Die Stoute Tydskrif – Kombiekiehier
Die Stoute Tydskrif
Jul 23, 2019 Jul 23, 2019 annelise	9 Comments
Jan is die hoofseun van Dassierandt Hoërskool. ‘n Plattelandse dorpie, waar outydse waardes nog heers en almal als van mekaar weet. Hy is in die koshuis en omdat die plaas ver uit die dorp is, gaan Jan soos die meeste ander koshuisbewoners net elke tweede naweek huis toe. Woensdae is dorp toe gaan dag. Dan mag al die koshuiskinders van na 14h15 tot 17h15 dorp toe gaan. Daar is nou nie juis veel te doen in die dorp nie, so die uitstappie is maar hoofsaaklik vir n paar lekkernye by die enigste supermark, ‘n roomys of melkskommel by die truck stop en dan die boerewinkel vir die seuns wat dalk ‘n knipmes of veldskoene wil bekom.
Daar is egter nog die Chinees se kafee op pad uit die dorp na die woonbuurt buite die dorp. Dit is egter maar ‘n ongure omgewing en byna geen kinders waag dit daar nie. Is net die graad tien tot twaalf seuns wat opsoek is na ‘n “onwettigheid” soos rookgoed, vuurwerke of ‘n kaalgatvroumens tydskrif wat daarheen gaan.
Jan kom uit n baie streng en eng huis. Sy pa is so kwaai soos ‘n gekweste buffel en slaan jou gat met ‘n haltersambok dat jy jou natmaak. Jan is sommer ‘n regte boerseun. Hy het n frisgeboude liggaam, bruin gebrande arms en bene en sy swart hare pas by sy donker voorkoms. Hy is die vinnigste in die skool en sy stywe boudjies en bultende bo-been spiere laat menige Eva starend. Hy lyk baie eerder na ‘n sepie karakter as na ‘n graad twaalf seun wat boonop nog n plasie ook is.
Jan het egter ‘n swakheid vir die boeke in die plastieksakkies by die Chinees se kafee. Bygesê; hy’t nog nooit een gekoop nie, maar dit maak nie die brandende nuuskierigheid in hom minder nie. As hy net naby daai rak kom waarop die tydskrifte vir hom lê en loer , begin sy hart wild in sy keel klop en hy begin bewe asof hy kouekoors kry. Elke Woensdag sluip hy soos ‘n stout hond so ongemerk moontlik na die kafee. So na as moontlik aan vyf-uur, want dan is die ander seuns al op pad terug koshuis toe. Elke Woensdag loer hy, so ongemerk moontlik, maar elke keer begewe sy moed hom om die boek te koop. As hy dan later die aand alleen in sy kamer sit en moet studeer, dwaal sy gedagtes terug na die voorblaaie waarop dames pryk met bortse wat net wil uitspring uit die karige bloesies en daai bene so lank soos die Sishen-Saldanha spoorlyn laat sy maag met vlinders wat nie eers voor die strafste rugby wedstryd daar is nie.
Dit is weer Woensdag. Jan is kamtig aan die soek na seep en ‘n tandeborsel in die rak naas die tydskrifte. Hy wag net vir die regte oomblik. Maak seker al die ander seuns is uit. Net nog ‘n paar van die woonbuurt se seuns wat raserig by die vuurwerke staan debateer wat hulle met hulle swaar verdiende sente wil koop. Hy glip rats om die rak en dan … Hy staan voor die plastiek-omhulde boeke. Hy hoor hoe sy gewete op hom skree om te los, maar vandag is die dag – hy druk deur. Gryp die eerste beste een voor sy starende oë en soos ‘n perd met oogklappe aan, wat niks om hom sien nie storm hy vir die betaalpunt. Sy hande is natgesweet en bewend wanneer hy die gefrommelde note uit sy oefenbroek uitruk en vir die skrefiesoog man gee. Hy kry die tydskrif nie vinnig genoeg in die inkopiesak gedruk nie en los byna sy kleingeld net daar. Dit is met die omdraai vir die kleingeld dat hy hom lam skrik. Hy kyk vas in die mooiste groen oë vol van verbasing en amper bewondering. Die pragtige hoe wangbene verbloem egter nie die rooi wangetjies nie en die onderlip wat vasgebyt word deur die volrond bo-lip laat so byna sy sterk bene onder hom invou.
