Wanneer het prostitusie onwettig geword in die Verenigde State en waarom? - Geskiedenis Podcasts - 2021
In die ou weste blyk dit dat prostitusie 'n lewensvatbare manier was om 'n bestaan ​​te maak, heeltemal wettig, of ten minste nie vervolg nie.
Wat was die status van prostitusie in meer gevestigde state in die ooste? Op watter stadium het dit in die weste onwettig geword en waarom?
In die Verenigde State was prostitusie gewoonlik oral onwettig, met baie min uitsonderings. Die slegte huise wat u in films sien, het slegs bestaan ​​in mynbou -dorpe en plekke waar die handhawing slap was, soos plekke met groot hoeveelhede buitelandse immigrante. As 'n voorbeeld van die wette wat in die hele land min of meer dieselfde was, is die relevante wet uit die Consolidated Laws of Kansas, 1879:
(788) § 50. Art. 49. Die stadsraad het die bevoegdheid om verordeninge in te stel om winkelwinkels, biljarttafels te beperk, te verbied en te onderdruk, - bowlingbane, prostitusiehuise en ander ongeordende huise en praktyke, speletjies en dobbelhuise, ontheiliging van die sabbatdag, algemeen genoem Sondag, en allerhande openbare onsedelikhede. Geen lisensie sal ooit vir enige huis van prostitusie verleen word nie, of vir enige dobbelhuis, dobbelapparaat, kansspel of enige wanordelike huis of praktyk; en geen stadsamptenaar mag stil geld, of enige geld of waardevolle ding, van enige persoon of persone wat in so 'n besigheid of praktyk betrokke is, aanvaar of ontvang nie, en geen immuniteit of beskerming verleen teen 'n streng handhawing van die wette en verordeninge wat ingestel is om te beperk nie , sodanige besigheid of praktyk verbied en onderdruk.
Soos u uit die wet kan sien, was dit 'n algemene gebruik om amptenare om te koop om die wette oor die hoof te sien.
Dit was nasionaal nooit onwettig nie, en is steeds wettig in sommige jurisdiksies in Nevada. Hier in Seattle was dit wettig tot 1911; vroue het nie toevallig die franchise in 1910 in Seattle gekry nie. Omstreeks dieselfde tyd het die Mann Act dit 'n federale misdaad gemaak om 'vroue oor staatsgrense heen te vervoer vir immorele doeleindes'. In die pre-FBI-dae was die bevoegdheid van die federale regering om hierdie wette te ondersoek of af te dwing egter baie beperk.
Dit is gebaseer op staatsreg, nie federaal nie. Soos Tyler gesê het, is dit wettig in 'n paar provinsies in Nevada, maar onwettig in ander state. Dit is slegs wettig op 'n professionele manier, soos 'n bordeel. Tot dusver bestaan ​​daar in die Verenigde State nie so 'n bordeel nie.
Wanneer het prostitusie onwettig geword in die VSA?
Vraag deur Daniel E.: Wanneer het prostitusie onwettig geword in die VSA?
Ek weet dat dit net films is, maar in films sien jy altyd prostitute in die ou westelike salonne en beroemde bordele in die ou New Orleans. Ek weet ook dat dit wettig is in dele van Nevada, maar wanneer het dit oral onwettig geword?
Antwoord van PeguinBackPacker
Dit is slegs wettig in onbevolkte dele van Nevada, nie in Vegas nie.
Dit handel oor ons godsdienstige kultuur en agtergrond.
Weet jy beter? Laat u eie antwoord in die kommentaar!
AP Bron: Von Miller het probeer om toetse te manipuleer
Opgeteken onder: Dwelmgebruik Wichita
'N Persoon wat vertroud is met die saak, sê Miller, wat geskors is vir die eerste ses wedstryde van die seisoen ingevolge die dwelmmisbruikbeleid van die NFL, is gevang om die liga se dwelmtoetsstelsel te manipuleer. Die persoon het op voorwaarde van anonimiteit gepraat Sondag, Sept.
Lees meer op Kansas.com
Dagga Gebruik Toenemend onder Amerikaners
(NBC News) Die land se mees omvattende verslag oor dwelms en alkohol is Woensdag vrygestel, en dit toon aan dat terwyl die gebruik van voorskrif dwelmmisbruik afneem, die gebruik van dagga toeneem. Alhoewel dit nou wettig is in Colorado en Washington, is dagga die meeste en#8230
Lees meer oor KFDX
Prostitusie: 'n Misdaad sonder slagoffers
Prostitusie is een van die oudste beroepe in Amerika. Terwyl baie individue spot met sekswerkers as gevolg van 'n morele beswaar, is sekshandel vir betaling nie 'n nuwe idee nie.
