Wet op melasse [17/28/28, 1733] - Geskiedenis Podcasts - 2022
Melassewet [17/28 Mei 1733] - Geskiedenis
'N Handeling om die handel in suikerkolonies van sy majesteit in Amerika beter te verseker en aan te moedig.
AANGESIEN dat die welsyn en voorspoed van u suikerkolonies in u majesteit in Amerika die grootste gevolg en belangrikheid het vir die handel, navigasie en sterkte van hierdie koninkryk; hulle is nie in staat om die suikerhandel op gelyke voet met die buitelandse suikerkolonies te verbeter of voort te sit nie, sonder dat hulle voordeel trek en verligting van Groot -Brittanje kry: ter oplossing daarvan. .. word dit uitgevaardig. Dit van en daarna. [25 Desember 1733,]. daar word gehef, gehef, ingesamel en betaal, aan en vir die gebruik van sy majesteit. ., op alle rum of geeste van die produkte of vervaardiging van enige van die kolonies of plantasies in Amerika, nie in die besit of onder die heerskappy van sy Majesteit nie. ., wat te eniger tyd of binne of tydens die voortbestaan ​​van hierdie wet ingevoer of ingebring sal word in een van die kolonies of plantasies in Amerika, wat nou of hierna in die besit of onder die heerskappy van sy Majesteit is. ., die som van nege pennies, geld van Groot -Brittanje,. vir elke liter daarvan, en na daardie koers vir 'n groter of mindere hoeveelheid: en op alle melasse of stroop van sodanige buitelandse produkte of vervaardiging soos hierbo genoem, wat ingevoer of na enige van die genoemde kolonies of plantasies gebring moet word. . ,, die som van ses sent van dieselfde geld vir elke liter daarvan. ; en op alle suikers en panele van sodanige buitelandse groei, produseer of vervaardig soos voormelde, wat in enige van die genoemde kolonies of plantasies ingevoer sal word. 'n plig na 'n koers van vyf sjielings soos geld, vir elke honderd gewig Avoirdupoize ....
IV. En word dit verder uitgevaardig. ., Dit van en daarna. [25 Desember, I733,]. geen stroop of melasse met suiker nie, van die groei, produk en vervaardiging van enige van die kolonies of plantasies in Amerika, en ook geen rum of geeste van Amerika, behalwe die groei of vervaardiging van die suikerkolonies van sy majesteit daar, mag deur enige persoon of persone hoegenaamd na die koninkryk van Ierland, maar slegs op billike en billike wyse gelaai en in Groot -Brittanje verskeep op skepe wat volgens die verskillende wette onderneem word, onder die straf om al die suiker te verbeur, panele, stroop of melasse, rum of sterk drank, of die waarde daarvan, tesame met die skip of vaartuig waarin dieselfde ingevoer moet word, met al haar gewere, gereedskap, meubels, ammunisie en klere ....
IX. En dit word hierby verder uitgevaardig. ., Dat in die geval van suiker of panele van die groei, vervaardiging of vervaardiging van enige van die kolonies of plantasies wat aan of in die besit van sy Majesteit is. ., wat later in Groot -Brittanje ingevoer sal word. 24 Junie, I733,]. sal te eniger tyd binne een jaar na die invoer daarvan weer uit Groot -Brittanje uitgevoer word ,. al die oorskot en die oorblywende deel van die subsidie ​​of plig, deur enige voormalige handeling of parlementshandelinge wat op suiker of panele soos voormelde toegestaan ​​en gelas word, sal sonder versuim of beloning terugbetaal word aan die handelaar of handelaars wat dieselfde uitvoer, binne een maand na die eis daarvan.
X. [24 Junie 1733,]. vir elke honderd gewig suiker wat in Groot -Brittanje geraffineer word. ., wat uit hierdie koninkryk uitgevoer sal word, sal daar kragtens hierdie handeling by die kantoor aan die uitvoerder terugbetaal word, binne een maand na die eis daarvan, bo en behalwe die verskeie bedrae van drie sjielings en een sjieling per honderd, betaalbaar deur twee voormalige parlementswette, een daarvan in die negende en tiende jaar van die bewind van sy ontslape majesteit koning William die Derde, en die ander in die tweede en derde jaar van die bewind van haar ontslape majesteit koningin Anne , die verdere som van twee sjielings, eed of plegtige bevestiging soos hierbo genoem, wat die eerste keer deur die raffinader gemaak is, dat die suiker wat so uitgevoer word, gemaak is van bruinsuiker en muskovadosuiker, en dat, soos hy werklik glo, dieselfde ingevoer is uit sommige van die kolonies of plantasies in Amerika wat aan en in die besit van die kroon van Groot -Brittanje was, en dat, soos hy werklik glo, die plig van die genoemde bruinsuiker en muskovadosuiker behoorlik betaal is ten tyde van die invoer daarvan, en dat dieselfde was behoorlik uitgevoer ....
