Volksmoord - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
volksmoord verwys na pogings om 'n nasionale, etniese, ras- of godsdienstige groep mense te vernietig, hetsy geheel of 'n aansienlike deel daarvan. Hierdie praktyk was al te gereeld in die geskiedenis van die mensdom. Daar is selfs Bybelse voorbeelde, waarvan die God van die Israeliete beveel het om ander stamme te vernietig. Baie geskiedkundige voorvalle word deur die oortreders as geregverdig beskou, op grond van hul behoefte aan voldoende lewensruimte vir hul eie samelewing, met die 'ander' mense wat as minderwaardig beskou word en 'n bedreiging vir die gladde funksionering van hul samelewing is.
Sulke redenasies word egter nie meer as aanvaarbaar beskou nie. Volksmoord word deur die Verenigde Nasies sowel as talle individuele lande as misdadig beskou. Namate mense na 'n toenemend geglobaliseerde samelewing beweeg het, het dit nodig geword om die hindernisse wat mense verdeel, af te breek. Om volksmoord te oorkom, moet mense leer om saam te leef as een harmonieuse menslike gesin, gelei deur liefdevolle ouers, sodat die mens nie meer sy eie broer doodmaak nie.
Die term volksmoord is in 1943 deur Raphael Lemkin (1900-1959), 'n Poolse Joodse regsgeleerde, uit die wortels geskep genos (Grieks vir familie, stam of ras) en -cide (Latyns - occidere of cideo - tot bloedbad).
Volksmoord word gedefinieer deur die Konvensie oor die Voorkoming en Straf van die Misdaad van Volksmoord (CPPCG) artikel 2 as
een van die volgende dade wat gepleeg word met die doel om 'n nasionale, etniese, rasse- of godsdienstige groep as geheel of gedeeltelik te vernietig: lede van die groep doodmaak; Ernstige liggaamlike of geestelike skade aan lede van die groep veroorsaak; Bewustelik die groep lewensomstandighede toedien wat bereken is om die fisiese vernietiging daarvan geheel of gedeeltelik te bewerkstellig; Maatreëls op te stel wat bedoel is om geboortes binne die groep te voorkom; en om kinders van die groep met geweld na 'n ander groep oor te dra.
Lemkin het oor die definisie van volksmoord in die oorspronklike aanneming van internasionale reg by die Geneefse konvensies gesê:
Oor die algemeen beteken volksmoord nie noodwendig die onmiddellike vernietiging van 'n nasie nie, behalwe as dit deur massamoorde van alle lede van 'n volk gedoen word. Dit is eerder bedoel om 'n gekoördineerde plan van verskillende aksies aan te dui wat daarop gemik is om noodsaaklike fondamente in die lewens van nasionale groepe te vernietig, met die doel om die groepe self te vernietig. Die doelstellings van so 'n plan is die disintegrasie van politieke en sosiale instellings, van kultuur, taal, nasionale gevoelens, godsdiens en die ekonomiese bestaan ​​van nasionale groepe, en die vernietiging van persoonlike sekerheid, vryheid, gesondheid, waardigheid en selfs die lewens van individue wat tot sulke groepe behoort.1
Die oorspronklike definisie van volksmoord op Lemkin was eng, aangesien dit slegs misdade teen 'nasionale groepe' eerder as 'groepe' in die algemeen aangespreek het. Dit was terselfdertyd breed dat dit nie net fisieke volksmoord insluit nie, maar ook dade om die kultuur en lewensbestaan ​​van die groep te vernietig.
Volksmoord in die geskiedenis
Volksmoord blyk 'n gereelde en wydverspreide gebeurtenis in die geskiedenis van die mens te wees. Die frases "nooit meer nie" en "nie op ons hoede nie", wat gereeld in verband met volksmoord gebruik is, word voortdurend weerspreek.
Dit is nie 'n duidelike saak om te bepaal watter historiese gebeure volksmoord uitmaak en wat bloot kriminele of onmenslike gedrag is nie. In bykans elke geval waar beskuldigings van volksmoord versprei is, het partye van verskillende partye die interpretasie en besonderhede van die gebeurtenis hewig betwis, dikwels om verskillende weergawes van feite te bevorder. 'N Beskuldiging van volksmoord word beslis nie ligtelik opgeneem nie en sal byna altyd kontroversieel wees. In sommige lande word revisionistiese pogings om volksmoord te ontken, onderdruk.
