Politieke stabiliteit nodig vir stabiliteit in arbeidsverhoudinge - Solidariteit GildesSolidariteit Gildes Politieke stabiliteit nodig vir stabiliteit in arbeidsverhoudinge - Solidariteit Gildes
Tuis / Arbeidsverhoudingspesialiste Artikel / Politieke stabiliteit nodig vir stabiliteit in arbeidsverhoudinge
Politieke stabiliteit nodig vir stabiliteit in arbeidsverhoudinge
Maandag | 04 Februarie | 2019
In 'n 2018-verslag wat as 'n "sistematiese assessering van Suid-Afrika" bekend staan, het die Wêreldbank sy kommer uitgespreek oor onder meer die stand van arbeidsverhoudinge in die land. Die regering het verlede jaar by monde van pres. Ramaphosa tydens sy openingstoespraak by die Kgalema Motlanthe Stigting beraad dié gedeelte van die verslag ernstig opgeneem en 'n beroep op vakbonde en werkgewers gedoen om alles in hul vermoë te doen om arbeidsverhoudinge te normaliseer.
In die soeke na 'n oplossing moet daar egter wyer gekyk word as bloot werkgewer-werknemer-vakbondverhoudinge. Die totale arbeidsverhoudingestelsel moet ontleed word en hierby ingesluit is politieke, ekonomiese, maatskaplike, tegnologiese en internasionale verwikkelinge wat saam met regeringsbeleid die stand van arbeidsverhoudinge bepaal. My argument is dat eksterne invloede die stand van arbeidsverhoudinge bepaal.
Die slegste moontlike oorspoeluitwerking vanuit die politieke omgewing het inslag gevind op die terrein van arbeidsverhoudinge. Aan die ekstreme kant is dit korporatiewe korrupsie wat uit staatskaping voortspruit, soos in die Bosasa en VBS-gevalle en verskeie ander vorms van swak korporatiewe bestuur soos by KPMG en die Gupta-myne. Dié korrupsie het al duisende werksgeleenthede vernietig en 'n ongesonde klimaat vir arbeidsverhoudinge geskep.
Wat nog meer ekstreem is, is die wyse waarop gewelddadige diensleweringsprotesaksie en 'n politieke neiging om teenstanders uit die samelewing te verwyder, arbeidsoptrede beïnvloed. So is 'n professor van die Universiteit van Zululand verlede maand vermoor nadat hy na bewering 'n PhD-bedrogspul ontbloot het. Voorts is die hoof- uitvoerende beampte van die Guptas se JIC Mining Services onlangs doodgeskiet as 'n uitvloeisel van 'n arbeidsdispuut. 'n Aantal werknemers is ook tydens onlangse stakings by Gold Fields en Sibanye-Stillwater weens stakingsverwante redes vermoor. As die oppergesag van die reg nie effektief buite die werkplek afgedwing word nie, gaan dit nog moeiliker in die werkplek geskied en geweldsmisdaad gaan toeneem.
Die skandalige optrede van sekere politici binne die parlement bring ook mee dat veral die jonger werkvloerverteenwoordigers van vakbonde daardeur geïnspireer word wat dan net so militant in maatskappye se raadsale optree. Hierdie swak parlementêre gedrag bevorder swak werkplekgedrag.
Hoewel minder ekstreem, is nuwe tegnologie ook 'n groot vernietiger van werk. Volgens 'n 2018-Accenture verslag word 35% van poste in Suid-Afrika bedreig deur outomatisering wat met die Vierde Industriële Revolusie (4IR) verband hou. Die Wêreld- Ekonomiese Forum (WEF) se voorspelling s egter dat 41% van poste in Suid-Afrika geoutomatiseer kan word. Die "twyfelagtige" goeie nuus vir ons, en vir die res van Afrika, is egter dat die uitbreiding van die 4IR afhanklik is van betroubare kragvoorsiening wat Eskom nie kan bied nie – die 4IR gaan dus stadiger hier plaasvind, maar dit beteken ook dat die meeste 4IR-poste elders in die wêreld geskep gaan word terwyl ons kragvoorsiener in "ICU?" is en werkskepping kniehalter.
Aan die ander kant verreis die 4IR 'n kleiner maar meer opgeleide werksmag, waar kritiese vaardighede werksekuriteit gaan bied. 'n Meer buigbare en gedesentraliseerde werkplek sal 'n verdere gevolg wees en vakbonde sal moet voorberei op 'n afname in kollektiewe werksplekkwessies, want werknemers se behoefte aan 'n vakbond gaan wentel om opleiding en die impak van tegnologie op hul daaglikse lewens. Vakbonde wat nie kan oorskakel van 'n kollektiewe tot 'n individuele diens model nie, gaan saam roetine poste uitsterf, en so gaan vakbond amptenare saam hul lede op die straat eindig.
Wat die invloed van regeringsbeleid op arbeidsverhoudinge betref, behoort die impak van grondonteiening oor alle ekonomiese sektore heen gevoel te word omrede beleggers dit nie soseer as 'n grondkwessie beskou nie, maar as 'n bedreiging vir privaat besit en eiendomsreg. Die impak word reeds in die mynbedryf gevoel waar internasionale mynhuise soos AngloGold Ashanti en South32 hul belange in Suid-Afrika afskaal en na buite ons grense uitbrei. 'n Lang lys van nóg anti-beleggerbeleid word in die vooruitsig gestel. Dit kan 'n afgradering tot gevolg hê wat uiteindelik die werkloses en laaggeskooldes die ergste gaan raak en maatskaplike verval verhoog.
Die internasionale impak van ons regering se beleid (wat pro-China en anti-Trump is) op arbeidsverhoudinge is Chinese industriële kaping wat projekte uit plaaslike besighede se hande neem met 'n gepaardgaande invloei van Chinese werkers. Ten spyte daarvan dat Trump dit verdien, versterk dwarsklappe uit Suid-Afrika sy proteksionisme-benadering en is dit veral nadelig vir werkskepping in veral die pluimvee-, staal-, suiker- en motorbedrywe.
Die voorbeelde wat hier genoem is, is enkele voorbeelde van die impak wat eksterne faktore op arbeidsverhoudinge het. Hoewel vakbonde en werkgewers ongetwyfeld 'n plig het om arbeidsverhoudinge beter te beoefen, lê die basis vir die normalisering van arbeidsverhoudinge grootliks op politieke en regeringsvlak.
2019 is 'n verkiesingsjaar en politieke partye sal moet besef dat hul bydrae tot stabiele arbeidsverhoudinge uiteindelik meer vir hulle ondersteuners gaan beteken, as leë populistiese beloftes wat verwagtinge en onstabiliteit verhoog.