Oorkom Eensaamheid - Joy! Digital
-deur Tobie v d Westhuizen
Volgens statistieke is daar ‘n groter persentasie mense vandag wat eensaam en alleen is as ooit tevore. Die redes hiervoor is legio: die egskeidingsyfer is hoër as ooit. Gesinne trek meer rond. Meer mense werk van die huis af. Tegnologie lei tot kuberruimte-verhoudings wat opper-vlakkig en intimiteitloos is. Mure word hoër vanweë misdaad.
Het die Bybel iets te sê oor eensaamheid? Is Christene aangewese op sekulêre en humanistiese literatuur om iets aan hierdie epidemie van ons tyd te doen?
Die Teenwoordigheid van God
Die Bybel se oplossing vir die krisis van eensaamheid kan gevind word in die Matteus-Evangelie se eerste verwysing na Jesus Christus: “…hulle sal Hom Emmánuel noem, dit is, as dit vertaal word: God met ons.” Matt. 1:23. In die laaste vers van Matteus herhaal Jesus self die stelling: “En kyk, Ek is met jul-le al die dae tot aan die voleinding van die wêreld.” Matt. 28:20. Die vertrekpunt en slotsom van die Matteus-Evangelie is dus presies dieselfde: God is by ons. Dit was Jesus Christus se boodskap en eie belewenis. Let op Sy woorde aan die dissipels: “Kyk, die uur kom en het nou gekom dat julle…My alleen sal laat; tog is Ek nie alleen nie, omdat die Vader met My is.” Joh 16:32.
God se teenwoordigheid in die gelowige se lewe is nie net ‘n teologiese waarheid nie, maar ‘n lewende realiteit. In sy boekie ‘Sermons in Solitary Confinement’ vertel die Russiese predikant en martelaar Richard Würmbrand hoe hy vir jare gevange gehou is in algehele afsondering, maar versterk en deurgedra is deur ‘n bewustheid van God se teenwoordigheid. Talle gelowiges het deur die eeue getuig van soortgelyke ervarings. Brother Lawrence, die beskeie monnik en kloosterkok, het honderde jare gelede geskryf: “I began to live as if there were no one save God and me in the world.” Sy boekie ‘Practicing the Presence’ of God word beskou as een van die invloedrykste Christelike boeke ooit.
‘n Nabye en intieme verhouding met God en die gemeenskapsbelewenis wat daarmee gepaard gaan, is ‘n belofte vir elke gelowige. So getuig weduwees dikwels hoe God die leemte van ‘n afgestorwe lewensmaat tot so ‘n mate gevul het dat hulle geen behoefte aan ‘n nuwe verhouding het nie.
Gemeenskap met Jesus Christus beteken ook gemeenskap met Sy liggaam. In Markus lees ons: “Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand wat huis of broers of susters of vader of moeder of vrou of kinders of grond ter wille van My en van die Evangelie verlaat het nie, of hy ontvang nou in hierdie tyd honderd maal soveel: huise en broers en susters en moeders en kinders…” Mark 10:29-30.
Paulus verwys na mede-gelowiges as “huisgenote van die geloof” (Gal. 6:10). Die kerk is dus ‘n familie en behoort so beleef te word. Dit is God se plan en voorskrif. Die Bybel ken nie iets soos ‘n koue, kliniese gemeente waar mense Sondagoggende in mekaar se agterkoppe vaskyk, na ‘n preek luister en dan so gou moontlik by die huis kom nie. Die gemeente is soos ‘n huis. Ons het inderdaad meer ‘in gemeen’ met mede-gelowiges as met ongelowige gesinslede.
Hierdie belofte kom egter met ‘n voorwaarde. Daar moet eers ‘verlaat’ word voordat daar ‘ontvang’ kan word. Christene kla dikwels dat hulle eensaam is en regverdig dan verhoudings met ongelowiges as gevolg daarvan. Sodoende verhinder hulle God se voorsiening in hulle lewens. Soos die Israeliete eers uit Egipte moes kom voordat hulle die beloofde land kon ingaan, vereis God dat ons gemeenskap met die wêreld verbreek word voordat ons geseën kan word met nuwe geloofsverhoudings.
‘n Lewensmaat wat van God af kom
Hierdie beginsel geld ook vir romantiese verhoudings. Ons lees in Genesis 2: “Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom ‘n hulp maak wat by hom pas.” Hierdie woorde is nie minder waar in die tyd waarin ons leef nie. Die mens het steeds behoefte aan ‘n lewensmaat en God is steeds die Een wat in hierdie behoefte kan voorsien.
Soos met alle vorme van God se voorsiening, is daar ‘n paar voorwaardes. Die drie ‘G’s’ is hier van toepassing: Gebed, Geloof en Geduld. Om oorhaastig te wees en self hierdie behoefte te vervul deur betrokke te raak in ‘n verhouding met iemand wat nie gelowig is nie, is om gebedsverho­ring aktief teë te werk.
‘n Paar Praktiese Wenke
Dit is nie God se wil dat een van sy kinders eensaamheid beleef nie. Ons hoef dit dus nie te beveg soos wat die wêreld dit doen nie. Ons kan hom vertrou vir volmaakte oorwinning oor die donker depressie wat deur eensaamheid en alleenheid veroorsaak word. Vra jouself die volgende en kyk gerus na die volgende boeke:
Beoefen ek God se teenwoordigheid in my lewe? Beleef ek Hom op ‘n daaglikse wyse?
Practicing His Presence – Brother Lawrence en Frank Laubach
Sermons in Solitary Confinement –
Experiencing God – Henry Blackaby (Beskikbaar as ‘n kursus)
Is ek ingeskakel by ‘n Nuwe Testamentiese gemeente waar die Woord, gebed en onderlinge liefde sentraal is? Kruip ek weg of neem ek aktief deel in die lewe van die liggaam?
The Body of Christ: A Reality, Watchman Nee
Vertrou ek God vir ‘n lewensmaat of is ek betrokke in ‘n verhouding wat Hom nie verheerlik nie?