Snoei die appelboom - snoei - Verskeie
Die appelboom is 'n wonderlike vrugteboom wat in die Suid-Kaukasus afkomstig is en nou in 'n groot deel van die wêreld gekweek word. Van groot grootte het die boom vrugtakke en houtagtige takke. Eersgenoemde produseer vrugte, terwyl laasgenoemde hard, knoestig en heeltemal steriel is. Die beroemde vrugte is gebore uit die boom: die appel, wat eintlik 'n vals vrug is, 'n gladde vel melonied wat 'n appel genoem word. Die eienskappe van die appelboom beïnvloed ook die snoei van bome, ingrypings wat hoofsaaklik op twee doeleindes gerig is: produktief en ornamenteel. Daar appelboom snoei vir produksiedoeleindes is dit ernstiger en ingewikkelder as die ornamentele, alhoewel laasgenoemde ingewikkeld raak in die geval van baie ou maar steeds produktiewe bome.
Soos in die vorige paragraaf genoem, is die appelboom snoei dien vir produktiewe en ornamentele doeleindes. Om vrugte van goeie gehalte te produseer, het die boom baie fyn en suiwer lug nodig, tipies vir bergvalleie, maar ook baie direkte son. Snoei, dit wil sê die snye van die takke, dien juis om die effek van die klimaat op die verskillende takke van die boom te verbeter. Deur die takke te sny wat die produktiewe takke kruis en verduister, word die appelboom toegelaat om meer suiwer lug en die regte hoeveelheid son te kry. Hierdie klimaatsfaktore, tesame met behoorlike snoei en organiese bemesting, laat u smaaklike appels ryk aan vitamiene en minerale soute hê. Appelboomsny het nie net produktiewe doeleindes nie, maar ook ornamentele. Laasgenoemde is ewe belangrik, veral vir bome wat in groot of klein tuine gekweek word. Trouens, die appelboom word oor die jare heen lelik en vorm droë, geboë en knoestige takke wat die vorm en estetiese waarde daarvan verarm. Die lelikheid is nie die risiko dat ou bome loop nie, maar ook jonges wat geneig is om op 'n oormatige en wanordelike manier te ontwikkel. Die snoei wat die vorm van die appelboom tydens die groei regstel, word 'opleiding' of 'broei' genoem, terwyl dit wat die vorm van die volwasse boom regstel en die vrug daarvan stimuleer, 'produksie' snoei genoem word.
Die snoei van appelboomboerdery het betrekking op die jong boom. Hierdie snoeiwerk word nie later nie as die eerste drie jaar van die plant se lewe gedoen. Oor die algemeen word die takke wat die boomkroon vervorm, met hierdie gebruik uitgeskakel. Hierdie soort snoei kan aangepas word volgens die vorm wat u die plant wil gee. Natuurlik, selfs al kan u die gewenste vorm kies, moet u altyd oppas dat u nie die produktiewe takke uitskakel nie, laasgenoemde kan aan hul konsekwentheid en knoppe herken word. As die takke sponsagtig is en die ogies sag is, is dit produktiewe takke; as dit hard en knoetsig is, is dit steriele takke. Tydens broei-snoei is dit nodig om die takke wat te ver uitsteek, te probeer sny en die bo-op of in die middel van die blare te laat. Met hierdie tegniek sal die boom 'n standaardkroon kry, alhoewel dit ook moontlik is om die vorm van die boom, dit wil sê, naby die muur te kies. In hierdie geval sal die snye van die takke presies gerig wees om die ander takke naby die steunmure te bring.
Produksiesnoei word op die volwasse appelboom uitgevoer. In die geval van 'n baie ou boom, het hierdie snoei ook die effek dat dit die vorm en struktuur van die boom verbeter, met die kontoere van 'n verjongende snoei. Produksiesnoei is daarop gemik om droë en onproduktiewe takke uit te skakel, wat die strale van vrugbare takke verbeter. Van die volwasse of ou appelboom moet die droë en dun takke (gewoonlik onproduktief) en die harde en knoetserige, wat gewoonlik nie knoppe dra nie, uitgeskakel word. Die grootste en sterkste takke (produktief) en die sagte en sponsagtige (met knoppe) moet op die boom gelaat word. Hierdie takke is dikwels gekonsentreer in die binneste, hoë en sentrale deel van die afdak. Om die produksie daarvan te stimuleer, is dit ook nuttig om die takke wat dit verduister of wat mekaar kruis, uit te skakel, sodat daar min lug en min lig deur die boom kan kom. Soms, om die produksie van nuwe lote in die ou boom te stimuleer, is dit moontlik om topping te gebruik, dws die verwydering van die apikale knoppe.
