Geskryf deur Mark Whitehead
NeONBRAND / Unsplash, EAT
Die aantal aktiewe gebruikers van Facebook (mense wat die vorige maand op die webwerf aangemeld het) het 'n historiese hoogtepunt bereik 2.45 miljard. Om dit binne 'n konteks te plaas, gebruik ongeveer 32% van die wêreldbevolking nou die sosialemediaplatform, en die tendenslyn van deelname neem steeds toe.
Met die uitsondering van Google, was daar nog nooit 'n maatskappy wat soveel mense gehad het wat hul dienste gebruik nie. In hierdie konteks lyk dit miskien vreemd om te praat oor diegene wat verkies om Facebook te verlaat. Maar diegene wat die platform verlaat, is 'n klein, maar geensins onbeduidende teenstroom nie. En baie mense, wat miskien op soek is na 'n geruime tyd uit die besige lewens, kies die sosiale media as 'n nuwejaarsresolusie.
In 2018, 'n Amerikaanse opname het aan die lig gebring dat 9% van die ondervraers hul Facebook-rekening onlangs uitgevee het, terwyl nog 35% berig het dat hulle die sosiale media-platform minder gebruik. Ondanks die ekonomiese sukses en gewildheid daarvan, lyk dit asof daar iets aan die gang is in die oorspronklike hartland van Facebook.
Bou op my vorige werk on gedragsinvloed, Ek het probeer om meer uit te vind oor hierdie sogenaamde "Facebook-deleters", om hul motiverings en die implikasies daarvan te kies om die magtigste sosiale netwerk ter wêreld te verlaat.
In gesprekke met diegene wat Facebook geskrap het, het dit duidelik geword dat mense se motiverings om die platform te verlaat uiteenlopend en ingewikkeld is.
My aanname was dat groot gebeure, soos die Snowden-lekkasies, die Cambridge Analytica skandaal, en onthullings oor Mark Zuckerberg geheime vergadering saam met die Amerikaanse president, Donald Trump, was die belangrikste motiverings om Facebook-rekeninge uit te vee. Maar die Facebook-verwyderings waarmee ek praat, lewer selde politieke skandale of kommer oor die privaatheid van data as hul primêre motiverings om die netwerk te verlaat.
Inderdaad, as ons gesprek oorskakel na die Cambridge Analytica-skandaal, dui baie daarop dat dit slegs bevestig het wat hulle altyd aangeneem het oor die benutting van hul persoonlike gegewens (ten minste een persoon het nog nooit van Cambridge Analytica gehoor nie).
Baie van diegene wat Facebook uitvee, praat van wyd erkende redes om die platform te verlaat: besorgdheid oor die effekte van die eggokamer, vermyding van tydverlies en uitstel, en die negatiewe sielkundige gevolge van ewige sosiale vergelyking. Maar ander verduidelikings hou meer verband met wat Facebook word en hoe hierdie ontwikkelende tegnologie mekaar met persoonlike ervarings inmeng.
Alhoewel baie mense dit moeilik vind om presies te verwoord waarom hulle by Facebook aangesluit het (geïnspireer deur die nuutheid van die webwerf, blyk dit), is dit duidelik dat die platform 'n baie ander rol in hul lewens begin speel het. Die idee van "oorverdeling" word bespreek as 'n aspek van wat Facebook verander het, aangesien gebruikers hul feeds verstop vind met inligting wat hulle as persoonlik en irrelevant vind.
Diegene wat op 'n jong ouderdom by Facebook aangesluit het, beskryf hul sosiale netwerke te groot. Die grootte van 'n sosiale media-netwerk blyk 'n belangrike faktor te wees in hoe nuttig en betroubaar mense dit vind. Ons weet dat sosiale groepe meer as 150 geneig is om te groot te wees om effektief te weet en te onderhou - dit is die sogenaamde Dunbar nommer, vernoem na die antropoloog Robin Dunbar. Dit wil voorkom asof diegene met netwerke wat uit etlike duisende mense bestaan, al hoe moeiliker is om op Facebook te vertrou (selfs as streng privaatheidsinstellings toegepas word).
'N Verdere probleem vir digitale inboorlinge is die tydsduur waarop hulle hul lewens op Facebook argiveer. Hul Facebook-argief gaan dikwels terug na 'n tyd toe hulle minder selektief was in die opsomming van hul aanlyn-self. Sulke sorgelose deel word nou gesien as 'n bedreiging vir die sosiale beeld wat hulle in volwassenheid wil bewerkstellig.
'N Herhalende tema is die sosiale verbintenis om op Facebook te wees. Terwyl Facebook mense in staat stel om kontak te hou met hul vriende, familie en gemeenskappe, word dit ook gesien as 'n nuwe vorm van digitale huishoudelike arbeid.
Hoeveel mense is te veel vir 'n sosiale netwerk? Rob Curran / Unsplash, EAT
Een van die redes vir die sukses van sosiale media is natuurlik die vermoë om ons sosiale instink te gebruik om kennis te deel en uit te ruil. Terwyl sosiale netwerke op Facebook groei, blyk dit dat die koste van wedersydse verpligting (hulle hou van my pos, so ek het beter soos hulle s'n) die voordele verbonde aan verbinding begin oortref.
Dit is hier waar digitale vorme van wedersydse verpligting verskillend is van regte - in die regte wêreld skud ons hande en sê ons mooi dinge vir mekaar in die oomblik van ontmoeting. Maar in die digitale wêreld kan sosiale verpligtinge vinnig ophoop tot onvolhoubare vlakke.
Alhoewel Facebook nog steeds kan groei, onthul diegene wat die platform verlaat, interessante neigings wat aandui hoe toekomstige verhoudings met slim tegnologie en sosiale media sal uitspeel.
Ons is in 'n era van histories ongekende geleenthede vir sosiale konneksie en betrokkenheid. Diegene wat Facebook verlaat, is aan die einde van 'n spektrum wat ons almal bewoon terwyl ons probeer om vrae oor digitale identiteit, verantwoordelikheid en kollektiewe gebruike deur te werk.
Om sosiale netwerke te verlaat is een van die verskillende opsies wat ons kan kies as ons probeer om hierdie nuwe wêreld te navigeer. Maar die verwydering van Facebook is nie net 'n proses waar mense hul digitale self herdefinieer nie. Skrapping is ook 'n reaksie op 'n stel opkomende spanning tussen 'n ontwikkelende tegnologie en die sosiale lewe.
Namate die ekonomiese model van Facebook verander (in skaal, intensiteit en winsgewendheid), lyk dit waarskynlik dat dit duidelike hindernisse vir die sosiale bruikbaarheid en wenslikheid daarvan sal ondervind. Dit is natuurlik waar ons 'n botsing in waardes binne Facebook self begin sien probeer versoen sy verklaarde begeerte om die wêreld met sy baie gemonetiseerde werkswyse te verbind.
Die klein aantal mense wat Facebook uitvee, gaan binnekort nie die ekonomiese model van Facebook verander nie. Maar in die toekoms kan die maatskappy die grense van betrokkenheid by sosiale media-platforms toets.
Mark Whitehead, professor in menslike geografie, Aberystwyth Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Waarom mense Facebook verlaat en wat dit ons vertel oor die toekoms van sosiale media