Pardon - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Kwytskelding en verwante terme verskil subtiel van land tot land. Oor die algemeen geld die volgende definisies egter.12
Amnestie is 'n daad van geregtigheid waardeur die oppergesag in 'n staat diegene wat aan enige misdryf daaraan skuldig was, herstel tot die posisie van onskuldige persone. Dit bevat meer as 'n kwytskelding, aangesien dit alle wettige herinnering aan die misdryf uitwis. Dit kan dus gesien word as 'n "vergeet" van 'n misdaad. Byvoorbeeld, as 'n motordief 'n moord ervaar, kan daar amnestie aan hom gegee word vir sy misdaad ten einde hom teen die moordenaar te laat getuig; of na 'n burgeroorlog kan 'n massa-amnestie toegestaan ​​word om alle deelnemers van skuld vry te laat. Daar kan wapenbesmettings toegestaan ​​word, sodat mense onwettige wapens by die polisie kan inlê sonder enige wettige gevolge.
Die pendel van vonnisse behels die vermindering van wettige boetes, veral wat tronkstraf inhou. Anders as 'n kwytskelding, maak 'n kommutasie nie die skuldigbevinding nietig nie en is dit dikwels voorwaardelik. Dit behels gewoonlik dat die straf vir een misdaad vervang word deur die straf vir 'n ander, terwyl hulle steeds aan die oorspronklike misdaad skuldig is. In die Verenigde State kan iemand wat aan moord skuldig is, moontlik hul vonnis tot lewenslange tronkstraf eerder as die dood laat pendel.
'N Vergewing is die vergifnis van 'n misdaad en die straf daaraan verbonde. Dit word toegestaan ​​deur 'n soewereine mag, soos 'n monarg, staatshoof of 'n bevoegde kerkowerheid.
In hierdie geval is daar 'n volledige of gedeeltelike kansellasie van die straf vir 'n misdaad, terwyl dit steeds skuldig bevind word aan die misdaad. Dit kan dus lei tot 'n verminderde straf.
Dit is 'n tydelike uitstel van 'n straf, gewoonlik sodat die beskuldigde appèl kan aanteken. 'N Uitstel kan na 'n gevangene uitgebrei word, met dien verstande dat die doodstraf tydelik opgestel word, hangende die uitslag van hul appèl, om die geleentheid tot 'n vermindering van vonnis te gee. 'N Uitstel is slegs 'n vertraging en is nie die vermindering van vonnis, die pendel van vonnis of kwytskelding nie.3
'N Opsommende term vir al die bogenoemde, wat ook spesifiek verwys na amnesties en kwytskelding. Buitelandse regerings, wat nie 'n doodstraf beoefen nie, word gereeld versoek om verswaktheid wanneer een van hul burgers deur 'n vreemde land ter dood veroordeel word. Dit beteken die vermindering van die straf op die misdaad sonder om die misdaad self te vergewe.
Nasies oor die hele wêreld het hul eie unieke reëls, wette en prosedures vir die toestaan ​​van kwytskelding en uitstel, met verskille wat spruit uit verskillende geskiedenisse, kulturele samestelling en godsdienstige tradisies.
Goddelike reg van konings
In die Westerse kultuur het kwytskelding en genade ontstaan ​​as gevolg van heersers wat die 'goddelike reg' om te heers. Romeinse keisers (soos Nero, Caligula en Julius Caesar), wat die absolute reg op lewe en dood oor hul onderdane uitoefen, is in Europa vervang deur erflike koninklikes. Gedurende die Middeleeue het monarge onder die begrip "Goddelike Regte" regeer, met hul onderdane om te glo dat God persoonlik die reg van hul konings om te regeer, gemagtig het. Die Middeleeuse Rooms-Katolieke Kerk het die daad van vergewing gebruik vir die kwytskelding van straf vir 'n oortreding, veral as pouslike toegewing.
Met so 'n goddelike mag het sulke 'perfekte' monarge die absolute reg gehad om te besluit wie is en is nie, om gearresteer, verhoor, skuldig bevind, gemartel of tereggestel te word. Soms kon 'n koning sy welwillendheid in die openbaar demonstreer deur individue te vergewe.
Die idee van die Divine Right of Kings het begin breek met die eerste Engelse Burgeroorlog. Die Engelse middelklas het in die nasionale konflik teen die monarg, William I, en sy ondersteuners geveg. Terwyl die weermag voorgestel het dat die Goddelike reg van die konings en 'n nuwe regering ongedaan gemaak word, gebaseer op verteenwoordigende demokrasie wat gelyke regte vir die mense bevorder, was Cromwell die oorhand.
