Antiretrovirale terapie Virale lading en lewe met MIV -besmetting Seropositiewe blog.Org
Die lewe met MIVVigsMIV en verouderingKUNSAntiretrovirale terapie
Is die risiko's wat geneem word gebaseer op die onopspoorbare sowel as die nie-oordraagbare, regtig bevrydend? Ek weet nie...
In hierdie studie is bevind dat geen MIV-oordrag plaasgevind het onder 2.651 XNUMX babas wat gebore is onder vroue van geslagsgeslagte wat voor bevrugting en tydens swangerskap behandel is nie en wat 'n onopspoorbare viruslading gehad het tydens bevalling.
Antiretrovirale terapie en MIV-besmetting. Ja, ART kan besmetting voorkom, maar kondome was nog altyd effektief in my lewe en ek beveel kondome aan ...
Antiretrovirale terapie, ART, het die gesig van die MIV / vigs-pandemie verander, aangesien dit die viruslading verminder en die kans op 'n daling in die CD4-telling verminder; beter as dit, dit laat die immuunstelsel ten minste gedeeltelik weer opbou! Dinge is dus aan my voorgehou. In daardie dae, in daardie grys jare, het niemand aan ART gedink as iets wat gebruik kon word om besmetting te vermy nie!
Was die volgende wat ons geleer is?
As u MIV-positief is en seks begin hê (kies u eufemisme) met 'n ander persoon wat met MIV leef, is u U MOET AANGAAN met die gebruik van 'n kondoom, want daar is 'n risiko vir herinfeksie en, let wel, u kan besmet wees met 'n spanning wat bestand is teen u behandeling! Of, steeds, weerstand teen die meeste medisyne, met inagneming van kruisweerstand.
En hierdie teks wil dit aantoon, asook ander dinge. Hou aan om te lees ...
… Antiretrovirale terapie, virale lading en besmetting
Dit is nou welbekend dat die gebruik van MIV-behandeling, antiretrovirale terapie, nie net die gesondheid van mense met MIV verbeter nie, maar volgens hulle ook 'n uiters effektiewe strategie is om MIV-oordrag te voorkom.
Dit is omdat MIV-behandeling die hoeveelheid virusse (virale lading) in die bloed en ander liggaamsvloeistowwe (soos sperma en vaginale en rektale vloeistowwe) tot onopspoorbare vlakke kan verminder.
Om onopspoorbaar te word en te bly, moet mense wat met MIV leef, anti-MIV-behandeling neem soos voorgeskryf. Benewens die gebruik van MIV-medisyne, is gereelde besoeke aan die dokter belangrik om die virusbelasting te monitor om te verseker dat dit onopspoorbaar is en om ander mediese ondersteuning te ontvang.
Bewyse toon dat mense wat met MIV leef, behandel, na hul gesondheid omsien en hul virale onopspoorbaar hou:
mag nie MIV oordra nie aan hul seksmaats;
dra nie MIV aan die baba oor nie tydens swangerskap en bevalling (as 'n onopspoorbare virale lading tydens swangerskap en bevalling gehandhaaf word);
kans hê baie verminder oordrag van MIV deur borsvoeding; borsvoeding word egter nie aanbeveel vir MIV-positiewe moeders in Kanada nie - die oorsprong van hierdie teks, my leser, is Kanadese - en voeding met eksklusiewe formule is die huidige aanbeveling;
Waarskynlik 'n baie lae kans het om MIV oor te dra aan mense met wie hulle medisyne-toerusting spuit; daar is egter onvoldoende bewyse om tot die gevolgtrekking te kom dat daar geen risiko is nie.
En dit word aanbeveel dat mense nuwe naalde en ander toerusting gebruik wanneer hulle dwelms gebruik, ongeag hul MIV-status of virale lading, om MIV en ander siektes te voorkom.
Hoe werk MIV-behandeling en 'n onopspoorbare viruslading om MIV-oordrag te voorkom?
MIV-behandeling, ook antiretrovirale terapie genoem, of ART, werk deur die replikasie van MIV in die liggaam te beheer - dit wil sê, dit verminder die vermoë van MIV om kopieë van homself te maak (replikasie).
