Detail, Noah -venster, Chartres - Inligting - 2022
Detail, Noah -venster, Chartres
Die katedraal van Chartres is die tuiste van die bekendste middeleeuse loodglasvensters ter wêreld. Byna nie verbasend as u dink aan die wonderlike prestasie van die konstruksie nie - daar is 'n skildery op elke stuk van die venster, wat deel uitmaak van die godsdienstige verhaal of vir dekoratiewe doeleindes. Trouens, daar was soveel skilderye om te doen dat die tradisionele drie -tonale prosedure om die spoorlyne af te vuur, gevolg deur twee matte toepassings, grotendeels laat vaar is.
In plaas daarvan is basiese spoorlyne aangevul met 'n eenvoudige was, en soms is selfs die was weggelaat.
Dit het die werk 'n vryer styl gegee, maar dit het 'n verlies aan leesbaarheid van onder beteken, aangesien die syfers nie so goed gedefinieer was nie.
Die katedraal van Chartres is in 1194 herbou na 'n byna verwoestende brand, en die loodglas wat tussen 1200 en 1240 ontstaan ​​het.
Nuwe ontwikkelings in argitektuur het groter vensters beteken - en seuntjie, het hulle dit benut! Die godsdienstige betekenis van gebrandskilderde glas is vandag grootliks vir ons verlore, maar dit is die moeite werd om die biskop van Durand de Mende hier aan te haal om te onderstreep hoe ernstig 'n rol dit in die vroeë 13de eeu gespeel het: glasvensters, waardeur die helderheid van die son word oorgedra, dui op die Heilige Skrif, wat die kwaad van ons verdryf en ons wese verlig '.
Of jy nou godsdienstig is of nie, ek daag niemand uit om die krag van gebrandskilderde glas te weerstaan ​​om op te hef en te verlig nie - die kwaad verdryf is egter 'n bietjie moeiliker voorstel!
'N Ander belangrike rol van middeleeuse gebrandskilderde glas was om godsdienstige verhale aan 'n grootliks ongeletterde bevolking oor te dra, en hier was 'n poging om 'n samehangende visuele skema te skep.
Die boonste vensters van die apsis was gewy aan die verheerliking van die Maagd Maria - eintlik is die hele katedraal aan haar opgedra - en die westelike muur van die skip fokus op die lewe en passie van Christus, met die roos hierbo met die laaste oordeel .
Alle hoop op 'n logiese skema het egter groot geword toe die smaak en voorkeure van individuele skenkers begin het. Hier sien ons bonthandelaars wat graag hul besigheid wil doen-dit is soos om 'n volledige bladsy-advertensie in 'n nasionale koerant te hê, te skree & #8216welvaart ' en 'sukses '. U kan dit egter nie te veel klop nie, en sonder hierdie beskerming is dit ongetwyfeld dat daar soveel vensters sou gewees het of dat dit in so 'n ongelooflike kort tyd klaar was.
Hierdie kort video van die wêrelderfenisgebied gee 'n baie goeie oorsig van die loodglasskema van die katedraal, met pragtige besonderhede van die ark van Noah en die individuele diere aan boord. Mooi Engelse aksent ook.
https://everythingstainedglass.com/chartres-cathedral worl-2022/9441/image_yJ2pe0Zd4Lirhw60m.jpg https://everythingstainedglass.com/wp-content/uploads/2016/08/xchartres-cathedral-01.jpg.pagespeed.ic_. p7s5IzYMCu-150x150.jpg 2016-08-01T07: 38: 54+00: 00 Milly Frances Loodglasbeelde Kerkvensters Geskiedenis van die pragtige Middeleeuse vensters Chartres-katedraal is die tuiste van die beroemdste middeleeuse loodglasvensters ter wêreld. Byna nie verbasend as u dink aan die wonderlike prestasie van die konstruksie nie - daar is 'n skildery op elke stuk van die venster, wat óf deel uitmaak van die. Milly Frances Milly Frances [email protected] Administrateur Alles gebrandskilderde glas
Vroeëre katedrale Redigeer
Minstens vyf katedrale het op hierdie terrein gestaan ​​wat elk 'n vroeëre gebou vervang wat deur oorlog of brand beskadig is. Die eerste kerk dateer uit nie later nie as die 4de eeu en was geleë aan die voet van 'n Gallo-Romeinse muur. Dit is in 743 op bevel van die hertog van Aquitanië aan die brand gesteek. Die tweede kerk op die terrein is in 858 deur Deense seerowers aan die brand gesteek. Dit is daarna deur biskop Gislebert gerekonstrueer en vergroot, maar is self in 1020 deur 'n brand vernietig. onder die apsis van die huidige katedraal.  Dit het sy naam gekry van Lubinus, die middel-6de-eeuse biskop van Chartres. Dit is laer as die res van die grafkelder en was moontlik die heiligdom van 'n plaaslike heilige, voor die kerk se toewyding aan die Maagd Maria. 
