Leer die dans van lewe en dood - Nuwe resepte - 2022
Stroom na tafel resepte
As ek aan my pa dink, dink ek aan sy hande, verweer en al koud van die aas, en skud my saggies wakker voor dagbreek. "Tyd om te gaan visvang," fluister hy. Sy hande ruik altyd na rook en die see.
Ek is grootgemaak met visvang en die vis wat ons saam in die Golf van Mexiko gevang het. Ons sou vir koningmakriel, jig vir snapper en tjommie vir mahimahi trol. In die brak waters agter ons huis het ons soggens blou krappe gevat en in die skemer vir forel gegooi. Wat ons ook al gehou het, my ma het gewoonlik die aand gekook.
My pa was mal oor visvang, en ek het vir hom gehengel, vir die ure en woorde wat tussen die visvang en die vangs ontketen is. Ons het ons probleme oor verstrengelde lyne ontrafel en maaltyd na ete ingesluip. Na ete het ons ons borde van die beskuldigdebank af geskraap en die vangs van môre gevoed.
Kruis vis saam met haar pa, April 2006, Clinch River, Tennessee | Foto: Justin Walker
Toe kanker my pa vat, het die pastoor 'n vishemp aangehad en ons het bymekaargekom op ons beskuldigdebank-'n eenvoudige wek in 'n no-wake zone. Ons het Dad's Boston Whaler in die Golf gery en kyk hoe sy as in die blou gaap verdwyn. In sy testament het hy vir my stokke en rolle laat staan. Ek het hulle lankal vermy. Vir sewe droë jare kon ek nie 'n lyn natmaak nie.
En toe, eendag, was ek gereed.
My pa het my geleer hoe om vis te vang. My ma het my gewys hoe om een ​​te kook. Maar ek het nog nooit geleer wat tussenin moet gebeur nie. Die skoonmaak van my vangs was die ontbrekende skakel, 'n groot gaping tussen water en bord. Ek was nog nooit verantwoordelik vir hierdie noodsaaklike daad nie. Ek het nog nooit bloed aan my hande gevoel nie.
As ek 'n ware hengelaar wou wees, moes ek met die dood reken. Kan ek my plek in die voedselketting besit? Sal dit verander hoe ek oor visvang gevoel het? Kan ek 'n lewe neem en my sterwende aandete in die oë kyk?
Ek het nie geweet of ek kon, of wat dit sou beteken nie.
Maar ek het geweet ek moet probeer.
Ek het alleen na Colorado gevlieg, met 'n 5-gewigstang en 10-gewig vrae. Dit was 'n persoonlike mylpaal, 'n reis wat nie ter wille van my pa, man of seun beplan was nie. Nou, in 'n rivier wat ek self gekies het, sou ek leer om vir my te hengel.
Onder die rand van Pa se visvanghoed het ek in die vloeibare-goue middaglig gestaan ​​en kyk hoe die eensame waters skei en om my saambind. Versigtige forelle en herinneringe waai in die skaduwee. Ek oefen my rolverdeling, maak my lyn reg en vra myself af: Het ek wat nodig is om iets suiwer en mooi dood te maak?
Tot nou toe was dit 'n wesenlike vraag. Die meeste vlieëvissers en kommersiële gidse is godsdienstig vang-en-vrylaat. Maar ek het 'n elegante kamp gevind waar gaste 'n forel op 'n volhoubare manier kan "oes" en dit kan help voorberei vir aandete.
Die Broadmoor -visvangkamp flank Tarryall Creek, wat sy oorsprong het in een van ons land se laaste ongerepte waterskeidings, Colorado's Lost Creek Wilderness. Wilde forel floreer in sy maagdelike waters, op 'n natuurlike dieet van insekte. In vergelyking met forel wat in baie riviere geteel en in voorraad is, word gesê dat forel 'n bietjie harder veg, 'n bietjie helderder smaak. Ek wou geweet het.
Die eerste dag gee die Tarryall vir my reënboë, beekies en 'n pragtige bruin wat ek saggies omhels, dit in die stroom laat sak, voel hoe dit vinniger word en deur my vingers gly. Ek hou van hierdie kortstondige oomblik van loslaat, om aan iets moois te vat en dit te laat wegswem.
Ek het my gids gevra om my te leer hoe om 'n vis skoon te maak, en ek het hom vertel hoekom dit saak maak. Scott Tarrant, 'n buitengewone hengelaar, verstaan. Hy het op 2 -jarige ouderdom sy eie pa aan 'n ongeluk op die Eagle River verloor. Daardie waters het hom sy hele lewe lank agtervolg. As volwasse man het hy daardie rivier met 'n staaf en 'n spoel baie keer gestap voordat hy dit kon gebruik. Eendag was hy gereed. Hy trek forel na pragtige forel uit en gooi hulle almal terug, totdat hy voel die waters het hom terugbetaal. Hy bedank die rivier, stap weg en haal dit nooit weer nie.