Handel in koloniale melasse
Die handel in koloniale melasse het gedurende die sewentiende en agtiende eeu in die Britse kolonies van die Amerikas voorgekom. Melasse was 'n belangrike handelsproduk.
Melasse word geproduseer deur die uitbuiting van slawe in suikerplantasies in die Karibiese Eilande (ook Wes -Indië genoem), op eilande wat beheer word deur Engeland (bv. Jamaika en Barbados), Spanje (bv. Santo Domingo) en Frankryk (bv. Martinique ). Die Engelse kolonies langs die Atlantiese Oseaan (hoofsaaklik die dertien kolonies) het melasse aangeskaf en dit gebruik om rum te produseer, hoofsaaklik in distilleerderye in New England.
Die Wet op Melasse van 1733
Die Wet op Melasse, wat amptelik die Suiker- en Melassewet van 1733, was een van 'n reeks dade wat bekend staan ​​as die Navigasiewette, wat probeer het om die handel van die kolonies te behartig op 'n manier wat die grootste wins vir Engeland sou oplewer. Hierdie beleid word genoem merkantilisme en is gevolg deur al die koloniale moondhede van Europa gedurende die 17de en 18de eeu. Mercantilisme was 'n beleid wat daarop gemik was om die kolonies van 'n moederland te beperk om slegs handel te dryf met susterkolonies wat ook deur die moederland beheer word, en met die moederland self. Deur dit te doen, sal goedere en inkomste binne die koninkryk van die moederland gehou word, wat die moederland verryk en verhoed dat daar winste na buitelandse mededingers weggelek word.
Om te verstaan ​​waarom die Wet op melasseOmdat 1733 so 'n impak op die Amerikaanse kolonies gehad het en die Revolusionêre Oorlog gehelp het, is dit nodig om die sentrale rol van melasse in die koloniale ekonomie destyds te verstaan. Melasse is 'n byproduk van die suikerrietveredigingsbedryf en word gevorm wanneer suikerriet gekook en tot suikerkristalle gedistilleer word. Die oorblywende deel na distillasie is melasse, wat in koloniale dae as versoeter gebruik is, as die belangrikste rou bestanddeel vir die vervaardiging van rum en vir verskillende ander industriële doeleindes. Trouens, melasse was die meesteBelangrike versoeter in die Verenigde State tot in die 1880's, want dit was goedkoper as geraffineerde suiker.
Suikerriet is in groot hoeveelhede verbou in die Britse kolonies in die Wes -Indiese Karibiese Eilande, veral op die eilande van Barbados, Antigua en Jamaika. Suikerriet is in die Wes -Indiese Eilande gedistilleer en die kristalle is terug na Europa uitgevoer. Die oorblywende melasse is óf in rum gedistilleer óf uitgevoer na die vastelandskolonies waar dit ook in rum gedistilleer is. Hou in gedagte dat hierdie Karibiese eilande ook Britse kolonies was. Die handel tussen hierdie eilande en die kolonies op die Noord-Amerikaanse vasteland was dus inter-Britse koloniale handel. Die vervaardiging van rum was destyds 'n groot bedryf in die kolonies. Dit is 'n dosis van vier liter per jaar verbruik vir elke man, vrou en kind. Dit was eintlik een van die grootste nywerhede in New England. Die stad Boston alleen het teen die 1730's reeds meer as 'n miljoen liter rum per jaar vervaardig!
Die vervaardiging van rum wat uit melasse gedistilleer is, was nie net 'n belangrike bedryf op sigself nie, maar dit was ook ingewikkeld gekoppel aan elke ander belangrike bedryf in die kolonies. Alle koloniale handel rondom die Atlantiese Oseaan was saamgebind rondom die vervoer van goedere van die een plek na die ander. Groot handelsgebiede was Noord -Afrika, Suid -Europa, Noord -Europa, Engeland, Noord -Amerika, die Brits -Wes -Indiese Eilande en die Frans -Wes -Indiese Eilande.