Alhoewel die Amerikaanse rewolusie-oorlog deels geïnspireer is deur die houding wat vroeër deur die nivelleerders ingeneem is, is 'n oorskot uit die Britse tydperk van Goddelike reg behou deur die Amerikaanse voorvaders - die absolute reg om misdadigers van alle soorte te vergewe. Daarom kan selfs 'n Amerikaanse politieke leier vandag uitvoerende voorreg ontlok - soos die Romeinse keisers dit eens gedoen het - en die reg uitoefen om iemand te vergewe sonder om hul optrede te regverdig.
Die daad om iemand te vergewe (of te vergewe) het godsdienstige oorsprong. In Lukas se verhaal oor die kruisiging van Jesus sê Jesus van die kruis: "Vader, vergewe hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie." Toe hy so gepraat het, het hy 'n kwytskelding gevra vir diegene wat in sy dood verantwoordelik was. Die Christendom leer dat daar twee aspekte van vergifnis is. Die oortreder hoef Jesus net as sy persoonlike redder te aanvaar en omdat Hy alles vergewensgesind is, word die saak gesluit. Intussen moet die oortreders sy hart deursoek en ondanks sy lyding enige negatiewe gevoelens teenoor die oortreder moet laat vaar.
Die Judaïsme leer dat die oortreder die volle verantwoordelikheid moet aanvaar om ander te beledig, terwyl hy of sy of sy self erken het dat hulle sonde begaan het sonder om die misdryf te probeer regverdig. Die kwaaddoener is verantwoordelik en moet daarom probeer om dit aan te pas.
Boeddhisme is 'n filosofie wat leer hoe 'n mens 'n morele en etiese lewe moet lei. Vergifnis is nie iets wat beveel kan word nie, maar dit word bewerkstellig deur negatiewe emosies soos haat en die drang om wraak te gee om 'n hoër bewussynsvlak te bereik. Vergifnis kan voorkom as negatiewe emosies gedaal het teenoor diegene wat ander skade berokken.
In Islam is vergifnis die enigste domein van Allah, wat bekend staan ​​as weldadig, barmhartig en vergewe. Om vergifnis te laat plaasvind, moet die misdaad die gevolg wees van onkunde, nie die oortreder wat verwag dat Allah hom sal vergewe vir sy misdade nie. Die kwaaddoener moet vinnig outentieke skaamte en berou ervaar oor wat hulle begaan het, en nadat hulle vergifnis gevra het, moet hulle plegtig beloof om hul manier te verander. Verlossings op sterfbeddings bestaan ​​nie in Islam nie, want 'n persoon wat 'n bose lewe geleef het, kan nie op die laaste oomblik vergewe word nie. In Islamitiese lande word sharia, gebaseer op interpretasies van die Koran, gebruik om die relevansie van kwytskelding te bepaal.4 5.
Die konsep van versoening van onregmatige optrede (Prayaschitta-Sanskrit: Boete, en om vergifnis vra is baie deel van die Hindoeïsme. Bidashitta hou verband met die wet van Karma. Karma is 'n som van alles wat 'n individu gedoen het, tans doen en sal doen. Die gevolge van hierdie dade en hierdie dade skep aktief huidige en toekomstige ervarings, waardeur iemand verantwoordelik is vir 'n mens se eie lewe en die pyn in ander.
Vergifnis word bepleit deur Krishna, wat as 'n inkarnasie beskou word (Avatar) van Vishnu deur Hindoes. Krishna het in die Bhagavad Gita (Hoofstuk 16, vers 3) dat vergifnis een van die kenmerke is van iemand wat vir 'n goddelike toestand gebore is. Hy het daardie goeie eienskappe onderskei van dié wat hy as demonies beskou het, soos trots, self-verwaandheid en woede.
In panteïstiese kulture moet iemand wat 'n ander skade berokken het, die misdaad regstel of dit opsetlik of per ongeluk was. Oorlewing is die sleutel, nie vergifnis nie. Daarom, selfs as iemand doodgemaak word, moet die familielede wat die las van die dood gedra het, hulp van die oortreder ontvang. Maar as die oortreder nie sy weë verander het of 'n voortdurende bedreiging vir die gemeenskap uitmaak nie, kan hy selfs deur sy bloedverwante vermoor of verban word. Die oortreder sou dan geregtig wees op geen vergifnis of verlossing nie, en waarskynlik op sy eie sterf.