Scott Tarrant, hoofgids en bestuurder van The Broadmoor Fishing Camp | Foto: Justin Walker
Scott het my saggies deur die wervels en die stelle afgerig, my laat knoop en in stilte teruggekeer toe ek dit nodig gehad het. In my sak het ek my pa se filetmes gedra, die houthandvatsel wat deur die see en die son gebleik is, die lem papierdun van jare met 'n klip met die hand.
Ek was nie gereed om dit te gebruik nie. Daardie dag het ek alles teruggegooi.
Aan die einde van my tweede dag was ek gereed om 'n vis te neem. Maar die rivier was nie gereed om vir my een te gee nie. Toe die skemer nader kom, het Scott my stok geleen en vir my 'n forel in die dag se laaste lig laat beland. Dit was nie my vis nie, maar dit sou my leer.
Scott het my gewys hoe om dit saggies dood te maak deur op die kieue te druk. Die vis het stil geword, en ek het 'n pyn in my bors gevoel, iets wat moeilik is om te definieer. Ek het al baie visse geneem, maar altyd op 'n afstand, terwyl ek hoor hoe die flap nog steeds goed in die vis groei. Scott merk my swel van emosie op.
'Hierdie vis het sy lewe vir ons gegee,' het hy gesê. 'Dit is 'n wonderlike ding.'
Ek kry 'n lekker plat rivierrots en laat hom deur my praat. Ek plaas pa se mes teen die wit maag, net onder die kieue, en druk. Dit was moeiliker as wat ek gedink het om die vel te breek. Toe ek dit deurboor, het 'n bloedrooi lint bloed oor my vingers gevou. Ek het 'n skoon snit van borsbeen tot stert gemaak en na binne geloer. Die stukke pas so perfek bymekaar, die som en inhoud van die lewe.
'Steek u vinger in en trek alles uit,' het Scott gesê.
Skrywer Kim Cross gebruik haar pa se filetmes | Foto: Justin Walker
Die raaisel stort in my hande. Die lewer, 'n gepoleerde ametis. Die ingewande, 'n glinsterende draad garing. Die klein maag wat bult met 'n kaleidoskoop van nimfe. Ek het nooit geweet darm kan pragtig wees nie.
'Dit is 'n gesonde vis,' het hy gesê.
Ek was bang vir die vooruitsig van wat ek sou voel. Afsku? Spyt? Skuld? Ek was bekommerd dat ek kan gag. Of vries. Of knik en sny myself. Maar dit was nie brutaal nie. Of hartseer. Of eintlik al die vreemde.
Wat ek gevoel het, het my verbaas. Ek het gevoel dat ek visueel verband hou met hierdie vis, hierdie lewe. Ek het dinge gevoel wat ek nooit ooit sou kon voel oor 'n krimp toegedraaide forelfilet nie. Ek sou hierdie vis eet. Sy molekules sou my molekules word. Sy geheue sou ook deel van my wees. Toe kom ek by my op dat behalwe voortplanting, dit verreweg die mees intieme daad is wat twee lewende dinge kan deel. 'N Handeling so oud soos die lewe self.
Ek haal die ingewande uit die klip en sit dit in die rivier. Hulle sou 'n gogga voed, wat 'n vis kon voed, wat eendag 'n man kon voed.
Op die derde dag, onder 'n glinsterende lug, het die rivier homself aan my oorgegee. Ek het my eie goggas gekies en 60 meter lyn deur die lug laat sing, bo die sug van bewegende water. Scott het vir my 'n gelukkige caddis gegee, vasgemaak uit die pels van 'n hond wat hy liefgehad het. Toe hy moes stap, het ek selfvertroue gevoel.
Dis toe dat dit natuurlik gebeur. In 'n skaduryke poel bokant 'n klein waterval, kom 'n skaduwee op. Ek het die haak gesit en voel hoe dit duik en sien hoe my vlieëstaaf buig. As 'n stok so buig, weet jy dat die vis 'n houer is - solank jy dit nie verloor nie.
Ons het saam gedans, ek en die vis. Stokpunt hoog, spanning op die lyn, ek laat dit loop, bring dit terug en laat dit weer loop, net soos my pa my geleer het Toe ek uiteindelik voel hoe die lyn stil word, reik ek na die net. Ek het 'n reënboogforel opgetel -my forel — water met agtergrond wat soos diamante drup.
Dit was die mooiste ding wat ek nog ooit gesien het - olyfvlek met goud en swart, die rooskleurige blos van 'n sylyn, 'n wit maag wat soos mika blink. Ek kniel op die rotsagtige oewer en buk oor my vis, huilend in 'n gevoel van genade.
Ek druk saggies op die kieue, met die wil om dood te maak. Dit het langer geneem as wat ek gehoop het voordat ek die spiere in my hande voel slap voel. My pa se mes kyk in die son terwyl ek sny. Bloed en verwondering stort op die rotse, en ek verwyder die organe stadig. Hierdie maag was nie gevul met goggas nie, maar met plante.
Toe ek die ruggraat skraap, sien ek die hart. 'N Klein rooi gloeilamp - klop nog steeds! Ek het dit in my handpalm vasgehou, opgewonde en kyk hoe dit onmoontlik pols.
