'n Paar Skotte wat Boervroue se kos in die Anglo-Boereoorlog verorber het, is lelik verwens, min wetende dat dié Britte vir hulle 'n aangename verrassing agtergelaat het. Mev. Bokkie van Rooyen vertel:
Die vroeë oggend geluide van die voëls in die hoë bome, die gekraai van 'n enkele hoenderhaan en 'n blaffende hond, was soos dié van elke ander dag op die plaas Nuwejaarspruit, Ladybrand, naby Maseru, Basoetoeland. Moeder Catharina staan op die stoep en tuur die verte in na die pragtige blou berge oorkant die Caledonrivier.
Agter die huis is 'n berg, waar reeds geruime tyd 'n Skotse kommando op die kruin gevestig is. Hulle het die vroue nie na die konsentrasiekamp gestuur nie, omdat hulle alles wat op die plaas gebeur, kon waarneem. Hulle het ook geweet dat die burgers dit nie sou waag om met die vroue op die plaas kontak te maak nie, omdat hulle gesien sou word.
Op dié besondere dag het alles dus normaalweg verloop. Daar was niks besonders vir middagete nie, maar Judie het besluit dat sy tóg iets lekkers gaan probeer berei. Sy maal toe mielies baie fyn, meng dit met water en rol dit in plat balletjies. Sy besluit om te probeer om bietjie smaak daaraan te gee deur 'n bietjie suiker bo-op elke balletjie te strooi voordat sy die pan in die oond steek.
Nadat alles gereed is, slaan sy met die yster teen die ploegskaar wat op die stoep hang om vir Nellie en die kinders te laat weet dat dit etenstyd is.
Verskrik staan die vier vroue in die kombuis langs mekaar, met rokke wyd uitgehou en die kinders almal agter hulle.
Met vrees en bewing hoor hulle hoe elke vertrek in die huis deurgesoek word. Ná 'n ruk het dit stil geword en kon hulle die perde hoor weggalop.
Almal stap toe eetkamer toe om te gaan eet. Maar al wat hulle op die netjiese gedekte tafel kry, was die leë pannetjie, waarin die heerlike mielierolletjies was.
Later kry hulle op die tafel, by die leë pannetjie, 'n paar goue pondstukke wat deur die Skotte daar gelaat is.