Lindie Strydom: Die ‘per ongeluk’-doelwitArgieffoto (Foto: StockSnap, Pixabay) Ek het onlangs “per ongeluk” ŉ doelwit bereik wat my laat dink het oor die hele wetenskap van doelwitstelling. Ek is van daai wat dae lank beplan, uitskryf, invul, uitwerk en afbaken, maar ook teen dag twee, as ek iewers nie by die plan gehou het nie, teleurgesteld sal opgee! Ek het ŉ 10 km-padwedloop in stormsterk wind gaan hardloop op die eerste dag van ons vakansie, die 9de Desember. Iemand het vir my sussie se nuwe vriend gesê ek hardloop, maar niemand het hom vertel hoe ver nie en ek vermoed om vir ousus te probeer beïndruk, word ek toe ingeskryf en saamgesleep. Die oggend ná die wind ons darem in ŉ redelike tyd oor die wenstreep gewaai het, is daar ŉ strandresies op die sand wat vir ons, niks-gewoond-Gautengers toe baie opwindend klink en die Maandagoggend om vyfuur het sussie-se-vriend, wat intussen verkeerdelik aangeneem het dat ek ŉ atleet is, my kom oplaai vir wat hy noem, “ŉ rustige 8 km”. En toe hou ek maar net aan met hol! Daar was bospaadjies en langs-die-see-paadjies, teerpaadjies en selfs ŉ dag op die trapmeul, nog ŉ 10 km op Oujaar in Hartenbos, vier Parkruns by vier verskillende venues en eers hier by 180 km besluit ek toe om dit nou maar af te rond na 200 km in 31 dae – die laaste 5 km die middag van 8 Januarie op die hoogtepunt van die gillende hittegolf wat ons getref het! Hier is wat ek van myself en doelwitstelling geleer het – en moet my asseblief nêrens aanhaal nie, want die kenners gaan my kap: Toevallig het ek verby die 21 dae-punt gegaan en heel toevallig, iewers op my roete deur die bos, begin dink – miskien ŉ 21 km vir my 40ste verjaarsdag in Maart, want dit voel vir my of ek op 40 meer kan doen as op 21! Mag jy die jaar wegspring met die regte rede en trekkrag vorentoe en mag jou tekkies of jou fiets jou op avonture neem waar jy jou gesondheid met dankbaarheid tree vir tree kan vier en geniet! Lees alle vorige rubrieke deur Lindie Strydom op Maroela Media.