In baie lande word kwytskelding en uitstel toegestaan ​​wanneer individue bewys het dat hulle hul skuld aan die samelewing nagekom het, of andersins (volgens die amptenaar van die kwytskelding) 'n kwytskelding verdien of teregstaan. Vergewe word soms aangebied aan persone wat beweer dat hulle verkeerdelik skuldig bevind is. Sommige mense glo dat die aanvaarding van so 'n kwytskelding implisiet 'n skulderkenning is, met die gevolg dat die aanbod in sommige gevalle geweier word (gevalle van onregmatige skuldigbevinding word meer gereeld op appèl as deur kwytskelding behandel).
Nasies regoor die wêreld het 'n verskeidenheid reëls en prosedures vir die toestaan ​​van kwytskelding en uitstel. Baie van hierdie verskille spruit uit die kulturele en politieke konsepte van vergifnis van elke land. Vergewe bestaan ​​in totalitêre en kommunistiese lande, maar dit word aan die leiers se voorkeur gegee eerder as gebaseer op 'n duidelike waardestelsel.
In die Verenigde State word die kwytskelding vir Federale misdade aan die President verleen deur die Grondwet van die Verenigde State, artikel II, afdeling 2, wat lui dat die president:
sal die mag hê om uitstel en kwytskelding te verleen vir misdrywe teen die Verenigde State, behalwe in geval van vervolging.
Die Hooggeregshof het hierdie taal geïnterpreteer om die bevoegdheid om kwytskelding, voorwaardelike kwytskelding, vonnisverkeer, voorwaardelike vonnisoplegging, en kwytskelding van boetes en verbeuring, verbeuring en amnestie in te sluit.6 Alle federale kwytskeldings word aan die President gerig, wat die versoek toestaan ​​of weier. Tipies word aansoeke om kwytskelding deur die Kantoor van die Vergewe-prokureur, 'n amptenaar van die Departement van Justisie, verwys vir hersiening en nie-bindende aanbeveling. Die persentasie kwytskelding en uitstel wat toegestaan ​​word, wissel van administrasie tot administrasie.7
Die kwytskelding was van die begin af kontroversieel; baie anti-federaliste onthou voorbeelde van koninklike misbruik van die kwytskelding in Europa en waarsku dat dieselfde in die nuwe republiek sou gebeur. Alexander Hamilton verdedig egter die kwytskelding in Die Federalist Papers, veral in Federalist nr. 74. George Washington het in sy laaste ampstyd die eerste hoëprofiel van die federale kwytskelding aan leiers van die Whisky-rebellie toegestaan.
Baie kwytskelding was kontroversieel; kritici meen dat kwytskelding meer gereeld gebruik is ter wille van politieke bekwaamheid as om regsfout reg te stel. Een van die beroemdste sulke kwytskelding is op 8 September 1974 deur president Gerald Ford aan voormalige president Richard Nixon toegestaan ​​vir amptelike wangedrag wat aanleiding gegee het tot die Watergate-skandaal. Volgens die peilings is die meerderheid Amerikaners van die kwytskelding afkeur, en Ford se goedkeuring vir openbare goedkeuring het daarna getuimel. Ander omstrede gebruike van die kwytskeld sluit in Andrew Johnson se vredesverhoudings van duisende voormalige konfederale amptenare en militêre personeel na die Amerikaanse burgeroorlog, die toekenning van Jimmy Carter van amnestie aan konsepontduikers in die Viëtnam-tydperk, George HW Bush se kwytskelding van 75 mense, waaronder ses Reagan administrasiebeamptes beskuldig en / of skuldig bevind in verband met die Iran-Contra-aangeleentheid, Bill Clinton se kwytskelding van die veroordeelde Fuerzas Armadas de Liberación Nacional (Puerto Rico) (FALN) terroriste en 140 mense op sy laaste dag in die amp - waaronder die miljardêr-vlugteling Marc Rich, en George W. Bush se pendelary van I. Lewis "Scooter" Libby se gevangenisstraf.