In 962 is die kerk beskadig deur nog 'n brand en is dit weer herbou. 'N Ernstiger brand het op 7 September 1020 uitgebreek, waarna biskop Fulbert (biskop van 1006 tot 1028) besluit het om 'n nuwe katedraal te bou. Hy het 'n beroep op die koningshuise van Europa gedoen en ruim skenkings ontvang vir die heropbou, waaronder 'n geskenk van Cnut the Great, die koning van Noorweë, Denemarke en 'n groot deel van Engeland. Die nuwe katedraal is bo-op en rondom die oorblyfsels van die 9de-eeuse kerk gebou. Dit het bestaan ​​uit 'n ambulante rondom die vroeëre kapel, omring deur drie groot kapelle met Romaanse vatgewelf en liesplafonne, wat nog bestaan. Bo -op hierdie struktuur het hy die boonste kerk gebou, 108 meter lank en 34 meter breed.  Die heropbou het in die volgende eeu in fases verloop, wat in 1145 uitgeloop het op 'n openbaring van openbare entoesiasme wat die 'Cult of the Carts' genoem is - een van verskeie sulke voorvalle wat gedurende die tydperk aangeteken is. Daar word beweer dat 'n skare van meer as duisend boetes tydens hierdie godsdienstige uitbarsting karre met bouvoorrade en voorraad, insluitend klippe, hout, graan, ensovoorts na die terrein gesleep het. 
In 1134 beskadig 'n ander brand in die stad die fasade en die klokkentoring van die katedraal.  Daar is onmiddellik begin met die bou van 'n nuwe toring, die noordelike toring, wat ongeveer 1150 voltooi was. Dit was net twee verdiepings hoog en het 'n looddak. Die suidelike toring, wat in 1144 begin is, was baie meer ambisieus en het 'n spits bo -op die toring gehad, en nadat dit in ongeveer 1160 klaar was, bereik dit 'n hoogte van 105 meter, een van die hoogste in Europa. Die twee torings is op die eerste verdieping verbind deur 'n kapel gewy aan die heilige Michael. Spore van die gewelwe en die skagte wat dit ondersteun het, is nog steeds sigbaar in die westelike twee baaie.  Die loodglas in die drie lansetvensters oor die portale dateer uit 'n tyd tussen 1145 en 1155, terwyl die suidelike spits, ongeveer 103 meter hoog, ook teen 1155 of later voltooi is. Die Royal Portal aan die westelike fasade, tussen die torings, die primêre ingang van die katedraal, is waarskynlik tussen 1145 en 1245 voltooi. 
Brand en heropbou (1194–1260) Redigeer
In die nag van 10 Julie 1194 het 'n ander groot brand die katedraal verwoes. Slegs die grafkelder, die torings en die nuwe fasade het oorleef. Die katedraal was alreeds in Europa bekend as 'n pelgrimstog, vanweë die beroemde oorblyfsels van die Maagd Maria. 'N Legaat van die pous was ten tyde van die brand in Chartres en het die woord versprei. Geld is ingesamel van koninklike en edele beskermhere in Europa, sowel as klein skenkings van gewone mense. Die heropbou het byna onmiddellik begin. Sommige gedeeltes van die gebou het oorleef, waaronder die twee torings en die koninklike portaal aan die westekant, en dit is opgeneem in die nuwe katedraal. 
Die skip, gange en onderste vlakke van die transepte van die nuwe katedraal is waarskynlik eers voltooi, daarna die koor en kapelle van die apsis, dan die boonste dele van die transept. Teen 1220 was die dak in plek. Die belangrikste gedeeltes van die nuwe katedraal, met sy gebrandskilderde glas en beeldhouwerk, was grootliks binne net vyf-en-twintig jaar klaar, buitengewoon vinnig vir die tyd. Die katedraal is in Oktober 1260 formeel ingewy in die teenwoordigheid van koning Lodewyk IX van Frankryk, wie se wapen oor die ingang van die apsis geverf is. 
