As Tutu egter bedoel dat God “homofobies” deur Bybelgetroue Christene verstaan word, as ons vanuit die Skrif leer dat homoseksualiteit indruis teen God se bedoeling met die mens en ‘n uitvloeisel is van die mens se weiering om God as God te eer en te dank (Romeine 1:18ev), dan moet die bejaarde kerkman beslis vriendelik gewaarsku word dat hy met vuur speel. (Wie is ‘n mens om aan God voor te skryf?) Ongelukkig vermoed ek dat dit juis is wat hy bedoel, want hy neem deel aan ‘n aksie van die VN wat nou nie juis bekend is vir eerbiedige onderwerping aan God en sy Woord nie. So gesien is die voormalige aartsbiskop se uitlatings om die minste te sê, uiters arrogant en (vir homself), ewigheidsgevaarlik! God se Woord is baie duidelik. Sy bedoeling vir die mens ten opsigte van die uitlewing van sy Godgeskape seksualiteit, is ‘n lewenslange huweliksverbintenis tussen een man en een vrou! Alles wat hiervan afwyk in 'n sondegeskende wêreld...egskeiding, saamwonery, losbandigheid, prostitusie... en alle vorme van homoseksuele gedrag is teen sy wil en daarom sonde! Gelukkig is daar vergifnis en bevryding ook vir almal wat hulle hieraan skuldig gemaak het... Moenie dwaal nie! Geen hoereerders of afgodedienaars of egbrekers of wellustelinge of sodomiete of diewe of gierigaards of dronkaards of kwaadsprekers of rowers sal die koninkryk van God beërwe nie. En dit was sommige van julle; maar julle het jul laat afwas, maar julle is geheilig, maar julle is geregverdig in die Naam van die Here Jesus en deur die Gees van onse God. (1 Korintiërs 6:9-11)
Aanvalle op die Bybel,
AS GOD OOR MY JUIG! - het ek darem seker ook rede om te glimlag en Hom met toewyding te dank.
Ons is gewoond daaraan dat God praat. Reeds by die Skepping het Hy dit gedoen...telkens in die Woord hoor ons : “En die woord van die Here het gekom tot...” God praat egter nie net nie; Hy juig ook! Dit staan onmiskenbaar in Sefanja 3:17. “Die Here jou God is by jou, Hy, die krygsman wat red. Hy is vol vreugde oor jou, Hy is stil-tevrede in sy liefde. Hy jubel en juig oor jou.” Nou is die vraag natuurlik : “Sluit dit my in?” (hieroor moet ons groot duidelikheid kry) Kom blaai saam met my deur die profeet Sefanja.
Wat kan God so opgewonde maak dat Hy tot jubeling oorgaan? Die glans van sy eie majesteit, die heerlikheid van sy skepping, die gehoorsame engeleskaar? Wel, miskien ook, maar hier in Sefanja juig God oor sy volk. Dit klink amper ’n bietjie snaaks. Om die waarheid te sê, dit lyk eintlik heeltemal uit plek uit en vreemd as ons in ag neem hoe kwaad het hierdie volk God gemaak, hoeveel teleurstelling en droefheid het hulle goddelose optrede veroorsaak. Ja, dit laat geen twyfel nie, Juda se sonde het God diep gegrief en veroorsaak dat Hy sy toorn op sy volk uitgiet. Die profeet Sefanja praat baie duidelik hieroor. Hoor bietjie: “Ek gaan my hand uitsteek teen Juda en teen al die inwoners van Jerusalem, Ek gaan uit hierdie plek uitroei wat daar nog van Baäl oor is: die naam van die afgodspriesters, van alle priesters: dié wat op die dakke die hemelliggame aanbid, dié wat die Here aanbid en aan Hom trou sweer maar terselfdertyd ook aan Milkom, dié wat die rug vir die Here draai, na sy wil nie vra nie en Hom nie raadpleeg nie.” (1:4-6.) God het dit veral teen dubbelhartigheid! God se toorn raak nie net sy volk nie, maar gaan ook die nasies tref. “Daarom, wag vir My in vrees, sê die Here, wag vir die dag wanneer Ek opstaan en my buit kom vat. Ek het besluit om nasies bymekaar te maak, koninkryke saam te roep en op hulle my gramskap uit te stort, die volle gloed van my toorn: die hele aarde sal verteer word in die vuur van my woede." (3:8) ’n Donker prentjie van oordeel oor Juda en die nasies! Maar God laat dit nie daar nie - Hy is toegewyd aan en verbind tot sy volk Israel. Sy verbond vergeet Hy nooit nie. En via sy verbond met Abraham is Hy ook toegewy om die nasies van die wêreld te seën. Die donker oordeelsuitsprake in die eerste dele van Sefanja vorm ’n duidelik kontrasterende agtergrond met die heerlike wending wat in 3:9 kom. “Ek sal die volke verander, hulle lippe rein maak, sodat hulle almal My sal aanroep en soos een man My sal dien.” Te midde van die oordeel doen God ’n genadewerk, Hy verander mense sodat hulle Hom sal dien. Hierdie begenadigdes is die ootmoediges/nederiges - destyds en ook vandag. Die wat hulle onder God se hand verneder. Die wat die oproep in 2:1-3 ernstig opneem. “Ruk julle reg, onbeskaamde nasie, voordat die besluit voltrek word, voordat die dag kom en julle soos kaf word voor die gloed van die toorn van die Here, voordat die dag van die toorn van die Here oor julle kom.Vra na die wil van die Here, alle nederiges in die land, almal wat doen wat die Here wil. Streef na geregtigheid, na nederigheid! Miskien bly julle die straf gespaar op die dag van die toorn van die Here.” Dis duidelik wat besig is om te gebeur deur die verkondiging van die evangelie. Die heerlike evangelie boodskap smelt mense se harte en lei tot bekering en geloof. Die gesuiwerde volk van God is inderdaad die wat in nederigheid en ootmoed op die Here vertrou en ook lewensverandering toon... “Dié wat van Israel oorgebly het, sal nie onreg doen nie en nie lieg nie; daar sal uit hulle mond nie valsheid kom nie. Hulle sal ‘n kudde wees wat wei en gaan lê en rus sonder dat iemand hulle skrikmaak.” (3:13) In hierdie proses word die nasies van die wêreld ook begenadig sodat hulle God met rein lippe kan dien. (3:9) Dis hierdie skare mense wat ’n nuwe lied tot lof van die Lam sal sing. (Openbaring 5:9,10) Sefanja se profesieë gee nie spesifieke tydsaanduidings van die oordeel van God en die redding van die nasies nie. Moontlik dek sy profesieë ’n hele tydperk van oordeel en katastrofes, maar ook van God se genadewerk. Redding en oordeel vind gelyktydig plaas. Dis opmerklik hoe hierdie twee sake saamloop in die heilsgeskiedenis. God verdelg die goddelose mensdom deur die sondvloed en terselfdertyd word Noag en sy familie gered. Net so, terwyl die oordele van God vir Egipte tref in die vorm van die plae, word sy volk verlos. Dis in ’n sekere sin ook waar van hierdie bedeling van evangelieverkondiging waarin ons nou is - vir sommige is dit ’n doodsreuk - met ander woorde, oordeel, vir die wat glo is dit ’n lewensgeur – vreugdevolle redding! Met die koms van Christus sal oordeel en verlossing ook saamgaan... Terwyl sommige sal hoor : “Gaan weg van my julle vervloektes”, sal ander vreugdevol uitgenooi word : “Kom julle geseëndes..!”
God red heidene om Hom te loof, maar Hy suiwer ook sy eie volk. (3:13) Vanuit die Nuwe Testament weet ons baie duidelik dat die heidennasies en die oorblyfsel van Israel uiteindellik een volk vorm - ’n gesuiwerde ware Israel, die Israel van God. (Galasiërs 6:16)* Die middelmuur van skeiding is afgebreek deur Jesus Christus. (Efesiërs 2:11-16) Let op : “tot een liggaam verenig” Alle gelowiges uit die heidennasies is nou deel van God se een volk Israel! Dit bring mens by ’n wonderlike gevolgtrekking : As God juig oor sy volk in vers 17 dan sluit dit ons in wat vandag deel is van die kerk van Jesus Christus! Ja, God juig oor jou!
Kind van God, God juig oor jou, Hy is opgewonde en bly oor jou. Hy is tevrede met jou. Hy is gevul met liefde vir jou... Ja, want in Jesus het Hy jou heeltemal vergewe, en volledig aangeneem as sy eie kind. Die engele juig oor elke sondaar wat hom bekeer, dit is ’n baie bekende feit - maar hier leer ons: God juig ook! Kom luister weer hoe God oor jou voel, glo dit, want dis sy Woord. God sing, juig oor jou! Ja, jy! Dalk klink dit vir jou vergesog - God is tog volmaak en algenoegsaam in Homself, kan Hy regtig so opgewonde en bly raak oor mense dat Hy juig oor hulle? Wel, dis wat hier staan. Ook op ander plekke word dit bevestig dat God positief emosioneel betrokke is by die welsyn sy volk. (Sien Jeremia 32:41 - God geniet dit om goed te doen aan Sy volk; Jesaja 65:19 - God sal jubel oor Jerusalem!)
Die Kosie Alberts Voortrekkerkommando van Tsumeb het
Vrydagaand 19 Julie die tagtigjarige bestaan van die Bybel in Afrikaans gevier
met ‘n fakkelloop en klein plegtigheid.
Tydens die geleentheid is Psalm 119:54 uitgebeeld wat sê : “U
voorskrifte is vir my ‘n lied in my lewe hier op aarde.”
Ons weet almal dat Psalm 119 die langste Psalm is en dit is dikwels ‘n
bron van humor soos byvoorbeeld in Herman Charles Bosman se bekende, “Bekkersdal
Marathon.” Psalm 119 is egter ‘n besondere psalm wat die wonders van God se
Woord beskryf...en mens sommer lus behoort te maak om self in die skatte van
die Bybel te delf!
Verskeie sinonieme word in die psalm gebruik om aspekte van God se
Woord uit te lig soos beloftes, bepalings, wet, verordeninge, gebooie ens. In
die uitgebeelde teks word die vreugde aspek van God se voorskrifte beklemtoon. Dis soos ‘n lied! God se Woord maak ons bly en laat ons sing!
‘n Mens kan sommer onmiddellik aan twee redes dink (daar is natuurlik
baie meer) :
se Woord bring vir ons die verlossingsboodskap, die evangelie! Dis die Goeie
Nuus hoe God ons verlossing bewerk het deur die kruisiging, begrafnis en
opstanding van ons Here Jesus Christus. (1 Korintiërs 15:1-4) Dis waarlik ‘n
vreugdevolle boodskap, want deur sy kruisiging het Hy volledig die straf vir
eens en altyd in ons plek gedra, sy begrafnis wys dat Hy werklik dood was – die
voorgeskrewe boete vir die sonde is gebring. Sy liggaamlik historiese opstanding
is die onomstootlike bewys dat God die boete as genoegsaam aanvaar het. God is
tevrede dat geregtigheid geskied het en gee dus aan elkeen wat persoonlik in sy
Seun glo, volkome kwytskelding. Volledige vryspraak!
se Woord lei ons nie net tot verlossing nie, maar wys ons ook hoe om as
verlosdes waarlik tot Sy eer te leef. Sy voorskrifte in sy Woord is daarom die
lig vir ons pad en die lamp vir ons voet. Sy bepalings is billik en regverdig –
God is nie ‘n nors pretbederwer nie! Nee, die opdragte in sy Woord beskerm sy eer en is tot ons beswil! Die
hartseer en ellende in hierdie wêreld, ja ook in ons huwelike en gesinne is
juis die gevolg van verontagsaming van God se wette. Daarenteen bring
gehoorsaamheid aan sy Woord, vreugde! Dit smaak soos heuning vir die kind van
God. (Psalm 119:103)
Ons as Afrikaanssprekendes het op ‘n geleentheid soos
hierdie dubbeld rede om bly te wees. Hierdie kosbare Woord van God is
beskikbaar in ons eie dierbare moedertaal! (En terloops om die rykdom van die
Woord te kan ontgin is taalvaardigheid nodig. Doen dus moeite om jou eie taal
se betekenis en fyn nuanses onder die knie te kry. Dit is so wonderlik om te
lees dat God ontsagwekkend groot en
heerlik is! Dis ‘n begrip wat by my verbygaan as my woordeskat beperk is tot “awesome”)
Die gebeure in Handelinge 12:20-24 gee vir ons ‘n verhelderende perspektief op die waansinnige dwaasheid van die buitensporige beheptheid met Mandela : "Die mense van Tirus en Sidon het hulle die woede van Herodes op die hals gehaal. Daarom het hulle saam ‘n afvaardiging na hom toe gestuur. Nadat hulle vir Blastus, die koning se kamerheer, op hulle hand gekry het, het hulle vrede gevra, omdat hulle land van die koning s’n afhanklik was vir lewensmiddele.
~ die maak van menslike afgode niks nuuts is nie, maar van altyd af eie aan die verdorwe mens. Alle mense is hiertoe geneig, maar diegene wat gunste by ander soek val die maklikste in hierdie sentimentele en valse verering. Die vleiers van Tirus en Sidon was beslis nie bekend vir lojaliteit teenoor Herodes nie, maar ter wille van voedsel was hulle bereid om die regte heuning-om-die mond-smeer-liedjies te sing. ~ om ‘n bepaalde persoon of selfs mense in die algemeen te vergoddelik gebeur makliker as wat mens dalk sou kon dink. Die afgelope tyd het ek besef dat die beskrywing in Openbaring van die dier (Antichris) wat deur mense aanbid sal word, glad nie snaaks en vergesog is nie. Ek sal nie verbaas wees, dat as Mandela wel weer uit die hospitaal sou kom, daar inderdaad mense sal wees wat hom aanbid nie. (sou hy sterf sal hy seker in elk geval ‘n belangrike rol as spesiale voorvadergees in baie mense se lewens speel) Die punt is net dat as die regte persoon na vore kom sal die goddelose massas soos vlieë agter die misreuk van sy sjarme, “verdraagsaamheid” en wonderwerke aanswerm. Die wêreld vol beskaafde en gekultiveerde mense sal die Antichris met oorgawe aanbid sonder om ‘n oomblik te twyfel. (Christene wat nie wil saamgaan met hierdie mensverering nie sal as dwarstrekkers en onverdraagsames uitgekryt word.)
VALS VERBONDSVERTROUE - voer jou na die vuur!
Johannes het aan almal die waarheid gebring. Ons hoor in Lukas 3:7-9 hoe hy die mat van valse verbondsvertroue onder die godsdienstige Jode se voete uitruk! 7) Die mense het in groot getalle uitgegaan om deur Johannes gedoop te word. Hy het vir hulle gesê: "Julle slange, wie het julle wysgemaak dat julle die dreigende toorn kan ontvlug?
Die God wat wonders doen, doen dit nog steeds! Die grootste wonderwerk is die wedergeboorte. As Hy dit reeds in jou gedoen het, dank Hom en gaan dra nog meer oorvloedige vrug! As jy onseker is, moenie rus nie, totdat jy rus gevind het in Jesus nie. Hy is nou die Redder wat ons met sy Heilige Gees doop en nuutmaak. Hy nooi jou uit! (Jesaja 1:18; Matteus 11:28) Maar maak gou, binnekort kom Hy as Regter om skeiding te maak tussen bekeerdes en onbekeerdes. “Hy het sy skop in sy hand, en Hy sal sy dorsvloer deur en deur skoonmaak. Die koring sal Hy in sy skuur bymekaarbring, maar die kaf sal Hy met onblusbare vuur verbrand." (Lukas 3:17) Is jy deel van die koring of dalk van die kaf?
As hierdie en soortgelyke vrae oor geloof, bekering en verlossing jou pla, kan jy gerus kyk na Horatius Bonar se kosbare boekie, “God’s Way of Peace”. Kliek op VREDE MET GOD om dit in Afrikaans te lees.
- daar is ‘n pad wat reg lyk maar in die verderf
Dis baie belangrik om die regte pad te kies. Dis net die
regte pad wat na die regte plek lei. Die verkeerde pad bring mens by die
verkeerde bestemming en dit kan groot moeilikheid veroorsaak. Dis waar oor die algemeen, maar veral wat ons ewige
bestemming betref, is dit nog meer waar en meer belangrik. Daar is net twee
plekke waar mens die ewigheid gaan deur bring – ‘n ewige heerlikheid of ‘n
ewige hel. Vir altyd met God of vir
altyd weg van sy aangesig. Ewige vreugde of ewige smart. Beide is finale bestemmings – daar is geen omdraaikans
nie. Daarom is dit so belangrik om reg te kies, om seker te maak.
Dis nie altyd so eenvoudig nie, want Spreuke 14:12 waarsku
ons dat daar ‘n pad is wat vir die mens reg lyk, maar die einde daarvan is die
DOOD. “Daar is 'n weg
wat vir 'n mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood.” (OAV)
“Daar is ‘n
lewenswyse wat vir ‘n mens reg kan lyk, maar die uiteinde daarvan is die dood.”
Daar is baie paaie wat vir die mens reg lyk of reg voel, maar
dit lei nie na die lewe nie... Kom ons bekyk ‘n paar paaie wat vir mense reg
lyk, maar wat by ewige smart eindig:
1. DIE PAD VAN SONDE. Dis ‘n baie lekker en maklike
pad. Afdraend! Sonde is nie moeilik om te doen nie, dit kom sommer vanself. Dis
die natuurlike weg, want ons word op hierdie verkeerde koers gebore. Jy hoef
dus nie iets besonders boos aan te vang om op hierdie glypad na elllende te
beland nie, gaan net normaalweg aan. Weet egter : Die gevolg van sonde en
ongehoorsaamheid aan God is die dood, die ewige dood. (Romene 6:23)
2. DIE PAD VAN SELFGERUSTHEID. Dis ‘n pad wat reg
voel. Dis ‘n roete sonder bekommernis. So baie mense troos hulle daaraan : ek
voel goed, ek voel soos ‘n Christen, ek voel wat ek doen is reg... maar helaas,
dis ‘n valse sekerheid, dis gebou op die sand van selfbedrog. Hoekom? Jeremia 17:9 gee die antwoord. “die
hart van die mens is bedrieglik bo alle dinge” Dis ‘n groot risiko om staat te
maak op ons gevoelens of gemoedstemmings. Jy kan mos onbewus op ‘n verkeerde
trein wees, sonder enige bekommernis, maar dit verander niks aan die feit dat
jy by ‘n verkeerde bestemming gaan aankom nie. Dit gebeur mos dat ‘n student
baie goed kan voel oor ‘n eksamen wat afgelê is, maar dan is die uitslag ‘n
3. DIE PAD VAN DIE MEERDERHEID. Dis die verwarde
logika wat redeneer : Ek dink ek is op die regte pad, want ek maak maar net
soos almal maak. Ek is nie juis beter of slegter as die gemiddelde mens nie.
Almal vloek maar, almal steel maar so ‘n bietjie, almal knyp maar die kat in
die donker... Dis uiters gevaarlik om so te redeneer. Jesus het juis geleer dat
die pad van die meerderheid die pad na die verderf is. Die meeste mense is op
die verkeerde pad! Die pad na die lewe is smal en daar is min wat daarop loop!
(Matteus 7:14,15) Die verkeerde pad is die maklike pad en daarom is die meeste
mense daarop, die regte pad is maar moeilik en daar is min wat dit volg!
4. DIE PAD VAN VOORSPOED. Hulle wat hierop wandel
troos hulleself : Kyk hoe goed gaan dit met my besigheid of boerdery. Kyk hoe
help die Here my in my akademie of sport! Dit wys seker die Here is aan my kant
en ek is op die regte pad! Dis ‘n baie gevaarlike redenasie. Natuurlik kan God
goed wees vir sy kinders soos Hy wil, maar voorspoed
en welvaart beteken nie noodwendig dat ek God se kind is nie. Dink maar aan
die gelykenis van die ryk man en Lasarus. (Lukas 16) Lasarus was vrek arm,
vreeslik honger en vrot van die siekte! Die ryk man het in vraatsige weelde
geleef, maar toe beide sterf, blyk dit
dat hy en nie die ryk man altyd die geseënde was! (Terloops, mens wonder wat sê die Prosperity Gospel ouens oor hierdie gedeelte? Volgens hulle denkwyse lyk die ryk man na 'n handboekvoorbeeld van 'n geseënde en arme Lasarus 'n ernstige kandidaat om geklassifiseer te word as iemand wat onder 'n sogenaamde "Bloedlynvloek" gebuk gaan!) 5. DIE PAD VAN GODSDIENSTIGE RITUELE EN ORDENTLIKHEID. Jy sal vra : “Maar hoe nou? Om kerklik en godsdienstig te wees is seker die
regte ding?” Vriend, wees gewaarsku daar is wel ‘n pad van
die doopvont na die verdoemenis! Vanuit die koel doopwater tot binne in die
hittige hel! (die hoeveelheid water opsigself maak nie saak nie) Daar is baie mense
wat gedoop is (klein of groot), wat kerklidmate word, wat in die kerk trou en
uiteindellik uit die kerk begrawe word, maar vir ewig verlore sal wees. Al hulle godsdienstige stappe was eintlik maar
net nog ‘n stap nader na die oordeel. Hoekom? Hierdie is mos als mooi dinge? Ja,
hulle het deur die regte rituele gegaan, maar Jesus was nooit in hulle lewe
nie. Hulle was goeie mense, maar nie geredde mense nie. Hulle was dalk
verbondsmense, maar nog nie verloste mense nie. Paulus was ook eers so. Hy het
op sy godsdiens en afkoms staatgemaak, maar hy het nog nie vir Jesus geken nie.
