Posted on May 15, 2019 May 16, 2019 by zachariasventer
DOOP DEEL 23
Die Heilige Gees het met tekens aangedui wat God oor die doop openbaar
Ons lees verskeie kere in die Handelinge dat die Heilige Gees met die dissipels gepraat en aan hulle gesê het wat Hy wou hê.
Byvoorbeeld in Handelinge 8:29 waar die Gees vir Filippus gesê het: "Gaan daarheen en bly by daardie wa", die wa van die Ethiopiër wat hy sou doop.
In Handelinge 10:19 en 20 sê die Gees vir Petrus: "Daar is drie manne wat jou soek. Staan dan op, klim af en gaan saam met hulle sonder om te twyfel, want ek het hulle gestuur". Die drie manne was boodskappers van die hoofman Cornelius. Petrus se saamgaan sou lei tot Cornelius se bekering, die Heilige Gees wat op onbesnedene heidene uitgestort word en hulle doop met water.
Handelinge 13:2 sê: "En terwyl hulle besig was om die Here te dien en te vas, het die Heilige Gees gesê: Sonder nou Bárnabas en Saulus vir My af vir die werk waarvoor Ek hulle geroep het." Daarmee het Paulus se sendingopdrag begin, om die evangelie van Jesus die wêreld in te dra, veral Europa binne wat begin het met die bekering en doop van Lidia, die purpersverkoopster, en die tronkbewaarder van Filippi (Hand 16).
Let op dat die Heilige Gees aan die dissipels bevele gegee het om Christus se sendingopdrag (Mt 28:19, Hand 1:8) uit te voer. In aldrie voorbeelde het dit tot die doop van sekere persone gelei, maar in nie een enkele geval is daar 'n direkte opdrag van die Heilige Gees oor die doop self nie. Wat die Gees oor die doop self wou openbaar, het Hy konsekwent deur tekens gedoen wat ons net onder sy leiding kan verstaan en verklaar.
Hy het Johannes die Doper van die moederskoot af vervul (Lk 1:15) en het Johannes van vreugde in die moederskoot laat opspring toe Elisabet die groet van Maria hoor (Lk 1:41, 44).
Hy het in die gedaante van 'n duif op Jesus neergedaal nadat Jesus deur Johannes gedoop is (Mt 3:16, Mk 1:10, Lk 3:22 en Jh 1:32-33). Dit is hoe Johannes geweet het Wie die Persoon is wat na hom kom, sterker is as hy en wat met die Heilige Gees doop.
Op Pinksterdag het hulle die geluid van "geweldige rukwind" gehoor, hulle iets soos vuurtonge gesien wat verdeel en op elkeen gaan sit en hulle het in ander tale begin praat soos die Gees vir hulle gegee het (Hand 2:2-4).
Nadat Filippus die Ethiopiër gedoop het, het die Heilige Gees Filippus "weggevoer" en in Asdod weer laat verskyn (Hand 8:39-40).
Toe Ananias Paulus die hande oplê, het iets soos visskubbe van sy oë afgeval en hy kon weer sien en Paulus het opgestaan en is gedoop (Hand 9:17‑18)
Toe Petrus nog besig was om vir Cornelius-hulle te preek is hulle met die Heilige Gees vervul soos die dissipels op Pinksterdag sonder dat hulle besny was en hulle is daarom gedoop (Hand 10:44-48, 11:15-17). Petrus het hom hierop beroep in die vergadering van Handelinge 15 om te argumenteer dat die Gees aangedui het dat dit nie nodig was om die heidene te besny nie (Hand 15:7-11).
Nadat die Gees Paulus-hulle twee maal verhinder het om hulle eie koers te gaan, het Paulus 'n gesig gesien van 'n Macedoniese man wat sê "Kom oor en help ons?". Dit het gelei tot die bekering en doop van Lidia en die tronkbewaarder en hulle gesinne (Hand 16:6-34).
Ons sal aantoon dat die Heilige Gees deur al hierdie sigbare en tasbare tekens nie net duidelik getoon het dat Johannes-se-bekeringsdoop en die doop-as-sakrament nie dieselfde doop is nie, maar ook hoe die Heilige Gees wil hê die doop-as-sakrament bedien moet word.
