Sukkel om af te neem. Shutter
Die idee dat ons in 'n entrepreneuriese tyd leef, en vinnig ontwrigtende tegnologiese innovasie ervaar op 'n skaal wat neerkom op 'n nuwe "industriële revolusie", is 'n deurdringende moderne mite. Geleerdes het akademies geskryf vraestelle wat die koms van die "ondernemingsekonomie" uiteensit. Beleidsmakers en beleggers het enorme hoeveelhede gepomp befondsing in die begin-ekosisteme en innovasie. Besigheidskole, universiteite en skole het entrepreneurskap in hul kern gebring leerplanne.
Die enigste probleem is dat die goue ondernemers- en innovasie-era van die Weste agter die rug is. Sedert die 1980s het entrepreneurskap, innovasie en meer algemeen sakedinamika geleidelik gedaal - veral in die VSA. As ekonoom Tyler Cowen het gevind:
Amerikaners is deesdae minder geneig om van werk te verwissel, minder geneig om die land in te trek, en op 'n gegewe dag sal hulle minder geneig wees om buite die huis te gaan […] tariewe.
Die versterkte ekonomie
Ongeag die maatstaf van entrepreneurskap wat u gebruik, die onderliggende neiging is dieselfde: afwaarts. Byvoorbeeld, gemeet aan die verhouding van nuwe firmas (dié jonger as een jaar) tot totale ondernemings, dan ondernemerskap in die VSA afgeneem met ongeveer 50% tussen 1978 en 2011. In terme van die aandeel jong ondernemings (jonger as vyf jaar), ondernemerskap afgeneem van 47% in die laat 1980's tot 39% in 2006. Intussen het mense wat by groot ondernemings werk (diegene wat meer as 250 mense in diens het) gestyg van 51% tot 57% van die totale arbeidsmag, en die gemiddelde firmagrootte het in dieselfde tydperk van 20 tot 24 gestyg.
Job-tot-werk-mobiliteit, binne werksmobiliteit en geografiese mobiliteit - alle indirekte maatstawwe van dinamika vir die toetrede tot besigheid en uittree - is dalende. Daar is ook getuienis dat werkskepping in die VSA na 2000 verskuif van die skepping van hoogsbetaalde werkgeleenthede na lae-loon (lae-geskoolde). Net so is die aandeel van entrepreneurs met hoër onderwys in die VSA afgeneem van 12.2% in 1985 tot 5.3% in 2014. As ekonoom Nicholas Kozeniauskas dit stel, "die afname in entrepreneurskap is onder die slim gekonsentreer".
Verskeie maatreëls dui daarop dat entrepreneurs ook minder innoverend is. Die verhouding patente tot BBP in die VS neem af en die koste van patentering neem toe. Die ouderdom van uitvinders, toe hulle hul eerste patent geregistreer het, en die gemiddelde grootte van navorsingspanne is aan die toeneem. Plus, soos die ekonoom Nicholas Bloom en sy mede-outeurs gevind, "Navorsingsproduktiwiteit vir die totale Amerikaanse ekonomie het met 'n faktor van 41 gedaal sedert die 1930's, 'n gemiddelde afname van meer as 5% per jaar".
Behalwe dat dit 'n probleem in die VSA is - die grootste en ingewikkeldste ekonomie ter wêreld - bevestig dit ook dat entrepreneurskap en innovasie besig is om te daal België, die UK, en Duitsland. En soos ek gevind het in 'n onlangse papier, Toon die ILO-data 'n daling van 8.2% in 1991 tot 6.8% in 2018 in ondernemerskap in hoë-inkomste-ekonomieë.
Een rede vir hierdie afname is: daling in bevolkingsgroei en bevolkingsveroudering. Europa se vrugbaarheidsyfer is 1.6 kinders per vrou, wat beteken dat elke generasie 20% kleiner sal wees as die vorige.
Nog 'n rede is groeiende markkonsentrasie. Beleggende firmas het 'n groeiende hoeveelheid krag wat weerhou dat nuwes die mark betree. Net so word nuwe kompetisie onderdruk deur die verspreiding van sogenaamde zombie firmas. Dit is ondernemings ouer as tien jaar met 'n lae produktiwiteitsvlak en word dikwels deur gesubsidieerde finansiering in besigheid gehou. Daar is miskien meer as 100,000 zombiefirmas in die Verenigde Koninkryk alleen.
Hierdie redes is waarskynlik onderling verbind. Swak bevolkingsaanwas beteken laer vlakke van vraag, wat bestaande ondernemings aanmoedig om soveel as moontlik uit hul bestaande markte te verdien. Dit beteken dat hulle die toetrede tot nuwe mededingers verskerp en meer wins kry deur minder werknemers te betaal. Die toenemende aantal samesmeltings en verkrygings, sowel as afname in die aanvanklike openbare aanbiedinge weerspieël dit ook jong ondernemings wat verkies om deur groot klante te koop.
Op grond van die aard van die probleem is die oplossings vir hierdie afname in die onderneming eenvoudig: monopolieë opbreek, mededinging verbeter, markte beter laat werk, kennisverspreiding vergemaklik. Verder, en uiters belangrik, sal dit die algehele vraag vergroot. Dit beteken meer investering deur regerings in openbare dienste en infrastruktuur, die vermindering van hoë vlakke van ongelykheid en die verbetering van die bedingingsmag van vakbonde.
Die saak vir hierdie beleid is oorweldigend. Maar helaas is dit miskien nie so eenvoudig soos dit nie. In 'n onlangse papier, Ek argumenteer dat die feit dat die afname in entrepreneurskap beperk is tot welgestelde en ingewikkelde ekonomieë, dit daarop dui dat dit 'n prys kan wees om vir kompleksiteit te betaal.
As Geoffrey-Wes het benadruk, dieselfde groeikurwe wat lewende organismes kenmerk, is ook van toepassing op die groei van stede, ekonomieë en maatskappye. Nadat dit bo 'n sekere drempel gegroei het, stabiliseer grootte en kompleksiteit en groei dit af. Dit raak dus meer uitdagend om nuwe waardevolle kennis te skep en te gebruik sodra u 'n sekere grootte bereik het. En hoe komplekser 'n produksieproses is, hoe meer kan verkeerd gaan.
Maar hoe besorg moet ons regtig wees? Sommige wetenskaplikes het die vraag gevra of die afname in entrepreneurskap noodwendig ongewens is. hulle uitwys dat die afname gepaard gaan met meer indiensneming, meer werkstabiliteit en beter werksaanpassing (waar mense werk vind wat beter pas by hul voorkeure en talente). Dit kan ook weerspieël dat die produktiefste firmas, wat toevallig groter is, is toegeken die meeste hulpbronne, wat goed is vir die ekonomie.
As dit inderdaad die geval is, kan die nadeel wees dat komplekse, versterkte, moderne ekonomieë geleidelik minder buigsaam sal word, minder aanpasbaar is vir eksterne verandering - en dus meer kwesbaar. Oorlewing behels derhalwe om maniere te vind om sistemiese kwesbaarheid te hanteer.
Wim Naudé, hoogleraar, Maastricht Instituut vir Ekonomiese en Sosiale Navorsing oor Innovasie en Tegnologie (UNU-MERIT), Verenigde Nasies Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Die verrassende agteruitgang van entrepreneurskap en innovasie in die Weste