I verdeel die wêreld onherroeplik in twee deur 'n ondeurdringbare muur tussen te skep me en alles anders. I is soos 'n vloeistof in 'n bottel. Alles in die bottel van die liggaam is uitsluitlik ek. Alles buite die bottel is anders as ek, en die bewussyn wat in die wêreld normaal verloop, beskou hierdie skeiding as 'n onomstootlike feit.
'N Verdeling van die wêreld in wat ek en wat nie ek is nie, is nie die enigste moontlike gevolgtrekking wat ons kan bereik oor hoe die werklikheid gekonstrueer word nie. Dit is meer 'n ontwikkeling van bewussyn eerder as 'n intrinsieke toestand, 'n mensgemaakte konstruksie eerder as 'n Godgegewe.
Alhoewel die skepping van hierdie muur deur ons ontwikkelde vermoë om gedagtes self te identifiseer en te dink, ons ver van die ander diere met wie ons hierdie planeet deel, onderskei, kom hierdie vaardighede prys. U moet u liggaam spanne en die asem weerhou om te funksioneer as 'n outonome ego, om te skep waarna die Sufi-mistieke Rumi verwys word as die bewussyn van skeiding. Alhoewel u die egoiese sametrekking nodig het om as individuele liggaam in die samelewing te funksioneer, veroorsaak dit steeds pyn en spanning wat nie net die kragveld van die muur opwek nie. Dit blokkeer ook God se teenwoordigheid.
Ontkoppeling, vervreemding, eensaamheid?
'N Eksklusiwiteit wat myself vir altyd van mekaar skei, sal saamgeperste gevoelens van ontkoppeling, vervreemding, eensaamheid teel. En hierdie eksklusiwiteit hou nie net die toestande van verbinding, insluiting en verbintenis met ander op 'n afstand nie; dit verhinder dat die tasbare teenwoordigheid van God die liggaam binnedring en die gevoelens verander.
Afsonderlik en verenig
Alle fisiese voorwerpe het twee teenstrydige eienskappe. Dit is duidelik dat hulle almal unieke konglomerasies van materie is, hulle neem almal hul eie fisiese ruimte in, hulle is almal apart van elke ander fisiese voorwerp. Maar, en baie minder klaarblyklik, is hulle ook almal verbonde aan 'n onderliggende grondtoestand wat die hele wêreld van voorwerpe deurdring en elkeen in 'n enkele stuk bind.
Vanuit die perspektief van hierdie alternatiewe dimensie is voorwerpe nie net apart van mekaar nie, hulle is ook verenig met alles wat daar is. En op een of ander manier neem elke voorwerp van die heelal aan beide hierdie teenstrydige eienskappe deel.
Ons neem egter meestal obsessief oor die perspektief van skeiding en vermy die erkenning van die onderliggende dimensie van eenwording. En dit is nie moeilik om te verstaan ​​waarom nie. U kan hierdie grondtoestand nie sien nie. Dit is onsigbaar. U kan dit nie op enige manier meet of meet. Die enigste manier om dit te ken, is om dit te voel. En om dit te voel, moet u die greep van die egoiese eksklusiwiteit loslaat.
Rumi noem die bewuste bewustheid van hierdie grondstaat die bewussyn van unie, want wanneer ons die eksklusiewe egoiese perspektief van liggaam en gees ontbind, kry ons 'n blik op 'n alternatiewe, meer beliggaming van bewussyn wat nie meer so apart voel van alles nie, maar eerder intiem verbind en verbind is.
die bewussyn van skeiding
Ek voel los van God
die bewussyn van unie
Ek voel verbonde aan God
en dan oorgee aan sy krag
is so effektief as 'n transformerende middel soos ons
om bewussyn te beweeg
van skeiding na unie
asem is die agent van God
neem jou op reis
Saamgevoeg met alles
Onderliggend aan 'n wêreld wat deur skeiding gereguleer word en die ontstellende gevoel van verbinding - dat die lewe op een of ander manier verbygaan, soos 'n landskap uit 'n treinvenster - is 'n diep grondtoestand waarin u en u liggaam intiem saamgesmelt voel met alles wat u gewoonlik so beskou skei.
In plaas van 'n knaende gevoel van dissosiasie, vind jy jou pad terug en in, en laat jy die hindernisse van spanning en emosionele geskiedenis wat die afkoms blokkeer, terug in die middel van jou sentrum, terug na 'n plek diep binne-in wat homself beleef, voel self, al is dit net vir 'n klein oomblik, so intrinsiek gebind aan alles wat daar is.
