Magonia is 'n onvrugbare familielid van barberry * Oor plante
Magonia is 'n onvrugbare familielid van barberry
Onlangs is daar 30 jaar sedert ek somerbewoner geword het. Ek het 'n paar fases van my aktiwiteit in hierdie periode onthou en besluit dat my ervaring nuttig kan wees vir die lesers van Botanychka. Ek sal dit 'n bietjie deel. Ek het in 1984 'n pimped hut en 'n tuintjie gekoop in 'n tipiese Russiese dorpie, geleë aan die oewer van 'n groot Volga-reservoir in die Tver-provinsie. Eerlik gesê, die indruk van die verkryging was somber: alles het baie primitief en verwaarloos gelyk - beide die geboue en die tuin self. Maar my vrou, familie en vriende was jonk, vol optimisme, entoesiasme en helder kreatiewe planne. En ek moes amper van nuuts af 'skep'.
Ten spyte van die vele vooraanstaande konstruksiewerk, is daar besluit om eers saailinge vir die tuin te koop, want die terrein was leeg: geen boom, geen blom nie. Die vorige eienaars, behalwe aartappels en komkommers, het blykbaar niks geplant nie.
Met die hulp van vriende het ek daarin geslaag om by een van die Moskou-kwekerye in te kom, en blykbaar aan die beginsel van die Sowjet-era verspreiders vir BBP's gewerk. Wat was daar nie! Ons het twee dosyn saailinge van elite-appelbome, agt kamperfoelies, gekoop. En toe vertrou hulle op die smaak van die personeel. Hulle het ons die saailinge aangeraai wat inwoners van die Muscovites-somer destyds in die mode gehad het: saailinge van suurlemoengras, kweper, viltkers, bessie, aktinidia.
Ek moet dadelik sê dat baie van die voorgestelde bessiebosse tevergeefs aangekoop is. Die actinidia-bosse het dus dadelik al die katte en honde van die hele dorp afgehaal, blykbaar vanweë die stof wat daarin was, waaruit hierdie diere "baster", onderstebo op die grond wapper en terselfdertyd krampagtig wriemel. Voel kersies 'n paar jaar met vrugte, en dan verdroog (daar was 8 bossies).
Barberry het goed begin groei (ook 8 bossies). Die blare van die bosse was in verskillende kleure, lyk baie dekoratief, maar op die werf het hulle baie ruimte opgeneem, hoewel hulle naby die heining langs die rande van die terrein geplant is. Die vrou het die geduld gehad om die bessies van berberis net vir twee seisoene te versamel, want sy was baie geïrriteerd deur die dorings. Ek moes reeds ontwikkelde, mooi en kragtige bosse uitgrawe, dit in 'n waentjie laai en na vriende neem wat 'n groot persoonlike plot het. Die sig tydens vervoer het uitstekend gelyk - 'n hele dekoratiewe tuin op wiele.
'N Bos suurlemoengras het tot dusver nog op die werf kon groei, maar dit sal swak gebaar word. Die vrou versamel ongeveer 'n glas bessies en maak dit in 'n vodka-tinktuur. Die drankie is wonderlik, net nie genoeg nie. Die tevredenheid wat oorbly by die VIP-kwekery, is die verskeidenheid elite-appelvariëteite (hulle verheug ons nog steeds oor hul vrugtige vrugte, selfs op hul ouderdom) en die skokkend lae prys van alle aankope (in wese 'n hele tuin) - 16 roebels 30 kopek. Wat sal ek nou in die tuin plant, in plaas van struike wat nie 'wortel' in my gemaak het nie? My keuse val op mahonia.
Beskrywing van Magonia
Nuttige eienskappe van mahonia
Voortplanting van mahonia
Dit is 'n familielid van berberis. Spesies van hierdie besgroen immergroen struik uit die familie van berberis (Berberaceae) kom op baie kontinente voor, onder hulle is daar winterharde Noord-Amerikaners wat saam met ons kan groei. Die naam is gegee ter ere van die Amerikaanse tuinier Bernard Mack Magon, wat die aandag op hierdie plant gevestig het en dit eers in 1806 beskryf het. Anders as barberry, is die lote van mahonia sonder dorings. Dikwels het ons magonia holly. Dit is 'n immergroen struik wat tot 1 m hoog is.
Jong lote is pienkerig, dan bruinerig. Die blare is leeragtig, blink bo, donkergroen, dof aan die onderkant, groenerig (in die jeug is hulle rooierig). Die blare in die winter is veral mooi - rooi-brons. Geel bloeiwyses is aan die einde van die lote geleë. Vrugte - langwerpige bessies tot 1 cm lank, donker lila met 'n blouerige blom, rooi sap, suur, met 'n gewig van 0,1-0,5 g. Versamel bessies met borsels - wat vinniger en geriefliker is, of skeur dit weg van die stingels, as die vrugte onmiddellik is gaan na herwinning.
Die produktiwiteit van 'n bos mahonia hang af van die bestuiwingstoestande. As kruisbestuiwing suksesvol was, kan die plant letterlik met vrugte besaai word. Gegewe hul klein massa, kan tot 2,5 kg bessies van 'n volwasse plant verkry word.
Die vrugte is voedingswaarde baie waardevol. Dit bevat suikers, organiese sure, tanniene, P-aktiewe en pektienelemente, sowel as askorbiensuur in groot hoeveelhede. Vrugte kan vir 'n lang tyd vars geberg word as hulle met suiker besprinkel is, maar hulle selde verjaar, want tuiniers maak graag wonderlike sappe, kompote en wyne daaruit.
Laasgenoemde is baie belangrik vir my, want ek hou van tuisgemaakte wyne van bessies, insluitend druiwe. Ek smaak graag my wyne en behandel dit met vriende. Vrugte word ook bygevoeg as 'n mengsel in konfyt, jellie en kapokaartappels.