Johannes-se-bekeringsdoop is die teken van die waterbedeling, die doop-as-sakrament is die teken van die vuurbedeling
Die Heilige Gees het in die vorm van 'n duif op Jesus neergedaal nadat hy deur Johannes in die Jordaan gedoop is (Mt 3:16, Mk 1:10, Lk 3:22 en Jh 1:32-33) en op Pinksterdag het die dissipels vuurtonge gesien wat verdeel en op elkeen gaan sit.
Waarom het die Heilige Gees in die gedaante van 'n duif op Jesus neergedaal, maar soos vuurtonge op sy dissipels gaan sit?
Om dit te verstaan moet ons teruggaan na Noag. Petrus verbind die doop met Noag (1 Pet 3:18-22). Noag het nadat die ark op Ararat tot rus gekom het, eers 'n kraai uitgestuur (die kraaie het vir Elia by die spruitjie Krit gesorg) en daarna drie maal 'n duif. Die duif het oor die water gevlieg soos wat die Gees van God aan die begin oor die water gesweef het (Gn 1:2, 8:6-12). Die duif tree op aan die einde van die vloed wanneer die aarde weer begin droog word; so het die Gees in die gedaante van 'n duif op Jesus neergedaal toe Jesus uit die water opklim en dus begin droog word. Die Gees het as't ware geen rusplek gehad toe die aarde onder water was nie (Gn 1:2) soos wat die duif aanvanklik geen sitplek gehad het nie en telkens na Noag teruggekeer het (Gn 8:9-12). Soos wat die ark ("tempel") die rusplek vir duif was, is Jesus die enigste Rusplek vir die Gees op aarde.
Noag het die duif uitgestuur voordat hy self uit die ark gegaan het en aan die Here geoffer het. Hy het rein diere en rein voëls, waarskynlik duiwe, geoffer (Gn 8:20). By die geboorte van 'n kind moes die moeder 'n jaar oud lam as brandoffer en 'n duif as sondoffer bring (Lev 12:6), maar as sy nie 'n lam kon bekostig nie, moes sy twee duiwe offer, een as brandoffer en een as sondoffer (Lev 12:8, Lk 2:24). Die Gees wat op Jesus in die gedaante van 'n duif neergedaal het, het Hom nie net as Seun van God geidentifiseer nie, die rusplek vir die Gees in 'n goddelose wêreldsee, maar as Lam van God wat die sonde van die wêreld wegdra (Jh 1:29, 36); dit is hoe Johannes die Doper geweet het Wie Jesus is, die Een wat met die Heilige Gees doop (Jh 1:32-33).
Petrus sê: "…dat daar van lankal af hemele was en 'n aarde wat uit water en deur water ontstaan het deur die woord van God, waardeur die toenmalige wêreld met water oorstroom is en vergaan het" (2 Pet 3:5-6). Die toenmalige wêreld het begin met die Gees van God wat sweef op die waters (Gn 1:2) en geëindig met die duif wat vlieg oor die waters (Gn 8:9-12). Johannes-se-bekeringsdoop is simbolies daaraan verbind, die teken daarvan is die Gees in die gedaante van die duif.
Maar op die bedeling van die water volg die bedeling van die vuur. So vervolg Petrus: "Maar die teenswoordige hemele en die aarde is deur dieselfde woord as 'n skat weggelê en word vir die vuur bewaar teen die dag van die oordeel en die verderf van die goddelose mense" (2 Pet 3:7). Die vuur-einde van Sodom en Gomorra is die voorbeeld van die einde die teenswoordige hemele en aarde.
Die teenswoordige wêreld begin na Noag se offerande met die verbond wat God met Noag en sy seuns en met alle vlees sluit (Gn 9:1‑17). Die teken van die verbond is die reënboog (Gn 9:12-17). 'n Reënboog verskyn wanneer die son deur vog in die lug skyn, dws wanneer daar ligte reën val. Vir 'n reënboog om te verskyn moet daar gelyktydig son en reën wees. Die son is vuur, die reën is water. Son en reën gelyktydig is kenmerkend van droogtetye wanneer los wolke reën terwyl die son rondom skyn.
Die teenswoordige wêreld begin met die son wat skyn op die droë aarde na die vloed en eindig met die vuur van God wat die elemente laat brand en vergaan (2 Pet 3:10). Die wolke wat verskyn en los buie reën gee terwyl die son skyn, bring die reënboog. Spieëlbeelding sê dat die wolke en reënboog moet verskyn voordat net die laaste vuur oorbly. Dit is inderdaad wat gebeur in die natuur deur klimaatsverandering wat droogtes en oorstromings veroorsaak en in die menslike samelewing waar die reënboog die simbool geword het van die homoseksuele gedrag van Gam (Gn 9:22-24) en dié van Sodom (Gn 19:4-5). Dit is maar net twee van vele tekens dat die einde op hande is.
