Kuiken op die balkon, of Hoe ek 'n hoenderhok in 'n woonstel gemaak het * Oor plante
Kuiken op die balkon, of Hoe ek 'n hoenderhok in 'n woonstel gemaak het
Toe ek vriende besoek, het ek per ongeluk op die balkon van hul woonstel op die tiende verdieping van 'n sewentien-verdieping-gebou in die middestad uitgegaan en was amper verbaas - met 'n dosyn netjiese selle bo-op mekaar. Natuurlik was dit nie die selle self wat my verras het nie, maar hul inwoners. Dit blyk dat hulle ... henne is! Ja, ja, die mees gewone hoenders! Toe ek dit eers later agterkom, het die eienaars hulle langer as 'n jaar aangehou, want hulle was behep met gesonde voeding en omgewingsvriendelike produkte. In hierdie opsig is die eiers van die balkhenne wat die spyskaart van hierdie gesin beset het, nie die laaste plek nie. Die henne is in 'n werkende toestand gedra, wat die eienaars in staat gestel het om selfs 'n deel van die eiers wat aan die bure gelê is, te verkoop.
Waarom ek besluit het om hoenders op die balkon te kry
Hoe ek 'n hoenderhok in die hoek van die loggia gebou het
Sit vir hoenders in die balkonhaak
Destyds het ek nie die besonderhede en al die nuanses om die hoenders op die balkon aan te hou, ingepraat nie. Eerstens was dit nodig om op een of ander manier die feit van wat hy gesien het, vir homself te verteer. Hene in die stad! Tot op hierdie stadium kon ek my nie eens voorstel dat dit in beginsel moontlik is nie. Nonsens! En sou iemand my vertel dat ek binne 'n jaar sou belangstel in die onderwerp om hoenders tuis te hou en dat ek self net in die gesig sou lag?
Maar nou is daar 'n jaar verby. Dit het net so gebeur dat ek vir 'n geruime tyd sonder werk gelaat het. Hy het tuis gesit en elke sent getel. In die yskas - 'n rolbal. Dit was in die dae dat die gedagte by my opgekom het om hoenders in my eie woonstel te probeer kry. Ten minste sal ek nie van honger sterf nie, daar sal altyd 'n vars testikel aan die tafel wees, het ek geredeneer.
Daarbenewens het hy gemeen dat hoenders in 'n klein hoeveelheid teel eenvoudig is. In werklikheid word niks van u verlang nie. Hy het 'n hoekie omhein, kos vir sy lae opgesit en weet dan net self - versamel eiers. U wil dit self eet, maar daar sal oorskotte wees, en u kan dit verkoop.
Met die toewysing in die woonstel van 'n plek vir 'n mini-hoenderhok, het ek geen probleem gesien nie. Ek het 'n taamlike ruim, geglasuurde loggia gehad, waarvan die derde heeltemal gereserveer kon word vir 'n bruikbare onderneming.
Ek het my dadelik verbeel hoe ek dit met 'n traliewerk van een of ander soort gaasnette sou blokkeer, met 'n klein deur in hierdie afskorting. Dan bly dit om 'n voerder, 'n bak met water daar neer te sit, waarna u die henne veilig in die pen kan inslaan. Ek kon net in 'n stoel sit en "bamboes rook" en wag vir die eerste eiers van hulle, as 'n beloning vir hul regverdige arbeid.
Miskien was dit die feit dat hierdie saak van buite vir my redelik eenvoudig gelyk het, en my gedwing het om die idee met die hoenderhok te implementeer. Ek het dit nie in 'n lang boks uitgestel nie. Weliswaar het ek nie die kettingbande in ysterwarewinkels naby die huis gevind nie (vir die stad is dit beslis nie 'n lopende produk nie), maar ek het 'n rol draadrooster gekry wat die afwerkers gewoonlik gebruik om mure te pleister.
Op die oomblik toe ek al met 'n maatband in my hand om my loggia loop, om vas te stel watter stuk van hierdie rooster ek moes afsny, dink ek skielik: sou die ruimte vir verskillende hoenders te groot blyk te wees? Die area van die loggia, naamlik ruimte, word nie aan hulle toegewys nie.
Ek gee toe dat ek op die oomblik nie soveel aan die hoenders self gedink het nie, maar aan die moontlikheid om op een of ander manier aan onderhoud te bespaar. Alhoewel ek geen ervaring gehad het met die teel van hoenders nie, het ek tog 'n paar algemene beginsels geken vir die hantering van pluimvee. Dit was nie sonder rede dat my ouers my kinderjare in die somer- en wintervakansie na my ouma gestuur het nie, en nou hou hulle self hoenders daar!
So, byvoorbeeld, het ek geweet dat hulle in die winter in die hoenderhokke in die dorp gereeld die hele nag die lig aansteek, ten minste 'n bietjie warmte daaruit. En veral gevorderde dorps pluimveeboere installeer selfs 'n spesiale infrarooi lamp vir verhitting.
In die toekoms, nader aan die winter, sou ek ook so kry, maar ek het al daaraan gedink om 'n logiese gevolgtrekking te maak - ek sal dit nie soseer moet opwarm met die henne nie, maar met die ondergrondse ruimte van die loggia! Per slot van rekening styg hitte volgens die wette van die fisika op.
Met 'n bietjie nadenke in my brein, het ek besluit om die hoogte van die toekomstige hoenderhok tot een meter te verklein, met 'n afneembare afgedekte dak. Volgens my berekeninge bied hierdie opsie verskeie voordele tegelyk. In die winter is dit byvoorbeeld moontlik om glas daarop te sit, wat 'n deel van die warm lug daaronder sal hou.
