Claudio Souza 5 Desember 2016 11 Maart 2019
Toespraak deur oudpresident Nelson Mandela tydens die afsluiting van die 13de Internasionale VIGS-konferensie.
Ek is nie van plan om die talle geleenthede wat ek die voorreg gehad het om te praat, te verkleineer as ek sê dat dit 'n gebeurtenis is waarin elke gesproke woord, elke gebaar, gemeet moet word aan die effek wat dit op die lewens van miljoene kan hê nie. van mense wat op hierdie kontinent en hierdie planeet woon. Hierdie is nie 'n akademiese konferensie nie. Dit is myns insiens 'n samekoms van mense wat besig is om een ​​van die ernstigste bedreigings wat die mensdom in die gesig staar, en sekerlik die ernstigste na die einde van die groot oorloë van die vorige eeu, om te keer.
Ek is gewoonlik nie die woord gebruik liggies. As 27 jaar in die tronk het 'n paar effek het, was om die eensaamheid te gebruik om te verstaan ​​hoe kosbaar woorde is en hoe ware toespraak is in die impak daarvan op die manier waarop mense leef en sterf.
Indien daar by wyse van inleiding aandag vestig op die belangrikheid van hoe ons praat, is dit ook onnodig is omdat 'n baie aandag om hierdie konferensie is gefokus op 'n omstredenheid deflekteer per ongeluk die aandag van die werklike kwessies van lewe en dood wat ons in die gesig staar as 'n streek, land, kontinent en die wêreld.
Ek weet nie genoeg oor die wetenskap en die tegnologie of die politiek van die wetenskap en wetenskaplike praktyk om selfs te probeer om by te dra tot die debat wat op die buitewyke van hierdie konferensie is.
Ek is egter oud genoeg om gedurende my hele tyd konflikte en geskille te ervaar en te weet dat daar in alle geskille 'n punt is waar geen van die partye, ongeag hoe reg hulle aan die begin was, heeltemal reg of verkeerd sal wees nie. verkeerd. Ek glo dat hierdie punt in hierdie debat bereik is.
Die president van hierdie land is 'n man van groot intellek wat handel met wetenskaplike denke baie ernstig op en lei 'n regering toegewyd aan die beginsels van die wetenskap en die rede.
Die wetenskaplike gemeenskap in hierdie land, ek is seker, waardeer die beginsel van vryheid van wetenskaplike navorsing, gratis van onbehoorlike politieke inmenging en die rigting van die wetenskap.
Maar nou sal die gewone mense van die kontinent en die wêreld - en veral die armes wat op ons kontinent weereens die buitensporige gewig dra van hierdie plaag - as iemand die moeite doen om hul mening te vra, die dispuut oor die primaat van die politiek of die wetenskap is uitgestel en het voortgegaan om die behoeftes en bekommernisse van diegene wat ly en sterf, aan te spreek. En dit kan net saam gedoen word.
Ek kom uit 'n lang tradisie van kollektiewe leierskap, raadplegende besluitneming en gesamentlike optrede met betrekking tot die algemene welsyn. Ons moes baie van wat onoorkomelike in die nakoming van dié praktyke beskou oorkom. Gekonfronteer met die ernstige bedreiging wat deur MIV / vigs, ons moet ons verskille te oorkom en kombineer ons pogings om ons mense te red. Geskiedenis sal ons hard oordeel as ons nie, en sal reg wees.
Sonder dubbelsinnigheid: 'n tragedie van ongekende proporsies hierdie verwoestende-Afrika. Vigs vandag in Afrika eis meer lewens as die som van alle oorloë, tekorte en vloede kos, bykomend tot die vernietiging veroorsaak deur dodelike siektes soos malaria .. Dit is verwoestend families en gemeenskappe, versmoor en afbrekende gesondheidsorgdienste en steel skool beide studente en onderwysers.
Die besigheid gely het, of verlies van persoonlike produktiwiteit en winste ly, is ekonomiese groei ondermyn word en skaars hulpbronne vir ontwikkeling moet herlei word om met die gevolge van hierdie pandemie te hanteer.
Die MIV / vigs het 'n vernietigende impak op gesinne en gemeenskappe, samelewings en ekonomieë. Dekades gesnoei lewensverwagting en hoop dat die kindersterftes in die mees geaffekteerde lande in Afrika te verdubbel. Vigs is 'n ramp duidelik, effektief tot die uitskakeling van die winste en die TOEKOMS bevrijdende en verruimende.
Vroeër hierdie week was ons geskok om te leer wat in Suid-Afrika, een van die twee, wat die helfte van ons jong mense sterf van vigs. Die vreesaanjaendste ding is dat al hierdie infeksies en die gevolglike menslike lyding kan voorkom word.