In 'n verblindende flits van herinnering was ek terug by my pa se bed, in die oomblikke toe ons naby ons bymekaarkom om te sien hoe sy ou hart wankel. Ek onthou hoe ek by elke asemteug opgehou het en op die einde gewag het. Dit was 'n geskenk, die kans om hierdie oomblik van vreeslike skoonheid met hom te deel.
'U was 'n wonderlike pa,' fluister ek toe. "Ek is lief vir jou. Dit is OK om te gaan."
Hierdie oomblik op die rivier was nie minder diep nie. Warm trane gly van my ken af. My hande was te bloedig om dit af te vee. Ek het gesien hoe hulle in my forel val.
"Dankie, vis," sê ek.
Waarste gebed wat ek nog ooit gebid het.
Ek was my hande en my vis in die rivier, betower deur die glans in die water en die sterwende lig. In die wervelkolom vang ek my eie weerkaatsing, skrik van wat ek sien. Wegraping. Ek het nog nooit so rou gevoel nie. Ek sou nooit dieselfde wees nie.
Ons het die vis met olyfolie gesalf, gesny, met suurlemoene en tiemie gevul en op 'n kersieplank gebraai. My geheue is dalk nostalgies, maar ek glo my forel het sterker geveg, helderder geproe as enige vis wat ek ooit geken het.
Daardie aand, in die gloed van die vuurput, gee Scott vir my 'n goedkoop bier en 'n fyn sigaar, 'n Kubaan wat hy met 'n blaasvlam aangesteek het. Ek rook nie, maar ek geniet die sigaar.
'U is amptelik deel van die klub,' het hy gesê.
Dit was 'n koue nag, en ek het my vingers voor my lippe gesit om hulle met warm asem te warm. Die reuk daarvan laat my asemhaal. Vir die heel eerste keer in my lewe ruik my eie hande na vis en rook.
Terwyl hy in die Broadmoor -visvangkamp was, het Kim Cross eenvoudige kookkuns geniet wat die skoonheid en delikate geur van die vis gevier het. Hier is twee maklike resepte wat u tuis kan maak om die gees van die kamp vas te vang.
Foto: Justin Walker; Styl: Kaitlyn Duross Walker
As jy nie heel forel kan kry nie, gebruik filette; hulle hoef net ongeveer 4 minute te braai. U kan ook 20 gram bevrore, ontdooide kersies gebruik: Gebruik die vloeistof (moenie dit dreineer nie); prut in stap 1 totdat die vloeistof byna heeltemal verdamp het voordat dit in die port en heuning geroer word.
Ons is absoluut mal oor hierdie eenvoudige, vertroostende hash. Dit pas goed met byna alles-die forelresepte, natuurlik ons ​​gegrilde forel met kersiekompote, asook gebraaide hoender, varkkotelette, steak en selfs eiers aan die kant van die son. As u die resep wil begin, kan u die patats 'n dag of twee vooruit bak; dan benodig u slegs ongeveer 15 minute om die gereg saam te trek.
Kim Cross is die New York Times topverkoper-skrywer van Wat in 'n storm staan. "The King of Tides", nog een van haar verhale oor visvang, liefde en verlies, verskyn in The Best American Sports Writing 2016. Lees meer op kimhcross.com.
11 beste gestoomde resepte | Maklike gestoomde resepte
Gestoomde resepte- Die beste deel word beskou as een van die gesondste kooktegnieke, maar dit is dat die stoomproses maklik, gerieflik en vinnig is. U hoef nie in die kombuis te sweet om u bord vol gestoomde groente of 'n filet botterknoffelvis te maak nie. Al wat u nodig het, is 'n paar basiese bestanddele om 'n reeks lekker lekkernye voor te berei (sonder om bekommerd te wees oor die ekstra kalorieë).
Onthou hoe lief u die film van Jon Favreau en#x2019s 2014 gehad het, Sjef? Die akteur/skrywer/regisseur/regisseur wat drievoudig bedreig is, was nie klaar met die plesier in die kombuise nie (of onderweg), en hierdie nuwe dokumentêre reeks van Favreau en Roy Choi (sy medewerker aan die oorspronklike film) is die volgende generasie heerlik vir ons almal. Elke seisoen 1 se 20 episodes bevat 'n heerlike avontuur, van rooibruin saam met Wolfgang Puck tot wild vir die gerookte vis in die beroemde Wexler 's Deli in Suid -Kalifornië (en selfs 'n besoek met Gwyneth Paltrow). Fantastiese geselskap, heerlike kos, groot pret.
Stroom dit hier: The Chef Show op Netflix
Skep goudstandaarddata vir deel-van-spraak-etikettering deur die voorstelle van die model reg te stel. Die spaCy-model sal gebruik word om voorspellingsetikette te voorspel, wat die aantekening kan verwyder en indien nodig regstel. Dit is dikwels doeltreffender om op 'n paar etikette tegelyk te fokus, in plaas daarvan om alle etikette gesamentlik aan te teken. Die-fynkorrelige vlag maak aantekeninge moontlik van die fynkorrelige etikette, dit wil sê Token.tag_ in plaas van Token.pos_. Let daarop dat dit kan lei tot onverwagte resultate en baie lang etikette vir sommige taalmodelle wat fynkorrelige etikette gebruik wat bestaan ​​uit morfologiese kenmerke, soos spaCy se standaard Italiaanse of Nederlandse modelle.
