Die klimaat debat blyk te wees soos ooit gepolariseer. terwyl gesamentlike politieke beloftes bied 'n bietjie hoop dat klimaatsverandering nie meer 'n partydige kwessie moet wees nie, 'n blik op die kommentaar onder die meeste artikels oor aardverwarming, sê anders.
Party het dit aan die hand gedoen verskillende kernwaardes, Ander verwys na sielkundige uitkyk. Maar ons navorsing beklemtoon 'n oordeelde element - taal self en etikettering menings kan die openbare debat as gepolariseerd en antagonisties raam.
Etikette is oral in die klimaat debat, insluitend politici lasterlike teen "plat-aarde klimaat skeptici", Gewilde wetenskap skrywers roep hul kritici"klimaatsverandering alarmiste", En selfs ander wat argumenteer dat mense wat die woord denier gebruik, moet hulself genoem word"aardverwarming nazi's".
Hierdie etikette is nie net offensief, maar hulle het ook die debat polariseer in opponerende "ons en hulle" faksies. Dit het belangrike domino-effek, as die persepsie van wydverspreide wetenskaplike en beleid meningsverskil maak die publiek minder seker klimaatsverandering gebeur en verlaag ondersteuning vir klimaat beleid.
Ons hou daarvan om mense in bokse te plaas
Kategorisering en groepering van mense is 'n fundamentele deel van die menslike kognitiewe proses, waardeur ons die groot hoeveelheid inligting wat ons elke dag in die gesig staar, verstaan ​​en assimileer.
Etikette word gebruik in alle vlakke van die lewe, maar wanneer dit kom by klimaatsverandering, woorde Susan Lawler se kan nie waarderiger wees nie: "hulle betekenis is teenoor hulle definisies". Byvoorbeeld, "skeptisisme" impliseer die waarheid te soek, voortdurend te bevraagteken en is 'n fundamentele wetenskaplike beginsel. Dit het Thomas Edison 1,000 pogings aangewend om die gloeilamp uit te vind, maar sy benadering is onderweg verfyn - maar deesdae word dit toegepas op allerhande posisies en rasionales.
Die gebruik van die term "denier" is ook besonder omstrede en obstruktiewe - alhoewel alle etikette in die debat kan bydra tot polarisasie, ongeag hul oorsprong. Heelwat geen etikette bestaan ​​om diegene wat nie aktief betrokke is by die klimaatdebat te identifiseer nie (met die etiket "lukewarmer"Waarskynlik op die skepties kant van die spektrum, eerder as om die identifisering van die unengaged algemene publiek). Die debat is dus om mense uit die beoefening van konstruktiewe dialoog.
Hoe Etikette lei tot Polarisasie
Eerstens, etikette het pejoratiewe ondertone wat die debat as antagonistiese en strydende beskou, sodat ongecritiseerde stereotipes ontwikkel kan word. Die gebruik van etikette beïnvloed direk die manier waarop individue in die oë van ander gesien word, eerder as om te probeer verstaan ​​hoe onderliggende politieke of ideologiese standpunte kan bydra tot individuele meningsvorming.
Tweedens identifiseer etikette slegs dié by gepolariseerde uiterstes, wat die identiteit van hierdie groepe aanmoedig om te verhard en minder oop vir dialoog word. Dit vertraag publieke begrip van klimaatsverandering deur by te dra tot 'n logiese skemering waaroor dialoog en werklike beleidsoptrede minder polities lewensvatbaar is. Etikette bevorder 'n omgewing waar die behoud van 'n mens se ideologie en groepidentiteit prioriteit geniet bo konstruktiewe beraadslaging van kennis of bewyse. In wese wie een is, word belangriker as wat iemand beweer.
Derdens, etikette regstel menings en verhoog hulle waarskynlikheid om in stereotipes om te skakel. Menings kan met verloop van tyd ontwikkel, maar om 'n teëstander te merk, kan mense hul menings ignoreer en kan bydra tot 'n opinie wat toenemend staties of reageer op nuwe inligting. Etikette soos "denier" of "warmistiese" verminder die noodsaaklikheid om dieper te verdiep in argumente en rasionale van ander in die debat en af ​​te skryf wat die teenoorgestelde standpunt uitdruk.
Vierde, etikette versuim om die kompleksiteit van individuele menings en rasionale vas te lê. Akademici het al hoe meer opgedaag gedetailleerde taksonomieë van klimaat denkeHet, het hulle nie goed vang die argumente en motiverings wat saam make-up 'n mening. Etikette word ook versuim om geografiese kompleksiteit te vang, soos standpunte oor klimaatsverandering omvat verskillende betekenisse in verskillende geografiese kontekste].
Die Pad Vorentoe ...
Ons het nuwe maniere nodig om die klimaatverandering te bespreek en te praat. Ons moet onthou dat die wetenskap "ons nie voorsien met maklike ja / nee antwoorde"En wat skepties is deel van die wetenskaplike proses.
Die verwydering van hierdie antagonistiese etikette van die debat kan aanmoedig almal wat betrokke is in die gebied om te dink aan dit minder as 'n gepolariseerde debat en in die rigting van 'n meer genuanseerde en konstruktiewe gesprek oor spesifieke kwessies van onenigheid.
Die huidige akademiese fokus op kategorisering van etikette oor klimaatsverandering lei aandag weg van broodnodige navorsing oor onderliggende rasionales. Wetenskaplikes kan 'n belangrike rol speel in die insig en legitimering van nuwe beleide. Daarom is dit noodsaaklik dat klimaatsnavorsers aandag gee aan hul taalkeuses.
Dr Howarth is 'n senior navorsingsgenoot by die Globale Volhoubaarheidsinstituut (GSI) by die Anglia Ruskin Universiteit in Cambridge, wat spesialiseer in klimaatsveranderingbetrokkenheid, kommunikasie, beleid en volhoubare gedragsverandering. Sy is gesekondeer aan die Internasionale Klimaatsverandering Direktoraat in die Departement van Energie en Klimaatsverandering (DECC) in 2013 / 2014 wat op belanghebbendes betrokke is by verskeie beleidsaspekte van internasionale klimaatsverandering. Sy is tans besig met navorsing oor die medeproduksie van klimaatkennis en -aksies, die impak van klimaatseptisisme op openbare persepsies en plaaslike betrokkenheid by klimaatsverandering.
Amelia Sharman is 'n PhD-navorser in die Departement Geografie en Omgewing / Grantham Navorsingsinstituut oor Klimaatsverandering en die Omgewing by die LSE. Haar vernaamste navorsingsbelange is in die verhouding tussen wetenskap en beleid, en onsekerheid en omstredenheid in politieke besluitneming. Amelia fokus op klimaatsverandering as 'n gevallestudie vir haar PhD-navorsing.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Deniers vs Alarmiste? Dit is tyd om die etikette vir die klimaatdebat te verloor