Inligting oor Basenji-honde - Rasse
Die Basenji is 'n jagter, maar dit is nie 'n klassieke gesig of geurhond nie. Die Basenji, 'n hond van sentraal-Afrika, is een van die oudste rasse wat nog bestaan. Honde van die Basenji-tipe word in antieke Egiptiese kuns aangetref.
Die moderne geskiedenis van die ras spore tot die vroeë twintigste eeu toe monsters in Zaïre (destyds die Belgiese Kongo) na Engeland en later na Noord-Amerika ingevoer is.
Wat mense van die Basenji weet, as hulle iets weet, is dat dit nie blaf nie. Die Basenji is egter nie stom nie. Basenji's laat 'n 'normale' hond klink soos tjank en grom.
Enige eienaar van Basenji sal die spesiale Basenji-geluid, die jodel, laat rapsodiseer. Die jodel word dikwels beskryf as 'n klankgeluid. Basenji's maak hierdie geluid gewoonlik net as hulle gelukkig is, en dit kan wissel van 'n sagte miaau tot 'n lugaanval op sirene.
Hoekom blaf hulle nie?
Basenji's gooi nie, is dit nie?
Is Basenjis hiper?
Is Basenji's vernietigend? Het hulle die neiging om dinge te kou?
Ek stel belang in kursusse (gehoorsaamheid / vertoon). Hoe vind ek die regte Basenji's vir my?
Hou Basenji's daarvan om te swem?
Wat is die saak met hierdie onlangse invoer uit Afrika? Is dit regte Basenji's?
Spring hulle heinings? Watter soort ontsnappingskunstenaars is dit?
Aangesien hulle nie blaf nie, hoef ek my nie te bekommer oor bure wat kla oor geraas nie, of hoe?
Sal 'n man of vrou Basenji 'n beter troeteldier maak?
Na watter gesondheidsprobleme is Basenjis geneig?
Is hierdie vrae van toepassing op die hele wêreld?
Watter organisasies erken Basenjis?
Eienskappe: Die Basenji moenie blaf nie, maar is nie stom nie. Die gekreukelde voorkop en die vinnige, onvermoeide gang is tipies van die ras.
Algemene voorkoms: Die Basenji is 'n klein, liggeboude hond met kort rug, wat die indruk wek dat hy hoog op die been is in vergelyking met sy lengte.
Kop en skedel: Die skedel is plat, goed gebeiteld en van medium breedte. Die snuit moet nie grof of sniperig wees nie. Plooie moet op die voorkop en wange verskyn.
Neus en oë: die neus moet swart wees. Die oë moet amandelvormig en donkerbruin van kleur wees.
Ore: Klein, puntig en regop, met fyn tekstuur, goed vorentoe en bo-op die kop.
Nek, voorkwart, agterkwart en lyf: die nek is van goeie lengte, goed kuif. Die lyf moet kort wees en die rugvlak. Die ribbes is goed gespring, met baie hartkamer ... eindig in 'n definitiewe middellyf. Die bors moet diep en van medium breedte wees. Die bene reguit met 'n skoon fyn been, lang onderarm en goed gedefinieerde senings. Agterkwart moet sterk en gespierd wees, met hakke goed in die steek gelaat, met lang tweede dye.
Voete: moet klein, smal en kompak wees, met goed geboë tone.
Stert: moet bo-op gesit word en styf na weerskante gekrul word. Die Basenji het die klassieke ringstert; sommige Basenji's het soveel as twee lusse.
Jas en kleur: Die jas moet kort en syagtig wees met 'n gladde vel. Daar is vier standaardkleure vir Basenjis – kastaiingrooi, swart, swart en bruin en bruin. Alle kleure moet wit voete, bors en stertpunt hê. Wit bene, wit vlamme en wit kraag opsioneel.
Grootte: Wyfies (ideaal) 16 ″ op die skouer £ 22: Mans 17 ″ aan die skouer £ 24.
Daar is twee teorieë. 'N Mens beskryf 'n fisiologiese verskil tussen Basenjis en ander honde. Nog 'n verklaring is dat Basenji's mak gemaak is voordat mense gedink het dat blaf 'n wenslike eienskap by honde is.
Basenjis (en wolwe) kan blaf, maar dit doen nie. Die ware antwoord op hierdie vraag is egter dat ons eenvoudig nie weet waarom hulle nie blaf nie.
Wat die klanke betref, maak 'n Basenji (soortgelyk aan die Nordiese rasse) die larinks van 'n Basenji (op disseksie) nie op dieselfde plek as vir ander rasse nie, wat veroorsaak dat die geluide wat gemaak word anders is. Ja, hulle grom - maar dit klink nie soos 'n ander hond se gegrom nie, ja hulle kan blaf - maar hulle blaf gewoonlik een keer eerder as herhaaldelik.