Hierdie resep het vroeër pos.make-gold genoem. U kan dit steeds met die naam gebruik, maar u moet u kode verander om pos.correct te gebruik.
datastel str Prodigy -datastel om aantekeninge in te stoor.
spacy_model str Laai spaCy -model.
bron str Pad na teksbron of - om te lees vanaf standaardinvoer.
-laaier, -lo str Opsionele ID van teksbronlaaier. As dit nie ingestel is nie, word die bronlêeruitbreiding gebruik om die laaier te bepaal. Geen
-etiket, -l str Een of meer etikette om aan te teken. Ondersteun 'n komma-geskeide lys of 'n pad na 'n lêer met een etiket per reël. As dit nie ingestel is nie, word alle etikette gewys.
-uitsluit, -e str Komma-geskeide lys met datastel-ID's wat annotasies bevat om uit te sluit. Geen
--onsegmenteer, -U bool Moenie sinne verdeel nie. onwaar
-fynkorrelig, -FG bool Gebruik fynkorrelige woordspeletjies, dit wil sê Token.tag_ in plaas van Token.pos_. onwaar
Versamel die beste moontlike opleidingsdata vir 'n tag-model met 'n woordspeling met die model in die lus. Op grond van u aantekeninge, sal Prodigy besluit watter vrae hy volgende moet stel. Dit is dikwels doeltreffender om op 'n paar etikette tegelyk te fokus, in plaas daarvan om alle etikette gesamentlik aan te teken.
-etiket, -l str Etiket (te) om aan te teken. Aanvaar enkele etiket of 'n komma-geskeide lys. As dit nie ingestel is nie, word alle beskikbare etikette teruggestuur. Geen
--tag-kaart, -tm str / Pad Pad na JSON -karteringstabel vir POS -etikette. Lees uit die spaCy tagger -model as dit nie verskaf word nie. Geen
-patrone, -pt str Opsionele pad om by patrone -lêer te pas om entiteite uit te filter. Geen
Oorweeg die volgende deurkruising oor die 'moderne' speelgoedgrafiek:
Die resultaat is 'n ouderdomsverdeling wat bloot toon dat elke 'persoon' in die grafiek 'n ander ouderdom het. In sommige gevalle is hierdie resultaat presies wat nodig is, maar soms moet 'n groepering verander word om 'n ander beeld van die resultaat te gee. Byvoorbeeld, 'n groepering met die waarde "ouderdom" kan beter verteenwoordig word deur 'n domeinbegrip soos "jonk", "oud" en "baie oud".
Let op dat die by -modulator verander is van die gebruik van 'n snaar sleutel van "ouderdom" om 'n Traversal te neem. Die innerlike deurkruising gebruik die keuse wat soos 'n as-dan-anders-klousule is. Die keuse is geneste en lyk soos volg in Java:
Die gebruik van kies is 'n goeie intuïtiewe keuse vir hierdie traversal, aangesien dit 'n natuurlike kartering is vir as-dan-anders, maar daar is 'n ander opsie om saam te kyk:
Die antwoord is dieselfde, maar hierdie deurkruising verwyder die geneste keuse, wat dit makliker maak om te lees.
'N Fees wat geskik is vir 'n koning
Sommige van die beste maaltye ooit word op weggooibare op die kamp bedien. aaron hitchins/rockhouse motion
In Desember 1950 stuur 'n Mississippiaan met die naam John Cullen 'n brief aan koning Gustaf VI Adolf van Swede, waarin hy sy majesteit uitnooi om die volgende herfs te eet in die hertekamp waar Cullen lid was. Die koning het onlangs nog een van die lede van die kamp - William Faulkner - 'n eerbewys, die Nobelprys vir letterkunde, verleen. Cullen wou terugkeer. 'N Gunsteling op die kamp,' coon and collards ', sou deel uitmaak van die spyskaart, het hy geskryf.
Die ete het egter nooit gebeur nie, want die koning het genadiglik geweier. Maar sedert ek baie jare gelede oor die uitnodiging van Cullen gelees het, het ek dit wens. Nie ter wille van die lede nie, wat ongetwyfeld sou sien dat hul jag beperk is deur al die prag en voorbereiding, maar ter wille van die Sweedse monarg. Selfs in sy eenvoudigste manifestasies, is 'n jagkamp-ete, destyds soos nou, 'n unieke en sublieme geleentheid-die naaste afstammeling van die oorspronklike gemeenskaplike etes waar prehistoriese jagters hul doodslag oor 'n vuur verkool het, en waar ek kan byvoeg, die daad storievertelling het amper seker begin.
