Die gesprek oor homoseksualiteit / gemarginaliseerdes - Naas Ferreira
Die gesprek oor homoseksualiteit / gemarginaliseerdes
Deur Naas Ferreira op 1 Augustus 2011
Die gesprek oor homoseksualiteit en die marginalisering van vroue en minderheidsgroepe laat my dink aan iemand wat in die middel van die oseaan water trap; jy spook jou morsdood om kop bo water te hou maar uiteindelik verdrink jy in jou eie argumente. Albert Einstein het gesê dat 'n mens nie 'n probleem met dieselfde uitkyk op die lewe kan oplos as wat dit veroorsaak het nie. Iets moet in jou kop skuif en daardie iets kan enigiets wees; dit kan jou siening van die Bybel wees, wie en wat die mens is en hoe jy die natuur / jou liggaam beskou.
Dit wil voorkom asof meeste Afrikaanse mense die Bybel letterlik interpreteer en daarom glo baie kerkmense menige dominee se verdoemende uitsprake oor gay-, vrou-, en bi-wees. Die sewe verwysings in die Bybel na homoseksualiteit as sonde word dikwels uit konteks aangehaal om gays hel toe te stuur. Prof. Jimmie Loader het sulke hantering van tekste "tweezer eksegese" genoem. Ek wonder net hoekom Jesus se uitspraak dat Christene hulle vyande moet liefhê nie ook letterlik opgeneem word nie. Aan die ander kant is daar mense wat probeer om die Bybel op 'n rasionele manier te verklaar maar dan loop hulle hul gou vas teen onverklaarbare verskille, wondergenesings, die opstanding van Jesus uit die dood, sy hemelvaart, die praat in tale, ens. Hierdie teoloë poog dan om die teenstrydighede en wonders uit die weg te ruim deur die verskille tussen die moderne en die antieke kultuur en tyd uit te wys. Hulle wys daarop dat jy nie 2000 jaar oue verwysings direk op ons van toepassing kan maak nie. Die Bybelleser moet die boodskap in die antieke geskrif "ontdek" en dit relevant vir vandag maak.
Hierdie twee groepe maak die meeste lawaai oor homoseksualiteit en marginalisering van mense. Die letterlike interpreteerders gebruik die Bybel soos 'n magiese wetboek wat alles oor alles te sê het. "Dit staan in die Bybel" word 'n heilige mantra vir hierdie mense. Die rasionaliste weer sien die Bybel as 'n boek van sy tyd, geskryf deur mense van sy tyd. Albei groepe sien die Bybel as 'n soort geskiedenisboek wat op sy eie manier iets, onder andere, oor die historiese Jesus en die ontstaan van die kerk te sê het.
Dit is hier waar die eerste denkfout insluip. Joseph Campbell sê in Flight of the wild gander (pg. 52) dat teologie die waninterpretasie van mitologie is. Daardeur wou hy aandui dat die Bybel as mitologie gelees moet word en nie as geskiedenis of enigiets anders nie. Is dit nie waar dat 'n mens slegs in simbole (metafore) oor die onsienlike God kan praat nie? Wanneer mitologie verkeerdelik as direkte geskiedenis of wetenskap gelees word, verander simbole in feite, metafore word dogma, en kerkgroepe baklei onder mekaar omdat hulle verkeerdelik hulle eie simboliese tekens as die hoogste werklikheid verstaan. Campbell ontken dat mites leuens is. Volgens hom is 'n hele mitologie 'n organisasie van beelde en simbole, metafories van die moontlikhede van menslike ervarings en die vervulling van 'n bepaalde kultuur in 'n bepaalde tydperk.
So is die Jesusverhaal 'n organisasie van beelde en simbole wat ook 'n stuk plagiaat is wat deur Joodse mistici uit die Egipties/Griekse mitologieë oorgeneem is. (Vergelyk navorsers soos Timothy Freke en Peter Gandy se boeke The Jesus Mysteries, Jesus and the Goddess en The Laughing Jesus asook Tom Harpur se The Pagan Christ, Shirley en Lawrence Dalton se Jesus Christ: A Pagan Myth: Evidence That Jesus Never Existed, Earl Doherty se Jesus: Neither God Nor Man – The Case for a Mythical Jesus en vele ander.) Rudolph Bultmann was die teoloog wat die Bybel probeer ontmitologiseer het en daardeur die waninterpretasies van Bybelse mites tot gevolg gehad het.
Ek weet dit is baie moeilik om hierdie kopskuif te maak, maar om die gesprek oor gemarginaliseerdes uit die moeras van drog-argumente te kry is dit nodig om ooreen te kom dat die Bybel as mitologie gelees moet word. Niemand hoef hulle geloof in die metafoor van God prys te gee nie.