Daar was baie handelshoeke tussen hierdie verskillende gebiede. Slawe sou byvoorbeeld van Noord -Afrika na die Wes -Indiese Eilande vervoer word. Die slawe is daar verkoop en die handelaars sou melasse, suiker en rum koop. Dit is daarna na die Noord -Amerikaanse kolonies vervoer waar dit verkoop is vir die goedkoop vervaardiging van rum. Die rum is daarna gekoop en na Afrika uitgevoer en vir meer slawe verruil, wat die proses weer begin het. Handelshoeke bestaan ​​tussen baie verskillende koloniale gebiede wat beheer word deur Brittanje, Frankryk, Holland, Portugal en Spanje.
Geld wat in Amerika uit hierdie handel versamel is, is gebruik om vervaardigde goedere soos lap, meubels en hoede uit Engeland te koop. Al hierdie bedrywe was ingewikkeld aan mekaar verbind en ondersteun mekaar. 'N Ineenstorting in die een bedryf of 'n styging in die prys in 'n ander, 'n oorskot van goedere in 'n kolonie of 'n nuwe handelsbeperking deur 'n koloniale moondheid, het oor die hele Atlantiese ekonomie groot rimpelings gehad.
The Molasses Act - Die handel in New England is afhanklik van goedkoop melasse
'N Baie groot handelsnetwerk het ontwikkel tussen die New England en middelkolonies op die vasteland en die Franse, Nederlandse en Spaanse besittings in Wes -Indië. Melasse is vervaardig in die Britse eilande van Barbados, Antigua en Jamaika, maar is ook vervaardig in die Franse Wes -Indiese eilande van Martinique, Guadeloupe en Santo Domingo (nou Haïti), asook ander Nederlandse, Spaanse en Portugese kolonies. Melasse wat in die Britse Wes -Indiese Eilande geproduseer is, was duurder as melasse wat op die ander eilande geproduseer is, deels omdat die klimaat en grond van die Franse eilande beter suikerriet opgelewer het
Tweedens was die Franse planters genoodsaak om teen laer pryse te verkoop weens 'n wet in Frankryk wat hulle verhinder het om rum of melasse terug te voer na Frankryk, of hoegenaamd rum te maak. Frankryk het 'n baie groot binnelandse brandewynbedryf, en om sy brandewynvervaardigers te beskerm, verbied hulle die invoer en verkoop van rum in Frankryk. Dit het die Franse suikerrietvervaardigers wanhopiger gemaak om gewillige kopers vir hul produkte te vind, sodat hulle hul pryse verlaag het. Boonop, aangesien die beperking op die verkoop van melasse aan Frankryk die Franse planters in 'n blik beland het, het die Franse regering probeer om 'n mark vir melasse te skep deur 'n wet te maak wat bepaal dat vis uit New England enigste met melasse betaal word! Waarom sou hulle dit doen? Vis uit New England was 'n groot invoer na die Franse eilande, dus het die wet 'n mark vir melasse met geweld geskep!
Koloniste in Noord -Amerika het natuurlik die goedkoper en beter melasse van die Frans -Wes -Indiese Eilande gekoop en suikerrietvervaardigers van die Britse eilande feitlik afgesluit. Die koloniste het ook 'n ander aansporing gehad om met die Franse eilande handel te dryf, in plaas van met die Britse eilande. Die Britse eilande het geen nut vir die hout, vis, meel, kaas en ander goedere wat die belangrikste uitvoer van die kolonies was nie. Hulle het dit reeds in oorvloed gehad. Die Franse eilande het hierdie dinge egter broodnodig gehad en was gretig om soveel te koop as wat die koloniste dit kon stuur. Die kolonies het ook dringend 'n mark nodig gehad vir hul graan en vee. Hoekom? Die Britse wet het hulle verbied om dit aan Engeland te verkoop, omdat hierdie items reeds in groot hoeveelhede in Engeland vervaardig is en die parlement enige koloniale mededinging teen hierdie nywerhede wou uitskakel. Sien u hoe ingewikkeld en ingewikkeld al hierdie bedrywe was?
Dit was een van die eerste besluite van die Britse parlement wat die organiseerders wat in kolonies in New England gesmokkel het, werklik 'n hupstoot gegee het. Terselfdertyd het dit korrupsie onder doeane -amptenare bevorder. Om die koloniale handel met ander lande as Brittanje, veral Frankryk, af te weer, het die regering 'n nuwe opdrag gegee vir buitelandse melasse.
