Wat is Torah werklik? – Nazarene Israel
Yahweh volg 'n metodiese plan om die gevalle mensdom te herstel. Die eerste stap was om 'n man te vind wat sy stem sou gehoorsaam en sy gesin van 'n vloed sou red. Die volgende stap was om 'n man te vind wat bereid was om sy huis en sy familie te verlaat en in 'n land te vertoef wat hy nie geken het nie.
B'reisheet (Genesis) 12: 1-3
1 En die HERE het vir Avram gesê: Gaan uit jou land, uit jou familie en uit jou vader se huis, na 'n land wat Ek jou sal wys.
2 Ek sal jou 'n groot nasie maak; Ek sal jou seën en jou naam groot maak; En jy sal 'n seën wees.
3 Ek sal hulle seën wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek; En in julle sal al die geslagte van die aarde geseën word. "
Avram se nageslag het afgegaan na Egipte, waar hulle deur Farao geteister is; maar hierdie ellende het hulle as volk verenig. Nadat Israel se nasionale identiteit gevorm is, het Yahweh Moshe (Moses) gestuur om hulle uit Egipte te lei en hulle 'n gesentraliseerde regering te gee. Hulle was dus 'n nasie onder beheer, alhoewel hulle slegs 'n belofte gehad het om 'n land huis toe te roep.
Benewens 'n burgerlike regering, het Yahweh Israel 'n georganiseerde priesterskap gegee om as hul geestelike regering te dien. Israel het egter nie besef dat die doel was om die stem van Yahweh te hoor en te gehoorsaam nie; net soos Adam en Havvah (Eva) wat ongehoorsaam was aan Yahweh se stem voor hulle, moes die Israeliete uit Yahweh se land gestuur word.
Efraim het geestelik in ballingskap in Assirië gegaan, en Juda het in Babilon geestelike ballingskap geword; en alhoewel 10 persent van Juda in die dae van Esra en Nehemia teruggekeer het na die land Israel, het die rabbi's hulle geestelik onderdruk met hul valse weergawe van Torah.
Die Prins Messias is gestuur om hierdie chaos te verdryf. Hy verklaar geestelike oorlog teen die rabbi's omdat hy sy mense mislei het. Nadat hy die salwing van die Gees ontvang het, het Hy 'n nuwe priesterskap gestig op grond van die orde van Melgisedek, sodat Sy volk skoon leierskap sou hê wanneer hulle tot die waarheid kom.
Net soos Avram sy huis en sy vader se huis verlaat het, sou Yeshua se priesters ook hulle huise en hul vaderhuise verlaat en na elke nasie op aarde gaan, na lande wat Yahweh hulle deur sy Gees sou wys. Daar sou hulle nog meer dissipels maak om as 'n wêreldwye offisierkorps van sy geestelike leër te dien en hulle leer om alles te doen wat Yeshua vir hulle gesê het.
Sommige mense glo dat die doel van ons geloof bloot is om meer te leer oor Yeshua. Dit is 'n fout. Trouens, die doel van ons geloof is om die bruid van Yeshua te word – en 'n bruid word beskryf as 'n helper. As ons nie weet dat Yeshua gestuur is as 'n vegterprins op 'n missie om 'n geestelike leër op te rig en 'n letterlike koninkryk hier op aarde te vestig (met die doel om die aarde te onderwerp nie), dan kan ons nooit besef hoe ons Hom kan help nie, of behaag Hom. Al ons pogings sal tevergeefs wees.
Yeshua is gestuur om die geestelike oorlog na die wêreld te neem en die geestelike gevangenes in elke land vry te laat. Soos dit was in die dae van Abraham, en soos in die dae van Moshe, sou die dissipels 'n nasie wees sonder 'n fisiese land om huis toe te roep – en tog het hulle nog 'n vorm van verenigde geestelike regering nodig gehad. Sonder so 'n verenigde geestelike regering sou die beweging gou leierloos en gedisoriënteerd raak, wat hulle 'n maklike prooi vir die vyand sou maak. Hierdie behoefte om te verenig en as 'n enkele vegkrag te funksioneer, is die rede waarom die geestelike tempel beskryf word as saamgebou op 'n enkele fondament van apostels en profete (wat as die kern van die leierskap dien).
