Skeidingsangs | Troeteldiere Huishouding
Skeidingsangs is 'n belangrike gedragsprobleem, wat 'n geweldige emosionele nood vir beide honde en eienaars kan veroorsaak. Dit kan voorkom by honde van enige ouderdom of ras, en is een van die mees algemene redes waarom troeteldier eienaars hul honde ontgin of opgee.
Wat is die tekens van skeidingsangs?
'N Hond met skeidingsangsstelling word abnormaal angstig wanneer hy van sy eienaar afgeskei word. Die erns van die angs en die gedrag wat die hond uitstal, wissel van individu tot individu. Sommige honde word angstig as hulle hul eienaar nie eintlik kan sien nie; Hulle volg voortdurend die eienaar van kamer tot kamer. Ander honde kan duld om alleen in 'n kamer te wees, maar sal gereeld nagaan om hulself te verseker dat die eienaar nog in die huis is, en dan weer speel of kou op 'n been in 'n ander area. Nog ander honde word nie angstig voordat die eienaar die huis verlaat het nie. Sommige honde word baie angstig sodra die eienaar verlaat en ander honde het 'n tydperk waarin hulle gemaklik alleen is, maar hulle word angstig as die eienaar vir 'n lang tydperk weg is.
Hierdie angs styg dikwels hoe langer die eienaar weg is en kan lei tot gedrag soos blaas, pacing, speeksel, blaf, huil, hiperaktiwiteit, krap, kou, graaf, urineer of ontlasting, en vernietiging van persoonlike items of huishoudelike voorwerpe. Honde met skeidsangstellings vertoon dikwels meer as een van hierdie gedrag. Honde het geweet om hul tande te breek en hul naels en vel te verskeur, probeer om uit kratte te kom, en deure te vernietig en deur vensters te spring, aangesien hul angs toeneem.
Honde met skeidsangsang het ook dikwels 'n oordrewe opgewondenheid wanneer hul eienaar terugkeer huis toe. Hulle mag slinger, spring of hardloop in kringe. Hierdie gedrag kan op 'n abnormale tyd duur nadat die eienaar huis toe kom, en die hond sal dieselfde uiterste reaksie hê, selfs al is die eienaar net 'n paar minute weg.
Wat veroorsaak skeidingsangs?
TEKENS VAN AFWYKING ANTIEKE (wanneer eienaar afwesig is)
Niemand weet vir seker hoekom sommige honde skeidingsangs ontwikkel en ander nie. Skeidingsangs kan voorkom by diere van meervoudige of enkel-troeteldierwonings. Skeidingsangs is meer geneig om te voorkom in diere met 'n geskiedenis van mishandeling of van verskeie huise. Honde wat 'n traumatiese skeiding van 'n vorige eienaar ondergaan het, soos dié wat aan skuilings oorgegee is, kan 'n groter risiko hê. Honde wat gemis het op normale sosiale interaksie met mense of ander diere, veral as hondjies, kan ook 'n groter risiko hê. 'N Hond wat nog nooit 'n probleem gehad het nie, kan skeidingsangs ontwikkel as daar 'n verandering in die roetine is, soos 'n veranderde werkskedule van 'n eienaar, of nadat die huishouding na 'n nuwe huis verskuif het. Sommige honde kan skeidingsangs ontwikkel as hulle ouer word.
Dit is belangrik vir eienaars van honde met skeidingsangs om te verstaan ​​dat die onvanpaste gedrag wat die hond uitstal, te danke is aan angs, en nie omdat die hond kwaad is of probeer om by die eienaar terug te kry nie. Om die hond te skel of te straf, sal net lei tot verwarring, meer angs en erger gedrag. Deur videotaping sommige honde wie se eienaars die hond gestraf het vir sy vernietigende gedrag, het hulle getoon dat die hond se angsvlak net toeneem voordat die eienaar normaalweg huis toe gaan. Gedurende hierdie gevalle vind gedragspersoneel die hond se probleemgedrag nie te wyte aan angs om alleen te wees nie, maar omdat die hond angstig is oor die moontlike straf wat dit sal ontvang wanneer die eienaar terugkeer.
Wat moet ek doen as ek vermoed dat my hond skeidingsangs het?
Angstig Cocker Spaniel
As u voel dat u hond skeidingsangs het, is die eerste stap om die situasie met u veearts te bespreek en die hond moet 'n volledige fisiese ondersoek ondergaan. Dit is belangrik om seker te maak dat jou hond se gedrag werklik is as gevolg van skeidingsangs en nie iets anders nie. (Byvoorbeeld, onvanpaste urinering mag voorkom as u hond nooit eintlik heeltemal opgeneem is nie, of as hy 'n urinêre infeksie het. 'N Hond kan blaf wanneer dit alleen is omdat hy voel hy beskerm sy eiendom, of omdat hy 'n ander hond kan hoor.)
