper dekor. Bears -handelsmerk, 8992, en Spaulding & amp. Ligte gebruik. Hoogte: 9-1/2 "gewig: 33,5 oz.
Verkoopprys: $ 27,000 (Morphy Auctions - 2/12)
Die Troy Ounce Today
Voordat die metrieke stelsel aangeneem is, het die Fransgebore koning Henry II van Engeland die Britse muntstelsel aangepas om meer te reflekteer op die Franse troy-stelsel. Die stelsel is periodiek aangepas, maar troy -gewigte soos ons dit vandag ken, is in die 1400's die eerste keer in Engeland gebruik. Teen 1527 het die troy ounce die amptelike standaardmeting vir goud en silwer in Brittanje geword, en die VSA het uiteindelik in 1828 sy voorbeeld gevolg.
Vandag is die troy ounce die enigste maateenheid van die troy -gewigstelsel wat ons gebruik. Net soos die handelaars van Troyes in Frankryk, het kopers en verkopers vandag 'n goeie, gestandaardiseerde metingsvorm vir edelmetale nodig.
Hierdie aantreklike silwer dollar van 2007, uitgereik deur die Sovereign Nation of Poarch Creek Indians, The Poarch Creek Indiane is afstammelinge van die oorspronklike Creek Nation, wat eens byna die hele Alabama en Georgia beslaan het. Anders as by baie Oos -Indiese stamme, is die Poarch Creeks nie uit hul stamlande verwyder nie en woon hulle al byna 200 jaar lank saam in en om die reservaat in Poarch, Alabama. Hulle is die enigste federale erkende stam in Alabama. Die muntstuk bevat 'n Indiese danser en die stamembleem aan die een kant en 'n Indiër te perd aan die ander kant. Die stamme maak aanspraak op die reg om munte as 'n soewereine Indiese nasie uit te reik. Die munt sonder sirkulasie bevat 1 troy ounce .999 fyn silwer en het 'n maksimum toegelate munt van slegs 20.000 stukke.
Silwer beker van Troy - Geskiedenis
1852 Tiffany, Young & Ellis (vervaardiger J.C. Moore)
B • c. 1853 (J.C. Moore, vervaardiger)
1891 (direkteurskap van Edward Moore)
1902 (direkteurskap van Charles L. Tiffany)
1907 (direkteurskap van Charles T. Cook)
1947 (direkteurskap van John C. Moore II)
1956 (direkteurskap van Louis deBebian Moore)
Ek • 1956
c.1965 (direkteurskap van William T. Lusk)
Sterling "Tiffany Pattern" vurke, c.1869
Japanse Sterling Box, c.1873
"Framboosstok" bediener, omstreeks 1890's
Charles H. Carpenter Jr. met Mary Grace Carpenter (red. Red.)
Elegante bord: drie eeue edelmetale in New York
Deborah Dependahl Waters red.
Museum van die Stad New York, 2000
Silwer in Amerika, 1840-1940: 'n Eeu van prag
Versamel Amerikaanse 19de -eeuse silwer
Prestasiepunte: Vier eeue Amerikaanse silwer
Nadat die lord Stanley van Preston op 11 Junie 1888 deur koningin Victoria as goewerneur -generaal van Kanada aangestel is, het hy en sy gesin baie entoesiasties geraak oor yshokkie.  Stanley is die eerste keer blootgestel aan die wedstryd tydens die Winter Carnival van 1889 in Montreal, waar hy sien hoe die Montreal Victorias die Montreal Hockey Club speel.   Die Montreal Gazette berig dat hy "sy groot vreugde uitgespreek het oor die hokkiespel en die kundigheid van die spelers".  Gedurende daardie tyd was georganiseerde yshokkie in Kanada nog in die kinderskoene en slegs Montreal en Ottawa het iets wat soos ligas lyk. 
Stanley se hele gesin het aktief geword in yshokkie. Twee van sy seuns, Arthur en Algernon, stig 'n nuwe span genaamd die Ottawa Rideau Hall Rebels.  Arthur speel ook 'n sleutelrol in die vorming van wat later bekend geword het as die Ontario Hockey Association (OHA), en word die stigter van yshokkie in Groot -Brittanje.  Arthur en Algernon het hul pa oorreed om 'n trofee te skenk as ''n uiterlike en sigbare teken van die hokkiekampioenskap'.  Stanley het die volgende boodskap gestuur na die oorwinningsviering wat op 18 Maart 1892 in Ottawa's Russell House Hotel vir die driemalige kampioen Ottawa Hockey Club gehou is:   
Ek het al geruime tyd gedink dat dit 'n goeie ding sou wees as daar 'n uitdagingsbeker was wat jaarliks ​​deur die kampioen -hokkiespan in die Dominion [van Kanada] gehou sou word.
