Libiese figuurstandbeeld (illustrasie) - Geskiedenis Podcasts - 2021
Daar is honderde Konfederale monumente in die VSA - hier en#x27s toe dit gebou is
Nadat geweld tydens 'n blanke oppergesag saamtrek gelei het tot die dood van drie mense in Charlottesville, Virginia, op 12 Augustus, het 'n groeiende aantal stede en burgerlikes begin om die Konfederale monumente in die Verenigde State af te breek.
Verskeie regeringsamptenare, waaronder die verteenwoordiger van Kalifornië en die leier van die Demokratiese Huis, Nancy Pelosi, het 'n beroep gedoen om merkers wat omstrede figure uit die Burgeroorlog -era vier, uit die openbare ruimte te verwyder.
Die Konfederale State van Amerika, wat in 1861 gestig is, het aangevoer dat state die reg moet hê om slawerny te handhaaf, terwyl die Unie veg om dit uit te roei. Konflikte tussen die twee groepe het gelei tot die Amerikaanse burgeroorlog, wat van 1861 tot 1865 geduur het.
In die 150 jaar na die oorlog is honderde Konfederale monumente in byna elke staat gebou, volgens die Southern Poverty Law Center. Die organisasie sonder winsbejag het 'n verslag van 2016 gepubliseer waarin die tydlyn uiteengesit word van wanneer state die Konfederale ikonografie geïnstalleer het (wat dit definieer as standbeelde, monumente, skole, parke, strate en snelweë wat na die Konfederale generaals vernoem is) die distrikte wat die Konfederasie-verwante vakansiedae vier openbare geboue met konfederale vlae en die stede wat herdenkingsplate uitreik.
Soos u op die onderstaande tydlyn kan sien, het die aantal gedenkteken -installasies van die Konfederale 'n hoogtepunt bereik van ongeveer 1910 - 50 jaar na die einde van die burgeroorlog en op die hoogtepunt van Jim Crow, 'n era wat gedefinieer is deur segregasie- en ontregelingswette teen swart Amerikaners. Konfederale installasies het weer in die 1950's en 1960's, tydens die Burgerregtebeweging, gestyg.
Michelangelo, Studies vir die Libiese Sibyl (recto) Studies vir die Libiese Sibyl en 'n klein Skets vir 'n sitplek figuur (omgekeerd)
Michelangelo Buonarroti, Studies vir die Libiese Sibyl (recto) Studies vir die Libiese Sibyl en 'n klein Skets vir 'n sitplek figuur (omgekeerd), ca. 1510–11, krijt, 11 3/8 x 8 7/16 ″/28,9 x 21,4 cm (The Metropolitan Museum of Art). Video van The Metropolitan Museum of Art.
Dit is die mooiste tekening deur Michelangelo in die Verenigde State. 'N Manlike ateljee-assistent het vir die anatomiese studie, wat voorberei was op die Libiese Sibyl, een van die vroulike sieners wat op die plafon van die Sixtynse Kapel (Vatikaanpaleis) in 1508-12 voorgekom het, voorgekom. In die fresko is die figuur aangetrek, behalwe haar kragtige skouers en arms, en 'n uitgebreide gevlegde kapsel. Michelangelo het die huidige blad gebruik om die elemente te ondersoek wat van kardinale belang was in die elegante resolusie van die figuur, veral die kontrapuntdraai van skouers en heupe en die manier waarop sy haar gewig dra. Onlangse navorsing toon dat hierdie studieblad in besit was van die Buonarroti -familie kort na die dood van Michelangelo. Die "nr. 21 " wat op die blad van die blad (in die onderste middel) ingeskryf is, pas presies in 'n numeriese volgorde wat op baie ander tekeninge gevind is deur die kunstenaar wat hierdie vroeë herkoms van die Buonarroti -familie het.
Libië het die antieke geskiedenis bedreig en waarom u daarvan moet weet
Libië was die afgelope maande in die nuus, aangesien die vrees toeneem oor die veiligheid van sy buitengewone erfenis. Die landskatte en skatte soos die van Sirië en Irak en Irak is min bekend in Europa, maar die verlies daarvan sou 'n groot slag wees vir ons gedeelde kultuurgeskiedenis. Ons het Susan Walker, president van die Society for Libyan Studies, gevra om die belangrikste terreine bekend te stel.
Die moderne naam van Libië en rsquos weerspieël die antieke Griekse term vir Noordwes-Afrika. Dit is die vierde grootste land in Afrika, grens aan Egipte, Soedan, Tsjaad, Niger, Algerië, Tunisië en die Middellandse See.
Lepcis Maga in 2010. Foto: Maggie Gray
Hierdie uitgestrekte land, wat vandag deur slegs ses miljoen mense bevolk word, beskik oor 'n komplekse en vooraanstaande geskiedenis. Afro-Asiatiese Berber-stamme woon sedert afgeleë voorgeskiedenis in Libië. Drie kusstede ndash Lepcis, Oea (Tripoli) en Sabratha & ndash is gestig deur Fenisiese handelaars uit die Levant, wat teen die 5de eeu vC 'n groot streeksentrum in die nabygeleë Kartago in Tunisië ontwikkel het. Fenisiese (Puniese) erfenis bly 'n kenmerk van die kulturele erfenis van Libië. Sabratha, met indrukwekkend gerestoureerde Puniese en Romeinse geboue, lê wes van die moderne hoofstad Tripoli. Die naam Tripoli en rsquos weerspieël die Griekse term vir drie stede, en hierdie naam is ook aan die Latynssprekende Romeinse provinsie Tripolitania gegee.
Libië produseer 'n Romeinse keiser, Septimius Severus (n. 193 AD en ndash211), wat die mag bereik het in 'n skitterend georkestreerde militêre staatsgreep, net om 18 jaar later voor die vogtige klimaat van York te swig. Severus versier sy tuisstad Lepcis en ndash, nou Magna genoemd (& lsquothe Great & rsquo) en ndash met 'n grootse stel openbare geboue versier met Griekse albasters. Lepcis Magna (ook bekend as Leptis Magna) is uitgebrei opgegrawe en gerestoureer in die 20ste eeu en is die indrukwekkendste stedelike kompleks wat uit die Romeinse ryk oorleef het.
Uitsig op die heiligdom van Apollo by Cyrene Foto: Professor Susan Kane, Universiteit van Oberlin
Oos -Libië is in die 7de eeu vC deur die Grieke gekoloniseer op advies van die orakel van Apollo in Delphi. Die Gebel Akhdar (Groenberg) en die aangrensende kus ondersteun vyf stede, met 'n hoofstad in Cirene, vernoem na 'n leeu-doodende nimf. Cyrene, wat sy oorsprong weerspieël, word deur Delphi na Afrika oorgeplaas, geleë op rotsagtige heuwels 600 m bo die see. Die inwoners het 'n argaïese, Doriese dialek van Grieks gebruik en 'n passie vir hul afgeleë verlede in die laat oudheid behou. Ten spyte van 'n glinsterende loopbaan in Konstantinopel en Alexandrië, het die Cirenaican Bishop Synesius (AD 373 en ndashc.414) het met liefdevolle verlange na sy vaderland geskryf en gewag op die begrafnis onder sy voorvaders in hul Doriese grafte. Onder die moderne stad Benghazi lê die ou stede Euesperides en Berenice. In die suide lê Ajdabya, 'n Romeinse stad wat in die 10de eeu deur die Fatimidiese kalifaat toegerus is met 'n belangrike moskee en paleis.
Handelsnetwerke het die ou kus van Libië verbind met die oases van die Sahara, wat lewendige gemeenskappe ondersteun het. By Germa in die Fezzan het die Berber Garamantes piramidegrawe gebou. Gadhames in die weste van Libië behou selfs vandag nog die tradisionele lewenswyse van die Berberiese stamme wat ondanks baie onstabiliteit en hervestiging die kern van die moderne bevolking vorm.
Gesiglose standbeeld van Persephone wat uit die onderwêreld opstaan. Hierdie figuur het eens 'n graf by Cirene versier (c. 350-150 vC) SLS/Cassels-argief 2014.0029.
Dr Susan Walker is president van die Society for Libyan Studies, ere -kurator (voorheen Sackler Keeper) van oudhede by die Ashmolean Museum en Emerita -genoot van Wolfson College, Universiteit van Oxford. Sy is tans mede-regisseur van 'n projek Libyan Antiquities at Risk, wat 'n verwysingswebwerf vir begrafnisbeelde uit Libië ontwikkel, wat die risiko loop om handel te dryf op die onwettige oudheidsmark.
Die onbekende oorsprong van die geheimsinnige Nomoli -figure
Inwoners van Sierra Leone, Afrika, was op soek na diamante toe hulle 'n stel buitengewone klipfigure teëkom wat verskeie menslike rasse, en in sommige gevalle, halfmense uitbeeld. Hierdie syfers is uiters oud, met 'n paar ramings wat hulle tot 17 000 vC dateer. Sommige aspekte van die syfers - naamlik die hoë smelttemperature wat gebruik sou moes word om dit te skep, en die teenwoordigheid van staal wat in perfek sferiese balle gemanipuleer is - dui egter daarop dat dit gebou is deur 'n beskawing wat as hoogs gevorderd beskou sou word dit is tyd dat dit inderdaad omstreeks 17 000 vC gebou is. Oor die algemeen stel die bevinding interessante vrae oor hoe en wanneer die Nomoli -standbeelde geskep is, en watter doel dit kon dien vir diegene wat dit geskep het.
Nomoli -syfers (Wikimedia Commons)
Die statute maak deel uit van verskeie ou legendes in Sierra Leone. Die ou inwoners het geglo dat engele eens in die hemele gewoon het. Op 'n dag, as 'n straf omdat hy slegte gedrag veroorsaak het, het God die engele in mense verander en hulle aarde toe gestuur. Die Nomoli -figure dien as voorstellings van die figure, en as 'n herinnering aan hoe hulle uit die hemele verban en na die aarde gestuur is om as mense te lewe. 'N Ander legende bepaal dat die standbeelde die voormalige konings en hoofmanne van die Sierra Leone -streek verteenwoordig, en dat die plaaslike Temne -mense seremonies sou uitvoer waartydens hulle die figure sou behandel asof hulle die ou leiers was. Die Temne is uiteindelik uit die gebied verplaas toe dit deur die Mende binnegeval is, en die tradisies met betrekking tot die Nomoli -figure het verlore gegaan. Alhoewel verskillende legendes insig kan gee in die oorsprong en doel van die figure, is geen enkele legende definitief geïdentifiseer as die bron van die beelde nie. Vandag beskou sommige inboorlinge in Sierra Leone die beelde as figure van geluk, bedoel as voogde. Hulle plaas die beelde in tuine en velde in die hoop om 'n oorvloedige oes te behaal. In sommige gevalle, in tye van slegte oes, word die Nomoli -beelde ritueel as straf geslaan.
Daar is baie variasie in die fisiese eienskappe en voorkoms van die vele Nomoli -standbeelde. Hulle is uit verskillende materiale gesny, insluitend seepsteen, ivoor en graniet. Sommige van die stukke is klein, met die groter stukke wat 11 cm hoog is. Hulle wissel in kleur, van wit tot geel, bruin of groen. Die figure is oorwegend menslik, met hul kenmerke wat verskeie menslike rasse weerspieël. Sommige van die figure is egter van 'n semi-menslike vorm-basters van mens en dier.
Nomoli -standbeelde wat op mens en dier lyk, British Museum ( Wikimedia Commons )
In sommige gevalle beeld die standbeelde 'n menslike liggaam met 'n akkediskop uit, en omgekeerd. Ander diere wat voorgestel word, is olifante, luiperds en ape. Die syfers is dikwels buite verhouding, met die koppe groot in vergelyking met die liggaamsgrootte. Een standbeeld toon 'n menslike figuur wat op die rug van die olifant ry, en die mens blyk baie groter te wees as die olifant. Is dit 'n voorstelling van antieke Afrika -legendes van reuse, of is dit bloot 'n simboliese voorstelling van 'n man wat op 'n olifant ry, sonder dat die relatiewe grootte van die twee geplaas is? Een van die meer algemene uitbeeldings van die Nomoli-beelde is die beeld van 'n groot, vreesaanjaende volwasse figuur wat vergesel word deur 'n kind.
