Krag vir Vandag » 2011 » September
SATERDAG 1 OKTOBER – PADKOS
Vandag kom ons Skrifdeelgedeeltes uit Die Nuwe Le­wen­de Bybel wat onlangs verskyn het.
Dan sal dié wat voor God reg gelewe het, soos die son skitter in die koninkryk van hulle Vader (Mat.13:43). Wees bly omdat julle name opgeteken is as burgers van die hemel (Luk.10:20). In die huis van my Vader is daar sommer baie kamers…Ek gaan soontoe om vir julle plek ge­reed te maak (Joh.14:2). Vader, Ek wil graag hê dat dié mense wat U aan My gegee het ook moet wees waar Ek is…sodat hulle my heerlikheid kan sien (Joh.17:24). Maar Stefanus, vol van die Hei­lige Gees, het aanhou opkyk na die hemel en die heer­lik­heid van God gesien.
Posted by Manie on Sep 25th 2011 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 30 SEPTEMBER – DIE DEURGEKAPTE BYBEL
VRYDAG DIE DEURGEKAPTE BYBEL
Lees Hebreërs 5: 12 – 13
"Die woord van God is lewend en kragtig. Dit…dring deur selfs tot…siel en gees. Dit beoordeel die bedoelings en gedagtes van die hart" (12).
Een van die kragtige evangeliste van die 19de eeu was 'n man, "Uncle" John Vassar. Hy het opgegroei in 'n familiesaak van bierbrouery in Poughkeepsie, New York. Na sy bekering het hy sy bierbroubelange prysge­gee en 'n prediker en sielewenner vir Christus ge­word. Op 15 Mei 1850 is hy aangestel as die verteen­woor­di­ger van die American Tract Society of New York. Hy het onvermoeid geestelike leesstof verkoop en versprei en met mense oor hulle verhouding met Christus gepraat. In sy boek The Fight for Faith, vertel hy van 'n ondervin­ding wat hy gehad het.
Hy kom eendag by die huis van 'n vrou wat die Here ken en vir haar man se bekering bid. Haar Bybel was al oud en gehawend en Vassar gee vir haar 'n pragtige, nu­we Bybel. Nie lank na hy vertrek het nie, kom die man tuis en sien die nuwe Bybel. Woedend gryp hy die Bybel, storm uit na die plek waar hy die hout kap, gryp 'n byl en kap die Bybel in die dwarste middeldeur. Hy stap huis toe, gooi die een helfte van die Bybel vir sy vrou en skreeu: "Jy sê die helfte van alles hier behoort aan jou, goed, daar is jou helfte van die Bybel." Die ander helfte gaan gooi hy in sy werkskamer neer.
'n Paar maande later is dit reënerig en hy kan nie bui­te werk nie, maar hy wil ook nie in die huis by sy godsdienste vrou sit nie. Hy gaan sit in sy werkskamer. Die tyd begin hom verveel. Hy sien die halwe Bybel op die vloer in die stof lê. Hy neem dit en blaai die halwe stuk deur. By Lukas 15 kom hy af op die verhaal van die Verlore Seun. Hy begin dit lees en dit boei hom. Maar halfpad is dit afgekap en die einde van die verhaal is in sy vrou se halwe Bybel. Hy sluip saggies die huis binne en soek na sy vrou se halwe Bybel. Hy kan dit nie kry nie, maar daar was nou so 'n angstigheid in sy hart om te weet hoe die pa die seun terug ont­vang het, dat hy nederig vir sy vrou haar Bybel gaan vra. Hy het met die Bybel gaan sit en die verhaal 'n paar keer deurgelees en net daar, met sy vrou se hulp, sy hart vir Here gegee.
Ons sien die drie faktore wat saamgewerk het tot hierdie man se redding: Die ywerige Bybelverkoper, die biddende vrou, God se or­dening van omstandighede en die krag van sy Woord deur die werking van die Heilige Gees. Laat ons ywerig die evangelie versprei. God gee die ontkieming en wasdom. "Ek skaam my nie oor die evangelie nie, want dit is 'n krag van God tot redding aan elkeen wat glo…In die evangelie kom juis tot openbaring dat God mense van hulle sonde vryspreek enkel en alleen omdat hulle glo" (Rom.1:16,17).