Efesim (Efesiërs) 2: 19-22
19 Nou is julle dus nie meer vreemdelinge en vreemdelinge nie, maar medeburgers by die heiliges en lede van die huisgesin van Elohim,
20 gebou op die[single] fondament van die apostels en profete, Yeshua Messias self die belangrikste hoeksteen,
21 in wie die hele gebou, wat bymekaar pas, groei tot 'n[single] tempel in Yahweh afgesonder,
Ons het al gesien hoe die katolisisme baie vinniger buite die land Israel versprei as wat die Nazarene -geloof gedoen het, aangesien dit die ewige lewe beloof het sonder om die Torah van Moshe te hoef te onderhou. Hierdie kwessie van wat dit werklik beteken om 'Torah te onderhou' word egter vandag baie verkeerd verstaan. Aangesien ons die Torah nie kan "onderhou" nie, tensy ons verstaan wat dit beteken, kan ons 'n rukkie daaraan bestee om hierdie onderwerp in detail te ondersoek.
Soos ons vroeër gesien het, die term Torah word dikwels vertaal as wet omdat die instruksies van ons Skepper die gewig van die wet dra. Hierdie woord vertaal egter direk as instruksie . Ons het ook gesien dat daar drie afsonderlike priesterskap in die Torah van Moshe (die eerste vyf boeke van Moses) genoem word, en elkeen het hul eie unieke stel gebruiksaanwysings (torah):
Die Melgisedekiese priesterdom
Die priesterskap van die eersgeborenes
Die Levitiese priesterskap
In die Torah van Moshe is drie afsonderlike werkende torot (meervoud van torah). Dit wil sê, as ons die Torah van Moshe gehoorsaam, moet ons óf die Melgisedekse priesterskap ondersteun (wat volgens die Melchisedekse torah werk), die priesterskap van die eersgeborene (wat volgens sy torah werk), óf die Levitiese priesterskap (wat werk volgens die Levitiese torah). Solank ons die aktiewe priesterskap ondersteun (wat volgens sy eie unieke stel instruksies werk), gehoorsaam ons die Torah van Moshe.
Ons moet verstaan dat die reëls vir die werking van die land Israel baie anders is as die reëls vir die operasie buite die land Israel. In die land Israel sal die Levitiese priesterskap waarskynlik aktief wees, en die aktiewe torah sal ons roep om diereoffers drie keer per jaar na die tempel te bring. Buite die land Israel is daar egter nie so 'n tempel nie, en daarom is dit nie nodig om daarby te vergader nie, aangesien ons primêre missie is om die gesin nie drie keer per jaar bymekaar te bring vir gesinsherenigings (dws feeste) nie. Ons primêre missie is om die Goeie Nuus na die verlore en verstrooide kinders van Avraham en Israel te bring en hulle as een in Yeshua Messias bymekaar te bring.
In die laaste hoofstuk het ons gesien hoe Yeshua na Yochanan HaMatbil (Johannes die Onderdompeling) gegaan het om ritueel gereinig te word, sodat Hy sy salwing kon ontvang as die koning en die hoëpriester in die orde van Melgisedek. Op daardie tydstip het die salwing oorgegaan van die rabbynse orde na Yeshua se hernieude orde van Melgisedek. Wat ons moet besef, is dat die instruksies (torah) destyds ook verander het, omdat Yeshua se priesterskap 'n ander missie gehad het as die Levitiese orde. Daarom sê Hebreërs 7:12 ons toe die priesterskap verander is, was daar ook (noodsaaklik) 'n verandering in die stel instruksies (torah).
Ivrim (Hebreërs) 7:12
12 Omdat die priesterskap verander word, is daar noodwendig ook 'n verandering van die torah.
Die rabbi's het baie verwarring veroorsaak deur die Torah van Moshe te definieer as 'n kontrolelys van 613 wette. Dit laat dit klink asof Yahweh Israel 'n kontrolelys gegee het met 613 moets en moenies, en solank Israel nie een van die 613 wette oortree het nie, sou hulle outomaties deel wees van Sy bruid. Soos ons vroeër gesien het, het die rabbi's egter die vereiste om Yahweh se klein geestelike stem te hoor gehoorsaam, gehoorsaam (ten gunste daarvan om die mense te leer om hul meerderheidsmening te gehoorsaam).
In teenstelling met wat die rabbi's leer, vereis 'onderhouding van Torah' nie 'n streng gehoorsaamheid aan 'n vaste kontrolelys met wette nie. 'Onderhou van Torah' is eerder 'n harttoestand waarin ons gretig probeer om ons man te behaag deur Sy instruksies te volg. Dit klink miskien na 'n goeie onderskeidingspunt, maar dit is van kritieke belang dat ons dit verstaan.