Daarbenewens sal 'n lae dak help om die beligtingsprobleem op te los. Die liggies in die stad oorstroom immers letterlik met lig en nag, wat, dink ek, hoenders kon disoriënteer relatief tot die tyd van die dag. Ek het voorgestel dat as u 'n kombers vir hierdie nag oor die geïmproviseerde dak sit, dan sal die probleem met die lig maklik opgelos word, en my henne sal 'n voorkoms van 'n klein, maar gesellige slaapkamer kry.
As gevolg hiervan, nadat ek al gedink het aan die gemaklikhede om direk in die hoenderhok van die voël self te woon, het ek onthou dat hoenders, benewens 'n voerbak en 'n drinkbak, ook 'n baars moes hê. In hierdie verband het ek dadelik die idee gekry om 'n paar pale (asof in twee trappe) naby die verste entmuur van die geprojekteerde hoenderhok vas te maak. En sodat die voëls, wat op die top van die rostrum geleë is, nie hul kammossels op die plafonrooster rus nie, het met dieselfde plafon vorendag gekom wat nie horisontaal geplaas moet word nie, maar teen 'n helling, wat dit 'n ekstra 30 sentimeter bo die boonste borsel by die eindmuur verhoog. Hy het op hierdie manier 'n plafon met 'n helling na die voorkant van die hoenderhok gemaak.
Hierdie besluit het vir my reg gelyk. Die enigste verleentheid was dat dit nie baie gerieflik sou wees om die rommel onder die koshuise skoon te maak nie. Ek was dus ook verbaas oor die onderwerp van netheid in die huis van my toekomstige henne. Hoe kan ek so 'n klein hoenderhok skoonmaak? Wat 'n lepel of 'n tuintjie, dit is te verstane, maar waar kry jy hoenders? Hulle sal inmeng!
Die idee om uitbreidbare palette onder die versierde vloer te rangskik, was nie my innovering nie. Vir baie burgers het sy baie suksesvol gewerk aan die bou van klein hokke vir allerlei papegaaie en kanaries. Natuurlik is dit waarskynlik nie baie redelik om 'n reuse-palet vir 'n hoenderhok met 'n totale oppervlakte van meer as twee vierkante meter te maak nie. Maar die beginsel self ...
Hy het my geïnteresseerd, waardeur ek uitgevind het hoe om die vloeroppervlakte van die pen te verminder, sodat die grootte van die palet vir die opvang van rommel aansienlik verminder kan word.
Volgens my beramings kan dit bereik word met behulp van 'n ystervel, as dit onder sitpunte is, met 'n gepaste helling, parallel met die skuins plafon. Boonop sal dit gemakliker wees om rommel van gladde yster skoon te maak.
Ek het 'n soortgelyke konstruksie in die dorpie se huise gesien, maar die yster wat op hierdie manier vasgemaak is, word hoofsaaklik gebruik om henne te beskerm wat onder die sitplekke ronddwaal teen die dermbewegings van die vriende hierbo.
As ek in ag neem dat al die materiaal vooraf voorberei is, het dit my net 'n paar uur geneem om 'n hoenderhok te bou volgens hierdie plan. En ek het nie verwag dat ek hierdie taak so vinnig sou kon hanteer nie. Ek het nie vergeet om 'n voerder te maak en 'n paar nestbokse uit die planke te sit waar die henne eiers kan lê nie.
Die hoenderhok het uitgekom! Nou kon ek net nie wag om dit vinnig te bevolk nie. Nadat ek die optimale aantal toekomstige inwoners beraam het, vestig ek my op vyf henne en een haan. Waar sou dit sonder hom wees?
Die volgende dag het ek uit die stad gegaan, na een klein privaat pluimvee-boerdery, waar, soos ek deur kundige mense gesê is, dit moontlik was om jong diere te koop wat oor 'n maand en 'n half sou begin haas. Die rasse van hoenders het ek nie verstaan ​​nie. Het pas die wat die verkoper aan my aangebied het, gekoop. Hy het hulle in 'n kartondoos geplant en sy goed geprys. Ek het na die jongelinge gekyk en naïef gevra: waar is die haan?
Die verkoper het geglimlag en my verlig dat ek natuurlik 'n haan by hom kan koop, maar hierdie henne het nie 'n 'man in die huis' nie, hulle sal sonder hom gedra word. Die enigste ding is dat die eiers onder hulle onbevrug sal bly, en as ek besluit om 'n broeipen op hulle te plant of hoenders in 'n elektriese broeikas te probeer verwyder, sal niks van hierdie onderneming kom nie. Anders sal die eiers van die "ongetroude" henne nie op enige manier verskil van dié waarvan die haan in sekere opsigte voorgekom het nie.
Ek het gedink dit is ten goede. In die hart was ek selfs bang dat as 'n haan op my loggia neerkom, ek nie net na my bure sou moes luister nie, maar ook van inwoners van die hele mikro-distrik, wat amper nie van hul kant sou wou wakker word nie. Wel, een minder probleem.
Jong mense in hul nuwe huis het vinnig vinnig gemaklik geraak. Ek het op die eerste dag geen plek gevind nie. Byna elke uur het ek na die loggia gegaan om my voëls te gaan ondersoek. Of miskien eerder jouself. Dit het nie in my kop gesit dat ek nou op die loggia ... henne leef nie.
Maar 'n maand later, tot my groot vreugde, het ek reeds die eerste eier wat hulle gelê het, in my hand gehou!