L 6-40 Ligte tenk - Inligting
L 6-40 Ligte tenk
Die L 6-40 Light Tank was die eerste Italiaanse ligte tenk wat toegerus was met 'n ten volle deurkruisende rewolwer. Alhoewel dit 'n groot verbetering was op die vroeëre rewolwer tenks van die L 3 -reeks, is dit nie in groot hoeveelhede vervaardig nie en het dit dus min invloed op die gevegte.
Fiat het in 1936-37 begin werk aan 'n verbeterde ligtenk toe hulle prototipes van 'n tenk van 5 ton vervaardig het. Die eerste prototipe verskyn vroeg in 1936 en was gewapen met 'n 37 mm-tenkgeweer wat in die bobou gedra is, maar sonder 'n rewolwer. Hierdie masjien is gebruik as die basis van die tweede prototipe, met 'n toring gewapen met twee 8 mm -masjiengewere. Die derde prototipe het die 37 mm -geweer in 'n fasetvormige rewolwer gedra wat aan die linkerkant verreken is. Die 5 ton gebruikte torsie -armvering. Dit is slegs gebruik vir roetes en opleiding, maar was die basis van die L 6-40.
Die Italiaanse leër het spoedig belang gestel in die L 6, en in 1939 het 'n bevel gelas dat 583 van die nuwe tenk gewapen moet wees met 'n 20 mm kanon en 'n koaksiale masjiengeweer. Die nuwe tenk sou in 1940-41 afgelewer word. Ontwerpwerk aan die L 6 het in 1939 plaasgevind. Die prototipe is in 1940 getoets en die produksie het eintlik in 1941 begin. Die produksie van die L 6 -tenk is in 1942 voltooi nadat die bestelling tot slegs 283 verminder is. Die res van die bestelling is omgeskakel aan een vir Semovente da 47 ligte tenk vernietigers.
Die L 6-40 het twee tweewiel-padwielmotors aan elke kant, 'n agterste leeglêer wat ook as 'n padwiel gedien het, en 'n verhoogde dryfwiel aan die voorkant. Daar was drie retourrollers. Die rewolwer is ongeveer halfpad langs die romp gemonteer (na links verskuif), en die voorkant van die bobou was gelyk aan die voorkant van die rewolwer, wat 'n eienaardige voorkoms van die kant af gegee het. Die tenk is aangedryf deur 'n 68 pk SPA 18 VT viersilinder vloeistofgekoelde inlyn -enjin, gemonteer aan die agterkant van die tenk. Normale tenks was toegerus met 'n enkele RF 1 CA -radiostel, terwyl 'n kommando -tenk -weergawe ook 'n RF 2 CA -radio gekry het.
Die L 6-40 tree in diens as 'n verkenningstenk en vervang die vroeëre L 3-33 en L 3-35 (die L 3-38 kom te laat om die diens te sien). Die L 6 is deur kavallerie- en Bersaglieri -eenhede gebruik, en daar was gevegte in Noord -Afrika, met die Italiaanse 8ste leër in Rusland en op die Balkan. Dit is ook laat in 1942 in die besetting van die as van Vichy Frankryk gebruik.
'N Klein aantal L 6 tenks is na die Italiaanse wapenstilstand van September 1943 gebou en is deur die Duitsers en die Fascistiese staat in Noord-Italië gebruik vir anti-partydige pligte. Sommige van hierdie tenks het 'n afgedekte 8 mm Breda Model 38-masjiengeweer gekry vir ekstra beskerming tydens gevegte op kort afstand.
Die L 6-40 is ook vervaardig as 'n beveltenk, met twee radio's en prominente antennes. By sommige van hierdie voertuie is die rewolwer verwyder of 'n vergrote bobou met 'n skietgeweer.