Wanneer en hoe om te snoei
Die appelboom word in die vroeë lente (Februarie-Maart) en in die somer gesnoei. Oor die algemeen is dit die beste om in te gryp voor die lente en aan die einde van die winterryp. Die ideale maand om te snoei die appelboom dit is dus Maart, miskien in die eerste weke. Dit is absoluut verbode om te snoei die appelboom laat in die lente, omdat die boom in hierdie seisoen 'n radikale vegetatiewe transformasie ondergaan wat daartoe lei dat die vrugbare takke knoetsiger lyk as gewoonlik en moeilik herkenbaar is aan onproduktiewe takke. Die somer is ook ideaal vir appelboomsnoei. Dit is 'n rustyd vir hierdie plant, wat in die herfs begin begroei en in die winter vrugte dra. Die appelboom dra ook vrugte aan die takke van die vorige jaar, dus die uitskakeling van nuwe takke, vir estetiese doeleindes, het geen invloed op die produksie van die boom nie. Vir snoei die appelboom jy gebruik die skêr of die elektriese saag. Laasgenoemde word gebruik in die geval van snye aan te groot en harde takke. Die snitte moet skoon en beslissend wees. Om skade aan die plant te voorkom, is dit nodig om 'n paar doelgerigte snye te doen, terwyl klein en onakkurate snye vermy moet word. Om nie te groot wonde in die hout of branders te laat nie, is dit beter om gereedskap met goed geslypte lemme te gebruik. Alle snoeigereedskap moet voor en na gebruik skoongemaak en ontsmet word.
Les van appelboomsnoei
Wanneer u die appelboom snoei, moet die verskeidenheid appelbome, die oefenstelsel en die deel wat deur die ingryping beïnvloed word, in ag geneem word. Ons gaan van bo na onder: die boonste gedeelte, die sentrale deel en die basale deel
Begin om die goue reël vir appelsnoei in gedagte te hou: hoe groter die krag van die appelboom, hoe laer moet die snoei wees. Hier is hoe om voort te gaan:
evalueer die verskeidenheid appelboom Kragtige, produktiewe en nie-afwisselende variëteite soos Morgenduft en Granny Smith moet minder gesnoei word, ook om die grootte van die vrugte te verminder, wat andersins in die geval van 'n skaarste aan knoppe te hoog sou wees. Ander variëteite soos Red Delicious-aansporing moet kragtiger gesnoei word om knoppe te verminder en voldoende groei te handhaaf
sny die appelboom om die snywerk te vergemaklik begin van bo na onder.
Semi aanhoudende blare
Gedeeltelike blootstelling aan skaduwee
Geskik vir sagte klimaat
Sensitief vir koue
Nie wydverspreide plant nie
Die appelboom 'Melrose' is 'n vrugteplant.
Dit lewer groot geel vrugte, met rooi strepe.
Hulle het 'n baie geurige pulp en word ryp van Desember tot Maart.
Komkommerwingerde kuit uit een stam en lewer veelvuldige lote. Die sny van komkommers help om die balans tussen wingerdgroei en vrugteproduksie te handhaaf. Snoei takke, blare, blomme en vrugte gedurende die groeiseisoen.
Begin om die komkommerstokke te sny deur enige dooie of beskadigde dele te verwyder. Verwyder ouer blare sodat lig vrugte kan ontwikkel en lugsirkulasie kan verbeter.
Sny enige lote af wat van die hoofstam van die wingerdstok aftakel. Begin vanaf die begin van die neem, sny so na as moontlik aan die hoofstam.
Die sylote, blomme en vrugte wat op die onderste 5-7 knope van die blare ontwikkel, moet verwyder word. Dit is veral belangrik vir soomlose komkommers, aangesien dit slegs een vrug per blaarknoop kan dra. As meer as een vrug ontwikkel, verwyder dit. Kultivars wat kleiner gesaaide vrugte produseer, kan meer as een vrug per knoop hê, en dit is dus nie nodig om ander vrugte te verwyder nie. Andersins, gebruik 'n skerp skêr en verwyder alles vrugte behalwe een per blaar.