Die departement van justisie beveel aan dat elkeen wat om vergifnis vra, vyf jaar moet wag totdat hy skuldigbevinding of vrylating gekry het voordat hy 'n kwytskelding ontvang het. 'N Presidensiële kwytskelding kan egter op enige tydstip toegestaan ​​word, en soos wat Ford Nixon vergewe het, hoef die persoon wat vrygespreek is, nog nie skuldig bevind te word nie, of selfs formeel van 'n misdaad aangekla te word. Geselligheid kan ook toegestaan ​​word sonder die indiening van 'n formele versoek en selfs al het die beoogde ontvanger geen begeerte om vergewe te word nie. In die oorgrote meerderheid van die gevalle sal die kwytskelding-prokureur egter slegs versoekskrifte oorweeg van persone wat hul vonnisse afgehandel het, en het boonop hul vermoë getoon om 'n verantwoordelike en produktiewe lewe te lei vir 'n beduidende periode na skuldigbevinding of vrylating uit die opsluiting.8
'N Vergifnis kan verwerp word en dit moet bevestigend aanvaar word om amptelik deur die howe erken te word. Aanvaarding het 'n erkenning van skuld.9 Die federale howe moet dit egter nog nie duidelik maak hoe hierdie logika van toepassing is op persone wat oorlede is nie (soos Henry O. Flipper, wat deur Bill Clinton vergewe is), diegene wat vrygestel is van boetes as gevolg van algemene amnesties, en diegene wie se straf verlig word deur 'n vonnisverkeer (wat in geen enkele sin van die taal verwerp kan word nie).10
Die president se kwytskelding strek slegs tot misdrywe waaraan die Federale wetgewing van die Verenigde State erken kan word. Die goewerneurs van die meeste state het egter die bevoegdheid om kwytskelding of uitstel vir oortredings kragtens die staat se strafreg toe te staan. In ander lande word die mag aan 'n aangestelde agentskap of raad toegewy, of aan 'n raad en die goewerneur in een of ander hibriede reëling.
In Kanada word kwytskelding deur die Nasionale Paroolraad oorweeg kragtens die Wet op Strafregisters, die Strafkode en verskeie ander wette. Vir misdade van die Strafkode is daar 'n drie-jaar wagtydperk vir summiere oortredings, en 'n vyf-jaar wagtydperk vir onskuldigbare misdrywe. Die wagperiode begin na die vonnisoplegging. Sodra dit vergewe is, onthul 'n strafregister-soeke na daardie individu "geen rekord nie."
In Kanada word genade verleen deur die Goewerneur-generaal van Kanada of die goewerneur in die Raad (die federale kabinet) onder die Royal Prerogative of Mercy. Soos in kwytskelding, word daar ook by die Nasionale Paroolraad aansoek gedoen, maar 'n ernstige pleit kan die pendel van die vonnis, of die vonnis van die geheel of gedeeltelik van die vonnis, 'n verligting van die vonnis (vir 'n mediese toestand) of 'n verligting uit 'n verbod (soos om iemand te laat ry wat verbied is om te bestuur).
Napoleon vergewe die rebelle in Kaïro; Pierre-Narcisse Guérin, 1808.
Vergewe en dade van genade (Grâces) word toegestaan ​​deur die president van Frankryk, wat uiteindelik die enigste regter is van die ordentlikheid van die maatreël. Dit is 'n voorreg van die President wat direk van die konings van Frankryk geërf word. Die veroordeelde stuur 'n versoek om kwytskelding aan die President van die Republiek. Die aanklaer van die hof wat die uitspraak oor die saak uitgespreek het, en die saak gaan na die direktoraat van kriminele sake en kwytskelding van die Ministerie van Justisie vir verdere oorweging. As dit toegestaan ​​word, word die kwytskelding deur die President, die Eerste Minister, die Minister van Justisie en moontlik ander ministers wat by die oorweging van die saak betrokke is, onderteken.
Die besluit kan die aansoeker daarvan weerhou om die balans van sy of haar vonnis uit te dien, of die vonnis na 'n mindere vonnis te pendel. Dit onderdruk nie die reg vir die slagoffer van die misdaad om skadevergoeding te kry vir die skade wat gely is nie, en vee nie die veroordeling uit die kriminele rekord uit nie.
Toe die doodstraf in Frankryk van krag was, het bykans alle vonnisse op 'n presidensiële oorsig vir moontlike genade gelei. Veroordeelde misdadigers is gereeld voor die teregstelling voldoende vertraging gegee, sodat hul versoeke om genade ondersoek kan word. As dit toegestaan ​​word, behels genade gewoonlik 'n lewenslange vonnis.
Soortgelyk aan die Verenigde State, word die reg om kwytskelding in Duitsland toe te ken, verdeel tussen federale en staatsvlak. Federale jurisdiksie in strafregtelike aangeleenthede is meestal beperk tot appèl teen beslissings van staatshowe. Slegs 'politieke' misdade soos hoogverraad of terrorisme word deur die hoogste staatshowe namens die federale regering verhoor. Gevolglik is die kategorie persone wat in aanmerking kom vir 'n federale kwytskelding redelik eng. Die reg om 'n federale kwytskelding te verleen, lê in die kantoor van die President, maar hy of sy kan hierdie bevoegdheid aan ander persone, soos die kanselier of die minister van justisie, oordra.
