Perske is 'n baie termofiele plant, maar meer en meer somerbewoners wat in die middelste baan woon, probeer onlangs hierdie vrugteboom in hul eie omgewing kweek, en soms baie suksesvol. Ons sal in meer besonderhede beskryf van watter grond die perske hou, watter omstandighede dit benodig om te verseker dat dit normaal groei en ontwikkel.
Wanneer is die beste tyd om 'n perske te plant - in die herfs of lente?
Dit is bekend dat vrugtebome in die vroeë lente of laat herfs geplant word. Laat ons dadelik 'n bespreking maak: daar is nie eenstemmigheid oor watter van hierdie landingmetodes die beste is nie. Aanhangers van die lente-aanplanting let dus daarop dat saailinge in hierdie geval genoeg tyd het om sterker te word, terwyl jong bome, veral bome so sag soos perskes, wat nie tyd het om aan te pas by 'n nuwe plek nie, in die herfs die kans het om te vries eerste ryp. Ander tuiniers dring daarop aan dat dit die herfsplanting is wat die boom in staat stel om normaal aan te pas vir die periode terwyl hy rus, waardeur sulke saailinge gewoonlik in die lente aktief en volledig begin groei, lote en knoppe vorm, en van die derde jaar af aan gee. eerste gewas.
Inteendeel, in die lente, wanneer die sapvloei geaktiveer word en die luggedeelte van die plant intens begin groei, is onvolwasse wortels nie in staat om plantegroei te gee nie, en in plaas daarvan om krag en krag te vergroot, gee hulle al hul krag aan die boonste dele, waardeur die boom wat in die lente geplant is, meer geneig is om te vries wanneer die komende winter.
Het jy geweet? Perskes is opgeneem in die dieet vir Amerikaanse ruimtevaarders wat op 'n maan-ekspedisie vertrek het.
'N Ander argument ten gunste van die herfs is die feit dat 'n saailing in die lente gewoonlik die slagoffer word van 'n aanval van verskillende siektes en plae, terwyl al hierdie parasiete voor die aanvang van die winter winterslaap, en die boom die geleentheid kry om aan te pas by 'n nuwe plek sonder inmenging. Benewens bogenoemde, kan daar op gelet word dat die keuse van saailinge gewoonlik wyer is, en dat dit goedkoper is, terwyl die beste plantmateriaal teen die lente uitverkoop is. Dit is moeilik om die kwaliteit en lewensvatbaarheid daarvan te bepaal vanaf lente saailinge wat in hul begrawe toestand gestoor is, en net bome opgegrawe het, het vars wortels en blare behou, waarvan die voorkoms maklik is om te verstaan ​​hoe gesond die plant is. Gevolglik moet die keuse tussen die lente- en herfsperske-aanplanting gemaak word op grond van die klimaat waarin die boom gekweek moet word. Die herfs is die beste keuse, maar slegs in die streke waar die winters nie te hard is nie.
Belangrik! Perske, met 'n lae winter gehardheid, is 'n redelike geharde boom — afkoel binne –22…–25ºС verdra normaalweg, en as dit vries, herstel dit vinnig. Om hierdie rede, vir die streke waar die temperatuur in die winter nie onder die gespesifiseerde perke daal nie, is dit beter om die herfs vir plant te kies.
Die middelste strook van die Europese deel van die Russiese Federasie vir perske word as 'n riskante boerderysone beskou, so die herfsplanting hier is miskien nie die beste opsie nie. Maar die inwoners van Moldawië, die Oekraïne, die Krim, sowel as die suidelike streke van Rusland (Rostov, Krasnodar, Stavropol, ens.) Moet op hierdie spesifieke periode fokus.
Benewens die tyd van die jaar, vir die aanplant van 'n perske, is dit belangrik om die regte oomblik te kies.As u haastig is, sal die boom wortel skiet voor die begin van die ryp en jong lote begin vorm, en dit is buitengewoon ongewens vir die verdere ontwikkeling van die plant - die eerste ryp sal die jong lote vernietig en sodoende die immuniteit van die perske ernstige skade berokken. Maar te laat plant is ook gevaarlik, want voor die begin van koue weer, moet die saaiboerdery ten volle by die nuwe plek aanpas en voorberei op die winter. Ideaal gesproke moet die plant 6-10 weke voor die eerste ryp gedoen word. Dit is hierdie keer wat nodig is vir die aanvanklike versterking van die wortelstelsel van die jong boom.
Op grond van hierdie reël, kan herfs perske-aanplantings uitgevoer word:
in die suidelike streke van die Oekraïne, die Krim, Transcarpathia, Rostov en Krasnodar - 15-20 Oktober;
in die Volga-streek, in die noordelike, noord-oostelike en noord-westelike streke van die Oekraïne - nie later nie as 15 September;
in gematigde sones - in die lente, voordat dit ontkiem.