Wanneer MIV-replikasie beheer word, kan teenliggaampies kopieë van MIV wat in bloed en liggaamsvloeistowwe sirkuleer, vernietig. Volgens navorsing, verminder die risiko van MIV-oordrag namate die viruslading daal. Wanneer 'n suksesvolle behandeling virale lading tot onopspoorbare vlakke verminder, kan dit die risiko van MIV-oordrag aansienlik verminder of uitskakel.
Antiretrovirale terapie, ART, bestaan ​​gewoonlik uit 'n kombinasie van drie antiretrovirale middels wat daagliks geneem word. Afhangend van mediese voorskrifte wat deur navorsingsresultate gelei word. Die nuwe behandelings vir MIV is veiliger, eenvoudiger en effektiewer as toe antiretrovirale terapie in 1996/1997 ingestel is.
Die krag van ART vandag is so diep dat baie mense wat effektief begin kort nadat hulle MIV-positief geword het, 'n byna normale lewensverwagting.
Vir die meeste mense word die virus so goed beheer dat die hoeveelheid virus in die bloed drie tot ses maande na die aanvang van die behandeling onopspoorbaar word deur die toetse wat gereeld gebruik word. Die meeste virusbelastingtoetse wat in Kanada gebruik word, kan nie MIV in die bloed opspoor as daar minder as 40 tot 50 eksemplare van die virus per ml is nie. Die virus is egter steeds in baie lae hoeveelhede in die liggaam teenwoordig as die viruslading nie opspoorbaar is nie.
Wat is betrokke by die konsekwente en korrekte gebruik van ART en 'n onopspoorbare viruslading vir die voorkoming van MIV?
Konsekwente en korrekte gebruik van ART om 'n onopspoorbare viruslading te handhaaf, sluit in:
hoë nakoming van ART-medisyne, om 'n onopspoorbare virale ladingkonsultasies te bewerkstellig en in stand te hou
gereelde mediese besoeke om viruslading te monitor en ondersteuning te kry vir nakoming, indien nodig
Gereelde toetsing en behandeling van seksueel oordraagbare infeksies (STI's) is ook belangrik, aangesien hierdie strategie nie teen SOI's beskerm nie; daarom wonder ek, Cláudio, of die goeie idee nie die voortdurende verspreiding van kondoomgebruik is as 'n doeltreffende manier om die verspreiding van SOS'e, wat MIV-infeksie insluit, te voorkom nie, en dit is altyd goed om te onthou, zyka, 'n virus wat nogal goddeloos is!
Ek moet baie irriterend wees, volgens die mense van die huh-huh-huh-huh, nie waar nie?
'N Persoon op ART moet met sy dokter saamwerk om 'n geskikte skedule vir mediese ondersoeke en monitering van virale lading te bepaal.
Wat is belangrik vir hierdie benadering tot werk?
Na die aanvang van die behandeling moet die viruslading onopspoorbaar word en bly vir hierdie benadering om beskerming te bied.
Wanneer 'n persoon met die behandeling begin, duur dit gewoonlik drie tot ses maande voordat die viruslading onopspoorbaar raak. Die meeste mense sal uiteindelik 'n onopspoorbare virale lading as u 'n kombinasie van geneesmiddels het wat effektief is teen u MIV-stam, en neem dit soos voorgeskryf deur u dokter.
Virale lading moet minstens ses maande onopspoorbaar bly voordat hulle op hierdie benadering vertrou as 'n effektiewe MIV-voorkomingsstrategie.
'N Persoon moet aanhou om die behandeling baie na te kom om 'n onopspoorbare virale lading oor tyd te handhaaf. Die enigste manier om te weet of u viruslading op die langtermyn onopspoorbaar is, is om dit te doen gereelde virale ladingstoetse terwyl u dit doen, met drakoniese dissipline.