Onlangs het 'n raadslid in Washington DC 'n wetsontwerp voorgestel wat prostitusie in die hoofstad van die land sou dekriminaliseer, maar prostitusie bly onwettig in Amerika, net soos baie ander misdade sonder misdaad, in Amerika, met die uitsondering van enkele provinsies in Nevada.
Prostitusie is 'n misdaad sonder slagoffers in die sin dat niemand noodwendig benadeel word as daar toestemming van volwassenes is nie.
Prostitusie is niks anders as om betaal te word vir 'n diens nie. In hierdie geval sit die regering op sy hoë perd en sê aan toestemmende volwassenes dat hulle nie aan 'n sake -uitruil moet deelneem nie, alhoewel dit nie skade berokken nie.
Waarteen is die plaaslike regerings, seks of die vrye mark?
Soos professor Cornell in die regte, Sherry Colb, geskryf het: "Prostitusie behoort nie 'n misdaad te wees nie. Prostitute pleeg nie 'n inherente skadelike daad nie. Alhoewel die verspreiding van siektes en ander nadele in die praktyk van prostitusie moontlik is, is kriminalisering 'n seker manier om sulke gevolge te vererger eerder as om dit aan te spreek. "
Die risiko vir verspreiding van siektes is 'n groot bron van kommer vir diegene wat beswaar maak teen die wettiging van prostitusie. Onwettige prostitute het 'n stereotipe dat hulle minder as wenslike mans by swak bordele bedien. State wat prostitusie wettig maak, kan egter vereis dat sekswerkers kondome gebruik en getoets word vir seksueel oordraagbare siektes.
'N Studie deur die Urban Justice Center het bevind dat polisiemanne in New York kondome gebruik het wat op vroue gevind is as bewys in strafregtelike prostitusiesake.
Die vrees om strafbaar gestraf te word, kan veroorsaak dat sekswerkers nie kondome dra en gebruik nie, maar ook ander voorsorgmaatreëls tref vir hul gesondheid.
Die dekriminalisering van sekswerk kan moontlik seksuele geweld en verkragtingsmisdaad verminder.
Na 'n onlangse voorstel om prostitusie in Washington DC te dekriminaliseer, het die Anti Violence Project gesê Die Washington Blade, "As sekswerk gekriminaliseer word, ervaar sekswerkers hoë geweld, beide van kliënte en van wetstoepassers." Dit het gemeen dat sekswerkers minder geneig is om gevalle van geweld teen hulle aan te meld, omdat hulle aan kriminele dade deelneem en straf vrees.
Melissa Ditmore, koördineerder van die Global Network of Sex Work Projects, herinner die Washington Post, "Het Gary Ridgway gesê dat hy prostitute vermoor het omdat hy geweet het dat hy nie aanspreeklik gehou sou word nie. Die tragedie is dat hy reg was - hy erken die moord op 48 vroue wat oor bykans twintig jaar gepleeg is. Dit is werklik krimineel. & Quot
Die wettiging van prostitusie kan seksuele geweld, soos verkragting, verminder. Kirby R. Cundiff, PhD, medeprofessor in finansies aan die Northeastern State University, het die artikel op 8 April 2004 getiteld "Prostitusie en seksmisdade" vir die Independent Institute geskryf: "Daar word beraam dat as prostitusie in die Verenigde State gewettig word. State, sal die verkragtingsyfer met ongeveer 25% afneem vir 'n afname van ongeveer 25 000 verkragtings per jaar. & Quot
Miskien sou mans, soos Brock Turner, 'n prostituut kon huur sonder vrees vir strafregtelike aanklagte, sou minder vroue die traumatiese ervaring van seksuele aanranding moes verduur.
Baie mense is gekant teen die wettiging van sekswerk en voer aan dat die wettiging meer insidente van mensehandel en seksuele uitbuiting sou veroorsaak. Ntokozo Yingwana, advokaatbeampte by die sekswerkers se opvoedings- en advokaat -taakmag (SWEAT) in Suid -Afrika, het egter hierdie argument teëgestaan ​​deur te sê: & quotDekriminalisering sal sterker wette inhou om individue te beskerm teen gedwonge sekswerk, mensehandel en seksuele uitbuiting van minderjariges. Die belangrikste voordeel van dekriminalisering is 'n groot verbetering in die verhouding tussen die polisie en sekswerkers, sodat sekswerkers belangrike inligtingsbronne word in pogings om mensehandel te ontbloot. Tans is sekswerkers bang om dit te doen, omdat hulle die risiko loop om gearresteer te word. & Quot
Om dinge te verbied, het tydens die verbod nie in die 1920's gewerk nie, en dit werk nie nou nie.
