Ek sal môre vir Henko en sy gesin in Kanada Skype as hulle wakker word. Ons sal seëninge oor mekaar uitspreek en dan sal ek my Woolies-Krismis-ete uitpak en my eerste bottel wyn oopmaak. En as ek lekker wil tjank vir inspirasie vir die tweede bottel, sal ek weer na Dinner for One kyk.
’n Groep polisiemanne jaag ’n groep mans langs die pad. Niks vreemd in William Nicol-rylaan nie. In stadige beeld sien ek een oor die kruising hardloop en deur die lug tol nadat die vragmotor hom getref het. Hy plof reg voor my kar neer.
Ek gaan sit plat langs die sterwende jong man. ’n Man met dreadlocks verskyn skielik uit die nuuskieriges en kom gooi ’n paspoort op my skoot. “He is my brother …” Toe is hy weer weg.
Ek begin woorde prewel aan ’n God wat vir my ’n vreemdeling geword het. “Vat sy lewe in U hande. Omvou sy mense met genade.”