In 1938 is hy na die Universiteit van Pretoria om argitektuur te studeer. Hy het tuisgegaan in die Kollege-tehuis saam met ’n aantal teologiese studente, vir ’n aantal van wie hy later kerk- en ander geboue ontwerp het. Destyds tyd is die diploma in argitektuur aan die universiteit aangebied en moes hy, ook om finansiële redes, werk en deeltyds studeer. Werk was skaars en hy laat in die jaar net vir ondervinding in die Pretoriase kantoor van Leendert en Geurt Geers gaan werk. Die firma het hom toe in 1939 ’n werk aangebied in hul Johannesburgse kantoor, en hy het toe aan die Universiteit van die Witwatersrand ingeskryf. Hier was hy al Afrikaanssprekende tussen Engelse professore en lektore en (ryk) studente. Boonop breek die oorlog toe uit en is hy in wat hy selfs later sou beskryf as ’n “vyandige” omgewing. Ná harde voltydse werk en buitemuurse studie verwerf hy sy diploma einde 1942. Gedurende hierdie tyd was hy tuis in ’n sinkkamertjie by ’n losieshuis in Braamfontein saam met Afrikaanse ingenieurs-, mediese en ander studente van wie later bekende professionele en openbare persone geword het. Vir deelname aan sport was daar nie tyd nie en het Vermooten tussen sy tuiste, werk en universiteit gestap.
Die opdrag vir die ontwerp van die Sinodale gebou van die NG Kerk in Suid-Transvaal in Braamfontein was een van dié wat Vermooten die meeste waardeer het.
Vermooten kon met sy vliegtuie uithoeke van die land bereik om daar opdragte vir kerkontwerpe te aanvaar, soos hier toe hy op 9 Augustus 1956 die bouterrein van die NG gemeente Albertyn op Ellisras besoek het.
Opdragte uit Oos-Kaapland en Natal het veroorsaak dat Vermooten lang afstande per motor moes reis, en lank van die huis en kantoor weg moes wees. Omdat dit nie destyds altyd maklik was om ’n sitplek op die lugdiens te kry nie, het hy in 1947 ’n permit bekom om ’n vliegtuig van Amerika in te voer. Dit was ’n tweesitplek, maar metteryd het hy groteres, tot ’n sessitplek, gekry om meer passasiers te kon oplaai.
Sy stokperdjies was rolprent- en stil fotografie, musiekplate, ’n bietjie handwerk, en dan het hy “probeer om gholf te speel”.
Die kerkgebou van die NG gemeente De Aar-Suid is ontwerp deur J.M.J. Koorts en die hoeksteen gelê op 5 Junie 1965. Hy het veel kritiek gehad teen sowel die Neo-Bisantynse kerke as die sogenaamde kappiekerke.
Schalk W. le Roux skryf in sy verhandeling Die soeke van drie argitekte na ’n planvorm vir Afrikaanse Gereformeerde kerkbou: “Aan die begin van die twintigste eeu, met die oplewing van ’n eiesoortige bewussyn na die Anglo-Boereoorlog (1899–1902) en pogings tot kerkvereniging voor en na die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika (1910), is ywerig na ’n ‘eie’ Suid-Afrikaanse of Afrikaanse kerkboustyl gesoek. Die soektog is deur Wynand Louw en Gerard Moerdijk gelei en gerig. Dit het gepaard gegaan met die snelle verstedeliking wat tot in die jare veertig voortgeduur het. Baie nuwe gemeentes is veral in stede gestig op ’n tydstip dat die tydgenootlike funksionalistiese strewe in argitektuur op die voorgrond was. Die eerste argitekte wat ook lidmate van die kerke was, het op die toneel verskyn en besin oor die aard en vorm wat ‘hulle’ kerke in die Suid-Afrikaanse dorp of stad moes aanneem.” Vermooten het blykbaar besluit die beste vorm was na die voorbeeld van Louw en Moerdijk se vroegste Neo-Bisantynse kerke en dekades lank by die vorm gehou.
Die NG kerkraad van Zeerust het gevra Vermooten moet ’n plan opstel vir die herstel van hul ou kerk. Hy het geraam die koste sou £28 000 wees, maar eindelik besluit die kerkraad om hom te vra om ’n plan vir ’n nuwe kerk op te trek. Die hoeksteen is op 12 Oktober 1957 gelê.
Op die voorblad van die NG gemeente Nelspruit se eerste Gemeentebode (1949) was ’n skets van die voorgestelde kerk deur Vermooten wat vyf jaar later ingewy sou word.
Die program vir die inwyding van die NG kerk Nelspruit op 6 Maart 1954. Vermooten was self daar om die kerkgebou aan die gemeente te oorhandig.