Jesus gee vir Jakobus en Johannes ŉ bynaam: Vir hulle het Hy die bynaam Boanerges gegee, dit wil sê, “manne van die donder” (Mark 3:17). Dit was liefdevolle, positiewe beeldspraak met ŉ bietjie humor.
Hulle is soos kinders wat op die markplein speel en die een groep sê dan vir die ander: “Ons het vir julle ’n vrolike wysie gespeel maar julle wou nie dans nie. Toe het ons vir julle ’n begrafnislied gesing maar julle wou ook nie treur nie!” (Matt 11:16-17). Wie het nie al probeer om kinders wat verveeld is te probeer vermaak nie! Jesus tref elke hart in die kol met die vergelyking.
Is daar ŉ pa onder julle wat as sy seun vir hom ŉ vis vra, vir hom ŉ slang sal gee in plaas van die vis? Of as hy ŉ eier vra, vir hom ŉ skerpioen sal gee?(Luk 11:11-12). Jesus gebruik so ŉ bietjie skoktegniek om die beeld vas te lê. Wie sal so iets doen? Dis ondenkbaar!
Hierdie prentjie sou lank in mense se gedagtes bly vassteek: Dit is makliker vir ŉ kameel om deur die oog van ŉ naald te kom as vir ŉ ryke om in die koninkryk van God te kom (Mark 10:25). Dis ‘n ekstreme parabool. Die grootste rydier, deur die kleinste mensgemaakte opening. Onmoontlik!
Die beste voorbeeld van ŉ parabool is: Waarom sien jy die splinter raak wat in jou broer se oog is, maar die balk in jou eie oog merk jy nie op nie? (Matt 7:3). Vorm gou hierdie prentjie in jou gedagtes: Iemand probeer met ŉ fyn klein knyptangetjie die splinter in iemand se oog uithaal, terwyl ŉ enorme houtbalk deur sy eie oog steek.
Die Here wil nie hê ons moet Hom dien soos slawe wat sonder vreugde is nie. Omdat jy nie die Here jou God met vreugde en entoesiasme gedien het vir die oorvloed van seën wat julle ontvang het nie, sal julle julle vyande dien wat die Herejou God teen jou sal stuur (Deut 28:47). Daarom was daar sewe feeste op die Joodse kalender. God wil hê ons moet kan feesvier! (Esra 6:22).
ŉ Pragtige voorbeeld van die krag van ŉ positiewe uitkyk op die lewe en die krag van blydskap kry ons in die film, Life is beautiful. Rick Lawrence verduidelik dit pragtig in sy boek, Shrewd.
Pyn is ŉ roofdier en ons almal het al sy byt ervaar — sommige is lewend hierdeur opgeëet. Maar lag wys die vuis vir ŉ korrupte wêreld en verklaar: “Dit kan my nie vernietig nie!” Dit is die boodskap wat aan die einde van die 1997 Oscar-wenner, Life Is Beautiful, verkondig word. In die film gebruik ŉ Joods-Italiaanse man, Guido (gespeel deur skrywer/regisseur/akteur Roberto Benigni), lag om sy vierjarige seun te help om in ŉ Nazi-konsentrasiekamp te oorleef. Hy oortuig sy seun dat die kamp net ŉ oordrewe speletjie is en dat die seun ŉ regte tenk sal wen as hy die eerste kind is wat ŉ duisend punte bymekaar kan maak. Guido verduidelik dat hy punte sal verloor as hy huil, kla oor sy ma wat weg is, of as hy kos bedel. Ten spyte van sy haglike en afgryslike omstandighede glo die seun sy pa se weergawe van die werklikheid — die moordfabriek word sy speelterrein. Aan die einde, wanneer die Amerikaanse bevryders die kamp nader, word Guido gevang wanneer hy probeer om sy vrou te vind, en die Nazi-wagte lei hom weg om geskiet te word. Hy sien sy seun hou hulle dop terwyl hy weggelei word, so hy na-aap en maak grappe agter die wag se rug tot groot vermaak van sy seun. Die pa word doodgemaak, maar die seun en sy ma oorleef. Later, toe hy groot genoeg is om te verstaan wat gebeur het, besef hy dat sy pa se fyn humorsin sy lewe gered het.
Jesus was lief om na feesgeleenthede te gaan selfs voor Sy bediening begin het. Die bruilof in Kana (Joh 2). En Levi het ’n groot feesmaal vir Hom in sy huis gegee; en daar was ’n groot menigte van tollenaars en ander wat saam met hulle aan tafel was(Luk 5:29).