As jy dit kan bekostig, is die Urus vir jouDie Lamborghini Urus. Foto: Verskaf Elke nou en dan moet ek my kop krap. Vir Jan Alleman is R500 000 vir ŉ voertuig heelwat geld. As ŉ mens nou regtig begin goed doen, seker R1 miljoen. Maar daar is ŉ piepklein persentasie van die bevolking vir wie prys nie saak maak nie. Dink aan handelsmerke soos Lamborghini, Ferrari, McLaren, Bentley, Rolls Royce, Aston Martin – de lot. Hul kliënte word nie deur prys beïnvloed nie. Daarom kon dié handelsmerke al vir dekades ons sintuie prikkel met die asemrowendste rygoed wat ŉ mens ooit kon uitdink. Ongelukkig, met moderne regulasies wat emissies en veiligheid betref, word dié einste vervaardigers nou gedwing om meer alledaagse voertuie te bou. As ŉ mens hulle alledaags kan noem. Die Lamborghini Urus. Foto: Verskaf Vir die voortbestaan van Lamborghini was ŉ grootvolume-verkoper dus nodig. Dink aan Porsche se Cayenne. Lamborghini is deel van die Volkswagen-groep. Só ook is Porsche, Audi, Bentley en dies meer. Dit beteken daar is ŉ platform, enjins en vierwielaandrywingstelsels – alles wat Lamborghini sou nodig hê vir ŉ sportnutsvoertuig van hul eie. Welkom aan die Lamborghini Urus. R3,495 miljoen se bultende spiere. Ja, dit word gebaseer op Porsche se Cayenne en Audi se RS Q8. Meganies deel hulle baie, maar die eindproduk is werklik uniek. Ek was nog nie in die fabriek nie, maar dit voel vir my asof dit só werk: Die Lamborghini Urus. Foto: Verskaf Daar is ŉ pakhuis met al die onderdele. Die Duitsers (Porsche) daag op met ŉ spierwit lorrie en manne in hazmat-oorpakke wat die onderdele oplaai. Hulle vat dit terug na hul hermeties-geseëlde fabriek en bou ŉ perfekte Cayenne. Die Italianers (Lamborghini) daag op met ŉ motorfiets, sigaret wat in die mond hang en geen valskerm nie; spoeg op die sypaadjie en sê vir die man agter die toonbank dat as sy onderdele nie nóú by sy fabriek opdaag nie, is daar perde. Gelukkig is daar by die Lamborghini-fabriek ingenieurs wat dinge ernstig opneem – en die Urus is asemrowend om presies dié rede. Die Lamborghini Urus. Foto: Verskaf Die ontwerp is pure Lamborghini. Hy lyk kwaad daar waar hy in die parkeerterrein staan. Sy lyne is regtig uniek en aggressief. Die binneruim is uiters luuks. Daar is sitplek vir vyf volwassenes en die leer wat die hele kajuit bedek, is van die hoogste gehalte. Die sitplekke is van die gemaklikste waarin ek al ooit gesit het. Verder is elke denkbare luukse truuk in die Urus. Die Bang & Olufsen-klankstelsel in die Urus is uit ŉ ander wêreld. Dit bring ons by die enjin. Die hart van enige sportmotor. Ek gaan eintlik sê supermotor. Die Urus word aangedryf deur ŉ barbaarse turboaangejaagde V8. Die enjin bied 478 kW en 850 Nm. Dit is amper twintig keer so veel soos die eerste VW-kewer. Krag word deur ŉ 8-spoed outomatiese ratkas aan al vier wiele gestoot. Vir 0 – 100 km/h neem dit net 3,6 sekondes en hy sal aanhou storm tot ŉ verpletterende 305 km/h. Die fantastiese deel is nie nét jou voet in die mat begrawe en jouself vergaap aan die versnelling nie, maar waar die Urus my die meeste beïndruk het, is op twee maniere. Eerstens, hoe hy stop. Die Urus het kolossale 440 mm-koolstofkeramiekremskywe voor en 370 mm agter en kan stilhou van 100 km/h in ŉ kort 33,7 m. ŉ Mens het reusebande nodig om daai remskywe in weg te steek, so die Urus loop op bande tussen 21 en 23 duim. Tweedens is hoe die Urus stuur. Ons het twee Lamborghini’s op een dag gery. Een was die Huracán Evo, en die ander die Urus. Die Huracán het slim vierwielstuur en allerhande truuks om hom rats te laat voel. Dit het die Huracán vir my benoud laat voel. Die Urus aan die ander kant was fantasties. Ek kan steeds nie verstaan hoe 2,2 ton só kan trek, stop en stuur nie. In die Wes-Kaap op paaie wat lieflik vloei, hoef die Urus vir niks terug te staan nie. Behalwe die Huracán in Franschhoekpas, maar dis te verstane. Die stuur is perfek – ŉ mens hoef nie halfpad deur ŉ draai verstellings aan jou stuurinsette te maak nie, die Urus loop presies waar jy hom mik. Die Lamborghini Urus. Foto: Verskaf Die ritgehalte is soepel genoeg vir ŉ sportnutsvoertuig, en die padhouvermoë goed genoeg vir ŉ supermotor. Ek weet regtig nie hoe die ingenieurs dit reggekry het om só ŉ balans te bied nie. Vir die gemiddelde Lamborghini-eienaar gaan sy Urus beslis grondpad ry, en dalk ŉ boot sleep en te water laat. Die Urus is maklik om op te som. Dit is ŉ fantastiese kar wat vir ŉ klein persentasie mense beskore is. Dis ŉ praktiese sportnutsvoertuig met plek vir vyf en ŉ uitlaatpyp wat die hoendervleis oor jou nek kan blaas. Die enjin trek soos ŉ atoombom en dan is daar die eksklusiwiteit van die handelsmerk… Lamborghini sê dat die gemiddelde Urus wat uit die vertoonlokaal ry omtrent R5 m kos nadat hy verpersoonlik is. Puik. Die Lamborghini-reeks lyk nou só Alle Lamborghini’s word met ŉ 3 jaar/100 000 km-diensplan verkoop.