"Here, vandag wil ek die evangelie na iémand toe deurgee. Help U my asseblief."
Posted by Manie on Sep 25th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 29 SEPTEMBER – HEROORWEEG DIT EERS
DONDERDAG HEROORWEEG DIT EERS
Lees Matteus 7: 1 – 6
"Waarom sien jy die splinter raak wat in jou broer se oog is, maar die balk in jou eie oog merk jy nie op nie?" (3)
Die gewilde skrywer en prediker, F. W. Bore­ham, het eenkeer sy geduld verloor oor die kritie­se en snedige dinge wat 'n mnr. Critingden kwytge­raak en selfs in die pers oor hom geskryf het. Na nog 'n neerhalende kritiek teen hom in die jongste koerant, het Boreham gaan sit en woe­dend aan Critingden 'n skerp brief ge­skryf. Hy het die koevert toegeplak, 'n seël op­ge­sit en by die deur uitgestap om die brief in die pos­bus te gaan gooi. Dit was 'n lieflike aand vir stap en Boreham het by die posbus verby gestap sonder om die brief te pos, met die gedagte dat hy met die terugstap die brief sal pos. 'n Blok verder loop hy 'n vriend raak wat vir hom sê: "Arme ou Cri­tingden is toe dood." Boreham vra geskok: "Reg­tig? Waaraan is hy dood?" "Hy is skielik dood – vroeg vanmiddag. Jy weet, ek dink dit is vir die beste. Hy het dit moeilik gehad. Maar jy weet seker van al sy dinge." "Nee," antwoord die steeds ge­skok­te Boreham," ek weet omtrent niks van hom af nie." "O, ek het ge­dink almal weet. Hy het net twee kinders gehad, 'n seun en 'n dogter. Kort na sy vrou se dood is die seun in 'n ongeluk dood. Die dogter het haar ver­stand kwyt geraak en is nou in 'n gestig. Arme ou Critingden. Dit het hom totaal verbitter en hy het om­trent almal se vyand ge­word." Boreham is te­rug na sy huis toe sonder om die brief te pos. Hy was in homself be­­skaamd en diep vernederd oor sy eie kleinlikheid. Hy het die brief in klein stukkies opgeskeur en hulle een vir een in die kag­gelvuur gegooi. Toe het hy daar voor die kag­gel gekniel, sy lelike gesindheid en swak­heid bely en gebid dat hy die gena­de mag hê om voortaan moeilike mense met liefde en vriende­likheid te behandel, soos hy graag wil hê mense met hom moet doen.
Ons menslike natuur is vinnig om nyd met nyd te beantwoord. Tensy ons in ons geestelike lewe so groei deur die Heilige Gees se werk in ons, dat Christus se lewe en ge­sind­heid in ons die oorhand kry, sal ons gedurig ru­sie met rusie antwoord. "Laat julle steeds deur die Gees van God beheers word, dan sal julle nooit swig voor be­geer­tes van julle sondige natuur nie…vyandskap, haat, na­ywer, woede, rusies…Die vrug van die Gees daarteenoor is, liefde, vreugde, vrede, geduld, vrien­delikheid, goedhartigheid…" (Gal.5:16,19,22).
"Here, vandag bid ek dat die Heilige Gees my versterk."
WOENSDAG 28 SEPTEMBER – DIE HEMEL
WOENSDAG DIE HEMEL
Lees 2 Korintiërs 4: 16 – 5: 10
"Ons weet dat, wanneer ons aardse woning wat maar 'n tent is, afgebreek word, ons 'n vaste gebou in die hemel het. Dit is 'n woning wat nie deur mense gemaak is nie, maar deur God, en dit bly ewig staan" (5:1).