Nie alle virale lading word en kan egter nie opgespoor word tydens behandeling nie. Dit kom meestal voor as iemand die medikasie min hou, maar dit kan ook voorkom as gevolg van dwelmweerstand. As die behandeling misluk, sal die persoon nie weet dat hul viruslading waarneembaar is voordat hy nog 'n virale ladingstoets het nie. Afhangend van die rede vir behandelingsversaking, kan 'n persoon 'n verandering in die behandeling benodig, of hy kan baat vind by nakomingsberading om hul viruslading tot onopspoorbare vlakke te verminder. Die beste opsies om vorentoe te beweeg, moet met 'n dokter bespreek word.
In watter mate voorkom die gebruik van ART om 'n onopspoorbare viruslading te handhaaf seksuele oordrag van MIV?
Navorsing oor serodiskordante paartjies (waar die een maat MIV-positief is en die ander maat MIV-negatief is) toon dat die gebruik van ART om 'n onopspoorbare virale lading te handhaaf 'n uiters doeltreffende strategie is om oordrag van MIV vir heteroseksuele en egpare. Bewyse uit hierdie navorsing toon dat wanneer mense suksesvol ART ontvang en sorg bied, hulle nie MIV oordra deur seksuele omgang nie.
Die eerste studie wat getoon het dat ART en 'n onopspoorbare viruslading 'n groot voordeel het om heteroseksuele serodiskordante paartjies te voorkom, was die ewekansige kliniese proef, bekend as HPTN 052. In die finale analise, wat 1.763 heteroseksuele serodiscordante paartjies insluit (waarvan die helfte opgevolg is meer as vyf en 'n half jaar), het geen HIV-oordrag plaasgevind tussen paartjies in die studie toe die MIV-positiewe maat op ART was nie en 'n onopspoorbare viruslading gehad het (gedefinieer as <400 kopieë / ml in hierdie studie).
In totaal was daar agt oordragte tussen paartjies terwyl die MIV-positiewe maat op ART was; in al agt gevalle was die viruslading egter waarneembaar, hoewel dit op ART was.
Vier oordragte het plaasgevind in die eerste drie maande nadat die MIV-positiewe maat met die behandeling begin het, voordat die viruslading nie opgespoor kon word nie.
Die ander vier het gekom toe die behandeling nie die viruslading op 'n onopspoorbare vlak kon hou nie.
Benewens hierdie agt oordragte, was daar 26 mense wat MIV-infeksie opgedoen het van 'n seksuele maat buite hul primêre verhouding, wat getoon het dat die grootste risiko van MIV by 'n onoordeelkundige egpaar waarin die MIV-positiewe maat op ART is met onopspoorbare viruslading. oordrag is dat MIV van buite die verhouding kom.
Is seks wat veilig is sonder kondome?
Die resultate van 'n groot tweefase-waarnemingsstudie bekend as PARTNER / PARTNER2 het getoon dat ART en 'n onopspoorbare virale lading (gedefinieer as <200 kopieë / ml in hierdie studie) seksuele oordrag van MIV in heteroseksuele en selfdegeslagpare in 'n afwesigheid voorkom van ander vorme van MIV-voorkoming (kondome, PrEP of PEP). Die eerste fase van die studie het heteroseksuele en dieselfde geslagspare ingesluit, en die tweede fase het slegs met egpare voortgegaan.
In hierdie studie was daar 'n groot aantal onbeskermde seksdade (sonder kondome) toe die viruslading onopspoorbaar was - ongeveer 36.000 onder heteroseksuele paartjies en 76.000 onder manlike egpare wat by die studie ingesluit is. Aan die einde van die studie, daar was geen MIV-oordrag nie onder paartjies in die studie toe die MIV-positiewe maat op ART was en 'n onopspoorbare viruslading gehad het. Daar was egter 16 nuwe MIV-infeksies (15 gay mans en een heteroseksuele persoon) wat oorgedra is 'n seksuele maat uit die verhouding. Net 'n dwaas, of 'n dwaas, om sekere weddenskappe aan te wend, soos Amarilis s'n!