Het jy geweet? Die geboorteplek van perske is China, maar die antieke Romeine en Grieke het hierdie vrugte van Persiese handelaars gekoop, en daarom het die eksotiese vrugte sy naam gekry. In Latyn het dit oorspronklik "malum persicum" geklink, dit is letterlik — "Persiese vrugte."
Dit is belangrik om 'n goeie tyd vir plant te kies, maar die suksesvolle ontwikkeling van 'n boom hang af van die plek waar dit geplant word. Hier moet alles in ag geneem word - die vlak van verligting, die samestelling van die grond, die diepte van grondwater, plante wat voorgangers en bure is. Perske het 'n somtyd van aktiewe temperature van minstens 2500 ° C vir normale vrugtebesit. Selfs vir die suidelike streke van Rusland is hierdie syfer baie hoog, en die boom moet dus van die warmste en goed beligte plek voorsien word, anders kan 'n goeie oes nie verwag word nie. Boonop hang die kleur en smaak van die vrugte van die beskrewe boom direk van die lig van die lig af: hoe minder die son, hoe vaal en onversoete perskes sal wees.
Perske kan goed op verskillende soorte grond ontwikkel, die belangrikste ding vir 'n boom is nie soseer die samestelling van die grond as 'n goeie dreinering nie. Die wortelstelsel van die plant verdra glad nie versmelting nie, dus as grondwater nader as 1–1,5 m van die aardoppervlak lê, moet die saailing geplant word op 'n spesiaal voorbereide wal met 'n hoogte van minstens 50 cm en 'n deursnee van 2–2,5 m.
'N Alternatief is die organisering van 'n betroubare dreineringstelsel. Swaar gronde is nie baie geskik vir perskes nie - ligte leem of sandsteen met 'n minimum breedte van ten minste 0,5 m in die vrugbaarheid word beskou as ideaal. Die grondreaksie moet naby aan neutraal wees: die optimale suur-basis-balans is binne 6,7–7,0. Nog 'n geheim vir sukses is die voorbereiding van die put vooraf. Dit moet ten minste 'n maand voor die landing gedoen word, en verkieslik selfs vroeër.
Belangrik! Hoe meer tyd die gat staan ​​voordat die boom daarin geplant word, hoe beter sal dit daarin voel. Hierdie reël word verklaar deur die feit dat 'n natuurlike biologiese omgewing, voorgestel deur 'n kompleks van grondmikroörganismes wat die vrugbaarheid van die grond verseker, nie tyd het om in 'n vars gegrawe depressie te vorm nie.
Die diepte van die pit kan verskil, afhangende van die aanvanklike tipe grond en die grootte van die wortelstelsel van die saailing, maar die gemiddelde is 70 cm. Die deursnee moet ongeveer dieselfde wees, maar as die grond nie baie vrugbaar is nie, is dit beter om dit 'n bietjie groter te maak (tot 100 cm), om 'n ekstra volume voedingsryke aarde te vul.
As die grond swaar is, is dit raadsaam om die dreineringslaag uit te lê in die vorm van stukke turf wat onderstebo gedraai is, of in uiterste gevalle gruis, gebreekte baksteen of skerms. Die aarde wat uit die put ontgin is, moet in twee dele verdeel word: die onderste laag as onvrugbaar moet verwyder word, en die boonste een moet gebruik word om die voedingsubstraat te berei.
Om die grondsamestelling met voedingstowwe te verryk, moet dit met die volgende komponente gemeng word:
humus, kompos of verrotte mis (10-50 l);
kaliumsulfaat - 100-150 g;
superfosfaat - 300 g.
In plaas van die laaste twee stowwe, kan komplekse minerale kunsmisstowwe gebruik word (100–200 g, afhangend van die aanvanklike grondsamestelling), en kaliumsulfaat word soms vervang met houtas in 'n volume van 200–300 g, wat, benewens kaliumbespuiting, ook grond ontsmet. Die voorbereide mengsel moet op die bodem van die put gegiet word en gelaat word om op 'n geskikte saailing te sit.
Belangrik! Rasse met 'n lae rypweerstand sal waarskynlik wortel skiet in die gebied so na as moontlik aan die verbouingsone as die meer weerstandige rasse wat van ver af gebring word.
Die realisering van die idee om 'n perske op u eie erf te laat groei, is onmoontlik sonder die regte keuse van verskeidenheid. Dit is veral belangrik vir inwoners van die middelsone en ander streke met 'n nie te warm klimaat. Die eerste en belangrikste kriterium wat in ag geneem moet word by die keuse van 'n saailing, is winterhardheid.