Die teenswoordige wêreld is dus die bedeling van die vuur, van gelyktydige son en reën, die reënboog. Die doop-as-sakrament is die teken van bedeling van die vuur en water, die reënboog. Daarom het die vuurtonge hulleself verdeel en op die dissipels gaan sit. Daarom was daar die geluid van 'n geweldige rukwind. Die Gees van God word ook met wind geassosieer; trouens die Hebreeuse woord "ruach" / "Gees" beteken "wind". Die wind sweef oor die waters en die winde dryf die wolke aan wat die reën en die reënboog bring.
Netso word die Heilige Gees dikwels met vuur geassosieer, bv in Openbaring waar die Gees as Sewe Vuurfakkels voor die troon van God beskryf word (Op 4:5)
Wind en vuur is manifestasies van energie. Wind dryf die wolke en vuur aan. Wind vertoon die skeppingskrag van God soos geen ander natuurverskynsel nie, behalwe reën, wat juis volg op wind. Die wind dryf die dissipels aan oor die hele wêreld heen en die vuur gee hulle krag en laat hulle in ander tale praat om hulle opdrag te vervul om dissipels van alle nasies te maak en hulle te doop (Mt 28:19).
Die ou bedeling is, is die bedeling van die water, van 'n aarde wat uit water en deur water ontstaan en daardeur oorstroom is en vergaan het. Noag se redding in die ark word gesimboliseer deur Johannes se bekeringsdoop.
Die nuwe bedeling is die bedeling van die Heilige Gees en vuur, die bedeling wat begin met die reënboog, son en water, en eindig met die elemente wat brand en vergaan. Die redding word gesimboliseer deur die doop-as-sakrament wat Jesus ingestel het.
Dit is wat Johannes bedoel het toe hy gesê het hy doop met water maar die Een wat na hom kom is sterker as hy; Hy sal die mense doop met die Heilige Gees en vuur (Mt 3:11, Mk 1:8; Lk 3:16; Jh 1:26-33).
Dit is waarom Petrus die doop-as-sakrament wat Jesus ingestel het, die teëbeeld noem van Noag se redding in die ark, die spieëlbeeld (1 Pet 3:18-22). Die verbond met Noag en die reënboog as teken ná sy offerande, is die teëbeeld van sy redding in die ark. Die doop-as-sakrament wat Jesus ingestel het, is die teëbeeld van Johannes-se-bekeringsdoop. Petrus stel die een beeld, Noag se redding, teenoor die teëbeeld van Johannes-se-bekeringsdoop. Hy kan dit doen want Noag se redding is die parallelle afbeelding van Johannes-se-bekeringsdoop, en die teëbeeld daarvan, God se verbond met hom en die reënboog as teken, is die parallel van die Nuwe Verbond in Jesus se bloed en die doop-as-sakrament as teken daarvan.
Posted on May 13, 2019 May 20, 2019 by zachariasventer
Doop deel 1: https://wp.me/p8E6eZ-1c
Doop deel 2: https://wp.me/p8E6eZ-1e
Doop deel 3: https://wp.me/p8E6eZ-1i
Doop deel 4: https://wp.me/p8E6eZ-1k
Doop deel 5: https://wp.me/p8E6eZ-1m
Doop deel 6: https://wp.me/p8E6eZ-1o
Doop deel 7: https://wp.me/p8E6eZ-1q
Doop deel 8: https://wp.me/p8E6eZ-1s
Doop deel 9: https://wp.me/p8E6eZ-1u
Doop deel 10: https://wp.me/p8E6eZ-1w
Doop deel 11: https://wp.me/p8E6eZ-1y
Doop deel 12: https://wp.me/p8E6eZ-1A
Doop deel 13: https://wp.me/p8E6eZ-1C
Doop deel 14: https://wp.me/p8E6eZ-1E
Doop deel 15: https://wp.me/p8E6eZ-1G
Doop deel 16: https://wp.me/p8E6eZ-1I
Doop deel 17: https://wp.me/p8E6eZ-1K
Doop deel 18: https://wp.me/p8E6eZ-1M
Doop deel 19: https://wp.me/p8E6eZ-1O
Doop deel 20: https://wp.me/p8E6eZ-1Q
Doop deel 21: https://wp.me/p8E6eZ-1S
Doop deel 22: https://wp.me/p8E6eZ-1U
Doop deel 23: https://wp.me/p8E6eZ-37
Doop deel 24: https://wp.me/p8E6eZ-3l
Doop deel 25:
DOOP DEEL 18
Israel se uittog uit Egipte deur die Skelfsee.
