Seabin-projek wat mikrofibre kop aanpak - Seabin
1.4 triljoen mikrovesel deeltjies wat van 93,000 tot 236,000 ton weeg, kan in die mariene omgewing aangetref word en word amper oral aangetref as u nou genoeg kyk.
Mikrovesel in die oseaan
In die afgelope dekade het ons besef dat mikrovesels 'n groeiende probleem is vir die gesondheid van ons oseane en die planeet. Mikrovesels is 'n soort mikroplastiese deeltjie wat hoofsaaklik bestaan ​​uit poliëster, akriel, polipropyleen, poliëtileen en poli-amied vesel wat kuslyne en ons oseane wêreldwyd besoedel.
Mikrovesels wat in ons oseane ingaan, is van baie bronne, maar die afval van tekstiele tydens slytasie en slytasie is een van die hoofbronne van hoe mikrovesels in ons omgewing inkom. Vanweë die geringe omvang, kon tradisionele monsternemetodes dit nie vaslê nie en het hulle tot net onlangs geïgnoreer en ongemerk geraak.
Die Hudson-rivier dra byvoorbeeld by tot 300 miljoen mikrovesels per dag na die see. Afvalwaterbehandelingsaanlegte is nie ontwerp om deeltjies wat klein is op te vang nie, en die meerderheid van die huidige filters is nie vir mikrovesels ontwerp nie.
Sintetiese klere, wanneer dit gewas word, sal 'n geweldige aantal mikrovesels vergiet; 'n enkele kledingstuk kan meer as 1900 vesels per was en kan vrygestel word 1,7 g mikrovesels. Die eienskappe van die kledingstuk en wasser aansienlik beïnvloed die hoeveelheid materiaal wat gestort is.
Hoe iemand kan voorkom dat mikrovesel die see binnedring
Om hierdie probleem op te los, moet ons poog om direk na die bron, sintetiese klere, te gaan.
Ongelukkig is 60% van die klere wat wêreldwyd vervaardig is sinteties en sou dit onrealisties wees om te dink dat ons die produksie van klere wat uit sintetiese materiaal vervaardig is, binne 'n redelike tyd kan stop. Ons moet dus ander oplossings vind terwyl 'n vermindering van hierdie produksie plaasvind.
Filters in wasmasjiene verminder die hoeveelheid of mikrovesels wat gryswater uitvloeiselsisteme binnekom, baie hierdie or hierdie. Hierdie twee uitstekende inisiatiewe verwyder 'n aansienlike aantal mikrovesels voordat hulle selfs die trommel van u wasmasjien verlaat. Een daarvan is die guppy vriend, 'n sak om u klere in te sit, wat nie net mikrovesels vang nie, maar ook verhoed dat die klere meer mikrovesel produseer, wat die lewensduur van u kledingstuk verhoog. Die ander een is die cora bal, ontwerp deur die rozalia projek en geïnspireer deur die natuurlewe van die see. Die cora-bal word in u wasser geplaas, net soos u klere, en met 'n patroon soortgelyk aan die koraalvoedings verstrengel mikrovesels daarin, wat u dan behoorlik kan verwyder en weggooi. Verder belê ondernemings met volhoubaarheid as kernwaarde in hul hele verskaffingsketting om mikrovesels en hul storting vroeg in hul vervaardigingslyne te verminder. Patagonia 'n projek befonds om die afval van mikrovesels uit hul kledingstukke te ondersoek en aktief te werk om die omgewingsimpak van hul onderneming te verminder.
Al hierdie inisiatiewe pak die kwessie aan deur te voorkom dat mikrovesel ons oseane binnedring. Daar is egter nog baie mikrovesels in ons oseane en waterweë, en ten spyte van bogenoemde inisiatiewe, kom daar nog vele meer in die komende jare in. Wat kan ons dan doen met die mikrovesels wat reeds ons water besoedel?
Seabin-projek wat veg teen mikroplastiek en mikrovesel
Seabin Project is gestig met die doel om die oppervlakte van die oseane skoon te maak van drywende puin, een marina op 'n slag. Deur die vordering van ons projek, en selfs al was dit nie ons doel nie, het ons eers besef dat ons 'n groot deel van die land vang micro in die oppervlaktewater van hawens en marina's. Die Seebakke verwyder tans mikroplastiese deeltjies in die grootte van 2 mm tot 5 mm.
Die span by Seabin het marinas geïdentifiseer as strategiese liggings om die seebakke te ontplooi vir die vang van makro- en mikroplastiek, maar daar is tans geen inligting rakende die hoeveelheid mikroplastiek binne hawens en marinas nie, en daarom het ons 'n spesifieke vangsak om mikroplastiek wetenskaplik te monitor en vas te lê. Hierdie inligting moet dan deur die wetenskaplike gemeenskap gebruik word met die doel om ons kennis van plastiekbesoedeling in ons waters te vergroot.
Met behulp van hierdie metode het ons gevind dat 18% van die mikroplastiek wat Seabins vasgevang het, filamentêr was.
Na hierdie aanvanklike sukses het ons besluit om 'n vangsak te skep met wysigings wat op 'n gereelde basis deur alle Seabin-eienaars gebruik kan word om makro-plastiek, mikroplastiek en mikrovesel doeltreffender vas te vang.
Ons is nog in die prototiperingstadium vir die mikroveselfilter, maar die resultate tot dusver is baie belowend. Ons het in wese 'n fyn gaaskompartement in die onderkant van die Seabin-vangsakkie gemaak met dieselfde materiaal wat gebruik word vir standaard wetenskaplike metodes.
Die makroplastiek, mikroplastiek en mikrovesels wat hierdie gebied van die vangsak bereik, sal gevang word terwyl water steeds deur die vangsak in die boonste kompartement kan vloei.
Die 5: 1-verhouding van makro- / mikroplastiek tot mikrovesel wat vasgevang word, verseker dat die impak op mikroörganismes minimaal is en ooreenstem met hul reproduksievermoë. Alhoewel dit geskat word dat die hoeveelheid mikroörganismes wat in 'n besoedelde hoek van die marina aangetref word, minimaal is, is dit nog steeds vroeë dae met hierdie navorsing, en nog baie meer werk moet gedoen word om te bepaal of hierdie proses 'n positiewe of negatiewe impak op die omgewing.
Die span van Seabin Project werk voortdurend om die tegnologie in ewolusie te hê en gebruik elke geleentheid om sy puinherstelvermoë vir skoner oseane verder te ontwikkel.