Verwyder ook die eerste 4-6 syskaatse wat verskyn. As u hierdie sylopers naby die basis van die plant verwyder, sal dit hoër opbrengste lewer. Dit is moontlik om ander hardlopers bo die basis van die plant te laat.
Die 'Granny Smith' appelboom is 'n vrugteplant.
Dit lewer groot, ronde, effens afgeplatte vrugte van 'n helder liggroen kleur.
Hulle het 'n suur en geurige pulp en bereik volwassenheid van November tot April.
Die vrugte van die 'Granny Smith'-appel het 'n baie goeie bewaring.
Die appelboom: vorme van verbouing en snoei
Raad vir die kweek van die appelboom
Die kweek van die appelboom word nou beoefen volgens vorms wat nie soseer moet ondersteun nie, en nie net die funksionaliteit van die enkele boom as dié van die boord as geheel nie. Dit is dus die ontwerp en argitektuur van die boord, vooraf gedefinieerd, wat die keuse van 'n vorm vereis wat egter ook moet dien om die boom te vorm volgens sy natuurlike vegetatiewe "habitus" en binne die ruimte wat daaraan toegeken word.
Verder moet die keuse van die opleidingsmetode die vermeende reaksie van die boom (of eerder die kultivar / onderstok-kombinasie) op omgewingstoestande, snoei en ander bewerkingsbewerkings wat nodig sal wees, in ag neem. Dit sal illusies en swaar wees om te glo dat die daaropvolgende manier om die boom op te tel, ontwerp- en instellingsfoute kan dek, of eerder, dit sal moontlik wees om die snoeitegnieke te verander of chemiese behandelings aan te wend (bv. Die gebruik van groeivertragers), maar dit sal vereis 'n reeks beswarende aanpassingsprosesse wat nie altyd ekonomies geregverdig is nie.
Dit beteken nie om die rol van snoei te ontken nie, wat 'n beslissende praktyk is om die doelwitte van die boerdery te bereik wat op die appelboom gerig is, veral op:
beperk die hoogte van die kroon om die boom van die grond af te regeer
versnel die vrug van die boom en dus die produktiwiteit van die boord
bereik 'n hoë gehalte appels.
In moderne appelboorde word die boom, as 'n produktiewe enkelheid, gewoonlik geoffer aan die konsep "deurlopende ry" wat opgelê word deur die kontinuïteit van die plante baie naby aan die ry. Die vrugdraende mure van die ry sal dus, wanneer die blare die beskikbare ruimte gevul het, nie oplossings bied vir kontinuïteit nie, en met die snoei sal dit moontlik wees om die onvermydelike strukturele verskille van die bome op te los, op enige manier leë ruimtes in die ry sal vergoed word deur 'n groter ontwikkeling van die takke van naburige plante. Aan die ander kant bly die beginsel dat die boom 'n gebalanseerde ontwikkeling tussen die verskillende dele van die kroon moet bereik en moet handhaaf, wat bo alle onderkant moet wees, met 'n ooreenstemmende vorm, net soos die hele skeletstruktuur van die plant moet lyk. meer soos 'n kegel wat 'n spil is, moet in elk geval vermy word dat onproduktiewe gebiede binne die blare geskep word (as gevolg van skadu of groei van nuttelose takke en / of mededingende takke, of ongewenste suiers) of dat die oorblywende vrugvormings onderwerp word tot vinnige uitputting en veroudering.
Die ideale vorm
Oor die algemeen geld die konsep om die vorm so veel moontlik te vereenvoudig by die keuse van teling, en niks lyk eenvoudiger en natuurliker as die spilvorm nie, met 'n geraamte gereduseer tot slegs die middelste vertikale as waarop hulle word 'n veranderlike aantal takke (6-8) ingevoeg, relatief kort (omdat die plante baie naby mekaar is), nie noodwendig permanent nie, gewoonlik gevou of in 'n byna horisontale posisie op beide die kroon as geheel gebring en die individuele takke bereik, as die skelet voltooi is, 'n baie gebalanseerde, byna natuurlike bouvorm, wat die instandhouding en doeltreffendheid daarvan met verloop van tyd moontlik maak, asook 'n goeie verspreiding van lug en lig.
