Die vroeë verskyning van 'n luidrugtige-ongevoelelike gedrag, soos skuldloosheid en 'n gebrek aan empatie, voorspel die risiko vir 'n kind om later in die lewe aanhoudende antisosiale gedrag en aggressie te ontwikkel, sê die navorsers.
Maar hoe sien u vroeë CU-gedrag by kleuters? In die nuwe studie het die navorsers die vroeë ontwikkeling van CU-gedrag ondersoek, en honderde jong kinders in 'n sosiale konteks gesien. Hulle het gevind dat vreesloosheid en 'n lae belangstelling in sosiale verband 'n waarskuwing kan wees dat die gedrag van die VSA voorlê.
Kyk na spel om antisosiale gedragsrisiko's te sien
Deelnemers aan die studie — 227 tweelingpare van die Boston University Twin Project — het twee laboratoriumbesoeke voltooi, op 3-jarige ouderdom en weer op 5-jarige ouderdom. Tydens elke sessie het die navorsers die kleuters waargeneem wat aan verskillende take deelneem, insluitend kraal sortering en 'n pop-up slangspel, terwyl hulle met hul ouers en navorsingsassistente in wisselwerking is.
Navorsers het die mate waarin die kinders gedrag getoon het, gekodeer en waargeneem vrees in sosiale situasies en hul begeerte om met die mense rondom hulle te kommunikeer.
Die navorsers het bevind dat kinders wat tydens die eerste sessie minder vreesaanjaend was en 'n lae belangstelling in sosiale interaksie getoon het, CU-gedrag (skuldloosheid en 'n gebrek aan empatie) toon.
Terwyl die interaksie tussen ouer en kind gesien is, het die navorsers ook bevind dat kinders met die hoogste vlakke van CU-gedrag ook geneig was om te ervaar strenger ouerskap- Miskien omdat die kinders nie op dieselfde manier reageer as kinders sonder CU-eienskappe nie, sê die navorsers.
'Jy kan jou voorstel 'n scenario waar 'n ouer 'n kind vra om iets te doen, die kind reageer' nee 'en is uitdagend en aggressief. Die ouer ontmoet dit met meer aggressie en verset, en dit loop net buite beheer, "sê Nicholas Wagner, assistent-professor in sielkundige en breinwetenskappe aan die Boston Universiteit.
straf is geneig om minder effektief te wees vir vreeslose kinders, voeg hy by: "Daar is geen vrees vir straf [en dit is minder geneig om hul gedrag te verander nie."
Wagner sê meer om meer te konsentreer op die beloning van gewenste gedrag. Met die oog daarop beveel hy aan dat ouers ouers leer hoe om affiliasie te bevorder.
Deur emosies met hul kinders te bespreek, oogkontak aan te moedig en aandag te gee aan die gedagtes en gevoelens van ander, kan ouers help om waardevolle interpersoonlike vaardighede te ontwikkel.
'Dit is beslis nie 'n alles-soort-ding as dit gaan om in te gryp nie, en dit is waarvoor hierdie tipe werk nuttig is,' sê hy.
Wagner en mede-outeur Kimberly Saudino het hul navorsing oor die vroeë risikofaktore onderliggend aan CU-gedrag voortgesit in 'n tweede studie in die Tydskrif vir Kindersielkunde en Psigiatrie, wat nabootsing ondersoek het as 'n vorm van sosiale band by kleuters met CU-eienskappe. Wagner en Saudino sê volgens albei studies, is dat dit direkte waarneming van gedrag behels het, eerder as om op ouerverslae en vraelyste te vertrou.
"Baie navorsing in my omgewing het staatgemaak op ouerswaardering van sowel kindergedrag as kindergedragprobleme," sê Saudino, professor in sielkundige en breinwetenskappe. 'Wat ons in albei hierdie studies probeer doen, was om 'n wye verskeidenheid laboratorium-gebaseerde, objektiewe metings te gebruik van die gedrag waarna ons gekyk het.'
Om nabootsing waar te neem, het die navorsers 'n taak gedemonstreer, soos om 'n kraker deur 'n buis te stoot terwyl hulle sê: "putt, putt, putt!" Daarna het hulle die kleuters gevra om dieselfde taak uit te voer om te sien of hulle slegs die instrumentele aksies sou naboots, soos om die cracker te stoot, of om die arbitrêre aksies na te boots - 'putt, putt, putt!' - ook.
Hulle het gevind dat die kinders met meer CU-eienskappe die instrumentele aksies wat nodig is om die taak te voltooi, naboots, maar geneig was om die arbitrêre dinge oor te slaan.
"Een van die hoofredes waarom kinders arbitrêre optrede naboots, is om sosiale konneksie te bou," sê Wagner. Kinders wat die risiko vir CU-eienskappe het, sê hy, is egter "blykbaar minder besorg oor die opbou van sosiale kontak met die mense rondom hulle."
As u kind elke nou en dan antisosiale gedrag toon, moenie wanhoop nie. Let eerder op herhaaldelike patrone en bewyse van blywende karaktertrekke eerder as geïsoleerde gedrag.
Om die CU-risiko te verminder, kan ouers dom speletjies speel of met hul kinders dom speel. Versterking van gedrag wat hulle wil sien, soos om te lag wanneer hul kinders speels optree, kan ook help om sosiale gedrag te bevorder.
"Beide hierdie studies is ons doel om mense nie bang te maak nie," sê Wagner. 'As 'n kind in een situasie nie daarin slaag om iets arbitrêrs na te boots of nie so bang lyk soos in 'n sekere omgewing nie, hoef dit nie noodwendig alarms op te wek nie.'
Die navorsing verskyn in sielkundige Medisyne
Die Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid en die Eunice Kennedy Shriver Nasionale Instituut vir Kindergesondheid en Menslike Ontwikkeling het die werk gefinansier.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Die manier waarop kinders speel, kan die risiko van antisosiale gedrag openbaar