Beeld briewekolom: 20 Desember 2011 | Pro Regno
Posted by: proregno | December 20, 2011
Beeld briewekolom: 20 Desember 2011
Hier is 'n brief wat ek aan die Beeld gestuur het:
Christina Landman, in haar artikel in die Beeld (2011-12-19) oor die boek, 'Hier staan ek …' bely haar god as die een wat spreek "… in die stilte, eerder as in die Bybel. God is in ander godsdienste én in 'n druppel water".
Sy erken darem dat haar god nie 'n nuwe god is nie, maar een wat deur die eeue van die mensdom 'raakgesien (is) in die waterdruppel op die blaar'. Die geleerde woord daarvoor is panenteïsme, d.w.s. alles is in God ('n vorm van panteïsme, wat leer alles is God), teenoor die Bybelse teïsme wat leer God is ewig onafhanlik van sy skepping wat Hy uit niks geskape het, en is deur sy Gees orals in die ganse skepping teenwoordig, maar is nie 'in' alles nie.
Sien die filosoof en teoloog, John W. Cooper se grondige studie, 'Panentheism: The Other God of the Philosophers' (2006), hoe van Plato, deur na Spinoza, Schleiermacher, Hegel, de Chardin tot die 'proses teologie' van Whitehead, en dan Tillich, Kung, Moltmann, Pannenberg en andere, dat die god van panenteïsme so oud soos die berge self is. So Landman en die skrywers van die boek bring werklik niks nuuts in Afrikaans nie, bloot ou heidense gode in nuwe baadjies. Cooper wys ook op die sterk invloed van panenteïsme op die bevrydings- en feministiese teologie, waarvan Landman natuurlik 'n sterk voorstaander is.
Dit is nogal heel ironies dat Landman haar artikel afsluit met die woorde, "Maar uiteindelik moet ons só oor God kan praat dat almal wat ons op pad ontmoet, kan saamloop. En saampraat". Tog, in haar artikel verwerp sy met spot en venyn die stem van die " 'God-is-onuitspreeklik'-taal van die predikante en die 'Liewe Jesus'-taal van die oorstelptes". Dus, almal is welkom om saam te praat oor God … behalwe hulle wat bv. glo in die ewige Drie-enige God wat orals liefdevol teenwoordig is in sy skepping deur sy Gees, van wie die skepping getuig Hy bestaan en geen mens kan dit ontken nie, maar alleen onfeilbaar gesaghebbend gespreek het in die Bybel. Sodoende verwerp Landman op 'n dogmatiese wyse die God wat aan ons die skepping, sondeval van Adam en Eva, die verlossing in Christus, en die wederkoms en ewige lewe saam met Hom in die Bybel openbaar, soos saamgevat in die Apostoliese Geloofsbelydenis.
Maar, Landman kan nie die ware God se stem deur die Bybel stilmaak nie, sy Woord spreek nog altyd en sal altyd spreek (1 Pe.1:25). Daarteenoor leer die Bybel dat almal wat vir hul fisiese of geestelik afgode maak of uitdink, soos hul gode sal word, naamlik blind en doof (Ps.115:8). Daarom dat Landman en andere die Skepper se stem in die Bybel verruil vir die 'stem van die natuurgode en skepsele', soos Paulus reeds daarvan skryf in Rom.1:18-25. Daarom dat die 'vyf predikante' naamloos geword het, impotent, identiteitsloos soos hul god wat nie self kan spreek nie, want hy is nou vasgevang in alles, in die skepsele, dan is hy later nie uniek nie en kan nêrens meer gevind word om te weet wat sy wil is nie. Soveel mense soveel gode soveel chaos.
Daarom dat hierdie 'vyf naamlose predikante' hulle nou skaam vir die Evangelie van Christus (contra Rom.1:16) en nie meer soos Paulus en elke ware Woordverkondiger en gelowige, Hom as die Gekruisigde en Opgestane Here openlik kan verkondig nie, want hul vrees nie meer die ware God en sy Seun nie, maar hul nuwe gode, die panenteïstiese god in die natuur, hy (of sy?) wat nou 'in almal' is, met die hoofgod, die Mens self.