Die tweede denkfout handel oor die vraag na menswees. Meeste mense identifiseer hulle menswees met uiterlike (materiële) dinge soos die werk wat hulle doen, die voertuie wat hulle ry ("dit moet die nuutste BMW 4x4 wees"), die woonbuurt waarin hulle woon, hulle kinders se prestasies op skool en op die sportveld en selfs hulle uiterlike voorkoms. Hiermee saam klassifiseer hulle hulself volgens hulle eie lyflikheid (manlik/vroulik) asook seksuele voorkeure: gay, lesbiër, hetero, biseksueel of selfs aseksueel. Al hierdie uiterlike streel die ego met die gevolg dat hulle innerlike geestelike bestaan afgeskeep word ten gunste van die ego. Mistici uit alle godsdienstige tradisies (dit is mense wat 'n direkte ervaring van God gehad het) beskryf mense wat hulleself met die uiterlike en die ego identifiseer as slaapwandelaars wat uit die dooie slaap wakker gemaak moet word.
Eckhart Tolle, die bekende skrywer en spreker oor die mistieke, sluit hierby aan en in A new earth: awakening to your life's purpose, stel hy die ego as een van die moontlike redes vir die vervreemding van die mens van hul innerlike bestaan en van die siel: "The ego creates separation, and separation creates suffering" (pg. 112). Tolle beskou die ego as die oorsaak vir al die menslike ellende en pyn in die wêreld: "The collective manifestations of the insanity that lies at the heart of the human condition constitute the greater part of human history" (pg. 11). Die ego is dus agter die "insanity" wat die mens in 'n wurggreep het. Tolle noem dat meeste mense so met die stem in hulle koppe identifiseer – die aanhoudende stroom van geklets en kompulsiewe gedagtes en die gepaardgaande emosies – dat mens dit kan beskryf: "as being possessed by their minds" (pg. 59). Waarop dit alles neerkom is dat ons ware self nié ons gedagtes, emosies of liggame is nie.
Indien ons nie ons gedagtes, emosies en liggame is nie, wie en wat is die mens dan? Mistici uit alle godsdienstige tradisies noem dat alles, die mense, diere, plante, die ganse heelal, manifestasies van God is. In teologiese taal staan dit bekend as panenteïsme – God is in alles, alles is in God, maar God is groter as alles. John W. Cooper in Panentheism: the other God of the philosophers: from Plato to the present verwys na die generiese definisie: "The Being of God includes and penetrates the whole universe, so that every part exists in Him, but His Being is more than, and not exhausted by, the universe" (pg. 27). Dit beteken dat God en die wêreld ontologies verskillend is, en dat God die wêreld transendeer, maar die wêreld is ontologies in God. Anders gestel kan ons sê dat indien God die oseaan is dan is alle lewende wesens die individuele golwe, groot en klein. Waar eindig die oseaan en waar begin die golf en waar eindig die golf en begin die oseaan? Wanneer 'n golf verdwyn verskyn dit later in 'n ander vorm op 'n ander plek en tyd.
Of ons dit nou besef of nie, ons is uitdrukkings van God, elkeen met 'n doel op aarde. Die doel is nie om vir jou kinders, man of vrou, of vir die najaag van rykdom te lewe nie maar om bewustelik God teenwoordig in hierdie bestaan te maak. Wanneer Jesus sê dat hy en die Vader Een is en in sy Hoë Priesterlike gebed in Johannes 17:11b vra dat God Jesus se volgelinge sal bewaar "sodat hulle net soos Ons een kan wees", verwys Jesus na ons bewuswording dat ons manifestasies van God is. So ook in die Thomas Evangelie wanneer Jesus sê: "Hy wat uit my mond drink sal soos ek word. Ek self sal hy word" (vers 108). Paulus roep Christene ook op om dieselfde gesindheid wat daar in Jesus was te openbaar.
Dit alles beteken dat wanneer 'n mens gay of 'n vrou of 'n verstandelik gestremde persoon of selfs 'n heteroseksuele man of vrou is, dan is dit die manifestasie wat God gekies het om die Self te openbaar. Ons taak is om bewustelik hierdie manifestasie na die beste van ons vermoë uit te leef en nie onder die tirannie van die ego te leef nie.