Vir alle ander (en dus die oorgrote meerderheid) veroordeeldes val die kwytskelding onder die jurisdiksie van die state. In sommige state word dit deur die onderskeie kabinet toegestaan, maar in die meeste lande berus die staatskonvensie die gesag in die premier. Soos op federale vlak, kan die gesag oorgedra word. Amnestie kan slegs deur die federale wetgewing verleen word.
Die Grondwet van Griekeland verleen die mag van die kwytskelding aan die President van die Republiek (art. 47, § 1). Hy kan die straf wat deur enige hof opgelê is, op die voorstel van die Minister van Justisie vergewe, pendel of opgee, nadat hy die advies (nie noodwendig die toestemming nie) van die kwytskomitee ontvang het.
Ingevolge die Konstitusie van Ierland Art 13 Art 6, kan die President veroordeelde misdadigers vergewe: "Die reg van kwytskelding en die bevoegdheid om straf te pleeg of op te hef wat opgelê is deur 'n hof wat kriminele jurisdiksie uitoefen, word hierby aan die President geskenk, maar sodanige mag van kommutasie of kwytskelding kan ook deur die wet aan ander owerhede verleen word. '
In Italië kan die Presidentrepubliek volgens die bepalings van artikel 87 van die Italiaanse Grondwet “kwytskelding toestaan ​​of boetes verleen”. Soos ander presidente, vereis die kwytskelding die ondertekenaar van die bevoegde minister van regering. Die Konstitusionele Hof van Italië het beslis dat die Minister van Justisie verplig is om dade van vergewing te onderteken.11 Die kwytskelding kan die straf heeltemal verwyder of sy vorm verander. Tensy die verklaring van kwytskelding anders bepaal, verwyder die kwytskelding geen toevallige gevolge van 'n kriminele skuldigbevinding nie, soos vermeld in 'n gedragsertifikaat (174 p.p.).
Ingevolge artikel 79 van die Italiaanse grondwet, kan 'n meerderheid van twee-derde stemme deur die parlement amnestie verleen (artikel 151 c.p.) en kwytskelding (artikel 174 c.p.).
In Pole word die reg die kwytskelding verleen deur artikel 133 van die Grondwet van die Republiek van Pole. Vanaf Oktober 2008 is 7 819 mense vergewe, terwyl 3.046 appèlle van die hand gewys is.
goedgekeur - 3,454
afgekeur - 384
goedgekeur - 3 295 (die eerste kwartaal); 795 (die tweede termyn); totaal - 4,090
afgekeur - 993 (die eerste kwartaal); 1,317 (die tweede termyn); totaal - 2.310
Lech Kaczyński (tot Oktober 2007)
goedgekeur - 77
afgekeur - 550
Die president van die Russiese Federasie word die reg vergewe deur artikel 89 van die Grondwet van die Russiese Federasie. Die kwytskomitee bestuur lyste van persone wat in aanmerking kom vir kwytskelding en rig hulle aan die President vir ondertekening. Terwyl president Boris Jeltsin gereeld sy kwytskelding gebruik, was sy opvolger Vladimir Poetin baie huiweriger; in die laaste jare van sy presidentskap het hy glad nie kwytskelding toegestaan ​​nie.
In Switserland kan die Switserse Federale Vergadering kwytskelding verleen word vir misdade wat deur die federale owerhede vervolg word. Vir misdade onder kantonale jurisdiksie wys die kantonale reg die owerheid bevoeg om kwytskelding toe te staan ​​(indien enige). In die meeste kantons kan die kantonale parlement misdrywe vergewe, en kan die kantonale regering wangedrag en geringe oortredings vergewe.
Die bevoegdheid om kwytskelding en uitstel te verleen, is 'n koninklike voorreg op genade van die monarg van die Verenigde Koninkryk. Dit was tradisioneel in die absolute mag van die monarg om 'n individu te vergewe en vry te laat van die skuldigbevinding en die beoogde boete. Vergewe is in die agtiende eeu aan baie toegestaan ​​op voorwaarde dat die veroordeelde misdadigers vervoer oorsee aanvaar, soos na Australië. Die eerste Generaal-kwytskelding in Engeland is uitgereik ter viering van die kroning van Edward III in 1327. In 2006 is alle Britse soldate tereggestel vir lafhartigheid tydens die Eerste Wêreldoorlog, en het 'n langdurige twis oor die reg van hul teregstellings opgelos.12
Vandag mag die monarg egter slegs op grond van die minister van binnelandse sake of die Eerste Minister van Skotland (of die minister van verdediging in militêre geregtigheidsake) 'n kwytskelding verleen, en die beleid van die ministerie van binnelandse sake en die Skotse bestuur is slegs om kwytskelding te verleen aan diegene wat 'moreel' onskuldig is aan die oortreding (in teenstelling met diegene wat moontlik verkeerdelik skuldig bevind is deur die wettige toepassing van die wet). Vergewe word gewoonlik nie meer uitgereik voor skuldigbevinding nie, maar slegs na skuldigbevinding. Dit word nie meer oorweeg om die skuldigbevinding self te verwyder nie, maar verwyder slegs die straf wat opgelê is. Die gebruik van die voorreg is nou skaars, veral sedert die instelling van die Criminal Cases Review Commission en die Scottish Criminal Cases Review Commission, wat 'n statutêre middel bied vir miskrame van geregtigheid.
