🥇 ▷ Die aankondiging van die spesifieke genie: 'n ongelooflike pragtige speletjie met 'n treffende boodskap ✅
Die aankondiging van die spesifieke genie: 'n ongelooflike pragtige speletjie met 'n treffende boodskap
Ek was bekommerd daaroor dat hy deur 'n konkrete genie geboelie word totdat die hoofkarakter op die grond gedruk is en sy maag hard geslaan het.
Dit laat my waarskynlik duiselig voel, maar tot op daardie stadium was afknouery redelik lig. Toe kom DINING. Dit is 'n skielike oomblik van geweld wat die toon van die spel radikaal verander. Dit is ernstig.
Die geboelie kind is 'n tiener kunstenaar met die naam Ash. Hy probeer Denska, sy verwoeste kusstad, vernuwe en die mure met kleurryke straatkuns bedek. Met behulp van 'n towerskorsing wat hy in die vroeë stadium van die spel vind, kan hy sy skilderye letterlik verryk – behalwe dat ek met elke strofe en ikoon skilder. Met regte handbewegings kan ek die samestelling na my smaak aanpas wanneer ek verf op die mure aanbring.
Ek kan sterre kies, die noordelike ligte, bome, narcissen, gras – elemente uit die hele landelike landskap. Dan hou ek R2, kantel die PS4-beheerder om lyne te trek op die somber doeke wat groei uit sade, takke en ligte in die lug. Alles groei vinnig voor my, en dan swaai dit rustig in die verbeelding in die wind. Vir 'n oomblik vergeet ek dat ek op soutstene van 'n geslote sardienfabriek verf.
Dit is die derde en laaste iterasie van Concrete Genie se verfmeganika. 'Dit was baie stresvol om hulle tot by hierdie punt te bring,' sê Dominic Robilliard, kreatiewe direkteur van PixelOpus. "Hoofsaaklik omdat dit so krities blyk te wees oor die onderwerp, die geskiedenis, alles – dit vorm die basis van die hele formule wat werk." Die idee is om dieselfde gevoel van eienaarskap oor elke beeld as Ash te voel. As gevolg hiervan, as die skelm hulle begin verwoes, is jy net so senuagtig soos hy.
Daarom is dit so belangrik dat die skilderye deur die outeur geskryf is. Dit verg egter 'n noukeurige balans, wat PixelOpus 'n tydjie geneem het om te oriënteer. Die beheer moet vryheid van kreatiwiteit bied, maar terselfdertyd moet dit intuïtief wees. "Op die oomblik dat u te veel help, stop u om te voel dat dit u grafika is," verduidelik Robilliard. Die eerste poging van die span met die meganika van die skildery het vlekke ingesluit wat jy teen die mure gegooi het en dan met gesigte gevul is. "Dit het nie gewerk nie, want jy voel net nie genoeg verbonde nie," sê Robilliard.
Daarna het hulle die sjablone wat u gekies het probeer, en daarna geverf om die vorm te kry wat u wil hê. Die artistieke direkteur Jeff Sangalli sê hulle het 'goed' gewerk, maar was nie tevrede met die resultaat nie. Die oplossing het verskyn nadat die span se tweeling, Becky en Lucie Roberts, gevra is om hul vaardighede in tradisionele animasie te gebruik om die meganika van die skilderkuns weer te verbeel. "Hulle het hierdie aanvanklike visualisering gemaak toe die bome lewendig geword het – ek wens ek kon jou wys – en die gras het gegroei," onthou Sangalli van vreugde. 'Ek was net' o, ons moet probeer om dit te bereik. '
Nie net jou handbewegings lei die natuurkragte direk nie, maar jy kan krullerige horings en stekelrige horings op klein monsters noem wat gene genoem word. "Die manier waarop wesens geskilder word, beïnvloed hul persoonlikheid," verduidelik Sangalli. Ek sien hoe hierdie wesens tot lewe kom in die beeld wat ek aan hulle gee, waardeur ek die vlak van emosies kan belê in my skilderye wat die skeppers van my wil hê. Die landskappe wat ek skilder, is onteenseglik mooi, maar dit het nie die karakter wat ek regtig nodig het nie.
Een genie vra my om 'n vuurtjie te verf sodat hulle kan opwarm. As hy klaar is met die vryf van sy hande, vra hy vir 'n veld blomme om deur te sny – ek pleeg en kyk na sy reis en druk met opgewondenheid deur die stingels. Die genie merk dan die basketbal op die beton buite die skildery en vra Ash om op haar te skiet deur 'n nabygeleë hoepel. Hy doen dit suksesvol, waardeur hulle met vyf kan vier. Ek glimlag van oor tot oor.
Terwyl hulle met sulke gene speel, maak hulle dit gelukkig, maar dit dien ook om te speel, want die vrolike genie sal Ash in ruil help. Ek lok 'n vrolike rooi genie op houtplanke wat in die deur vasgespyker is, waar hy vuur inasem sodat die blokkade val. Slegs rooi gene kan dit doen omdat geel elektriese eienskappe het en blou gene die wind beheer. Enige genie kan egter wonderlike verf maak. Gewapen met hierdie uiters kleurryke, versterkte verf, kan u vetterige graffiti verwyder wat u verhinder om op sommige mure te verf en die gebied weer op te vul.