Die bas klink ook nie soos 'n ander hond se bas nie - die geskreeu is godvresend; eerder soos 'n kind / leeu kruis wat skree. En ja, sommige Basenji's is so luidrugtig dat hulle ontblaf is!
In Afrika was en word Basenjis as jagters gebruik; hulle word gebruik om klein diertjies en voëltjies in die wagnette van die Pygmy-jagters te spoel; sowel as die bevryding van die dorp van die groot (en irriterende) rivierrotte wat van nabygeleë riviere kom besoek aflê.
'N Basenji is nie 'n klassieke sighound nie, maar ook nie 'n scenthound nie. Basenjis kan aan kursusse deelneem. Geborg deur twee organisasies, ASFA (The American Sighthound Field Association) en die AKC (The American Kennel Club), is die lok van kursusse 'n sighound-proef waarin honde 'n verskeidenheid titels kan wen vanaf AKC se basiese JC (junior coureur) tot ASFA se LCM ( lok betaler van verdienste).
Aasoekursing is 'n veldtoets waarin die hond 'n lokmiddel, of 'n wit vullissak van plastiek, wat bedoel is om 'n haas te wees, aan 'n uitgebreide katrolstelsel jaag. Die honde word in die volgende kategorieë deur 'n beoordelaars beoordeel: entoesiasme; volg; spoed; ratsheid en uithouvermoë.
Sommige jagters vind Basenjis uitstekende veldhonde, wat beide hul sig en geur gebruik.
Basenjis kan deelneem aan bouvorm, gehoorsaamheid, opsporing, koers en behendigheid.
Moenie die Basenji se # 1-werk vergeet nie: vermaak die mense en lê dan op hul skote.
Basenji's is ondeund. Hulle hou van speel. Hulle is baie intelligent. U Basenji ken al die opdragte wat u hom / haar leer. Maar hy / sy sal gewoonlik dink voordat hy u gehoorsaam. Basenjis is geneig om dominante honde te wees.
Dit is vir Basenji-eienaars nodig om oorheersing en hondegedrag te verstaan ​​as hulle met hul hond oor die weg wil kom. As u gereed is vir 'n winsgewende en uitdagende metgesel, oorweeg die Basenji.
Ja hulle doen. Basenjis hou hulself baie skoon met hul eie versorgingsmetodes. Maar die meeste honde werp en Basenjis is geen uitsondering nie. Hul jasse is egter so kort, maar met 'n bietjie stofsuig sal jy dit amper nie agterkom nie.
Oor die algemeen sal u nie baie honde reuk van Basenjis opmerk nie. Baddens is slegs selde nodig (elke paar maande). Basenji's is geneig om 'n sensitiewe vel te hê. Wees versigtig wanneer u harder vlooien-sjampoe gebruik. Vryf vooraf 'n bietjie op die maag van die hond. Gebruik die sjampoe nie as die area rooi of rou lyk nie.
Baie mense glo in min of geen versorging vir 'n Basenji nie. Die meeste telers sal die hond se stert vir die skouring versier. Sommige Basenji's het bosagtige sterte wat die krul in die stert verberg. Sommige stel voor dat die baie snorbaarde wat baie honde het, afgesny word.
Praat met u teler en kyk wat hy of sy aanbeveel.
Basenjis is jagters. Hulle benodig 'n redelike hoeveelheid aktiwiteit om hulle uit die moeilikheid te hou. 'N Volwassene sal dalk 'n uur lank moet uithardloop om gelukkig te wees, terwyl sommige net meer as 'n lekker wandeling nodig het.
Maar dit is 'n misleidende vraag. Die meeste Basenji's is aktief - maar 'weiering' nie soos ander aktiewe honde nie en wanneer die meeste mense hulle ontmoet, lyk dit redelik kalm.
Basenji's hou daarvan om te kou; eintlik kou hulle graag aan alles en nog wat - skoene, sokkies, koerantpapier, stoele, banke, rotse, metaalheinings, mini-blindings, bome, en veral jy. Puppy-proofing is baie belangrik, net soos om dinge buite hul bereik te hou. So is oefening ook! 'N Moeë Basenji sal nie kou nie. Twee goeie resepte vir 'No-Chew' is:
No-Chew # 1
1 Spuitfles (grootte van 3 koppies)
Vul 5/6 vol met vullende alkohol
2 el Aluinpoeier (beitspoeier)
Vul dit aan met vloeibare suurlemoenekstrak.
