Strewe na atmosfeer-detail in landskappe - Tekening - 2021
Die Kaliforniese Dennis Doheny skep pragtige olie-landskappe deur die atmosfeer te beklemtoon, die patroon van lig en skadu te dramatiseer, en met kleur te "speel" terwyl hy die detail skerp maak.
Doheny het 'n Fome-Cor-mat rondom sy plein-lugstudie vir Lakeside Reflections geplaas om sy siening te isoleer.
Dennis Doheny weet binne 'n dag of twee van die aanvang van 'n nuwe skildery of dit sal slaag of weggegooi moet word. Alhoewel daar net dun kleur-sluiers op die olie-voor-linne doek kan wees, weet die kunstenaar of hy 'n effektiewe samestelling van vorms en atmosfeer het wat so belangrik is vir sy landskappe. 'As die potensiaal nie bestaan ​​nie, dan plaas ek die skildery opsy en gaan na 'n ander een,' verduidelik hy. 'Later kan ek terugkeer na die prentjie as daar 'n oplossing vir my is, maar baie keer trek ek die doek van die draagbaar af. Ek het op die moeilike manier geleer dat dit sinloos is om met 'n gedoemde skildery te worstel. '
Die bronmateriaal wat Doheny gebruik om die ruim landskappe te ontwikkel, sluit in plein-lugstudies, foto's en sy geheue. Alhoewel hy waardeer dat hy direk vanuit die natuur werk, dink hy nie dat hy goed is met lugvaartwerk nie, waarskynlik omdat hy nog altyd die soort detail waardeer het wat moeilik is om binne drie of vier uur op die plek te plaas, en omdat die vraag na sy ateljeeskilderye is so groot dat hy selde tyd het om ver van sy huis in Santa Barbara te waag. 'Ek sal in die veld gaan en 'n baie los olieskets of grafiet teken, gewoonlik as ek op kampeeruitstappies gaan,' verduidelik hy. 'Ek werk nie onder 'n sambreel nie, dus vind ek die knip en maak dit moeiliker om op die besonderhede te konsentreer. Dit is ook geneig om die kleurtemperatuur te verdraai, en ek hou van skilderye wat te cool lyk as ek dit in die ateljee bring. Ek maak die kleure op wanneer ek groter ateljeeskilderye uit daardie studies ontwikkel. Om al hierdie redes verkoop ek gewoonlik nie die plein air-skilderye nie.
'Soos u op die foto kan sien, vind ek dit nuttig om 'n Fome-Cor-mat op die paneel te sit nadat ek 'n paar uur daaraan gewerk het, want dit help my om my siening van al die ander dinge in my gesigsveld te isoleer, "Voeg Doheny by. 'Ek het Fome-Cor-matjies in groottes wat wissel van 9 x 12 tot 50 x 50 wat ek op die plek en in die ateljee gebruik. As dit rondom die doeke of panele geplaas word, bestudeer ek die samestelling en maak ek aantekeninge oor die veranderinge wat sal help om die prentjie tot 'n beter resolusie te bring. Soms slaan ek die kontras in waardes op, of verminder ek die mate van kontras, afhangende van wat ek dink die prentjie sal verbeter. "
2006, olie, 24 x 24. Alle kunswerke in hierdie artikel, met inagneming van William A. Karges Fine Art, Beverly Hills en Carmel, Kalifornië, tensy anders aangedui.
Foto's dien ook as nuttige bronmateriaal in die ateljee, hoewel Doheny benadruk dat hy dit slegs gebruik om besonderhede op te los - nie algehele komposisies nie. 'Eintlik is die mees bruikbare prentjie die een wat ek in my gedagtes uitlok nadat ek gedink het aan 'n plek wat ek opgemerk en onthou het, of dat ek geskets of gefotografeer is,' verduidelik hy. 'Ek begin net dun, warm getinte spoelmiddels op die oppervlak skilder terwyl ek nadink oor hoe die werf my beïndruk het, en pas die vorms aan totdat ek 'n komposisie begin kry wat goed sal werk. Ek word gelei deur intuïsie en ervaring eerder as spesifieke reëls vir komposisie, maar ek is nietemin bewus daarvan om kykers na die skilderye te lei en gebruik 'n kontras van waardes om 'n middelpunt van belangstelling te skep en om harde en sagte rande te beheer.