Die volgende is 'n paar voorbeelde van volksmoord wat op verskillende tye in die geskiedenis wêreldwyd voorkom. Dit sluit in Bybelse volksmoord, gruweldade in die Romeinse Ryk, die Amerikas, die Afrika-Kongo en Rwanda, Europa in Duitsland, en die Armeense volksmoord deur Turkye in die Midde-Ooste.
Die Bybel bevat verskillende verhale oor volksmoord, hoewel die waargenome akkuraatheid en die invoer van hierdie verhale verband hou met die leser se mening oor die Bybel as geheel. Dit sluit in:
Die oorlog en die daaropvolgende volksmoord wat deur die Israeliete teen die Kanaäniete gevoer is, waarin God 'n opdrag gee om nooit enige Kanaäniete in die lewe te laat bly nie. (Deuteronomium 20: 16-17)
Die uitroei van die Amalekiete by die hand van koning Saul van Israel, op versoek van Samuel. (I Samuel 15: 2-3)
Die verowering en slagting van verskillende Midde-Oosterse volke deur die ryke Assirië en Babilon.
Miskien is die uiteindelike volksmoord opgeteken in die boek Genesis, toe God besluit het om ''n einde te maak aan alle vlees' (Genesis 6:13) deur die sondvloed, en slegs Noag en sy gesin te spaar en hom opdrag gegee het om 'n ark te bou wat sou hou sy gesin en pare lewende wesens veilig (Genesis 6: 14-22). Volgens hierdie verhaal het God alle mense vernietig vanweë hul slegte en korrupte maniere, en het hy net een regverdige gesin gered. Daar word aangeteken dat God toe 'n verbond gesluit het met Noag en sy seuns, bevestig deur die reënboog, dat so 'n lewensverwoesting nooit weer sou plaasvind nie.
Baie veldtogte van die Romeinse Ryk kan volgens moderne standaarde as volksmoord beskou word:
Julius Caesar se veldtog teen die Helvetii (inwoners van die hedendaagse Switserland), waarin ongeveer 60 persent van die stam vernietig is.Julius Caesar se veldtog teen die Galliërs (inwoners van die huidige Frankryk) onder Vercingetorix: meer as een miljoen (waarskynlik een uit vier van die Galliërs) was vermoor, nog 'n miljoen is verslaaf en 800 stede is vernietig. Die hele bevolking van die stad Avaricum (Bourges) (altesaam 40.000) is geslag. Karte: die stad is in die Derde Puniese oorlog heeltemal vernietig, en sy mense is dood of verslaaf. Jerusalem: die stad is verbrand in die vernietiging van Jerusalem en sy mense vermoor of verslaaf.
Die langtermyn-desimering, soms deur regeringsbeleid en soms nie, van die inheemse bevolking van Suid- en Noord-Amerika deur Europeërs word geskat as een van die grootste en langdurigste volksmoordgebeurtenisse in die geskiedenis.2
Verskeie ramings van die inheemse bevolking voor die kontak met die kontinentale VS en Kanada wissel van 1,8 tot meer as 12 miljoen. Oor die volgende vier eeue is hul getalle teen 1900 tot 'n laagtepunt van 237,000 verminder. Na raming is die inheemse bevolking van die huidige Mexiko van 30 miljoen na slegs drie miljoen verminder gedurende die eerste vier dekades van die Spaanse bewind.
Europese vervolging van inboorlinge het begin met Christopher Columbus se aankoms in San Salvador-eiland in 1492. Inheemse bevolking het gedurende die volgende paar dekades dramaties gedaal. Sommige is direk deur die Europeërs uitgewis; ander het indirek gesterf as gevolg van kontak met ingevoerde siektes waarvoor hulle geen weerstand gehad het nie.
In die volgende vier eeue het Europese setlaars inheemse bevolking stelselmatig van die Arktiese gebied na Suid-Amerika verplaas. Dit is bewerkstellig deur verskillende kombinasies van oorlogvoering, die ondertekening van verdrae (waarvan die inboorlinge moontlik nie die gevolge daarvan begryp het nie), gedwonge verhuisings na onvrugbare lande, die vernietiging van hul belangrikste voedselvoorraad, soos die bison en die verspreiding van Europese siekte, veral pokke.
In die 1880's het die Argentynse president Julio Roca 'n veldtog van stapel gestuur om die Indiese bevolking van die Pampas en die Patagonië-streke uit te roei. Die aanval het gelei tot die dood van ongeveer 20.000 Indiane.
