Lofpsalm: Skrifberyming 33: 1
Psalm 99: 4, 5
Teks: 1 Korinthiërs 13: 8
Die liefde vergaan nimmermeer; maar profesië – hulle sal tot niet gaan; of tale hulle sal ophou; of kennis - dit sal tot niet gaan…
Broeders en susters, kom ons kyk vandag wat is liefde. En dan toets ons opns manier van liefhê om te sien of dit die soort van liefhê is wat die Here in gedagte het. Is daar 'n verskil tussen die liefde wat ons in ons daaglikse lewe ken en die liefde wat God van ons vra vir Hom en vir ons naaste, of is dit dieselfde ding?
Die saak word 'n probleem, want die Bybel beveel ons om God lief te hê met ons hele hart en siel en liggaam en verstand. Dit staan in Mateus 22: 37, 39:
En Jesus antwoord hom: Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand. (Matteus 22:37 AFR1953)
En die tweede wat hiermee gelykstaan: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself. (Matteus 22:39 AFR1953)
Kyk net wat word alles hier aan liefde gekoppel: hart en siel - dit is emosie.
Dit is vir ons almal aanvaarbaar, want ons algemene gevoel is ongetwyfeld dat liefde 'n emosionele saak is.
En ons liggaam is ook daarby betrokke - dit is ook aanvaarbaar, want mens gebruik jou liggaam om jou liefde te bewys.
Maar dan staan daar nog iets wat ons behoort te laat besef dat ons sogenaamde liefde in baie gevalle geen liefde is nie.
Dit is dat ons verstand betrokke is!
Liefde is nie net 'n saak van emosie nie. Dit is ook 'n saak van verstand.
Jy loop in ware liefde - die soort van liefde wat God van jou verwag - nie net met jou emosie en jou gevoel agter iemand aan nie, maar ook met jou verstand.
Dit beteken dat liefde begrens is. Daar is mense wat jy mag liefhê, maar jou verstand gaan bepaal hoe jy jou liefde teenoor daardie persoon gaan bewys.
Daarom gee God die verbod op egbreuk, byvoorbeeld. Jou verstand bepaal dat jou liefde nie sodanig mag wees dat dit inmeng in iemand anders se huwelik nie.
Daar is nog 'n kant aan hierdie saak:
Ons is dikwels saamgegroepeer met mense vir wie ons nie vanself "lus" het nie.
Daar mag baie redes vir hierdie gevoel wees.
Die een mag wees dat ons persoonlikhede bots: die ander persoon mag net krapperig van geaardheid wees;
hy mag een of ander afstootlikheid in sy aard hê, of ons is dalk net nie op dieselfde golflengte nie.
Ons oorwegings mag dalk uit ons eie gesindheid gebore word, omdat ons mag oordeel dat vanweë ons eie snobisme mense nie van ons "tipe" is nie.
Of ons maak op grond van intelektuele ontwikkeling ons keuse t.o.v. die aanvaarbaarheid van mense.
Hier pas jou verstand weer. God groepeer mense saam met jou in die gemeente, of waar ookal, sodat jy in elke opsig sy beeld teenoor hulle moet uitleef. Jy moet koninklik met hulle saamleef, maar jy moet hulle ook liefhê. (Filippense 1: 9 sluit hierby aan: liefde is kennis en ervaring).
Daar staan oor die liefde dinge in die Bybel geskryf wat mens nogal hard terugruk in die werklikheid in, en jou laat besef hoe skynheilig jy dikwels in jou liefdesbeoefening is!
So staan daar bv. in Titus 2: 2, 3 dat liefde iets is wat aangeleer kan word! Die ou vroue moet die jong vroue leer om hulle mans en kinders lief te hê.
Onderrig moet dus in hierdie saak gegee word, maar die beginsel is baie duidelik: die ander moet dit aanleer!
Efesiërs 5: 25 leer ook byvoorbeeld dat die liefde uit dade en optredes bestaan. Die voorbeeld wat daar gegee word, is die van Christus wat Homself laat kruisig het om sy liefde vir ons te bewys!
Kom ons ondersoek enkele gedeeltes uit die Skrif waar daar belangrike beginsels t.o.v. die liefde gegee word.
Romeine 13: 8 - 10 sê dat jy jou naaste liefde moet skuld! Daar staan ook dat liefde die vervulling is van die wet.
Romeine 14: 15 leer weer dat liefde ook is wanneer jy nie 'n ander se goeie gewoontes ten gronde rig nie. M.a.w. wanneer jy nie 'n slegte maat is wat 'n ander mens van die wal af in die sloot inhelp nie.
Spreuke 10: 12 sluit baie naby aan met die gedeelte wat ons saam gelees het, want daar staan geskryf dat die liefde alles bedek, en dit dan teenoor haat gestel word wat twis veroorsaak. Haat krap natuurlik alles uit waaroor baklei kan word!
In 1 Korinthiërs 8: 1 staan daar dat liefde stig, maar kennis maak 'n mens opgeblase.
Kennis en liefde staan hier teenoor mekaar, soos Paulus dit ook in ons geleesde gedeelte stel: die een leef in tyd en ewigheid, en die ander een is slegs tot die tydelike beperk vir sy bestaan.
Galasiërs 5: 13 - 15 leer weer dat liefde is om diens te lewer.
Efesiërs 4: 2, 15, 16 leer drie dinge:
Liefde verdra, bou op en betrag die waarheid.
Ware liefde hou hom dus nooit met die leuen op nie, en breek ook nie iemand anders af nie. Dit is altyd positief gerig.
