Om ons olieverbruik te krimp, is een manier om die olie-uber alles-mentaliteit van die Trump-administrasie uit te daag.
Daar is agt jaar van relatiewe vordering oor kwessies waaroor ek omgee, van die klimaat tot gelykheid. Die verkiesing het dit omgekeer. Big Oil is nou in beheer van die omgewing. 'N Senaat met 'n geskiedenis van haat is nou in beheer van die Departement van Justisie. Die nuwe regering blyk te wees van die miljardêrs, vir die miljardêrs en deur die miljardêrs.
Die Latynse frase vir die verskriklike jaar lui hol as jy dink oor die gebeure van hierdie jaar en die Lakota-frase mni wiconi. Water is die lewe. Maak geen fout: Jaar 2016 is 'n inspirerende en historiese oomblik. Standing Rock is nie meer net 'n geografiese ligging nie, maar woorde wat ons elkeen noem om meer te doen. Staande Rock is 'n herinnering dat mense wat saam staan, wonderlike dinge kan doen wanneer hulle onreg in die gesig staar.
Dink aan die maniere waarop ons deur ons eie vordering verlei is. In September het President Barack Obama byvoorbeeld die Paryse-ooreenkoms oor klimaatsverandering geprys en dit genoem: "Die beste kans dat ons 'n probleem moet hanteer wat hierdie planeet kan transformeer op 'n manier wat dit vir ons baie moeilik maak om Hanteer al die ander uitdagings wat ons kan in die gesig staar. "Lofty woorde. Tog is die werklike regeringsaksies om daardie woorde te implementeer, in die beste geval beperk. Baby stappe. Stel u 'n raamwerk voor wat begin met die belofte van Parys en bou dan besluite wat daarop gebaseer is. In daardie scenario sou daar geen debat oor die Dakota Access pyplyn gewees het nie, want ons sal dit nie nodig hê nie.
Maar ten minste vir die volgende vier jaar sal die regering die teëstander wees. Die hele staatsapparaat sal meer lyk soos die Morton County Sheriff se kantoor as ons bondgenoot. Ons sal almal waterkanonne in plaas van vertroostende taal in die gesig staar. Maar ons kan duidelik wees oor die uitdagings wat voorlê om te weet dat die regering absoluut verkeerd is oor die aard van die probleem.
So, hoe lyk ons ​​land se Standing Rock oomblik?
Op sommige maniere is dit reeds ontvou. Die BP Statistiese Oorsig, 'n vooruitsigte van die energiebedryf, berig dat koolstofvrystellings in 2015 reeds "die laagste groei in emissies in byna 'n kwart van 'n eeu getoon het, behalwe in die onmiddellike nasleep van die finansiële krisis." Soortgelyke data wys ons ry minder myl en daar is bestendige groei in hernubare energiebronne. En daar is dit vertel: Die hoeveelheid kapitaal wat in skoon energie-ontwikkeling belê word, $ 328 miljard, is die meeste.
Federale prosesse sal die Dakota Access pyplyn vertraag as die beloofde Januarie 2017 operasionele teikendatum, en die litigasie met die Staande Rock Sioux-stam kan die projek vir baie meer maande vertraag. En elke dag, elke week, en elke maand se vertraging, maak die Dakota Access Pipeline minder finansiële uit die oogpunt.
Die stam en sy bondgenote het die wêreld gewys hoe om kragtige magte te verslaan.
Olieproduksie in die Bakken-streek was 'n dag in 2016 deur sommige 13,000-vate. Die oliebedryf hoop dat die nuwe Trump-administrasie dit sal verander en die skakelaar omskakel wat die verbruik terugbring. Trouens, oliemaatskappye, sowel as die staat van Noord-Dakota, hou vas aan die idee dat olieproduksie per dag op 'n magtige wyse tot ongeveer 2 miljoen vate sal verdubbel. En die idee word versterk deur die stygings in oliepryse, nuwe goedproduksie en meer boorwerk.
Maar die teenoorgestelde is moontlik. Ons kan voortgaan om ons olie-aptyt te krimp. Ons kan Standing Rock as die raamwerk vir verbruik stel. Dit is een manier om die olie-uber alles-mentaliteit van die Trump-administrasie uit te daag. Ons stap. Ons pas die temperatuur in ons huise aan. Ons meet ons eie koolstofverbruik met die doel om dit met 20 persent of meer te verminder.
Staande Rock het ons verbeelding gevang. En terwyl dit net een stryd was, het die stam en sy bondgenote die wêreld gewys hoe om magtige magte te verslaan. Nou maak die groter toets verdere olieproduksie irrelevant.
En in 2017 beteken dit dat ons die stryd op nuwe maniere optel.
Mark Trahant is 'n onafhanklike joernalis en 'n joernalistiek professor aan die Universiteit van Noord-Dakota. Hy is 'n lid van die Shoshone-Bannock stamme. Sy mees onlangse projek is TrahantReports.com. Hy is 'n bydraende redakteur by JA! Volg hom op Twitter by @TrahantReports.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Skep van gemeenskappe saam met radikale liefde
Hoe om 'n vegter van die lig te word: 'n nuwe energie, 'n nuwe ...
Hoe Noorweë vermy word om 'n Fascistiese Staat te word
Lesse vir ons tyd van Rachel Carson
What You Need to Know About the Dakota Access Pipeline…