'N Waarnemingsstudie soortgelyk aan PARTNER, genaamd Opposites Attract, het ook geen MIV-oordrag tussen serodiskordante paartjies van dieselfde geslag gevind toe die maat onder behandeling was nie en het 'n onopspoorbare virale lading gehandhaaf (<200 kopieë / ml), ondanks ongeveer 16.800 dade van anale seks sonder kondoom. In hierdie studie het drie van die seronegatiewe vennote MIV opgedoen van 'n buite-verhouding-vennoot.
'N bietjie meer oor vennootstudies en teenoorgestelde
In die PARTNER / PARTNER2 en Opposites Attract studies is 'n onopspoorbare virale lading gedefinieer as minder as 200 eksemplare / ml. Dit is hoër as die vlak van onopspoorbare virale lading wat gedefinieer word deur toetse wat algemeen in Kanada gebruik word (minder as 40 of 50 kopieë / ml). Daar was geen oordrag in albei studies nie toe die viruslading minder as 200 eksemplare / ml was (die oorgrote meerderheid van die deelnemers het virale lading minder as 50 kopieë / ml).
Die studies het 'n hoër afsnypunt gebruik om die akkuraatheid van die virusladingresultate te verseker en vergelyking tussen die verskillende opnames moontlik te maak. Daarbenewens kan 'n hoër sny kleinvirale lading blips, 'n tydelike toename in virale lading bo 50 kopieë per ml teen 'n piek virale lading wat binne enkele oomblikke onopspoorbaar is.
Dit is belangrik omdat dit help om vas te stel of virale lading blips die risiko van MIV-oordrag veroorsaak. Die resultate van hierdie studies toon dat as 'n persoon 'n blip het, dit nie die risiko van MIV-oordrag verhoog nie.
Die doel vir optimale behandelingsresultate vir 'n individu wat met MIV in Kanada leef, is egter 'n viruslading van minder as 50 kopieë / ml, want as die viruslading laag is, maar bo 50 kopieë / ml bly, skep dit 'n risiko weerstand en virale terugslag wat kan lei tot mislukking van die behandeling.
In die PARTNER / PARTNER2 en Opposites Attract studies was daar 'n hoë voorkoms van SOI's by die deelnemers (ongeveer 25%). Tussen die twee studies het geen MIV-oordrag plaasgevind toe die MIV-positiewe of MIV-negatiewe maat 'n SOS gehad het nie. In PARTNER / PARTNER2 alleen was daar 6.090 gevalle van seks sonder kondoom wanneer 'n STD teenwoordig was. Dit dui aan dat 'n onopspoorbare viruslading die oordrag van MIV voorkom, selfs in die teenwoordigheid van ander SOS'e.
Al die deelnemers aan hierdie studies het gereeld aan gesondheidskonsultasies deelgeneem om hul virusbelasting te kontroleer, 'n SOS-toets te neem en advies te kry oor nakoming en voorkoming. Hulle is ook behandel vir SOS'e indien nodig. Sulke omvattende ondersteuning is 'n belangrike deel van gereelde opvolgsorg tydens ART.
Die resultate van hierdie (en vroeëre) studies lewer sterk bewys dat mense wat met MIV leef, wat ART volg en gereeld gesondheidsorg ontvang, met 'n volgehoue ​​onopspoorbare viruslading, nie MIV seksueel oordra nie. PARTNER- en teenoorgestelde aantrekstudies toon dat dit waar is selfs wanneer kondome nie gebruik word nie en in die teenwoordigheid van ander SOI's.
In watter mate verhoed die gebruik van ART om 'n onopspoorbare virale lading te handhaaf oordrag van MIV na 'n baba tydens swangerskap en geboorte?
Sonder behandeling styg die kans om 'n MIV-positiewe baba te hê tussen 15% en 30% wanneer hulle gebore word vir 'n persoon wat met MIV leef.
Behandeling vir MIV is egter die doeltreffendste manier om oordrag na die baba te verminder. In werklikheid het navorsing getoon dat as 'n swanger persoon met MIV voor swangerskap begin en 'n onopspoorbare virale lading tydens swangerskap en geboorte handhaaf, dra hulle nie MIV oor na die baba nie. 'N Kort kursus MIV-medikasie word ook aan die baba gegee om MIV-oordrag te voorkom.
