Issue 1, 2005 Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe - Volume 33,
Volume 44 (2016) Volume 43 (2015) Volume 42 (2014) Volume 41 (2013) Volume 40 (2012) Volume 39 (2011) Volume 38 (2010) Volume 37 (2009) Volume 36 (2008) Volume 35 (2007) Volume 34 (2006) Volume 33 (2005) Volume 32 (2004) Volume 31 (2003) Volume 30 (2002) Volume 29 (2001) Volume 28 (2000) Volume 33,
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 0 –0 (2005)
Some factors affecting the digestion of glycaemic carbohydrates and the blood glucose response
M Charlyn Vosloo
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 1 –9 (2005)
Die voedselindustrie sal baat by groter begrip van die faktore verantwoordelik vir die metaboliese kenmerke van koolhidraatryke voedsel, daar dit oordeelkundige seleksie van bestanddeelopsies sal bevorder. Hierdie faktore sluit onder meer in die botaniese oorsprong van die koolhidraat, die hoofklasse en subklasse van die koolhidraat, die chemiese en fisiese struktuur van die koolhidraat, kalsium, gaarmaak, sure en byvoegings tot geformuleerde voedsel. Die afgelope dekade is groot vordering gemaak wat betref die verstaan van die faktore wat &apos;n invloed uitoefen op die snelheid van vertering van koolhidraatvoedsels. Hierdie oorsig poog om die onderwerp holisties te benader. Op dié wyse behoort dit begrip in die hand te werk van hoe die bloedglukoserespons tot voedsel, vanweë verskillende faktore op molekulï¿½re, maar ook op voedingstofsamestellingsvlak, en in voedselformules, beïnvloed kan word met die oog op aanpassings aan die glukemiese indeks en gepaardgaande toepassings. Daarbenewens kan hierdie faktore ook &apos;n rol speel in die metodologie wat toegepas word om glukemiese respons te bepaal. In die verlede is kritiese kommentaar gelewer op fisiologiese en op tegniese / statistiese vlak, maar kommentaar wat die navorser maan tot versigtigheid wat betref die impak van voedselreaksies op die metodologie is nie genoegsaam in die literatuur aangespreek nie. Derhalwe word &apos;n paar kritiese punte in hierdie opsig ook geopper. Add to my favourites
An exploratory investigation into the role of extrinsic factors in consumer decision-making for interior soft furnishings
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 10 –19 (2005)
Te midde van toenemende belangstelling in interieuromgewings en die gevolglike gebruik van besittings om lewenstyl te reflekteer, kon min inligting gevind word wat lig werp op verbruikers se keuseprosesse ten opsigte van interieurprodukte. Belangstelling in hierdie produkkategorie spruit uit die besondere estetiese waarde daarvan en die moontlikheid dat hierdie produkte doelbewus gekies kan word - soos wat in die simboliese interaksionisme aangevoer word - om die selfbeeld van &apos;n verbruiker te projekteer (Hawkins et al, 2001:429). Daarby moet die produkte ook aan sekere kriteria voldoen om optimaal te funksioneer tydens gebruik. Bewys dat winkel- en handelsmerkbeeld oënskynlik gebruik word om verbruikersbesluite te rig, veral ten opsigte van visueel opvallende produkte (Youn- Kyung & Seunghae 2000:58), kan belangrike implikasies vir verbruikers se kritiese bewustheid van produkeienskappe inhou. Hierdie navorsing het ten doel gehad om &apos;n bydrae tot die teorie, spesifiek wat die verstaan van verbruikers se aankoopgedrag ten opsigte van &apos;n spesifieke kategorie interieurprodukte, te maak. Hierdie produkte is geïdentifiseer as voorbeeld van visueel opvallende produkte. Implikasies vir die handel in terme van verbruikersfasilitering en gevolge in terme van verantwoordelike, ingeligte verbruikersbesluitneming, is geï¿½dentifiseer. <br>Doelbewuste steekproefneming is gebruik (Babbie, 1989:204) om jong onafhanklike stedelike verbruikers uit hoër sosio-ekonomiese groepe vir deelname aan &apos;n kwalitatief georiënteerde