Ingevolge die Wet op die Skikking kan 'n kwytskelding nie verhoed dat 'n persoon deur die Parlement aangehou word nie, maar kan hy die straf weens die skuldigbevinding herroep. In Engeland en Wallis mag niemand vergewe word vir 'n misdryf ingevolge artikel 11 van die Habeas Corpus Act van 1679 (wat onwettig gevangenes uit Engeland en Wallis vervoer het nie).13
Voordat die soewereiniteit van Hong Kong in 1997 oorgedra is na China, was die kwytskelding 'n koninklike voorreg op genade van die monarg van die Verenigde Koninkryk. Dit word die meeste gebruik en aangehaal in gevalle van gevangenes wat die doodstraf opgelê is: vanaf 1965 tot 1993 (toe die doodstraf formeel afgeskaf is), is diegene wat ter dood veroordeel is, outomaties onder lewenslange gevangenisstraf onder die Royal Prerogative opgeneem.
Sedert die oorhandiging oefen die hoof uitvoerende beampte van Hong Kong die bevoegdheid uit om kwytskelding te verleen en boetes in te dien ingevolge artikel 12 van artikel 48 Basiese wet van Hong Kong: "Die uitvoerende hoof van die Hong Kong Spesiale Administratiewe Streek oefen die volgende bevoegdhede en funksies uit ... Om persone te vergewe wat skuldig bevind is aan kriminele oortredings of om hul boetes te pleeg. '
Ingevolge die Grondwet van Indië (artikel 72) kan die president 'n vergewing gee of die vonnis van 'n veroordeelde persoon verminder, veral in gevalle waar daar doodstraf is. 'N Soortgelyke en parallelle mag berus by die goewerneurs van elke Staat kragtens artikel 161.
Dit is egter belangrik om daarop te let dat Indië 'n eenheidstruktuur van die regering het en dat daar geen staatsreg bestaan ​​nie. Alle misdade is misdade teen die Unie van Indië. Daarom het 'n konvensie ontwikkel dat die magte van die goewerneur slegs vir geringe oortredings uitgeoefen word, terwyl versoeke om kwytskelding en uitstel vir ernstige oortredings en oortredings wat in die Unie-gebiede gepleeg is, aan die President uitgestel word.
In die Islamitiese Republiek van Iran het die Hoogste Leier die mag om kragtens die Grondwet, artikel 110, § 1, §§ 11, kwytskelding te gee en aan te bied.
In Israel het die president die mag om misdadigers te vergewe of aan hulle genade te gee. Die kwytskelding word gegee na aanleiding van 'n aanbeveling van die Minister van Justisie.
Na die Kav 300-aangeleentheid, wat voortspruit uit die kaping van 'n Israeliese bus deur Palestynse gewapende mans in 1984 en die bewerings dat twee van die gewapende mans daarna deur die agentskappe van die Algemene Veiligheidsdiens (Shin Bet) tereggestel is terwyl hulle in ballingskap gehou is, het president Chaim Herzog 'n kwytskelding uitgereik vier lede van die Shin Bet voor hul beskuldiging. Hierdie ongewone daad was die eerste in sy soort in Israel.
Kragtens artikel 84 (2) (j) van die Grondwet van die Republiek van Suid-Afrika, 1996 (Wet 108 van 1996), is die President van die Republiek van Suid-Afrika verantwoordelik vir oortreding of oortreding van oortreders. Hierdie president se mag word slegs in buitengewone gevalle uitgeoefen.
Pardon word slegs toegestaan ​​vir geringe oortredings nadat 'n tydperk van tien jaar sedert die betrokke skuldigbevinding verloop het. Vir baie ernstige misdrywe (byvoorbeeld as die betrokke hof die misdryf in so 'n ernstige lig beskou dat direkte gevangenisstraf opgelê is), word geen kwytskelding toegestaan ​​nie, selfs al is meer as tien jaar verloop sedert die skuldigbevinding.
