Vind essensiële olies
deur Nicola Naylor
Die geskiedenis van genesing met essensiële olies is dikwels verwar met die geskiedenis van parfumerie of kruie. Parfumerie is die nie-medisinale gebruik van aromatiese stowwe, terwyl kruie is die medisinale gebruik van die hele plant.
Herbalisme en parfumerie het hul wortels diep begrawe in die rituele en gebruike van antieke beskawings, terwyl aromaterapie wat terapeutiese gebruik van essensiële olies distilleer of uitgedruk het, 'n relatief onlangse ontwikkeling is. Inderdaad, essensiële olies is eers beskikbaar in hoeveelheid na aanleiding van voorskotte in destillasiemetodes. Die term aromaterapie is in die vroeë twintigste eeu geskep. Oor die laaste paar jaar het die woord aromatology het ontstaan ​​om die medisinale en kliniese gebruik van die suiwer aromatiese deel van die plant verder te beklemtoon: die essensiële olie. Andersins kan die twee terme in 'n groot mate wisselvallig gebruik word.
Dit is dikwels moeilik om te weet of verwysings in antieke skrifte tot die gebruik van aromatiese plante soos sandelhout, gemmer, mirre en kalmoes die essensiële olie of die plant in sy geheel aandui. Selfs wanneer ons melding maak van aromatiese stowwe, sou dit dikwels deur die gebruik van vette en wasse onttrek word? soos geïllustreer in die Egiptiese skilderye van potte gevul met aromatiese unguents? en sou dus nie suiwer gewees het nie.
Herbalisme was beslis wydverspreid in Indiese, Egiptiese, Griekse en Romeinse samelewings. Ons kan hul werkstukke lees, soos Die materia medica deur die eerste-eeuse Romeinse dokter Dioscorides en Die Boek van Genesing deur die tiende-eeuwse Persiese Avicenna. Hierdie tekste teken die genesende eienskappe van plante op, nie noodwendig dié van individuele essensiële olies nie.
Voor Avicenna? aan wie ons ook die belangrikste voorskot in stoomdestillasie verskuldig is? rudimentêre vorms van distillasie het bestaan, maar dit is hoofsaaklik gebruik om eksotiese blomwater te onttrek. Die essensiële olie wat geproduseer word, was 'n byna onbeduidende neweproduk, aangesien blomme soos roos en neroli slegs klein hoeveelhede olie bevat.
Middeleeue tot die agtiende eeu
Gedurende die Middeleeue en tot in die sewentiende en agtiende eeue is die genesende krag van kruie erken en is kruiebesering geoefen. In Europa is aromatiese plante gekweek in die tuine van kloosters en statige huise; In die veertiende eeu was kennis van die genesende eienskappe van kruie algemeen onder die landelike bevolking tydens die buboniese pes, of Swart Dood, toe kruie opgemerk is vir hul antiseptiese effek. Deur 1535, Grasse, in die suide van Frankryk, is gestig as 'n sentrum vir die maak van parfuum deur middel van chemiese verbindings en essensiële olies. Parfuum is nie net gewaardeer as 'n manier om onaangename reuke te masker nie, maar ook vir hul beskermende kragte teen siektes.
Die eerste aangetekende erkenning van die genesingspotensiaal van gedistilleerde essensiële olies, in teenstelling met kruie en plante in die algemeen, is egter gemaak deur die Switserse dokter en alchemist Paracelsus (1493? 1541). In sy werk Die Groot Chirurgie Boek Hy het opgemerk dat die taak van alkemie nie goud van onedelmetale moes maak nie, maar om medisyne van plante te ontwikkel. Hy het destillasie gesien as die manier om die quinta essentia, die? genesende wese? van 'n plant.
Hierna vind ons melding van essensiële olies in die amptelike farmakopee van die tyd. Rosemary-, sederhout-, jenever-, salie- en laventelolies was bekend vir sewentiende-eeuse aptekers en het meestal gebruik vir hul antiseptiese eienskappe.
Paracelsus was ook belangrik vir die skakel tussen essensiële olies en chemie. Vandag is 'n basiese begrip van die natuurlike chemiese eienskappe van essensiële olies en hul aksies die sleutel tot suksesvolle genesingswerk.
