22 wilde kosse wat u in u stad kan vind - Diverse
22 wilde kosse wat u in u stad kan vind
UITSOEK NA WILD VOEDSEL is 'n oorspronklike vorm van reis. Selfs al is die gebied waar u op soek is net 'n paar blokke van 'n stedelike of voorstedelike park of heuwel, kan die soektog die gevoel kry van iets wat byna pre-taal is, 'n oorblyfsel van 'n vroeër tyd.
Toe ek sewe of agt was, het ek eers oor eetbare plante begin leer. In die drie dekades sedert ek wilde eetbare diere van Colorado na Kalifornië, Mexiko, Sentraal-Amerika en die Noordweste van Patagonië gevind het. Hoe meer ek geleer het, hoe meer het ek besef dat 'n paar dinge opvallend is:
Maak nie saak waar u is nie, maak nie saak hoe oënskynlik "hard" die terrein is nie, daar is altyd 'n soort wilde kos beskikbaar as u die kennis het van waar / waar om te soek.
As u na wilde kos soek, kan u die besonderhede in die landskap sien, ruik, hoor, en bewus wees daarvan - byvoorbeeld rigtings en hellings en skaduwees - wat u anders nie sou opgemerk het nie.
Die volgende word minder bedoel as 'n werklike gids as 'n punt om toegang tot plante te voer en te leer. Ter wille van die eenvoud het ek gefokus op wilde eetbare diere in Noord-Amerika, hoewel baie van hierdie plante in ander wêrelddele aangetref kan word. My belangrikste kriteria was dat voedsel in en om stedelike gebiede gevind kan word. Wees bedag daarop dat u alle plante behoorlik identifiseer (gebruik 'n gids) en neem nie meer as wat u benodig nie. Neem die meeste van alles tyd om net deur die landskap te beweeg terwyl u bymekaarkom.
Weegbome is 'n goeie voorbeeld van hoe kolle "onkruid" dikwels meer ingewikkeld en vol verskillende wilde eetbare dinge is as wat u ooit sou dink. Dit is maklik om te identifiseer in die "onkruidbare" gebiede soos toegegroeide grasperke, versteurde gebiede langs paaie en soms groeiend in die krake van sypaadjies. Die buitenste blare van die gordyn is taai en moet gekook word om nie te bitter te wees nie, maar die binneste lote is sag en kan rou gepluk en geëet word. Foto deur: G Mayfield
Waarskynlik die eenvoudigste van alle eetbare eetgerei, naalde van denne en die meeste naaldbome (soos op hierdie foto van Douglas Fir), bevat vitamien c en kan rou gepluk en gekou word of in 'n tee berei word. Nuwe groei (gewoonlik ligter groen) is sagter en minder bitter. Foto deur: SaxyMan0
'N Onderwyser het my eenkeer gesê dat as u ooit in 'n oorlewingsituasie is en u kattails gevind het, u nooit honger sou gaan nie. Daar is verskillende eetbare dele van die katstert wat ek nog nooit probeer het nie, maar het gehoor dat dit heerlik is, soos om die stuifmeelkoppe uit te skud en as 'n meelvervanger te gebruik. Die een wat ek probeer het, grawe 'n katstert tot by die wortel daarvan (eintlik 'n risoom) en kook dit soos 'n aartappel. Dit is regtig lekker. Foto deur: JMacPherson
Eikels is eetbaar en baie voedsaam, maar hulle benodig voorbereiding (loging) om die tanniensuur wat dit bitter maak, te verwyder. Begin met die kook van die akkerbome 10-15 minute om die dop te versag. Sodra eikels afgekoel het, sny dit in die helfte en verwyder die vleis. Versamel die vleis in 'n pot, bedek met water en kook dan weer vir 10 minute. Gooi die water uit en kook dit weer, en herhaal dan die proses 1-2 keer. U sal gelaat word met soet vleis van akkerbone. Sout na smaak. Foto deur: The Paessels
