Die partytjie verloop soos alle ander koshuispartytjies. ’n Dronk knaap in ’n blink Superman-onderbroek wat so styf sit dat ’n regte heks sy toekoms sou kon voorspel deur die are op sy piel te lees, mors drank op my. In my jongste ongepubliseerde verse het familiefigure verdwyn, omdat ek die waarheid van die Bybelse woord ervaar, nl. dat “‘n vriend wat naby is, beter is as ‘n broer wat ver is”. Sukkel jy om ’n musiekbedieningspan op die been te bring, of een gedurende die vakansie bymekaar te kry? Of het jou gemeente glad nie ’n musiekbediening nie, en is julle aangewese op backtracks om Flam-liedere te kan sing? Bv: onder die boom; op die stoel, langs die kas, ens. (meer betekenis) In meer as een gedig het Knobel gereageer op hierdie soort kritiek. ‘n Voorbeeld uit Nagelate gedigte: “Arbeid adel” is ‘n snobistiese uitdrukking, en gee ‘n leidraad van waar hierdie snobwaardes vandaan kom. Adelikes is mense met koninklike familiebande, die klas Engelse wat gemeenskaplike grond in Engeland vir hulself toegeeien het, en daardeur ‘n menigte in Engeland grondloos gemaak het, en sodoende ‘n werkersklas geskep het wat lank gewetenloos uitgebuit kon word totdat hulle hulself begin organiseer en verdedig het. Adelikes het graag aan hulself allerlei positiewe eienskappe toegeskryf, en hulself graag daarvoor geluk gewens. Hulle het hulself as die verfyndes met “edel” eienskappe voorgehou, en ook graag aan die common mense (wie se grond hulle gevat het) negatiewe eienskappe toegeskryf, vandaar die woord common. Dis hoekom common eintlik ‘n goeie woord is, en adelik of edel as ‘n vreeslike belediging behoort gesien te word..