Die Molasses Act van 1733 is deur die Britse parlement op die 13 kolonies van Amerika uitgevaardig met die doel om sy suikerplantasies in Wes -Indië te beskerm. Hierdie wet was nie bedoel om inkomste te verkry nie, maar dit was deel van Engeland se destydse handelsbeleid en 'n voortsetting van die Navigasiewette. Melasse is in groot hoeveelhede ingevoer deur die kolonies en veral deur New England, waar dit gebruik is om rum te vervaardig, wat dan na die res van die kolonies uitgevoer is, 'n baie winsgewende en florerende onderneming. Die kolonies van New England het melasse van Jamaika en Barbados ingevoer, maar ook van nie-Britse plantasies soos Santo Domingo en Martinique, onderskeidelik kolonies van Spanje en Frankryk. Die Britte het aangevoer dat hul kolonies in die Wes -Indiese Eilande genoeg hoeveelheid produseer om aan sy kolonies te voorsien.
Suikerrietplantasies in Wes -Indië om suikerriet in suiker en melasse te vervaardig
Britse suikerrietprodusente kon nie suksesvol meeding teen die vrugbaarder lande van die Franse en Spaanse kolonies in Wes -Indië nie. In plaas van billike handel wou Britse produsente hul mark beskerm en het die parlement beywer vir belasting op buitelandse melasse. Op 25 Desember 1733 het die Wet op Melasse in werking getree wat 'n heffing van 6d per liter op melasse oplê wat uit nie-Britse kolonies ingevoer is.
Vervaardigers van rum was bang dat die verskaffing van melasse en die hoër prys sy vervaardigingsvermoë sou beïnvloed en dus markaandeel in 'n reeds mededingende mark sou verloor. As die belasting betaal word, sal dit 100% van die waarde beloop. Koloniale sakemanne het hierdie wet omseil deur melasse uit Franse en Spaanse kolonies teen 'n goedkoper prys te smokkel. Die gebruiklike omkoopgeld om die doeane in New York en Massachusetts te verwyder, beloop 'n halwe sent per liter, hierdie handel het baie jare floreer, maar die Britse owerhede het dit nie ernstig toegepas nie.
Die wet het £ 330 pund in die eerste jaar ingesamel, wat jaarliks ​​tot £ 76 gedaal het gedurende die periode 1738-1741, ver onder die koste om dit te administreer.
In 1763 stel Charles Townshend, destydse president van die raad en handel, voor om die wet te gebruik om inkomste uit die kolonies te verkry. Hy het die belastingkoers van 6d tot 2d per liter melasse verlaag. Die doel was om handelaars die laer belasting te betaal in plaas van smokkel en die invordering daarvan af te dwing met die 1763 Hovering Act. Die volgende jaar is die Melassewet vervang deur die Suikerwet wat die belasting op 3d bepaal.
Dit is vandag moeilik om dit te verstaan, maar in die agtiende eeu was die rykste deel van die Britse Ryk die klein eilande van die Karibiese Eilande, wat suiker produseer, nie die veel groter en baie meer bevolkte Noord -Amerikaanse kolonies nie. Daardie klein eilande was die sentrale bron van kommer van die Britse regering, en vir die eilande is lang, duur en bloedige oorloë gevoer teen die ander Europese moondhede. Die suikerbelasting het die Britte in grondinkomste eintlik meer hulpbronne verskaf as al die belasting wat op die handel in die kolonies gehef word.
Die elite van die Wes -Indiese planters het rykdom op 'n kolossale skaal versamel. Nadat hulle so ryk geword het, het hulle meestal teruggekeer in Engeland, en soos gereeld in die geskiedenis wou hulle sosiale respek en politieke mag bereik. Hulle het dus groot boedels gekoop en parlementslede geword, waar ongeveer 40 van hulle 'n kragtige suikerlobby was om hul belange te verdedig.
Vanaf die begin van die XVIII eeu was die belange van Wes -Indiese planters in 'n botsing met dié van Noord -Amerikaanse koloniste, en die kern van die konflik was die handelsbetrekkinge tussen die kontinentale kolonies en die Franse Wes -Indiese Eilande. Dit is inderdaad een van die kwessies waarom 'n groot deel van die geskiedenis van Amerikaanse rum, en inderdaad ook Amerika, deur die eeu heen sal draai.
Die Frans -Wes -Indiese Eilande bestaan ​​uit 'n paar klein eilande en uit die groter Saint Domingue, vandag se Haïti. In die eerste dekades van die XVIII eeu het hierdie eilande die grootste suikerprodusente ter wêreld geword, daarom produseer hulle ook groot hoeveelhede melasse, en Franse planters het nie geweet wat om daarmee te doen nie. Anders as Britse planters, kon hulle die meeste van hul melasse nie in rum verander om op die groot binnelandse mark te verkoop nie, omdat dit deur die Franse wet verbied is. Eintlik is rumproduksie self nie verbied nie; wat verbied is, is die uitvoer van rum na Frankryk, verreweg die grootste mark moontlik.
