Laas jaar het ek geskryf dat die winter nie gemaak is vir fietsry nie, maar toe kom die somer (soos elke jaar in die geskiedenis) en ek is weereens nie fiks genoeg om by my vrou te hou, of om ’n steil klim gemaklik uit te ry nie. (Ek isnog nie op ’n e-bike nie). Soos die vorige 10 jaar belowe ek myself toe dis die laaste keer (klink seker bekend). So hierdie winter besluit ek toe op ’n nuwe taktie kom te probeer fiks bly en die storie van agter ry tot volgende jaar se podiums gaan soos volg … Eerstens val my buurvrou, of soos ek haar noem, biervrou want ’n bier-company borg haar, baie hard en sy mag vir meer as twee maande nie fiets ry nie, so toe sy nou weer mag begin ry, was dit eers net vir 45-minute, toe ’n uur op ’n slag, en dit pas my toe soos ’n handskoen.
Die tweede deel van my taktiek was toe om die bankbestuurder te convince dat ons nou op ’n “training camp”, weg van die Kaapse winterreën, moet gaan. So terwyl jy nou hierdie kolom lees en dit te koud
en nat buite is om fiets te ry, sit ek op ’n gehuurde fiets iewers langs die Portugese of Spaanse kus. Of as jy die storie in die aand lees, sit ek met ’n bottel Portugese rooiwyn na ’n dag van TITS (time in the saddle).
middel van Junie so ek moet nog dink aan ’n plan vir die res van die Kaapse winter. Dit help seker nie ek doen die Camino base training en stop dan tot September nie …
So ek sal dalk ’n paar cross countries gaan doen (my tipe cross country waaroor ek laas keer geskryf het).