Materialisme: Hoe om dit te ontmoedig - Inligting - 2022
Materialisme: Hoe om dit te ontmoedig
Stel 'n goeie voorbeeld. U is die beste rolmodel om u kind te help om ons ingewikkelde materiële wêreld te hanteer. As u haar wil ontmoedig om 'n onversadigbare aptyt vir besittings te ontwikkel, laat haar sien dat u met selfbeheersing en wysheid optree. Neem haar saam na die skoenherstelwinkel, en verduidelik waarom dit die moeite werd is om u gunsteling skoene op te volg in plaas daarvan om nuwes te koop (u bespaar geld, en buitendien is u ou skoene so gemaklik). Moenie toelaat dat posbestelkatalogusse al u leestyd inneem nie, en lewer kommentaar daarop dat, terwyl u van haar tante se nuwe gadget-gevulde SUV hou, u 6-jarige stasiewa steeds goed gaan. Geniet venster-inkopies saam sonder koop alles om aan te toon dat dit aangenaam is om na uitstallings in die winkel te kyk en idees vir geskenke en ander aankope te versamel, u nie hoef te koop elke keer as u winkel toe gaan nie. 'N Paar opmerklike kommentaar wat u siening verduidelik, sal die boodskap deurgaan.
Draai die buis af. Adverteer is oral in ons kultuur, van graankosdoeke tot Saterdagoggend-tekenprente tot klere wat met winkelname en Disney-karakters versier is. Maar televisie het waarskynlik die grootste invloed op kinders, wat speelgoed advertensies so ywerig as wat hulle na programme kyk. Bestuurders van speelgoedondernemings weet dit, en hulle adverteer onverbiddelik tydens kinderprogramme. Beperk u blootstelling aan u kind aan TV-advertensies, en sy sal waarskynlik nie 'n lang wenslys opstel nie. Publieke televisie vir kinders bied, hoewel dit nie streng kommersieel is nie, gehalteprogramme met veel minder advertensies aan.
Moenie aan elke versoek voldoen nie. Kinders wat alles kry waarvoor hulle vra, leer nie om teleurstelling te hanteer nie, en leer nie om te werk - of selfs net om te wag nie - vir dinge wat hulle wil hê. Doen jouself en jou kind 'n guns deur nee te sê vir onveranderlike versoeke, selfs as dit aanvanklik woede in die speelgoedwinkel ontlok. Doen hulp van vriende en grootouers - wat dit baie geniet om u kind te "bederf" - deur voor te stel dat hulle slegs een geskenk op verjaarsdae of vakansies koop, in plaas van 'n halfdosyn.
Leer u kind oor geld. Selfs 5-jariges kan leer oor die waarde van besittings deur self daarvoor te betaal. As u 'n toelaag aan u kind gee, kry sy kontant en u die geleentheid om haar te leer hoe om dit te gebruik. Michele Borba, Ed.D., skrywer van Die bou van morele intelligensie, stel voor dat kleuters klein spaarvarkies gee - selfs so klein soos babakoskruiks - sodat hulle nie teleurgesteld raak teen die tyd wat dit neem om dit op te vul nie. Sodra u kind leer om haar pennies en nikkels te red, skree haar huil van "Ag, ek wil dit hê!" in die winkel kan ontmoet word: "Dit kos vyf dollar. Het u genoeg van u eie geld om daarvoor te betaal?" As u uitgawesreëls wil instel, stel dit dan dadelik op, sodat sy van die begin af weet dat die helfte van haar geld byvoorbeeld spaargeld moet wees, en die helfte daarvan moet sy spandeer soos sy verkies.
Op hierdie ouderdom kan kinders ook begin verstaan ​​dat sommige uitgawes - soos kruideniersware en huur- of verbandpaaiemente - noodsaaklik is, terwyl ander - soos Digimon-plakkers - opsioneel is. As u kind huil, "Maar ek wil 'n nuwe Amerikaanse meisiepop hê!" jy kan simpatiek reageer, 'ek verstaan ​​dat jy dit wil hê', en dan verklaar waarom sy dit nie regtig nodig het nie: "jy het al een, en hulle is te duur om in te samel." Of beduie rustig: "Almal moet keuses maak met hul geld. As ons hieraan spandeer, sal ons dit nie hê vir ander dinge wat ons nodig het of wil hê nie." Dit leer haar dat daar logiese redes agter aankoopbesluite is. Dit is verstandig om nie die gevoelens van mislukking of wrok by volwassenes in die gesprek te bring nie. Soos Paul Coleman, 'n gesinsterapeut en skrywer van Hoe om dit aan u kinders te sê stel dit, "Dit is nie die tyd om te sê: 'Wel, ek is jammer, maar ons gee u die beste wat ons kan, en u moet daarmee tevrede wees!'"
