Versoek om antibiotika - Aanbevelings - 2022
Wat is die korrekte? In die pre-antibiotiese wêreld is baie kinders deur bakteriële longontsteking, bloeding, breinvliesontsteking opgeneem, en wat genees is met selde siekte, gehoorverlies en verlies. Die ontdekking van antibiotika en die ontwikkeling van 'n grootskaalse metode om dit te bewaar, het die lewensverwagting met tien jaar verleng. Maar as ons terugkeer na hierdie wonderwerk, kan daar 'n 'post-antibiotiese wêreld' kom waarin bestaande medisyne nie meer weerstandbiedende stamme sal beïnvloed nie, en dokters weinig pasiënte sal help.
In die natuur produseer sampioene antibiotika - nie toevallig nie. Die meerderheid grondbevattende swamme (soos penicillium notatum of swam) ding mee met grondbakterieë om dieselfde habitat, voedsel. Om meer gebiede te dek, het hy 'n stof ontwikkel wat bakterieë doodmaak. Die mensdom is gehelp om die verskynsel te ontdek deur 'n toevallige ondersoek na die inhoud van 'n laboratoriumgereg.
Meer en meer sampioene word oor die hele wêreld bestudeer, en meer en meer kunsmatige antibiotika word bevorder: navorsing is aan die gang. Maar waarom het ons meer antibiotika nodig? Omdat sommige van die bakterieë nie meer geraak word deur middels wat reeds oud is nie. Babas "vind" die teenmiddel teen gif en is bestand (bestand).
Die verhaal begin altyd met die gevolg dat 'n toevallige genetiese ongeluk (mutasie) lei tot die geboorte van 'n bakterie wat bestand is teen die antibiotikum (dit produseer byvoorbeeld 'n proteïen wat die chemiese struktuur van die antibiotikum afbreek). Wanneer 'n pasiënt 'n middel ontvang, word die bakterieë wat sensitief is vir daardie antibiotikum dood, maar die weerstandige organisme doen dit nie, en begin selfs vinnig vermeerder in die bevryde gebied. Die pasiënt kry op die baie kort termyn die vorige antibiotika tevergeefs, wat oneffektief sal wees teen die weerstandige stam. Kyk weer - laat ons nie gewig verloor nie!
'N Interessante resultaat was die navorsing wat die risikofaktore vir die groei van weerstandige bakterieë ondersoek het. Dit blyk dat kinders die kwesbaarste is met enige siekte na die dokter. Ongelukkig weet sommige dokters dit nie of wil bakteriële siektes van virusinfeksies onderskei. Waarom nie? Een rede is omdat daar min simptome is wat baie ooreenstem: virusinfeksies wat seer keel veroorsaak, kan gemeng word met bakteriële seer keel, keelseer in die neus, koue seer bakteriële longontsteking.
Deeglike ondersoeke, velduitstappies en toepaslike metodes kan tussen twee soorte soogdiere onderskei. Maar baie ouers hou hul kinders net veilig as hulle 'goeie antibiotika kry'. Aan die ander kant bestaan ​​dokters uit uitverkoopte pasiënte, om nie te praat van die dwelmbedryf nie, waarvan die ekonomiese doelwit is om meer medisyne te bekom. Die dokter is nie in 'n swak posisie as u nie u pasiënt wil verloor nie.
'N Baie goeie middel teen virale infeksies is vir ouers beskikbaar: dit is geduld. Daar is niks anders wat ons kan doen om die kind se toestand te verbeter deur aangename toestande te skep, oppas te wees en naarheid, naarheid, droë mond en voeding te verlig nie. Dit is hoe 'n gesonde organisasie die virus oorkom. Maar dit is nie ongewoon dat 'n ouer ophou om die vel na die tweede warm dag te ontwikkel en om antibiotika te vra nie - en hier is 'n bewys: die kind sal beter wees met die dag. In sulke gevalle lyk dit ongelooflik dat selfs 'n klein middel in soveel tyd herstel sou gewees het - die genesing word aan die antibiotika toegeskryf.
Die oordruk van bakterieë is nuttig - selfs al is die virusse een vir een.
Bakterië kom in die goeie deel van die menslike liggaam voor: dit help met die vertering, beperk die aantal bakterieë wat vir ons gevaarlik is, en hou die groei van swamme onder beheer. Ongelukkig word hierdie goeie bakterieë so nou en dan doodgemaak (byvoorbeeld antibiotika, antibakteriese seep, skoonheidsmiddels) en ons is verbaas as ons aan siektetoestande ly. Natuurlik is die bedryf ook hiervan bewus: amandelbloei blus die mark met swamdoders. Ons betaal vir die vernietiging van bakterieë.
Jy is nie teen Vнrus nie!
