- Astrodienst Gastgebruiker u1353391550
23-okt-2016, 23:04 UT/GMT JY LEES NOU Janie blog: Die swart hond op my stoep
Ons program oor depressie en selfmoord het my so baie laat dink oor my eie swart hond wat dikwels op my voorstoep lê.
My swart hond se naam is nie depressie nie. Sy naam is stres en ek het eintlik eers onlangs uitgevind hoe baie mense daarmee sukkel en hoe swaar dit vir baie mense is. Dis as ‘n mens se lewe en jou werk so oorweldigend raak dat dit soos depressie voel. Dis so asof jy hard probeer om iets reg te kry en doodeenvoudig net nie slaag nie. Party mense raak angstig weens stres, ander raak beduiweld of kort van draad, ander slaap, ander gaan aan die eet... dis nie ‘n grap nie.
Stres is daai gevoel wat jy kry dat jy iets verloor. My ergste strestyd was vir jare lank in die nag. Ek het klokslag, byna elke aand net voor 3, wakker geword en my lê en bekommer oor al die "departemente" van my lewe – my kinders, my werk, my finansies en die toekoms – soos ‘n sirkel om en om. As ek die een gedagte ophou dink het, het ek bloot van rat verander en aan een van die ander goed op my top-10-streslys begin dink. Ek het die aande begin vrees, want weens die min slaap, was opstaan in die oggend vir my loutere hel. Dit het gevoel asof ek die hele tyd ‘n knop in my keel gehad het. Ek was later so uitgeput van die min slaap en ook so uitgeput van dieselfde gedagtes wat ek dag en nag net nie van kon wegkom nie. Dit was asof ek die hele tyd blues gehad het en net nie daaruit kon "kliek" nie.
Ons huishulp het dit mooi opgesom: "Julle mense, julle dink te veel!"