Franse planters is toegelaat om rum uit te voer na die klein bevolkte Kanada, toe 'n Franse kolonie, na Afrika, waar dit vir slawe verruil word, en na alle vreemde lande. Maar hulle was almal klein markte vir so 'n groot produksie van melasse. Die oorgrote meerderheid melasse is ongebruik gelaat en Franse planters verkoop dit graag goedkoop aan die enigste mense wat dit graag wou koop, Noord -Amerikaanse handelaars. Daarom kos Franse melasse ongeveer die helfte soveel as die Britse. In ruil vir hul melasse wou Franse planters hoofsaaklik kos vir hul talle slawe hê en Amerikaners voorsien die vis waarvan hulle baie was, maar ook rys en meel. Elke toeris sal sien dat hierdie uitruil met kos uit die noorde selfs nou die basis is van die Karibiese kookkuns.
En dan, stafies, hout, werkperde, kortliks, alles wat nodig was vir die eilande wat spesialiseer in suikerproduksie. Dit was 'n perfekte handelsooreenkoms waar die twee betrokke partye wat te veel was en vir hulle van minder waarde verkoop, verkoop het terwyl hulle gekoop het wat hulle die nodigste gehad het en nie self kon produseer nie.
Die enigste ware verloorders was die Britse Wes -Indiese planters. Hul melasse het minder verkoop en sy
prys het geneig om te daal, terwyl die prys van die goedere wat hulle by Amerikaanse handelaars gekoop het, gestyg het: hulle het ook voedsel, hout en perde nodig gehad, hulle kon ook net by die Noord -Amerikaanse kolonies koop, en die toename in die vraag het die pryse duidelik verhoog .
The Sugar Lobby het gereageer deur 'n ware persveldtog teen Noord -Amerikaanse koloniste en hul rum te bevorder. Deur middel van artikels, pamflette, toesprake, is hul gebrek aan patriotisme aan die kaak gestel, op grond daarvan dat hulle die vyand, Frankryk, verryk het, terwyl hulle hul landgenote terselfdertyd verarm. Daar word beweer dat New England Rum nie net sleg was nie, dit was skadelik vir hul gesondheid, veral die gesondheid van die arm Indiane. Amerikaners het hulself verdedig, inderdaad, hulle het teruggekap op die morele grond en beweer dat die wettige belange van honderdduisende eerlike, Godsgehoorsame Noord-Amerikaanse koloniste moet seëvier bo dié van 'n paar ongelooflik ryk en losbandige suikerbaronne. Maar in Londen het hulle baie min getel.
In 1733 keur die Parlement die sogenaamde goed Wet op melasse, wat 'n heffing van ses sent per liter op melasse oplê wat uit nie-Britse gebiede ingevoer word. Dit was nie 'n inkomstebelasting nie, dit was 'n effektiewe verbod, want as dit afgedwing word, sou hierdie plig die prys van Franse melasse verdubbel het en dit uit die koloniale mark verwyder het.
Boonop is tariefhindernisse ingestel op die invoer van die Amerikaanse rum in die Britse Ryk. Op hierdie manier is die enigste voordeel wat Amerikaanse rum gehad het bo die Wes-Indiese rum van hoër gehalte, sy lae prys, nietig.
Die parlement se goedkeuring van die Wet op melasse was waarskynlik die eerste, groot skeuring tussen die kontinentale kolonies en die moederland. Dit was eintlik vanselfsprekend dat die parlement nie in die belang van die hele Britse ryk regverdig opgetree het nie, maar deur 'n kragtige lobby gedwing is om slegs die belange van 'n klein groep te verdedig. Hierdie wond sou nooit genees word nie.
In die onmiddellike toekoms was daar egter geen ernstige gevolge nie. As die Molasses -wet toegepas word, sou dit natuurlik die handel tussen die kontinentale kolonies en die Frans -Wes -Indiese Eilande vernietig het, wat die ekonomie van al die kolonies groot skade sou berokken en baie kusdorpe sou verwoes. Maar die Molasses Act is nie toegepas nie, eintlik was daar geen werklike poging om dit af te dwing nie. Smokkelary, wat reeds belangrik was, het floreer en in werklikheid het die handel voortgegaan soos voorheen.
-Artikel geskryf deur Marco Pierini-
Amerikaanse geskiedenis Die rewolusionêre oorlog
Alhoewel die Britte hul kolonies meer vryheid gegee het as die Spaanse of Franse, het hulle steeds 'n aantal wette opgestel wat die sakemanne in Engeland meer gehelp het as die koloniste. Die Molasses Act van 1733 is 'n voorbeeld hiervan.
