Oorsig van Free Irak - Geskiedenis Podcasts - 2021
Oorsig van die oorlog
Die oorlog het 'n dag vroeër as beplan begin toe intelligensie wat gebrekkig was, aangedui het dat die Saddam Hussein en sy seuns op 'n plek suid van Bagdad was en tydens 'n lugaanval doodgemaak kon word. Die staking was suksesvol, maar Saddam Hussein en sy seuns was nog nooit daar nie. Die volgende dag het die VSA en sy koalisie sy aanval geloods. Tot die verbasing van die Irakezen het die VSA nie die oorlog begin met 'n aantal dae se bombardemente nie, maar met 'n onmiddellike grondaanval. In die eerste paar dae het die Amerikaanse magte die sukses van die Southern Oil -voer beslag gelê. Amerikaanse magte het in twee hoofmagte verdeel, die Marine Expeditionary Force wat uit die Ooste en die weermag na Bagdad beweeg het. Beide punte van die Amerikaanse offensief het vorentoe beweeg- hul groot opposisie blyk nie die Republikeinse Garde te wees nie, maar eerder 'n kombinasie van die weer en Fedayeen Fighter wat Amerikaanse troepe van die agterkant van Toyota Pickups aangeval het. Twintig dae nadat die oorlog begin is, het Amerikaanse troepe die sentrum van Bagdad beset. Ongelukkig het die oorlog eers begin.
Oorsaak: Die beweerde besit van die diktator Saddam Hussein van onwettige massavernietigingswapens en Irak se vermeende bande met terrorisme het die VSA en Brittanje daartoe gelei om sy regering binne te val en omver te werp.
Uitkoms: Irak is verslaan en Saddam Hussein is aan bewind verwyder. Amerikaanse en 'n paar koalisietroepe bly in Irak, veg en herbou. Sjiïete en Soenniete het teen mekaar begin veg, en baie waarnemers beskou die situasie in Irak as 'n burgeroorlog.
In Desember 2003 verower Amerikaanse troepe Saddam Hussein naby sy tuisdorp Tikrit. Hy is skuldig bevind aan misdade teen die mensdom en in 2006 tereggestel.
Die Koerde van Irak het onder die Britse koloniale bewind gekom ná die nederlaag van die Ottomaanse Ryk in 1918. Gefrustreerd in hul hoop op onafhanklikheid het Koerdiese leiers 'n reeks rebellies teen die Britse en daaropvolgende Irakse bewind geloods.
Dit is meedoënloos neergelê, veral in die laat 1980's, toe Saddam Hussein die Koerde met massale gewapende magte in die ɺnfal ' -veldtog aanval.
Dit was die doelbewuste doelwit van burgerlikes met chemiese wapens, veral in die stad Halabja in 1988.
Verskeie Irakse regerings het die Koerde outonomie belowe ná die rewolusie van 1958, maar niks het tot stand gekom totdat die internasionale koalisie teen Saddam in 1991 na die eerste Golfoorlog 'n gedeeltelike vliegvluggebied in die noorde van Irak tot stand gebring het nie.
Dit het Koerdiese leiers en hul Peshmerga -weermagte in staat gestel om hul mag in die noorde te konsolideer nadat die Irakse magte hulle onttrek het, en het die grondslag gelê vir die konstitusionele skikking van 2005.
Iran val Irak binne
Op 13 Julie 1982 het Iraanse magte na Irak gekruis, op pad na die stad Basra. Die Irakezen was egter voorbereid daarop dat hulle 'n uitgebreide reeks loopgrawe en bunkers in die aarde laat grawe het, en Iran het spoedig skiet op ammunisie. Boonop het Saddam se magte chemiese wapens teen hul teenstanders ingeplaas. Die leër van die ayatollahs is vinnig verminder tot 'n volledige afhanklikheid van selfmoordaanvalle deur menslike golwe. Kinders is gestuur om oor myngebiede te hardloop en die myne skoon te maak voordat die volwasse Iraanse soldate hulle kon tref en onmiddellik martelare geword.
Ontsteld oor die vooruitsig op verdere Islamitiese revolusies, kondig president Ronald Reagan aan dat die VSA "alles sou doen wat nodig was om Irak te verhinder om die oorlog met Iran te verloor". Interessant genoeg het die Sowjetunie en Frankryk ook Saddam Hussein te hulp gekom, terwyl China, Noord -Korea en Libië die Iraniërs voorsien het.
Gedurende 1983 het die Iraniërs vyf groot aanvalle op die Irakse linies geloods, maar hul onder-gewapende menslike golwe kon nie deur die Irakse verskansings breek nie. Ter vergelding het Saddam Hussein raketaanvalle teen elf Iraanse stede gestuur. 'N Iranse druk deur die moerasse het geëindig met 'n posisie net 40 myl van Basra, maar die Irakezen het hulle daar gehou.
