Bruce Springsteen - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Bruce Frederick Joseph Springsteen (23 September 1949 -) is 'n Amerikaanse liedjieskrywer, sanger en kitaarspeler. Hy is alom bekend vir sy handelsnaam 'heartland rock', toegespit met pophake, digterlike lirieke, en Americana-sentimente rondom sy geboorteland New Jersey. Dikwels opgeneem met die E Street Band, Springsteen se bekendste albums, Gebore om te hardloop en Gebore in die Verenigde State, toon sy voorliefde vir die vind van grootsheid in die daaglikse stryd. Hy het meer as 65 miljoen albums in Amerika alleen verkoop.
Springsteens welsprekendheid in die uitdrukking van gewone alledaagse probleme het hom talle toekennings verwerf, waaronder 18 Grammy-toekennings en 'n Oscar-toekenning, saam met 'n berugte wêreldwye aanhanger van wêreldwye aanhangers. Sy opnames is geneig om te wissel tussen kommersieel toeganklike rockalbums en somber volksgeoriënteerde werke. Baie van sy ikoniese status spruit uit die konserte en marathonvertonings waarin hy en sy orkes intense ballades, prikkelende volksliedere, en partyliedjies aanbied, waaronder Springsteen lang snaakse of emosionele verhale wissel.
Springsteen het al lank die bynaam "The Boss." Hy is in 1999 opgeneem in die Rock and Roll Hall of Fame en die Songwriters Hall of Fame.
Lewe en loopbaan
Bruce Springsteen is in die Monmouth Medical Centre in Long Branch, New Jersey, gebore. Hy het sy kinder- en hoërskooljare in Freehold deurgebring. Springsteen, wat 'n Rooms-Katoliek opgewek is, het die St. Rose of Lima-parochiale skool in Freehold Borough besoek, waar hy dikwels in stryd was met sowel die nonne as ander studente.
Stede soos Asbury Park, New Jersey, het die temas van die gewone lewe in Bruce Springsteen se musiek geïnspireer.
In negende klas is hy na die openbare Freehold Regional High School oorgeplaas, maar het ook nie daarin opgeneem nie. Springsteen was bekend daarvoor dat hy in die strate loop, kleinlike misdaad en 'n dwelmgewoonte gehad het. Springsteen se reputasie as 'n lastige jeug word weerspieël in die Travelling Wilbury's Tweeter and the Monkeyman liriek, "In Jersey is alles wettig, solank jy nie betrap word nie." Na voltooiing van die hoërskool het hy 'n kort tydjie by Ocean County College bygewoon.
Springsteen is op sewe-jarige ouderdom geïnspireer om musiek op te neem nadat hy Elvis Presley gesien het Die Ed Sullivan Show. Op 13 het hy sy eerste kitaar vir 18 dollar gekoop. Later het sy ma 'n lening aangegaan om die 16-jarige Springsteen, 'n Kentekenaar van 60 dollar, te koop, 'n gebeurtenis wat hy later in sy liedjie "The Wish" herdenk het.
Kitaarspeler en E Street Band-lid Steven Van Zandt.
In 1965 word hy die hoofkitaarspeler en later hoofsanger van The Castiles. Die groep het twee oorspronklike liedjies in 'n openbare opname-ateljee in Brick Township, New Jersey, opgeneem en 'n verskeidenheid lokale gespeel, waaronder Cafe Wha? in Greenwich Village. Vanaf 1969 tot vroeg in 1971 het Springsteen in New Jersey opgetree saam met die kitaarspeler Steve Van Zandt, die orrelis Danny Federici, die tromspeler Vini Lopez, en die latere baskitaarspeler Vinnie Roslin, in 'n orkes genaamd Child, waarna Steel Mill hernoem is. Hulle het die Midde-Atlantiese universiteitsbaan gespeel en ook vlugtig in Kalifornië getoer. In hierdie tyd het Springsteen ook by kleiner klubs in Asbury Park en langs die Jersey Shore opgetree, waar hy 'n toegewyde volgende saamgevat het. Die volgende twee jaar het ander optredes gevolg, aangesien Springsteen 'n unieke en opregte musiek- en liedjieskryfstyl wou vorm. Dit sluit Dr. Zoom & the Sonic Boom (vroeg tot middel 1971), Sundance Blues Band (middel 1971) en The Bruce Springsteen Band (middel 1971 tot middel 1972) in.
