Die dag toe Mickey Mouse ‘n draai by die doopvont gemaak het | Tannie Frannie
Die dag toe Mickey Mouse ‘n draai by die doopvont gemaak het	13
ʼn Doopsondag roer altyd hierdie ouma se hartsnare: die ernstige formulier, die gespanne ouers, die formele uitspreek van die kindjie se naam, die pragtige ou babatjies. Gelukkig is daar altyd ʼn komiese element ook, wat my help om nie sommer in die onbeholpe sensitiwiteit van die ouderdom in trane uit te bars net omdat die hele seremonie vir my so vreeslik mooi is nie.
Vandag was weer so. Die babadogtertjies is opgetooi met die fraaiste kopbandjies (ʼn mode wat sekerlik vir predikante moet laat voel asof hulle aan ʼn hinderniswedren deelneem, maar watwou – hulle navigeer die struikelblokkies heel behendig). Met sy “sense of occasion” en lieflike deernis doop ons predikant vyf kleintjies. Die jongste babatjie skrik toe hy die koue druppels water op sy voorkoppie voel. Die peutertjie sit doodstil en wys met sy mollige voorvingertjie na die water – ʼn omgekeerde weerspieëling van die tafereel tussen God en Adam in die Sistynse Kapel. Ná die druppels water is daar ʼn effense pouse, terwyl die predikant sy hand in seën oor die klein voorkoppie uitgestrek hou. Nie een baba huil nie en ek is namens die ouers dankbaar, al het ons geliefde voormalige herder wat verlede jaar oorlede is, gesê dis die kindertjies se manier om die Here te prys.
Die gesin wat my hart gesteel het, het skuins voor my gesit. Toe die ouers voor moet gaan staan, weet Boetie (ek skat hom so twee jaar oud) nie mooi wat om nou te doen nie. Hy gryp sy yslike opgestopte Mickey Mouse en gaan staan in reddelose stilte in die middel van die gang totdat sy pappa terugdraai, hom kom optel en saamvat vorentoe. Alle eer aan daardie pa! Dis nie enigeen wat ʼn doopseremonie met grasie kan deurmaak terwyl jy jou ouer kindjie met sy yslike Walt Disney-karakter op jou arm dra nie. En waarom sou Mickey Mouse nie ʼn draai by die doopvont kon maak nie? Hy verteenwoordig geslagte-lange positiewe stories en die geleentheid vir derduisende kunstenaars om aan hulle kreatiwiteit uiting te gee. Vanoggend was hy ʼn anker vir ʼn klein seuntjie wat nou sy wêreld met ʼn nuweling moet deel en kon hierdie seuntjie danksy sy pappa se sterk en liefdevolle arm ʼn vriendelike, genadige kerk beleef.
17 thoughts on “Die dag toe Mickey Mouse ‘n draai by die doopvont gemaak het”	seegogga said:	November 13, 2016 om 11:10 vm	Ja, waaro nie? Mooi geskryf!
HesterLeyNel said:	November 13, 2016 om 11:13 vm	Oulik! Ter wille van my skoonouers is ons kinders ook gedoop (ek was nooit ‘n gereelde kerganger nie) en dis nogal ‘n mooi seremonie. By my oudste seun se doop het ek ‘n pragtige blou rok aangehad met knopies voor af op die bors. My seun was moeilik en het nie daarvan gehou om op sy rug gedraai te word nie – hy was ‘n maagslaper. Hy het sy ontevredenheid te kenne gegee deur met een skop al die klein knopies oop te skop. Dankie tog, in daardie dae het ons as ‘n reël nog vol onderrokke gedra, maar ek het gesien die dominee het sy glimlag so met die handpalm aqfgevee.
Tannie Frannie said:	November 13, 2016 om 12:08 nm	O toggie, watter verleentheid vir ‘n arme moeë mamma! Die vermoë om hulle lag te hou, dink ek, is een van die redes hoekom dominees reguit hemel toe gaan. Antwoord
nowathome said:	November 13, 2016 om 12:40 nm	Ag dit is altyd so mooi om al die babas te sien!
rondomtaliedraai said:	November 13, 2016 om 5:11 nm	Sit ek nou en tjank oor jou mooi vertelling. Jy skryf heeltemal te min!
Tannie Frannie said:	November 13, 2016 om 8:13 nm	Ag dankie, liewe Tina! Desember gaan ek DV by my dogter in die VSA kuier, dan skryf ek sommer dikwels.
rondomtaliedraai said:	November 14, 2016 om 4:50 nm	Beloftes beloftes… ek sal nie vergeet nie Toortsie said:	November 13, 2016 om 6:22 nm	Hoe mooi!
travel460 said:	November 13, 2016 om 7:47 nm	Jy vertel so mooi, ek sien sommer die hele prentjie voor my oë afspeel. ñ Doop seremonie bly vir my ook altyd baie spesiaal. Alhoewel ons weer in groot doop glo, en ons die klein mensies ‘toewy’, is ons gereeld by ons vriende se kleinkinders se doop Sondae.
Tannie Frannie said:	November 13, 2016 om 8:11 nm	My oogappel klein Gabby is ook so toegewy. Antwoord
de Wets Wild said:	November 14, 2016 om 2:41 vm	Jy’t alles so mooi beskryf, Tannie Frannie, dat ek die hele toneeltjie duidelik voor my kon sien uitspeel. Gee my sommer hoop vir hierdie Maandag, dankie!
monicahaddad01 said:	November 14, 2016 om 8:46 vm	Ek het so lanklaas ‘n doop bygewoon, en jy het dit so mooi beskryf dat dit voel of ek daar was. dankie.
Tannie Frannie said:	November 14, 2016 om 8:50 vm	my mooiste wens vir jou is dat jou kinders nog vir jou so ‘n kans mag gee
Kameel said:	November 16, 2016 om 1:24 nm	Mooi geskryf Frannie. Die laaste klompie kleinkinders van ons wat gedoop is, is daar gevra dat die grootouers saam met die ouers voor die kansel gaan staan. Met my menieres saam is dit nie iets wat ek graag doen nie… maar as jy diepwater ingegooi word. Met die laaste doop besluit ek om die predikant voor oë te hou en pylreguit na hom toe te loop… so bly ek miskien reguit op die pad. Wat toe ook die geval was. Een van ons dogters sê daarna toe sy my so sien loop fluister sy vir haar man, “As my ma tog nou net nie vir die dominee gaan sê ‘sjoe nou is ek so dronk nie,’ soos wat haar gewoonte is nie.” Bly om te sê ek het my heel waardig gedra.
Tannie Frannie said:	November 16, 2016 om 5:03 nm	Ag ek is mal oor sulke persoonlike dramas met doopgeleenthede – goed waarvan niemand weet nie, want jy loop dan sedig en reguit soos dit ‘n ouma betaam! Jy verdien ‘n medalje.
scrapydo2.wordpress.com said:	November 18, 2016 om 6:58 vm	Ek stem saam, Kameel verdien n medalje om so presies te kon wees op daardie stadium.
scrapydo2.wordpress.com said:	November 18, 2016 om 7:01 vm	Dit is regtig besonders dat die pa so geduldig die ouer kindjie so deel gemaak het van die seremonie. Dis n pragtige stukkie ondervinding wat jy hier beskryf het. Baie lewensgetrou.