Goeie opsies uit hierdie oogpunt is byvoorbeeld perskesvariëteite soos:
Donetsk (wit en geel);
Om 'n saailing te koop, is die beste in 'n gespesialiseerde kwekery wat so na as moontlik aan die finale plantplaas geleë is. Professionele tuiniers wanneer hulle 'n saailing plant, vorm dit aanvanklik presies volgens die skema wat die beste geskik is vir 'n spesifieke klimaat. Vir 'n gematigde klimaat word veral 'n suidelike boom die beste as 'n stunt gekweek, waarvoor dit van kleins af 'n bosagtige vorm moet kry.
Die optimale ouderdom vir perskesaailinge is een of twee jaar. Dit is ook belangrik dat die boom op 'n geharde stam geënt word - in hierdie geval sal dit in koue toestande baie beter voel. Die voorbereiding van 'n saailing vir plant behels verskeie prosedures.
Het jy geweet? Vir die vermoë van plante en ander lewende wesens om mekaar te beïnvloed deur die vrystelling van verskillende chemiese stowwe deur hulle, het wetenskaplikes 'n spesiale naam gekry - allelopatie. Die woord bestaan ​​uit twee wortels van Griekse oorsprong: "ἀλλήλων", wat "wederkerigheid" beteken, en "πάθος", in vertaling — "Lyding".
Die tuinier het veral die volgende nodig:
verkort die beskadigde punte van die wortelprosesse met 5-15 mm;
plaas die boom in die water sodat dit 'n derde van die groei van die saailing bereik, en laat dit vir 2-3 dae geweek word;
doop die wortelstelsel van die boom voordat u plant, in 'n pulp klei, mis en water (gemeng tot die konsekwentheid van dik suurroom, ongeveer in 'n verhouding van 2: 1: 1) vir 1-2 uur, waarna die spreker 'n bietjie kan uitdroog;
As blare tydens die herfsaanplanting op 'n saaier gelaat word, snoei hulle, probeer om nie die knoppe te beskadig nie, vind intensiewe vog verdamping deur die blaarplaat plaas, wat die boom negatief sal beïnvloed totdat die wortelstelsel versterk word.
Die afstand tussen perskes by plant
Aangesien die perske baie goeie beligting benodig, is dit nodig om die boom te plant sodat sy bure nie verdoesel nie. Die minimum afstand wat 'n saailing van ander hoë plante af moet wegry, is 4 m, maar die afstand tussen twee perskes kan tot 2,5–3 m verminder word.
Wat kan langs 'n perske geplant word?
Alle plante stel sekere vlugtige stowwe (fitonsiede, alkaloïede, fenole, ens.) Vry in die omgewing, en hierdie verbindings versprei nie net in die lug nie, maar ook in die grond. Die effek van sulke stowwe op ander gewasse kan neutraal, positief of negatief wees. As u hierdie reëls ken, kan u nie net ernstige foute vermy wanneer u beplan nie, maar ook die kulture in u tuin aansienlik help.
Belangrik! Appelkose probeer altyd om so ver as moontlik van die perske af te wyk, en die perskes self wyk ook aktief van kersies en kersies af. Boonop ontwikkel daardie sy van die boom, wat gedwing word om die naaste aan die ongewenste buurman te wees, stadiger, word hy blootgestel, word hy siek, vries in die winter, wat vroeër of later tot die dood van die hele plant lei.
Tuiniers probeer altyd aanplantings vorm sodat vrugtebome in groepe van dieselfde spesie groei (kersies met kersies, pruime met pruime, ens.). Wat perskes betref, is dit altyd die moeite werd om dit te doen, want hierdie wispelturige boom verdra nie die buurt met iemand behalwe verteenwoordigers van sy eie spesie nie. Die enigste uitsondering, miskien, is amandels - 'n nabye familielid van perske, maar selfs in hierdie geval is dit beter om dit nie te waag nie. Interessant genoeg is die afwysing wat perske toon in verhouding tot ander vrugtebome dikwels wedersyds. Aangesien die eienaars van klein tuinareas onvermydelik vrugtebome nie ver van mekaar hoef te plant nie, is dit noodsaaklik om die woonbuurt te onderskei wat toegelaat kan word, hoewel ongewens, met aanvanklik onaanvaarbare kombinasies.
Die slegste perske bure is dus:
Perske-onverdraagsaamheid strek selfs tot die bome wat vroeër op hierdie plek gegroei het, so ervare tuiniers probeer om hierdie vrugteplant te plant in gebiede waar daar vroeër 'n maagde grond, blombedding of tuin was.
