'N Stinkende giftige gas is die verrassende rede waarom minder vleis geëet word, hou verband met 'n langer lewe
Bone, lensies en peulgewasse is goeie proteïenbronne wat ook min swawelaminosure bevat. (Shutter)
Proteïene met 'n hoë proteïen het 'n oomblik. In enige kruidenierswinkel kan u nou 'n proteïenbak koop, 'n proteïendoos met eiers en neute vir middagete afhaal, of 'n proteïenstaaf peusel.
Maar daar is bewyse dat die beperking van proteïene wat u eet, veral om vleis te verminder, belangrik kan wees vir gesonde veroudering. Die verrassende rede: dit dwing die weefsels om waterstofsulfied (H2S) te maak, 'n gas wat giftig is as dit ingeasem word en na vrot eiers ruik, maar dit bevorder die gesondheid in die liggaam.
As fisiologiese navorser stel ek al lank belang in die vreemde rol van H2S in die liggaam. Dit is nie 'n gas wat iemand wil hê nie. Dit stink, is 'n komponent van winderigheid en die toksisiteit daarvan was gekoppel aan minstens een massa-uitwissing.
En tog produseer die liggaam van nature klein hoeveelhede daarvan as 'n seinmolekule om as 'n chemiese boodskapper op te tree. Nou begin ons die verband tussen dieet en H2S-produksie verstaan.
Dieetbeperkings wat die lang lewe verhoog
Minder kan meer wees as dit by kos kom. Wanneer wetenskaplikes organismes op 'n noukeurig gebalanseerde, maar beperkte dieet gebruik, het die organismes 'n gesonde lewensduur aansienlik verhoog.
Dit geld vir giste, vrugtevlieë, wurms en ape. By muise, sulke diëte kankerrisiko verminder, versterk die immuunstelsel en verbeter die kognitiewe funksie.
Maar omdat veroudering en lang lewe ingewikkelde prosesse is, was dit vir navorsers moeilik om die meganismes by die werk vas te stel. Onlangse studies het nuwe lig gewerp, en dit is duidelik dat H2S 'n deurslaggewende rol speel.
Studies sedert die negentigerjare het getoon dat die vermindering van die inname van sekere swaelbevattende aminosure, die boustene van proteïene, kan toeneem lang lewe by rotte met ongeveer 30 persent. Meer onlangs het 'n samewerkende span waarby ek betrokke was en gelei deur wetenskaplikes by Harvard, 'n reeks dierestudies gedoen waarin ons die inname van twee swaelamino-sure - sistien en metionien - beperk het om te ondersoek watter gevolge dit gehad het.
Dit het veroorsaak dat die diere verhoog die produksie H2S in hul weefsels, wat 'n kaskade van voordelige effekte veroorsaak het. Dit het 'n toename in nuwe insluit bloedvat generasie, wat kardiovaskulêre gesondheid bevorder, en beter weerstand teen oksidatiewe spanning in die lewer, wat gekoppel is aan lewersiekte.
Maar daar moes nog gesien word of soortgelyke effekte by mense sou voorkom. Vroeër vanjaar is 'n studie gebruik gemaak van data van die 11,576 XNUMX volwassenes in NHANES III, die Amerikaanse nasionale voedingsopname, bewys gelewer dat hulle dit doen. Daar is bevind dat die verminderde inname van hierdie swaelaminosure in die dieet gekoppel is aan laer kardiometaboliese risikofaktore, insluitend laer vlakke van cholesterol en glukose in die bloed. Kardiometaboliese risikofaktore is dié wat verband hou met hartsiektes, beroerte en diabetes.
Eet minder vleis, leef langer?
Waterstofsulfied is 'n stink giftige gas, maar dit hou gesondheidsvoordele in as dit in klein hoeveelhede in die liggaam vrygestel word. Daarom hou die eet van meer plantproteïene verband met die lang lewe. (Shutter)
Die resultaat van hierdie navorsing is dat daar goeie bewyse is dat die inname van voedsel wat hoë vlakke van swawelamino-sure bevat, die risiko van chroniese siektes soos diabetes en hartsiektes kan verminder en gesonde veroudering kan bevorder. In Noord-Amerika is die meeste van ons nog ver daarvandaan. Omdat hierdie swaelamino-sure volop is in vleis, suiwel en eiers, wat prominent in ons winkelmandjies voorkom, eet ons gemiddeld 2.5 keer ons daaglikse behoefte van hulle.
Rooivleis bevat veral swaelamino-sure, maar wit en vleis van vis en pluimvee bevat ook baie (die donker vleis het minder). Skakel oor na plant-gebaseerde proteïene sou help om hierdie inname te verminder.
Bone, lensies en peulgewasse is goeie proteïenbronne wat ook min swawelaminosure bevat. Maar pasop: sojaproteïen, wat die basis is van voedsel soos tofu, bevat verrassend baie swawelamino-sure. Intussen bevat groente soos broccoli baie swael, maar nie in aminosure nie.
'N Belangrike waarskuwing is dat swawelaminosure 'n belangrike rol speel in die groei, sodat kinders nie diëte moet neem wat laag is nie.
Ander rolle vir H2S
Dit lyk vreemd dat 'n giftige gas kan help om die gesondheid te handhaaf, maar dit kan die oorsprong van die lewe op die vroeë aarde weerspieël toe die atmosfeer baie ryker aan swawelgas was as vandag. Ons begin inderdaad besef hoe fundamenteel H2S-sein kan wees. Daar is byvoorbeeld ook getoon dat dit inflammasie verminder en die deur oopmaak vir potensiaal nuwe behandelings vir artritis of potensiële gebruik as 'n pynstiller.
Die truuk is om H2S te lewer waar dit nodig is - veilig. Verskeie farmaseutiese ondernemings werk aan verbindings wat dit bind terwyl dit deur die liggaam vervoer, en dit in klein dosisse in die weefsels vrystel. Dit kan mettertyd gebruik word as voorkomende maatreëls om gesonde veroudering te ondersteun. Dit sou nuttig wees, want die nadeel van 'n lae-swael-aminosuurdieet is dat mense berug is om langtermyn aan sulke planne te voldoen.
In die laboratorium kan ons eksperimentele diëte beheer. In die regte wêreld peusel mense of neem hulle 'n burger as hulle nie wil kook nie. As afleweringsmeganismes betroubaar en goedkoop genoeg gemaak kan word, kan dit moontlik wees om die gevolge vir die gesondheid van verhoogde weefsel H2S te kry sonder om te bepaal wat mense eet.