Die debakel van die toewysings - Interessant
Toewysings van honderd, duisend en twee duisend Frank.
Territoriale mandate van vyf honderd, twee honderd en vyftig, honderd vyf en twintig frank.
Bors wat toewysings bevat.
Die tekort aan brood ...
Titel: Toewysings van honderd, duisend en twee duisend Frank.
Datum getoon: 1795
Afmetings: Hoogte 12,5 cm - Breedte 18,3 cm
Tegniek en ander aanduidings: Opdragte van honderd frank: h.l. 10,5 X 15,2 cm. Filigraan, Frigiese kap en gelyksydige driehoek. Droë stempel.
Prentverwysing: AD / IX / 541
Titel: Territoriale mandate van vyf honderd, twee honderd en vyftig, honderd vyf en twintig frank.
Afmetings: Hoogte 8,8 - Breedte 23
Tegniek en ander aanduidings: In 'n medalje trek Frankryk 'n kaart van sy nuwe verowerings af, dit is die nuwe belofte van die territoriale mandate wat uitgereik moet word. Verskillende kleure word aan elke kaartjiewaarde toegeken.
Titel: Bors wat toewysings bevat.
Afmetings: Hoogte 78 - Breedte 98
Tegniek en ander aanduidings: In die koffer sigbaar, pakkette met toewysings van tien sous en vyftien sol betaalbaar aan die draer.
Stooring plek: Nantes munisipale argiewe webwerf
Kontak kopiereg: © Nantes munisipale argiewe
© Nantes munisipale argiewe
Titel: Die tekort aan brood ...
Skrywer: LESUEUR Charles-Alexandre (1778 - 1846)
Afmetings: Hoogte 36 - Breedte 53,5
Tegniek en ander aanduidings: Gouache op gesnyde en gelamineerde steun "La famette du pain, jaar IV
Prentverwysing: 2000 MOTOR 1243 A / D09072
Na die val van Robespierre (27 Julie 1794) was die versaking van die beheerde ekonomie, ekonomiese beperkings en die praktyke van die Terror deel van die Thermidorian-reaksielyn. Maar dit laat inflasie herleef omdat die staat geen ander hulpbron het nie.
In April 1795 is die produksie van 3,2 miljard nuwe toewysings aangekondig. Maar op hierdie oomblik het die toewysing aanvaar, op sy nominale waarde, vir die betaling van belasting en vir die verkryging van nasionale domeine.
Die bestuursraad stel die plafon vir opdragte in omloop op 30 miljard. Gekonfronteer met die probleme wat hy ondervind het om dit te aanvaar, het hy die bedrag tot 40 miljard verhoog en aangekondig dat die perse dan gebreek sou word! Die toewysingsraad is op 30 Pluviôse Jaar IV (19 Februarie 1796) voor 'n aansienlike skare vernietig.
Die gids, wat nogtans daarvan afhanklik is, probeer 'n nuwe naam, die mandaat, bekendstel, maar dit misluk soos die toewysing. In Februarie 1797 was dit slegs 1% van die aanvanklike geldwaarde werd. Die geldelike situasie is egter min of meer gesond.
Opdragte van 18 Nivôse Jaar III (7 Januarie 1795)
Onder die terreur het die Assignats and Coins Committee, onder die invloed van die skilder David en die graveur Sergent, besluit om die versiering van 'n versiering wat vir vervalsing sou kon lei, te verbied, maar in 1795 het dit teruggekeer na die politieke betekenis van 'n leesbare simboliek. Tydens die uitgawe van 18 Nivôse Year III (7 Januarie 1795) illustreer kariatiede, caduceus, vlak en Frigiese pet die raam van die noot van 1000 frank en sy watermerke, terwyl die standbeelde van Liberty and Equality 'lê die toewysing van 2000 frank op. Die toekenning van 100 frank noem Landbou en Drukwerk, Hercules en Vulcan wat snoeke maak.
Vir die eerste keer verskyn die naam van frank weer, maar die stelsel is steeds tweesimaal, dit is die van die pond, en slegs die naam van die monetêre eenheid word verander. Paradoksaal genoeg, terwyl die inflasie toeneem, streef die konvensie geduldig na normatiewe werk om die geldeenheid van die Republiek in terme van goud en silwer te herdefinieer en 'n meer rasionele desimale stelsel aan te neem. Die wet van 28 Thermidor Jaar III (15 Augustus 1795) definieer die frank, verdeel in tien agterstande van tien sentimeter elk, as die amptelike monetêre eenheid van die Republiek, eerder as die goue Louis wat die voornaam van die gevalle koning dra.
As die drie benamings droë seëls dra, sigbaar deur deursigtigheid, word slegs die toekenning van 2 000 F voorsien van 'n "identiese stempel", 'n proses wat, deur toeval van twee soortgelyke seëls, aan beide kante droog of met ink aangebring word van die snit, is daarop gemik om die vervalsing na te gaan.
Dun en blink, die vertrouenspapier van die 100 frank-toewysing word versterk met horisontale bande in die middel.