Die derde denkfout in verband met marginalisering, is die onderskeid wat mense tussen mens en natuur maak. Die kerk het reeds vroeg die vrou met die natuur en as die seksuele verleidster van die man geïdentifiseer. Die man, aan die ander kant, is met die rede verbind. Daar is 'n wonderlike Joodse verhaal van Adam se eerste vrou genaamd Lilith. Sy was ook die eerste vrou wat uit die Paradys geskop is omdat sy bo wou lê toe hulle mekaar in die Bybelse sin leer ken het. Adam, as 'n ordentlike Joodjie, wou nie toelaat dat 'n vrou die gang van sy plesier bepaal nie. Hy het toe by God gaan kla en God het Lilith uit die Paradys geskop en aan Adam 'n getroue en onderdanige vrou, Eva gegee. Nou weet ons hoe Eva die arme Adam verlei het. Die hele Joods/Christelike tradisie het die vrou en die natuur as minderwaardig beskou en daarom was die vrou en die natuur in diens van die man.
Seksuele drange word nog steeds as blote natuurlike instink gesien wat ten alle koste onderdruk moet word. Die huwelik tussen 'n man en 'n vrou is die enigste plek waar gemeenskap mag plaasvind en dan eerstens vir voortplanting en indien nie anders kan nie, ook vir plesier. Navorsing het bewys dat meeste mans minder as twee minute nodig het om bevredig te word, terwyl 'n vrou langer neem om 'n klimaks te bereik. Vir hierdie mans is minder intimiteit en oorgawe van die self aan die beminde(s) in hierdie kort plesiertjie. Dit is by sommige mans die geval van: "Wham, bam, thank you ma'am." G'n wonder dat meeste getroude vroue seks as 'n ondraaglike huweliksplig beskou en 'n renons in seks ontwikkel het nie.
Nog 'n rede hoekom sommige mans hulle van die natuurlike seksuele drange wil distansieer is dat tydens orgasme 'n mens beheer van jouself verloor en dit is onaanvaarbaar vir meeste rasionele mense. Die Franse begrip vir orgasme is "le petit mort", die klein dood. Tydens orgasme sterf die ego 'n klein dood en eenheid tussen die bemindes word bereik.
Margo Anant, 'n opgeleide tantriese psigoloog, beskryf die spirituele eenheid tussen seksmaats as die hoogste eenheid met die werklikheid in The art of sexual magic (pg. 16) soos volg: "In the heat of passion, in the depths of orgasmic pleasure, normal ways of thinking and behaving change dramatically. You become so absorbed in sexual pleasure that you step out of time. Past and future disappear. This moment becomes all. You are brought into the now, the present, and this has a profound effect on your whole way of experiencing yourself. The usual traffic of the mind, the ongoing thoughts about what happened yesterday and what might happen tomorrow simply disappears. In this deep sexual embrace, the mind stops. Quite literally, you 'f*** your brains out.' Your consciousness becomes clear, innocent, fresh. Your body becomes relaxed, energized, filled with pleasurable sensations." Geen rasionele man wil so alles prysgee ter wille van plesier nie.
'n Kopskuif wat seksualiteit betref is dus broodnodig. Dis hoekom Georg Feuerstein in Sacred sexuality die skakel tussen die heilige en seksualiteit maak. Hy noem dat Heilige Seks die herwinning van ons outentieke self tot gevolg het wat die saligheid buite plesierige sensasies kan ken. "When we truly understand our sexuality, we come face-to-face with the mystery of the spirit. When we truly understand the spiritual dimension of existence, we come face-to-face with the mystery of sexuality. And when we truly understand anything, we are immediately cast into mystery and wonder" (pg. xi). Wanneer gays, lesbiërs, biseksuele en hetero mense hulle seksualiteit verstaan en aanvaar besef hulle wat dit beteken om 'n manifestasie van God te wees. En as jy besef jy is 'n geestelike wese wat 'n liggaamlike ervaring het ontdek jy die misterie van seksualiteit.
Tydens 'n onlangse televisie-gesprek op KykNET (26 Junie 2011) wat Freek Robinson met Pieter Celliers, die skrywer van Soeker, die boek oor gay wees, en Prof. Yolanda Dreyer gehad het, het Freek 'n paar keer Pieter onregverdig in 'n blik probeer druk met sy vraag of Pieter nog 'n Christen is. Hopelik het dit gewone mense ook opnuut oor hulle eie geloof laat dink. Die rede is dat die Afrikaanse kerke geestelike kleuters gekweek het – want dit is makliker om met donderende Bybelswaaiende gebare en deklamasies kleintjies te manipuleer. Die moderne martelaar Dietrich Bonhoeffer het sekularisasie verwelkom omdat hy mondige Christene in die wêreld wou sien en nie kleuters wat deur kerklui aan hulle neuse rondgelei word nie.
Bogenoemde argumente is geweldige groot kopskuiwe wat gemaak moet word en baie min lesers is bereid of in staat om dit te doen. "Hoekom moet mens dit ter wille van gays, vroue en minderheidsgroepe doen?" sal baie mense vra.