Een van die roerendste gevalle wat ons teëgekom het, was hoe ’n bitter desperate enkelma, absoluut in armoede vasgevang, haar drie kinders in die bed sit voordat hulle aandete kan kry. Sy het dit gedoen omdat sy nie werklik aandete kan voorsit nie; daar is gewoon net nie enige kos om te gee nie. Die kaste is leeg, die beursie is leeg, die bank is leeg. Sy werk, maar kan slegs ’n enkelkamer vir haar gesin bekostig.
Sy sit ’n pot water op die stoof en maak asof sy dit kook, want sy kan net genoeg elektrisiteit bekostig om haar kinders in warm water te bad. Hulle moet darem skoon wees. Sy hou aan om die pot vol koue water te roer. Wanneer die kindertjies vra wanneer hulle gaan eet, sê sy: “Die kossies is amper reg, wag nog net ’n rukkie”. So wag sy dan tot haar honger kinders aan die slaap raak.
Sy het egter hoop. Haar kinders is in ’n kleuterskool in ’n behoeftige area van Pretoria. Sy weet ten minste hulle sal die volgende dag ’n ete en ’n versnapering deur Helpende Hand se voedingsprogram kry. Dit is sommige dae die enigste ete wat hulle kry. Nog erger – hierdie mamma is nie alleen in haar nood met kleuters wat honger moet gaan slaap nie.
Wat is hartseerder? Dit kan ek ongelukkig ook vertel. Hierdie drie kindertjies wat sommige aande getrou wag op ’n pot vol koue water, neem gereeld ’n stukkie, net ’n klein stukkie, van die daaglikse brood wat hulle op die voedingsprogram ontvang terug na hul huis toe. Hulle doen dit, want uit die wese van hul onskuld wil hulle ook graag net ’n ietsie vir hul honger ma neem om te eet….