Hoe u u pad deur Suidoos-Asië kan gaan - Versamelings
Hoe u u pad deur Suidoos-Asië kan gaan
Foto hierbo deur Oldtasty
Ek het nog nooit 'n land gesien nie met 'n meer aggressiewe toeristebedryf as Thailand. U kom van Hua Lumpong-stasie af en maak pad na die suidelike afrit. Dit neem 'n breukdeel van 'n sekonde vir taxi- en tuk-tuk-bestuurders om aan die bopunt van hul longe te skree: 'Hallo meneer! Taxi meneer! Waar jy gaan!? Waar jy gaan?"
As u 'n vreemde gesig het en iets benodig of wil hê, sal iemand probeer om u op een of ander tyd voordeel te trek. Hier is 'n paar wenke om te kry wat u wil hê teen die prys wat u wil hê, nie net in Thailand nie, maar regoor Suidoos-Asië.
Praat Thai of doen jou bes.
Selfs 'n paar woorde in Thai kan 'n lang pad doen. Dit sal uiteraard beter werk as u vlot is en aan die bestuurder kan bewys dat u nie 'n onkundige toeris is nie, maar hou by die syfers as u nog leer.
Onderhandel die prys voordat u vertrek, of selfs in die kajuit klim.
As hulle jou as toeris vaspen, sal u waarskynlik 3 tot 3 keer gevra word as die koers wat aan 'n plaaslike persoon gegee word. So gebruik jy "Hoeveel is dit?" in Thai: Tao arai khrap (of kha, vir vroue)?
Daar is nie iets soos 'n gratis rit nie.
Moet nooit 'n gratis rit vanaf 'n taxi of tuk-tuk aanvaar nie. Dikwels sal bestuurders jou by hul 'vriend' se juweel- of goue winkel aflaai en jou druk om iets te koop. U kan ook eindig op 'n toer deur die stad, wat nie by die gratis tarief ingesluit is nie.
Navigeer na die markte van Beijing
Voordat ek na Thailand gereis het, het ek stadig van Osaka na China getrek. Beijing was net so bekend soos altyd: soveel besoedeling dat u vir enkele minute op die son kan staar, strate vol motors en mense, en nimmereindigende konstruksie.
Toe ek my in die Sanlitun-omgewing bevind, vind ek 'n kledingmark naby die Workers 'Stadium. Sekerlik, ek kon ordentlike, goedkoop rugsakke hier vind - een as 'n vervoer, een vir die oop pad.
Ek het gevind waarna ek gesoek het in die hoek van die kelder, langs 'n verskeidenheid vroue se "handelsnaam" -skoene. Wat gevolg het, was ...
Dit het vir my gelyk asof ek net deurgeblaai het terwyl ek na my horlosie gekyk het en die indruk geskep het dat ek iets beter moes doen as om goedkoop rugsakke te koop. Eintlik verklein ek my keuse. Dit het die winkelier nie verhinder om haar beste verkoopprys vir buitelanders te gee nie:
'Kyk meneer, wil jy 'n rugsak hê? Kyk na die kwaliteit hier! Voel die materiaal! Hierdie een van Hong Kong, nie vals nie, goed vir jou! Kyk meneer! "
Laat hulle nie presies weet wat u wil hê nie.
Begin vra oor 'n ander item waarin u absoluut nie belang het nie, en skakel dan oor na die een wat u wil koop. Dit is 'n speletjie, sien jy.
Luister na die openingsprys en kontrasteer dit.
Die openingsprys is meer as tien keer die vervaardigingskoste. U kan dit vir minder as koste koop, aangesien die handelaars net een onkundige buitelander benodig om teen 'n opgeblase prys te koop.
Reageer met u eerste aanbod. Noem 'n prys belaglik laer as wat gevra is. Stel 50 voor as hulle RNB vra.
Natuurlik gaan hulle 'n poging aanwend om jou terug te bring, heel waarskynlik deur jou arm saggies te gryp en te wys: 'ok, miskien kan ek 'n vriend maak; jy is baie slim, jy moet in China woon. "
Hulle sal waarskynlik teenstaan ​​met iets soos wat hulle gesê het dat hul minimum koste vir die artikel ... 1200 of so is.
Noem 'n prys wat effens hoër is as wat u voorheen gevra het ... 55 RMB. "Maak jy 'n grap? Nie genoeg!"
Loop weer weg. Verbasend genoeg het die prys wat tot 'n minimum minimum verklaar is, gedaal ... 800.
Moenie nou stop nie.
Hou reg om die prys in klein, klein stappe te verhoog ... 60 RMB.
Hou aan om hierdeur te werk totdat u op ongeveer 100-200 RMB beland, wat redelik is as die beginprys van 2000 is. Loop soveel keer as wat u nodig het, en moenie waak nie - ondanks alles wat hulle u vertel of probeer om u te skuldig. om te betaal, weet hulle presies hoeveel dit kos en hoeveel wins hulle sal verdien as hulle net die een koper kan kry wat nie deur die moeilikheid wil gaan nie.
Oor die algemeen, of u deur bogenoemde lande gaan of tyd in Kambodja, Laos of Viëtnam deurgebring het, dieselfde advies geld vir die feit dat u nie in die buiteland gaan rommel word nie: moenie kontant flits nie. Probeer soveel as moontlik van die plaaslike taal praat.
En as 'n idee soos 'n reisiger, moenie probeer om vriende te maak nie ...
Ek sê nie dat jy nie 'n potensiële vriend in die Thaise toerismebedryf sou kon ontmoet nie, maar daar sal altyd die knaende vraag wees: is dit ek wat hy wil hê, die internasionalisering wat ek na sy winkel bring, of my beursie?
Ongelukkig is dit gewoonlik laasgenoemde.
Onthou dat die afhandeling meer van 'n opvoering is as enigiets anders; jy speel die rol van die arme hippie-rugsakreisiger terwyl die winkeleienaar die rol speel van die handelaar met 'n slegte moet-geld-om-te-voer-my-sewe-kind.
Maar as reisigers moet ons onthou dat dit die waarheid kan wees. Druk nie onnodig op diegene wat 'n ekstra dollar vir 'n T-hemp vra nie, of twak as 'n taxi die prys met 30 sent styg.
Weet wanneer om weg te loop en hoe om u rol te speel: as u 'n $ 300 dollar-paar Oakleys aanpak en stry oor die prys van 'n 20 draakbeeldjie van 'n RMB, gaan u net 'n gek maak van uself en elke vagabond wat hierna volg. jou wakker.
Aan die ander kant moet jy egter nie die opgeblase vraprys sonder soveel protesoptrede inhaal nie, want jy is haastig of nie lus vir 'n goeie outydse onderhandeling nie; As u handelaars glo dat hulle met sulke aanbiedings kan wegkom, sal dit net pryse verhoog en dit kan selfs meer inflasie veroorsaak.