Talita staar steeds net na hom. Sy green eye angel soos hy haar noem in sy vry-briewe aan haar. Hierdie groen-oog meisiekind is die punt van sy hart en hy sal deur die vuur loop vir haar.
“Wat maak jy dan hier?” vra hy stotterend.
Sy kry ook egter nie dadelik gepraat nie. Dan met so stoute glimlag wat haar net nog sexier maak sê sy skamerig: “ Ek het gesien toe jy hier instap en het besluit om saam met jou terug te stap koshuis toe. Gedink jy sien my toe ek by die deur inkom.”
“Nee ek het jou nie gesien nie.” Die blas seun bloos hom onder sy blasvel uit. Hulle begin aanstap koshuis toe hande millimeters van mekaar met vingerpunte wat net so nou en dan aanmekaar raak.
“Interessante tydskrif wat jy gekoop het, Jantjies,” sê sy sag.
“Ag, my Angel … hoekom moes jy van alle mense my nou met die fokken ding betrap? Ek belowe ek gooi dit nou in die eerste drom wat ons kry,” sê hy met ‘n erge droe mond.
Sy gryp hom aan die arm. “Nee man! Moenie vir jou laf hou nie. Ek sal ook graag wil sien wat hulle alles in daai boeke vir julle mansmense wys.”
Hy ruk tot stilstand. “Rerig Skiefs? Wil jy rerig kyk? Mag ons saam kyk?” Sy asem is weer hoog in sy keel.
“Ja Jantjies, ek wil baie graag.” En daai groen oë blink soos juwele in skerp lig.
Die klok vir die einde van die laaste periode weergalm deur die skool. Kinders gryp na hulle tasse en pak die laaste klas vir die week se boeke teen die spoed van lig in hulle tasse. Dit is Vrydag – naweektyd en hoewel die meeste koshuiskinders ‘n in-naweek het, breek dit geensins die geesdrif nie. Jan is besig om van sy bank af op te staan toe juffrou Malherbe se skril stem bo die gedruis van kinderstemme uitstyg.
“Jan Harmse , bring asseblief die boks met boeke langs my tafel na my boekestoor.”
Jan slinger sy tas oor sy skouer en kry die boeke langs juffrou Malherbe se tafel. Die stoor is op die punt van die stoep en hy kyk of hy nie vir Talita sien om vir haar te vra dat sy solank by die koshuis vir hom sal middagete skep nie. Hy sien haar egter nie en wonder hoekom het sy vanmiddag so skielik verdwyn. Juffrou Malherbe is egter kort op sy hakke en daar is nie veel tyd om verder na Talita te soek nie. Jan voel so bietjie selfbewus waar hy ‘n vyf of wat treë voor die onderwyseres uitloop. Voel so of sy vir hom kyk.
Jan se gevoel is egter presies. Juffrou Malherbe kyk nie net nie – sy verlustig haar aan die atleties geboude seun hier kort voor haar. Sy agterstewe is seksie verby en met die wat hy die boks met boeke met altwee arms dra, is die V-vorm van sy bolyf duidelik onder sy dun wit katoenhemp. Sy bloos bloedrooi oor die gedagtes in haar kop en haar hart klop in haar keel. Haar planne kan haar dalk haar loopbaan kos, maar sy gaan die kans waag.
Jan is by die stoorkamer se deur. Die deur is egter oop en hy hoef nie vir juffrou te wag nie – inteendeel; sy beveel alreeds van agter dat hy sommer moet ingaan. Jan stap die half donker stoor waarin die reuk van boeke en ander ou items oorweldigend is binne. Voor hom staan Talita. Haar hare met twee boksterte langs haar kop vasgemaak soos die skoolreëls bepaal. Sy lyk senuagtig en sê totaal niks. Staan net daar asof sy Lot se vrou is wat omgekyk het na die vervloekte stede. Die stoorkamer se deur gaan toe byna gelykertyd wat die neonlig in die dak aangeskakel word. Daar is n tasbare stilte.
