Bang het ‘n manier om so in jou te kom bly dat jy nie eens meer weet dat hy daar bly nie. Dis net so nou en dan wanneer hy uitkom, wat jy bewus word.
Die bang en die monster het die meeste van die tyd kragte gemeet. Al wanneer daardie stemme stil geword het, was as ek slaap. Soete slaap.
“Man, ek sê net die ander dag vir my seuns dat ek so trots is op hulle voorkoms. Altyd deur ‘n ring trek”
En net daar, met die woorde TWEEDEHANDS kom gryp die monster my vas. Die res van die twee vroue se gesprek het my nie getraak nie. Ek weet van hulle kinders wat so mooi gelyk het by die aanneming van die kerk, en ek worry min.