Bovieya: tuisversorging, oorplanting en voortplanting, foto - Miscellanea
Die plant Bowiea is een van die vele lede van die hiasintfamilie. Hierdie bolplant kom natuurlik voor in die woestyngebiede van Kenia, Tanzanië, Suid-Afrika, Zambië, Zimbabwe. In die natuur is 'n gunsteling habitat langs rivieroewers, onder struike of bome.
Boviaja het baie ander interessante name. Dit word dus dikwels seekomkommer of kruipende ui, gekrulde komkommer genoem. Dit is die moeite werd om te onthou dat hierdie plant baie giftig is vir al die skoonheid van sy voorkoms. Die sap bevat glikosiede, wat gekenmerk word deur 'n sterk kardiotoniese effek.
In sy soort word bovieya slegs deur een spesie voorgestel - bovieya krullerig... Hierdie bolplant behoort tot die kruidagtige spesies. Die gloeilamp kan ongeveer 30 cm in deursnee bereik, die wortelstelsel is groot en vertak. Die gloeilamp self is bedek met skubbe wat dit beskerm teen skade, liggroen van kleur. Die vorm is effens plat. Die stingels kruip, hulle kan lukraak draai of lank soos 'n bloeiende plant hang. Die blare is klein en groei net in jong eksemplare. Aan die einde van die seisoen word die blare deur stompe vervang. As u die loot breek, kan u op die plek van die breek 'n slymerige pulp sien, soortgelyk aan die pulp van 'n komkommer.
Die peduncle is redelik lank - ongeveer 3 m, sy breedte is ongeveer 5 mm. Die blomme is onopsigtelik, wit met 'n groen-geel tint.
Die boviei word gekenmerk deur 'n lang rusperiode wat tot 6 maande kan duur. Op die oomblik droog die hele bogrondse deel van die plant op en sterf dit af. Net die gloeilampe bly lewe. Die peduncle en die lote is baie lank, en daarom is die plant beslis nodig om rekwisiete te versorg.
Selfs onder natuurlike toestande is opgemerk dat elke individuele eksemplaar van boviei sy eie periode van aktiewe groei en rus het. Wanneer u 'n plant tuis verbou, verander hierdie tydperke saam met veranderinge in temperatuur.
Bovieya het helder diffuse lig nodig. Direkte blootstelling aan die son aan die stingels sal lei tot hul dood. Direkte sonlig is ook skadelik vir die bolle van die plant. Onbehoorlike beligting sal lei tot 'n oortreding van die verandering in die periodes van groei en dormansie van die plant.
In die lente en somer moet die omgewingstemperatuur nie tussen 20-25 grade wees nie. Teen hoër pryse sal die boviea ophou groei en ontwikkel. In die herfs en winter word dit op 10-15 grade gehou. In die koue seisoen is die bovieya in 'n rustende periode, sodat die water heeltemal stopgesit word. As u in die winter bovia verbou by temperature van 18 tot 22 grade, dan sal die rustende periode daarvoor nie kom nie, sal die plant nie die bogrondse gedeelte laat val nie.
Bovieya verdra droë binnelug goed en benodig nie ekstra bespuiting of hoë humiditeit nie.
Gedurende die periode van aktiewe groei en ontwikkeling word die boviei slegs natgemaak wanneer die grond in die pot heeltemal droog is. In die winter en herfs, wanneer die plant die lugdeel vergiet, word die water heeltemal gestaak. In die lente, met die verskyning van nuwe jong lote en ontwaking, word water in klein gedeeltes deur die pan hervat. Wanneer u bokant water gee, is dit belangrik om te verseker dat vog nie op die gloeilampe kom nie.
Die grond vir die aanplant van boviei moet los en goed vogtig en deurlaatbaar wees. Die gloeilampe word met ongeveer 'n derde in die grond begrawe. U kan 'n mengsel koop om te plant of dit self voorberei uit die verhouding tussen 2 dele blaarland, 1 deel sooi en 1 deel sand. Om te verhoed dat die plantbolle verrot, word 'n dreineringslaag op die bodem van die pot geplaas.
Bovieia is een van die plantsoorte wat nie gereeld gevoer hoef te word nie. Dit sal voldoende wees om kunsmis 2-3 keer toe te dien vir die hele seisoen van aktiewe groei. Hiervoor is 'n minerale universele komplekse kunsmis geskik.
