Jong volwassenes en mense wat in die middestad woon, is volgens die ABC se Australia Talks-projek waarskynlik eensaam. van www.shutterstock.com
Die ABC's Australië praat Die doel van die projek is om 'n gesprek oor 'n wye verskeidenheid onderwerpe te stimuleer - van werksekerheid en seksuele gewoontes tot nasionale trots en persoonlike finansies.
Die projek is gebaseer op die resultate van 'n verteenwoordigende opname onder meer as 50,000 Australiërs.
Een vraag waarop die promosiemateriaal van ABC fokus, was: "Is jy eensaam?" En toe ABC-voorsitter Ita Buttrose is gevra wat sy dink die verrassendste en mees ontstellende eienskap van die hele oefening was, het sy die gegewens oor eensaamheid uitgesonder.
Dus, verdien eensaamheid hierdie faktuur? Is dit regtig 'n belangrike saak soos klimaatsverandering, die ekonomie of onderwys? Ons glo dat dit, en die belangrikste, is dat die resultate van die Australiese gesprekke-opname help verklaar.
Eerstens is eensaamheid 'n moordenaar. 'N Invloedryke meta-analise, wat die resultate van byna 150 studies versamel en ontleed het, onderstreep die impak op die gesondheid van eensaamheid, of meer spesifiek, 'n gebrek aan sosiale integrasie en sosiale ondersteuning.
Daar is gevind dat eensaamheid die risiko van dood meer verhoog as dinge soos swak dieet, vetsug, alkoholverbruik en 'n gebrek aan oefening, en dat dit net so skadelik is as swaar rook.
Mense weet nie eensaamheid dood nie
Tweedens, die meeste mense weet nie dat doodslag in die eensaamheid voorkom nie. Inderdaad, sommige van ons eie navorsing gevind toe mense in die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State gevra is om te bepaal hoe belangrik hulle dink dat verskillende faktore vir gesondheid, sosiale integrasie en sosiale ondersteuning onderaan hul lyste was.
In 'n komende artikel vind ons dat die kwaliteit van sosiale verbande ongeveer vier keer belangriker is as 'n voorspeller van die afgetredenes se liggaamlike en geestelike gesondheid as die stand van hul finansies.
Wanneer mense uittree, is die kwaliteit van hul sosiale verbande 'n baie belangriker voorspeller van hul liggaamlike en geestelike gesondheid as hoe ryk hulle is. van www.shutterstock.com
Maar wanneer was die laaste keer dat u 'n TV-advertensie gesien het waarin u gesê word dat u u sosiale lewe moet orden (eerder as u pensioenplan) voordat u ophou werk? Wanneer was die laaste keer dat 'n gesondheidsveldtog of u huisdokter u gewaarsku het oor die gevare van eensaamheid?
Ons onkunde oor die gesondheidsgevolge van eensaamheid weerspieël die feit dat eensaamheid nie deel uitmaak van ons alledaagse gesprekke rondom gesondheid nie.
Hopelik sal die Australia Talks-projek dit verander. In die proses gee die bevindinge ons ook baie om oor te praat.
Wie voel eensaam?
Die opvallendste bevinding uit die Australiese gesprekke se nasionale opname is bloot hoe deurdringende eensaamheid vandag in Australië is. Slegs die helfte (54%) van die deelnemers het 'selde' of 'nooit' eensaam gevoel nie.
Die opname vind ook dat eensaamheid 'n besondere uitdaging is vir sekere dele van die gemeenskap. Hiervan staan ​​vier uit.
1. Jong mense
Onder mense tussen 18 en 24 jaar voel slegs 'n derde (32%) 'selde' of 'nooit' eensaam nie. Meer as 'n kwart (30%) het gesê dat hulle 'gereeld' of 'altyd' eensaam voel.
Dit vergelyk skerp met die situasie vir ouer mense, waarvan meer as twee-derdes (71%) 'selde' of 'nooit' eensaam voel nie. Die feit dat ons beeld van 'n eensame persoon is gewoonlik iemand van gevorderde jare wat voorstel dat ons ons data (en ons denke) moet opdateer.
2. Inwonende middestad
Die tweede groep vir wie eensaamheid 'n besondere probleem opduik, is mense wat in die middestad woon.
In vergelyking met mense wat in landelike gebiede woon, sal diegene in die metropolitaanse gebiede minder waarskynlik sê dat hulle 'nooit' eensaam voel nie (15% teenoor 20%), maar baie meer waarskynlik dat hulle 'af en toe', 'gereeld', of "altyd" doen (50% teenoor 42%).
Weereens is dit teenstrydig met 'n groot deel van die gesprek rondom eensaamheid, wat dikwels fokus op die lot van diegene wat fisiek ver van ander af is.
Maar dit spreek tot die sielkundige werklikheid van eensaamheid. Soos ons in ons onlangse boek oplet Die Nuwe Sielkunde van Gesondheid, mense se gesondheid en welstand hou baie verband met die sterkte van hul verbinding met, en identifisering met groepe en gemeenskappe van verskillende vorme.
3. Kiesers met een volk
Interessant genoeg is 'n derde groep wat buitensporig hoë eensaamheidsvlakke rapporteer, kiesers van 'n Nasie. Byna een uit elke tien (9%) van die volgelinge van Pauline Hanson het eensaam "altyd" teenoor ongeveer 2% vir die volgelinge van elk van die ander partye.
Ons glo dat mense wat nie van die wêreld en sy instellings ontkoppel is nie, mense dikwels troos vind in marginale politieke bewegings. Dit is inderdaad die ontwikkelingsbaan van veelvuldige vorme van ekstremisme.
4. Mense met 'n lae inkomste
Die grootste opsporing is miskien die vierde voorspeller van eensaamheid: armoede. Terwyl 21% van mense wat minder as A $ 600 per week verdien 'eensaam' of 'altyd' voel, is die vergelykende syfer vir mense wat meer as $ 3,000 per week verdien, minder as die helfte daarvan (10%).
Dit spreek tot die meer algemene (maar dikwels verwaarloosde) feit dat rondom die wêreld armoede is een van die grootste voorspellers van swak gesondheid, veral depressie en ander geestesiektes.
Dit spreek ook tot ons waarneming dat as u gelukkig genoeg is om baie geld te hê wanneer u aftree, een van die belangrikste dinge wat u toelaat om te doen is om sosiale verbande te handhaaf en op te bou.
Wat kan ons aan eensaamheid doen?
Daar is dus baie waaroor ons kan praat as dit kom by eensaamheid. Hierdie bespreking moet ook gevra word wat ons gaan doen om sosiale kanker net so onrusbarend soos kanker self aan te spreek.
Vir ons lê 'n groot deel van die antwoord daarin pogings om groepgebaseerde sosiale verbande te herbou wat deur die tirannies van die moderne lewe geërodeer word.
Dit is 'n wêreld waar alle soorte gemeenskap - gesinne, woonbuurte, kerke, politieke partye, vakbonde en selfs stabiele werkgroepe - gedurig bedreig word. Laat ons dus praat.
Alex Haslam, professor in sielkunde en LNR Laureaatgenoot, Die Universiteit van Queensland; Catherine Haslam, professor, Skool vir Sielkunde, Fakulteit Gesondheids- en Gedragswetenskappe, Die Universiteit van Queensland, en Tegan Cruwys, senior navorsingsgenoot en kliniese sielkundige, Australiese Nasionale Universiteit