"Toe steek Moses sy hand oor die see uit, en die HERE het deur 'n sterk oostewind die see laat wegvloei, die hele nag deur, en die see droog gemaak; en die waters is gekloof. En die kinders van Israel het midde-in die see getrek op droë grond. En die waters was vir hulle 'n muur aan hul regter — en aan hul linkerkant" (Ex 14:15-22).
"WANT ek wil nie hê, broeders, dat julle nie sou weet nie dat ons vaders almal onder die wolk was en almal deur die see deurgegaan het, en almal in Moses gedoop is in die wolk en in die see en almal dieselfde geestelike spys geëet het, en almal dieselfde geestelike drank gedrink het, want hulle het gedrink uit 'n geestelike rots wat gevolg het, en die rots was Christus" (1 Kor 10:1-4).
Paulus gebruik ook die woord "dia" om te sê "deur die see heen". Exodus 14:22 sê dat Israel het midde-in die water op droë grond deur die see getrek terwyl die water soos mure weerskante van hulle was. Hulle het dus deur 'n droë kanaal in die water gestap. Hulle was binne-in die see, maar het op droë grond gestap. Hulle het Moses en die wolk gevolg in en is deur die see heen op droë grond. Hulle is "in Moses, in die wolk en in die see" gedoop maar nie soos die Egiptenaars ondergedompel nie. Soos met Noag en sy gesin, selfs nog meer, is dit egter ondenkbaar dat die seesproei nie oor hulle gewaai het en druppels op hulle gereën het nie, juis omdat 'n sterk wind die see so oopgewaai het en hulle in die wolk was. Hulle het deur die water heen op droë grond gegaan, voete en dalk hande onderkant die wateroppervlak, droog, maar waarskynlik tog besprinkel.
En die kinders en die vee is by dié doop ingesluit, soos hulle saam met Noag in die ark was. Die kleinste ou babatjies, selfs die ongebore babas in die moederskoot, is saam gedoop in Moses in die wolk en in die see.
Moses in die mandjie uit die water getrek
Dat daar ooreenkoms tussen Noag se "ark" en Moses se "mandjie" is, kan gewone lesers wat net toegang tot vertalings het, ook sien. Albei vaartuie is immers met pik bestryk
"En God sê vir Noag: Die einde van alle vlees het volgens my besluit gekom; want die aarde is deur hulle vervul met geweld. En kyk, Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg. Maak vir jou 'n ark van goferhout. Met afdelings moet jy die ark maak en dit binne en buite met pik bestryk" (Gén 6:13-14).
"Toe gee Farao aan sy hele volk bevel en sê: Al die seuns wat gebore word, moet julle in die Nyl werp, maar al die dogters kan julle laat lewe. EN 'n man uit die huis van Levi het gegaan en 'n dogter van Levi geneem. En die vrou het swanger geword en 'n seun gebaar. En toe sy sien dat hy mooi was, het sy hom drie maande lank weggesteek. Maar toe sy hom nie langer verborge kon hou nie, het sy vir hom 'n mandjie van biesies geneem en dit met lymgrond en pik bestryk; en sy het die seuntjie daarin neergelê en dit in die riete aan die kant van die Nyl gesit" (Ex 1:22-2:3).
Wat egter nie in vertalings uitkom nie, is dat dieselfde Hebreeuse woord vir "ark" en vir "mandjie" gebruik word, nl "tebah". Die woord "tebah" word slegs in hierdie twee gevalle in die Bybel gebruik en koppel dus die "ark" en die "mandjie" direk aan mekaar. Die Hebreeuse Bybel gebruik 'n ander woord, "ha-aroon", vir die verbondsark wat Moses in die woestyn gemaak het.
