Mentaliteit - wat dit is, die faktore van sy vorming - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Mentaliteit is 'n kompleks van intellektuele, emosionele en kulturele kenmerke, waardes en voorskrifte wat kenmerkend is van 'n sosiale of etniese groep, mense. Hierdie konsep verenig die menslike wêreldbeskouing, standpunte, assesserings, waardes, gedragsnorme, morele riglyne, houdings, godsdienstige sienings en ander aspekte wat inherent is aan 'n bepaalde sosiale groep. Die mentaliteit word beskou as ideologie, die persepsie van die omgewing en sy eie persoon daarin, geestelike gees, waarde-oriëntasies, wêreldbeskouing, eie aan 'n individu of 'n groep persone. Die duidelike kontras tussen persoonlike mentaliteit en buitestaanders is maklik om te sien, in 'n onbekende kulturele omgewing of onder verteenwoordigers van ander nasies.
Wat is die mentaliteit
Die konsep wat oorweeg word, impliseer 'n wêreldbeskouing, 'n ingesteldheid. Dit word gevind in die vorm van kulturele eienskappe, emosionele en intellektuele eienskappe van die menslike wêreldbeskouing inherent in 'n sekere etniese kategorie. Die wêreldbeskouing dra by om te verstaan ​​waarom verskillende etniese groepe anders in soortgelyke omstandighede gedra. Die aard van die omskrewe konsep is konserwatief. Om dit vinnig te verander, is onmoontlik, sowel as gevoelens, denkwyses, gedragspatrone van baie individue. Wêreldbeskouing beïnvloed die opvoedkundige proses, wat op sy beurt bydra tot die heropbou, herstrukturering en regstelling van mentaliteit.
Die mentaliteit van die waarde is groot. Dit word hoofsaaklik gebruik om 'n eienaardige manier van dink aktiwiteit, mentaliteit aan te dui. Meer dikwels beteken hierdie term die totaliteit en individuele vorm van organisasie van die menslike psige, sowel as sy manifestasies.
Die persepsie van die wêreld dra by tot die studie van sosiale bewussyn. Dit het die volgende heuristiese moontlikhede: dit dra by tot die begrip van die vak se unieke geestelike wêreld, help om die spesifisiteit van die persepsie van die omgewing te verstaan ​​en interpreteer die gedragsrespons en aktiwiteit van die individu.
In die hart van 'n individuele wêreldbeskouing is die genotipe waarvan die vorming bepaal word deur die sosiale omgewing en natuurlike omgewing, sowel as die individuele geestelike kreatiwiteit van die individu. Die wêreldbeskouing bepaal vooraf watter karakter eienskappe van die onderwerp sal wees, met watter gedragspatrone, aktiwiteite en spraak hy sal hê.
Drie komponente van mentaliteit word onderskei: uniekheid (gevoelens, idees, patrone inherent in een individu is afwesig in ander), individualiteit ('n kombinasie van individuele eienskappe wat slegs van hierdie kollektiewe eienskap kenmerkend is), kwantitatiewe korrelasie van tekens (byvoorbeeld, jy kan mense deur professionele IK verdeel Die kategorieë: mense met 'n intelligensie vlak van 120 eenhede word getoon die beroep van 'n bankier, 'n prokureur, 109 - lugvaartmeganika, elektrisiëns, 98 - 'n skilder, 'n bestuurder).
Formasie faktore van mentaliteit
Tradisioneel is dit gebruiklik om vier faktore uit te oefen wat die ontwikkeling van hierdie konsep beïnvloed, naamlik: natuurlike en geografiese redes, sosio-historiese aspekte, godsdiens en opvoeding. Terselfdertyd sny die bogenoemde faktore van bepaling van die wêreldbeskouing mekaar mekaar. Daarbenewens is hierdie redes terselfdertyd partye wat hul historiese transformasies beïnvloed.
Die wêrelduitkyk dek die stelsel van waardes en doelwitte van 'n bepaalde persoon binne die grense van hul eie stelle oortuigings.
Dus, onder die belangrikste determinante wat die vorming van 'n sekere soort mentaliteit bepaal, is daar:
- individuele evolusie;
- die wêreldbeskouing van ouers;
- biologiese oorsake;
- die invloed van individue: onderwysers, afrigters, vriende;
- sosiale instellings;
- literêre werke, bewegende prente, ander soorte kuns waarmee 'n individu sedert die kinderjare kennis gemaak het.
Kenmerke van die mentaliteit van menslike individue is die mees uitgesproke wanneer dit blootgestel word aan stressors, wanneer daar 'n "konfrontasie van doelwitte" is.