Iets moet gedoen word met die uiterste dringendheid. Na byna twee dekades die stryd teen die epidemie, het ons nou 'n ervaring van wat dit produseer 'n effek.
Ondervinding in sommige lande het ons geleer dat MIV-infeksie voorkom kan word deur in inligting te belê en praktiese ervaring onder jong mense te ontwikkel. Die bevordering van onthouding, veiliger seks, kondoomgebruik en die versekering van vroeë behandeling van seksueel oordraagbare siektes is van die nodige en kontroversiële stappe. Die versekering dat mense, veral jongmense, toegang het tot beradingsdienste, vrywillige en vertroulike MIV-toetsing, en om maatreëls in te stel om die oordrag van moeder-tot-kind te verminder, is 'n belangrike inisiatief in die stryd teen vigs. Ons erken die belangrikheid daarvan om stigma en diskriminasie te konfronteer en om veilige en ondersteunende omgewings te bied vir mense wat deur MIV / VIGS geraak word.
Die ervaring van Uganda, Senegal en Thailand het getoon dat ernstige beleggings en mobilisering om hierdie aksies 'n daadwerklike verskil. Stigma en diskriminasie kan voorkom word, nuwe infeksies voorkom kan word. En die vermoë van gesinne en gemeenskappe om te sorg vir mense wat met MIV en vigs leef, verhoog kan word.
Ek bedoel nie ek moet byvoeg dat die regering van Suid-Afrika verhuis het aansienlik baie van hierdie gebiede. Dit was die eerste president van delegeer aan my regering wat toesig en die regie van die inisiatiewe in hierdie verband, en as president, bly hierdie vraag in die eerste plek van die nasionale en kontinentale agenda te stel. Hy sou die eerste wees om te erken dat baie nog gedoen moet word. Ek twyfel nie vir 'n oomblik dat hy sal voortgaan om die aanval van hierdie taak met die resolusie en die toewyding waarmee hy bekend is.
Die uitdaging is om te beweeg van retoriek tot aksie op 'n ongekende skaal en intensiteit. Daar is 'n behoefte om te konsentreer op wat ons weet werke.
Ons moet breek die stilte, verban stigma en diskriminasie en verseker volledige insluiting van mense in die stryd teen vigs. Diegene wat besmet is met hierdie verskriklike siekte wil nie eet stigma, hulle wil liefde.
Ons het dapper inisiatiewe nodig om nuwe infeksies onder jongmense te voorkom en grootskaalse aksies om oordrag van moeder-tot-kind te voorkom, asook om voort te gaan met die internasionale poging om geskikte entstowwe te soek. Ons moet aggressiewe infeksies aggressief aanpak, asook met gesinne en gemeenskappe saamwerk om kinders en jongmense te versorg om hulle teen geweld en mishandeling te beskerm, om te verseker dat hulle groei in 'n veilige en ondersteunende omgewing.
Dit vereis dat ons moet fokus, strategies moet wees en dat ons al ons hulpbronne en alliansies moet mobiliseer om die poging te volhou totdat hierdie oorlog gewen is. Ongeveer twee jaar gelede het ek een van die sterre ontvang wat hierdie konferensie geopen het, Nkosi Jonhson, en met hom gesels het ek gevra: 'Wat wil jy wees as jy oud word?' En hy het gesê: 'Wel, ek weet nie.' Toe sê ek vir hom 'jy het genoeg tyd om hierdie vraag oor te haal', en ek het gesê 'wil jy nie president word nie?' en hy het gesê 'dit lyk soos baie werk'. Maar die punt is dat ons almal die plig het om almal te ondersteun en lief te hê wat by baie geleenthede MIV-draers geword het, veral kinders.
Ek het 'n seun wat 16 is, na my huis genooi en hy het 'n vraag gevra wat ek bang was, want terwyl hy met ander kinders praat, sommige met kanker, sommige met MIV, ander met tuberkulose, het hy vir my gesê: 'Wat dink jy aan mans soos ek? ' Dit was baie moeilik om hierdie vraag te beantwoord, want hy ly aan 'n kanker wat die been aantas en het sy bene so broos gemaak dat elke keer as iemand aan hom raak, iets meer in sy liggaam breek. Hy het my die vraag gevra: 'wat dink jy van mense soos ek?' Die probleem is dat ek hom nie vals hoop wou gee nie, maar ek kon terselfdertyd nie wegbly van die vraag nie, so ek het vir hom gesê 'die belangrike voet wat jy leef, jy het die veiligheid om jou ouers te hê wat van jou hou. jy is slim jong. Moenie dink dat u u gesin, u geliefdes, u land, u mense, onder 'n wolk van skaamte sal verlaat nie. U moet vasbeslote wees om onder 'n wolk van glorie te verdwyn, 'en ek het 'n vers aangehaal wat ek gereeld herhaal, veral as ek in die situasie verkeer om van iemand afskeid te moet neem. Lafaards sterf baie keer voor hul dood, en die dappers bewys die dood net een keer. Uit al die wonders wat ek gesien het, lyk dit baie vreemd dat mans die dood vrees, 'n noodsaaklike daad sal die dood wees as die dood kom. ' Dit is Shakespeare en almal wat hierdie woorde hoor verdwyn onder 'n wolk en glorie word waardige kandidate vir onsterflikheid. Ons wil van retoriek na praktiese aksie oorgaan, en soos ek vanoggend gesê het, wil ons mans en vroue hê wat die buitekant kan binnedring en die skoonheid van elke mens kan waardeer.