Links: Nomoli -figuur met akkediskop en menslike liggaam. Regs: Menslike figuur wat op 'n olifant ry, in 'n onevenredige grootte. ( Beeldbron )
Die fisiese konstruksie van die Nomoli -beelde is 'n bietjie geheimsinnig, aangesien die metodes wat nodig is om sulke figure te maak nie ooreenstem met die era waarin die figure ontstaan ​​het nie. Toe een van die standbeelde oopgesny word, is 'n klein, perfek sferiese metaalbal gevind, wat 'n gesofistikeerde vormingstegnologie sou vereis, sowel as die vermoë om uiters hoë smelttemperature te skep. Sommige sê dat die Nomoli -beelde bewys dat daar eens 'n antieke beskawing was wat baie meer gevorderd en gesofistikeerd was as wat dit moes gewees het.
Navorsers het tot die gevolgtrekking gekom dat die metaalbolletjies van chroom en staal gemaak is. Dit is 'n vreemde ontdekking, aangesien die vroegste bekende staalproduksie omstreeks 2000 vC plaasgevind het. As die datering van die beelde tot 17 000 vC akkuraat is, hoe is dit dan moontlik dat die skeppers van die Nomoli -beelde tot 15 000 jaar tevore staal gebruik en gemanipuleer het?
Links: Standbeeld met opening met metaalbal. Regs: 'n X-straal van 'n standbeeld voordat dit oopgemaak is, met 'n metaalbal binne ( Beeldbron )
Dit lyk asof die Nomoli -syfers baie meer vrae oproep as antwoorde oor die antieke beskawings wat dit geskep het. Navorsers en geleerdes kon nie afdoende vasstel presies waarom of hoe die syfers geskep is, of wat die doel daarvan was nie. Sedert hulle in 17 000 vC gedateer is, verteenwoordig hulle 'n uiters ou beskawing, en dit was moeilik om ander leidrade te kry oor hul bestaan, lewenstyl en praktyke. Tog is nie almal dit eens oor die datering nie en ander skattings het die syfers op 500 vC gestel.
Alhoewel die figure van vorm en tipe verskil, het hulle 'n eenvormige voorkoms wat 'n gemeenskaplike doel aandui. Die doel bly egter onbekend. Kurator Frederick Lamp, het beweer dat die figure deel uitmaak van die Temne -kultuur en tradisie, maar dat die tradisie by inval deur die Mende verlore gegaan het toe die dorpe na ander plekke verplaas is. Met soveel vrae en onsekerhede, is dit onbekend of ons ooit definitiewe antwoorde sal hê oor die datering, oorsprong en doel van die Nomoli -syfers. Vir eers bly dit 'n wonderlike voorstelling van die antieke beskawings wat voorafgegaan het aan diegene wat nou in Sierra Leone woon.
Voorgestelde foto: 'n Close-up van 'n Nomoli-figuur wat in die British Museum geneem is. Krediet: John Atherton / flickr
Nuwe Ou Libië
Libiërs het dekades lank geleef onder 'n diktator wat hul verlede verdraai het. Nou moet hulle hul toekoms voorstel.
Die bronsbeeld van Muammar Qaddafi se aartsvyand lê op sy rug in 'n houtkrat gehul in die donkerte van 'n museumpakhuis. Sy naam was Septimius Severus. Soos Kaddafi, was hy afkomstig van wat nou Libië is, en vir 18 jaar lank het hy die tweede en derde eeu nC oorbrug. Sy geboorteplek, Leptis Magna-'n handelsstad 80 myl oos van wat die Fenisiërs Oea, of die huidige Tripoli genoem het-het op elke betekenisvolle manier 'n tweede Rome geword. Meer as 1700 jaar na die dood van die keiser het die Italiaanse koloniseerders van Libië hom geëer deur 'n standbeeld van die imposante, bebaarde leier op te rig met 'n fakkel omhoog in sy regterhand. Hulle het die standbeeld op die hoofplein van Tripoli (nou Martelaarsplein) in 1933 geïnstalleer - waar dit 'n halwe eeu lank gebly het totdat 'n ander Libiese heerser hulself beklee het.
"Die standbeeld het die spreekbuis van die opposisie geword, want hy was die enigste ding wat Qaddafi nie kon straf nie," sê Hafed Walda, 'n inheemse Libiër en professor in argeologie aan King's College in Londen. 'Elke dag sou mense vra:' Wat het Septimius Severus vandag gesê? 'Hy het 'n ergernis vir die regime geword. Dus het Qaddafi hom na 'n vullishoop verban. Die mense van Leptis Magna het hom gered en huis toe gebring. " En dit is waar ek hom gevind het, in 'n houtkissie te midde van tuingereedskap en weggooide vensterrame, in afwagting van die bestemming wat die nuwe Libië vir hom in die vooruitsig sou stel.
Qaddafi beskou die standbeeld korrek as 'n bedreiging. Want Septimius Severus was 'n slegte herinnering aan wat Libië eens was: 'n Middellandse See -gebied met enorme kulturele en ekonomiese rykdom, alles behalwe geïsoleerd van die wêreld anderkant die see. Libië, wat meer as 1,100 myl kuslyn versprei het, omring deur hooglande wat terugtrek in halfagtige wadi's en uiteindelik in die kopervakuum van die woestyn, was lankal 'n gang vir handel en kuns en onherstelbare sosiale strewe. Die drie-stadstreek Tripolitania-Leptis Magna, Sabratah en Oea-het eens aan die Romeine koring en olywe voorsien.
Tog het Qaddafi die land se voordele verspil: sy ligging net suid van Italië en Griekeland, wat dit een van Afrika se toegangspoort tot Europa gemaak het tot sy hanteerbare bevolking (minder as sewe miljoen wat 'n landmassa van ses keer die grootte van Italië bewoon) sy groot oliereserwes. Hy vernietig innovasie en vrye uitdrukking. Vir skoolkinders, wat Qaddafi se verstrengelde filosofie gememoriseer het soos in sy Groen boek, die verhaal van hul land het uit twee hoofstukke bestaan: die donker dae onder die imperialistiese wiele van die Weste, en dan die gloriedae van die broerleier.
Vandag is die diktator en sy verwronge visie vir Libië dood, en die land ondergaan 'n krampagtige herhaling. Soos Walda sê: 'Die ontdekkingsreis het pas begin. Hierdie oomblik is op baie maniere gevaarliker as oorlogstyd. " Tydelike gevangenisse is oorvol met duisende Qaddafi -lojaliste wat op hul lot wag terwyl wette en hofprosedures hervorm word. Milisies beheer die hele dele van die land. Gewere is minder sigbaar as tydens die oorlog, maar dit beteken net dat die honderde duisende wat dit besit, geleer het om hulle buite sig te hou. Die snelweë in die landelike gebiede bly deeglik ongepolisieerd (met inbegrip van die kontrolepunte wat deur voormalige rebelle beman is, of thuwwar). Immigrante stroom van die westelike en suidelike grens na Libië. Sleutelgenote van Qaddafi, sowel as sy vrou en sommige van sy kinders, bly op vrye voet. Verskeie nuwe ministers is reeds aan die gang.
Verlede September se terreuraanval op die Amerikaanse konsulaat in Benghazi het die onmiskenbare indruk gelaat van 'n land wat op 'n mesrand kronkel. Ondanks sy stryd is Libië beswaarlik op die rand van anargie. Die demokraties verkose Algemene Nasionale Kongres stel 'n nuwe grondwet in werking. Tripoli is meestal kalm. In die senuweesentrum van Martelaarsplein - 'n oerwoudland tydens die rewolusie - zig 'n paar motorfietsryers hard om pas geïnstalleerde kinderritte. Die middestad leef doelbewus. Aan die suidekant van die plein verkoop verkopers baie van die nuwe publikasies wat ontstaan ​​het sedert die opstand begin het. In die ooste vergader tientalle Libiërs op die patio van 'n jazzy kafee onder 'n kloktoring in die Ottomaanse era, en gesels oor latte en croissants. Baniere en graffiti wat die rooi-swart-en-groen Libiese vlag uitbeeld, wat 42 jaar lank deur Qaddafi verban is weens sy verbintenis met die afgesette koning Idris, versier nou elke gebou wat in sig is. Aanplakborde en plakkate bevat die beelde van Libië se baie gevalle rebelle, met opskrifte soos: "Ons het gesterf vir 'n gratis Libië - hou dit asseblief gratis!" "Versamel al die wapens!" Op straat roep verbygangers in Engels uit: "Welcome to new Libya!"
Onder die dreigende onsekerhede is 'n nasie wat byna adolessent is en gretig is om weer by die vrye wêreld aan te sluit. Salaheddin Sury, professor in die Sentrum vir Nasionale Argief en Historiese Studies in sy tagtigerjare, het vir my gesê: 'Toe ons in 1951 ons onafhanklikheid gekry het, was dit iets wat ons byna gratis gekry het. Hierdie keer het die jongmense in bloed daarvoor betaal. Ek het toe nie gepla oor die volkslied nie. Nou vir die eerste keer, "verklaar hy met' n trotse grynslag, "het ek dit uit my kop gememoriseer."
Tog, in die woestynstamp om herontdekking te bied, bied vlaggies slegs die spieëlbeeld van 'n kortpad. Soos Sury erken het, begin die heropbou van Libië 'op nul'. Die terreuraanval in September verlede jaar werp 'n donker skaduwee oor Libië se pogings om stabiliteit te verhoog en sy regering te herbou. Of die 30 000 Libiërs wat tien dae later teen milisies protesteer, 'n beter voorspeller van die toekoms van Libië is, is te vroeg om te sê. Op 'n duidelike en verraderlike manier bly Libië half verblind deur die swaar hand van sy voormalige diktator. Nou, soos die standbeeld in die houtkas, wag dit in 'n onvergewensgesinde lig op sy toekoms.
Toe die rewolusie aanbreek Omar Albera het in Februarie 2011 na die kommersiële sentrum van Misratah gegaan en na sy gesin gegaan en gesê: 'Ek gaan my uniform uittrek en teen Kaddafi veg.'
'U is een van Qaddafi se polisiemanne,' het sy vrou uitgeroep. 'Die ander sal agterdogtig teenoor u wees. En wat as die rewolusie misluk? Wat dan?"
Sy jonger seun het ook vrese uitgespreek. Net die oudste seun van die polisiekolonel het sy besluit geloof - daarna het hy aan sy pa se kant geveg en op 23 -jarige ouderdom gesterf. Die jong rebelle wat die polisiekolonel gehelp het, was nuwelinge in die oorlog. Omdat hulle nie vroeg oor wapens beskik nie, gooi hulle klippe en Molotov -cocktails. Nadat die rebelle die vuurwapens van dooie soldate begin versamel het, het die polisiekolonel sommige geleer hoe om te skiet. 'N Paar was misdadigers wat hy eens toegesluit het. Hulle was harder as die ander, hy was bly om hulle in sy geledere te hê, en hulle het hom weer as 'n mede -rebel beskou.
Nadat Misratah uiteindelik 'n hewige beleg van drie maande deur Qaddafi se troepe teruggeslaan het-'n kleinskaalse Slag van Leningrad wat deurslaggewend sou wees in die revolusie, hoewel dit ten koste van die derde grootste stad van Libië was, het Albera weer die polisie-uniform aangetrek. het 34 jaar van die Qaddafi -regime gedra. Hy is nou die polisiehoof van Misratah. Sy doel is om die mense van sy stad voor te stel aan 'n ander konsep van polisiewerk - naamlik dat 'n man wat sy uniform dra, nie 'n dief of 'n boef is nie, maar 'n beskermer, dat seuns eendag daarna moet streef om so 'n uniform te dra, om dit te beskou as 'n teken van waardigheid eerder as van misdaad. Die nuwe hoof is geen sonnige idealis nie. Hy is 58, met die peinsende ewewig van 'n veel ouer man. Hy ly geen illusie dat geloofwaardigheid oornag gewen kan word as histories soveel as driekwart van Libië se polisiemanne korrup was nie.
