· “En [die vrou] het 'n manlike kind gebaar, wat al die nasies met 'n ystersepter sou regeer; en haar kind is weggeruk na God en sy troon” (Op. 12:5). Profesieë oor die verdrukking self – bv. die verskyning van die Antichris, ongekende natuurrampe en tekens aan die son, maan en sterre, asook ’n dreigende wêreldoorlog, sal nie in die kerkbedeling (m.a.w. voor die wegraping) in vervulling gaan nie. Deur die narratiewe siklus op hierdie wyse te bestudeer, word dit reeds op die vlak van die storie duidelik hoe die een situasie logies uit die vorige voortvloei, maar deur die fokus verskillend te plaas, kan reeds hier gesien word hoe twee botsende magte in die gedig aan die werk is, elk met ‘n vernietigende agenda t.o.v. die teenparty. Sartre het fenomenale werk gelewer: Being and nothingness (L’Être et le néant : Essai d’ontologie phénoménologique) en ‘n skitterende studie wat ek in my studentejare gelees het oor Jean Genet (Saint Genet) wat in 1952 verskyn het. ‘n Mens moet altyd ‘n filosoof in sy/haar konteks lees en evalueer.