Robert J. Morgan vertel in sy boek Stories, Illu­stra­­tions and Quotes van die Amerikaanse toeris wat die 19de eeuse Poolse rabbi, Hofetz Chaim, tuis besoek. Hy is verstom dat die rabbi in 'n kamer met skraps meublement woon. Oral is net boeke. Hy vra: "Rabbi, waar is jou meubels." Die rabbi ant­woord: "Waar is jóú meubels?" "My meubels?" vra die verstomde toeris. "Maar ek is net 'n besoeker hier. Ek reis net deur." "Ek ook," sê Hofetz Chaim.
Dit is die gesindheid wat die Here Jesus in sy volgelinge se harte soek: "Moenie vir julle skatte op aarde bymekaarmaak waar mot en roes dit verniel en waar diewe inbreek en dit steel nie. Maak vir julle skatte in die hemel bymekaar…" (Mat.5:19,20). Dít is hoe Paulus dit beantwoord: "…ek beskou al­les as waardeloos, want om Christus Jesus, my Here, te ken, oortref alles in waarde…ek maak my los van alles wat agter is en strek my uit na wat voor is…sodat ek die hemelse prys kan behaal waartoe God my geroep het in Christus Jesus" (Fil.3:8,13,14). Philip Yan­cy skryf in Christianity Today van die neiging wat ons ook ondervind: "…although 71% of Ame­ricans belie­ve in an afterlife, no one talks about it much…we simply ignore heaven, acting as if it doesn't matter…" 'n Ander evangeliese geleerde, Wilbur Smith, skryf in Biblical Doctrine of Heaven dat dit opmerklik is hoe min Bybel­ge­­leerdes oor die hemel as onderwerp skryf. Hy noem die skrywer oor Sistematiese Teologie, Shedd, as voor­beeld. In sy boek Dogmatic Theology wy hy twee blad­sye aan die hemel en 87 bladsye aan die onderwerp Eter­nal Punish­ment. David Wells, professor in die Mas­sa­chusetts Gordon-Conwell Theological Se­mi­­na­ry sê: "Ons verwag om in ons Evangeliese kerke pre­ke oor die hemel te hoor, maar ons hoor dit nie." En David Van Biema beweer onder die opskrif: "Does Hea­ven Exist?" in die Time tydskrif van Maart 1997, dat die Christelike gemeentes in Amerika in hulle liedere van die hemel sing, maar uit hulle kansels nie preke daaroor hoor nie.
Die geleerde, Wilbur M. Smith, reken dat ons as Chris­­te­ne geen verskoning oor ons onkunde oor die hemel het nie. In 1649 het 'n boek deur Richard Baxter met die ti­tel The Saint's Everlasting Rest verskyn. Baxter het op 35-jarige ouderdom 'n ineenstorting van sy gesond­heid gehad. "Expecting to die and wanting to prepare himself for leaving the world, he began to me­ditate on heaven and on heaven's joys", skryf Wilbur Smith. Elke dag peins hy 'n halfuur lank oor die hemel. Wat hy oor­dink het, het hy neergeskryf. Hy het gesond ge­word en sy aante­eninge gebruik om sy boek te skryf. Daarin het hy hierdie treffende paragraaf geskryf: "It hath pleased our Father to open his counsel, and to let us know the very intent of his heart, and to acquaint us with the eternal extent of his love; and all this that our joy may be full and that we may live as heirs of such a kingdom and shall we now overlook all, as if He had revealed no such matter? Shall we live in earthly cares and sorrows, as if we knew of no such thing, and rejoice no more in it than if the Lord had never wirtten it?"
In sy Woord lig God ons oorvloedig toe oor die hemel.
"Here, vandag wil ek in u Woord oor u hemel lees en peins."
DINSDAG 27 SEPTEMBER – `N RUSPLEK VIR DIE KOP
DINSDAG 'N RUSPLEK VIR DIE KOP
Lees Psalm 46: 1 – 12 (Ou Vertaling).
"God is vir ons 'n toevlug en sterkte, as hulp in benoudhede is Hy in hoë mate beproef" (2).
