Haar leesvriend, Moses, ’n golden retriever, gee glad nie om as sy hakkel nie. Hy blaf ook nie as sy ’n fout begaan nie, al het sy eers gedink hy sou.
Phoebe se ore is lekker sag as ’n mens dit vryf. Francis kan vir Phoebe dinge vertel waaroor sy nie eintlik met die grootmense wil praat nie. En as dié labrador by is, is Francis ook nie so skaam om met haar juffrou te gesels oor die dinge wat tuis gebeur nie.
Terapie en aktiwiteite met die hulp van diere wen sedert die sestigerjare wêreldwyd veld. Dit het gebeur nadat Boris Levinson, ’n Amerikaanse kindersielkundige, in die 1960’s agtergekom het sy pasiënte vorm gou ’n band met sy hond, Jingles.
Annemie sê as ’n mens honde inspan as deel van ’n terapieproses – van ’n kind koestering te aanvaar. Kinders kan ook verantwoordelikhede aanleer met die hulp van troeteldiere. Die idee is nie dat die kind se interaksie met die hond sy of haar interaksie met die terapeut of ander mense vervang nie, verduidelik Annemie.
Verskeie projekte vir groter kinders is ook op pad. The Underdog Project verskaf weer groepterapie gesteun met honde van ’n plaaslike skuiling aan tieners van ’n Kaapse township wat in ’n hoë-risikogroep is. Soms help ’n stertswaaiende terapeut om die regte stemming te skep, of die brug tussen kind en mens-terapeut of vrywilliger te bou.
“My werk was nie net om die kinders deur die trauma van die egskeiding te help nie, maar ook om vas te stel aan hoeveel van die pornografie hulle blootgestel was. Phoebe het ’n sagte en gemaklike stemming geskep en die kinders het veilig by haar gevoel. So kon ons gouer met terapeutiese ingrypings vorendag kom.”
Viervoetige terapeute kan kinders ook help om hul vrees vir ander diere te oorkom. Annemie vertel: “Ek het onlangs met ’n sesjarige seuntjie gewerk wat deur ’n hond gebyt is. My honde sowel as ’n sagmoedige friesperd genaamd Lily het hom gehelp om sy vrees te oorkom.
Die idee is dat die kind vir die hond lees en vir hom prentjies en moeilike woorde wys. Kinders met ’n lae selfbeeld gesels makliker met ’n terapiehond as ’n volwassene, sê Intermountain Therapy Animals, ’n Amerikaanse organisasie wat in dierondersteunde terapie spesialiseer. Dis omdat die hond hulle onvoorwaardelik en niekrities aanvaar, en dan is hulle kalm en vrymoedig genoeg om vrylik te lees of gesels.
Marieanna verduidelik: “Troeteldierondersteunde terapie en aktiwiteite is nie dieselfde as om ’n troeteldier soos ’n goudvis in die klaskamer aan te hou nie. Dit behels baie meer. Die opgeleide terapiehond kom besoek die kinders in die klas of biblioteek en word vergesel van ’n opgeleide vrywilliger. Aan die einde van die besoek gaan hy weer huis toe.”