Die gevoel van vereniging is in die breë uitgestrek, selfs net so groot soos die heelal self, terwyl die gevoel van skeiding gekonstrueer, saamgepers en pynlik klaustrofobies is.
En dit is waarom dit so belangrik is om 'n onderskeid te tref tussen die liggaamlike materie van die liggaam en die voelende teenwoordigheid van die liggaam. Fisiese materie kan nooit fisiese ruimte met ander voorwerpe van materie deel nie. Maar die liggaam kan so oorgegee word aan die asem dat sy gevoel teenwoordigheid nie net lewendig word nie. Dit begin uitstraal, na buite, buite die liggaam, tot buite, totdat jy jouself sien vermeng met alles wat jy kan sien, maak nie saak hoe ver nie - die visuele veld neem terselfdertyd die plek in jou binneste in wat gedagtes gebruik het — en die eksklusiwiteit van die jy in u smelt dit weg en word vervang deur die teenwoordigheid van God.
As u in egoiese skeiding sit, mag u die verbintenis tot ballingskap verban, maar u kan nooit heeltemal suksesvol wees nie, aangesien u nooit die diepste self van u kan verdryf nie. Die gevoelde dimensie van vereniging is altyd hier, altyd 'n deel van jou, hangend rondom jou, kietel jou, soos die psigiese ekwivalent van 'n geamputeerde ledemaat wat nog jeuk. Alhoewel die egoïese gees, om sy voortbestaan, sy bes doen om die verenigde gevoelens van bewustheid te verban, kan dit nie die toestand vernietig nie
Mind Glo in Skeiding
Maar my gedagtes is besig om in te gryp am apart van elke ander fisiese voorwerp in die heelal van voorwerpe, wat almal ook van mekaar geskei is. Weliswaar, maar hierdie gebroke visie van die wêreld as 'n heelal van individuele, diskrete voorwerpe wat nooit dieselfde fisieke ruimte kan deel nie, net so akkuraat soos om die wêreld van die sigbare werklikheid te beskryf, word bedink in 'n gedagte wat weerstaan ​​om die tasbare sensasies te voel van die liggaam en hou die natuurlike krag van die asem terug. Skeiding definieer die struktuur van die fisiese werklikheid, maar die ervaringswerklikheid openbaar iets addisioneel en heeltemal anders.
Ervaringswerklikheid het min te make met beelde en idees, konsepte en teorieë. Dit is nie gebaseer op denke nie, maar op die teenwoordigheid daarvan. Dit onthul sy perspektief deur wakker sensasie en asem.
Om myself in lyn te bring met die kwaliteit van die bewussyn wat my in staat stel om in die wêreld te funksioneer as 'n individu wat apart is van alles wat ek buite my eie bestaan, moet ek onbewustelik die rivier van gevoel-sensasies wat deur my liggaam wil vloei, weerhou. die asem wat die stroom van die rivier animeer.
Uiteindelik is vakbond sowel as skeiding eg. Dit is net dat dit diametries verskillende instellings op die lens is waardeur ons die werklikheid beskou. Om as 'n geheel mens te funksioneer, beteken om in staat te wees om op elke manier te werk wanneer elkeen - werk of gebed - gepas is: enersyds as 'n liefdevolle bydraende individu in die samelewing, andersyds in staat wees om jouself in die teenwoordigheid op te los. van God.
Asemhaling deur tot bewustheid
Terwyl ek voortdurend asemhaal, in en uit, bewus van die verskynsel van asem wat ek gewoonlik as vanselfsprekend aanvaar, begin my hele liggaam uiteindelik lewendig word, 'n verenigde veld van blink golfagtige sensasies, van kop tot voet. Gegrond in hierdie verenigde gevoelstoestand, kan ek my oë dan oopmaak.
Eerstens laat ek myself die geheel van die visuele veld sien as 'n verenigde veld eerder as om te fokus op enige enkele voorwerp tot die uitsluiting van alles anders. En dan nooi ek die visuele veld om deel van my te word, nie los van my nie, om in my in te gaan, nie buite te bly nie. Deur die spanning aan die voorkant van my liggaam te versag, begin ek in die visuele veld val, en myself daarin oplos, terwyl alles wat ek sien, terselfdertyd in my binnestorm, my vreemd inkom, vreemd saamsmelt.
Dan voeg ek geluide by. Die visuele veld staan ​​altyd en altyd voor my, sensasies beslaan die middelpunt van my viltwêreld, en klanke kom deur my regter- en linkerkant. Klanke is soos die horisontale balk wat 'n wandelaar gebruik om haarself te stabiliseer as sy oor 'n slanke tou loop. Deur my geluide toe te voeg tot my sensuele bewustheid van die velde van gewaarwording en visie, stabiliseer ek my ervaring van die eenheid van God nog verder. Sensasies, visie en klank.