Hierdie verslag van die George W. Bush -administrasie bespreek die taktiek wat Irak gebruik het om sy propaganda en disinformasie te bevorder in vier breë kategorieë: "Knutselen van tragedie", "Uitbuiting van lyding", "Ontginning van Islam" en "Korrupsie van die openbare rekord."
Weermagkunstenaars kyk na die oorlog teen terrorisme
Die kunswerke wat in hierdie aanlynboek van die Army Center of Military History weergegee is, is geskep deur soldate-kunstenaars wat toegewys is aan die Army Staff Artist Program. 'N Hoofstuk word gewy aan die oorlog in Irak.
Slagveld Irak: Journal of a Company Commander
Die ervarings van kapt. Robert ("Todd") Sloan Brown, 'n bevelvoerder in die oorlog in Irak, soos beskryf in sy joernaal. Benewens die joernaal, bevat die boek 'n insiggewende bylae.
Huurwapens: sienings oor gewapende kontrakteurs in operasie Iraqi Freedom
'N Gratis e-boek van RAND Corporation wat die gebruik van gewapende private veiligheidskontrakteurs in die Irak-oorlog ontleed.
Die inval van Irak
PBS -dokumentêr oor die geallieerde inval wat Saddam Hussein van die mag verwyder het.
Feiteblad: Operasie Iraqi Freedom
'N Kort beskrywing van die gebeure wat gelei het tot die inval in Irak tot en met Mei 2003.
Hierdie webwerf bied 'n portaal vir die beriggewing van die National Public Radio oor Irak vanaf Junie 2004 tot hede.
Gallup het sy peiling onder die Amerikaanse bevolking oor die oorlog in Irak vanaf 2003 op hierdie webwerf versamel.
Irak: 'n chronologie van die VN -inspeksies
Van die Arms Control Association bevat hierdie webwerf 'n chronologie van die VN-inspeksies van 1991-2002 en 'n beoordeling van die prestasies van die VN in Irak as gevolg van wapeninspeksies.
Irak en wapens van massavernietiging
Die National Security Archive Electronic Briefing Book No. 80 bespreek die teenwoordigheid van massavernietigingswapens in Irak, insluitend gedigitaliseerde dokumente van 1981 tot 2004.
Irak: die menslike koste
Hierdie webwerf van die Massachusetts Institute of Technology ontleed studies oor die sterftestatistieke van die oorlog in Irak.
Irak se programme vir massavernietiging
Die verslag van die CIA oor die soektog na Irakse massavernietigingswapens.
Ontvangers van die oorlog in Irak
'N Lys van ontvangers van die Medal of Honor vir optrede tydens die oorlog in Irak.
Nuclear Threat Initiative (NTI): Irak -oorsig
Oorsig van Irak se kern-, biologiese en chemiese wapenvermoëns tot 2011.
On Point: die Amerikaanse weermag in operasie Iraqi Freedom
'N Omvattende studie van die oorlog in Irak is uitgevoer kort nadat amptelike gevegsoperasies opgehou het. Van die Amerikaanse weermag se kantoor van die stafhoof.
Operasie Iraqi Freedom: Slagoffers
Die Defensie -ongevalle -ontledingsisteem verskaf inligting oor die ongevalle wat tydens die oorlog in Irak opgedoen is. Inligting is beskikbaar volgens demografie, per kategorie van ongevalle, per maand en deur die name van die gevalle.
President Bush spreek die nasie toe
Teks van die toespraak van president George W. Bush aan die land waarin die begin van die oorlog teen Irak aangekondig word.
Besluit van die Veiligheidsraad S/RES/1441 (2002)
Op 8 November 2002 het die Veiligheidsraad Irak 'n "laaste geleentheid" gegee om aan die ontwapeningbesluite te voldoen en 'n streng regiment inspeksies ingestel.
Sewe jaar in Irak: 'n tydlyn van die oorlog in Irak
'N Jaar vir jaar, maand vir maand chronologie van Time Magazine. Daar is ook skakels na video's en foto's.
Tydlyn: die oorlog in Irak
Hierdie interaktiewe chronologie word aangebied deur die Council on Foreign Relations.
Oproepstemme in die Amerikaanse senaat - H.J.Res. 114
Die uitslag van die Amerikaanse senaat stem om die gebruik van die Amerikaanse weermag teen Irak te magtig.
VN se veiligheidsraad: opdatering oor inspeksies
Dr. Hans Blix se opdatering aan die VN op 27 Januarie 2003.