Die oorsprong van die woord "tebah" en die presiese betekenis daarvan is onseker. Wat wel duidelik is, is dat dit na 'n vaartuig verwys wat van hout of papirus gemaak is, waarskynlik tipies langwerpig met geronde ente soos 'n ovaalvormige mandjie. En wat duidelik is is dat die skrywer van Exodus 'n direkte verband tussen die vaartuig van Noag en die mandjie van Moses wou trek.
Moses in die mandjie in die Nylwater is 'n afbeelding van Noag in die ark in die vloedwater. Soos Noag en sy gesin in die ark gered is terwyl die ander mense rondom hom verdrink het, is Moses in die mandjie gered terwyl die ander seuntjies in die water gegooi is en verdrink het (Ex 1:22). Moses wat in die mandjie uit die water getrek word soos sy naam sê, wys heen na die Moses wat die volk deur die Skelfsee uit Egipteland uitgelei het. Moses in die mandjie is die spieëlbeeld van Israel se redding "deur die water heen" hulle doop in Moses en in die wolk en in die see (I Kor 10:1‑4). Dit is Moses se persoonlike doop! – as baba! – en wys heen na Johannes die Doper wat in die moederskoot sou opspring (Lk 1:41 en 44) en uiteindelik na Jesus wat in doeke toegedraai in die krip lê (Lk 2:7 en 12), netsoos die seuntjies wat in die Nylrivier gedood is, heengewys het na die seuntjies wat in Betlehem en omgewing doodgemaak is (Mt 2:16-18)
 Die oorspronklike Griekse vertaling van die Ou Testament, die Septuaginta, gebruik weer dieselfde woord, "kibootos", vir Noag se ark en die verbondsark en 'n ander woord, "thibin", vir Moses se mandjie. Die Latynse Vertaling het die Griekse gevolg en dit met "arca" wat "kis" beteken vertaal; ons woord "ark" kom van die Latynse "arca". Die Nuwe Testamentiese skrywers het ook die Septuaginta se voorbeeld gevolg en verwys na Noag se ark en die verbontsark as "kibootos".
DOOP DEEL 17
Daar is geen Skrifbewys dat Johannes mense ondergedompel het nie
Onderdompeldopers haal gewoon verskeie tekste aan as "bewys" vir die aanname dat Johannes mense ondergedompel het, onder andere Mattheüs 3:16 "En nadat Jesus gedoop was, het Hy dadelik uit die water opgeklim, en meteens gaan die hemele vir Hom oop, en Hy sien die Gees van God soos 'n duif neerdaal en op Hom kom." Vergelyk Markus 1:10. Onderdompeldopers beweer die feit dat Mattheüs en Markus sê dat Jesus uit die water opgeklim het, bewys dat Jesus ondergedompel is.
Maar dit bewys gladnie dat Jesus ondergedompel is nie, dit bewys hoogstens dat sy voete of bene in die water was. Die woorde maak ewe goed sin as mens sou aanneem dat Hy met sy voete/bene in die water gestaan het en dat Johannes water oor sy kop en hande gegooi het.
Onderdompeldopers haal ook graag Johannes 3:23 aan dat Johannes in Enon naby Salim gedoop het "omdat daar baie water was" as sou dit bewys dat hy mense ondergedompel het. Maar dit bewys eweneens nie dat hy mense ondergedompel het nie. Dit sê niks oor die manier waarop hy gedoop het nie.
Die woord "enon" beteken fontein. Dit is onseker waar die plek was. Die "baie water" sê nie dat Johannes mense ondergedompel het nie. Dit sê hoogstens dat daar genoeg water was dat Johannes die mense daar kon doop sonder dat hy ander gebruike benadeel.
Dieselfde geld van Betábara aan die oorkant van die Jordaan waar Johannes Jesus gedoop het (Jh 1:28). Dit is onseker waar die plek is, maar duidelik was dit nie die Jordaan self nie, waarskynlik een van die klein sytakke.
Wat duidelik is, is dat Johannes nie die heeltyd op een plek gepreek en gedoop het nie, maar op verskillende plekke en dat hy plekke gekies het wat geskik was vir die doel. Dit sê niks oor hoe hy gedoop het nie.
