Maak die internet jou werklik slimmer?
"Daar is tye wanneer mense die feit dat hulle aanlyn gegaan het heeltemal ignoreer. Hulle dink hulle ...
Hoe die brein die liggaamsbakterie help
Die brein kan nie net ons gedagtes en basiese fisiese funksies beheer nie. Onlangse studies dui aan ...
Alex Lickerman besturende direkteur
Wat skei mense wat uiteindelik slaag van diegene wat misluk, volgens sielkundige Dean Simonton, is bloot 'n groter aantal drieë en 'n bereidwilligheid om te bly misluk. Mense wat daarin slaag, slaag nie daarin nie omdat hulle noodwendig slimmer of meer kreatief is as mense wat nie (dit wil sê hul verhouding van suksesse tot mislukkings is nie beter as enigiemand anders nie). Hulle slaag daarin omdat hulle 'n groter verdraagsaamheid vir mislukking het, selfs paradoksaal ly meer mislukkings as mense wat doen nie slaag.
Persistensie en Sukses
Nie daardie volharding is noodwendig meer belangrik as talent nie, het ek aan Tanya gesê. Waarskynlik, geen mate van volharding in die afwesigheid van talent sal tot briljantheid lei nie. Maar briljant of nie, sukses kom gewoonlik net by diegene wat aanhou.
"Dit is presies waarom ek aanhou misluk," het Tanya in 'n selfvervalste toon gesê. 'Ek hou aan om op te gee.' Sy skud haar kop in selfafkeer.
"Maar dan probeer jy weer," het ek uitgewys. "Soos jy nou is."
"En dan stop ek weer," het sy gesê. "Soos ek nou wil."
Ek het my verlof geknak. Dit was 'n argument wat ek nie kon wen nie - en ek wou selfs nie wen nie. Sy het haar geeste nodig gehad, nie haar gedagtes gekritiseer nie. "Ek is jammer, jy voel so gedemoraliseer," het ek gesê. "Ek het gedink om jou te vertel dat die Nasionale Gewigsbeheerregister jou sal aanmoedig."
"Hoekom?" het sy gesê. "Omdat hulle almal kon doen wat ek nie kan nie?"
"Nee," het ek gesê. "Omdat hulle is alles net hou van jou."
Ten spyte van oorvloedige waarskuwings dat ons nie onsself teen ander moet meet nie, doen die meeste van ons nog steeds. Ons is nie net betekenis-soekende wesens nie, maar ook sosiale mense, en maak voortdurend interpersoonlike vergelykings om onsself te evalueer, ons status te verbeter en ons selfbeeld te verbeter. Maar die probleem met sosiale vergelyking is dat dit dikwels terugval. Wanneer ons onsself vergelyk met iemand wat beter doen as wat ons is, voel ons dikwels onvoldoende om nie so goed te doen nie.
Wat veroorsaak dat sosiale vergelyking ons nie verdeel nie, maar om ons te bestuur? Volgens onlangse navorsing kan die truuk wees om ons te vergelyk met mense met wie ons persoonlik identifiseer en wat 'n pad na sukses gevolg het wat ons glo ons kan onsself volg. Ook belangrik is ons oortuiging dat die mense met wie ons ons vergelyk, nie geslaag het nie as gevolg van spesiale vermoë, posisie of geluk maar as gevolg van hul eie pogings.
Trouens, poging is so 'n belangrike kwessie wat selfs negatiewe rolmodelle kan ons inspireer en motiveer as ons glo hulle het misluk omdat hulle het nie werk hard genoeg. So nie net kan die streng dieet wat drie keer per week uitgeoefen het en honderd pond verloor het, ons motivering en entoesiasme versterk nie. So kan die aartappel wat as gevolg van 'n gebrek aan moeite gebly het, steeds dieselfde gewig het.
Wanneer ontmoediging staak
Aan die ander kant, as ons 'n positiewe rolmodel kies wat 'n pad na sukses behaal het, het ons doen nie dink ons ​​kan volg, of as die mense met wie ons ons vergelyk lyk, toegerus is met spesiale vermoëns wat ons dink ons ​​ontbreek, sal nie net sosiale vergelyking werk nie, dit kan ons meer ontmoedig voel as voorheen.
