Portlandsement is die mees algemene soort sement in gebruik in die meeste wêrelddele en maak ‘n basiese bestanddeel uit van beton, dagha, pleister en baie gewone bryvulsels. Dit bestaan uit ‘n fyn poeier wat vervaardig word deur portlandsementklinker (meer as 90%), ‘n beperkte hoeveelheid kalsiumsulfaat wat die droogtyd bepaal en tot soveel as 5% ander bestanddele (soos toegelaat deur verskeie standaarde)
Die Europese Standaard EN197.1 definieer portlandsement as volg: “portlandsementklinker is ‘n hidrouliese materiaal wat moet bestaan uit ten minste twee derdes op ‘n massabasis kalsiumsilikate, (3CaO.SiO2 en 2CaO.SiO2), met die oorblywende massa wat uit aluminium- en ysterbevattende klinkerfases en ander verbindinge bestaan. Die verhouding CaO tot SiO2 mag nie minder as 2.0 wees nie. Die magnesium inhoud (MgO) sal nie 5.0% per massa oorskry nie.” (Die laaste twee vereistes is reeds in ‘n Duitse standaard van 1909 uitgestippel.
Portlandsementklinker word vervaardig deur ‘n homogene mengsel van roumateriale in ‘n oond te verhit tot by sintertemperature, wat ongeveer 1450 °C is vir moderne sement. Die aluminium- en ysteroksied dien as ‘n vloeimiddel en dra min by tot die sterkte van die sement. Vir spesiale sementsoorte soos lae hitte en sulfaatbestande soorte, is dit nodig om die hoeveelheid trikalsiumaluminaat (3CaO.Al2O3) wat gevorm word te beperk. Die hoofbestandeel vir die maak van klinker is gewoonlik kalksteen (CaCO3) wat gemeng word met materiale wat klei bevat as bron van die aluminosilikaat. Gewoonlik word ‘n onsuiwer kalksteen wat klei of SiO2 bevat gebruik. Die CaCO3 inhoud van hierdie kalksteensoorte kan so laag as 80% wees. Die materiale wat met die kalksteen gemeng word hang gewoonlik af van die suiwerheid van die kalksteen. Materiale wat by kalksteen gemeng word sluit in: klei, leiaarde, sand, ystererts, bauxiet, vliegas en slak. ‘n Sementoond wat steenkool brand sluit ook die as van die steenkool in as ‘n roumateriaal.
Geskiedenis[wysig | wysig bron