Meng jou met die semels | Vroutjie, Vir Ewig
June 10, 2019 ~ vroutjie
My oorlede ouma en oupa het dagsorg gespeel toe ek klein was, en hulle het ons graag allerhande idiome en gesegdes geleer, veral dié met diere in:
Gesels 'n hond uit 'n bos uit
Al dra 'n aap 'n goue ring, hy is en bly 'n lelike ding
Noudat ek swanger is, beskou ek my kleintyd baie meer krities – wil ek dieselfde, soortgelyk of teenoorgestelde met/vir my kinders doen? Dis snaaks hoe klein goedjies uit jou 5-jarige verstand jou bybly meer as 20 jaar later – maar nie jou gunsteling hoërskoolonderwyser se naam nie.
Die sê-goed het ons natuurlik geleer dat kraaie maerder as varke is, dat honde in die bos wegkruip met snaakse gedagtes, dat ouer bokke jonger bome wil eet, dat kalkoenkuikens onnosel is en dat katte slinks is, maar nie veel werd is nie. Op skool het ons hierdie goed darem geweet, en die regte betekenisse ook leer verstaan, en op Sondagskool het ek besef mens kan net so lekker lag vir 'n idioom as wat mens beledig kan word daardeur.
Afvlerkvoëltjies het 'n sekere aantrekkingskrag, of dit nou vir my simpatieke hart of my ego is, weet ek nie, maar my skoolloopbaan was deurtrek van die goed, in menslike- en diervorm. As ek 'n voëltjie of 'n hondjie huis toe bring, het almal hul oë gerol en geglimlag. Maar wanneer ek die stukkende maatjies huis toe bring, is hulle gegroet met 'n glimlag, ekstra brood gegee, maar agteraf kon ek die grootmense hoor fluister. Teen die tyd wat die gebreekte maatjies hoërskool bereik het, het hulle hulself begin probeer regmaak met dwelms en sigarette – en ek kon hulle nie net abandon nie! Hulle gewoontes het in elk geval nie aan my afgesmeer nie, en hoeveel erger sou hulle af wees as dit nie vir my was nie!
Sondagskooltannies en ouer ooms en tannies het ophou fluister en reguit gesê: Meng jou met die semels en die varke gaan jou opeet. Geen tiener luister na sulke nonsens nie – hulle het my dan nodig! Ek het my stert aan dit afgegee en voortgegaan om vriende te wees met al hierdie slegte invloede, sowel as die goeies. Uiteindelik het die onvermydelike gebeur, en ek het hulle ontgroei. Mens kan net solank iemand aanpor in die resies van die lewe, voordat jy self gaan moet hardloop om klaar te maak.
Nou wonder ek van voor af – hoe weet jy wie is 'n semel, en wie is 'n ongeslypte diamant, sonder om 'n redelike hoeveelheid tyd in die persoon te belê? Jy is die gemiddeld van die 5 mense waarmee jy die meeste tyd spandeer. As dit 5 semels is, is daar minder hoop vir jou as wat jy dit saam met 5, verkieslik geslypte, diamante spandeer. Watokal die "hoop" beteken.
Maar iemand moet die diamante slyp. As ons, as 'n samelewing, net opgee op alle wesens wat lyk soos semels, gaan niemand ooit 'n diamant kry nie.
Ek weet nie eers wie die 5 mense is waarmee ek my tyd spandeer nie, my ouers (wie ek nie kan kies nie), my skoonouers en my man? As die baba nou kom, gaan ek 'n skoonouer uit die nes uit moet skop? Is "5" net relatief? Ek het steeds vrek baie afvlerkvoëls in my lewe, almal wie ek probeer opvoed en slyp. En 'n paar gewone voëls wat nie juis aan my lewe iets verander nie, en heeltemal te min mense wat ek voel my, as persoon, werklik verryk. En daar is áltyd nog afvlerkvoëls wat aanmekaar geplak moet word. ​