Gedagtig aan dit alles kan ek aanvaar dat daar n godheid, buite die rede, is vir die lewe hierna en sal ek die godsdiens wat ek die beste ken en verstaan, op die manier wat vir my sin maak, beoefen.
Omdat die mistiek slegs in relatiewe terme bestaan en die mens onbevoeg is om dit oorsaaklik te verklaar, word die wesensbestaan daarvan gedegenereer tot niebestaan, en sekerlik die eerste ding waaroor die laaste gedink word, is die mens se geestelike bewussyn in die siel.
En wat het die moderne mens met sy siel gedoen? Dit wil voorkom dat in die poging om materie en die interaksie daarvan te bemeester, die wese van bestaan sodanig vervlak dat die materie self die bewussyn word. En in hierdie proses het die moderne mens sy siel verloor en ook die realiteitsomgewing van die siel: spiritualiteit.
Maar vir die wat nog die kultuur van die ou w�reld saamdra om met antwoorde te oorleef (want n blote aanvaarding van die onverklaarbare getuig nie van kennis nie), is daar n skielike oorgang van intellektuele kennis na kennis van die mistiek. En dit is vir hierdie mense wat die tradisionele christelike kerke nie n bediening het nie. Maar dit is n ander onderwerp.