Ontbyt in die bed: Maklik gemaak! | SARIE
FOTO: Estvan Vermeulen 9 Mei 2014
Ontbyt in die bed: Maklik gemaak!	deur Liezl Vermeulen
Eier en roosterbrood – met ’n tikkie ekstra liefde
Hierdie is dalk effens soet vir sommige mense, maar dit is tog ’n spesiale dag …
genoeg vir 5 – 6 wafels
Sny plaatkoekies in sowat 3 – 4 repies. Rol elke repie op en steek vas met ’n stokkie. Plaas al die plaatkoekie-stokkies op ’n opdienbord en versier met gesmelte witsjokolade. Geniet terwyl dit warm is. PressReader - Volksblad: 2018-12-08 - O­ral sit men­se, en wag
O­ral sit men­se, en wag
Volksblad - 2018-12-08 - Rubrieke - Da­na Sny­man
O­ral wag men­se. Par­ty staan. An­der lê. Die mees­te sit. Op plas­tiek­stoe­le voor ka­ri­ge hui­sies. Op trap­pe voor win­kels en pos­kan­to­re en Cash Con­ver­ters. Op die muur­tjie by die slag­pa­le waar ’n vark­kop op ’n Don­der­dag­mid­dag slegs R25 kos.
In kli­nie­krye. Op die stoep van ’n ou­e­te­huis, waar­van die staat­sub­si­die al weer laat is. In hof­sa­le. In die tronk en die bank. By die krui­e­dok­ter van Zan­zi­bar wat sê hy kan jou ver­lo­re lief­de te­rug­bring en vigs ge­nees. By skuld­be­ra­ders, in die regs­hulp­kli­niek en die bal­ju-kan­toor. Voor die drank­win­kel en langs ’n bus wat dus­kant B­rit­stown ge­breek het.
Op die ver­dor­de gras­perk voor ’n af­ge­bran­de mu­ni­si­pa­le kan­toor. In die Aus­tra­lie­se en Ka­na­de­se am­bas­sa­de sit hul­le.
Op hoë stoel­tjies in kroeë en om­ge­keer­de bier­krat­te in sje­biens. Hul­le sit op die saw­we ban­ke van ker­ke en kry brood by la­waai­e­ri­ge pre­di­kers – brood wat in klip­pe ver­an­der so­dra hul­le uit­stap. Hul­le sit by die be­graf­nis­on­der­ne­mer, voos­ge­vat­te boe­kies in die hand. In Sassa-kan­to­re en in ’n bleek­blou Cam­ry ie­wers tus­sen die ou Trans­kei en Ka­ya­man­di, son­der pe­trol. Hul­le sit by die lyks­huis in Mait­land en staar na ’n sel­foon son­der lug­tyd. Hul­le sit in Hel­pen­de Hand se kan­toor in Cen­tu­ri­on en staar die ver­te in.
Hul­le sit voor re­ke­naars in Pos­tNet en stuur nog ’n ver­geef­se CV na ’n maat­skap­py wie se di­rek­teu­re van­jaar weer bo­nus­se van meer as R300 mil­joen ge­kry het. Hul­le sit op pa­vil­joe­ne waar die mi­nis­ter se toe­spraak al drie uur ge­le­de moes be­gin het.
Op rand­ste­ne, pa­raat met ’n trof­fel en ver­frol­ler. Hul­le sit on­der ’n flap­pen­de strand­sam­breel in die bin­ne­land en pro­beer Wes­kus-snoek ver­koop. By die bus­hal­te by ’n paar ta­ma­ties en pak­kies grond­boon­tjies wat op koe­rant­pa­pier uit­ge­pak is. By die win­kel­sen­trum se in­gang – blind, wit kie­rie tus­sen die knie­kop­pe, met ’n hon­ger hoed op die grond.
In die po­li­sie­kan­toor, met ’n op­ge­swel­de oog, ’n be­bloe­de ver­band om die kop, en ’n leef­tyd se klag­tes in die ge­moed.
By daar­die plek op Ho­pe­town wat vir jou ’n mi­kro­le­ning teen ma­kro­ren­te gee. Op af­ge­dop­te hort­jies­ban­ke op die per­ron waar die trein al weer laat is. On­der ’n boom by ’n skool waar die on­der­wy­sers staak.
Op ban­kies in grond­sa­ke se kan­toor. Hul­le sit al jare daar om te hoor wan­neer kry hul­le daar­die grond te­rug wat hul ou­pa­groot­jie in 1913 on­der dwang moes ver­laat.
Hul­le sit in flen­ter­kle­re op klip­pe by krui­sings. Hul­le sit by vul­sta­sies en hos­pi­ta­le en skroot­wer­we.
Hul­le sit en wag. Hul­le wag.