Geskryf deur Marguerite Johnson
'N Egiptiese gevleuelde skarabee-amulet (ongeveer 1070 –945 vC).
Dwarsdeur die Oudheid, van die Middellandse See tot Egipte en die Midde-Ooste van vandag, het mense geglo dat ongeluk, insluitend ongelukke, siektes en soms selfs die dood, deur eksterne kragte veroorsaak is.
Of dit nou gode of ander soorte bonatuurlike kragte is (soos a DaiMon), het mense - ongeag geloof - na magiese middele om teen hulle te beskerm.
Alhoewel medisyne en wetenskap in die oudheid nie afwesig was nie, het hulle meegeding met verskanste stelsels van towery en die wydverspreide gebruik daarvan. Mense het professionele towenaars geraadpleeg en ook hul eie vorms van volksmagies beoefen.
Moontlik afgelei van die Latynse woord "amoliri", wat beteken "wegjaag" of "om af te weer", word geglo dat amulette inherente magiese eienskappe besit. Hierdie eienskappe kan van nature intrinsiek wees (soos die eienskappe van 'n spesifieke klip) of kunsmatig met behulp van 'n betowering deurdring word.
Dit is nie verbasend dat die gebruik van amulette 'n integrale deel van die lewe was nie. Van juweliersware en versierings op geboue, tot papyri wat met towerspreuke ingeskryf is, en selfs tuinversierings, hulle word as effektiewe vorme van beskerming beskou.
Amulette bestaan ​​al duisende jare. Amber hangertjies vanaf Denemarke se Mesolitiese tyd (10,000 8,000-XNUMX XNUMX vC) blykbaar gedra te word as 'n vorm van generiese beskerming.
Juweliersware en ornamente wat verwys na die figuur van die Scarab Kewer was ook gewilde amulette vir alle doeleindes in Egipte, wat dateer uit die begin van die Midde-Koninkryk (2000 vC).
'N Sonrooi hanger van die graf van Toetankamen. Wikimedia Commons
Twee van die mees algemene beskermingsimbole is die oog en die fallus. Een of albei amuletontwerpe kom in baie kontekste voor, wat beskerming bied aan die liggaam (in die vorm van juweliersware), 'n gebou (as gedenkplate aan buitemure), 'n graf (as ingeskrewe motief) en selfs die bababedjie (as mobiele of krip ornament).
In Griekeland en die Midde-Ooste, byvoorbeeld, is die afguns het 'n geskiedenis wat duisende jare strek. Vandag versier die beeld die strate, geboue en selfs bome van dorpe.
'N Boom versier met die bose oogsimbool in 'n Turkse dorpie. Marguerite Johnson
Die towerkuns agter die bose oog is gebaseer op die oortuiging dat kwaadwilligheid deur 'n nare glans op 'n individu gerig kan word. Gevolglik absorbeer 'n 'vals' oog, of 'n bose oog, die kwaadwillige bedoeling in die plek van die oog van die teiken.
Griekse 'herm' (ongeveer sesde eeu v.C.).
Die fallus was 'n vorm van magiese beskerming in antieke Griekeland en Rome. Die Griekse beeldhouwerk, bekend as 'n 'herm' in Engels, funksioneer as apotropaïes magie (wat gebruik word om die kwaad af te weer). Sulke artefakte met 'n kop en bolyf bo-op 'n fronton - dikwels in die vorm van 'n fallus en, indien nie, beslis met 'n fallus - is gebruik as grensmerke om oortreders uit te hou.
Die implisiete bedreiging is dié van verkragting; kom naby 'n ruimte wat nie u eie is nie, en u kan die gevolge hê. Hierdie bedreiging was bedoel om metafories te interpreteer; naamlik 'n oortreding van 'n ander se eiendom sou 'n vorm van straf vanuit die bonatuurlike koninkryk meebring.
