Hipdysplasie in honde
Hipdysplasie is 'n baie algemene siekte by honde. Hierdie ortopediese toestand vind plaas as gevolg van abnormale ontwikkeling van een of beide heupgewrigte, wat lei tot onstabiliteit en degenerasie van die gewrigte. Hipdysplasie kan een of albei ledemate beïnvloed en kan wissel van lig tot ernstig.
Wat is Canine Hip Dysplasie?
Die heupgewrig sluit 'n bal aan die bokant van die beenbeen (kop van die femur) en 'n sok in die bekken (asetabulum).
Wanneer 'n hond heupdysplasie het, pas die verbinding van die bal en sok swak. Tipies is daar luiheid (losgewrig) en onstabiliteit in die gewrig. As gevolg van die abnormale verband veroorsaak die beweging van die been die misvorming van die gewrig. Met verloop van tyd dra die kraakbeen in die gewrig af. Littekenweefsel en abnormale benige groei (osteofiete) ontwikkel. Die skade in die gewrig maak dit geleidelik moeiliker vir die hond om die been te beweeg sonder pyn en beperkte beweging.
Oorsake van hipdysplasie by honde
Verskeie faktore kan bydra tot die ontwikkeling van hondheupdysplasie. Die hoofoorsaak is oorerflikheid (geërfde eienskap). Verskeie honde rasse is geneig tot hipdysplasie, meeste van hulle groot rasse. Die volgende is net 'n paar van die honde rasse geneig tot hip dysplasie:
Betroubare fokkers van hierdie predisponente honderasse sal dikwels hul honde se heupe gesif en gesertifiseer word via die Ortopediese Stigting vir Diere of PennHip voordat hulle gekweek word.
Sifting behels die neem van presies geplaasde radiografieë van die heupe, gewoonlik gedoen onder sedasie. Honde kan gesertifiseer word na die ouderdom van twee jaar. Radiograwe wat so vroeg as vier maande oud is, kan 'n hond se vatbaarheid vir hipdysplasie toon.
'N bydraende faktor tot die ontwikkeling van honde heupdysplasie is vinnige groei as gevolg van dieet faktore.
Dit is deel van die rede waarom baie eienaars van groot rasse kies spesiaal geformuleerde groot ras puppy kos. Vra jou veearts of grootvoedingskos reg is vir jou hondjie .
Alhoewel vetsug nie heupdysplasie veroorsaak nie, kan dit die simptome aansienlik verhoog. As jou hond aan hipdysplasie voorgeskik is of gediagnoseer is, moet jy sy gewig onder beheer hou om simptome te verminder.
Tekens van Hondsdysplasie in Honde
Die primêre tekens van hondheupdysplasie sluit in hippyn, limping, probleme wat styg en spring, probleme met oefening en spierverlies in agterste ledemate. Honde met ligte heupdysplasie mag geen tekens toon nie. Soos hipdysplasie vorder, kan tekens skielik of geleidelik aan die gang kom. Tekens word dikwels oor die tyd vererger namate die siekte vorder. Artritis kan sekondêr tot heupdysplasie voorkom, veral by ouer honde.
Wees bewus daarvan dat die tekens van hipdysplasie soortgelyk is aan die tekens van ander gesondheidsprobleme wat by honde voorkom . As u hierdie of enige ander tekens van siekte in u hond ervaar, kontak u veearts vir 'n afspraak.
Diagnostisering van Hondsdysplasia
As jy jou hond na die veearts bring vir tekens van heuppyn of heupdysplasie, sal jou veearts begin deur jou hond deeglik te ondersoek.
Dit sluit in die manipulasie van die gewrigte en waarneming van jou hond se gang. Volgende sal jou veearts waarskynlik radiografieë (x-strale) van jou hond se heupe, rugbene en moontlik ruggraat aanbeveel. Behoorlike posisionering is uiters belangrik om 'n akkurate diagnose te kry. Dit kan vir baie honde moeilik wees, veral dié in pyn. Wees bewus daarvan dat jou hond dalk vir die radiografieë sedated moet wees.
Beide die ondersoek en die radiografieë is noodsaaklik om die hond se hipdysplasie behoorlik te diagnoseer. Wees bewus daarvan dat ander ortopediese probleme as die primêre oorsaak van u hond se tekens ontdek kan word. Hipdysplasie kan terloops ontdek word, maar daar kan ook 'n ander probleem wees wat behandeling vereis, soos kruisligamentbesering of patellêre luiheid. Dit is hoekom die eksamen so belangrik is.
