ROMEINE - REEKS NO 5: Die goeie nuus van genade - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
ROMEINE – REEKS NO 5: Die goeie nuus van genade
ROMEINE – REEKS NO 5
Romeine 3: 21-31: Die goeie nuus van genade
Diegene wat die vorige drie dienste getrou bygewoon het, is seker baie dankbaar dat 1:18 – 3:20 verby is. Dit was nie 'n maklike gedeelte om aan te hoor nie, want dáár kloof die Heilige Gees – deur die Apostel Paulus se pen – die natuurlike mens (soos uit Adam gebore) se absolute verlorenheid oop tot op die been. Ons het gesien die logika wat hy volg is dat elke mens eers tot 'n deeglike besef & erkentlikheid van sy/haar verlorenheid moet kom alvorens hy/sy gered kan word en 'n volgeling van Jesus – in die ware sin van die woord – kan word. Dan nie meer net maar 'n kerklidmaat nie, maar gebore uit God self. Wat 'n verskil!
Daar is een, magtige monster wat tussen 'n mens en God staan. Nie die duiwel nie. Trots. Eiegeregtigheid. Maskers. Ons dink dit is 'n groot skande om op die punt te kom waar ons erken dat ons nie gered is nie. Die Gees bring 'n mens d.m.v. 1:18 – 3:20 by 'n punt van gebrokenheid. Waar jy totaal erken en bely wat Gód van jou sê. 1:18 – 3:20 bring die mens by 'n nulpunt. 'n Hopelose verlorenheidsbesef. En hy herhaal dit in 3:23: Almal het gesondig en dit ontbreek almal aan die heerlikheid van God. Daar is nie één mens wat as weergebore kind van God uit 'n vrou gebore word nie. Almal het gesondig en dit ontbreek álmal aan die heerlikheid van God.
En dan, skielik vers 21. 'n Totale ommeswaai. 'n Ander klimaat. 'n Goddelike verrassing. Ons Here Jesus Christus het die verrassing moontlik gemaak. Wat is die verrassing? Hier kom die goeie nuus nou, uiteindelik! God self – ja, dieselfde God wat die verlore mens veroordeel – het 'n volmaakte vryspraak bewerkstellig! Hý het gedoen wat geen mens ooit kon doen nie. Hy het 'n reg-wees met Homself voorsien (geregtigheid: v 21). Hy is bereid om díé tipe mens wat in 1:18 – 3:20 geskets is, totaal vry te spreek. Soos in 'n hof. Wat daar eintlik staan is dat die vryspraak – uit God se oogpunt – klaar afgehandel is, omdat die prys op die kruis betaal is. Dis nie iets nuuts wat nou skielik in die NT voorkom nie – die ganse OT het dit voorsê op verskillende maniere (v21).
Wanneer jy, geestelik gesproke, besef dat jy met jou rug teen die muur staan. Ál die verdoemende getuienis is daar: jy verdien om veroordeel te word – uit en uit. Erken nulpunt. Bedelaarsposisie. Dán gebeur die wonderwerk. Die Here God begenadig jou. Hy vee jou aaklige rekening skoon. Trek vuil kleed uit en trek nuwe kleed aan. Byna soos 'n groot Goddelike omruiling wat plaasvind. Hy neem my verlorenheid/sondeskuld en ek ontvang Sy wit kleed/ vryspraak. Wat myne is word Syne en wat Syne was word myne. Hy doen dit, omdat dit op die kruis alrééds gebeur het.
