Verken Machu Picchu, Peru - World Tourism Portal
Verken Machu Picchu, Peru
Wat om te doen in Machu Picchu, Peru
Amptelike toerismewebwerwe van Machu Picchu
Kyk na 'n video oor Machu Picchu
Verken Machu Picchu, die tuiste van 'n antieke Inka-stad, hoog in die Andes Peru. Hierdie UNESCO-wêrelderfenisgebied, geleë op 2,430m, word dikwels na verwys as “The Lost City of the Incas”. Dit is een van die bekendste simbole van die Incan-ryk en ook een van die beroemdste en skouspelagtigste stukkies ruïnes ter wêreld. 'N Besoek aan Peru sou nie voltooi wees sonder om dit te sien nie, maar dit kan baie duur en druk wees.
Hierdie merkwaardige ruïnes het in 1911 aan die wetenskaplike wêreld bekend geword, nadat die Amerikaanse argeoloog Hiram Bingham deur die plaaslike bevolking na die terrein gelei is. Machu Picchu is dramaties 1000 voet bo die Urubamba-rivier geleë en is 'n werelderfenisgebied van UNESCO. Dit is ook die eindpunt van die gewildste staptogte in Suid-Amerika, die Inca-roete.
Die verhaal van Machu Picchu is 'n merkwaardige verhaal; dit is nog onbekend presies wat die webwerf was in terme van die plek in die Inca-lewe. Huidige navorsers is geneig om te glo dat Machu Picchu 'n landelike oord vir elite-inka's was. Daar was op enige gegewe tydstip nie meer as 750 mense wat by Machu Picchu gewoon het nie, met veel minder as dit gedurende die reënseisoen. Die Incas het dit rondom 1430AD begin bou, maar dit is honderd jaar later as 'n amptelike terrein vir die Inca-heersers laat vaar ten tyde van die Spaanse verowering van die Inca-ryk.
Een ding wat duidelik is, is dat dit 'n opvallend versteekte plek was en goed beskerm is. Geleë in die berge van Peru, moes besoekers in lang valleie rondry met Inca-kontrolepunte en wagte. Opmerklik dat die Spaanse veroweraars die webwerf misgeloop het. Daar word egter gesê dat baie mense kennis dra van die antieke stad, soos in die teks in die 20de eeu verwys; Nietemin, dit was eers voordat Bingham wetenskaplik ontdek is (hy was op 'n reis geborg deur die Yale-universiteit en het op soek na Vilcabamba, die laaste Inca-skuilplek).
Machu Picchu is tot 'n Peruaanse historiese heiligdom in 1981 en 'n UNESCO-wêrelderfenisgebied in 1983 verklaar. Aangesien dit nie deur die Spaanse geplunder is toe hulle die Inka's verower het nie, is dit veral belangrik as 'n kultuurterrein en word dit as 'n heilige plek beskou.
Machu Picchu is gebou in die klassieke Inca-styl, met gepoleerde droë-klipmure. Die primêre geboue is die Intihuatana, die Tempel van die son en die kamer van die drie vensters. Dit is geleë in wat deur argeoloë die Sacred District of Machu Picchu genoem word. In September 2007, het Peru en die Yale-universiteit 'n ooreenkoms aangegaan oor die terugkeer van artefakte wat Hiram Bingham in die vroeë twintigste eeu uit Machu Picchu verwyder het.
Albei is volop en uiteenlopend. 'N Tipiese plantlewe in die historiese reservaat Machu Picchu sluit pisonayes, q'eofias, alisos, puya palmbome, varings en meer as 90 orgideë-spesies in.
Die fauna in die reservaat bevat die skouspelagtige beer, haan-van-die-rotse of 'tunqui', tankas, wildekatte en 'n indrukwekkende verskeidenheid vlinders en insekte wat uniek is in die streek.
Die land se ligging, die natuurlike omgewing en die strategiese ligging van Machu Picchu verleen hierdie monument 'n samesmelting van skoonheid, harmonie en balans tussen die werk van die antieke Peruaanse en die grimmigheid van die natuur.
Machu Picchu is geleë op 'n bergrand, 'n paar honderd meter bo die vallei en die rivier. Daar is geen direkte manier om vanaf Cusco na Machu Picchu te kom nie, en u moet 'n kombinasie van vervoer gebruik om daarheen te kom, tensy u die hele pad stap. Daar is 'n pad tot by Ollantaytambo vanaf Cusco, en 'n spoorweg vanaf Poroy (naby Cusco) via Ollantaytambo na Aguas Calientes. Machu Picchu lê dan aan die bokant van die berg bokant Aguas Calientes (nou amptelik Machu Picchu Pueblo genoem). Van Aguas Calientes af loop 'n pad. Van Cusco of Ollantaytambo is daar geen openbare toegang tot Aguas Calientes nie.