Bovieja moet weer geplant word as die bolle die pot vol is. Die nuwe houer moet baie groter wees as die gloeilamp.
Voortplanting van boviei
Daar is verskillende maniere om boviei voort te plant: sade, babas en bolagtige skubbe.
Volwasse boviae sade is swart, glad en blink. Hul lengte is ongeveer 2-4 mm. As u hierdie voortplantingsmetode kies, moet u in ag neem dat die plant baie stadig sal groei. Om saad te plant, benodig u 'n klein kweekhuis met goeie beligting en onderverhitting. Die saad word einde Januarie gesaai. Voordat dit geplant word, moet die sade ongeveer 10 minute in 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat gehou word. Gedrenkte sade word in nat sand geplant, dit is nie die moeite werd om baie uit te diep nie (die laag sand bo-op moet nie groter wees as die deursnee van die sade nie).
So 'n kweekhuis moet gereeld gespuit en geventileer word. Die temperatuur van die inhoud is 20-22 grade. Die saailing van elke saad word as een spruit aangebied. Soos die saad groei, moet dit van bo af van self afval. As u dit voor die tyd verwyder, het die spruit nie tyd om al die voedingstowwe uit die saad te neem nie. In hierdie geval sal die plant waarskynlik sterf. Die ontwikkelingsproses van die spruit is soos volg: eers ontwikkel die spruit, en wanneer dit ongeveer 12-15 cm hoog is, sal die gloeilamp begin ontwikkel. Die eerste blom van 'n saadgroeide bees kan eers in die tweede lewensjaar waargeneem word.
Voortplanting deur kinders
Die volwasse boviei-gloeilamp begin verdeel soos dit groei. Dogterbolle ontkiem onder die moederskubbe, wat suksesvol geskei kan word vir verdere verbouing.
Voortplanting deur bolvormige skubbe
Wanneer boviei voortplant met bolagtige skubbe, word dit van die volwasse bol geskei. Elke vlokkie word in stukke van ongeveer 3 cm breed gesny en dan moet dit by kamertemperatuur gedroog word. Ontkiem die vlokkies in 'n klam plastieksak of plaas dit op klam grond. Na ongeveer 'n maand verskyn klein bolle en na nog twee maande wortel hulle as 'n onafhanklike plant. Die bolvormige skubbe sal teen daardie tyd droog word.
Bovieya in binnenshuise toestande word amper nooit deur plae of siektes (swam of virale) aangetas nie. Maar met oormatige water, sal die plant kwesbaar wees vir skade deur verskillende verrotting. Dit geld veral haar bolle.
Enige manipulasie met die plant moet volgens alle voorsorgmaatreëls uitgevoer word. Elke deel van die boviea, van die bol tot die blare, is giftig. Die gif het 'n skadelike uitwerking op die kardiovaskulêre stelsel. In kontak met die vel veroorsaak dit ernstige irritasie. Wanneer 'n gif die liggaam binnedring, het 'n persoon simptome soos braking en naarheid, diarree en buikpyn. Die pols vertraag. Daarom is dit so belangrik dat u onmiddellik na die eerste simptome 'n dokter moet raadpleeg en die oorsaak van die vergiftiging noem. Dit is verbode om met die plant te werk sonder om handskoene te gebruik!
Hierdie 9 eksotiese plante kan tuis gekweek word
Is u gereed om u gunsteling begonias of gewone klimop in die kombuis, sitkamer of kantoor deur ander, meer eksotiese blomme te vervang? Die wêreld van kamerplante is baie wyer as die keuse in u plaaslike winkel. Groot blommesentrums laat jou dit glo. Met aanlyn-plantverskaffers en die goed gekoördineerde werk van blomwinkelpersoneel wat voortdurend afgeleë gebiede dophou op soek na nuwe monsters vir ons huise, kan u eksemplare kweek wat gewoonlik net in plekke soos Madagaskar of Suid-Afrika voorkom. Alhoewel hierdie monsters ongewoon, selfs skaars, is, is dit nie moeiliker om binne te groei as enige ander binnenshuise plant nie.
Bocarnea (Beaucarnea), of nolina (Nolina), behoort tot die Asperge-familie. In die natuur groei dit langs kaktusse in die warm en droë streke van Amerika. Die plant het die bynaam 'olifantpoot' gekry vanweë sy ongewone voorkoms.
