April 2013-verklaring deur NGK en VGKSA in sake hereniging | Namibie
April 2013-verklaring deur NGK en VGKSA in sake hereniging	Wat hier onder volg, is ‘n Afrikaanse vertaling van die oorspronklike Engelse verklaring wat deur die NG- en VG-Kerke se Algemene Sekretarisse uitgereik is. Klik hier om die volledige dokument (Afrikaans en Engels) in Word af te laai.
VERKLARING DEUR DIE MODERATURE VAN DIE VGK EN NGK NÁ ’n VERGADERING OP 9-10 April 2013 IN KEMPTON PARK
Die moderature van die VGKSA en NGK het gedurende 2012 onder leiding van Dr. Jerry Pillay, President van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke, ’n Memorandum van Ooreenkoms opgestel.
Die Algemene Sinode van die VGKSA het hierdie Memorandum in Oktober 2012 goedgekeur by dieselfde vergadering waarin die moratorium op kerkhereniging ook opgehef is. Die Algemene Sinodale Moderamen het eweneens die Memorandum goedgekeur.
Kragtens hierdie Memorandum van Ooreenkoms het ons ’n verbond aangegaan om ernstig te strewe na eenheid omdat ons glo dat die Here, wat Homself deur sy genade aan ons verbind het, dit van ons verwag.
Die eenheid waarna ons streef is ’n nuwe, organies-verenigde gereformeerde kerk wat binne sinodaal-presbiteriale strukture funksioneer, wat missionaal lewe en wat verbind is aan die Bybelse eise van liefde, versoening, reg en vrede. Terselfdertyd is ons verbind nie-rassige, inklusiewe benadering sowel as die aanvaarding en viering van ons multi-kulturele samestelling. Die onderskeie tale in ons kerke sal gekoester word.
Ons het ooreengekom dat die Belydenis van Belhar deel sal wees van die belydenisgrondslag van die herenigde kerk.
Ons het gesamentlik ooreengekom om versoening en herstellende geregtigheid op ’n deernisvolle manier aan te pak.
Gegrond op ons gemeenskaplike geloof in die drie-enige God, verbind ons onsself opnuut aan Afrika, die kontinent waar die Here ons geplaas het, en in die besonder aan Suider-Afrika. Dit is ons begeerte om hierdie roeping gesamentlik op te neem ten einde ’n verskil te maak aan die lewensbedreigende uitdagings wat ons onderskeie lande bedreig. Terwyl ons die evangelie verkondig, sluit ons ’n verbond met mekaar om konkreet saam te werk wanneer ons hierdie uitdagings aanspreek.
Ons het oor twee dae (9 en 10 April 2013) by die Le Chateau-gastehuis in Kemptonpark ontmoet ten einde te bepaal hoe ons die reis om saam te groei, verder sal aanpak. Ons was versigtig om nie onrealistiese verwagtinge te skep of om eenvoudige oplossings te genereer vir ’n komplekse reis wat voorlê nie. Teen hierdie agtergrond het die vergadering op twee belangrike prosesse gefokus wat in plek behoort te wees om ons op die pad vorentoe te help.
Enersyds is ’n Taakspan benoem om te werk aan al die kerkordelike prosesse wat nodig is vir eenheid. Die “Roetekaart vir kerkhereniging” word as bylae hierby aangeheg.
’n Tweede Taakspan is aangewys om ’n gefokusde proses te ontwerp wat veilige ruimtes sal skep waarin ons na God en mekaar kan luister om deur geestelike onderskeiding te bepaal hoe om die uitdagings wat ons op die reis in die gesig staar, moet aanspreek. In dié ruimtes moet ons ook ons verskillende ervarings en stories in die oë kyk. Die proses sal bekend staan as die Seisoen van menslike waardigheid. Saam-saam sal ons die menslike waarde wat God in Christus vir ons gegee het, ontdek en bevestig en nadink oor die implikasies hiervan vir die kerk.
Die waardes van hierdie proses is
Ons vra lidmate en gemeentes nederig om te bid en werk vir hierdie reis waarop ons nou vertrek. In die gees van die verbond wat ons aangaan, stem ons saam om op verskillende kerklike vlakke ooreenkomste wat hierdie nuwe eenheid sal beliggaam aan te moedig. Ons doen dit omrede ons glo dat eenheid van verskillende vlakke van kerkwees moet ontwikkel en groei. Die eenheid van die kerk is nie net ‘n saak vir die aandag van die leierskap nie, maar is ook die taak van elkeen wat Jesus as Here bely.
Ons versoek dat hierdie Memorandum van Ooreenkoms nou aan alle gemeentes beskikbaar gestel sal word vir kennisname sowel as ‘n geleentheid om insette te lewer vir die reis wat voorlê. Ons, die leierskap van die twee kerke, belowe plegtig dat ons u op die hoogte sal hou van vordering wat die twee Taakspanne maak.
Ons bely dat ons reis wat gerig word deur die Memorandum van Ooreenkoms, is ’n gawe van God wat ons moet koester sodat die kerk ’n baken in die wêreld kan wees van God se Koninkryk en sy versoenende werk in Christus deur sy Gees.
