Hierdie is sekerlik die belangrikste teksgedeelte vir die idee van die wegraping, en die een waaruit dit oorspronklik afgelei is. (
Wanneer Paulus hierdie woorde aan die Tessalonisense skryf, is sy doel nie om daarmee ŉ nuwe idee oor die Wederkoms aan hulle oor te dra nie (sy ander briewe verkondig immers nie ŉ wegrapingsteorie nie), maar om ŉ vraag te beantwoord wat hulle oor die Wederkoms gehad het.
Paulus troos hulle so: hierdie oorlede gelowiges gaan eerste opgewek word, en daarna gaan hulle saam met dié wat nog lewe, die Here tegemoet om vir altyd by Hom te wees. Hul geliefdes wat reeds dood is, sal dus wel tot die lewe opgewek word (4:14) en sal gevolglik niks agterstaan ten opsigte van dié wat nog lewe met die Wederkoms nie (4:15).
Kyk gerus ook na 1 Korintiërs 15:52 waar hy soortgelyke klem lê daarop dat dit “skielik in ‘n oogwink” sal gebeur. Die "wegruk"-aksie" op sigself is glad nie belangrik vir die punt wat hy wil maak nie. Om dit tot prominensie te verhef, is gevolglik om die teks te forseer om iets te sê wat dit nie bedoel nie.