Met goeie beligting en behoorlike versorging verander die basis van sy stam in 'n yslike "bottel" bottel - daar stoor dit 'n voorraad water en voedingstowwe. Die bokant van die plant is versier met 'n lang welige blarehaar. In sy algemene voorkoms lyk dit vaagweg aan 'n draakboom.
Liliaceae familie. Wyd versprei in die VSA en Groot-Brittanje.
Eksoties plant gesinne lelie... Dit word geklassifiseer as 'n bottelmaker vanweë sy vorm romp, grond ui, waarin voedingstowwe en water ophoop. Sy buitengewone voorkoms lok liefhebbers eksotiese, en meer en meer bloemiste bovia word gekweek en gebruik dit om samestellings te formuleer in kombinasie met ander plante. Bovieya is 'n bolplant. Die groot gloeilamp is half bo die grond. In die winter groei daar swak krullerigheid daaruit stingelsbereik 'n lengte van 1 tot 2 m en vertak aan die punte. In die lente verskyn klein stingels op kaal stingels. blare en groenerig blomme, wat geen dekoratiewe waarde verteenwoordig nie, wat binnekort afsterf.
Roer: Bovieya verkies helder kamers met matige temperature. Voel goed as die temperatuur daal tot 12 ° C. As u dit bevat plante in die wêreld, moet u nie toelaat dat direkte sonlig dit tref nie, aangesien dit dun en swak is stingels bovies is uiters sensitief vir hulle en kan verbrand.
Sorg: Dit is sag plant is terselfdertyd baie pretensieloos. Matige water is die grootste deel van die jaar genoeg. In die winter, voordat die stingels verskyn, is dit nodig om te verseker dat die grond altyd klam is. Nadat hy verdroog het blare en blomme water moet gestaak word, aangesien die bovieya gedurende die somer rus. Plant moet nie gespuit word nie en gereeld gevoer word. IN grond, waarin die bovieya groei, is dit genoeg om een ​​keer elke twee maande 'n komplekse minerale kunsmis toe te dien. Gedurende die periode van aktiewe groei verskyn babas op die groot gloeilamp, en dit moet oorplant word terwyl hulle die houer vul. Grondmengsel want boviei moet nie te swaar wees nie: twee dele blaar, een deel sooi land en een deel sand. As u oorplant, is dit nodig om 'n goed te reël dreinering sodat die wortels nie versuur nie.
Voortplanting: Bovieya broei klein bababollegeskei van die moeder tydens oorplanting. Nie geplant nie bababolle kan op 'n koel donker plek geberg word.
GEMANTUS: LAND EN SORG
Die 'takbok' het op my vensterbank gaan sit. Dit is wat die mense hierdie interessante bolplant noem.
Gemantus is inheems aan Suid-Afrika. Vertaal uit die Griekse Gemantus - "bloedige blom", het hy hierdie naam ontvang omdat die meeste lede van die genus ryk rooi blomme het. Maar onder liefhebbers van kamerplante is die witblomhemantus (Haemanthus albiflos) gewilder - 'n baie effektiewe en redelik eenvoudige plant om te onderhou.
Breë, digte, ovaalvormige, effens puberteer aan die rante van die blare (as gevolg waarvan hy die bynaam "hertong" gekry het) is in 'n digte waaier gerangskik. Gewoonlik is daar min van hulle - van twee tot ses. Die hoogte van die plant is 20-25 cm en groei stadig, gewoonlik groei daar net twee nuwe blare in 'n jaar. Ou blare sterf af, en die bol word geleidelik dikker en bereik 6-8 cm in 'n volwasse plant. Die blom van witblomhemantus is baie interessant - die bloeiwyse op 'n dik stomp lyk soos 'n bak vol sneeuwit meeldrade met geel stuifmeel. By volwasse plante kan 2-3 voetstukke voorkom. Hemantus blom gewoonlik in die laat somer of vroeë herfs.
Die plant is fotofiel, maar hou nie van direkte sonlig op die somer nie - die punte van die blare kan brand en uitdroog. Die ideale plek vir hom is die oostelike of westelike venster. Op die suidelike venster moet die hemantus skaduwee wees. Gieter is volop in die somer, maar die grond moet tussen die natmaak uitdroog. Twee of drie keer gedurende die groeiseisoen (van Mei tot September) kan hemantus gevoed word met ingewikkelde kunsmis vir bolgewasse. In die winter is dit wenslik dat die plant 'n tydperk van relatiewe rus by 'n temperatuur van + 15-18 grade bied, met meer seldsame water.