Die Beothuk-mense, 'n inheemse groep, inheems aan die provinsie Newfoundland in Kanada, is nou heeltemal uitgesterf as gevolg van 'n uitgebreide konflik met lae intensiteit met Europese koloniste (meestal vissers wat hulle as diewe beskou het), verlies aan habitat en die invoer van siektes. soos tuberkulose. Namate Europese nedersettings gegroei het, het die Beothuks die binneland van die eiland onttrek en uitgehonger.
Aktiwiteite van Europese koloniste en die invoer van siektes wat voorheen nie gesien is nie, het baie sterftes in ander Kanadese inheemse gemeenskappe veroorsaak; die Beothuk is uniek in die Kanadese geskiedenis, omdat hulle nie net volksmoord nie, maar ook heeltemal uitgewis is. Tragies is dat hul 'volksmoord' uniek is in die sin dat dit blyk uit 'n uitgerekte en onbedoelde oefening te wees, gegrond op wedersydse wantroue en onkunde. Dit was nie 'n moderne "volksmoord" in die sin dat daar geen bedoeling of selfs bewuste poging was om hulle tot uitwissing te dryf nie. Die proses was die resultaat van ingewikkelde verhoudingsdinamika en die eienaardige ekologiese aard van die eiland.
Die kwessie van volksmoord teen die inheemse volke van Kanada (tydens die verowering van die "skilpad-eiland" of die Noord-Amerikaanse vasteland) het internasionale aandag van verskillende organisasies vir menseregte gekry. Belangrike getuienisse van duisende Aboriginals wat saamgestel is deur die voormalige minister van die Verenigde Kerk van Kanada, eerwaarde Kevin Annett, en sy Waarheidskommissie oor Volksmoord in Kanada, het aansienlike verdienste tot hierdie openbaring toegevoeg.3
Die Oorlog van die Drievoudige Alliansie (1864-1870) het die Paraguay-bevolking byna totaal vernietig en die relatiewe ontwikkeling wat gedurende die eerste dekades van sy bestaan ​​plaasgevind het, beëindig. Na raming is 300,000 Paraguay-mense - insluitend 'n baie groot aantal mans van militêre ouderdom - dood.
In die negentiende eeu is Indiane uit hul tradisionele lande verdryf om die installasie van setlaars te vergemaklik. By sommige geleenthede is hele dorpe deur die Amerikaanse weermag vermoor. Stamme is oor die algemeen hervestig na Indiese voorbehoude, waarop hulle makliker gerig kon word om in die hoofstroom Amerikaanse samelewing te assimilasie.
Die Conestoga-stam (Susquehanna) van die laer Susquehanna-vallei van Pennsylvania is volledig vernietig deur die Skotse-Ierse milities van die "Paxton Boys" aan die einde van die Franse en Indiese oorlog in 1763. Die laaste oorlewendes van die stam het gesoek en hulle toevlug ontvang die tronk in Lancaster County. Die Paxton Boys het hul weg gedwing en hulle vermoor. Die likwidasie van die Conestogas word gedokumenteer deur Benjamin Franklin en in "The Light in The Forest" deur Conrad Richter.4
Voordat dit deur België oorgeneem is om die Belgiese Kongo te vorm, het die Kongo-Vrystaat onder die bewind van koning Léopold II 'n groot lewensverlies gely weens die kriminele onverskilligheid van die Europeërs teenoor sy inheemse inwoners in die strewe na verhoogde rubberproduksie.
Van 1880 tot 1920 het die bevolking van die Kongo neerslag gevind; moord, honger, uitputting (as gevolg van te veel werk) en siekte was die skuldiges. Beramings verskil oor hoeveel mense gesterf het en in watter tydraamwerk die sterftes plaasgevind het. In 'n verslag van 1904 word drie miljoen dood tussen 1888 en 1904 aangehaal; Fredric Wertham se boek van 1966 'N Teken vir Kain: 'n ondersoek na menslike geweld skat dat die bevolking van die Kongo in daardie tydperk van 30 miljoen tot 8,5 miljoen gedaal het. 5
Hierdie massa-sterftes in die Kongo-Vrystaat het 'n veroorsaak celèbre in die laaste jare van die negentiende eeu en 'n groot verleentheid nie net vir die Koning nie, maar ook vir België, wat homself as vooruitstrewend en oplettend vir menseregte uitgebeeld het. Die Kongo-hervormingsbeweging, wat Mark Twain, Joseph Conrad, Booker T. Washington en Bertrand Russell onder sy lede insluit, het 'n kragtige internasionale beweging gelei teen die mishandeling van die inheemse bevolking van die Kongo. 6
Die bloedbad van 1941 in Babi Yar was soortgelyk aan baie ander massamoorde op Jode. Meer as 33.000 Jode is in die loop van twee dae deur Nazi's doodgeskiet Einsatzgruppen en plaaslike Oekraïense magte.
