Anna Lane Maltby: Van nul tot 'n 50-miler in 5 jaar
Tuis / Journal / Anna Lane Maltby: Van nul tot 'n 50-miler in 5 jaar
anna baan maltby · hardloop daagliks vitamien · hardlopers benodig daaglikse vitamien · hardloop · lopende motivering · lopende voeding · sonder grense · 1 kommentaar · Augustus 17, 2019
Anna Lane Maltby is een van die gelukkigste hardlopers wat ons ken en dit lyk asof sy altyd die naaswenner hoog is. Ons het haar 'n reeks vrae gevra om uit te vind wat hardloop vir haar beteken, die lonendste en die moeilikste aspekte van hardloop, en hoe dit haar lewe verander het.
Lees haar verhaal in ons Runners Essentials-atleetprofiel.
Toe ek opgegroei het, was ek nooit 'n atleet nie en het dit ook nooit regtig geniet om aan sport deel te neem nie. Ek kan onthou dat ek van PE klas gehou het omdat ek nooit gevoel het dat ek by die ander kinders inpas of dat ek op hul vlak kon presteer nie. Ek het skaars in die presidentsmyl gepiep, terwyl ek suip en piepend na die twintig minute myl gaan haal.
Ek het as tiener en jong volwassene met dwelms en alkohol gesukkel en het nie geweet hoe om die lewe te hanteer nie. Nadat ek skoon geword het, het ek besef dat ek iets positiefs hoef na te jaag, iets bevredigend en selfbeeld om die leemte wat die medisyne gehad het, te vul. Na 'n paar jaar skoon was ek weer in 'n baie donker plek en het ek geweet dat ek iets anders moet doen, of ek gaan weer gebruik. Ek draai om om te hardloop as 'n manier om my kop skoon te maak en deur al die chaos te vind wat my gedagtes was. Ek het agtergekom dat ek al die gedagtes wat deur my kop loop, deur die een voet voor die ander een sit en die ander een van die ander een kon skuif, en dit het my gehelp om weer in lyn te kom met myself. Hardloop het vir my baie meditatief geword. Hardloop het my teruggegee wat die dwelms gebruik het.
Ek het nie geweet wat ek doen toe ek die eerste keer begin nie. Ek het 'n paar blink pienk Nikes gekoop wat ek op Amazon gelyk het, en ek sou in die buurt rondhardloop totdat ek nie meer kon asemhaal nie, gewoonlik minder as 'n paar blokke op 'n slag. 'N Medewerker noem 'n hardloopklub waaraan hy deel was en moedig my aan om uit te kom en dit te probeer. Ek het hom op sy aanbod aangepak en na die UNCW-baan gegaan vir my eerste groeplopie. Hierdie spesifieke hardloop was 'n hardloop op alle vlakke met mense met alle snelhede en vaardighede. Hulle het gestrek en gesels oor tempo-lopies en -tempo's en die gebruik van terme waarvan ek nie die betekenis ken nie. Ek het groot geskrik. Ek het tydens die opwarming vertrek, want ek het weer minder as en nie waardig genoeg gevoel om saam met hierdie atlete te hardloop nie.
Ek het egter nie opgegee nie. Ek het teruggekeer na 'n beginnersgroep en hierdie atlete leer ken. Ek het gereeld begin oefen en kon uiteindelik aanmeld vir my eerste halfmarathon, die Wrightsville Beach Halfmarathon. Ek het nog steeds nie geglo dat ek 'n regte hardloper was nie, want ek was nie so vinnig soos sommige van die ander hardlopers nie en ek het nie soos die stereotipiese hardloper gelyk nie. Wat ek gou geleer het, was dat daar geen stereotipiese hardloper is nie en as jy hardloop, is jy 'n hardloper.
Ek het daardie halfmarathon gehardloop en iets het met my gebeur in die 13.1 myl. My gedagtes en oortuigings het verskuif en ek het weer in myself begin glo. Ek het aanhou hardloop met Sonder perke en ek het begin glo dat ek miskien net meer in staat was. Met die hulp van my afrigters en spanmaats het ek myself buite my gemaksone begin druk, en ek het daarvan gehou.
