2010-03-11 ‘Enuma elish …’ - die Babiloniese ‘skeppings’verhaal, en Genesis 1:1-2:4a
Home Geloofskwessies Historiese betroubaarheid 2010-03-11 ‘Enuma elish …’ - die Babiloniese ‘skeppings’verhaal, en Genesis 1:1-2:4a
2010-03-11 ‘Enuma elish …’ - die Babiloniese ‘skeppings’verhaal, en Genesis 1:1-2:4a	Vrydag, 18 Februarie 2011 21:11	‘Enuma elish …’ – die Babiloniese ‘skeppings’verhaal, en Genesis 1:1-2:4a
Deur Gerda de Villiers Gepubliseer 11 March 2010 Artikels Evaluering:
(Oorspronklike artikel kan gelees word by http://teo.co.za/artikel/articles/292/1/Enuma-elish---die-Babiloniese-skeppingsverhaal-en-Genesis-11-24a/Bladsy1.html)
‘Enuma elish’ beteken eenvoudig – ‘Toe (enuma) bo (elish)’. Alle ou Nabye Oosterse literêre werke staan bekend onder die eerste woorde van hul openingsreëls, en sê dikwels – soos in die geval van Enuma elish - nie veel nie. Sou ons die sin voltooi – en dit in goeie Afrikaans doen – lui dit soos volg:
Toe nòg die hemele bo benoem isnòg die aarde onder by naam uitgespreek is …
Die groot geveg stuur uiteindelik af op ‘n een-tot-een geveg tussen Tiamat en Marduk. In haar oopgesperde mond dryf hy die imhullu (vernietigende storm)-wind in wat haar liggaam opblaas. Met sy pyl laat hy haar opgeblase liggaam oopbars. Hy deurklief haar hart en dryf die lewe uit haar uit. Tiamat se vreesaanjaende leërmag slaan op die vlug, maar Marduk neem hulle in sy net gevange. Uit Kingu se hande wring hy die Tablette van Voortbestemming en druk sy eie stempel daarop af.
Die gode is baie dankbaar. Hulle lewer ‘n laaste eerbetoon aan Marduk. Naas Esjarra, die kultiese sentrum van die ou gode, rig hulle vir Marduk sy eie tempel op – Esagila. Dit is die heel laaste groot taak en harde werk wat deur die gode verrig sal word. Want nou is daar mense op die aarde - mense wat hard kan werk, sodat gode vir ewig en altyd kan rus.
So byvoorbeeld word Enuma elish op sy kop gekeer. Die hemel en die aarde (Gen 1:1) is nie die resultaat van Tiamat se gehalveerde liggaam nie, hulle word deur die Here God geskape. Vaagweg sien ‘n mens dalk iets van Tiamat in vers 2 se beskrywing van die ‘waters’ [Ou Vertaling - ‘watermassa’; Hebreeus - tehôm], maar vir die Genesis-skrywers is dit niks meer as die oerwaters van die voortyd nie. Verder is daar ook geen sprake van ‘n stryd tussen verskillende gode nie; Genesis 1 ken net een Here God wat ‘n grootse en indrukwekkende kosmos slegs deur sy woorde skilder.
(Kyk kommentaar op artikel by http://teo.co.za/artikel/articles/292/1/Enuma-elish---die-Babiloniese-skeppingsverhaal-en-Genesis-11-24a/Bladsy1.html)