Franchise-konflik: die gety van antipope in die nasleep van die oostelike skeuring - Artikels - 2021
Franchise-konflik: die gety van antipope in die nasleep van die oostelike skeuring
Deur Kristina Terkun
Referaat gelewer tydens die derde jaarlikse konferensie oor godsdiens, ekonomie en kultuur (2004)
Inleiding: Dit is 'n referaat oor die ekonomie van godsdiens. Die model van die franchise-organisasie word toegepas op die vroeë Christelike en Rooms-Katolieke kerke. Die belangrikheid van hierdie navorsing is dat dit aantoon hoe die toepassing van 'n eenvoudige ekonomiese model, die franchise-teorie in hierdie geval, nuwe perspektiewe op historiese gebeure kan gee.
Ons voer aan dat die gebruik van franchise-teorie as 'n oorkoepelende model vir die groei en ontwikkeling van die Christendom 'n baie duideliker begrip gee van 'n aantal kwessies wat ekonome, historici en sosiale wetenskaplikes al lank bekommer. Franchise-teorie is in staat om die ontvangde wysheid van historici oor die verspreiding van die Christendom in Wes-Europa in te sluit. Dit rasionaliseer die bestaan ​​van staatsgodsdienste en die aantoonbare monopoliekrag van die Middeleeuse Rooms-Katolieke Kerk. Ten slotte word die historiese verslag van konflikte binne die Christendom en die Roomse Kerk, waaronder die Oostelike Skisma, die Groot Pouslike Skisma en die Protestantse Hervorming, verduidelik.
Hierdie artikel voer aan dat die Rooms-Katolieke Kerk ontstaan ​​het uit 'n vennootskap tussen sekulêre leiers en die Romeinse See in die nasleep van die val van die Romeinse Ryk. Die Roomse Kerk was die konsultant van 'n handelsnaam godsdiensgoed. Die sekulêre heersers was franchisehouers wat die produksie van die goeie beheer het. Die sekulêre heersers het dit in hul belang gevind om die aanbod van godsdiens te monopoliseer terwyl hulle as agente vir 'n konsessiegewer van 'n handelsmerkproduk opgetree het. Dat hulle albei hierdie dinge gedoen het, is verstaanbaar in 'n historiese konteks. Dit stel ook die toneel vir voorspelbare kontraktuele konflik tussen die franchisehouers en die franchisegewer. Die lewenssiklus van die franchise-kontrak karteer 'n groot deel van die geskiedenis van die Roomse Kerk.
Hierdie referaat ondersoek die gebeure rondom die skeuring tussen die Oosterse en Westerse Christelike kerke wat in 1054 plaasgevind het, en verduidelik die gebeure in terme van opportunistiese gedrag van die pousdom. Dit is duidelik dat die Oostelike Skisma 'n breuk deur Rome met die Oostelike deel van die Christelike Kerk verteenwoordig, maar ons beweer dat die impuls vir hierdie skeuring 'n begeerte van die Romeinse See was om die franchise-ooreenkomste met sy franchisehouers te herrangskik.
Alhoewel die empiriese fokus van hierdie artikel die Oosterse skeuring is, dink ons ​​dat 'n franchise-interpretasie van die kerk al drie die groot skeuringe organiseer: die Oostelike skeuring, die Groot Pouslike skeuring en die Protestantse Hervorming. Sosiale wetenskaplikes het dit gewoonlik as drie onafhanklike gebeure beskou. Ons benadering verklaar al drie die gebeure in terme van aansporing van aansporings, waarvan die franchise-organisasie die balans is.
Die vraestel word op die volgende manier georganiseer. Die volgende afdeling gee 'n uiteensetting van ons model en bring dit in verband met die literatuur. In die derde afdeling ontwikkel ons die model in sy historiese konteks. Hierna bied ons enkele kwantitatiewe maatstawwe aan ter ondersteuning van ons model, aangesien dit van toepassing is op die Oostelike Skisma en die nasleep daarvan. Ten slotte gee ons 'n opsomming van die artikel en lewer 'n paar slotopmerkings oor die toepassing daarvan op die latere geskiedenis van die Roomse Kerk.
Kyk die video: Why Did Pope Francis Refuse Kissing of His Ring? Dr Marshall #233 (Junie 2021).
Copyright 2021 \ Waar begin die middeleeue \ Franchise-konflik: die gety van antipope in die nasleep van die oostelike skeuring