Daar sal altyd eensame of kinky mans in Amerika wees wat vir seks sal betaal en daar sal altyd vroue wees wat bereid is om hul liggame te verhuur. Soos die antropoloog Patty Kelly in die Los Angeles Times geskryf het, het prostitusie 'n 'deel van ons kultuur' geword in die Verenigde State.
As 'n nasie wettig en reguleer ons baie ander moreel omstrede produkte en dienste - soos dobbelary, alkohol, tabak, strookklubs en pornografie, waarom nie prostitusie nie?
Waarom is skakelaars onwettig?
'Bose fantasieë van almag, afgodery ... barbaarse en sadistiese gruweldade en monsteragtige oortredings van die aanvaarde waardes spruit voort uit die kultus van die wapen, en die mes word hierby ingesluit. Minus skakelaars en 'n verwronge gevoel van krag wat hulle opdoen - krag wat wankelrig, roekeloos en jeukend is om hulself in geweld uit te druk - sou ons misdadige adolessente afgesny wees van een van hul sterkste maniere om aan te moedig tot misdaad. " – Verteenwoordiger Sidney R. Yates van Illinois, 1958
Die aanhaling hierbo is nie afkomstig van 'n Hollywood -film of 'n sent -roman nie. 'N Politikus ter ondersteuning van die 1958 Federal Switchblade Act het hierdie woorde meer as 50 jaar gelede gesê. Om te verstaan ​​hoekom, moet ons kyk na die geskiedenis, die samelewing in die 1950's en 'n gewilde tydskrif uit daardie tydperk.
Geskiedenis van Switchblades in die Verenigde State
Die Italiaanse stiletto (middel) is die mees ikoniese deel van skakelaars, maar die ander style links en regs is ook skakelaars. Hulle word ook algemeen " outomatiese messe " ook genoem. (Blade HQ beeld)
Alhoewel die woord 'switchblade' 'n beeld van taai ouens in die 1950's kan oplewer met leerbaadjies en stiletto -messe, is dit net 'n ander term vir 'outomatiese mes'. Outomatiese messe wissel van die ikoniese Italiaanse stiletto tot die moderne OTF (aan die voorkant). Die bepalende kenmerke is altyd dieselfde: die lem wat oop is en onder spanning in die handvatsel gehou word, word met die druk van 'n knoppie of hefboom op die handvatsel ontplooi.
Die Verenigde State het die grootste deel van die vroeë 20ste eeu die produksie en verspreiding van outomatiese messe gelei, 'n hupstoot gegee deur George Schrade en die aanvang van massaproduksie. Schrade het winkels regoor die land sowel as in die buiteland opgerig. Schrade vervaardig en adverteer outomatiese messe meestal vir en vir boere, buitemanne, jagters en boere as vinnige werktuie met een hand. Die besigheid was goed en mense hou van hul moderne, moderne Presto -sakmesse. Toe gebeur die Tweede Wêreldoorlog.
Tydens die oorlog het baie Amerikaanse soldate Schrade se outomatiese mes gedra en gebruik, maar hulle het iets nog aantrekliker gevind terwyl hulle in Europa ontplooi was: die Italiaanse stiletto.
Die vraag na die staat het gegroei namate die Amerikaanse GI's met hierdie eksotiese messe teruggekeer het huis toe, en dit het gelei tot groot invoer uit Italië. Dit was moontlik die bajonetlem met sabelgemaal, die hoë spoedvoorkoms, die onmiskenbare buitelandse invloed of 'n kombinasie van al drie, maar dit het nie lank geduur voordat die stiletto en, deur assosiasie, alle outomatiese messe opgemerk is nie. politici wat probeer om naam te maak as vredemakers en beskermers.
Waarom skakelaars onwettig is: Die speelding wat doodmaak
Spoel vorentoe na November 1950. Intekenare regoor die VSA het hul nuwe eksemplaar van Vrou se huisgenoot. Dit bevat een van die onduidelikste voorbeelde van vlek teen messe wat ooit geskryf is, 'n artikel met die titel: Die speelding wat doodmaak. Jack Harrison Pollack, 'n vryskutskrywer en spookskrywer vir destydse senator Harry S. Truman, het die artikel geskryf. Hy het dit gevul met 'n aantal aanhalings en statistieke sonder om ooit na 'n enkele aanhaling te verwys. Selfs in die digitale wêreld van vandag vind ons dit moeilik om baie feite te vind om die bewerings van Pollack te ondersteun.