navorsingsprojek te werf. Data-opname is in verskillende stadia gedoen. <br>Daar is gevind dat verbruikers neig om handelsmerke en winkelbeeld met generiese produkkenmerke te assosieer. Deelnemers kon nie oortuig dat hulle oor die vermoë beskik om produkte se intrinsieke kenmerke objektief te beoordeel nie. Hoewel die gebruik van surrogaat indikatore gerieflik blyk te wees, mag dit dui op &apos;n onvermoë of traagheid om relevante aankoopkriteria te formuleer, die afwesigheid van &apos;n kritiese bewustheid van funksionele produkkenmerke en &apos;n verskuiwing van die verantwoordelikheid na die handel om verbruikersbehoeftes te antisipeer. Sulke aankoopgedrag is strydig met die basiese sentiment van verbruikerswese en kan nadelige langtermyngevolge inhou wat aangespreek behoort te word ter wille van verantwoordelike, ingeligte verbruikersbesluitneming. Die feit dat daar tydens produkevaluering oënskynlik op die handelaarsbeeld gesteun word, is in ooreenstemming met wat die simboliese interaksionisme voorhou, naamlik dat die komplekse samelewing op simbole staatmaak om betekenis te verkry. Interieurprodukte sal dus waarskynlik by sekere handelaars gekoop word wat vir verbruikers aanvaarbaar is omdat simbole wat bepaalde realiteite teenwoordig, daar verkrygbaar is. Add to my favourites
The virtual shopping basket versus the shopping trolley : an exploratory investigation of consumers&apos; experience
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 20 –30 (2005)
Die doel van hierdie studie was om verbruikers se gedagtes en gevoelens oor sowel die aanlyn- as die tradisionele inkopie-omgewing te beskryf. &apos;n Homogene steekproef van tien vroulike respondente het aan hierdie kwalitatiewe studie deelgeneem, en hulle ervarings is by wyse van die Zaltman Metaphoric Elicitation Technique (ZMET) ondersoek. Daar is bevind dat diegene wat op die tradisionele manier inkopies doen, hulle gedagtes en gevoelens om twee metafore organiseer, naamlik ""inkopies doen as &apos;n vorm van ontspanning"" en ""inkopies doen as &apos;n vorm van werk"". Diegene wat aanlyn inkopies doen, het aangedui dat dié manier van inkopies doen beskou word as ""&apos;n gerief"" én as ""&apos;n moeilik deurgrondbare konsep"". Naas hierdie vier temas het daar twee ondersteunende dimensies na vore gekom, naamlik inkopies doen vir dinge wat ""noodsaaklik is om te hï¿½"" en inkopies doen vir dinge wat ""lekker is om te hï¿½"". &apos;n Konseptuele raamwerk wat op hierdie temas en dimensies gebaseer is, is opgestel. Hierdie raamwerk was nuttig om die gevoelens en ervarings wat deur die een inkopie-omgewing opgeroep is, te vergelyk met dié wat deur die ander inkopie-omgewing opgeroep is; asook om die wisselwerking, ooreenkomste en verskille met betrekking tot ervarings binne die twee omgewings aan te dui. Add to my favourites
Increased accountability through monitoring empowerment programmes
Ruth M. Albertyn
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 31 –36 (2005)
Bemagtiging is nodig om magtelose individue te help om beheer oor verskillende aspekte van hul lewens te verkry. Bemagtiging is dikwels die verklaarde doelwit van intervensieprogramme. Dit is dus noodsaaklik dat programme gemoniteer en geëvalueer word om toerekenbaarheid en sinvolheid te verseker. &apos;n Oorsig van vyf studies word aangebied waarin &apos;n gestandaardiseerde kwantitatiewe meetinstrument, Bemagtingsvraelys van Albertyn, toegepas is. Die Bemagtingsvraelys bestaan uit 61 stellings met &apos;n Likertskaal-styl respons. Die stellings verteenwoordig aanwysers van bemagting op drie vlakke naamlik, die Mikro-, Interpersoonlike en Makro-vlak. Die meetinstrument is by verskillende meetgeleenthede (voor-, her- en/of opvolg-toets) in die vyf studies gebruik. Die gevalle betrek by die studies het bestaan uit werklose vroue betrokke