Die spesifieke wêreldbeskouing van 'n nasie word gevorm deur die geskiedenis van sy vorming. Mentaliteit kan nie toegeskryf word aan die eksterne teken van nasionaliteit nie. Byvoorbeeld, die groot neus van Kaukasiërs, Slawiese blonde hare, smal oë van die Yakuts, is nie kenmerke van die nasionale mentaliteit nie, want dit het geen verhouding met eksterne eienskappe nie, maar word bepaal deur die wese en die volmaakte inhoud van die nasie.
Die mentaliteit van die nasie word nie een keer en vir ewig verkry nie. Die nasionale wêreldbeskouing word eeue lank gevorm en word gekenmerk deur relatief konstante en nie-progressiewe inhoud. Terselfdertyd is die persepsie van die wêreld van die vermoë om te konsolideer, te verryk en te verander, nie sonder nie.
Die nasionale mentaliteit kan nie 'n positiewe inhoud of 'n negatiewe een hê nie. Met ander woorde, dit is nie dieselfde van aard nie, aangesien dit positiewe aspekte en negatiewe aspekte insluit. Die mense self, wat die konserwatisme en die absurditeit van sommige elemente van hul eie wêreldpersepsie opmerk, kan van hulle bevry word. Hierdie proses is egter lank, wat 'n lang tydperk dek.
Die wêreldpersepsie van die samelewing word verteenwoordig as 'n diep vlak van bewussyn van die samelewing, 'n stabiele stelsel van lewensoriëntering. Terselfdertyd is sulke verwysingspunte 'n sekere "agtergrond" van die persepsie van realiteite, hulle bepaal die houding teenoor gebeure, dinge en die aard van die aktiwiteit. Aangesien die betekenis van die mentaliteit 'n kompleks van die algemeenste eienskappe impliseer, is daar sekere gevalle van die ontwikkeling van tekens, wat natuurlik slegs 'n deel van die ontelbare komponente van mentaliteit sal wees.
Die wêreldbeskouing in die verhouding met bewussyn dien as nie-reflektiewe voorstellings, beelde, op grond waarvan die individu die wêreld waarneem en interpreteer.
Die mentaliteit kan nie as identies aan bewussyn beskou word nie, aangesien dit nie saamstem met die beelde van aksies en die gedagtes wat die individu uitdruk nie. Die wêreldbeskouing is agter hulle, die definisie van die lyn tussen die denkbare, toelaatbare en beskou as "ongelooflik", onmoontlik.
Mentaliteit is nie gebaseer op logiese kategorieë en konsepte nie. Dit is gebaseer op dualistiese, geïmplanteerde beelde, of op patrone van menings, aksies wat die individu voorspel op sekere soorte reaksies.
Mentaliteit kan 'n buitengewone meganisme genoem word wat die aard van die langtermynvorme van gedrag en houdings van 'n persoon binne 'n bepaalde gemeenskap bepaal.
Eienskappe van mentaliteit bestaan ​​uit die afwesigheid van 'n konfrontasie tussen die kulturele en natuurlike aspekte, die emosionele faktor en die rasionele, rasionele komponent en die irrasionele, kollektiewe en individuele komponent in die menslike natuur.
Deur die konsep onder oorweging kan 'n mens 'n wye verskeidenheid kulturele verskynsels kenmerk, wat wissel van tradisies, stadiums van die geestelike vorming van kultuur tot menings, die tipe geestelike aktiwiteit van verskillende gemeenskappe.
Die mentaliteit van die samelewing dien as 'n aanduiding van die stand van oriëntasie en vlak van bewussyn (kollektief en individueel), die vermoë om norme en lewenswaardes te akkommodeer, die vlak van aanpassing aan die sosiale omgewing, die vermoë om die ervaring van vorige geslagte te reproduseer.
In die sosiale en klassieke sin kan 'n mens die slavisse wêreldbeskouing, feodale, boer, huisheer, feodale, edele, massa, burokratiese, proletariese, marginale en aristokratiese onderskei.
Om die persepsie van 'n samelewing te bepaal, kan u die universele formule gebruik wat soos volg is. Die mentaliteit van die samelewing is gelyk aan die openbare bewussyn minus menslike waardes.
Liefde vir familielede, hul eie kinders, die pyn van hul verlies en haat vir die onderdane wat hulle benadeel het, is almal inherent in mense. Die morele en etiese aanvaarbaarheid van bloedwraak is egter 'n kenmerk van die nasionale wêreldbeskouing van Oosterse mense, aangemoedig deur die godsdiens en tradisie van die mense.