Jou veearts kan sekere toetse aanbeveel om seker te maak dat jou hond nie onderliggende mediese probleme het nie, wat kan bydra tot gedragsprobleme of hulle erger maak. Toetse kan 'n volledige bloedtelling, 'n chemieprofiel, urinale ondersoek, skildklier toets, 'n bloeddruk tjek en 'n EKG insluit. Hierdie toetse sal ook belangrik wees om die gesondheidstatus van jou hond te verifieer voordat dit op enige medikasie geplaas word. Wees seker dat jou veearts bewus is van enige ander medisyne wat jou hond alreeds gebruik, en enige vorige gesondheidsprobleme.
Hoe word skeidingsangsbehandeling behandel?
Vir honde met skeidingsangs is die mees effektiewe benadering gewoonlik 'n kombinasie van gedragsmodifikasie oefeninge en anti-angstigheid medikasie. Dit is noodsaaklik om te besef dat beide medikasie- en gedragsmodifikasie-oefeninge belangrike dele van terapie is vir honde met skeidingsangs. In die meeste gevalle sal die gebruik van een komponent alleen nie voldoende wees om sukses te behaal nie. Die medikasie word gebruik om jou hond te help ontspan sodat sy kan konsentreer op die uitvoering van die gedragsmodifikasie oefeninge; Die oefeninge is wat eintlik die hond se reaksie op 'n stresvolle situasie verander.
Algemene medisyne sluit in klomipramien en fluoksetine. Dit is goedgekeurde medisyne vir die behandeling van skeidingsangs wat deur u veearts voorgeskryf kan word.Aangesien hierdie medikasie 'n paar weke kan neem om effektiewe vlakke te behaal, kan kortwerkende middels soos alprazolam eers voorgeskryf word. Trazadon is nog 'n medikasie wat gebruik kan word. Enige anti-angsmiddel wat deur u veearts voorgeskryf word, moet presies soos aangedui word. Honde met skeidingsangs het 'n hoër algehele angsvlak, en dwelms wat gebruik word as deel van 'n behandelingsplan vir skeidingsangs, moet gereeld gegee word, nie net wanneer die hond angstig lyk nie. Geduld is belangrik; Dit kan weke tot maande neem vir sekere dwelms om doeltreffend te word. Dit is dikwels nodig om verskeie dwelms of kombinasies van dwelms te probeer om vas te stel wat die beste vir 'n individuele hond sal werk.
Jou veearts kan jou help met die gedragsmodifikasie oefeninge, of verwys na 'n ervare dier-gedragspraktisyn of -trainer in jou omgewing. Vir die beste resultaat is dit belangrik dat die persoon met wie jy werk, ondervinding het met die werk met honde. Gedragswysigingsoefeninge moet konsekwent gedoen word (vir weke tot maande) om resultate te sien, en die oefeninge moet dalk vir die lewe voortgesit word.
Vermy beloning van aandag soekgedrag. Beloon die hond met petting, behandel of ander aandag slegs wanneer sy kalm en stil is.
Beloon jou hond vir ontspannende gedrag
Beloning ontspanning: Met jou hond in 'n "sit" of "af" posisie in 'n stil rusplek in die huis, beloon jou hond wanneer hy kalm is. U mag dalk 'n mat of bed gee waar u hond na gaan wanneer hy kalm is. Voorsien speelgoed by hierdie "vestigmat" en leer jou hond "onderblyfsels" terwyl jy op die mat is. 'N Rustige hond sal nie pels, sy stert waai of andersins beweeg nie. Gebruik 'n woord soos "maklik" of "bestendig" om te dien as 'n aanduiding van die ontspanne gedrag. Wanneer jou hond leer om by jou te ontspan (dit kan dae tot weke duur), verhoog die afstand tussen jou en jou hond stadig. Gee 'n verrassing wanneer die hond kalm is. As jou hond duidelike tekens het om ontspanne te wees (sit sy kop neer of sug), gee 'n ekstra spesiale beloning. Moenie beledigende gedrag beloon nie, maar ignoreer ook nie jou hond nie.
Desensitiseer na vertrek aanwysings:
Byna almal het 'n vaste roetine wanneer hulle die huis verlaat - skeer of maak, maak skoene, pak die sleutels, dra 'n rok, ens. Hierdie aktiwiteite dui per ongeluk aan op jou hond wat jy gaan verlaat, en baie honde begin angstig raak sodra hulle hierdie vertrekwyses sien. Om jou hond aan hierdie aanwysings te desensibiliseer, doen hierdie aktiwiteite verskeie kere gedurende die dag, maar moenie verlaat nie. Probeer ook om by 'n ander deur te gaan en die geluide van die vertrek te sluit.
Dit is die beste om 15-30 minute neutraal te bly rondom jou hond voordat jy vertrek en soos jy vertrek. As jy gereed is om te vertrek, beweeg net jou hond na die kamer of krat waar hy sal wees terwyl jy weg is, die kos-gevulde speelgoed verskaf, en rustig vertrek sonder om iets te sê.