Selfs nadat ek marathons, 'n Ironman en 'n 50K voltooi het, kry ek steeds die gevoelens van nie goed genoeg nie. Nie vinnig genoeg nie, nie sterk genoeg nie ... nie genoeg nie. Ek het gehoor mense sê hardloop is 'n toets van geestelike krag, meer as een van fisieke krag, en ek het nooit verstaan ​​wat hulle bedoel voordat ek eintlik begin hardloop het nie. My gedagtes sal begin ingee lank voordat my liggaam dit doen. My gedagtes sal my vertel dat die pyn te veel is, dat my bene onmoontlik kan aanhou, dat my longe sekerlik op enige oomblik sal bars as ek aanhou. My gedagtes kom met 'n verskeidenheid verskonings om my te oortuig om op te hou. Die grootste gesukkel waarmee ek te kampe het, is om fiksie in my brein te ontsyfer. Daar is geen groter gevoel as om my eie gedagtes te verower nie. Dit is my hardlopers hoog, my deurbraak-oomblik toe ek baie maklik kon opgee en noem dat dit ophou, maar ek het nie, ek gaan voort.
Elke oggend word ek wakker van nul-donker-dertig en hardloop wanneer ek liewer nog 'n uur wil slaap, my sterker word. Elke keer as ek werk verlaat en in die suidelike somerhitte hardloop as dit voel of ek op die sonoppervlak hardloop, word ek sterker. Elke keer as ek trek en na buite gaan, wen ek weer 'n klein stryd binne en word ek sterker. Daardie klein oorwinnings is nie iets wat ek kan koop nie; dit kom net deur aan te hou om my verby my waargenome perke te stoot en aan te beweeg na my doelwitte.
Hardlopers Daaglikse vitamien was so 'n ongelooflike toevoeging tot my hardloop. Ek kan 'n merkbare verskil in my slaapkwaliteit en in my energievlakke gedurende die dag sien. My gewrigte voel sterker en meer bekwaam en my hersteltyd is in die helfte gekort. Ek word nie seer en seer nie en my spiere kramp nie tydens moeilike oefeninge nie. Ek het elke wedloop PR gehad sedert ek met RDV begin het. Dit is moeilik om my voor te stel hoe ek vroeër sonder hulle kon optree.
Ek het die marathons van Berlyn en Chicago hierdie keer ingespan en ek het onlangs ingeskryf vir my eerste 50-myl-wedloop in Januarie. 5 jaar gelede sou ek nooit eens kon dink dat ek 'n marathon gaan hardloop nie, laat staan ​​nog 2 wêreldvakke met 'n 50 myl chaser. Ek kon jou nie eens vertel hoe lank 'n marathon destyds was nie. Nou glo ek in allerhande drome. Een van my verhewe doelstellings is om vir die Boston-marathon te kwalifiseer. 'N Doel wat my terselfdertyd verskrik en opwind. Ek verstaan ​​nou regtig dat as my drome my nie bang maak nie, hulle nie groot genoeg is nie, en ek hou daarvan om groot te droom omdat ek weet dat ek in staat is om groot drome te verwesenlik.
Ek is net hier verby om drome in doelwitte en dan die werklikheid te maak.
Vir die uithouvermoë-atleet… Omring jouself met wonderlike mense vir uitstekende prestasies
Sonder perke Uithouvermoëafrigting en -opleiding kan u help om u volle potensiaal te ontketen met persoonlike opleiding, kundige afrigting en bewese resultate. ons professioneel opgeleide en gesertifiseerde afrigters ontwerp pasgemaakte opleidingsprogramme wat aangepas is by u doelwitte. Begin vandag!
Marty Rose September 11, 2019
Hierdie verhaal het my ontroer, my in trane gebring en my geïnspireer omdat ek met haar en haar gesukkel kon identifiseer. Dit gee my ook hoop om my eie gedagtes skoon te maak, my vrese in die gesig te staar, my stryd teë te kom en my drome 'n werklikheid te maak. Baie dankie vir u verhaal en hierdie aanhaling. 'Ek is net hier om drome in doele te omskep en dan die werklikheid', Anna Lane Maltby