Gesondheidsbeskuit | Kreatiewe Kos Idees
This entry was posted on April 24, 2013, in Recipes/resepte and tagged bosbessies, brown sugar, bruin asyn, bruinsuiker, bruismeel, buttermilk, coconut, cranberries, eiers, jogurt, karringmelk, klapper, koeksoda, muesli, pekanneute, raisins, rosyne, selfraising flour, semels, sonneblomsade, sunflowerseeds. Bookmark the permalink.	Leave a comment
← Mikrogolf Oats pap
Mug puddings/Koppie/beker poedings → Bowers&Wilkins 704 S2 satinweiß (Paar) | wir-in-Homburg
Einkaufen in HomburgElektronikAudioAudiokomponentenLautsprecher704 S2 satinweiß (Paar)
Bowers&Wilkins 704 S2 satinweiß (Paar) Skoolhou | Slakkelak
Daar gebeur baaiie dinge in ‘n klaskamer…
Wanneer jou werk jou oorval
Posted on 22 April 2012 by Slakkelak	Ek is ‘n mens wat floreer op besig wees, maar die afgelope paar weke het my amper onder gekry. Ek sukkel nou nog om te herstel en die kans dat die dieptes my weer gaan inslurp is goed aan die einde van die termyn.
Die van julle wat in die onderwys staan weet dat ‘n mens elke begin van die jaar toegedeel word met werk. Dit wissel van jaar tot jaar en mens het gewoonlik nie veel van ‘n keuse nie.
My vakgebied is wetenskap en weens verskeie redes het ons besluit om die Fisiese- en Lewenswetenskappe gedeeltes van die Gr 8 en 9 Natuurwetenskap hierdie jaar te skei. Die ander juffrou verkies om die Fisies te gee, vir my maak dit nie saak nie, en ek hou in elk geval baie van die biologie gedeelte. So is my toedeling dan nou toe Gr 8 en 9 Lewenswetenskappe, met ‘n totaal van 308 leerders.
Dis al klaar baie wanneer mens aan assesserings begin dink en om die kersie nou werklik op die koek te sit, toe word my rooster verder volgemaak met Gr 10 en 12 Lewensoriëntering. ‘n Verdere 100 leerders by.
My werk slurp my eenvoudig op. Ek het nie meer tyd vir iets nie. Al wat ek die afgelope weke gedoen het was om te merk merk merk en nogmaals merk. Dit gaan my weke neem om almal se blogs te lees waar ek gewoonlik kuier.
Die week voor my dogter se troue in die vakansie het ek bedags klein reëlings getref en in die aande tot twee uur gesit en merk. Dankie tog ek het ‘n spysenier gehad en hoef self niks te gedoen het nie. My ma wat vir die eerste keer in my lewe vir my kom kuier het, moes met tye hoor: “Ek gaan gou vir so twee ure merk, dan kom ek weer.”
Verlede week het ek in die hoof se kantoor gehuil en gesê ek cope nie. Ek cope nie. Ek cope nie. Bestuur jou tyd beter. Verander jou tipe asssesserings. Daar is nie ‘n limiet op die hoeveelheid kinders nie, net op die hoveelheid ure op jou rooster wat moet vol en dit was al manier waarop ons dit kon regkry. Ons het nie hande om te help nie. Ek cope nie.
My werk maak my fisies siek. My kosallergieë is ‘n outo-immuunsiekte en stres is die grootste vyand daarvan. Ek sit vir die sesde dag met migraine, sonder dat ek verkeerd eet. Dit beteken net een ding, my liggaam is weer op ‘n staking. Ek voel dit. Ek het gewig verloor wat ek nie kan bekostig nie. Ek is weer heeltyd honger. Pille wat die neuroloog voorgeskryf het wat moontlik die migraine kan onderdruk, het my sieker gemaak as die migraine self hierdie week.
Wanneer iets jou wil oorval, dan kom jou instinkte uit. Oorlewing. Oorlewing is nie sente aan die einde van die maand nie. Oorlewing is om nie elke dag migraine te hê nie. Oorlewing is om te lewe. Ek sal vir my vlerke groei en ek sal vlieg. Ek sal wegvlieg op die wind en op paaie gaan sweef waar daar nie die onmoontlike van my verwag word nie.
En kyk… ek voel knoppies kort duskant my okseltjies… miskien is dit dalk die vlerkies wat begin groei… en as dit nie vlerkies is nie, dan sal ek hulle maak van hout en flap en flap tot ek opstyg na wie weet waar.
Soms moet ‘n mens ‘n strepie trek
Posted on 5 Februarie 2012 by Slakkelak	Ek wonder of ek al ooit vir so lang tydperk aaneen fisies so hard gewerk het soos die afgelope somervakansie. Dit het my verskriklik goed gedoen. Ek was lanklaas so ontspanne en ek het amper alles geëet wat ek wou, sonder om migraine te kry. Marina sê sy dink ek het al die gifstowwe uitgesweet elke dag.