Die idee van vergifnis word oor die algemeen as 'n privaat aangeleentheid tussen individue beskou, en in sommige kulture word daar gedink as 'n aksie wat deur swak mense geneem word, wat beteken diegene wat nie die vermoë het om wraak te neem nie. Inderdaad, iemand wat 'n ander vergewe, kan selfs as 'n lafaard gesien word. Vergifnis word dikwels beskou as nie verwant aan groter sosiale kwessies of sosiale aspekte wat die lewens van baie mense beïnvloed nie. Wanneer vergifnis egter deur 'n openbare amptenaar in die vorm van 'n kwytskelding beoefen word of teregstaan, dan kom sosiale kwessies altyd in die spel.
'N Belangrike maatskaplike komponent van vergifnis is dat vergewing of vergewing of kwytskelding nie die behoefte aan straf en vergoeding vergoed nie. Die idee van vergifnis hou egter intiem verband met die idees van berou en versoening. In die Amerikaanse regstelsel beklemtoon die samelewing onder meer die rehabilitasie van die verkeerde dader, selfs nadat vergifnis plaasgevind het of vergoeding plaasgevind het. Alhoewel dit belangrik is om die oppergesag van die reg te handhaaf en die miskraam van geregtigheid te voorkom, poog die samelewing ook om die gejaag na vonnis te vermy.
'N Ander oorweging wat in die openbaar bespreek is, is of die vergewing van iemand of die uitreiking daarvan die gedrag van die vergewe individu kan verander. Daar is geen bewese verband-en-saak verband tussen die kwytskelding en toekomstige kriminele gedrag of die gebrek daaraan nie. Maatskaplike aktiviste het aangevoer dat rehabilitasie en versoening die beste oplossing is om toekomstige kriminele gedrag te ontmoedig. Vir ander is die daad om die verkeerde dader te vergewe meer effektief as straf.
Die kwessie is ook dat die mag om te vergewe vatbaar is vir misbruik as dit onbestaanbaar, selektief, willekeurig of sonder streng, publiek-toeganklike riglyne toegepas word. Die beginsel van die oppergesag van die reg is bedoel om 'n beskerming teen sulke arbitrêre bestuur te wees. In sy mees basiese vorm is dit die beginsel dat niemand bo die wet staan ​​nie. Soos Thomas Paine in sy pamflet gesê het Gesonde verstand (1776), "want soos in absolute regerings die koning wet is, so behoort die wet ook in vrye lande koning te wees; en daar behoort geen ander te wees nie." Alhoewel vergifnis en barmhartigheid as wenslike eienskappe in 'n gesonde samelewing gesien kan word, moet dit nie 'n geldige en behoorlik werkende regstelsel oorskry nie, maar eerder daarin vergestalt word.
President Ronald Reagan word op 8 Oktober 1981 deur voormalige presidente Richard Nixon, Gerald Ford en Jimmy Carter verbind.
In 1794 het George Washington die leiers van die Whisky-rebellie vergewe, 'n Pennsylvania-protes teen federale belasting op "geeste."
In 1799 het John Adams deelnemers aan die Fries Uprising vergewe, 'n protes in Pennsylvania teen federale eiendomsbelasting.
In 1869 het Andrew Johnson Samuel Mudd, 'n dokter wat die gebreekte been van die moordenaar van Abraham Lincoln, John Wilkes Booth, behandel.
In 1971 pendel Richard Nixon die vonnis van die vakbondleier Jimmy Hoffa, wat skuldig bevind is aan die aanwending van die jurie en bedrog.
Iva Toguri ("Tokio Rose")
Patty Hearst by die Hibernia-bank, San Francisco, 15 April 1974.
In 1974 het Gerald Ford Richard Nixon vergewe en hom skuldig bevind aan enige skuldigbevinding aan Watergate. In 'n televisie wat aan die land uitgesaai is, het Ford gesê dat hy voel dat die kwytskelding in die beste belang van die land is en dat die situasie van die Nixon-familie ''n Amerikaanse tragedie is waarin ons almal 'n rol gespeel het. op, of iemand moet die einde daaraan skryf. Ek het tot die gevolgtrekking gekom dat net ek dit kan doen, en as ek kan, moet ek. '14
In 1977 het Ford "Tokyo Rose" (Iva Toguri) vergewe, 'n Amerikaner wat tydens die Tweede Wêreldoorlog propaganda aan die Geallieerde troepe in Japan uitgesaai het.
