Met my skilderwerk probeer ek om die vrede en rustigheid wat net in die natuur toegevou is, weer te gee. Ek waardeer die wortels waaruit ek stam.
Ek luister so graag na die stem van die natuur. In die stilte hoor ek God se stem, ook in die wind en in die gesuis van die reëndruppels wat val.
Met die tyd wat nou al vir my ook aangestap het, kom ek al meer tot die besef hoe nietig en verganklik ons is, want soos elkeen van hulle na die berge en veld rondom hulle gekyk het en gewonder het, so doen ek dit ook vandag, en oor vyftig of honderd jaar sal my nageslag waarskynlik weer so oor my wonder.
Ek het na my aftrede begin skilder, omdat dit nog altyd 'n obsessie by my was, maar die tyd daarvoor telkens ontbreek het. Nou is dit vir my wonderlike terapie.