Latere wysigings (13de - 18de eeu) en die kroning van Henry IV van Frankryk Edit
Na hierdie tyd is daar relatief min veranderings aangebring. 'N Bykomende sewe torings is in die oorspronklike planne voorgestel, maar dit is nooit gebou nie.  In 1326 is 'n nuwe kapel met twee verdiepings, gewy aan Saint Piatus van Tournai, met sy oorblyfsels, by die apsis gevoeg. Die boonste verdieping van hierdie kapel is verkry deur 'n trap wat na die ambulans oopmaak. (Die kapel is gewoonlik gesluit vir besoekers, hoewel dit soms tydelike uitstallings huisves.) 'N Ander kapel is in 1417 geopen deur Louis, graaf van Vendôme, wat deur die Britte gevange geneem is tydens die Slag van Agincourt en saam met Joan of Arc by die beleg van Orléans. Dit is geleë in die vyfde baai van die suidelike gang en is opgedra aan die Maagd Maria. Die hoogs versierde Flamboyante Gotiese styl kontrasteer met die vorige kapelle. 
In 1506 vernietig weerlig die noordelike spits, wat van 1507 tot 1513 deur die argitek Jean Texier in die 'Flamboyant' -styl herbou is. Toe hy hiermee klaar was, begin hy met die bou van 'n nuwe jubé- of Rood -skerm wat die seremoniële koorruimte skei van die skip, waar die aanbidders gesit het. 
Op 27 Februarie 1594 is koning Hendrik IV van Frankryk in die Chartres -katedraal gekroon, eerder as die tradisionele Reims -katedraal, aangesien beide Parys en Reims destyds deur die Katolieke Liga beset was. Die seremonie het in die koor van die kerk plaasgevind, waarna die koning en die biskop die dakskerm gemonteer het om deur die skare in die skip gesien te word. Na die seremonie en 'n mis, verhuis hulle na die koshuis van die biskop langs die katedraal vir 'n banket. 
In 1753 is verdere veranderings aan die binnekant aangebring om dit aan te pas by nuwe teologiese praktyke. Die klippilare was bedek met pleisterwerk, en die tapisserieë wat agter die stalletjies gehang het, is vervang deur marmerreliëfs. Die dakskerm wat die liturgiese koor van die skip geskei het, is afgebreek en die huidige stalletjies is gebou. Terselfdertyd is sommige van die gebrandskilderde glas in die kantoor verwyder en vervang met grisaille -vensters, wat die lig op die hoë altaar in die middel van die kerk aansienlik verhoog het. [ aanhaling nodig ]
Franse Revolusie en 19de eeu Edit
Vroeg in die Franse Revolusie het 'n skare die beeldhouwerk op die noordelike stoep aangeval en begin vernietig, maar 'n groter skare inwoners het hulle voorgekeer. Die plaaslike revolusionêre komitee het besluit om die katedraal met plofstof te vernietig en het 'n plaaslike argitek gevra om die beste plek te vind om die ontploffings op te stel. Hy het die gebou gered deur daarop te wys dat die groot hoeveelheid puin uit die gesloopte gebou die strate so sal verstop dat dit jare sal neem om dit op te ruim. Die katedraal het, net soos Notre Dame de Paris en ander groot katedrale, die eiendom van die Franse staat geword en aanbidding is tot die tyd van Napoleon gestaak, maar dit is nie verder beskadig nie.
In 1836, weens die nalatigheid van werkers, het 'n brand ontstaan ​​wat die loodbedekte houtdak en die twee klokkies verwoes het, maar die boustruktuur en die gebrandskilderde glas was onaangeraak. Die ou dak is vervang deur 'n koperbedekte dak op 'n ysterraam. Destyds het die raamwerk oor die kruising die grootste span van enige konstruksie met ysterraamwerk in Europa gehad. 
Die Tweede Wêreldoorlog, in Frankryk, was 'n stryd tussen die Geallieerdes en die Duitsers. In Julie 1944 het die Britte en Kanadese net so suid van Caen ingehou. Die Amerikaners en hul vyf afdelings het 'n alternatiewe roete na die Duitsers beplan. Terwyl sommige Amerikaners wes en suid op pad was, bevind ander hulle in 'n sweep oos van Caen wat hulle agter die voorste linie van die Duitse magte gelei het. Hitler het die Duitse kommissaris, Kluge, beveel om weswaarts te gaan om die Amerikaners af te sny. Dit het uiteindelik die Geallieerdes in die middel van Augustus 1944 na Chartres gelei. 
