In 1987 skryf Drikus matriek en registreer in 1988 vir ŉ graad in die regte aan die destydse Randse Afrikaanse Universiteit. Hy vat die trein kampus toe van Krugerdorp af, maar gaan woon ook by sy ouma in Westdene, naby aan die kampus. Hy spandeer meeste van sy tyd in die biblioteek, waar hy homself veral in Sylvia Plath se digkuns verdiep. Verder het hy baie van sy tyd in die bioskoop deurgebring, met die gevolg dat hy die jaar daarna verplig word om weermag toe te gaan, eerder as om verder tyd aan sy eie kurrikulum en selfstudie toe te wy. Van 1989 tot 1990 doen hy sy diensplig – aanvanklik in Grahamstad se infanterieskool, maar daarna Bourkes Luck se hondeskool en later Voortrekkerhoogte, waar hy wag moes staan by een van die Spesmagte se basisse.
Tussen 2002 en 2006 het Drikus met ander woorde daarin geslaag om ŉ CD ŉ jaar vry te stel. Dit was besige, maar produktiewe tye. Dit was ook harde tye, want in hierdie tyd het hy van slegs die inkomste van sy musiek oorleef. Hy het in sy suster Madelein se huis in Westdene en later Albertsville gewoon. Daar was baie opgehoopte materiaal om mee te werk – hy het immers in Standerd 8 begin om songs te skryf. Drikus se skryfproses is merkwaardig. Hy het nooit sy lirieke op papier geskryf nie. Dit was alles in sy kop. Hoe hy als onthou het, is ŉ misterie. Tydens band practice moes ek eers my lirieke van papier af leer. Drikus, egter, het dit alles reeds in sy kop gehad. Op toer kon hy doodstil sit terwyl ons ander sit en gesels, of stilhou om verspring langs die pad te oefen (ŉ vreemde maar heerlike tydverdryf as mens soveel tyd op die pad spandeer). Drikus het egter aan lirieke en melodieë sit en werk – in sy kop. Eers met die vervaardiging van die CD’s en sleave notes het hy dit uitgeskryf en dan het ek dit getik.
‘n Lieflike gebaar van lojaliteit en vriendskap, Andries. Dankie dat jy jou waardering so oorsigtelik deel en dit daarom ook die lesers s’n maak.
Andries: dankie vir die stukkie “galgehumor” – ek sien uit na die luister. Dit sal moet wag vir ‘n bietjie later. Hier in die gopse is die aflaai van woord- en beeldvlegsels ‘n stadige storie.