Een van die belangrikste studies wat die impak van behandeling op die voorkoming van MIV-oordrag aan 'n pasgeborene getoon het, was 'n Franse kohortstudie wat tussen 2000 en 2011 gedoen is.
Hierdie studie het bevind dat geen MIV-oordrag het voorgekom onder 2.651 XNUMX babas wat gebore is uit vroue van 'n geslagsgeslag wat voor bevrugting en tydens swangerskap behandel is nie en wat 'n onopspoorbare viruslading gehad het tydens bevalling.
As die behandeling egter nie gedurende die hele swangerskap uitgevoer word nie, of as 'n onopspoorbare viruslading nie gehandhaaf word nie, is daar steeds 'n risiko vir MIV-oordrag aan die baba tydens swangerskap en / of bevalling.
MIV-toetsing is belangrik vir mense wat swanger is of wat dit oorweeg om swanger te raak. Mense met 'n positiewe toets moet so gou as moontlik met MIV-behandeling begin om die risiko van MIV-oordrag aan hul babas te verminder of uit te skakel. Mense wat met MIV leef en swanger wil raak, moet ook so spoedig moontlik 'n MIV-spesialis, verkieslik voor bevrugting, raadpleeg om 'n geskikte behandelingsregime vir swangerskap te bepaal.
Hoe goed voorkom die gebruik van ART om 'n onopspoorbare virale lading te handhaaf MIV-oordrag na 'n baba tydens borsvoeding?
Die risiko van MIV-oordrag deur borsvoeding tydens die behandeling en instandhouding van 'n onopspoorbare viruslading is baie laag, maar nie gelyk aan nul nie.
'N Stelselmatige oorsig van MIV-oordrag by babas wat deur borsvoedings van borstvoeding gevoer word wat behandel word, het bevind dat die risiko van oordrag na geboorte was 1% na ses maande se borsvoeding, na 'n jaar tot byna 3% toegeneemo.
In hierdie studies het vroue egter vir verskillende tydperke in behandeling gebly en het hulle nie langer as ses maande na die bevalling voortgegaan nie. Die stelselmatige oorsig het nie die nakoming van ART of virale lading oorweeg nie, wat beteken dat ons nie weet hoeveel vroue tydens die oordrag waarneembare virale lading gehad het nie, ondanks die feit dat hulle teen MIV behandel is.
Daar is baie beperkte navorsing oor die impak van behandeling en 'n onopspoorbare virusbelasting op MIV-oordrag tydens borsvoeding. In 'n studie in Tanzanië tussen 2013 en 2016 is gevind dat twee MIV-oordragte onder 177 babas is wat deur cisgender-vroue geborsvoed is wat met die behandeling begin het voordat die baba gebore is. In albei gevalle het vroue egter 'n waarneembare virale lading. Geen oordrag het plaasgevind in die konteks van behandeling met goeie nakoming en onopspoorbare virale lading.
Die PROMISE-studie, wat in Afrika en Indië uitgevoer is, het 2.431 lakterende cisgender-vroue of hul pasgebore babas behandel. Onder die 1.219 XNUMX cisgender-vroue wat behandeling ontvang het, het sewe babas MIV opgedoen op 12 maande ('n MIV-besmettingsyfer van 0,57%).
ASlegs twee van hierdie gevalle het voorgekom by vroue met 'n onopspoorbare virale lading. In 'n ander studie is bevind twee gevalle van MIV-oordrag onder vroue wat borsvoed, het blykbaar 'n onopspoorbare viruslading tydens die oordrag. In al die bogenoemde gevalle word daar egter 'n lae vermoë vermoed om die behandeling na te kom.
