Yahweh se nageslag wat Hy gekies het is uit die Adamiete en geen ander nie. ‘n Baster en volke wat vervloek is deur Yahweh, se nageslagte sal in der ewigheid NOOIT in die vergadering van Yahweh kom nie, maw, in die Heilige Stad in nie. Benewens twee gedigmotto’s van Heidegger in hierdie bundel (pp. 110 en 122), wil Breytenbach se gedigpogings bewustelik “weesheid” tot gedig “verding”. Al die gegewens of voorbeelde in my verse (en seker dié van enige digter of skrywer) moenie as “feite” gelees word, in die sin dat elke verwysing noodwendig met ‘n werklike gebeurtenis ooreenstem nie. ‘n Skrywer is voortdurend op ‘n verbeeldingsvlug wat hoogstens raakpunte het my die sogenaamde eie “werklikheid”. 60) wat begin met ”My git, jy het ’n siel glo…” waarin meer as een vers uit Tristia duidelik meespreek; sy beswering (selfbeswering?) word gedoen in terme van Cussons (p.62) as “boerbokke met uiers uitgeswel by die lui van klokke/ meteens uitdagend soos Istar in ’n Cussons-slotreël staan”; hy mymer en ervaar opnuut met T.T. Cloete en Boerneef in gedagte.