Is Robots werklik aan ons werk?
Geskryf deur Moshe Y. Vardi, Professor in Rekenaarwetenskap, Rice University
As jy water op die stoof sit en dit verhit, sal dit eers eers warmer en warmer word. U kan dan aflei dat verwarmingswater slegs in warm water lewer. Maar op 'n stadium verander alles - die water begin kook, draai van warm vloeistof na stoom. Fisici noem dit 'n "fase oorgang."
Outomatisering, gedryf deur tegnologiese vooruitgang, het die afgelope paar dekades onverbiddelik toegeneem. Twee skole van ekonomiese denke is al jare lank besig met 'n debat oor die potensiële uitwerking van outomatisering op werk, werk en menslike aktiwiteite: sal nuwe tegnologie masseerwerkloosheid kry, aangesien die robotte bane wegneem van mense? Of sal die werkrobotte die vrylating of onthulling oorneem - of selfs skep - vraag na nuwe menslike werk?
Die debat het onlangs opgevlam weens tegnologiese prestasies soos diep leer, wat onlangs 'n Google-sagtewareprogram genaamd AlphaGo aangeskakel het klop Gaan wêreldkampioen Lee Sedol, 'n taak beskou selfs moeiliker as die wêreld se skaakkampioene.
Uiteindelik word die vraag hierbo gestel: is vandag se moderne tegnologiese innovasies soos dié van die verlede, wat die werk van buggy maker verouder het, maar die werk van die motorvervaardiger geskep? Of is daar iets oor vandag wat merkbaar anders is?
Malcolm Gladwell se 2006 boek Die keerpunt beklemtoon wat hy noem "daardie magiese oomblik wanneer 'n idee, neiging of sosiale gedrag 'n drempel, wenke en verspreidings soos 'n veldbrand oorsteek." Kan ons werklik vol vertroue wees dat ons nie 'n puntpunt bereik nie, 'n fase-oorgang - wat ons is nie die fout misluk nie tendens van tegnologie wat beide vernietig en werk skep vir a wet dat dit altyd so sal voortgaan?
Ou bekommernisse oor nuwe tegnologie
Dit is nie 'n nuwe saak nie. Datering terug ten minste so ver as die Luddites van die vroeë 19-eeuse Brittanje, Nuwe tegnologie veroorsaak vrees oor die onvermydelike veranderinge wat hulle bring.
Dit lyk dalk maklik om vandag se kommer as ongegrond in die werklikheid te ontslaan. Maar ekonome Jeffrey Sachs van Columbia Universiteit en Laurence Kotlikoff van Boston Universiteit argumenteer, "Wat as masjiene so slim word, danksy hul mikroprosessor brein, dat hulle nie meer ongeskoolde arbeid nodig het om te werk nie?" Hulle skryf immers:
Slim masjiene versamel nou ons snelweg tolgeld, kyk na ons winkels, neem ons bloeddruk, masseer ons rug, gee ons aanwysings, beantwoord ons fone, druk ons ​​dokumente, stuur ons boodskappe, steek ons ​​babas, lees ons boeke, draai aan ons ligte, skoen ons skoene, bewaak ons ​​huise, vlieg ons vliegtuie, skryf ons testamente, leer ons kinders, maak ons ​​vyande dood, en die lys gaan aan.
Kyk na die ekonomiese data
Daar is aansienlike bewyse dat hierdie saak geregverdig kan wees. Eric Brynjolfsson en Andrew McAfee van MIT onlangs geskryf:
Vir 'n paar dekades na die Tweede Wêreldoorlog het die ekonomiese statistieke wat ons die meeste omgee, almal saam hier in Amerika opgestaan ​​asof hulle styf gekoppel was. BBP het gegroei, en so het produktiwiteit gedoen - ons vermoë om meer uitset van elke werker te kry. Terselfdertyd het ons miljoene werksgeleenthede geskep, en baie hiervan was die soort werk wat die gemiddelde Amerikaanse werker toegelaat het, wat nie (en nog steeds nie) 'n kollege graad gehad het om 'n hoë en stygende standaard te geniet van die lewe. Maar ... produktiwiteitsgroei en indiensnemingsgroei het van mekaar ontkoppel.
