Sif die meel en bakpoeier saam en vryf die botter by.
Voeg die eiers by en genoeg melk om ’n stywe deeg te vorm.
Rol die deeg uit en smeer appelkooskonfyt oor.
Rol die deeg op en plaas dit in ’n oondbak.
Maak ’n sous deur die volgende te meng tot die suiker opgelos is:
Gooi die sous oor die rol en bak vir 1 uur by 180ºC.
op 12/21/2010 08:25:00 am Staan 'n oomblik stil en dink aan dit wat ons voorouers deurgegaan het om aan hulle nageslag, ons, 'n beter toekoms te gee. Vra jouself die vraag af, sal ek dit vandag doen ?
Trekboere en die Groot Trek
Twee groepe emigante het die Kaapkolonie in die tweede kwart van die 19de eeu verlaat. Die eerste hievan was die Trekboere wat opsoek na beter weivelde oor die grense van die kolonie getrek het. Die tweede groep was die Grensboere in die Oos-Kaap, wat 'n sterker politieke dryf gehad het om die kolonie te verlaat, wat die Groot Trek onderneem het en wat later as die Voortrekkers sou bekend staan. Die Voortrekkers se migrasie het in 1835 begin as gevolg van ontevredenheid met die Britse koloniale owerheid, aanhoudende grensoorloë, gebrek aan grond, arbeidsprobleme en 'n gevoel dat hulle polities gemarginaliseer is. (Vandag in 2010 is ons in dieselfde bootjie )
In 'n geskiedkundige konteks kan die term "Boer" verwys na 'n inwoner van een van die Boere Republieke of na diegene wat kulturele Boere was.
Van die vernaamste leiers was Piet Retief, Gerrit Maritz, Andries Pretorius, Louis Trichardt, Hendrik Potgieter, Sarel Cilliers en Pieter Uys.
Onder leiding van Gerrit Maritz en Piet Retief het 'n groep voortrekkers na Natal gekom waar hulle die hoofstad, Pietermaritzburg gevind het. Hulle het onderhandel met die leier van die zoeloes, die regerende stam in daardie gebied, om 'n stuk grond te verkry. Die leier van die Zoeloes, Dingaan, het hulle hulle toe om die bos gelei en het 'n groot groep voortrekkers asook Piet Retief, uitgemoor. Later is die oorblyfsels deur 'n oorweldegende zoeloemag aangeval te Bloed rivier (vandag Nacome rivier) en het hulle die Slag van Bloedrivier gewen en kon hulle die Republiek van Natalia stig. Dié is later deur die Britse Ryk oorgeneem.
Die volgende kom vanaf Die Groot Trek webblad. Daar is baie meer inligting.
Die aanloop en die Groot Trek in kronologiese orde
Voor sy vertrek uit die Oos-Kaap stuur Piet Retief sy Manifes aan die Grahamstown Journal wat die geskrif op 2 Februarie 1837 publiseer. Terwyl die Trekkers verskeie redes aanvoer vir hulle besluit om die Kolonie te verlaat, verskaf die Manifes 'n goeie opsomming van die mense se gevoelens. Anna Steenkamp se gedenkskrif
Die Vootrekkers se vervoermiddel die binneland in was die ossewa wat vir lang tye as tuiste moes dien.
Terug aan die Suikerbosrand begin Maritz die trek na Natal. Potgieter en sy mense volg sonder geesdrif, eers suidwaarts en toe op Maritz se spoor met die De Beerspas ooswaarts oor die Drakensberge tot hulle teen die helfte van Januarie 1838 aan die boonste lope van die Tugela tot stilstand kom, verder wes as die ander trekke wat intussen aan die Tugela gaan staan het. Hier op die agterhoede is Potgieter onbewus van die ontsettende moorde wat die Zoeloe-impies op 16 en 17 Februarie op die Voortrekkers onmiddellik ten ooste van hom aan die Bloukrans- en Boesmansrivier pleeg. Toe Maritz se oproep om hulp hom egter bereik, verskuif hy dadelik sy laer na Doornkop, naby die huidige Chieveley-stasie, om daar by die laers van die vermoorde Retiefen van Maritz en Uys aan te sluit. 'n Algemene vergadering gehou (28.3.1838) om 'n kommando teen die Zoeloes te organiseer. Daar word besluit dat Potgieter en Uys gesamentlik die bevel sal voer.
Met die oog op die besetting van Natal plaas sir George Napier reeds teen die einde van 1841 'n Britse troepemag naby die suidgrens van hierdie Boererepubliek. Die volksraad maak 'n opnamevan die weerbare manne en versoek Potgieter om dit in die Winburg-Potchefstroomgebied te doen. Hieraan gee hy gehoor. Terselfdertyd egter berei hy hom weer op 'n tog teen Mzilikazi voor, want daar was gerugte van nuwe bewegings van die Matebele. Aan die begin van April 1842, toe 'n Britse troepemag juis met sy opmars na Port Natal begin het, vra Potgieter van die Natalse volksraad verlof om met 'n kommando teen die Matebele op te trek. Die volksraad weier egter toestemming. Hy self word siek. In antwoord op Pretorius se noodkreet om hulp, gee hy dus alleen aan die landdroste van Potchefstroom en Winburg opdrag om soveel burgers as moontlik op te kommandeer en die Natallers te hulp te snel. Die reaksie was egter onbenullig en die Voortrekkers in Natal moes hulle aan die Britse gesag onderwerp.
Omdat die verbinding tussen Ohrigstad en Delagoabaai deur die aanwesigheid van die tsetsevlieg belemmer word, vertrek Potgieter in Junie 1847 met 'n kommando van sowat 240 man op 'n ekspedisie om 'n weg na die hawe Inhambane te ontdek en om die land in 'n noordelike rigting te verken. Noord van die Limpopo raak hy weer eens met die Matebele slaags en moet onverrigter sake terugkeer. In Ohrigstad verswak Potgieter se posisie; weens die koors, die ongunstige boerdery-omstandighede, die tsetsevliegbesmette verbinding met Delagoabaai en die onenigheid,verlaat baie van sy ondersteuners die gebied. Ook in die omstreke van Winburg en Potchefstroom neem sy invloed af weens die toestroming van nuwe intrekkers uit Natal. Kort na die terugkeer van sy jongste tog bring hy dus aan hierdie distrikte 'n besoek om sy gesag te konsolideer, en op 'n aantal groot vergaderings word verdere steun aan hom toegesê.
Steve Hofmeyr - Donkie-song.