Amerikaanse magte - Irak
"Amerikaanse magte - Irak adviseer, lei, help en rus Irakse veiligheidsmagte toe, sodat hulle interne veiligheid kan bied, terwyl hulle 'n grondslag kan bou om te verdedig teen eksterne bedreigings."
The War Diaries: Die oorlogsdagboeke van Irak van luitenant Tim McLaughlin
Hierdie webwerf is gebaseer op & acirc € œ Invasion: Diaries and Memories of War in Iraq, en acirc €  'n uitstalling wat in Maart 2013 in die Bronx Documentary Center geopen is. Dit bevat gedigitaliseerde beelde van Lt. Tim McLaughlin se handgeskrewe dagboek en joernaal.
Oorlog en besetting in Irak
'N Verslag van 2007 van GPF, die Global Policy Forum.
Van PBS, "'n Versameling van Frontline se beriggewing oor Saddam Hussein en Irak van die Golfoorlog tot die hede."
Oorlog tussen Iran en Irak / Die opgestelde oorlog (1980-1988)
Die oorlog tussen Iran en Irak het die verloop van die Irakse geskiedenis permanent verander. Dit het die Irakse politieke en sosiale lewe gespanne en tot ernstige ekonomiese ontwrigtings gelei. Vanuit 'n historiese perspektief beskou, was die uitbreek van vyandelikhede in 1980 gedeeltelik net nog 'n fase van die antieke Pers-Arabiese konflik wat deur die twintigste-eeuse grensgeskille aangevuur is. Baie waarnemers meen egter dat Saddam Hussein se besluit om Iran binne te val 'n persoonlike wanberekening was wat gebaseer was op ambisie en 'n gevoel van kwesbaarheid. Saddam Hussein, ondanks beduidende vordering met die vorming van 'n Irakse nasiestaat, was bang dat Iran se nuwe revolusionêre leierskap die delikate SunniShia-balans van Irak sou bedreig en die geostrategiese kwesbaarhede van Irak sou benut-byvoorbeeld Iraks se minimale toegang tot die Persiese Golf. In hierdie opsig het Saddam Hussein se besluit om Iran binne te val 'n historiese presedent vir die ou heersers van Mesopotamië, uit vrees vir interne twis en buitelandse verowerings, wat ook gereeld gevegte met die volke van die hooglande voer.
Die oorlog tussen Iran en Irak was veelvlakkig en het godsdienstige skeurings, grensgeskille en politieke verskille ingesluit. Konflikte wat bygedra het tot die uitbreek van vyandelikhede wissel van eeue oue Sunni-versus-Shia en Arabies-teen-Persiese godsdienstige en etniese geskille, tot 'n persoonlike vyandigheid tussen Saddam Hussein en Ayatollah Khomeini. Irak het veral die oorlog geloods in 'n poging om sy stygende mag in die Arabiese wêreld te konsolideer en Iran as die dominante Persiese Golfstaat te vervang. Phebe Marr, 'n bekende ontleder van Irakse aangeleenthede, het gesê dat 'die oorlog meer onmiddellik die gevolg was van swak politieke oordeel en wanberekening van Saddam Hussein', en 'die besluit om binne te val, geneem op 'n oomblik van Iraanse swakheid, was Saddam's ".
Irak eis gebiede bewoon deur Arabiere (die suidwestelike olieproduserende provinsie van Iran genaamd Khouzestan), sowel as Irak se reg oor Shatt el-Arab (Arvandroud). Irak en Iran was jare lank in grensbotsings betrokke en het die sluimerende Shatt al Arab-waterweggeskil herleef in 1979. Irak het die 200 kilometer lange kanaal tot by die Iraanse kus as sy gebied geëis, terwyl Iran daarop aangedring het dat die thalweg-'n lyn in die middel van die waterweg-laas in 1975 onderhandel, was die amptelike grens. Die Irakezen, veral die Baath -leierskap, beskou die verdrag van 1975 as bloot 'n wapenstilstand, nie 'n definitiewe skikking nie.
Die Irakezen beskou ook die revolusionêre Iran se Islamitiese agenda as 'n bedreiging vir hul pan-arabisme. Khomeini, bitter oor sy verdrywing uit Irak in 1977 na vyftien jaar in An Najaf, beloof om Shia -slagoffers van Baathistiese onderdrukking te wreek. Bagdad het egter meer selfvertroue geword toe hy sien hoe die eens onoorwinlike Iraanse leër ontbind, terwyl die meeste van sy hoogste offisiere tereggestel word. In Khuzestan (Arabistan tot die Irakezen) het Irakse intelligensiebeamptes onluste aangevuur oor arbeidsgeskille, en in die Koerdiese streek het 'n nuwe rebellie die regering van Khomeini ernstige probleme veroorsaak.