Daar is 'n paar maniere om Machu Picchu te bereik. Die meeste toeriste stap óf die Inca-roete, alternatiewe staptog, trein of per motor.
Machu Picchu-kaartjie: u moet 'n kaartjie hê wat vooraf aanlyn beskikbaar is of by verskillende kaartjieskantore wat op daardie webwerf beskryf word. Machu Picchu-kaartjies word NIE by die ingangshek verkoop nie en is beperk tot 2500 per dag; daar is twee keer 'n besoek aan Machu Picchu, (eerste groep: 6: 00, tweede groep: 12: 00 of 12: 00 tot 17: 00) met ingang na Huayna Picchu en Montana Machu Picchu wat elk verder tot 400 beperk is. Tydens spitstye van die jaar kan kaartjies dae vooruit uitverkoop.
Te voet via die Inca-roete
Om die Inca-roete te stap, is 'n uitstekende manier om aan te kom, aangesien u die stad deur die Sonhek sien (in plaas daarvan om van onder af te kom soos u van Aguas Calientes af kom). Beide die vierdaagse en tweedaagse staptogte word deur die regering beheer. Reisigers moet fiks genoeg wees om dae lank te loop en in tente te slaap. Elke reisiger moet met 'n toeragentskap reis as gevolg van die reëls en regulasies vir die toetrede tot die park.
Die Peruaanse regering het 'n 500-perk per persoon per dag per ongeluk op die Inca-roete opgelê. Passe verkoop baie ver vooruit, veral vir die hoogseisoen. Reisigers moet 'n geldige paspoort hê om 'n pas by die bespreking te koop. Baie plaaslike toeroperateurs het sedertdien alternatiewe trekkingsopsies geopen wat soortgelyke trekkingsgeleenthede in die omgewing moontlik maak. Die meeste besoek ander Inca-ruïnes, wat nie so goed opgegrawe is nie, en eindig met die treinreis na Machu Picchu aan die einde. Een so 'n opsie is die Choquequirao Trek, wat in Cachora begin en eindig in Salkantay of die Cachiccata Trek (Inca Quarry Trail) wat in Raccha begin en in Cachiccata eindig.
Alternatiewe trekke tot Machu Picchu
Daar is ook ander opsies om na Machu Picchu te stap. Dit is belangrik om te weet, aangesien die Inca Trail-staptog beperk is in die hoeveelheid mense wat elke dag daaraan kan ry, ook portiers. As sodanig is daar 'n baie stewiger prys op die trek en is dit noodsaaklik om vooraf vooraf te bespreek om plek te kry op die datums waarop u daar sal wees.
Met die bus vanaf Aguas Calientes
Die meeste mense sal kies om die bus van Aguas Calientes na Machu Picchu te neem, aangesien die stap lank en hard is en selde met 'n goeie uitsig.
Machu Picchu is per motor, maar die 'agterdeur'-roete wat hulle gebruik, is ook 'n opsie vir onafhanklike reisigers wat wil gaan-alleen. Minivans en busse is goedkoop vanaf “Terminal Santiago” in Cusco.
Die nat seisoen in Peru is vanaf November (dikwels eers regtig in Desember opstyg) tot einde Maart, dus is dit die beste om 'n paar ekstra dae in te sluit vir die buigsame hantering van vertragings.
Van Aguas Calientes is daar twee maniere om die puin te bereik: met die bus of stap.
Afhangend van die tyd wat u aankom, kan die werf baie druk of amper verlate wees. Die besigste periodes is in die droë seisoen (Junie-Augustus), en die traagste is in Februarie, die hoogtepunt van die reënseisoen, wanneer die Inca-roete gesluit is. Die meeste besoekers arriveer op pakkietoere en is in die park tussen 10: 00 en 14: 00. Alle besoekers moet Machu Picchu teen 17: 00 verlaat
Te voet van Aguas Calientes af
Van Aguas Calientes om by die puin te kom, is dit ook moontlik om op 'n soortgelyke 8km-roete te loop as wat die busse neem, wat ongeveer 1-2 uur sal duur, en ongeveer 'n uur weer af. Hierdie roete is hoofsaaklik trappe, en verbind die terugskakelings wat die busse neem. Dit is 'n strawwe en lang staptog, maar is baie lonend, word aanbeveel om rondom 05 te begin: 00 as die hek by die brug oopmaak (dit duur ongeveer 20 minute om van Aguas Calientes na die brug te stap (waar 'n kontrolepunt in plek is om te verifieer dat stappers het reeds toegangskaartjies), dus dit is min moontlik om Aguas Calientes vroeër as 04.40 te begin, om dit voor die sonsopkoms te bereik. Die afkoms is redelik maklik; pas net op wanneer die trappe nat is. Wees bedag op die busbestuurders wat selde rem vir voetgangers.
