Dinge wat u nie aan u sportkind sê nie - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelDinge wat u nie aan u sportkind sê nie
Hierdie eenvoudige opmerkings kan u kind se sukses ondermyn. Is u skuldig?
Deur Catherine Holecko Opgedateer op 4 Augustus 2019
Dit is nie altyd maklik om 'n ondersteunende ouer vir 'n sportkind te wees nie. Wat is die beste manier om u jong atleet te help groei en ontwikkel?
Moenie sê: "Goeie werk"
Welbedoelende volwassenes sê dit heeltyd vir kinders, nie waar nie? Daarom is dit betekenisloos en kan dit selfs 'n negatiewe uitwerking hê. Glad nie wat jy bedoel het nie! 'Goeie werk' klink hol, selfs vir kinders. Hulle kan vertel dat jy dit net sê omdat jy lof wil gee. En dit voel nie goed om lof te ontvang wat u nie verdien het nie. Bespaar dus die lof vir situasies wat dit verdien, en verduidelik dan wat u bedoel: "Ek het opgemerk dat u regtig hard gewerk het tydens daardie boor" of "Mooi vangs! U oefening het regtig goed afgeloop."
Moenie sê: "Waarom het jy nie ..."
Met hierdie frase merk jy wat jou kind gedoen het, maar nie op 'n goeie manier nie. U kies tekorte in plaas van geleenthede vir verbetering. Laat ons sê jou basketbalspeler moet aan haar dribbel werk. "In plaas daarvan om te sê 'jou dribbelvaardighede is swak' of 'jy moet nie probeer om daar te dribbel nie', probeer om te sê 'U weet, met 'n bietjie toegewyde poging aan u dribbelvaardighede, sou u 'n algehele afgeronde spel hê, '' sê Jordan Fliegel, die stigter van CoachUp ('n privaat-afrigting-maatskappy). 'Die boodskap is dieselfde, ' gaan Fliegel voort, 'maar die aflewering is baie anders.'
Moenie sê: "Dit ref moet ..."
Rooi waarskuwing! Amptenare is daar om almal te help om volgens die reëls veilig te wees, en sport is dus lekker en regverdig. En meestal is hulle vrywilligers — of dat hulle so min betaal dat hulle net so goed kan wees. Dit is dus nie 'n goeie sportmanskap om hulle van die erf af te bemoeilik nie (95 persent van die afrigters vir jeugsport wat deur CoachUp ondervra is, sê dat hulle dit al gehoor het!). Om dit later privaat te laat klop, is nie beter nie. Dit is 'n swak voorbeeld vir u kind en laat hom toe om nie verantwoordelikheid te neem vir foute wat hy of sy span regtig begaan het nie.
Moenie sê: "Hoe kan u afrigter nie ..."
Net soos die spanne neem afrigters aan jeugsport deel omdat hulle mal is oor die spel. Dit is beslis nie vir die groot geld nie. Maar hulle is die leiers hier, so staan ​​terug en laat hulle lei. U kind het u nodig om onvoorwaardelik ondersteunend te wees. Dit sal nie gebeur as sy in 'n konflik voel tussen die raad van haar afrigter en haar ouer nie.
Moenie sê: "Ek kan nie jou spanmaat glo nie ..."
Fliegel het hierdie advies vir afrigters, en dit geld ook vir ouers: "Moet nooit iets negatiefs oor een van u spelers vir 'n ander speler sê nie. Dit is nie net produktief nie, maar dit beïnvloed die sosiale krag van die span." Dit is nie goed vir u sportkind of sy spanmaats nie.
Dr Amy Baltzell is 'n professor in sportsielkunde aan die Universiteit van Boston, voormalige Olimpiese roeier, jeugafrigter en medeskrywer van die sportouderboek, Whose Game Is It, Anyway? Sy stel voor om meer positiewe vrae en stellings soos hierdie in te ruil:
Het u dit geniet om te oefen? Watter deel daarvan?
Het u iets geleer? Wat het jy geleer?
Ek het gesien dat u hard werk en baie moeite gedoen het.
Ek is trots op hoe hard jy probeer.
Ek het gesien hoe jy 'n spanmaat aanmoedig, wat my trots op jou laat voel het.
Ek het agtergekom dat nadat u die ander span aangeteken het, u die moed gehad het om aan te hou probeer.