Nazi-volksmoord voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog en die Holocaust (1933-1945) het tot die stelselmatige uitwissing van 11 miljoen mense gelei. Die belangrikste teikens vir die Holocaust was die Jode van Europa, van wie tussen vyf en ses miljoen gedood is,7 , insluitend 1,5 miljoen kinders, in wat deur die Nazi's die 'Finale oplossing van die Joodse vraag' genoem is. Ander teikens van die Holocaust was onder meer Pole, Roma, Serwiërs, Slawiërs, homoseksuele en politieke teenstanders soos kommuniste.
Die hulpbronne van 'n groot nywerheidsmag, Duitsland, is ingespan om massamoord te industrialiseer. Jode en ander slagoffers is in massiewe opelug-skietery deur die georganiseerde moordbeamptes vermoor Einsatzgruppen, of hulle is in ghetto's ingeperk voordat hulle na die vernietigingskampe vervoer is waar hulle doodgemaak is.
Ottomaanse Ryk (Turkye)
Hoofartikel: Armeense volksmoord
Die Geallieerde Magte van Brittanje, Frankryk en Rusland het gesamentlik 'n verklaring uitgereik waarin die regering 'n misdaad teen die mensdom gepleeg het:
met die oog op hierdie nuwe misdade van Turkye teen die mensdom en die beskawing, kondig die Geallieerde Regerings in die openbaar aan die Sublime Porte aan dat hulle persoonlik verantwoordelik sal wees vir hierdie misdade, al die lede van die Ottomaanse regering, sowel as dié van hul agente wat by sodanige betrokkenheid betrokke is. moord.8.
"'N beroep op die president om te verseker dat die buitelandse beleid van die Verenigde State toepaslike begrip en sensitiwiteit weerspieël rakende kwessies wat verband hou met menseregte, etniese suiwering en volksmoord wat in die Amerikaanse rekord rakende die Armeense volksmoord, en vir ander doeleindes, gedokumenteer is." Die Amerikaanse Kongresresolusie oor die Armeense volksmoord het bevind dat:
Volksgedenkteken by die Tsitsernakaberd-heuwel, Jerevan
Die Armeense volksmoord is van 1915 tot 1923 deur die Ottomaanse Ryk verwek en uitgevoer, wat gelei het tot byna 2.000.000 Armeniërs, waarvan 1.500.000 mans, vroue en kinders doodgemaak is, 500,000 oorlewendes uit hul huise verdryf is en wat daarin geslaag het die uitskakeling van die meer as 2500 jaar lange teenwoordigheid van Armeniërs in hul historiese vaderland. "9
Die Turkse regering het hierdie interpretasie van gebeure betwis en volgehou dat belangrike dokumente wat die volksmoordtesis ondersteun, eintlik vervalsings was 10.
Armeniërs regoor die wêreld merk die volksmoord op verskillende maniere op, en baie gedenktekens is in Armeense diaspora-gemeenskappe gebou. 'N Nasionale gedenkteken is in 1967 in Jerevan, die hoofstad van Armenië, gebou en elke 24 April (Armeense volksmoord-herdenkingsvakansie) stap honderde duisende mense na die volksmoordmonument en lê blomme (gewoonlik rooi angeliere of tulpe) om die ewige vlam. .
Gedurende 'n periode van 100 dae in 1994 is 937,000 Tutsi's en gematigde Hutusse amptelik deur Ruties in Rwanda dood. Die vinnige tempo waarteen mense doodgemaak is, het enige ander volksmoord in die geskiedenis ver oortref. Liggame is gelaat oral waar hulle doodgemaak is, meestal in die strate en hul huise. Die metode van doodmaak is meestal met masjete gedoen.
