Draai: plant en versorg, snoei, voortplanting, eienskappe - skade en voordeel, foto - Miscellanea
Draai: plant en versorg, snoei, voortplanting, eienskappe - skade en voordeel, foto
Swartdoring (Latynse Prunus spinosa), of swartdoring, of swartdoring, of netelige pruim - 'n klein netelige struik van die geslag Pruim van die onderfamilie Pruim van die Rose-familie. Die naam "doring" kom van die Proto-Slawiese taal en beteken "doring". Swartdoring groei in gebiede met 'n gematigde klimaat, in die bossteep, steppe, langs die rand van die bos en in afkapgebiede, wat dikwels digte ruigtes veroorsaak. In die Krim en die Kaukasus kan dorings op 'n hoogte van 1200-1600 meter bo seespieël gevind word. In die natuur kom dorings algemeen voor in Wes-Europa, Noord-Afrika, die Middellandse See, Klein-Asië, Wes-Siberië, die Oekraïne en die Europese deel van Rusland.
Terne het aan die mensdom bekend geword in die dae van Antieke Griekeland en Rome. In die Christendom is dorings 'n simbool van die lyding van Jesus Christus. 'N Brandende doringbos word in die Skrif genoem: "En die Engel van die Here het aan Moses verskyn in 'n vuurvlam uit 'n doringbos. En hy het gesien dat die doringbos met vuur brand, maar dat die bos nie gebrand het nie ... en God het hom uit die doringbos geroep en hom tot die leier van sy volk gemaak. '
Die plant en versorging van dorings
Bloei: April Mei.
Landing: vroeg in die lente, maar die plantput word in die herfs voorberei.
Die grond: klam, vrugbaar, neutraal.
Gieter: na plant - een keer per week, na wortel - een keer elke twee weke, en wanneer die blare begin blom, is water slegs nodig tydens 'n lang afwesigheid van reën: waterverbruik - 2-3 emmers vir elke bos.
Topversiering: een keer per jaar word 'n emmer humus of 'n oplossing van komplekse minerale kunsmis onder die bos ingebring.
Sny: sanitêre en vorming, jaarliks ​​in die lente, in Maart, voordat die sapvloei begin. As dit nodig is, kan u in die herfs die dorings vir sanitêre doele snoei.
Voortplanting: steggies, wortelsuiers, minder dikwels sade.
Siektes: moniliose (grys verrotting).
Terne: die vrugte van die plant het 'n samentrekkende, ontstekingsremmende, diuretiese, ekspektorante en antibakteriese effek, verslap die gladde spiere van interne organe en verminder die vaskulêre deurlaatbaarheid.
Lees hieronder meer oor die groei van dorings.
Die doringstruik bereik 'n hoogte van 3,5-4,5 m, en die doringboom groei tot 8 m. Die struik brei uit as gevolg van wortelgroei, en dit veroorsaak netelige, moeilike ruigtes. Die spilwortel van die swartdoring word 1 m diep en sy wortelstelsel is vertak en steek ver buite die kroonprojeksie uit. Die takke van die doring is bedek met talle dorings, sy blare is tot 5 cm lank, ellipties, gebit, bolvormig. Baie klein enkele enkele vyfblomblommetjies gaan in April of Mei oop, nog voordat die blare in die bosse verskyn. Die vrugte van die swartdoring is 'n pruimagtige afgeronde tert-suur odnosteyanka met 'n deursnee van ongeveer 12 mm, donkerblou met 'n grys wasagtige blom.
Dorings dra vrugte van twee tot drie jaar oud. Die plant word gekenmerk deur droogtebestandheid en winterhardheid. Daarbenewens is dit 'n goeie heuningplant. Die aanplant van dorings sal nie vir 'n beginner tuinier moeilik wees nie. Dorings word gebruik as onderstam vir appelkoos en pruim, dit word geplant as 'n heining en om glyhange te versterk, en dekoratiewe variëteite word gekweek om die tuin te versier: rooiblaar, terry en pers dorings.