As 'n bruid besluit om onder haar man se dekking te kom, neem sy 'n bewuste besluit om hom te gehoorsaam. As haar man haar vandag 'n stel instruksies gee, en dan gee hy haar 'n ander stel instruksies môre (miskien omdat die situasie verander), "hou sy nie sy instruksies nie" as sy daarop aandring om te doen wat hy gister gesê het. Sy bly eerder net onder haar man se dekking as sy sy nuwe instruksies (vandag) aanvaar.
As ons ons aan Yahweh onderwerp en Sy bedekking aanvaar, impliseer dit dat ons sy stem sal gehoorsaam, beide vandag en môre (maak nie saak waarheen dit lei nie, en maak nie saak of ons instruksies verander nie). As ons daarop aandring om te doen wat Hy in Egipte wou doen, maar nie nuwe rigting in die Sinai aanvaar nie, is dit nie die onderhouding van Torah nie.
Yahweh het vir die Israeliete gesê om in die land te woon wat Hy hulle sou gee. Toe Juda egter ongehoorsaam was aan Yahweh, het Yahweh deur Jeremia 'n boodskap gestuur dat hulle na Babel moes gaan, daar moes woon en daar kinders moes hê.
Yirmeyahu (Jeremia) 29: 4-7
4 "So sê die HERE van die leërskare, die Elohiem van Israel, aan almal wat weggevoer is, wat Ek uit Jerusalem na Babel laat wegvoer het:
5 Bou huise en woon daarin; plant tuine en eet die vrugte daarvan.
6 Neem vroue en verwek seuns en dogters; en neem vroue vir julle seuns en gee julle dogters aan mans, sodat hulle seuns en dogters kan baar, sodat julle daar vermeerder kan word en nie minder word nie.
7 En soek die vrede in die stad waar Ek julle as gevange weggevoer het, en bid daarvoor tot die HERE; want in vrede sal julle vrede hê. "
Yahweh het Israel nooit gesê om die vrede van Babilon te soek in die eerste vyf boeke van Moshe nie – en tog was dit Sy opdrag (torah). Sommige mense is egter so saai en so hardhorend dat hulle weier om te glo dat Yahweh dit gesê het, omdat dit in stryd is met wat Yahweh in die eerste vyf boeke van Moshe gesê het. Dit lyk asof hulle nie verder kan as die idee dat die eerste vyf boeke van Moshe slegs 'n verslag is van wat Yahweh in die woestyn met Israel gespreek het nie – en dat Yahweh werklik wil hê dat ons te alle tye aandagtig na sy stem moet luister – daarvoor is wanneer ons werklik onder Sy opdrag is.
Wat verwarrend raak, is dat sommige van die instruksies wat Yahweh op die berg Sinai gegee het, as vaste bevele gegee is, en sommige nie. Byvoorbeeld, as ons in die land woon, word ons aangesê om drie keer per jaar na Jerusalem te gaan. Hierdie vaste bevele is egter nie van toepassing wanneer ons buite die land Israel woon nie, of as ons die stem van Yahweh anders hoor regeer. Die instruksies kan verander, afhangende van die situasie. Kom ons kyk na die voorbeeld van verkeerswette en die verkeersbeampte om te sien wat ons daarmee bedoel.
Vandag het ons verkeerswette – maar as 'n verkeersman ons beveel om teen die normale verkeersstroom te gaan, gehoorsaam ons steeds die wet, selfs al breek ons die letter daarvan. Dit is 'n volmaakte analogie van hoe die Gees van Yahweh ons kan beveel om iets te doen wat teen die normale stel vaste bevele is. Yahweh het byvoorbeeld vir Eliyahu (Elijah) beveel om 'n jaar lank in die Wadi Qerith te skuil. Alhoewel die Wadi Qerith in die land Israel is, het Eliyahu nie na Jerusalem gegaan vir die feeste nie (omdat hy aangesê is om weg te steek).
Melachim Aleph (1 Konings) 17: 1-3
1 En Elía, die Tisbiet, uit die inwoners van Gílead, sê vir Agab: So waar as die HERE Elohim van Israel leef voor wie ek staan, daar sal in hierdie jaar geen dou of reën wees nie, behalwe volgens my woord.
3 "Gaan weg hiervandaan en draai ooswaarts, en kruip weg by die spruit Qerith, wat in die Jordaan vloei."
Enige weermag het vaste reëls. U kan byvoorbeeld om 06:00 'n permanente bevel hê om bymekaar te kom; maar as u bevelvoerder sê om iets anders te doen, stry u nie met hom nie. Boonop, as u bevelvoerder besluit om u 'n heeltemal nuwe en ander stel vaste bevele te gee omdat die oorlog in 'n nuwe fase van operasies gaan, argumenteer u nie – u gehoorsaam dit net. Dit is wat in die eerste eeu gebeur het.
