Lewe op die pad as 'n Gay-egpaar - Reisverhale - 2020
Lewe op die pad as 'n Gay-egpaar
Een ding wat ons nie op hierdie webwerf gefokus het nie, is LGBT-reis en, aangesien ons 'n wye verskeidenheid leseronderhoude inbring, wou ek LGBT-lesers uitlig, aangesien ek nuuskierig leer oor hul ervarings wat regoor die wêreld reis, soveel lande het harde anti-gay wette. Toe Auston my toe gestuur het om die volgende leserprofiel te wees, het ek by die geleentheid gespring. Ek wou weet hoe hy en sy man enige diskriminasie ondervind of hanteer het en sy raad vir ander. Hy het feitlik oor e-pos met my gesit om te praat.
Nomadiese Matt: Hallo, Auston! Vertel almal van jouself.
Auston: Dawid en ek het in 2005 ontmoet toe ek 23 by die Arizona State University was. Ons het vinnig begin dateer in 2006 en is in 2010 getroud. In 2008 is ek in Chicago aangebied, en ons het toe beweeg en begin met die beplanning van ons uiteindelike ons ontsnapping uit die normale lewe. Ons oorspronklike plan was om vir een jaar te reis en dan terug te keer na die VSA, maar dit het nooit gebeur nie, en nou woon ons in Spanje. Ek werk vryskut as beide 'n ingenieur en reisskrywer. Ons gaan voort om te reis en skryf vir ons blog, TwoBadTourists.com, waar ons ons lesers voorsien van reiswenke en stories oor feeste, geleenthede en gay-vriendelike bestemmings.
Ek is nog altyd geïnspireer deur reis vanaf jong ouderdom. Ek was altyd gemotiveerd om te reis en te leer oor verskillende kulture. Dawid het gereeld na die buiteland gereis vir vrywillige werk in plekke soos Mexiko, die Dominikaanse Republiek, Tanzanië en Belize.
Toe ek na Chicago was, het ek geweet dat ons verblyf net tydelik sou wees. Soveel as wat ek die stad liefgehad het, kon ek nie daardie brutale winters hanteer nie en wou na die Weskus beweeg. Die idee om vir 'n jaar te reis, het skielik in my kop gekom en ons het dadelik begin stoor in die hoop dat ons eintlik 'n jaar op die pad kon duur. Ons het in Mei van 2012 vertrek en beplan om deur Sentraal-Amerika, Suid-Amerika, Europa, Afrika en Asië te reis. Maar nadat ons reis in 2013 verby was, het ons besluit om in die buiteland te reis en voort te reis vanaf ons tuisbasis in Spanje.
Ons het op omtrent elke moontlike manier vir ons reis gered. Ek het 'n streng begroting geskep en al die onnodige luukshede soos kabel-TV uitgesny, uitgeknap en nuwe klere gekoop. Vir 'n rukkie het ek selfs coupons geklap - die vloek van my bestaan! Elke ekstra pennie het 'n spaarrekening aangegaan. Die enigste reis wat ons gedurende hierdie tyd gedoen het, was af en toe reise terug na Arizona om familie te besoek. Ons het al ons besittings verkoop en 'n bietjie ekstra kontant verdien deur hoër waarde dinge op eBay of Craigslist te plaas. Ons finale druk om genoeg vir ons reis te kry, was 'n geruime verkope. Ons het fladders in ons ouers se buurte geslaag en vriende en familie gevra om enige huishoudelike items wat hulle wou ontslae te maak, te skenk. Tussen twee werfverkope het ons net een naweek 'n ekstra $ 1500 verdien.
Maar die grootste spaarder was beslis om ons vlugte vir bykans gratis te kry. Ons het twee wêreldwye kaartjies deur US Airways met vier jaar se geredde lugredery-miles bespreek en slegs $ 550 in totale belasting vir beide vlugte betaal. Op die ou end het ons byna $ 35,000 gered en hoop ons spaargeld sal ons vir 'n jaar op die pad hou. Ons het amper die doel bereik: die geld het 11 maande geduur voordat dit uitloop.
Watter advies oor spaargeld het jy vir ander?
U moet regtig dink aan u prioriteite wanneer u spaar vir 'n groot reis. As jy gemotiveerd is, kan jy baie bespaar deur daaglikse uitgawes uit te knip. As jy gereeld eet of 'n daaglikse Starbucks-gewoonte het, kan dit mettertyd bespaar word. Jy sal waarskynlik vir 'n lang reis vir minstens 'n jaar of langer moet stoor, dus begin vroegtydig beplan. Dit is die beste om 'n totale besparingsdoel vir u reis te kry en dan 'n maandelikse bestedingsbegroting te skep, sodat u u vordering kan volg. Dit mag nie die meeste pret wees nie, maar die betaling van 'n langtermyn-reis is die moeite werd.