Al gebruik die palmette, hoewel dit 'n afgeplatte vorm is, dieselfde begrippe: die takke sal nie meer so lank wees om oor te steek om die afstand tussen een plant en 'n ander af te lê nie, maar sal 'n ruimte hê om te ontwikkel sonder om mekaar te kruis: vermy dus skaduwee gebiede met oormatige plantegroei of wanbalans tussen die boonste en onderste takke om die kwaliteit van die vrugte te beskadig. 'N Ander rede, wat gewoonlik die voorkoms van die opbou van groot skeletstrukture beywer, is juis die moeilikheid om oor tyd 'n goeie balans tussen die verskillende takke te handhaaf, met inagneming van die relatiewe hiërargieë, wat egter veral in die geval van 'n handpalm moet gehandhaaf word. tyd wanneer die hare dik en hoog is. Verder, met 'n ingewikkelde skeletstruktuur, sal produksiesnoei moeiliker word in verband met die behoefte om oormatige veroudering van die vrugformasies te vermy.
Die spil is 'n vorm wat baie geluk in Europa gehad het na aanleiding van die algemene neiging om die plantdigtheid te verhoog en die grootte van die bome te verminder. Dit word egter met talle variasies toegepas, geregverdig deur die interaksie tussen plant en omgewing.
Dit is 'n natuurlike metode wat veral die vegetatiewe habitat in ag neem.
In die standaardvariëteite word die buiging van die lote (met gewigte of bande), in ooreenstemming met hul lewenskrag en posisie, as noodsaaklik beskou. Die bolaag van subapikale of terminale lote met 'n te nou hoek of wat geneig is om met die pyl te kompeteer, bly geldig, maar nie ondergeskik nie. Die behoefte om die punt in Mei ligter te maak, word bevestig, dit wil sê die uitdunning van die klein lote aan die bokant van die takke, wat die sterkste en met 'n nou hoek verwyder. Die boom, wat so gesnoei word, sal die pyl red, maar sal geneig wees om in die tussenreël te vergroot, dus moet aandag gegee word aan die strukturele verandering van die skelet en die oormatige massa en verdikking van die kroon met moontlike negatiewe gevolge vir die kwaliteit van die die produk.
Nog natuurliker en vryer is die kriteria wat gevolg word vir die teel van spore waarvoor die voue van die takke nie aan te beveel is nie; hulle kan geheroriënteer word en "oop" word met die moontlike hulp van afstandhouers (retractors), maar nie met gewigte en dasse geboë indien nie tydelik gedurende die eerste groeiseisoen. Die meeste spore word in werklikheid baie vinnig gebruik, dus selfs gedurende die broeifase kan dit nodig wees om die apikale takke van een jaar te versier as dit swak is, om die basitonia teë te werk en die plantegroei opwaarts te lok.
Gratis en vroeë palmiet
Die palet is die algemeenste vorm vir die kweek van die appelboom as die bome kragtig is, en die baie vrugbare grond kan die afstande in die ry nie minder as 2,3-2,80 m wees nie. die struktuur van die takke, gegewe die lang sny (vereis deur dieselfde produksiesnoei) en dus die onvermydelike kruising van die takke met die gevolglike ongewenste konsentrasie van vegetatiewe sones.
Die beginsels van die snoei van palmietteelt stem ooreen met die beginsels wat vir die spil waarna ons verwys, beskryf word. Oor die algemeen word die palmet vrylik opgehef met slegs die korter sny van die skag na die plant (die ander dunner snye in die winter of groen snoei), maar waar moontlik, word die hele bo-skag verkies (sonder inkorting), mits dit het goeie vroeë kwekeltakke (vroeë palmet). Natuurlik is daar nog 'n paar verskille in metode (bv. Die uitskakeling van kragtige lote wat op die tussenry gerig is). In vergelyking met die spil, is snoei 'n bietjie ingewikkelder om goed gebalanseerde takke te teel, daarom is die gebruik van minstens 3 drade (en pole) steeds geldig om die verskillende ingrypings (ligatures, ens.) Te vergemaklik en die neiging te gebruik die takke as korrektief om die groei daarvan te reguleer. Telingstoetse, insluitend onlangse, toon dat die produksie-opbrengs met die palmet baie goed is tot selfs die spil oorskry, alhoewel die spil vir kwaliteit doeleindes 'n beter aanleg bied. Maar vir kragtige variëteite soos Jonagold, is die palmet verkieslik bo die spil.
