Nuutste nuus vanaf Ockie en Lenie Coetzer - Wapadrant
Nuutste nuus vanaf Ockie en Lenie Coetzer
Pootuit, bruin van die stof en taai van die sweet stap ons twee verpleegsters terug huistoe na 'n lang dag onder die Mid-Afrika son. Graag vertel ek van my ondervinding van 'n massa inentings veldtog laas
week. Hiervan het ek nog net in boeke gelees want ons kinders in die RSA
word mos gereeld kliniek toe geneem hiervoor. So kwart oor agt die
oggend vertrek ons ten einde laaste met die groot vragmotor om afgelaai
te word by ons verskeie punte.
Elke span het 'n karton met al die nodige en houers om die entstof koud te hou. Soos ons aan kom begin die kinders in groepies aandraf saam met ons en by aankoms onder die boom waar ek vir die dag sou werk wag 'n skare ons reeds in. Ons probeer onsself organiseer maar dis baie moeilik met die geraas en gedruk van mense. Ek bevind myself die middelpunt van baie aandag en word aangestaar en aangeraak van allekante. Skynbaar het baie kinders nog nooit ' n "musungu",'n wit mens in lewende lywe gesien nie! Ons werk onverpoos en spuit die dag so een duisend twee honderd kinders tot ouderdom 15 jaar net by ons punt.
Genadiglik het ek my waterbottel en een piesang ingepak en ek sluk en eet so onder die starende ogies. Ek probeer elke kind of ma in die oë kyk en groet en troos die huilendes. Sommige is baie braaf en ander skop en skree en ek moet maar met my bene en hande goed vasvat, maar die boere tante is sterker as die outjies, siestog! Alles darem in liefde moet ek sê. Ek sien ook hoe hard die vrouens moet werk om water uit die put te kry, huistoe te dra in die warm son, en is ek dan dankbaar vir ons geriewe en water uit 'n kraan. Ek dink aan al die vuil wasgoed in die stof en hoe kry mens 'n string kinders skoon na die dag met so min water.
Ek wil huil as ek sien hoe hardhandig die kinders behandel word as hul huil. Sommer 'n erge knyp in die gesig of 'n dwarsklap op die kop en selfs 'n verpleegster van hier wat hul dreig dat sy die naald in hul oog gaan steek, ai tog... Die hele drie dae se ervaring laat my dankbaarheid net groei en groei en ek besef dat wat ons het is alles net suiwer genade uit ons Vader se hand. Ek bid dat
hul iets van Jesus se liefde in ons gesien en beleef en ervaar het as hul sien hoe ons sonder skree en met sagte stem hul nader trek. Ek sê oor en oor "strong boy" of "good girl" en kry darem soms 'n skewe glimlag so met die wegstap en traan streep op die stof gesiggie!
> NOTA > Lenie het haarself geprik met 'n reeds gebruikte naald tydens hierdie masels inenting. As voorsorg teen moontlike HIV drink sy nou ani-HIV medikasie. Sy moet dit vir 28 dae drink. Daar is eintik geen gevaar nie maar die HIV-offisier het daarop aangedring dat sy en 'n ander verpleegster hierdie voorsorg moet tref. Die medisyne laat haar dan-en-wan maar erg goor voel. Bid vir haar dat sy die goorheid sal kan hanteer en ook dat sy nie geinfekteer sal raak nie!