Ek hoop dat julle eendag hierdie briewe kan lees. Ek dink hierdie is seker die 20ste brief wat ek skryf. Ek hoop julle het internet, miskien sien julle die brief raak.
Die slegste ding in hierdie lewe is as ŉ pa en ma skei en daar is kinders betrokke. Ek wens so dat ons ŉ normale egskeiding gehad het, ek wens so dat ek julle kon sien wanneer ek julle moes sien. Ek wens daar was nie lang en uitgerekte hofsake nie.
Ja, die beslissing was dat ek die sielkundige moes sien, vir ŉ paar sessies, maar ek het alles verloor, ek het amper nie eers genoeg petrolgeld vir die maand nie.
Sterkte aan die Pa. Ek was oppad daarnatoe, het ‘n biref geskryf uit my kind se perspektief en by kleuterskool laat publiseer, dit was in 2011. My seuntjie is vandag die gelukkigste 6 jarige wat ek ken. My kind se Ma moes dit gelees het want anders was ek seker op dieselfde plek as jy. Hy sien beide sy ouers steeds elke dag. Weet nie of my hart dit sou kon hou nie. Bid vir jou.
@Lila, wat jy sê is SO, SO waar!!! My broer en sy eks is 18 jaar gelede geskei en in die proses is hul kinders wat toe 6, 4, en 2 was stukkend geskeur. Vir jare lank het my broer geen kontak met sy kinders gehad nie, al het hy gedeelde toesig oor hulle gekry (elke 2de naweek en 2de vakansie). Hy het self ook nie reg gemaak deur nie altyd onderhoud te betaal nie. ‘n Ruk lank het sy middelste seun by hom kom woon en daarna het hy sy pa heeltemal uit sy lewe geskuif. Januarie hierdie jaar is hierdie 22-jarige seun dood sonder om ooit weer met sy pa te praat. Ná hierdie kind se dood het my broer se oudste seun en jongste dogter darem weer kontak met hom opgebou. Wat ek vir mense wil sê deur hierdie te deel is om elke dag te leef asof dit jou laaste is, want jy weet nie wanneer dit wel jou laaste dag gaan wees nie. Die arme kinders is altyd dié wat die swaarste kry in ‘n egskeiding saak, want dikwels is hulle die pionne wat heen-en-weer tussen ma en pa geskuif word.
Die omgekeerde is ook waar, my seun , die pappa het toesig oor sy 2 jarige gekry, mamma kan hom nie op hou misbruik nie, en hy is te sag , ry die madam rond net sodat sy haar kind kan sien. hy probeer so hard om haar deel te maak van die kindjie se lewe
Ai hoe wens ek dat alle pappas hulle kiddies wat hulle so weggooi soos die papa kan voel. Ons kinders is soos juwele vir ons maar sommige mans vat hulle “For Granted”. Ek glo in my hart dat jou kinders jou net so mis. Ek is so trots op jou vir die efford wat jy insit. open n g-mail account en stuur elke dag n e-pos vir hulle en as die tyd aanbreek dat julle weer versoen raak maak jy die e-pos oop vir hulle
Wat jy se is baie waar. ‘n Mens hoor altyd net die een kant van so situasie, en die arme vrou is altyd onskuldig.
Sit in dieselfde booitjie. n Ma wat uithaar pad gaan vir al die jare om my kinders weg te hou.. Net die lewe is kort en as dit te laat is dan is daar vewyte om mee saam te leef. Jy werk hard om hulle groot te maak en offer baie op net vir n Ma om hulle teen jou te draai
Dit is versriklik hartseer. My broer het kontak met sy seun verloor na die mamma en haar man geemigreer het. Hy het die seun opgespoor en ‘n brief aan hom geskryf. Die seun het ‘n prokureursbrief aan my broer geskryf wat dit stel dat hy geen kontak met sy pa of enige van sy familie wil he nie. Die seun(16) het sy van verander. “Parental alienation syndrome” word in sommige lande as ‘n vorm van kindermishandeling beskou en ‘n ouer wat hieraan skuldig is kan krimineel vervolg word. Die kinders kry altyd die swaarste
Harold jy is sooooo verkeerd dat dit altyd die man se skuld is. Eknis die vroulike weergawe van hierdie briefskrywer. Ek het die afgelope vyf jaar my kinders die minimum gesien. Dansky hul verbitterde pa. Die verlange raak nie minder nie – dit raak elke dag erger!
