Die blokkade van Parys in 1649 - Verskeie
Titel: Die aksies van die Grand Condé, Blokkade van Parys 1649
Skrywer: DIE VERHAAL Verlosser (1659 - 1694)
Skeppingsdatum : 1687 -
Datum getoon: 1649
Afmetings: Hoogte 180 cm - Breedte 308 cm
Tegniek en ander aanduidings: Sekondêre tonele: Combat of Vitry, aanval van Charenton en geveg van Brie-Comte-Robert
Stooring plek: Condé museum (Chantilly) webwerf
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Domaine de Chantilly) / René-Gabriel Ojéda
Prentverwysing: 06-512415 / PE360
Die aksies van die Grand Condé, Blokkade van Parys 1649
Die skilder van die burgeroorlog teen 'n agtergrond van Condean se militêre glorie
Aan die einde van sy lewe het Louis II de Bourbon, prins van Condé en die eerste vors van die bloed, 'n galery in die Château de Chantilly laat inrig, waarin hy wou hê dat die onvergeetlike optrede van sy glorieryke militêre loopbaan verteenwoordig moes word. Sy dood in 1686 onderbreek nie die projek om sy militêre genie op te stel wat deur sy seun Henri-Jules opgeneem en voltooi is nie. Die skrywer van die skilderye, Sauveur Le Conte, is 'n voormalige leerling en toe medewerker van Van der Meulen aan die Manufacture royale des Gobelins. Uiteindelik het Sauveur Le Conte die eerste paneel in 1687-1688 gelewer en tien gemaak teen 'n prys van 1200 pond elk.
Die blokkade van die Parys-paneel is georganiseer volgens dieselfde logika as al die ander: eenheid van aksie (slegs een militêre veldtog per paneel) met 'n groot gebeurtenis wat in 'n groot formaat uitgelig word, oorkom deur 'n luide draperie en sekondêre aksies in perifere medaljes - patrone spesifiseer die name van die tonele wat voorgestel word. Sauveur Le Conte is geïnspireer deur gegraveerde tekeninge om die gevegte van hierdie 'gedenkgalery' (M. Deldicque) voor te stel.
Die toneel van die blokkade van Parys is deel van die moeilike geskiedenis van die Fronde. Vanaf 8 Januarie word die blokkade van die stad onderneem en dit het tot gevolg dat die posisies van die rebelle verstewig word, wat hul toorn vir kardinaal Mazarin voorbehou, slegte voorwerp van alle ontevredenheid. Die groot adellikes was verdeeld, sommige het by die Fronde aangesluit, soos die Prince de Conti en die hertogin van Longueville, broer en suster van die prins van Condé, of die hertog van Beaufort. Lodewyk II van Bourbon, die eerste vors van die bloed, het die leiding geneem oor die koninklike leër wat Parys beleër het. Uiteindelik, op 18 Augustus, het Lodewyk XIV 'n triomfantelike toetrede tot Parys gemaak en blykbaar die volle en volledige versoening van die koning en sy onderdane te verseël.
Die Royal Army bestorm sy hoofstad
Die toeskouer lê oor die linkeroewer van die Seine en kyk na 'n groot deel van die Paryse kom, met die Seine (die kronkeling word voltooi deur sy sytak die Marne) as die hoofkarakter. Parys strek tot in die verte in die middel van die komposisie - ons herken die Notre-Dame-katedraal aan die Ile de la Cité - en die netwerk van heuwels en dorpe daar rondom is duidelik sigbaar. Op die agtergrond, op die konkawe oewer van die kronkeling wat deur die Seine gevorm word, staan ​​Saint-Denis. Aan die voet van die heuwel waarop die ruitery van die Prince de Condé onder die demonstratiewe blik van 'n groep infanteriste ontplooi word, word verskeie dorpe geplunder (die gloed van die vuur is duidelik waarneembaar). Die ryk Paryse platteland is dus die prooi van die gruweldade van die koninklike leër. Op die linkervoorgrond gee 'n vrou iets aan 'n perderuiter, waarskynlik kos om aan die soldate te voorsien, 'n manier om die voorrade wat die koninklike leër (links) geniet, te kontrasteer teen die hongersnood wat die beleërde Parysenaars gely het.
