Preke Hebre"ers 10:22
Lofpsalm 118:13, 14.
Daarom roep Hy u op om in geloof, hoop en liefde te lewe
nie sodat u met so 'n lewe in die heiligdom kan ingaan nie, maar omdat u reeds deur Jesus Christus toegang verkry het.
nou nog onvolkome, maar wanneer Jesus weer op die wolke kom, vir ewig en volmaak.
1. Die verskil tussen die Hoëpriester van die Ou Testament en die Hoëpriester van die Nuwe Verbond.
Nou het ons vrymoedigheid om in die heiligdom in te gaan.
In die tyd van die ou verbond kon net die hoëpriester in die heilige der heilige van die tempel ingaan. Hy kon ook net een keer 'n jaar daar ingaan en dan met bloed wat hy moes gaan offer.
... maar in die tweede (die die allerheiligste) die hoëpriester alleen, een maal in die jaar, nie sonder bloed nie, wat hy offer vir homself en vir die sondes van die volk...
Hy het in die heiligdom van God ingegaan as Voorloper.
Hy het in die heiligdom ingegaan en aan die regterhand van God gaan plek inneem en daar bly Hy.
Ons Hoëpriester het ook daar ingegaan met offerbloed net soos die hoëpriester van die ou verbond.
Maar dan met hierdie groot verskil dat dit nie die offerbloed van 'n dier was, wat net simbolies was nie. Jesus het daar ingegaan met sy eie liggaam en bloed as offer.
Dis die verskil tussen die hoëpriester van die ou verbond wat 'n verteenwoordiger was en die Hoëpriester van die nuwe verbond, Jesus Christus, wat 'n Voorloper is, sodat sy volk Hom in die heiligdom kan volg.
Vers 20 beskryf nou hoe die ingang tot die heiligdom in die hemel gebeur. Jesus het 'n pad ingewy. Ingewy beteken dat Hy vir ons 'n heilige pad vir gebruik oopgestel het.
laat ons toetree met 'n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van 'n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water. (Hebreërs 10:22 AFR1953)
op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, (Hebreërs 10:20 AFR1953)
Hierdie pad is nie 'n doodloopstraat in 'n mens se kragte nie - dis 'n pad wat reguit na die heiligdom in die hemel toe loop en wat voor die altaar van God eindig.
Jesus se liggaam het ons versoen, omdat Hy sonde gemaak is ter wille van ons. Al ons sondes is toe gestraf. Daarom is die ding wat ons van God geskei het nie meer daar nie.
Die saak word nog helderder gestel: Ons het 'n groot Priester oor die huis van God.
Die Priester is groot, omdat hy sy werk volmaak gedoen het.
Hy is groot omdat die ontmoeting tussen volk en God deur Hom gebeur.
Ons het nou altyd en vryelik toegang na die heiligdom van God toe. Hy het sy plek by die troon van Heerlikheid ingeneem, en daar bid Hy vir ons by die Vader. Voortdurend word ons saak voor die Here gestel, sodat ons met vrymoedigheid self met ons gebede in die heiligdom van God mag ingaan.
Die Here rig 'n aantal oproepe op ons wat toegang tot sy heiligdom het. Let wel: Die oproepe is nie sodat ons dinge moet doen om toegang te verkry nie. Ons het klaar toegang: ons moet dit net met ons lewensstyl wys.
Die eerste een is dat ons moet toetree met 'n waaragtige hart en in volle geloofsekerheid. Die Nuwe vertaling stel dit so: Laat ons na God toe gaan met 'n opregte hart en volle geloofsekerheid.
Dan is daar 'n belangrike sin by wat ek graag uit die Ou en die Nuwe vertaling vir u wil aanhaal. Dit wys na die doop toe:
..die harte deur besprenkeling gereinig van 'n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water. (OAV).
Ons harte is immers gereinig van 'n skuldige gewete, en ons liggame is gewas met skoon water. (NAV).
Die tweede deel van die sin is ook 'n sinspeling op die doop as daar gesê word dat die liggaam gewas is met rein water.
Ons word opgeroep om die Here in die gebed in sy heiligdom te ontmoet. Ons kan ingaan in die heiligdom, maar ons moet dit doen op die regte manier.
Dan volg die tweede oproep.
Hou die belydenis van die hoop vas, want die Hoëpriester wat dit beloof het, is getrou.
Hierdie belydenis het die hoop van die ewige lewe. Dit het die hoop dat jy na jou aardse lewe volmaak in die koninkryk van God gaan instap.
Daarna is daar die derde oproep. Die skrywer van die Hebreërbrief werk met dieselfde drie dinge waarmee Paulus ook werk, naamlik met geloof, hoop en liefde. Die eerste twee oproepe het die geloof en die hoop van die ware gelowige (ons) geraak. Hierdie derde oproep raak die liefde.
Net soos nou in ons gemeente, was daar ook destyds onder die Hebreërs mense wat rondgefladder het in 'n onseker geloof. Hulle het ook 'n aantal lidmate gehad wat die eredienste wisselvallig bygewoon het.
Daarom staan hier geskryf dat ons mekaar moet vermaan on nie van die eredienste af weg te bly nie. Die woord vermaan veronderstel dat daar bekering daarop moet volg t.o.v. hierdie enkele oortreding en dat daar in die toekoms gereelde erediensbywoning sal wees.
Die vier oproepe eis dus van ons as ware gelowiges om met alke vorm van slapheid in ons geloofslewe te breek sodat ons in die heiligdom van God kan ingaan.
Die teendeel is ook waar. As iemand hierdie dinge nie doen nie, kan hy nie toetree tot God se heiligdom nie, want dan het hy nie die werk van die Hoëpriester van God vir homself toegeëien nie.
As ons nalatig is in al hierdie dinge, beteken dit nou nie dat ons maar net moet aanvaar dat ons hel toe gaan en dan maar boedel oorgee nie. Onthou altyd wat ons bely in die Dortse Leerreëls hoofstuk 5, punt 5: Ons bely daar dat 'n gelowige mens God soms met growwe sondes kan kwaadmaak, en dat hulle daardeur die Heilige Gees bedroef, en ook hulle eie godsdiensoefening versteur.
Dan volg daar presies die volgende woorde: "...en verloor hulle soms 'n tyd lank die besef van die genade. Dit gebeur totdat God, wanneer hulle deur 'n opregte berou op die regte pad terugkeer, weer die lig van sy vaderlike aangesig oor hulle laat skyn."
En laat ons onthou dat die dag van die Here kom, wanneer ons finaal en vir ewig daar sal ingaan.
Slotpsalm 66:2, 6.
Datum: 2Junie 2002.