Die uitdaging van die hoofman is verder dat hy uiteindelik nie die hoofwetstoepassingsowerheid in Misratah is nie. "Die thuwwar is die werklike mag in die stad, "erken hy. Die toerusting van die polisiedepartement is tydens die oorlog vernietig; die jong mans wat hy gehelp het om in die rewolusie te veg, is nou diegene met die wapens. 'Al was hulle dapper, is hulle nie opgelei om leiers te wees nie,' sê hy. 'Baie is eerlik. Sommige is indrukwekkend. Dit sorg vir 'n baie delikate situasie. "
Die delikate situasie het groot implikasies. Die Davids wat Goliat met slingervel laat val het, bestuur nou die koninkryk en gaan dit nie aan 'n nuwe reus teruggee nie. Hulle is ook nie van plan om al die reuse se wapens te oorhandig nie. Hulle is ook nie gretig om te vergewe en te vergeet nie. Kaddafi se ondersteuners bly in hul midde. Sommige is bure. In Misratah se geval is die buurman Tawurgha, 'n werkersklasdorp 25 myl daarvandaan, waarvandaan regeringsmagte 'n hewige aanval op Misratah geloods het.
Sentraal in Qaddafi se visie vir Libië was 'n tweespaltige populisme wat bedoel was om die stedelike sentrums wat sy magsbasis bedreig het, te ondermyn. Met die oog hierop het hy die Tawurghans-byna uitsluitlik donkerkleurige Afrikane van sub-Sahara-afkoms-met werk en huisvesting vergoed in ruil vir hul onwrikbare lojaliteit. Hierdie verdeel-en-verower-strategie het dorpe en etniese en stamgroepe regoor Libië teen mekaar gestamp. Die rewolusie het hierdie afdelings in slaglyne verander. Oornag het dorpe soos Riqdalin en Al Jumayl basisse geword vir lojalistiese aanvalle op hul groter buurman Zuwarah. Die stad Az Zintan is skielik beleër deur die naburige stam Mashashiya, stad Al Awaniya. 'N Toeregse milisie wat deur Qaddafi gesteun word, het 'n rebellie-opstand in Ghadames onderdruk. En vrywilligers van Tawurgha het by Qaddafi se soldate aangesluit, na Misratah opgeruk, hul bure vermoor en in sommige gevalle die bure se vroue verkrag.
Die berigte oor aanrandings op vroue het die Misratans blind laat bly van woede. Wilde oordrywings (was dit 50 verkragtings? 400? 1 080? 8 600?) Word op hul beurt deur Tawurgha -simpatiseerders teëgestaan ​​(geen verkragtings het plaasgevind nie, vyandigheid teenoor Tawurghane is rasgemotiveerd). Een feit is onomwonde: Tawurgha is nou 'n spookdorp. Die Misratans het die stad met geweld ontruim en die meeste van die geboue daarvan verwoes. Byna al 30 000 Tawurghane woon nou in ontheemdingskampe, hoofsaaklik in Benghazi en Tripoli. Toe ek die koggelkarkas wat vroeër Tawurgha was, besoek, was die strate leeg, behalwe vir artillerie-skulpe, 'n paar lappende kledingstukke en 'n halfhonger kat. Die paaie na die stad is swaar bewaak deur die militante van Misratan. Niemand mag na Tawurgha terugkeer nie.
Die Misratans weier hardnekkig om vrede te maak. Soos 'n vooraanstaande plaaslike handelaar, Mabrouk Misurati, met 'n harde en bewende stem vir my gesê het: 'U kan nie diegene aanvaar wat ons susters wat onder ons woon weer verkrag en vermoor het nie! Dit is nie maklik nie! Versoening is wat ons die nuwe regering vra om te doen - om diegene wat die misdade gepleeg het, voor die gereg te bring. Dan praat ons daaroor om hulle terug te laat kom. "
Hierdie aptyt vir wraak bekommer Misratah se nuwe polisiehoof. "Ons kan nie al die mense van Tawurgha op dieselfde speelveld plaas nie," sê Albera. 'Ons kan nie massa -strawwe doen soos Qaddafi gedoen het nie. Ons moet volgens die wet optree. Dit is wat ons probeer bereik in 'n nuwe Libië. "
Op die oomblik kom prestasies in stappe. Die opperhoof het daarin geslaag om 'n veiligheidsraad saam te stel van die meer militêre lede met 'n hoër vlak en hulle te oorreed om hul wapens te inventariseer. 'Ons moet alles weer onder beheer kry,' sê hy. Daar vind te veel skietery plaas - sommige per ongeluk, soos twee ruiters wat tydens 'n troue gevuur is deur vuurwapens, en sommige die gevolg van macho vendettas. Te veel motors op straat het kentekenplate. Te veel misdadigers wat in die chaos van die revolusie bevry is, bly op straat. Dan sê die opperhoof, hulle veg dapper langs hom. So, wat moet hy met hulle doen?
En te veel jongmense neem dwelms. Dit kan hy ten minste verstaan. "Met inagneming van wat hulle onlangs deurgemaak het, het baie van hulle sielkundige behandeling nodig," sê die hoof. 'Miskien doen ons dit almal, om eerlik te wees. My 17-jarige seun — hy het gesien hoe sy ouer broer langs hom op die grond val. "
Maar hoe reinig 'n nasie sy siel? Vandag, in Misratah, is skoolkinders wat voorheen gedwing is om voor te skryf Die Groen Boek Daar word verwag dat die skrywer daarvan, die man wat hul vaders en susters vermoor het, heeltemal sal vergeet. 'Die hele Qaddafi -tydperk is uit die handboeke uitgevee', het 'n plaaslike onderwyser vir my gesê. 'Ons noem nie sy naam nie. Hy is begrawe. "
Die spoke van Libië se grootheidsverlede bly duidelik sigbaar deur die grasie van 'n droë klimaat, 'n gebrek aan stedelike verspreiding, stamopvattings om die ruïnes van die dooies te knoei en 'n oorvloed sand as 'n optimale preserveermiddel. Aan die westelike kus staan ​​Leptis Magna, een van die wêreld se mees skouspelagtige Romeinse argeologiese terreine, sy triomfboog en uitgestrekte forum en kolonnegate wat 'n hoogtepunt van stedelike dinamika ontlok. Die glans daarvan word nog duideliker as hulle die marmer voorstel wat later deur die Franse gestroop is vir gebruik in Versailles en wanneer hulle die monumentale keiserlike beeldhouwerke - van Claudius, Germanicus, Hadrianus, Marcus Aurelius - bekyk wat eens in die stad gepas was en nou in Tripoli se museum woon.
Verder wes lê die voormalige handelsentrum van Sabratah aan die see, gedomineer deur 'n majestueuse sandsteen -teater wat aan die einde van die tweede eeu nC opgerig is, direk agter die Korintiese pilare wat oor die verhoog van die teater dreun, skitter die gordyn van die see. Aangesien Sabratah 'n uitstekende voorstelling van die Romeinse mag was, het Mussolini beveel dat die teater, wat sedert die aardbewing van 365 nC in puin gelê het, herstel word. Il Duce het die heropening in 1937 bygewoon toe Oedipus Rex is uitgevoer en daar word gesê dat die plaaslike bevolking deur Italiaanse soldate beveel is om met soveel krag te kla dat hul hande bloei.
In die ooste woon Libië se mees blywende argeologiese mededinger op die Romeinse terreine: die antieke Griekse vesting Cirene, 'n deurslaggewende broodmandjie waar die ruïnes van 'n amfiteater en 'n stewige 2500 jaar oue Zeus-tempel dui op 'n era van vrugbaarheid en rykdom. Na eeue van vreemde heerskappy het Bedoeïene stamme Libië binne die sewende eeu binnegeval. By hulle het Islam gekom, 'n geestelike kultuur wat voortduur deur elke daaropvolgende eksterne mag: die Ottomane, die Italiaanse besetters, die Britse en Amerikaanse weermag, die buitelandse oliemaatskappye en 'n monargie wat deur die Weste ondersteun word. Na die militêre omverwerping van koning Idris in 1969, het Qaddafi dadelik begin om die geskiedenis van Libië te herskryf. Hy het die inheemse Berber- of Amazigh -mense van Noord -Afrika verwerp en Arabiere as die ware Libiërs aangehou. Daardeur het hy homself, die seun van 'n Arabiese Bedoeïene nomade, in die middel van Libiese identiteit gedruk.
Die antieke Griekse en Romeinse plekke in Libië het niks vir hom beteken nie. Hy stel die ruïnes gelyk aan die Italiaanse besetters. Alhoewel die argeologie by Leptis Magna en Sabratah en Cyrene grootliks ongeskonde verloop het, het Tripoli se museum hele uitstallings gewy aan die Brother Leader, waaronder sy Jeep en Volkswagen Beetle.
Bekend omdat hy in 'n tent geslaap het, selfs tydens staatsbesoeke aan Parys en ander Europese hoofstede, het Qaddafi 'n verouderde weergawe van die bedoeïnes -etiek aanvaar, sê Mohammed Jerary, die direkteur van die nasionale argief van Libië. 'Omdat hy 'n Bedoeïen was, was sy doel om die bedoeïene se waardes te beklemtoon bo vaste waardes, die tent wat die paleis verower. Hy wou hê ons moet vergeet van georganiseerde stede en hoogs gesofistikeerde dinge - selfs kultuur en die ekonomie. Maar die Bedoeïene self het nie primitief gebly nie. Hulle het geleer dat dit nie korrek is om êrens in te val elke keer as hul kamele kos opraak nie. Hulle het geleer om te glo in stelsels en regering. Kaddafi het daarop aangedring om slegs die slegte waardes van die bedoeïenlewe te beklemtoon. "
Sy bewind was een van georkestreerde chaos. 'Daar was geen roetine nie - dinge kon binne 'n minuut verander en alles destabiliseer,' het Walda vir my gesê. 'Skielik kan u nie 'n tweede huis besit nie. U kan nie oorsee reis nie. U kan nie vir 'n sportspan speel nie. Jy kan nie 'n vreemde taal studeer nie. " Baie van die land se mees prominente denkers is na die gevreesde Abu Salim -gevangenis gebring, waar ongeveer 1 200 deur hul tronkbewaarders in 1996 vermoor is. Moslem -geestelikes bevind hulle in die gevangenis omdat hulle meer lojaal aan Islam was as aan hul leier. Kaddafi -lojaliste wat tot die revolusionêre komitees behoort, het in die klaskamers en op die werkplekke waak. Die regering se betaalstate het toegeneem met honderde duisende werkers wat lewensonderhoudsloon ontvang het om niks te doen nie. Flunkies het 'n weelderige lewenstyl ingeneem, terwyl die mildste kritici van die regime, soos sommige Libiërs dit liries sou stel, 'agter die son geneem' was.
Selfs die aardrykskunde van Libië is nie gespaar nie. "Hy het die see van Tripoli afgedruk, die vloer met sand gevul en daar palmbome geplant - om te wys dat Libië haar gesig van die Middellandse See afgedraai het," sê Mustafa Turjman, 'n argeologiese spesialis by die Departement van Oudhede sedert 1979. " Hy was die god van lelikheid! "
In 'n enkele praktiese gebaar na die buitewêreld, voltooi Qaddafi in 2004 'n nuwe reddingsboei: 'n onderzeese pypleiding om aardgas aan Sicilië te lewer. Alle ander verbindings het die god van lelikheid verbreek.
Kort na die eerste skietwondgevalle is die middag van 17 Februarie 2011 in die noodkamer van die Al Jala-hospitaal in Benghazi ingeplaas, het die chirurg rigtingaanwysings begin skree. Toe stop sy haarself. Haar eksman het altyd vir haar gesê: 'Maryam, die vrou moet nie die besluitnemer wees nie. Laat die man eers sy mening uitspreek. " Was hy reg?