Baie New Englanders het 'n bestaan ​​gemaak deur melasse en suiker in rum te verander. Die Molasses Act het die eienaars van suikerplantasies op die eilande van die Wes -Wes -Indiese Eilande gehelp. 'N Belasting is geplaas op die suiker en melasse wat van die eilande afkomstig is. Boonop het die wet gesê dat handelaars in New England slegs met die Britse eilande kon handel dryf. Baie sakemanne het met die Franse en die Nederlanders handel gedryf. Nou sou hierdie manne geld verloor. Dit het die New Englanders ontstel met die Britte.
Die Franse het 'n oorlog gevoer teen die koloniste en die Britte oor die land in Amerika. Dit is in 1754 begin en duur tot 1763. Europeërs noem dit die Sewejarige Oorlog.
Baie Indiane het aan die kant van die Franse geveg. Die Franse het met die Indiërs vriende gemaak deur hul pelshandel.
Die oorlog eindig met die Britte en koloniste wat wen. Frankryk verloor Kanada en die hele Franse gebied oos van die Mississippirivier behalwe New Orleans.
Hierdie oorlog het die denkwyse vir die koloniste verander. Gedurende die oorlog het die koloniste saam met die Britse leër geveg. Dit het die koloniste geleer hoe om te veg, asook om die koloniste te laat besef dat hulle nie meer die Britse leër nodig het vir beskerming nie. 'N Ander gevolg van hierdie oorlog was dat die koloniste geleer het dat hulle moet saamwerk om hul grond te behou.
Na die oorlog het baie koloniste oor die berge getrek. Hulle was nie meer bang dat die Franse hulle sou aanval nie.
Tydlyn vir die Franse en Indiese oorlog
Goewerneur Dinwiddie het George Washington gestuur om die Franse te beveel om op te hou om forte in die Ohio -vallei te bou. Die Franse het geen aandag aan die waarskuwing gegee nie.
Washington het Fort Necessity gebou.
Washington het die Slag van die Wildernis verloor. Washington het Braddock gewaarsku dat die Franse en inheemse Amerikaners van agter bome baklei in plaas daarvan om in die geveg te marsjeer. Braddock se leër was verbaas en Braddock is dood.
Sewe duisend Franse boere wat in Nova Scotia (Arcadians) woon, is deur die Britte afgerond en uit hul huise gestuur.
Engeland en Frankryk het formeel oorlog verklaar.
Die Franse het stryd na stryd gewen.
Generaal Wolfe het die koloniale leërs begin lei. Fort Duquesne is gevange geneem.
Daar is vrede gesluit tussen die Indiane in die Ohio -vallei en die Britte.
Die Britte het die Franse in Quebec verslaan.
Die Vrede van Parys het die hele Noord -Amerika oos van die Mississippirivier toegeken, behalwe New Orleans, insluitend Kanada en Florida, aan die Britte.
Hierdie week in die geskiedenis: 17-23 Mei 2021
1733 – Engeland aanvaar die melassewet, wat die tariewe op rum en melasse verdubbel wat uit ander lande as Britse besittings na die kolonies ingevoer is.
1792 – Die New York -aandelebeurs word gevorm wanneer 24 handelaars die Buttonwood -ooreenkoms by Wall Street 68 onderteken.
1875 – In die eerste Kentucky Derby -perderesies wen Oliver Lewis aan boord van Aristides in 2: 37,75. The Derby is gestig deur Meriwether Lewis Clark, Jr., die kleinseun van William Clark (Lewis & amp Clark Expedition).
1883 Buffalo Bill Cody se eerste wild-west-vertoning het die eerste première in Omaha, Nebraska. Cody is in 1917 op 70 -jarige ouderdom oorlede.
1884 – Alaska word 'n Amerikaanse gebied ná die aankoop van Rusland vir $ 7 miljoen. Dit was bekend as Seward's Folly nadat minister van buitelandse sake, William H. Seward, die verdrag met Rusland onderteken het.
1954 – Die Hooggeregshof beslis eenparig in Brown v Topeka Board of Education dat rasseskeiding van kinders in openbare skole die Gelyke Beskermingsklousule van die Veertiende Wysiging oortree, en die 1896 se aparte, maar gelyke " Plessy v Ferguson -besluit omkeer.
1973 – Die Watergate -komitee van die Senaat begin met sy verhore. Kyk na die openingsopmerkings van die komitee.