Terwyl die Baathiste hul militêre veldtog beplan het, het hulle alle rede gehad om selfversekerd te wees. Die Iraniërs het nie net 'n gebrek aan samehangende leierskap nie, maar die Iraanse weermag het volgens Irakse intelligensie-ramings ook onderdele vir hul Amerikaans vervaardigde toerusting ontbreek. Bagdad, aan die ander kant, beskik oor volledig toegeruste en opgeleide magte. Die moraal was hoog. Teen die weermag van Iran, insluitend die Pasdaran (Revolusionêre Garde) troepe, onder leiding van godsdienstige mullahs met min of geen militêre ervaring nie, kon die Irakezen twaalf volledige gemeganiseerde afdelings versamel, toegerus met die nuutste Sowjet -materiaal. Met die opbou van die Irakse militêre aan die einde van die sewentigerjare, het Saddam Hussein 'n leër van 190 000 man bymekaargemaak, aangevul deur 2 200 tenks en 450 vliegtuie.
Boonop het die gebied oorkant die Shatt al-Arab geen groot struikelblokke gelewer nie, veral nie vir 'n leër wat toegerus was met Sowjet-rivieroorgangstoerusting nie. Irakse bevelvoerders het ook korrek aangeneem dat die kruisplekke aan die Khardeh- en Karun -riviere liggies teen hul gemeganiseerde pantserdivisies verdedig is. van slegs 'n aantal swak toegeruste bataljonformasies. Teheran is verder benadeel omdat die gebied beheer word deur die Regional 1st Corps met sy hoofkwartier in Bakhtaran (voorheen Kermanshah), terwyl operasionele beheer vanuit die hoofstad gelei is. In die jaar na die omverwerping van die sjah was slegs 'n handjievol tenk-eenhede van 'n onderneming bedrywig, en die res van die gepantserde toerusting was swak onderhou.
Vir die Irakse beplanners was die enigste onsekerheid die gevegsvermoë van die Iraanse lugmag, toegerus met van die mees gesofistikeerde Amerikaanse vliegtuie. Ten spyte van die teregstelling van belangrike lugmagbevelvoerders en vlieëniers, het die Iraanse lugmag sy krag tydens plaaslike onluste en demonstrasies getoon. Die lugmag was ook aktief in die nasleep van die mislukte poging van die Verenigde State om Amerikaanse gyselaars in April 1980 te red. Hierdie magsvertoning het die Irakse besluitnemers tot so 'n mate beïndruk dat hulle besluit het om 'n massiewe voorkomende lugaanval op Iraanse lugbasisse te begin. in 'n poging soortgelyk aan dié wat Israel tydens die Arabies-Israeliese Oorlog in Junie 1967 aangewend het.
5. Humanitêre krisis
Meer as 4,5 miljoen mense het sedert die konflik begin vlug uit Sirië, die meeste vroue en kinders. Naby Libanon, Jordanië en Turkye het gesukkel om een ​​van die grootste vlugtelinge -uittogte in die onlangse geskiedenis die hoof te bied. Ongeveer 10% van die Siriese vlugtelinge het veiligheid in Europa gesoek en politieke verdeeldheid gesaai terwyl lande argumenteer oor die verdeling van die las.
'N Verdere 6,5 miljoen mense is intern verplaas binne Sirië, 1,2 miljoen is in 2015 alleen uit hul huise verdryf.
Die VN sê dit sal $ 3,2 miljard nodig hê om die 13,5 miljoen mense, insluitend 6 miljoen kinders, te help wat in 2016 'n vorm van humanitêre hulp in Sirië benodig. Ongeveer 70% van die bevolking is sonder toegang tot voldoende drinkwater, een uit elke drie mense kan nie in hul basiese voedselbehoeftes voorsien nie, en meer as 2 miljoen kinders is sonder skool, en vier uit vyf mense leef in armoede.
Die strydende partye het die probleme vererger deur humanitêre agentskappe toegang tot burgerlikes in nood te weier. Tot 4,5 miljoen mense in Sirië woon in moeilik bereikbare gebiede, waaronder byna 400 000 mense in 15 beleërde plekke wat nie toegang tot lewensreddende hulp het nie.
Die bevolking van Irak in 2005 is deur die Verenigde Nasies (VN) geraam op 28 807 000, wat dit op die nommer 39 in die bevolking onder die 193 nasies van die wêreld geplaas het. In 2005 was ongeveer 3% van die bevolking ouer as 65 jaar, met nog 42% van die bevolking onder 15 jaar. Daar was 103 mans vir elke 100 wyfies in die land. Volgens die VN sou die jaarlikse bevolkingsyfer van verandering vir 2005 – 10 2,7%wees, 'n koers wat die regering as bevredigend beskou het. Die geskatte bevolking vir die jaar 2025 was 44,664,000. Die bevolkingsdigtheid was 66 per vierkante kilometer (170 per vierkante myl), met Mesopotamië die digste bevolkte gebied.