Ongeag die Nobelpunt, was die hertenkamp van Cullen en Faulkner niks besonders nie: 'n gegalvaniseerde blikstruktuur in die bedompige bodem van die Mississippi Delta met 16 stapelbakke en 'n tydelike kombuis. Hitte kom uit die brandende stompe in 'n hergebruikte oliedrom, en die wyn is tuisgemaak van muskadiedruiwe. Die aandete sou ontwerp wees om net soveel die maag as die verhemelte aan te spreek: Coon en collards, soos Cullen gaargemaakte gebraaide koekies of mieliebrood geadverteer het. Die koning sou homself moes dien, soos ons nou 'gesinsstyl' noem. Van die tafel af moes hy dalk poker chips of 'n blikkie geweerolie uitvee om plek te maak vir sy bord.
Maar laat ons nie rustiek met eenvoudig dink nie - en laat ons hoop dat die koning dit ook nie sou doen nie. Omdat die ondergrondse genot van 'n kampete 'n ingewikkelde en antieke verhoudingsnetwerk is: tussen die jagter en die wild, die belangrikste, maar ook tussen die jagters self, vol kameraadskap en onvermydelike mededinging tussen die jong jagters en die ou tyders en tussen verandering en tradisie.
O, daar is baie nonsens wat by die tafel rondgejaag word. Cullen het graag gedebatteer of dit moontlik is om 'n hert met 'n Hula-Hoop dood te maak. Maar die nonsens is om die erns van die gedeelde strewe teen te werk, die erns van wilde diere wat 'n wilde dood word, die oorspronklike berekening, in Faulkner se woorde, van "wanneer om te skiet en nie te skiet nie, wanneer om dood te maak en wanneer nie om dood te maak nie, en, beter, wat om daarna te doen. " Die kamptafel is waar alles wat bymekaar kom, waar die oes gedeel word, waar die verhale vertel word (en die oordrywing weerlê word), waar al die uitgebreide pogings wat jag vereis - en hiermee bedoel ek die verkryging van grond of verhuring, vestiging 'n kamp, ​​kerfstyd van werk en gesin, reis, die groot tuig wat die jagter voorafgaan, selfs sy stewels aantrek - kom tot die vasgestelde besluit. Met ander woorde, waar die sirkel gesluit is. Waar 'die beste van alle asemhaling en vir altyd die beste van alle luister', soos Faulkner die daad van jag beskryf, die beste word van eet. En waar 'n ongelukkige siel, koninklik of nie, altyd opgesaal moet word met skottelgoedwas. -Jonathan Miles
Sewe Wild-Turkye resepte op die volgende vlak
Behalwe op 'n enkele dag in November, kry kalkoene nie veel speelgoed as tafeltarief nie, wat, as jy my vra, regtig jammer is. Alhoewel dit nie so vet is soos 'n botterbal nie, dra 'n volwasse wildeboom 10 pond vleis of meer. Baie jagters bevoordeel ongetwyfeld die bors, maar die donker, smaakvolle bene en dye is ook wonderlik as hulle reg voorberei word. Hier is sewe kreatiewe en smaaklike resepte wat u saam met u lentetom kan probeer om die wilde gobbler die respek te gee wat dit verdien.
1. Griekse Gevulde Gobbler -bors
'N Mediterreense gunsteling gevulde vleis. Tess Rousey
'N Oornag pekel wat in hierdie resep vereis word, verseker dat die vleis tydens die kookproses klam bly, maar dit is die feta en olywe wat hierdie gevulde kalkoenbors sy helder geur gee. Maak jou eie Griekse geurmiddels deur basiliekruid, gedroogde oregano, marjolein, kruisement en tiemie te meng.
½ koppie kosher sout (vir pekelwater)
Griekse Gevulde Gobbler Borsbestanddele. Tess Rousey
Maak 'n pekelwater deur die sout en suiker in die warm water te klits totdat dit oplos, en laat die pekel afkoel. Plaas dan die kalkoenbors in die afgekoelde pekelwater, verkoel dit dan en laat dit oornag week.
Nadat die kalkoenbors oornag gesit het, verwyder dit uit die pekelwater en vlinder dit. Doen dit deur die bors plat op 'n snyplank te plaas. Plaas 'n skerp mes parallel met die bord en sny dit in die kant van die bors. Hou aan om die bors in die helfte te sny en stop ongeveer 'n half duim van die ander kant, sodat die bors soos 'n boek oopgaan. Plaas die vlinderbors tussen twee velle plastiekwrap en druk dit tot 'n ewe dikte van 'n half duim.
Berei die vulsel voor deur die olyfolie in 'n pan oor medium hitte te verhit. Voeg die sjalot en knoffel, 'n knippie kosher sout by en kook vir 3 minute. Voeg dan die spinasie in die pan en kook tot net -net verdroog. Verwyder die pan van die hitte en roer die fetakaas en olywe by, saam met die Griekse geursel, die res van die kosher sout en swartpeper.