No-Chew # 2
Vul halfvol met vullende alkohol
Vul die res met appelasyn
Dit is ook 'n baie goeie idee om 'n ligte laag mentholjellie (soos Vicks Vapor Rub) op enige oppervlak te plaas wat u nie van kouvlak kan verwyder nie, soos: elektriese toue, deurstoppies, die handvatsels op u rusbanke, afstandbeheertoestelle.
Ek het Wal-Mart se generiese weergawe van Vapor Rub gebruik, en het geluk gehad; maar as jou hond regtig van die smaak hou; probeer Mentholatum, dit het 'n skerper skop. As u Basenji besonder 'kou' is, kan u 'n produk probeer wat beskikbaar is by Veeartse genaamd 'CHEW GUARD' van Summit Hill Labs; dit is 'n plantaardige produk met antiseptiese eienskappe.
Baie min Basenji's (of mense daarvoor) kan die reuk daarvan verduur. Waarskuwing! Dit is nie 'n goedkoop produk nie!
Die meeste Basenji-telers bepleit die krat van u Basenji om hom / haar uit die moeilikheid te hou. Hulle weet waarvan hulle praat. 'N Uitgeoefende en gekraakte Basenji sal u bespaar deur baie dinge te vervang (en nee, ons kan nie meer spesifiek wees as' dinge 'nie).
Byna enige basenji sal tot 'n mate verloop. Die natuurlike prooi van Basenjis is om wild met die minimum inspanning na te jaag. Maar dit wil nie sê dat alle Basenji's 'n lokmiddel blindelings sal volg nie. Die algemene term 'Field Cheater' en 'Lure Cheater of Merit' word gereeld toegepas op Basenjis wat die hele spel uitgevind het.
Kursus is nie iets waarvoor jy kan teel nie; die kleintjies moet op 'n vroeë ouderdom geëvalueer word vir die kursusvermoë om hul potensiaal te maksimeer. Kontak ASFA of AKC en kry 'n skedule van plaaslike kursusgeleenthede. Kyk hoe die Basenjis hardloop en praat met die mense wat deelneem.
Gehoorsaamheid is nie iets waarop die meeste Basenji's uitblink nie. In hul geboorteland moet die basenji intelligent genoeg wees om gevare te oorleef, en slinks genoeg om self te sorg. Dit is nie 'n ras wat geteel is om blindelings te volg nie.
Soos baie mense gehoor het, het 'n boek wat die afgelope jare gepubliseer is, die basenji gelys wat slegs die tweede is vir die Afghaan as die minste opleibare. Natuurlik is daar altyd uitsonderings op die reëls, en met die nuwe positiewe oefenmetodes van vandag presteer meer Basenji's in gehoorsaamheid.
'N Basenji was die eerste hond wat die nuwe AKC Utility Dog Excellent-titel ontvang het, as gevolg van die toewyding van die eienaar-afrigter en die besonder gewillige persoonlikheid van die Basenji. Die meeste telers is nie goed vertroud met gehoorsaamheid nie, dus dit is die beste manier om met mense te praat wat gehoorsaamheid aan Basenjis gedoen het, en miskien kan hulle u help om 'n hondjie vir gehoorsaamheid te evalueer.
Conformation, ook bekend as die Dog Show-speletjie. Vir mense wat belangstel om hul voete nat te maak tydens honde-uitstallings, is die Basenji 'n ideale keuse. Om 'n kort bedekte ras te wees; daar is nie veel in die manier van versorging om te leer nie. Die basenji-ring is ook steeds 'n plek waar 'n beginner-eienaar-hanteerder 'n hond se kampioenskap kan voltooi.
'N Skouspelagtige basenji sal vinnig klaar wees, 'n mooi basenji sal 'n bietjie later eindig.
Baie Basenji's voltooi hul AKC- of CKC-kampioenskappe voordat hulle 'n jaar oud word, maar daar is niks verkeerd met die eienaar wat hul eerste hond tussen 2 en 3 jaar voltooi nie. Daar is baie style van Basenjis en net soveel beoordelaars wat daarvan hou. Praat met die teler as hulle dink 'n hond het 'wat nodig is' en u hou van die hond. Min dinge is so verslawend soos hondeskoue.
Dit hang af wat u soek. As u 'n groot intimiderende hond wil hê, soek dan elders. As u 'n hond wil hê wat sy kuil en gras tot die bitter einde sal beskerm; dan is 'n basenji vir jou. Baie basenji-mense sal praat oor die pogings tot inbraak wat hul Basenji's gefnuik het.