Op 16 Augustus 1944, tydens die ingryping van die Amerikaanse troepe in Chartres, is die katedraal gered van vernietiging danksy die Amerikaanse kolonel Welborn Barton Griffith Jr. (1901-1944), wat die bevel bevraagteken het om die katedraal te vernietig. Die Amerikaners het geglo dat Chartres -katedraal deur die vyand gebruik word. Die oortuiging was dat die torings en torings as 'n reeks vir artillerie gebruik word. 
Griffith, vergesel van 'n vrywillige soldaat, het in plaas daarvan besluit om te gaan kyk of die Duitsers die katedraal gebruik of nie. Griffith kon sien dat die katedraal leeg was, sodat hy die katedraalklokke laat lui het as 'n teken vir die Amerikaners om nie te skiet nie. By die aanhoor van die klokkies het die Amerikaanse bevel die bevel om vernietiging ingetrek. Notre-Dame de Chartres is gered. Kolonel Griffith sterf dieselfde dag in 'n geveg in die stad Lèves, naby Chartres. Hy is postuum versier met die Croix de Guerre avec Palme (Oorlogskruis 1939-1945), die Légion d'Honneur (Legioen van eer) en die Ordre National du Mérite (National Order of Merit) van die Franse regering en die Distinguished Service Cross van die Amerikaanse regering  
2009 restourasie Redigeer
In 2009 het die afdeling Monuments Historiques van die Franse Ministerie van Kultuur begin met 'n program van $ 18,5 miljoen aan die katedraal, die binnekant en die buitekant skoonmaak, die loodglas met 'n laag beskerm, en die binne-metselwerk romerig wit skoonmaak en verf trompe-l'œil marmering en vergulde detail, soos dit moontlik in die 13de eeu gelyk het. Dit was 'n onderwerp van omstredenheid (sien hieronder).
Die katedraal is die setel van die biskop van Chartres van die bisdom Chartres. Die bisdom is deel van die kerklike provinsie Tours.
Elke aand sedert die gebeure van 11 September 2001 word Vespers gesing deur die Chemin Neuf -gemeenskap. [ aanhaling nodig ]
743 - Noem eers die katedraal in Chartres in 'n teks 
c. 876 - Karel die Kaal gee die katedraal 'n belangrike heilige oorblyfsel, die sluier van die Maagd, wat dit 'n belangrike pelgrimsbestemming maak. 
1020 - Brand beskadig die katedraal. Biskop Fulbert begin met die heropbou. 
1030 - Nuwe katedraal opgedra deur biskop Thierry, opvolger van Fulbert 
1134 - Bou van koninklike portaal 
1170 - Voltooiing van die suidelike klokkentoring 
1194 - Vuur vernietig 'n groot deel van die stad en 'n groot deel van die katedraal, maar spaar die krip en die nuwe fasade. Fondsinsameling en herbou begin onmiddellik.
1221 - Nuwe kluise is voltooi. Die Chapter neem die nuwe koor in besit.
1210-1250 - Groot installasie van gebrandskilderde vensters in koor en skip geïnstalleer 
1260 - Toewyding van die nuwe katedraal in teenwoordigheid van deur Louis IX (Saint Louis). Dak gebou oor chevet, transept en skip
1270-1280 - Sakristie voltooi
1324-1353 - Bou van die kapel van Saint Piat
1417 - Kapel van die aankondiging voltooi
1507-1513 - Die noordelike toring wat deur 'n brand beskadig is, word herbou in 'n flamboyante Gotiese styl
1513 - Werk begin aan die koortoring deur Jehan de Beuce 
1520- Pavillon de l'Horloge kloktoring aan die noordekant begin
1594 - Aangesien die katedraal van Reims deur die Katolieke Liga beset is, het die kroning van koning Henry IV van Frankryk in Chartres 
1789 - Na die Franse Revolusie is beslag gelê op kerkeiendom en is katolieke aanbidding verbied
1792- Katedraal -skatkis wat deur revolusionêre regering in beslag geneem is 
1802 - Kerk herstel na die Katolieke Kerk vir sy uitsluitlike gebruik
1805 - Die herstel van die kerk begin
1836 - Vuur vernietig die dakbalke en die dak. Hulle word vervang met 'n metaalstruktuur en koperdak 
1840 - Katedraal het 'n nasionale historiese monument geklassifiseer 
1857 -Voltooiing van Notre-Dame-du-Pilier 
1908 - Katedraal verleen status van basiliek 
1979 - Die katedraal word verklaar as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied 
1992 - Nuwe hoofaltaar deur die Georgies-Franse beeldhouer Goudji geïnstalleer in koor 
1994 - Die katedraal vier die 800ste herdenking van die eerste heropbou