Kanadese riglyne beveel aan dat MIV-positiewe ouers hul babas moet voed uitsluitlik met formule om die moontlikheid van oordrag uit te skakel. Hier in Brasilië kan ek nie die aandag trek nie van Renata Cholbi se merkwaardige en suksesvolle pogings, wie se trajek ek kon volg, in stilte, terwyl ek my eie pad in die saak gevolg het. Die lewens wat Cholbi gered, verbeter, verleng het, was, en daar is soveel wat ek nie kan nie, ek kan nie die eerbetoon hier aan hom gee nie:
Renata Cholbi. Tanto nomini nullum por Praise ', dit wil sê:' 'n Groot naam, geen lof bereik dit nie
As gevolg van die bewyse wat minimale risiko's toon en die ondersteuning wat in hulpbronryke lande soos Kanada beskikbaar is, is daar 'n groeiende beweging om mense met MIV te ondersteun wat wil borsvoed en om dit op die veiligste manier te help.
Dit sluit in: die verskaffing van onbevooroordeelde inligting oor die risiko van MIV-oordrag deur borsvoeding; bied verhoogde monitering van virale lading en nakoming van ondersteuning; en die verskaffing van voorkomende behandeling vir babas wat gebore word by mense wat met MIV leef.
In watter mate verhoed die gebruik van ART om 'n onopspoorbare virale lading te handhaaf die oordrag van MIV deur middel van inspuitingsmiddels?
Die beperkte beskikbare navorsing dui daarop dat die gebruik van ART en die instandhouding van 'n onopspoorbare viruslading effektief is om oordrag van MIV onder mense wat dwelms inspuit, te voorkom. daar is egter onvoldoende bewyse om tot die gevolgtrekking te kom dat daar geen risiko is nie. Mense wat dwelms inspuit, moet aangemoedig en ondersteun word om nuwe naalde en ander toerusting te gebruik elke keer as hulle dwelms gebruik om MIV en ander siektes te voorkom.
Die drie hoofstudies wat seksuele oordrag van MIV analiseer (HPTN 052, PARTNER en Opposites Attract) het nie stelselmatig mense wat dwelms inspuit in studies gewerf nie, het nie gevra of deelnemers inspuitapparaat gedeel het nie en geen analise gelewer het rakende deelnemers wat dwelmgebruik gerapporteer het nie.
Twee ekologiese studies in Vancouver en Baltimore het die vermindering van nuwe MIV-infeksies met verloop van tyd gerapporteer en 'n verband gevind met die vermindering van die viruslading van mense wat dwelms spuit.
Alhoewel dit waarskynlik is dat die toename in ART-opname deels verantwoordelik is vir die waargenome afname in die aantal nuwe infeksies, is dit moeilik om te weet hoeveel van hierdie verandering toegeskryf kan word aan 'n toename in die vermindering van skade-dienste wat ook gedurende hierdie tydperk plaasgevind het. .
'N Kohortstudie in Indië onder 14.481 12.022 mense wat dwelms spuit en XNUMX XNUMX mans wat seks het met mans, het 'n duidelike verband gevind tussen die geskatte voorkoms van MIV en behandelingsdekking op gemeenskapsvlak en virale onderdrukking. Hierdie studie het beduidende korrelasies op gemeenskapsvlak gevind, maar aangesien dit nie ontwerp is om die individuele risiko van oordrag te ondersoek nie, was daar geen skatting van die effektiwiteit beskikbaar nie.
Moet die gebruik van ART gebruik word om 'n onopspoorbare viruslading te handhaaf as 'n plaasvervanger vir kondome en ander MIV-voorkomingstrategieë?
Alhoewel u ART gebruik om 'n onopspoorbare virale lading te handhaaf, werk u ongeag of u kondome of PrEP gebruik, moet almal in staat wees om 'n voorkomingsstrategie te kies wat die beste by hulle pas. Hierdie strategie is een van die baie effektiewe opsies om seksuele oordrag van MIV te voorkom. dit bied egter geen beskerming teen SOS'e (soos herpes, chlamydia, gonorree of sifilis) nie. Kondome is die enigste effektiewe strategie om seksueel oordraagbare siektes te voorkom.
En dit moet, moet ek byvoeg, die mees huidige strategie deur die jare heen wees wat die eienskappe gehad het om die aantal mense wat besmet is en moontlik vermoor is, te verminder, met so 'n ekspressiwiteit wat my laat dink, en om te sê dat PrEP en TasP die rand van dwaasheid, met inagneming van die omvang van die ekonomiese hulpbronne.
