Die Geskiedenis van ons Taal: (1872-1900)
Die Eerste Afrikaanse Taalbeweging.
Toe die nood op sy hoogste was, was daar gelukkig 'n klein groepie manne wat dit nie wou aanvaar dat hulle volk moes verengels nie. Hulle het net betyds begin veg vir die behoud van hulle taal.
Een van die belangrike persone in hierdie verband was, Arnoldus Pannevis (1838-1884). Hy was 'n Nederlander wat baie goeie kennis van tale gehad het. In 1866 het hy in die Kaap aangekom en onmiddellik opgemerk dat die spreektaal baie van die skryftaal verskil het. Hy word 'n onderwyser in klassieke tale aan ds, Van der Lingen se skool, die Paarlse Gymnasium. Een van sy leerlinge was ds. S.J. du Toit van wie ons later meer sal leer.
Pannevis het dadelik gesien dat Afrikaans 'n ander taal as Hollands is en dat dit nie sou help om dit te probeer doodkry nie. Die mense wou hom nie sommer dadelik glo toe hy dit vir hulle gesê het nie, maar Pannevis het bly glo dat hier 'n nuwe taal gebore word. Hy was reg! Laat ons hom daarvoor onthou!
Hy was 'n diep godsdienstige man en hy was bekommerd daaroor dat baie mense nie meer die Hollandse Bybel mooi kon verstaan nie. Dit het vir hulle 'n vreemde taal begin word. Hy wou baie graag die Bybel in die spreektaal, (Afrikaans) hê sodat veral die kleurlinge aan die Kaap dit ook kon verstaan. Met hierdie doel voor oё doen hy toe 'n baie moedige ding. Hy skryf naamlik op 7 September 1872 'n brief aan die Hollandse koerant wat die meeste gelees is. Dit was De Zuid-Afrikaan. Die brief handel om die Bybel in Afrikaans te vertaal sodat almal dit kon verstaan. Al was dit ook net die Nuwe Testament wat vertaal kon word, sou hy al baie bly gewees het.