In 1947 het die sendelingegpaar, Dick en Mar­garet Hillis, met hulle vier kinders, by Mule Ri­­ver in die Honanprovinsie van Sjina, gaan woon. Die sendingkerk het sterk gegroei en Son­­­dae het tot `n duisend Sjinese die kerkdiens by­ge­woon. Hulle po­sisie het op 'n aangename periode gedui, behalwe dat oorlog tussen Chiang kai-Shek en Mao Tse-tung gedreig het, skryf Jan Wine­­brenner in sy boek: Steel in His Soul: The Dick Hillis Story.
Die Nasionale Leër se kapt. Hwang, het vir Dick Hillis kom vertel die kom­mu­nis­tiese mag­­te ruk op na Mule River toe. Hy het daarop aan­gedring hulle moet vlug. Dit was egter reeds te laat. Die Rooileër het al die spoor­weg­brûe opgeblaas. Daardie aand hoor die Hillise die eerste skote en nie lank nie of die geveg woed om hulle. Hulle het nie geslaap nie – heel nag gebid. Die stad is spoe­dig oorweldig en die strate het vol kommu­nistie­se troepe ge­raak. 'n Nuwe gevaar doem op. Kapt. Hwang, van die Nasionale Leër, begin van buite die stad bomme op die kommuniste gooi. Een nag val die bomme al hoe nader aan die Hillise se huis. Die huis langsaan word ge­tref en al die inwoners word gedood. Die Hillise se huis gaan die volgende wees. Dick, Mar­garet en die vier kinders hurk in 'n hoek van die ka­mer by­mekaar toe 'n bom baie naby aan die huis ontplof. Pleister en glas rëën om hulle. Die huis is bewe onder die aanslag van die bom en die kinders gil. Die gesin maak hulle ge­reed vir die laaste oomblikke en wag vir die volgen­de bom. Skie­lik hou die bombar­dement op. Na 'n ruk­kie kom die Hillise versigtig uit hulle hoek uit. Die ka­­mervloer lê vol puin, maar nie een van hulle het iets oorgekom nie. Na 'n rukkie begin Dick die kin­ders een vir een in die bed sit. Hy kniel langs die jong­ste dogter, Margaret Anne, se bed. Hy sien 'n stukkie papier onder haar kopkussing uitsteek. Op die velletjie papier, in kinderhandskrif, staan geskryf: "God is our refuge and strength, a very present help in trouble" (Ps.46:2). Hieroor skryf Jan Winebrenner: "During the Chinese nights of terror, little Margaret Anne had been resting on a very big verse from a very faithful God."
"Here, vandag skuil ek in my nood by U."
MAANDAG 26 SEPTEMBER – DIE MEESTER SE HAND
MAANDAG DIE MEESTER SE HAND
Lees Handelinge 9: 32 – 35
"'Eneas… Jesus Christus maak jou gesond. Staan op."' Hy het dadelik opgestaan… die mense het hom gesien en hulle tot die Here bekeer"(34).
In mev. Charles Cowman se dagboek, Springs in the Valley, vertel sy hoe die beroemde Noor­­weeg­se violis van die middel van die 19de eeu, Ole Bull, op sy toer deur Europa, laat een aand by die klein, hout­hutjie van 'n kluisenaar aan­land. Die ou man nooi hom in en gee hom kos. Na die ete gaan hulle voor die kaggel sit en die kluisenaar probeer op sy ge­ha­wende ou viool vir sy gas musiek maak. Dit was krassende musiek. "Mag ék op jou viool speel?" vra Ole Bull. "Jy kan probeer," antwoord die ou kluisenaar, "maar dit het my jare geneem om soos nou te leer speel." Ole Bull het die stryk­stok sag oor die snare gestreel. Skielik was die ou kluisenaar se hut met lieflike musiek ge­­vul. Ver­stom staar die ou man Ole Bulle aan en gaan soos 'n kind aan die huil. "Ek het nie ge­weet dit kan so wees nie…Ek het nie geweet dit kan so wees nie," snik die ou oor en oor. Mev. Cowman maak die opmerking: "We are battered instruments. Life's strings have been snapping; life's bow has been bent. Yet if we will only let Him take us and touch us, from this old battered broken, shattered, marred instrument, He will bring forth music fit for the angels."