Kolossense 2: 2; 3: 14 leer weer dat die liefde mense bymekaar bring en dat die liefde die band van die volmaaktheid is.
Dan is daar nog die baie belangrike gedeelte in 1 Tim. 1: 5 waar dit geskryf staan dat liefde kom uit
'n rein hart
'n goeie gewete
'n ongeveinsde geloof
Hart, gewete en geloof. Wanneer jou liefde nie hierdie drie kenmerke dra nie, het jy nie met ware liefde lief nie en dan is daar fout.
Teen hierdie agtergrond moet ons 1 Korintiërs 13 lees. Kom ons kyk wat sê God daar vir ons.
In hoofstuk 12: 28 is daar 'n lys van gawes wat voorkom. Laaste op daardie lysie staan die gawe van spreek in tale.
Die gemeente in Korinthe het 'n groot saak gemaak van talespreek, en nou laat die Here hulle verstaan dat dit nie is waaroor dit gaan nie.
Vers 31 sê dat hulle hulle moet beywer vir die beste gawes. Watter gawe is nou die beste? Daarom word hier geskryf: Kom ek wys julle 'n nog uitnemender weg. Dan begin die hoofstuk oor die liefde.
Hierdie hoofstuk oor die liefde word dus nie net sommer losstaande in ons Bybel aangebied nie. Dit is gekoppel aan jou volledige gelowige wees!
Hier staan dus by implikasie dat van alle gawes wat God gee, die liefde die heel belangrikste gawe is!
As jy nie hierdie spesifieke liefde het wat hier beskryf word nie, dan is daar vir jou sekerlik probleme vorentoe!
1 Korinthiërs 13 word verdeel in drie dele. U sal dit maklik in u Bybel sien.
Die eerste deel is van vers 1 - 3. Daar word beskryf dat die liefde baie meer uitnemend is as tale spreek, die verstaan van misterië en selfs bo die sterkste geloof! Niks van hierdie dinge beteken iets sonder dat daar liefde is nie!
Daarna volg die tweede deel: vers 4 – 7: Hier word die karakter van hierdie ware liefde opgenoem.
Daarna volg die derde deel van vers 8 – 13: Hier word liefde vergelyk met die gawe van profesie, die krag van tale spreek en kennis.
Daar word aangetoon dat geeneen van hulle met die liefde kan kompeteer nie, want hulle almal is aan die tyd verbind en gaan saam met die tyd tot niet.
Maar die liefde is soos God self – dit bestaan tot in ewigheid.
Hierdie liefde dra soveel krag dat selfs jou beste geloofsvertoon sonder die liefde tevergeefs is.
Kyk na die Christusprediking van hierdie gedeelte. Liefde is die motivering vir die hele Evangelie van verlossing deur die Here Jesus Christus.
Hy kom sterf vir sy liefde vir ons.
Sy gehoorsaamheid is uit liefde vir die Vader en ook uit onderworpenheid aan die Heilige Gees wat Hom met liefde regeer.
Sy dood staan in die teken van liefde.
Daarom staan dit ook hier so geskryf: daar was Christene wat in geloofsmarteling doodgebrand is, maar sonder die liefde beteken dit niks dat jou liggaam oorgegee is om gebrand te word nie.
Mens loop dus die gevaar dat jy 'n groot vertoon kan lewer, sonder die nodige diepte.
Christus is vooraf deur die profete voorspel - geprofeteer. Hy profeteer weer op sy beurt van die heerlikheid van die hiernamaals en van die koms van sy koninkryk. Maar hierdie profesie gaan tot niet, selfs die van Christus op die oomblik wanneer hulle vervul word.
'n Profesie wat vervul is, het nie meer krag nie, want hy is reeds bewaarheid.
Paulus skryf dieselfde van kennis. Christus alleen het die volmaakte kennis.
Met die wederkoms van ons Here Jesus Christus word alle kennis en ook alle soeke na kennis afgerond; daar is in die hemel nie meer 'n wetenskap nodig om die skepping en God se heerlikheid te ondersoek nie. want dan het ons die volmaakte betree.
Maar die volmaakte liefde van God Drie-Enig is dan nog daar. So word die liefde in Christus se lewe en dood verkondig. Mens sou selfs kon uitwei oor sy liefde vir sy naaste!
Dan kom die toepassing. Waar staan ons liefde? Het ons ware liefde?
Die soort liefde wat kan dien en verskoon
en die kwaad nie toereken nie
en nie verbitterd word nie.
Die soort liefde wat verdra
en wat die waarheid najaag.
Die liefde wat in die hemel sal wees omdat dit van God af uitgaan.
Broeder en suster, waar staan jy?
Is jy een van die mense wat sê dat jy nou maar is soos wat jy is: jy raak maklik seergemaak en kwaad vir ander?
God het dit beslis teen jou, want sy Woord sê jy kan leer om beter te wees, en as jy dit nie kan aanleer nie, is jy nie in jou geloof opvoedbaar nie.
Waarom is daar soveel verbittering (dikwels toegesmeer!) teen ander mense as ons daarop aanspraak maak dat ons hierdie liefde van God het.
Hierdie liefde van God, geliefdes, is aan ons gegee. Hierin moet ons ons skool, want dit is die uitnemendste van alle gawes.
Dan sal ons God reg en behoorlik kan dien.
Dan sal ons in vrede en produktief met ons naaste kan saamleef.
En dan gaan ons huislike lewens ook slaag: Ons liefde tussen man en vrou, tussen ouers en kinders en tussen gemeentelede onderling.