Juffrou Malherbe praat eerste.
“Sit maar die boeke neer Jan, dankie.” Dan vervolg juffrou. “Jan Harmse! Hoofseun van Dassierandt jy sal nie in jou wildste drome weet waarom jy en juffroutjie Talita van Vuuren hier saam in my boekstoor is nie!”
Jan se brein hardloop soos sy voshings op die plaas oop, maar al wat gebeur is sy mond wat so droog word soos die Karoo voor die winterreën begin val.
“Wys juffrou Van Vuuren!” skril die stem van die onderwyseres.
Stadig kom Talita se hande agter haar rug uit en hoewel opgerol soos ‘n boekrol van ouds herken Jan dadelik die boek van die Chinees in haar hande. Sy oë is vraend, maar dit is juffrou Malherbe wat die onsekerheid opklaar.
“Julle twee duifies het nie gedink dat iemand julle sou sien agter die badkamers toe julle die ou stukkie ‘biologie’ saam bestudeer het nie, ne! In die mean time het ek julle gehoor en om die minste te sê in my siel geskok toe ek sien waarmee die vooraanstaande mense van die dorp se bloeitjies hulle mee besig hou.”
Juffrou Malherbe drup van sarkasme, terwyl sy uitdagend na hulle gluur.
“Wel meneer Harmse, ek kan nie wag om te hoor wat jou pappie te sê gaan hê van die enetjie nie! Om nie eens te praat van ons edele vooraanstaande orrelis van die gemeente oor haar dogtertjie nie.”
Vrees spring in Jan Harmse se hart op en voor hy hom kom kry staan hy op sy knieë voor die onderwyseres.
“Juffrou asseblief? Juffrou kan enigiets van my vra of aan my doen, moet asseblief net nie my pa bel nie, groot asseblief juffrou, groot asseblief?”
Vir n oomblik is Malherbe uit die veld geslaan, maar sy sien haar plan in vervulling kom. Sy en Talita het reeds ‘n girly talk gehad en wat sy volgende sê is net om vir Jan te bluf.
“Juffrou Van Vuuren – wat is jou reaksie hierop?”
“Juffrou ek is onskuldig in die ding – is Jan wat die boek gekoop het, maar ek is lief vir Jan en ek weet dat sy pa baie wreedaardig kan wees. Ek is bereid om saam met Jantjies gestraf te word juffrou.”
Op daardie oomblik voel dit vir die jong onderwyseres of sy die lotto gewen het. Sy gaan sit teenoor hulle en soos afgespreek het Talita nou Jan se hand in hare toegevou en staan sy styf teen hom haar effe kort skoolromp sigbaar bewend van opgewondenheid. Juffrou Malerbe se stemtoon versag so effens tog is sy steeds ferm.
“Julle tweetjies wou julle mos besig hou met grootmens sake, so kom ons laat julle so bietjie in op die dinge van grootmense, maar julle sal ook moet verstaan dat daar ‘n vorm van straf aanwesig moet wees. Is julle cool daarmee?”
Talita knik haar kop instemmend, haar groen oë pieringgroot en Jan uiter ‘n dowwe: “Is reg juffrou.”
Juffrou: “Talita, ten einde ‘n man se antomonie goed te verstaan beveel ek aan dat ons hom maar in sy geboortepakkie moet kry.”
Almal staan versteen.
“Trek sy hempe en broek uit, juffrou Van Vuuren!” kom die bevel nou veel ernstiger. “Jan, ek het ‘n goeie idée wat nou in ‘n man se broek kan gebeur en ons wil nie graag Talitatjie die skrik op die lyf jag nie, so weet verseker as ek enige iets in die vorm van ‘n ereksie by jou gewaar dat jy gestraf gaan word.”
Jan se oë is verboureerd en sy hele lyf tril soos n riet in die wind.
“Is reg, juffrou.”