Gewig: 6,8 ton
Bewapening: 20 mm geweer plus een masjiengeweer
Pantser: 6-40 mm
Enjin: 68 pk SPA 18 VT vier -silinder vloeistofgekoelde inlyn -enjin
Topsnelheid: 26 km / h
Lengte: 12,6 voet
Hoogte: 6,15 voet
Geskryf deur: Dan Alex | Laaste wysiging: 21/05/2018 | Inhoud en kopie www.MilitaryFactory.com | Die volgende teks is eksklusief vir hierdie webwerf.
Die Carro Armato L6/40-reeks is van 1939 tot 1944 vervaardig deur die Italiaanse onderneming van Fiat-Ansaldo, waarna 283 voorbeelde uiteindelik gemaak is. Beide die Italiaanse en Duitse leërs het in hierdie verskillende veldtogte gebruik gemaak van hierdie ligte tenk, meestal gedurende die vroeë fases van die Tweede Wêreldoorlog. middeljare. Vir wat dit ontwerp is, was die L6/40 -reeks 'n voldoende tenk wat sleutelgebiede voor die hoofvegmag kon herken en, indien nodig, vyandelike ligte gepantserde voertuie met sy primêre bewapening kan inskakel. Middel- en swaar tenks was egter uiteindelik in die mode by die Geallieerde leërs, wat daartoe gelei het dat die L6/40 - en sy verwante tipes - verouderd geraak het as "direkte aanval" -voertuigvoertuie. Ongeag, die L6/40 is deur hul opsieners deurlopend gedwing tot direkte gevegte teen oorweldigende kans. Die L6/40 was ongeveer ekwivalent in omvang, vorm en funksie met die Duitse Panzer II -reeks ligteks.
Na die Eerste Wêreldoorlog het die ligte tenk al die woede bewys vir kieskeurige, begrotingsgerigte militêre kliënte van die wêreld. As sodanig het Fiat-Ansaldo besluit om 'n nuwe ligtenk te ontwerp op grond van sy suksesvolle Carro Armato L3 "tenk" vir die uitvoer. Die L3 is gedurende die vroeë deel van die dertigerjare ontwikkel- self sterk beïnvloed deur die suksesvolle Britse ontwerpte Carden Lloyd Mark VI Tankette- en begin in 1935 met reeksproduksie, tot 1938, met 2500 voorbeelde wat uiteindelik gelewer is. Die tipe sien feitlik onmiddellik aksie en gedurende 'n verskeidenheid konflikte in Europa, insluitend die Spaanse burgeroorlog - wat in werklikheid 'n aktiewe toetsveld was vir die as voor die Tweede Wêreldoorlog. Die L3 was in diens tot ongeveer In 1944, toe dit duidelik was dat die tenk oortref is deur die meeste ander tenks wat in die veld gedryf word en die stadium van die oorlog - wat in wese 'n einde aan die ouderdom van die tenk bring. Ongeag, die wydverspreide gebruik en beproefde eienskappe van die voertuig het dit 'n verstandige idee gemaak om 'n uitloper op grond van die tipe te vervaardig.
As sodanig het verskeie prototipes gou na vore gekom. 'N Vroeë vorm het 'n 37 mm -hoofgeweer in 'n syspon gemonteer met 'n deurkruishooftoring wat 2 x 8mm Breda -masjiengewere huisves. In 'n ander vorm is die 37 mm -hoofgeweer in die rewolwerinstallasie saam met 'n enkele 8 mm -koaksiale masjiengeweer. Nog 'n ander ontwerp -inisiatief het die kanonbewapening heeltemal uitgeskakel en 2 x 8 mm masjiengewere in die rewolwer aangebring. Teen 1939 is die ontwerp afgehandel met 'n 20 mm Breda Model 35 -reeks hoofgeweer en 'n koaksiaal gemonteerde 8 mm Breda Model 38 -reeks masjiengeweer - albei in 'n deurkruis. Die tenk sal beman word deur twee personeel wat bestaan ​​uit die bestuurder en die bevelvoerder. Ongelukkig vir die bevelvoerder, sou hy ook as die kanonnier (van beide wapens) en laaier moes verdubbel. Toe die Italiaanse owerhede hierdie nuwe ontwerp teëkom, was die belangstelling so groot dat die tipe formeel in die Italiaanse weermagdiens as die "L6/40" aanvaar is. L6/40's is afgelewer by afwagtende Italiaanse kavallerie- en verkenningselemente.
