As 'n wanorde van die brein word bipolêre versteuring algemeen as 'n psigiatriese of geestesongesteldheid beskou. Dit kan egter net so maklik as 'n mediese toestand beskou word, aangesien wetenskaplike navorsing belangrike bewyse toon wat 'n wanbalans van neurotransmitters in die brein toon.
As gevolg daarvan bestaan ​​'n behandelingsplan vir bipolêre versteuring hoofsaaklik uit farmakologiese intervensie (medisyne) en soms sielkundige terapie.
Soms kan psigiatriese hospitalisasies nodig wees om veilig 'n punt van stabiliteit te bereik. Daar is ook behandelingsopsies wat minder algemeen is en dié wat gewoonlik slegs in uiterste omstandighede oorweeg word.
Medisyne vir bipolêre versteuring
Die primêre doel van dwelmbehandeling is om die uiterste bui van manie en depressie te stabiliseer. Dit is ook algemeen dat medikasie voorgeskryf word vir uiterste simptome soos psigose of mede-voorkomende simptome van angs. Soos u sou verwag, is die lys medikasie wat voorgeskryf kan word, groot. Hulle val egter gewoonlik in die volgende kategorieë:
Anti-angs en sedatives
Sielkundige terapieë vir bipolêre versteuring
Soos verwag word met enige toestand wat die brein raak, beïnvloed bipolêre versteuring direk die emosionele en kognitiewe funksionering van diegene wat met hierdie siekte gediagnoseer word.
Daarom kan sielkundige terapie ook 'n belangrike behandeling wees. Daar is gewoonlik 'n aantal doelwitte: om nakoming van medikasie te verhoog, bande te skep met ander wat dieselfde toestand het, negatiewe gedrag te verminder of nuwe hanteringsvaardighede te leer. Die volgende is 'n paar van die belangrikste tipes praatterapie wat gebruik word in die behandeling van bipolêre versteuring:
Gesins- / Huweliksberading
Daar is tye wanneer diegene met bipolêre versteuring episodes ervaar wat 24-uur-sorg nodig het slegs deur psigiatriese hospitalisasie. Hospitalisasies stel gespesialiseerde personeel in staat om pasiënte noukeurig te monitor, om medikasie te verander wat nodig is om stabilisering te behaal, en om gekonsentreerde, gereelde sessies van terapie te verskaf. Hospitalisasies is ook noodsaaklik vir diegene wat sukkel met selfmoord gedagtes. Die meerderheid hospitaalverblyf word as binnepasiënt geklassifiseer - die pasiënt bly dadelik by die hospitaal. Buitepasiënte programme, waarin pasiënte deelneem aan programme gedurende die dag, maar in die nag terugkeer na hul eie huise, word al meer algemeen.
Benewens die behandelingsopsies wat hierbo bespreek word, is daar ook minder algemeen, en dié wat gewoonlik slegs in uiterste omstandighede oorweeg word.