Talita begin sy boonste hempsknoop losmaak. Haar oë glinster soos die dag in die kafee en sy byt weer haar onderlip. Sy lyk ongelooflik seksie en sy staan met haar een been byna tussen syne. Inteendeel! By tye raak sy doelbewus met haar gladde bo-been wat onder haar romp uitsteek aan Jan se been. Sy maak die hemp stadig los, raak met haar naels liggies aan sy styfgespande maagspiere net soos juffrou haar gisteraand in die koshuiskamer gewys het. Jan se mond is droog verby, sy hart klop buite beheer en sy maag is een bol senuwees. Sy trek die laaste stukkie van sy hemp uit sy broek stroop dit van sy breë skouers af en laat al dit eenkant op die grond. Sy is nou by sy broek. Talita is nou self ‘n bietjie senuagtig, maar juffrou Malherbe kyk haar waarskuwend aan. Haar lang slanke vingers maak die broek se binneknoop los en sy trek die rits oop. Terwyl sy afsak met die broek, bly sy hom in die oë kyk en haar borste druk die skoolbloes oop, want sy het reeds, soos juffrou vooraf gesê het, haar bra afgehaal en ook haar twee boonste knope los gemaak. Asof daar ‘n haak in Jan se broek is, haak die skoolbroek aan die knop voor in sy broek. Hy het nie net ‘n ereksie nie, dit is die moeder van alle ereksies!
Op hierdie oomblik stap juffrou Malherbe nader. Daar is so ‘n trek van genoegdoening om haar mondhoeke. Sy streel oor die knop in Jan se onderbroek met haar hand en merk dat sy penis die onderbroek se rek aan die bokant oopdruk.
“En dit meneer Harmse? Dink jy jy’s een van jou pa se perde dat jy so moet af-show voor hierdie jong dame? A-nee-a man! Sies! Skaam jou, jou klein jags donner. Buk meneer Harmse! Sit jou hande op die tafel voor jou. Juffrou Van Vuuren, aangesien ons hoofseun jou wil verlei beveel ek aan dat jy hom sal straf! Hier!” Sy gee aan Talita ‘n hout swingball bat. Kom ons kyk of jy eendag ‘n goeie juffrou sal wees.”
Talita, effe onseker, tik eers liggies met die spaan op Jan se boude en dan slaan sy die eertse hou. Die klank is skerp, maar die poging flous nie juffrou Malerbe nie.
“Ag nee wat Talita – ek dink jy kan beter as dit. Probeer bietjie beter op die ander boud.”
Talita herhaal weer die proses. Eers twee ligte tip, tip met die spaan en dan ‘n bietjie meer harder hou.
“O nee Talita! Daai is pateties. Staan bietjie eenkant toe. Nou eers sien Talita die rottang in die onderwyseres se hand.“
Hou vas aan daai tafel Harmse en kyk voor jou,” beveel sy.
Sy gaan staan so amper reg langs Jan. Sy meet haar hou, tip, tip met die lat en dan – die onbetwisbare fluit geluid van die rottang deur die lug voordat dit die dun stukkie lap tussen die rottang en vlees tref. Jan spring met ‘n kerm die lug in met sy hande wat sy gat vasgryp asof hy die skerp brand wil dooddruk.
“Sjoe bliksem!” rol dit oor sy lippe.
Die lekkerte spoel deur dieonderwyseres en daai lam gevoel wat sy in haar vagina kry wanneer sy ‘n seun straf skiet deur haar. Haar doos is reeds lankal nat, toe Talita die jong man van sy klere verlos het. Talita staar geskok. Sy staan reg voor Jan en sy kan sien dat dit hel seer moes gewees het. Haar dosie was ook al klam – dit kon nie anders, toe sy daai reuse knop voor in Jan se onderbroek gesien het nie. Dit was ook vir haar lekker om hom so met die spaan te slaan, maar die is darem erg. Trane vorm in haar groen ogies.
“Mmmmmm …. meneer Harmse – dan is jy ook nog nie arm aan vuiltaal nie,” sê Malherbe. “Wel hier is die deal- juffrou Van Vuuren staan bietjie nader.“
Sy wink Talita met die vinger nader. Dan vat sy Talita aan haar arem en terk haar binne bereik. Sy weet Talita is nie voorberei op wat nou gaan volg nie.
“Sit op die stoel meneer Harmse – jy is nou die onnie en sy die leerling. Sy gaan oor jou skoot lê en jy gaan haar boudjies bietjie kleur gee. As jy dit egter nie reg en goed doen nie meneer, dan kry sy ook met die rottang pak. Die keuse is joune of jy jou geliefde die pyn gaan spaar deur haar genoeg pyn te gee!