Plant 'n doring
Die dorings word vroeg in die lente geplant, maar 'n plantgat is sedert die herfs daarop voorberei sodat die grond oor die winter gaan lê en sak. Sloe kan op droë, kleierige, sanderige en selfs soutgrond groei. Dit verdra maklik oorvloedige bronwater, maar groei in swaar of te nat grond kan vriesbrand op dorings veroorsaak. Die beste plek vir 'n plant is 'n goed beligte area met vogtige, vrugbare grond met 'n neutrale reaksie.
Dit is beter om die steil kante van gate met 'n deursnee en diepte van ongeveer 60 cm te bedek met bossies leisteen of ou yster: hierdie maatreël sal u daarvan weerhou om die tuin te verstop met wortelsuiers van die netelige pruim.
'N Week voor plant word 'n laag eierdoppe wat gedurende die winter versamel is, op die bodem van die plantput gelê, en bo-op 'n laag grond wat uit die put verwyder word, gemeng met 1-2 emmers humus of kompos, 500 g superfosfaat en 60 g kaliumkunsmis. As die grond baie suur is, moet u pluis kalk by die grondmengsel voeg. Wanneer u verskeie saailinge plant, word die afstand tussen hulle binne 2-3 m gehou en tussen heiningsaailinge - 1,5 m.
As plantmateriaal is dit beter om twee jaar oue saailinge te gebruik, waarvan die wortels 'n dag in 5 liter water geweek word met 3-4 eetlepels natriumhumaat daarin opgelos. 'N Paal van 1,5 m word in die bodem van die put gedryf, bevrugte grond word met 'n heuwel daarop gegooi waarop die saailing geïnstalleer word. Die wortels van die saailing word reguit gemaak, en die gat word bedek met 'n vrugbare grondmengsel met kunsmis, wat dit effens stamp. Na plant moet die wortelhalsband van die saailing 3-4 cm bo die oppervlak van die terrein wees. Rondom die byna-stamcirkel van die saailing word 'n sy van ongeveer 10 cm hoog gemaak om te voorkom dat water versprei tydens water, en 2- 3 emmers water word in die naby-stam sirkel gegooi. As die water opgeneem word, word die grond rondom die bos met humus bedek om die vog vinnig uit die grond te verdamp, en word die saailing aan 'n pen vasgemaak.
Lote van swartdoring saailinge word onmiddellik na plant verkort, en volwasse bosse in die lente, voordat die ogies daarop uitswel, word aan sanitêre en vormende snoeiwerk onderwerp. Die versorging van dorings is basies baie eenvoudig en bestaan ​​uit die gebruiklike prosedures vir elke tuinier: natmaak, bemesting, losmaak van die grond en die verwydering van onkruid in die stamcirkel, uitsny van wortels, vorming en sanitêre snoei, oes en voorbereiding oorwintering.
Aanvanklik word die saailing een keer per week natgemaak, dan een keer elke twee weke, en sodra die blare daarop begin blom en dit begin groei, word water skaars. Dorings het eintlik genoeg natuurlike neerslag, want dit is 'n uiters droogtebestande plant, maar gooi 2-3 emmers koue water onder 'n lang droogte gedurende 'n lang periode van droogte.
Om die doringbos gereeld en oorvloedig te laat vrugte dra, word kunsmis jaarliks ​​daaronder toegedien in die vorm van humus (een emmer per bos) of 'n oplossing van komplekse minerale kunsmis. Hoe ouer die plant is, hoe meer sal dit gevoed moet word.
Dorings word in die lente in Maart gesny voordat sapvloei begin: droë, gebreekte, siek of bevrore takke en lote word verwyder. Aangesien die doring geneig is om die kroon te verdik, word die bos gereeld uitgedun en ook 'n vorm gegee, waarvoor 4-5 goeddragende takke by die jong plant agterbly en die res by die wortel afgesny word.
Die vorming van die kroon van dorings in die vorm van 'n bak is gewild as in die eerste jaar die grondgedeelte van die saailing op 'n hoogte van 30-50 cm afgesny word, en in die tweede jaar is net die sterkste lote oor daarop, in 'n sirkel geleë.
Herfsnoei word na behoefte uitgevoer, hoofsaaklik vir sanitêre doeleindes, wanneer siek of gebreekte takke verwyder moet word. Doen dit na die blaarval, wanneer die plant reeds gereed is vir rus.
