Die Slag van die Piramides - Verskeie
Die Slag van die Piramides
Die Slag van die Piramides.
Titel: Die Slag van die Piramides.
Skrywer: VINCENT François André (1746 - 1816)
Skeppingsdatum : 1806
Datum getoon: 21 Julie 1798
Afmetings: Hoogte 80 - Breedte 125
Prentverwysing: 85DE1317 / RF 1983-105
Ottomaanse Egipte is 'n ideale basis om die Britse kommersiële oorheersing in Indië te stop. Die ekspedisie wat op die besetting van die gebied gerig was, het Bonaparte, nog steeds passievol oor die Ooste, opgewonde gemaak en hom toegelaat om sy glorie te behou, bedreig deur die Gids sedert sy mislukkings met Engeland.
Ondersteun deur Talleyrand, veral die ekspedisie met die beste generaals van die konsulaat
Kléber en Desaix, sowel as baie wetenskaplikes, kunstenaars en ingenieurs, het in 1798 vertrek,
Na sy landing in Aboukir het Bonaparte Alexandrië verower en op 3 Thermidor jaar VI (21 Julie 1798) die vyftien duisend Mamelukke van Mourad Bey verpletter tydens die slag van die Piramides. Die vele dokumente wat deur Vivant Denon teruggebring is, het die skilders wat die gebeure vertel het, dikwels van diens gehad.
In 1800 beveel Lucien Bonaparte, minister van binnelandse sake, in opdrag van die Eerste Konsul 'n eerste Slag van die Piramides aan Vincent. Lejeune se skildery is geskilder om die eerste herdenking van die Slag van Austerlitz te vier.
Vincent skets 'n werk van 8 mx 5 m wat verdwyn het. Ill, hy het eers die voltooide skets, wat vandag in Versailles bewaar is, aan die Salon van 1806 besorg en die projek in die hande van Philippe Auguste Hennequin laat vaar. Later in 1810 het Alexandre Berthier, die Minister van Oorlog, toe Grand Huntsman, dieselfde onderwerp by hom bestel vir die versiering van die galery van die Château de Grosbois.
In Vincent se lugagtige samestelling sien ons van regs na links 'n chaotiese geveg van Mamluk-ryers. Hul perde kom voor die wit kruis van 'n perd op, gery deur 'n Arabiese ruiter wat die Franse geledere aanrand. Watter passie, watter vryheid van uitvoering! Die grafika is baie stewig, ver van die epiese karakter van die panorama's van die veldslae van Gros of Gérard.
Die aksie kom op sy punt, maar die uitkoms daarvan bly onseker: sabels word opgehef, gewere brul, soldate val.
Gekonfronteer met hierdie warrelwind wat blykbaar alles in sy pad dra, vorm die Franse infanteriste, met tweesnydende pette, 'n ondeurdringbare muur van verdediging.
Die eerste lyn, op sy arms vasgespan, mik terwyl die tweede, met bajonette, op sy beurt wag, gereed om te skiet. Op die agtergrond, aan die linkerkant, sien ons 'n toring en twee piramides, aan die regterkant, palmbome en meer Franse troepe. Vincent se skildery is 'n tradisionele samestelling van die militêre skok, behandel in bruinerige kleure wat met wit versterk word.
Lejeune se werk is groter as Vincent se skets. Die afmetings daarvan is minder as die vereistes van 'n militêre skildery, maar soveel besonderhede en episodes vir 'n beskeie grootte!
Lejeune, soldaat en skilder in sy oomblikke van rus, het nie aan hierdie stryd deelgeneem nie. Hy ken die ander platteland, die kuns van die oorlog en die mans. Sy besorgdheid oor akkuraatheid en waarheid staan ​​in kontras met die liriese en barokke karakter van Vincent se doek, wat hom die titel as 'eerste verslaggewer' in die geskiedenis besorg het.
Die toneel speel ook af op die linkeroewer van die Nyl, voor die Giza-plato, met in die verte die drie piramides, Keops, Kephren en Menkaure. Desaix en Régnier is regs, Dugua in die middel, Bon links.
Die swakheid in ruitery en artillerie het die leër genoop om 'n plein te vorm wat die reg van die komposisie met Bonaparte, Berthier, die personeel en die perderuiters beslaan. Op die hoeke verskyn artillerie- en grenadier-peloton gewapen met bajonette.
Deur die vaste plein geblokkeer terwyl die res van die troepe hul toevlug afgesny het, het die teëstanders na die Nyl gehardloop. 'N Geweerboot spring, 'n Turk dra 'n dooie man, 'n ander, die seun van Mourad Bey, dreigende swaard en pistool, leisels tussen sy tande, val 'n ligte artillerie-offisier aan. Aan die linkerkant kan ons die versterkte dorpie Embabé identifiseer. Drie aanvalskolomme van die 32ste lyn-demigroep en generaal Rampon bestorm dit. Die inwoners vlug wanorde in die rigting van die bote. Oorlaai sak hulle.
Lejeune hou van beweging en die genre leen hom goed daarvoor. Die lig van Egipte laat hom lewendige kleure toe, veral fluweelrooi, maar dit bly meer vertellend. By hom is dit die komposisie wat heers, nie die effek soos in Vincent se skildery nie.
Die kostuumbesonderhede, Poolse lansier, glinsterende Mamelukke en ligte infanteriegewere, met rooi vere op die shako gestik, het hom die bynaam "Artagnan van skilderkuns" besorg. Hierdie uitgebreide ensemble is helder, lugagtig en panoramies. Die ontwerp is veilig en buigsaam, die aanraking lig en fyn, die kleur effens koud. 'N Pragtige orde, gebaseer op verdrinkte afstande en 'n wye perspektief, beklemtoon die beweging.
Sy styl, kosbaar, ietwat in ooreenstemming met die destydse smaak, bevat reeds bestanddele van Orientalisme: piramides, palmbos, glinsterende weefsels en koepel wat deur 'n kruis oorval word.
Behalwe hul historiese belangstelling, beklemtoon albei skilderye twee teenoorgestelde taktieke en temperamente. Die vurige, maar hopelose en ongedissiplineerde geveg van die moedige Mamluk-perderuiters bots met die metodiese gees wat Napoleon se ervare leërs na die oorwinning lei. In die lig van moderne oorlogvoering staan ​​Middeleeuse oorlogvoering nie meer 'n kans nie.
Annie JOURDAN, Napoleon, held, beskermheer, imperator Parys, Aubier, 1998. Gunther ROTHENBERG Atlas van die Napoleontiese oorloë: 1796-1815 Parys, anders, 2000. Henry LAURENS Die Egiptiese ekspedisie Parys, Le Seuil, coll. "Punte Histoire", 1997. Geoffroy SAINT-HILAIRE Die Egiptiese ekspedisie Parys, Paléo, 2000. Yveline CANTAREL-BESSON, Claire CONSTANS en Bruno FOUCART Napoleon: beelde en geskiedenis, skilderye uit die paleis van Versailles (1789-1815) Parys, RMN, 2001.Van David tot Delacroix. Franse skilderkuns van 1774 tot 1830 katalogus van die uitstalling, Parys, Grand Palais, November 1974 - Februarie 1975. Marguerite GASTON "Algemene baron Lejeune", in Bulletin van die Bernadotte Museum Pau, nr. 20, Desember 1975.