Maar burgerlikes is deur die regering se soldate in die strate van Benghazi doodgeskiet. Kaddafi se mans het die hospitaaldirekteur beveel om nie die rebelle te behandel nie. Toe die direkteur hul bevel trotseer, het regeringsboewe in die hospitaal begin rondloop en die name van dokters wat hul werk voortsit, afgeneem. Maar die 31-jarige Maryam Eshtiwy het nie haar wit jas uitgetrek en huis toe gegaan nie-eers op die derde dag, en dan net om haar ses maande oue dogter wat by haar grootouers was, te borsvoed. Daarna het die chirurg teruggekeer na die honderde gewonde jong mans wat oor elke beskikbare sentimeter van die hospitaal gestrek het.
Op 'n enkele dag het die sosiale orde wat bepaal dat Libiese vroue hulself tot mans moet stel, 'n sterk tektoniese verskuiwing ondergaan. Of het dit gehad? Libië is lankal 'n gematigde Islamitiese nasie. Qaddafi het vroue se deelname aan onderwys en die werkplek aangemoedig. Dit moet egter nog gesien word of 'n land wat weer kontak wil maak met sy Europese bure aan die oorkant van die Middellandse See, die regte van vroue verder sal omhels - of die talente van die helfte van die bevolking sal verloor.
Dit kan wees dat jare lange stryd teen ingewortelde Arabiese tradisies Eshtiwy gehelp het vir die eerste dae van die Libiese revolusie. "Kom ons wees eerlik. Ek werk in 'n man se medium, 'sê sy. Haar ouers wens haar die stresvrye lewe van 'n apteker of oogarts toe. Die hoof van die operasie - natuurlik 'n man - was moeilik vir haar. Sy kon nie anders as om op te let dat die mannetjies tydens die rondes nooit gekritiseer is nie, maar elke keer as sy 'n saak aan hom voorgehou het, het hy elke punt aangevoer, asof hy haar gedwing het om weg te gaan. Eshtiwy het dit duidelik gemaak dat sy nie van plan was om dit te doen nie.
Sy het haar eksman, 'n apteker, net so duidelik gemaak voor hul troue: 'Ek is 'n chirurg, en ek werk in die hospitaal, en ek ry met my eie motor.' Hy het beweer dat hy goed daarmee was. Hulle was 'n semi-gereëlde huwelik: 'n inleiding deur sy suster, gevolg deur twee maande van hofmakery, verlowing en daarna 'n tradisionele driedaagse troue wat 700 bygewoon het, wat uitloop op geloftes voor 'n vroulike gehoor, terwyl elke man behalwe die bruidegom het êrens buite die huweliksaal tyd vermoor.
Dit lyk asof sy houding teenoor haar beroep verander het. "Vergewe my dat ek dit gesê het, maar mans hou nie daarvan dat hul vrouens beter is as hulle nie," sê Eshtiwy. Hy het haar een oggend gebel om te sê dat hy van haar skei. Volgens die Islamitiese wet van Libië het die vrou geen beroep nie - selfs nie 'n vrou wat drie maande swanger was nie, soos sy destyds was. Toe die oorlog byna 'n jaar later uitbreek, het sommige van haar familie en vriende haar aangespoor: 'Gaan terug na hom - miskien het hy sy les geleer. As u in die hospitaal vermoor word, sal u dogter geen ma hê nie. "
Die beseerde rebelle het op hul beurt nie teruggekeer na die geslag van die chirurg nie. Sommiges verkies skynbaar haar bedkuns, haar emosionele toeganklikheid. En vandag spreek baie mans in die Al Jala -hospitaal verligting uit dat sy, eerder as 'n man, hul vrouens gaan ondersoek. Eshtiwy voel relatief veilig in haar plek. Sy wys na ander Benghazi -vroue - professore, prokureurs, beoordelaars, ingenieurs, politici - en sê: 'Die Libiese vroue is baie sterk, baie slim. Ons bestuur ons self sonder eksterne hulp. "
As sy net dieselfde kan sê oor die land in sy geheel. 'Ek is bekommerd oor alles,' bieg sy. Sy verkies om Libië as 'n volledig verenigde land te beskou, maar ander in haar stad, wat bedag is op die buite -geringe politieke invloed van die ooste onder Qaddafi, ondanks die grootste deel van die olie -inkomste van die land, het geëis dat die nuwe Libië veel meer outonomie aan die streke suid oplewer en oos van Tripoli. Die luggolwe en strate brand op met edgy retoriek - ''n oorlog nou, 'n woordestryd', sê Eshtiwy, en sy weet nie aan wie of wat om te glo nie. Haar ontsteltenis oor die dood van die Amerikaanse ambassadeur Christopher Stevens in haar stad, pas slegs by haar woede oor die beskuldigings dat die Ansar al-Sharia-brigade wat haar hospitaal bewaak verantwoordelik was. 'Hulle is vreedsame en respekvolle mense,' hou sy vol. 'Dit is net gerugte van buitestaanders wat probeer om die verhouding wat ons pas met die VSA herstel het, te vernietig.'
Eshtiwy bly 'n vroom Moslem wat gereëlde huwelike omhels en wat nog nooit buite Benghazi gereis het nie. Tog is haar wêreldwye, maar bestendige wêreld in beroering gebring. 'Die prentjie,' sê sy, 'is vir my verwronge.'
Sy glo daar is rede tot hoop. Die ervaring in die hospitaal tydens die revolusie - almal wat 24 uur per dag as 'n span werk, rebelle en Qaddafi -lojaliste sonder diskriminasie behandel, terwyl medeburgers kos en komberse aan die personeel gebring het - het haar iets vertel oor Libiërs. 'Gedurende die tyd van Qaddafi het ons gedink dat ons slegte mense is, dat niemand ons kan liefhê nie,' sê sy. 'Ons sien nou die skoonheid van ons land.'
Maar Eshtiwy voel ook 'n knaende posttraumatiese spanning wat die stad deurdring. Dit gryp haar ook aan. Daar is video's van haar heldedade in die hospitaal. Sy kan hulle nie dophou nie. "Glad nie." Sy kan nie eers die nuus kyk nie. 'Dit is neerdrukkend, sien jy,' sê sy. 'Soms voel ek: hoekom het al hierdie mense gesterf? Moes ons met hul kosbare bloed betaal word vir al hierdie chaos? "
Die ergste is dit: daar is nog meer bloed. Te veel daarvan. Voor die rewolusie het die Al Jala-hospitaal jaarliks ​​drie of vier gevalle van skietwonde opgedoen. Met vuurwapens wydverspreid in die nuwe Libië, behandel sy elke dag drie of vier sulke gevalle.
'Nou is ons so kundig om dit te hanteer', sê die chirurg en sug.
As ek dit oorweeg die toekoms van Libië, 'n flankende man-kind van 'n nasie, keer my gedagtes terug na 'n 61-jarige man wat ek in een van Benghazi se ou souks ontmoet het. Sy naam was Mustafa Gargoum, en hy het 'n klein bestaan ​​gemaak deur vintage foto's van die stad te verkoop. Sedert 1996 het hy 'n straathoek net 'n paar honderd meter van die Middellandse See af beset, waar hy as kind hengel het. Die tydelike uitstalling van die fotoversamelaar was die eerste in sy soort in Benghazi en moontlik in die hele Libië. Klein menigtes sou bymekaar kom om na die beelde van 'n uitgewese weleer te kyk: muile wat in stegies met oliekanne ronddwaal, die helder Hadada-plein uit die Ottomaanse era, wat tans deur juweliersverkopers ingehaal word, die parlementêre gebou van die Italiaanse, vernietig op bevel van Kaddafi en nou 'n parkeerterrein.Ou manne het gehurk voor Gargoum se foto's en staar baie lank. Hulle oë het gesê wat hul mond nie kon nie. Sommige van die foto's bevat verbode beeldmateriaal, soos die ou Libiese vlag, wat die nuwe Libiese vlag is.
Gargoum se galery langs die straat bevat ook plakkate waarop hy doelbewus uitlokkende gedeeltes sou skryf, soos: "Diegene wat vryheid opoffer vir veiligheid, verdien ook nie." 'Vrye gees van Amerika en Europa, u het ons nog altyd teleurgestel.' 'Die Libiese mense is belangriker.' Dit is nie verbasend nie dat hierdie ondenkbare bespiegelinge Gargoum voortdurend teister. Elke September, wat saamgeval het met die herdenking van die broederleier se bewind, sou amptenare van die ministerie van binnelandse sake Gargoum na 'n polisiekantoor begelei en hom laat oornag. 'Ons weet wat u probeer doen,' sou hulle vir hom sê, hoewel hulle hom altyd laat gaan het. Hy het voortgegaan om sy beelde en sy boodskappe te vertoon. Maar die foto's wat hy versamel het van die geswore vyande van Kaddafi, het hy in sy tuiskantoor weggesteek, waar hy op die mure gevoelens skryf wat hy nie in die strate van Benghazi wou vertoon nie - bittere klaagliedere soos: 'Die plafon van die regime is te laag sodat ek kan staan! "
Toe die eerste vreedsame protesoptredes middel Februarie begin, het Gargoum sy galery gesluit en by die betogings aangesluit, maar het gou na sy huis teruggetrek. Agt maande later, op die dag dat Qaddafi vermoor is, keer hy terug na die souk met sy foto's - nie net die gewone beelde nie, maar ook die van kunstenaars en intellektuele en soldate wat eens die diktator uitgedaag het en as gevolg daarvan tereggestel is. In hierdie meer uitgestrekte uitstalling was 'n skildery wat hy in 1996 gemaak het, die eerste jaar dat hy sy foto's en slinkse slagspreuke aan die jitterige publiek van Benghazi aangebied het, ingesluit. Die skildery bestaan ​​uit 'n enkele monumentale figuur wat deur duisternis verswelg is - sy rug gedraai en sy hand 'n fakkel omhoog gehou. Alhoewel Gargoum bedoel het dat dit 'n selfportret sou wees, het hy onbewustelik die verbanne standbeeld van Septimius Severus weergegee.
Op hierdie nuwe dag van vryheid plaas Gargoum die skildery op 'n esel en haal sy kwas uit. Met sorgvuldige beroertes voeg hy 'n skare wispelturige figure by die agtergrond. Daarna knik hy tevrede na die eindproduk, 'n portret van 'n onvoltooide nasie, met sy mense wat die aand na die rewolusie saamstaan ​​- kortliks verblind deur fakkel en wag op 'n nuwe visioen om die duisternis deur te steek.
Geskiedkundiges beklemtoon wanneer die monumente van die burgeroorlog eintlik gebou is en wat die doel daarvan was.
Baie historici fokus op die feit dat baie burgeroorlogmonumente in die VSA 'n generasie ná die einde van die oorlog in die vroeë 1900's gebou is toe Jim Crow se segregasie in die suide begin posvat het. Hulle konstruksie het voortgegaan deur die burgerregtebeweging van die 1960's.
"As mense na hierdie monumente as monumente in die burgeroorlog verwys, dink ek dat ons baie duidelik moet wees oor wanneer hierdie monumente opgerig is. Dit is 'n geslag later opgerig toe baie van die burgerregte -wette en burgerregte -vordering in die pos gemaak is. -Die burgeroorlog -era begin omkeer, 'het Judith Giesberg, professor in geskiedenis aan die Villanova -universiteit, gesê.
'Dit stem ook ooreen met die beweging om swart mans wettiglik uit te stel, om die 15de wysiging, die toename in rassegeweld, die opkoms van Jim Crow en regsafskeiding terug te draai,' het Karen Cox gesê. 'Dit is ook 'n viering van die terugkeer van wit beheer en wit oppergesag.'
Libiese figuurstandbeeld - geskiedenis
Die droom van 'n groot standbeeld
'U, o koning, het gekyk, en daar was 'n enkele groot standbeeld, die standbeeld wat groot en buitengewoon pragtig was, voor u gestaan ​​het, en die voorkoms daarvan was ongelooflik.
Standbeeld. "Die kop van die beeld was van fyn goud, sy bors en sy arms van silwer, sy maag en sy dye van brons, sy bene van yster, sy voete deels van yster en deels van klei.
