Ons onderskat sekerlik die waarde van geloof in God se oë. Ons sal met hierdie mooi handeling of daardie goeie optrede God menigmaal probeer beïndruk. Ons dink egter selde daaraan dat God met ‘n opregte en vaste geloof regtig beïndruk word.
Geloof word in die brief aan die Hebreërs beskryf as ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop. En dit is‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie. “DIE geloof dan is ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie.” (Heb. 11:1). Ons leer selfs uit hierdie selfde brief dat dit onmoontlik is om God sonder geloof te behaag. “En sonder geloof is dit onmoontlik om God te behaag; want hy wat tot God gaan, moet glo dat Hy is en ‘n beloner is van die wat Hom soek.” (Heb. 11:6).
Die samelewing van ons tyd basuin ongeloof uit. Ons sien hoedat mense besluit om uit ons Vaderland te emigreer omdat die omstandighede hier nie na maneskyn en rose lyk nie. Kan ons met reg sê dat hierdie optrede van ongeloof spreek? Inderdaad – dit getuig van ‘n twyfelagtigheid dat God oor die mag beskik om ons slegte toestand in ons Vaderland weer om te keer! Dit getuig daarvan dat ons ons gelofte om hier ter plaatse vir Hom ‘n huis tot sy eer op te rig, agter ons rug werp. Twyfel ons dan aan die egtheid van God se belofte dat Hy vir ons ‘n God sal wees?
Noag sou nie sonder geloof die ark gebou het en sy huisgesin in die lewe gehou het nie. Abraham sou nie sonder geloof bereid gewees het om sy seun Isak aan God “te offer”en daarna die vader van ‘n menigte kon word deur God se guns nie. Dawid sou nie sonder geloof soveel koninkryke kon oorweldig nie. Sonder geloof sou al hierdie mense niks buitengewoon beteken het nie. En net so sal ons as volk sonder geloof niks buitengewoon op hierdie kontinent beteken nie; nog minder sal ons sonder geloof ‘n toekoms hier sien. Daarenteen sal ons deur geloof ‘n vertroue kan hê op die dinge wat ons hoop, al kan ons dit dalk nog nie sien nie. . .