"Geleidelik begin ek die verf op te bou en 'n groter verskeidenheid kleure in te stel," gaan Doheny voort. 'Ek speel met die warm en koel kleure totdat hulle mooi lyk, en beweeg na kleiner, sagter hare borsels terwyl ek op kleiner vorms en besonderhede fokus. As 'n mens naby die doek sou kom, sou dit duidelik wees dat ek baie verskillende kleure manipuleer om die besonderhede oor te dra, maar ek wil hê dat almal saamsmelt hoe verder jy van die skildery af kom. Ek is nie 'n impressionis wat duidelike, gewaagde strepe kleure agterlaat nie, maar ek verander aan en pas die kleure aan terwyl ek werk. Byvoorbeeld, die groot rotsformasie in Approaching Snow Line lyk soos een groot oppervlakte van 'n blougrys kleur in die voortplanting, maar dit is eintlik 'n konglomerasie van baie nou verwante kleure, waarvan sommige meer rooi, geel of blou as dié daar naby. 'Ek het onlangs 'n tentoonstelling in Santa Fe van vroeë 20ste-eeuse skilderye deur Taos-skilders gesien, en ek was op die punt dat hulle 'n soortgelyke tegniek gebruik om 'n groot verskeidenheid pigmente te gebruik om hul skilderye te verryk.'
Doheny haal Kevin Macpherson aan wanneer hy die geleidelike evolusie van sy olieverfskilderye beskryf. 'Kevin praat daaroor om 'n skildery te begin en dan reg te stel wat nie goed lyk nie, en ek vind dit dikwels net, "verduidelik hy. 'Vir my is dit 'n proses van uitskakeling deurdat ek voortdurend fokus op die elemente wat nie goed werk nie, dit regstel en die prent dan weer evalueer nadat ek die veranderinge aangebring het. Ek hou op sodra ek myself uiteindelik behaag het. Dit is alles wat 'n skilder kan doen, want daar is geen manier om te verf met die doel om aan die eise van 'n versamelaar, handelaar of 'n ander kunstenaar te voldoen nie. '
Soms eksperimenteer Doheny met nuwe vakke, tegnieke of materiale. 'Die meeste van my landskappe het groot, oop ruimtes, maar soms skep ek 'n prentjie soos Silent Sierra, waarin ek 'n mistige, vlak landskap probeer vaslê deur basies dieselfde palet en skildertegnieke te gebruik. Ek was nog nooit geïnteresseerd in die skryf van klein, intieme ruimtes nie, omdat die hoeveelheid detail wat ek bygevoeg het, die soort onderwerp in 'n onrealistiese beeld sou verander. Dit wil sê, ek moet die uiterste detail balanseer met gebiede van sagte, algemene vorms om 'n oortuigende natuurbeskouing te bied. "
Dennis Doheny is 'n derde generasie Kaliforniër wat met 'n liefde vir kuns grootgeword het, aan die Pacific Palisades High School gegradueer het en tien jaar as illustreerder gewerk het voordat hy hom as professionele kunstenaar gevestig het. Hy het die eerste plek behaal in die Plein Lugkompetisie in Carmel Art Festival in 1998; die Frederick Remington-toekenning by die Prix de West in 2006 en 2008; die Grandville Redmond-gedenk-aankoopprys tydens die eerste lentesalon in die huidige Kaliforniese Kunstakademie en -museum in Pasadena, Kalifornië; en die Aankoop-toekenning by die eerste soeke na die West-skou van die Eiteljorg Museum in 2006. Hy is 'n lid van die Kaliforniese kunsklub en word verteenwoordig deur William A. Karges Fine Art in Beverly Hills en Carmel, Kalifornië. Besoek www.dennisdoheny.com vir meer inligting oor Doheny.
Kleur in Kalifornië
2008, olie, 20 x 24. Guardian of the Lake
2006, olie, 34 x 34. Versameling van die Eiteljorg-museum vir Amerikaanse Indiane en Westerse kuns, Indianapolis, Indiana. Berglig