Dit is opmerklik dat die Italiaanse leër 'n unieke, soms verwarrende, identifikasiestelsel vir hul tenks gebruik het. In die geval van die "L6/40" breek die benaming eintlik baie gerieflik af om verskillende identifiseerbare stukke duidelik te benoem. Die "L" het "lig" (of "Leggero" in Italiaans) aangedui om die ligklassifikasie van die L6/40 -reeks te dek. Die gebruik van die nommer "6" gee 'n aanduiding van die voertuig se algemene gewig, terwyl die "40" niks meer was as 'n identifikator wat gebruik is om die voertuig se jaar van formele aanvaarding in diens te neem nie.
Die L6/40 was in elk geval 'n hoogs konvensionele ligtenkstelsel. Met sy 'ligte' tenk -klassifikasie, was die L6 -ontwerp verseker van drie primêre eienskappe - goeie spoed, ligte wapenrustingsbeskerming en beperkte bewapening. Spoed ('n inherente nageslag van beide 'n soliede kragbron en beskerming teen ligte wapenrusting) was noodsaaklik vir sulke tenks in die verkenningsrol of vir deurbraakmaatreëls teen ingegrawe vyandelike personeel waar voordeel langs die flanke noodsaaklik was. Sy bewapening was in staat om ewe ligte gepantserde voertuie te hanteer en hoë-plofbare skulpe kon gebruik word om die konsentrasies van vyandelike troepe te verdryf. Die L6/40 weeg 'n hanteerbare 7,5 ton en word aangedryf deur 'n enkele 4-silinder enjin uit die Fiat SPA 180-reeks wat 70 perdekragte konvensioneel op die agterste romp ontwikkel. Die maksimum spoed van die pad was ongeveer 26 myl per uur, terwyl die werkafstand tot 120 myl beperk is. Pantserbeskerming wissel van 6 mm tot 40 mm op verskillende vlakke, met kritieke fasette wat die hoogste prioriteit geniet. Die konstruksie van die romp was van vasgemaakte pantserpanele, alhoewel klinknaels by die meeste tenkontwerpe gou uit die guns val. Bewapening sentreer op 'n 20 mm-hoofgeweer, terwyl anti-infanterie-verdediging deur 'n enkele 8 mm-masjiengeweer voorsien word met onderskeidelik 296 en 1 560 rondtes. Die hoofgeweer is gemonteer op 'n 360-grade, met die hand aangedrewe rewolwer wat aan die linkerkant van die middellyn verskuif is terwyl die masjiengeweer koaksiaal langs die hoofgeweer gemonteer is. Die hoofgeweer het 'n hoogte van +20 tot -12 grade behaal om 'n mate van buigsaamheid te verseker. Die spoorstelsel bestaan ​​uit vier verdubbelde padwiele aan die rompkant, met die aandrywingstang voor en die spoorrol agter. Die luier was veral baie laag en het in wese as 'n vyfde padwiel gedien. Drie spoorretourrollers het die dun gesegmenteerde spoorafdelings langs die boonste romp se sye gelei. Die boonste romp het effens hoekige oppervlaktes gehad, terwyl die rewolwer meer skuins hoeke vertoon het - hoewel geen van die ontwerp werklik 'ballisties -vriendelik' was nie. Die bemanning het die tenk binnegegaan/verlaat via 'n toringsluik of 'n luik aan die regterkant van die romp. Oor die algemeen was die afmetings van die L6/40 sodanig dat dit 'n algemeen lae profiel behou en 'n moeilike teiken gemaak het om effektief op afstand met enige akkuraatheid te kan ingaan.
