The Weekly Horoscope - Astrodienst Gastgebruiker u1359920422
25-mei-2016, 01:39 UT/GMT Smashwords – Ons Baba-Kind – a book by Joan Conradie
Ek skryf hierdie boek oor Marthie ons oudste kind, `n erg gestremde kind maar met `n doel in ons lewens geplaas. Hierdie boek is `n getuienis van die Heer se Genade, Sy liefde, onderrig en leiding. More
Ek skryf hierdie boek oor Marthie ons oudste kind, `n erg gestremde kind maar met `n doel in ons lewens geplaas. Hierdie boek is `n getuienis van die Heer se Genade, Sy liefde, onderrig en leiding.
As ek oor vyftig / sestig jaar terug kyk staan ek verstom hoe dit wat vir my `n skok en verskriking was, soveel hartseer opstand, vernedering, verdwaasdheid en platgeslaandheid gebring het, in die gang van jare verander het tot `n Seen van die Heer... in vreugde en blydskap, vrede, liefde en deernis, hegter verhoudings t.o.v. huweliksmaats en gesinslede.
Ja sy het ons visie verruim, ons horisonne verbreed, ons perspektiewe op ander inslag geplaas en `n vae begrip gegee van hoe Groot en Ondeurgrondelik onse God is. Die Heer het Marthie in ons lewe gebring maar nooit een oomblik vir ons sonder wysheid, krag, insig, geduld, deursettingsvermoë en visie gelaat om haar te versorg nie.
My man en ek het Marthie vir byna vyftig jaar, nege-en-veertig jaar om presies te wees, in ons huis versorg. Daarna was sy vir 10 jaar in Ouetehuise versorg. Die vyf ander kinders wat na Marthie bygekom, groter geword het, het ook gehelp, met haar versorging. Marthie se versorging in ons huis was absoluut spanwerk.
Vanaf geboorte het daar nooit eers `n gedagte by my of my man gekom om Marthie in `n inrgting vir gestremdes of `n plek van versorging te plaas nie.
Marthie se versorging het veel geeis, aangesien sy nie self vir haar kon aantrek nie, ek haar moes voer, sy `n doek gedra het en ek selfs vir haar moes dink.
So het die dag aangebreek dat ons haar nie langer by ons aan huis versorg het nie. Toe sy nege-en-veertig was, is my man gediagnoseer met kolonkanker en het `n groot operasie ondergaan. My enigste ander dogter, Jeanne, wat op Calvinia met haar gesin gewoon het, het haar kom haal om vir haar vir twee-drie weke te versorg, aangesien dit onmoontlik vir my was om altwee te hanteer.
Terwyl Marthie by Jeanne was, het Jeanne vir my gebel en gesê haar vriendin wat hoof van die Ouetehuis op die dorp is vra hoekom laat ons nie vir Marthie in die siekeboeg-afdeling van die tehuis versorg nie. Ons twee en ons vyf getroude kinders het beraadslaag en besef dis die pad wat die Heer vir ons aanwys. So is Marthie opgeneem in die Ouetehuis in Calvinia.
Nadat Marthie ses-en-`n-half jaar daar versorg is, het Jeanne, haar man en kinders verhuis en ons het Marthie oorgeplaas na `n Ouetehuis in Kaapstad. Daar het sy net een jaar gebly en toe het ons haar oorgeplaas na `n Ouetehuis-Siekeboeg in die Strand, waar sy pragtig versorg is, aangesien ons as tagtigjariges haar nie meer kon versorg nie. Sy is daar versorg tot haar dood op 28 April 2011.
Tags: kind lewenslesse gestrem