Voortplanting van dorings
Dorings word voortgeplant deur saad, steggies en wortelsuiers. Die vermeerdering van saad van dorings neem tyd. Dit is baie vinniger om 'n nuwe plant te kry met behulp van vegetatiewe voortplantingsmetodes.
Skei die kuil in die vroeë herfs van die vrugtepulp en plaas dit in die grond. Dit is moontlik om in die lente doringpitte in die grond te plant, maar eers na hul voorlopige stratifikasie gedurende die winter in die yskas. Vir vinniger ontkieming van sade, hou sommige tuiniers die sade 12 uur in heuningstroop voordat hulle plant, en plant dit dan in vrugbare grond tot 'n diepte van 6-7 cm. Voor die ontkieming is die plantplek bedek. As die saailinge 2 jaar oud is, word dit na 'n permanente plek oorgeplant.
Voortplanting van dorings deur steggies
Doringsteggies moet minstens vyf gesonde ogies hê. In die lente word hulle in 'n houer met voedingsgrond geplant en in 'n kweekhuis geplaas of met 'n deursigtige kap bedek. Gedurende die somer word hulle natgemaak, met voedingsoplossings gevoer, en teen die herfs word uitstekende saailinge met goed ontwikkelde wortels uit die steggies verkry.
Wortellote word noukeurig van die moederbos geskei en in voorbereide gate geplant op 'n afstand van 1-2 m van mekaar. Hulle sien om na hulle, sowel as na saailinge.
Siektes en plae van swartdoring
Swartdoring is baie bestand teen siektes en plae. Soms kan dit getref word deur moniliose, of grys verrotting, 'n swamsiekte wat veroorsaak word deur die monilia-swam, wat deur die stamper van 'n blom dring en jong lote van dorings aantas. As gevolg van die ontwikkeling van die siekte word die blare en lote donkerbruin. Die siekte vorder deur die plant van bo na onder. En hoewel nuwe groen aan die bome groei, word dit teen die einde van die somer geel en val dit af, die opbrengs van die plant neem af en die oorlewende vrugte kraak en verrot reg op die takke.
In die stryd teen moniliose sal u die hulp van swamdoders moet gebruik. In die vroeë lente word die bos behandel met Horus-oplossing - dit is die enigste middel wat selfs by lae lugtemperature werk. Later, wanneer die weer warm is, kan swartdoring behandel word vir moniliose met middels soos Abiga Peak, Gamair, Rovral, Bordeaux-mengsel en kopersulfaat. Oplossings word volgens die instruksies voorberei.
Van die plae is die alomteenwoordige plantluis gevaarlik vir dorings, 'n suigende insek wat voed op die selsap van die blare en lote van die doring, wat hulle geel en misvormd laat word. Plantluise is baie vrugbaar, dus kan dit die plant aansienlik benadeel, en boonop dra hulle van ongeneeslike virussiektes. U kan plantluise vernietig deur dorings te behandel met 'n oplossing van 'n koorsdodende middel, byvoorbeeld Aktellik, Aktara, Antitlin en dies meer, en u sal die bosse meer as een keer moet verwerk.
Tipes en variëteite van swartdoring
Van die soorte en basters van swartdoring is die bekendste:
Soet TLCA - die smaak van die vrugte van hierdie variëteit is soet en suur, byna sonder samentrekking;
KRUIS No 1 - 'n boom tot 2,5 m hoog met pers vrugte met 'n digte wasagtige blom en pulp met 'n soetsuur, effens tert smaak. Vrugte gewig 6-7 g;
KRUIS No 2 - verskeidenheid met afgeronde pers vrugte wat tot 8 g soet-suur smaak weeg met skaars merkbare samentrekking;
swartdoring geel - geel doring, 'n baster van die tweede generasie tussen kersiepruim en doring met geel vrugte en aangename smaak;
dorings Appelkoos - 'n baster tussen swartdoring en appelkoos met ligte pienk-lila vrugte van goeie smaak met appelkoosnote;
dorings geurig-1 en Geurig-2 - basters van swartdorings met die Amerikaans-Chinese pruim Toka, wat bome tot 4 m hoog is, met plat-ronde pers vrugte wat 8-10 g weeg, met geel soet-suur pulp sonder samentrekking en met 'n fyn aroma van aarbeie en appelkose. 'N Klein beentjie kom maklik van die pulp af;
shropshire pruim - Engelse variëteit met heuning-soet vrugte sonder 'n spoor van samentrekking;
Blackthorn Cherry (Cherry Leave) - 'n plant tot 3 m hoog met 'n afgeronde kroon van medium digtheid en afgeronde donkerpers vrugte wat 5-6 g weeg met 'n wasagtige blom. Die pulp is ferm, groen, tert en suur;
Cherry Blackthorn - 'n boom tot 3 m hoog met groot pers ronde vrugte met 'n dik wasagtige blom tot 8,5 g. Die pulp is dig, groen, soet en suur, effens tert;
dorings Pruimedante - 'n baster tussen kersiepruim en dorings met blou-geel-rooi vrugte;
Sadovyi draai # 2 - 'n plant tot 2 m hoog met donkerblou of swart bolvormige vrugte, bedek met 'n blouerige blom, en met uitstekende smaakpulp.
