Mycobacteriosis - Troeteldiergesondheid - 2020
Mycobacterium fortuitum en M. marinum is organismes van varswater en seevisse wat bakteriële siektes veroorsaak. Hierdie organismes kom waarskynlik relatief algemeen voor in die natuurlike omgewing. 'N Akwarium van troeteldiervisse wat met 'n mikobakteriële organisme besmet is, kan chroniese siektes en dood veroorsaak. Geaffekteerde visse het gereeld maagsere êrens op hul liggaam, en dit lyk asof besmette visse met oop seer die siekte van een vis na 'n ander versprei, en daar kan subkliniese draers bestaan ​​wat bakterieë in hul ontlasting werp.
Daar is soönotiese kwessies (verspreiding van 'n siekte van diere na mense) met hierdie bakterieë, aangesien mense besmet kan raak. By mense is letsels gewoonlik beperk tot die aanhangsels (hande en vingers) en verskyn dit as aanhoudende maagsere of absesse. Sommige mense verwys na hierdie siekte as akwariumvinger. By mense is antibiotiese terapie gewoonlik suksesvol, maar dit kan weke of maande neem om dit te beheer. Akwariste met oop snye of seerplekke moet nie hul hande in 'n akwarium plaas of visse met verdagte letsels hanteer sonder beskermende handskoene nie.
Ander groat sigbare tekens, of tekens wat met die blote oog sigbaar is, sluit in pop-oog (eksofthalmia), gewigsverlies, onderhuidse massas en klein massas op die inwendige organe. Dit lyk asof hierdie siekte meer gereeld voorkom by ouer visse wat al 'n aantal jare in 'n akwarium is, hoewel jonger visse besmet kan word.
In die ulseratiewe vorm van die siekte kom nekrose (seldood) en bloeding van die vel voor. Dit is nie ongewoon dat onderliggende been en spiere blootgestel word nie. Sulke letsels maak die visse kwesbaar vir indringing deur sekondêre bakteriële, swam- en protosoëpatogene. Ondanks pogings tot behandeling, sterf hierdie visse gewoonlik as gevolg van die teenwoordigheid van die primêre en sekondêre patogene, sowel as vloeistofwanbalans wat ontstaan ​​as gevolg van die ernstige skade aan die vel. Selfs al is die maagsere nie ernstig nie, kan die interne granulome die funksie van vitale organe in die gedrang bring, wat lei tot morbiditeit en uiteindelike dood.
As 'n geval van mikobakteriose by u vis vermoed word, moet u onmiddellik 'n veearts kontak. Siektes wat soos mycobacteriosis lyk, sluit in: Aeromonas-siekte, kanker, trauma, spysverteringskanaal-parasiete en honger.
Diagnose is gebaseer op kliniese tekens, die teenwoordigheid van viscerale granulome en die bevestiging van suur vinnig ('n spesiale tipe kleuringstegniek) bakteriese stange in weefselafdelings, veral in die nier, lewer en milt. U veearts kan ook u vis verkies om die visse te kweek en te identifiseer met behulp van 'n gespesialiseerde diagnostiese laboratorium.
Besmette visse het ten beste 'n beskermde voorspelling. Sommige veeartse en ander het probeer om hierdie siekte met 'n verskeidenheid antibiotika te behandel, maar die meeste gevalle is onaanvaarbaar.
U mag nie probeer om hierdie siekte te diagnoseer of te behandel sonder die hulp van 'n gelisensieerde veearts nie. As 'n diagnose van mycobacteriosis in u akwarium of dam gemaak is, moet u hierdie visse nooit na 'n ander akwarium of dam met onbesmette vis oordra nie. Sommige stokperdjies kan kies om 'n besmette akwarium te ontvolk, maar hierdie drastiese maatreël word in die meeste gevalle nie aanbeveel nie.
'N Bevolking van visse wat mycobacteriosis bevat, moet geïsoleer word en nooit met onbesmette vis gemeng word nie. Sulke visse moet nie geteel word nie, aangesien die infeksie waarskynlik aan die nageslag oorgedra word. Enige potensiële fomites (werktuie wat versprei word deur siektes soos nette) moet met chloor (100 dpm vir ten minste 1 uur) of 'n ander geskikte ontsmettingsmiddel gesteriliseer word.