Die meeste van die virussiektes word deur ons eie liggame oorkom, en antibiotika help nie meer nie. As ons dit doen teen virussiektes, sal ons liggaam steeds in groter moeilikheid wees as ons homself sou laat genees omdat:
sommige van die voordelige bakterieë word doodgemaak, wat kan lei tot spysvertering
Habitate word vrygestel vir gekweekte bakteriespesies
bakterieë wat by ons woon, is bestand teen antibiotika
die swamme neem beheer oor die gebiede wat deur hom verkies word (vel, vagina, luierarea, mond).
Dit is nie die ouers se verantwoordelikheid om vas te stel wat verkeerd is met die kind nie, maar die volgende feite help my om die versekering te gee dat ons die voorskrif sonder 'n antibiotiese voorskrif nagelaat het:
As u kind na 'n dag of twee gesond, los, speels en siek is, is hy of sy byna sekerlik besmet met 'n virus.
'N Kind wat met die bakterie besmet is, lyk baie siek. As die toestand nie verbeter nie, selfs nadat die koors bedaar het, is dit waarskynlik deur bakterieë aangeval.
Neem dit in elk geval na u dokter: u kan antibiotika benodig. 'N Antibiotikum kan 'n lewe red!
Laat ons seker maak dat u die toets doen
U huisarts kan vandag bepaal of 'n virus of bakterie die siekte veroorsaak - as u die regte gereedskap het. Dr Etelka Korausz (portret) is een van die min kinders wat 'n beduidende bedrag daarvoor geskenk het. Aangekoopte CRP's en 'n streptokokkastel (vinnige toets vir streptokokke) help u pasiënte om antibiotika te ontvang slegs wanneer dit nodig is.
Met behulp van CRP's kan 'n stof (C-reaktiewe proteïen) in 'n paar druppels bloed opgespoor word, wat deur bakteriële infeksie in beduidende hoeveelhede in die liggaam geproduseer word. 'N Klein filter op die vingerpunt en na 'n paar minute kom ons agter dat 'n virus of bakterie in die agtergrond van die siekte is. Die toets gee 'n dag na die bars van een van die betroubaarste resultate. Of u nou verkoue of asem wil kry, hierdie toets kan met tot 100% sekuriteit gebruik word. Die streptoets help om vas te stel of die bakterie binne minute deur sterptokokkale bakterieë besmet is of nie. Aangesien daar slegs in hierdie geval antibiotika vir keelontsteking toegedien moet word, kan hierdie metode baie pasiënte teen oormatige dwelmverbruik beskerm.
Die koste van 'n CRP-eksaminator is ongeveer $ 50, en u moet voortdurend die materiaal benodig wat u benodig vir u eksamen, dus is die koste van 'n CRP-eksamen ongeveer 200 dollar. Een strooptoets is 1000 HUF. Die dokter moet nie die pasiënt inlig oor die koste van diagnose nie. U kan besluit om aan te pas by u eie grense of om voort te gaan op grond van minder seker simptome. Daar is waarskynlik 40-50 CRP's in die land by algemene praktisyns, en die gebruik van streptoets is nie algemeen nie.
Buiten die toonbank antibiotika, benewens die skadelike gevolge daarvan vir die pasiënt, koop ons beursies ook, aangesien maatskaplike sekerheid die koste van dwelmgebruik deur ons skenkings dra. Dr. Zsofia, dr. Meersner pediatriese infektoloog, direkteur van die Nasionale Sentrum vir Pediatriese Geneeskunde, sê die situasie: Vir die professionele persoon is dit baie nuttig om hierdie tweevoudige toets in 'n groter area van die kind te laat doen. Op die oomblik is dit die huisdokter se eie 'vraag' of hy of sy sulke diagnostiese toetse moet gebruik, en min mense doen dit. Dit sal die moeite werd wees om 'n manier te vind om kollegas aan te moedig om dit te gebruik.
Gerigte, professionele behandeling
As 'n infeksie ons liggaam infekteer, begin die immuunstelsel homself verdedig, wat teenliggaampies produseer (teenliggaampies), wat inflammasie verminder. Antibiotika help hierdie proses deur voortplantingsbakterieë dood te maak en te blokkeer. Hierdie tipe medisyne is ondoeltreffend vir spatare, dit kan hoogstens deur bakteriële infeksies voorkom word. Sommige siektes (skarlakenkoors, streptokokkale keelinfeksie, bakteriële longontsteking, serebrale inflammasie, bloeding) word gebruik om ernstige gevolge te voorkom. Sentrale ontsteking kan deur bakterieë en virusse veroorsaak word.
As die oor-neusrif 'n etter agter die timpaniese membraan gesien het, en standaard huismiddels (verhitting van die oor) nie gebruik nie, sal dit die klein pasiënt 'n antibiotikum gee. In die geval van koorsiekoors word die tipe bakteriële aansteeklike siekte wat met urine behandel kan word, ondubbelsinnig gedefinieer, waardeur die effektiewe antibiotiese spesie noukeurig gekies word. Sommige antibiotika dood ook voordelige bakterieë in die mond, wat newe-effekte van diarree kan veroorsaak.
