U stap op 'n openbare voetpaadjie wanneer 'n draaier u van agter inhaal, binne die aanbevole afstand van twee meter. Wat om te doen? Teen die tyd dat jy gereageer het, is dit te laat. Net nog 'n ewekansige ontmoeting in die vreemde nuwe wêreld van COVID-19.
Nieu-Seeland se waarskuwingsvlak 2-beperkings vra dat ons "oorweeg ander"Deur 'n afstand van twee meter van vreemdelinge te hou wanneer hulle" uit en om "is. In werklikheid het ons 'n toename in angs vir openbare vervoer en aanbied.
Met sosiale byeenkomste tot 100 mense toegelaat vanaf 29 Mei kan sulke angstigheid net toeneem.
Debatte oor sosiale distansie is dikwels "COVID-19 is weg" teen "COVID-19 is dalk nie weg nie, laat ons maar versigtig wees". Dit is 'n onoorwinbare argument: as gevolg van die virus inkubasietydperk ons weet nog steeds nie.
Dit is ook 'n rooi haring, want as ons slegs op risiko fokus, sien ons toestemming oor.
Toestemming is een van die belangrikste etiese leerstellings. Dit beteken respek vir mense se reg op vrye keuse binne ooreengekome wetlike parameters en volgens hul vermoë om daardie reg uit te oefen.
As dit kom by toestemming, kry Nieu-Seeland 'n "kan beter doen" -graad. Ons het selfs openbare opvoedkundige programme oor seksuele toestemming gehad, soos die Moenie die Ja raai nie veldtog van die Nieu-Seelandse polisie.
Alhoewel hierdie artikel nie oor seksuele toestemming gaan nie, bied die vereistes van sosiale distansiëring die geleentheid om meer te wete te kom oor toestemming in die algemeen. Dit kan ons dan beter help om in ander situasies te navigeer.
Toestemming 101: 'n inleiding
Om in 'n samehangende samelewing te leef, beteken dat ons die outonomie prysgee. Ons stem saam om volgens die wet te leef - of om in te sluit wanneer ons regering dit vra. Ons het steeds baie persoonlike beheer binne daardie sosiale kontrak. Eties kan iemand slegs die oorblywende outonomie met ons ingeligte toestemming verwyder.
Toestemming is gewoonlik 'n kommunikasieproses. Aan 'n bekwame persoon word genoeg inligting gegee om vrywillig 'n kundige besluit te neem oor die deelname aan 'n aktiwiteit.
Krag en kwesbaarheid is kompliserende faktore. Die beginsels van toestemming is daarop gemik om kwesbare mense te beskerm teen diegene wat meer hulpbronne het, insluitend meer inligting.
Bedwelmde mense is byvoorbeeld kwesbaar. 'N Dronk persoon kan nie tot enigiets toestem nie, insluitend die verbreking van hul sosiale afstand. Dit is die rede waarom kroeë langer geneem het om weer as restaurante oop te maak, terwyl veiligheidstelsels opgestel is.
Alkohol en toestemming kan nie vermeng word nie - dit is die rede waarom kroeë wat alkohol verkoop, maar nie kos geneem het nie, weer nodig was om voorsorgmaatreëls te tref. www.shutterstock.com
Terug na ons hipotetiese drafvoorval. Was daar ingeligte toestemming? Voordat COVID-19 gekies is, het die keuse om in 'n openbare plek te wees, impliseer dat u nabyheid met ander moes aanvaar. Daar is egter tans 'n richtlijn vir openbare gesondheid om apart te bly.
As ons aanvaar dat die draaier nie 'n (sosiaal gedistansieerde) vriendelike gesprek met die wandelaar gehad het om hul ingeligte toestemming te kry om hul minimum afstand van die regering te oortree nie, kan hulle eties veronderstel om namens iemand anders die besluit te neem?
Eerstens, is daar 'n kragverskil tussen die draaier en die stapper? Sekerlik, die persoon wat afstand doen, het meer mag. Sodra dit klaar is, kan dit nie ongedaan gemaak word nie.
In hierdie geval het die draaier ook meer krag as die stapper omdat hulle meer inligting het. Hulle kan vooruit sien, voorspel dat 'n oortreding waarskynlik sal voorkom en besluit hoe om te reageer. Die wandelaar kan nie agter hulle sien nie.
Was ons wandelaar kwesbaar? Ons draf weet nie. Hulle kan nie sê of die wandelaar in 'n kwesbare COVID-19-kategorie is nie, hy woon by 'n pasgebore baba, het kanker of is 'n versorger vir bejaardes nie.
Laastens, wat stel ons sosiale kontrak voor? In Nieu-Seeland het almal gelyke regte om openbare gangpaaie te gebruik. As regdenkende mense is dit onwaarskynlik dat ons die nadeel van kwesbare mense wil vererger deur hul reg om te gaan stap te verwyder.
Aanvaar dat ander mense kwesbaar is
In alle opsigte kan ons draf die beste hul etiese pligte nakom deur aan te neem dat die stapper kwesbaar is en hulle aktief teen moontlike skade berokken.
Onder vlak 4-beperkings het premier Jacinda Ardern voorgestel ons tree op asof ons COVID-19 het. Dit is bekend as 'n heuristiek - 'n nuttige geestelike kortpad om ons te help om besluite te neem. Miskien is dit tyd vir 'n nuwe een.
Dit kan nou nuttig wees om op te tree asof almal wat ons in die openbaar teëkom, kwesbaar is. Dit is makliker om voor te stel dat ander mense kwesbaar is as om ons brein te mislei om te dink dat ons sleg is as ons goed voel.
Die veronderstelling van die kwesbaarheid van ander totdat dit bewys word, merk die toestemmingsvak: 'n maklike reël vir die doen van die regte ding.
Toestemming word soms in die literatuur van etiek beskryf as 'n 'sosiale geskenk'. Deur toestemming te handhaaf, gee ons die gawe van respek vir ander se reg om te kies wanneer hulle verder as hul eie 'borrel' wil gaan.
Die gevoel van die regte ding is ook sielkundig lonend vir die gewer - dit laat ons positief voel oor onsself.
Om toestemming te verstaan, beteken dat ons, terwyl ons draf (of fiets, of met 'n bus of vliegtuig klim), die taak kan verlaat om die huidige COVID-19-risiko's vir die kundiges te bereken. In plaas daarvan kan ons fokus op iets wat binne ons onmiddellike beheer is: deur die eenvoudige sosiale gawe om terug te stap, te wag of rond te draai, erken en valideer ons die menslikheid en persoonlike outonomie van ander.
Elspeth Tilley, medeprofessor in Engels (ekspressiewe kunste), Massey Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > kommunikasie > Moenie so naby my staan ​​nie - om toestemming te verstaan, kan help met daardie moeilike sosiale distanserende oomblikke