Grenssindroom by vlugtelinge - 'n onopspoorte lyding? - Nuus - 2021
Borderline-persoonlikheidsversteuring (BPS) word gekenmerk deur 'n emosioneel onstabiele persoonlikheid. 'N 23-jarige man uit Eritrea staan ​​tans voor die Landshut-distrikshof ná verskeie uitbrake van geweld. Hy ly aan BPS en kan onbevoeg wees.
Lewe tussen die uiterstes
Mense met hierdie geestesversteuring het 'n versteurde selfpersepsie en pendel tussen idealisering en demonisering, liefde en haat in interpersoonlike verhoudings. Abrupte gemoedsveranderings, selfbeseerde optrede en onbeheerste woede is tipies.
Grenslyn word gekenmerk deur: Angstige pogings om nie te laat vaar nie - ook met manipulasie, smeking of dreigemente; onstabiele intensiewe verhoudings met ander mense wat wissel tussen verheerliking en devaluasie; permanente versteurde identiteit en 'n brose selfbeeld wat te eniger tyd kan afbreek; spandeer skadelike impulsiwiteit tydens die besteding van geld, seks, dwelmgebruik of eetversteurings; herhaalde selfmoord dade, dreigemente van selfmoord en selfbeskadiging.
Gevoelens van grensdraers
Diegene wat geraak word, ly aan uiters wisselende buie en reageer sterk op gemoedstoestand. Onbeheerde emosionele uitbarstings, periodieke depressie, uiterste prikkelbaarheid en ernstige vrees is net so tipies soos 'n chroniese gevoel van innerlike leegheid, woede-uitbarstings buite verhouding tot die sneller, en fisiese argumente.
Paranoia en dissosiasies
Veral in die geval van spanning, hetsy deur administratiewe prosedures, eksamens of verhoudings krisisse, word diegene wat geraak word, paranoïese waanbeelde wat in psigoses kan verander. Onderskeidings is ook tipies, dit wil sê state waarin diegene wat geraak word "langs mekaar staan" en nie meer kan onthou wat gebeur het en wat hulle gedoen het nie. Die oorsaak van hierdie dissosiasies is traumatiese ervarings.
Veranderings in die amandelpitte
Ondersoeke aan grenslyne het veranderinge in die amandelkorrel getoon. Dit is die area in die brein waar ons spanning, gevaartekens en vrees verwerk. Daar is getoon dat hierdie breinstruktuur kleiner en buitensporig was by diegene wat geraak word. In kort: die pasiënte leef in 'n permanente modus, wat aan hulle 'veg of vlug' beteken sonder 'n werklike rede.
Oorsake van die grensindroom
Wetenskaplikes neem vandag aan dat genetiese predisposisies 'n belangrike rol speel in die vraag of 'n persoon 'n grenslynige persoonlikheidsversteuring ontwikkel. Traumatisering is egter die noodsaaklike brandstof vir die ontwikkeling van die simptome. Byvoorbeeld, 60 persent van diegene wat geraak is, is aan liggaamlike geweld onderwerp, 65 persent seksuele geweld en 40 persent is verwaarloos in die kinderjare en / of adolessensie.
Uitbrake van geweld
Die verweerder het die aandag op homself gevestig toe hy in November 2018 die meubels in sy kamer in 'n asielsoekershuis in die Freising-distrik gebreek en aggressief teenoor die polisiebeamptes opgetree het; 'n ander keer spring hy in die motor van 'n vreemdeling en val hom aan; in 'n ander geval het hy 'n kamermaat met 'n ysterstaaf op die kop geslaan terwyl hy geslaap het.
Baie vlugtelinge word getraumatiseer deur hul ervarings. Die algemeenste traumas is te wyte aan die feit dat geweld teen ander gesien is (70%), die slagoffer van geweld (55%) of dat hulle direk gemartel is (43%).
Die mees algemene gevolg van 'n trauma is die post-traumatiese stresversteuring. Aansuiweringsversteurings, aanhoudende persoonlikheidsveranderings, dissosiatiewe afwykings, maar veral die persoonlikheidsversteuring van die grens, is egter ook algemeen. Dit oorvleuel op sy beurt by getraumatiseerde mense met verslawing, eetversteurings, angsversteurings en depressie.
Probleme in die gasheerland
Die spanning van die alledaagse lewe in die gasheerland kan die simptome van 'n grensversteuring vererger, aangesien dit die spanning verhoog by diegene wat geraak word wat reeds in 'n permanente stresmodus leef. Dit sluit in die vrees om gedeporteer te word, taalhindernisse, hindernisse in die asielprosedure, probleme met gesondheidsorg en die alledaagse burokratiese poging.
Te min terapie
Daar is nog te min terapieë vir asielsoekers met geestesiektes. Skaars een van hulle kry betyds toepaslike behandeling - met grenslyn, byvoorbeeld, gedragsterapie. Die verantwoordelike klerke en mediese beamptes het oor die algemeen nie die kwalifikasies om die dringendheid van psigoterapie te beoordeel nie, laat staan ​​nog grensdiagnose.
Geestesiektes by asielsoekers word dikwels nie as akuut beskou nie, al is dit ook, of word medikasie voorgeskryf, wat dikwels nie voldoende is nie - veral in die geval van 'n persoonlikheidsversteuring wat gedragskontrole behels, soos grenslyn.
'N Onbekende siekte?
Snellers van persoonlikheidsversteuring soos grense, soos die ervaring van seksuele en nie-seksuele geweld, verwaarlosing en traumas in die verlede, kom baie meer gereeld voor by vlugtelinge as in die res van die bevolking. As gevolg hiervan is die aantal onbekende asielsoekers wat aan hierdie geestesongesteldheid ly sonder om erkenning te kry, waarskynlik groot. (Dr. Utz Anhalt)