Met die toevoeging van die pianis David Sancious, is die kern gevorm van wat later die E Street Band sou word. Die Sax-speler Clarence Clemmons sou in 1973 by die groep aansluit. Die groep het blues, R&B, jazz, vroeë rock and roll, soul en gospel ondersoek.
Op grond van sy uitgebreide plaaslike aantrekkingskrag, het Springsteen gereeld opeenvolgende aande in die belangrikste lokale in New Jersey en Philadelphia uitverkoop met sanglyste wat van een nag na die volgende aansienlik gewissel het. Hy het ook deur die jare talle verrassings by The Stone Pony en ander nagklubs aan die oewer gemaak en die voorste eksponent van die Jersey Shore-klank geword. Springsteen se produktiewe liedjieskryfvermoë het sy vaardighede onder die aandag gebring van die nuwe bestuurders Mike Appel en Jim Cretecos. Die legendariese Columbia Records-talentverkenner John Hammond het Springsteen in Mei 1972 as oudisie uitgevoer.
Met die hulp van Hammond het Springsteen 'n platekontrak met Columbia Records onderteken. Sy debuutalbum, Groete van Asbury Park, N.J., wat in Januarie 1973 vrygestel is, het hom as 'n kritieke gunsteling gevestig, hoewel die verkope stadig was.
In September 1973 het sy tweede album, The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle is vrygelaat, weereens vir kritieke lof, maar geen kommersiële sukses nie. Springsteen se liedjies het al hoe groter geword in vorm en omvang, met die E Street Band wat 'n minder volksvreemde, meer R & B-klank oplewer en die lirieke dikwels tiener-straatlewe romantiseer. Die liedjies "4 Julie, Asbury Park (Sandy)" en "Incident in 57th Street" sou fan-gunstelinge word, en die lang, opwindende "Rosalita (Come Out Tonight)" sal onder Springsteen se mees geliefde konsertnommers wees.
Op 13 Augustus 1975 begin Springsteen en die E Street Band met 'n tien-aande-standplaas met tien vertonings in die New Yorkse klub onderaan die lyn. Die skou het groot media-aandag getrek en is regstreeks op WNEW-FM uitgesaai, wat baie skeptici oortuig het dat Springsteen opreg is. Met die vrystelling van die album Gebore om te hardloop op 25 Augustus 1975 vind Springsteen uiteindelik sukses. Terwyl die album geen enkele groot treffer sing nie, sou 'Born to Run' Springsteen se handtekeninglied word en op nommer 21 gelys word op Rollende klip tydskrif se lys van die 500 grootste liedjies van alle tye. Die album vestig hom as 'n opregte en dinamiese rock and roll-persoonlikheid wat voor en in die stem van 'n groot deel van die rock-gehoor gepraat het. Springsteen verskyn op die buiteblad van albei om die oorwinning te behaal tyd en Newsweek in dieselfde week, op 27 Oktober van daardie jaar.
In 1977 keer Springsteen terug na die ateljee en vervaardig Darkness on the Edge of Town (1978). Musikaal was hierdie album 'n keerpunt van Springsteen se loopbaan. Die liedjies was slanker en noukeuriger geteken, wat die groeiende intellektuele en politieke bewustheid van Springsteen begin weerspieël. Snitte soos 'Badlands' en 'The Promised Land' het vir dekades daarna konsert-krammetjies geword, terwyl 'Prove It All Night' 'n aansienlike hoeveelheid radiospeletjies ontvang het en nommer 33 op die Billboard Hot 100 bereik. Springsteen se optredes aan die kruis- country Darkness Tour om die album te bevorder, sou legendaries word.