As gevolg van die gereelde gebruik van antibiotika, kan die bakterieë weerstandig raak, gebruik hierdie middels dus slegs as dit deur u dokter voorgeskryf word. Hou by die voorgeskrewe hoeveelheid en duur van die siklus! U moet nie ophou om u medisyne te neem as u kind beter voel nie. Dit is wanneer die leerlinge sterf en weer begin voortplant, en die kind terugval.
Bakterieë of aar?
Verskeie infeksies word veroorsaak deur tagtig tot negentig persent van die virusse, behalwe vir seldsame uitsonderings, is daar geen medisyne, hoef u nie bekommerd te wees nie, en die liggaam van 'n klein kind kan die siekte binne 'n paar dae hanteer. As die infeksie deur bakterieë veroorsaak word, kan die klein pasiënt antibiotika ontvang. In die praktyk is dit ongelukkig nie altyd duidelik aan die hand van die simptome of dit aan 'n virus- of bakteriële infeksie te wyte is nie, en gevolglik is die voorskrif te veel versigtig. Vir sekere siektes, soos purulente inflammasie, longontsteking, pulmonêre mangelontsteking en bloedrooi koors, is dit belangrik om vroeg met effektiewe behandeling te begin.
Dit is waar dat hierdie siektes min of meer suksesvol deur die kind se liggaam hanteer kan word, maar die gebeure kan gevaarlik wees. In die geval van seer keel is die simptome soms nie duidelik genoeg nie. Met 'n eenvoudige bloedtoets, die CRP-toets, kan u pediater binne 'n paar minute bevestig of u 'n bakteriële infeksie het of nie. Dit is 'n spesifieke proteïen van CRP (C-reaktiewe proteïen), wat in klein hoeveelhede in die liggaam van die pasiënt geproduseer word na bakteriële infeksie.
'N Enkele druppel bloed van die vingerpunt af is voldoende vir ontleding, en die ontleders ontleed dit. Van die verandering van die waardes kan die doeltreffendheid van die gekose medisyne en die proses van genesing afgelei word - in hierdie geval kry ons die waardes wat nie daal nie, maar daal. Die weergawe van die CRP-toets, wat in 'n eenvoudige huisarts uitgevoer kan word, is nie van toepassing op babas jonger as ses maande nie. Natuurlik kan u ook die vraag in my adres beantwoord met 'n tradisionele bloedtoets.
Dit is egter langer, dit kan gewoonlik nie by die plaaslike mediese kantoor uitgevoer word nie, en groter hoeveelhede bloed is nodig. Die nadeel van die CRP-ondersoek is dat die gebruik van spesialiteitspreparate steeds nie wydverspreid voorkom nie, in wese die 'ekstra diens' van die pediater, wat nie deur die sosiale sekerheid gedek word nie.
Spesialis: Dr. Etelka Korausz pediater
Dit is selde nodig
Antibiotika is verbindings wat ontwikkel is teen siektes wat deur bakterieë veroorsaak word. Slegs een deel van die infeksies is verantwoordelik vir hierdie patogene, meer virusse, meer swamme en kleiner swamme. Tagtig tot negentig persent van die algemene aansteeklike siektes is van virale oorsprong. In hierdie geval is antibiotiese behandeling onnodig en onaanpasbaar. Daar is ook siektetoestande waarin die pediater beslis een van die verteenwoordigers van hierdie klas medisyne gaan haal: longontsteking, infeksie in die vagina, longontsteking, pulmonale mangel en skarlakenkoors.
Die gewone siening word duidelik veroorsaak deur virusse. Die moontlike gebeurtenis kan bakterieel wees, maar dit is nie raadsaam om antibiotika vir hierdie doel te gebruik nie. Dit is nie seker of die gekose middel regtig effektief is teen die baie sirkulerende bakterie nie, en die breëspektrumantibiotikum, wat effektief is teen die meerderheid van die bakterieë, moet slegs in 'n baie geregverdigde geval gegee word as gevolg van die ernstige newe-effekte: bevorder die ontwikkeling van swamsiektes, verminder die vermoë om te funksioneer en veroorsaak dikwels diarree.
Natalse gebeure kom baie selde voor met toepaslike simptomatiese behandeling ('n neussproei, 'n spesialiteitsapparaat, neusdruppels en medikasie). Voorbehoedende antibiotiese behandeling is slegs nodig by kinders wat gebore is met sekere soorte hartversaking voor die operasie of as die kind aan 'n anatomiese afwyking ly wat die terugkeer van die kind vergemaklik. Voorkomende behandeling van asimptomatiese familielede of skoolkinders van 'n pasiënt met skarlakenkoors is nie meer geregverdig nie.