Trump vs Clinton: Die groot vraagFoto: Youtube.com Sal Donald Trump die verkiesingsuitslag op 8 November aanvaar? Vir die miljoene Amerikaners wat die laaste van drie debatte tussen Trump en Hillary Clinton vandeesweek op televisie gekyk het en die miljoene meer wat oor die radio daarna geluister of berigte daaroor in koerante gelees het, is dit amper die enigste vraag wat hulle ná die debat sal bybly. Hoewel Trump vir die eerste halfuur van die debat sterk argumente gevoer en sy beste debatvertoning van die hele veldtog gelewer het, het hy soos vantevore vinnig sy humeur verloor en in persoonlike aanvalle en onsamehangende argumente verval. Hy het selfs een keer vir Clinton in die rede geval met die opmerking: “So ’n nare vrou!” Trump se goeie pogings om Clinton se talle swakpunte en die beeld van haar as ’n korrupte donkerkamerpolitikus weer te gee is dus vinnig deur sy eie swakpunte in aanslag en gedrag oorskadu. Clinton was met die derde debat deeglik voorberei om Trump te uitoorlê. As voorloper in die stryd het sy daarna gestreef om geen fout te maak nie, maar ook om Trump op sy swakste punte te tref. Haar herhaaldelike verwysing na sy twyfelagtige rekord met vroue het Trump vinnig op sy perdjie gehad en toe hy sy humeur verloor, het Clinton in haar doel geslaag. Die laagtepunt van die aand was egter toe Trump nie wou sê dat hy die verkiesingsuitslag sal aanvaar nie. Toe die moderator vir Trump hieroor vra, nadat Trump die afgelope tyd herhaaldelik op Twitter beweer het dat die verkiesingsuitslag ten gunste van Clinton bekook gaan word, het Trump gesê hy sal mense maar laat bly wonder en eers op die aand van 8 November besluit of hy die uitslag sal aanvaar. Amerika het natuurlik ’n lang tradisie van vreedsame magsoorgawe ná verkiesings en waar verloorders die verkiesingsuitslag aanvaar. In 2000 toe Bush uiteindelik die verkiesing teen Al Gore gewen het, het Gore ten spyte van groot ongelukkigheid weens ’n hooggeregshof-uitspraak wel die uitslag aanvaar. Trump se sterk argumente aan die begin van die debat is dus eers deur sy temperament en later sy samesweringsteorie oorskadu. Met minder as drie weke oor voor die verkiesing verkeer die Republikeinse Party in ’n enorme krisis. Dit lyk toenemend asof talle uiters bekwame Republikeine hul posisies as senatore, goewerneurs en lede van die Huis van Verteenwoordigers kan verloor omdat die kiesers wegswaai van Trump en moontlik ook toenemend op die res van hul stembrief teen Republikeine kan stem. In die uiters konserwatiewe deelstaat Utah loop ’n konserwatiewe onafhanklike kandidaat, Evan McMullin, teen Trump en Clinton voor. Die kiesers in Utah het sedert 1964 nog in elke verkiesing vir die Republikeinse kandidaat gestem. Indien McMullin wen, sal dit ’n teken wees van die krisis waarin Trump die Republikeinse Party gedompel het. In talle konserwatiewe state wat meestal vir die Republikeinse Party se presidentskandidaat stem, soos Georgia, Arizona en Texas, is dit tans ’n kop-aan-kop-stryd tussen Trump en Clinton. Die derde en laaste debat tussen Trump en Clinton was dus nie die deurbraak waarvoor die Trump-span gehoop het nie en hulle laaste hoop is nou dat Clinton ’n groot fout voor die verkiesing sal maak of dat daar ’n baie groot skandaal om haar kop sal losbars. Indien die verkiesing egter vandag sou plaasvind, sal Clinton baie ver wen en die Republikeinse Party en die konserwatiewe beweging in Amerika baie seerkry.