Leer haar om te prioritiseer. As vakansiedae en verjaarsdae aanbreek en u kind daarop konsentreer om baie geskenke te kry, gee haar papier en vra haar om foto's te teken van die drie dinge wat sy die graagste wil hê. Sê haar dan om die foto's in volgorde van belang vir haar te plaas. Dit help om prioritisering en doelwitstelling te leer. Borba stel ook voor dat u kleuter sê: 'Voordat u verjaardag aanbreek, moet u u kas skoonmaak sodat u plek het. Ons sal van u ou speelgoed weggee.' As sy jou help om 'n doos van haar speelgoed aan 'n liefdadigheidsorganisasie te lewer, sal sy leer oor empatie en vrygewigheid. Hierdie daad kan haar ook laat nadink oor hoeveel sy regtig baie nuwe speelgoed wil hê as dit van ou gunstelinge ontslae raak.
Vertroosting. Leer u kleuter om hard te dink oor of sy regtig die nuwe Beanie Baby wil hê deur haar eers daarvoor te laat wag. Laat haar 'n prentjie teken van die voorwerp wat sy wil hê, en plaas dit op die yskas, saam met 'n tydlyn van dae - een of twee weke, sê - tot die datum waarop sy kan gaan koop. Sy kan elke oggend die dae afskakel. As u dit uiteindelik kry, sal dit 'n baie verwagte lekkerny wees, maar as sy belangstelling verloor voordat die tyd verstreke is, kan sy selfs saamstem dat sy tog nie regtig nog 'n Beanie wil hê nie.
Toon 'n waardering vir die dieper waarde van dinge. U kind kan leer dat u voorwerpe prys, nie vir hoe duur of nuwerwets hulle is nie, maar vir hul inherente kwaliteit of sentimentele waarde. 'Ek hou van hierdie pop, want sy is so goed aanmekaar vasgemaak. U kan sê dat iemand baie werk daaraan maak om haar te maak,' kan u daarop wys. Of noem "Hierdie vaas beteken baie vir my omdat ouma dit vir my gegee het vir my 21ste verjaardag." U kind sal moontlik nie dadelik met u redenasie begin gebruik nie, maar mettertyd sal sy sien dat gewildheid en hoë prysetikette nie die enigste faktore is wat voorwerpe geliefd maak nie, en dat die kwaliteit beter is as die hoeveelheid.
Vind uit wat haar begeerte aanlok. Soms begeer selfs kleuterskole na besittings om aan 'n emosionele behoefte te voldoen. As u agterkom dat u kind, wat nooit vir poppe omgee nie, skielik 'n prinses Barbie wil hê, praat met haar oor die rede waarom daardie speelding aantreklik is. As die antwoord is dat haar twee beste vriendinne albei een het, kan u 'n eenvoudige gesprek voer oor die feit dat dit goed is om van verskillende speelgoed te hou as die res van die skare. Of help haar om vas te stel of sy bang is dat haar vriende nie van haar sal hou as sy nie dieselfde speelgoed het as wat hulle het nie.
Wys hoe om vir ander te gee. Coleman beveel aan dat kleuters aan altruïstiese aktiwiteite blootgestel word. "Die eintlike teenoorgestelde van materialisme is spiritualiteit," sê hy. "Probeer om iets met u kind te doen wat daarop fokus om aan ander te gee op 'n manier wat sy kan sien." Neem haar saam om 'n siek buurman aandete te bring of om in 'n sopkombuis vrywillig te wees. Die soort aktiwiteite kan 'n houding bevorder wat die materialisme kragtiger as byna enigiets anders kan help.
Spandeer tyd eerder as geld aan u kinders. In ons gejaagde lewens is dit nie maklik om kinders die tyd en aandag te gee wat hulle begeer nie, maar dit is die beste manier om die 'gimmes' af te weer. 'As ma en pa altyd besig is, sal die kinders hul speelgoed en TV en Nintendo, wat alles materialisme is, terugtrek,' sê Coleman. 'Kinders moet iets hê, naamlik 'n gesinslewe, om dit te vervang.' Probeer dus om nie u kind dinge as plaasvervanger te gee om tyd saam met haar deur te bring nie. En doen moeite om tyd saam te spandeer aan dinge wat niks kos nie - gaan na die speelgrond en die biblioteek, maak natuurwandelings, speel wegkruipplek. Maak nie saak wat u kind sê nie, sy wil - en benodig - 'n veilige gesinsgevoel meer as 'n kamer vol besittings.