Op daardie stadium was Suid-Afrika op ’n mespunt. In die Afrikaner-wêreld is gereed gemaak vir die 50 jarige herdenking van Uniewording en die republikeinse vuur het reeds sterk gebrand.
Die aandelemarkte het geval, geld het uit die land gevloei en Suid-Afrika was op die rand van ’n afgrond. Deur harde werk, toewyding en doelgerigtheid het die destydse regering egter die stryd voortgesit. Suid-Afrika sou ’n jaar later ’n republiek word.
Tuislande sou toenemende outonomie verkry en die dekade wat gevolg het, was ’n tydperk van ongeëwenaarde ekonomiese groei in Suid-Afrika – die sogenaamde goue sestigs. In 1967 sou die slaagsyfer van swart matrieks die hoogste in die geskiedenis wees.
In 1960 was die Afrikaner regering van destyds besiel met ’n ideaal. Die republikeinse ideaal. Daardie ideaalbeeld of visie het die leiers van destyds in staat gestel om deur donker tye te stuur. Om die oog op die front te hou en om opbouend en doelgerig te werk aan ’n bedeling wat werklik vryheid vir almal in Suid-Afrika kon bring.