Die VN beraam dat 68% van die bevolking in 2005 in stedelike gebiede gewoon het, en dat stedelike gebiede jaarliks ​​met 2,52% groei. Die hoofstad, Bagd ā d, het in daardie jaar 'n bevolking van 5,620,000 gehad. Ander groot stede en hul geraamde bevolking sluit in Arbil, 2,368,000, en Al Maw ş il, 1,236,000.
Geredigeer is 'n "gevind beeldmateriaal" oorlogsfliek, in die trant van Cloverfield of die Blair Heks franchise. Behalwe dat nie een van die "gevind beeldmateriaal" selfs die geringste werklikheid is nie, dit is so pynlik opgestel en opgevoer dat jy as die kyker wil skree: "Dit is duidelik nie waar nie! Hou op om vir my te lieg!" Die dialoog is stil en geforseer, die interaksie tussen soldate - ver van organies en natuurlik - is eerder ongemaklik en lomp (asof hulle net akteurs is wat mekaar net 'n enkele dag geken het voordat hulle die toneel geskiet het). lou en vaal, en die produksiewaardes is gelykstaande aan 'n sitkom. En dit is alles van die beroemde outeurregisseur Brian de Palma.
Afghanistan het in 1955 lid geword van die Wêreldbank. Kort na die Sowjet -inval in 1979 is die bedrywighede van die Wêreldbank opgeskort, hoewel die Bank steeds sy hulp aan Afgane verleen het deur middel van sy kantoor in Pakistan.
Voor 1979 het die Wêreldbank 21 lenings sonder rente, bekend as 'krediete', aan Afghanistan verskaf op 'n wye verskeidenheid gebiede, insluitend onderwys, paaie en landbou. Van die oorspronklike krediete van $ 230 miljoen wat deur die International Development Association (IDA) goedgekeur is, die bank se toegewingsleningsarm, is $ 83 miljoen uitbetaal en $ 147 miljoen is daarna gekanselleer. Afghanistan het $ 9,2 miljoen aan IDA terugbetaal en was op datum met die betaling van skulddienste tot Junie 1992, toe dit opgehou het om te betaal.
Die operasie is in Mei 2002 hervat om te help in die onmiddellike behoeftes van die armste mense, terwyl dit die regering help om die administratiewe stelsels te ontwikkel wat nodig is vir landwye ontwikkeling op lang termyn. Hulp het sedertdien geweldig gegroei. Tot dusver het die Wêreldbank 'n totaal van meer as 5,3 miljard voorsien vir ontwikkelings- en noodopbou -projekte en agt begrotingsondersteuningsoperasies in Afghanistan. Hierdie steun bestaan ​​uit meer as $ 4,8 miljard aan toelaes en $ 436,4 miljoen aan lenings sonder rente. Die Bank het 12 aktiewe projekte slegs vir IDA ($ 940 miljoen) en 15 projekte wat gesamentlik met die Afghanistan Reconstruction Trust Fund gefinansier word, met 'n netto verbinteniswaarde van meer as $ 1,2 miljard van IDA.
International Finance Corporation (IFC), die ontwikkelingsarm van die Wêreldbankgroep in die private sektor, werk steeds saam met sy vennote vir beleggings en advies in Afghanistan. IFC se huidige kumulatiewe beleggingsportefeulje beloop meer as $ 300 miljoen en sy adviesdienste -portefeulje beloop $ 11,3 miljoen.
IFC se beleggingsportefeulje sluit beleggings in die infrastruktuursektor (telekommunikasie, energie) en finansiële markte in. Die beleggingspyplyn lyk belowend en sluit beleggings in die krag- en onderwyssektore in.
IFC se adviesdienste -program ondersteun die beleggingsprogram in toegang tot finansiering, versterking van tuinbou -uitvoer, toegang tot hernubare energie, verbetering van die korporatiewe bestuurstruktuur en hervormings van investeringsklimaat.
Die Wêreldbankgroep se multilaterale beleggingswaarborgagentskap (MIGA) het 'n bruto blootstelling van $ 116,5 miljoen vir twee projekte in suiwel- en kasjmierproduksie in Afghanistan.
