Waarom dokters voorskryf tuinmaak vir angs en depressie eerder as dwelms
Geskryf deur Yvonne Black
Tuinmaak gee mense die kans om weer te skakel en te ontspan. Joshua Resnick / Shutterstock
Om tyd in die buitelug deur te bring, elke dag tyd te neem om jouself met groen en lewende dinge te omring, kan een van die grootste vreugdes van die lewe wees - en onlangse navorsing dui ook aan dat dit goed is vir jou liggaam en jou brein.
Wetenskaplikes het dit gevind twee uur per week in die natuur deurbring hou verband met beter gesondheid en welstand. Dit is miskien nie heeltemal verbasend nie dat sommige pasiënte toenemend tyd aan natuur- en gemeenskaps tuinprojekte voorskryf as deel van "groen voorskrifte"Deur die NHS. In Shetland, byvoorbeeld, kan eilandbewoners met depressie en angs 'natuurbeskrywings' kry, met dokters wat 'n wandeling en aktiwiteite aanbeveel wat mense in staat stel om met die buitelug kontak te maak.
Sosiale voorskrifte - nie-mediese behandelings wat gesondheidsvoordele inhou, word al in die NHS gebruik om angs, eensaamheid en depressie aan te pak. Dit verwys dikwels na die verwysing van pasiënte na 'n gemeenskap of 'n vrywillige organisasie, waar hulle aktiwiteite kan onderneem om aan hul sosiale en emosionele behoeftes te voorsien, en toenemend kies dokters 'n gemeenskap vir tuinmaak - aangesien dit ook die voordeel van tydsbesteding inhou. van nature - selfs in baie beboude gebiede.
En die bewysbasis vir sulke behandelings groei - met navorsing wat daarop dui dat maatskaplike voorskrif kan help verbeter angsvlakke van die pasiënt en algemene gesondheid. Bevindinge dui ook daarop dat sosiale voorskryfskemas kan lei tot 'n vermindering in die gebruik van NHS-dienste.
navorsing toon dat tuinmaak mense se welstand direk kan verbeter. En dat die deelname aan gemeenskaplike tuinwerk mense ook kan aanmoedig om gesonder gedrag aan te neem. Dit kan byvoorbeeld wees dat buurtprojekte te voet of per fiets bereik kan word, waardeur mense aangespoor word om meer aktiewe vervoeropsies in hul daaglikse lewens te gebruik. Die eet van die produkte uit 'n gemeenskapstuin kan mense ook help om die gewoonte te vorm om vars, plaaslik gekweekte kos te eet.
Die verbouing van voedsel is die dryfkrag agter die tuinprojekte van die gemeenskap, hetsy vir die verbruik van tuiniers of vir plaaslike verspreiding of verkoop. Anders as om op individuele toebehore of privaat tuine te groei, benodig gemeenskaps tuinbou 'n element van samewerking en kollektiewe beplanning. Deur saam te werk aan gedeelde doelstellings, kan dit 'n ware gevoel van gemeenskap skep. En in 'n tuin kan 'n gevoel van verbinding ontwikkel, nie net met ander mense nie, maar met die leefwêreld as geheel.
Gemeenskaplike tuine bied ruimte en troos vir die plaaslike bevolking. Karin Bredenberg / Shutterstock
Tuine speel ook 'n beduidende rol in die bewaring van biodiversiteit deur die ontwikkeling van sakke en gange van die diere oor dorpe en stede - 'n idee aangemoedig deur die RSPB's Die natuur 'n tuiste gee program. Die insluiting van selfs 'n klein dam in 'n tuin kan 'n tuiste bied belangrike spesies soos amfibieë. Tuine kan ook help om te versag klimaatverandering. Hul plantegroei vang koolstof en kan die luggehalte verbeter. Boom- en struikwortels in die grond absorbeer water, vermindering van vloedrisiko.
Omdat mense se verhoudings met die leefwêreld hul gedrag daarteen beïnvloed, kan mense aan ouer en jonk ook meer omgewingsbewus en verantwoordelik wees. Deur mense aan die natuur te koppel, kan dit wees dat gemeenskapstuine ook kan help transformeer die samelewing - om dorpe en stede toe te laat om na meer volhoubare termynkontrakte te beweeg.
Hierdie proses om plante en tuine te gebruik om gesondheid te verbeter, staan ​​bekend as sosiale en terapeutiese tuinbou. Boonop bevorder voordele vir fisiese en geestesgesondheid, sosiale en terapeutiese tuinbou is ook gewys om mense se kommunikasie- en denkvaardighede te verbeter.
Aan die Hull Universiteit Sentrum vir Stelselstudies ons wil meer verstaan ​​oor die manier waarop gemeenskaps tuinbou welstand vir mense, samelewings en die leefwêreld kan bevorder. Ons werk dus met die Rainbow Community Garden in Hull, wat ook bande het met plaaslike skole, maatskaplike dienste, geestesgesondheidspanne en veteraanvereniging, om aktiwiteite en interaksies gedurende die loop van 'n jaar waar te neem. Ons voer ook onderhoude met personeel en vrywilligers oor hul ervarings en kyk hoe mense se welstand verander namate hulle aan die projek deelneem.
'N Hoekie van die Rainbow Community Garden in die noorde van Hull. skrywer met dien verstande
Alhoewel niemand ingryping vir almal reg is nie, het gemeenskapstuine wel 'n groot aantrekkingskrag en potensiaal. Maar sulke projekte is geneig om deur liefdadigheidsorganisasies te bestuur - wat dikwels staatmaak op befondsing om personeel in diens te neem en toerusting te verskaf. En in 'n tyd waarin finansieringsgapings dit beteken plaaslike rade sukkel om openbare parke en tuine te bewaar, blyk dit dat die toekoms van baie gemeenskaps tuinbougroepe onseker kan wees ten spyte van al die positiewe voordele wat sulke ruimtes kan bewerkstellig.
Dit sou duidelik 'n groot verlies wees, aangesien individuele welstand, maatskaplike welstand en die leefwêreld onlosmaaklik verbind is. John Donne was reg toe hy sê "Niemand is 'n eiland nie". Die gemeenskaplike tuine kan verskillende groepe mense bymekaarbring en dit is moontlik om hierdie ruimtes wyd inklusief en toeganklik te maak. Verhoogde beddens en geplaveide paaie kan byvoorbeeld toegang vir rolstoelgebruikers verbeter, terwyl 'n ingewikkelde sensoriese ervaring geskep kan word met geure en geluide, sowel as visuele stimuli. Ons hoop dat ons navorsing sal help om die belangrikheid van hierdie plekke en die vele voordele wat dit vir mense, die samelewing en die leefwêreld kan inhou, uit te lig.
Yvonne Black, PhD-navorser in sisteemwetenskap, Universiteit van Hull
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Tuinmaak > Waarom dokters voorskryf tuinmaak vir angs en depressie eerder as dwelms