Baie meer produktiwiteit; nie veel meer verdien nie. Amerikaanse Departement van Arbeid StatistiekIs die ontkoppeling van data wys, die Amerikaanse ekonomie het die afgelope 90 jaar redelik swak presteer vir die onderste 40-persent van Amerikaners. Tegnologie bestuur produktiwiteitsverbeterings, wat die ekonomie groei. Maar die stygende gety lig nie alle bote op nie, en die meeste mense sien geen voordeel uit hierdie groei nie. Terwyl die Amerikaanse ekonomie steeds werk skep, skep dit nie genoeg van hulle nie. Die arbeidsmagdeelname, wat die aktiewe deel van die arbeidsmag meet, het sedert die laat 1990's gedaal.
Terwyl die produksie-uitset op 'n heeltydse hoogte is, is produksie-indiensneming vandag laer as wat dit was in die latere 1940s. Lone vir private nonsupervisory werknemers het gestagneer sedert die laat 1960s, en die loon-tot-BBP-verhouding was dalende sedert 1970. Langtermyn werkloosheid is opwaarts neig, en ongelykheid het 'n wêreldwye besprekingsonderwerp geword, na aanleiding van die publikasie van Thomas Piketty se 2014-boek, Kapitaal in die twintigste eeu.
'N Verdere gevaar?
Die meeste skokkend, ekonome Angus Deaton, wenner van die 2015 Nobel Memorial-prys in Ekonomiese Wetenskap en Anne Case gevind die sterftesyfers vir wit middeljarige Amerikaners het oor die afgelope 25-jaar toegeneem as gevolg van 'n epidemie van selfmoord en verdrukkinge wat voortspruit uit dwelmmisbruik.
Is outomatisering, gedryf deur vooruitgang in tegnologie, in die algemeen, en kunsmatige intelligensie en robotika, in die besonder, die hoofrede vir die ekonomiese agteruitgang van Amerikaners?
In die ekonomie is dit makliker om op die data te stem as om oor oorsaaklikheid te stem. Baie ander faktore kan in spel wees, soos globalisering, deregulering, agteruitgang van vakbonde en dies meer. Tog in 'n 2014 peiling van voorste akademiese ekonome wat deur die Chicago-inisiatief oor globale markte, wat die impak van tegnologie op indiensneming en verdienste betref, het 43 persent van diegene wat ondervra is, saamgestem met die stelling dat "inligtingstegnologie en outomatisering 'n sentrale rede is waarom mediane lone stagnant was in die VSA gedurende die dekade , ten spyte van stygende produktiwiteit, "terwyl slegs 28 persent verskil. Net so, a 2015 studie deur die Internasionale Monetêre Fonds het die gevolgtrekking gekom dat tegnologiese vooruitgang 'n belangrike faktor is in die toename in ongelykheid oor die afgelope dekades.
Die bottom line is dat terwyl outomatisering baie werksgeleenthede in die ekonomie wat een keer deur mense gedoen is, uitskakel, is daar geen teken dat die bekendstelling van tegnologieë die afgelope jare 'n gelyke aantal goedkoop werk skep om die verliese te vergoed nie. 'N 2014 Oxford bestudeer het bevind dat die aantal Amerikaanse werkers wat in nuwe nywerhede verskuif, opvallend klein was: in 2010 was slegs 0.5 persent van die arbeidsmag in diens in nywerhede wat nie in 2000 bestaan ​​het nie.
Die bespreking oor mense, masjiene en werk is geneig om in die verre toekoms 'n gesprek oor 'n onbepaalde punt te wees. Maar dit is tyd om die werklikheid te konfronteer. Die toekoms is nou.
Moshe Y. Vardi, professor in Rekenaarwetenskap, Rice University. Sy belange fokus op outomatiese redenasie, 'n tak van kunsmatige intelligensie met breë toepassings op rekenaarwetenskap, insluitende databasis teorie, rekenaarkompleksiteitsteorie, kennis in multi-agent stelsels, rekenaargesteunde verifikasie en onderriglogika oor die kurrikulum.