Bly in Christus - dan kry jy krag vir die gebed
Gebed is 'n middel tot gemeenskap met Christus, maar dit is ook die vrug van ons gemeenskap met Hom. In die gelykenis van die wynstok noem Christus inderdaad die gebed as die vrug wanneer ons in Hom bly. Hy beskou gebed nie alleen – soos wat ons meestal doen – as 'n middel om ons eie seën te verkry nie, maar eerder om die seëninge van Christus se verlossing aan die wêreld uit te deel, waarin ons as gelowiges die medewerkers van God is (1 Kor 3:9). Die doel waarvoor die lote van die wingerdstok gemaak is, is om in diens van God te staan. Dit gaan immers oor die uitbreiding van die Koninkryk, waarin die heerlikheid van die Vader sigbaar word. Daarom verseker Christus ons van sy ondersteunende krag as ons in Hom bly. Die vurige gebed van die regverdige wat groot krag besit (Jak 5:16), sal ons s'n wees, net soos Elia se gebed was vir die afvallige Israel. So 'n gebed sal die vrug wees van ons gemeenskap met Hom.
Dié mens wat nie volkome in Christus bly nie, ondervind dikwels probleme met die gebed en dit beroof hom van die steun en krag wat die gebed behoort te bring. Hy bid net omdat hy die gebed as 'n plig beskou, eerder as om in liefdevolle geloof te verwag dat hy verhoor sal word. Die volkome eenheid met die Seun van God is 'n lewenseenheid. Ons is inderwaarheid één met Hom – ons gebed styg op asof dit sy gebed is. Dit is omdat ons in Hom bly (deel is van Hom) dat ons kan vra wat ons wil en ons dit sal verkry (want ons sal vir die regte goed vra, soos hieronder aangedui word!)
Daar is verskeie redes waarom dit so is. Een daarvan is dat ons leer om ooreenkomstig die wil van God te bid. En dan alleen omdat ons in Christus bly en sy woorde in ons bly. Deur ons eenheid met Christus word ons eie wil, gedagte en wense wat uit ons ou sondige natuur kom, voortdurend in bedwang gehou. Ons gedagtes word ondergeskik gestel aan die gedagte en wense van Christus. Ons kry 'n steeds grotere eensgesindheid met Hom. Ons wil en werke word in harmonie gebring met sy wil en werke. Daarom is dit nodig om dikwels en grondig selfondersoek te doen om te bepaal of ons oorgawe aan Hom inderdaad volledig is. Ons vurige gebede, gelei deur die Gees wat die harte deursoek, is daarop gerig dat ons niks sal terughou nie. Alles moet oorgegee wees aan die krag van sy lewe in ons, sodat Hy sy heilige invloed op ons kan uitoefen, selfs ook ten opsigte van ons alledaagse wense en verlangens. God se Heilige Gees deurtrek ons hele wese. Sonder dat ons daarvan bewus is, word ons verlangens dan in ooreenstemming gebring met die goddelike wil en so vervul. Ons eenheid met Christus, ons gemeenskap met Christus, vernuwe en heilig ons eie wil: ons wil sal in ooreenstemming wees met God se wil, en wat ons dan vra, sal aan ons gegee word.
Verder sal die eenheid met Christus die gelowige leer om tydens sy gebed die eer van God te soek. Wanneer Christus beloof om die gelowige se gebed te verhoor dan sê Hy: "sodat die Vader in die Seun verheerlik kan word" (Joh 14:13). In die Hoëpriesterlike gebed (Joh 17) was dít Jesus se enigste verlange en smeekbede. En waar Hy nou vir ons voorbidding doen in die hemel, is dit nog steeds sy vernaamste doel. As die gelowige in Christus bly, wek die Heiland in hom die verlange daartoe op. Die gedagte van "alleen tot die eer van God" voer steeds die botoon in 'n lewe wat in Christus bly.
As jy in Christus bly, leer dit jou om nie alleen te wil ontvang nie, maar om ook geestelik te kan onderskei wat tot eer van God is. Een van die eerste voorwaardes vir gebedsverhoring, is dat die gees van die gelowige in ooreenstemming gebring word met die gees van die Seun, as Hy sê: "Vader, verheerlik u Naam!" (Joh 12:28). Dit is die vrug van die eenheid met Christus.