Juffrou Malherbe smile en kry lekker tot in haar tone.
Talita gaan lê oor Jan se skoot. Die knop in sy broek nou ewe skielik weg na die onverwagse byt van die wrede rottang.
“Tel daai skirt op meneer Harmse,” gelas juffrou Malherbe.
Jan doen wat hy beveel word en sy hart ruk op tot in sy keel. Talita het ‘n g-string aan. Natuurlik op aanbeveling van juffrou, maar die maak of sy van niks weet nie.
“O, dan het ons juffroutjie jou wraggies ‘n g-string onder haar skoolromp aan! Dit is mos totaal ongeoorloof! Wel Jan,” en sy vat aan sy fris bo-arm – “ek dink sy verdien ‘n drag slae.”
Jan tel die hout spaan op en raps Talita oor haar pragtige boudjies wat soos wangetjies voor hom lê. Die hou klap, Talita kla en wil gryp met haar hande.
“Nie goed genoeg nie, Jan, jou laaste kans anders proe sy die rottang op haar kaal agterstewe en jy juffroutjie gaan nie weer met haar hande keer nie anders kry jy meer,” sê juffrou bo die gesnik.
“Asseblief Jantjies, moenie vir my jammer wees nie,” snik Talita. “Slaan my gat aan die brand ek wil net nie met daai rottang pak kry nie.”
Jan hervat sy aanslag. Die keer maak hy seker en na elke hou wat hy Talita op haar seksie kaal boudjies slaan en hy sien hoe dit van n ligroos na donkerrooi verkleur, is daar ‘n ander iets wat sy aandag vang. Haar dosie druk op sy kaal been en hy kan voel sy’s sopnat. Sy ereksie is terug wanneer juffrou sê: “Dit is rooi genoeg.”
“Op is jy Talita,” sê juffrou. “Ons het ‘n vuilbek wat moet aandag kry.”
Die oomblik wat Talita op haar voete staan, is die knop in Jan se onderbroek weer die fokuspunt.
“ O so, meneer. Jy verlekker jou in jou meisie se leed, ne! Kyk daar Talita – die donner kry lekker terwyl hy jou pakgee! Dalk moet jy nou jou kanse bietjie meer gebruik my skat en nie jou held so jammer kry nie.”
Talita staar woordeloos. Haar agterstewe brand, maar dit is vreemd lekker.
“Trek uit jou rok Talita,” sê juffrou.
Sy doen dit huiwerig en skaam en is ongelooflik selfbewus wanneer sy voor Jan nou net met haar g-string aan, staan. Jan kyk na haar – sien haar slanke lyfie, haar perfek gevormde borste en die stywe tepels. Juffrou Malherbe loop agter om haar en ruk haar g-string tot op die grond.
“Agge-nee-a! As ‘n mens ‘n slet wil wees moet jy dit mos volheid doen, juffroutjie. Sit op die tafel.”
Die tafel staan in die lengte en haar warm agterstewe is onmiddellik bewus van die koue hout van die tafelblad.
“Jou voete ook op en lê terug op jou arms,” sê juffrou weer.
Haar koekie is nou oopgesper en Jan is bloedrooi en sy oë weet nie waar om te kyk nie. Juffrou vryf met haar hand oor die reusagtige knop is sy broek en sê-vra: “Is dit wat jy jou voorgestel het, jou klein jagse etter? Daar is ‘n prys om te betaal, meneer.”
Sy trek sy onderbroek af tot op sy enkels. Jan skrik amper vir sy eie voël. Sy piel is soos ‘n boog gespan en dit pyn amper so lamheid in hom.
“Alla-werêld, meneer,” roep juffrou. “Jy het ‘n voël soos daai hings op die plaas! Wel, jy gaan hom nie in ‘n maagd indruk nie, maar daai vuil mond van jou kort ‘n was en ek het gemerk dat daar genoeg nattigheid aan daai parratjie is so – hier is die opdrag. Jy gaan haar uitlek soos ‘n custard box en omdat dit teen die reëls is, gaan ek my plig doen en jou ‘n goeie loessing met my rottang oor jou kaal gat gee. Ek gaan Talita dophou en as ek sien dat sy dit nie geniet nie gaan ek harder slaan. Waarvoor wag jy – sak in op daai dingetjie wat jy so graag wou sien en doen jou beste, meneer die hoofseun.”
