“Daarom het ek diep nagedink om dit te verstaan en was dit vir my bitter moeilik totdat ek in die heiligdom van God ingegaan en besef het wat die uiteinde van die goddeloses is.” - Psalm 73:16-17.
Hoe heerlik is die stilte! Die stilte na die storm! As, na dae van gebulder wanneer die winde met ongekende krag die golwe meters hoog opsweep en die bome rondruk asof dit in 'n stryd om lewe en dood gewikkel is – en die swart wolke onheilspellend die lugruim bedek sodat daar geen son is nie en die water uit die hemel op die aarde neerstort – as, nadat die elemente só gewoed het, dit eindelik weer stil, rustig en kalm word - hoe lieflik en verkwikkend is die stilte dan nie!
Dan is die hemel weer blou en straal die goue sonlig 'n nuwe glans! Hoe heerlik is die stilte ná die storm in die ryk van die natuur! Maar heerliker nog is die stilte ná die storm in die ryk van die genade, in die lewe van die geloof! Want ook die geestelike lewe ken sy storms! Wie het dit nog nie ondervind nie? Al God se kinders, van die oudste tot die jongste, wéét dat die lewe van die geloof 'n stryd is, en dikwels 'n vreesaanjaende worsteling.
Ja, daar was groot storms in die hart van Asaf! Die storms was so groot dat hy aan niks anders kon dink as dat die golwe en die branders hom vir altyd sou verswelg nie. Dit was die storms van die alles versmorende twyfel!
Psalm 73 is die aangrypende psalm van iemand wat geestelik rondgeslinger word! Asaf het gesien hoe die goddelose vrede het en hoe voorspoed die deel is van hulle wat nie met God rekening hou nie. Hy het die goddelose mense met afguns bejeën. Hoekom gaan dit só voorspoedig met die goddelose mense! Waarom het hulle nie soveel sorge soos dié wie se lewe om die Here draai nie? Hulle het geen teëspoed in die lewe nie en die mense hang hulle aan. Die trots hang om hulle soos 'n halssnoer en geweld kleef soos 'n kleed aan hulle. Smalend stook hulle kwaad en hooghartig dreig hulle met geweld.
Teenoor hierdie hoë, ydele trotsaards sien Asaf homself as arm, ellendig en verdruk! En daar begin dit! Hy vergelyk homself met ander! Pasop daarvoor, want vergelyking is die dogter van ontevredenheid en die moeder van die twyfel! Sou God dít weet: dat sy kinders uitgemergel word en verdrukking op verdrukking ly, terwyl die goddelose laster teen die hemel! Hoor hoe die storm in die hart van Asaf loei en aanswel tot 'n orkaan! Kyk hoe Asaf se voete byna onder hom uitgly! Luister na die klag: “Waarlik, tevergeefs het ek my hart rein gehou en my hande in onskuld gewas” (vs 13;53-vertaling).
Maar die Here se ewige trou sal nie toelaat dat sy kinders bo hul kragte versoek word nie; en Hy sal saam met die versoeking ook die uitkoms gee, sodat hulle dit sal kan verdra. (vgl 2 Kor 10:13). Die storm het gaan lê, en dit het weer stil geword in Asaf se hart. Die uiteindelike vrede wat Asaf beleef het, het nie uit homself gekom nie! As God hom sy sonde toegereken het, sou alles vir hom donker gebly het; sou hy weggesink het in die “kuil van vernietiging, in die modderige slyk” (Ps 40:3). Maar die troue God het die storms van aanvegtinge wat in sy kind se hart opgesteek het, besweer! Hy het Asaf in sy heiligdom ingelei.
Hier word aan hom 'n heilsgeheim bekend gemaak! En daar kom stilte in sy hart. Nou sien hy alles in 'n ander kleur. Hy kry 'n wyer blik op die lewe! Sy kennis verbreed! Hier mag hy die ewige voorreg aanskou van hulle wie se salige lot dit is om naby hul God te wees! En daarteenoor sien hy die einde van die goddelose! In 'n oogwink gaan hulle ten gronde en hulle vergaan. Hulle loop op gladde plekke en hul verderf is gewis.
En nou moet Asaf bely hoe dwaas hy was. Hy was verbitterd en het verontreg gevoel, en by dit alles was hy sonder insig. Hy het hom soos 'n redelose dier gedra. Maar nou is dit weer stil! Heerlik stil; die stilte ná die storm! Die son skyn weer; glansryk en helder die lig van God. In die ewigheidslig sien Asaf die vreeslike einde van die lewe van die hoogmoediges, maar ook die heerlike doel van die beproewing waardeur God se kinders gaan.
Is daar ook storms in jou hart? Gryp die twyfel jou ook aan? Vrees jy ook die aanvegtinge? Daar is 'n heerlike troos vir jou! Daar is Éen wat oor jou waak. Hy sorg dat jou voete nie totaal onder jou sal uitgly nie. Jy kan dalk struikel, maar val, nooit! Die Here lei jou in sy heiligdom in, om daar in Sy lig die lig te sien.
En as die storm in jou lewe uitgewoed is en die golwe bedaar het, loof die Here saam met almal wat Hom dien:
Voorwaar, God is vir Israel goed,
vir wie opreg is van gemoed.
Gods weg kan nooit só donker wees nie,
dat Hy nie sorg vir wie Hom vrees nie.
Dit is die lied van dié wat uit die kloue van die twyfel gered is! Dit is die psalm van die stilte na die storm!
Uit: Vreugdeolie voor Treurigheid deur dr MM den Hertog (effens verkort)