Dr. Dawid Kuyler: Sekretaris VGKSA
Dr. Kobus Gerber: Sekretaris NGK
DIE ROETEKAART VIR KERKHERENIGING: NGK – VGKSA
Fase 1: Vertrekpunt: ondertekening van Memorandum van Ooreenkoms deur moderamens en bekragtiging deur Algemene Sinodes
Einde van Fase 1: Oktober 2013
Fase 2: Amptelike besluit deur Algemene Sinode of Algemene Sinodale Kommissie met mandaat van Algemene Sinode om die kerkordelike proses tot kerkhereniging af te skop.
’n Ernstige poging om die ander twee lede van die NG-familie ook aan boord te kry, moet aangewend word voor Fase 3 ’n aanvang neem.
Fase 3: Roep gesamentlike vergadering byeen van die kerke se moderature, moderamens en/of sinodale kommissies, en hou aan om dit te doen.
Fase 4: Die Algemene Sinodes van die kerke delegeer spesifieke verantwoordelikheid aan die volgende kommissies om in die tussentyd op te tree:
(a) Die Leierskap van die Kerke (Moderature, Moderamen en/of Algemene Sinodale Kommissie) om voorlopige of beginselbesluite te neem namens die Kerk, met verslag aan die Algemene Sinode;
(b) Die Loodskomitee vir Kerkhereniging saamgestel uit ’n meerderheid lede wat nie in die Leierskap dien nie. Die Loodskomitee se samestelling moet kontinuïteit en geloofwaardigheid verseker ten einde objektiwiteit te waarborg en ontslae te raak van oorreding.
(c) Die Taakspanne, waaronder die Kerkorde Kommissie verantwoordelik vir ’n gemeenskaplike stel ordereëls (Tussenorde) vir die Kerke vergelyk voetnota, die Konsep Kerkorde vir ’n Herenigde Kerk en die inwin van regsadvies van ’n paneel regsadviseurs. Die beginsels wat reeds in die Memorandum van Ooreenkoms vervat is, moet in die Konsep Kerkorde ingesluit word (organiese sinodaal-presbiteriale strukture, missionale strukture, diversiteit van taal en kultuur, eenwording van gemeentes, ringe en sinodes, die selfstandigheid van die plaaslike gemeente gepaar met die gesag van die ring, sinode en Algemene Sinodes sowel as die belydenisbasis met insluiting van die Belydenis van Belhar).
Fase 5: Roep ’n gesamentlike Algemene Sinode byeen, neem gesamentlike besluite insake kerkhereniging en verwante sake en bekragtig besluite van eie Algemene Sinode. Die eerste Gesamentlike Algemene Sinode mag saamval met ’n Algemene Predikante-konferensie. Die eerste Gesamentlike Algemene Sinode sal ’n feestelike geleentheid van viering wees. Toekomstige vergaderings van Algemene Sinodes sal op dieselfde datum en by dieselfde plek gehou word. Gesamentlike besluite sal geneem en so spoedig moontlik daarna in eie vergaderings bekragtig word.
Fase 6: Verslag aan die Algemene Sinodes (gesamentlik en afsonderlik) oor die Tussenorde, oor voorgestelde veranderings aan die bestaande Kerkordes om kerkhereniging ordelik en wettig moontlik te maak, sowel as oor die Konsep Kerkorde
Algemene Sinodes besluit om die Tussenorde te aanvaar, toe te pas en mettertyd te amendeer. Dit Tussenorde het meer gesag oor ’n spesifieke saak as die Kerke se eie Kerkordes.
Fase 7: Alle sinodes en gemeentes het geleentheid om kommentaar te lewer oor die voorlopige formulering van die Konsep Kerkorde deur dit in beginsel te aanvaar en/of amendemente voor te stel. ’n Keerdatum word aan reaksie gekoppel.
Die finale weergawe van die Konsep Kerkorde word deur die Kerke se sinodes en kerkrade/konsistories aanvaar met die approbasie/instemming van die gemeentelede. ’n Keerdatum word gestel. Die besluite wat elke kerkraad en sinode kragtens die toepaslike Kerkorde geneem het, word aan die bestaande Algemene Sinode van die Kerk voorgelê.
Fase 8: Die Algemene Sinode van die Kerk besluit finaal om te herenig en aanvaar die Konsep Kerkorde met tweederdemeerderheid.
Die Algemene Sinode van die Kerk neem die nodige oorgangsbesluite met betrekking tot die oordrag van bedieninge, eiendom, fondse, ens.
Die Algemene Sinode besluit om as vergadering te ontbind (nie as regspersoon wat kan voortbestaan nie) en wys afgevaardigdes aan na ’n Konvent en die Algemene Sinode van die herenigde Kerk.
Fase 9: Die Konvent vergader op ’n datum en plek soos deur die Loodskomitee bepaal. Die Algemene Sinodes van die Kerke lewer verslag en die Kerkorde van die voorgestelde herenigde Kerk word aanvaar.
Fase 10: Die Algemene Sinode van die Herenigde Kerk konstitueer.
1 Die Tussenorde is bedoel om die proses van hereniging te dien en stuur ’n belangrike fase van die proses waarin die kerke mekaar kan leer ken terwyl hulle nader aanmekaargroei in eenheid, versoening en geregtigheid.
2 Die Tussenorde is ’n stel kerkordelike bepalings wat die juridiese basies bied vir samewerking tussen kerke op pad na hereniging.
3 Die Tussenorde herroep nie die artikels, bepalings of reglemente van die kerke nie. Hierdie artikels, bepalings en reglemente soos vervat in die Kerkorde is van krag soos dit staan, behalwe in gevalle waar die Tussenorde spesifieke uitsonderings reël.