Hartloos - wat is dit, die betekenis van die woord, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Hartloosheid is 'n karakteristieke persoonlikheidseienskap wat sosiaal bepaal word en impliseer 'n hoë vlak van onverskilligheid teenoor ander se probleme en lyding, 'n gebrek aan reaksie op versoeke en die onmoontlikheid van 'n onafhanklike aanbod van hulp. Hierdie konsep is die teenoorgestelde van hartlikheid, openheid en responsiwiteit, en terselfdertyd sluit sulke sinonieme in soos harteloosheid soos meedoënloosheid, eerlikheid, emosionele dowwe, geestelike doofheid, onsensitiwiteit en ander. Dit is noodsaaklik om vooraf te bepaal dat hoewel hierdie konsep dikwels gebruik word om ander terme te vervang, dit nie 'n presiese plaasvervanger is nie en altyd sy eie skakerings van manifestasie aanneem.
Die betekenis van die woord hartelose het sekere godsdienstige wortels van sy oorsprong, aangesien dit so 'n menslike toestand as die teenwoordigheid van demone in sy hart voorstel. Sulke klank en spelling het gebly, ondanks al die reëls van die woordvorming van die Russiese taal, aangesien dit die betekenis wat in die term ingesluit word, ten volle weerspieël. Hartlose mense word gelykgestel aan geestelik siek of kreupel, en met 'n helder en totale manifestasie van hierdie persoonlikheidseienskap kan mens praat van geestesversteurings. In die neuropsigiatriese simptome, hartloosheid, soos oormatige wreedheid, gebrek aan responsiwiteit op sosiale probleme is 'n teken van geestesversteuring van skisofreniese of psigopatiese spektra.
Hartloosheid is nou verbind met 'n hoë vlak van egoïsme of selfs egosentrisme in die afwesigheid van enige emosies ten opsigte van almal wat laer of swakker is. Selflose dade, sagmoedigheid in omloop, genade in vergifnis - dit is slegs 'n klein lys van wat nie beskikbaar is aan hartelose mense nie. Inteendeel, hy is altyd op soek na 'n voordeel, hy kan oor sy kop gaan, ander seermaak en nie voor morele etiese wette stop nie. Terloops, wetlike en geestelike wette sal so 'n persoon net tot 'n sekere tyd beperk tot die kenmerk van onsensitiwiteit in die persoonlikheid oorheersend word.
Die gebrek aan deelname aan die lyding van ander is nie te wyte aan die begeerte van 'n persoon of sy persoonlike keuse nie - dit is al die gevolge van frustrasie as gevolg van beserings of die gebrek aan ontwikkeling van sekere karaktertrekke. Hartloosheid groei uit 'n gebrek aan moraliteit en 'n oriëntering tot geestelike en morele norme en prioriteite, 'n verset van die stem van gewete, en daarna 'n volledige nalatigheid vir sy seine. Op baie maniere is die opkoms van net so 'n persoonlikheidseienskap te wyte aan die moderne samelewing en die veranderende aard van interaksie tussen mense in 'n globale sin. Dus, hoe harder die wêreld om, hoe meer verstaan ​​'n persoon die relevansie om net hul belange na te streef.
Praktyk toon dat as jy ander gehelp het, selfs tot nadeel van jouself, is dit nie 'n feit dat jy ondersteuning sal kry wanneer jy dit nodig het nie. Ons word toenemend gewoond aan die feit dat op die opregtheid van die hart gemanipuleer kan word deur armes en siekes, wat eintlik akteurs of spekulante is. Vriende en kennisse oordryf hul ongeluk om ondersteuning te kry wanneer hul sake beter is as joune. Dus word beskerming teen emosionele reaksies op die gebeure van die omliggende wêreld geleidelik gebore, en slegs een se doelwitte in prioriteite nagestreef.
Hartloosheid is die ernstigste misdaad teen die menslike natuur, jou eie siel en die mense rondom jou. Dit is daaruit dat alle ander misdade, veroordeel deur wettige of godsdienstige owerhede, stem. Wanneer 'n mens nie omgee wat met ander mense gebeur nie, hoe sy optrede en woorde hulle kan beïnvloed, word hy outomaties sosiaal gevaarlik en onaangetas.
Die gevolge van die ontwikkeling van die eerste beginsels van hartlose kan nuttig wees vir die tydelike behoud van die persoonlikheid, byvoorbeeld in situasies wat 'n te sterk frustrerende effek het of terugkeer na die traumatiese herinneringe. Maar dit moet verstaan ​​word dat wanneer 'n persoon in so 'n wêreldbeskouing bly, sielpartikels wat in staat is om te reageer op ander, geleidelik afsterf, wat lei tot verlamming van nie net normale interaksie nie, maar ook die moontlikheid van hul eie ontwikkeling. Dit gaan nie net om grootskaalse begrip, maar ook om direkte interpersoonlike interaksie. Die agteruitgang van die samelewing beïnvloed die vlak van elkeen van sy lede, maar 'n enkele persoon kan dinge begin verbeter.