Om u kaartjies te koop:
Die huidige fooi-skedule en aanlynkaartjies moet beskikbaar wees op die amptelike webwerf van die regering en by kaartjiekantore wat op daardie webwerf gelys is. Dit is 'n 3-stapproses: bespreking, betaling en kaartjies. Ongelukkig werk die besprekingsbladsy net goed in Spaans (nie in Engels nie), dus maak seker dat u op die Espanol-vlag klik voordat u op Stap 3 klik. Aanlynbetaling kan slegs geskied met VISA (nie MasterCard nie) en het 'n verwerkingsfooi van 4.2%.
U kan ook u kaartjie direk by die kaartjiekantoor in Aguas Calientes koop (betaal 05: 30 - 20: 30) of Cusco, maar NOOIT by die Machu Picchu-ingang nie.
Slegs 2,500 mense mag elke dag Machu Picchu binnegaan. Die webwerf van die regering (http://www.machupicchu.gob.pe/) bevat 'n lys van hoeveel kaartjies per dag beskikbaar is. In die lae seisoen behoort dit nie 'n probleem te wees nie en u moet op die laaste oomblik u kaartjie kan koop. Gedurende die hoogseisoen vul dit vinnig op en moet u dalk vooraf u kaartjie koop. Albei, die ingang van die park en die buskaartjie, vertoon u naam en ID sodat dit nie met ander mense verwissel kan word nie.
Die aantal besoekers wat elk van die berge klim, is beperk tot 400 per dag. Huayna Picchu is nie so hoog en maklik nie en daarom gewilder. Kaartjies daarvoor kan in die hoogseisoen meer as 'n week vooruit verkoop. Montaña is hoër en moeiliker, maar die sienings is eintlik beter. Kaartjies daarvoor verkoop soms uit. U kan die beskikbaarheid van enige tyd op die webwerf nagaan.
Moenie vergeet om treinkaartjies en buskaartjies in te sluit nie.
Amptelik mag u nie kos inbring nie, maar niemand kyk na rugsakke nie. As u dit in 'n deursigtige plastieksak bring, sal hulle u vra om dit by die ingang te bêre. Amptelik word weggooibare plastiekbottels ook nie toegelaat nie, maar dit wil voorkom asof niemand hiervan omgee nie. Weereens is dit die beste om alles in die rugsak te dra. In die stormloop by die ingang het hulle nie tyd om almal na te gaan nie. Daar is geen asblikke in die park nie, net by die hek.
Studente kry 'n 50% afslag van alle toegangskaartjies. U moet 'n ISIC-kaart wys. Nie-ISIC-kaarte word gewoonlik geweier. U kan probeer redeneer, maar baie geluk, hulle gee nie regtig om nie! - die personeel, veral by die kaartjiekantoor in Aguas Calientes, kan baie arrogant wees en hulle wil in elk geval regtig u geld hê.
Neem u paspoort saam, aangesien dit versoek word by die inskrywing. Daar is 'n gewilde seëlruimte wanneer u uitry waar u vir u vriende kan bewys dat u daar was, hoewel dit tegnies onwettig is vir die inwoners van baie lande om hul eie paspoorte te merk.
Slegs klein pakkies word in die park toegelaat (hoogstens 20L), maar daar is 'n bagasieruim by die ingang wat meestal deur Inca Trailers gebruik word.
Daar is geen voertuie van enige aard in die park nie; bring gemaklike stapskoene aan, veral as u van plan is om een ​​van die staptogte soos Wayna Picchu te doen. Geen wandelstokke word toegelaat nie, maar hierdie reël word selde toegepas. Die belangrikste ruïnes is redelik kompak en kan maklik loop.