Die eienskappe van dorings - skade en voordeel
Doringbessies bevat suikers (fruktose en glukose), appelzuur, pektien, koolhidrate, steroïede, vesel, triterpenoïede, vitamiene C en E, kumariene, stikstofbevattende verbindings, tanniene, flavonoïede, hoër alkohole, minerale soute, vetsure linol, palmitine , stearies, oleïes en eleostearies.
Vars en verwerkte doringvrugte het 'n samentrekkende effek en word gebruik vir derms van die ingewande en maag soos ulseratiewe kolitis, disenterie, voedselvergiftiging, candidiasis en toksiese infeksies. Swartdoringwyn word ook beskou as 'n medisinale drank vir aansteeklike siektes.
Die vrugte van swartdoring word gebruik in die behandeling van nier- en lewersiektes, neuralgie, vitamientekorte, metaboliese afwykings, en ook as 'n koorswerende en diaforetiese middel. Vrugte en blomme word aangedui vir sistitis, edeem, gastritis, nierstene, pustulêre velsiektes en swere. Doringblomme het 'n ligte lakseermiddel, behandel velsiektes afhangend van metabolisme, reguleer die inkrimping van die nierbuise en dermbeweging, dien as hipotensief, diaforeties en diuretikum, en word in die vorm van 'n afkookmiddel gebruik vir hipertensie, kortasem , hardlywigheid, furunkulose en naarheid.
Vars sap van doringbessies, met antibakteriese aktiwiteit teen protozo-parasiete, word gebruik vir giardiasis en dermafwykings.
'N Afkooksel van doringblomme word voorgeskryf vir ontsteking van die slymvliese van die keel, slukderm en mond, en tee van doringblare is 'n sagte lakseermiddel en verhoog die urienuitset. Hulle drink dit vir sistitis, chroniese hardlywigheid en prostaatadenoom. Dit word aanbeveel vir mense met 'n sittende lewenstyl.
Benewens die samentrekkende middel, het preparate van swartdoring anti-inflammatoriese, diuretiese, ekspektorante en antibakteriese effekte, verslap die gladde spiere van interne organe en verminder die vaskulêre deurlaatbaarheid.
As gevolg van die suur in doringvrugte, kan dit mense met maagsuur, gastritis of maagsere benadeel. Die intense kleur van die vrugte kan 'n allergiese reaksie veroorsaak. Dorings bevat 'n sterk gif, dus wees versigtig om dit nie per ongeluk in te sluk nie. Dit word nie aanbeveel om swartdoring te gebruik vir mense met 'n oorsensitiwiteit vir die vrugte daarvan nie, en oormatige gebruik van swartdoringvrugte is selfs vir gesonde mense nie voordelig nie.
Afdelings: Vrugte- en bessieplante Bessiebosse Vrugtebome Plante op T
Waarom is dit aantreklik om in die land irgi te laat groei?
Waarom is dit die moeite werd om irgu op u webwerf te laat groei?
Dit is 'n uitstekende heuningplant wat bye lok om die tuin te bestuif.
Heerlike, baie gesonde bessies sal die hele gesin verheug.
