Bly of Gly (3) | coetzeeblog
Bly of Gly (3)
06 Vrydag Apr 2018
Posted by coetzee2014 in independencia, paraguay, Uncategorized
Tina, mag ek maar jou uitdrukking gebruik: As hierdie julle verveel, hou maar verby.
Destyds, het baie min van die oordeelaars (is daar so ‘n woord?), besef deur hoeveel trauma en warboel van emosie, elke glyer moet gaan, om daardie besluit, tot uitvoer, te bring. Twyfel? Is dit die regte besluit?
Dit gaan tog nog goed in die land en “na die verkiesing, sal dit net beter word, die wigte en teen wigte, gaan ons beskerm”. Die moorde gaan ophou, nou sal hulle tevrede wees. Die land, sal maar net so aangaan. Helaas! Daardie, soms vyandige gesindheid, van mense naby jou, was nie maklik nie. Ek maak ‘n afleiding, dat dit, ten minste, verander het.
Die emosie, wat afskeid bring. Seker die moeilikste. Die wete, sommige, sal ons dalk nooit weer sien nie. Howel dit, elke dag kan gebeur, word dit nou, meer beklemtoon. Word jy kwalik geneem deur so ‘n drastiese stap? Laat jy die geliefdes in die steek? Dan is in jou agtertkop, met die ergste scenario, wat jy hoop, nooit gaan gebeur nie, dat daar, in die vreemde, ten minste vir hulle, ‘n veilige hawe kan wees.
Sentiment, wat baie se ondergang of huiwering, veroorsaak, dat die groot stap, nie tot uitvoer gebring kan word nie. Aanvanklik, was die besluit, net met die toegelate gewig, wat ons mee kan vlieg. Praat ons, met mense met ondervinding. Nee, julle moet ‘n houer neem. As julle daar kom en daar is bekende huisware, dan voel julle makliker tuis. Plaasgereedskap? Watter een van die twee opsies. Dilemma van geld, land uit te kry. Die houer opsie, was die wenner. Wat moet saam en wat moet bly? Besluite, besluite, keuses….. Onthou, ons was agt kinders, daardie ou plaashuis het sewe slaapkamers gehad. Dit, moet geklas word, om in ‘n huisie met drie slaapkamers te pas, waarvan twee, piepklein is. Geen wonder, dat vriende, wat so ‘n paar jaar later, kom kuier het, by hul tuiskoms, beduie het hoe die Coetzees, agteruit gegaan het nie.
Sentiment! Antieke meubelstukke, lank in die familie. Die waardevolste, vir die kinders, wat moes agterbly, gelos. Verkoop, later weggegee. Enkeles, staan hier. Die ou riempiesbank, die ses stinkhout eettafel stoele, die jonkmanskas en ouma se “sideboard”, o, en ouma se ou greinhout kombuistafel. Die kombuiskaste, ook, wat glad nie antiek is nie.
So, het elke glyer, sy eie storie. Boekdele, kan gevul word. Sommiges, s’n vol van baie swaarkry en dalk ellende. Foute wat gemaak is. Verkeerde opsies. Terug!
Hoeveel, wat jou dalk kwalik neem, op die end jou voorspoed toewens, met die woorde, gaan hou maar vir ons ‘n plekkie daar! Bloody hell, sou my ou tante gesê het. Ons moet nou gaan swaarkry, dat julle net kan kom. Lyk tog of hulle optimisme nie so sterk was nie, of was dit maar tong in die kies? Dat dit nie maklik was nie, daaroor bestaan daar geen twyfel nie. Ons kon dit, gelukkig op ons tyd doen. Dat daar foute gemaak is, is ook seker, maar dit is na die tyd, maklik om te weet.
Nou, is dit ons wêreld hierdie. Die verlange na vriende en familie, is deel van ons bestaan, maar die nuwe tegnologie, het dit, baie vergemaklik.
7 thoughts on “Bly of Gly (3)”
April 7, 2018 om 5:19 vm
‘n Insiggewende vertelling! Sekerlik kon dit nie maklik gewees het nie, veral vir iemand wat so inherent lief is vir mense. Pragtige meubels, bly julle het dit saamgevat!
April 7, 2018 om 7:33 vm
Jy het wonderlik eerlik hier vertel, Coetzee, en dit raak aan die hart. Ek het nooit voorheen myself probeer indink in die mense wat ons land verlaat, se werklike emosies nie. Dankie dat jy so oopmaak!
April 7, 2018 om 4:11 nm
Ag so bly oor jul meubels..so pragtig,
April 8, 2018 om 5:53 nm
Ai skielik is ek sommer hartseer… wens so dit kon anders gewees het Aan die ander kant dink ek tog jy het daar ook baie geluk en plesier gehad.
Ons moet almal maar die lewe leef wat ons toebedeel word. Ek haal my hoed af… ek sou nooit so dapper kon wees.
April 26, 2018 om 7:33 nm
Jou ouers was! Ek dink ons almal wens dat dit anders kon wees, maar deesdae, het ons nie die stres van SA nie. Ek is elke dag dankbaar dat ons hier is, maar is baie bekommerd oor ons familie en vriende.
April 12, 2018 om 12:31 vm
Goed vertel Danie. Vir my die beste is dat ek na 23jr kan se dis my plek die!
April 26, 2018 om 7:34 nm
Ja, dit is lekker, om tuis te wees en dit as ons plek te beskou. Mooi loop!