Kan ons nog van ‘n gesin praat? | teo @ UP
« Luv Crusade??
Gr 10’s weet hoe om te kamp »
Explore posts in the same categories: Gesin, Godsdiens, jeug, kampe, Teologie
This entry was posted on Februarie 23, 2010 at 2:31 nm and is filed under Gesin, Godsdiens, jeug, kampe, Teologie. You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments.	You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
One Comment op “Kan ons nog van ‘n gesin praat?”
Februarie 25, 2010 at 3:10 nm
Jou Prof is heeltemal reg as hy se dat wanneer ons met die jeug wil werk ons by die ouers moet begin.
Geloofsvorming vind nie regtig veel by die kerk plaas nie. Geloofsvorming vind grotendeels by die huis, binne die gesin plaas. Dit word van geslag na geslag oorgedra van ouers na kind. Die gesin is die kleinste “kerk”. Kinders is nie altyd deel van die bepaalde gemeente nie, kanse is goed dat hulle op ‘n stadium sal wegtrek. Maar hulle is altyd deel van die gesin/familie van oorsprong.
Daarom is dit belangrik om ouers te laat inkoop in jou jeugbediening en hulle daarby te betrek. Hulle moet toegerus word om die evangelie aan hulle kinders oor te dra in woord en daad. Ouers gee meer om en spandeer meer tyd saam met kinders as ooit tevore. Ons moet hulle bemagtig om hulle kinders te lei in geloofsvorming.
Yes, ek stem saam dat talle jongmense uit gebroke huise kom; dat hulle miskien by slegs een ouer oorgrote tyd spandeer. Maar ons moet begin om alle gesinne as volledig te sien; maak nie saak hoe gebroke of hersaamgesteld daardie gesin is nie- hulle is volledig gesin. (Dis bietjie van ‘n mind-shift vir sommige en mens moenie die ding uitmekaar trek nie, al wil jy.)
Tov bogenoemde en die ongelukkige feit dat sommige kinders nie ouers het waarna hulle kan opkyk nie, het Paulus die antwoord: Ons is die huisgesin van God! Die gemeente het as huisgesin/ familie die verantwoordelikheid om na sy kinders om te sien. Dis tog een van die gemeente se verantwoordelikhede wat by die doop van daardie kind aan hulle opgedra word.
In Afrika is die gesegde: It takes a village to raise a child! Alle lidmate het ‘n verantwoordelikheid teenoor alle en elke kind in die gemeente. Kinders is volle lidmate van die kerk!
In die sielkunde praat ons van ‘n “significant other”. Mense in die gemeente ontwikkel verhoudings met die jongmense en binne daardie verhouding word die ouer persoon dan die kind se significant other- iemand wat ‘n positiewe rolmodel is wat deur die kind nageboots ens word.
Kyk vir die boek: Family based youth ministry. Daar is talle boeke en artikels reeds geskryf, maar dis ‘n baie goeie beginpunt.