Hipertrofiese Osteodistrofie: 'n Been siekte in groeiende honde | Troeteldiere Huishouding
Hipertrofiese Osteodiestrofie (HOD) is 'n been siekte wat gewoonlik jong, vinnig groeiende, groot rasse honde raak. Die siekte het verskeie name, insluitend skeletswawelvlies, Moller-Barlow se siekte, osteodistrofie II en metafyseale osteopatie. Die siekte veroorsaak ernstige lameness en pyn en raak gewoonlik verskeie ledemate. Die oorsaak van die siekte is tans onbekend.
Wie kry hipertrofiese osteodiestrofie?
HOD is 'n siekte van jong, vinnig groeiende honde. Dit tref gewoonlik puppies tussen die ouderdomme van 3 tot 6 maande. Dit is hoofsaaklik 'n siekte van groot of reuse rasse van honde, hoewel daar uitsonderings op hierdie reël kan wees. Soos met die meeste van die jong, groot rasbeenafwykings, raak dit mans meer algemeen as wyfies. Daar lyk nie 'n verhoogde voorkoms in enige groot of reuse ras nie. Daar blyk nie 'n sterk geërfde of genetiese skakel te wees nie.
Wat is die simptome van hipertrofiese osteopatie?
Honde wat met HOD geslaan word, toon dikwels simptome van ligte tot matige pynlike swelling van die groeiplaatjies in die beenbene. Dit raak die eindes van die radius, ulna (lang bene van die elmboog tot by die pols) en tibia (lang been van die knie tot by die hok). Die honde kan lameness en 'n onwilligheid toon om te beweeg. Hulle kan lusteloos wees en weier om te eet. 'N Koors kan tot 106 grade styg. Die siekte raak gewoonlik albei bene op dieselfde tyd. Die simptome kan gewas word en afsonderlik oplos of as die koors baie lank is, en die benige betrokkenheid ernstig is, kan die honde permanente strukturele skade ly of selfs doodgaan.
Hoe word hipertrofiese osteodiestrofie gediagnoseer?
Diagnose is gebaseer op die geskiedenis, simptome, fisiese ondersoek wat pyn en swelling by die groeiplate toon, en met x-strale. Die x-strale sal 'n dun radiolucente (donker) lyn by die metafise (groeiplaat) aan die einde van die ulna, radius of tibia toon. Weinige inflammasie en beenhervorming kan ook op hierdie terreine gesien word. Soms kan daar betrokkenheid en veranderinge in die skedel en tande wees. Honde het dikwels koors en soms 'n hoë witbloedseltelling.
Die behandeling is oor die algemeen ondersteunend. Aangesien dit 'n baie pynlike toestand is, word anti-inflammatoriese middels en pynstillers soos gebufferde aspirien of karprofen (Rimadyl) gegee. (Moenie jou kat aspirien gee nie, tensy dit deur jou veearts voorgeskryf is.) Daarbenewens word die diere gewoonlik 'n breë spektrum antibiotika gegee. Streng rus op 'n gemaklike warm bed word aanbeveel. Voeding van 'n voedsame, hoogs smaaklike kos sal help om honde aan te moedig om te eet. In ernstige gevalle mag steroïede gegee word om die pyn te beheer, maar as gevolg van die moontlikheid dat dit 'n bakteriese siekte is, kan hulle gebruik weens hul immuunonderdrukkende eienskappe gekontraïndikeer word. Vitamien C word dikwels aangevul alhoewel die voordeel daarvan bevraagteken kan word.
Wat veroorsaak dit en hoe word dit voorkom?
Die voorkoming lê daarin om te verstaan ​​wat hierdie siekte veroorsaak. Ongelukkig is daar tans geen ooreenkoms oor die oorsaak van hierdie siekte nie. Een moontlike oorsaak kan 'n bakteriese infeksie wees. Die benige veranderinge en hoë koors ondersteun hierdie moontlikheid. Die probleem met die verkryging van 'n bakteriese kultuur van die terrein en die soms swak reaksie op antibiotiese terapie kan die argument teen hierdie moontlike oorsaak verbrand.
Nog 'n verdagte in die siekte is vitamien C. Dit is bewys dat honde met hierdie siekte baie soortgelyke simptome toon en bene verander as mense met skurvy (vitamien C-tekort). Daarbenewens het hierdie honde dikwels 'n verlaagde bloed vitamien C-vlak. Dogte sintetiseer hul eie vitamien C en het nie 'n voedingsbehoefte vir hierdie vitamien nie. In verskeie studies en in die praktyk, voed die betrokke honde hoë dosisse vitamien C verander nie altyd of genees die siekte nie. Sommige navorsers spekuleer dus dat die lae bloedvlakke van vitamien C 'n gevolg van die siekte kan wees, nie die oorsaak nie.
Nog 'n moontlike oorsaak van die siekte kan voedingswaarde wees. Daar is voorgestel dat verskeie botsiektes by jong hondjies gekoppel is aan 'n oormaat proteïen en kalorieë in die dieet wat tot die ontwikkeling van hierdie probleme lei. Die studies is nie gedoen wat dit bevestig nie, alhoewel baie eienaars van groot en reuse rastjies tans 'n dieet laer in vet en proteïen voed, om gematigde bestendige groei in plaas van vinnige groei aan te moedig. Dit is moontlik dat hierdie siekte deur verskeie faktore veroorsaak kan word. In hierdie tyd weet ons egter nie die oorsaak of hoe om dit te voorkom nie. Hopelik sal toekomstige studies ons meer inligting gee oor die oorsaak en voorkoming van hierdie pynlike en verswakkende siekte.
← Respiratoriese stelsel 101: Basiese anatomie en funksie in honde
Bad en Grooming Jou Labrador →
Entstofversaking: Die basiese beginsels