by vaardigheidsopleiding of VIGS eweknie-leerlingopleiers, en betrokke by formele of informele opleiding. In die geval van slegs voortoetsing het die meting die aanvanklike bemagtingstatus en behoeftes van individue aangetoon sodat die intervensieprogramme daarvolgens aangepas kon word. Vooren natoetsing het die doeltreffendheid van intervensieprogramme aangedui en as terugvoering oor die sinvolheid van programbeplanning en -aanbieding gedien. By bykomende opvolgtoetsing is inligting verkry oor die retensie en die handhawing van die bemagtingstatus verwerf na blootstelling aan die intervensie. Professionele persone staan voor die uitdaging van toerekenbaarheid by die beplanning van intervensies om die bepaalde behoeftes van die teikengroep aan te spreek en gedragsverandering wat volhoubaar is, te verseker. Dit kan van nut wees by verdere programbeplanning en die verbetering van dienste, en kan behulpsaam wees met die verkryging van fondse vir toekomstige intervensieprogramme. Add to my favourites
The household food budget of the wealthy and the poor in South Africa
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 37 –45 (2005)
Die artikel gee &apos;n uiteensetting van die voedselbegroting van huishoudings in Suid-Afrika volgens inkomstegroepe. Alvorens die besteding aan voedsel bespreek word, word verduidelik wat die minimumvoedselbehoeftes van verskillende tipes huishoudings is volgens die Buro vir Marknavorsing se minimumlewenskostestudies. Hierdie minimum stel die leser in staat om &apos;n vergelyking te tref met die voedselbegrotings van huishoudings in Suid-Afrika om &apos;n aanduiding te kry van hoeveel huishoudings onder die broodlyn lewe. <br>Die minimumvoedselbehoefte word bereken aan die hand van die Departement van Gesondheid se voedselskale vir huishoudings wat in die laagste inkomstegroep val. Die vereiste kilojoules vir die verskillende huishoudingtipes word omgesit in voedselprodukte en die produkte se pryse is opgeneem in die grootste stedelike gebiede van Suid-Afrika. <br>Besteding aan voedsel van die 20% armste huishoudings in Suid-Afrika maak 57% van hulle totale besteding uit terwyl dit 13% is vir die 20% rykste huishoudings. Meer as &apos;n derde (36%) van die arm huishoudings se voedselbegroting word bestee aan graanprodukte, waarvan mieliemeel, bruin brood en rys die grootste aandeel uitmaak. Byna &apos;n kwart (24%) van die rykste 20% huishoudings se voedselbegroting word bestee aan vleis en vleisprodukte, waaronder bees- en kalfsvleis, pluimvee, skaap- en lamsvleis, boerewors en verwerkte vleis die belangrikste is. Die gemiddelde besteding aan voorbereide voedsel van die rykste groep huishoudings is 138 keer hoër as dié van die armste groep. <br>Die voedselbegrotings van die 20% armste en 20% rykste huishoudings in Suid-Afrika verskil aansienlik. Verder is die voedselbegroting van die 20% armste huishoudings aansienlik laer as die minimum wat verlang word vir &apos;n gesonde lewenstyl terwyl dié van die rykste 20% hulle toelaat om &apos;n gesonde dieï¿½t te kan handhaaf. Die voedselbestedingspatrone van veral die armste huishoudings hou belangrike implikasies in vir beleidsformulering wat, onder andere, voedselpryse mag beï¿½nvloed. Add to my favourites
Factors contributing to changes in food practices of a black South African community
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 46 –62 (2005)