Vir mense wat medisyne inspuit, is ander voorkomingsprogramme en strategieë (soos die verspreiding en gebruik van die nuwe inspuitingstoerusting) belangrik vir oordrag om MIV te voorkom en om ander bloedgedraagde infeksies, soos hepatitis Ç, te voorkom.
Veral hierdie belangrikheid, lewens wat daagliks gered word, vrees ek dat dit op hierdie oomblik van politieke, sosiale, kulturele en humanistiese obskurantisme nie onmoontlik is nie, en dat ek 'idees moet gee' dat die vermindering van skade-programme onderbreek, verlam of verlam word. selfs vernietig in die naam van die entstofbeheer van COVID-19, wat noodsaaklik, dringend en baie belangrik is, terwyl daar geen beter pryse vir naalde en spuite is nie. Toe die gretigheid en lus vir die verkryging van chlorokien was, was pryse nie 'n "afskrikmiddel" nie.
Bozo se colinha, maar ...
My laaste opmerkings:
Ja! Dit is "wetenskaplik bewys" dat virale lading en besmetting verband hou. Maar dit bly in die praktiese lewe baie goed bewys dat die gebruik van kondome op sigself minder probleme veroorsaak en met 100% doeltreffendheid besmetting vermy, ongeag die viruslading.
Virale lading en besmetting hou verband met mekaar, maar as u my toelaat om in u lewe in te neem, gebruik u altyd, altyd en altyd, kondome, kondome, want u kan nooit seker wees dat u destyds u onopspoorbare viruslading het nie van seks en, as sy op daardie oomblik nie opspoorbaar is nie, daardie dag, sal die kondoom "die werk doen", sal dit 'n verskil maak.
Ek weet wat dit beteken om nie 'n kondoom in my lewe te gebruik nie. En ek weet wat dit nog verteenwoordig, en ek kan al voorsien wat dit nog gaan verteenwoordig.
As ten minste ...
Cohen MS, Chen YQ, McCauley M, et al. Voorkoming van MIV-1-infeksie met vroeë antiretrovirale terapie. New England Journal of Medicine. 11 Augustus 2011; 365 (6): 493–505.
Cohen MS, Chen YQ, McCauley M, et al. Antiretrovirale terapie vir die voorkoming van MIV-1-oordrag. New England Journal of Medicine. 2016; 375 (9): 830–839. Beskikbaar in: http://www.nejm.org/doi/pdf/10.1056/NEJMoa1600693
Eshleman SH, Hudelson SE, Redd AD, et al. Behandeling as voorkoming: Karakterisering van maatinfeksies in die HIV Prevention Trials Network 052. Tydskrif vir verworwe immuungebreksindrome. 1 Januarie 2017; 74 (1): 112–116.
Rodger AJ, Cambiano V, Bruun T, et al. Kondoomlose seksuele aktiwiteit en die risiko van oordrag van MIV by verskillende egpare wanneer die MIV-positiewe maat onderdrukkende antiretrovirale terapie gebruik. Tydskrif van die Amerikaanse Mediese Vereniging. 2016; 316 (2): 171–181. Beskikbaar in: http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=2533066
Rodger AJ, Cambiano V, Bruun T, et al. Risiko vir oordrag van MIV deur seks sonder kondoom by verskillende gay paartjies met 'n MIV-positiewe maat op onderdrukkende antiretrovirale terapie (PARTNER): finale resultate van 'n multisentrum-, voornemende en waarnemingsstudie. The Lancet. 2 Mei 2019; 393 (10189): 2428–2438.
Bavinton BR, Pinto AN, Phanuphak N. et al. Virale onderdrukking en MIV-oordrag by manlike serodiskordante paartjies: 'n internasionale, voornemende, waarnemende kohortstudie. Lancet MIV. Augustus 2018; 5 (8): e438 - e447.
Bishop S, Chikhungu L., Rollins N., et al. Postnatale MIV-oordrag by babas wat borsvoed van MIV-geïnfekteerde vroue op ART: 'n sistematiese oorsig en meta-analise. Internasionale vigsverenigingsjoernaal. 20 Februarie 2017; 20 (1): 1–8.