"Here, vandag wil ek my swak lewe in u hande plaas."
SAGTERDAG 24 SEPTEMBER – PADKOS
Die Lewende Bybel.
Al is ek ellendig en behoeftig – die Here dink aan my (Ps.40:180). – Al sou jy val, bly jy nie lê nie, want die Here hou jou hand vas (Ps.37:23,24). – As 'n mens op die Here vertrou, gee Hy jou vastigheid wat absoluut seker is. Hy sal dit ook aan so iemand se kinders gee (Jes.51:12,13). Wees sterk (dapper) en hou moed…want dit is die Here julle God self wat saam met julle gaan. Hy sal julle nooit in die steek laat of van julle weggaan nie (Deut.31:6). – …maar ons sien vir Jesus. Vir 'n kort rukkie is Hy ook net soos ons 'n laer posisie gegee as die engele, sodat Hy selfs gely en gesterf het… Want God was vir ons goed en het dit so beskik dat Jesus in die dood sou ingaan ter wille van ons almal (Heb.2:9). – Al moet ek ook deur stikdonker plekke gaan word ek nie bang nie, want U bly altyd by my, Here, U beskerm my en lei my (Ps.23:4). – As jy deur diep water moet gaan, sal Ek by jou wees. As jy deur riviere moet gaan, sal hulle jou nie wegspoel nie (Jes.43:2).
Posted by Manie on Sep 20th 2011 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 23 SEPTEMBER – DIE KOPERSLANG
VRYDAG DIE KOPERSLANG
D. L. Moody, die bekende prediker, ver­tel hoe hy een nag, ty­dens die Amerikaanse Burger­oor­­log, na die hospi­taaltent toe ge­roep is. 'n Ge­wonde man het hom nodig gehad. Hy sê vir Moo­dy: "Ek het u laat roep om my te help sterf." Moody antwoord: "As ek jou in my arms die koninkryk van God kon indra het ek dit dadelik gedoen. Maar ek kan nie. Jy moet in jou hart in Christus as jou Ver­losser ver­trou. Hy sal jou in sy arms in God se ko­ninkryk in­dra." Die man het sy kop geskud. "Hy kan my nie red nie. Ek het te veel gesondig." Moody noem een na die ander van die belof­tes van redding in die Bybel vir hom, maar hy bly net pas­sief lê. Toe sê Moody vir hom: "Ek gaan nou vir jou 'n gesprek lees, wat Jesus met 'n man, wat ook ang­­stig oor die ewige lewe was, gehad het." Moody lees vir hom in Johannes 3 Jesus se ge­sprek met Nikodemus. Terwyl Moody lees maak die man sy oë oop en vestig dit strak op Moody. Toe Moody by die woorde in vers 14 kom: "Moses het die slang in die woestyn hoog op 'n paal gesit; so moet die Seun van die mens verhoog word, sodat elkeen wat in Hom glo, die ewige lewe kan hê," val die man hom in die rede. "Staan dit net so daar?" "Ja," bevestig Moody dit. "Ek het nie geweet dis in die Bybel nie. Lees dit weer, asseblief." Hy lig hom in die bed ef­fens op en stut hom op sy elmboë, sy hande styf in mekaar ge­klem. Na Moo­dy die woorde weer gelees het, sê die man: "Dis goed. Lees dit nog 'n keer." Na Moody die woorde 'n derde keer gelees het, lê die man te­rug, maar die strak uitdrukking op sy gesig het nou plek ge­maak vir 'n uitdrukking van ont­span­ne vre­de. Die man se lippe beweeg. Moody leun voor­oor om te hoor wat hy sê. Hy prewel: "Soos Moses die slang in die woestyn opgehef het, so moet die Seun van die mens verhoog word, sodat elkeen wat in Hom glo nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe kan hê." Hy maak sy oë oop. "Dis genoeg; u hoef dit nie weer te lees nie." Die volgende oggend het Moody gaan kyk hoe dit met die man gaan. Hy was reeds dood en sy bed was leeg. Die verpleër op diens sê vir Moody: "Na u weg is, was hy baie kalm. Hy het net kort-kort herhaal: 'Wie in Hom glo sal nie verlore gaan nie, maar die ewige lewe hê.'" Christus het vir ons sonde geword toe Hy aan die kruis gehang het. Al ons sonde het Hy daar gedra, sodat ons vergifnis kan ontvang en deel kan kry in die ewige le­we. "Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons" (Rom.8.34). Ons kan met vry­moe­dig­­heid ons toevlug tot Hom neem.