In my eie ervaring het My drie Basenji's gestaan ​​en uitmekaar geslaan en die vloek uitgespreek oor die individu wat besluit het om deur my tweede verhaalvenster in te kom. Basenji's is nie 'n visuele afskrikmiddel nie; hulle is 'n fisiese een.
Basenji's hou oor die algemeen baie van kinders. Soos met enige hond, is vroeë sosialisering met kinders belangrik. Oor die algemeen sal Basenjis en kinders egter probeer om mekaar te vermoei!
In 'n woord, nee. Basenjis is baie kieskeurig oor hul voorkoms. Hulle versorg hulself gereeld en die meeste Basenji's kry nooit daardie doggy reuk nie. 'N Deel van hierdie bekommernis is dat hulle nie van die water hou nie. Basenjis sal water vermy as hulle kan. As u probeer om hulle in die reën te loop, moet u voorbereid wees op 'n beskuldigende blik, asof die reën u skuld is.
Daar is altyd uitsonderings - baie mense het kommentaar gelewer op die naby-Afrika-afkoms Basenji's wat geneig is om 'n rustige afkoel te geniet gedurende die warmste deel van die dag.
Soos die Amerikaanse standaard sê, is daar vier aanvaarde Basenji-kleure - swart, rooi, bruin en tri (swart en bruin). Al vier kleure het wit voete, stertpunt en bors. Die meeste Basenji's het meer wit as dit. Daar was nog ander kleure voor die onlangse invoer in Afrika: ys, blou en wit (drie-gemerkte honde met room in plaas van bruin), saalgemerkte tris (soos brakke) en driekleure sonder die standaardbruinmerke.
Daardie kleure is weggeteel en kom gewoonlik nie in die huidige teelmateriaal voor nie. Met die toevoeging van die Afrika-invoer van 1987 en 1988, is die tiergestreepte bruin kleur (in werklikheid 'n patroon) as 'n aanvaarde kleur by die AKC-standaard gevoeg.
Terwyl brindle gesien is en eintlik in 1959 na Engeland gebring is, is die kleur afgekeur en tot nou toe vir die Westerse wêreld verloor. Soos met die oorspronklike basenji-invoer in die dertigerjare, het die ongewone kleure weer teruggekeer, en word dit weer gekweek weens die voorkeur van telers.
Die enigste 'nuwe' variasie wat met die nuwe invoer uit Afrika verskyn het, is die driehoekige driekleur; dit is 'n klassieke driekleur met swart strepe in die velbruin velde.
Soos met baie dinge, is die kleur van Basenjis meestal te wyte aan die voorkeur en die gril van die telers. Die mees algemene kleur vir Basenjis is rooi en wit, en die meeste wat u sal sien, is in werklikheid rooi en wit. Swartes en driekleure word gewoonlik minder gereeld gesien, maar dit kan ook gevind word as dit is wat u soek.
Die huidige 'gier' -kleur is bruin, met meer en meer geteel en verkoop. Daar moet geen verskil in die koopprys gebaseer op kleur wees nie. Mense wat meer betaal as gevolg van die rokskleur, doen dit vinnig en moet vermy word.
Daar is baie honde waarvan die vachtkleur verskil van die vier herkenbare kleure, maar dit moet u nie van 'n besluit afwend as u op soek is na 'n metgesel om lief te hê nie. Die pelskleur van 'n Basenji het geen invloed op sy vermoë om onder die beddeksels te draai of om kos by die kombuistafel te bedel nie. Laat u eie voorkeur u gids wees.
Alle Basenji's moet donkerbruin oë hê en diep lewer tot swart pigment. 'N Basenji met ligter kleure oë (soos geel of goud) sal moeilik wees om in die helder ekwatoriale son van Zaïre te sien en ly aan sonbrandings weens ligte pigment.
Ja, hulle is regte Basenji's! Toegewyde basenji-telers is in 1987 en 1988 na Afrika. Die honde wat hulle teruggebring het, was beslis Basenji's! Baie telers is opgewonde oor die onlangse invoer.
Daar is min of geen verskil tussen die onlangse invoer en die voorraad wat in die dertiger- en veertigerjare ingevoer is nie, behalwe dat die onlangse invoer meer wilde eienskappe behou het wat hulle in staat stel om in Afrika te oorleef en meer geneig is om meer persoonlik te wees as die vorige invoer.
Die nuwer invoer kom ook binne 40 kilometer van die oorspronklike honde af - gegewe die nomadiese karakter van die mense in die omgewing, is die genetiese agtergrond dieselfde. Die 'nuwe' kleure en merke was nog altyd deel van die ras as u die dokumentasie lees van mense wat tyd deurgebring het om in Afrika te woon en daarheen te reis.
