Jesus Christus: Die Middelpunt van ons Bestaan - True Gospel
Dit is eienaardig dat moderne agnostici soveel tyd en energie bestee om 'n saak te weerlê wat volgens hulle net mensgemaakte mites sonder enige substansie is. Moontlik word hulle deur intellektuele eiewaan gemotiveer om hulleself te verhef bo die Bybel as God se Woord, en dit dan te reduseer tot 'n menslike geskrif wat vol foute, mitologie en teenstrydighede is. Nou veroorloof hulle hulself om 'n "historiese Jesus" aan ons voor te hou wat, soos hulleself, net 'n gewone mens met baie beperkings is. Dit kom neer op verraad teen goddelike openbarings, en vind ongetwyfeld aansluiting by die groot stryd wat in die geesteswêreld teen die Bybel gevoer word (2 Kor. 4:4; Ef. 2:2; 6:10-12).
Volgens Johannes is daar 'n demoniese gees van dwaling aan die werk om die Bybelse Jesus op 'n tipies postmoderne manier te dekonstrueer en Hom dan te vervang met 'n ander Jesus wat volgens die Bybel die Antichris is (1 Joh. 2:18-23; 4:1-6). Paulus beklemtoon hierdie selfde dwaling ten opsigte van die vervalsing van die beeld van Jesus, asook die basiese boodskap van die Bybel, wat alles gebeur onder die beïnvloeding van verleidende geeste en leringe van duiwels (2 Kor. 11:2-4; 1 Tim. 4:1). Die Here Jesus het self ook gewaarsku teen die gevaar van vervalsers wat hulleself in sy naam as "die Christus" sal aanbied, en gesê dat dit veral kenmerkend van die eindtyd sal wees (Matt. 24:3-5).
Die sentrale posisie wat die Here Jesus in die harte en lewens van alle gelowiges moet inneem, blyk uit die volgende 25 aspekte van sy Persoon en werke:
Die Drie-enige God (Vader, Seun en Heilige Gees), wat alle mag in die hemel en op aarde het, het 'n soewereine besluit geneem om mense na sy eie beeld te skape: "Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis" (Gen. 1:26). Hy het aan die mens 'n vrye wil gegee, asook die vermoë om morele keuses uit te oefen ten opsigte van goed en kwaad. Die mens kan dus óf streef na sy roeping van gelykvormigheid aan God se heiligheid, óf God se bevele minag, die rug op Hom en sy Woord draai, en van homself 'n vyand van God maak. Wanneer hy laasgenoemde weg volg, beweeg hy weg van die middelpunt van die heelal af en begewe homself op 'n pad wat in morele verdorwenheid en geestelike duisternis eindig, asook oorheersing deur Satan wat die selfverklaarde god van hierdie wêreld is (2 Kor. 4:4). Die duiwel gee aan die afvalliges afgode om te aanbid, en maak van hulle wettelose mense wat geen gesag erken nie.
Sedert die vroegste begin van menslike lewe op die planeet aarde word mense, in 'n geestelike sin, na die genadetroon in die middelpunt van die heelal genooi om hulle aan God se wil te onderwerp en die gawe van die ewige lewe te ontvang. Hulle moet 'n keuse maak. Adam en Eva het voor 'n uiters belangrike keuse tussen lewe of dood te staan gekom, wat ook vir al hulle nageslagte implikasies sou hê (Gen. 2:16-17; Rom. 5:12). Kain moes kies tussen die geregtigheid van God en die geestelike besoedeling wat deur sonde veroorsaak word (Gen. 4:7). Moses het die hele Israel daaraan herinner dat hulle die regte keuse moes maak om die Here lief te hê en te gehoorsaam, indien hulle wou lewe en die vloek ontkom wat op die sonde rus (Deut. 30:19-20). Hierdie lewensbelangrike keuse is later deur Josua herhaal (Jos. 24:15). Toe die Here Jesus gekom het, het Hy Israel se noodlottige besluit om Hom as Messias te verwerp, diep betreur (Matt. 23:37; Luk. 19:41-44). Paulus het ook by die nie-Joodse volke gepleit om hulle met God te versoen indien hulle 'n aandeel in sy geregtigheid wou hê (2 Kor. 5:20-21). In die laaste hoofstuk van die Bybel gaan daar weer eens 'n oproep uit tot die vrye wil van die mens om die regte besluit te neem en neer te buig voor die enigste Een wat elkeen se geestelike dors kan les: "Laat hom wat dors het, kom; en laat hom wat wil, die water van die lewe neem, verniet" (Op. 22:17).
Indien ons die regte besluit neem, dan word ons volgelinge van die Here Jesus, aan wie die Vader alle mag in die hemel en op aarde oorgegee het (Matt. 28:18). Hy sal dan ook van ons meer as oorwinnaars maak in 'n sondige wêreld waarin die meeste mense verkies om die pad van sonde te bewandel (Joh. 3:19). As ons op die regte pad volhard, wag daar vir ons die ewige heerlikheid van Hom wat die Skepper en middelpunt van die heelal is. Hoe wonderlik as Hy die middelpunt en hoofdoel van jou lewe is.