"Here, vandag vertrou ek in U vir my redding."
Posted by Manie on Sep 20th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 22 SEPETMBER – OORWINNING DEUR DIE WOORD
DONDERDAG OORWINNING DEUR DIE WOORD
In Update Magazine word vertel hoe Delisa Boyd­ston, 'n 24-jarige musiekstudent, na 'n les na haar motor, in die parkeer­area, toe loop. Sy sluit die deur oop en toe merk sy 'n man op wat direk agter haar staan. Dit lyk of hy vir haar 'n blaadjie wil gee. Sy dank dit af. Hy neem haar arm stewig in sy een hand en met die ander hand bring hy 'n mes te voorskyn. "Klim in," beveel hy kortaf. Verward roep sy uit haar hart: "Here, beskerm my!" Sy probeer losruk, maar die vreem­deling dwing haar in die motor in en druk haar tot op die pas­sasiersitplek. Sy pro­beer die deur oop­maak, maar die deur is gesluit. Met die sleutel wat hy uit haar hand gegryp het, skakel die man die motor aan en trek vinnig weg. "Ek sal jou nie seer­maak nie. By die volgende hoek laai ek jou af," beloof hy. Hy ry eg­ter by straat­hoek na straathoek verby. Sy besef hul­le is op pad na die snelweg toe. Teen die deur gedruk, met die mes teen haar, kom 'n mag­te­lo­se wan­hoop in Delisa op. Geen mens kan haar help nie – net God! Delisa was omtrent twee jaar 'n Christen. Haar By­bel lê op die agterste sit­plek. Die Bybel het haar al deur talle krisisse gedra. Dit gaan weer haar toevlugs­oord wees. Sy word kalm. "Neem die mes weg, asse­blief," sê sy beleefd vir die man. "Teen hierdie spoed kan ek nie uitspring nie." Vreemd genoeg bemerk sy in die man se oë ook verskrikte paniek. Hy is bang, besef sy. Hy trek die mes terug, en dit lyk of hy ook kalmer word. "Mag ek my Bybel hardop sit en lees?" vra sy. "Dit help my altyd as ek bang is." Hy knik. Sy neem haar Bybel op die ag­terste sitplek en maak dit by Psalm 23 oop. Sy begin hardop lees – vir haar eie ontwil, eer­der as syne. "Selfs al gaan ek deur donker dieptes, sal ek nie bang wees nie, want U is by my. In u hande is ek veilig" (Ps.23:4). Toe sy die hele Psalm gelees het, kyk die man na haar kant toe en sê. "Jy weet, ek het nog nooit die Bybel en sulke dinge verstaan nie. Iemand moet dit vir my verduidelik." Delisa is nou kalm. In haar hart het hoop opgekom. Sy verduidelik vir die man dit soos sy die Psalm verstaan. En sy gaan voort en vertel vir haar kaper dat God hom liefhet en wat nou ge­beur, kan God se manier wees om hom te bereik. Hy gee 'n diep sug, bring die motor tot stilstand, maak 'n u-draai. "Ek neem jou terug," sê hy kortaf. Sy vra hom om na haar kerk toe te ry. Daar ge­kom, klim hy ook gewillig uit. Saam met haar gaan hy na die kerk se dominee toe, wat die evangelie verder vir hom verduidelik. Deur trane sien Delisa hoe die man kniel en die Here vir ge­na­de en red­ding bid. Sy dink nie eers daaraan om die man nou by die polisie aan te kla nie. As God hom vergewe het, wie is sy om hom te vervolg? Die vol­gende Sondag sit die kaper en sy gyselaar saam in die­selfde kerk om die Here te dien. (Die Bode Aug.1999)
WOENSDAG 21 SEPTEMBER – KOSBARE BYBEL