Let ook daarop dat verskeie 'rasse' regoor die wêreld Basenji's lyk met 'n paar plaaslike verskille - die Nieu-Guinese sanghond, die Telomiër van Suidoos-Asië, selfs die Kanaäniese Hond van Israel toon ooreenkomste. Trek die jas van 'n Shiba Inu af - wat het jy?
Die Basenji is regtig 'n paria-ras met alle wilde soorte ongeskonde. U kan foto's van sommige sien Avongara Basenjis en hul nageslag by Avongara Online het in 1996 begin, of by die Basenji Club of America se African Stock Project het in 2000 begin.
Moenie u Basenji alleen in 'n tuin laat nie. Baie Basenji's het al ontsnappingskunstenaars gedoen. Boomklim is 'n spesialiteit, en heinings van ses voet is niks om skoon te maak nie. Miskien vra u oor 'n aantal Basenjis-tewe wat deur een klein Afrika-invoer geteel is, wat besluit het om op een dag by elkeen van hul hondehokke in te breek!
Krat jou Basenji. Oefen jou Basenji as jy daar is. Laat u Basenji sonder toesig en u kan huis toe kom om geen Basenji te vind nie!
Baie mense vra oor die nuwe heinings in die 'elektroniese grens' -styl; transmissiedrade wat 'n kontrolekraag wat deur die hond gedra word, aanstoot; die eenvoudige antwoord gebruik dit nie met Basenjis nie. Enige gekrulde stert wat die moeite werd is, sal eenvoudig deur die geringe ergernis loop. Wat gewone heinings betref, beveel ons aan dat u minstens 6 voet lange houtheinings aanbeveel met die lopers aan die oorkant van die hondegebied.
Nou is daar Basenji's daar buite wat eenvoudig tot bo-op hierdie heinings sal 'pop', maar die meeste sal ten minste een keer raak. U kan dit oorweeg om 'n elektriese draaddraad langs die onderkant en bo-op die houtheining te installeer; net om jou basenji daaraan te herinner dat hulle veronderstel is om van daardie heining af te bly! Die meeste Basenji's leer baie vinnig om die elektriese heining te vereer. En ketting-skakel omheining? Vergeet dit. Dit is niks meer as 'n leer vir Basenjis nie.
Nope. Basenjis, veral as hulle alleen gelaat word, kan baie harde ontstellende geluide maak. Daar is baie verhale van basenji-eienaars wat huis toe kom om polisiebeamptes of paramedici te vind wat probeer om in die huis te kom, en dink daar is 'n persoon wat in die huis sterf. Nee, bloot 'n ontstelde basenji wat sy teenwoordigheid bekend maak!
Albei is goeie troeteldiere. Basenji-tewe is geneig om goed te wees vir ander tewe. Mans is geneig om aggressief teenoor ander mans te wees. As u meer as een wil hê, kry hulle albei as kleintjies of meng u geslagte. Wyfies is geneig om oorheersend te wees wat ander honde en mense betref.
Ons aanbeveling vir 'n solo basenji-huis is 'n gesteriliseerde man. Die eienaar met ander honde (egter nie ander Basenji-wyfies nie) kan 'n wyfie oorweeg. Basenji-mans wissel in gewig van 20 tot 30 pond en vroue van 15 tot 25 pond. Daar is natuurlik uitsonderings op elke veralgemening, en solank dit lyk asof die basenji in 'n gesonde gewig is; die werklike grootte is nie belangrik nie.
As u nie jong kinders het nie, oorweeg dit om Basenji te red. Daar is mense wat oor die hele land betrokke is by rasredding. As u 'n hondjie wil hê, gaan asseblief na 'n betroubare teler - of 'n lid van die Basenji Club of America of 'n multi-ras klub.
'N Betroubare teler sal altyd metgeselle op gesteriliseerde kontrakte verkoop, en daar sal 'n skriftelike kontrak wees.
Kontak telers ook oor jariges en / of pas kampioene. Puppies is oulik, maar baie werk. 'N Goeie teler sal baie meer weet van 'n hond wat sy al 'n jaar gehad het as 'n agt weke oue hondjie. Gaan na shows en vra rond. Raadpleeg die vrae oor rec.pets.dogs vir meer inligting oor die keuse van 'n goeie teler.
Basenji-hondjies moet vriendelik wees. As dit u eerste basenji is, is dit die beste om weg te hou van die mees dominante of makste hondjie in 'n werpsel. 'N Goeie teler kan u help om die regte hondjie vir u te kies.