Teen die twintigste eeu was die chemiese wetenskap baie gewild. In die wêreld van medisyne is individuele plant eienskappe geïsoleer, of selfs gesintetiseer, en gebruik as dwelms. In aromaterapie skei ons nie die individuele chemiese komponente van 'n essensiële olie nie, en gebruik ons ​​nie 'n gereconstitueerde olie nie. Ons probeer toenemend die terapeutiese waarde van die honderd of meer chemikalieë wat in elke olie voorkom, ondersoek, sodat ons kan verstaan ​​watter effek die hele olie kan hê wanneer dit gebruik word.
'N Paar wetenskaplikes, veral in Europa, het hierdie proses vroeër hierdie eeu begin. Die bekendste was RenT-Maurice GattefossT, wat die woord geskep het aromaterapie. Hy is ook die man wat bekend is dat hy sy arm in sy laboratorium erg gebrand het en vir die ontdekking het hy tot gevolg gehad. Hy het gesê dat hy sy verbrande arm in 'n laag laventel gedompel het omdat dit die enigste koue vloeistof was wat hy vinnig kon vind. Die pyn het so beduidend verminder en die wond het so vinnig gesond geword dat hy geïnspireer was om meer te leer oor die genesende eienskappe van essensiële olies. Trouens, hy en ander het essensiële olies gebruik op soldate wat in die loopgrawe in die Eerste Wêreldoorlog gewond is.
Sedertdien is aromaterapie wyd gebruik vir medisinale doeleindes in Frankryk, waarvan sommige van die mees insiggewende boeke deur Franse praktisyns geskryf is. Onder hierdie is dr. Jean Valnet? S Die Praktyk van AromaterapieEn AromathTrapie exactement deur Pierre Franchomme, 'n aromatoloog. Dr. PTnodl, 'n mediese dokter, het essensiële olies voorgeskryf as deel van die komplementêre medisyne wat hy praktiseer. Ek het 'n paar van dr. PTnodl se lesings bygewoon waarin hy skyfies gewys het wat opwindende resultate toon, selfs in gevalle van gevorderde kanker.
Aromaterapie is in Brittanje gestig in die 1950s deur die skoonheidsbedryf deur die Australiese Marguerite Maury (Marguerite Maury's Guide to Aromatherapy). Sy was geïnteresseerd in die vermoë van essensiële olies om die vel deur te dring en die jeug te behou. Haar kosmetiese gebruik van essensiële olies is binnekort uitgebrei na die skoonheidsalonne waar skoonheidskundiges opgelei is om 'n aromaterapeutiese massage vir ontspanning en velsorg te gee. Hierdie tipe aromaterapie word nou algemeen beoefen in lande soos Australië, die VSA, Kanada en die hele Skandinawië. Ek noem dit 'n aromatiese massering Om enige aanspraak op terapie wat in die woord voorgestel word, te vermy aromaterapie.
Beauticians is nie gekwalifiseer om te behandel nie? enige mediese toestand en hulle is geneig om gereedgemaakte olies te gebruik. Kort kursusse in aromaterapie rus iemand toe om olies vir medisinale gebruik te meng.
Sedert die laat 1980's het 'n paar opleidingsskole begin om die basiese mediese, chemiese, fisiese en botaniese wetenskap te leer wat nodig is vir terapeute om terapeuties met essensiële olies te werk. Sulke terapeute of aromatologists, sowel as spesiaal opgeleide verpleegsters en vroedvroue, werk nou met essensiële olies in hospitale, hospices en privaat praktyke regoor die wêreld.
'N Aromatoloog sal slegs essensiële olies gebruik wat suiwer, gedistilleerde of uitgedruk word, wat gebaseer is op 'n wetenskaplike begrip wat verkry word deur opleiding, van hul eienskappe en effekte.
Dit is belangrik om te onthou dat aromas hoofsaaklik deur middel van oplosmiddels verkry is. Dit is nie noodsaaklike olies nie, maar vorm saam met die hele plant die oorsprong van kruie en parfuum waaruit aromaterapie gegroei het. Hul geskiedenis is hier opgesom om die baie korter geskiedenis van genesing met essensiële olies in historiese konteks te plaas en ook omdat sommige van die tradisionele gebruike van kruie die weg wys na baie van die voordele wat in die terapeutiese gebruik van essensiële olies gevalideer is vandag.
Hierdie artikel is uit uittreksel uitgehaal Vind essensiële olies,? 1998, deur Nicola Naylor. Herdruk met toestemming van die uitgewer, Ulysses Press. Beskikbaar by boekwinkels of direk vanaf Ulysses Press deur 800-377-2542 te skakel, of skryf aan Ulysses Press, Posbus 3440, Berleley, CA 94703, e-pos [EMAIL PROTECTED] Hul webwerf is www.hiddenguides.com