Smeer die spinasie- en fetavulsel in 'n gelyke laag oor die botter met 'n vlinder en laat 'n rand van ½ duim om die vleis. Begin met die kort kant van die bors, rol die kalkoen in 'n digte silinder en steek die rande vas. Bevestig die broodjie met 'n slagter se tou, vasgemaak met 'n halwe duim.
Rooster of rook die gevulde kalkoen totdat die dikste deel van die vleis 155 grade bereik. Verwyder die kalkoen van die hitte en laat dit 10 minute rus voordat dit gesny word. Lewer 4
2. Turk-Fil-A Sandwich
'N Suider-geïnspireerde kinkel op gebakte kalkoen. Tess Rousey
Na my mening is die hoenderbroodjies van die suidelike kitskosketting, basies soos dit mag wees, hul gewildheid aan een ding te danke: die marinade van piekelsap. Die week gee nie net smaak nie, maar maak ook die hoender - of, in hierdie geval, die kalkoenbors - vol, sodat dit klam en sappig word, selfs nadat dit in warm olie gebraai is.
3 koppies grondboontjie- of canola -olie
Turk-Fil-A Sandwiches bestanddele. Tess Rousey
Sny die kalkoenbors in drie tot vier stukke dwars, en sny elke stuk in ½ duim dik kotelette. Plaas die kotelette in 'n groot bak of rits sak en giet die piekelsap oor. Verkoel in die yskas en laat dit minstens een uur of, nog beter, oornag marineer.
As u gereed is om die kalkoen te braai, gooi u olie in 'n gietyster-oond of 'n hoë pan tot die olie 'n paar sentimeter diep is. Sit op 'n medium-hoë brander en laat verhit tot 350 grade.
Klits melk en eiers saam in 'n bak. Giet dan die meel in 'n vlak pan en klits die sout, peper, suiker, paprika, cayenne, droë mosterd en koeksoda by.
Verwyder die kalkoenkotelette uit die pekelwater en druk droog. Doop elke kotelet in die melk-eiermengsel en gooi dit dan dadelik in die gekruide meel. Plaas op 'n draadrak en herhaal met die oorblywende kotelette.
As die olie warm is, braai die kalkoenkotelette tot goudbruin en gaar en keer een keer na 3 of 4 minute om. Plaas die gebakte kalkoenkotelette op 'n bord wat met papierhanddoek uitgevoer is.
Smeer intussen die boonste en onderste helfte van die hamburgersbroodjies en rooster dit dan op 'n warm pan. Plaas twee piekelskyfies op die onderste broodjie en bo -op met 'n kalkoenskyfie. Bedek met die boonste helfte van die broodjie en geniet. Lewer 4
3. Turkye-been Gumbo
Die pittige, pikante geur van hierdie gumbo is die wag werd. Tess Rousey
Of jy nou die aftreksel prut of die roux roer, 'n goeie gumbo is 'n stadige aangeleentheid. Voeg die ekstra tyd by wat nodig is om die taai vleis van 'n wilde-kalkoenboud af te breek, en hierdie resep kan u die hele dag neem. Maar vertrou my, sy pittige, pikante geur regverdig die wag nie. Maak seker dat u 'n yskoue Abita byderhand het om die tong daarna af te koel.
Vir die gumbo:
½ pond andouille of gerookte wors, in ½ duim dik gesny
Turkye-been Gumbo-bestanddele. Tess Rousey
Voorverhit die oond tot 275 grade. Sout kalkoenbene mildelik.
Voeg die spekvet by 'n groot Hollandse oond of 'n swaarbraaier wat tot medium hoog is. As die vet warm is, bruin die kalkoenpote een vir een. Voeg die uiekwart by die braaipan en genoeg water om die vleis meer as halfpad te dompel. Plaas die deksel op die Nederlandse oond, of verseël die braaipan styf met foelie en plaas dit in die oond. Braai vir 3 uur, of tot vleis uit kalkoen maklik uit die been trek.
Plaas die bene op 'n snyplank en sif die aftreksel deur 'n fyn maas sif en gooi alle vaste stowwe weg. Hou die voorraad vir die gumbo. Skei die vleis van die tendons en sny dit met 'n vurk of vingers.
Smelt die botter in 'n Nederlandse oond op medium-hoë hitte. Sodra die botter gesmelt is, voeg genoeg meel by om 'n dik pasta te vorm. Kook onder voortdurend roer tot die roux goudbruin word.
Voeg die seldery, wortels en ui by en kook tot net sag. Giet die voorbehoude kalkoenaftreksel en genoeg hoenderaftreksel om 1 liter te maak, en roer dan die ingemaakte tamaties, cayenne, kosher sout, Worcestershire en witpeper by. Verhoog die hitte tot amper kook, verlaag dit dan tot kookpunt. Kook, af en toe roer, vir 20 tot 30 minute. Eindig met die gesnyde wors en kalkoenvleis en kook nog 15 minute tot alles warm is. Bedien met witrys en Tabasco -sous. Lewer 4
'N Wilde indruk op die Suid -Amerikaanse klassieke. Tess Rousey
Vleis wat in deeg toegedraai is, is wêreldwyd 'n gunsteling straatkos, maar in Argentinië is empanadas feitlik die nasionale gereg. Hierdie resep vervang die gewone Argentynse beesvleis met gesnyde kalkoen-dye vleis, maar behou die tradisionele gekookte eiers en groen olywe vir 'n outentieke, alhoewel wilde, aanname van die Suid-Amerikaanse klassieke.