Vóór-beelde van Johannes-se-bekeringsdoop in die Ou Testament bevestig dat Johannes nie mense sou ondergedompel het nie
Soos die Ou Testamentiese offers wat voortdurend herhaal moes word, moes die reinigingshandelinge voortdurend daarmee saam herhaal word. Soos wat die voortdurende offers heengewys het na die eenmalige offerande van Jesus Christus aan die kruis, het die voortdurende reinigingsbaddens, hande en voete was, en besprinkelings heengewys na die doop van Johannes, 'n eenmalige en unieke gebeurtenis in die geskiedenis wat Jesus se eenmalige offerande voorafgegaan het.
Daar is ook historiese gebeurtenisse in die Ou Testament wat heengewys het na die doop van Johannes. Noag se redding en Israel se deurtog deur die Skelfsee word in die Nuwe Testament direk met die doop verbind.
Maar dit is nie die enigste nie. Al word die doop nie genoem nie, is dit duidelik dat Moses se redding in die mandjie, Israel se intog deur die Jordaan die land Kanaän in, Elia en Elisa se deurtog soos Israel deur die Skelfsee en die Jordaan, en Naäman se reiniging in die Jordaan almal na Johannes-se-bekeringsdoop heenwys.
Noag se redding in die ark.
I Petrus 3 kontrasteer Noag se redding en die doop-as-sakrament: "Want Christus het ook eenmaal vir die sondes gely, Hy die Regverdige vir die onregverdiges, om ons tot God te bring — Hy wat wel gedood is na die vlees, maar lewend gemaak deur die Gees; in wie Hy ook heengegaan en gepreek het vir die geeste in die gevangenis, wat eertyds ongehoorsaam was toe die lankmoedigheid van God een maal gewag het in die dae van Noag, onderwyl die ark gereed gemaak is, waarin weinig, dit is agt, siele deur water heen gered is; waarvan die teëbeeld, die doop, ons nou ook red, nie as 'n aflegging van die vuilheid van die vlees nie, maar as 'n bede tot God om 'n goeie gewete — deur die opstanding van Jesus Christus wat heengegaan het na die hemel en aan die regterhand van God is, terwyl engele en magte en kragte aan Hom onderwerp is" (I Petrus 3:18‑21).
Die doop-as-sakrament is nie 'n afbeelding van Noag se redding in die ark nie, maar 'n spieëlbeeld! Dit is nie 'n beeld ("tipe") nie, maar 'n teëbeeld ("anti-tipe") Dit beteken dat Christus se doop parallel aan Noag se redding is, maar tog ook omgekeerd.
Beteken die omkering dat Christus se doop, anders as Noag se redding, onderdompeling beteken? Nee, alles behalwe! Die omkering gaan oor 'n verandering van onder na bo wat ons later in detail behandel.
Maar Noag se redding is wel parallel aan Johannes-se-bekeringsdoop. Dit is 'n afbeelding van Johannes-se-bekeringsdoop.
Terwyl die res van die mensdom ondergedompel is, is Noag en sy gesin saam met 'n klompie diere in die ark van verdrinking gered.
Maar, let wel, Petrus sê hulle is "deur water heen" gered. Die voorsetsel wat met "deur … heen" vertaal is, is die Griekse woord "dia". Dit druk die gedagte uit van 'n deurgang waardeur iets of iemand gaan, byvoorbeeld 'n baba deur die geboortekanaal heen, water deur 'n pyp heen, 'n vliegtuig deur die lug heen. Die gedagte is dus dat die ark 'n "poort" is waardeur Noag en sy gesin heen gered is. Hulle is "deur die water heen" na die veilige rusplek op die berg; dit wil sê nie OP die water nie, maar DEUR die water heen!
"Deur die water heen" beteken nie ondergedompel nie en kan nooit ondergedompel beteken nie. Hulle is juis nie soos die ander mense ondergedompel nie, maar het deur water heen op die droë drywende eiland, die ark, heen gegaan – soos wat Israel deur die water van die Skelfsee heen op droë grond getrek het. Wanneer hulle afgeklim het na die onderste dele van die skip was hulle wel onderkant die wateroppervlak, maar steeds droog en veilig.
Die stortreën wat veertig dae en nagte aangehou het, het ook op die ark geval waarin hulle was. Dit is ondenkbaar dat geen vog op hulle gekom het nie. Hulle is deur die water heen, nie onderdompel nie, maar wel simbolies met die voete in die water deeglik met reën uit die hemel besprinkel.
Let wel, Noag alleen het genade in die oë van die Here gevind (Gn 6:8), maar sy vrou en seuns met hulle vrouens is saam gered (Gn 7:1).