Nog 'n pluspunt is die dekoratiewe effek gedurende die seisoen en die helder pers kleur van die irgi-bosse in die herfs. Welige blom in die lente, gevolg deur oorvloedige pienk korreltjies bessies, wat hul kleur geleidelik in 'n wynskakering verander. Teen die herfs sal die trosse pers word en sal hulle mooi lyk teen die agtergrond van rooi blare.
Vir die aanplant van swartbessies kan u sade of ander dele van die plant gebruik:
wortelsuiers (houtagtige steggies)
Voordat u verder gaan met plant, is dit nodig om 'n area te kies waar die plant goed sal wortel, behalwe vir die metode, en die bessies kan op skaduryke plekke en in oop sonnige gebiede geplant word. In die son gee die bosse meer bessies.Om die bosse teen die wind te beskerm, kan u dit langs die heining plant en ongeveer 1 m daarvandaan terugtrek. Om bessies te kweek, is leemagtige, goed gedreineerde grond met 'n lae suurgehalte die beste.
Die maklikste manier is om saad te saai. Dit is beter om dit in die laat herfs te doen deur die saad in voorbereide grond tot 'n diepte van 4-5 cm te plaas. Hierdie metode is goed bewys wanneer u met regop en kruipende variëteite werk.
U kan wortelsuiers of steggies vir saailinge gebruik. Dit is die beste om dit vroeg in die lente te plant. Die steggies moet langs 'n voor gelê word, wat 8-10 cm breed en 5-8 cm diep is. Groen lote moet in gate van ongeveer 20 cm in deursnee en 10-15 cm diep geplant word. Gekleurde nageslag word in groot vore geplaas, waarvan die breedte en diepte 25-30 cm is.
Voordat dit geplant word, moet 'n laag grond wat met kompos of humus, superfosfaat en kaliumsulfied bevrug is, in 'n gat of voor geplaas word en dan met skoon grond besprinkel word.
Die steel moet geplant word sodat die groeiknoppies aan sy basis met ongeveer 3 cm in die grond verdiep word. Die gat word met minerale kunsmis bedek.
Daarna word 'n byna-stam sirkel rondom die bos gevorm - 'n vlak gat waar vog kan vertoef.
Die volgende plant kan op 'n afstand geplant word op grond van die variëteit en grootte van die lote. As die bossies klein is, kan u elke 1,8 tot 2 m 2 steggies plant. As die plant vertak is, is dit beter om elke nageslag in 'n aparte gat te plant, die inspringings tussen hulle moet 1,2-1,5 m wees.
Die moerbeiboom reproduseer deur saad en vegetatief.
Voortplanting van moerbeiensaad is die maklikste manier vir alle soorte van hierdie boom. U moet net 'n handvol bessies van die geselekteerde variëteit neem, in 'n houer sit en in die son sit om te gis. Dan, in water, moet u die sade goed fyn en die water met leë doppe afvoer. Giet dan weer water en gaan deur 'n fyn maasfilter. Vee dan af en spoel weer uit. Herhaal totdat slegs skoon sade sonder pulp oorbly.
Dan moet hulle goed gedroog word en na 'n papiersak oorgedra word en tot op die vroeë lente op 'n droë plek gebêre word. 45 dae voor saai, moet die bevochtigde sade op 'n rak onder die vrieskas geplaas word vir stratifikasie of drie dae in die water gehou word. Dit is nodig om moerbeia sade op 'n diepte van 1 cm op die helderste plek te saai. Dit is dikwels nodig om die toekomstige moerbei te natmaak, maar nie te giet nie.
Het jy geweet? Moerbei het ook bygedra tot die ontstaan ​​van papier in China. Dit was sy bast, wat onder die boombas geleë is, wat gebruik is om papier te skep.
Hoe anders vermeerder moerbei? Die beste manier om in die somer voort te plant, is deur steggies. Aan die begin van die somer word steggies met twee of drie ogies uit 'n gesonde loot van hierdie jaar gesny. Die onderste blare moet verwyder word, en die helfte van die plate moet op die res gelaat word, sodat die snywerk in die toekoms sal groei en ontwikkel.