Die wortels van magnesium word in medisyne gebruik as gevolg van die hoë inhoud van berberien daarin - 'n aktiewe stof wat 'n antibakteriese effek het. Nuwe studies toon die vermoë van hierdie stof om die ontwikkeling van gewasse te voorkom. Daar is inligting oor die eetbaarheid of selfs toksisiteit van die vrugte van mahonia. Maar dit is nie so nie. Ja, die vrugte van berberis en mahonia bevat alkaloïede wat veral volop in die sade en bas van plante voorkom.
Hierdie alkaloïede word in medisyne gebruik, aangesien dit choleretiese, diuretiese en anti-inflammatoriese effekte het. Daar is egter nie baie vrugte in die pulp nie; dit is selfs nuttig uit 'n voorkomende oogpunt, hoewel hierdie vrugte ter wille van versigtigheid nie vir swanger vroue aanbeveel word nie. As plaasvervanger vir bessiebessies, word dit in pilaf geplaas.
Voer mahonia-sade, wortel-nageslag, gelaagdheid, groen en geligniseerde steggies voort. Die voortplantingsmetode deur sade te saai, is die eenvoudigste: dit word onmiddellik na die oes gesaai, lank voordat die grond vries (natuurlik moet sade van geoes, volwasse vrugte van die pulp gewas word).
Dit is moontlik om magoniumsaad in die lente te plant, maar in hierdie geval is 'n voorlopige stratifikasie in nat sand of saagsels nodig (binne 3 tot 4 maande by 'n temperatuur van 0-5 grade). Dit word aanbeveel om in die lente gelê te word, sodat hulle gedurende die somer wortels sal vorm, en in die herfs jong plante gereed sal wees om na 'n permanente plek uit te plant.
Groen en gelignifiseerde steggies van mahonie wortel goed genoeg, dit word gewoonlik met 4 tot 6 knoppe gesny. Dit is beter om dit vroeg in die lente te doen, selfs voor die swelling van die niere, maar dit is moontlik in die herfs.
Magonia benodig min aandag. Selfs met snoei, kan u nie wyser wees nie: dit is genoeg om periodieke siek, gebreekte of swak takke te verwyder. Vir plae en siektes is die plant stabiel, redelik rypbestand, baie winters en sonder beskutting. As die winter egter sneeu is, is dit beter om veilig te speel en bedek die plante met droë blare, saagsels, spar takke of besprinkel met sneeu (veral in die eerste jaar van verbouing).
Baie amateur-entoesiaste verkies nog steeds om plantegroei te versprei deur groen of gelaagde steggies te wortel. In die vroeë lente sny hulle gelaagde steggies, verwyder blare daarvan en plaas dit in 'n pot met water wat hulle buite in die skaduwee hou. 'N Sny magonia moet amper heeltemal in water gedompel word, met die uitsondering van 2-3 boonste niere. Na 'n blootstelling van twee maande, vorm wortels op die steggies.
As hulle 'n lengte van 5-7 cm bereik, word steggies met wortels in die grond geplant, bedek met 'n glaskruik of ander deursigtige plastiekhouer. Ongeveer tien dae na planttyd, kan u dit begin verhard, geleidelik deur houers oopmaak en sodoende vars lug toegang tot jong plante gee. Magonia hou van klam, humusryke leemgrond, maar kan op arm en droë grond groei. In hierdie geval word dit erger. Boonop, hoe ryker en losser die grond, hoe groter is die skietvormingsvermoë van mahonia, en dit is baie belangrik vir die verkryging van ordentlike opbrengste.
Telers beveel twee soorte mahonia aan vir verbouing - Bluemun en Bluklaud, omdat hulle groter vrugte het. Maar dit beteken nie dat ervare tuiniers verbied word om na die interessantste vorms van mahonia te soek nie. Benewens die hulselfmagonia in tuinbou en vrugteverbouing, kan 'n soort daarby gebruik word - kruipende magonië, amper onbekend in die kultuur en selfs laer struik, tot 0,5 m lank.
Hy is ook van Noord-Amerika. Uiterlik verskil dit min van die vorige spesie, maar is minder effektief as die duikboot mahonia. Maar hierdie spesie is meer winterhard. Selfs naby Arkhangelsk oorwinter dit sonder skuiling, blom en dra dit vrugte. Dit is raadsaam om kruipende magonië deur die loop van die jaar as 'n dekoratiewe grondbedekking te gebruik, byvoorbeeld op alpiene heuwels en veral in die haglike toestande in die noordelike streke. Haar lote wortel maklik.
P.S .: Soos ek genoem het, is ek van mening dat die mees effektiewe gebruik van bessies wat op my webwerf gekweek word, tuisgemaakte wyn daarvan gemaak word. Wat kan lekkerder wees as om jou geliefdes, familie en vriende met jou wyn te behandel! Ek vertel u dat ek vandag wyn van die volgende bessies en vrugte wil maak: appels, rooi bessies, swartbessies, kruisbessies, frambose en viburnum. Onlangs begin om wyn uit druiwe te maak. Ek is spyt dat ek dit laat begin groei het.
My vriende, landboutegnologie om druiwe te verbou, moet bemeester word: dit dra vrugte en reproduseer goed. Dankie aan my seun wat die snoei van druiwe bemeester het, waarna die druiwe ordentlike oeste begin lewer het. Kruisbessiewyn dwaal goed, en nie sonder rede word kruisbessies Siberiese druiwe genoem nie. Magonia in die Verenigde State word Oregon-druiwe genoem, blykbaar ook om 'n rede. Dit bly net om dit te laat groei en dit tuis te maak.