Sy gee hom kans dat hy eers begin. Drink elke oomblik in van sy stywe boude wat uitkrul oor sy hol rug in die posisie wat hy moet inneem om by haar vagina te kan uitkom. Tussen sy bene hang sy balsak wat sy intussen liggies streel net om dit in ‘n stewige greep na onder en agter toe te trek asof sy dit wil afskeur. Hy moan en sy waarsku hom dat hy nie konsentrasie moet verloor met sy pligte nie. Dan treë sy terug. Die rottang tip,tip … suis deur die lug en die eerste streep verskyn oor sy bekoorde gat. Hy ruk sy kop op en sy sê: “Daarvoor kry jy n ekstra een, meneer Harmse.”
Wanneer hy weer begin lek aan die sagte lippies van Talita, gryp sy hom agter sy kop met haar een hand wyl sy op die ander arm terug-lê. Sy druk sy kop in haar vagina in en sê: “Jy haal hom nie uit nie Jantjies, jy haal hom nie uit nie,” en voel hoe die wellus haar wegvoer. Die rottang fluit en klap met reëlmaat. Los die een witstreep, wat gou na rooi verkleur, een langs die ander. Die pyn is intens maar vreemd, dit maak ‘n dierlike wellus in die hoofseun van Dassierandt wakker wat hy nog nooit ervaar het nie. Hy hoor later net die lekkerkry krete van sy green eye angel en hy voel soos n ridder op ‘n wit perd.
Talita is op n ander planeet. Met sy kop tussen haar oopgespalkte bene, sy tong, nee, sy hele mond vergryp in haar genotgrot, is dit die liefde van haar lewe – Jan, die frisgeboude hoofseun van Dassierandt Hoërskool wat sy beste gee. Talita kan op haar een hand tel hoeveelkeer sy in haar lewe gemastrubeer het. In die werêld waarin sy groot geword het, is dit net so uit soos koekies in ‘n weeshuis. Sy’s nog ‘n maagd, maar in haar wildste fantasie kon sy nooit dit imagine wat nou met haar gebeur nie.
Elke hou wat juffrou Malherbe Jan met die rottang oor sy kaal boude streep is asof hy net met meer oorgawe te kere gaan – sy tong en mond in haar pienk vroulikheid. Soos golwe in die see wat mekaar opvolg met die inkom van die hooggety, begin die klimaks in haar opbou. Dit voel asof sy gaan pie-pie. Haar hand nou byna krampagtig agter Jan se kop in sy hare. Aanvanklik het sy hom in haar genotgrot ingedruk, maar dit is lankal nie meer nodig nie, want hy is gulsig soos ‘n honger hond by ‘n bak kos. Haar rug trek nog krommer, haar kuite bewend en haar seksie lyf begin bewe asof sy kouekoors kry. Sy kom gillend met Jan nog aan haar vasgesuig soos ‘n seekat se pote aan sy prooi. Met haar liefdesap wat in sy keel en toe oor sy gesig spuit en taai in sy hare beland, stop juffrou Malherbe met ‘n laaste hou oor Jan se kaal gat. Juffrou Malherbe se panty is reeds sopnat, asof sy haar nat gemaak het, maar dit is die trane oor die fyn besnede gesiggie van Talita wat die onderwyseres ‘n bietjie terugruk tot die werklikheid. Sy besef dat dit vir die skoolmeisie ‘n “net een te veel” ervaring moet wees. Sy wil haar troos, maar Jan het haar reeds styf teen sy groot borskas vasgedruk. Jan se penis is steeds stokstyf wat hy nou tussen hom en Talita, teen haar plat magie vasdruk. Sy laat begaan hulle vir ‘n oomblik, self nie seker wat om te doen nie, maar dan besef sy dat hulle haar nog steeds aansien as “die juffrou” en sy moet die situasie uitbuit na die beste voordeel.
