Hy het gesê dat hy nie sekere ryk gemeentes wou antagoniseer op wie se vrygewigheid die gemeente afhanklik was nie.
Ek het verlede jaar 'n soortgelyke beurs gehad met die president van 'n klein kollege wat my genooi het om 'n lesing te gee wat sy raad van trustees sal bywoon. "Ek sal dit waardeer as jy nie Wall Street gekritiseer het nie," het hy gesê en verduidelik dat verskeie trustees beleggingsbankiers was.
Dit lyk asof dit regoor die land gebeur.
'N Nie-winsgewende groep wat aan stemregte toegewy is, besluit dat dit nie 'n veldtog teen groot geld in die politiek sal begin van vrees vir die vervreemding van welgestelde donateurs nie.
'N Washington-tenk stel 'n studie oor ongelykheid vry, wat nie die rol wat groot maatskappye en Wall Street gespeel het, gespeel het in die verswakking van daardie land se arbeids- en antitrustwette nie, vermoedelik omdat die denkskrum nie sy korporatiewe en Wall Street-skenkers wil verag nie.
'N Groot universiteit vorm navorsing en kursusse rondom ekonomiese onderwerpe wat van belang is vir sy grootste skenkers, veral om die toenemende krag van groot geld op die ekonomie te vermy.
Dis erg genoeg groot geld koop af politici. Dit is ook te koop af nonprofits wat gebruik word om bronne van ondersoek, inligting, en sosiale verandering te wees, uit te kritiseer groot geld.
Ander bronne van befondsing is opdroog. Navorsingstoekennings word afneem. Fondse vir maatskaplike dienste van kerke en gemeenskapsgroepe word skaarser. Wetgewers verminder universiteitsbefondsing. Krediet vir openbare televisie, die kunste, museums en biblioteke word gesny.
So, wat is Nie-wins om te doen?
"Daar is regtig geen keuse nie," het 'n universiteits dekaan my vertel. "Ons moet gaan waar die geld is."
En meer as enige tyd sedert die Gilded Age van die laat-negentiende eeu, is die geld nou in die sakke van groot korporasies en die super rykes.
So het die presidente van universiteite, gemeentes, en dink tenks, is ander nonprofits nou soen Ryk agterstewe soos nog nooit tevore.
Maar daardie geld kom dikwels met snare.
So wanneer Comcast byvoorbeeld 'n niewinsorganisasie soos die Internasionale Sentrum vir Regte en Ekonomie finansier, die Sentrum ondersteun Comcast se voorgestelde samesmelting met Time Warner.
Wanneer die Charles Koch-stigting $ 1.5 miljoen aan die Florida State University se departement van ekonomie belowe, is dit bepaal dat 'n Koch aangestel advieskomitee professore sal kies en onderneem jaarlikse evaluering.
Die Koch-broers finansier nou 350-programme by meer as 250-kolleges en universiteite in Amerika. U kan daarop aandring dat befondsing nie navorsing oor ongelykheid en omgewingsgeregtigheid onderskryf nie.
David Koch se $ 23 miljoen van skenkings aan openbare televisie het hom posisies op die direksies van twee prominente openbare-uitsaaistasies. Dit gewaarborg dat 'n dokumentêre program krities oor die Kochs het nie gehuil nie.
Soos Ruby Lerner, president en stigtersdirekteur van Creative Capital, 'n subsidie-instelling vir die kunste, vertel die New Yorker se Jane Mayer, "self-sensuur" wat deur openbare televisie beoefen word, veroorsaak kwessies oor wat openbare televisie beteken. Hulle is in die middel van soveel befondsingsdruk. "
David Koch het ook geskenk miljoene dollars aan die Amerikaanse Museum van Natuurlike Geskiedenis in New York en die Smithsonian Nasionale Museum van Natuurlike Geskiedenis, en sit op hul borde.
'N Paar weke gelede het dosyne klimaatswetenskaplikes en omgewingsgroepe gevra dat wetenskapsgebiede en natuurgeskiedenis "alle bande" sny met fossielbrandstofmaatskappye en filantrope soos die Koch-broers.
"As sommige van die grootste bydraers tot klimaatsverandering en befondsers van wanvoorstelling oor klimaatswetenskap borguitstallings ... hulle ondermyn publieke vertroue in die geldigheid van die instellings wat verantwoordelik is vir die oordrag van wetenskaplike kennis," hulle verklaring gesê.
Alhoewel geskenkooreenkomste deur universiteite, museums en ander niewinsorganisasies dikwels donateurs van betrokkenheid hou by besluite oor wat ondersoek of gewys word, wil sulke instellings nie hande byt wat hulle voed nie.
Dit gaan nie oor ideologie nie. Ryk progressiewe kan soveel stil invloed uitoefen op die agendas van nie-winsgewende organisasies as ryk konserwatiewes.
Dit is 'n kwessie van groot geld wat beïnvloed wat moet en moet nie ondersoek word nie, onthul en bespreek word nie - veral wanneer dit kom by die aanscherping van die neus tussen gekonsentreerde rykdom en politieke mag, en hoe die krag verder groot rykdom bevorder.
Filantropie is edel. Maar wanneer dit meestal in die hande van 'n paar super-ryk en reuse korporasies, en is die enigste wedstryd beskikbaar is, kan dit maklik misbruik word.
Ons demokrasie is direk bedreig wanneer die rykes politici afkop.
Maar nie minder gevaarlik is die stiler en meer verraderlike afkoop van instellings nie. Demokrasie hang af van die ondersoek, ondersoek, ontbloot en mobiliseer aksie teen wat plaasvind.