Hulle groei in die tuin. Dit is appel, peer, kersie, pruim en soetkersie. Die moerbeiboom is egter redelik skaars daarin. Maar in die onlangse verlede was dit baie gewild en bekostigbaar. Die ouer generasie tuiniers het baie te sê oor die voordelige plant wat nou eksoties geword het.
Versorging van kersiepruime
Dit is relatief maklik om kersiepruim te versorg, aangesien die kultuur redelik pretensieloos is. Sorg bestaan ​​uit gereelde natmaak en voer van die plant, verskeie snoei gedurende die seisoen en voorkomende maatreëls om plae te bekamp. Die volgende prosedures word in meer besonderhede bespreek.
Dit is beter om die boom in die amper-stam-sirkel nat te lei.
Ten spyte van die goeie weerstand teen droogte, moet kersiepruim nog natgemaak word. Die plant self sal nie sterf nie, maar 'n gebrek aan vog kan rampspoedige gevolge hê vir die oes: eierstokke en onryp vrugte kan begin verwelk en verkrummel.
Gewoonlik word die plant drie keer per seisoen natgemaak:
nadat die groei van takke en jong lote gestaak is
na die aanvang van die vrugkleurverandering tydens rypwording
Die besproeiingsnelheid is tussen 15 en 20 liter per boom. Dit word aanbeveel om jong plante tot 5 keer per seisoen nat te lei (twee ekstra waterings word eweredig bygevoeg tussen die wat reeds gelys is).
Daarbenewens word besproeiing in die middel van die herfs uitgevoer. terwyl u 30 tot 40 liter water gebruik.
Deklaag sal die tuinier red van die behoefte om die grond en onkruid te gereeld los te maak. Gewoonlik word strooi of groot skyfies as deklaag gebruik.
Die eerste voer van kersiepruim word in Mei gedoen terselfdertyd word 'n spesiale komplekse kunsmis vir tuinbome gebruik met die norme wat op die verpakking aangedui word.
Die tweede voeding word tydens die rypwording van die vrugte gedoen. Gewoonlik word organiese bemestingstowwe gebruik: die katoen word opgelos in 'n verhouding van 1 tot 7 en die plant word natgemaak met die resulterende mengsel in die hoeveelheid 1 emmer. U kan kersiepruim voer met voëlmis of verrotte mis, maar die konsentrasie daarvan moet onderskeidelik 1 tot 20 of 1 tot 10 wees.
Die derde voer word na oes gedoen. Terselfdertyd word minerale fosfor- en kaliumkunsmis toegedien. Die boom word gevoer met 'n mengsel van onderskeidelik 50 en 40 g superfosfaat en kaliumsulfaat. Herfsvoeding van kersiepruim met kompos is toegelaat.
Onmiddellik nadat die sneeu gesmelt het, word die plant aan sanitêre snoei onderwerp - verwyder siek, bevrore en beskadigde takke, maak die stam van dooie bas skoon.
In April word daar gesnoei, wat sanitêre, uitdunning en vorming kombineer. Terselfdertyd verwyder hulle nie net gedroogde lote nie, maar verdun ook die kroon, sny die lote wat binne-in die kroon groei en te lang lote van die afgelope jaar af, en laat daar nie meer as 3 knoppe op nie. Hulle vorm ook die buitenste grense van die kroon. In sommige gevalle kan selfs skeltakke tydens kroonvorming verwyder word.
In die somer word twee jaar oue lote met 60-80 cm verkort en word die kroon onderhewig aan korrektiewe uitdunning - verwyder die groei wat gevorm is sedert die laaste snoeiwerk.
Dit is beter om nie die kersiepruim in die herfs te sny nie, want die boom sal verswak en die winter nie erger sal oorleef nie.
Was eers af nadat u die hout met 'n tuinspuit behandel het
Pruime kan vatbaar wees vir 'n wye verskeidenheid siektes. Dit sluit in:
Die meeste siektes is van swam oorsprong. Voorkoming van swamsiektes word in die vroeë lente onmiddellik na sanitêre snoei uitgevoer. Vir haar word 'n 1% oplossing van kopersulfaat gebruik wat op alle takke van die plant gespuit word. Maar die belangrikste onderdeel van die beskerming teen siektes is die nakoming van planttegnologie: alle gewasversorgingsmaatreëls moet uitgevoer word in die tydperk wat daaraan toegewys is.
