In 2012 toe Tuisonderwys in Afrikaans se Facebook groep geskep was, het ek oorspronklik die naam as Tuisonderrig in Afrikaans gebruik. Daar was uitgewys dat die term verkeerd gebruik word en dat dit Tuisonderwys moet wees.
Ek haal die skrywe aan van Leendert van Oostrum van die Pestalozzi trust aangaande hierdie aspek. Ek is seker ons sal almal nou die werklike verskil verstaan.
Ek weet dat Naspers se koerante 'n redaksionele beleid het om die woord "tuisonderrig" te gebruik. Dit is egter verkeerd.
Op 'n pedantiese vlak kan mens redeneer: Die term "onderrig" is 'n meer beperkte begrip as "onderwys", en verwys meesal slegs na die "lesgee"-aspek van onderwys. Dit sluit gewoonlik nie aspekte soos kurrikulering, evaluering en die bestuur van die onderwys in nie. Wanneer tuisskolers dus self praat van "tuisonderrig" in plaas van "tuisonderwys", plaas ons self beperkinge op wat ons voorgee om met ons kinders te doen.
Die het op sy beurt regsimplikasies. 'n Kwaadwillige advokaat sou kon argumenteer dat mense wat slegs "onderrig" doen, self erken dat hulle nie geskik is om die "belangriker" onderwysfunksies vir hul kinders te verrig nie, en daarom moet die Staat daardie funksies uitvoer - kurrikulum voorskryf, ons kinders evalueer, voorskryf watter metodes ons moet volg, ensovoorts.
In teenstelling hiermee gebruik die SA Skolewet uitdruklik die term "onderwys" (Eng: "education" in Art 51 wat handel oor tuisonderwys. Die term "onderrig" word nooit in ons wette vir tuisonderwys gebruik nie.
Die Duitsers praat van "Bildung zu Hause" ("Tuisopvoeding"). "Schulunterricht zu Hause" is soms in die verlede gebruik, maar dit was vir 'n baie spesifieke doel in 'n regsituasie wat nie in Suid-Afrika geld nie.
Ek wil daarvoor pleit dat tuisskolers daarop bedag sal wees om nie in die lang termyn om hul onderwysregte te ondergrawe deur die beperkende term "onderrig" te gebruik vir wat hulle vir hul kinders doen nie."