Klip. 'U het bly kyk totdat 'n klip sonder hande uitgekap is, en dit het die standbeeld op sy voete van yster en klei getref en dit vergruis.' dieselfde tyd en het soos kaf geword van die somers dorsvloere en die wind het dit weggevoer sodat daar geen spoor van gevind is nie. Maar die klip wat die standbeeld getref het, het 'n groot berg geword en die hele aarde gevul. (Daniël 2: 31-35)
Die heidense siening van tyd . Die droom is aan Nebukadnesar gegee en God het simbole gebruik wat vir hom bekend was. Die heidense tydsbeskouing was 'n sikliese gebeurtenis wat gekenmerk is deur 'n opeenvolging van metale van goud tot yster. Met verloop van tyd het moraliteit, wysheid en lewensduur afgeneem totdat God in die donker eeue gekom het om die ysterryk te verwyder en 'n nuwe goue era te begin.
Nebukadnesar moes gelukkig gewees het toe hy verneem het dat hy die koning van die goue era was.
Die Steen . God het egter een verandering in hierdie siening van tyd gehad. Die goue era begin nie weer in 'n eindelose siklus van goed en kwaad nie. 'N Hele nuwe era begin met 'n onvernietigbare rotsberg as die fondament.
Die vloek op die aarde . Die lot van die beeld toon die verwoesting van die vloek op die aarde.
Die hemel wat oor jou kop is, sal van brons wees, en die aarde wat onder jou is, yster. Die HERE sal die reën van jou land poeier maak en stof uit die hemel; dit sal op jou afkom totdat jy vernietig word. (Deuteronomium 28: 23-24)
Gedewaardeer (goud tot yster). Die vloek verminder ons in waarde, maar vergroot ons brutaliteit.
» Metale . Soos die tyd van kop tot tone gevorder het, het die metale minder waardevol geword, maar sterker. Elke opeenvolgende koninkryk sou meer brutaal word en 'n nog groter vyand van God wees.
Verdeel (bene). Die vloek verdeel ons.
Gebroke (voete). Die vloek verpletter ons en bring ons tot in die stof.
Dood (klei). Die vloek bring ons terug na die aarde as stof en klei.
Oorwin (klip). Die vloek laat ons toe om oorwin te word. Die Rots is die finale oorwinnaar.
Boonste aanhegsel (veroweringsfase). Die totale magte wat die vorige koninkryk sou verower.
Liggaamsdeel. Die bene langs die ruggraat dui op die opvolging van leiers in die ryk.
Laer aanhegsel (nederlaag). Die totale stukkende stukke wat bestaan ​​wanneer dit verower word.
Goudkop - Babilon (609-539 vC)
'Dit was die droom nou, ons sal die interpretasie daarvan voor die koning vertel.' U, koning, is die koning van die konings aan wie die God van die hemel die koninkryk gegee het, die krag, die krag en die heerlikheid en waar die seuns ook al was van mense wat woon, of die diere van die veld, of die voëls van die hemel, het Hy hulle in u hand gegee en u oor almal laat heers. Jy is die hoof van goud. (Daniël 2: 36-38)
Babilon het onder leiding van koning Nebukadnesar Israel gevange geneem en eers die hoër klas in slawerny geneem. Dit was tydens hierdie eerste fase dat die profeet Daniël gevange geneem is. Twaalf jaar later is die res van Israel na Babilon geneem nadat hulle in opstand gekom het teen buitelandse besetting. Hulle koning is verwyder en hulle heiligdom is vernietig.
Een kop en een nek . Die kop verteenwoordig die enkele sterk nasie wat sou regeer, en dit sou nie verbreek word as dit verslaan word nie.
» Nek (sewe servikale werwels). Sewe konings uit die elfde dinastie het dit geplaas of aan bewind gehou voordat dit Persië te beurt geval het (609-539). (Nebopolassar, Nebukadnesar, Evil-Merodach, Neriglissar, Labashi Marduk, Nabonidus en Belsasar)
Bors en arms van silwer -Medo-Persië (539-331 vC)
"Na jou sal daar 'n ander koninkryk opstaan ​​wat minderwaardig is as jou, dan nog 'n derde koningsryk, wat oor die hele aarde sal heers (Daniël 2: 39)
Die Mede en Perse het Babilon daarna verower en Kores het die Jode toegelaat om huis toe te gaan. Hy het reëlings getref om die tempel te laat herbou. Maar die land is steeds deur buitelanders regeer.
Twee arms en een kis . Die twee arms is die twee ryke van die Mede en Perse wat die nek van Babilon opgevolg het. Kores II, die Grote en Darius die Mede is die twee arms aan die begin. Hulle vorder tot by die bors, wat die feit verteenwoordig dat die Persiese ryk die enigste beheer geneem het omdat hulle magtiger was as die Mede.
» Hart. Die hart in die bors is Kores, wat God by sy naam geroep het om Israel goed te bewys.
» Twaalf ribbes en torakale werwel. Dit is die twaalf Persiese heersers nadat Persië die volle beheer oorgeneem het en voordat dit Griekeland te beurt geval het (Cambyses II tot Darius III).
» Die val van die Griekse gode . In Daniël 8 is die Griekse ryk voorgestel as een met Sataniese aktiwiteite. Dit moes dus meer verantwoordelik gewees het vir die korrupsie van Israel. Dit is ook beskou as 'n invloedryke in die Romeinse ryk. Aangesien God die nasies in hierdie visioen as 'n standbeeld van afgodery uitgebeeld het, laat ons kyk hoe God hierdie beroemde monumente aan die Griekse gode vernietig het op dieselfde manier as wat Hy die standbeeld van Dagon vernietig het (1 Samuel 5: 1-7). Hierdie simboliese val van die heidense gode was blykbaar die weg vir die oorheersing van die Christelike gode van die yster koninkryk.
» Tempel van Artemis in Efese. In 356 vC afgebrand deur 'n mal man, die aand toe Alexander die Grote gebore is. Dit is in 323 vC herstel, die jaar waarin Alexander gesterf het en in 262 nC deur die Gote vernietig is.
» Kolos van Rhodes. 'N Standbeeld van 33 m (110 voet) vir die songod Helios is in 226 vC deur 'n aardbewing vernietig. Dit is by die knieë gebreek en die kop en liggaam het in die see geval.
» Standbeeld van Zeus in Olympia. Tempel gebou in 450 vC en die standbeeld in 440 vC. Dit is vernietig deur 'n brand in 462 nC rondom die tyd dat Rome aan die Barbarians geval het.
Legs Of Iron - Rome (168 vC - 476 nC)
"Dan sal daar 'n vierde koninkryk wees wat so sterk soos yster is, net soos yster alles vergruis en verpletter; soos yster wat stukkend breek, sal dit alles stukkend breek (Daniël 2: 40).
Let op: Die eerste drie koninkryke het in Daniël se tyd bestaan, maar Rome nie. Daniël het dit dus nie direk by die naam geïdentifiseer nie. Rome was bekend as die 'Ystermonargie'. Die Latynse woord "Rome" beteken sterkte, en yster is die sterkste van die metale.
Twee bene . Profeties was Rome altyd 'n nasie van twee afdelings. Toe Jerusalem verower is, is Rome beheer deur die dominante twee triumvirate. Die twee bene van yster verteenwoordig die noordelike en suidelike afdelings van Rome terwyl dit elke Griekse afdeling verower het. Polities is Israel regeer deur die Caesars en die Herodiane wat deur Rome aangestel is. Geografies het dit later die Westerse en Oosterse (Bisantynse) ryk geword toe dit afgeneem het. Die westelike been regeer die Christene en die oostelike been regeer die Jode. Godsdienstig het dit twee fases gehad, dit is heidense Rome en pouslike Rome. Selfs in sy legende, is Rome gestig deur tweelingbroers, Romulus en Remus in 753 vC.
Daar is ook 'n vaag oorgang van die twee afdelings van Griekeland na die een volk van Rome, omdat hierdie ryk profeties as gedeeltelik Grieks beskou sou word. Rome het die Griekse kultuur en gode aangeneem.
» Lende. Saad van lewe. Die Christus is besny aan die begin van die Romeinse heerskappy oor Israel.
» Dij. 'N Hand onder die regterbeen word gebruik om 'n gelofte af te lê. God het sy geloftes nagekom deur Christus, sy regterhand, te stuur.
» Knieë. Die ryk onderwerp hom aan die Christendom in 312 nC en oorgaan van 'n heidense na 'n pouslike koninkryk.
» Bene. Die pousdom regeer die westelike ryk na 538 nC. Islam regeer die oostelike ryk na 610 nC.
» Bene. Die afwesigheid van ruggraat dui op 'n tydperk van 'n nuwe tipe leierskap, wat nog nooit gesien is nie.
Die godsdienstige been van Rome . Dit het uiteindelik in die weste van Rome geslaag.
Bo -been (femur). Die Katolieke kerk was die enigste kerk.
Knie. In 1054 het 'n skeuring ontstaan ​​oor die gesagskwessie. Die biskop van Rome wou die voorrang hê.
Onderbeen (Tibia en Fibula). Dit het die kerk verdeel in die Oos -Ortodokse en Rooms -Katolieke gelowe.
Hak. Die kwesbaarheid in die weste was die ondraaglike stelsel van geregtigheid deur werke.
Voet. Die Rooms -Katolieke kerk het na die Protestantse Hervorming versplinter.
» Vyf tone. Slegs 'n paar polities dominante kerke bestaan ​​onder die honderde denominasies (Katoliek, Ortodoks, Anglikaan, Luthers en Baptis/Evangelies).
» Vyf tone. Brittanje, Frankryk, Spanje, Italië en Duitsland is die vyf sterkste lande.
Bo -been (femur). Daar was een verswakte ryk.
Knie. Die Barbaarse aanvalle het die ryk op sy knieë gedruk.
Onderbeen (Tibia en Fibula). Dit het verdeel in die oostelike (Bisantynse) en westelike afdelings. Die westelike ryk is grootliks deur die kerk beheer. Die oostelike ryk was die oorspronklike Romeinse ryk met die Christendom as amptelike godsdiens.
Hak. Islam was die kwesbaarheid in die ooste. Dit val die hakskeen aan. Die ryk was gereed om heidendom te verwerp. Hulle het die afgodery verwerp en helde van Judaïsme en Christendom saamgesmelt met die Zoroastriese oortuigings om 'n nuwe godsdiens te skep. Na 600 nC het die godsdienstige magte van Islam die oostelike ryk beheer.
» Islam. Dit is interessant om op te let dat Islam na die slag van Karbala in 680 ook op grond van gesag en opvolging in die Soenniete en Sji'a verdeel is. Hulle sal ook aan die einde verbrysel word as hulle oor die Rots met die naam Christus struikel of Hy hulle verpletter.
Voet. Die ryke het in verskillende lande verdeel.
» Vyf tone. Turkye, Egipte, Babilon, Sirië en Griekeland was tot 1948 die vyf sterkste lande.
Voete van yster en klei - Europa (476 tot die einde)
"Deurdat jy die voete en tone sien, deels van pottebakkersklei en gedeeltelik van yster, sal dit 'n verdeelde koninkryk wees, maar dit sal die taaiheid van yster bevat, net soos jy die yster gemeng met gewone klei sien." die tone van die voete was gedeeltelik van yster en deels van erdewerk, so 'n deel van die koninkryk sal sterk wees en 'n deel daarvan sal bros wees. (Daniël 2: 41-42)
» Tien tone. Die tien tone is die tien Europese nasies wat die tien afdelings van die Wes -Romeinse Ryk gevorm het (476AD tot aan die einde van die tyd). Die Midde -Ooste is die verdeelde nasies van die res van die voet. Die Romeinse ryk was verdeel in die oostelike (Bisantynse) ryk en die westelike ryk. Die verdeelde koninkryk bevat al die nasies van die Oos- en Wes -Romeinse ryk. Die Westerse ryk was geteister deur die Barbarians en 'n Romeinse leër moes help om die troon van die pous te beveilig deur drie van die gewelddadigste stamme te verwyder. Die keiser verhuis na 'n nuwe hoofstad in Konstantinopel en laat die westelike ryk en die ou hoofstad Rome aan die kerk oor. In die begin was daar dus tien afdelings in 'n kritieke fase van sy val.
