Oorlog en rewolusie in Rusland (1917-1918) - Die versamelings
Oorlog en rewolusie in Rusland (1917-1918)
Vergadering van die Petrograd-Sowjet in die Tauride-paleis.
'N Vergadering aan die voorkant.
Titel: Vergadering van die Petrograd-Sowjet in die Tauride-paleis.
Titel: 'N Vergadering aan die voorkant.
Op 12 Maart 1917 (die Justiniaanse kalender) het die garnisoen van Petrograd opgestaan. Nikolaas II het drie dae later geabdikeer ten gunste van 'n voorlopige regering, onder voorsitterskap van prins Lvov, wat tot 20 Julie geduur het, wat ruimte gelaat het vir 'n kabinet onder leiding van Alexander Kerensky.
Ondanks hul vinnige erkenning deur die Geallieerde Moondhede (Frankryk, Engeland, Italië) en die maatreëls wat in ooreenstemming met die tradisionele program van die Russiese Demokrate aangeneem is: afskaffing van die doodstraf, afskaffing van wetgewing wat diskrimineer teen nasionaliteite of godsdienste, die nuwe owerhede is nie in staat om die situasie die hoof te bied nie. Om sy legitimiteit vas te stel, besluit die voorlopige regering dan om 'n grondwetlike vergadering byeen te roep, verkies op grond van direkte, gelyke en geheime algemene stemreg, wat die taak het om die nuwe Rusland wette te gee wat gebaseer is op gelykheid en vryheid ( Manifes van 20 Maart).
As ons terugkeer na die ervaring van die (oorwin) rewolusie van 1905, vertrou die rewolusionêre partye - rewolusionêre sosialistiese, sosiaal-demokratiese (Mensjewistiese) en Bolsjewiste - op die sovjette. Hierdie rade, wat spontaan dwarsdeur Rusland in nywerheidsentrums, garnisoene en platteland verskyn het, federeer en vergader in streeks- en daarna nasionale kongresse. Aan die einde van Maart het 'n eerste Russiese Russiese konferensie plaasgevind. Daar is ongeveer 900 rade van werkers, soldate en plaasvervangers aan die vooraand van die staatsgreep van die Bolsjewiste in Oktober.
Die Sowjet Petrograd wat in die Tauride-paleis (foto nr. 1), die setel van die douma (die parlement gestig aan die einde van 1905), vergader, simboliseer die demokratiese fase van die rewolusie: 'n mite wat die verbeelding sal laat opvlam, word gebore. Deur sy struktuur gee die Sowiet 'n indruk van direkte demokrasie. In werklikheid is dit 'n ingewikkelde organisasie, beide vanuit die oogpunt van die vorm (piramidaal) en dié van die wedywering tussen partye wat daar plaasvind teen 'n agtergrond van sosiale opposisie - die soldate in die meeste lande boere-herkoms speel 'n deurslaggewende rol.
Die invloed van die Sowjets het oor die weke toegeneem namate die voorlopige regering vertraag het met die hereniging van die Grondwetlike Vergadering en sy vastrapplek in die oorlog teen Duitsland verloor het. Die Petrograd-Sowjet het vanaf 14 Maart hierdie vraag in die middel van die debat gestel deur 'n beroep op die volke van die hele wêreld te rig om hulle uit te nooi tot ''n gemeenskaplike en beslissende aksie ten gunste van vrede' '. Gou het sommige Sowjets die gesag van die regering, wat 'n verbintenis tot die Geallieerdes om voort te gaan veg, om die verdrae te respekteer, verwerp, die 'hoë patriotisme' van die volk opgeroep en beloof om die weermag die nodige te gee geveg. Uitgeput deur drie jaar van 'n besonder dodelike konflik (1,7 miljoen soldate gedood), is Rusland nie meer in staat om so 'n poging aan te wend nie. Aan die voorkant is die Russiese leër besig om te breek (foto nr. 2). Pasifisme versprei en dissipline stort in duie: daar is 2 miljoen woestyne van Maart tot Oktober. Die instelling van 'n oorlogsregsgebied wat die doodstraf aan die frontlinie herstel (25 Julie) is nie genoeg om 'n verskynsel te stuit wat 10 miljoen mans wat dors na vrede, raak nie.
Die rewolusie van Februarie 1917 (Gregoriaanse kalender) kon nie 'n grondwetlike demokrasie daarstel nie. Die interne politieke ontwikkeling van Rusland is ondergeskik aan die gevolge van die wêreldkonflik, wat op grond van sy omvang en ongekende geweld die Russiese ekonomie, samelewing en politieke stelsel ontwrig. 'N Ondersteuner van die oorlog, die voorlopige regering het homself in diskrediet gebring deur opeenvolgende militêre nederlae en gely toenemende mededinging van die Sowjets, 'n ware rewolusionêre teenmag, wat spoedig van enige beheer ontsnap het. Die Petrograd-Sowjet, wat deur Lenin en sy "April-proefskrifte" verwerf is, het in Oktober onder die verantwoordelikheid van Trotsky oorgegaan tot 'n staatsgreep onder leiding van 'n klein gewapende groep: die Oktober-revolusie vervang die Oktober-revolusie. Februarie.
Pierre VALLAUD, 14-18, Eerste Wêreldoorlog, volumes I en II, Parys, Fayard, 2004. Marc FERRO, Die Russiese rewolusie van Oktober 1917, Parys, Albin Michel, versameling "Library of the Evolution of Humanity", 1997. Malia MARTIN, Verstaan ​​die Russiese rewolusie, Parys, Seuil.Richard PIPES, Die Russiese rewolusie, vertaal uit die Amerikaner onder leiding van Jean-Mathieu LUCCIONI, Parys, Presses Universitaires de France, 1993.