2009 - Nuwe herstelveldtog, insluitend die skoonmaak en herverf van mure om oorspronklike ligte kleure en atmosfeer te herskep 
Lengte: 130 meter (430 voet)
Breedte: 32 meter (105 voet) / 46 meter (151 voet)
Skip: hoogte 37 meter (121 voet) breedte 16,4 meter (54 voet)
Grondoppervlakte: 10.875 vierkante meter (117.060 vierkante voet)
Hoogte van die suidwestelike toring: 105 meter (344 voet)
Hoogte van die noordwestelike toring: 113 meter (371 voet)
176 gebrandskilderde vensters
Kooromhulsel: 200 standbeelde in 41 tonele
Plan en hoogte - vlieënde steunpunte Bewerk
Chartres vloerplan (1856) deur Eugène Viollet-le-Duc (1814–1879)
Die hoogte van die skip, met die galery op die grondvlak die smal triforium en bo -aan die vensters van die kantoor
Vliegende steunpunte wat die boonste mure ondersteun en die uitwaartse stoot van die gewelfde plafon teenwerk, wat dun mure en groter ruimte vir vensters moontlik maak
Vlieënde steunpunte van bo gesien
Die gewelwe van die dak, verbind deur klipribbe aan die pilare hieronder, gekombineer met die vlieënde steunpunte buite, maak dunner mure moontlik, en die groot hoogte en groot vensters van die katedraal
Die plan is, net soos ander Gotiese katedrale, in die vorm van 'n kruis en word bepaal deur die vorm en grootte van die 11de-eeuse Romaanse katedraal, waarvan die kript en spore daaronder is. 'N Twee-baai narthex aan die westelike einde loop uit in 'n sewe baai wat na die kruising lei, vanwaar wye transepte elk drie baaie na noord en suid strek. Oos van die kruising is vier reghoekige baaie wat eindig in 'n halfsirkelvormige apsis. Die skip en die transepties word omring deur enkelpaadjies, wat uitbrei tot 'n dubbelganger om die koor en apsis. Van die ambulante straal drie diep halfsirkelvormige kapelle uit (oor die diep kapelle van Fulbert se krip uit die 11de eeu). 
Alhoewel die vloerplan tradisioneel was, was die hoogte dikker en oorspronkliker, danksy die gebruik van die vlieënde steunpilaar om die boonste mure te ondersteun. Dit was die eerste bekende gebruik in 'n Gotiese katedraal.  Hierdie swaar klipkolomme is deur dubbele klipboë aan die mure verbind, en versterk deur kolomme, soos die speke van 'n wiel. Elkeen van hierdie kolomme is gemaak van 'n enkele stuk klip. Die boë druk teen die mure en weeg die uitwaartse stoot van die ribbes oor die binnekant van die katedraal. Hierdie kluise was ook innoverend en het net vier kompartemente, anders as die ses-deel gewelwe van vroeëre Gotiese kerke. Hulle was ligter en kon 'n groter afstand oorsteek. Aangesien die vlieënde steunpunte eksperimenteel was, het die argitek versigtig bykomende steunpunte bygevoeg wat onder die dakke van die gange weggesteek was. 
Die verhogings van vroeëre Gotiese katedrale het gewoonlik vier verdiepings gehad om hulle stewig te maak, 'n arcade van massiewe kolomme op die grondvloer, wat 'n wye geboë tribune -galery of tribune ondersteun, onder 'n smaller arcade triforium, dan onder die dak, die hoër en dunner mure, of kantoor, waar die vensters was. Danksy die steunpunte kon die argitekte van Chartres die galery heeltemal uitskakel, die triforium baie smal maak en veel meer ruimte vir vensters hierbo hê. Chartres was nie die eerste katedraal wat hierdie innovasie gebruik het nie, maar dit het dit deurgaans baie meer konsekwent en effektief gebruik. Hierdie ondersteuningsplan is aanvaar deur die ander groot katedrale uit die 13de eeu, veral die Amiens-katedraal en die katedraal van Reims. 
'N Ander argitektoniese vernuwing by Chartres was die ontwerp van die massiewe pilare of pilare op die grondvloer wat die gewig van die dak deur die dun klipribbetjies van gewelwe hierbo ontvang. Die gewig van die dak word deur die dun klipribbetjies van die gewelwe na die mure gedra, waar dit deur die vlieënde steunpunte gebalanseer word, en afwaarts, eers deur kolomme, gemaak van ribbes wat aanmekaar gekoppel is, dan deur afwisselende ronde en agthoekige massiewe pitte, wat elkeen vier halfkolomme saamvoeg. Hierdie pier -ontwerp, bekend as pilier cantonné, was sterk, eenvoudig en elegant, en het die groot loodglasvensters van die kantoor of boonste verdieping toegelaat. veral Gotiese kerke. 