Die Finale Tien . Uiteindelik sal die verdeelde koninkryk weer tien verskillende afdelings hê wat intern verdeel is.
» Yster. Die wreedaardige stukke yster is die oorblyfsels van die monargieë.
» Gewone klei. Dit is die barbaarse hordes wat Rome oorheers het.
Sterk en swak koninkryke
Baie nasies van Europa het uiteindelik hul eie ryke gebou. Net soos die Romeine, het hulle dit deur slawerny gebou. Hier is 'n kaart van die koloniale ryke.
» Sterk. Brittanje, Spanje, Frankryk en Portugal was tydens die koloniale era van die sterkste politieke en ekonomiese ryke in die Weste. Terwyl die Ottomaanse Turke die ooste regeer het. Duitsland het 'n sterk militêre nasie geword onder Adolph Hitler.
» Sterk en Klein. Italië het 'n sterk godsdienstige mag geword as gevolg van die teenwoordigheid van die Vatikaan. Switserland het 'n klein nasie gebly, maar is nou 'n finansiële reus. Baie kleiner, minder kragtige Europese nasies het van hierdie groot lande weggebreek.
» Swak. Die Noord -Afrikaanse lande en Egipte het swakker lande geword en het nooit weer 'n rykstatus gekry nie.
Die verbrokkeling van die Romeinse Ryk
Heruli Uitgestorwe (493)
Vandale Uitgestorwe (534)
Ostrogote Uitgestorwe (538)
Die Langobarde beset Italië na die Heruli en Ostrogote.
In die verlede is baie pogings aangewend om Europa te verenig deur (huwelik, oorlog, godsdiens en ekonomie).
In die lig van die huidige pogings om Europa te verenig, blyk dit dat hierdie pogings uiteindelik sal misluk.
Vroeë Protestant. Die eerste bewaarders van die geloof onder vervolging was die Franse. Die Waldense, Albigense en die Hugenote versprei hul geloof onder bedreiging van uitwissing deur die kerk en die staat.
Rise Of The Papacy. Die kerk het die westelike Romeinse ryk in 538 gekry. Onder Clovis het die Franse dit aan bewind gehou. Hy bekeer hom tot Katolisisme in 508 vC en verower die Gote.
Val van die pousdom. Dit was Napoleon in die Franse Revolusie wat hul val in 1798 veroorsaak het.
Ateïsme. Terselfdertyd het die Franse Revolusie die 'dier uit die afgrond' losgelaat toe dit ateïsme en sekularisme bekendgestel het.
Opkoms van die Verenigde State. Dit het die Verenigde State tydens hul stryd om onafhanklikheid gehelp om Engeland, wat hul ewige vyand was, te verslaan. Dit het ook gehelp om die grootte van die land te verdubbel deur middel van die Louisiana -aankoop. 530 miljoen hektaar grond tussen die Mississippirivier en die Rocky Mountains is op 30 April 1803 vir 60 miljoen frank ($ 15 miljoen) verkoop.
Europese Unie. Dit het die vereniging van Europa gestop deur Hitler teë te staan ​​en deur die eerste te wees wat die grondwet in 2005 verwerp het.
Europese Unie hersien (Die Tweede Groot Lissabon -aardbewing). In 2007 het die Franse premier, Nicolas Sarkozy, gehelp om 'n verdrag te ontwrig wat die algemene stemming omseil en die stemming in nasionale parlemente plaas waar dit feitlik sukses verseker is. As gevolg van hierdie nuwe verdrag sal 'n nuwe posisie van 2,5 jaar van president van die Europese Unie die huidige ongemaklike leierskap van ses maande vervang deur die heerser van een van die lidlande.
Die Lissabon -verdrag is op 19 Oktober 2007 aanvaar en daar sal op 13 Desember in Lissabon gestem word. Dan sal die parlemente van die 27 lidlande daaroor stem gedurende 2008. Die voormalige Britse premier Tony Blair, 'n katoliek, word beskou as die de facto eerste president wat op 1 Januarie 2009 sy amp sal inneem. Dus, tussen 1 Januarie 2009 en op 20 Januarie 2009, wanneer die nuwe president van die Verenigde State sy amp beklee, kan die profesieë van Openbaring 17 vervul word deur twee mans wat dieselfde doelwitte het. Enige unie van Europa sal nie slaag nie en die laaste poging tot unie sal vernietig word weens die rampspoedige gevolge van onderwerping aan die Verenigde State en die Katolieke kerk.
Die vestiging van die dier. Aan die einde van 2008 hou Frankryk die laaste ses maande se beurt as leier van die Unie ingevolge die ou verdragte, en dit sal werk om die stemme van die 27 lidlande te bekragtig.Dit sal dus die laaste wees om die dier aan bewind te bring wat in Januarie 2009 sal begin heers. 'N Onverwagte wêreldwye finansiële krisis aan die einde van 2008 het enige ambisieuse gebeure gestuit.
Mediterreense Unie. Sarkozy het ook 'n Mediterreense Unie voorgestel wat 'n skakel tussen Europa en Afrika sou vorm. Dit sluit aan by Suid -Europa, Noord -Afrika en die oostelike Middellandse See. Dit sluit basies die res van die Ou Romeinse Ryk in. Sewe EU -lande (Frankryk, Italië, Portugal Spanje, Ciprus, Griekeland en Malta) sou lede van beide groepe wees. In teenstelling met die lidmaatskap van Turkye of 'n Moslem -gedomineerde land in die EU, het Sarkozy in sy aanvaardingstoespraak ná sy verkiesing op 6 Mei 2007 gesê:
Eerste kom (die klip van die berg Sion) . Die Steen kom van 'n berg af. Dit is van daardie berg afgesny. Hierdie berg is die koninkryk van die hemele. Daaruit word 'n nuwe koninkryk in Christus gevestig.
Die hoofsteen in Sion. Daarom, so sê die Here HERE: Kyk, ek lê in Sion 'n fondament: 'n klip, 'n beproefde steen, 'n kosbare hoeksteen, 'n vaste fondament; (Jesaja 28: 16)
Christus neem daardie koninkryk in besit, soos ons sal sien in Daniël 7. Iets gebeur in die hemel voordat die klip die aarde tref en nadat die koninkryk in 476 nC verdeel is.
» Sonder Hande. 'N Gebeurtenis wat nie deur menslike aktiwiteite plaasvind nie.
Nie van menslike oorsprong nie. Maar Christus word 'n hoëpriester van die toekomstige goeie dinge, deur 'n groter en volmaakter tabernakel, nie met hande gemaak nie, dit wil sê nie uit hierdie gebou nie (Hebreërs 9: 11)
» Die tien gebooie. Die wet van God is die enigste 'klip wat sonder hande gebou is'.
» Cutting The Stone. Christus is die klip, die karakter van God. Die uitkap van die klip is nie net die inkarnasie van Christus wat ongeveer 4 vC plaasgevind het nie. Dit moet 'n ander gebeurtenis wees wat plaasvind na die verdeling van die tone of "in die dae van die konings" (476 nC) toe Christus as koning gekroon is en 'n koninkryk gegee is.
Inkarnasie (4 vC) . Hy het aarde toe gekom as 'n mens wat bo -natuurlik gebore is uit die Saad van God.
Gesalf (27 nC) . Hy is tydens sy doop as priester en koning gesalf.
Kruisiging (gekroon koning) (31 nC) . Hy is ingehuldig as Hoëpriester na die kruisiging. Eers na daardie tyd het Hy formeel die reg gehad om koning te wees. Ons weet dat Hy onmiddellik koning geword het vanweë die profesie van die sewe seëls en omdat die koning die geskenke op Pinkster uitgedeel het.
Given A Kingdom (31 nC) . Hy het die aarde gekry nadat die oordeel van hemelse magte Satan verdryf het.
Die oprigting van 'n koninkryk (1844) . Later sal ons leer dat Christus die oordeel oor die aarde begin en wettig sy koninkryk in besit neem voor die wederkoms. Gedurende die tyd van die verdeelde koninkryk verseël en selekteer Hy sy volk uit die lewendes en die dooies.
Neem fisiese besit van die koninkryk (wederkoms) . Jesus neem sy volk in besit en begin met direkte heerskappy. Dit is eers by die Wederkoms dat Hy die grond in besit neem.
Ons kan na die lewe van Dawid kyk om dieselfde gebeurtenisse te sien. Die koninkryk het aan die stam van Juda behoort, maar dit was in besit van die stam van Benjamin. Hy is as 'n jeug tot koning gesalf, maar dit was 'n paar jaar voordat hy die koninkryk in besit geneem het en begin regeer het.
Wederkoms . The Stone vernietig die beeld nadat dit uit die berg gesny is.
Na die wederkoms vernietig God die koninkryke van die aarde.
Die klip wat vergruis tot poeier. Jesus sê vir hulle: Het julle nooit in die Skrif gelees nie: die steen wat die bouers verwerp het, het die hoeksteen geword; En elkeen wat op hierdie klip val, sal gebreek word; maar op elkeen wat dit val, sal hom tot poeier maal. (Matteus 21: 42,44)
Derde koms . The Stone vestig nog 'n berg.
Dit is eers na die duisend jaar, na die derde koms, dat die Nuwe Jerusalem na die aarde kom en God sy troon op die aarde vestig.
Oordeel deur die hemel
Ten gunste van die heiliges
Engele en die goddeloses
Geoordeel deur die heiliges
Oordeel van die goddelose deur God
Aarde gedeeltelik vernietig
Nuwe hemele en aarde
Klip wat uit 'n berg uitgesny is
Steen tref die aarde
Steen word 'n ander berg
Die berg verteenwoordig God se heiligdom en waarheid. Sion word die 'berg van die huis van die Here' genoem.
In die laaste dae sal die berg van die huis van die Here gevestig word as die hoof van die berge en bo die heuwels verhef word, en al die nasies sal daarheen stroom. (Jesaja 2: 1-5)
Opsomming: Nebukadnesar het die heiligdom in Jerusalem aangeval en dit vernietig. God wys hierdie heidense koning dat daar 'n heiligdom ver van hierdie aarde in die hemel is wat hy nie kan vernietig nie. Die Rots wat Christus is, sal uit daardie heiligdom kom en al die koninkryke van die aarde vernietig.
Die profesie dui aan dat die koninkryk gestig sal word nadat die nasies in 476 verdeel is, maar die Rots sal die aarde vernietig nadat die konings hul krone verloor het. Dit sal een of ander tyd na die Eerste Wêreldoorlog gebeur in die dae van die moderne Europa wanneer die bekroonde koppe hul mag verloor (1918). In die plek van die konings van die aarde sal God 'n heiligdom koninkryk vestig wat nooit weer vernietig sal word nie.
Christus is die Rots wat aan die einde van die wêreld sal verskyn om die heiliges te red, alle wêreldse magte te verpletter en 'n regering van geregtigheid op aarde te begin. Moses kom uit die berg Sinai met die gebooie, en gooi die twee kliptafels en breek dit in stukke en maak hulle goue afgod in poeier en laat dit drink. Dit is 'n prentjie van wat die klip sal doen. Hulle het afgode aanbid en was stof tot stof omdat hulle die koninklike wet van God nie gehoorsaam het nie.
Jesus is die Rots en die belangrikste hoeksteen volgens Handelinge 4: 11 en Efesiërs 2: 20.
en hulle het almal dieselfde geestelike drank gedrink, want hulle drink uit 'n geestelike rots wat hulle gevolg het en daardie rots was Christus. (1 Korintiërs 10: 4)
Die Groot Wêreldryke .