Verder, as ons in vergelyking met onsself vergelyk met ander wie se prestasies ons bewonder, vergelyk ons ​​ons spesifieke resultate aan hulle s'n - gefokus op die feit dat hulle gewig verloor het, 'n boek gepubliseer het of 'n verhoging verdien het, maar op die aantal van die pond wat hulle verloor het, die gehalte van die skrif wat hulle gepubliseer het, en die bedrag van die verhoging wat hulle verdien het - die gevolge van sosiale vergelyking sal waarskynlik terugkeer. In plaas daarvan om ons aan te moedig, sal opwaartse vergelyking waarskynlik wees ontmoedig ons ("Sy skryf is soveel beter as myne, ek kan ook glad nie skryf nie") en afwaartse vergelyking sal waarskynlik moedig ons ("Ek kan beslis beter skryf as daardie").
So, wanneer ons moedeloos word, het ek aan Tanya gesê, ons kan onsself aanmoedig deur te soek na voorbeelde van suksesvolle werk wat ons inferior aan ons beskou (egter huursoldaat so 'n strategie mag lyk) of deur 'n rolmodel te vind wat 'n pad na sukses gevind het wat ons dink ons kan onsself volg. "Daarom het ek die register opgevoed," het ek afgesluit. "Omdat dit nie gevul is met triathletes en tennis voordele nie. Dit is vol huisvroue en onderwysers. En vroue uit Indiana."
Glo in ons vermoë
Tanya staar na my vir 'n paar oomblikke in stilte. "Maar as ek dit regtig nie kan doen nie?" het sy uiteindelik gesê. "Soms vermoë, posisie en geluk do speel 'n rol in sukses. "
"Miskien kan jy nie soveel verloor as iemand anders nie," het ek gesê. "Maar jy moet gewig verloor. Natuurlik kan jy. Jy moet net glo dat dit moontlik is."
Sy het 'n lang asem uitgeasem. "Jy het 'n pil daarvoor?"
Navorsing dui daarop dat hoe groter ons oortuiging is dat ons iets kan doen, hoe groter is die waarskynlikheid dat ons dit eintlik kan doen. In 'n studie van rokers, byvoorbeeld, het vakke wat hulself selfs matig selfversekerd geag het dat hulle kon ophou tien keer meer geneig om te slaag as vakke wat dit nie gedoen het nie.
Optimisme lewer volharding
Die rede waarom optimisme resultate oplewer, is nie dat ons noodwendig geneig is om te probeer nie harder wanneer ons dink dat 'n doel bereikbaar is; Ons is eerder geneig om te probeer meer gereeld. Optimisme, met ander woorde, gee aanhoudendheid, want niks blyk ons ​​te laat gaan soos 'n gelukkige sukses moontlik is nie. En niks hou ons in om te glo dat sukses moontlik is, selfs in die gesig van mislukking, soos om ons vermoëns te oorskat.
Belangrik, maar studies toon ook dat wanneer hoë verwagtinge vir sukses is geregverdig - dit is wanneer hulle gegrond is akkuraat evaluasies van beide ons vermoëns en die omstandighede wat ons in die gesig staar - sulke optimisme word eintlik 'n selfvervulende profesie. Dit verhoog die werklike waarskynlikheid van sukses. Met ander woorde, optimisme help ons om suksesvol te wees, maar eers wanneer dit verdien word.
"So, hoe verdien ek dit?" Tanya wou weet.
"Nie deur jouself te mislei om te dink jy is beter as wat jy is nie," het ek geantwoord. "Deur jouself te verander in iemand wat eintlik is."
Kopiereg 2012 Alex Lickerman. Alle regte voorbehou.
Die ongesonde gedagte: op die wetenskap van die bou van 'n onverwoestbare self
deur Alex Lickerman MD.
Alex Lickerman, MD, is 'n dokter en voormalige direkteur van primêre sorg aan die Universiteit van Chicago. Hy is ook 'n praktiserende Nichiren Boeddhist en leier in die Nichiren Boeddhistiese Lê organisasie, die Soka Gakkai International, VSA (SGI-VSA). Dr Lickerman is 'n produktiewe skrywer wat geskryf het vir mediese handboeke, nasionale handelspublikasies en selfs vir Hollywood met 'n aanpassing van Milton's Paradise Lost. Dr. Lickerman se blog "Happiness in this World" is gesindikeer op die webwerf van Sielkunde Vandag, en ontvang meer as honderd duisend unieke besoekers per maand. Besoek gerus sy webwerf by www.alexlickerman.com.
by Alex Lickerman besturende direkteur
Mense wat gereeld aan paniekaanvalle ly, sal dikwels sê dat dit veroorsaak dat dit ...
Herman Hesse het eenkeer geskryf dat wysheid, as dit hardop gepraat word, altyd 'n bietjie dwaas klink. Miskien ...