Erediens 22 Oktober om 08:30. Teks: 2 Konings 4:8-37: Die krag van die Woord
Ons lees in 2 Konings 4 'n aangrypende verhaal . 'n Vrou wat kinderloos was, word deur die profeet Elisa se bemiddeling swanger en skenk geboorte aan 'n seun. Maar die vreugde oor die wonderkind word gou verander in droefheid: die kind is skielik oorlede.
Die ma steek sy dood eers vir almal weg en haas haar na die berg Karmel waar die man van God, Elisa is. En daar by sy voete stort sy haar hartseer en droefheid uit: "Meneer, het ek van u 'n seun gevra? Het ek nie gesê: Moenie by my 'n valse hoop wek nie?" Elisa stuur vir Gehasi om sonder aarsel sy staf op die seun se gesig te gaan lê. Maar die moeder is hiermee nie tevrede nie. Sy sê: "So seker as die Here leef en u leef, ek sal u nie toelaat om agter te bly nie. Hy het opgestaan en saam met haar gegaan."
By hulle aankoms het Gehasi hulle meegedeel dat die seun nie bygekom het nie, maar toe het Elisa gebid en bo-op die seun gaan lê – mond teen mond, oë teen oë, hande teen hande – toe het hy 'n bietjie rondgeloop in die huis en weer op hom gaan lê en wonderbaarlik het die kind uit die dood opgestaan.
Waarom was Gehasi onsuksesvol om die seun te laat lewe? Waarom hierdie vreemde ritueel? En hoekom dring hierdie vrou daarop aan dat Elisa moet gaan na die kind toe?