Springsteen tydens The River Tour in Noorweë, 1981.
Teen die laat 70's het Springsteen 'n reputasie in die popwêreld verwerf as 'n liedjieskrywer wie se materiaal treffers nie net vir homself nie, maar ook vir ander bands kon lewer. Manfred Mann's Earth Band het vroeg in 1977 'n Amerikaanse pop-treffer met 'n sterk herrangskik weergawe van "Blinded by the Light" behaal. Patti Smith bereik nommer 13 met haar opname van "Omdat die nag", wat sy saam met Springsteen saam geskryf het. in 1978, terwyl The Pointer Sisters in 1979 nommer twee slaan met Springsteen se onuitgereikte 'Fire'.
In September 1979 het Springsteen en die E Street Band twee aande by die Musicians United vir Safe Energy-anti-kernkragkollektiwiteit by Madison Square Garden aangesluit en twee liedjies van sy komende album gepubliseer. Die daaropvolgende Geen Nukes nie live album, sowel as die daaropvolgende somer Geen Nukes nie dokumentêre film, verteenwoordig die eerste amptelike opnames en verfilming van Springsteen se fabelagtige lewendige optrede, sowel as Springsteen se eerste tentatiewe poging tot politieke aktivisme.
Springsteen het voortgegaan om sy tematiese fokus op die werkersklas te konsolideer met die dubbelalbum van 20 liedjies Die rivier in 1980. Hierdie album lewer sy eerste treffer Top-Tien-single, "Hungry Heart." Die album het goed verkoop, en 'n lang toer in 1980 en 1981 het gevolg, met Springsteen se eerste uitgebreide optredes in Europa, en geëindig met 'n reeks meerdaagse arenas in groot stede in die Verenigde State.
volgende Die rivier, Springsteen lewer die skrille, akoestiese solo Nebraska in 1982. Volgens berigte was Springsteen in 'n depressiewe toestand toe hy hierdie materiaal geskryf het, en die resultaat was 'n wrede uitbeelding van die Amerikaanse lewe. terwyl Nebraska nie goed verkoop het nie, dit het wydverspreide kritiese lof gekry, onder meer deur die kritici by die album van die jaar aangewys Rollende klip tydskrif. Dit het daartoe bygedra om die musikale genre wat bekend staan ​​as lo-fi-musiek te inspireer en 'n kultusgunsteling onder indie-rockers geword het.
Gebore in die VS. (1984) is Springsteen se bekendste album en verkoop in die VS slegs 15 miljoen eksemplare. Dit was een van die topverkopende albums van alle tye, en bevat sewe enkelsnitte wat die Top Ten was. 'N Groot suksesvolle wêreldtoer het gevolg op die vrystelling daarvan. Die titelsnit was 'n bitter kommentaar op die behandeling van Viëtnam-veterane, waarvan sommige Springsteen se vriende en orkesmaats was.
'Dancing in the Dark' was die grootste van sewe treffers van Gebore in die Verenigde State, die hoogtepunt op die tweede plek op die Billboard-musiekkaarte. In die musiekvideo van die lied verskyn 'n jong Courteney Cox-dans op die verhoog saam met Springsteen, 'n verskyning wat die aktrise se loopbaan kon help. 'N Aantal van die video's vir die album is gemaak deur die bekende filmregisseurs Brian De Palma of John Sayles.
Die Gebore in die VS. periode was die hoogtepunt van Springsteen se sigbaarheid in die populêre kultuur. Live / 1975-1985, 'n vak met vyf plate (wat ook op drie kassette of drie CD's vrygestel is), is aan die einde van 1986 vrygestel en het ook 'n reuse-sukses geword, terwyl hy 13 miljoen eenhede in die VSA verkoop het en die eerste stel op die eerste plek op nommer een geword het. die Amerikaanse albumkaarte. Is was een van die topverkopende live albums van alle tye.
