WPF: A Beginner's Guide - Part 5 of n - CodeProject 11,102,364 members (131,167 online)
Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 20-Dec-14 14:01Refresh123 Next » Chennai Joernaal: Aandete
Aandete, ons hoofmaal, was aan die begin 'n pyn. Eintlik het die frustasie al begin by inkopies doen vir aandete. Een van die dinge wat ek die meeste mis is 'n supermark, 'n lekker groot Sainsbury's, Pick & Pay, Tesco, Asda, enige iets, ek is nie kieskeurig nie. Al daai anti-supermark snobs gee ek 'n maand in Chennai en ek skat hulle sal dieselfde voel. Hier moet ek ver ente ry van een winkel na 'n ander en as ek laas week iets by 'n spesifieke winkel gekoop het, is die kanse goed dat hulle nie meer daarvan die volgende week sal he nie. Dit help ook nie om vooraf te bel nie, die antwoord is altyd "yes, please come madam".
Maandagoggende oppad terug van die kinders se skooltjie gaan ek Niligiri's toe. Chennai se spog supermark. Eintlik glad nie sleg nie. By Nilgiri koop ek al die basics - pap, eiers, melk, dhal, meel, pasta, skoonmaakgoed, koekies ens. So 20 minute verder is Suriya Greens. Dis die plek om heerlike vars groente en vrugte te koop volgens seisoen. Dan nog so 10 minute verder is Maison de Gourmet waar ek kaas en koue vleise koop. Nog 10 minute verder is French Loaf, vir vars brood soos ons dit ken. By Nilgiris kry mens net "sweet white bread". Baie naby ons huis is Amma Naana of te wel die ex-pat winkel. Amma Naana verkoop al die "luukse" nie-Indiese goed soos - weetabix, baked beans, sampioene, rooibos tee, mayonaisse, marmite. Eintlik kan jy daar vir enige iets gaan vra en hulle sal dit kry - natuurlik teen ex-pat pryse.
Oppad terug van die speelskool ry ons altyd verby "Annai Chicken Centre". Dis 'n klein winkeltjie, reg op 'n baie besige pad en voor die winkeltjie is daar 2 draadhokke met lewendige hoenders in. Op 'n tafeltjie is 'n skaal, 'n mes en agter dit staan die winkeleienaar en wag vir kliente. Dis dit. Ek koop nie daar nie, die plek het my lus vir hoender laat verdwyn. Net om die draai is die "mutton" winkel (hier kry mens nie lam nie, mutton is bok). Afhangende van die tyd van die dag, hang daar dan 'n heel karkas of net 'n been. As jy gelukkig is, kan jy sien hoe die vars karkas, met 'n 3wiel fiets, by die winkel afgelaai word. Glad nie toegemaak of in koelhouer nie, net so in die verkeer aangery. Niemand eers om vliee weg te waai nie. Ek eet ook nie mutton nie.
Aan die begin het ons dus maar geleef op pasta, rys en gestoomde groente. Slaai word nie aanbeveel nie, te veel kieme wat mens se maag omkrap. Na 'n maand sonder vleis het Japie egter begin kla en my hare het begin uitval. Ek moes dus maar my viesgeit vir vleis los en het die nommer van Royal Meats gebel wat baie van die expats aanbeveel het. Hulle lewer af, so ten minste hoef mens nie te sien hoe die vliee op alles sit nie. Die sak vleis wat hulle gebring het, het egter so gestink, dat as Amudha nie in die kombuis besig was nie, sou ek dit in die drom gegooi het. Japie het die aand die sakkies vleis mooi afgewas, ons het dit op die end geeet en oorleef. Volgende het ek Fresh and Frozen probeer. Weereens, so 30 minute se ry van ons, maar die winkel is darem redelik skoon en hulle het ook lekker calamari en prawns.
Aandete het aansienlik makliker geword toe Amudha begin het om so 3 aande 'n week te kook en te help met die inkopies. Sy het wel 'n paar voorwaarders gehad. Sy kook net in 'n huis met 'n idlis pot, 'n dosa pan en 'n elektriese grinder. Die huis het nou alles, ook 'n verskeidenheid spices en tien verskillende soorte lensies. Idlis en dosa is die stapel voedsel van Suid-Indie en word oggend, middag en aand geeet saam met spicey souse gemaak van groente, lensies, vleis of vis. Idlis en dosa word van dieselfde fyn rys en lensie mengsel gemaak. Idlis is klein ronde koekies wat in die spesiale pot gestoom word en dosa lyk soos 'n pannekoek. Ek hou nogals daarvan, maar Japie sug as hy dit sien. Aanvanklik het Amudha se kos ons oe laat traan, neuse laat loop en monde gebrand, maar sy verstaan nou al "little spice" en sy maak heerlike biryani, chicken stew, cocunut chutney, chapati en verskillende souse of dahl vir saam met rys eet. Rys verteer blykbaar makliker as koringprodukte soos brood en is beter vir die warm klimaat. Ja, George Bush is reg - ons hier in Indie eet die wereld in 'n rys krisis in.
Posted by Elmarie at 6:30 pm
Warm, warmer, warmste
'n Anderse storie
Om 'n brief te pos