Die skep van 'n heelal: die geheime van die vyf elemente
Geskryf deur David Simon, MD
"Elke ding wat ons sien, verberg iets anders wat ons wil sien."
"Die wêreld beweeg te vinnig," het die suksesvolle middeljarige aandelemakelaar beklaag. Hy het hard gewerk om sy senior status en sy boonste verdiepingskantoor te bereik, maar het nou gekla: "Ek voel net nie ek kan tred hou met al die veranderinge wat plaasvind nie."
Hy het sukkel om te slaap en het byna daagliks 'n migrainehoofpyn. Alhoewel hulle gedurende die week irriterend geword het, het hulle Saterdagoggend byna ontploffings geword wat hom vereis het om 'n goeie deel van elke naweek in die bed te bly. Hy het gedeeltelike verligting gekry deur koffie te drink - elke dag byna ses koppies. Alhoewel sy huis betaal is, het sy pensioen ten volle befonds en sy kinders se kollege fondse goed gevul. Hy het nie meer as vier jaar 'n regte vakansie gehad nie.
Vanuit 'n Westerse perspektief was hierdie man hoofsaaklik aan kafeïen-onttrekking, wat vererger is deur sy onreëlmatige slaapwakkerpatroon. Vanuit die ayurvediese oogpunt is hierdie arm man se lewe geregeer deur beweging sonder ritme. Die lugelement (Vayu) het oormatig geword en was hom weg. Hy moes terug kom op die aarde (Prithivi), en herhaal sy stabiliteit, stabiliteit en balans wat nog altyd sy karakter was. Hy moes onthou waar hy werklik van was en terugkeer na sy ware aard.
Hoe die wêreld begin het ...
In elke kultuur deur die geskiedenis het mense gespekuleer hoe die wêreld begin het, en oor die beginsels wat voortgaan om dit te struktureer en te bestuur. Ons fundamentele menslike belangstelling in die begin is nie net van 'n metafisiese aard nie. Daar was nog altyd 'n gevoel dat ons, deur te dink oor hoe dinge begin het, die magte wat nog in die werk van die wêreld is, steeds kan verstaan.
In die antieke wêreld was hierdie kosmiese spekulasies oor die algemeen nogal digter en metafories. 'N Chinese skeppingsmite beskryf byvoorbeeld die heelal as gevolg van 'n reusagtige hoender se eier, terwyl 'n Noorse mite verwys na 'n oer-koei wat uit 'n blok ys kom. Albei hierdie stories impliseer dat diere voertuie is waardeur oppermagtige magte hulself uitdruk, en hierdie verering van diere manifesteer hulself elders in kuns, godsdiens en selfs in vroeë medisyne. Die Joods-Christelike tradisie beskryf die begin van die heelal in meer abstrakte terme, met die ontstemmende stem van God wat beveel: "Laat daar lig wees."
Antropoloë bespreek die mate waartoe die volke van die verlede gedink het dat hul mites letterlik die skeppingsproses beskryf het. In die geval van die Skandinawiese volkere en hul verhaal van die "yskoei", is dit duidelik dat die mite van hoofsaaklik simboliese betekenis was en dat dit belangrik was in die sielkundige en miskien onderbewuste konnotasies wat deur die vertelling opgewek word, eerder as as 'n uitbeelding hoe die heelal werklik begin het. Maar nou, aan die einde van die twintigste eeu, is daar geen twyfel dat kosmoloë glo die huidige wetenskaplike model van die skepping is bedoel om te beskryf "wat regtig gebeur het."
Die Groot Bang
Volgens die sogenaamde Big Bang-teorie het die heelal begin toe 'n entiteit van onbegryplike digtheid ontplof het, wat die materie wat die melkwegstelsels uitmaak, voortbring en teen ondenkbare spoed uitstoot. Met verloop van tyd het oer materie afgekoel en gekondense wat galakse, sterre en planete tot gevolg gehad het. Die meeste kosmoloë glo dat die heelal sal voortgaan om uit te brei en die bekende grootte oor die volgende tien biljoen jaar verdubbel. Sal gravitasiekragte uiteindelik die uitbreiding van die heelal oorkom wat lei tot 'n inkrimping terug na die sentrum? Hierdie konsep van 'n ossillerende heelal wat uitstryk en kontrakteer oor die eeue van die tyd, roep die vediese beeld van 'n asemhalende kosmos uit - die uitaseming en inaseming van Brahman, die oerwoudskepper. Moderne kosmoloë gaan voort om die uiteindelike lot van ons heelal te debatteer.