Het jy geweet? Die suikerinhoud in gewone perske oorskry nie 11-14 grade op die Brix-skaal nie. Guinness Book of Records Records — 22 ° Bx, maar twee jaar gelede is die vrugte van die Akatsuki Neo-variëteit, wat 'n byna ongelooflike 32 ° Bx-suikervlak gehad het, gekweek in die Fokushima wat deur die ongeluk geraak is.
Perske boord plantpatroon
Perske moet saam geplant word. Die prosedure word volgens hierdie tegnologie uitgevoer:
Aan die onderkant van die kuil word 'n heuwel gevorm uit die voorbereide grondmengsel, in die middel waarvan 'n houtstok ingedryf word as ondersteuning vir die toekomstige saaiboerdery.
'N Klein laag tuingrond word oor die heuwel gegooi sonder organiese en minerale bymiddels. Dieselfde land sal gebruik word om die put te vul.
Die saailing is op 'n heuwel naby die ondersteuning geleë, en versprei die wortels versigtig aan verskillende kante.
Terwyl een persoon die boom in 'n regop posisie hou, begin die ander die grond met lae in lae strooi, en tik die grond periodiek sodat daar geen leemtes binne is nie. U moet die gat opvul totdat die wortelnek 5-7 cm diep in die grond is.
Na afloop van die prosedure word die aarde weer dig gekompakteer, 'n lae erdwal word rondom die omtrek gevorm en oorvloedig met 'n bietjie warm water natgemaak.
Dan word die saailing aan 'n draad vasgemaak met 'n tou of ander sagte materiaal wat nie die tenderbors kan krap nie.
As die water opgeneem word, is die naby-stam-sirkel in oorvloed bedek met turf, saagsels, verrotte mis of stomp met blare van onvrugbare bome. Strooi is nie geskik as deklaag nie, want dit lok muise, hase en ander knaagdiere (veral in die winter) na die werf, wat dikwels aan die bas van jong bome knaag.
Perske Bome Sorg
As die perske korrek geplant word, sal die versorging van die boom nie so moeilik wees nie. Voordat die koue weer begin, moet die amper-stam sirkel besprinkel word met 'n laag aarde van 20-30 cm dik en bedek met 'n digte agrotegniese vesel, jute of ander materiaal. Dan moet u die boom self toedraai en die bedekking sorgvuldig vasmaak, sodat dit nie deur die wind afgeruk word nie. Verder, as die saailing ontwikkel, is dit belangrik om die kroonvorming te gebruik en nie die boom te hoog laat groei nie. Perske reageer baie dankbaar op snoei en vorm in hierdie geval groter vrugte. Kenners beveel aan dat die prosedure uitgevoer moet word in die lente, wanneer die lug opwarm tot stabiel + 6 ° C en droog weer inkom. Dit is die beste om die kroon in die vorm van 'n bak te vorm. Om dit te doen, moet u 35 tot 45 cm vanaf die inentingsplek van drie tot vyf takke in teenoorgestelde rigtings hou, geleë in verhouding tot mekaar op 'n hoogte van 8-15 cm. Die hoofskiet word verkort op 'n hoogte van hoogstens 85 In die daaropvolgende jare vorm hulle 'n kroon en verklein die takke met 50-60 cm en sny al die ander tot 2-3 niere af.
U kan die perske 'n bietjie minder gereeld natmaak as ander vrugtebome, omdat dit droogte baie goed verdra, wat vergelykbaar is met kersies en pruime. Om die vogtigheid in die grond langer te hou en onkruid nie met die boom in te meng nie, is dit nuttig om die stam bo-oor die hele seisoen te dek met behulp van vars gesnyde gras of gras.
Belangrik! Met 'n kritieke gebrek aan vog, kraak perskevrugte, en hulle verrot met oormatige natmaak.
In die eerste jaar na plant moet u die saailing twee tot vier keer per seisoen voer, in die lente met die fokus op stikstofkunsmis (ammoniumnitraat, ureum, mis wat in water verdun is), en nader aan die val op kalium en fosfor (kaliumsout, kaliumsulfaat, superfosfaat, ens.). Voordat die top aangetrek word, moet die boom baie natgemaak word. Om perske nie te pla deur plae en swam infeksies nie, moet dit vroeg in die lente behandel word met sistemiese insekdoders, byvoorbeeld kopersulfaat, Bordeaux-mengsel, ureum of Brunka.
Samevattend kan ons sê dat die twyfel wat baie tuiniers het oor die vooruitsig om 'n perske op hul erf te kweek, grotendeels ongegrond is. Hierdie boom is regtig baie termofiel en buierig en kom ook baie sleg met die meeste ander tuingewasse oor.
Onderworpe aan enkele truuks en die regte keuse van plantmateriaal, is u eie perske-boord selfs in so 'n nadeel van die streek as die middelste strook van Rusland redelik realisties.