ONDER teling vir verbeterde eierproduksie word verstaan ‘n teelstelsel wat vir 'n aantal jare toegepas sal word met die doel om 'n aantal winsgewende Iêhenne te teel. Die grondslag van tropverbetering moet die erkenning wees van die individuele hoenders as eenhede van produksie en ook as eenhede by teling. Rasse kan gekruis word om groei en Iewenskragtigheid te kry. Henne met 'n lae produksie kan ook met 'n haan gepaar word wat die vermoë besit om potensialiteite vir hoë produksie oor te dra.
Produsente beweer dat inteling die hoenders minder lewenskragtig en groeikragtig maak. Groot groeikragtigheid kan omskryf word as die besit van al daardie nodige eienskappe wat 'n hen in staat te stel om lank te leef en baie eiers te lê. Groeikragtigheid self is nie 'n aanduiding van produksie nie, dis maar net 'n middel om die lêhen te help gesond bly en die gewenste aantal eiers te lê as sy 'n oorgeërfde vermoë besit om eier te lê.
Dis 'n bekende feit dat paring tussen broer en suster lewenskragtigheid verminder. Inteling kan ook ongewenste faktore by die hoenders vestig as strenge seleksie nie toegepas word nie. 'n Paring tussen broer en suster veroorsaak swak uitbroeibaarheid en vermeerder die sterftesyfer onder kuikens maar nie noodwendig die aantal eiers wat gelê word nie.
Lynteling as 'n vorm van inteling word op die meeste plase aangewend. In hierdie geval word een hoender vir twee of drie jaar agtermekaar met sy nageslag gepaar. 'n Haan kan vir 'n hele paar agtereenvolgende jare met sy dogters gepaar word sonder dat die nageslag op enigerlei wyse daaronder sal ly. Insgelyks kan jonghane, met die mees bevredigende resultate vir 'n hele paar jaar met hul moers gepaar word. By lynteling word noue inteling nie soveel aangewend nie en dis baie waardevol by die ontwikkeling van standaard-geteelde hoenders en eierproduksie. Op plase waar teelrekords nie gehou word nie, is hierdie stelsel baie bevredigend.
Onder gradering word verstaan die paring van baster-hoenders met die wat beter eienskappe besit. Op die meeste pluimveeplase word opregte hoenderrasse of -soorte aangehou, sodat hierdie stelsel teenswoordig nie van veel belang is nie. Dis egter 'n ideale stelsel vir 'n pluimveeboer wat nie 'n opregte hoenderras of -soort aanhou nie. As hy 'n hoë eierproduksie by die nageslag van 'n aantal kruisteelthenne wil ontwikkel, kan 'n goedgeteelde Wit Leghorn-haan met hulle gepaar word.
Trop-paring is die mees algemene stelsel wanneer 'n aantal hane toegelaat word om saam met 'n groot aantal henne te loop. Die nageslag van hierdie paring kan aansienlik verskil wat tipe en eierproduksie betref. Strenge seleksie moet toegepas word om 'n eenvormige groep henne as moers en 'n eenvormige groep jonghane as vaers te kry. By hierdie soort paring mag dit wenslik wees om naverwante hane of jonghane te gepruik.
Dit word sterk aanbeveel om lynteling toe te pas. Twee of meer tome teelhoenders kan afsonderlik gehou word. Die nageslag van hierdie tome kan afsonderlik gemerk word met 'n onderskeidende gaatjie deur die tone. Na 'n paar jaar wanneer daar niks meer van die ou hoenders oor is nie, kan die hoenders van die een toom gepaar word met die van 'n ander om noue inteling te voorkom. Dit kan beskryf word as 'n kruising van die bloedlyne van mens se eie trop.