Ten spyte van sommige dissenters is die Big Bang-teorie die heersende verduideliking van die ontstaan ​​van die kosmos. Maar alhoewel dit lyk asof die heelal redelik akkuraat beskryf word soos ons dit waarneem, stel die teorie die vraag oor wat die kosmiese ontploffing voorafgegaan het? Waar kom die oorspronklike entiteit vandaan? Hoe lank het dit bestaan ​​voordat dit ontplof het? Wat het veroorsaak dat dit skielik uitmekaar geskeur het?
Wetenskaplikes reageer op verskillende maniere op hierdie navrae. Vir die fisikus Steven Hawking is sulke vrae baie verstaanbaar, maar wetenskaplik naïef. Om te vra wat voor die Big Bang gekom het, het hy gesê, is om te vra wat noord van die Noordpool is. En tog, groot wetenskaplikes, insluitende Albert Einstein, het hierdie vrae nie so maklik afgewys nie, omdat hulle gesoek het na 'n verenigde teorie wat die noodsaaklike "dinge" waarvan ons die heelal gevorm het, sal definieer.
Ayurveda en bewussyn
Ayurveda leer dat bewustheid in werklikheid die verenigende beginsel is wat fisici soek. Bewussyn is die organiserende essensie van die heelal wat gelyktydig oorskrei en die wêreld skep wat ons waarneem. Die noodsaaklike "dinge" van die heelal is eintlik nie-dinge. Maar hierdie noodsaaklike "nie-dinge" is nie dieselfde as leegheid nie, want binne is dit die potensiaal vir alles wat was, is en sal wees. Die gesiene wêreld het sy wortels in die ongesiene veld van suiwer potensiaal - in bewussyn. Uit hierdie primêre bewussyn kom die elemente wat die heelal uitmaak, tot stand.
Westerse wetenskap het nog nie hierdie verenigende essensie genoem nie en kan onwillig wees om die terme bewustheid of suiwer potensiaal te omhels. Tog, as ons na die oorspronklike ayurvediese term vir hierdie oeroude staat kyk waaruit die heelal ontstaan ​​het, beteken die Sanskritwoord, Avyakta, eenvoudig "Onmanifesteer." Bevat binne die Onmanifeste is die impuls om te skep, bekend in Ayurveda as Prakruti of die natuur. In essensie beskryf Ayurveda die heelal bloot as gevolg van 'n veld van potensiaal wat 'n intrinsieke aard het om te skep.
Moderne fisika beskryf ook die heelal - bestaande uit tyd, ruimte en materie - wat voortspruit uit 'n tydlose, ruimtelose punt. Dit is die hoogtepunt van 'n lang tradisie in die Westerse gedagte. Pre-Sokratiese filosowe soos Heraklitus beweer die bestaan ​​van 'n basiese stof waaruit alle dinge gekom het en waarheen alles teruggekom het. Heraclitus noem hierdie primordiale essensielogo's, wat die wortelwoord van logika en intelligensie is. Die logo's van Heraclitus kan verstaan ​​word as 'n kosmiese regerings- en opwekkingsbeginsel wat analoog is aan die oorspronklike Bewussyn van Ayurveda, en hier begin die Westerse en Oosterse tradisies baie goed.
Die ayurvediese konsep van die skepping beskryf nie net die begin van die heelal nie, maar 'n voortdurende kreatiewe proses wat elke oomblik voorkom. Ayurveda leer dat die hele heelal ontvou deur die interaksie van drie belangrike beginsels, wat in die Sanskrit bekend staan ​​as die Gunas. Hulle is Sattva, die kreatiewe beginsel; Rajas, die beginsel van instandhouding; en Tamas, die beginsel van vernietiging. Alles wat ons deur ons sintuie waarneem, van elementêre deeltjies tot sterrestelsels, word gebore, het 'n lewensduur en uiteindelik sterf. In hierdie dinamiese siklusse is die Gunas die beginsels wat hulself voortdurend uitdruk.
