CornerStone® - Heavyweight Full-Zip Hooded Sweatshirt with Thermal Lining. CS620 | Brandhouse Ink
Select ColorAthletic HeatherBlackDuck BrownNavy Simple Windows Service Sample - CodeProject 10,544,539 members (71,631 online) CodeProject::Workspaces
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 16-Apr-14 3:09Refresh1234567891011 Next » Last Week’s Menu – 26 September | Feed My Family!
October 26, 2015 January 11, 2017 / Jillian
breakfast, dairy free, Gluten Free, lunch, menu
← Last Weeks Menu – 19 Oct
Forming Good Money Habits → selfb’drog | LitNet
Jacobus Faasen 2013-01-11
“Duiwelspiek”-siek korte muti,
via v’rhoog, via skerm, t’sien,
selfs ’n leuen word later waar,
amper nesse lewe van sy eie,
doodsmaak van doodmaak,
Naaste, kind-’n-al, uit t’wis,
neo-apartheid, Millennium Drie s’n
o wee, sonn’r herwin, van G’wete,
nimmer as t’nooit danne einde,
aan prakties uitvoer van teorie, Die honger na grond kom ’n lang pad | Netwerk24
Deur MC Botha 02 April 2019 06:30
Die honger na grond om van Zwelihle ’n gelukkiger plek vir al sy inwoners te maak, het in 30 jaar nie afgeneem nie, maar toegeneem, skryf MC Botha.
Nelson Mandela was 36 jaar oud en nog ’n vry man (hoewel hy al getroud was) toe hy in September 1955 Zwelihle by Hermanus besoek het as deel van ’n ANC-veldtog om steun vir dié party te werf. Sy besoek moes vrugte afgewerp het, want in landwye optogte daarna om teen die gehate dompasstelsel te betoog, het inwoners van Zwelihle hul deel bygedra deur en masse na die landdroskantoor op Hermanus op te ruk.
Die wit dorpenaars sou dié protesoptrede ongetwyfeld met net soveel onbetrokkenheid gade geslaan het as meer as ’n halfeeu later se gereelde opmarse na die dorp.
In teenstelling met die eerste optog wat vreedsaam was, is vandag se opstande meestal gewelddadig: die polisie word met petrolbomme bestook en voertuie word aan die brand gesteek, soos dit landwyd mode geword het.
Om te baklei vir meer grond en beter behuising is duidelik ’n ernstiger saak as wat dit vir jou voorsate was om verontwaardig te raak omdat hulle ’n pas oral moes ronddra net omdat hulle swart was.
’n ‘Wit’ permit
Ek was maar een jaar oud ten tye van Mandela se besoek aan Zwelihle, maar hy was al veilig op Robbeneiland weggesluit toe ek in die hoogbloei van apartheid dit durf waag het om my jong bleek voetjies in Zwelihle te sit. En amper het ek self in die tjoekie beland!
Soos swartes destyds ’n pas moes dra om wettig in wit gebiede te wees, moes wittes ’n permit hê voordat hulle in Zwelihle kon ingaan.
Zwelihle het toe – in die mid-1970’s – onder bestuur gestaan van die Suidwes-Kaapse Bantoe-administrasieraad, wie se kantore in Stilstraat net langs die township was. Soos swartes destyds ’n pas moes dra om wettig in wit gebiede te wees, moes wittes ’n permit hê voordat hulle in Zwelihle kon ingaan. Daar was inderdaad ’n hek by die toegangspunt na Zwelihle met ’n enorme kennisgewingbord wat wittes waarsku dat hulle die gebied onwettig betree indien hulle nie vooraf toestemming kry nie. Die redenasie was dat geen blanke met gesonde verstand in elk geval daar sal wil in nie.
Al wat ek daar binne wou gaan kry, was die uitslae van die afgelope Sondag se sokkerwedstryde vir daardie week se Hermanus Times. Maar die spioene het my van hul skuiling in Stilstraat dopgehou en geweet ek het nie ’n permit nie (’n mens moes eers daar stilhou om een te kry), en hulle het net gewag totdat ek die township uit is voordat hulle in hul vangwaentjie aangejaag gekom het om my in hegtenis te neem.
Die uitsig oor die seefront by Schulphoek.Vir mense met geld is dié grond baie werd – ’n leë erf hier sou lag-lag vir miljoene van die hand gesit kon word.Foto: MC Botha
Armes wil binneland toe kyk
Mettertyd is instromingsbeheer afgeskaf en Zwelihle het uit sy nate begin bars. Teen die mid-1980’s het die township gegrens aan die Walkerbaai Vliegklub, ’n toerismetrekpleister waarvan die aanloopbaan pas aansienlik verbeter en vergroot is. Selfs Flossies kon nou kom land en opstyg. In ’n vlaag brandstigtings is die klubhuis, loods en ’n paar vliegtuie egter weldra verwoes, sodat die immer groeiende getal dakloses hul sink- en plastiekstrukture op die vliegveld kon gaan oprig.
Die plaaslike owerheid kon maar net magteloos toekyk, want daar was toe geen Rooimiere op wie se knoppies jy kon gaan druk nie.
Vir mense met geld is dié grond baie werd – ’n leë erf hier sou lag-lag vir miljoene van die hand gesit kon word, maar grondhongeres het die rykes voorgespring.
Daardie honger na grond om van Zwelihle ’n gelukkiger plek vir al sy inwoners te maak, het in 30 jaar nie afgeneem nie, maar toegeneem. Nuwe sinkhuisies gaan daagliks op en erwe is al afgepen tot teenaan die kuslyn op die omstrede stuk grond net bekend as Schulphoek – ’n naam te danke aan die gehate eerste Hollandse nedersetters.
Vir mense met geld is dié grond baie werd – ’n leë erf hier sou lag-lag vir miljoene van die hand gesit kon word, maar grondhongeres het die rykes voorgespring. Ironies front nie een van die enkele huisies wat tans teen die see staan, seewaarts nie. Die armes wil binneland toe kyk.
Helaas het die destydse posmeester-generaal, Louis Rive – wat as “verlig” beskou is – een Desember in die vorige eeu tydens sy optrede as gasspreker by die algemene jaarvergadering van die Walkerbaai Hengel- en Bewaringsvereniging, lede gewaarsku dat hulle moet waak daarteen “dat ’n tweede Soweto op jul agterstoep tot stand kom”.
Niemand het hom ernstig opgeneem nie.
*Hierdie rubriek het vantevore in die Hermanus Times verskyn. Die opinies in dié rubriek is dié van die skrywer en weerspieël nie noodwendig dié van Netwerk24 nie.
Meer oor: Mc Botha | Grond | Zwelihle