Die Afghanistan Reconstruction Trust Fund (ARTF) is in 2002 gestig om 'n gekoördineerde finansieringsmeganisme vir die begroting en nasionale beleggingsprojekte van die regering van Afghanistan te bied. Sedert sy ontstaan ​​het 34 donateurs meer as $ 12,9 miljard tot die ARTF bygedra, wat dit die grootste bron van finansiering op die begroting vir die ontwikkeling van Afghanistan maak.
Die ARTF het 'n drie-vlak bestuursraamwerk (stuurkomitee, bestuurskomitee en administrateur), plus drie werkgroepe. Hierdie gesonde raamwerk het die ARTF in staat gestel om aan te pas by veranderende omstandighede en ontwikkelingsprioriteite met konsekwentheid en konsensus. Die Wêreldbank is die administrateur van die trustfonds. Die bestuurskomitee bestaan ​​uit die Wêreldbank, Islamitiese Ontwikkelingsbank, Asiatiese Ontwikkelingsbank, Verenigde Nasies se Ontwikkelingsprogram, Ministerie van Finansies en die Verenigde Nasies se Bystandsmissie in Afghanistan as waarnemer.
Die hulp van die Wêreldbankgroep aan Afghanistan sal die regering se strategiese visie en doelwit om armoede te verminder ondersteun.
Die huidige verbintenis van die Wêreldbankgroep met Afghanistan word bepaal deur die Country Partnership Framework (GPF), wat ten nouste aansluit by die regering se Afghanistan National Peace and Development Framework (ANPDF).
Die ondersteuning van die Wêreldbankgroep aan Afghanistan gedurende 2017–2022 het ten doel om Afghanistan te help om sterk en verantwoordbare instellings te bou om dienste aan sy burgers te lewer en om die groei van die private sektor aan te moedig. Die GPF het ook ten doel om ekonomiese groei wat alle lede van die samelewing insluit, te ondersteun, met die fokus op agtergeblewe gebiede, stedelike informele nedersettings en mense wat uit hul huise gedryf word deur konflik.
Die strategie van die Wêreldbankgroep het ten doel om Afghanistan te help:
Bou sterk en verantwoordbare instellings om die regering se staatsboudoelwitte te ondersteun en die staat in staat te stel om sy kernmandaat om basiese dienste aan sy burgers te lewer, na te kom en 'n bemagtigende omgewing vir die private sektor te skep
Ondersteun inklusiewe groei, met die fokus op agtergeblewe gebiede en stedelike informele nedersettings en
Versterk sosiale insluiting deur verbeterde menslike ontwikkelingsuitkomste en verminderde kwesbaarheid onder die minderbevoorregte dele van die samelewing, insluitend die groot aantal intern ontheemdes en teruggekeerde.
Gedurende die CPF -periode verwag die Wêreldbank jaarliks ​​$ 250– $ 300 miljoen aan toelaes aan Afghanistan deur die Wêreldbankgroep se International Development Association, sy fonds vir die armste lande. Boonop kan die Afghanistan Reconstruction Trust Fund tot $ 800 miljoen per jaar aan toelaes voorsien, afhangende van die skenkerverpligtinge. Die International Finance Corporation, die private sektor van die Wêreldbankgroep, beoog om uit te brei van die huidige portefeulje van $ 54 miljoen tot ongeveer $ 80 miljoen. Die multilaterale beleggingswaarborgagentskap, die bankgroep se politieke risiko -versekeringsgroep, staan ​​gereed om ondersteuning te bied met die fokus op finansies, vervaardiging, landboubesigheid en infrastruktuur.
Afghanistan Land Nuusbrief April 2021
Bouinstellings: Die aanpak van die regering se HRM en institusionele hervormings in Afghanistan is 'n opvolg van die kapasiteitsbou vir resultate-fasiliteit en sal die regering van Afghanistan help om sy belangrikste beleidsprioriteite te bereik deur op meriete gebaseerde werwing en administratiewe hervormings in 16 regeringsministeries. Die projek sal tot 1,100 nuwe staatsdiensposte ondersteun om die ministeries in staat te stel om hul doelwitte te bereik en hul prioriteite te bereik.
Die Eshteghal Zaiee - Karmondena -projek het ten doel om die bemagtigende omgewing vir ekonomiese geleenthede in stede waar daar 'n groot toestroming van ontheemdes is, te versterk. Die projek sal aksies ondersteun om die terugkeer van mense se toegang tot burgerlike dokumente te verhoog, werkgeleenthede op kort termyn te bied, infrastruktuur wat die mark moontlik maak, te verbeter en beleggersvriendelike reguleringshervormings te ondersteun.
