Moses Garoeb, 'n voormalige kabinetslid van Namibië, het as volg van teen regstellende aksie gewaarsku: "If we have to apply affirmative action to its logical conclusion, the interpretation of our black people are: Let the whites be out from the power structures and let us be in. It is as simple as that. But then it is wrong. It is wrong to replace white racism with black racism. The world will condemn us. But I can assure you, our constituency will applaud us. But then it will have consequences". (Notule van die Nasionale Vergadering van Namibië, Deel 13, bl.27 van 7 Junie 1991).
Suid-Afrika benodig baie dringend buitelandse kapitaal. Die ANC-regime het deur middel van hul plunder-wetgewing wat onregte soos regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging insluit, ons land in so 'n ekonomiese winter gedompel, dat ons onder ‘n swart regering, nooit weer ‘n ekonomiese somer sal beleef nie. Suid-Afrika is sedert April 1994 in 'n anargie van onbevoegdheid en wanadministrasie vasgevang waar verdoeseling, vervalsing, bedrog, korrupsie en diefstal aan die orde van die dag is.
Tydens die apartheidsera was beleggingsmoontlikhede rooskleurig. Buitelanders het letterlik tou gestaan om in Suid-Afrika te belê. Die ystergreep wat apartheid op misdaad gehad het asook ons hoë produktiwiteit het van ons land 'n beleggersdroom gemaak. Op ‘n stadium was daar selfs meer beleggers as wat die plaaslike nyweraars en handelsektore kon hanteer.
Toe ‘n aantal Duitse nyweraars ons land vroeg in 1962 besoek het, wou hulle van dr. Verwoerd weet waarom Suid-Afrika so stabiel was in vergelyking met die meeste ander Afrikalande wat in chaos verval het. "Omdat daar wet en orde in my land is!" het hy met trots geantwoord. Stakings en oproer was destyds feitlik onbekend.
En nou? Die swart regering se onprofessionele optredes ontmoedig potensiële buitelandse beleggers. Dis net logies dat beleggers nie sal toelaat dat hul beleggings deur onverantwoordelike regeringsbestuur vernietig word nie. Swart werkers se alewige stakings en kinderagtige voetestamp soos ons die afgelope tyd in Pretoria se middestad en Johannesburg gesien het, dra beslis nie tot beleggersvertroue by nie.
Baie van die eertydse beleggers is ná oorhandiging van mag in April 1994 terug Duitsland toe omdat die veiligheidsituasie in Suid-Afrika te riskant geword het. Ander het gebly en gehoop dat die geweld slegs groeipyne van die nuwe bedeling sou wees wat mettertyd sou verdwyn. Hulle is almal wreed ontnugter. Die geweld was nie groeipyne nie, maar die lewenswyse van Afrika se onopgevoede massas.
Buitelandse beleggers is ontsteld oor die toenemende geweld; iets wat hulle blykbaar nie voorsien het nie. Baie van hulle wat apartheid help afbreek het, staan vandag geskok om te sien hoedat wet en orde onder die ANC-regime verdwyn en misdaad 'n plesiertog van ongekende plundery geword het.
Die South African Institute of Race Relations, 'n voorvegter-instansie teen apartheid, tel ook vandag onder die ontgogelde mense. Selfs die vyandige skrywer Allan Paton se weduwee het die land reeds lank gelede verlaat. Gelukkig kan apartheid nie hiervoor blameer word soos so baie ander dinge wat weens die ANC se onbevoegdheid skeefloop nie.
‘n Paar jaar gelede het die gesaghebbende tydskrif FINANSIES & TEGNIEK geskryf dat ons ontoereikende ekonomiese groei en toenemende buitelandse skuld aan wanbestuur van die ergste graad te wyte is. Asof dit nie sleg genoeg met ons ekonomie gaan nie, het die regering met die wettiging van regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging 'n dolk in ons verswakte ekonomiese hart gesteek. Nou volg ook die sg gewettigde rooftog van ons eiendom sonder vergoeding. Hierdie national issue, number one van die ANC is ekonomies so teenproduktief dat dit op ons ekonomiese dood gaan uitloop en wanneer dit gebeur, is daar onafwendbare chaos en oorlog in hierdie land. Is u gereed daarvoor? Indien nie, maak dringend werk daarvan want die vuur brand reeds hoog en naby!