Uit die kennis hierbo aangedui, is dit moontlik om 'n reeks aanwysings te teken rakende die produksiemetodes en die uitvoeringstye van die cesori-intervensies, wat aangepas moet word by die tipe habitus (bv. Aansporing of standaard) van die kultivar wat beskou word en tot die tydstip van uitvoering van die operasie. Met die snit kan u die verwantskappe tussen die verskillende komponente van die plant verander (wortel / kroonverhouding, aantal takke, aantal lamburde, digtheid van die lugdeel, ens.) En dus die produktiewe lading van die boom bepaal. en ook die luifeldoeltreffendheidsvlak.
Die tyd van uitvoering van die intervensie word ook belangrik. Groen snoei word byvoorbeeld veral aanbeveel vir variëteite van rooi vrugte om die kleur van die vrugte te verbeter, hoewel dit nie duidelik is wat die beste tyd is om die ingryping uit te voer nie, wat die nadeel kan wees om 'n vermindering in die grootte van die individuele vrugte as gevolg van die vermindering van die sintetiese oppervlak. Snoei mag nie, selfs in die produksiefase, oormatige vegetatiewe groei veroorsaak nie, wat bronne steel van die ontwikkeling van die vrugte, veral gedurende die seldelingsfase (in die eerste 5-7 weke na volle blom), wat in die appel boom, soos dit gesê word, verteenwoordig dit 'n baie fyn oomblik vir die finale produksieresultaat. Die probleem van die vernuwing van die lamburde moet ook gesien word vanuit die oogpunt van ligbeskikbaarheid: in werklikheid bevoordeel 'n hoë ligbeskikbaarheid nie net die handhawing van 'n goeie produktiwiteit van die lamburde nie, maar bevoordeel dit die differensiasie en ontwikkeling van nuwe lamburde produktiewe groeikrag-indeks.
Die appelboom kan vrugte dra, selfs jare, sonder enige snoeiwerk, maar met die enigste hulp van 'n akkurate en tydige chemiese of handmatige uitdunning van die vrugte. Hierdie tesis is ondersteun en ook getoon oor Golden Delicious, maar alle snoeikundiges is dit eens dat in die ongesnoeide boom 'n vinnige veroudering en uitputting van die vrugvormings en die enkele lamburde is, terwyl die uitdunning van die vrugte beoefen word. penaliseer die kwaliteit van die vrugte (grootte, kleur, organoleptiese eienskappe). Produksiesnoei moet dus goed versorg word en moontlik elke jaar uitgevoer word, ook om afwisselende produksie en dus fisiologiese wanbalanse wat ook die rypwording en rakleeftyd van die vrug negatief beïnvloed, te vermy.
'N Goeie reël in moderne vorme van intensiewe verbouing is om elke jaar geleidelik 'n deel vrugtakke (ongeveer 20-30%) te verwyder en sodoende die lamburde wat reeds dubbele vrugte behaal het, uit te skakel. 3de en 5de lewensjaar van die ondersteunende tak. Alhoewel sommige outeurs 'n gediversifiseerde snoei voorstel op grond van die ouderdom van die vrugvormings, word 'n eenvoudiger maatstaf wat gebaseer is op die "terugsnydings" van die vrugtakke verkies, maar dit word herlei na 'n voorafbepaalde tak om 'n ander voortplantingsiklus te herstel of vier jaar tevore , van 'n verdere hernuwing of totale uitvoer van die tak self (Fig. 4). Die ideaal sou wees om na snoei 50 tot 60% van lamburde (en / of brindilli) op ​​2-3-jarige takke te hê, van 25 tot 30% op 4-5-jarige takke en slegs 'n 10-15% op hout ouer as 5 jaar. Normaalweg is dit moeilik om die omvang van die snoei te definieer op grond van die hoeveelheid gemengde knoppe, omdat die wisselvalligheid van vrugset van variëteit tot variëteit en van gebied tot area te verskillend is.