Baie mense bepleit dat u albei ouers moet ontmoet, maar in die regte wêreld; dit sal gewoonlik nie gebeur nie. Die meeste telers huisves gewoonlik nie die vader van die rommel in hul huis nie. As die vader en moeder in die huis is, kan u die redes vir die teling vra.
Die beste manier om te leer oor die persoonlikheid van 'n hondjie, is om te kyk hoe die hondjie met sy rommelmaats, sy moeder en ander honde omgaan.
Die emosioneel stabiele hondjie sal na ouer honde verwys, maar nie wegkruip nie; hy sal ook nie alles wat verbygaan aanval nie.
Voordat u met hierdie gedeelte begin; dit is belangrik om daarop te wys dat geen ander ras daarop kan roem dat elke groot mediese probleem tans ondersoek word nie. Fanconi, PRA en Hip Displaysia word almal deur groot universiteite ondersoek.
Die Basenji Club of America het die leiding geneem deur The Basenji Health Endowment te skep, 'n nie-winsgewende, belastingvrye liefdadigheidsorganisasie vir die finansiering van hierdie projekte. Mediese navorsing is nie goedkoop nie, en elke sent help. Bydraes is belastingaftrekbaar in die Verenigde State.
Fanconi-sindroom is 'n siekte wat die verwerking van suikers en proteïene beïnvloed. Fanconi kan 'n dodelike siekte wees, veral sonder vroeë opsporing, en is tans 'n groot gesondheidsorg in Basenjis. Fanconi kom gewoonlik voor in Basenjis tussen die ouderdom van 4-7 jaar, maar kan en manifesteer in jonger en ouer honde.
Daarom begin baie verantwoordelike telers mooi nadink oor die teel van honde (en soms tewe) onder die ouderdom van 4 jaar.
Die klassieke simptome van Fanconi is oormatige drinkwater, oormatige urinering en verhoogde urienglukose. Suiker in die urine is dikwels die eerste waarneembare simptoom van die siekte. Die maklikste manier om Fanconi op te spoor, is met 'n eenvoudige glukosetoets om na suiker in die urine te kyk.
Toetsstrepe en -stokkies is in die meeste apteke beskikbaar in die afdeling Diabetiese voorraad. As daar glukose in die urine voorkom, word gesê dat Basenji 'suiker mors'.
Fanconi word gekenmerk deur glukose in die urine, tesame met normale bloedglukosevlakke. 'N Hond wat suiker in die urine het, sowel as verhoogde bloedsuikervlakke, is waarskynlik suikersiekte, eerder as Fanconi (Diabetes is relatief skaars in Basenjis). Hierdie onderskeid is baie belangrik omdat die behandeling van Fanconi baie anders is as die behandeling van diabetes of ander nierstoornisse by honde.
As u vermoed dat u Basenji Fanconi het, moet u u hond nie op 'n 'nier'-dieet plaas nie - wat gewoonlik min proteïene bevat. Proteïene is wat 'n Fanconi-geteisterde Basenji nodig het! Fanconi-geteisterde honde urineer letterlik vitale proteïene en aminosure wat hul liggaam benodig om te lewe.
Dr Steven Gonto van Georgia het 'n protokol ontwikkel [wat bestaan ​​uit voedingsaanvullings, plus bloedtoetse] vir veeartse wat behandel word met Fanconi-geteisterde Basenjis. U kan toegang tot die protokol verkry op www.voyuz.net/fanconi.html.
Tyd en moeite word benodig om 'n Fanconi-geteisterde Basenji op die behandelingsprotokol te handhaaf. Veneuse bloedgaslesings moet elke paar maande, of in sommige gevalle, meer gereeld gedoen word om te verseker dat die Basenji die regte aanvullings ontvang.
Alhoewel die meeste aanvullings nie duur is nie (fosfor tablette, kalsium tablette, ens.), Moet sommige Basenji's 30 of meer pille per dag inneem om die toestand te behou. Die behandelingsprotokol het baie Fanconi-geteisterde Basenji's gehelp om normale of byna normale lewensduur te leef.
Sommige Basenji's reageer egter om verskillende redes nie goed op die protokol nie. Basenjis sterf vandag nog aan Fanconi - Fanconi is nie 'n 'geneesbare siekte' nie.
Gelukkig het die behandelingsprotokol van Dr Gonto baie Basenji's wat andersins aan Fanconi-sindroom sou sterf, suksesvol onderhou.
Dit is verstandig om die teler van enige Basenji-hondjie te vra wat u oorweeg om die voorkoms van Fanconi-sindroom in hul broeivoorraad te beskou. As die teler sê dat hul 'lyn' van Fanconi duidelik is, probeer hy verduidelik hoe Fanconi slegs een ouer se skuld is, of dring daarop aan dat Fanconi slegs deur 'omgewingsfaktore' veroorsaak word (soos voedselbymiddels, inentings, ens.) , oorweeg dit om 'n Basenji by 'n ander teler aan te skaf.