In Jesus se kruisoffer het God die spanning tussen – aan die een kant – Sy liefde en – aan die ander kant – Sy heilige reg, opgelos. Want u sien: Sy liefde wil die sondaar behou, maar Sy heilige reg stoot die sondaar weg. 'n Dilemma. Soos die regter wat sy eie dogter moes verhoor en vonnis met $2000. Sy liefde wou haar vryspreek, maar sy reg kon nie, want sy het die wet oortree. Daarom móés hy haar vonnis. Maar, nádat die hof verdaag het, het hý 'n tjek van $2000 uitgeskryf en haar huistoe geneem. Die regter se liefde en sy reg het aanvanklik gebots. Toe betaal hyself die vonnis wat hyself sy dogter opgelê het. Tóé is sy werklik vry. U sien? Omdat Jesus ons oordeel op Homself geneem het, aanvaar God ons volkome wanneer ons op Jesus vertrou vir saligheid. Dan omhels Sy liefde ons EN aan Sy reg word voldoen, omdat Hy vir ons in Jesus betaal het (v 27). Lewensbloed het gevloei: Jesus s'n, wat ons s'n moes wees. Onthou: die loon vd sonde is die DOOD (6:23). En, al word ons nie gered deur die Wet nie, is die Wet nou ook tevrede, want aan sy vereistes is voldoen. Jesus het daaraan voldoen, in ons plek/plaasvervanger (v 31). Hy het die straf betaal wat die wet eis, Hy het die wet volmaak gehoorsaam in ons plek én Hy stel ons nou in staat om vanself binne die klimaat van die Wet te leef.
Die verhaal van 'n identiese tweeling, Piet en Jan, word vertel. By geleentheid het Jan 'n moord gepleeg – iemand met 'n mes gesteek. Hy het onmiddelik na sy broer Piet gevlug, want die gereg was op sy spoor. Piet se raad was: Kom ons ruil ons klere om. Jy trek my klere aan en ek trek jou klere – met die bloedvlekke op – aan en ons versteek jou.
Uiteindelik het die Polisie op Piet afgekom waar hy steeds Jan se klere aan het. Uiteindelik was daar 'n hofsaak en Piet is skuldig bevind aan moord. Hy sou aan die galg sterf. Vanuit die dodesel skryf hy toe vir Jan 'n brief waarin onder andere hierdie woorde staan: "Jan, hier sterf ek nou in jou plek, vir jou misdaad, met jou klere aan. Gaan lewe jy nou my lewe, met my vryheid, met my klere aan."
Job 9:2- "Hoe kan 'n méns regverdig wees voor God?" Dis die vraag waarmee alle godsdienste stoei en álmal sê die oplossing moet by die MENS begin. Maar vers 21 sê Gód het 'n manier ontwerp waardeur 'n veroordeelde sondaar met Hom kan regkom! Slegs die Christelike Geloof het die antwoord. Kry 'n nuwe status. God kyk na ons i.t.v. ons verhouding tot Sy Seun – Jesus Christus.
Die ding wat so bitter moeilik tot ons harte deurdring: Dis alles 'n vrye geskenk van God (v 24). Iets wat geneem/aangeneem kan word en dan is dit werklik joune. Nooit weer in die hofsaal/ beskuldigdebank. Dis nie iets wat ons moet/kan verdien nie. Vers 21: Níé Wet onderhou / níé onsself in God se goeie boekies in probeer inwérk nie! Dis vir die menslike hart moeilik om te verstaan.
Onlangs vertel mense my van hulle ervaring baie jare gelede op 'n plattelandse dorp waar 'n sekere prediker in hul gemeente kom preek het en hy onder andere gevra het dat diegene wat sekerheid het dat hulle gered is, moet opstaan. En, die mense – wat die storie vertel – het opgestaan. Later ontdek hulle hoeveel mense nie kon verstaan hóé hulle dit kon regkry om op te staan nie, want hoe kan hulle hulle aanmatig om só goed te wees om seker te wees dat hulle gered is? Hierdie gevoel sit nog in baie NG mense se binneste. "Ek voel nie of ek goed genoeg is nie – hóé kan ek dan met sekerheid sê dat God my aanvaar het? Is dit nie voorbarig om sulke sekerheid te hê nie?" Mag vanoggend se boodskap vir u lig en bevryding bring.