Nopale of "paddle cactus" is inheems in die grootste deel van Mexiko en die Wes-VSA, maar kan ook op sekere plekke in die ooste aangetref word, en word gewoonlik op mense se werf geplant. Ek het gevind dat baie daarvan natuurlik groei in parke in Boulder, Colorado. Die vrugte van die Nopal word "tuna" of stekelrige peer genoem en is soet en lekker. Miskien moet u 'n paar ruggraatjies afsny voordat u eet. Die "paddle" van die kaktus of Nopal, kan van stekels gestroop word en dan soos 'n groente gekook word. Foto deur: kretyen
Sumac is 'n struikgewas boom met vreemde spiraalvormige, fyn saamgestelde blare en vrugte wat in "drupes" of "bobs" saamgevoeg is wat die einde van elke tak eindig. Let daarop dat daar 'n gifsumac is waarvandaan u wil wegbly, maar dit kan maklik onderskei word met die wit vrugte in plaas van die gewone bloedrooi van die gewone sumac. As die sumacvrug ryp is, kan dit letterlik afgesny word en soos 'n suur lollipop gelek word. Ons het sumac "limonade" voorberei wat heerlik uitgekom het: kook water, voeg die vrugte by, laat staan ​​en afkoel, en giet dan deur kaasdoek. Voeg dan suiker en ys by. Foto deur: Muffet
Junipers is klein naaldbome en struike. Daar is tientalle spesies wat oor die hele wêreld in hul inheemse habitat voorkom, en ook as ornamentele oorgeplant / gebruik. Hul naalde wissel van sag tot skerp en stekelig. Bessies ryp van groen na groenerig, en uiteindelik word hulle 'n diepblou kleur (dikwels met die vel effens gekreukeld) as hulle ryp is. Ryp uiebessies kan meer as 'n regte kos as 'n werklike voedsel gekou word, en dit saad uit. Hul mediese eienskappe word nog deur wetenskap bestudeer in verband met die behandeling van diabetes. Phoro by Agesoss
Swart okkerneute (Juglans nigra) is een van verskeie bome wat die moer produseer, inheems aan die ooste van die VSA, en wat algemeen as sierbome in ander wêrelddele geplant word. Die bome het 'n swarterige, gevlegde bas en lang pragtige blare met 15-23 vlekke. Die vrugte word van groen (soos op die foto hierbo) na goudgeel soos hulle in die herfs verouder. Die dik skil om die skulpe moet verwyder word (dra handskoene om te voorkom dat u hande vlek) en berg dan die neute (in hul skulpe, buite die son) vir ten minste twee weke. As die skulpe skerp breek met 'n hamer of neutekraker, is hulle gereed om te gaan en moet dit heerlik wees. Foto deur: Gadget Guru
Daar is dosyne spesies van die genus Mentha groei oor die hele wêreld. Identifisering van kruisement is 'n goeie inleiding tot die leer van plantstrukture, aangesien alle kruisemente 'n baie herkenbare vierkantige (in teenstelling met ronde) stingels het en blare in teenoorgestelde pare is. Tel die blare en nuwer groeistingels uit en voeg direk by kookwater vir 'n wonderlike tee. Foto deur: The Happy Campers
Wilde ui is maklik om te identifiseer volgens reuk en sy hol, blaarlose, afgeronde stingels (net soos grasuie of klein weergawes van "groen ui"). Soek hulle in vakante lande of in baie gras of op enige grasagtige plek. Foto deur: G Mayfield
Persimmon bome is inheems in baie gebiede in die ooste van die VSA, met ander spesies wat in Asië en ander wêrelddele groei. Hulle word soms ook as sierplante in parke geplant. Ek het hier persimmons bygevoeg om aan te toon dat nie alle wilde eetbare dinge vies of smaakloos is nie. As dit ryp is (kyk na vrugte wat diepbruin oranje is met 'n skerp soet aroma), is persimmons van die soetste, lekkerste vrugte. Foto deur: miheco