Hy vertel daarvan in Filippense 3:3ev. Gelukkig het hy toe later op ‘n punt
gekom waar hy nie meer op hierdie dinge geroem het nie, maar op Jesus Christus
alleen. Kerklidmaatskap en betrokkenheid, selfs ernstige betrokkenheid is geen
vrypas tot verlossing nie. Die gelykenis van die vyf verstandige en vyf dwase
meisies, die briewe aan die sewe gemeentes in Openbaring en talle ander
Skrifgedeeltes, maak dit baie duidelik dat deelwees van die sigbare kerk nie
noodwendig redding behels nie!
Nou watter pad is dan die regte pad? Gelukkig sê die Bybel
dit vir ons baie duidelik in Johannes 14:6 waar Jesus verklaar :
"Ek is die weg en die waarheid en die
lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie.”
Almal wat Jesus
aangeneem het en op Hom vertrou is op die regte pad. Hulle is kinders van God.
(Johannes 1:12,13) Jesus het deur sy kruisdood en opstanding als gedoen wat ons
nodig het om vrede met God te hê. Wie
Hom het , het die lewe! (1 Johannes 5:12,13)
Draai weg van jou
sonde en volg Jesus. Moenie op jou gevoelens staatmaak nie, maar op Jesus se
volmaakte offer aan die kruis. Moenie jou aan die meerderheid steur nie, maar
bly by Jesus, al staan jy alleen. Moenie veiligheid in rykdom of besittings vind
nie, maar wees tevrede wat Jesus vir jou gee. Moenie op jou godsdienstigheid of
goeie maniere vertrou nie, maar neem Jesus aan, eers dan maak bid en Bybellees,
kerk en sakramente sin! BEHOORT JY AL AAN JESUS?
Die rede vir hierdie groot blydskap was ‘n belofte wat Johan kort vantevore gemaak het. Dit het so gekom. Na ‘n lang reeks dienste, het een van die ouer werkers in die sending, Marie Young eendag ‘n voorstel aan hom gemaak. “Hoekom neem jy nie Vilho saam met jou na die huis (van die De Wijns) by die Hartebeespoortdam nie, dan gaan rus jy ‘n paar dae en is jy ook nie so alleen nie.” Dit was soos dit later sou blyk ten diepste nie haar plan nie, maar so het Johan geglo, die Here se agenda. Evangelis Vilho Shijandja, ‘n Kwanyama afkomstig uit die destydse Suidwes-Afrika, en Johan het toe al ‘n veldtog of twee in Suid-Afrika saam gewerk en oor dinge in “sy land” gesels. Die dinge waarvan Vilho gepraat het was vreemd vir Johan, van die slegte behandeling van kontrakwerkers wat swaar gekry het op sommige plase tot Vilho se eie ondervindings met leeus. By die dam het hulle heerlik ontspan, berg geklim en dikwels saam gebid, ook natuurlik vir Suidwes en Vilho. Na ‘n tyd van gebed en Bybelstudie neem Johan, Vilho se Bybel en sê: “Ek gaan hierdie versie in jou taal lees en ek beloof jou ek sal dit nie weer vergeet nie... Weet jy waarom ek dit doen? Net om daardeur vir jou te sê, binne twee jaar sal ek in jou land gaan dienste hou.” Die vers was Johannes 1:12. Vilho was bly oor sy entoesiasme al was Ndonga, nie eintlik sy taal nie. (op daardie stadium was daar nog nie ‘n volledige Bybel in Kwanyama nie en het die meeste Kwanyamasprekendes ‘n Ndonga Bybel gebruik.)
Hierdie goeie nuus het uitbundige vreugde gewek. “Ek gaan Ovamboland toe!” Johan se gasheer en ou skoolmaat, die apteker Pierre Retief by wie hy in Windhoek tuis was, het op sy tipiese dröe manier gereageer: “En waarmee dink jy sal jy Ovamboland toe gaan, seker nie met die Taunus-bussie nie. Vir Ovamboland het ‘n mens ‘n Land Rover nodig.” “Wel, God stuur my, en as Hy my stuur sal Hy ook die Land Rover stuur.” Met die woorde net so “profeties” uit sy mond as sy belofte aan Vilho by die dam, stap hy toe na sy kamer en gaan op sy knieë. Hier bid hy ‘n ernstige smeekgebed tot God vir ‘n Land Rover. “Here, U stuur my na Ovamboland, stuur nou asseblief ook vir my ‘n Land Rover.” Al het hy geen idee gehad hoe die Land Rover kon kom nie, was daar ook geen twyfel dat God sou voorsien nie. Johan is per trein terug na Pretoria. Sy vriend Danie Blom, ‘n oud medestudent van die Bible Institute te Kalkbaai het vir ‘n tyd sy werk kom oorneem in Suidwes. Eers na hulle troue in Februarie 1962 sou hy en Ria terug gaan na hulle groot taak in die Dorsland...
