Ek dink (Opdrag 8) - INK - INK Ek dink (Opdrag 8) - INK
datum Mei 2020 (122) April 2020 (116) Maart 2020 (136) Februarie 2020 (162) Januarie 2020 (131) Desember 2019 (158) November 2019 (86) Oktober 2019 (170) September 2019 (145) Augustus 2019 (99) Julie 2019 (151) Junie 2019 (226) Mei 2019 (140) April 2019 (198) Maart 2019 (127) Februarie 2019 (158) Januarie 2019 (221) Desember 2018 (190) November 2018 (105) Oktober 2018 (160) September 2018 (122) Augustus 2018 (223) Julie 2018 (236) Junie 2018 (142) Mei 2018 (123) April 2018 (131) Maart 2018 (305) Februarie 2018 (225) Januarie 2018 (268) Desember 2017 (332) November 2017 (249) Oktober 2017 (140) September 2017 (134) Augustus 2017 (170) Julie 2017 (184) Junie 2017 (120) Mei 2017 (135) April 2017 (165) Maart 2017 (179) Februarie 2017 (117) Januarie 2017 (157) Desember 2016 (99) November 2016 (102) Oktober 2016 (143) September 2016 (152) Augustus 2016 (315) Julie 2016 (191) Junie 2016 (192) Mei 2016 (226) April 2016 (342) Maart 2016 (155) Februarie 2016 (81)
Titel: Ek dink (Opdrag 8)
Datum gepubliseer: 30 Augustus 2018 Aantal woorde: 212 351 Kere gelees ♥2
Die Nimfoleptiese digvorm het in die digtershart ontstaan. Spesifiek in die geskiedkundige dorpie Wellington in ongeveer 2014. Die dorp is ryk aan skrywers uit alle era’s en almal met uiteenlopende agtergronde. Tussen Breyten en Adam se stemme moet die digter dink en skryf oor iets wat sy muse aanhits. Caren Kearley het hierdie nimfoleptiese versvorm ingespan om uitdrukking te gee aan haar natuurlike drang om te dig. Die tema is om ‘n buitensporige geesdrif of begeerte vir die onbereikbare in die stylvorm te beskryf, wat die leser emosioneel aanraak. Die titel van die gedig moet wees: “Ek dink.” Dit moet intertekstueel handel oor die digter se begeerte om te skryf, mag nie meer as twaalf versreëls hê nie en die eerste en laaste vers moet presies dieselfde wees. In versreël nommer 8 moet die nimfoleptiese gedagte verwoord word, met ander woorde, die onbereikbare moet beskryf word.
Ek dink net wilde woorde uit
elke uur van die dag
soos prentjies teen die muur
met snot en trane besmeer
die varnish-laag lê binne;
die titels hang in kringe
waar hul dink hul hoort
(en mense lees dit)
terwyl vismotte gate vreet
deur gedagtes en gedaantes
van toentertyd tot hier, en
ek dink net wilde woorde uit.
En jou wilde woorde mag maar gesien en gelees word. ☺
Baie goed en mooi stukkie werk hierdie.
‘n prag skepping Caren.
5 Lede, 56 gaste aanlyn
Mei 2020 – Ek wens dat ek … projek (13)