'N Eierskenker vertel haar verhaal - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spel'N Eierskenker vertel haar verhaal
Rachel S. deel haar gedagtes voor, tydens en na eierskenking
Eierskenking is 'n pragtige, spesiale geskenk wat 'n vrou aan 'n ander kan gee. Maar wees seker dat u eers deeglik ondersoek instel na wat daarby betrokke is voordat u begin. imagenavi / Getty Images
As u dit oorweeg om 'n eierskenker te word, wonder u waarskynlik hoe die proses is. Hoe werk die siftingsproses ">
Begin met die proses om 'n eierskenker te word
Waarom het u besluit om 'n eierskenker te word?
Ek het navorsing gedoen oor die opberging van sperma sedert my man na Afganistan vertrek het (ons het nie sperm opgeslaan nie), en ek het 'n skakel gesien op een van die vrugbaarheidsklinieke se webwerwe oor eierskenking. Ek het 'n hele paar tyd spandeer, miskien 'n paar weke, om die proses te ondersoek en na forums te kyk van vroue wat dit gedoen het, en toe besluit ek dat ek van die idee hou en weet dat ek 'n goeie kandidaat sou wees. Ek het destyds by 'n paar verskillende agentskappe aangesluit. Ek het anoniem geskenk.
Hoe was die teken om 'n eierskenker te word?
Ek het eers by 'n paar agentskappe aangesluit wat ooreenstem met donateurs en ontvangers. Ek het 'n diepgaande profiel voltooi met my fisiese eienskappe, gedetailleerde mediese geskiedenis vir my onmiddellike en uitgebreide familie, persoonlikheidseienskappe, my gevoelens oor die skenking, en meer. Dit het ongeveer twee weke geneem om profiele met drie verskillende agentskappe te voltooi, want ek het hard oor elke vraag en antwoord gedink.
Ek het foto's van my in my kinderjare ingesluit — van kleins af tot nou toe. Vir een agentskap moes ek 'n inligtingsessie bywoon om seker te maak dat ek die proses ten volle begryp.
Hoe is u gekies om 'n eierskenker te wees?
Die eerste keer dat ek gekies is, het die agentskap my gekontak om te sien of ek bereid was om te skenk en het my biografiese inligting oor die beoogde ouers (IP's) gestuur. Nadat ek ja gesê het, is ek na die beoogde ouer se vrugbaarheidskliniek verwys, wat hul eie mediese geskiedenisvorm vir my gehad het om in te vul.
Nadat sy dit ingevul en terugbesorg het aan die verpleegster wat saam met die beoogde ouers werk, het sy my gebel om deur my antwoorde te gaan. Aangesien my suster ulseratiewe kolitis het, kan hierdie kliniek my nie toelaat om te skenk nie, omdat hulle glo dat dit 'n genetiese siekte is (hoewel daar nog nie bewys is dat dit die geval is nie).
Dus het die proses daar gestop, en ek het my profiel by die agentskap heraktiveer, met die voorbehoud dat ek nie met hierdie spesifieke kliniek kon werk nie, en dit het ongeveer die helfte van die ouers wat donateurs in my omgewing soek, effektief uitgeskakel.
Verrassend genoeg is ek weer net 'n maand of twee later gekies deur ouers wat by 'n ander kliniek werk. Hulle het weer hul eie mediese geskiedenisvorm gehad wat ek moes invul en terugstuur voordat ek verder sou gaan met die mediese ondersoek.
Normaalweg sou 'n skenker in hierdie tyd ook met 'n prokureur vergader om 'n ooreenkoms met die ouers uit te werk. Hierdie ouers het gekies om nie 'n prokureur te gebruik nie, en my enigste persoonlike vereiste was dat hulle 'n dokument onderteken en notuleer waarin hulle sê dat hulle óf alle embrio's sou gebruik om swanger onbruikte embrio's te word of aan 'n embrio-aannemingsbank te skenk, en dat hulle nie skenk hulle vir stamselnavorsing of vernietig dit.
Hoe was die eierskenkerproses sodra u gekies is?
Nadat die koördineerder by die kliniek my geskiedenis nagegaan het en my vooraf goedgekeur het vir donasie, moes ek 'n paar weke ophou om my geboortebeperkingspille te neem. (Op hierdie stadium mag ek nie vaginale omgang met my man hê nie, maar hy was toevallig 'n paar weke weg vir opleiding in die weermag.)
Daarna moes ek na een van hul laboratoriums gaan om my bloed volledig op te werk en 'n interne ultraklank van my eierstokke te kry. Ek het albei hierdie hekkies verbygesteek, en hulle het my terselfdertyd met die geboortebeperking begin met die beoogde moeder (IM) om ons siklusse te sinchroniseer.
My man moes ook binnekort gaan om sy bloed te laat toets.
Ek is ook in hierdie stadium na 'n sielkundige gestuur om seker te maak dat ek geestelik voorbereid is op die skenking en dat ek sielkundig geskik is om te skenk.
Na drie weke met geboortebeperking (ongeveer drie tot vier maande nadat die agentskap my eers gekontak het), het ek een keer per dag skote onder die vel van my buik begin gee van 'n chemikalie wat my hormone tot 'n basiese vlak verlaag het.
