Vandag kyk ons na ewe vreemde kossoorte. Van die geregte uit ander wêrelddele is soms gevaarlik of vir sekere mense sommer net grillerig. Watter van hierdie kosse sal jy beproef?
As jy dapper is, byt die onderste deel van die wurm af en gooi die kop weg. Dan kou jy dit tot net die vel oorbly. Spoeg dit daarna uit.
Dit word in Namibië, Botswana, Suid-Afrika en Zimbabwe geëet. Die mopanieruspe word veral op en naby die mopanieboom gevind.
Die gereg word al langer as 600 jaar geëet en is die hoofgereg tydens ’n Burns-ete op Robert Burns-dag (25 Januarie). Die Skotte vereer hul groot 18de-eeuse digter deur aan haggis met koolraap en aartappels weg te lê.
Die Mexikane is mal oor ’n gereg wat met die eerste oogopslag dalk soos graanslaai lyk, maar dis eintlik mierlarwes.
Die larwes word uit die wortelstelsel gegrawe van plante soos die agawe (garingboom), waarvan tequila gemaak word, en het blykbaar ’n neuterige smaak.
Die Yslanders begrawe die haaivleis vir ses weke tot drie maande sodat bakterieë die afvalstowwe kan afbreek. Daarna word die ryp vleis opgegrawe, in stukke gesny en opgehang om ’n paar maande lank droog te word.
Hákarl is ’n aangeleerde smaak. Die meeste mense wil-wil opgooi wanneer hulle dit vir die eerste keer probeer eet. As jy ooit in Ysland kom en oud genoeg is, kan jy dit saam met ’n groot sluk Brennivín, ’n plaaslike brandewyn, beproef.
Blykbaar was die owerheid van die Rooms-Katolieke Kerk op ’n tyd honderde jare gelede oortuig daarvan dat die monnikke te oorgewig raak. Die owerstes het hulle toe glo verbied om sekere tye van die jaar vleis te eet.