Just like the Baker’s man can…
Is ons almal koekies uitgedruk op die bakplaat van die lewe,
vanuit die Groot Kombuis. Sommiges daar is Meester bakkers,
ander is nog nie so hands-on nie.
Maar selfs dan is elke koekie nie perfek, net soos die
Pottebakker soms ’n pot verloor, ook so verkrummel
’n koekie so nou en dan, en dan en wan as die
bakkersoond soms net-net te warm raak.
Soms moet die koekie verkrummel sodat die voëltjies ook
kan sing van blydskap vir elke krummel,
soms heel onopgemerk.
Anglo-Boere Oorlog – 110de herdenking, 31 May 2012
Enige iemand wat opreg belangstel in die Anglo-Boere Oorlog.
Mense wat oor die nodige kennis beskik.
Skrywers, joernaliste, fotograwe,
en enige ander belangstellendes op hierdie gebied
(Veral diegene wat meer belangstel in die rol wat Australia in die oorlog vertolk het.)
Indien jy opreg belangstel om ‘’n baie spesiale geleendheid by te woon (op uitnoding), space-mail my asb sodat ek die nodige inligting kan aanstuur.
Nog ‘n selfmoord. Alleen. Enkelbed en tweeplaat stofie. ‘n Koffie beker. Dis al wat van hom oorgebly het. Sy legacy hang in die gang…
Hierdie keer gaan ek nie wonder nie. Hierdie keer gaan ek nie oordeel nie. Hierdie keer gaan ek nie sad wees nie.
Want hierdie keer kan ek actually dit verstaan.
Want sommige mense skree soveel om hulp, dan mense dit later uitdoof. Sommige mense vra maar word nooit regtig aan die hand gelei nie. Sommie huil trane van mismoedigheid en niemand gee ‘n tweede kyk. Sommige mense kla soveel dat stilte soms welkom vir ander is.
Maar dit is hierdie mense wat nooit iets sê nie. Dit is hierdie mense wat nooit huil nie. Dit is hierdie nooit wat nooit kla of skree nie. Dit is hierdie mense wat net die guts gehad het om een keer te vra…en nie ‘n antwoord gekry het nie. Dit is hulle wat in die stille nanag die laaste sê gehad het…
Luister na die stilte in die mense om jou. Kyk na die krake in die maskers wat hul dra. Gee gehoor aan daardie een keer se vraag…en steek jou hand uit.
Moenie dat hulle stilte soos ‘n kerkklok eendag te hard in jou ore kom huil nie. Dit is ‘n klank wat jou middeldeur kan skeur.
Vir elke selfmoord te na aan my, lui hulle klokke onbedaarlik vir lank daarna…en selfs na jare, as dit lank reeds opgehou het…bly die eggo altyd daar.
tussen die oxes en doxes…
Mei 18, 2012 in Sonder kategorie
is daar ‘n heel ander demensie tussen praat en verstaan…
Mei 17, 2012 in Sonder kategorie
…hoekom sommige dinge is soos dit is.
Dis soos om noughts en crosses met jouself te speel, en altyd te voel asof jy die loser is, en nooit die wenner nie…
Dis soos om met jou eie gewete a mental bekgeveg te begin en dan nooit die laaste woord kan inkry nie…
Dis soos om uit gewoonte R100 se petrol in te gooi, maar met elke prysverhoging minder petrol kry, maar die pla jou nie, want jy gebruik steeds net R100 elke keer…
Dis soos om vir jouself te jok…en dan kwaad te wees omdat jy dit geglo het…
Dis soos om te lag van pyn en te huil van blydskap…
En amazingly after all, steeds dink jy is okay…
(nope, nie regtig nie)
vanuit my papierlose agrief…
Op die plein van
het die nageboorte
‘n stemlose gil
het in die lug vasgesuig
‘n ongekende pyn
het in die oë bly sit
uit die diepste poele
het vlak skadu’s in die
krake daarlangs gegooi
tot die donder
met halwe mistastings
tot verkragte gedagtes
jou neem tot
…soekened na die swerwesgat
vir woordverlange… ©
Die spoke van gister
Mei 14, 2012 in Sonder kategorie
In die doolhof van gewete
lê daar ‘n kerkhof van vergifenis
dis net die skadu-spoke
wat nou en dan kom waarsku…
dat die kerkhof steeds
net ‘n doolhof van gewete is
so maak mens…
Is dit nie amazing nie?
Dit herinner my aan iets van Neael Donald Walsch in een van sy
boeke geskryf het…
…om van voor af te leer…nie omdat ons nie reeds die
kennis het om van voor te begin nie, maar omdat ons
nie kan onthou nie…
Dit is soms so maklik om te vergeet, maar so amazing
om dit weereens vir die eerste keer te sien of weer te
Hier gaan dit meer as net oor om nie te vergeet om te onthou nie…
Die lewe is te groot daarvoor…maar om elke ondervinding as nuut
hetsy dit ‘n sonsondergang is…’n storm sien broei…’n voëltjie te sien
nes bou…of net om iemand wat jy ken weer deur nuwe oë te sien.
…as alles maar net so kon gewees het…maar ongelukkig werk die
ongeluk op dieselfde manier… elke seerkry, is ‘n nuwe seerkry, al
is dit ‘n ou wond…
Mei 4, 2012 in Sonder kategorie
Dit is nie omdat ek niks het om te doen nie…of dalk net verveeld is nie…Regtig ek is nie…Ek is besig met research vir iets anders en het op ‘n paar Wel, wat sal ek dit noem… Uhmmmm…Nuus artikels afgekom…
No birdie dumb-dumb
Not Red Bull this time
Laat mens nogal dink…
Regtig? Neander, help hier.