Grietjie, I salute you. Jou kommentaar het trane in my oe gesit en ‘n knop in my keel. My seun is 15, ek verstaan waarvan jy praat, nooit onderhoud, besoeke of niks. Nou is hy 15 en nou wil hy instap en se ek is di pa en het ook regte. My seun doen goed, hy het nie sy pa nodig nie want hy is sterk en onafhanklik, is presteer in rugby en doen regtig goed ek kan nie kl oor sy gedrag of niks nie. Hy se ook, ma jy het lank genoeg baklei, dis nou ek en my pa. Selfs sy vriende se hy praat glad nie oor sy pa nie, net altyd oor my.
Ek is ook geskei so paar jaar gelede. My vrou het my 14 keer aangerand in 13 jaar se huwelik. Sy wou my 2 keer skiet. Net die tipe mens wat sy was. Ek het haar nogtans na die beste van my vermoe bygestaan en haar probeer ondersteun, want ek was bewus daarvan dat sy n “probleem” gehad het. Ek het haar op heter daad in ons huis betrap met n man. My dogtertjie was 2 jaar oud. Sy het my toe gedagvaar vir n egskeiding, en wou met die ander man trou nadat sy hom n week lank geken het! Gelukkig kon hy sy sien wat sy was, en sy het hom so kwaad gemaak, dat hy 8 skote op haar en my kind geskiet het. Gelukkig nie raak geskiet nie.
As ouer is jou grootste bekommernis jou kinders se welstand en of hulle veilig en ordentlik versorg is. My eks man het nooit vreeslik belanggestel om die kinders vir naweke te kom haal nie totdat hy iemand anders ontmoet het. Nou wil hy hulle elke tweede naweek kom haal. Ek het hulle nog nooit van hom weggehou nie, maar ons idees van kinders grootmaak het hemelsbreed verskil en ek is redelik bekommerd oor my kinders se emosionele welstand weg van my en ook nog onder ‘n ander vrou se dak wat glad nie dieselfde waardes as jy het nie. Dit sluit aan by die skrywer se brief, hy verlang na sy kinders, maar kan hy hulle hanteer en is hulle veilig in sy sorg? Vat jy die kans of baklei jy vir jou kinders se veiligheid al sal jy nie in ‘n hof kan bewys dat hulle nie veilig is nie, want die hof werk nie op “what iff’s” nie. En die kinders wil ook daar wees omdat hulle enigiets sal doen om hom te sien!!!
Moontlik moet die Mamma ook dinge verwerk (moontlik gaan sy ook vir berading) en die hof tree in belang van die kinders op.
Ek is getroud met ‘n pappa wat baie lief is vir sy kinders by sy eerste vrou. Hulle kom elke tweede naweek en -vakansie na ons toe. Die verhoudings is gestrem. Niemand wen in ‘n egskeiding nie. Niemand
Ek is jammer as julle seergekry het terwyl en en mamma baklei het. Ek is verskriklik lief vir julle en hoop julle kan my eendag vergewe omdat ek weggeraak het. So baie dinge het gebeur wat ek nie wou he nie, en ek was bang julle kry so seer dat julle nooit weer vir my kan lief wees nie.
“Ek het nog net twee weke se voorraad oor en verskaffers sê hulle kan dit nie in die hande kry nie,” het hy aan die koerant gesê. Hy sê die tekort kan daartoe lei dat tandartse ander verdowingsmiddels moet gebruik wat vasokonstriktors bevat en wat ŉ gevaar vir swak of ouer pasiënte kan inhou.
Nie moeilik om dit te raai nie. So word alles in die afgrond in bestuur en hulle is te onnosel om dit te besef