Bly op die begroting terwyl jy reis, kan moeilik wees, veral as jy as 'n paartjie reis. Dawid en ek het elk verskillende idees en waardes oor hoeveel te spandeer en hoeveel om uit te sny. David is die spender, terwyl ek die spaarder is. Ons het baie oor hierdie kwessie geveg - die meeste in ons agt jaar saam en die stres van die reis het ons verhouding baie bedreig. Die truuk is om die regte balans te vind tussen die maak van jou geld, terwyl jy nie die elemente wat jou reis opwindend en die moeite werd maak, sny nie. Oor die algemeen het ons gebly in koshuise of begrotingskoshuise en selfs Couchsurfed om geld te spaar. Ons het die tipiese backpacker ding gedoen: gaar ons eie maaltye, het openbare vervoer, en altyd vooraf vooraf drink voordat ons uitgegaan het vir 'n nag fees.
Baie mense sê my webwerf is te gefokus op solo reis. As iemand as 'n paartjie reis, het jy gevind dat dit die geval is?
Daar is 'n spasie in die blogosfeer vir elke tipe reis. Natuurlik, as jy solo reis, is jy geneig om so te skryf oor reis en dit is jou kundigheid. Vir my het ek meestal saam met Dawid gereis sodat ek die ins en outs van die reis saam kan ken. Om as 'n paartjie te reis, het sy eie uitdagings wat jy nie alleen sal sien nie of wanneer jy met vriende reis. Dit kan beide 'n ervaring wees wat 'n verhouding versterk of een wat jou uitmekaar trek. Ek het baie waardevolle inligting van die webwerf wat my gehelp het om die reis te beplan. Ek het selfs $ 200 op Eurail gestoor, verby van een van die e-boeke wat ek afgelaai het. Gelukkig is die beplanningsproses vir reis solo versus as 'n paartjie nie so anders nie, dus die webwerf is nuttig vir enige situasie.
Jy en jou maat is gay. Het jy baie vooroordeel op die pad gekry? Indien wel, hoe het jy dit hanteer?
Ons was gelukkig om gedurende die jaar lange reis baie min vooroordeel te ondervind. Maar ons het spesiale stappe gedoen om probleme te vermy wanneer ons na plekke soos Afrika of Asië reis, waar gay regte nie bestaan ​​nie. Trouens, tydens die meeste van ons reis het ons nie ons trouringe gedra nie, want ons wou nie aandag aan onsself gee nie. In uiterste gevalle, soos tydens ons tyd in Afrika, het ons basiese stories gemaak oor hoe ons mekaar geken het, asof hulle net vriende is wat saam gaan. Daar was een keer toe ek in 'n baie ongemaklike situasie gevang is terwyl ek 'n bus in Ghana geneem het. 'N Plaaslike was baie geïntrigeerd dat ons Ghana besoek en alles oor ons persoonlike lewens wou weet. Dit het uiteindelik verander in 'n gesprek vol leuens wat besonder ongemaklik geword het. Ek het dadelik my Facebook-profiel heeltemal privaat na daardie voorval verander. Daar was ook 'n paar keer in Afrika waar ons gedwing was om 'n kamer met enkelbeddens te bespreek, aangesien ons twee ouens saam was.
Watter raad het jy vir ander LGBT-reisigers?
Om gay te wees, moet nooit 'n rede wees om nie te reis nie. So lank as wat jy die regte voorsorgmaatreëls tref, kan jy steeds die beste van jou reis maak terwyl jy veilig bly. As jy na minder ontwikkelde lande reis, is dit belangrik om te weet hoe LGBT-mense in daardie land behandel word. Vir Amerikaners, Travel.state.gov is 'n uitstekende hulpbron wat op datum is vir LGBT-reisigers. Dit is ook 'n goeie idee om te onthou om ander kulture te respekteer wanneer jy besoek, selfs al stem jy nie saam met hul wette of gebruike nie. Byvoorbeeld, as jy in 'n godsdienstige of konserwatiewe land reis, moet jy baie versigtig wees om nie persoonlik liefdevol te wees nie. Nie alleen kan dit plaaslike inwoners ongemaklik maak nie, maar dit kan in sommige gevalle jou veiligheid in gevaar stel.