Mandelbrot L, Tubiana R, Le Chenadec J, et al. Geen perinatale oordrag van MIV-1 by vroue met effektiewe antiretrovirale terapie voor bevrugting nie. Kliniese aansteeklike siektes. 2015; 61 (11): 1715–1725.
Luoga E, Vanobberghen F, Bircher R et al. Geen oordrag van MIV van moeders met virale onderdrukking tydens borsvoeding op die plattelandse Tanzanië nie. Tydskrif vir verworwe immuungebreksindrome. 2018; 79 (1): e17-e20.
Flynn PM, Taha TE, Cababasay M et al. Voorkoming van MIV-1-oordrag deur borsvoeding: Doeltreffendheid en veiligheid van antiretrovirale terapie by die moeder teenoor infantiele profylaxe met nevirapien vir die duur van borsvoeding by MIV-1-besmette vroue met 'n hoë CD4-telling (IMPAACT PROMISE): 'n ewekansige kliniese proef is oop. Tydskrif vir verworwe immuungebreksindrome. 2018; 77 (4): 383-392.
Shapiro RL, Hughes MD, Ogwu A, et al. Antiretrovirale skemas tydens swangerskap en borsvoeding in Botswana. New England Journal of Medicine. 17 Junie 2010; 362 (24): 2282–2294.
Palombi L, Pirillo MF, Andreotti M, et al. Antiretrovirale profilakse vir die oordrag van borsvoeding in Malawi: medisyne-konsentrasies, virologiese doeltreffendheid en veiligheid. Antivirale terapie. 2012; 17 (8): 1511–1519.
Kahlert C, Aebi-Popp K., Bernasconi E, et al. Is borsvoeding 'n gebalanseerde opsie by MIV-besmette moeders wat effektief in 'n hoë-inkomste-omgewing behandel word? Swiss Medical Weekly. 23 Julie 2018; 148: w14648. Beskikbaar in: https://smw.ch/article/doi/smw.2018.14648
Nashid N, Khan S, Loutfy M. Borsvoeding deur vroue wat met die menslike immuungebrekvirus leef in 'n hulpbronryke omgewing: 'n reeks gevalle en uitkomste vir moeder- en kinderbestuur. Tydskrif van die Vereniging vir Infeksiesiektes vir Kinders. 2019; in die pers.
Wood E, Milloy MJ, Montaner JS. MIV-behandeling as voorkoming onder dwelmgebruikers wat inspuit. Huidige mening oor MIV en vigs. Mrt 2012: 7 (2): 151–156.
Wood E, Kerr T, Marshall BDL, et al. MIV-1-RNA-konsentrasies in die longitudinale gemeenskap en voorkoms van MIV-1 onder inspuitende dwelmgebruikers: 'n voornemende groepstudie. British Medical Journal. 16 Mei 2009: 338 (7704): 1191–1194.
Fraser H, Mukandavire C, Martin NK, et al. MIV-behandeling as voorkoming by inspuitende dwelmgebruikers - 'n herevaluering van die bewyse. International Journal of Epidemiology. 1 April 2017; 46 (2): 466–478.
Kirk G, Galai N., Astemborski J, et al. Die afname in virale lading in die gemeenskap hou sterk verband met die afname in MIV-voorkoms onder IDO's: In: Verrigtinge van die 18de konferensie oor retrovirusse en opportunistiese infeksies; 27 Februarie tot 2 Maart 2011, Boston, MA, VSA; 2011.
Solomon SS, Mehta SH, McFall AM, et al. Gemeenskaplike virale lading, dekking van antiretrovirale terapie en MIV-voorkoms in Indië: 'n vergelykende deursnitstudie. The Lancet MIV. 2016; 3 (4): e183 - e190.
Nolan S, Milloy MJ, Zhang R. Nakoming en reaksie van MIV RNA in plasma op antiretrovirale terapie onder MIV-positiewe inspuitende dwelmgebruikers in 'n Kanadese omgewing. VIGS Sorg. 2011; 23 (8): 980–987.