Ek het een of twee keer per week baie vroeg die oggend ingegaan vir bloedtoetse om my hormoonvlakke na te gaan. Op hierdie tydstip het ek 'n achtbaan met hormone ervaar sedert dit die eerste keer toegeneem het voordat ek beduidend weggeval het. Eers het ek PMSing gehad, toe kry ek 'n warm flits soos 'n vrou in die menopousale toestand!
Toe die hormoonvlakke ongeveer 'n week later toepaslik was, het ek myself 'n tweede keer begin gee (baie pynlik en jeukerig as gevolg van die hoeveelheid vloeistof wat ek in die vel van my maag ingespuit het) van die hormone om die eiers op my eierstokke te laat volwasse. .
Ek het ongeveer 'n week twee skote per dag gedoen, en elke twee dae na die laboratorium om bloed getrek te kry en 'n interne ultraklank van my eierstokke om te kyk hoe groot elke eierfollikel was en hoeveel groei. My gereelde bloedtoetse het my arms gekneus.
Aan die einde van die week was ek baie opgeblase en my eierstokke was uiters geswel en sensitief vir aanraking.
Toe ek 'n sekere aantal eierfollikels van 'n sekere grootte bereik, het hulle my aangesê om die daaglikse skote te stop en myself op 'n presiese tydstip twee skote van 'n sekere hormoon (presies 36 uur voordat die oesprosedure sou plaasvind) te gee. die eiers wat gereed is om opgespoor te word.
Ses-en-dertig uur later is ek saam met my man kliniek toe vir die prosedure. Ek is in 'n hospitaalbed gesit en het ongeveer 30 minute 'n ekstra vloeistof gehad.
Toe rol hulle my na 'n klein kamer met 'n baba-bevallings-agtige tafel. Ek het narkose deur my IV gekry en binne 20 sekondes heeltemal aan die slaap geraak. Ek het ongeveer 30 minute later wakker geword toe hulle my uit die kamer terugrol na die herstelarea.
Ek het ligte krampe gehad en was baie koud van die IV-drup. Hulle het my 'n mondelinge pynstiller gegee, en my man mag by my sit. Ek het ongeveer 'n uur daar gebly en herstel en het pynlike krampe gehad voordat hulle bedaar het. Ek het ongeveer 1, 5 uur na die prosedure op my eie uitgestap en huis toe gegaan.
Ek was binne twee dae heeltemal herstel.
Die voorgenome ouers het 'n week later swanger geword en het in Augustus 2010, my geboortemaand, 'n kind verwag.
Uitgawes en betaling
Was u onkostes wat u moes betaal?
Nee, tensy ek 'n prokureur wou kry, wat ek nie gedoen het nie. Dikwels betaal die beoogde ouers 'n prokureur vir hulself en 'n aparte een vir die skenker.
Hoeveel het u ontvang om u eiers te skenk?
Gedagtes Na Eierskenking
Dink u ooit aan die baba wat u die wêreld help bring het?
Ek het dit eers gedoen as gevolg van die geld wat aangebied is ($ 5, 000-7, 000 gaan oor die vergoeding vir die eerste keer skenkers, om hoër te word sodra u suksesvol geskenk het), dan omdat ek gevoel het ek wil meer van my genetika in die wêreld hê.
My familie was nog altyd baie gesond en aktief, en ons het verskeie rooikoppe in die gesin, so ek kan hopelik help dat rooikoppe uitwissing sal voorkom!
Ek is baie dankbaar vir al die toetse wat hulle op my voortplantingstelsel gedoen het tydens die proses.
Watter raad kan u deel met vroue wat eierskenkers wil word?
Die proses is lank. Dit kan vier tot ses maande duur van begin tot einde, miskien selfs meer.
U mag nie saam kuier vir 'n lang tyd nie,
Die aanbevole proses verskil by elke kliniek, so u moet miskien drie of vier verskillende skote met hormone doen. Of dalk moet u net twee doen.
Tydsberekening is alles - as u nie goed is om te onthou om by 'n presiese skedule te hou nie, kan u die proses verkwis of veroorsaak dat dit baie langer duur as wat nodig is.
Moet dit nie doen as u nie kan bloedhou nie. Hulle moet elke ander dag vir 'n week of twee 'n paar flessies met u bloed trek.
As u nie goed is met besonderhede nie, sal ek baie sterk aanbeveel dat u 'n prokureur het vir hierdie proses, selfs al betaal die voorgenome ouers nie daarvoor nie.
Bly by u ingewande en as iets nie reg voel nie, moet u nie toelaat dat die geld u trek in iets wat u nie moet doen nie.
Wees baie eerlik op u profiel, selfs al beteken dit dat u nie kan skenk nie! Wil u regtig iets gevaarliks ​​aan 'n baba oordra, of iets doen wat u geestelik te veel kan wees?
U mag slegs tot vyf keer skenk, maar wees versigtig en oorweeg die risiko's van veelvuldige skenkings.
As die agentskap dit nie aan u gee nie, vra vir biografiese inligting oor die voorgenome ouers. Hul verhaal sal u redes om te skenk versterk en miskien verander!