Kersepruimplae word hoofsaaklik deur insekte voorgestel: dit is hoofsaaklik verskillende blaarwurms en motte.
Beskerming teen plae bestaan ​​daarin om die plant met insekdoders te behandel. Dit word vroeg in April geproduseer deur alle takke van die boom te bespuit. Dit is die beste om ingewikkelde middels soos Actellik, Skor, Fitoflavin of Aktara te gebruik.
Die gewildste variëteite en basters van swartdoring is:
Soet TLCA... Die vrugte is soetsuur, amper ongeduldig.
KRUIS No 1... Die planthoogte is ongeveer 250 sentimeter. Op die oppervlak van die pers vrugte is daar 'n digte wasblom. Die soet-suur pulp is effens tert van smaak. Die vrugte weeg ongeveer 6-7 gram.
KRUIS No 2... Die ronde pers vrugte weeg ongeveer 8 gram. Hul smaak is soetsuur, effens tert.
Geel vrugte... Dit is 'n tweede generasie baster tussen doring- en kersiepruim. Die vrugte het 'n aangename smaak en geel kleur.
Appelkoos... Dit is 'n baster tussen appelkoos en doring. Die vrugte se kleur is ligte lila-pienk, hul smaak is baie aangenaam met appelkoosnote.
Geurig-1 en Geurig-2... Dit is 'n baster van die Chinees-Amerikaanse Toca-pruim en swartdoring. Die hoogte van so 'n boom is ongeveer vier meter. Vrugte van pers kleur het 'n plat ronde vorm, hulle weeg van 8 tot 10 gram. Die geel vleis het 'n soet-suur smaak, terwyl die samentrekking heeltemal afwesig is. Die pulp het die beste geur van appelkoos en aarbei. Die klip is klein, dit skei baie goed van die pulp.
Shropshire... Die variëteit is geskep deur Engelse telers. Vrugte is soet-heuning, ongeduldig.
Kersie-pruim (kersie)... Die bos bereik 'n hoogte van ongeveer 300 sentimeter. Die kroon is van medium digtheid en het 'n afgeronde vorm. Op die oppervlak van die donker pers vrugte is 'n wasagtige blom, hulle weeg ongeveer 5-6 gram en het 'n afgeronde vorm. Die groen digte pulp het 'n suur en tert smaak.
Kersie... Hierdie boom bereik 'n hoogte van 300 cm. Groot, afgeronde pers vrugte op die oppervlak het 'n digte wasagtige blom. Sulke vrugte weeg ongeveer 8,5 gram. Groen digte pulp met soetsuur smaak, effens tert.
Pruimedante... Dit is 'n baster tussen swartdoring en kersiepruim. Die kleur van die vrugte kan verskillende geel-blou-rooi skakerings hê.
Tuin nr. 2... Die hoogte van so 'n struik is ongeveer twee meter. Globulêre vrugte kan amper swart of donkerblou van kleur wees. Op die oppervlak is daar 'n bloei van 'n blou kleur. Die pulp smaak lekker.
Interessante feite oor Irga
Irga kan 'n goeie diens lewer aan liefhebbers van dwergvrugtebome (meer korrek - vrugtebome op 'n dwergonderstam). Steggies van 'n vrugteboom word op 'n stam van 'n bos ingeënt, waardeur die boom minder ruimte inneem, begin al vir 3-4 jaar vrugte dra.
Eerstens is pere op Provençaalse of noordelike kweper geënt. Kweepeer is egter 'n suidelike plant, en daarom het die bome dikwels weens ryp gevrek. Sodra die kweek van irgi gewild geword het, blyk dit dat die voorraad van hierdie struik uitstekend is om dwergpere te skep. Die bome lyk baie interessant en lewer 'n volle oes.
Ons hoop dat hierdie materiaal die belangstelling van tuiniers getrek het, die aandag gevestig het op 'n nuttige en baie mooi plant.
Kyk die video: Frangipani Cuttings
Copyright © aboutjersey.net | Draai: plant en versorg, snoei, voortplanting, eienskappe - skade en voordeel, foto...