ToekomsVenster: Vra vir hulp en genadehttps://rak2.spens.co.za/radio/2016/512.mp3 Foto: PublicDomainPictures/Pixabay.com Ek roep na die Here om hulp, ek smeek die Here om genade, ek stort my klag voor Hom uit en vertel Hom van my nood. – Psalm 142:2-3 Taal is darem ŉ uitsonderlike gawe. Let op hoe die psalmdigter van sinonieme gebruik maak om effek en intensiteit te kry. Die ergernis wat hy beleef, is nie ŉ oppervlakkige saak nie. Dis ŉ saak van die hart. Die woorde roep, smeek, stort, klag, vertel en nood getuig daarvan. Wat hy beleef, is nie ŉ ligtelike saak nie. Vir hom is dit in alle opsigte eksistensieel. Dis eg, dis ŉ werklikheid, dit raak waar dit saak maak. Wat hy vra, is hulp, genade. Die eensaamheid en worsteling van die digter gryp ŉ mens aan die hart. Daar is vir sy gevoel letterlik niemand tot wie hy hom kan wend vir hulp en ondersteuning nie. Hy is volledig op homself aangewese. Niemand stel oënskynlik belang om hom aan te hoor en sy saak en petisie te oorweeg nie. Al wat oorbly, is om Hom op God te beroep. Dit is tragies dat daar mense is wat hulself so geïsoleer en gemarginaliseer beleef dat hulle desperaat word. Niemand behoort so eensaam te wees nie. Almal verdien om ŉ vriend en vertroueling te hê. Niemand verdien om alleen te staan sonder dat enigiemand uitreik nie. Almal het ŉ verantwoordelikheid om die eensames en desperates raak te sien en na hulle uit te reik. Uiteraard help God, maar Hy stuur jou om ŉ gebed soos hierdie te gaan help verhoor. Jou teenwoordigheid wys die Here het jou gebed gehoor en Hy het my gestuur om jou te sê dat jy nie alleen is nie. Hoe kan ek jou help?