Wat presies beweer hy, vra jy? Kortliks, Pollack het die moeders van Amerika gewaarsku dat die switchblade en die switchblade alleen die enigste oorsaak is vir jeugmisdaad, bendegeweld en lewens wat verwoes is. In sy eie woorde, "Ontwerp vir geweld, dodelik as 'n rewolwer, en dit is die skakelaar, die jongmense regoor die land neem die mode op. Druk die knoppie op hierdie nuwe weergawe van die sakmes en die lem pyl uit soos 'n slang se tong. Daar moet nou opgetree word teen hierdie moordenaar. " Die artikel bevat 'n handjievol wankelrige anekdotiese ervarings en twyfelagtige statistieke.
Pollack het vyf wenke vir die betrokke moeder aangebied, saamgevat in die volgende:
Maak seker dat u kind nie 'n skakelaar dra nie.
Maak seker dat u in die algemeen 'die mes-glans verberg'.
Gebruik al u krag as 'n ma en vrou om messe uit die winkels te haal. (Hy het selfs 'n woord vir tekens om in die winkel op te hang, ingesluit.)
Help die polisie om 'gevaarlike messe' bymekaar te maak, al was daar destyds geen beduidende verbod of wette nie.
Werk op 'n staats- en nasionale vlak vir skakelverbod wat 'streng toegepas moet word'.
Die einde van Pollack se artikel was ook die einde van die maklike gebruik en besit van messe in die Verenigde State.
Popkultuur Oorsprong van Switchblade Ban
Die speelding wat doodmaak was die wedstryd wat 'n veldbrand in die hele land veroorsaak het. Koerante het versierde verhale oor bendegeweld en die gebruik van skakelaars. Staatswetgewers het na die 'kwessie' begin kyk, en New York het in 1954 die eerste staat geword wat outomatiese messe verbied.
Selfs Hollywood het die waansin ingespring. Filmstudio's het in net soveel jare nie minder nie as ses groot titels vrygestel Rebelleer sonder oorsaak, 12 Boos manne en westekant storie. Elkeen van hierdie blockbusters het die skakelaarblad voor en in die middel geplaas as 'n instrument vir geweld en misdaad.
Die 1958 Federal Switchblade Act arriveer
Aan die voorkant (OTF) messe is 'n deelversameling outomatiese messe. Die lem beweeg vertikaal in en uit die handvatsel. Dit is 'n Guardian Tactical RECON. (Blade HQ beeld)
Dit het slegs agt kort jare geneem vanaf die publikasie van Die speelding wat doodmaak vir die kwessie om na Washington, DC te gaan, in wat bekend sou staan ​​as die 1958 Federal Switchblade Act. Verhore het verslae van wetstoepassers en bekommerde burgers ingedien. Daar was egter 'n gebrek aan harde data by die navrae.
'N Goed verslae kom van die polisiehoof van Kansas City, Missouri, wat destyds meer as 400 000 mense gehad het. In die kalenderjaar van 1956 het hierdie stad ongeveer drie dosyn misdade, misdade en jeugdige misdrywe wat verband hou met switchblade aangemeld.
Getuienisse kom ook van die twee federale entiteite wat uiteindelik toesig sou hou oor die handhawing van die wet as dit sou slaag: die departement van handel en die departement van justisie. Van William P. Rogers, die adjunk -prokureur -generaal:
"Die departement van justisie kan nie die aanvaarding van hierdie wetgewing aanbeveel nie. Die komitee wil dalk oorweeg of die probleem waartoe hierdie wetgewing gerig is, behoorlik in die polisie se posisies van die verskillende state is ... Skakelblades in die hande van misdadigers is natuurlik gevaarlike wapens. Aangesien dit egter nuttige en selfs noodsaaklike doeleindes in die hande van persone soos sportlui, skeepsbediendes en ander wat wettige strewes doen, mag dien, kan die komitee dit verkieslik vind dat dit op die staat eerder as op federale vlak gereguleer word.