Johan se hart het in aanbidding oorgeloop het. Hulle het ook net daar in gebed dankie gesê. Daardie eerste aand is hy en tant Lettie na ‘n diens van dr. Eric Hutchinson met die Land Rover. Wonderlik genoeg, die boodskap het juis gegaan oor geloof in God. Die verhaal van daardie wonderlike groen Land Rover sou seker ‘n boek kon wees.
Pastoor Angula van Ovamboland het eens opgemerk : “Die Land Rover is wonderlik, ‘n mens hoor hom nie loop as hy aankom nie, en jy sien ook nooit dat hy petrol inneem nie.” Johan se antwoord was : “Die Land Rover loop mos nie met petrol nie, maar op geloof.” Die Land Rover het wel van brandstof gebruik gemaak, maar was in baie opsigte ‘n geloofskar. Menige man, vrou en kind het in die Land Rover, Jesus Christus as Verlosser leer ken. Toe die Land Rover lankal nie meer daar was nie, het Johan steeds na baie jare mense wat die Here gevind het by plekke waarheen die Land Rover hulle gedra het.
- Ja, selfs ’n diktator kan nie keer dat God sy
kinders help nie!
In die media is daar soms ‘n debat aan die gang of gebed
enigsens ‘n verskil maak. Die argumente wat rondgestrooi word, ontbloot natuurlik net die mens se totale onkunde oor gebed. Die algemene vertrekpunt is dat gebed ‘n
metode is om die lewe hier op aarde geriefliker vir onsself te maak. ‘n
Towerstaffie wat probleme soos armoede,
siekte en misdaad van ons voorstoep af moet weghou. Waar hierdie probleme na
gebed nie verdwyn nie, gryp godloënaars (en veral die nuwe arrogante Afrikaanse
ateïste) dit gretig aan as bewyse dat God nie bestaan of nie gebede kan verhoor
nie. Wat ‘n dwase mistasting! Die hele
konteks en aard van gebed soos dit veral in die Onse Vader na vore kom word
gerieflikheidshalwe verswyg. Gebed is nie ‘n greep op God om Hom in ons diens
te stel nie, maar is juis die manier hoe
ek myself tot sy diens beskikbaar stel, in die groot doelwitte van die eer van
sy Naam, die koms van sy Koninkryk en die doen van sy Wil! En ja, wie hiermee
besig is, kan inderdaad vir sy Hemelse Vader vra om te voorsien wat ons op
hierdie pad nodig mag kry. Ons is mense met fisiese nood en ons mag dus bid vir
ons daaglikse behoeftes, ons is steeds onvolmaak en het vergifnis nodig en mag
daarvoor bid, ons is in ons oppadwees na God se doelwitte teikens van die Satan
en mag daarom bid dat God ons van die bose sal bewaar! (Kliek op U-draai in die Binnekamer)
Ek het onlangs weer ‘n aangrypende voorbeeld van
gebedsverhoring raakgelees in Jan Pit se boek, “PARAAT VIR DIE EINDSTRYD”. Dis
‘n dramatiese antwoord op gebed wat hy
en die bekende Broer Andrew van GEOPENDE DEURE destyds in Uganda onder die
gruwelbewind van die diktator Idi Amin beleef het. Dis maar net ‘n bevestiging,
dat God gebed verhoor, soos Hy wil, maar dit gebeur in die konteks van ons
bevordering van sy eer en die beywering vir sy Koninkryk en die doen van sy
In 1976 het Broer Andrew en ek die eerste maal Uganda
besoek. Ons was daar op uitnodiging van die Anglikaanse kerk om te sien wat ons
vir die Christene in daardie land kon doen. Die nood was groot, en na baie
gesprekke met die kerkleiers, het ons besluit om 50 000 Bybels na Uganda
Dit was ‘n gevaarlike reis, maar ons het geweet dat daar
baie gebedsgroepe was wat saam met ons in die stryd was. Die vrug op hulle
voorbidding was ‘n geweldige oorwinning. Die dag voor ons terugreis, het ons na
die reisburo in Kampala gegaan om ons vlug te bevestig. Hoewel ons geldige
vliegtuigkaartjies gehad het, blyk dit skielik dat ons name op die waglys
staan. Ons sê toe dat ons ons terugreis reeds in Kenia bespreek het en dat
hulle dit via die rekenaar kon nagaan.
