Die keuse van 'n Suriname padda - Algemene - 2022
Stel jou voor 'n padda wat weier om grond te gee aan 'n naderende stoomroller, en jy kan naby kom om die voorkoms van die Suriname-pad te visualiseer, 'n spesie wat ywerig opgeknap word as dit beskikbaar is.
In 'n gefiltreerde akwarium gehou (een of twee paddas in 'n tenk van 20 gallon) en 'n gevarieerde dieet gevoer, is Suriname paddas baie gehard, gewoonlik problemevry amfibieë wat geskik is vir die begin van stokperdjies, maar gewoonlik vir almal van belang. Hulle is heeltemal in water, maar styg periodiek na die wateroppervlak om 'n asem uit die atmosfeer te lug.
Een of twee Suriname-paddas kan in 'n tenk van 20 gallon gehou word, maar 'n groep van vier tot ses vaar goed in 'n akwarium van 50 tot 75 gallon. Hulle kan óf in 'n aangeplante óf nie-geplant akwarium gehou word. Effens suur water lyk die beste vir die Suriname-padda. Die water moet skoon en chemies (chloor-chlooramien) vry wees. Die dieet van 'n Suriname-padda kan insekte, paddavissies en wurms insluit, maar u kan ook kommersieel voorbereide kosse aanbied.
Oorsprong en lewensduur
Die Suriname padda, wetenskaplik bekend as Pipa pipa, is 'n groot familielid van die meer bekende klawers en dwerge onderwater paddas. Anders as laasgenoemde twee vorme, wat van Afrika versprei is, is die Suriname-paddas wydverspreid in die Noord-Suid-Amerika en die ekstreme suidelike Sentraal-Amerika. Hulle kan so 15 jaar leef.
Dit is waarlik 'n vreemde dier. Die liggaam en kop is plat en amper slap. Die agterste ledemate is plat, maar baie sterk, en die agterpote is breed en volledig gevleg. Die voorpote is swak, die vingers is saamgegroepeer, ongebind en elke vinger word met 'n lobvormige orgaan van sensoriese funksie getipeer. Suriname paddas het nie ooglede of tonge nie. Daar is 'n velvel op die ken.
Hierdie paddas is modderkleurig, soms met onreëlmatige vlekke van donkerder pigment. 'N Donker T is sentraal aanwesig. Daar is geen gevestigde afwykende kleure nie. Hulle kan ongeveer ses duim in die lengte van die liggaam bereik.
Suriname paddas is tropiese wesens wat dwarsdeur die jaar aktief is. Dit is gulsige voeders wat hul voorvoet gebruik om voedsel vinnig in hul groot monde te gooi. Kos lyk hoofsaaklik deur geure en miskien deur aanraking. Die oë is klein, dorsaal gerig, en die visie lyk swak.
Die paddas is geheimsinnig en spandeer die meeste van hul tyd op die bodem van die water in hul tenk. Vir die grootste deel sal hulle stil wees, soos 'n modderkop, maar jy kan sien dat hulle stadig oor die bodem beweeg en die gruis vee en na kos soek. Elke vyf of tien minute spring hulle na die oppervlak vir 'n asemhaling van die lug en val dan weer af.
Sekerlik nie helderkleurige, Suriname paddas is nietemin interessante akwariumbewoners. Hulle kan óf in 'n aangeplante óf nie-geplant akwarium gehou word. As eersgenoemde, sal daar geskikte beligting benodig word om die oorlewing en groei van plante te stimuleer. Boonop ontwortel die paddas tydens hul normale aktiwiteite hul plante.
'N Ander alternatief is 'n tenk wat versier is met dryfhout (en miskien 'n enkele groot plant, soos 'n sterk gewortelde Amasone-swaardplant, as 'n middelpunt), is die maklikste onderhoud.
Een of twee Suriname-paddas kan in 'n tenk van 20 gallon gehou word, maar 'n groep van vier tot ses in 'n akwarium van 50 tot 75 gallon vaar goed. Effens suur water lyk die beste. Die water moet by temperatuur tussen 76 grade Fahrenheit en 80 ° F. gehou word. Dit is omtrent die normale kamertemperatuur, so u benodig waarskynlik nie 'n verwarmer van enige aard nie. Dit is noodsaaklik dat u die water skoon hou. Die beste manier om dit te doen is deur groot sponsfilters met 'n kragkop te gebruik. Dit is geredelik beskikbaar by troeteldierwinkels. Behalwe dat dit gefiltreer word, sal die water in u tenk periodiek moet verander, gewoonlik ongeveer elke twee weke. Hoe meer groot paddas daar is, hoe meer moet die water gereeld verander.
In die natuur vreet Suriname paddas waterinsekte, paddavissies, wurms en ander wat in die dam woon. Gevangenes vreet erdwurms, krieke, varsgekapte minuwees, paddavissies en garnale van glas (gras). U kan ook die paddas Reptomin, forel-chell, katvis-chow en koi-korrels aanbied. Sommige aanvaar hierdie voorbereide kosse, ander nie. Aangesien ongesette diereproteïen-gebaseerde dieetprodukte vinnig u water kan versuur, moet u u Suriname-paddas versigtig voer.
Dit is die beste om vooraf doodgemaakte voedsel te gebruik, met die uitsondering van erdwurms. Voer soveel as wat jou paddas sal eet, meestal 'n paar groot nagkruipers of drie of vier minnowe drie of vier keer per week. U kan die kos eenvoudig in die tenk gooi of dit op pincet aanbied.
Alhoewel hierdie groot, plat paddas met die hand opgetel kan word, is dit beter om 'n sagte, nat net te gebruik. Trek die pad op en bedek die mond van die net met u vrye hand om te voorkom dat die padda vry spring. Kry die Suriname-padda so vinnig as moontlik weer in die water ...
As u die uwe moet hanteer, doen dit deur dit om die middel te gryp, en was en spoel u hande deeglik voordat u daaraan raak. Die deurlaatbare vel absorbeer enige onreinhede van u hande, en die oorblyfsels van baie voorwerpe wat die mens soms op hul vel het - parfuums, skoonmaakmiddels, sonskerm, insekdoders - kan u padda skadelik of dodelik maak.
Laastens, was u hande deeglik nadat u die padduis behandel het om uself te beskerm teen die moontlikheid van salmonella, bakterieë wat dikwels deur reptiele en amfibieë gedra word en wat siektes by mense kan veroorsaak.
Suriname paddas is gehard en grotendeels sonder probleme. As hul water te koel of van swak gehalte is, kan dit moeilik wees om bakteriese probleme uit te roei. Alhoewel dit baie selde (indien enigsins) gebeur, kan onvoldoende kalsium in die dieet metaboliese beensiekte tot gevolg hê. Ons stel voor dat dieetverskeidenheid die norm is.