DIE KLEUR VAN MY PEN - 'n Afrikaanse Blog: EEN VAN MY KINDERS WOON IN DIE HEMEL
Ek hoor anderdag iemand sê: Ek het drie kinders – een woon in Kaapstad, een woon in London en een woon in die hemel. En ek dink: Wow! Wat ‘n lieflike manier om na die dood te kyk. Hierdie vrou het baie duidelik deur die ellende van afskeid by die dood gewerk en het totale vrede dat haar kind net ‘om die draai’ woon.
Ek dink by myself dat ek ook graag so wil voel, wil dink, wil reageer op hierdie groot seer wat een of ander tyd oor elkeen van ons se pad kom. Want dit is tog nou maar eenmaal die een ding in die lewe wat nie een van ons ooit sal kan vryspring nie. Die ding is net, ons almal het hierdie selfsugtige begeerte om asseblief tog maar eerste te kan gaan. Jy sien, op die manier spring ons die seer van die afskeid vry...of so dink ons almal. Hoe verkeerd is ons almal tog nie in hierdie opsig nie!
Ek het eerstehandse ondervinding dat dit glad nie so maklik is as jy weet jy is die volgende een wat moet vertrek nie. Nee, nie omdat jy bang is vir die dood of omdat jy siek is en al daardie dinge nie, hoor. Ek praat van die feit dat die een wat op pad is, ook moet afskeid neem van almal hier op aarde. Ja, die van ons wat agterbly, moet van een persoon afskeid neem, maar daardie een moet van ‘n hele skare mense afskeid neem. Ek onthou die groot hartseer wat my pappa ondervind het op ‘n stadium gedurende sy worstelstryd met kanker. Hy sou sommer opeens begin huil en die ou gesiggie met die sakdoek toegooi om sy smart te verberg vir ons. Ja, inderdaad is dit ‘n groot stap om van almal vir wie jy so lief is afskeid te moet neem en om dan alleen te moet vertrek.
Toe ek die gedig ‘Death is nothing at all’ die eerste maal te lees gekry het, moes ek dit oor en oor lees sodat die woorde sin kan maak in my opstandige kop. Hoe durf hy dit stel asof dit so eenvoudig is? Hoe durf hy voorgee dat hy sommer net hier langsaan gaan wees? Besef hy nie hoe ontsettend dit is om ‘n dierbare te verloor nie? Dis so finaal. Vir altyd en altyd en altyd. Daar is geen omdraai nie – daardie persoon is weg vir ewig en altyd.
En tog, mettertyd, het ek besef dat die digter so ontsettend reg is. Hy verwoord bloot die woorde van die moeder met die een kindjie wat in die hemel woon.
By Martha, Keetmanshoop om April 23, 2018