Chloorfluoorkoolstowwe: alles wat u moet weet Netwerk meteorologie
Sekerlik as jy hoor van die gat in die osoonlaag, tel die gasse wat daarvoor verantwoordelik is. Die belangrikste chemiese stof wat die afname in die konsentrasie van atmosferiese osoon veroorsaak het, is die chloorfluoorkoolstowwe. Dit is gasvormige chemikalieë wat sedert hul ontstaan ​​in 1928 gebruik is. Dit staan ​​ook bekend onder die afkorting CFC. Hulle is breedvoerig ondersoek en het getoon dat hul eiendomme nie net die volksgesondheid nie, maar ook die osoonlaag in gevaar stel. Daarom is die gebruik daarvan verbode.
In hierdie artikel gaan ons u vertel wat chloorfluorkoolstowwe is, wat hul eienskappe is en waarom dit die osoonlaag vernietig.
1 Wat is chloorfluoorkoolstowwe
2 Mees algemene chloorfluorkoolstofprodukte
3 Negatiewe effekte van chloorfluorkoolstowwe in die atmosfeer
Wat is chloorfluoorkoolstowwe
Dit is chemikalieë wat bestaan ​​uit koolstof-, fluoor- en chlooratome. Vandaar sy naam. Hierdie atome behoort tot die groep van halokoolstowwe wat die groep gasse is, is nie giftig of vlambaar nie. Hulle het in 1928 die eerste keer ontstaan ​​as alternatief vir verskillende chemiese stowwe wat in yskaste gebruik is. Dit is later gebruik as dryfmiddels in insekdoders, verf, haarversorgers en ander gesondheidsorgprodukte.
Tussen die 50's en 60's is dit gebruik in lugversorgers vir huise, motors en kantore. Al hierdie gebruike het chloorfluoorkoolstowwe wêreldwyd laat versprei. Op daardie stadium het die gebruik van hierdie chemikalieë met ongeveer 'n miljoen ton toegeneem wat jaarliks ​​net in die Verenigde State geproduseer is. Later het dit die gebruik daarvan nog meer verhoog. Dit het so 'n mate bereik dat dit gebruik is as aerosol, koelmiddel, blaasmiddel vir skuim, verpakkingsmateriaal en in oplosmiddels.
Mees algemene chloorfluorkoolstofprodukte
Hierdie chemikalieë het nie 'n natuurlike bron waaruit dit kom nie. Dit is chemikalieë wat deur mense vir baie gebruike geskep word. Dit is gebruik as koelmiddels, dryfmiddels en industriële oplosmiddels vir die vervaardiging van skuim. Dit was ook 'n skoonmaakmiddel in die vervaardiging van elektroniese produkte. Dit was die gebruik daarvan; die impak op die osoonlaag het binne 'n kort tydjie geweldig toegeneem. Daar is bekend dat hierdie gasse stratosferiese osoon in so 'n mate vernietig dat skadelike ultraviolette sonstraling die oppervlak kan bereik.
Onder die gewildste chloorfluorkoolstofprodukte het ons die volgende:
Koelmiddel is in lugversorgers.
Dryfmiddels in aerosols.
Inasemers om asma te beheer. Later is dit verbied om die impak op die stratosfeer te verminder.
Haloalkanes in vliegtuie.
Oplosmiddels wil gouer vet hê.
Negatiewe effekte van chloorfluorkoolstowwe in die atmosfeer
Soos voorheen genoem, was dit bekend dat hierdie chemikalieë die osoonlaag beskadig. Dit beteken dat baie van die ultravioletstraling deur die son deur die stratosfeer kan gaan en die aarde kan bereik. Daar word gesien dat dit talle negatiewe gevolge vir ons eie gesondheid het. Aangesien dit verskillende verbindings is wat chemies inert is, is daar gedink dat dit skadeloos sou wees in die atmosfeer. Met verloop van tyd is egter gevind dat reageer met ultravioletstraling in die atmosfeer, spesifiek in die stratosfeer.
In hierdie laag van die atmosfeer is daar 'n groot konsentrasie osoon wat ons help om die ultravioletstraling van die son te verminder. Hierdie groot konsentrasie osoon staan ​​bekend as die osoonlaag. Wanneer chloorfluorkoolstowwe interaksie met bestraling het, ondergaan dit fotolitiese ontbinding wat ons in bronne van anorganiese chloor verander. Wanneer chloor in die vorm van atome vrygestel word, kan dit die omskakeling van osoonmolekules in suurstof kataliseer. Dit beteken dat dit die natuurlike chemiese reaksie van die omskakeling van osoon na suurstof versnel.
Ons onthou dat 'n osoonmolekule uit 3 suurstofatome bestaan. Atmosferiese suurstof bestaan ​​uit twee suurstofatome. Op hierdie manier dien chloor as katalisator om die tempo en hoeveelheid chemiese reaksies wat osoon in suurstof omskakel, te verhoog. Dus tot 100.000 XNUMX osoonmolekules word vernietig vir elke chlooratoom wat vrygestel word. Al hierdie redes is waarom chloorfluoorkoolstowwe verband hou met die vernietiging van die osoonlaag.
Dit is nie dat hierdie chemikalieë die osoon wat in die stratosfeer voorkom direk vernietig nie, maar dat daar verskillende chemiese reaksies nodig is om te voorkom. Die tempo waarmee chloorfluorkoolstowwe in die atmosfeer vrygestel word, het egter veroorsaak dat 'n groot hoeveelheid stratosferiese osoon verdwyn het. Die verdwyning van die osoonlaag het baie skadelike gevolge en verhoog die chemiese besoedeling verder. En dit is waarvoor osoon verantwoordelik is absorbeer baie van die son se ultravioletstraling wat tussen golflengtes van 280 en 320 nm is en dat dit natuurlik skadelik is vir beide diere- en plantorganismes en die mens.
Die gebruik van hierdie chemikalieë het grootliks gelei tot die skep van gate in die osoonlaag. Dit is nie so dat daar 'n gat is waarin geen osoonkonsentrasie is nie. Dit is bloot gebiede waar die osoonkonsentrasie ver onder normaal is. Hierdie konsentrasie is laag genoeg om nie toe te laat dat ultravioletstraling in die gebied bly en die aardoppervlak binnedring nie.
Alhoewel chloorfluoorkoolstowwe verbode is, is dit steeds 'n groot deel van die chemikalieë wat gedurende vorige jare vrygestel is, omdat dit baie chemiese traagheid het en onoplosbaar is. Dit is omdat hulle 'n lang lewensverwagting in die atmosfeer het. Sedert 1987 die Montreal-protokol het hierdie chemiese verbindings as skadelik erken en ander internasionale ooreenkomste is aangegaan wat hierdie chemikalieë veroorsaak of verbied het, aangesien dit ook as kweekhuisgasse dien.
Soos u kan sien, het chloorfluorkoolstowwe groot negatiewe effekte in die atmosfeer, sowel as by diere, plante en by mense. Ek hoop dat u met hierdie inligting meer oor chloorfluoorkoolstowwe kan leer.