Onder andere het Yahweh die mense beveel om drie keer per jaar na Jerusalem te kom, omdat Hy geweet het dat dit 'n algemene ervaring sou wees wat die volk sou verenig. Nadat Yeshua gekom het, was dit egter nie meer tyd dat die mense om 'n tempel vergader nie. Yeshua was nie 'n Leviet nie, en Hy het geen gesag gehad oor 'n hernieude Levitiese priesterskap nie. Verder het die Levitiese afstammelinge verlore gegaan, en Yeshua het geen moeite gedoen om dit weer te vestig nie. Boonop het 'n Levitiese priesterskap 'n tempel nodig, en daar sou geen fisiese tempel wees in die volgende fase van Yeshua se geestelike oorlogsveldtog nie.
'N Fisiese tempel help die mense om die leer van die Torah te gehoorsaam (en dat die loon van die sonde die dood is). 'N Fisiese tempel kan egter slegs 'n beperkte geografiese gebied dien, en nou was dit tyd om in alle nasies in te gaan en dissipels in die naam van Yeshua te maak, om die verlore en verstrooide kinders van Avraham en Israel uit die nasies te versamel. Dit was 'n nuwe en ander fase van die veldtog vir geestelike oorlog, en dit het 'n nuwe en ander manier van organisering vereis. Hoe moeilik dit ook al is om dit te verstaan, het 'n nuwe en ander stel gebruiksaanwysings vereis ('n nuwe torah).
Net soos die Levitiese priesterskap georganiseer moes word om as 'n enkele priesterskap met maksimum doeltreffendheid te funksioneer, sou Yeshua se priesters georganiseer moes word om doeltreffend te funksioneer. Dieselfde beginsels sou dus die orde van Melgisedek regeer, soos deur die hele Israel se geskiedenis gegeld het.
In die laaste hoofstuk het ons gesien dat Elohim Israel sorgvuldig deur 'n reeks leer- en groeistappe gelei het. Op die regte tyd het Hy hulle afsonderlike ampte vir die koning, die priester en die profeet gegee. Daar is ook die amp van die gesalfde regter, wat 'n spesiale kombinasie van al drie is.
Die koning (fisiese leër)
Die priester (geestelike leër)
Die profeet (kommunikasie met Yahweh)
Die gesalfde regter ('n kombinasie van al drie)
In Torah regering ons verduidelik ook dat apostels basies gesalfde beoordelaars is vir die hernieude verbond (Nuwe Testament). Aangesien daar egter talle apostels is, maar almal veronderstel is om saam te werk, moet daar 'n manier wees om orde te verskaf, sodat daar eenheid en doeltreffendheid sal wees. Hierdie stelsel van orde word genoem die vyfvoudige bediening , en dit is 'n dissipline waaraan alle vyfvoudige predikante moet voldoen.
In Efesiërs 2: 19-22 word ons vertel dat die geestelike tempel van Yeshua (dws Sy liggaam) op een fondament van apostels en profete gebou moet word. Dit beteken dat hulle almal saam moet werk as deel van dieselfde organisasie (en daar is geen ander opsie nie). Om onafhanklik te werk (soos soveel bedienaars doen) is om die Skrif te verbreek.
21 in wie die hele gebou, wat bymekaar pas, groei tot 'n[one] tempel in Yahweh afgesonder,
Om dit in eenvoudige terme te stel, bestaan daar nie iets soos 'n "onafhanklike Bybelgelowige byeenkoms" of 'n 'onafhanklike predikant wat 'n Bybel glo nie'. Efesiërs 2: 19-22 vereis dat alle predikante saam op 'n enkele leerstellige basis van apostels en profete werk-en andersins is om voor die oë van Efesiërs 2: 19-22 te vlieg.
Hierdie beginsels van organisasie en verenigde leierskap is vandag net so noodsaaklik as op die dag toe Yahweh Israel uit Egipte geroep het. Dit is op grond van hierdie onveranderlike beginsels dat Israel in staat is om as 'n verenigde vegmag op te tree. Om hierdie beginsels te verbreek, is om die gom wat Elohim se leër bymekaar hou, te verbreek, en daarom is dit so verstommend dat soveel predikante (wat sê dat hulle vir Yahweh werk) Satan se agenda eintlik bevorder deur onafhanklik, as skelms, op te tree eerder as om op te tree in eenheid.
In die volgende hoofstuk sal ons sien hoe die apostels ook op hierdie verenigde grondslag gewerk het toe 'n leerstelling in Handelinge 15 ontstaan het