Angs, depressie, eensaamheid en stres is beïnvloed ons slaappatroon en hoe moeg ons voel.
Maar ons word miskien om 'n ander rede moeg. Al die klein besluite wat ons elke dag neem, vermeerder en neem hul tol.
Is dit veilig om melk uit te spoeg? Moet ek die COVIDSafe-app aflaai? Is dit in orde om my pajamas in 'n Zoom-byeenkoms te dra?
Al hierdie soort besluite is benewens die bekende, alledaagse beslissings. Wat sal ek vir ontbyt eet? Wat sal ek dra? Sukkel ek die kinders om hul tande te borsel?
Ons verhoog ons kognitiewe vrag
Een manier om na te dink oor hierdie ekstra besluite wat ons afsonderlik neem, is in terme van "kognitiewe lading". Ons probeer tegelyk oor te veel dinge dink, en ons breine kan slegs 'n beperkte hoeveelheid inligting hanteer.
Navorsers bestudeer al dekades ons beperkte kapasiteit vir kognisie of aandag.
Vroeë navorsing beskryf 'n 'bottelnek' waardeur inligting deurgaan. Ons word gedwing om op 'n gegewe tydstip selektief na 'n gedeelte van die inligting wat ons sintuie beskikbaar het, aandag te gee.
Hierdie idees het gegroei tot navorsing oor "werkgeheue': Daar is perke op die aantal geestelike aksies of operasies wat ons kan uitvoer. Dink daaraan om 'n telefoon- of bankrekeningnommer te onthou. Die meeste mense vind dit baie moeilik om meer as enkele op een slag te onthou.
En dit kan beïnvloed hoe ons besluite neem
Om die gevolge van kognitiewe belasting op besluitneming te meet, varieer navorsers die hoeveelheid inligting wat mense kry, en kyk daarna na die gevolge.
In een bestudeer, het ons die deelnemers gevra om 'n reeks eenvoudige gebeure te voorspel (of daar 'n groen of rooi vierkant aan die bokant of onderkant van die skerm sou verskyn) terwyl hulle 'n getalstroom tussen die vierkante dophou.
Dink aan hierdie toename in kognitiewe lading, soos om 'n telefoonnommer te probeer onthou terwyl u u inkopielys saamstel.
As die kognitiewe las nie te groot is nie, kan mense suksesvol 'verdeel en oorwin' (deur eers op een taak te let).
In ons studie het die deelnemers wat die volgorde moes leer en die getalle monitor, gemiddeld net soveel suksesvolle voorspellings gemaak soos dié wat slegs die volgorde moes leer.
Vermoedelik het hulle hul aandag verdeel tussen die dop van die eenvoudige ry en die inoefening van die getalle.
Al hoe meer besluite neem hul tol
Maar as take meer belas word, kan besluitneming begin agteruitgaan.
in 'n ander bestudeer, Switserse navorsers het die moniteringstaak gebruik om die impak van kognitiewe belasting op riskante keuses te ondersoek. Hulle het die deelnemers gevra om tussen gokkies te kies, soos:
Deelnemers het hierdie keuses gemaak, terwyl hul aandag uitsluitlik op die dobbelary en in 'n ander deel van die eksperiment gefokus is, terwyl hulle ook volgorde van briewe wat via koptelefoon aan hulle gespeel is, dophou.
Die belangrikste bevinding was nie dat toenemende kognitiewe belasting mense inherent meer risikosoekend gemaak het nie (met die keuse om A te kies) of risikoverswyg (B), maar dat dit hulle bloot strydig gemaak het met hul keuses. Verhoogde kognitiewe lading het hulle laat skakel.
Die vrugteslaai of die koek? Wel, dit hang deels af van u kognitiewe las. Shutter
Dit is 'n bietjie soos om die vrugteslaai bo die koek te kies onder normale omstandighede, maar om oor te skakel na die koek as jy is kognitief oorlaai.
Dit is nie omdat 'n hoër kognitiewe las 'n werklike verandering in u voorkeur vir ongesonde kos veroorsaak nie. U besluite word net "lawaaieriger" of strydig as u meer in gedagte het.
'Om twee dinge tegelyk te doen is om nie een te doen nie'
Hierdie spreekwoordelike wysheid (toegeskryf aan die Romeinse slaaf Publilius Syrus) is waar - met die voorbehoud dat ons soms meer as een ding kan doen as dit bekende, goed geoefende besluite is.
Maar daar is baie nuwe besluite wat ons nooit gedink het dat ons in die huidige konteks van 'n nie-gewone gebruik moet maak (is dit veilig om in die park te loop as dit besig is?).
Hierdie onbekende grondgebied beteken dat ons die tyd moet neem om ons kognitiewe beperkings aan te pas en te erken.
Alhoewel dit lyk asof al die klein besluite besig is om te vergroot, is dit miskien nie net hul nommer nie. Die oorsaak van hierdie bykomende kognitiewe las kan die onderstroom van addisionele onsekerheid rondom hierdie nuwe besluite wees.
Vir sommige van ons het die pandemie 'n klomp besluite verplaas (het ek tyd om by die bushalte uit te kom?). Maar diegene wat dit vervang het, is getinte met die angs rondom die uiteindelike koste wat ons of familielede kan betaal as ons die verkeerde besluit neem.
Dit is dus geen wonder dat hierdie nuwe besluite hul tol neem nie.
Tensy u ruim ervaring met die situasie gehad het, of die take wat u probeer doen, eenvoudig is, is dit waarskynlik dat die toevoeging van las waarskynlik lei tot armer, inkonsekwente of 'lawaaierige' besluite.
Die pandemie het ons na 'n baie onbekende grondgebied gegooi, met 'n reeks nuwe, emosioneel ingewikkelde besluite.
Die eenvoudige raad is om hierdie nuwe kompleksiteit te erken en nie te voel dat u alles tegelyk moet doen nie. En "verdeel en oorwin" deur u besluite van mekaar te skei en elkeen die aandag te gee wat dit - en u - verdien.
Ben Newell, Professor in Kognitiewe Sielkunde, UNSW
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Geen wonderisolasie is so vermoeiend nie. Al daardie ekstra, klein besluite belas ons breine