Alhoewel die beeldhouwerk op die portale van Chartres oor die algemeen van 'n hoë standaard is, is die verskillende gesnyde elemente binne, soos die hoofletters en snaarbane, relatief swak afgewerk (in vergelyking met byvoorbeeld dié in Reims of Soissons) - die rede is eenvoudig dat die portale gesny is uit die beste Paryse kalksteen, of '' calcaire '', terwyl die interne hoofstede uit die plaaslike gesny is "Berchères klip", dit is moeilik om te werk en kan broos wees.
Die Flamboyant Gothic North Tower (klaar 1513) (links) en ouer South Tower (1144–1150) (regs)
Detail van die Suidtoring
Detail van die flamboyante gotiese noordtoring
Die klokpaviljoen, met 'n 24-uur astronomiese klok
Die twee torings is op verskillende tye gedurende die Gotiese tydperk gebou en het verskillende hoogtes en versierings. Die noordtoring is in 1134 begin om 'n Romaanse toring te vervang wat deur brand beskadig is. Dit is in 1150 voltooi en was oorspronklik net twee verdiepings hoog, met 'n dak wat met lood bedek was. Die suidelike toring is in ongeveer 1144 begin en is voltooi in 1150. Dit was meer ambisieus en het 'n agtkantige messelspits op 'n vierkantige toring en bereik 'n hoogte van 105 meter. Dit is gebou sonder 'n houtraamwerk aan die binnekant, en die plat klipkante smal geleidelik tot by die hoogtepunt, en swaar klippiramides rondom die basis bied ekstra ondersteuning. 
Die twee torings het die verwoestende brand van 1194 oorleef, wat die grootste deel van die katedraal verwoes het, behalwe die westelike fasade en krip. Namate die katedraal herbou is, is die beroemde westroosvenster tussen die twee torings (13de eeu) geïnstalleer,  en in 1507 het die argitek Jean Texier (ook soms bekend as Jehan de Beauce) 'n spits vir die noordtoring ontwerp, om dit 'n hoogte en voorkoms te gee nader aan die van die suidelike toring. Hierdie werk is voltooi in 1513. Die noordelike toring is in 'n meer dekoratiewe Flamboyante Gotiese styl, met spitse en steunpunte. Dit bereik 'n hoogte van 113 meter, net bokant die suidelike toring. Planne is gemaak vir die byvoeging van nog sewe torings rondom die katedraal, maar dit is laat vaar. 
Aan die voet van die Noordtoring is 'n klein struktuur wat 'n Renaissance-era-vier-en-twintig-uur horlosie bevat met 'n poligroom gesig, gebou in 1520 deur Jean Texier. Die voorkant van die horlosie is agtien voet in deursnee. 
'N Brand in 1836 het die dak en klokkies van die katedraal verwoes en die klokke gesmelt, maar nie die struktuur hieronder of die loodglas beskadig nie. Die houtbalke onder die dak is vervang met 'n ysterraamwerk bedek met koperplate. 
Die katedraal het drie groot portale of ingange wat vanuit die weste na die skip en uit die noordelike en suidelike gebiede lei. Die portale is ryklik versier met beeldhouwerke, wat Bybelse verhale en teologiese idees sigbaar gemaak het vir sowel die opgevoede geestelikes as die leke wat moontlik nie toegang tot teksleer gehad het nie. Elkeen van die drie portale op die westelike fasade (gemaak 1145-55) fokus op 'n ander aspek van Christus se rol in die wêreld aan die regterkant, sy aardse inkarnasie, aan die linkerkant, sy hemelvaart of sy bestaan ​​voor sy vleeswording (die era " ante legem "), en in die middel van sy wederkoms, wat die einde van die tyd begin.  Die beeld van die Chartres -portale word beskou as een van die beste bestaande Gotiese beeldhouwerke. 
West of Royal Portal (12de eeu) Redigeer
Sentraal timpaan van die koninklike portaal. Christus sit op 'n troon, omring deur die simbole van die Evangeliste, 'n gevleuelde man vir Matteus, 'n leeu vir Markus 'n bul vir Sint Lukas en 'n arend vir Johannes.
Jambs van die middelste deur van die Royal Portal, met beelde van die manne en vroue van die Ou Testament
Wesportaal, timpaan van linkerdeur. Dit beeld Christus uit op 'n wolk, ondersteun deur twee engele, bo 'n ry figure wat die arbeid van die maande en tekens van die Zodiac voorstel 
Een van die min dele van die katedraal wat die brand in 1194 oorleef het, die Portail royal is geïntegreer in die nuwe katedraal. Maak oop na die parvis (die groot plein voor die katedraal waar markte gehou is), sou die twee sydeure die eerste toegangspunt gewees het vir die meeste besoekers aan Chartres, soos dit vandag nog bly. Die sentrale deur word slegs oopgemaak vir optogte op groot feeste, waarvan die belangrikste is Adventus of die installering van 'n nuwe biskop.  Die harmonieuse voorkoms van die fasade kom deels voort uit die relatiewe verhoudings van die sentrale en laterale portale, waarvan die breedtes in die verhouding 10: 7 is - een van die algemene middeleeuse benaderings van die vierkantswortel van 2.
Behalwe die basiese funksies om toegang tot die binneland te bied, is portale die belangrikste plekke vir beeldhouwerke op die Gotiese katedraal, en dit is aan die westelike fasade van Chartres dat hierdie praktyk begin ontwikkel het tot 'n visuele beeld som of ensiklopedie van teologiese kennis. Elkeen van die drie portale fokus op 'n ander aspek van Christus se rol in die heilsgeskiedenis, sy aardse inkarnasie aan die regterkant, sy hemelvaart of bestaan ​​voor die vleeswording aan die linkerkant en sy wederkoms (die teofaniese visioen) in die middel. 
Bo die regte portaal is die latei in twee registers gesny met (onder) die aankondiging, besoek, geboorte, aankondiging aan die herders en (bo) die aanbieding in die tempel. Hierbo toon die timpaan die maagd en kind wat in die Sedes sapientiae poseer. Rondom die timpaan, as 'n herinnering aan die gloriedae van die School of Chartres, is die argivoltes gesny met 'n paar baie kenmerkende personifikasies van die Seven Liberal Arts, sowel as die klassieke skrywers en filosowe wat die naaste aan hulle verbonde is.
Die linkerportaal is meer raaiselagtig en kunshistorici redeneer steeds oor die korrekte identifikasie. Die timpaan wys hoe Christus op 'n wolk staan, blykbaar ondersteun deur twee engele. Sommige beskou dit as 'n voorstelling van die hemelvaart van Christus (in welke geval die syfers op die onderste bo -venster die dissipels sou verteenwoordig wat die gebeurtenis aanskou) terwyl ander dit as 'n voorstelling van die Parousia, of Wederkoms van Christus (in welke geval die boomstamfigure óf die profete kan wees wat daardie gebeurtenis voorsien het, óf die 'Manne van Galilea' wat in Handelinge 1: 9-11 genoem word). Die teenwoordigheid van engele in die boonste latei, wat uit 'n wolk daal en skreeuend skreeu na die onderkant, blyk laasgenoemde interpretasie te ondersteun. Die argivolte bevat die tekens van die zodiac en die arbeid van die maande - standaard verwysings na die sikliese aard van die tyd wat in baie Gotiese portale verskyn.
Die sentrale portaal is 'n meer konvensionele voorstelling van die Einde van Tyd, soos beskryf in die Boek van Openbaring. In die middel van die timpaan is Christus binne 'n mandorla, omring deur die vier simbole van die evangeliste (die Tetramorf). Die latei wys die twaalf apostels terwyl die argivolte die 24 ouderlinge van die apokalips wys.
Alhoewel die boonste dele van die drie portale afsonderlik behandel word, loop twee beeldelemente horisontaal oor die fasade en verenig die verskillende dele daarvan. Die duidelikste is die deurbeelde wat op die kolomme langs die deure aangebring is - lang, skraal staande figure van konings en koninginne van wie die Portail royal sy naam afgelei. Alhoewel hierdie figure in die 18de en 19de eeu verkeerdelik as die Merovingiese vorste van Frankryk geïdentifiseer is (wat die teenstrydigheid van revolusionêre ikonoklaste aantrek), verteenwoordig dit byna seker die konings en koninginne van die Ou Testament - nog 'n standaard ikonografiese kenmerk van Gotiese portale.
Minder voor die hand liggend as die deurbeelde, maar baie ingewikkelder gekerf, is die fries wat oor die hele fasade strek in die gevormde hoofstede bo -op die deurkolomme. In hierdie hoofstede is 'n baie lang vertelling uitgebeeld wat die lewe van die Maagd en die lewe en hartstog van Christus uitbeeld. 