Tensy bevalling angs verhoog, huisves jou hond in 'n gemaklike, veilige, kamer of ruim krat. Baba hekke werk dikwels beter as geslote deure wanneer hulle probeer om 'n hond te beperk met skeidingsangs
As jou hond nie veilig alleen gelaat kan word nie, oorweeg die dagdiens.
As jou hond vir kort tussenposes gelaat kan word, oorweeg om een ​​of meer keer per dag 'n hondloper te hê.
Verryk die omgewing:
Skakel die radio en ligte 30 minute voor u vertrek. Studies het getoon dat klassieke musiek 'n kalmerende effek op angstig honde kan hê. Wit geluid, soos 'n fan wat hardloop, kan ook behulpsaam wees.
Gee behandel-gevulde speelgoed of koue speelgoed terwyl jy vertrek. Vul 'n Kong of ander speelding met ingemaakte kos en vries dit. Dit sal lank duur. Dit is goed vir jou hond om die meeste van sy kalorieë deur hierdie kos te kry. As jy kan, gebruik lekkernye wat goed gebalanseer is. Verander gereeld die tipe speelgoed om verskeidenheid te verskaf. Voorsien ook die speelgoed by tye wanneer jou hond kalm is en jy nie vertrek nie, dus word die speelgoed self nie 'n vertrekpunt nie.
Honde met skeidingsangstande het dikwels vernietigende tendense, so verskaf iets wat jou hond kan vernietig soos ou foonboeke, koerante, gevulde speelgoed uit spaarsaamwinkels (verwyder enige verstikkingsgevare soos knoppie oë).
Voorsien 'n gemaklike bed.
Honde met skeidingsangs is dikwels geneig om dors te kry omdat hulle meer buig en / of meer val. Probeer vries water in 'n plastiekbottel. Bevestig dit aan die kant van die krat, aangesien dit ontdooi, dit sal nie mors nie.
Toon die terugkeer af:
Wees lae sleutel wanneer jy terugkom. Moenie jou hond groet totdat hy kalmeer het nie.
Moenie jou hond straf of skel nie. Dit vererger die probleem en kan die hond vreesbevange maak vir die eienaar en veroorsaak dat die hond meer angstig word by die verwagting van die eienaar se verwagte aankomstyd.
Feromonen is chemikalieë wat deur die liggaam vervaardig word, wat, wanneer dit geuk word, gedrag kan beïnvloed. Feromoonprodukte, soos Comfort Zone met Dog Appeasing Hormone (DAP), help sommige honde met skeidingsangs. In baie gevalle kan die kraag beter werk as die diffuser.
Oefen en speel roetine: Nog 'n komponent van gedragsverandering wat jou hond kan help om minder angstig te wees, is verhoogde oefening. Oefening het geestelike sowel as fisiese voordele vir honde. Veeartsenykundige gedrag adviseer gereeld 45-60 minute van intense aktiwiteit twee keer per dag. As jou hond 'n "aartappel aartappel is," begin stadig en bou die intensiteit en lengte van die tyd oor 'n paar weke. As u hond enige gesondheidsprobleme het, moet u met u veearts begin voordat u die oefenprogram begin.
Benewens oefening, is dit ook belangrik om geestelike stimulasie (speel haal, opdragte aan te pak, oefeninge by die huis of in 'n klas oefen). Baie soorte honde is oorspronklik geteel om 'n werk te doen, en hulle kan gestres word sonder die geestelike aktiwiteit wat hulle normaalweg sou gebruik as hulle "werk" was.
Hou in gedagte dat jou hond nie hierdie probleemgedrag het nie, want hy is boos op jou of probeer om terug by jou te kom. Straf, veral na die feit, sal net verwarrend wees en meer angs veroorsaak. Begin altyd met 'n besoek aan u veearts om gesondheidsprobleme uit te skakel. Skeiding angs kan 'n baie frustrerende en traumatiese situasie vir jou en jou hond wees, maar met geduld en behoorlike behandeling kan dit gewoonlik dramaties verbeter word.
Artikel deur: Katharine Hillestad, DVM
Horwitz, D. Skeidingsangs by honde. NAVC Clinician se Brief. 2008; November: 61-62.
Horwitz, D. Onderrig honde om te vestig en ontspan. NAVC Clinician se Brief. 2006; November: 57-58.
Knack, R. Die bestuur van skeidingsangs in 'n hond. Diergeneeskunde. 1999; 94 (8): 704-716.
Algehele, K. Kliniese Gedrags Geneeskunde vir Klein Diere. Mosby. St Louis, MO. 1997; 209-250.
Sherman, BL. Skeidingsangs by honde. Versameling. 2008; Januarie: 27-32.
Simpson, B. Hondseparasie angs. Die Kompendium vir Voortgesette Onderwys vir die Praktiserende Veearts. 2000; 22 (4): 328-339.