‘n Lewe in ‘n herinnering | Jacques van Zyl se blok?
← Baba voorraad
K53 my senuwees in hulle kanon in →
‘n Lewe in ‘n herinnering
So 20 jaar gelede het daar mense oorkant ons gewoon met tween kinders. Die oudste was ‘n dogtertjie (omtrent 5-6 jaar jonger as ek) en haar kleinboetie. Hulle het verhuis na Touwsrivier om daar ‘n restaurant te bedryf.
Sedert dan het die man en vrou geskei en ek het uiteraard met hulle verhuis kontak verloor met die kinders. Ek en die dogtertjie was groot pelle gewees. Ek het menigte dae in hulle huis deurgebring met popspeel en boomklim. So onthou ek het ek met afloop van so ‘n popspeel sessie by hulle huis begeesterd by my huis my He-man mannetjie getooi in ‘n sakdoek en stylvol ‘n gordel van rubber rek gemaak. My ma was minder entoesiasties oor die nuwe speel neiging en het dit in die kiem gesmoor…
Maar ‘n jaar of twee gelede het ek die idee gekry om haar naam te skype soek om sommer ‘n kans te waag – dalk kan ek haar opspoor. En sowaar, haar naam was op die soekresultaat. Ek het haar gekontak en dit was sowaar sy. Dit was vir my so lekker om weer met haar te kon gesels, dat ek dalk bietjie TE gretig oorgekom het.
Sy kon nie veel onthou van my nie, anders as dat daar so ‘n mens was en dat ek Smurfies versamel het. En so het sy weer gekies om kontak te verbreek deur net nie meer haar skype aan te skakel nie. En ek voel soos ‘n “stalker”!
Na bietjie nadenke het ek die volgende besef: Sy was maar graad 1 of 2 toe hulle verhuis het – maw sy het maar min herinneringe van my, ek was al 11 of so, so ek onthou meer van haar as sy van my. Sy het ‘n groter persentasie van haar lewe op ander plekke beleef en sonder my as herinnering. Vir my was sy ‘n goeie vriendin, vir haar is ek ‘n vae herinnering…
Dit laat my eintlik bietjie hartseer.
Posted by Jakie op Januarie 14, 2010 in Uncategorized