Merkbare veranderinge in die lewenstyl van die swart bevolkingsgroepe in Suid-Afrika is die afgelope vier dekades waargeneem. Voedselpraktyke as deel van lewenstyl het gevolglik ook verander. Onlangse publikasies waarin hierdie veranderinge gerapporteer word, benadruk die voeding- en gesondheidsrisiko&apos;s wat hierdie veranderinge tot gevolg het, en betreklik min aandag word gegee aan die veranderende voedselpraktyke wat daarmee gepaard gaan. Gevolglik is daar beperkte inligting oor die voedselpraktyke van die verskillende etniese groepe in Suid-Afrika bekend, aangesien die klem grootliks geplaas word op wat geëet word. Ten einde sinvolle voeding-onderrig en -intervensies te kan deurvoer behoort daar ook insig en begrip te wees vir waarom mense eet wat hulle eet. <br>&apos;n Studie met die doel om die huidige voedselpraktyke asook die betekenis wat aan voedsel geheg word, te verstaan, beskryf en verduidelik, is onlangs in die Mmotla gemeenskap, 55 km noordwes van Pretoria, uitgevoer. Een van die doelwitte van die studie was om die huidige eetpatrone (maaltydpatrone en -samestelling) te beskryf, asook hoe hierdie patrone ontwikkel en verander het. In hierdie artikel word die eetpatrone van die Mmotla gemeenskap beskryf tesame met die redes waarom hierdie praktyke tans gevolg word, en dit word ook in verband gebring met die gerapporteeerde voedselpraktyke in die literatuur. <br>&apos;n Kwalitatiewe navorsingstrategie is gevolg en data-insamelingstegnieke soos fokusgroepbesprekings, individuele onderhoude en deelnemende waarneming is gebruik. Die vroulike inwoners van Mmotla was die teikenpopulasie en verskeie etniese groepe waaronder die Ndebele, Noord-Sotho, Tswana, Tsonga, en Swazi was verteenwoordig in die gemeenskap. Die onderhoude en besprekings is op band vasgelê en verbatim transkribeer, en aangevul deur volledige veldnotas. Die data-ontleding is met behulp van die rekenaarsagtewareprogram Atlas.ti uitgevoer, en die ""grounded theory""- benadering is gevolg. <br>Die maaltydpatrone en -samestelling gedurende weeksdae en oor naweke is weergegee. Die prosedure by die bediening van maaltye en die tipe voedsel wat tydens spesiale geleenthede en feesvieringe bedien word, word uitgelig. Aspekte wat &apos;n direkte invloed op die huidige praktyke het, is voedselverkryging, toegang tot elektrisiteit, die beskikbaarheid van inheemse groente, en die bekostigbaarheid en beskikbaarheid van voedsel. Sosio-kul- turele invloede waaronder die invloed van die blankes, gerief, die kerk, belangrikheid van etniese identiteit, gesondheid en opvoeding blyk ook belangrike bydraende faktore te wees. Die bydraes van hierdie invloede op verandering van die tradisionele na die huidige praktyke word gerapporteer, en die belangrikste invloede blyk die onmiddellike omgewing (natuurlike sowel as mens-gemaakte), tesame met ekonomiese en sosio-kulturele faktore te wees. . Add to my favourites
Associations with rabbits and rabbit meat of three different ethnic groups in Stellenbosch, South Africa
De W. Schutte
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 63 –72 (2005)
Die vraag kan gevra word of die produksie van konynvleis &apos;n lonende mikro-besigheid kan wees. Vir die verbruiker hou dit voordele in: dit verskaf &apos;n gesonde vleisalternatief weens die relatief lae vetinhoud, gunstige vetsuursamestelling en hoë proteï¿½eninhoud. Terselfdertyd bied dit afwisseling op die spyskaart. Data oor die faktore wat die potensiële verbruik van konynvleis in Suid-Afrika beï¿½nvloed, is nie beskikbaar nie. Ten spyte van allerlei soektogte op verskillende wetenskaplike databasisse, naamlik EbscoHost, FSTA, ProQuest, Religion Index, Science Direct en Social Sciences Citation Index, asook populêre soekenjins soos Google, is bykans geen literatuur gevind oor die assosiasies van individue met voedsel of met konyne en konynvleis nie, wel oor hulle houding jeens voedsel en hul persepsies van voedsel. Dit ly geen twyfel nie dat mense se assosiasies hul persepsies oor voedsel beïnvloed en, op die langtermyn, die aanvaarding van die produk op die mark. Derhalwe is die assosiasies met konyne en konynvleis ondersoek by drie etniese groepe, naamlik swart (n=101), wit (n=102) en bruin respondente (n=101) in Stellenbosch, Suid-Afrika. Daar is gebruik