Uitbreiding verder as die liggaamlike liggaam
Ek voel aanhou asem in elke sel van my binnekom liggaamlike liggaam, maar my ervaringsliggaam het nou buite my fisiese liggaam uitgebrei, so ek eksperimenteer vanmiddag met asemhaling nie net in die selle van my liggaam nie, maar ook in elke klein sel in die gesigsveld, ook in elke klein sel in die geluidsveld.
God word direk ervaar
as die verenigde veld
die onsigbare ondergrond van unie
wat die wêreld van voorkoms onderlê
die enkele ligbron
waaruit al die voorwerpe van die wêreld
soos holografiese beelde
is om die heelheid in te asem
van die wêreld van voorkoms
totdat ek verstrengel raak
met al die sensoriese velde
die gevoelstaat van unie
Ek voel oorweldig deur 'n visie van hoop as ek dit skryf:
die praktyk van God om asem te haal
kan genees, nie net ek nie
Eenheid asemhaal ... God asemhaal
As 'n Jood, 'n Christen en 'n Moslem selfs tien kort dae sou vergader en hulle daartoe verbind om hierdie manier van asemhaling te verken, dan sou hulle almal in 'n soortgelyke bewussynstoestand aan die einde van hul tyd in mekaar se geselskap wees enige vyandigheid tussen hulle sal blootgestel word aan hoe dwaas dit is.
'N Jood wat die praktyk van die asemhaling van God suksesvol aanwend, sal 'n gevoel van teenwoordigheid ontdek wat deur liefde betower is, wat nie een verskil van dié van die Christen of Moslem wat die praktyk ewe verken nie. En dit maak net sin, want Judaïsme, Christendom en Islam het 'n identiese monoteïstiese paradigma. Daar is net een God, sou elkeen sê, deur die woord of uitspraak wat hul godsdiens vir die naam van God gebruik, te gebruik, so hoe kan die gevoelsbewussyn van die vereniging vir 'n Jood verskil van die gevoelsbewussyn van die vereniging wat sy of haar Moslem en Christen is broers en susters ervaar?
Dit is tyd, verby tyd dat ons die vyandskap en die skeiding tussen die drie groot monoteïstiese godsdienste genees, die wantroue, agterdog en haat wat hulle soms teenoor mekaar hou: Christene blameer die Jode vir die dood van Christus, Moslems in die ewige bloedige konflik met die indringende Christen-kruisvaarders, Jode en Palestyne wat so diep agterdogtig en beroerd teenoor mekaar is dat alles wat hulle kan doen, meestal buite verhouding, is om mekaar seer te maak.
As u uself nie as 'n vaartuig van God identifiseer nie, kan 'n leiding waardeur die teenwoordigheid van die verenigde staat gevoel word vloei, maar in die plek van u I, moet jy demoniseer die ander om meer veilig te voel in die kunsmatig verhoogde status van u en u onmiddellike gemeenskap se valse god, u I en die smal oortuigings I voorstaan.
Slegs een span wen ooit die Engelse Premierliga. Al die ander spanne word gesien as oorweldig en verslaan en as minderwaardig. Maar God is nie 'n soort sokkerveld met spanne wat veg vir oppergesag nie, waarvan die trou se trou soms in die hartstogte van hooliganisme kan opgeklink word. Die gevoelde teenwoordigheid van die verenigde staat is nie 'n eienskap wat uniek is vir u en u gemeenskap nie en op die een of ander manier beter is as wat u Joodse, Christelike of Moslem-broers en -susters voel. Dit is 'n universele toestand.
Ongeag ons verbondenheid met die godsdiens van ons geboorte of keuse, selfs al het ons geen verbondenheid nie, is ons almal kinders van die een God. Ons is almal uit die eenheidstaat gebore en sal daarheen terugkeer wanneer ons sterf. Stel u voor 'n wêreld waarin die praktyk van God asemhaal nie net die intense pyn van ons persoonlike skeiding van God genees nie, maar ook die vyandskap onder ons godsdienstige broers en susters.
Uitgesoek met toestemming van Asemhaling as geestelike oefening.
Uitgewer: Inner Tradition Intl. www.innertraditions.com.
Video / aanbieding met Will Johnson: Relaxing in the Body of Meditation
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Terwyl Coronavirus Curtails reis, word die pelgrimstogte in die agterplaas die weg na 'n geestelike reis