Die verskil tussen straf en dissipline - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelDie verskil tussen straf en dissipline
Die verskil tussen straf en dissipline
Deur Amy Morin, LCSW Op 30 Junie 2019 bygewerk
As dit kom by die regstelling van u kind se wangedrag, is daar 'n groot verskil tussen straf en dissipline. Terwyl straf daarop fokus om 'n kind te ly weens die oortreding van die reëls, gaan dissipline daaroor om hom te leer hoe om die volgende keer 'n beter keuse te maak.
Straf bring 'n boete op vir die oortreding van 'n kind. Dit gaan daaroor om 'n kind te laat "betaal" vir sy foute. Die begeerte om straf te berokken spruit soms uit die gevoelens van frustrasie.
Ander kere spruit dit uit desperaatheid. 'N Ouer voel miskien gedwing om elke voorreg wat 'n kind nog ooit gehad het, te skree, te slaan of te verwyder, in 'n poging om 'n duidelike boodskap te stuur dat sy gedrag beter sal verander "of anders."
Straf gaan oor die beheer van 'n kind, eerder as om die kind te leer hoe om homself te beheer. En meestal verander straf die manier waarop 'n kind oor homself dink.
'N Kind wat ernstige straf verduur, kan begin dink: "Ek is sleg." In plaas daarvan om te dink dat hy 'n slegte keuse gemaak het, kan hy glo dat hy 'n slegte persoon is.
Gesaghebbende ouers straf waarskynlik kinders. Straf, soos 'n klap, is bedoel om liggaamlike pyn en lyding te veroorsaak. Ander voorbeelde van straf kan insluit die dwing van 'n tiener om 'n bord te hou wat sê: 'Ek steel uit die winkels', of om 'n kind se name te noem.
Probleme met straf
Straf leer kinders nie hoe om op te tree nie. 'N Kind wat slae kry omdat hy sy broer getref het, leer nie hoe om konflik vreedsaam op te los nie. In plaas daarvan sal hy verward bly oor die rede waarom dit goed gaan met hom om hom te slaan, maar dit is nie goed dat hy sy broer slaan nie.
Straf leer kinders ook dat hulle nie in staat is om hulself te beheer nie. Hulle leer dat hul ouers hul gedrag moet bestuur, want hulle kan dit nie alleen doen nie.
Harde straf kan veroorsaak dat kinders woedend oor hul woede teenoor die persoon wat die pyn veroorsaak, eerder as die rede waarom hulle in die moeilikheid was.
Dus eerder as om te sit en nadink oor hoe hy volgende keer beter kan doen, kan 'n kind wat gedwing word om ure lank in die hoek te sit, sy tyd spandeer om na te dink hoe hy wraak kan neem op die versorger wat hom daar geplaas het.
Wat is dissipline?
Dissipline leer kinders nuwe vaardighede, soos hoe om hul gedrag te bestuur, probleme op te los en om ongemaklike emosies te hanteer. Dissipline help kinders om uit hul foute te leer en leer hulle sosiaal-geskikte maniere om emosies te hanteer, soos woede en teleurstelling.
Dissiplinêre tegnieke sluit strategieë in soos tyduitstappie of die verwydering van voorregte.
Die doel is om kinders 'n duidelike negatiewe gevolg te gee wat hom sal help om 'n beter besluit in die toekoms te neem.
Dissipline het 'n gesaghebbende benadering. Gesonde dissipline behels die gee van duidelike reëls vir kinders en konsekwente negatiewe gevolge as hulle die reëls oortree.
Gevolge is ook tydgevoelig. Alhoewel straf moontlik kan wees dat 'n ouer alle elektronika onbepaald verwyder, kan dissipline die televisie 24 uur wegneem wanneer 'n kind weier om dit uit te skakel.
Die voordele van dissipline
Dissipline is proaktief, eerder as reaktief. Dit voorkom baie gedragsprobleme en dit verseker dat kinders aktief leer uit hul foute.
Baie dissiplinêre tegnieke behels positiewe benaderings, soos lof- en beloningsisteme. Positiewe versterking moedig goeie gedrag aan om voort te gaan en bied kinders duidelike aansporings om die reëls na te kom.
Dissipline bevorder ook positiewe verhoudings tussen ouer en kinders. Die positiewe verhouding verminder ook gereeld aandag-soekende gedrag en motiveer kinders om op te tree.
Terwyl dissipline geskikte hoeveelhede skuld moontlik maak, gaan dit nie daaroor om kinders te skaam nie. En dit is uiters belangrik. 'N Kind wat goed met homself voel, neem minder keuses. In plaas daarvan sal hy vertroue hê in sy vermoë om sy gedrag te bestuur.