Van Sinclair Weeks, sekretaris van handel:
'Die bedoeling van hierdie wetsvoorstelle blyk te wees om misdaadvoorkoming te verbeter deur die gebruik van die mes as 'n aanvalswapen te beheer. Hierdie benadering gee aanleiding tot sekere besware. Die een is dat dit op sy beste 'n indirekte benadering is wat hom slegs toespits op een van die vele werktuie wat 'n aanvaller kan gebruik. Dit laat twyfel ontstaan ​​oor die effektiwiteit daarvan om misdaad te verminder ten opsigte van die handhawingsprobleme daarvan. Vir ons ignoreer dit die behoeftes van diegene wat hul lewensbestaan ​​verkry en verhoog uit die 'buitelug' -aktiwiteite van jag, visvang, vang, en van die land se sportlui, en vele ander. Na ons mening is daar genoeg daarvan om na hul behoeftes te kyk. "
Destyds (en terugskouend) het baie van die wetgewers saamgestem met die aanhalings hierbo, maar gesê dat hulle simbolies teen misdaad optree. Met ander woorde, hulle het hulself goed laat lyk vir hul kiesers, terwyl hulle min gedoen het oor die kwessies waarvan hulle beweer dat hulle soveel omgee. En op 12 Augustus 1958 het die kongres die openbare reg 85-623, meer algemeen bekend as die Federal Switchblade Act, uitgevaardig.
Hierdie Protech Godson verteenwoordig 'n moderne outomatiese mes wat aan die sy oopmaak. (Blade HQ)
Die Wet self handel oor die verbod op sekere vervoer en verkoop van outomatiese messe, sowel as die verbod op outomatiese messe op sekere gebiede en plekke nasionaal. Dit het ook deur die wet omskryf wat 'n skakelaar is:
"Die term 'skakelaarmes' beteken elke mes met 'n lem wat outomaties met die hand oopdruk op 'n knoppie of ander toestel in die handvatsel van die mes, of (2) deur traagheid, swaartekrag of albei."
Al met al is die Federal Switchblade Act moeilik om te lees met meer as 'n handvol skynbare teenstrydighede. As u dieper wil ingaan in wat die wet presies sê en hoe die dele daarvan saamwerk, beveel ons aan dat u na die mesregte-bladsy op die dokument kyk (https://kniferights.org/resources/federal-switchblade-act/).
Net soos die Verenigde State aan die begin van die 20ste eeu die voortou geneem het in die outomatiese mesproduksie, het dit in die middel van die 20ste eeu die weg gebaan vir meswetgewing. Sodra die Federal Switchblade Act goedgekeur is, het baie ander lande regoor die wêreld die voorbeeld gevolg en skakelmesse verbied. Dit het in baie lande tot 'n domino -effek gelei, waar dit nou onwettig is om iets met 'n lepel met 'n lem onder 2 duim te besit.
Die opkoms van mesvoorspraakgroepe
Messeregte is 'n organisasie wat die herroeping van die 1958 Federal Switchblade Act beywer. Suksesse op staatsvlak bou steeds momentum op vir 'n federale herroeping. (Beeld van mesregte)
Knights Rights en AKTI doen albei organisasies baie om 'n wet wat blykbaar ingestel is sonder die nodige versiendheid en oorweging, te wysig en te herroep. Met hul pogings het hulle outomatiese mesbeperkings in 40 state suksesvol teruggeskakel en getel.
Een van die grootste oorwinnings vir die meswêreld het in 2009 gekom toe die Amerikaanse doeane- en grensbeskerming (CBP) probeer het om die vorige beslissing oor gesteunde messe/springmesse om te keer. In wese het die CBP probeer om 'n mes met een hand oop te maak as 'n skakelaar. Die hersiening sou hoofsaaklik handel oor die invoer van hierdie messe. Die werklike kommer was die verwarrende aard van die wet. As CBP hul sin kry, sou dit maklik gewees het om die beperking breed op nasionale sowel as staatsvlak uit te brei. Gelukkig het baie groepe, waaronder Knife Rights en AKTI, opgetree en verhoed dat dit gebeur.
Vir mesliefhebbers is die ondersteuning van Knife Rights en AKTI die beste maniere om te help om die nasionale en staatsbeperkings te hersien en te herroep, wat uiteindelik net nog 'n mes is. Tot op die dag, ken u plaaslike wette en bly skerp!
Kom meer te wete oor meswette
Gaan voort met die verkenning van die wette wat messe beheer in die boek van prokureur Evan Nappen, Meswette van die VSA: Skuiwergate, slaggate en geheime.