Die L6/40 was vinnig besig om gevegsoptrede te sien met die uitvoering van die Balkan -veldtog wat begin in Oktober 1940. Die veldtog het die gesamentlike magte van Duitsland, Italië, Albanië, Hongarye, Bulgarye en Roemenië binnegeval om die soewereine nasies van Griekeland en Joegoslavië binne te val. Die aangedrewe as het uiteindelik die oorwinning behaal oor die gesamentlike geallieerde magte wat die Britte, Australiërs, Nieu -Seelanders, Grieke en Joegoslawe ingesluit het in Junie 1941. Toe Duitsland die Sowjetunie amptelik binnedring deur "Operasie Barbarossa", was die Italiaanse L6/40's ook deelnemers en was verder te sien in die daaropvolgende offensiewe wat die Sowjetunie byna verpletter het. Teen hierdie tyd was die L6/40 -reeks egter verouderd, alhoewel hulle steeds as diens in die stryd gedwing word. L6/40's dien toe as deel van die as -kontingent wat in Noord -Afrika gebruik is in 'n poging om die geallieerde vooruitgang te stop. Uiteindelik is die as -magte in hierdie gebied van die wêreld verydel en heeltemal uit Noord -Afrika gedwing - die strop begin toeneem. In die laaste dae van die Italiaanse deelname aan die Tweede Wêreldoorlog as 'n as -mag het die gevegsaksies met L6/40 ligte tenks afgesluit. Dit is te sien in die verdedigingsgesindhede op strategiese plekke in Sicilië en Italië. Uiteindelik is Axis Italy in September 1943 tot oorgawe gedwing en sou hy hom binnekort by die geallieerde saak aansluit in die strewe na Berlyn.
Variante van die basiese L6/40 ligte tenkreeks sluit in 'n bevelvoertuig, vlamprojektor, ammunisiedraer en selfaangedrewe aanvalsgeweer. Die bevelvoertuig is aangevul met 'n uitgebreide kommunikasiesuite sowel as 'n buitelug-rewolwer, wat die veldbevelvoerder 'n onbelemmerde siening bied van die aksie wat voorlê. 'N Enkele masjiengeweer van 8 mm is vir verdediging gebruik, maar dit is vervals om te voorkom asof die groter 20 mm-gewapende tenks is, sodat vyandelike tenkwaens nie die waardevolle kommunikasie-relais van die slagveld kon identifiseer nie. Die vlamprojektorweergawe het die kanonbewapening in die rewolwer vervang met 'n vloeibare vuurwerper. Die ammunisiedraer wat gevolg is, is gebruik om projektiele aan selfaangedrewe gewere te verskaf en is met 'n enkele 8 mm-masjiengeweer verdedig. Miskien is die mees opvallende L6/40-ontwikkeling die Semovente 47/32 selfaangedrewe geweer. In Semovente 47/32s is die oorspronklike L6/40 -rewolwer verwyder ten gunste van 'n vaste, gepantserde bobou wat 'n swaarder, sterker veldgeweer van 'n kaliber van 47 mm monteer. Die produksie van hierdie tipe bereik ongeveer 300 voorbeelde teen die einde van die oorlog. Verbasend genoeg oortref die flink klein L6/40 -reeks die Italiaanse deelname aan die Tweede Wêreldoorlog sowel as die hele oorlog self. Dit is gebruik in beperkte veiligheidsrolle in 'n heropbou van oorloggeteisterde Italië onder beheer van militiese magte tot in die vyftigerjare, waarna die reeks amptelik en uiteindelik uit operasionele gebruik is.
