Oh my soul – Abrie dink hardop
Posted on 3 Okt 2016 5 Mei 2017
Ek het die boodskap onder die fotos as ‘n whats app boodskap hierdie Saterdag gestuur nadat ons op 21 September (wat ook ons 20ste huweliksherdenking is) bevestiging ontvang het dat my vrou borskanker het. Dit verklaar waarom ek verlede week nie geblog het nie. Wanneer siekte by ‘n geliefde of jouself gediagnoseer word verander jou prioriteite net eenvoudig. Dit beteken egter nie dat ek nie meer gaan blog nie – die blog is net nie meer so belangrik vir my nie.
Ek gaan ook nie elke keer wanneer ek blog iets hieroor sê nie. Susan is ‘n privaat persoon en hou nie daarvan om in die kalklig geplaas te word nie. Ek sal hopelik ook my humorsin behou alhoewel die siekte en behandeling soos o.a. deur Hester en haar dogter beskryf word nog op Susan wag en geen grap is nie. Ek wil julle aanmoeding om na die lied hieronder te luister. Dit is nie ‘n lied wat jou gaan probeer evangeliseer nie. Dit is woorde van ‘n persoon in stryd met homself.
‘n Onlangse foto van die dames in my lewe
Susan is gediagnoseer met borskanker.
Daar is geen verspreiding na haar organe of skelet en die kanker is beperk tot haar regterbors. Dit is egter ‘n kanker wat kan versprei en is tans reeds in die limfklier aan die kant van die bors nadat dit ontstaan het in ander dele van haar bors. Aangesien die limfklier kontak het met die res van die liggaam gaan Susan vir ‘n aantal maande chemoterapie ondergaan, gevolg deur ‘n operasie en daarna bestraling. ‘n Moelike pad lê voor en die prognose is dat die proses van behandeling ‘n jaar gaan duur. Die belangrikste is dat dit in ‘n vroeë stadium is en dus geneesbaar.
Ons besef dat daar binne ‘n geloofsgemeenskap verskillende sienings is oor die behandeling van kanker en die manier waarop God genees. God kan ‘n wonderwerk doen en onmiddellik genees, maar ons weet ook dat niks ons van die liefde van God in Christus Jesus kan skei nie – ook in ‘n jaar van behandeling. Ons vertrou die mediese span. Susan het die onkoloog gekies omdat sy deur ondervinding in die mediese beroep weet dat hy resultate behaal.
Siekte met al die pyn en ongerief wat daarmee saam gaan bring ook ‘n geleentheid tot heling en genesing wat veel wyer strek as die siekte self.
Bid asb vir genesing, wysheid vir die dokters en geestelike en emosionele krag vir Susan maar ook vir my en die kinders. Op die oomblik is ons almal sterk en positief maar daar sal moontlik dae kom wanneer ons herinner sal moet word dat wanneer ons swak is, is God sterk.
Die uittreksel hierbo is uit die lied Oh my soul wat deur Mark Hall leier van die groep Casting Crowns geskryf is op die dag wat hy uitgevind het hy het kanker met psalm 43:5 as inspirasie. Sy nier is chirurgies verwyder en na behandeling is hy kankervry.
Luister daarna hier (en dink aan Susan terwyl jy daarna luister):
Categories SelfondersoekTags Borskanker, casting Crowns, kanker, Mark Hall cancer, Oh my soul, perspektief34 Kommentaar
34 thoughts on “Oh my soul”
3 Okt 2016 om 9:09 AM
Ag nee,Abrie…Sterkte daar,ek dink aan julle!
3 Okt 2016 om 6:46 NM
3 Okt 2016 om 9:20 AM
Jy het ‘n pragtige gesin Abrie. My gesin wens julle sterkte toe. Jy is reg, dit is ‘n insprerende lied, maak nie saak wat jou geloofsoortuiging is nie.
3 Okt 2016 om 6:47 NM
Dankie Hester. Lig asb jou dogter in dat julle belewenis hiervan ons help
3 Okt 2016 om 7:15 NM
3 Okt 2016 om 10:05 AM
Dankie vir die pragtige lied, Abrie – en sterkte vir julle almal.
3 Okt 2016 om 6:49 NM
Ja daardie lied het vir my ‘n besondere betekenis en sal moontlik weer daaroor blog, Dankie Frannie
3 Okt 2016 om 10:26 AM
Baie sterkte vir die pad wat julle moet stap. Dink aan julle!
3 Okt 2016 om 6:51 NM
Ja en dit bly maar ‘n onbekende pad al is my vrou ‘n verpleegsuster(Beroepsgesondheid). Ek veronderstel dit maak dit in ‘n mate moeiliker die wete van die impak – sy was jare lank ICU suster. Dankie
3 Okt 2016 om 11:15 AM
Ai Abrie, ek het het vanoggend oppad werk toe oor jou gewonder en hoekom jy so stil is.
Ek het nie woorde nie. Weet net asseblief dat ek vir julle bid.
Jou gesin is pragtig hoor.
3 Okt 2016 om 7:00 NM
Baie dankie Met Ek. Bid asb ook indien ek dalk in die toekoms nie stil is nie en my kop begin raas. Ek vertrou dit gaan nie gebeur nie, maar ek dink jy verstaan wat ek bedoel
4 Okt 2016 om 7:37 AM
Ek verstaan ja.
Julle is beslis in my gebede. Dit kan nie maklik wees nie.
3 Okt 2016 om 11:34 AM
Sterkte, dis ‘n moeilike pad.