Onderwys: Die Higher Education Development Project (HEDP) het ten doel om toegang tot hoër onderwys in Afghanistan te verhoog, asook om die kwaliteit en relevansie daarvan te verbeter. HEDP gebruik 'n finansieringsinstrument vir beleggingsprojekte wat gebaseer is op die resultate-gebaseerde finansieringsmodaliteit. Inskrywing in die belangrikste prioriteitsdissiplines (dié wat bydra tot ekonomiese en sosiale ontwikkeling) het aansienlik toegeneem van 64 200 aan die begin van die projek tot ongeveer 81 900. Die projek help die ministerie van hoër onderwys om 'n beleid en verordening op te stel vir die praktyk van e-leer. Dit sal geleidelike bekendstelling van gemengde leer ondersteun, insluitend e-leer in die universitêre kurrikulum, asook erkenning van gemengde leer in die rigting van programkrediete.
Die projek vir vaardigheidsontwikkelingsprogram ondersteun die regering van Afghanistan in sy strategie om markrelevante beroeps- en tegniese vaardighede vir ekonomiese groei en ontwikkeling op te bou. Deur voort te bou op die voormalige Afganistan -vaardigheidsontwikkelingsprojek, sal hierdie program voortgaan om die institusionele stelsel vir tegniese beroepsopleiding en -opleiding (TVET) te versterk, die prestasie van TVET -skole en -institute te verbeter en die vaardighede van onderwysers te verbeter. Ingevolge die Tweede Vaardigheidsontwikkelingsprogram van Afghanistan is 100 nasionale beroepsvaardigheidsstandaarde op internasionale vlak met die steun van 'n internasionale sertifiseringsagentskap op maatstaf gestel, en ooreenstemmende kurrikulums wat vir 15 ambagte ontwikkel is.
Die projek is onlangs herstruktureer om te reageer op die sluiting van TVET-skole en -institute weens COVID-19-maatreëls deur 'n alternatiewe leerprogram deur middel van afstandsonderrig te ontwikkel. Die herstrukturering lê ook sterk klem op die implementering van 'n aksieplan om kwessies wat verband hou met geslagsgeweld aan te spreek.
ASPD II finansier 'n akademiese vennootskapskontrak met die Pune Universiteit in Indië. Boonop volg TVET-onderwysers meestersgrade in tegniese programme van een jaar aan die Universities of Reva en Sam Higginbottom.
Finansiële Sektor: Die Access to Finance -projek het ten doel om institusionele kapasiteit op te bou om toegang tot krediet van mikro-, klein en medium ondernemings te verbeter. Die Microfinance Investment Support Facility for Afghanistan (MISFA) het 'n reeks aktiwiteite begin, veral die opskaling van die Targeting the Ultra Poor (TUP) -program. Die Targeting the Ultra Poor (TUP) -program in ses provinsies (Balkh, Kaboel, Kandahar, Kunar, Laghman en Takhar), waar dit suksesvol was in die doelwit en betekenisvolle verbeterings in die welstand van ultra-arm begunstigdes. Op grond van die sukses van die program, is die TUP in 2019 opgeskaal om byna 4 000 huishoudings in nog twee provinsies (Parwan en Nangarhar) te bereik. Met die COVID-19-krisis is die TUP uitgebrei om 1,100 huishoudings in hierdie twee provinsies te dek.
Gesondheid: Die Sehatmandi (Gesondheid) -projek, wat die meeste inspannings vir openbare gesondheidsorgdiens in Afghanistan onder een sambreel bring, is daarop gemik om die benutting en kwaliteit van gesondheids-, voeding- en gesinsbeplanningsdienste in Afghanistan te verhoog. Die projek ondersteun die implementering van 'n basiese pakket gesondheidsdienste en 'n noodsaaklike pakket hospitaaldienste deur middel van kontrakteringsreëlings regoor die land. Sehatmandi ondersteun ook pogings om die kapasiteit van die Ministerie van Openbare Gesondheid op sentrale en provinsiale vlak te versterk om sy rentmeesterskapfunksies effektief uit te voer.
Gesondheidsaanwysers het verbeter met die ondersteuning van die System Enhancement for Health Action in Transition -program, die voorloper van die Sehatmandi -projek. Byvoorbeeld, die sterftesyfer van pasgeborenes het met 32 ​​persent gedaal van 53 tot 23 per 1000 lewende geboortes van 2003 tot 2018, die aantal funksionerende gesondheidsfasiliteite het toegeneem van 496 in 2002 tot meer as 2800 in 2018, terwyl die aantal fasiliteite met vroulike personeel toegeneem het en geboortes wat deur bekwame gesondheidspersoneel bygewoon word onder die kwintiel met die laagste inkomste, het toegeneem van 14,9 persent tot 58,8 persent.
