Om in die greep van gesigsmaskers te wees: Dis so ongeveer opsommend van die tyd waarin ons ons bevind. Tussen ons en ’n vernietigende virus is ons belangrikste wapenrusting ’n skamele gesigmaskertjie. Buiten al daardie ander dinge wat ons moet nakom. En doen dit, asseblieftog, tot op die letter. Skrop die hande. Hou die afstand. Bly tuis.
Want dis hoe jy beheer kan neem as teenvoeter vir die angs en onsekerheid in hierdie dae van geskei wees van alles wat voorheen vanselfsprekend was.
Daar word gesê die Dene is die gelukkigste nasie op aarde. Sedert die Geluksindeks glo so van die 1970’s af gehou is, was hulle elke keer tops. Een van die redes is dat hulle ’n negatief in ’n positief omskakel deur ’n slegte ding te herinterpreteer. Die Deense woord daarvoor is genfortolkning.
Moenie eens vra hoe daai gefoko-watseding uitgespreek word nie. Maar dit werk. Pleks van om op ’n hopie te gaan sit – hoe gaan dit help? – kyk eerder hoe jy hierdie vrek slegte ding beter kan maak.
Natuurlik, realisme sê dit kan nie, en gaan nie, sommer vanself gebeur nie. Maar is daar ’n ander keuse?
En dis nou eintlik die punt wat ek wil maak. Jy wat nou hier lees, wat jou dalk iewers tussen vlaktes van verlatenheid en valleie van verdrietigheid bevind: Waar begin ’n mens?
Die antwoord is daar aan die einde van jou arms. Jou twee hande. Buiten dat hulle kan werk, kan hulle ook skryf. En skryf is ’n bewese terapie om jou op ’n nuwe roetekaart na ’n nuwe toekoms te sit.
Dus: skryf. Skryf oor hierdie tye, vreemder as die ergste wetenskapsfiksie. En begin om jou persoonlike negatief in ’n positief te verander. Wat is daar wat goed is wat hieruit kan kom? Die Middeleeuse Dame Julian van Norwich het in die 14de eeu gesê: