Vra jouself | September 2019 | Lééf met hart & siel
Vra jouself | September 2019
Deur Amanda de Lange | Foto Christine Ferreira
Jy bly vassit in 'n kringloop van gebrokenheid en weet nie hoekom jy nie daaruit kan wegbreek nie. Dit mag tyd wees om 'n paar moeilike vrae te antwoord, sê Amanda de Lange.
Ons wonder dikwels hoekom een mens hul gebrokenheid en trauma uit die verlede kan oorkom terwyl 'n ander klaarblyklik onherstelbaar daarin vasgevang is.
Daar is baie dinge wat ons nie verstaan nie. In 1 Korintiërs 13 sê Paulus immers vir ons, "Nou sien ons dinge nog net vaagweg soos in 'n dowwe spieël, maar eendag sal alles vir ons glashelder wees. Nou verstaan ek net ten dele, maar eendag sal ek ten volle verstaan, net soos God my nou ten volle verstaan" (v. 12).
Dit is waar dat daar geheimenisse is wat ons nie kan deurgrond nie. Dít gesê, het ek in my eie lewe, en ook in my praktyk, ervaar dat ons meestal vassit in gebrokenheid omdat die prys om daarvandaan weg te stap, vir ons te groot is.
Om jou gebrokenheid te konfronteer, verg moed en deursettingsvermoë. Dit verg die bereidheid om dít wat jy nié wil sien nie, in die oë te kyk; om wonde oop te krap en die emosionele etter wat daar opgegaar het, skoon te maak.
Iemand wat dít nie wil doen nie, sal heel moontlik nooit werklik in genesing kan wandel nie.
Kom ons kyk dus nou hoe om dié probleem te oorkom.
Die grootste en belangrikste ding wat keer dat mense in genesing kan leef, is 'n slagoffermentaliteit. Verstaan mooi: Ek sê nie jy was nie 'n slagoffer nie of dat dít wat met jou gebeur het, nie pynlik en traumaties was nie. Ek sê jy kan nié in daardie denkwyse vasgevang bly en verwag om emosionele genesing te beleef nie.
Vra Jouself:Leef en dink ek soos 'n slagoffer? Hoe weet jy of jy dit doen? Hier is 'n paar gedagtes om jou te help. Slagoffers dink hul lewe sal beter wees as die mense om hulle of hul omstandighede verander. Hulle glo hul probleme is die gevolg van iets wat iemand anders aan hulle gedoen het en dat hulle dit daarom nie self kan oplos nie. Hulle dink niemand kan verstaan waardeur hulle gaan nie, want niemand anders was nog ooit in presies só 'n situasie nie. Hulle blameer almal om hulle vir hul gebrek aan vordering en aanvaar nie verantwoordelikheid vir hul eie lewe nie. Hulle word kwaad vir mense met wie dit na hul mening goed gaan omdat daardie mense nie ook soos hulle sukkel nie. Daar is altyd iets of iemand wat téén hulle is.
Wees ongenadig eerlik met jouself. Klink enige hiervan bekend? Dan dink en leef jy soos 'n slagoffer.
Wil jy vry wees? Emosioneel gesond leef? Dan is dit noodsaaklik dat jy anders na jou omstandighede en situasie begin kyk. Jy sal móét begin om verantwoordelikheid te aanvaar vir jou keuses, besluite en optrede. Onthou: Jy is nie aanspreeklik vir wat ander mense aan jou gedoen het nie. Dit was nie jou skuld nie en jy behoort nie daarvoor gestraf te word nie. Jy is wel verantwoordelik vir wat jy met jou lewe doen, ongeag van wat aan jou gedoen is.
Vra Jouself:Wie blameer ek vir my probleme? Wat weerhou my daarvan om self aanspreeklikheid te aanvaar? Wat kan ek vandag nog begin doen om anders te leef?
Soms word ons só vasgevang in die identiteit waaraan ons deur ons pyn en trauma verweef geraak het, dat ons nie meer weet hoe om anders aan onsself te dink nie. Ons identifiseer onsself deur ons gebrokenheid: Ek is 'n geskeide, verkragte, gemolesteerde, verwerpte, verslaafde, werklose, hawelose, eensame, alleenlopende mens. Of vul daar in wat dit ook al is wat jou identiteit geword het. Die vrees om hierdie valse identiteit, hoe ongemaklik dit ook al om jou skouers pas, af te gooi, is dikwels steeds erger as om die paadjie na heling en herstel aan te durf.
Vra Jouself: Waarvoor is jy bang? Wat kan gebeur as jy die pad na genesing aandurf? Sê nou jy ontdek jy is nie jou verlede, trauma of pyn nie? Hoe sou jou nuwe identiteit lyk?