DIE grootmense in onse straat het altyd net hul kop geskud. Jitte, dié M daam; is omtrên ’n lag wat sy an ha het. Waarheid. Jy kon haar tot in die verskiet hoor lag.
Toe, verlede week. Hulle’t haar gekom haal, onse voorvroue, het haar pa oor die telefoon gesê. Sy’t gelukkig gelyk. Dit het gelyk of sy lag in haar slaap. Haar hand was yskoud toe hy daaraan raak. Sy het nie wakker geword nie. Sy het hoog teen die kussings, bo-op haar mooi, wit kooigoed gesit-lê. Hy kon die kamfer ruik aan die wit nagjurk van haar oumagroot wat sy in ’n laai gebêre het. Vir eendag. Onthou ek hoe lief sy was vir wit?..