Inskrywings vir die Pendorings in enige van Suid-Afrika se amptelike tale, behalwe Engels, word aanvaar. Twee beoordelaarspanele, een vir die Afrikaanse inskrywings en een vir die ander nege inheemse tale, sal die beoordeling behartig.
Aksie lok reaksie uit. Reaksie lok teenreaksie uit. En só kan ’n saak eskaleer totdat niemand meer onthou waaroor die oorspronklike geskilpunt gegaan het nie.
As ’n mens sien hoe die openlike rassistiese Gautengse LUR vir onderwys, Panyaza Lesufi, die saak uitgebuit het, is dit duidelik.
Die een waarheid is dat skole eenvoudig die reg het om reëls binne redelike perke voor te skryf, oor kleredrag, oor gedrag, ja, ook oor hare. Die minister van basiese onderwys, Angie Motshekga, het dit na aanleiding van die herrie bevestig, en verskeie swart skoolhoofde het saamgestem dat die skool se reëls oor hare redelik is, al kan ’n mens opmerkings maak oor die manier waarop dit toegepas word.
Waar het ek soortgelyke dinge gehoor? O ja: Ná die Anglo-Boereoorlog is kinders in Transvaal dikwels verbied om Afrikaans te praat. As hulle dié reël oortree het, is hulle in die hoek van die klas gesit met ’n snaakse kontrêpsie op die kop en ’n kennisgewing om die nek: “I am a donkey”, of “I am a dunce”.
Vir die Engelssprekende onderwysers was Afrikaans gelyk aan die gebalk van ’n donkie. Soos die huidige Engelssprekende onderwysers aan die Pretoria High School for Girls swart tale as “geraas” en “snaakse geluide” bestempel.