Hout sorrel word soms verkeerd verstaan ​​as klawer. Albei plante het blaadjies in stelle van drie (behalwe vir die af en toe klapper), maar houtblaartjies is hartvormig in plaas van afgerond. Seerblare is eetbaar, het 'n aangename tert smaak en bevat vitamien c. Eet in matigheid. Foto deur: La. Catholique
Paardebloemies word oral aangetref. Blomme en blare is eetbaar. Voeg direk by slaaie. Foto deur: ugod
Swartkersie (Prunus serotina) is inheems in die ooste van die VSA en groot dele van die weste van Mexiko, en word soms as 'n sierboom in ander gebiede geplant. Die kersies is klein, en soms bitter, maar kan ook baie soet wees, afhangende van die boom. Soek voëls wat hulle eet. Foto deur: wikimedia
Fireweed is 'n pragtige, blomagtige pers blom wat inheems is en algemeen voorkom in gematigde gebiede in Noord-Amerika. Ek het vroeër groot plekkies daarvan in die Rockies gevind, veral in gebiede wat herstel het van die onlangse bosbrande. Die blomkapsules is heerlik, veral die kleintjies wat nog nie oop is nie (gevind in die boonste dele van die blom hier), met 'n delikate heuningagtige smaak. Die jong lote is ook eetbaar. Die blom wat hier uitgebeeld word, groei naby die hawe in Homer, Alaska. Foto deur: izik
Die klassieke wilde eetbare dwarsdeur die hele Suidoos-, Noord-Noord-Stille Oseaan en baie ander streke regoor die wêreld. Foto deur: muffet
Pawpaw is inheems aan die oostelike VSA, en hoewel hulle 'n klein, struikagtige boom vorm, produseer hulle die grootste eetbare vrugte (piesanggrootte) inheems aan Noord-Amerika. Ek het hulle in Georgië en Florida gevind, laasgenoemde in 'n staatspark in Sarasota. 'N Deel van die vreugde om wilde kos te proe, is dat u gereeld geure probeer wat u nog nooit tevore gehad het nie. Pawpaw het 'n smaak soos piesang, ietwat soos mango, maar steeds sy eie unieke smaak. Foto deur: Marion Doss
Bosbessies is nie die maklikste wilde kos om te vind nie, maar hulle is daar buite. Daar is veenbessies wat op die bergtoppe in Maine opgroei. Hierdie afbeeldings groei langs die pad in Sutton NH. Foto deur: Ralph Man
Salmonberry is inheems aan die Noordweste van die Stille Oseaan. As plant is dit byna identies aan swartbessies, behalwe vir die mooi goudgeel bessies. My dogter en ek het dit by die handjievol in Ravenna Park in Seattle gepluk. Foto deur: Genista
Wilde druif (Muscadine)
Muscadine of wilde druif is inheems aan die suidooste van die VSA, en kom baie voor in woud langs paaie, versteurde gebiede en groei selfs in klein kolle hout tussen of agter huise. Muscadine leer 'n goeie les in wild teenoor gedomestiseerde kos: alhoewel dit soet is as dit ryp is, is dit taai vel en talle sade maak dit minder 'vriendelik' om te eet as die druiwe wat u in 'n kruidenierswinkel koop. Foto deur: Southern Food Alliance
Ek het oral waar ek was, venkel gevind. Dit is onmiddellik ondeurdringbaar deur sy vlesige stingels en blomme met 'n 'Queen Anne's Lace', slegs geelkleurig. Neem 'n vinnige knippie van die lote en ruik: ruik dit onmiddellik soos lakris? As dit so is, is dit vinkel. Die lote kan rou gekou word, en die sade kan versamel word en as 'n speserye / kruisement gebruik word. Foto deur: Amanda Slater
Saam met vinkel is klawer die enigste plant hier wat nie in Amerika voorkom nie. Dit is deur die setlaars uit die Ou Wêreld gebring. Dit is egter handig om te weet, want dit groei oral. Alle dele van die klawer - blomme, stingels, sade en blare - is eetbaar. Soos by die meeste setperke, is die jongste blare die sagste en smaaklikste. Foto deur: Alexxx 1979