WOENSDAG KOSBARE BYBEL
Lees 1 Timoteus 4: 6 – 16
In The Living Power of God's Word vertel Dennis M. Mulder, wat geestelike werk onder die Sjinese doen, dat hy in 'n kerk in Shangai langs 'n vrou, in haar middeses­tiger jare, sit. Die aandagtige wy­se waarop sy na die preek luister en die eerbiedige ma­nier waarop sy die sangbundel hanteer, tref hom. Wat hom aangryp is haar verminkte hande. Dit lyk of haar vingers, teen mekaar gestrengel, ver­steen het. Na die diens spreek hy haar aan: "Het jy 'n Bybel?" Verras dat hy haar in haar eie taal aanspreek, met 'n gretigheid in haar houding, ant­woord sy nederig: "Nee, ek het nie 'n Bybel nie." Hy is nie verbaas oor haar antwoord nie, want hy weet in die hele kerk is nie veel meer as tien of vyftien By­bels beskikbaar nie. "Ek vetrek more," gaan Den­nis verder, "en ek het 2 Bybels in my hotel­kamer. Kan ek vir jou een en vir een van jou vriende, een gee?" Sy is dadelik gewillig. Saam stap hulle na sy hotel toe. Hy vra haar na haar hande.
"Gedurende die kulturele rewoluse hier in ons land," vertel sy, "het die Rooi Wagte my huis binne ge­kom en deursoek vir Bybels. Ek het my Bybel in die koue as van my stoof wegge­steek, maar hulle het dit daar gekry. Een van die wagte het dit in sy han­de gehou, maar ek het dit uit sy hande gegryp en teen my vasgedruk. 'Gee vir ons daardie boek vol mites!' het hulle geskreeu, maar ek het dit vasge­klou. 'Ek kan dit nie vir julle gee nie,' het ek te­rug geskreeu. 'Dis al wat ek het om my van Jesus, my Here, te vertel!' Hulle het kwaad geword en my buite toe gesleep en my klere van my afge­stroop. Hulle het die omstanders beveel om my te be­le­dig en op my te spuug. Na ure in die warm son het hulle weer geskreeu: 'Gee daardie boek!" Ek het weer geantwoord: 'Ek kan dit nie prysgee nie. Dis al wat ek van Je­sus, my Here en Ver­losser, weet." Hulle het my op die sy­paad­jie plat­ge­gooi. Een van hulle het sy voet op my nek gesit en die ander drie het met loodpype oor my han­de begin slaan. Hulle het aangehou totdat daar geen ge­voel meer in my hande was nie. Die Bybel het uit my hande, in die stof op die sy­paadjie, gegly. Die skare het ge­juig. Dit was die laaste keer dat ek 'n Bybel in my hande gehou het."
Ons is maklike besitters van Bybels. Hoe kos­baar is die Woord vir óns? The Baptist Challenge skryf 'n op­na­me het aan die lig gebring, dat 23% van mense wat 'n Bybel het dit nie lees nie. Net 18% van belydende Chris­te­ne het gesê hulle lees die Bybel elke dag. 18% het gesê hulle lees dit van drie tot ses keer per week. Sommige Bybelle­sers het gesê hulle be­stee gemiddeld 22 minute per dag aan die lees van hul­le Bybel. Die By­bel is die voedingsbron van ons geestelike lewe. Pe­trus noem God se woord die "onvervalste melk van die woord" (1 Pet.2:2). Christus het gesê: "Daar is geskrywe: 'n Mense leef nie net van brood nie, maar van elke woord wat uit die mond van God kom" (Mat.4:4). Vir 'n gesonde, groei­ende geestelike lewe, het ons nodig om God se woord gereeld, daagliks te lees.