6 Years After Fukushima, het baie van Japan verlore geloof in kernkrag verloor
Geskryf deur Tatsujiro Suzuki, Nagasaki Universiteit
Anti-kern demonstrasie voor die Japannese Dieet, Junie 22, 2012. Matthias Lambrecht / Flickr, CC BY-NC
Ses jaar het verloop sedert die Fukushima kern ramp op Maart 11, 2011, maar Japan is nog steeds besig met die impak daarvan. ontmanteling die beskadigde kernkragsentrale in Fukushima Daiichi vorm ongekende tegniese uitdagings. Meer as 100,000-mense is ontruim, maar net oor 13 persent is teruggekeer huis toe, hoewel die regering aangekondig het dit is veilig om terug te keer na sommige ontruimingsones.
In die laat 2016 het die regering totale koste van die kernongeluk byna beraam 22 triljoen jen, of ongeveer US $ 188 miljard - ongeveer twee keer so hoog soos sy vorige skatting. Die regering is besig om 'n plan te ontwikkel waardeur verbruikers en burgers sommige van die koste sal dra deur hoër elektriese tariewe, belasting of albei.
Die Japannese publiek het verlore geloof in die regulering van kernveiligheid, en 'n meerderheid van die gunste om kernkrag uit te faseer. Japan se huidige energiebeleid neem egter aan dat kernkrag 'n rol sal speel. Om vorentoe te beweeg, moet Japan 'n nuwe manier om besluite te neem oor sy energie toekoms.
Onsekerheid oor kernkrag
Toe die aardbewing en tsoenami in 2011 getref het, het Japan 54-kernreaktors gehad wat ongeveer een derde van sy elektrisiteitsvoorsiening geproduseer het. Na die ineenstortings by Fukushima het Japannese nuts hul 50-ongeskonde reaktore een vir een afgesluit. In 2012 het die premier, Yoshihiko Noda se regering, aangekondig dat dit sou probeer faseer alle kernkrag uit deur 2040, nadat bestaande plante die einde van hul 40-jaar gelisensieerde bedryfslewe bereik het.
Nou, egter, het premier Shinzo Abe, wat aan die einde van 2012 aangestel is, gesê dat Japan "kan dit nie doen nie" kernkrag. Drie reaktore het begin herstel onder nuwe standaarde wat deur Japan uitgereik is Kernreguleringsowerheid, wat in 2012 geskep is om kernveiligheid te reguleer. Een is weer gesluit weens regsuitdagings deur burgersgroepe. Nog 'n 21-herstartprogram is onder oorsig.
In April 2014 het die regering sy eerste post-Fukushima strategiese energie plan, wat daarop aangedring het dat sommige kernkragsentrales as baseload kragbronne gehou word - stasies wat deurgaans hardloop. Die plan het nie uitgesluit om nuwe kernkragsentrales te bou nie. Die Ministerie van Ekonomie, Handel en Nywerheid (METI), wat verantwoordelik is vir die nasionale energiebeleid, het a. Gepubliseer langtermyn plan in 2015 wat voorgestel het dat kernkrag 20 tot 22 persentasie van Japan se elektrisiteit deur 2030 moet produseer.
Intussen, hoofsaaklik dank aan sterk energiebewaringspogings en verhoogde energie-doeltreffendheid, het die totale elektrisiteitsvraag sedert 2011 geval. Daar was geen kragtekort nie, selfs sonder kernkragsentrales. Die prys van elektrisiteit het met meer as 20 persentasie in 2012 en 2013 gestyg, maar dan gestabiliseer en het selfs effens gedaal namate verbruikers fossielbrandstof gebruik het.
Japan se Basiese Energiewet vereis dat die regering elke drie jaar 'n strategiese energieplan moet vrylê, sodat die debat oor die nuwe plan na verwagting iewers vanjaar sal begin.
Die ernstigste uitdaging wat beleidmakers en die kernbedryf in Japan in die gesig staar, is 'n verlies aan openbare vertroue, wat ses jaar na die ineenstorting laag is. In 'n 2015 poll deur die pro-kern Japan Atoom Energie Verhoudings Organisasie, 47.9 persent van die respondente het gesê dat kernenergie geleidelik afgeskaf moet word en 14.8 persent het gesê dit moet dadelik afgeskaf word. Slegs 10.1 persent het gesê dat die gebruik van kernenergie behou moet word, en 'n blote 1.7 persent het gesê dat dit verhoog moet word.
Nog 'n opname deur die koerant Asahi Shimbun in 2016 was selfs meer negatief. Sewe en vyftig persent van die publiek het gekant teen die hervestiging van bestaande kernkragsentrales, selfs al het hulle nuwe regulatoriese standaarde nagekom en 73 persent ondersteun 'n fase-uitsporing van kernkrag, met 14 persent wat die onmiddellike afsluiting van alle kernkragsentrales bepleit.