Die probleem berus op die feit dat daar minder en minder aandag word besteed aan die ontwikkeling van spiritualiteit, sowel op staatsvlak as in gesinne. Groei en word opgewek deur internet en gadgets, mense verloor die warmte van lewendige kommunikasie, hulle verstaan ​​nie meer hoe om pyn te veroorsaak of geestelike warmte te bring nie. Die oplossing van die probleem moet egter begin met die spesifieke interaksie van twee mense. As jy in 'n verhouding met 'n hartlose persoon is, dan kan jy net met groot geduld dit verander. Deurlopend te wys hoe belangrik hierdie persoon is, ten spyte van sy nabyheid en roekeloosheid, hoe jy kan voortgaan om oop te maak, te deel, te versigtig en simpatieer te gee. 'n ander. Dit is soortgelyk aan die pogings om die gletser te smelt met 'n haardroër, maar dit beteken nie dat die ys op sommige plekke nie sal ophou groei nie.
Voorbeelde van hartloosheid is vol van die rolprentliteratuur en die alledaagse lewe van elke persoon. Dit is te danke aan die feit dat diegene wat sensitief bly, uiters geïrriteerd en verras word deur die soortgelyke reaksie van 'n ander persoon en die vermoë om op hierdie manier interaksie met die wêreld te bou. Alle fiktiewe voorbeelde is ontwerp om op een of ander manier aandag te vestig op waar hartseer gewoonlik ontstaan ​​ten einde nie die gevolge daarvan te hanteer nie, maar om die ontwikkeling van sulke situasies by die wortel te stop. Dit is ook 'n poging om diegene wat nog 'n paar sensitiwiteit het, te bereik sodat hulle moontlike negatiewe gevolge kan sien.
Vir almal anders, is dit die beste om vertroud te raak met die konsep van hartelose deur die voorbeelde hieronder te gebruik om hierdie kenmerk in jouself of jou geliefdes betyds te sien.
Hartloosheid manifesteer altyd waar hulp of simpatie nodig is. Byvoorbeeld, as iemand van die kinders gevra word om die diere te versorg, maar dit is vervelig of moeilik vir hom en hy hou op om die troeteldier te voed - dit gaan nie oor onoplettendheid en ouderdom nie, maar oor die gebrek aan ondervinding. Om jou eie voordele te soek, kan in absurde dinge wees - om nie 'n bejaarde persoon in vervoer te gee nie, om jou sak in te sit en dit nie in jou hande te hou nie, nie te wag vir 'n kollega uit die werk, om die laaste motor te neem nie, want jy wil tee drink.
Daar is 'n gebrek aan warmte in swart humor en sarkasme. Wanneer dokters, op grond van hul spesialisasie, ophou om sensitief te wees vir die dood en sterk gevoelens oor die gesondheid van ander mense, kan hulle frases sê wat pasiënte in 'n toestand van stille horror en torpor uitsteek. Dit is onmoontlik om te sê dat dit doelbewus gedoen word of dat 'n persoon daarvoor streef, want diegene wat met ander meedoen, gaan genees, en dan eers uitbrand in die proses.
Moeders wat hul kinders verslaan om op straat te huil en mense te verhoed, is ook voorbeelde van harteloosheid, aangesien hulle kies om hul selfsugtige belange te behou (die beeld van 'n kulturele en opvoedkundige vrou wat in sosiale norme pas) in plaas daarvan om te reageer op die behoefte van die kind.
So 'n karakterkwaliteit moet nie noodwendig manifesteer op die vlak van persoonlike interaksie tussen mense wat bekend en betekenisvol is nie. Dis net dat dit die meeste seer maak. Jy kan op straat gestoot word en sê dat jy skuldig is, ignoreer die versoek om 'n manier voor te stel of 'n apteek te vind - dit is klein manifestasies wat almal raak.
Absolute vriendelikheid is die hulp aan almal wat vra en aan die behoeftiges, selfs wanneer hulle stil is, is dit gevoelens vir die lot van die mense van die wêreld wat in die meter en op 'n ander vasteland is. Dit is onmoontlik om so 'n spanning te weerstaan, en nie 'n enkele hart kan soveel pyn op homself akkommodeer nie, dus beskerming in die vorm van harteloosheid, onverskilligheid, roekeloosheid, wat 'n individu help om te oorleef, werk. Die grootste probleem is hoe sterk hierdie of daardie polariteit gemanifesteer word en hoe relevant hierdie situasie is.