Daar is tans geen uiterlike tekens van 'n kampioenskap nie, en in die lig van die algemene belangstelling wat die wedstryde uitlok, en die belangrikheid daarvan dat die spel regverdig en volgens reëls algemeen erken word, is ek bereid om 'n beker te gee wat word jaarliks ​​deur die wenspan gehou.
Ek is nie heeltemal seker dat die huidige regulasies vir die rangskikking van wedstryde volle tevredenheid bied nie, en dit is die moeite werd om te oorweeg of hulle nie so gereël kan word dat elke span een keer tuis en een keer op die plek waar hul teenstanders vandaan kom, speel nie. 
Kort daarna koop Stanley wat gereeld beskryf word as 'n dekoratiewe ponsbak, maar wat die silwerkenner John Culme as 'n roosbak identifiseer,  gemaak in Sheffield, Engeland, en verkoop word deur die Londense silwersmid GR Collis and Company (nou Boodle en Dunthorne Juweliers), vir tien guineas, gelyk aan tien en 'n half pond sterling, US $ 48,67, wat gelyk is aan $ 1,402 in 2020 dollar.   Hy het die woorde "Dominion Hockey Challenge Cup" aan die een kant van die buitekant gegraveer en aan die ander kant "From Stanley of Preston".  Die naam "Stanley Cup" is al op 1 Mei 1893 daaraan gegee toe 'n Ottawa Journal artikel gebruik die naam as 'n titel. 
Oorspronklik was Stanley van voorneme dat die beker aan die beste amateurhokkiespan in Kanada toegeken sou word, deur die aanvaarding van 'n uitdaging van 'n ander span. Hy het vyf voorlopige regulasies gemaak:  
Die wenners moet die beker in goeie orde teruggee wanneer die trustees dit vereis, sodat dit aan enige ander span wat dit kan wen, oorhandig kan word.
Elke wenspan mag op sy eie koste die klubnaam en jaar gegraveer op 'n silwer ring op die beker hê.
Die beker bly 'n uitdagingsbeker en behoort nie die eiendom van een span te word nie, selfs al word dit meer as een keer gewen.
Die trustees behou absolute gesag in alle situasies of geskille oor die wenner van die beker.
As een van die bestaande trustees bedank of uitval, moet die oorblywende kurator 'n plaasvervanger benoem.
Stanley het die balju John Sweetland en Philip D. Ross (wat 56 jaar gedien het) as trustees van die beker aangestel. Sweetland en Ross het die trofee in 1893 vir die eerste keer aan die Montreal Amateur Athletic Association oorhandig namens die aangeslote Montreal Hockey Club, die kampioene van die Amateur Hockey Association of Canada (AHAC), aangesien hulle "alle komers in die laat seisoen verslaan het, insluitend die kampioene van die Ontario Association "(Ottawa).  Sweetland en Ross het ook geglo dat die AHAC die hoogste liga is, en as die eerste plek in die AHAC was Montreal die beste span in Kanada.  Uiteraard was die Ottawas ontsteld oor die besluit omdat daar geen uitdagingswedstryde was nie en omdat die trustees nie die reëls oor die toekenning van die beker voor die aanvang van die seisoen kon oordra nie. 
As gevolg hiervan het die beker -trustees meer spesifieke reëls uitgevaardig oor hoe die trofee verdedig en toegeken moet word:  
Die beker word outomaties toegeken aan die span wat die titel van die vorige bekerkampioenliga wen, sonder dat 'n ander spesiale ekstra wedstryd nodig is.
Uitdagers vir die beker moet van senior hokkieverenigings wees en moes hul ligakampioenskap gewen het. Uitdagers sal erken word in die volgorde waarin hul versoek ontvang word.
Die uitdagingswedstryde (waar die beker die liga kan verander) moet beslis word in 'n eenwedstryd, 'n tweedeligwedstryd of 'n beste van drie reekse, tot voordeel van beide betrokke spanne. Alle wedstryde vind op die tuisys van die kampioene plaas, hoewel spesifieke datums en tye deur die trustees goedgekeur moet word.
Kaartjieontvangste uit die uitdagingswedstryde moet gelykop tussen beide spanne verdeel word.
As die twee mededingende klubs nie tot 'n skeidsregter kan instem nie, sal die trustees een aanstel, en die twee spanne sal die uitgawes gelykop dek.
'N Liga kon nie twee keer in een seisoen om die beker uitdaag nie.
Must have played, or have dressed as the backup goaltender, for at least half of the championship team's regular season games. OF:
Similarly, Jacques Plante won the Cup five times in a row, and his name was spelled differently every tyd. 's name was misspelled as "Glin" in 1951–52. 's name was misspelled as "Belvecchio" in 1954. was spelled "Gainy" when he was a player for Montreal in the 1970s. was spelled "Kennedyy" in the 1940s. was spelled "Leaes" in 1963. was spelled "BQSTQN" in 1972. was spelled "Ilanders" in 1981. , the Conn Smythe Trophy winner of the 2014 Los Angeles Kings, was spelled "JUSTIN WILLIVIS".