Cannabis tref die hoofstroom
Dagga het eers in die 20ste eeu in die Verenigde State 'groot' geword. Sommige dokters het dit steeds as 'n mediese middel gebruik. William O'Shaughnessy het dit weer in 1842 aan die Britse geneeskunde voorgestel. Die gewildheid daarvan het gedurende die 19de eeu in Brittanje en sy kolonies toegeneem. Koningin Victoria het dit blykbaar gebruik om haar pyn te verlig.
Cannabis het teen die middel van die 19de eeu hoofstroom in die Weste geword. 'N Franse dokter genaamd Jacques-Joseph Moreau het gevind dat die plant help met slapeloosheid, hoofpyn en eetlus. Die Amerikaanse Pharmacopeia het die cannabisplant in 1850 gelys en daar gebly tot 1942.
Dit is voorgeskryf vir talle toestande, waaronder cholera, hondsdolheid, tifus, disenterie en waansin. Die gewildheid daarvan het teen die 1890's in die Verenigde State effens afgeneem omdat katoen hennep as die belangrikste kontantgewas vervang het.
In Junie 1906 vereis die Wiley Act, of die Food and Drugs Act, die etikettering van medisyne wat cannabis bevat. Dagga het in die 1920's 'n soortgelyke terugkeer gemaak. Dit maak egter reeds vyande regoor die land.
Bootlegging, in die Amerikaanse geskiedenis, onwettige drankverkeer in stryd met wetgewende beperkings op die vervaardiging, verkoop of vervoer daarvan. Die woord is blykbaar algemeen in die Midde -Weste in die 1880's gebruik om die gebruik van verbode drank in verpakkingstakke aan te dui wanneer u met inheemse Amerikaners handel dryf. Die term het in die wyer Amerikaanse woordeskat ingegaan toe die agtiende wysiging van die Amerikaanse grondwet die nasionale verbod op alkohol vanaf 1920 tot die herroeping daarvan in 1933 bewerkstellig het.
Wat is bootlegging?
In die Amerikaanse geskiedenis was bootlegging die onwettige vervaardiging, vervoer, verspreiding of verkoop van alkoholiese drank gedurende die verbodstydperk (1920–33), toe daardie aktiwiteite ingevolge die agtiende wysiging (1919) van die Amerikaanse grondwet verbied is. Bootlegging het grootliks verdwyn na die aanvaarding van die een-en-twintigste wysiging in 1933, waardeur die agtiende wysiging effektief herroep is.
Waarom het die bootlegging -era tot 'n einde gekom?
Die bootlegging-era het tot 'n einde gekom omdat die een-en-twintigste wysiging van die Amerikaanse grondwet, wat die verbod herroep, effektief bootlegging uit die lewe gedefinieer het. Met ander woorde, die onwettige aktiwiteite wat 'n bootlegging uitgemaak het, was deur hierdie wysiging nie meer onwettig nie.
Hoe het bootlegging sy naam gekry?
Die term bootlegging Dit blyk oorspronklik dat wit persone in die Midde -Weste in die 1880's dit gebruik het om gebruik te maak van die verberging van flesse drank in hul skoene, terwyl hulle met inheemse Amerikaners handel gedryf het.
Verbod het die wettige verkoop van drank beëindig en daardeur die vraag na 'n onwettige aanbod geskep. Die vroegste bootleggers het buitelandse vervaardigde drank begin smokkel oor die Kanadese en Mexikaanse grense heen en langs die seekust vanaf skepe onder 'n buitelandse register. Hul gunsteling bronne van toevoer was die Bahamas, Kuba en die Franse eilande Sainte-Pierre en Miquelon, aan die suidelike kus van Newfoundland. 'N Gunsteling byeenkoms van die rum-lopende skepe was 'n punt oorkant Atlantic City, New Jersey, net buite die limiet van 5 km waarvandaan die Amerikaanse regering nie jurisdiksie gehad het nie. Die bootleggers het in hierdie gebied geanker en hul vragte in hoëvaartuie gelaai wat gebou is om die Amerikaanse kuswagters te oortref.