Plakkaat van vlugtelinge gesoek vir volksmoord in Rwanda
Die moord het vinnig van Kigali na alle uithoeke van die land versprei. Tussen 6 April en middel Julie word geskat dat 'n volksmoord van ongekende snelheid tussen 800,000 en 1,071,000 Tutsi's en gematigde Hutus dood is aan die hand van die georganiseerde bande van milities, soos berig deur Helen Vesperini:
James Smith van Aegis Trust, 'n Britse NRO wat toegewy is aan die voorkoming van volksmoord, sê dat 'n presiese getal nie die punt is nie: "Wat belangrik is om te onthou, was dat daar 'n volksmoord was. Daar is gepoog om Tutsis-mans, vroue, uit te skakel, en kinders — en om enige herinnering aan hul bestaan ​​uit te wis. '11
Een so 'n bloedbad het in Nyarubuye plaasgevind. Gewone burgers is deur plaaslike amptenare en 'n radio wat deur die regering geborg is, versoek om hul bure dood te maak, en diegene wat geweier het om dood te maak, is dikwels self doodgemaak. 'Of jy het aan die slagtings deelgeneem, óf jy het jouself vermoor,' het ene Hutu gesê en 'n ambivalente mengsel van berou, vrees en skaamte gerasionaliseer omdat hy gedwing is om Tutsi's dood te maak.12
Die Verenigde Nasies het die Internasionale Kriminele Tribunaal vir Rwanda (ICTR) opgerig vir die vervolging van misdrywe wat in Rwanda gepleeg is tydens die volksmoord wat daar begin het op 6 April 1994.
Die Rwandese volksmoord is vir baie as histories beduidend, nie net as gevolg van die groot aantal mense wat in so 'n kort tydjie vermoor is nie, maar ook as gevolg van hoe onvoldoende die Verenigde Nasies (veral sy Westerse lede soos die VSA en Frankryk) het op die gruweldade gereageer (of kon nie reageer nie). 'N Groot kritiek op die reaksie van die internasionale gemeenskap op die volksmoord in Rwanda was dat dit reaktief en nie proaktief was nie. Die internasionale gemeenskap het 'n meganisme ontwikkel om die oortreders van volksmoord te vervolg, maar het nie die wil of die meganismes ontwikkel om in volksmoord in te gryp soos dit gebeur nie.
Volksmoord as 'n misdaad volgens die binnelandse reg
Individuele lande het hul eie wette rakende volksmoord, insluitend die moontlikheid om oortreders te vervolg vir dade wat in ander lande gepleeg is. Voorbeelde van sulke wette in België, Nederland, Spanje en die Verenigde Koninkryk word hieronder aangeteken.
In 1993 het België 'n universele jurisdiksie aangeneem wat vervolging van volksmoord moontlik gemaak het deur enigeen ter wêreld. Die praktyk is deur baie menseregte-groepe toegejuig omdat dit regstappe moontlik gemaak het vir oortreders wat nie 'n direkte skakel met België het nie en wie se slagoffers nie Belgiese burgers of inwoners was nie. Tien jaar later in 2003 het België egter hierdie wet herroep, hoewel sommige sake wat reeds begin het, voortduur. Dit sluit in die kwessies rakende die Rwandese volksmoord en klagtes teen die Chadiaanse oudpresident Hissène Habré. 13
Die Nederlandse reg beperk vervolging van volksmoord op die onderdane. Op 23 Desember 2005 beslis 'n Nederlandse hof in 'n saak wat teen Frans van Anraat aanhangig gemaak is vir die verskaffing van chemikalieë aan Irak, dat hy "wettig en oortuigend bewys dat die Koerdiese bevolking aan 'n volksmoordkonvensie voldoen as 'n etniese groep. Die hof het geen ander gevolgtrekking dat hierdie aanvalle gepleeg is met die doel om die Koerdiese bevolking van Irak te vernietig nie. ' Omdat hy die chemikalieë voor 16 Maart 1988, die datum van die Halabja-gifgasaanval, verskaf het, is hy skuldig aan 'n oorlogsmisdaad, maar nie skuldig aan medepligtigheid by volksmoord nie.1415
Ingevolge die Spaanse wetgewing het die regters die reg om buitelanders te verhoor wat verdink word van volksmoord dade wat buite Spanje plaasgevind het. In Junie 2003 het die Spaanse regter Baltasar Garzón Ricardo Miguel Cavallo, (ook bekend as Miguel Angel Cavallo), 'n voormalige Argentynse vlootbeampte, uitgelewer uit Mexiko na Spanje in afwagting van sy verhoor op aanklag van volksmoord en terrorisme in die jare van Argentinië se militêre diktatuur. .16 17
Op 11 Januarie 2006 is berig dat die Spaanse hooggeregshof sal ondersoek of sewe voormalige Chinese amptenare, waaronder die voormalige president van China, Jiang Zemin, en die voormalige premier, Li Peng, aan 'n volksmoord in Tibet deelgeneem het. Hierdie ondersoek volg op 'n Spaanse konstitusionele hof (26 September 2005) dat Spaanse howe 'n volksmoordsaak sou kon verhoor, selfs al sou dit nie Spaanse onderdane betrek het nie.18 China het die ondersoek van die Spaanse hof as inmenging in die binnelandse sake aan die kaak gestel en die bewerings as 'blote vervaardiging' van die hand gewys. 19
Die Verenigde Koninkryk het die Internasionale Strafhofwet in die nasionale reg opgeneem. Dit is nie terugwerkend nie, so dit is slegs van toepassing op gebeure wat ná Mei 2001 plaasgevind het, en die aanklagte van volksmoord kan slegs teen Britse burgers en inwoners ingedien word. Volgens Peter Carter QC, voorsitter van die Bar se menseregtekomitee20 'Dit beteken dat Britse huursoldate wat regimes ondersteun wat oorlogsmisdade pleeg vervolging kan verwag.'