Territoriale mandate: nuwe geldeenheid, nuwe mislukking
Die territoriale mandaat verskil van die opdrag deur die moontlikheid dat dit sy houer bied om 'n nasionale eiendom sonder veiling te bekom, indien dit binne drie maande verruil word teen 'n koers van 22 keer die netto inkomste van 1790 vir grond of 18 keer die inkomste vir geboue.
Terwyl daar gewag word op die skryf van die lasbriewe, besluit die wet van 26 Ventôse Jaar IV die onmiddellike kwessie van beloftes van lasbriewe. Die bestuursraad gee geld aan hierdie denominasies van 25 tot 500 frank. Vereenvoudig en uniek van vorm, is dit afhangend van die hoeveelheid in verskillende kleure beskikbaar en is versier met 'n medalje van Frankryk wat die kaart van sy onlangse militêre verowerings uitrol. Omdat dit die nuwe pand van fidusiêre geld is: danksy hulle word 'n invloei van metaal uit België en Italië by die nasionale bates gevoeg. Die geldopdragte, wat almal 5 frank sal wees, neem hierdie gestroopte aanbieding op.
Monetêre disorganisasie versprei oor Frankryk. In Nantes bly konkrete getuienis oor die gety van toewysers wat die land oorstroom het: na aanleiding van 'n versoekskrif van Citizen Mouton, tesourier van die gemeente Nantes, wat gevra het om 'gemagtig te word om in so 'n administratiewe kantoor te deponeer wat aan hom die bedrag van 351.476 frank en 77 centimes in toewysings en 4.075 franc 22 centimes in beloftes van mandate aangedui word ", word hierdie waardes ongeldig verklaar deur die wet wat papiergeld afgeskaf het (Februarie 1797) word gedeponeer, en dan terugbetaal op die kantoor van die stadsaal op 12 Jaar XI.
Gouache deur Lesueur
Hierdie klein tonele maak deel uit van 'n reeks van 64 revolusionêre gouaches uit die Carnavalet Museum. Die kunstenaar, Jean-Baptiste Lesueur (1748-1826), het hulle uitgesny om hulle op hul basis te plaas, met die doel om ongetwyfeld 'n klein straatteater te vorm. Sommige gee 'n duidelike verslag van die lewe in Parys namate hongersnood woed en die staat die uitreiking van toewysers vermeerder. Gedurende die verskriklike winter van Jaar III en die volgende jaar is sopkombuise ingerig om die armes van honger te red. Die handelaar, met 'n sak vol gedevalueerde toewysers, verkoop haar sop aan die sans-culotte en die ondeunde annuïtant. 'En wou [sic] dit nie hê nie', sê die onderskrif.
Die deurgang van Perron na Parys, naby die Palais-Royal, wat Palais-Égalité geword het, was gedurende die rewolusie 'n plek van verkeer. Hierdie huurders, verwoes deur die betaling van hul annuïteite in waardelose toewysers, is nou sonder hulpbronne en word deur honger aangedryf om hul oorblywende silwerware te verkoop.
As gevolg van die finansiële krisis word die Bestuursraad daartoe beperk om die eise van die finansierders na te gaan. Hulle word betaal in nasionale eiendom wat teen 'n lae prys verkoop word. 'N Reeks skandale bring die regime in oneer. Gedemonteer deur 'n universele weiering voordat hy volgens die wet was, het die toewyser ellende veroorsaak en sy mal avontuur beëindig met die deflasie van 1797.
Die veroweringsbeleid van die Directory kan deels verklaar word deur die voortdurende behoefte om die openbare tesourie te vul met oorlogsbydraes wat aan verslane lande opgelê word.
Wanneer die toewysingsavontuur amptelik eindig, sal die rewolusie in sewe jaar met 20 vermenigvuldig word met die bedrag van die betaalmiddel. Sewe jaar se papiergeld het 'n nuwe Frankryk tot stand gebring. Polities het hulle die Republiek en die rewolusionêre personeel in diskrediet gebring, maar die verkoop van nasionale goedere teen lae pryse het 'n groot klas van 1 200 000 burgers geskep wat die terugkeer van die koning geweldig vyandiggesind was, wat hul verkryging in twyfel kon trek. Die staat het op sy beurt gebruik gemaak van die waardevermindering om sy skuld aansienlik te verlaag.
Die Franse van die XIXe eeu sal 'n hardnekkige wantroue teenoor papiergeld uit hierdie dramatiese tydperk behou.
Philippe de CARBONNIERES, Lesueur se revolusionêre Gouaches, Parys, Parys-Museums-Nicolas Chaudun Publishing, 2005. Anne FORRAY-COALIER, Ten tye van die Merveilleuses. Paryse samelewing onder die bestuursraad en die konsulaat, Parys, Parys-Museums Publishing House. Jean LAFAURIE, Assignats en papiergeld uitgereik deur die staat in die 18de eeu, Parys, Golden Leopard, 1981. René SEDILLOT, Die geskiedenis van die frank, Parys, Éditions Sirey, 1979. Jeanne VEYRIN-FORRER en Alain MERCIER, "Bydrae tot die ikonografiese studie van toewysers", in Druk nuus, Julie-Augustus 1989.