Maar vooruitgang is nie so maklik nie. Soms moet u 'n klomp boelies vermy wat u lewendige kuns op die mure probeer breek. Dit is redelik maklik, want jy kan fluit om hulle af te lei, klim dan op die dakke en spring na die oorkant en baan jou pad. Al haal hulle jou aan, knip jy net die kwas en gooi dit op die vloer. Lig die kwas weer op, wat dit heeltemal herstel sodat u kan voortgaan.
Hierdie gebrek aan konsekwentheid het veroorsaak dat ek aanvanklik die beeld van afknouery deur 'n spesifieke Genie ondermyn het. Ek was bang dat hy sou miskyk hoe skadelik dit kan wees. Dit was deels te wyte aan die feit dat metafore die dominante manier geword het waarop speletjies ernstige probleme oplos. Neem byvoorbeeld Papo & Yo, wat praat oor 'n aanstootlike, alkoholiese vader wat verteenwoordig word deur 'n fantastiese dier wat verslaaf is aan paddas. U kan sy kunstenaarskap geniet, maar soos baie ander speletjies, want Papo & Yo verberg die rou tema onder skoonheid en metafoor.
Aanvanklik het ek rede gehad om te glo dat die konkrete genie ook hierdie weg sou volg. Op hierdie tydstip kan die donkerte van die kusdorp die verswakkende geestesgesondheid van Ash weerspieël. Sy pogings om die kleur van die stad te herstel, kan 'n metafoor wees vir hoe sy kreatiwiteit hom help om dit te hanteer. Maar hy word regtig geboelie, en jy sien dit, so ek het gehoop dat hy deur die loop van die wedstryd teenwoordig sou wees, wat die harde werklikheid weerspieël om die slagoffers te intimideer en hulle miskien te help oorkom.
Alhoewel ek nie seker is watter rigting 'n spesifieke genie gaan nie, is ek my gerusgestel deur die feit dat ek nie die eerste een is wat met programmeerders oor hul intimidasie gesels nie. "Ons was by die partytjie, en my ma het in trane na ons toe gekom, wat ons baie geraak het en gepraat het van haar seun wat op skool geboelie word en gevoel het dat hierdie spel hom op een of ander manier kan help," sê Sangalli. 'Dit het ons beslis laat teruggaan kantoor toe en soveel meer moontlik in die spel geplaas.'
Dit help ook dat boelies 'n persoonlike onderwerp is vir die grootste deel van die PixelOpus-span. "Een van die belangrikste oomblikke aan die begin toe die sketsboek uitmekaar geskeur is, het regtig met ons komponis Sam Marshall gebeur toe hy 'n kind was," onthul Robilliard. Die Roberts-tweeling het ook hul persoonlike lewens geneem om geloofwaardige boelie-eienskappe te gee. Ek sien dit later in die spel wanneer sommige van die vervolgers die geweld wat hulle teen Ash ingooi, begin bevraagteken – hulle is nie meer naamlose bose wesens nie. PixelOpus wil hê dat u hierdie kinders ontmoet deur middel van hul verhale wat verduidelik hoe hulle vervolgers geword het. "Ons wou 'n meer optimistiese siening neem dat hierdie kinders nie van nature sleg was nie," sê Robilliard.
Al hierdie bemoedigende tekens dat Concrete Genie eerbiedige behandeling van afknouery sal bied. Daar sal metafore wees, maar hy vermy ook nie die werklike skade wat afknouery veroorsaak nie. Sal sy mense help om deur te kom soos hierdie ma op haar seun gehoop het? Ek kan nie sê nie. Dit lyk egter of dit 'n vriendelike plek bied vir beide die slagoffers en die skuldiges aan intimidasie, sodat hulle kan sien hoe dit hul lewens beïnvloed en nadink oor hoe hulle dit kan oortref.
Al is dit nie die geval nie, is ek seker dat die VR Genie Concrete-modus 'n plek bied waar almal kan genees en verjong. Dit begin by my as ek in die grot staan, met die een hand borsel en in die ander een boek. Ek kan kies uit die sterre en plante om uit die boek te verf, en dit dan op die mure van die grot rondom my toepas met behulp van dieselfde handontwikkelde hoofspelmeganismes. 'N Genie met die naam Splotch help my om u te vertel wat u moet doen en die mure skoonmaak na elke skildery.
Dit is heerlik genoeg, maar dan val die mure – en my kakebeen ook. Ek verf nie meer op 2D-oppervlaktes nie. Voor my is 'n volledig driedimensionele wei vir versiering na eie goeddunke. Ek verf nie net bome nie, ek trek hulle uit die grond en rig die takke in vorm. Vlek gryp 'n paar blomme en omskep dit in 'n kroon, en ek plaas bolle op die bome. Ek kan die wind deur die riete blaas om musiek te maak, vuurwerke oor die lug sleep – Splotch lyk met bewondering – en skoenlappers aan die einde van my kwas skiet.
Dit is 'n magiese ruimte om binne te wees en dit is veel meer as wat ek gesien het. Interessant genoeg sal die VR-modus by die hoofwedstryd gevoeg word teen 'n beskeie prys van GBP 24,99 wanneer dit op 9 Oktober vrygestel word. Ek kan nie wag om weer binne te kom en my siel te reinig nie.