Anneli van Rooyen is terug met 'n splinternuwe album na 12 jaar se afwesigheid as gevolg van haar gesondheid. Sy het 'n bitter moeilike tyd agter die rug, maar het ten spyte daarvan deurgedruk en nege nuwe opnames te maak virhierdie album. Immergroen treffers soos "Ek Lewe" en "Ek Glo" is heropgeneem, wat jou hoendervleis gee om daarnate luister. Die titelsnit "Nogtans Sal Ek Sing" is self deur haar geskryf en verwerk deur Danny Antill, dit beskryf haar stryd maar ook dat daar altyd nogsteeds hoop is. Aanhangers gaan beslis nie teleurgesteld wees nie en die reaksie wat reeds by die publiek gekry is, is oorweldigend.
En dankie aan ons mense wat midde 'n soms harde lewe, bly voel, bly luister en steeds die son span in hulle seile!
Hierdie is 'n storie wat van snit tot snit 'n prentjie skilder van jare uit die lewe van die hooffiguur:
Haar naam is Anneli van Rooyen. Ek wens ek kon vir jou se hoe sy gesing het. Sy sing hoog en laag, dun en diep . . . so Nana-rig . . ."
Daama hoor ons sy is in die Lager. En sy sing die een van die Taljaner. Man-man: dié mens is nie net mooi nie, sy sing net so. Daar gebeur iets met jou as jy in Anneli se geselskap is. Sy het daardie onhekende 'iets' waarvan die Amerikaners praat. En as sy begin sing, verdubbel dit. Noem dit charisma; noem dit talent; noem dit grootsheid. Kyk, Anneli is mos nie liggaamlik groot nie, maar as sy begin sing, groei sy. Sy styg op, word groter, verrys . . . en word 'n ster.
Anneli is 'n ster. Sy gaan nie een word nie. Sy is een. Jy het dit of jy het dit nie. Kyk, baie het al op agterblaaie van plate-albums voorspel dat sangeressies sterre gaan word, maar miin het gelyk gehad.