God se Ewigdurende Genade - Voelgoed
Tuis Voelgoed Blogs God se Ewigdurende Genade
God se Ewigdurende Genade
Dis die einde van die eerste skoolweek en almal is moeg. Almal is knorrig. Ek het een van daardie middae gehad waar my geduld met my kinders op was en ek net genoeg gehad het.
Genoeg gevra om op te hou baklei, om hulle speelgoed op te tel, en om hulle skoene te soek. Genoeg van slim bekkies, dowe ore en ongehoorsaamheid. Om die een of ander rede, toe ek myself daardie dag half blaffend / half pleitend hoor sê: "Hoeveel keer het ek al vir julle gesê," het dit my nederig gemaak.
Dit het my herinner aan my eie tekortkominge, meer as wat dit my herinner het aan my kinders se mislukkings. Ek moet vir God soos dieselfde moeilike kind lyk. Daar is tye wanneer ek net koppig is en kies om Hom te ignoreer. Tye wanneer ek net te vasgevang is deur my eie wêreldse 'besig-wees'. Tye wanneer ek ook klaend en herhalend is, selfs tydens gebed. Hy beskou my as 'n kind – nie net omdat ek sy kind is nie, maar omdat ek dikwels soos 'n kind optree in my geestelike onvolwassenheid.
Die verskil? Ek verloor uiteindelik my geduld en my humeur, maar God se genade is ewig. As geliefde kinders deur Jesus Christus, raak God se geduld met ons nooit uitgeput nie. Hy gee nie moed op nie. Hy laat nie los nie.
En ons het altyd die keuse om tot berou te kom. Berou is in 'n mate soos liefde. Dit is nie net 'n woord nie; dit is 'n aksie. Jy kan berou hê sonder om die woord te sê – met 'n saggemaakte hart wat werklik probeer om God se wil te soek, bewustelik en eerlik oor ons aardse perke. Aan die anderkant, om slegs die woord te sê is nutteloos as daar nie 'n onderliggende hartsverandering is nie. Vandag se verse (Jona 3:7-8) in die boek Jona handel oor wanneer mens van God se wil afwyk, uiteindelik berou toon en dan God se genade – beide in die persoonlike lewe van Jona en in die mense van die stad Ninevé.
Ons sal voortdurend worstel met ons vlees en ons menslikheid aan hierdie kant van die Hemel. Te dikwels probeer ons om voor te gee dat ons verhewe is bo sulke gebreke.
Die groot Christelike prediker en skrywer Charles Spurgeon het baie van die maniere waarop ons probeer om ons sondes te bedek gelys – seremonies, verskonings, regverdigings, geheimhouding, leuens, trane, tyd, ontduiking van ons verantwoordelikhede. Al hierdie pogings is natuurlik tevergeefs omdat ons nie van God kan wegkruip nie.
As Christene is ons 'n volk wat anders is. Ons sal nooit perfek wees nie, maar God sal ons nie laat los nie. God se barmhartigheid en genade is ewigdurend, so kom ons leef met berouvolle harte vir die wêreld wat ons dophou.
Vorige artikelDie punt is: nie meer bang nie
Volgende artikelEk wou só graag…
Mamma moet nie vir haar 'n pop koop…
Blogger - Diana Robertson - Februarie 13, 2018
"Kom ons gee ons dogtertjies meer opsies en spoor hul aan om groter te droom, verder te bereik en meer krities te dink..."