Ons nodig het, en dit is steeds duidelik, die Afrika-resolusie om hierdie oorlog te veg, die ander nie sal red as ons nie eers daarna streef. Moenie die hulpbronne wat nodig is om hierdie stryd te voer. Dit is belangrike vennootskap met die internasionale gemeenskap. 'N konstante tema in al ons boodskappe is dat in hierdie geglobaliseerde en interafhanklike wêreld ons moet werklik verantwoordelik is vir ons broers en susters. Die saak kan nie meer duidelik as in die gemeenskaplike stryd teen MIV / VIGS.
As 'n klein bydrae tot die groot moeite wat nodig is, my Stigting vir die beste manier om betrokke te raak in hierdie stryd wat reeds teister ons vasteland en die wêreld te verken in oorleg met ander opdrag. Daar is, glo ek, iets wat uitgevoer word deur 'n enkele individu. Maak nie saak hoe belangrike en invloedryke in elke land wat jy nodig het om 'n pakket tussen die regerings, omdat geen regering op enige plek in die wêreld het die hulpbronne om in staat te wees om hierdie stryd om te veg en te wen. So, moet daar 'n vennootskap tussen die besighede en die gemeenskap waarsonder die stryd gewen sal word en ook gebruik om die praktyk, ervaring, navorsing gedoen oor die hele wêreld om ons mense in te lig oor hoe om hierdie tragedie te spreek.
Met hierdie woorde het ek almal opreg bedank vir hul betrokkenheid in die stryd. Kom ons kombineer ons pogings om 'n toekoms vir ons kinders te beveilig. Die uitdaging is niks minder nie.
By verskeie geleenthede is ek gevra watter staatshoofde my die meeste beïndruk het. Ek moet versigtig wees, want die antwoord kan diplomatieke chaos veroorsaak. Baie ongenoemde lande mag hul ambassadeurs uit Suid-Afrika onttrek, maar ek sê dikwels dat my helde nie noodwendig mans en vroue is wat titels het nie, maar nederige mans en vroue wat bestaan. Die sosio-ekonomiese probleme wat die wêreld uitdaag, soos armoede, ongeletterdheid, siekte, haweloosheid, die onmoontlikheid van die stuur van die wêreld as die toneel van hul bedrywighede, is die grootste uitdagings u kinders skool toe. Dit is my helde.
Vertaal Anamaria Monteiro
Uit 45 aantal bulletin Abia (Interdissiplinêre vigs Association) vir die maande van Julie-September 2000
Hierdie toespraak is van die tyd het ek begin met hierdie site.
Toe ek die eerste keer dit gelees het, was ek baie opgewonde, op een of ander manier geskenk.
In die moeilikste dae van my reis kom ek hierheen en lees hierdie teks ...
En huil altyd in die paragraaf in groen ... Terwyl ek nou huil ...
Ek kon na hom toe gaan om sy hande te soen en hom te bedank vir die impuls wat hy my gegee het met 'n eenvoudige (...) frase wat my altyd vernuwe as die nag donker word ...
Nelson Mandela sal in hierdie lewe nie sien nie.
Hoe dit ook al sy ... ek kan dit miskien waag om vir myself te sê dat ek 'die wêreld tot my stadium van bedrywighede' gemaak het en soos 'n verdomde hond geveg het in die begeerte om hierdie vermeende Mandela-held te wees ...
Ek weet nie ... Al wat ek weet is dat ek niks weet nie ...
Maar eendag, as ek sterf en ek gaan sterf, sal ek nie bang wees om die poorte oor te steek nie ...
Ek gaan voort, volhard in die goeie, met die sekerheid dat ek vir ewig sal lewe ...
'N Kort biografie van Nelson Mandela (hierdie skakel open in hierdie venster. Dis net dat ek sedeer ruimte om die naam.