Wys jou hond - Net vir die pret - 2020
Wys jou hond
Hondeskou kan 'n goeie gesinsport wees. Deur die jare het 'n groot aantal mense aan die sport deelgeneem - saam met hul troeteldiere - wat die tweede, derde en vierde geslag hondevertoningsgesinne is. Toegewyde gesinne bou selfs hul vakansieskedule om hul hond te wys.
Elke lid van die gesin kan 'n betekenisvolle taak hê om te wys: borsel, loop, hanteer of net hul hond klap terwyl hy in die ring is. Die kinders wys hom dalk in die kategorie Junior Showmanship, terwyl ma of pa hom in die gewone klasse kan wys. Die resultaat van harde oefening is ongeveer twee minute voor die regter in die ring. Wat hierdie oomblik voorafgaan, is 'n groot hoeveelheid kennis, sorg, tyd en voorbereiding.
Wees bewus daarvan dat daar verskillende maniere is waarop u u hond kan wys. Konstruksie is die soort vertoning waarmee die meeste mense vertroud is. Hierdie tipe vertoning ken die hond aan wat die beste by sy standaard is. Gehoorsaamheidsprogramme is om die hond se vermoë om te gehoorsaam en te presteer ten toon te stel. Agility, veldproewe en aardhondvertonings is bedoel om te bepaal watter hond die beste presteer. Hierdie artikel bespreek konformasievertonings.
Berei u Pooch voor
Opleiding. 'N Skouhond moet opgelei word. Alhoewel u self u hond tuis kan oplei, is konstruksie- en hanteringsklasse voordelig vir u sowel as u viervoetige vriend. Die klasse dien ook om u hond te sosialiseer. Dit maak hom gewoond daaraan om by ander honde te wees in omstandighede soortgelyk aan wat hy op skoue sal vind. Dikwels is 'n skouhond die enigste hond in 'n huishouding. Daarom kan hy angstig of ontsag wees vir duisend ander honde tydens die skou. Deur sosialisering word 'n beter ervaring vir u en u hond gewys.
Kondisionering. Elke skouhond - ongeag hoe groot of klein - moet kondisioneer. Vir sommige honde beteken dit 'n streng oefenregime; vir ander honde beteken dit gereelde staptogte. Sommige hanteerders het 'n loopband vir hul hond, wat sorg vir gereelde oefening, ongeag die weer in die buitelug. Dit is baie belangrik dat u nie u hond oefen nie. Raadpleeg u veearts hieroor.
Voeding. 'N Goeie dieet en die regte kosse hou hom fiks en fyn en hou sy jas blink.
Versorging. Alle skoue honde moet skoon wees - met skoon tande en skoon, geknipte toonnaels. Sommige rasse hoef net met 'n handdoek af te vee voordat hulle die ring binnekom, en ander rasse benodig aansienlike bad met 'n goeie sjampoe, borsel en kapper. Sommige rasse het ook nodig dat hul pels gepluk, geknip en gevorm word. Gedurende 'n periode van drie dae moet die een hond net een keer versorg word, terwyl die ander konstant aandag moet kry. Dit hang af van die individuele hond en die ras. Oor die algemeen sal die meeste honde met 'n beduidende pels, soos 'n ou Engelse skaaphond, slegs twee dae vóór hulle nog 'n bad benodig.
As u dit voorberei het, is dit die beste om u hond in die skou te betree deur ten minste twee en 'n half weke voor die vertoning met die hondeskou-superintendent te kontak. Hierdie superintendente is gelys in die American Kennel Club (AKC) Gazette of kan aanlyn gevind word (baie het hul eie webwerwe).
Waarna die regter kyk
Geskrewe standaard. Hondevertonings het begin as 'n manier om tophonde te vergelyk en superieure teelvoorraad te identifiseer. Elke ras het 'n geskrewe standaard wat die ideale model van daardie ras beskryf; rasse is deur die mens ontwikkel om spesifieke pligte uit te voer. As sodanig hou die fisiese eienskappe van 'n hond verband met vorm en funksie.
Die geskrewe standaard beskryf die ideale struktuur vir die ras. Byvoorbeeld, 'n windhond is 'n punt wat die spel agtervolg en laat neerkom, daarom moet hy gebou word vir spoed. 'N diep bors, met baie ruimte vir hart en longe; 'n maer, kragtige, aërodinamiese liggaam; en 'n onbesonne lyn is onder die eienskappe wat die funksie van hul funksie moontlik maak.