Mense vra gereeld waarom sekere groot ryke nie in die profesie ingesluit is nie. Dit is belangrik om daarop te let dat die profesie handel oor die ryke wat Israel (Sy uitverkore volk) verower of regeer het. Hierdie feit word belangrik om te verstaan ​​dat die profesieë nie betrekking het op die grootte of sterkte of rykdom van 'n ryk nie. Dit het te doen gehad met die status van God se volk en oor wie die verbond verantwoordelik was, want dit was waar geestelike gevegte sou plaasvind. Daarom noem die profesie nie ander groot ryke nie, omdat hulle nie oor Israel geheers het nie.
Om dieselfde rede, nadat die Jode Christus verwerp het en die verbond met die heidene gesluit is, was slegs die verdeelde Romeinse ryk wat die Christene beheer het, nie die oostelike Islamitiese ryke wat Israel beheer het nie.
» Die profetiese spel . Dit is soos 'n kenteken of sokker waar span Satan die hardloper wat die bal het (die verbond) jaag. Profesie is bloot die omroeper wat die toneelstukke en die tellings en die skedule uitsaai. Daar is moontlik ander goeie spelers in die gehoor, maar hulle het nie 'n span gevorm wat bereid is om die spel te speel nie.
» Die geboorte van ryke. Uit 'n studie van die geskiedenis blyk dit ook dat baie van die groot beskawings wat mense gedink het in profesie sou verskyn het na vore gekom het na die groot ryke van hierdie profesie en tydens die bewind van Rome toe die profesie sê dat die koninkryke verdeel sal word. Die paar beskawings wat gedurende die Griekse tydperk begin ontstaan ​​het, was plaaslik, ongeorganiseerd en stamagtig. China was meestal georganiseer na 221 vC. Die Asteke (100-650 nC) en die inheemse Amerikaanse Hopewell-kultuur het na Christus (100-400AD) en die Olmecs voor (1200-400 vC) ontstaan. Die Vikings en die grootste deel van Europa en Rusland was Barbarians. Die hoogte van die Maya-beskawing was 250-900 nC en hulle ontmoet Christene die eerste keer in 1519. Nie een hiervan het die Jode of die Christene beheer nie, en die meeste het na Christus verskyn.
Die Ottomane (1300-1922) het die Jode regeer nadat hulle as die mense van die verbond die voorrang verloor het by die Christene.
Daniël en Esegiël
Israel (12 stamme)
Jode (2 stamme)
» Die profete van die gevangenskap . Abraham profeteer oor ballingskap in Egipte en Jesaja oor die Assiriese ballingskap. Jeremia profeteer oor Babilon. Daniël en Esegiël profeteer oor Babilon tot aan die einde van die tyd. Johannes profeteer oor die tydperk na Christus tot Babilon die Grote.
Herhaling en uitbreiding
Dit is die eerste in 'n reeks apokaliptiese profesieë wat die opvolging van ryke op die aarde toon.
Dit demonstreer ook hoe die aarde deur die vloek vernietig sal word.
'N Wetlike steniging
Griekeland en Rome. En jou hemel wat oor jou kop is, sal koper wees, en die aarde wat onder jou is, yster.
Crushed To Powder By The Rock. Die Here sal die reën van jou land poeier en stof maak; uit die hemel sal dit op jou neerdaal totdat jy vernietig word. (Deuteronomium 28: 23-24)
Die vloek verbind Griekeland en Rome selfs soos 'n toekomstige profesie dit sal doen (Daniël 4 en 7).
Die steniging van die aarde
Numeri 15: 32-36 Doodstraf vir sonde Klip dood
Deuteronomium 28: 24
Eksodus 32: 19-20 Die vloek vir afgodery en opstand Maal die afgod tot poeier deur groot stukke poeier te laat reën
Daniël 2: 24 'N Rots tref die koninkryke van die wêreld Jesus is die Rots wat die koninkryke van die wêreld oorwin
Openbaring 6:16 Berge en rotse val op die goddeloses Die goddeloses probeer wegkruip onder die rotse by die wederkoms
Openbaring 16: 21 Sewende plaag Hagelklippe val op die goddeloses by die wederkoms
Kampioen (vers 37). 'N Kampioen was vrywillig om die vyande van Israel deur die krag van God te verslaan.
Reus (vers 4-7). Beide kampioene het 'n reus geklee in metaal verslaan.
Leeu en beer verslaan (vers 34-36). Die kampioen verslaan die leeu en beer (Babilon en Persië),
Brons en ystermetaal (vers 6-7). Hy staan ​​voor 'n reus geklee in koperwapens en ysterspies (Griekeland en Rome). Griekeland en Rome word weer met mekaar verbind.
40 dae (vers 16). Die reus pynig die regverdiges tussen 40 en 42 tydperke.
Killer Rock (Vers 40, 49-50). Die eerste kampioen maak die reus dood met 'n rots in sy voorkop. Die laaste kampioen maak die reus dood met die merk in sy voorkop met die rots op sy voete.
Swaard en ysterspies (vers 51). 'N Swaard het die reus getref (Openbaring 19: 15).
Karkas geëet deur voëls en diere (Vers 46). Die voëls smul aan die karkas van die goddelose (Openbaring 19: 17-18).
600, 60 en 6 (vers 4, 7). Hierdie "aantal mense" verskyn in die meting van 'n ander reuse -standbeeld (Daniël 3: 1) en die groot dier van Openbaring 13: 18. Hierdie getalle hou verband met Goliat se hoogte en wapenrusting - die krag van die mens. Dawid het gekies om 'n mensgemaakte wapenrusting te ignoreer (vers 38-39) en het staatgemaak op die naam van die Here (vers 45-46). Die eindtydse regverdiges het die naam van God op hulle voorkop verseël (Openbaring 14: 1).
Die koning uit die Ooste (vers 12). Dawid was van Bethlehem, oos van die gevegsposisies op die droë rivierbedding wat die vallei van Elah genoem word (vers 2-3). Die konings uit die ooste is diegene wat die seëvierende magte van God verteenwoordig wat 'n droë rivier oorsteek in 'n belangrike stryd.
Kores, die Persiese koning uit die ooste, het die Eufraat opgedroog om Babilon in die Slag van Opis (539 v.C.) te verslaan.
YHWH en Jesus, die konings uit die ooste, droog die Eufraat op om Babilon die Grote in die Slag van Armageddon te verslaan (Openbaring 16: 12).
Twee berge (vers 3). Beide leërs staan ​​op 'n berg met die geveg in die vallei. Uiteindelik staan ​​al die goddeloses in die vallei terwyl hulle met vuur van die berg Sion gestenig word (Openbaring 20: 9).
By die bekragtiging van die verbond het die stamme op twee berge gestaan ​​terwyl hulle die seëninge van die berg Gerizim in die suide en die vloeke van die berg Ebal in die noorde sê (Deuteronomium 11: 29).
Babilon en Babilon die Grote
Hemel of hemel
Babilon die Grote
7 nek werwel
Kerk vervolg deur die tien horings in die buik van die dier
5 lumbale, 5 sakrale werwels
Tien horings word vertrapte vuil
Aarde Van Klei
Waarom word die laaste mag op aarde Babilon die Grote genoem?
Maar hy sal die eersgeborene erken, die seun van die nie -geliefde, deur hom 'n dubbele deel te gee van alles wat hy het, want hy is die begin van sy krag, die reg van die eersgeborene. (Deuteronomium 21: 17)
Babilon keer weer terug as 'n sterk Babilon die Grote. As die eersgeborene uit die bose ryke kry hy dubbel die erfenis, sodat hy twee keer kan regeer. Die eersgeborene is ook die begin van die sterkte van sy vader, wat uit sy heupe kom. Die opkoms van Babilon wat uit die lendene van Griekeland kom, is dus die verbinding met die Grieks-Romeinse ryk. Sy saad sal egter op die aarde gemors word en nutteloos word, want sy saad sal mis word op die aarde. Die leier van Babilon sal nooit 'n vader wees nie. Sy saad en naam sal afgesny word.
Babilon ("mond"). Babilon kou en verslind Israel.
Persië ("borskas, ribbes"). Die mense het deur die Persiese ryk gegaan. Later leer u die wonderlike manier hoe die 12 stamme voorgestel word deur die 12 ribbes (7 ware ribbes, 3 vals ribbes en 2 drywende ribbes).
Griekeland ("maag"). Hulle beland in die ingewande van Griekeland.
Rome ("lende"). 'N Metgesel profesie sê dat Rome 'n paar elemente van die Griekse ryk daarin sal bevat. Die Grieke het hulle godsdiens, taal en kultuur tot die Romeine bygedra.
Kom ons kyk na die anus en die lende om hierdie elemente te vind.
» Penis ("Die horing of die antichris"). Het u al ooit gewonder waarom God die besnydenis as 'n teken van die verbond gebruik het? Die lende is die setel en die begin van krag of sterkte. Rome gee geboorte aan die Antichris, ook bekend as die een horinkie (penis). God gebruik die besnydenis van die penis om sy rol in die vervulling van die verbond voor te stel. Christus was die Saad van die Lewe, in menslike gedaante gehul, wat vir sonde afgesny en begrawe sou word, maar met die vermoë om weer op te staan ​​en lewe te gee.
Hier het ons die Antichris, die horinkie, wat hierdie rol van Christus gebruik. Maar terwyl Christus besny is, sal die onbesnede horing gekastreer word. Terwyl Christus uit die dood kan opstaan ​​en vrugte kan dra, is die Antichris magteloos. God het 'n sin vir humor. Christus is viriel. Die Antichris is magteloos met 'n klein penis en 'n groot mond vol trots oor sy bekwaamheid.
Die klein penis met die groot mond. Terwyl ek die horings besin, kom daar weer 'n ander horing, 'n kleintjie, en drie van die eerste horings word voor hom uitgetrek, en kyk, hierdie horing het oë soos die oë van 'n man en 'n mond wat groot spog. (Daniël 7: 8 en Openbaring 13: 5-6)
» Christus, die Horing. Christus is dus die horing van God wat uit die Romeinse Ryk gekom het om besny te word ("afgesny").
» 'n Klein probleem. Hoe kan ons die horinkie uit Rome laat kom as hy uit die Griekse tydperk (die maag en dye) kom? Sommige bronne kies slegs die dele onder die knie om Rome voor te stel, terwyl ander die bobene as deel van Rome insluit, omdat die woord "dye" sye of boude beteken. Daarom hang die penis aan die einde van die Griekse ryk tot in die Romeinse ryk. As die "maag en dye" veronderstel is om die "maag en heupe" te wees tot op die punt waar die bene begin, blyk dit die antwoord te wees. Toe die Makkabeërs die priesterskap onregmatig met die koninklikes saamsmelt, het hulle die huis van Juda geskei.
» Die beskadigde saad. Christus was God wat in die vorm van die mens gebore is. Terselfdertyd het die Grieks-Romeinse godsdiens wat die gewoonte gehad het om gode uit dooie keisers te maak, gode van lewende mense begin maak. Hierdie verdorwe saad wat gedeeltelik Grieks en Romeins is, word deur die lendene voorgestel.
» Coccyx. Die vyf saamgesmelte bene van die kokkus verteenwoordig die laaste vyf fases van die verenigde kerk.
» Mis. Afval gaan deur die anus en Rome word uiteindelik as 'n bron van mis beskou.
Het u al ooit gewonder waarom Moses die goue kalf tot poeier gemaal en Israel laat drink het (Eksodus 32: 19-20)? Volgens die vloek sal die afgode tot poeier geslaan word (Deuteronomium 28: 24).
As die goddelose hierdie poeier drink, sal hulle god soos mis uit hulle uitgeskei word! Dit is God wat lag vir die goddeloses. Hoe kan u 'n boom afkap, 'n huis bou, kook en 'n vuur maak om dit warm te maak en dan 'n god te maak om te aanbid? In hierdie beeld sê God hoe kan jy jou eie mis aanbid?
Europa ("ingewande"). Gedurende die heerskappy van hierdie konings sal die goddelose soos vuil op die aarde neerdaal.
Babilon die Grote ('spoeg Israel uit'). Die magte aan die einde van die wêreld is 'n gemengde simbool van Rome en Babilon. Die hele standbeeld is nou goud, aangesien Babilon aanspraak maak op alle ryke en twee klasse mense bevat.
