Tog het hy "enkele Franse woorde behou" om die couleur local lewendig te hou.'n Mens kan egter wonder of almal die Frans verstaan, asook die Latyn. Sodat ek nie hoef te verduidelik waarom ’n elfjarige met Blackberry absurd is nie? (Of beteken sulke vrae dat ek in ’n tier ontaard?) Laat hul my dra, na binne. / En dalk gaan niks verlore nie.” (p.115) Sinisme kan so soort dooie ryk raak. ’n Filosoof is altyd goeie geselskap in hierdie buitenste duisternisse. Hoewel Wopko Jensma nie Duits op skool of universiteit gehad het nie, werk hy van 1965 tot 1967 as vertaler vir die Afrikaanse Pers-Boekhandel in Johannesburg, en daar verskyn vyf van sy vertalings van jeugromans uit Duits in Afrikaans by dié uitgewery en een uit Engels in Afrikaans by J.L. van Schaik. Ek tjank genoeg in die kerk as ons lostrek met T.T. Cloete. In ‘n tyd waar die jonger Marais’s dus heelwat aandag in die Afrikaanse poësiewêreld geniet en jonger lesers nie altyd meer so vertroud is met die ouer digkuns nie, is dit dalk juis interessant om opnuut aspekte van die ouer Marais se lewe en werk in oënskou te neem – iets waarmee Johann Lodewyk Marais reeds in sy baie interessante bloginskrywings besig is. Vir diegene wat in genderkwessies belang stel, sou ‘n een invalshoek wees om na te gaan hoe Marais se lewe moontlik deur gebeure rondom vrouefigure in sy lewe beïnvloed is.