Woord: weerbarstigArgieffoto (Foto: RobinHiggins/Pixabay) Woord: weerbarstig Betekenis: 1 koppig; opstandig; hardekwas: ŉ weerbarstige houding/persoonlikheid • weerbarstige jong seuns • Hy is ŉ weerbarstige omie, altyd aan die stry met iemand. 2 moeilik hanteerbaar/bewerkbaar: weerbarstige krulle ◊ (ŉ man) met ŉ weerbarstige kuif (Etienne van Heerden). Waar kom dit vandaan? Uit Nederlands weerbarstig wat ontstaan het onder die invloed van wederborstich, ŉ samestelling van weder wat ‘teen’ beteken en borstel wat na ‘borselagtige, regopstaande hare, soos bv. van varke’ verwys. Eerste optekening in Afrikaans in Patriotwoordeboek (1902). Verwante woorde: astrant, balhorige, balorig, balsturig, befoeterd, bekonkel, dwaas, dwars, eiewys, kontrarie, kontrêr, koppig, onhanteerbaar, onredelik, oproerig, rebels Bronne: VivA Aanlyn, HAT en Etimologiewoordeboek van Afrikaans (EWA)