Vediese Filosofie en die Vyf Elemente
Volgens die Vediese filosofie, wissel die drie Gunas om subjektiewe en objektiewe realiteite te skep. In die subjektiewe ryk word die vyf sintuie, vyf motoriese organe en die bewuste verstand tot stand gebring. Op die objektiewe kant gee die Gunas aanleiding tot vyf groot elemente, of Mahabhutas en vyf subtiele elemente, of Tanmatras, die kwantum van perseptuele ervaring wat ons vyf sintuie voed. Die vyf groot elemente is die kodes van die natuur wat die wêreld van waargeneemde vorms saamstel.
Die Vediese wyses het hul insigte in die aard van die werklikheid afgelei sonder voordeel van gesofistikeerde wetenskaplike instrumente. Hulle het eenvoudig in hulself gekyk en die geheime van die heelal binne hul eie fisiese wesens en hul bewussyn ontdek. Hul begrip van die wêreld in terme van vyf groot elemente is dadelik eenvoudig en diep.
Alhoewel hierdie perspektief van antieke oorsprong is, is die begrippe relevant vir ons huidige begrip van die werklikheid, en kan ons selfs ons begrip van Westerse wetenskaplike beginsels verlig. Ons kan byvoorbeeld chemiese reaksies beskryf as die toepassing van die brandbeginsel, of energie, op stelsels wat saamgestel is uit die aardselement of atome. Dit verhoog die bewegingsbeginsel (die windelement) van die atome, wat 'n herorganisasie van bindings (die waterelement) veroorsaak, wat 'n nuwe stof tot gevolg het.
Net so, in kernreaksies, oorwin 'n kragtige versnelling van die bewegingsbeginsel (die windelement) binne 'n stelsel sterk intranukleêre binding (die waterelement), wat groot hoeveelhede energie (vuur) vrystel, aangesien subatomiese deeltjies uit hulle slawerny vrygestel word.
Die teorie van die vyf elemente kan ook toegepas word op menslike sosiale stelsels. Die vinnige lewens wat ons in die Weste leef, wat uitdrukkings van die windbeginsel is, is ontwrigtend vir die sosiale samehorigheid (water) wat lede van families, gemeenskappe of ander organisasies verbind wat uitdrukkings van die grondbeginsel is. Die afwesigheid van 'n verenigende sosiale struktuur lei tot chaotiese vrystellings van emosionele energie (vuur) wat die basis vorm van die ongekende vlakke van geweld in ons samelewing vandag.
Die wonderwerk van die skepping
Deur te begin dink aan die wêreld in terme van ruimte, wind, vuur, water en aarde, kan ons insig kry in hoe die veld van suiwer, onmanifesteerde bewussyn met homself in wisselwerking is om 'n duidelike werklikheid te skep. Hierdie proses is niks anders as die wonderwerk van die skepping nie.
Vediese wetenskap leer dat ons ons eie realiteit skep. Bewussyn, die veld van alle moontlikhede, konsolideer hom stelselmatig in die materiële wêreld. Dieselfde veld van intelligensie wat die sterrestelsels, planete, berge en atome struktureer, skep lewende wesens. Dieselfde intelligensie wat die sonnestelsel, die seisoene, en selfs die migrasie van voëls organiseer, is die oorsprong van die kreatiewe gedagtes wat in ons gedagtes ontstaan. Hierdie begrip word welsprekend uitgedruk in 'n Vediese gedig:
Soos die individu is, is dit ook die heelal.
Net soos die menslike liggaam, so is die kosmiese liggaam.
Soos die menslike verstand, is die kosmiese verstand.
Soos die mikrokosmos, so is die makrokosmos.
Die wysheid van genesing
deur David Simon, besturende direkteur
Uitgesoek met toestemming van Three Rivers Press, 'n afdeling van Random House, Inc. © 1997. Alle regte voorbehou. Geen deel van hierdie uittreksel mag gereproduseer of herdruk word sonder skriftelike toestemming van die uitgewer nie.
As 'n raad gesertifiseerde neuroloog en pionier op die gebied van verstand-liggaam medisyne, dr. David Simon mede-stigter van die Chopra Sentrum vir Welstand met Deepak Chopra in 1996. Dawid het vir baie jare as mediese direkteur van die Chopra-sentrum gedien. Hy is ook die skrywer van baie gewilde welsynboeke, insluitend Vry om lief te hê, vry om te genees, wat 'n gids is vir die emosionele genesingsproses wat by die Chopra-sentrum aangebied word Genesing van die hart werkswinkel.