» The Fate of the Wicked ("mis"). Hulle sal soos mis deur die anus uitgaan. Dit gebeur tydens die bewind van die oorblyfsels van die Romeinse ryk wat uiteindelik op die een of ander manier soos Babilon word.
Spreek, so sê die Here, die lyke van mense sal soos mis op die oop veld wees en soos die gerf na die maaier, maar niemand sal dit bymekaarmaak nie. (Jeremia 9: 22) (Ook Jeremia 25: 33)
» The Fate Of The Rright ("Regurgited Seed"). Babel kou dus op en sluk weer aan die einde van die kerk in. Hulle sal uit die ingewande geslinger word, uit die mond van die bose ryk. Openbaring sê ook dat Babilon drie onreine geeste soos paddas uitspoeg. Net soos Farao, volg hulle die regverdiges tydens hul laaste uittog.
Op pad terug van die ingewande en die lendene van Rome en sy horinkie, kom die regverdiges terug deur die vorige magte. Dit is die rede waarom 'n ander profesie sê dat hulle heerskappy weggeneem sal word, maar dat hulle 'n lewenslange verlenging sal kry (Daniël 7: 12). As ons in die mond van Babilon kom, sal hulle ons onder die tande maal deur vervolging en God sal die koning dwing om ons uit te spoeg.
Braking. . Ek sal Bel in Babilon straf, en wat hy ingesluk het, sal uit sy mond laat kom. En die nasies sal nie meer na hom stroom nie. Selfs die muur van Babilon het geval! (Jeremia 51: 44)
Die Etimologie van Pallas
Om te verstaan ​​waarom soveel karakters in die Griekse mitologie die naam Pallas gedeel het, is dit belangrik om te kyk wat die naam self beteken.
Soos in baie ander kulture die geval is, het name in die antieke Griekse wêreld dikwels 'n spesifieke betekenis gehad. Dit was veral waar in mitologie, waar name gebruik kan word om 'n karakter se persoonlikheid, erfenis of funksie te beskryf.
Mitologiese name met betekenis kan 'n karakter vir die leser of luisteraar in die geval van poësie beskryf, sonder om 'n lang lys van hul eienskappe te gee. Die naam self het leidrade gegee oor die persoon of god waartoe hy behoort.
Die naam het ook twee afsonderlike betekenisse, wat die moontlikhede vir die gebruik daarvan nog meer bevorder.
Die etimologie van Pallas wat die meeste genoem word, is dat dit van die Griekse woord afkomstig is pallo. Dit beteken 'iemand wat 'n spies swaai', en hierdie woord kan van toepassing wees op byna elke vegter in Griekeland, aangesien spiese die primêre wapen van die meeste Griekse vegters was.
Maak nie saak vir watter weermag 'n man geveg het nie, dit kan aangeneem word dat hy 'n spies gedra het. Pallas was dus die naam wat vir baie krygers, soldate en vegters in die Griekse legende gebruik is.
Pallas kan egter ook uit die woord kom pallakis. Hierdie woord verwys na 'n jong vrou, 'n beskrywer wat weer op baie karakters van toepassing kan wees.
Gegewe die twee breë betekenisse, was die naam Pallas algemeen vir beide mans en vroue in die Griekse mitologie. Dit is heel waarskynlik ook onder die Griekse bevolking as 'n algemene naam gebruik, vanweë die wortelbetekenisse daarvan en ter ere van sekere groot figure.
Die dogter van Triton
Die persoon met die meeste naam Pallas was 'n nimf.
Pallas word meestal beskryf as die dogter van die seegod Triton, en dus 'n kleindogter van Poseidon en Amphitrite. 'N Paar ander legendes beskryf haar egter as 'n dogter van ander rivier- of seegode.
Daar word gesê dat sy in die Libiese meer Tritonis gewoon het, wat na haar pa vernoem is. Later geleerdes meen dat die figuur oorspronklik van Libië afkomstig was en later aangepas is by die genealogie van die Griekse gode.
Toe Athena uit die hoof van haar vader, Zeus, gebore is, is sy deur haar neef Triton bevorder. Gedurende haar jeug het sy en Pallas onafskeidbare vriende en speelmaats geword.
Een ding wat die twee jong godinne gedeel het, was 'n liefde vir vechtkunsten. Anders as by baie ander vroulike gode, veral die gewoonlik skaam en onderdanige nimfe, het Pallas en Athena saam opgelei in die gebruik van spiese en skilde.
Volgens sommige legendes het die twee met spiese geoefen toe Pallas deur die godin van die oorlog gesteek is.
Athena, wat per ongeluk haar dierbaarste vriend vermoor het, het vir ewig getreur oor die verlies.
'N Ander legende beweer dat die twee stry en dat hulle begin baklei het in plaas van 'n vriendskaplike oefenwedstryd. Zeus flits sy aegis om die nimf se aandag af te lei, sodat Athena die geveg kon wen.
Athena was egter nie van plan om 'n doodslag te kry nie, en was hartseer en skuldig oor die dood van haar vriend. Die Griekse wet en gewoonte het min onderskeid gemaak tussen opsetlike moord en toevallige moord, dus selfs as die dood 'n fout was, het die godin nog steeds die skuld gedra.
Athena belowe dat haar vriend nooit vergeet sal word nie.
Eerstens het sy 'n enorme houtbeeld gemaak soos Pallas. Dit is opgerig in haar tempel op die Trojaanse Akropolis, waar dit na bewering tot die einde van die Trojaanse Oorlog gestaan ​​het.
Daar word gesê dat die Palladium, soos die standbeeld bekend was, deur die godin van wysheid self vervaardig is, spesiale eienskappe het. Solank die Palladium staan, verseker Athena die beskerming van die stad.
Alhoewel Athena die kant van die Grieke in die Trojaanse oorlog geneem het, het die Palladium verseker dat sy nie die volledige vernietiging van Troje sou goedkeur nie. Sy bied steeds beskerming aan diegene wat in haar tempel aanbid het binne die mure van Troje.
Die vervloekte siener Cassandra soek toevlug in die tempel van Athena toe die stad val. Daar is gesê dat sy aan die houtbeeld vasgeklou het toe Ajax die Klein haar weggeskeur en na die ander gevangenes gestoot het.
Terwyl Ajax lid was van die weermag wat sy ondersteun het, was Athena steeds woedend oor hierdie skending van haar tempel en die standbeeld van Pallas daar. Die godin stuur 'n storm teen haar voormalige gunstelinge toe hulle Troje verlaat, en vernietig die grootste deel van die Griekse vloot en versprei die oorlewende skepe.
Volgens baie mitograwe is die beskermende standbeeld deur Odysseus en Diomedes gesteel om Troy se val te verseker. Eeue later het die Romeinse tempel van Vesta beweer dat hy steeds die oorspronklike standbeeld besit.
Athena wou egter nie net die standbeeld oprig nie, maar die naam van haar vriendin moet buite haar tempel onthou word. Sy het die naam Pallas as haar eie aangeneem.
Daar word dus gereeld na die godin van oorlog en wysheid verwys as Pallas Athena. Etimologies kan dit na haar vaardigheid as 'n vegter verwys het, maar in die Griekse verbeelding het die godin die naam van haar vriendin voor haar eie geplaas om te verseker dat die nimf nooit vergeet word nie.
In die Homeriese gesange word sy byvoorbeeld met hierdie naam genoem terwyl sy as 'n krygsgodin en beskermer van die volk aangeroep word:
Van Pallas Athena, voog van die stad, begin ek sing. Sy is angstig, en saam met Ares hou sy van oorlogsdade, die sak van stede en die geskreeu en die geveg. Dit is sy wat die mense red terwyl hulle oorlog toe gaan en terugkom. Wees gegroet, godin, en gee ons geluk en geluk!
-Homerse Gesang 11 aan Athena (trans. Evelyn-White)
Ander karakters met die naam
Pallas hou die meeste verband met Athena en haar gevalle metgesel, maar die naam word wyd gebruik vir beide manlike en vroulike karakters in die Griekse mitologie.
"Vorentoe" by haar eerste huis op die terrein van die Wisconsin State Capitol by die oostelike ingang waar sy in 1895 geïnstalleer is. Nadat hierdie gebou in 1904 gebrand het, is die beeld na die noordelike ingang van die plein voor die nuwe staat verskuif Capitol in 1916. Kyk na die oorspronklike brondokument: WHI 23092
In 1895 ontvang beeldhouer Jean Pond Miner 'n ongewone eer vir 'n vrou van haar tyd: haar allegoriese standbeeld "Forward" van sewe voet het 'n prominente posisie in die Wisconsin State Capitol gekry. Miner voltooi haar standbeeld in 1893 by die World Columbian Exposition in Chicago, waar sy 'n opdrag vervul om 'n kunsverteenwoordiger van haar geboortestaat te skep. 'Vooruit' is 'n allegorie van toewyding en vooruitgang, eienskappe wat Miner gevoel het dat Wisconsin gestalte kry.
Miner is in 1865 in Menasha, Wisconsin, gebore en het in Madison grootgeword. Sy studeer aan Downer College in Fox Lake en studeer verder aan die Art Institute of Chicago. Alhoewel sy van plan was om portretskilder te word, het haar lesse by die beroemde beeldhouer Lorado Taft haar oortuig om haar klem te verander. In 1893 het beide Taft en die Janesville Ladies Afternoon Club haar aanbeveel vir 'n kunstenaarspos by die Columbian Exposition.
Myner het 'Forward' geskep nadat die brand in haar ateljee een aand geblus het en die koue temperatuur nog 'n standbeeld wat sy op die punt was om te gooi heeltemal vernietig het. Later, hoewel sy oorspronklik van plan was om 'Forward' in koper te gooi, het haar geld opgeraak en die standbeeld het in sy bronsvorm gebly.
'N Aandenkingspamflet uit die Exposition beskryf die standbeeld soos volg: "' Forward ', wat aan die suidekant van die hoofportaal [van die Wisconsin -gebou] staan, is die werk van juffrou Jean Miner, van Madison, Wis., En verteenwoordig 'n vroulike figuur wat op die boeg van 'n boot staan, waarvan die figuurkop 'Old Abe' is. Die boot sweef deur die water, en die figuur, wat grasieus maar stewig op die voorlêer gestrek is, strek die regterhand uit, terwyl die linkerkant die Amerikaanse vlag om sy boesem vasdruk. "
In 1895 is die standbeeld by die oostelike ingang van die staatskapitaal geplaas. In 1916 herwy die staat 'Forward' en skuif dit na die ingang van North Hamilton Street, waar dit tot 1995 gebly het. Ongelukkig het die delikate brons gely tydens sy 100 jaar buitenshuise blootstelling. Ten spyte van groot bewaringsbehandeling in 1990, was die voorspelling vir die behoud van die standbeeld buite die huis nie gunstig nie.
Vroue uit Wisconsin, wat die geld ingesamel het vir die oprigting van 'Forward' in 1893, het ook die middele vir die behoud van die figuur op lang termyn voorsien. Onder leiding van Wisconsin se eerste dame, Sue Ann Thompson en Camille Haney, finansier vroue van regoor die staat die oprigting van 'n bronsreplika van 'Forward' (nou vertoon by die westelike ingang van Capitol Square aan die einde van State Street) en die bewaring en verhuising van die oorspronklike werk na 'n binnenshuise plek in die Wisconsin Historical Society se hoofkwartiergebou, waar dit in 1998 geïnstalleer is.
Jean Pond Miner trou in 1896 met Alonzo J. Coburn in Madison. Sy het voortgegaan om beeldhouwerke te maak en het tot ongeveer 'n week voor haar dood op die ouderdom van 101 in 1967 in 'n ateljee in die koshuis van Wilmette, Illinois, gewerk.
[Bronne: Peck, George W., Jr. "Ousconsin: The Badger State's Columbian Souvenir" (Milwaukee, 1893) Wilterding, Florence. "Famous Wisconsin Women, Volume 6, from the Women's Auxilary" (Madison: State Historical Society of Wisconsin, 1976).]