Hierdie tipe smokkel het meer riskant en duurder geword toe die Amerikaanse kuswag begin het om skepe op groter afstande van die kus te stop en te soek en met behulp van sy eie motorlanseerders. Bootleggers het egter ander belangrike voorsieningsbronne gehad. Hieronder was miljoene bottels "medisinale" whisky wat op ware of vervalste voorskrifte oor apteke verkoop is. Daarbenewens is verskillende Amerikaanse nywerhede toegelaat om gedenatureerde alkohol te gebruik, wat met onaangename chemikalieë gemeng is om dit ongeskik te maak om te drink. Miljoene liter hiervan is onwettig afgelei, "gewas" van skadelike chemikalieë, gemeng met kraanwater en miskien 'n skeut regte drank vir geur, en verkoop aan speakeasies of individuele kliënte. Uiteindelik het bootleggers hul eie mengsels van vals drank gebottel, en teen die laat 1920's het stilhouers van drank uit mielies groot verskaffers geword. Foute gedistilleerde hoeveelhede van hierdie "rotgut" kan gevaarlik onsuiwer wees en blindheid, verlamming en selfs die dood veroorsaak.
Bootlegging het gehelp om die Amerikaanse georganiseerde misdaad tot stand te bring, wat lank na die herroeping van die verbod voortduur. Die verspreiding van drank was noodwendig ingewikkelder as ander vorme van kriminele aktiwiteite, en daar het uiteindelik georganiseerde bendes ontstaan ​​wat 'n hele plaaslike ketting van bedrywighede kon beheer, van versteekte distilleerderye en brouerye tot stoor- en vervoerkanale tot praatjies, restaurante, nagklubs en ander winkels. Hierdie bendes het probeer om gebiede waarin hulle 'n monopolie van verspreiding het, te beveilig en uit te brei.
Die opkoms van die bootlegging het gelei tot 'n opeenvolging van bendeoorloë en -moorde. 'N Berugte voorval was die Saint Valentine's Day Massacre in Chicago in 1929: die Al Capone -bende het sewe lede van die mededinger George "Bugs" Moran -bende doodgeskiet. Geleidelik het die bendes in verskillende stede met mekaar begin saamwerk, en hulle het hul metodes om verder te organiseer, uitgebrei na die dwelmverkeer, dobbelrakette, prostitusie, afpersing van arbeid, leninghaai en afpersing. Die nasionale Amerikaanse misdaadsindikaat, die Mafia, het ontstaan ​​uit die gekoördineerde aktiwiteite van Italiaanse bootleggers en ander gangsters in New York City in die laat 1920's en vroeë 30's.
In 1933 word die verbod laat vaar. Die bootlegger het egter nie uitgesterf nie. In die vroeë 21ste eeu was alkohol nog steeds verbied in 'n aantal Amerikaanse provinsies en munisipaliteite, en bootlegging het steeds as 'n onwettige onderneming gedy.
Waarom is prostitusie onwettig?
Omdat hakers 'n oorlas is, is dit hoekom. Altyd daar as u dit nie wil hê nie, en nooit daar as u dit wil hê nie.
Prostitusie is nie 'n oortreding nie. In die meeste Amerikaanse jurisdiksies is dit 'n oortreding, strafbaar met 'n boete en 'n kort tronkstraf. In dele van Nevada is dit nie eers so nie - prostitusie is wettig, hoewel gereguleer.
Goed, sê jy. Maar waarom moet prostitusie as enige vorm van misdaad beskou word? Die slagoffers kla nie. Waarom moet die res van ons omgee?
Die gewone verklaring is dat kriminalisering van prostitusie 'n produk is van die moraliserende impuls in die Amerikaanse politiek. Soos met ander misdade sonder slagoffers, soos dobbelary en dwelmgebruik, dateer ons antiprostitusiewette grootliks uit die progressiewe era rondom die begin van die 20ste eeu. Hierdie tydperk het ook hervormings meegebring, soos die suiwer voedsel- en dwelmwette en antitrustregulasie.
Baie progressiewe leiers was opgevoede, verwoord lede van die middelklas wat tydens die ekonomiese uitbreiding na die burgeroorlog ontstaan ​​het. Dit was nie meer nodig om sosiale siektes as onvermydelik te aanvaar nie, het hulle gevoel. As ons wetenskaplike metodes en 'n doelmatige houding vir ons probleme toepas, kan ons dit heeltemal uitroei.
In baie opsigte was die Progressive -projek 'n groot sukses. Vandag is almal dankbaar dat ons suiwer voedselwette en antitrustregulering het. (Wel, miskien is Bill Gates nie.) Die nalatenskap van die antiprostitusieveldtog is miskien 'n bietjie minder positief.
In die 19de eeu is prostitusie, hoewel dit nie altyd wettig was nie, in die grootste deel van die wêreld as 'n noodsaaklike euwel geduld. Verligte opinie - verligte manlike mening, in elk geval - het geglo dat hey, seuns seuns sal wees en mans diere. Die beste wat ons kan doen, is om prostitusie te reguleer, insluitend gesondheidsinspeksies, lisensiëring van bordele, ens.