Die dame glimlag net en sê dat daar nie rekenaars in Uganda
is nie. Ons name was heeltemal onder aan die waglys, met 16 name voor ons s’n.
Die probleem was dat ons visums die volgende dag sou verstryk het. As ons dus
nie plek op die vliegtuig kry nie, sou ons die volgende dag onwettig in Uganda
wees. Vriende het vir ons gesê dat dit waarskynlik ‘n plan van Idi Amin was om
vir ons in die moeilikheid te bring en dat ons daarom op die waglys geplaas is.
Ons kon hoog of laag spring, niks het gehelp nie. “Nou, as
hoogspring nie help nie, laat ons dan maar na die Hoogste bid”, het Broer
Andrew gesê. Ons het teruggegaan na ons hotelkamer en daar neergekniel voor die
Ons het geweet dat dit ‘n geestelike stryd was. Idi Amin wou
ons nie laat gaan nie. Ons gedagtes het uitgegaan na ons gebedsvriende. “Here,
lê dit op hulle harte om vir ons te bid,” het ons vir die Here gevra. Ons het
gepleit op God se belofte dat Hy in al ons behoeftes heerlik sal voorsien.
Was ons nie dan sy ambassadeurs nie? Dan moet ons tog ‘n ambassadeursbehandeling
Die vliegtug sou die middag om vyfuur vertrek. Ons besluit om
vroeg na die vliegveld op Entebbe te gaan om te kyk of daar nog iets vir ons
gedoen kan word. Toe ons daar kom, was daar niemand te sien nie, behalwe twee
passasiers wat ook al opgedaag het. Hulle het by die toonbank gestaan waar ons
later ons bagasie moes inweeg.
Na ‘n halfuur het nog meer passasiers gekom en agter ons kom
staan. Die ry het langer geword. Die dame wat vir ons die sitplekkaartjies moes
gee, daag egter nie op nie. Dit was al vyfuur en nog was sy nie daar nie.
Gelukkig kon ons die vliegtuig sien, klaar om te vertrek. Om halfses kom sy
toe, saam met ‘n Ugandese soldaat. Hy gaan staan agter die toonbank en roep uit
dat ons moet stilwees en luister. Dit word dadelik doodstil. Toe verskaf hy die
volgende mededeling : “Dames en here, u moet goed na my luister. Ek wil g’n
paniek hê nie. Daar is ‘n probleem, want ons weet nie waar die passasierslys is
nie. Ons begin dus voor; wie eerste gekom het, sal eerste gehelp word.”
Broer Andrew en ek kyk vir mekaar. “Halleluja! Halleluja!”
sê ek saggies, om daarna gou my mond te hou. Stel jou voor dat die soldaat dit
hoor! Vyf minute later het ons ons instapkaartjies.
Ons sitplekke is
nie aangewys nie, want dit was nie nodig nie. Die vliegtuig is gewoonweg gevul;
wie te laat gekom het is teruggestuur. Broer Andrew en ek het as die eerstes
die vliegtuig ingestap! Ek vra toe vir die lugwaardin waar ons moes gaan sit. “U
kan gaan sit net waar u wil, meneer, die hele vliegtuig is tot u beskikking!”
ambassadeursbehandeling! “Dankie, Here...eh...Juffrou”, sê ek, en sak in die
eerste die beste stoel. Later het ons gehoor hoe die Here dit op die harte van
gebedsvriende gelê het om vir ons te bid. “Ek het so baie aan julle gedink en
geweet dat julle in die moeilikheid was, “ sê ‘n suster later aan my.
Dit is die realiteit
van die geestelike stryd. Ons gebedsvriende was nie by ons in Uganda nie, maar
het geweet dat ons in die nood was. Hulle het gebid... en die passasierslys het
Saam met die psalmis kan al God se kinders net bely en
mekaar aanspoor: “o Hoorder van die gebed, tot U moet alle vlees kom!” (Psalm 65:2)