Wilde se opmerking dat daar altyd ‘n utopia(/nie-ruimte/tydruimte/”slingerdans” (Joubert 1997:276, oor die geometrie van tydruimte)/ “disquieting difference”(Derrida 1989:153)/separasie/L.secernere/geheim/verbeeldingryke ruimte) op ‘n kaart moet wees, vat dinge goed saam vanuit die perspektief van ‘n (skippy dog?!)dol Derrideaanse poskantoortjie. Oor die poësiekenner Stephen Burt (foto) het ek reeds vantevore geskryf. En volgens ‘n berig op The New York Times se webblad is dié man nie iemand wat jy op sy baadjie moet takseer nie, want trek hy ietwat op Boy George van Culture Club-faam, word hy tans allerweë beskou as een van die invloedrykste poësie-kommentators in die Amerikaanse lettere. En verder: wat wen ons en wat verloor ons deur die ‘psigoanalitisering’ (!) van ons self te aanvaar eerder as te weerspreek? Ook mag geen onbevoegde eet wat heilig is nie. 'n Bywoner van 'n priester en 'n dagloner mag nie eet wat heilig is nie. (Ek wonder ook steeds wat ‘n goeie Afrikaanse woord vir ‘shelfies’ is.) ‘n Mens kan die energie byna aanvoel as jy na iemand se boekrak kyk.