Internasionale vervolging van volksmoord
In die nasleep van die Holocaust wat deur die Nazi's gepleeg is, het die Konvensie oor die voorkoming en straf van die misdaad van volksmoord (CPPCG) is op 9 Desember 1948 deur die VN se Algemene Vergadering aangeneem. Dit bevat 'n internasionaal erkende definisie van volksmoord wat in die nasionale strafwetgewing van baie lande opgeneem is, en is ook deur die Statuut van Rome van die Internasionale Strafhof aanvaar. , die verdrag wat die Internasionale Strafhof (ICC) tot stand gebring het.
Nadat die minimum twintig lande partye tot die Konvensie geword het, het dit op 12 Januarie 1951 as volkereg in werking getree. Destyds was slegs twee van die vyf permanente lede van die VN-Veiligheidsraad (VNOS) partye in die verdrag: Frankryk en die Republiek van China. Uiteindelik bekragtig die Sowjetunie in 1954, die Verenigde Koninkryk in 1970, die Volksrepubliek China in 1983 (nadat die Taiwan-gebaseerde Republiek China in 1971 deur die VNSK vervang is), en die Verenigde State in 1988. Hierdie lang vertraging in steun vir die volksmoordkonvensie het dit meer as vier dekades lank verswak - eers in die negentigerjare het die wet begin afdwing.
Daar is van alle ondertekenaars van die CPPCG verwag om dade van volksmoord tydens oorlog en vrede te voorkom en te straf, hoewel sommige hindernisse hierdie handhawing bemoeilik. Van die ondertekenaars - Bahrein, Bangladesh, Indië, Maleisië, die Filippyne, Singapoer, die Verenigde State, Viëtnam, Jemen en Joego-Slawië - het veral onderteken met dien verstande dat geen eis van volksmoord by die Internasionale Hof aanhangig gemaak kan word nie van Justisie sonder hul toestemming21. Ondanks amptelike protesoptogte van ander ondertekenaars (veral Ciprus en Noorweë) oor die etiek en wettige status van hierdie voorbehoude, word die immuniteit teen vervolging wat hulle toestaan ​​van tyd tot tyd opgeroep, soos toe die Verenigde State weier om 'n klag van volksmoord aanhangig te maak dit deur Joego-Slawië na die Kosovo-oorlog in 1999.
Tot op hede is alle internasionale vervolgings vir volksmoord in spesiaal saamgestelde internasionale tribunale gebring. Sedert 2002 kan die Internasionale Strafhof sy jurisdiksie uitoefen as nasionale howe onwillig is of nie in staat is om volksmoord te ondersoek of te vervolg nie, en sodoende 'n "hof van laaste uitweg is", wat die primêre verantwoordelikheid om jurisdiksie oor vermeende misdadigers aan individuele state uit te oefen, oorlaat. As gevolg van die Amerikaanse kommer oor die ICC, verkies die Verenigde State om voort te gaan om spesiaal saamgestelde internasionale tribunale te gebruik vir sulke ondersoeke en moontlike vervolging.22
Voorbeelde van volksmoord wat deur internasionale tribunale vervolg is, sluit in die Neurenberg-verhore in Duitsland, en howe wat handel oor die gruweldade in die voormalige Joego-Slawië en Rwanda.
'Die Neurenberg-proewe' is die algemene naam vir twee stelle verhore van Nazi's wat betrokke was by die Tweede Wêreldoorlog en die Holocaust. Die verhore is van 1945 tot 1949 in die Duitse stad Neurenberg in die Neurenberg-paleis van Justisie gehou. Die eerste en meer beroemde van hierdie proewe was die Verhoor van die Groot Oorlogsmisdadigers voor die Internasionale Militêre Tribunaal of IMT, wat probeer het om 24 van die belangrikste gevangene (of steeds geglo het) te wees van Nazi-Duitsland. Dit is gehou van 20 November 1945 tot 1 Oktober 1946.