6-8 groen olywe met pimentos, gekap
Gobbler Empanadas bestanddele. Tess Rousey
Voorverhit die oond tot 375 grade. Bring intussen die hoenderaftreksel in 'n medium pot tot kookpunt. Giet dan die kalkoendye, saam met die twee lourierblare, en verlaag die hitte tot skaars 'n prut. Kook vir 30 minute, of tot die dikste deel van die dye 155 grade bereik. Haal die dye uit die aftreksel, laat afkoel en sny die vleis met jou vingers in stukke.
Verhit die botter en olyfolie in 'n groot pan oor medium hoog. Voeg die gerasperde ui by en soteer tot sag. Roer die tamatiepasta by, saam met die gerookte paprika, komyn, kosher sout en rooipepervlokkies. Kook 3 tot 5 minute en voeg dan die gekapte olywe en pimentos, gekookte eiers en gekapte kalkoen by.
Lê die blaardeegvel op 'n toonbank wat liggies met meel bestrooi is. Sny die vel in 'n omgekeerde bak in 6-duim-ronde. Plaas 1 tot 2 eetlepels. van die empanada -vulsel op elke ronde. Smeer die rand van die deeg met eierwas en vou om. Maak die rande toe deur dit aanmekaar te knyp of met 'n vurk vas te druk. Maak 'n klein spleet bo -op elke empanada en borsel dit met die oorblywende eierwas. Plaas die empanadas op 'n bakplaat en kook vir 20 tot 25 minute, of tot goudbruin. Lewer 4
5. Turkye – Tamatiewors
Moenie dat die kalkoen in die kruidenierswinkel u na hierdie ou gunsteling afskakel nie. Tess Rousey
Kruideniersware in 'n kruidenierswinkel kry 'n slegte omhulsel as 'n swak alternatief vir beesvleis, maar om u eie gemaalde vleis van die bene en dye van 'n wilde kalkoen te maak, is 'n goeie manier om die bron te respekteer. Daar is baie vleis in die onderste helfte van 'n voël, en die afskilfering is eenvoudig. Die moeilikste is weliswaar om die vleis te skei van die baie tendons op die drumpels, maar dit is die moeite werd.
3 pond gemaalde kalkoen (vleis van been en dy)
18 oz. fles songedroogde tamaties, in blokkies gesny
¼ koppie verpakte, gekapte spinasie
1 koppie yswater, indien nodig
Turkye – Tamatieworsbestanddele. Tess Rousey
Meng die kalkoen en varkvleis in 'n groot bad. Klits die droë bestanddele saam en versprei dit eweredig oor die vleis. Voeg die ui, songedroogde tamaties en spinasie by en meng alles deeglik. Maal die vleis deur die growwe bord van die grinder, gevolg deur 'n tweede maal deur die fyn bord.
Meng die wors deeglik met 'n vleismenger of met jou hande, en voeg indien nodig yswater by totdat die gemaalde vleis taai begin word. Miskien moet u nog 'n bietjie water byvoeg totdat 'n vuis vleis deur u vingers druk.
Spoel en week die varkhokjies volgens die aanwysings op die verpakking.
Laai die vleis in 'n worsvulsel, of in 'n maalmasjien met 'n vulbuis, en steek die vleis in die varkhulsies. Meet die wors in 6-duim-lengtes, draai elke ander 6-duim om skakels te vorm. Hang of plaas die skakels oornag op rakke in die yskas om droog te word en laat die geure ontwikkel.
Stroper of rooster die worsies tot 'n interne temperatuur van 155 grade. Lewer 4
Turkye borste is perfek om te braai. Tess Rousey
As dit gesny en in dun medaljes gesny word, is kalkoenborsies 'n natuurlike middel vir ligte brood en pannekoek. Kulture regoor die wêreld het hierdie manier van voorbereiding van hoender, kalfsvleis en ja, selfs kalkoen vervolmaak, hetsy vir schnitzel, piccata of parma. Maar 'n Italiaanse scallopini is moeilik om te klop. As u die geluk het om morele byderhand te hê, stuur dit dan hier in, maar enige eetbare sampioen sal dit regkry.
¼ koppie Madeira of ander droë kookwyn
Vars tiemie en pietersielie, gekap
Tom Scallopini bestanddele. Tess Rousey
Maak 'n pekelwater deur die suiker en sout in warm water te klits tot dit opgelos is. Laat die pekel afkoel. Plaas die kalkoenbors in die afgekoelde pekelwater, plaas dan in die yskas en week dit oornag.
Sny die kalkoenbors in drie tot vier stukke van ongeveer 'n sentimeter dik. Draai elke stuk kalkoen in plastiekwrap en gebruik 'n vleishamer, deegroller of onderkant van 'n swaar koekpan om dit in cut duim dik stukkies te sny.