Maar in Engelssprekende lande word die regulerende impuls teengewerk deur 'n toenemende sentiment dat prostitusie kwaad is, periodes en moet onderdruk word. Vroue uit die middelklas het 'n leidende rol gespeel in die antiprostitusiebeweging en aangevoer dat prostitusie die gesinslewe bedreig. Simpatieke joernaliste het voorgestel dat prostitute die vernaamste draers van geslagsiektes is, wat dan algemeen voorkom. (Voor die aanvang van effektiewe behandeling in die vroeë 20ste eeu, was VD beslis geen triviale saak nie.)
Die afskaffers het uiteindelik die dag gedra. Voor 1900 het die meeste wetgewing oor prostitusie bloot probeer om dit te beheer. Na die Eerste Wêreldoorlog, gewoonlik beskou as die einde van die Progressiewe era, was die doel om dit uit die weg te ruim.
Amptelik was dit sedertdien die doelwit. Maar laat ons eerlik wees. Niemand verwag regtig dat prostitusie sal verdwyn nie, en dit is moeilik om te glo dat iemand dit ooit gedoen het. Hulle wil dit net nie in hul agterplase hê nie.
Af en toe maak 'n paar mense geluide oor die verandering van Amerikaanse prostitusiewette. Die bekendste is Margo St. James, wie se organisasie vir hoerregte, COYOTE (Call Off Your Old Tired Ethics), in 1973 verskyn het. Sy het gekla dat prostitusiewette die polisie 'n verskoning gee om vroue te teister-vervolging van hul manlike kliënte was veel minder gereeld. St James en haar kamp trek hul deel van feministiese bondgenote aan, wat meen dat die reg van 'n vrou om haar liggaam te beheer, die reg om dit te verhuur insluit. Hierdie gedagtegang het geslaag tot die punt dat baie sosiologiese en vigs -literatuur die pejoratief vervang het prostituut met die meer rekenaar sekswerker.
Ander feministe, moet gesê word, beskou prostitusie as 'n vorm van 'seksuele slawerny', om die titel van 'n bekende boek aan te haal. Op die een of ander manier word vroue tot prostitusie gedwing, lui die argument - soms fisies, dikwels sielkundig, en as dit niks anders is nie, uit ekonomiese noodsaaklikheid. Maar dit blyk dat prostitute meer viktimiseer as wat die werklikheid vereis. Dit is voldoende om te sê dat studies oor prostitusie oor die algemeen bevind het dat vroue wat prostituut word, dit vrywillig doen, dikwels om 'n dwelmgewoonte te ondersteun.
Dit is nie duidelik in watter mate die lot prostitute in die VSA verskil van dié van hul eweknieë in lande met 'n kwansuis meer verligte houding nie. Na berig word, het Duitsland die regulatoriese benadering gevolg waarin prostitute by die polisie registreer, lisensies kry om in spesifieke huise of gebiede te werk, VD -tjeks, ens.
Brittanje het 'n derde koers gevolg, 'n bietjie verwarrend bekend as afskaffing. Wat afgeskaf is, was nie prostitusie nie, maar prostitusiewette, op 'n manier. Prostitusie as sodanig is wettig in die Verenigde Koninkryk. Wat nie wettig is nie, is verskillende probleme wat verband hou met prostitusie, soos om op straat hoeke te vra, van 'immorele verdienste' te lewe en om 'n bordeel te hou. Kortom, prostitusie is in teorie wettig, in die praktyk onwettig. Engelse prostitute kla oor teistering deur die polisie, net soos Amerikaners, en kry soortgelyke strawwe.
Dus: verskillende regsteorieë, dieselfde resultaat. Dit is die ding oor prostitusie, sien. Wat ook al gesê word oor die regte van prostitute in die abstrakte, straatwandelaars doen nie veel vir die eiendomswaardes van 'n buurt nie. Sekerlik, in hierdie bevryde tye, het ons almal 'n gesonde houding oor seks, nie waar nie? Maar selfs onder verdedigers van prostitute se regte bly die fundamentele reaksie op die onderneming self: ick.
Wanneer het prostitusie onwettig geword in die Verenigde State en waarom? - Geskiedenis
Volgens Webster's Collegiate Dictionary is prostitusie 'n daad of praktyk om in ruil vir geld aan promiskue seksuele verhoudings deel te neem (1).