3 Okt 2016 om 7:01 NM
Dankie waardeer jou meegevoel
3 Okt 2016 om 11:41 AM
Baie sterkte en mag jou pragtige vrou spoedig genees. Ai my hart gaan uit na julle xxx
3 Okt 2016 om 7:05 NM
Baie dankie dankie ja dis erg om te dink sy gaan haar hare verloor maar die lied bevat o.a. ook hierdie woorde:
3 Okt 2016 om 7:18 NM
*drukkie* ❤ Sterkte Onthou ons is altyd hier om te luister en baie deur dieselfde … dit verander 'n mens se lewe, maar dis nie alles sleg nie want mens is nou elke dag dankbaar.
4 Okt 2016 om 7:25 AM
Waardeer die drukkie
6 Okt 2016 om 9:07 NM
So jammer om hiervan te hoor, Abrie. Ek het ook die pad van borskanker gestap en is omtrent op dieselfde stadium gediagnoseer as jou pragtige vrou. Ek is nou al amper vyftien jaar in remissie. Die behandeling is goor, mens word moeg en moedeloos en die dag as jou hare begin uitval, weet jy: jy het regtig kanker. En dan kry die teksvers dat elke haar op jou hoof getel is, vir jou heeltemal ander betekenis. Baie sterkte. Ook vir die twee mooi meisiekinders.
6 Okt 2016 om 10:24 NM
Dankie ‘n kollega van my vrou het vandag vir haar gese dat sy haar moet inlig wanneer my vrou haar hare gaan afskeer, want dan gaan sy dit ook doen!
9 Okt 2016 om 7:12 NM
9 Okt 2016 om 9:19 NM
Baie dankie Toortsie ek glo nie dat die Here siekte oor jou pad bring om jou te straf nie maar ek glo wel dat dit ‘n geleentheid is om weer te dink oor wat belangrik is in die lewe en aandag te gee aan verhoudinge.
9 Okt 2016 om 10:07 NM
Elke swaarwat nog in my lewe gebeur het, het my gereinig, nader aan God gebring, versterk. Dis beslis nie straf nie.
9 Okt 2016 om 10:16 NM
9 Okt 2016 om 10:33 NM
Ai Abrie. Ek vang bietjie op met die blog. Ek is jammer om te hoor van jou vrou en ek weet dit is n moeilike tyd. Al wat ek net vir jou kan sê die belangrikste is jou vrou moet nooit hoop verloor nie. Want solank daar hoop is kan God nog werk. Maar die oomblik as jy hoop verloor ontneem jy Hom daarvan om n wonderwerk te kan doen! Dis moeilik en soms voel mens jy het nie meer hoop nie, en jy is te siek om te glo maar solank jy vas hou aan hoop sal jy staande bly. Ek het in my kanker tyd n navorsing gelees dat positiewe mense vinniger genees as mense wat op n hopie gaan sit! Ek het in isolasie radioaktiewe bestraling gekry en gevoel my hele lewe is daarmee heen, tot hulle die deur op die 4de dag oop gemaak het en daar n tannie krom getrek van die kanker en chemo verby my kamer geloop het, toe besef ek hoe geseend ek is! Ek bid vir Susan ‘n positiewietyd toe van onmeetbare waarde en ‘n hart van hoop so groot soos ons Vader en ‘n spoedige geneesing! En vir jou en die kinders bid ek dat die Here julle krag sal gee om Susan te dra deur die moeilike tye, en dat julle krag sal ontvang ook in onmeetbare waarde
9 Okt 2016 om 10:43 NM
Natasja dankie vir hierdie kosbare woorde en gebed
15 Okt 2016 om 6:49 AM
Glo altyd die huisgesin en geliefde naaste aan pasiënt, beleef die pyn ook intens. So effens magteloos. Mag julle almal kalmte en positiwiteit ervaar. Mag jul in donker dae geseën word met ongekende vredigheid en soms humor-dit het die wa by my deur die drif getrek.
Ons dink aan julle veral aan julle kinders.
Het ook ervaar dat blogwoorde skielik eendag net weer stuk-stuk terugkom.
15 Okt 2016 om 12:57 NM
Baie dankie vir jou positiewe woorde. Toe ek eintlik begin blog het in April hierdie jaar(toe en ander se blogs begin lees het en begin deelneem het) was jy van die eerste wat ek raakgelees het. Dankie vir die volg!
16 Okt 2016 om 7:43 AM
Voel nederig dankbaar , ek erken ek is eintlik ‘n lui blogger.. amper glip my vinger !
16 Okt 2016 om 5:08 NM
27 Okt 2016 om 8:57 AM
Zoals ik al eerder aangaf als jullie vragen hebben mag je die altijd stellen mocht ik er op kunnen antwoorden. Ik heb zelf 6 chemo’s gehad, amputatie en 25 bestralingen. Daarna 5 jaar hormoonkuur. Inmiddels al een reconstructie ondergaan. Sterkte voor jullie
27 Okt 2016 om 9:05 AM
Dankie Hillechien. Susan het haar eerste chemo gehad en hulle beplan ‘n amputasie na die chemo
29 Jan 2017 om 7:05 NM
Hoe gaan dit met jou mense Abrie? Sondag laat mens altyd dink aan onbekende bekendes..
24 Feb 2017 om 11:26 NM
hoe het ek hiedie gemis? Ai julle is deur sulke diep water, Abrie! Baie sterkte op die pad na herstel.
Vorige Previous post: the conQuest of Wolfberg Cracks
Volgende Next post: An amazing gesture by my team!