Alhoewel die L6/40 geen groot variante gehad het nie, het dit verskeie gespesialiseerde weergawes gehad. Een hiervan was 'n weergawe genaamd die Lf wat die tenk se hoof rewolwer vervang het met 'n vuurwerper en 44 liter brandstof gedra het. Dit is egter onbekend of hierdie variant ooit gevegte gesien het. Α ] Verskeie L6/40's is ook ingerig as bevelvoertuie met oop boewe en ekstra radiotoerusting. Die onderstel van die L6/40 is ook gebruik vir die Sevomente 47/32 selfaangedrewe geweer, wat gewapen was met 'n 47 mm-rewolwer. Α ]
'N Carro Armato L6/40 wat in Albanië werk
Die L6/40 was gebaseer op die Britse Carden-Loyd Mk. VI-tanket, en is in die laat 1930's ontwerp deur Fiat-Ansaldo met die doel om uitgevoer te word. Produksie begin in 1939. Α ]
Toe die Tweede Wêreldoorlog begin, is die L6/40 hoofsaaklik gebruik vir gewapende verkenning deur die Italiaanse leër. Α ] Hulle is ontplooi in die Oosfront, sowel as in die Noord-Afrikaanse en Mediterreense veldtogte, gewoonlik saam met selfaangedrewe artillerie. Namate Italië egter meer en meer tenks verloor het, het L6/40's begin om as kavallerie -eenhede in die voorste linies gebruik te word, 'n rol waarin dit blykbaar verouderd was. Produksie eindig in 1944 met ongeveer 283 voorbeelde gebou. Α ] Na die Italiaanse wapenstilstand is L6/40's steeds deur Nazi -Duitsland gebruik.
Italiaanse L6/40 ligte tenk
Ons het soveel voorraad moontlik, maar soms moet hierdie produk spesiaal vir u deur ons kundige personeel gegiet word. As u bestelling hierdie item bevat, kan dit nog 'n paar dae neem voordat ons dit stuur.
Hierdie produk word ongemonteerd en ongeverf verskaf. Gom en verf is nie ingesluit nie. Plakkers word nie verskaf nie.
Die Fiat L6/40 was 'n ligte tenk wat sedert 1940 deur die Italiaanse weermag gebruik is en was die belangrikste tenk wat deur die Italiaanse magte in die Noord-Afrikaanse veldtog sowel as aan die Oosfront langs die L6/40-gebaseerde Semovente 47/32 geveg is selfaangedrewe geweer.
Die amptelike Italiaanse benaming was Carro Armato (Gepantserde tenk) L6/40. die "L" is vir Leggero (lig), gevolg deur die gewig in ton (6) en die jaar van aanneming (1940).
L6/40 ligte tenks is deur die Italianers gebruik in die Balkan -veldtog, in die oorlog teen die Sowjetunie, in die laaste stadiums van die Noord -Afrikaanse veldtog en ter verdediging van Sicilië en Italië.
Alhoewel dit 'n goeie ligte tenk was vir sy grootte en 'n verbetering in vergelyking met die tenkpype wat algemeen in die Italiaanse weermag was, was dit reeds teen die tyd van die bekendstelling daarvan verouderd. Die lae silhoeët van die voertuig het dit nuttig gemaak vir verkenning, en die bewapening was effektief teen enige ligte voertuie wat dit mag teëkom.
As gevolg van die gebrek aan 'n geskikte medium tenk, is dit egter dikwels in 'n gevegsrol gebruik, waarvoor dit taamlik onvoldoende was.
Die L6/40 was nog in gebruik na die oorlog met die Italiaanse milisie totdat dit gedurende die vroeë 1950's uitgeskakel is.
Modelle ongemonteerd en ongeverf verskaf
Italiaanse Carro Armato L6/40 Light Tank
Die L6/40 was 'n ligte tenk wat die Italiaanse weermag van 1940 tot en met die Tweede Wêreldoorlog gebruik het. Dit is deur Ansaldo ontwerp as 'n uitvoerproduk en is deur die Italiaanse leër aangeneem toe amptenare van die ontwerp verneem en belangstelling uitspreek. Dit was die hooftenk wat die Italiaanse magte in diens geneem het wat langs die Oosfront langs die L6/40-gebaseerde Semovente 47/32 selfaangedrewe geweer geveg het. L6/40's is ook gebruik in die Noord -Afrikaanse veldtog, en ter verdediging van Sicilië en Italië.