Soveel mense is skynbaar bang/vreesagtig om hul geestelike hand uit te steek na die Here Jesus Christus. Waarom bang? Hulle dink hulle moet éérs hul lewe verander/ éérs probeer reg lewe alvorens hulle na die Here kan kom. Ander dink weer: "sê nou maar net ek sal nie kan volhou nie? Sê nou maar net ek raak môre weer die pad byster." Nee, 1000X nee! Ek steek my bankrot, bedelaarshand uit en ek neem die Here Jesus Christus. Ek doen dit omdat die Heilige Gees alreeds binne-in my gewerk het en my verander het. En Hy hou nie op om my te verander nie. Hy draai my meer en meer om soos Jesus te begin wees. Hy maak my só nuut dat ek nie weer wíl terugkeer na die ou lewe nie. Dit is die wonderbare lewende Persoon van die Heilige Gees wat my beetkry en rewolusionêr verander. Ek hoef nie myself te verander nie. Dit is gratis. Dit is die werk van God. Dit kan nie misluk nie.
Natuurlik beteken "gratis" nie "goedkoop" nie. Dis 'n baie, baie, baie duur geskenk. Dit kos die offerbloed van die sondelose Seun van God (v25). Dit maak dit die duurste geskenk in die heelal. Daarom moet dit gekoester, bewaar en liefgehê word. Daarom kan ons daaroor opgewonde raak – en ernstig wees!
Dit verbyster 'n mens watter fanatiese ywer & skaamtelose toewyding die nie-Christelike kultusgroepe en nie-Christelike godsdienste openbaar – terwyl hulle geen sekerheid besit dat hulle met God versoen is nie. Hulle dink mens verwerf jou saligheid – dink aan die Jehova's, Mormone ens.
Kinders vd Here, wat die Here Jesus Christus ontvang het, behoort 1000X méér entoesiasties te wees, nie waar nie? Woelwaters vir die koninkryk van God. Alle geleenthede aangryp. Waarom? Want jy het die koninkryk van God van God self as 'n geskenk ontvang. Jy is vir ewig vrygespreek – omdat Jesus in jou plek gekruisig is.
Hierdie gedeelte maak dit duidelik. Dit is níé my geloof wat die punte tel nie. Dis altyd die misverstand. Omdat die Apostel sê dat ons alleen deur die geloof gered word, dink mense dit beteken dat dit die gelóóf is wat red. Nee. Geloof is nie 'n prestasie van ons kant af wat God beïndruk en dan red Hy ons (op grond daarvan) nie. Al wat God beïndruk is Jesus en Sy kruisbloed en versoeningsoffer. Dis wanneer ek met Jésus aangetrek is, dat God met my tevrede is.
Maar wat doen die geloof dan? Dit is die hand waarmee ek die geskenk in ontvangs neem. Die bankrot bedelaarshande. Geloof is soos 'n hand wat vat. Die hand van die hart. Geloof neem God op Sy Woord en eien die geskenk toe.
Besef u dat 'n kind vd Here is die rykste bedelaar wat op aarde leef? Met God se geskenk in jou hand, is jy die rykste bedelaar wat leef. Tóg maak dit jou nie trots nie. Verse 27-31: "niks om in te roem nie". Dit beteken: glad nie trots nie. Tewens, daar is seker niks wat 'n mens meer gebróke maak, as 'n belewenis van die Here Jesus se verlossing nie! Die belewenis van: ek is totaal bankrot verlore in sondeskuld, ek ontdek Jesus, ek ontdek dat Hy my redding verwerf het op Golgota, ek ontdek dat die verlossing 'n vrye geskenk is, ek steek my bedelaarshande uit en ontvang dit, ek raak bewus van 'n gloeiende sekerheid in my binneste dat ek 'n geliefde kind van God is. Ek weet net: niks, niks, niks, niks, niks uit myself sou my óóit in God se goeie boekies kon plaas nie. Slégs die kleed wat Hyself gegee het – dis Jesus self. Al waarop ek trots kan wees, is op Hom.