Die erfeniswyse van Fanconi-sindroom is nie bekend nie, maar daar is voldoende bewyse dat die siekte meer gereeld in spesifieke lyne of 'families' voorkom. Die ouderdom van die vader en moeder van 'n hondjie is 'n belangrike oorweging. As die vader en / of moeder ouer is as die gemiddelde ouderdom van aanvang vir Fanconi, het u ten minste vasgestel dat een (of albei) van u voornemende pup se ouers nie geteister word nie!
Tot dusver het Basenji-telers nie 'n voorspellingstoets om hulle te vertel watter kleintjies volwassenes sal word nie. Om dié rede kan telers nie waarborg dat een van hul Basenji's nooit Fanconi sal ontwikkel nie.
Eerlike telers kan en sal u egter vertel watter honde in hul stambome Fanconi-geteisterde, Fanconi-produsente was, of dat Fanconi-ouers, grootouers of broers en susters gehad het. U sal dan in 'n beter posisie wees om die potensiële risiko's vir u en u toekomstige metgesel te evalueer.
Daar is ook IPSID (immunoproliferatiewe sistemiese dermsiekte) wat ook malabsorpsie genoem word. Dit is bekend dat hierdie siekte geërf is en is altyd dodelik (hoewel die honde dikwels jare lank onderhou kan word). Honde met die siekte toon tekens van anoreksie en het dikwels langdurige diarree. IPSID word tans privaat nagevors aan 'n Universiteit in Texas.
Hemolitiese anemie (aangetaste kleintjies sterf vroeg reeds) beïnvloed ook die ras. Dit is 'n eenvoudige resessie en daar kan getoets word op draerstatus. Dit is nie 'n geneesbare bloedarmoede nie. Pligsgetroue telers sal hul honde laat toets voordat hulle geteel word. Persone wat vir HA wil toets, moet die Basenji-klub van Amerika kontak vir prosedurele inligting. Die toets word deur die Universiteit van Missouri uitgevoer.
Dan is daar die kwessie van hipotireose (baie algemeen in die ras). Basenjis het 'n meer aktiewe skildklier as ander rasse. 'N Onderaktiewe Basenji-skildklier (wat op die meeste ander honde kan funksioneer) kan vetsug en 'n swak vachttoestand veroorsaak.
Aanhoudende leerlingmembraan (PPM)
PPM is die artefak van 'n fyn vel are wat die oog van 'n ontwikkelende hondjie voed. Kort voor die oë oopgaan, word 'n proteïen afgeskei wat die membraan oplos. As dit nie heeltemal oplos nie, sal klein artefakte agterbly.
Die meeste PPM-stringe lyk soos fyn spinnerakke, maar die ergste gevalle kan die oë 'n onaardse blou tint gee. PPM kom algemeen voor in Basenjis, en 'n goeie teler sal probeer om te verhoed dat swaar PPM-honde met ander swaar PPM-honde geteel word. 'N Basenji met 'n CERF-gradering is op die datum van die ondersoek duidelik (deur die ondersoekende oogkundige) gevind van oorerflike oogdefekte soos PPM.
Coloboma is die algemene naam wat gegee word om 'n gaping of gat in die oogstruktuur te beskryf. Hierdie gaping kan voorkom in die ooglid, iris, lens, choroïed (die fyn web van bloedvate wat die retina voed) of optiese skyf (die area aan die agterkant van die oogbal waarvandaan die optiese vesel uitgaan om inligting na die brein te dra) . Die gaping is gewoonlik aan die onderkant van die oog.
Alhoewel geen spesifieke patroon geïdentifiseer is nie, blyk dit 'n sterk oorerflike faktor vir die siekte te wees. Die gevolge van die toestand kan lig of ernstig wees, en dit hang af van die omvang en ligging van die gaping, of die onvolledige sluiting. 'N Lenskoloboom, as dit groot is, kan ook foute in die iris en choroïed insluit en die risiko vir retinale skeur effens verhoog.
In ernstige gevalle kan die oog verklein word; hierdie toestand word Microftalmos genoem. Koloboma van die iris kan soms die voorkoms van 'n sleutelgat in die pupil gee. Die meeste veeartsenykundige oogkundiges kan Coloboma opspoor met behulp van 'n eenvoudige splitstraalapparaat.