Een keer elke twee tot drie jaar, aan die begin van die lente, is dit raadsaam om die hemantus oor te plant. Die plant verkies los en voedsame grond. Ek meng twee dele gras en een deel growwe sand. U kan 'n bietjie turf by hierdie mengsel voeg. Aan die onderkant van die pot gooi ek 'n laag dreinering (uitgebreide klei of fyn gruis), dan plaas ek die bol en versprei die wortels eweredig en vul dit ongeveer 'n derde van die hoogte. Die pot moet nie te breed of te diep wees nie. 'N Houer met 'n deursnee van twee tot drie keer die deursnee van die ui kan aanbeveel word. Daar moet gate wees vir die dreinering van oortollige water: die wortels van die hemantus is gevoelig vir vogstagnasie in die grond en kan verrot, veral as die plant in 'n koel kamer of in 'n trek staan.
Voortplanting van hemantus
Reproduksie van hemantus is nie moeilik nie. Aan die onderkant van 'n volwasse bol verskyn gereeld klein bababolle wat maklik van die moederplant geskei kan word en in aparte potjies gewortel kan word. Jong plante blom gewoonlik in die 3-4de jaar.
Hemantus kan ook deur saad vermeerder word - sappige rooi vrugte word dikwels vasgebind na blom (die plant is geneig tot selfbestuiwing) en word ongeveer drie maande ryp teen die begin van die winter.
Witblom Gemantus is redelik bestand teen plae. Soms kan dit aangeval word deur plantluise, wurms, spinmyte. In hierdie geval word die plant behandel met toepaslike voorbereidings. Met gereelde versuiping, veral in kombinasie met lae temperature, kan die wortels en die bolle verrot word.
© Inna BAYRACHNAYA, Minsk. Foto deur die skrywer en Elena KHOMICH
4 maklike maniere om vetplante te teel: 'n stap-vir-stap gids
Teling uit kleintjies of lote / lote
Soek die plante wat babas of lote gebaar het. Puppies en lote is babas wat van 'n moederplant groei. Nie alle vetplante het nageslag of nageslag nie. Baie soorte vetplante doen dit, insluitend hoenders en hoenders, aalwyn, en sommige soorte haworthia en kaktusse.
Ontsmet die mes. Gebruik 'n skerp mes wat skoongemaak of ontsmet is. U kan dit doen deur u gesig met warm seepwater te was of met alkohol te vryf. Wees versigtig om te reinig elke keer as u 'n insnyding maak deur die mes met alkohol te vryf om infeksie deur swamme of siektes te voorkom.
Soek die uitlopers of hondjies wat u wil verwyder. Sodra die lote of hondjie groot genoeg is of begin wortel, kan dit van die moederplant verwyder word. Probeer wortels neersit as u die hondjie verwyder. U kan 'n hondjie sonder wortels verwyder, maar dit sal beter gaan met 'n hondjie wat reeds wortels het. Puppies of nakomelinge sonder wortels sal uiteindelik wortel skiet, maar hondjies en nageslag met bestaande wortels sal waarskynlik op hul eie oorleef.
Vee tak uit. U kan 'n skoon mes gebruik om die hondjie of die lote van die moederplant saggies te verwyder. Sommige lote of hondjies is makliker om te verwyder as ander. Soms kan hulle geskei word deur die hondjie saggies uit te skroef. Ander kere moet u 'n skerp gereedskap gebruik om die hondjie te verwyder.Skei die baba-plantjie versigtig van die moederplant deur 'n mesmes tussen die moederplant en die loot in te steek. Skei die hondjie stadig van die moederplant en sny die verbindingswortel af. As u die hondjie uit die grond haal, plaas 'n meslem in die grond tussen die moederplant en die loot. Skuif die lem oor die grond om die verbindingswortels af te kap. Sny 'n 2-duim-radius in die grond rondom die basis van die tak, en grawe dan 'n paar sentimeter onder die radiale omgewing met die skerp punt van 'n klein graaf. Plaas die graaf skuins onder die lote en lig dit versigtig uit die grond om dit te verwyder.