Die L6/40 was die hooftenk wat deur die Italiaanse magte wat aan die Oosfront geveg het, gebruik het. Die L6 het geveg langs die L6/40-gebaseerde Semovente 47/32 selfaangedrewe geweer.
Alhoewel dit 'n goeie ligte tenk was vanweë die grootte en 'n verbetering ten opsigte van die tenks wat algemeen in die Italiaanse leër was, was dit reeds teen die tyd van die bekendstelling daarvan verouderd. Die lae silhoeët van die voertuig (ietwat langer as die gemiddelde man) maak dit nuttig vir verkenning, en die bewapening daarvan was effektief teen enige ligte voertuie wat dit teëkom. As gevolg van die gebrek aan 'n geskikte medium tenk, is dit egter dikwels in 'n gevegsrol gebruik waarvoor dit nie geskik was nie.
Die L6 is ook deur die Duitse weermag gebruik. In 1943 is 26 Italiaanse L6's gevang en gebruik deur die Hrvatsko domobranstvo van die Onafhanklike Staat Kroasië. Die L6/40 is na die oorlog gebruik deur die Italiaanse milisie totdat dit tydens die vroeë 1950's uitgeskakel is.
Geskatte afmetings: 8,6 mm breed x 18 mm lank x 9,6 mm hoogte
Geskatte gewig: 1 gram
L 6-40 Light Tank - Geskiedenis
/Voertuie/As/Italië/01-LightTanks/Ansaldo-L6-40/File/4-Conversions.htm | Laaste opdatering: 21-07-2020
Liste des Conversions du L6/40:
L6/40 (Lf): Char lance-flamme dont canon de 20 mm avait & eacutet & eacute remplac & eacute par un projectecteur (le m & ecircme que celui du L3 Lf). Dit is moontlik om seker te wees dat ons nie werk nie en dat ons op die Balkan kan bly (200 L vloeistof ontvlambaar).
L6/40 Kommando: Lugversorging vir ou en elektroniese radio RF-1-CA.
Portamunizioni L40: Vervoer van ammunisie kan ook gebruik word.
Sermovente da 47/32 L40: Canon motorarm en 'n canon van 47 mm (49 staatsgrepe). Toerusting vir 3 gaste.
Carro Cannone Modello 36: Weergawe van Carro d'Assalto Modello 36 arm & eacute dont le canon de 37 mm & eacutetait plac & eacute en caisse. La tourelle & eacutetait & eacutequip & eacutee d'une mitrailleuse de 6.5 mm.
Elke item in ons voorraad is geïnspekteer, baie streng gegradeer en ingepak om dit te beskerm.
Krimp toegedraai. Nog in die oorspronklike krimpfolie van die fabriek, met kondisie sigbaar deur krimp. Byvoorbeeld, "SW (NM)" beteken krimp in 'n byna mint-toestand.
Byna nuut. Soos nuut met slegs die geringste dra, baie keer nie te onderskei van 'n muntstuk nie. Naby perfek, baie versamelbaar.
Bord- en oorlogspeletjies in hierdie toestand vertoon baie min tot geen dra nie en word as stoot beskou, tensy daar op die toestandnota ongeslaan is.
Uitstekend. Ligte gebruik, maar amper soos nuut. Kan baie klein rugvoue of geringe hoekskade toon. Absoluut geen trane en geen merke nie, 'n versamelbare toestand.
Baie goed. Gebruik. Kan mediumgrootte voue, hoekvlekke, klein skeurtjies of skrape, klein vlekke, ens hê, volledig en baie bruikbaar.