Landbou en voedselvoorsiening: Reageer op uitdagings vir voedselsekerheid en verminderde inkomste uit die COVID-19-krisis Noodlandbou- en voedselvoorsieningsprojek ondersteun kritieke voedselvoorsieningskettings en skep ekonomiese geleenthede op kort termyn. Die projek balanseer onmiddellike optrede oor werkskepping vir voedselsekerheid en lewensonderhoud met vroeë optrede teen oesmislukking (sade vir koringoes in 2021, asook besproeiingsinfrastruktuur om droogteverwante oesverlies vir voedselsekerheid te versag). Tot dusver het die projek meer as 210 000 boere bereik met verbeterde saadpakkette as deel van sy pogings om die koringproduktiwiteit van die volgende oestyd, wat begin in Junie begin, vir kwesbare huishoudings te verhoog. In April-Mei sal EATS die implementering van sy belangrikste aktiwiteite wat vir die lente-seisoen 2021 beplan is, kan bevorder, terwyl hulle voorberei op nog 'n saadverspreidingsveldtog met verbeterde saadpakkette wat meer as 300 000 huishoudings dek.
Landelike onderneming: Die Women's Economic Empowerment-Rural Development Project is 'n opvolgprojek van die Afghanistan Rural Enterprise Development Project (AREDP) wat daarop gemik is om sosiale en ekonomiese bemagtiging van arm plattelandse vroue in geselekteerde gemeenskappe te verhoog. Dit sal betrokke wees by 76 distrikte en 5 000 dorpe in al 34 provinsies regoor Afghanistan
'n totaal van 473,756 begunstigdes is gemobiliseer om 42,143 aktiewe SHG's te stig, waarvan 80 persent vrouegroepe is. Verder is 2,383 VSLA's ingestel, met kredietfunksies vir hul lede. Die projek ondersteun steeds sake -ontwikkeling in die gebiede wat voorheen deur Afghanistan Rural Enterprise Development Program gedek is.
Maatskaplike dienslewering: Die Citizens 'Charter Afghanistan-projek (Citizen' Charter) is die opvolger van die hoogs suksesvolle National Solidarity Program (NSP), wat 'n gemeenskapsgedrewe ontwikkelingsbenadering vir landelike infrastruktuur en dienslewering bekendgestel het en ongeveer 35,000 gemeenskappe oor 14 jaar bereik het. Die Burgerhandves ondersteun die eerste fase van die regering van Afghanistan se tienjarige nasionale handves van die burgerlike handves van Afghanistan en is gerig op 'n derde van die land. Die Burgerhandves het ten doel om die lewering van kerninfrastruktuur en maatskaplike dienste aan deelnemende gemeenskappe te verbeter deur versterkte gemeenskapsontwikkelingsrade (CDC's). Hierdie dienste maak deel uit van 'n pakket met minimum diensstandaarde wat die regering daartoe verbind is om aan die burgers van Afghanistan te lewer.
Die vordering met die implementering sluit in:
In landelike gebiede: 'N Totaal van 12 170 gemeenskappe is gemobiliseer met 12 130 CDC's, 2,402 Cluster CDC's/GA's geregistreer en 12,052 CDC's wat gemeenskapsontwikkelingsplanne (CDP's) voltooi. 11 478 SP's is aan die gang en 4,040 SP's is voltooi. Daarbenewens is daar 260 SP's goedgekeur en 111 aan die gang.
In stedelike gebiede: 850 gemeenskappe is gemobiliseer, met 850 CDC's wat die verkiesing voltooi het, 175 GA's geregistreer en 850 CDP's voltooi is. Onder die Kuchi-subprogram is 640 KCDC's ingestel, wat 'n toename van meer as 23 persent verteenwoordig. Meer as 600 KCDC's het hul CDP's voorberei en 364 subprojekvoorstelle is ingedien. Wat die implementering van subprojekte betref, is daar 944 SP's aan die gang en 782 SP's is voltooi.
Die resultate wat in die eerste fase van die Burgerhandves verwag word, sluit in: (i) 10 miljoen Afghane bereik (ii) 3,4 miljoen mense wat toegang tot skoon drinkwater verkry (iii) verbeterings in die kwaliteit van dienslewering in gesondheid, onderwys, landelike paaie en elektrifisering (iv) toename in burgertevredenheid en vertroue in die regering en (v) 35 persent opbrengs op belegging vir infrastruktuurprojekte.
Stedelike ontwikkeling: Die Kabul Munisipale Ontwikkelingsprogram verhoog toegang tot basiese stedelike dienste in sekere woongebiede van die stad Kaboel. Over 2 million people (about 73 percent women and children) have benefited from the construction of about 660 kilometers of neighborhood roads, 890 kilometers of community drains, and 44 kilometers trunk roads.