Saam met PPM is Coloboma die rede waarom die meeste verantwoordelike telers die oog op alle hondjies laat kyk voordat hulle in nuwe huise geplaas word. Dit is verpligtend om die hondjies wat geraak word, te steriliseer of te steriliseer.
PRA was vroeër 'n klein probleem in Basenjis, wat beperk is tot gesinslyne wat maklik opgespoor kan word. Ongelukkig het PRA die afgelope paar jaar 'n groot bekommernis geword, met baie geteisterde Basenji's en draers wat geteel is. PRA is die stadige maar voortdurende skade aan die retina. Aangesien littekenweefsel die retina vervang, gaan visie verlore tot tyd en wyl die hond heeltemal blind is. PRA is 'n eenvoudige resessie, en 'n toets word tans ontwikkel.
Soos met Fanconi-sindroom, is 'n teler wat geen bande beweer nie, of PRA nie noem nie, nie die teler vir u nie. PRA is tans 'n groot navorsingsprojek aan die Cornell Universiteit. Dr. Gustavo Aguirre is die hoofnavorser.
Die probleem met die navel: 'n groot persentasie Basenji's het naelstrombreuke, dit wil sê 'n 'outty' navel. Dit word nie vir alarm veroorsaak nie, en moet net bekommerd wees as dit hewig rooi word, wat die oorsaak is van 'n veeartsenykundige operasie.
As u u Basenji-teef steriliseer, laat u 'n breuk herstel. Dit is nie nodig om addisionele operasies te waag nie. Die meeste veeartse vra min of niks vir die verwydering van 'n naelbreuk tydens 'n spuitoperasie.
Heupdisplaysia is wanneer die bal en die voetstuk van die heupgewrig misvormd is. Afhangend van die erns van die misvorming; 'n hond kan dalk nie loop nie, of hy kan dikwels mank gaan. In ernstige gevalle benodig dysplastiese diere volledige gewrigsvervanging, terwyl ander deur middel van beheerde diëte en oefening gemonitor kan word.
Terwyl heupdisplaysia in Basenjis nie so oorvloedig is soos in Duitse herders nie; daar is nog die afgelope jare 'n onrusbarende hoër voorkoms.
Alle broeivoorraad moet ouer as twee jaar wees en 'n heupgradering van die Orthopedic Foundation of America (OFA) hê. Sommige mense sal jou vertel dat heupdisplasie suiwer 'n omgewingsresultaat is, maar dat hulle hulself mislei. OFA-graderings wat geskik is om te teel, is uitstekend, goed en regverdig. Onaanvaarbaar is Borderline, matig 1-4.
Die Canine Orthopedic Foundation of America (OFA) finansier tans navorsing oor die erfenis van heupdisplaysia in Basenjis. Die hoofnavorser is dr Gary Johnston aan die Universiteit van Missouri.
U moet al hierdie gesondheidsprobleme noem voordat u 'n hondjie koop! Die meeste telers gee u tien keer meer inligting as wat ons aangebied het; baie gee u fotokopiee van oogverslae, OFA-sertifikate, 'n drukstuk van bloedtoets - genoeg inligting om u kop dae lank te laat draai.
Dit is 'n teler wat omgee vir hul honde. Sommige telers sal probeer om u te 'sneeu' om te dink dat hierdie toetse nie nodig is nie, of dat die probleem nie by hul honde is nie. Hierdie mense het meestal nog nooit getoets nie; en kan nie seker weet nie. Sien die sertifikate; dit is in u beste belang. Daar is geen rede vir enigiemand om honde te teel wat nie getoets is nie.
Hierdie vrae is deur vier mense in die Verenigde State ontstaan ​​en is deur mense in die Verenigde State opgedateer. Aangesien daar maklik gereis word tussen die Verenigde State en Kanada, kan ons met veiligheid sê dat hierdie vrae van toepassing is op Noord-Amerika. Baie individue in ander lande het die mening uitgespreek dat al die mediese probleme wat in Amerikaanse Basenji's voorkom, nie in hul land van herkoms gevind word nie.
Hierop het ek net een ding om te sê.
Elke Basenji wat nie in Afrika wild is nie, kan sy geslagslyn terugvoer na 'n groep van slegs 13-20 honde; hoe kan honde van presies dieselfde grondvoorraad nie deur dieselfde probleme geraak word nie? Onkunde is nie geluk nie.
Elke rasregister in die beskaafde wêreld erken die Basenji as 'n definitiewe ras. Afhangend van die land; hulle kan beskou word as honde, Spitz-tipe honde of primitiewe rasse. Die meeste verenigings vir verleidingsgeleenthede erken dat die Basenji in die kursuswedstryd aangebied word.