Na hierdie kommersiële hoogtepunt het Springsteen die veel meer kalme en nadenke vrygestel Tunnel of Love (1987), 'n volwasse weerspieëling van die vele gesigte van liefde gevind, verlore en vermors, wat slegs die E Street Band selektief gebruik het.
Springsteen en die 'Sessions Band' tree in 2006 op in Milaan
Springsteen het in 1992 twee albums tegelyk vrygestel van die aanklagte dat hulle na Hollywood sou gaan en saam met sessie-musikante gewerk het. Menslike aanraking en Lucky Town was meer introspektief as enige van sy vorige werk. Springsteen was al die ontvanger van verskeie Grammys en het in 1994 'n Oscar-toekenning verower vir sy lied "Streets of Philadelphia", wat in die klankbaan van die film verskyn het. Philadelphia.
In 1995, nadat hy die E Street Band tydelik gereorganiseer het vir 'n paar nuwe liedjies wat in sy eerste opname opgeneem is Grootste treffers Springsteen het sy tweede (meestal) solo-kitaaralbum vrygestel, The Ghost of Tom Joad. Hierdie album is minder goed ontvang as die soortgelyke Nebraska, vanweë die twangy koor en die openlik politieke aard van die meeste van die liedjies. Tydens die lang solotoer op die klein plek wat gevolg het, moes Springsteen sy gehore gereeld herinner om stil te wees tydens die optredes.
Springsteen het in 1998 'n stel uittreksels uit vier skywe vrygestel van sessies met die E Street Band, getiteld tracks. Springsteen en die band het in 1999 amptelik weer saamgekom en op die uitgebreide Reunion-toer gegaan, wat langer as 'n jaar geduur het. Hoogtepunte was onder meer 'n uitverkoopte rekordwedstryd van 15-vertonings in Continental Airlines Arena in East Rutherford, New Jersey, om die Amerikaanse deel van die toer af te skop. In 1999 word Springsteen opgeneem in die Rock and Roll Hall of Fame en die Songwriters Hall of Fame.
Springsteen se Reunion Tour met die E Street Band is in die middel van 2000 met 'n triomfantelike tien-nag, uitverkoopte betrokkenheid by die Madison Square Garden in New York, geëindig. Die finale shows in Madison Square Garden is opgeneem en het gelei tot 'n HBO-konsert, met ooreenstemmende DVD- en albumvrystellings as Bruce Springsteen & the E Street Band: Live in New York City.
Springsteen het in 2002 sy eerste ateljee-poging met die volle orkes in 18 jaar vrygestel, The Rising, vervaardig deur Brendan O'Brien. Die album, meestal 'n besinning oor die aanvalle op 11 September, was 'n kritieke en gewilde sukses. Die titelsnit het airplay in verskillende radioformate gekry, en die plaat word in 15 jaar Springsteen se topverkoper-album met nuwe materiaal. Die Rising Tour-skuur deur 'n reeks eennag-arenas in die VSA en Europa gestorm om die album in 2002 te bevorder, en is in 2003 terug vir grootskaalse stadionuitstallings met meerdere nagte.
Duiwels en stof, vrygestel op 26 April 2005, is opgeneem sonder die E Street Band, as 'n lae sleutel, meestal akoestiese album. Die album het die albumgrafieke op nommer een in die Verenigde State en op nommer nege in ander lande betree. In November 2005 het Sirius Satellite Radio 'n 24-uur, sewe-dag-week-radiostasie op Channel 10 met die naam "E Street Radio" begin. Hierdie kanaal bevat kommersiële gratis Bruce Springsteen-musiek, waaronder seldsame snitte, onderhoude en konserte van Springsteen en die E Street Band wat gedurende hul loopbaan opgeneem is.
Springsteen saam met presidentskandidaat en mev. Barack Obama in 2008.
In April 2006 word Springsteen vrygestel Ons sal oorkom: Die Seeger-sessies, 'n Amerikaanse wortelmusiekprojek wat gefokus is op 'n volksgeluide behandeling van 15 liedjies wat deur die linkse musikale aktivisme van Pete Seeger gewild gemaak is. Dit is opgeneem in slegs drie eendagsessies. 'N Nuwe toer begin dieselfde maand, met die 18-sterk ensemble van musikante wat die Seeger Sessions Band genoem word, wat later tot die Sessions Band verkort is. Die toer was baie gewild in Europa, hoewel 'n aantal Amerikaanse vertonings swaar bygewoon het.