Baie goed gebruik, maar volledig en bruikbaar. Kan gebreke hê soos trane, penmerke of markering, groot voue, vlekke, merke, 'n los kaart, ens.
Uiters goed gebruik en het groot gebreke, wat te veel is om op te noem. Item is voltooi tensy dit aangedui word.
'N Ligte tenk L6 is oorgelaat aan Russiese infanterie
Waarskynlik was hierdie een (RE3579) vol brandstof, maar dit het niks te doen met T34 en KV nie (en BT ens.).
'N Paar dosyne L6 was die enigste pantserkorps van Armir.
Aan JR: dit was die foto wat ek in die ander plasing vir u vertel het oor L6 in die oostelike front.
Ag ek sien nou, ek het gedink jy praat oor die algemeen oor die Italiaanse wapenrusting met jou laaste pos.
Ek praat ongelukkig nie Italiaans nie, ek sal nie veel van die inligting op hierdie webwerwe verstaan ​​nie:/
Daar was ander semoventes, maar nie met die ARMIR aan die Russiese front nie. Kyk hier:
Vir die verhaal van Armir kan ek 'n paar webwerwe voorstel, maar.
Vir die verhaal van Armir kan ek 'n paar webwerwe voorstel, maar dit is in Italiaanse taal.
Was sommige Semoventes nie ook baie suksesvol nie? Ek dink die Duitsers was mal daaroor om dit te gebruik, soms verkies hulle dit bo hul eie STUGS.
Die verhaal van die Italiaanse troepe wat die omsingeling verbreek, is interessant; het u meer inligting? (die .
Die verhaal van die Italiaanse troepe wat die omsingeling verbreek, is interessant; het u meer inligting? (die beskrywing van die ander foto bevat ongelukkig nie veel inligting self nie:/).
Presies. Maar dit is die gewone geskiedenis van Italiaanse soldate in elke front. M13's het geen kanse teen Matildas en Shermans gehad nie. U moet in ag neem dat die grootste anti-tenk-kaliber die 47/32 was. behalwe die 90/53 dubbelkeuse AA-AT.
Tog kon die Italiaanse troepe, sonder, swaar artillerie en gepantserde magte, na 'n terugtog in die bevrore steppe, te voet die vyand se omsingeling breek.
Met ander woorde, die Italiaanse tenkspanne moes daar sterf sonder om 'n ware stryd met die Sowjet -tenks te voer.
Net hierdie ligte tenks en 'n paar semoventi 47/32 gebaseer op dieselfde L6.
Het die Italianers slegs die tankette in Rusland gebruik? Is daar geen ander tenks soos die M13/40 nie?
/Voertuie/As/Italië/01-LightTanks/Ansaldo-L6-40/File/2-Design.htm | Laaste opdatering:
L '& eacutequipage du L6/40 & eacutetait compos & eacute de 2 hommes. Le pilote prenait place dans le compartiment de conduite & agrave l'avant (& agrave droite). L'acc & egraves & agrave la caisse se faisait via une large trappe mont & eacutee sur charni & egraveres situ & eacutee sur la partie droite de la superstructure. Sur le glacis, une large trappe permettait d'atteindre la transmission et les commandes finales qui actionnaient les barbotins situ & eacutes & agrave l'avant. La direction & eacutetait obtenue en freinant sur un des deux chenilles.
Die bemanning van L6/40 bestaan ​​uit 2 mans. Die bestuurder het in die stuurkompartement voor (aan die regterkant) gaan sit. Die toegang tot die romp is gedoen via 'n breë luik wat aan skarniere aan die regterkant van die bobou gemonteer is. Op die gletsers het 'n breë luik die transmissie bereik en die laaste opdragte wat die voorste tandwiele in werking gestel het. Die stuur is verkry terwyl hy op een van die twee spore vertraag het.