“Ek het gese dat ek julle gaan blootstel aan grootmens dinge, want dit is mos wat julle wou hê, dan nie?” Sy probeer so streng moontlik klink.
Jan verslap in sy omhelsing en besef dan dat sy meneer toring, soos ‘n Nelspruitpiesang in Fruit and Vegetable. Hy probeer met sy hand dit te verberg.
“Jou hande bo jou kop Harmse,” gee juffrou weer opdrag.
Talita, nog bietje emosioneel, is ook vinnig besig om die naakte werklikheid waarin sy is te besef. Sy kom vinnig op haar voete voor die tafel waarop sy gelê en sopas nog gesit het toe haar Jantjies haar vertroos het. Sy is nou ongelooflik selfbewus. Besef dat sy ‘n klimaks gehad het – nie net hier voor toeskouers nie, maar boonop bo-oor Jan!
“Juffroutjie en toe kan jy jouself nie beheer toe daar ‘n ‘otter in jou parra’ speel nie , ne!”
Sy staar net voor haar uit – kyk nie vir juffrou Malherbe nie en ook nie vir Jan nie. Juffrou stap tot voor haar. “Ek wed jou, jy haat my nou juffrou Van Vuuren en dit is oraait, want ek kan nie altyd gewild wees onder kinders nie. Daar kom tye dat kinders ‘n bietjie kortgevat moet word, of wat sê ek?”
Haar vingers krul om Jan se assegaai, wat blyk sy persoonlikheid te wil verloor weens skaamte. Sy beweeg haar hand stadig op en af en sê: “Kom nou ‘Jantjies’ (sarkasties), die show is nog nie verby nie mannetjie. Moenie nou wil kop wegtrek soos ‘n bergskilpad nie.”
Sy voel hoe Jan se hart in sy voël klop en weer stywer word.
“So ja , daar kry ons nou weer bietjie momentum.” Sy treë weg van Jan af en beweeg agterom Talita. Sy gaan staan agter Talita en sit haar hande van agter af onder Talita se ferm borsies in en druk hulle nog bietjie meer na bo. “Lyk hulle nie pragtig nie Jantjies?“ spot sy. “Wil jy graag nog sien, Jan . Jy koop dan tydskrifte om te kan kyk Jan, so wat van juffrou wys jou bietjie myne ook.”
Talita ruk, Jan sluk droog, maar rep geen woord.
“Wel, Jan ek besef dat jy dalk nie graag voor jou liefste sou wou erken dat jy nog ander tiete ook sou wou sien nie, maar onthou jy hoe sy saam jou gegiggel het daar agter die hokkies toe julle julle verlustig het in die verbode tydskrif? Toe het sy nie omgegee nie Jantjies en kyk nou net wat se drag slae moes jy verduur wyl sy nog die hele tyd net lekker gekry het. Dink jy nie dit is nou weer bietjie haar beurt nie, Janneman?”
Sy gee egter nie die seun kans om te reageer nie, want sy wis dat hy nou Talita se held is en dat hy enigiets sal doen om haar te spaar.
“Juffoutjie,” en sy kyk na Talita. “Staan bietjie nader sodat ons kan aangaan met ons biologie klassie, my skat! Juffrou sal aanneem (baie sarkasties) dat jy nog nooit die manlike penis in lewende lywe gesien het nie. Dan hoop juffrou verder dat jy ook nog nooit een in jou hand, gehad het nie, ne? Wel , kom, bring jou hand en kom voel aan die naakte werklikheid.”
Sy trek die onwillige dogter aan haar arm nader. Sy plaas haar hand oor Talita se fyn natgeswete hand en plaas dit op Jan se penis wyl sy met haar vingers Talita se vingers om Jan se stywe orgaan vou.
“Voel hoe klop hy Talita,” sê juffrou Malherbe. “Dit is omdat die man se penis ryk is aan bloedvate Talita wat hom in staat stel om die tipe van spektakel te voorskyn te bring, wanneer ek en jy sy benewelde verstand met ons skoonheid na ‘n wellustige put neem en hom in ons mag van vroulikheid verdrink, my skat.”