Die Internasionale Kriminele Tribunaal vir Voormalige Joego-Slawië (ICTY) is 'n hof onder beskerming van die Verenigde Nasies vir die vervolging van volksmoord en sekere ander vorme van misdaad wat in die voormalige Joego-Slawië gepleeg is sedert 1991. Die tribunaal funksioneer as 'n ad-hoc hof en is geleë in Den Haag. Dit is gestig deur Resolusie 827 van die VN se Veiligheidsraad wat op 25 Mei 1993 aanvaar is.
Sommige van diegene wat skuldig bevind word aan volksmoord of misdade teen die mensdom is:
Milan Babić (oorlede), Krajina Serb, premier van Republika Srpska Krajina (Serwies selfverklaarde entiteit in Kroasië); tot 13 jaar gevonnis vir sy deel aan etniese suiwering.
Vidoje Blagojevic, Bosniese Serwiër, 'n Bosniese Serwiese weermagoffisier, is tot 18 jaar gevonnis vir betrokkenheid by die Srebrenica-slagting.
Dragan Jokic, Bosniese Serwiër, is tot nege jaar gevonnis vir betrokkenheid by die Srebrenica-slagting.
Radislav Krstic, Bosniese Serwiër, Bosniese Serwiese leërgeneraal; gevonnis tot 35 jaar (oorspronklik 46) vir volksmoord, misdade teen die mensdom, en oortredings van die wette of gebruike van oorlog.
Die Internasionale Kriminele Tribunaal vir Rwanda (ICTR) is 'n hof onder die beskerming van die Verenigde Nasies vir die vervolging van misdrywe wat in Rwanda gepleeg is tydens die volksmoord wat daar in April 1994 plaasgevind het en op 6 April begin het. Die ICTR is op 8 November geskep , 1994 deur die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies ten einde diegene wat verantwoordelik is vir die volksmoord en ander ernstige oortredings van die internasionale wet wat tussen 1 Januarie en Desember op die grondgebied van Rwanda uitgevoer is, of deur Rwandese burgers in nabygeleë state, te beoordeel. 31, 1994.
Die eerste verhoor, van Jean-Paul Akayesu, is in 1998 voltooi; vervolging van baie ander is afgehandel en duur voort vir ander. 'N Webtuiste is opgestel om 'n bygewerkte vorderingsverslag vir alle beskuldigdes te hou, van hul inhegtenisneming tot die finale uitslag van die regterlike proses. 23
Volksmoord, wat deur sommige beskou word as die enigste universele taboe van ons wêreld, vind baie meer gereeld plaas as wat iemand kon dink of sou wou erken. Regverdiging deur diegene wat sulke dade pleeg, kan insluit dat hulle die reg op Lebensraum vir hul eie groep, en dat ander minderwaardig is, niks van waarde bydra nie, maar slegs die gladde funksionering van die samelewing bedreig.
Om 'n probleem met sulke epiese verhoudings op te los, moet u na sy wortels kyk eerder as na sy takke. Volksmoord is gewortel in segregasie, vrees en haat. Dit begin wanneer 'n verdeling onder mense gemaak word, en hulle verdeel in kategorieë gebaseer op ras, etnisiteit, godsdiens of enige ander verdeling. As hierdie verdeeldheid in 'n volk se oë, ore en gedagtes gemaak word, kan hulle mekaar begin vrees, vrees vir wat anders is en bang wees vir wat hulle nie verstaan ​​nie. Hierdie vrees kan haat word, en as dit deur 'n regering of 'n sterk genoeg groep aanvaar word, kan dit tot afgryslike resultate lei.
Die enigste manier om hierdie verskriklike vernietigingsiklus te beëindig, is om daarna te streef om 'n wêreldgemeenskap te word, eerder as om 'n los vasgemaakte versameling verskillende groepe te hê. Slegs wanneer mense die hele mensdom as een gesin beskou, kan mense die verskille geniet eerder as om hulle te vrees. Eers as die hele menslike familie op hierdie manier van harte gebind word, word volksmoord 'n saak van die verlede.
↑ Raphael Lemkin, Axis Rule in Besette Europa (Wash., DC: Carnegie Endowment for International Peace, 1944), 79.