La plaque frontale de la superstructure accueillait sur sa droite la fen & ecirctre de vision du pilote mont & eacutee sur charni & egraveres. Cette derni & egravere laiss & eacutee ouverte hors combat & eacutetait dot & eacutee d'un sabord de vision pour assurer la vision de pilote lorsque la fen & ecirctre & eacutetait ferm & eacutee (situation de combat). Le pilote disposait aussi d'un & eacutepiscope fixe situ & eacute sur le toit de la superstructure juste au au dessus de la fen & ecirctre.
Die voorste plaat van die bo -konstruksie het aan die regterkant die venster van die bestuurder van die bestuurder op die skarniere gehuisves. Laasgenoemde is in geen gevegsituasie oopgelaat nie en is toegerus met 'n visiehawe om die bestuurder se visie te verseker wanneer die venster gesluit word (gevegsituasie). Die bestuurder het ook 'n vaste episkoop op die dak van die bobou bo -aan die venster gehad.
Ligte tenkprototipes kom by Fort Bragg aan vir evaluering van soldate
OPDATEER — Hierdie verhaal is opgedateer om die aard van die MPF -rewolwer en onderstel op die GDLS -aanbod meer akkuraat te weerspieël en om meer besonderhede oor beide die ondernemings se prototipe afleweringsvordering in te sluit.
WASHINGTON - Prototipe kandidate wat meeding om die nuwe ligtenk vir die Amerikaanse infanterie te word, word by die 82ste Airborne Division in Fort Bragg, Noord -Carolina, afgelewer, waar soldate sal help om te besluit watter voertuig sal seëvier, het die weermag in 'n verklaring van 11 Desember aangekondig.
'Soldate van die 82ste Airborne kry binnekort die kans om iets te doen wat geen Amerikaanse infanteriesoldaat in 26 jaar gedoen het nie - gebruik 'n toegewyde mobiele, direkte vuurwa -platform teen geharde posisies, afgetrede personeel en ligte gepantserde voertuie,' lui die verklaring.
Die beoordeling van die soldaatvoertuig van twee verskillende Mobile Protected Firepower, of MPF, prototipes vir infanterie -brigade -gevegspanne begin op 4 Januarie 2021 en duur tot en met Junie 2021.
BAE Systems en General Dynamics Land Systems is in Desember 2018 gekies om elk 12 prototipes van die weermag se toekomstige MPF -voertuig te bou, geïdentifiseer in die diens se grondgevegvoertuigstrategie wat in 2015 gepubliseer is. , beskermde, regstreekse, aanstootlike vuurvermoë, "organies vir die eenhede en wat teen bedreigings van eweknie en eweknie in staat is, lui die verklaring.
GDLS bou 'n voertuig wat 'n nuwe liggewig-onderstel neem wat aangedryf word deur 'n hoëprestasie-kragpakket en 'n gevorderde vering, en kombineer dit met 'n rewolwer met dieselfde vuurbeheerstelsel wat in die hoofgevegtenk van Abrams voorkom. Volgens GLDS sal die onderneming teen einde Desember al 12 MPF -voorproduksie -voertuie voltooi. Tien van die voertuie is reeds by die weermag afgelewer.
Die ontwerp van BAE Systems is 'n opgedateerde M8 Buford gepantserde geweerstelsel met nuwe vermoëns en komponente.
"Ons sal binne die week 'n toetsplatform lewer," het Amanda Niswonger, BAE -woordvoerder, in 'n verklaring aan Defense News gesê. 'In samewerking met die weermag het ons ons afleweringskedule opgestel om SVA te ondersteun en hierdie voertuig in die hande van soldate te kry om dit te evalueer. Ons is opgewonde oor die demonstrasie van 'n voertuig wat ontwerp is vir die IBCT en sy unieke behoeftes. Ons bly vasbeslote om te verseker dat die IBCT hierdie gevorderde vermoë kry wat voldoen aan hul ontplooibaarheid, oorlewing, dodelikheid en logistieke behoeftes. "