Dit is asof die dogter ewe skielik weer terug is in die spel, want sy begin bietjie ontspan, maar buiten die verwondering wat sy vir die man hier voor haar ervaar, kruip daai gevoel van lus weer soos ‘n slak teen die stingel van ‘n plant terug in haar. Haar warm vingers en fyn sagte handjies om Jan se voël laat Jan se meneer weer met hernude ywer kop-op-tel.
“Terwyl jou green eye angel jou solank ‘n bietjie gaan ondersoek, meneer Harmse, gaan jy verder die reëls oortree en jou juffrou in die geheim van die boekestoor, ontklee.”
Weereens skrik Jan hom byna uit sy ereksie uit, maar die juffrou staan reeds voor hom en het sy groot hande reeds op haar bortse geplaas. “Raak besig meneer Harmse,” sê sy. Talitatjie my dogter, wyl jy sy penis so lekker bevoel waarom gee jy nie so bietjie aandag aan sy ou boudjies ook nie? Ek dink hulle kort sulke lekker ferm drukkies van jou net om die ergste seer so bietjie te genees.”
Wat toe gebeur kon Jan later nooit weer verduidelik nie, maar die oomblik toe Talita se hand sy kaal gekneusde boud met ‘n ferm druk begroet, word die seer ‘n lekker seer. Dit stoot die wellus in hom op al kreun hy sag elke keer wat sy een van sy stywe wange stewig druk met haar kaal hand. Hy maak juffrou Malerbe se bloes los – sy is maar slegs vier jaar en ‘n paar maande ouer as die twee leerlinge. Haar borste val soos witskuim oor ‘n melkemmer se rand uit haar bra. Jan staar droogmond en sy praat hom aan.
“Gaan asseblief voort, Jan.” Sy glimlag skalks. Talita het nou agterom Jan beweeg. Sy staar verstom na sy eens wit boudjies. Hulle is reeds besig om goed te verkleur na blou, maar sy verkyk haar aan die strepe soos treinspore in ‘n stasie, eweredig langs mekaar. Jan begin om die onderwyseres se langbroek los te maak – sy draai om vir die rits aan die agterkant en wanneer Jan die rits oop rits val haar broek tot op haar enkels. Vir die tweede keer in minder as ‘n halfuur sien hy weer ‘n g-string aan n vrou. Sy is self baie atleties gebou en haar agterstewe laat die bloed in Jan se are net met nog groter dringendheid klop.
Sy draai terug na die seun en vra hom: “Wanneer laas het jy gesteek, Jan?”
“Ek het nog nooit gesteek, ag ek meen … uhhhh met ‘n vrou … uhhhh gemeenskap gehad nie, juffrou.”
Juffrou wis dit reeds, maar sy maak asof sy van niks weet nie.
“Regtig, meneer Harmse – dink jy ek moet nou so ‘n storie glo?“
“Is regtig so juffrou.”
“Wel, Jan,” sy vat sy balsak in haar hand, “is jy in daardie geval dan gereed vir ‘n les in naai?”
“Glory Hole” →
9 thoughts on “Die Stoute Tydskrif”
Bliksem! Wat ‘n storie!
Ek wens ek kon ‘n video van hierdie toneel sien…
Asemrowend en baie goed geskryf, Skoolhoof. Dis jou keuse maar ek’s seker ons almal sal ‘n opvolg geniet of nog ‘n soortgelyke verhaal.
awesome!! Wow lekker storie en ek het vasgenael gesit en lees…. nou kan ek nie wag vir die les van die juffou nie. Skryf Skoolhoof…skryf
My magtig skoolhoof, jy sal dat my hart gaan staan van al die lekkerte. En beslis is hierdie storie bitter ver van klaar af.
Absoluut fantasties geskryf.
Dit kort beslis ‘n opvolg of drie.
Onthou ek moet eers die kommentaar goedkeur so soms vat dit ‘n rukkie voor dit verskyn. Soms slaap ek en dan vat dit selfs lank. 😋
Doet zo voort!
Dit kort beslis ‘n opvolg, of drie…
Ek is uitasem – jissis!
Ek is mal oor hierdie storie Skoolhoof – dis baie kinky.