Wie moet betaal om Fukushima skoon te maak?
METI se 22 triljoen jen Die skatting van totale skadevergoeding uit die Fukushima-ineenstortings is gelykstaande aan ongeveer een vyfde van Japan se jaarlikse algemene rekeningkundige begroting. Ongeveer 40 persent van hierdie bedrag sal die ontmanteling van die verkorte kernreaktore dek. Vergoedingsuitgawes verteenwoordig nog 'n 40 persent, en die res sal betaal vir die ontsmetting van geaffekteerde gebiede vir inwoners.
Onder 'n spesiale finansieringskema Na afloop van die Fukushima-ramp, Tepco, die nut wat verantwoordelik is vir die ongeluk, sal na verwagting skoonmaakkoste betaal word, gesteun deur gunstige regeringgesteunde finansiering. Maar met die koste ramings styg, het die regering voorgestelde Tepco dra ongeveer 70 persent van die koste, met ander elektrisiteitsmaatskappye wat bydra tot 20 persent en die regering, dit is belastingbetalers, betaal sowat 10 persent.
Hierdie besluit het kritiek van kundiges en verbruikers gegenereer. In 'n Desember 2016 poll deur die besigheidskoerant Nihon Keizai Shimbun, een derde van die respondente (die grootste groep) het gesê dat Tepco alle koste moet dra en geen bykomende koste moet by elektrisiteitskoerse gevoeg word nie. Sonder groter deursigtigheid en aanspreeklikheid sal die regering probleme ondervind om die publiek te oortuig om in skoonmaakkoste te deel.
Ander kernlaste: Spentbrandstof en geskeerde plutonium
Japannese kernoperateurs en regerings moet ook veilige en veilige maniere vind om groeiende voorraadstowwe van bestraalde kernbrandstof en wapengebruikbare geskei plutonium te bestuur.
Aan die einde van 2016 het Japan gehad 14,000 ton van die bestedende kernbrandstof wat by kernkragaanlegte gestoor word, en sowat 70 persent van die opbergingsvermoë op sy plek vul. Regering beleid vereis opwerking van spandeer brandstof om sy plutonium en uraan inhoud te herstel. Maar die brandstofopslag swembad by Rokkasho, Japan se enigste kommersiële opwerkingsaanleg, is amper vol en 'n beplande tussentydse bergingsfasiliteit by Mutsu het nog nie begin nie.
Die beste opsie sou wees om brandstof te spandeer droë houer berging, wat die aardbewing en tsoenami by die kernkragsentrale van Fukushima Daiichi weerstaan ​​het. Droë kaskopberging is wyd gebruik word in baie lande, maar Japan het dit tans net op 'n paar kernterreine. Na my mening is dit dringende prioriteite om hierdie kapasiteit te verhoog en 'n kandidaatwebwerf te vind vir die finale wegdoening van gebruikte brandstof.
Japan het ook amper 48 ton geskei plutonium, waarvan 10.8 ton in Japan gestoor word en 37.1 ton is in Frankryk en die Verenigde Koninkryk. Net een ton geskei plutonium is genoeg materiaal om meer as 1,200-kernwapens te maak.
Baie lande het uitgespreek kommer oor Japan se planne om plutonium te stoor en dit in kernbrandstof te gebruik. sommige, soos China, bekommer dat Japan die materiaal kan gebruik om kernwapens vinnig te vervaardig.
Nou, wanneer Japan slegs twee reaktore het en sy toekomstige kernkapasiteit onseker is, is daar minder rede as om ooit plutonium te skei. Die handhawing van hierdie beleid kan sekuriteitsbekommernisse en streekspanning verhoog, en kan 'n "plutonium race" in die streek aanspoor.
As 'n noukeurige waarnemer van Japannese kernbeleidsbesluite van binne en buite die regering, weet ek dat verandering in hierdie sektor nie vinnig gebeur nie. Maar na my mening moet die Abe-regering fundamentele verskuiwings in die kernenergiebeleid oorweeg om openbare vertroue te herstel. Om op die huidige pad te bly, kan Japannese ekonomiese en politieke veiligheid ondermyn. Die hoogste prioriteit moet wees om 'n nasionale debat en 'n omvattende evaluering van Japan se kernbeleid te begin.
Tatsujiro Suzuki, Professor en Direkteur, Navorsingsentrum vir Kernwapens Afskaffing, Nagasaki Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > 6 Years After Fukushima, het baie van Japan verlore geloof in kernkrag verloor