Drie sekondêre aksies flank die hoofverhoog. Aan die regterkant verteenwoordig die 'geveg van Brie Comte Robert', 'n dorp suid-oos van Parys, 'n ruiterklag onder die bevel van 'n rooi geklede offisier. Aan die linkerkant het die "geveg van Vitry" ook 'n ruiterystryd, terwyl artillerie in die sentrum benewens die ruitery ook vereer word in die "aanval van Charenton". 'N Kanonade is effektief gerig op Charenton, wat uitgeken kan word aan sy maalfunksie deur sy windpomp. Die inname van hierdie belangrike dorpie by die samevloeiing van die Marne en die Seine het die koninklike leër in staat gestel om die greep van hongersnood op Parys te verskerp.
Deur hierdie vier tonele toon Sauveur Le Conte dus sekere realiteite van die oorlog in die middel van die 17de eeu.e eeu: gelokaliseerde aanstootgewings gebaseer op beweging wat moontlik is deur ruiterklagte, rol van artillerie, verskroeide aarde-strategie om die teëstander uit te honger, die belangrikheid van die aanbod en kommunikasielyne in die uitvoering van militêre operasies.
Rehabiliteer die Grand Condé
Die paneel is net so interessant vir wat dit sê oor die burgeroorlog wat die koninkryk tydens die Fronde verskeur het, as wat dit nie sê oor die houding van die Prins van Condé nie. Inderdaad, 'n gesogte generaal wat alreeds 'n Spaanse inval in 1643 (Rocroi) en 1648 (Lens) van die monargie gespaar het, het Louis de Bourbon na die beleg van Parys met 'n nuwe kroon van verlosser na vore getree. Sy houding word veeleisender en uitdagender teenoor kardinaal Mazarin: hy maak dit moeilik om te omseil en eis die konstabel se swaard, 'n groot amp sonder houer sedert 1626, maar verkry slegs die bevel van die leër van die Nederland, wat hom strategies van Parys en die koning distansieer ... Uiteindelik, in Januarie 1650, laat Mazarin die prins van Condé arresteer, en laasgenoemde voltooi om laasgenoemde in die kamp van die Fronde des princes te laat kantel en dan na die van Spanje , sedert sy bevryding in Februarie 1651 tot die vrede van die Pireneë in 1659. Van nou af sal die Prins van Condé nie ophou om die kardinaal te beveg nie, in die vermeende naam van 'openbare beswil', volgens 'n gevestigde retoriek wat nie verberg nie dat dit moeilik is om die wapen te neem teen die naaste dienaars van die koning (Mazarin in hierdie geval), selfs teen die koning wat die ouderdom van meerderheid in September 1651. Aan die einde van die Fronde het die prins van Condé die weg gevolg van in die buiteland en stel hom in diens van die koning IV van Spanje, in oorlog met Lodewyk XIV. Die Verdrag van die Pireneë in 1659 het toegelaat dat hy terugkeer na Frankryk en sy gedeeltelike rehabilitasie met sy neef. Ingesit stel hy sy oorwinnende swaard in diens van die koning tydens die oorloë van Devolusie (1667-1668) en Holland (1672 tot 1675, jaar van sy "aftrede"). Die tyd van die "plig van opstand" het verbygegaan, ten bate van die diens en die eer van die koning.
In sy domein Chantilly onderneem die Grand Condé 'n program van terugkeer tot genade en verheffing van sy militêre genie tot sy dood in 1686. Die daaropvolgende besef van die panele deur Sauveur Le Conte, onder bevel van Henri-Jules, seun van die Grand Condé, tussen 1687 en 1694, vind plaas in hierdie perspektief van 'n posteriori-regverdiging wat die moeilik verdedigbare episodes van die opstandige wapenopname uitwis ten gunste van die gebeure wat die lojaliteit van die prins voor 1650 en na 1659 onderstreep. Kuns en mag is ook 'n saak van familie en dinastiese aansien.
Mazarin (kardinaal van)
Katia BEGIN, Die vorste van Condé. Rebelle, hofdienaars en beskermhere in Grand Siècle Frankryk, Champ Vallon, Seyssel, 1999.
Simone BERTIERE, Condé. Die misleide held, Editions de Fallois, Parys, 2011.
Mathieu DELDICQUE (regie), Die Grand Condé. Die mededinger van die Sun King?, Musée Condé / Editions Snoeck, Chantilly / Gand, 2016. Katalogus van die uitstalling wat in die Jeu de Paume van die Domaine de Chantilly gehou is van 4 September 2016 tot 2 Januarie 2017.