Die oorvloedige inligting wat vir reisigers beskikbaar is, kan soms 'n uitdaging skep as jy dit probeer sif. Ek het maande van navorsing gedoen om net te besluit wat om te pak vir ons reis. Ek het gedink alles was perfek, maar binne 'n paar weke van die reis het ek besef dat my prioriteite verskil van ander en ek het uiteindelik meer klere en skoene gekoop terwyl ek op die pad was as wat almal aanbeveel het. Met dit gesê, is die beste raad om jou reis goed te beplan, maar ook bereid om buigsaam te wees en veranderinge aan te bring as jy besluit wat vir jou belangrik is of nie.
Die moeilikste deel vir my tydens ons jaarlikse reis was voortdurend aan die gang. Dit was wonderlik om al die plekke waarheen ons gereis het te sien en ervaar, maar die teenstrydigheid wat hierdeur ontstaan, is moeilik. Toe ek 'n huis gehad het, het ek 'n roetine gehad. Maar as jy voortdurend op nuwe plekke bly, weet jy nooit die beskikbaarheid van geriewe of hoe om rond te kom nie. Soms sal ons 'n uur spandeer net om 'n supermark te kry om 'n eenvoudige ete te kook.
Noudat ons nomadiese jaar verby is, het ek 'n goeie balans, maar ons sal steeds nuwe uitdagings in die gesig staar. Aangesien ons nou in Europa woon, is daar die voortdurende stryd om te probeer om aansoek te doen vir visums. Dawid en ek het aanvanklik aansoek gedoen vir 'n visum vir langtermyn in Frankryk toe ons eers na Europa vertrek. Maar nou dat ons besluit het om in Spanje te bly, probeer om 'n verblyfvisum te bekom, is dit 'n groot pyn. As dieselfde geslag huwelik wettig was in ons tuisstaat Arizona, kon ons saam as eggenote toegepas het toe Dawid sy visum verkry het om Engels in Spanje te leer. Maar aangesien ons huwelik nooit wettiglik erken is nie, moet ek op my eie aansoek doen, wat baie moeiliker, duur en tydrowend is.
Ironies genoeg het ek gedink die moeilikste deel van ons reis sou al ons besittings verkoop en wegbeweeg van die VSA, maar dit het gou die eenvoudigste geword. Sodra ons besluit het om van alles ontslae te raak, is 'n gewig van my skouers af opgehef. Daar was nie meer bekommerd oor waar ons ons goed sou stoor nie, hoe ons dit regoor die land sou beweeg of hoeveel dit sou kos. Om te weet dat die enigste belangrike besittings wat ek op my rug gedra het, was 'n wonderlike gevoel, en dit was so bevry om te weet dat ek op enige oomblik kan optel en êrens anders gaan.
Om in Madrid te woon, is maklik. Dawid wou altyd hier woon en wou my Spaans verbeter. Daarbenewens is daar 'n florerende gay-gemeenskap met van die beste gay naglewe in Madrid en baie gay-vriendelike akkommodasie vir LGBT-reisigers.
Ek hoor te dikwels van mense wat hulle wens hulle kan doen wat ek doen en hoe gelukkig hulle sê ek is. Maar die realiteit is dat ek 'n lewensbesluit gemaak het - 'n drastiese lewensbesluit wat my toegelaat het om te reis en te leef soos ek wil. Die meeste mense is nie bereid om hierdie stap te neem nie. En die waarheid is dat die meeste middelklas mense uit ontwikkelde lande net soveel moontlik geleenthede het. Die verskil is dat ons dit in beslag geneem het.
Baie mense (veral Amerikaners) sê hulle kan nie reis as gevolg van skool, werk of familie nie. Maar my raad aan mense is om te dink oor wat uiteindelik belangrik is. Wie is om te sê jy kan nie reis as gevolg van werk nie? Het jy al ooit jou onderneming gevra vir meer tyd af? Hoekom kan jy nie met 'n familie reis nie? As dit te duur is, probeer huis ruil om te verhoed dat dit betaal word. Kan nie internasionale vlugte bekostig nie? Teken in vir 'n kredietkaart wat lugrederye myl verdien. Daar is soveel opsies wat reis moontlik maak, maar die nommer een probleem wat mense het, is dat hulle dit kan doen. So as ek een finale stuk raad kan verlaat, sou dit wees om jou persepsie te verander en vir jouself te sê dat jy kan reis. Uitdag jouself en vind 'n manier om dit te doen.
U kan meer lees oor Auston en Dawid op hulle blog TwoBadTourists.com. Hulle dek baie LGBT kwessies op hul webwerf en het wonderlike advies vir reisigers oor die onderwerp.