Die fallusamulet was ook gewild in antieke Italiaanse towerkuns. In Pompeii het argeoloë windklokkies ontdek wat genoem word tintinnabulum (wat "klein klok" beteken). Hierdie is in tuine opgehang en het die vorm aanneem van 'n fallus wat met klokke versier is.
Hierdie falliese vorm, wat dikwels in ongemaklike vorme verander, het dieselfde waarskuwing gegee as die hermbeelde in Griekeland. Die komiese vorms in kombinasie met die geklink van klokkies onthul egter ook die geloof in die beskermende krag van klank. Daar word geglo dat lag die bose magte afweer, net soos die geluid van klokkespel.
Een wetenskaplike siening van towery is dat dit dien as die laaste toevlugsoord vir desperate of onteiendes. In hierdie sin bied dit 'n hoopvolle aksie, wat deur sommige moderne kommentators geïnterpreteer word as 'n vorm van sielkundige bevryding van spanning of 'n gevoel van magteloosheid.
Hedendaagse 'magiese denke'
In die konteks van "Magiese denke", amulette kan deur kritiese denkers van alle oortuigings afgemaak word, maar dit bly regoor die wêreld in gebruik.
Dikwels gekombineer met wetenskap en gesonde verstand, maar nie altyd nie, het amulette weer 'n oplewing tydens die COVID-19-pandemie gemaak. Die amulette is ewe uiteenlopend en kom in alle vorme en groottes voor en word deur politici, godsdiensleiers en sosiale beïnvloeders bevorder.
'N Tradisionele vorm van versiering en beskerming in die Javaanse kultuur, nou gewild onder toeriste, "Verbrande wortel" armbande, bekend as "Akar bahar", is verkoop deur gemeenskapsjamane. Syahrul Yasin Limpo, minister van landbou in Indonesië, het intussen 'n aromaterapie ketting wat 'n eucalyptus-drank bevat wat as voorkomend teen COVID beskou word (nutteloos in terme van wetenskap, maar miskien minder gevaarlik as hidroksichlorokien).
Hierdie halssnoer vra die vraag: waar eindig alternatiewe medisyne en begin towery? Dit is nie 'n nuwe vraag nie, want daar is al duisende jare 'n kruising tussen magiese oorlewering en mediese kennis.
In towenaars en dokters het in Babylon, ongeveer 2000-1600 vC, 'n toestand wat bekend staan ​​as 'kuràrum-siekte' (geïdentifiseer as 'n ringwurm, waarvan die simptome die gesigspustules insluit) gereageer. En in een teks is daar 'n 'geneser' wat blyk vervul die rol van towenaar en dokter gelyktydig.
Ander antieke kulture het ook mediese towerkuns deur amulette beoefen. In Griekeland het towenaars voorgeskryf amulette om die te genees swerwende baarmoeder, 'n toestand waardeur die baarmoeder vermoedelik deur 'n vrou se liggaam verdwyn en beweeg en sodoende histerie veroorsaak.
Hierdie amulette kan die vorm van juwele hê waarop 'n betowering geskryf is. Amulette is ook gebruik om swangerskap te voorkom, soos blyk uit 'n resep wat in die Grieks van ongeveer die tweede eeu vC geskryf is, waarin die opdrag gegee is aan vroue: 'neem 'n boontjie met 'n gogga daarin en maak dit vas as 'n amulet.'
In 'n hedendaagse godsdienstige konteks vervang geskrewe amulette towerspreuke deur gebede. In Thailand, byvoorbeeld, Phisutthi Rattanaphon, 'n abt in die Wat Theraplai-tempel in Suphan Buri, het mense met oranje papier uitgereik waarop beskermende woorde en prente geskryf is.
Die koerante is ontwerp om COVID-19 af te weer en verteenwoordig die kruising tussen towery en godsdiens; 'n paradigma so verskans soos die vervaag van magie en medisyne in talle historiese en kulturele kontekste. Gelukkig is gesigmaskers en handreiniger ook by die tempel beskikbaar.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste en oortuigings > Moet Katolieke die pous sien as onvindbaar?