In 1962 was die bedreiging vir die nuutgestigte Republiek nog uiters gering. Suid-Afrika se uittrede uit die Statebond het egter 'n groter mate van selfstandigheid ten opsigte van sy verdedigingsbehoeftes ge'i'mpliseer. Terselfdertyd moes hy sy sekerheidsituasie heroorweeg teen die agtergrond van die chaos, verwoesting en onstabiliteit wat in sommige van die nuwe onafhanklike Afrikastate gewoed het.
In die Verenigde Nasies het 'n aantal lidlande deelge-neem aan 'n veldtog wat die isolasie en omverwerping van die Suid-Afrikaanse regering ten doel gestel het. Vanaf 1960 het verskeie lande boikotte teen Suid-Afrika ingestel terwyl internasionale sanksies verder aangehelp is deur die aksies van anti-Suid-Afrikaanse organisasies.
Sanksies en disinvesteringsveldtogte is nou aan die orde van die dag. Die Republiek se verdedigingsverdrae met die Westerse moondhede is eensydig be'e'indig, terwyl 'n verpligte wapenverbod teen die Republiek nou reeds meer as 'n dekade in swang is.
Die SAW se militere slaankrag is 'n bevestiging van die RSA se posisie as 'n ekonomiese streeksmoondheid wat met sy buurstate op 'n vreedsame wyse wil saamwerk vir sinvolle ontwikkeling.