Towerkuns, is op 2 Oktober 2007 vrygestel. Opgeneem saam met die E Street Band, en dit bevat tien nuwe Springsteen-liedjies plus "Long Walk Home," wat saam met die Sessions-orkes opgevoer is. towerkuns debuteer op nommer een in Ierland en die Verenigde Koninkryk. Grootste treffers het die Ierse kaarte weer op nommer 57 aangeteken, en Woon in Dublin amper weer die top 20 in Noorweë gekraak. uiteindelik, towerkuns teen die einde van 2007 bykans 2 miljoen eksemplare verkoop het. Intussen het Sirius Satellite Radio in September 2007 weer begin met die 'E Street Radio' in afwagting van towerkuns.
Springsteen het in April 2008 sy goedkeuring van die Amerikaanse senator Barack Obama in sy presidentsveldtog in 2008 aangekondig. Hy moes op 27 Januarie 2009 'n nuwe album, Working on a Dream, uitgereik en op 1 Februarie 2009 in die halftydperk by Super Bowl XLIII vertoon.
Springsteen in 2008 in konsert
Springsteen het 18 Grammy-toekennings gewen, wat strek van 1984 (Best Rock Vocal Performance, Male, "Dancing in the Dark") tot 2007's (Best Rock Instrumental Performance, "Once Upon A Time In The West.")
Hy het in 1993 beide 'n Oscar-toekenning vir beste lied "vir Streets of Philadelphia" en 'n Emmy-toekenning vir die HBO-spesiale gewen Bruce Springsteen & the E Street Band: Live in New York City.
In 1999 word Springsteen opgeneem in die Rock and Roll Hall of Fame en die Songwriters Hall of Fame. Sy liedjie "Born to Run" is deur die wetgewer van die staat New Jersey benoem "The unofficial youth anthem of New Jersey". (Ironies genoeg is die liedjie besig om die staat te verlaat.) Hy is nommer 23 op Rolling Stone Magazine se lys van die 100 grootste kunstenaars van alle tye (2004).
1973: Groete van Asbury Park, N.J.
1975: Gebore om te hardloop
1980: Die rivier
1984: Gebore in die VS.
1992: Menslike aanraking
2005: Duiwels en stof
2006: Ons sal oorwin: Die Seeger-sessies
Alterman, Eric. Dit is geen sonde om bly te wees dat u lewendig is nie: die belofte van Bruce Springsteen. New York: Little Brown, 1999. ISBN 0316038857.
Coles, Robert. Bruce Springsteen's America: The People Listening, a Poet Singing. New York: Random House, 2005. ISBN 0375505598.
Cross, Charles R. Agterstrepe: Springsteen: The Man and His Music. New York: Harmony Books, 1992. ISBN 051758929X.
Cullen, Jim. Gebore in die VS: Bruce Springsteen en die Amerikaanse tradisie. Middletown, CN: Wesleyan University Press, 2005. ISBN 0819567612.
Eliot, Marc, met Appel, Mike. Down Thunder Road. New York: Simon & Schuster, 1992. ISBN 0671868985.
Guterman, Jimmy. Runaway American Dream: Luister na Bruce Springsteen. Cambridge: Mass. Da Capo Press, 2005. ISBN 0306813971.
Hilburn, Robert. Springsteen. New York: Rolling Stone Press, 1985. ISBN 0684184567.
Moeras, Dave. Bruce Springsteen: Two Hearts: The Definitive Biography, 1972-2003. New York: Routledge, 2003. ISBN 041596928X.
Wolff, Daniel. 4 Julie, Asbury Park: 'n geskiedenis van die beloofde land. Londen: Bloomsbury, 2005. ISBN 1582345090.