gemaak van &apos;n vooraf getoetste, gestruktureerde vraelys en daar word in die verslag oor vier kategorieë van vrae wat assosiasies met konyne en konynvleis ondersoek, gerapporteer, naamlik algemene gedagtes wat opkom by die respondent as die woord &apos;konynvleis&apos; hom voordoen (oop vraag); beskrywings vir konynvleis (&apos;n geslote vraag); landbouprodukte waarmee konynvleis geassosieer word (geslote vraag); en die vraag of bygelowe met konynvleis en konyne geassosieer word (geslote vraag) en, indien wel, is die respondente gevra om daarop uit te brei (oop vraag). Met behulp van chikwadraattoetse is vasgestel dat daar betekenisvolle verskille was tussen die verskillende etniese groepe in die verhouding van die response vir sekere (nie alle) assosiasies tot die getal response per etniese groep vir &apos;n bepaalde vraagkategorie. <br>Voorbeelde van sodanige betekenisvolle verskille is dat &apos;n oorgrote proporsie blanke respondente konyne met &apos;n oulike troeteldier (p<0, 01) en met die troeteldierbedryf (p<0, 01) geassosieer het, terwyl meer swartes en kleurlinge dit met vleis geassosieer het (p<0, 01). Daar was betekenisvolle verskille in proporsie binne die etniese groepe vir hulle assosiasie van konyne met bygelowe. Meer swartes (p<0, 01) het konyne met bygelowe geassosieer. <br>In die konteks van volhoubare voeding vir plattelandse ondervoede gemeenskappe kan &apos;n tuisindustrie met konyne &apos;n geleentheid bied om probleme met wanvoeding aan te spreek, veral as in ag geneem word dat dit die swart respondente is wat konyne die meeste met vleis geassosieer het. Daar is egter sekere teelrisiko&apos;s verbonde aan so &apos;n tuisnywerheid. Tensy sterk en geslaagde bemarkingsaksies geloods word, kan &apos;n mikro-besigheid wat daarop gemik is om konynvleis te bemark as &apos;n ekonomiese risiko gesien word. Add to my favourites
Food practices associated with increased risk of bacterial food-borne disease of female students in self-catering residences at the Cape Peninsula University of Technology
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 73 –88 (2005)
Kommer is oor die voedselpraktyke van studente in koshuise van die Kaapse Skiereilandse Universiteit van Tegnologie: Kaapstad-kampus, uitgespreek nadat daar tot die selfvoorsiening van voedsel oorgeskakel is. Gestruktureerde onderhoude is met 60 ewekansig geselekteerde swart vroulike studente in die selfspysenieringkoshuise gevoer. Die doel was om vas te stel of hul praktyke rakende die aankope, berging, bereiding en gaarmaak van voedsel, asook die hantering van voedsel wat na maaltye oorbly, met riglyne om bakteriï¿½le voedseloordraagbare siektes te voorkom, ooreenstem. Die resultate toon dat die studente sommige veilige voedselaankoperiglyne volg en dat hulle in baie gevalle bestanddele en voedsel wat na &apos;n maaltyd oorbly, veilig berg. In teenstelling is persoonlike higiï¿½ne, bv. die was van hande met seep en water, en algemene higiï¿½ne, bv. vermyding van kruiskontaminasie tussen rou en gereed-om-te-eet voedselitems, afgeskeep. Die studente het verder aangedui dat hulle voedselitems genoegsaam gaarmaak, maar voedsel wat vooraf berei word of na maaltye oorbly, is nie voldoende verhit nie. Minder as die helfte van dié studente was bewus van die oorsake van voedseloordraagbare siektes, hoë risiko voedselitems en kruiskontaminasie, terwyl nog minder studente aangedui het dat hulle die ooreenstemmende veilige voedselpraktyke in die verband, uitvoer. Studente wat bewus was van die verband tussen pluimvee en <I>Salmonella</I> of in staat was om kruiskontaminasie te defineer was nie meer geneig om voedselpraktyke, wat bakteriï¿½le voedseloordraagbare siektes sal voorkom, te rapporteer, as dié wat nie daarvan bewus was nie. Daar word aanbeveel dat &apos;n intervensie program spesifiek gemik op die verbetering van vroulike studente in selfspysenieringkoshuise se voedselpraktyke opgestel en geïmplementeer word om bakteriï¿½le voedseloordraagbare siektes te voorkom. Add to my favourites
