En van Rilke, om die minste te sê. Hy het in my vreesbevange oë gesien dat ek ‘n ysbreker nodig het om te blog. Sy het aan H.K. Khoza ŉ artikel gestuur en sekere frases onderstreep waarin woorde soos “dispossession” gebruik word om Pierneef se werk te beskryf. Hoe kan ons dan vir hom sê: Die kind is dood! -- hy kan 'n verkeerde ding doen. En verberg Hy die aangesig, wie kan Hom dan aanskou? --of dit al 'n nasie betref of 'n mens, almal saam; sondag die groot dag van god. my pa sit en tob langs die water lang In die kort bekendstelling van die bundel op Versindaba (http://versindaba.co.za/publikasies/) word die stelling gemaak dat die “digter … met deernis na die weerloses en kwesbares” kyk. My vraag is of die bundel wel ‘n perspektief bied op weerloosheid in hierdie sin, en of ‘n bepaalde lewensingesteldheid, ‘n wyse van omgaan met die menslike wêreld, eerder verwoord word?