So verteenwoordig die mentaliteit van die samelewing die vorme van gedrag wat in die samelewing aangeneem word, patrone van lewensbesluite, standaarde van standpunte wat 'n gegewe gemeenskap van 'n ander samelewing onderskei.
Die sosiale mentaliteit beïnvloed ongetwyfeld sterk die wêreldpersepsie van die individu. Daarbenewens is die mate van impak daarvan as gevolg van die aktiwiteit of passiwiteit van die individu in die sosiale lewe.
Die ontwikkeling van 'n ingesteldheid duur ongeveer twaalf jaar. Dit begin op die ouderdom van drie jaar en eindig op die ouderdom van sestien.
Menslike persepsie van die wêreld is 'n seldsame samesmelting van verstandelike eienskappe, eienskappe en variasies van hul manifestasies. Die mentaliteit kan geklassifiseer word, gebaseer op die sfeer van die lewe van die samelewing, op die politieke wêreldbeskouing, kulturele, ekonomiese, sosiale, geestelike en morele. Op grond van die tipes aktiwiteite is die wêreldbeskouing tegnies, industrieel, wetenskaplik, administratief en literêr.
In ooreenstemming met die beeld van geestelike aktiwiteit, is die wêreldpersepsie religieus, stedelik, nasionale, burgerlik, landelik, militêr.
Volgens die historiese stadiums van die samestelling, is daar 4 variasies van die mentaliteit van die samelewing: barbaars, aristokraties, Intel en bourgeois.
Die eerste is gebaseer op sterkte, deursettingsvermoë, gebrek aan vrees vir die dood en seksuele aktiwiteit. Die verteenwoordiger van die beskryf soort mentaliteit beskou nie abstrakte konsepte nie, daarom verander hy godsdienstige sienings. In die skaal van betekenis vir 'n barbaarse, is die familie in die eerste posisie, dus sal hy enigiemand straf wat haar oortree het. Terselfdertyd is hy in 'n baie koeler posisie ten opsigte van die staat.
'N Aristokratiese weergawe van die mentaliteit het gelyktydig verskyn met die koms van feodalisme. Sy kenmerkende eienskappe word beskou as lojaliteit teenoor diens, seksuele selektiwiteit, die teenwoordigheid van verfynde maniere. Die vrees vir die manifestasie van swakheid dwing verteenwoordigers van die beskryf mentaliteit om moedige aksies te doen om hul eie beginsels, houdings en oortuigings te bevredig.
Intel-weergawe van die mentaliteit het ontstaan ​​in die Renaissance. Toe het die vlak van sekuriteit en lewe aansienlik toegeneem, dus die behoefte om te oorleef en die vermoë om die probleme wat verlore geraak het, te weerstaan. Die belangrikste eienskappe van hierdie tipe is kollektiewe belange, hoë prestasie, afstanddoening van ryk oorskot, vrees vir pyn, vrees vir die dood.
Die bourgeois-weergawe word gelei deur spaarsaamheid, omsigtigheid, workaholism. Die strewe na mag en die begeerte na momentêre wins word beskou as deurslaggewend in die optrede van verteenwoordigers van hierdie soort mentaliteit. Hier het die familie sy belang verloor, godsdienstige houdings en morele waardes word volgens die omstandighede gewysig.
Die beskryf tipes mentaliteite in 'n "suiwer" vorm kan selde gevind word. Meestal, met die ontwikkeling van persoonlikheid, kruis 'n verskeidenheid invloede en word 'saamgestelde mentaliteit' gevorm.
Die meeste van die gemengde variasies van die mentaliteit is egter minder stabiel as suiwer opsies. Dit is te danke aan die onmoontlikheid om binne die grense van een persoon die teikens van verskillende mentaliteite te kombineer. Gevolglik het gekombineerde mentaliteite minder vitaliteit, maar groter dinamika. Geestelike ontwikkeling van gemengde tipes is vinniger as die "suiwer" opsies. Hy beskou die kombinasie van 'n bourgeois tipe uitkyk en aristokratiese een as die mees wankelrige kombinasie, aangesien hul waardes teenoorgestelde is.
Die interaksie van verskillende variasies van mentaliteit is altyd 'n poging om antagonistiese teenstrydighede op te los. Aangesien die wêreldbeskouing direk deur induksie gevorm word, beoog dit onvermydelik om sy eie struktuur (landmerke, prioriteite, waardes) Woensdag te bewerkstellig. Die konfrontasie sal die ernstiger wees, hoe duideliker sal die verwysingspunte wees.