Noord -transept portale (13de eeu) Redigeer
Saint Anne hou die baba Maagd Maria op die trumeau van die sentrale portaal van die noordelike transept
Labirint in die katedraal van Chartres
Die labirint wat in die vloerstene in die skip van die kathedraal van Chartres gesit is, is moontlik die bekendste en bekendste pad ter wêreld, maar dit is omring deur geheimsinnigheid.
As 'n voorstelling van die geestelike soeke van die pelgrim wat na die heilige land reis, het labirinte soos hierdie in die 12de eeu in Europa verskyn, meestal in Italië. Die labirint in Chartres is 'n bietjie meer as 42 voet in deursnee, en daar word vermoed dat dit eens 'n beeld van die Minotaurus in die middel was ('n motief wat algemeen voorkom in doolhowe en labirinte regoor die wêreld).
Daar was baie teorieë en uitgebreide mitologie rondom die oorspronklike konstruksie van die labirint. Dit is waarskynlik in die eerste dekades van die 13de eeu gebou, maar niemand weet presies wanneer die labirint gemaak is nie, aangesien daar nog geen dokumente gevind is nie en min oor die bouers bekend is. 'N Opgrawing in 2001 het bewerings ondersoek dat die middel van die labirint die plek was waar 'n gedenkteken of graf vir die katedraal en/of labirintmesselaars was, maar ondanks uitgebreide grawe, is daar geen bewyse gevind om sulke bewerings te ondersteun nie.
Tog het pelgrims inderdaad al honderde jare na Chartres gekom om die beroemde labirint te loop, en die gety toon geen teken van verlangsaming nie.
Die katedraal self is 'n wonder van gotiese argitektuur, wat meer as 26 jaar gelede in 1145 gebou is. Benewens die labirint, besoek pelgrims die terrein om die Sancta Camisa, 'n oorblyfsel wat na bewering die tuniek is wat Maria gedra het by die geboorte van Jesus, en die Puits des Sants-Forts, of die 'Well of Strong Saints' - die veronderstelde laaste rusplek van vroeë martelaars wat 'n deurmekaar einde bereik het. Die katedraal is nou 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied.
Alhoewel die labirint gedeeltelik deur stoele verdoesel word, word dit tradisioneel elke Vrydag van 10 tot 17 uur van die vas -seisoen (gewoonlik einde Februarie) tot die 'dag van die heiliges', die 1ste November, ontbloot. 'N Ander doolhof buite is agter die katedraal in Les Jardins de l'Eveche.
Rick Steves: Awestruck by Chartres Cathedral
Vir 'n kans om die raaisel van die Middeleeuse kerk deur middel van standbeelde, glas en oorblyfsels te beleef, is die Chartres -katedraal in Frankryk, net 'n uur van Parys met die trein, ideaal. Die hoë gotiese katedraal, wat die middelpunt van die stad Chartres is, vang op een of ander manier die gees van die 13de eeu-die sogenaamde Age of Faith-in die 21ste eeu.
In 876 het die kerk-amptelik die Cathédrale Notre-Dame de Chartres, ter ere van "ons dame van Chartres"-die geskeurde sluier verkry wat Maria vermoedelik gedra het toe sy aan Jesus geboorte geskenk het. Die gewildheid van die Maagd Maria was destyds groot, en Chartres, 'n klein dorpie van 10 000 met 'n uiters waardevolle relikwie, was in die groot tyd 'n belangrike stop op die pelgrimsbaan.
Toe, in 1194, het 'n brand die ou kerk verwoes. Daar word gevrees dat die kosbare sluier verlore gaan. Maar kyk, 'n paar dae later het stedelinge die sluier wonderbaarlik ongedeerd gevind. Kerkamptenare en die inwoners van die stad het dit geïnterpreteer as 'n teken dat Maria 'n nuwe kerk wou hê. Die mense van Chartres het gek gewerk om hierdie groot katedraal op te rig, geskenkdraende pelgrims het gekom soos nog nooit tevore nie, en die kerk wat ons vandag sien, is in 70 jaar voltooi. Dit is verstommend, aangesien ander Gotiese katedrale (soos die Notre-Dame van Parys) eeue geneem het om te bou. Hierdie merkwaardige vinnige poging het gelei tot 'n baie gewaardeerde eenheid van argitektuur, beeldhouwerke en gebrandskilderde glas-wat 'n relatiewe momentopname van die tyd behou het.