As 'n hond 'n terriër is, het hy 'n sterk gees en 'n beskermende jas nodig om grond toe te gaan om ongediertes te jaag. Die meeste standaarde is baie spesifiek oor besonderhede soos: oogplasing, vorm en kleur; oorstruktuur en vorm; die verhouding van die liggaam (lank, vierkantig, lank, kort), voete en stert - en meer.
Rasgeskiedenis. Elke beoordelaar moet die geskiedenis van 'n ras ken en wat hy geteel het om die beste te verstaan ​​hoe vorm en funksie in die skouring moet saamkom. Sy moet ook die standaard ken vir elke spesifieke ras wat beoordeel word en dit toepas op elke individuele dier. By konformasieskoue kry 'n hond nie die kans om sy pligte uit te voer nie, maar die regter moet die hond in die vooruitsig stel dat hy dit doen.
Die Regter se roetine
Die regter se roetine is redelik eenvoudig en die meeste beoordelaars het dieselfde roetine. As 'n klas honde eers die ring binnekom, sal die beoordelaar terugstaan ​​en van 'n afstand na 'n hond kyk om algemene indrukke te kry oor balans, tipe en beweging. Dan begin die regter individuele eksamens deur haar hande op die hond te plaas. Sy begin gewoonlik deur na die oë, ore en tande te kyk en gaan dan deur die hele hond, neus tot stert, 'oor'. Deur die hantering van 'n hond op hierdie manier, kyk sy na botstruktuur, bespiering en kondisionering.
Die regter moet vergelyk wat sy sien met wat sy voel. As hierdie eksamen voltooi is, sal sy die hanteerder vra om die hond in 'n patroon te beweeg wat haar in staat stel om die hond uit alle rigtings te sien. By die slotsom sal die regter in haar gedagtes let op hoe die struktuur en beweging van die hond bymekaar gekom het en of die hond die funksies waarvoor hy geteel is, waarlik kan verrig.
Drie vlakke van oordeel
In kompetisie word honde op drie vlakke beoordeel: binne hul ras, per groep en uiteindelik volgens die beste in die skou. Op rasvlak word honde van dieselfde ras ondersoek en uiteindelik sal een aangewys word as die beste ras (BoB). Daardie hond vorder na die volgende vlak - groepkompetisie.
Daar is sewe AKC-groepe (Sporting, Hound, Working, Terrier, Toy, Non-Sporting and Herding). Byvoorbeeld, in die Sporting-groep ding die BoB Ierse setter, Engelse setter, cocker spaniels, pointers en ander Sporting-raswenners teen mekaar mee. Net so, in die Hound-groep, ding die basset, Afgaanse hond, whippet en ander raswenners mee. Op hierdie vlak word elke hond beoordeel in vergelyking met hul standaard, nie volgens die voorkoms van die ander honde nie. Byvoorbeeld, mededingers in die Hound-groep wissel van die langste ras, die Ierse wolfhond, tot die kortste ras, die miniatuurtakkie.
U kan die twee regtig nie vergelyk nie, maar die regter vergelyk die Ierse wolfhond met sy ideaal en die miniatuur-tekkies met sy ideaal. Die wenner is die hond wat sy standaard die beste illustreer. Die sewe groepwenners vorder na die Best in Show-kompetisie, waar 'n beoordelaar die sewe honde op dieselfde metode as in die groep beoordeel, en vergelyk die honde volgens hul toepaslike standaarde.
Die hanteerder se werk
Deur dit alles is die rol van die hanteerder om sy of haar hond in die beste lig te stel, om die sterk punte van die hond te wys en sy swak punte te benadruk.
Die uitsonderlike skouhond sal 'n element van uitmuntendheid hê om sy beste eienskappe na vore te bring. Eenvoudig gestel, dit is 'n 'hondeskou en jy moet wys'. Dit gesê is, daar is 'n paar rasse wat van nature nie veronderstel is om lewendig te wees nie, met die stert omhoog, wat om die ring spring. Die Afghaanse jaghond of die Ierse sanger moet dalk vorentoe beweeg, terwyl die bloedhond sy kop nodig het, wat stadiger beweeg as wat hy van nature sou doen.
Wenke vir die wys van jou hond
Ken u ras goed.
Weet wat die regte manier is om u ras te wys.
Lei u hond op en kry hom in sy beste toestand.
Werk hard om 'n goeie groomer te wees.
Maak dit lekker. Die honde wat die meeste suksesvol is, is lekker.
Toon u hond na die beste van u vermoëns. Die beste hanteerders verdwyn letterlik in die ring sodat hulle nie opgemerk word nie.