Die uitdaging om saam op te staanFoto: Pixabay.com “Alles wat julle wil hê dat die mense aan julle moet doen, moet julle ook aan hulle doen,” sê Jesus in Matteus 7 en voeg dan by: “Dis tog waarop dit neerkom in die wet en die profete.” Dis reg, betoog teen die 70+ plaasmoorde die jaar (volgens AfriForum), die 19 000+ ander moorde, teen Zuma en korrupsie en xenofobie en onmoontlike universiteitskoste en geweld teen vroue en kinders … ek het ook al en ek sal weer. En dan, as jy die volgende dag terug is by die huis of by die werk, wees ŉ vredemaker. Iemand by ŉ universiteit in Pretoria nader my ŉ paar jaar gelede oor die moontlikheid van verblyf in ons Echo-huise. Sy het vertel hoeveel studente in die universiteit se badkamers en ander plekke slaap. “Hulle het nie geld vir vervoer huis toe nie,” sê sy, “en tog slaag die meeste van hulle, al moet hulle in die aand onder straatlampe, op trappe of onder bome sit en swot.” Dit het my diep geraak en omdat ek die stryd van baie van ons eie jong mense in ons Echo-gemeenskap ken, het ek besluit om saam te “Fees Must Fall!”. Ek onthou hoe daar letterlik mense van elke volk, stam en nasie deelgeneem het aan daardie eerste Fees Must Fall-optog in Pretoria. Ek het my verwonder aan die mooi gesindheid wat daar onder die mense was. Daar was mense van die ANC, DA, EFF, selfs studente met AfriForum en VF Plus se T-hemde, swart, wit, bruin, dosente, studente, werkende mense en werkloses … Dis jammer die politici het die ding later gekaap. By die anti-xenofobie-optog ŉ tyd gelede was die grootste getuienis die duisende Zoeloes en Sotho’s en Xhosas wat onder leiding van hulle eie kerkleiers betoog het teen die wrede behandeling van hulle broers en susters uit ander lande. Ek dink ons het baie om by hulle te leer. Dit kan baie help as van die mees uiteenlopende mense in ons land mekaar se ontsteltenis kan deel en saam begin opstaan. Met die Swart Maandag-optogte is daar op sosiale media met groot lof verwys na mense van ander rasse wat ook teen plaasmoorde standpunt inneem. Ander het weer gevoel daar was gans te min steun vanuit ander bevolkingsgroepe. Waarom staan hulle nie saam met ons op nie? wou hulle weet. Wel, dis presies hoe mense al dikwels in ons land gevoel het wanneer hulle opstaan teen die een of ander ongeregtigheid wat hulle en hulle kinders bedreig. Waarom is julle mense so krities? Waarom staan julle net op ŉ afstand en kyk? Voel julle dan niks vir ons mense nie? sou hulle vra. Daar is ŉ beginsel wat vir ons almal behoort te geld – en die beste wat ek en jy kan doen, is om by onsself te begin. As jy wil hê “hulle” moet “jou mense” se punt insien, moet ek en jy dalk self begin om die alternatief te leef. Hier is genoeg haat, verdagmakery en oor en weer beskuldigings in hierdie land. Ons het vredemakers nodig, mense wat hulle hande uitsteek, vriende maak en verhoudings bou oor ekonomiese, sosiale en rasgrense heen. Mense wat nie net vra om verstaan te word nie, maar wat self ook moeite doen om te verstaan. Wat hulle iemand anders se swaarkry kan indink. En bereid is om saam openbare betoog te lewer. Ons kan doen met meer empatie in hierdie land. “Your freedom is my freedom,” som iemand dit nou die dag mooi op. Vir elke mens is sy/haar uitdagings die grootste. Ontsteltenis oor ons en ons eie groep se pyn kom natuurlik. Dit verg egter moeite om ander se stryd te verstaan. Onbekend is onbemind. Dis maklik om van ŉ afstand af te oordeel. Dis eers wanneer jy naby kom dat jou oë kan oopgaan en jy begin verstaan. Wat is die alternatief? Die al groter wordende gaping tussen mense, die toename in haatspraak, groeiende vooroordeel en hoogmoed teenoor dié wat met ander dinge as ek worstel, voorspel niks goeds nie. Geseënd is die vredemakers, sê Jesus. Dis juis in tye van onvrede wat vredemakers die nodigste is. Aan die einde van die Bergpredikasie, in Matteus 7, sê Hy dat dit juis die storms van die lewe is wat dít waarop ons fondament gebou is, sal uitwys. Al die liedjies wat ons in die kerk sing, al die Bybelverse wat ons aanhaal, ons mooi preke en belydenisse, Bybelstudies, kerkprogramme en strukture help net mooi niks as ons nie bereid is om ons lig te laat skyn en ook, soos Jesus, ons lewe gee vir ŉ stukkende wêreld nie. Ons getuienis maak die meeste saak wanneer dit nié oor ons gaan nie en ons niks het om te wen nie.