In 1979 pendel Jimmy Carter Patricia Hearst se vonnis vir gewapende roof. Sy is in 2001 deur Bill Clinton vergewe.
In 1989 het Ronald Reagan die eienaar van New York Yankees, George Steinbrenner, vergewe vir die onwettige bydraes tot Nixon se herverkiesingsveldtog in 1972.
In 1992 het George H.W. Bush het in die Iran-kontra-ondersoek ses verweerders vergewe, waaronder die voormalige minister van verdediging, Caspar Weinberger, en voormalige adviseur vir nasionale veiligheid Robert McFarlane.
In 2001 het Clinton die vlugtende miljardêr Marc Rich, sy halfbroer Roger Clinton, en Susan McDougal vergewe, wat in die tronk gegaan het omdat hy geweier het om vrae oor Clinton se Whitewater-transaksies te beantwoord.
In 2002 het 11 Macedoniese president Boris Trajkovski 11 rebelse etniese Albanese vegters gekry. Die amnestie was deel van 'n Wes-gesteunde vredesplan, wat bedoel is om 'n opstand deur etniese Albanese guerrilla's te beëindig.
In 2007 is vyf Bulgaarse verpleegkundiges en 'n Palestynse dokter deur hul aankoms in Sofia deur die Bulgaarse president Georgi Parvanov vergewe, nadat hy agt en 'n half jaar in die tronk in Libië deurgebring het. Die medisyne is lewenslange tronkstraf in Libië gevonnis omdat hulle kinders met die VIGS-virus besmet het.
in 2008 het die Tsjadiese president Idriss Deby ses Franse burgers vergewe wat in 2007 skuldig bevind is aan die ontvoering van meer as 100 kinders uit die ooste van Tsjaad in wat hulle 'n humanitêre sending genoem het.
In 2008 het die Switserse regering Anna Goeldi vergewe 226 jaar nadat sy onthoof is omdat sy 'n heks is. Goeldi was die laaste persoon in Europa wat tereggestel is vir heksery.
↑ Amnestie en kwytskelding - Terminologie en etimologie Ontsluit 5 Februarie 2009.
↑ Amnesty and Pardon - Clemency Powers in the Twentieth Century (5 Februarie 2009).
↑ Gerald N. Hill en Kathleen T. Hill, Reprieve, Farlex Inc., 2005. Onttrek 5 Februarie 2009.
↑ George Conger, 'n beroep op Saoedi-vrou wat doodstraf opgelê word vir 'heksery', Godsdienstige intelligensie. 15 Februarie 2008. 5 Februarie 2009 herwin.
↑ Walter Jayawardhana, verteenwoordiger van die prokureur wat nie volgens die sharia-wet vereis word vir minderjarige veroordeel om te sterf nie, sê Saudi daagliks, Asiatiese Tribune, 2007-07-19. 5 Februarie 2009 herwin.
↑ P. S. Ruckman, jr., "Executive Clemency in the United States: Origins, Development, and Analysis (1900-1993)," Presidensiële studies kwartaalliks 27 (1997): 251-271.
↑ P. S. Ruckman, jr. Presidensiële kwytskelding deur administrasie, 1789-2001, Vergewe my, meneer die president.
↑ Departement van Justisie van die Verenigde State, reëls rakende versoekskrifte vir uitvoerende gesag, die departement van justisie van die Verenigde State. 5 Februarie 2009 herwin.
↑ Burdick v. Verenigde State, 236 U.S. 79 (1915)
Ard Vergewe in Italië TripAtlas.com. 8 Februarie 2009 herwin.
↑ Ben Fenton, vergewe: die 306 soldate het teen dagbreek geskiet weens 'lafhartigheid', Telegraph.co.uk, 16 Augustus 2006. Ontsluit 5 Februarie 2009.
↑ Die Britse databasis vir wetgewing vir wetgewing, Habeas Corpus Act 1679 (c. 2). 5 Februarie 2009 herwin.
↑ Gerald R. Ford Gerald R. Ford Vergewe Richard Nixon Great Speeches Collection, The History Place, 8 September 1974. Onttrek 6 Februarie 2009.
Crouch, Jeffrey P. Die presidensiële kwytskelding. Ph.D. verhandeling. Washington, DC: Katolieke Universiteit van Amerika, 2008. OCLC 263428239
Kyk die video: Presidensiele kwytskelding vir Fees Must Fall betoger? - KN VERSLAG. 15 OKT 2019. kykNET (Julie 2020).
Geom-mu: Die Koreaanse swaarddans
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Kwytskelding