Die dag toe die skool begin het, het die borreltjie egter gebars. Skielik is dit net skool, skool, skool en nogmaals skool. Voorbereiding. Vergaderings. Oueraande. My dae word opgeslurp en my aande verwoes. Daar is nie tyd om veld toe te gaan nie. Die Pompoms floreer op die skielike bevryding van my spuitkan en die Lantana koggel my ooghoogte as ek verby jaag vir werk. My Boesmanhond bring kop onderstebo sy bal wanneer ek donkertyd by die huis kom. Jaag dan maar sy frustrasies uit op die uitgeskopte sebrahingsie wat vertroosting kom soek omdat hy dink ons is sy trop.
Die wonderlike nuus waarvoor ek lankal wens “Mamma, jy gaan ouma word…” is net ‘n bietjie onverwags in hierdie mallemeule-rondomtalie-wind. November se troue word vervroeg na April. ‘n Nuwe venue moet gesoek word, ‘n spysenier, trourok, ‘n dominee, strooimeisierokke, ensovoorts.
Elke dag word bepaal deur my dagboek se prioriteitslysie. Daar is nie tyd vir blog en Facebook nie, kommunikasie kanale is toe na my familie en vriende. Laasweek Dinsdag skryf ek op Facebook: “Tussen skool en troureëlings is my lewe besig om by my verby te hardloop. Dit gaan so vinnig ek is bang ek pootjie en val my nerwe af.” So weet my hulle darem dat ek nog asemhaal. Ook maar net.
Die lysie word afgewerk en God is groot en goed met my troulysie. Altyd. Vir R30 000 kan ek vir 100 gaste kos gee (skemerkelkie en eetgoedjies terwyl hulle foto’s neem en voorgereg tot nagereg), my kind kry ‘n pragtige trourok, die strooimeisies kry rokke, die blomme word gedoen, my kind kry haar wit tooisels en baie liggies, haar truffeltoring as troukoek en vele meer. VIVA platteland en mense met gul harte! Dankie Vader vir U goedgeid om hierdie mense op my pad te bring.
Die eerste onstpan kom laasweek Woensdag toe my ousus-hulle by my oorslaap en ek die hele aand heerlik met hulle kuier. Hulle het alleen tyd verwyl op die plaas gedurende die middag toe ek by die skool verpligtinge nagekom het. Maar toe my dagboek my middernag meedeel dat dit my beurt is om te open en ‘n boodskappie te lewer Donderdagoggend in die personeelkamer, wou ek amper huil. Wat, WAT gaan ek tog sê? My hart huil na Bo en my Bybelse dagboek vir vroue van Hennie Symington val oop en ek staan verstom oor die boodskap wat ek kry.
“Tyd kan nie herhaal word nie” is die opskrif van die dagstuk. Die teksvers is Luk 6:12 waar vertel word dat Jesus tyd gemaak het vir Sy Vader. “Jy word geken aan die manier waarop jy jou tyd deurbring. Dit weerspieël jou waardes.” Skool jou verpestelike ding. “Teoreties gesproke is ons vryetyd vir ons baie belangrik, maar tog bevind ons ons in beroepe wat elke greintjie vryetyd uit ons pers.” Skool jou verpestelike ding, nog ‘n keer. Ek dink die stuk is NET vir onderwysers geskryf. Ek lees die boodskap die volgende dag en stap bevry uit die personeelkamer. Dit wat vir my belangrik is, is nie skool nie. Ek spreek die woorde hardop uit voor ander dat ek ‘n strepie gaan trek… my lewe vir my gaan terugvat.
Maar eers moes die dag se lysie afgewerk word. Donderdagmiddag se tyd was haarfyn beplan en ek kon nie glo dat ek alles gedoen gekry het nie. Ek is eers 15h00 weg by die skool, en is toe Nelspruit toe om die laaste kartonnetjies vir die troukaartjies te koop. Barberton is 45km vanaf Nelspruit, ek bly op ‘n plaas tussen die twee. In die winkel leen hulle vir my ‘n skêr, linaal en potlood om dit gou te knip. Teen 16h30 storm ek by ‘n ander winkel in waar ek dit met die allerfraaiste blommetjies embosseer. Gratis. Desember het ek al gereël dat ek een of ander dag gaan kom. Ek het toe ‘n aansienlike bedrag vir mosaïekbenodighede daar gespandeer en hulle gee om vir hulle klante. VIVA platteland! Ek rol daai Cuttlebug teen die spoed van lig en 16h57 HARDLOOP ek uit om die poskantoor so drie besighede verder se deur nog oop te kry. Eers toe ek die papiertjie met die opsporingsnommer vir Annerine in Dundee sms bedaar my hartklop en hou my hande op met bewe. Toe pak ek my skoollysie by die huis. So het dit die afgelope drie weke met my gegaan.