Sit 'n gietysterpannetjie, of 'n swaar oondvaste pan, oor medium hitte. Voeg 2 eetlepels by. olyfolie in die pan. Klits die meel en sout en peper na smaak op 'n vlak bord of tertpan. Gooi dan die kalkoen in meel, skud die oortollige af en plaas elke stuk in die warm pan. Kook, draai elke 8 minute of so tot albei kante effens bruin is. Kook in groot hoeveelhede, voeg meer olyfolie by indien nodig. Plaas die kotelette op 'n bord in 'n warm oond.
Voeg 2 eetlepels by. olyfolie in die pan, saam met knoffel, sampioene en sjalot. Roer en laat kook vir ongeveer 2 minute.
Voeg die wyn en aftreksel by die pan. Verhoog die hitte tot kookpunt, en verwyder bruin stukkies van die bodem van die pan. Kook vir ongeveer 5 tot 8 minute, of tot die vloeistof met die helfte verminder het. Roer die suurlemoensap en gekapte kruie by. Giet die kotelette terug in die pan en maak seker dat hulle bedek is met die vloeistof. Bedien oor gaar pasta en bedek met gerasperde Parmigiano-Reggiano-kaas. Lewer 4
Die eksotiese spesery pas goed by die gladde tikkie Griekse jogurt. Tess Rousey
Die soet gras van die wêreld se mees eksotiese speserye pas perfek by die gladde tikkie Griekse jogurt. As 'n bonus, help die ensieme van die suiwel om taai spiervesels af te breek terwyl die vleis oornag marineer. As jy nie saffraan het nie, is 'n teelepel borrie in die knyp.
2 lb. kalkoenbors en dyvleis
1 klein knippie saffraandrade
Saffraan-en-jogurt Tom Skewers-bestanddele. Tess Rousey
Breek die saffraan in 'n medium bak en los dit op in warm water. Voeg die ui, olyfolie, suurlemoensap, sout, peper en jogurt by. Klits om goed te meng.
Sny die kalkoenborsies en dye in vierkante stukke van 1 duim. Plaas die vleis in 'n rits sak en giet die saffraan-jogurt mengsel oor. Seal the bag, removing as much air as possible, and refrigerate overnight.
Start a pile of charcoal briquettes, or pre-heat your propane grill to medium-high. As the grill heats, thread the turkey onto skewers. Oil the grill grates with a paper towel soaked in vegetable oil, then place the skewers on the hot grill. Cook, turning occasionally, until the turkey is cooked through, for about 10 minutes. Lewer 4
The salt should nie be set manually and will be automatically generated when setting a new password.
In a 2015 episode of Draai, a US Revolutionary War TV drama on AMC, George Washington's spy Abraham Woodhull uses a special ink made with alum to write secret messages under the shells of hard-boiled eggs. The technique was also advertised on the show's Twitter in 2014, a year before the episode aired (Figure 1).
Draai is based on a 2006 book by Alexander Rose called Washington's Spies: The Story of America's First Spy Ring, but there is no mention in the book of any such technique. Instead, it seems to come from a 2009 book by John A. Nagy, Invisible Ink: Spycraft of the American Revolution. That book describes an ink that is able to permeate the shell of a hard-boiled egg, leaving the message hidden inside and no trace of writing on the shell. It is not attributed to George Washington and his spies, however, but to Giambattista della Porta. Nagy writes:
If Henley's was the ultimate source, the recipe had to have appeared sometime before 1929. I checked the 1925 edition, but it was nowhere to be found. The next edition was published in 1929, the same years as the Field and Stream resep. There it was on page 786 (Figures 9 and 10):
Wanneer miltos is mixed with resin or pitch and applied on wood it is the toxic trace elements within which would inhibit the growth of deleterious biofilms. The same mixture could be used as pest control, by preventing the growth of microorganisms/ insects threatening tree health. If on the other hand, when miltos was mixed with water, the toxic trace elements within, mostly insoluble, would have little effect. Instead, it would be its biome, in the shape of bacteria which help the growth of plants, by making nutrients bioavailable at the root level, which would render miltos a good fertiliser. In short, each application appears, to have called upon and with confidence, either the biotic or abiotic component of miltos depending on the 'problem' at hand. No wonder the Athenians were taking no chances with the Keans and their miltos.
So, it is plausible that the fragmented cherry stones found in early modern cesspits are the result of the domestic production of cherry liquor. Other fruits, such as plums and peaches, are also used to make a fruity liquor according to Chomel's encyclopedia. However, what happens to the acid contained in the seeds? That requires further research. It might be that the prescribed infusing in the sunlight helps denature the acid into harmless molecules, leaving only the (bitter) taste behind. This line of research will be undertaken come summer with the aid of a brewer and some chemical analysis. In the meantime, a cherry and cinnamon flavoured lemonade is my poison of choice. Onderstebo!
Kyk die video: Съедается подчистую - Даже остыть не успеет! Очень ВКУСНЫЙ РЕЦЕПТ на любой случай (Mei 2022).