Lao-tzu het al hierdie strewe gesien om nie te begeer as niks meer as geestelike trots en 'n wegbeweeg van ons menslike natuur nie. Die Taoïstiese perspektief is om nie 'n klip in 'n omhelsing van die lewe en jouself te verlaat nie, soos deur Chuang-tzu voorgestel. Hy het die eerste keer in die lewe geduik en sy innerlike harmonie in die wêreld en tyd waarin hy geleef het, gebring. In die inleiding tot Die volledige werke van Chuang Tzu, Burton Watson sê:
"In Chuang Tzu se siening kan die man wat homself van konvensionele standaarde van oordeel bevry het, nie meer ly nie, want hy weier om armoede te erken as minder wenslik dan welvaart om die dood te erken as minder wenslik as die lewe. nie in 'n letterlike sin trek en wegsteek van die wêreld nie - om dit te bewys, wys daarop dat hy steeds oordeel oor die wêreld heers. Hy bly binne die samelewing, maar weerhou om uit die motiewe te reageer wat lei dat gewone mans sukkel vir rykdom, roem, sukses , of veiligheid. Hy hou 'n staat wat Chuang Tzu na verwys as wu-wei, of onaktiwiteit, wat deur hierdie term nie 'n gedwonge stilte beteken nie, maar 'n aksieplan wat nie gegrond is op enige doelgerigte motiewe van wins of strewe nie. In so 'n toestand word alle menslike optrede so spontaan en veragtelik soos dié van die natuurlike wêreld. Die mens word een met die natuur, of die hemel, soos Chuang Tzu dit noem, en homself saamsmelt met Tao, of die Weg, die onderliggende eenheid wat die mens, die natuur en alles wat in die heelal is, omhels.
"Om hierdie denklose, doelloos lewenswyse te beskryf, verander Chuang Tzu meestal die analogie van die kunstenaar of ambagsman. Die bekwame houtkapper, die geskoolde slagter, die geskoolde swemmer, dink nie of ratiocinate oor die aksie moet hy neem; sy vaardigheid het soveel deel geword van hom dat hy net instinktief en spontaan optree en sonder sukses te weet sukses behaal. Weer gebruik Chuang Tzu die metafoor van 'n heeltemal gratis en doelloos reis deur die woord te gebruik yu ("Dwaal" of "dwaal") om die manier waarop die verligte man dwarsdeur die skepping te wandel, te wys, geniet sy genot sonder om ooit aan een deel daarvan te wees. "
Die aard van die heelal en van die menslike hart
Chuang-tzu het nooit die wêreld veroordeel nie. In plaas daarvan het hy sy insiggewende, humoristiese humor gebruik om 'n lig op wu-wei te skink, wat die wêreld onverskillig in die kas gesit het. Die manier van Lao-tzu het niks te doen met die oortrederende begeertes nie, aangesien dit geestelike trots sal wees. Maar hy sê ook nie 'n mens moet lui of slordig wees en swanger raak vir begeertes nie.
Wat Lao-tzu sê, is dat wanneer ons nie net in ons eie natuur ondersoek nie, maar ook in die aard van die wêreld, ons in kontak sal kom met die aard van die menslike hart, wat die aard van die heelal is, en dit is lief te hê.
Hierdie liefde wat in die hart van Lao-tzu se Taoïsme verborge is, is nie 'n liefde wat mens ontdek en vir jouself bewaar nie. Dit is 'n liefde wat gedeel word, want in die Taoïstiese filosofie van hierdie liefde sal hierdie liefde wat enige grens oorskry, stuk vir stuk harmonie vir die wêreld bring, of dalk moet ek vrede in vrede sê.
Die Weg van Tao wat 'n individuele ervaring bring, bring hierdie liefde in die wêreld, en dit inspireer ander, maak nie saak hoe styf hul oortuigings is nie. Hierdie liefde, wat alle geestelike paaie beveg, is die vrug van 'n verligte siel, is nie haalbaar as ons nie onsself en die wêreld aanvaar nie en 'n totale begrip van ons innerlike en uiterste wêrelde kry.
Die volledige omvang van Lao-tzu se Taoïsme is moeilik om te begryp, aangesien elke individu uniek is. Maar ons weet wel dat dit een van die enigste geestelike paaie is wat geen leerstellings, dogma of formules bevat nie, en dit gee die helderheid om elke aspek van ons bewussyn te bereik.
Lao-tzu se Taoïsme erken die skaduwee, veral in die sin dat 'n mens se intrinsieke verhouding met ander en die wêreld ontdek het, sonder 'n vooropgestelde idee van hoe dit behoort te wees, wat dit moontlik maak om 'n groot mate van transformasie te voorkom en ons deur ons onderdrukte pyn te neem .
Verstaan ​​die totale prentjie
Een van die primêre doelstellings van die Ek Ching is om die totale prentjie van ons sielkunde te verstaan, en daarom is Jung so aangetrokken. Wanneer ons in ons onsself gewerk het en bewus gemaak het en alles oor onsself aanvaar het, dan is ons werklik mens geword en kan ons met die pyn van ander deur ons nederige harte simpatieer.
Enigiets anders as 'n ware nederige hart, in die oë van Lao-tzu, sou katastrofies wees vir die wêreld. Geen verhouding met 'n ander of die wêreld kan ontwikkel word as ons nog 'n persoonlike agenda besit en ons pyn nie aangegryp het nie.
Lewende Wu-Wei: Vertroue en Aanvaarding
Living wu-wei is die medisyne vir ons siekes in hierdie wêreld. Om onsself en ander te vertrou, is die middel om gesonde, harmonieuse verhoudings te bou, nie net met mekaar nie, maar ook met die natuurlike omgewing. 'N Agendaless-individu, wat deur die geestelike struikelblokke binne haar eie wese werk, bring die wysheid van Tao in die wêreld. Om onsself te ken, kan ons met ander mense verband hou en ons integrale aansluiting nie net na die natuur, maar ook na die hele heelal voel nie.
Enige verhouding wat ons met 'n individu, die natuur of die kosmos het, kan net eintlik en harmonies wees as ons hul intrinsieke aard vertrou. Diegene wat leef, weet dit die beste, want die lewe word toegelaat, aangesien dit die wêreld se ewewig sal bring, aangesien die onaangeraakte suiwerheid, stilte en lewenskragtigheid van die natuur weerspieël word. Eers wanneer jy verstaan ​​dat jou regte natuur is, sal jy 'n verhouding kan hê, nie net met jouself nie, maar met die hele heelal in al sy glorie.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vergifnis en Aanvaarding > Om die wêreld te versier: Om in die wêreld te wees, sonder om dit te verwerp