Vrydagmiddag is ek weg Witrivier toe. Vir die skool. Nadat ons ‘n uur gewag het vir die fasiliteerder van die kursus het die groep halt geroep. Ek het my skoolhoof gebel en hom gesê. Hy het nie ‘n probleem gehad toe ek sê dat ek nie my tyd Saterdag weer gaan mors nie. By die huis het ek met ‘n huppel in my stap my spuitkannetjie gevat en vir die eerste keer in drie weke het ek die veld geruik. Ek het nie ‘n hoed opgesit nie – die wind het toestemming gehad om vrylik met my hare speel… My brakke was uit hulle self van blydskap om saam te kon gaan. Ek het nie omgegee vir die skrape op my bene nie. Ook nie vir die paar bosluise wat ‘n happie bloed gesteel het nie. Want ek was in die veld.
Ek kook gewoonlik Vrydagaande omdat Roelf ‘n lekker bord kos mis in die week. Dit was ‘n heerlike aand en ons het na ete in die halfmaan se lig die kilometer tot by die hek gestap en terug. Sommer net lekker gekuier met mekaar en alles wat die naweek gedoen moes word beplan. Dis heerlik om so in die aand te stap. Die pad staan helder uit in die maanlig. Die naguiltjies het spesiaal vir ons ekstra hard gesing, die kameelperde ewe nuuskierig agter ons aan. Hy mis die veld nog meer as ek, ek hoor darem die naggeluide en asem die vars lug in, drink ons lekker boorgatwater. Hy moet chloorwater drink en asem heeldag motoruitlaatgasse en gemors in.
Ons het nie aan die huis gebou hierdie naweek nie, daar was te veel plaaswerk wat gedoen moes word na ons Saterdag ons besigheid in die dorp afgehandel het. Laatmiddag het ons vir Marina ‘n hokkie vir haar haas gebou.
Vanoggend na kerk was ons gou Nelspruit toe want die haashok het iets gekort. Vir oulaas het ons elkeen ‘n spuitkan volgemaak en al geselsende het ons die laaste tydjie saam spandeer voor dit half twee was. Want half twee moet ek sy klere stryk en twee uur ry hy van my af weg.
En toe het ek my teruggevatte tyd spandeer om my sprinkane op my ander blog te sit. En te skryf dat my lewe nog steeds nie rustig genoeg is nie, maar dat ek ‘n strepie getrek het.
Ek het talente ook gekry wat uitgeleef moet word. Talente waarmee ek Hom moet eer. Ons moet tyd spandeer met Hom, en ons kan dit nie doen as ons so jaag na wind nie. Ons tyd hier is kort gemeet aan die ewige tyd wat vir ons wag . Want ons word gebore net sodat ons kan sterwe, ons is uitgekies daarvoor sodat ons die ewige lewe kan erwe.
Categories: Plaaslewe, Skoolhou, Slakgedagtes	|
Een teen die oor en een teen die teer
Posted on 11 Oktober 2011 by Slakkelak	Een-teen-die oor-en-een-teen-die teer is ‘n tong-in-die-kies defenisie van oriëntering. Sit nou Lewe daarby en jy kry die skoolvak Lewensoriëntering. As wetenskaplike is dit sekerlik vir my die moeilikste vak om aan te bied. Maar ‘n mens se rooster moet vol en eintlik is dit ook goed om so bietjie uit jou eie gemaksone te beweeg en nuwe horisonne te ontdek.
Die oogmerk van die vak is om leerders voor te berei op die lewe en hulle te leer wat morele waardes is. Ook om hulle te leer dat een-teen-die oor-en-een-teen-die teer nie die wyse is om op te tree nie, maar dat elke mens basiese lewensregte het. Baie van die kinders het sterk morele waardes en dis goed om dit te sien. Daar is egter sommiges wat net geen onderskeid kan tref tussen reg en verkeerd nie, en dit gee soms hewige debatte af in die klas. Elkeen is geregtig op sy opinie, maar moet dit kan substansieer. Ek gee hulle altyd eers geleentheid om hulle sê te sê sodat ek die gevoel kan kry van hoe hulle dink voordat ek my eie opinie gee. Dit bly maar ‘n vak van opinies. Die enkeling se opinie, dertig ander in die klas se opinies en dan die opvoeder se opinie. En êrens tussen al die opinies moet moraliteit ‘n rol speel.
Ons is drie onderwysers wat die graad tien groep deel, en met vae vae riglyne uit die kurrikulum dokument gee dit elke onderwyser vryheid om basies te doen soos hy lus kry. Dieselfde onderwerp is jaar-in en jaar-uit op die agenda. Volgende jaar met die nuwe CAPS sisteem gaan dit meer georganiseerd wees, en behoort eenvormig te wees, ongeag die persoonlikheid of opinies van die onderwysers.