Neem u tyd om op die terrein rond te loop, want daar is baie plekke om te sien en te verken. Alhoewel dit nie nodig is nie, bied u 'n begeleide toer 'n dieper insig in die antieke stad, die gebruike daarvan en inligting oor die geografie daarvan. Onthou dat daar relatief min bekend is oor die geskiedenis en gebruik van die ruïnes, en dat sommige van die verhale wat deur die gidse vertel is, gebaseer is op weinig meer as verbeeldingryke hoorsê. Gidse wag altyd by die ingang.
Sun Gate (Inti Punku) - as u pas via die Inka-roete aangekom het, sal dit u eerste ervaring van die ruïnes wees. Ander kan vanaf die ruïnes langs die roete en teen die heuwel terugspoor. Van hier af kan u terugkyk in elke vallei met uitstekende uitsigte. Dit is 'n taamlike strawwe staptog (waarskynlik 1-1.5 uur elke pad), maar die moeite werd. As u die eerste bus vanaf Aguas Calientes neem en reguit hierheen ry, sal u dit miskien betyds bereik vir son om oor die berg en deur die hek te loer.
Temple of the Sun - naby die top van die hoofstad is die klipwerk van die tempel ongelooflik. Kyk mooi en u sal sien dat daar 'n verskeidenheid klipmure in die hele stad is. Die meeste is ruwe klippe wat met modder bymekaar gehou word, die gewone klipmure wat oor die hele wêreld aangetref word. Maar baie geboue of gedeeltes van geboue word gedoen met die meer kenmerkende en indrukwekkende klipmure. Die tempel is die absolute toppunt van hierdie tegnologie. Kyk van die kant af en daal neer op die kliptrap in die hoofplein.
Intihuatana - 'n Klip wat so gekerf is dat die son op sekere dae, teen dagbreek, 'n sekere skaduwee maak en sodoende as sonskakelaar werk. Van Quechua: Inti = son, huatana = om te neem, gryp: dus gryp (meet) die son.
Tempel van die drie vensters en hooftempel word beskou as die belangrikste seremoniële terreine in die ou sitadel. Hulle is redelik sentraal en redelik goed bewaar.
Temple of the Condor - Die toergidse sal probeer om jou te vertel dat dit 'n tempel was, maar kyk mooi: tussen die vlerke van die kondor is 'n kamer met groewe in die klip gesny om manakels te beveilig, 'n gang agter die plek waar 'n martelaar kan hê geloop om die rowers van die gevangenes af te sweep, en 'n skrikwekkende kuil om die bloed van gevangenes te laat dreineer. Dit is duidelik dat die kondor 'n simbool van wrede geregtigheid was, maar 'n ontsmette weergawe word vertel tot voordeel van middeljarige toeriste en hul kinders.
As u energie het, is daar 'n paar wonderlike staptogte wat 'n bietjie beenwerk insluit. Maak seker dat u die tyd geneem het om in Cuzco of Aguas Calientes 'n paar dae aan te pas voordat u uself te veel inspan, veral op Wayna Picchu.
Wayna Picchu. Hierdie steil berg, bo die suidpunt van Machu Picchu, is dikwels die agtergrond vir baie foto's van die puin. Dit lyk van onder af effens vreesaanjaend, maar hoewel dit steil is, is dit nie 'n buitengewone moeilike opgang nie, en mense wat redelikerwys pas, behoort nie 'n probleem te hê nie. Kliptrappe word langs die grootste deel van die paadjie gelê, en in die steiler dele bied staalkabels 'n draagwerk. Dit gesê, verwag om uitasem te wees en sorg vir die steil gedeeltes, veral as dit nat is, want dit kan vinnig gevaarlik word. Daar is 'n klein grot naby die bopunt wat deurgetrek moet word, dit is redelik laag en 'n taamlike stywe druk. Pasop op die piek, dit kan ietwat gevaarlik wees, en diegene wat bang is vir hoogtes, wil dalk hier onder uithang. Die hele staptog is deur 'n pragtige landskap, en die uitsigte van bo af is pragtig, insluitend die oog op voëls oor die hele terrein. Daar is ook 'n paar ruïnes naby die bokant. As u hierdie ruïnes besoek, sal u 'n tweede manier sien om met die steil en vlak trappies af te klim teen die berg af. hierdie stappe is 'n bietjie gevaarlik as dit nat is, maar die staptog kan die moeite werd wees. Hierdie staptog is een van u beste opsies om weg te kom van die skare Machu Picchu en Wayna Picchu. U het 'n spesifieke, duurder kaartjie nodig om dit te kan klim. Slegs 400 mense het per dag die berg toegelaat om in twee groepe te klim. Groep een betree 07: 00-08: 00 en word aangesê om terug te wees deur 11: 00. Groep 2 tree rondom 9-10am in
As u tyd byderhand het, of verlang na 'n sprankel van eensaamheid, kan u ook stap na die Maan-tempel (Templo de la Luna) en die Groot Grot (Gran Caverne). Dit is 'n lang wandeling en avontuurlike staptog waarby verskillende lere betrokke is. Sommige mense vind moontlik dat die werwe nie regtig lonend is nie, maar dat daar onverwagte diere gesien kan word (wilde briljante is gemeld). Hierdie staptog is ook baie interessant, omdat u die bergterrein mettertyd agterlaat en 'n meer konvensionele bos binnekom. Die grotte kan bereik word deur 'n wandelpad vanaf die piek van Waynapicchu (wat 'n paar egte, maar amper vertikale afdraandes insluit) of deur die skeiding van die hoofweg Waynapicchu (kyk na die bordjie wat sê Gran Carern). Onthou dat dit baie makliker is om van Waynapicchu af te klim as om van hierdie tempels af te klim. Bring baie water en versnaperinge vir hierdie lang staptog. Die staptog vanaf die top na die grotte en terug na die kontrolepunt duur ongeveer twee uur.