↑ ReligiousTolerance.org. Misdade teen mensdom en volksmoord: Verlede volksmoord van naturelle in Noord-Amerika is op 4 Desember 2007 teruggevind.
↑ Eerwaarde Kevin Annett Hidden Hidden from History: The Canadian Holocaust: The Untold Story of the Genocide of Aboriginal Peoples by Church and State in CanadaOnthou op 4 Desember 2007.
↑ James Coultas 1Coultas, James, Pair of Manuscripts (1764) Betreffende die Paxton Boys, uittreksel verskaf deur Michael Brown Rare Books: Americana. Op 4 Desember 2007 verkry.
↑ R. J. Rummel "Exemplifying the Horror of European Colonization: Leopold's Congo" 2 Nov. 2001, gepos. Op 4 Desember 2007 verkry.
↑ Andrew Osborn België ontmasker sy koloniale demone The Guardian 13 Julie 2002
↑ Yadvashem - Shoah-hulpbronsentrum
↑ AMI Armenian National Institute 2 Oorspronklike bron van die telegram wat deur die Departement van Staat, Washington, met die 'Franse, Britse en Russiese gesamentlike verklaring' gestuur is. 4 Desember 2007 herwin.
↑ Bevestiging van die Amerikaanse rekord oor die Armeense volksmoordresolusie (ingestel in die Huis van Verteenwoordigers) 109de Kongres, 1ste sitting
↑ Republiek van Turkye: Ministerie van Kultuur en Toerisme: Geskiedenis 3 "Armeense kwessies oor feite." Ontsluit op 4 Desember 2007.
↑ Helen Vesperini "RWANDA: Geen konsensus oor dodetal van volksmoorde nie." AFP.iAfrica: Nuus. Aanlyn-plasing 6 April 2004. iAfrica.com Vertrou 4 Desember 2007.
↑ aangehaal. in Die Rwanda-krisis: Geskiedenis van 'n volksmoord (Londen: Hurst, 1995), deur Gérard Prunier; rapporteer. in "Rwanda en Burundi: die konflik." Hedendaagse tragedie. Aanlyn-plasing. Die Holocaust: 'n Tragiese nalatenskap.
↑ België: Universele jurisdiksiereg herroep webblad op menseregte komissie 1 Augustus 2003
↑ Die Nederlandse hof sê dat gasheer van Irakse Koerde 'volksmoord' was deur Anne Penketh en Robert Verkaik in Die Onafhanklike 24 Desember 2005. Onttrek 4 Desember 2007.
↑ Nederlandse man is gevonnis vir die rol in die dood van die Kurds CBC News, 23 Desember 2005. Ontsluit op 4 Desember 2007.
↑ Spaanse regter stuur Argentynse gevangenisstraf na die aanklag van volksmoord deur Emma Daly New York Times 30 Junie 2003. 4 Desember 2007 onttrek.
↑ BBC News-profiel: Regter Baltasar Garzon BBC 26 September 2005. Onttrek 4 Desember 2007.
↑ Spaanse howe ondersoek of 'n volksmoord in Tibet plaasgevind het.
"Spanje ondersoek 'volksmoord' in Tibet" Die Onafhanklike in die afdeling "Europese nuus in die kort" (Woensdag 11 Januarie 2006), 19
Die Spaanse hof ondersoek die saak van die slagting in Tibet, volgens Reuters New Zealand Herald (12 Januarie 2006) Ontsluit op 4 Desember 2007.
↑ Alexa Olesen China verwerp Spanje se aanspraak op 'volksmoord' in Die Onafhanklike 7 Junie 2006
↑ Bar Human Rights Committee "is die internasionale menseregte-arm van die Bar of England en Wallis. Dit is 'n onafhanklike liggaam wat hoofsaaklik gemoeid is met die beskerming van die regte van advokate en regters regoor die wêreld."
Collection Verdragsversameling van die Verenigde Nasies (vanaf 9 Oktober 2001): Konvensie oor die voorkoming en straf van die misdaad van volksmoord op die webwerf van die kantoor van die Verenigde Nasies se Hoë Kommissaris vir Menseregte
↑ Verklaring deur Carolyn Willson, minister-raadgewer vir internasionale regsake, oor die verslag van die ICC, in die VN se Algemene Vergadering (PDF) 23 November 2005
↑ International Criminal Tribune for Rwanda www.ictr.org. 4 Desember 2007 herwin.
Chalk, Frank en Kurt Jonassohn. Die geskiedenis en sosiologie van volksmoord: ontledings en gevallestudies. Yale University Press, 1990. ISBN 9780300044461 <