4. Die Verlosser wat die prys betaal het
5. Die nederige dienskneg wat self ook God is
6. Die opstanding en die lewe
7. Die wynstok as die Bron van ons lewe
Dit moet by ons 'n vaste oortuiging wees dat die Here Jesus die Bron van ons lewe is. Hy is die wynstok waarin ons geënt is, daarom het Hy vir sy dissipels gesê: "Ek is die wynstok, julle die lote. Wie in My bly, en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie" (Joh. 15:5). Indien ons naby aan Hom leef en in Hom bly, sal dit geestelik goed gaan met ons en sal ons vrugte dra wat by die bekering pas. Ons moet geen plek vir die suurdeeg van sonde in ons lewe gee nie (1 Kor. 5:6-8), want dit sal ons verhouding met die Here Jesus vertroebel.
Sommige mense vergeet dat Christus die sentrale fokus van hulle lewe moet wees, en identifiseer dan met 'n sekondêre geestelike bron. Een van die sienings wat van ons verhouding met die ware wynstok afwyk, is diegene wat in terme van die beeldspraak in Romeine 11:16-24 meen dat hulle as gelowiges in die volk Israel ingeënt is. In plaas van om meer soos Christus te word, word hulle meer soos Israel. Hulle noem hulleself die 'Hebreeuse Wortels Beweging' (Hebrew Roots Movement), begin om Ou Testamentiese Joodse wette te onderhou en hulle feeste te vier, insluitend die Joodse sabbat, en ook net Hebreeuse name vir die Here te gebruik.
'n Terugkeer na die wet as die bron van ons lewe, kan egter vernietigende gevolge in mense se geestelike lewe hê. Paulus sê: "Julle wat geregverdig wil wees deur die wet, is losgemaak van Christus; julle het van die genade verval" (Gal. 5:4). As Jesus Christus nie meer die absolute middelpunt van ons lewe is nie, sal daar groot probleme intree.
Wat die beeld van die olyfboom in Romeine 11 betref, moet daarop gelet word dat dit in werklikheid net die takke is wat Israel voorstel. Hulle is weens ongeloof afgekap, en ons is beslis nie in hulle ingeënt nie! Israel het uit God ontspring, daarom is die wortels van die olyfboom God self wat die belofte van die Messias aan Israel gegee het. Die Here Jesus het gesê: "Ek is die wortel en geslag van Dawid" (Op. 22:16). Hoewel Hy as mens uit die geslag van Dawid gebore is, is Hy ook die wortel of oorsprong van Dawid, en ook van Israel as die uitverkore volk.
Abraham, as die stamvader van Israel, is ook net belangrik omdat hy 'n geloofsverhouding met God as sy geestelike wortel gehad het: "En hy [Abraham] het in die Here geglo; en Hy het hom dit tot geregtigheid gereken" (Gen. 15:6). Die groot geheim vir Israel en die nasies is nie die Joodse volk wat van Abraham afstam, asook al hulle wette en rituele nie, maar die Messias wat uit hierdie volk gebore is. Jesus is die saad van Abraham, daarom het Hy vir die Jode gesê: "Voordat Abraham was, is Ek" (Joh. 8:58). Dit is die rede waarom die Here aan Abraham gesê het: "In jou sal al die geslagte van die aarde geseën word" (Gen. 12:3). Die Messias, wat die Verlosser van die hele wêreld is, sou uit Israel gebore word. Paulus verwys na die groot betekenis van die kruisdood van die Messias, "sodat die seën van Abraham na die heidene kan kom in Christus Jesus, en dat ons die belofte van die Gees deur die geloof kan ontvang" (Gal. 3:13-14).
Christus is die bron van alle seëninge, en omdat Israel Hom verwerp het, is hulle oor die aarde verstrooi. Eers wanneer hulle met Hom herenig is, word hulle weer in die olyfboom waarin ons reeds is, teruggeënt (Rom. 11:23-26). Dan sal hulle in die Messias 'n seën vir die hele aarde wees (Rom. 11:11-12). Ons moet dus nie nou soos hulle probeer wees nie, maar slegs in die voetspore van die Messias volg. Ons moet hulle jaloers maak op die manier waarop ons die God van Abraham, Isak en Jakob deur die Messias dien.
8. Die enigste fondament van ons lewe
9. Die middelpunt van ons gebede
Jesus Christus moet ook die middelpunt van ons gebede wees. Dit moet primêr oor sy eer gaan, oor danksegging omdat Hy ons siele uit genade gered het, en ook oor alle sake wat met die uitbreiding van sy koninkryk in verband staan. Verder moet ons bid vir krag om in 'n goddelose wêreld staande te bly, wysheid om die regte besluite te neem, en vasberadenheid om waardig volgens die evangelie van Jesus Christus te wandel. Alle gebedsversoeke wat ons vir onsself en ander mense tot God rig, moet altyd in die Naam van Jesus Christus gedoen word omdat sy verdienste aan die kruis die waarborg is vir die verhoring van gebede wat volgens sy wil gebid word (1 Joh. 5:14). Die Here Jesus, sy koninkryk en sy wil moet altyd die middelpunt en hoofdoel van ons gebede wees.