So het my mond vroeër in die jaar oopgehang toe ons oor seks gepraat het en die kinders vertel dat juffrou so-en-so sê dat jy maar net moet sluk met orale seks. Wat het van veilige seksopvoeding geword? Wel, sy is geregtig op haar opinie. Ek op myne. Maar die boodskap wat die kinders veronderstel is om te kry is dat mens oor jou veiligheid moet dink, en in die eerste plak nog te jonk is om dit te doen.
Die leerders het ‘n projek gehad oor dwelms as assessering vir termyn drie en ek het baie oulike werk ingekry. Een vraag was ‘n gevallestudie waar ‘n scenario geskep word van ‘n partytjie waar jy sober is en jou maat saam met wie jy moet huistoe gaan wat poepdronk en vol dwelms is. Hulle moet dan ‘n keuse uitoefen oor hoe om huis toe te gaan. Twee opsies word gegee, maar nie een van die twee is noodwendig die regte ding om te doen nie. Dis met vrae soos hierdie waar mens duidelik kan sien uit watter agtergrond en opvoeding die kinders kom.
Die een opsie is om aan te dring om self huistoe te bestuur, die ander een om maar saam partytjie te hou tot die volgende oggend en dan maar ‘n plan te maak. Met die bespreking vooraf het ek hulle baie goed ingelig dat nie en van die twee opsies die beste is om te doen nie, en dat hulle ‘n alternatief moet voorstel om die probleem op te los, maar ook te sê waarom hulle nie die ander opsies uitoefen nie.
Waarom nie self huistoe bestuur nie? Want jy het nie ‘n lisensie nie en om die landswette te breek is ‘n kriminele oortreding. Waarom nie saam partytjie hou nie? Want jy loop die risiko om saam dronk te word of dwelms sonder jou wete in te kry en dan kan allerhande nie-lekker dinge met jou gebeur waaroor jy nie beheer het nie. En môre-oggend is jy en jou maat nog steeds dronk en is die probleem vererger want nou is niemand sober om ‘n rasionele besluit te neem nie.
Die meeste kinders se oplossing was om jou ouers of iemand te bel om jou te kom haal. Baie het gesê hulle ouers laat hulle nie toe om op so wyse uit te gaan nie, hulle laai hulle af en kom haal hulle in elk geval weer. Baie het gesê hulle ouers sal kwaad wees oor die situasie en gaan raas, maar sal hulle nogtans sal kom haal en bly wees dat hulle gebel is. Een het gesê jy moet in die eerste plek sorg dat jy jou vriende beter kies en nie in so situasie beland nie. ‘n Paar het gesê dat hulle sal huistoe bestuur want hulle kan en het dit al in die verlede gedoen (graad 10 met gemiddelde ouderdom van 16). ‘n Paar het gesê hulle sal eerder saam partytjie hou want dis onveilig om in die aand huistoe te stap, dis beter om in die oggend te stap. Twee sal ook saam partyjie hou en maar kyk wat bring die volgende dag want dis hoe hulle dit in elk geval doen.
Een van daardie meisies is baie ongelukkig oor haar punt wat sy gekry het en gaan die graadhoof sien omdat dit haar opinie is en ek geen reg het om van haar ‘n ander optrede te verwag nie. Dieselfde meisie wat sê dis heeltemal in orde om ‘n aborsie te hê as jy ‘n foutjie gemaak het. ‘n Foutjie is om te vergeet om ‘n kondoom te gebruik as jy dronk is… Dieselfde meisie wie se rokkies net onderkant haar stuitjie sit. Dieselfde meisie wat baaie gul is met die seuns. Wat in graad agt al vir die ander vertel het hoe lekker Sarita’s is en dat dit absoluut niks aan mens doen nie. Wat geen respek het vir haar mede leerders of onderwysers is nie. Wat in die klas sit en slaap. Of sit en gesels terwyl jy ‘n les aanbied. Vir wie jy al drie jaar verskillende vakke gegee het en met wie se enkelma jy al verskeie kere onderhoude gehad het oor slegte gedrag.
Ja. So is dit ook.
Die grootste meerderheid van die leerders in my groep is nie so nie en hulle gee my hoop. Die meeste meisies veral het baie goeie waardes en vertel hoe streng hulle ouers met hulle is. Hulle vertel in ‘n koor van die sewe B’s: “books before boys because boys bring babies”.
Dis net vir sommiges vir wie een-teen-die oor-en-een-teen-die teer dalk ‘n moontlike opsie moes wees, want die nuwe basiese regte storie beteken vir hulle dat ongeregtigheid reg is.