1996 – President Clinton onderteken 'n maatreël wat kennisgewing van die buurt vereis wanneer seksuele oortreders intrek. Megan 's Law is vernoem na die 7-jarige Megan Kanka, wat in 1994 deur 'n herhaalde seksoortreder verkrag en vermoor is.
2000 – Thomas E. Blanton Jr. en Bobby Frank Cherry gee hulself oor aan die polisie in Birmingham, Alabama. Die twee voormalige Ku Klux Klan -lede is skuldig bevind aan moord tydens die bomaanval op 'n kerk in 1963 waarin vier jong swart meisies dood is. Blanton, nou 82, dien tans lewenslange tronkstraf uit. Cherry sterf in 2004 in die tronk op 74 -jarige ouderdom.
2014 – Victor Espinoza, ry California Chrome, wen die 139ste Preakness in 1: 54.84. Espinoza het ook die Preakness gewen in 2002 en 2015. Kyk hoe Espinoza met California Chrome ry, en wen die Kentucky Derby en die Preakness, die eerste en tweede been van die Triple Crown. Die perd kon nie die Belmont Stakes wen nie.
1652 – Rhode Island stel die eerste wet in wat slawerny onwettig verklaar.
1896 – Die Hooggeregshof bevestig rasseskeiding in Plessy v Ferguson. Homer Plessy is in New Orleans gearresteer omdat hy in 'n "slegs blankes" spoorwa gesit het. Die Hooggeregshof het beslis dat afsonderlike fasiliteite grondwetlik is, solank dit gelyk is. Regter John Harlan was die enigste meningsverskil in die hof.
1926 – Evangelis Aimee Semple McPherson verdwyn terwyl hy naby Venesië, Kalifornië, swem. Sy het 'n maand later in Senora, Mexiko, opgedaag en gesê sy is ontvoer. Kyk na 'n video van McPherson se toespraak oor verbod.
1927 Andrew Kehoe blaas Bath Consolidated School in Michigan op en vermoor 38 kinders en 2 onderwysers nadat hy sy vrou vermoor en hul huis aan die brand gesteek het. Kehoe sterf in 'n tweede bombardement later die dag wat op die skool se superintendent gemik is.
1953 Jacqueline Cochran is die eerste vrou wat die klankgrens gebreek het, met 'n F-86 Saber-vegvliegtuig. Sy het meer as 200 lugvaartrekords opgestel. Cochran is in 1980 op 74 -jarige ouderdom oorlede.
1967 – Tennessee Gov. Ellington herroep die "Monkey Law, en#8221 wat in die Scopes Trial van 1925 gehandhaaf is.
1980 – Mt. Saint Helens bars uit in die staat Washington. Die uitbarsting het die dood van 57 mense en $ 3 miljard se skade aangerig. Kyk na 'n USGS -video van die uitbarsting.
1983 – Die senaat hersien Amerikaanse immigrasiewette, gee miljoene onwettige vreemdelinge regstatus onder 'n amnestieprogram.
1998 – Die Amerikaanse departement van justisie en 20 Amerikaanse state lê 'n anti-trust saak teen Microsoft in. Microsoft en die DOJ het in 2001 tot 'n skikking gekom.
2010 – 'n Polisiebeampte in Portland, Oregon, is gevra om die Red & amp Black Café te verlaat deur die mede-eienaar wat ongemaklik voel om 'n uniformbeampte in sy veganistiese restaurant te hê. Die kafee het in 2015 gesluit.
1643 – Massachusetts Bay, Plymouth, Connecticut en New Harbour vorm die Verenigde Kolonies van New England.
1848 – Mexiko onderteken die Verdrag van Guadalupe Hidalgo, wat Texas aan die VSA gee, en die Mexikaanse-Amerikaanse oorlog beëindig.
1862 – Die Homestead Act is onderteken deur president Lincoln, en bied tot 160 hektaar gratis grond vir vestiging van West. Altesaam 1,6 miljoen mense het 420 000 vierkante myl van die grond geëis.
1865 – Konfederale president Jefferson Davis word gevange geneem deur die Union Cavalry in Georgia. Davis het in Fort Monroe, Virginia, aangehou, maar hy is na twee jaar vrygelaat.
1884 – Die sirkel van die Ringling Brothers het première in Wisconsin. Die sirkus is begin deur die 5 Ringling Brothers. Ringling Brothers Circus het in 1907 saamgesmelt met Barnum en Bailey Circus, en die sirkusse het in 2017 gesluit.
1913 – Die California Alien Land Law aanvaar die verbod op vreemdelinge wat nie in aanmerking kom vir burgerskap nie en landbougrond besit. Die wetsontwerp was hoofsaaklik gerig op Japannese immigrante.