Amptelik mag u nie kos of plastiekbottels in die park bring nie, en u moet dit by die bagasieopberging by die ingang inboek. In die praktyk word daar egter selde gesoek na sakke, en die meeste mense het geen probleem om 'n bottel water en 'n paar versnaperinge by hulle in te kry nie, wat u beslis wil hê, veral as u van plan is om van die sentrale ruïnes af te verdwaal. Koop dit vooraf, aangesien dit op die webwerf self baie duurder is. Dink nie eens daaraan om 'n vullisblik agter jou te laat nie.
Die konsessieplaas naby die ingang van die werf is gepas te duur, gegewe hul gevange gehoor. Sodra u op die webwerf is, is daar geen kos of drinkgoed te koop nie, alhoewel dit moontlik is om te vertrek en terug te keer.
Alternatiewe trekkings tot Machu Picchu
Machu Picchu is 'n wêrelderfenisgebied, baie gewild, baie goed bemark en inderdaad geleë in 'n plek van besonderse natuurskoon. Dit is waar die goeie nuus eindig. Aan die ander kant kan dit buitengewoon duur wees om te besoek (die meeste van die tyd word u as 'n wandelende OTM behandel), dit kan baie oorvol wees, baie toeristies, baie van die personeel op die terrein en in Aguas Calientes lyk dit of dit 'n lang tyd sedert hulle laas geglimlag het en hulle kan baie arrogant wees. Baie mense kies dus nie om te besoek nie. Hieronder is 'n paar alternatiewe. As u belangstel in Inca-ruïnes, probeer dan diegene rondom Cuzco, Ollantaytambo en die uitstekende Choquequirao. As u nog steeds na Aguas Calientes gaan, maar besluit om nie te betaal vir die ingang na Machu Picchu nie, kan u klim Cerro Putukusi Putucusi is aan dieselfde kant van die rivier as Machu Picchu Pueblo. Volg die treinspore 'n kort entjie van die stad af in die rigting van Santa Teresa en Machu Picchu (afdraand van die stad af). U sal binnekort 'n roete teëkom op die regte pad opdraand. (As u by 'n treintunnel uitkom, het u te ver gegaan.) Hierdie roete lei na die top, ongeveer 2620 meter bo seespieël. Dit is die berg langs Machu Picchu. Die roete bevat baie trappe en 'n steil, amper-vertikale gang waar u moet klim. Daarom is die baan slegs moontlik vir persone wat fisies pas! Die top bied ongelooflike uitsigte oor Machu Picchu as dit 'n duidelike dag is. Doen altyd navraag oor die toestand by die toeristekantoor in Aguas Calientes voordat u gaan, aangesien reën en grondverskuiwing die paadjie kan beskadig. Laat ongeveer 1,5h elke manier toe en maak seker dat jy uit is voordat dit donker word. Dra langbroeke om insekbyte te vermy en neem genoeg water. Dit is die beste om soggens daar te arriveer, aangesien die son agter die puin val.
Die tak van die Salkantay-trek, wat eindig in Hidroelectrica, het ook 'n goeie uitsig op die MP van verder af en 'n paar ruïnes, waar u kan kampeer en die uitsig op die MP kan geniet.