The paradox of progress : inexperienced consumers&apos; choice of major household appliances
Mphatso G. Kachale
Journal of Family Ecology and Consumer Sciences = Tydskrif vir Gesinsekologie en Verbruikerswetenskappe 33, pp 89 –101 (2005)
Beter werkgeleenthede en hoër inkomstes na die aanvaarding van &apos;n nuwe politieke en sosio ekonomiese bestel in Suid-Afrika in 1994, het meegebring dat groot getalle onervare swart verbruikers na meer welvarende stedelike gebiede migreer het om nuwe geleenthede aan te gryp in &apos;n poging om hulle lewenstyl te verbeter. Uiteraard sal verbruikers wat beperkte produkverwante verbruikersosialisering ondergaan het en later in hulle lewe met die kompleksiteit van verbruikersbesluite gekonfronteer word, maklik oorweldig word deur &apos;n groot produkkeuse. Ongelukkig kan hulle maklik uitgebuit word as gevolg van hulle onkunde en gebrekkige ervaring. Dit dui op die paradoks van vooruitgang wat &apos;n vrugbare teï¿½laarde skep vir uitbuiting van weerlose verbruikers in die mark. Baie min inligting kon gevind word wat lig werp op onervare verbruikers se beoordeling van die gehalte van produkte en die gebruik van spesifieke indikatore wat vir hulle as &apos;n aanduiding van die betroubaarheid van produkte kan dien. Hierdie navorsing het spesifiek gefokus op onervare verbruikers se evaluering van groot huishoudelike toerusting - &apos;n kommoditeit wat in groot aanvraag is in moderne huishoudings sowel as die huishoudings van verbruikers wat laat in hulle lewe eers huiseienaarskap kon ervaar en met die gebruik van elektrisiteit in hulle huise te doen gekry het. Die doel was om indikatore te identifiseer wat deur onervare verbruikers gebruik word om die gehalte van toerusting te onderskei tydens vooraankoopevaluering. Die verwagting was dat beperkte verbruikersosialisering hulle sou noop om op surrogaatindikatore van gehalte staat te maak om te kompenseer vir &apos;n gebrek aan relevante produkkennis en persoonlike produkondervinding. <br> &apos;n Positivistiese navorsingsbenadering is gevolg. &apos;n Kombinasie van kwalitatiewe en kwantitatiewe dataversamelingstegnieke is gebruik om die gehaltebeoordeling van groot huishoudelike toerusting te beskryf soos dit gedoen is deur onervare verbruikers van twee verskillende geografiese gebiede wat verskillende ouderdomsgroepe verteenwoordig het. <br> Die gebrek aan ervaring van beide groepe verbruikers is bevestig deur hulle beperkte ondervinding met elektrisiteit in hulle eie huishoudings en beperkte eienaarskap van toerusting oor tyd. &apos;n Teenstrydigheid is gevind tussen deelnemers se aanduiding van verwagte en gerapporteerde lewensduursyfers vir &apos;n lys van dertien tipes toerusting. Hoewel vervangingsaankope deur sosio-ekonomiese veranderlikes, produkeienskappe en tydfaktore beïnvloed word, is kommerwekkende lae gemiddelde lewensduursyfers vir toerusting aangeteken. <I>Handelsnaam</I> word blykbaar as &apos;n prominente aanduider van gehalte deur alle vebruikers gebruik. Dit bevestig Dawar en Parker (1994) se siening dat sekere kriteria van ""universele belang"" is. Die gebruik <I>prys, waarborg en advertensie</I> as surrogaatindikatore van gehalte, was opvallend. Vriende en familie word oënskynlik meer dikwels geraadpleeg tydens gehaltebeoordeling as verkoopsmense hoewel laasgenoemdebeter in staat behoort te wees om dit te doen. Die lae mediaantellings wat in die produkkennistoets behaal is, bevestig die invloed van gebrekkige produkverwante verbruikersosialisering en &apos;n behoefte aan gefokusde verbruikersfasilitering en beter diens aan verbruikers in die kleinhandelomgewing. Add to my favourites