Die kongres van 1921 beperk immigrasie skerp deur die Wet op die Noodkwota deur 'n nasionale kwotastelsel op te stel. Op grond van die kwotaformule het die aantal immigrante van ongeveer 800,000 in 1920 tot ongeveer 300,000 in 1921-1922 gedaal.
1958 – Die VSA en Kanada vorm NORAD (North American Air Defense Command). NORAD volg sedert 1955 jaarliks ​​Kersvader op met Kersfees.
1999 – Rosie O 'Donnell en Tom Selleck voer 'n ongemaklike mondelinge gesprek rakende geweerbeheer op Rosie O 'Donnell 's geselsprogram. Kyk na 'n video van Selleck as 'n totale heer.
2005 – " Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith " bring $ 50 miljoen op sy openingsdag in. Star Wars Episode I: The Phantom Menace " het 'n (toe) rekord van $ 28,5 miljoen ingebring toe dit op hierdie dag in 1999 geopen is.
2018 – Amerikaanse aktrise Meghan Markle trou met prins Harry, die jongste seun van Engeland se prinses Diana en prins Charles. Die verbanne egpaar en hul seun woon iewers in Kalifornië.
1639 – Dorchester Massachusetts, vorm die eerste skool wat deur plaaslike belasting gefinansier word.
1874 – Levi Strauss bemark blou jeans met koperklinknaels teen 'n prys van $ 13,50 per dosyn.
1916 – The Saturday Evening Post bevat sy eerste Norman Rockwell -skildery op die omslag, getiteld 'Boy with Baby Carriage', waarvoor Rockwell $ 75 betaal is. Rockwell het 321 omslae oor die volgende 47 jaar geverf.
1926 – Kongres aanvaar die Air Commerce Act, wat lisensies en vliegtuie lisensieer.
1927 Charles Lindbergh vertrek uit New York om die Atlantiese Oseaan oor te steek in die "Spirit of St. Louis." Hy het die volgende middag in Parys geland.
1932 – Amelia Earhart verlaat Newfoundland om die eerste vrou te word wat alleen oor die Atlantiese Oseaan vlieg toe sy die volgende dag in Ierland beland. Sy het haar vlug geskeduleer om saam te val met die 5de herdenking van Lindbergh se vlug.
1939 – Die eerste gereelde lugpos en passasiersdiens oor die Atlantiese Oseaan begin wanneer die "Yankee Clipper " uit Port Washington, New York, opstyg.
1959 – Ford wen die stryd met Chrysler om sy nuwe motor te noem " Falcon. " Ford vervaardig die Falcon van 1960 tot 1970. Kyk na die Ford Falcon -advertensie uit 1961 met die Peanuts -bende.
1985 – Die FBI arresteer John A. Walker, jr. Sy broer, seun en vriend is almal in die spioenasie gewerf. Hulle is almal skuldig bevind aan spioenasie vir die USSR. John sou in aanmerking kom vir parool, maar hy is in Augustus 2014 op 77 -jarige ouderdom in die tronk dood.
2013 – Yahoo koop Tumblr, 'n sosiale netwerk -webwerf wat in 2007 deur David Karp geskep is, vir $ 1,1 miljard.
2015 – David Letterman bied die laaste keer met "Late Show saam met David Letterman " aan na 33 jaar op TV.
1881 – Die Amerikaanse Rooi Kruis word gestig deur Clara Barton in Washington, DC. Barton, wat as verpleegster in die burgeroorlog gedien het, het 23 jaar lank die Rooi Kruis gelei. Sy is in 1912 op 90 -jarige ouderdom oorlede.
1918 – Die Huis van Verteenwoordigers aanvaar die 19de wysiging wat vroue toelaat om te stem. Die wetsontwerp is die eerste keer in 1878 in die kongres ingedien.
1922 – The cartoon, "On the Road to Moscow, " deur die Amerikaanse politieke spotprenttekenaar Rollin Kirby wen 'n Pulitzer -prys. Dit was die eerste tekenprent wat die Pulitzer toegeken is.
1924 – Nathan Leopold en Richard Loeb ontvoer die 13-jarige Bobby Franks vir die pret. Franks is vermoor deur tieners Leopold en Loeb, en albei is tot lewenslange tronkstraf gevonnis.
1956 – Die VSA ontplof die eerste waterstofbom in die Stille Oseaan oor die Bikini -atol. A B-2 bomber dropped the bomb from 55,000 feet and it detonated at 15,000 feet. The resulting explosion was estimated to be 4 miles in diameter. Watch a newsreel report of the historic test.