In die algemeen val honde met hipdysplasie in een van twee kategorieë:
Jong honde met beduidende heup laxiteit, maar geen artritis
Volwasse honde wat arthritis in die heupe ontwikkel wat sekondêr tot hipdysplasie is
Sodra jou veearts jou troeteldier geëvalueer het, kan of mag nie 'n diagnose gemaak word nie. Aanbevelings sal gebaseer word op die erns van die siekte, plus jou hond se ouderdom, grootte en algehele gesondheid. In sommige gevalle is mediese behandeling die volgende stap. Of, jou veearts kan jou na 'n veearts verwys vir verdere evaluering.
Wanneer hipdysplasie lig tot matig is, kan mediese behandeling en fisiese terapie baie behulpsaam wees. In die meeste gevalle is volwasse honde met sekondêre artritis meer geneig om te reageer op mediese behandeling as die jonger kinders sonder artritis.
Die doel van mediese terapie is om simptome en stadige siekteprogressie te verlig. Daar is geen mediese kuur vir hipdysplasie nie.
Niesteroïdale anti-inflammatoriese middels, visolie-aanvullings en / of siekteveranderende osteoartritis-middels kan help om jou hond 'n bietjie verligting te gee.
Fisieke terapie is bekend om baie honde te help bou spiermassa en verbeter bewegingsreeks.
Gereelde oefening met lae impak kan jou hond ook help om spiermassa te behou en styfheid te verminder.
As jou hond oorgewig is, kan gewigsverlies die simptome aansienlik verbeter. Ligte oefening en dieetverandering is noodsaaklik vir gewigsverlies.
Omgee vir honde met heupdysplasie is baie soos omgee vir diegene met artritis. U mag dalk sekere akkommodasie vir u hond maak om sy lewenskwaliteit te verbeter. Die volgende aanpassings aan jou hond se omgewing kan nuttig wees:
Plaas matte op gladde vloere. Dit kan jou hond help om traksie te kry. Oorweeg interaksie oefenmatjies of joga matte.
Probeer 'n ortopediese hondebed. Oorweeg 'n warm bed tydens koue weer. Maak seker die bed is ondersteunend en sag, maar nie te moeilik om in en uit te kom nie. Geheue skuim beddens is 'n goeie opsie.
Hou jou hond se naels kort. Lang naels kan dit selfs moeiliker maak vir honde om op gladde oppervlaktes traksie te kry. Gereelde nagel trims is noodsaaklik. Beter nog, oorweeg aflewering van spykers met 'n roterende instrument.
Gebruik opritte waar nodig. Om 'n oprit te plaas in plaas van stappe of om jou hond te help om in die motor te kom, sal die pynlike impak en moeite van trapverhogings verminder en opspring.
Gebruik hulpapparate. As jou hond swak is in die agterkant, soek 'n slinger van een of ander tipe om die agterste ledemate te plaas. Sommige mense gebruik 'n opgerolde laken of kombers. As die probleme voortduur, kan u dalk 'n spesiale produk koop
As u hond met ernstige heupdysplasie gediagnoseer word, kan die bogenoemde wenke nuttig wees. Chirurgie word egter dikwels beskou as die beste behandelingsopsie vir erge heupdysplasie, veral by jonger honde sonder artritis.
Chirurgie vir hipdysplasie in honde
Daar is verskeie chirurgiese opsies vir die behandeling van hondheupdysplasie. Jou veearts sal waarskynlik jou na 'n veearts verwys wat deur die ACVS gesertifiseer is. Hierdie chirurg sal met jou praat, jou hond ondersoek, en die radiografieë hersien. In sommige gevalle sal bykomende radiografieë of ander diagnostiese toetse aanbeveel word. Dan sal die chirurg verskeie faktore oorweeg, soos grootte, ouderdom, erns van siektes en risikofaktore, voordat die regte behandeling van jou hond bepaal word.
Indien chirurgie aanbeveel word, sal een van die volgende chirurgiese prosedures waarskynlik uitgevoer word:
Juvenile Pubic Symphysiodesis: Hierdie prosedure word uitgevoer op baie jong hondjies (ideaal jonger as 18 weke) wat baie vroeë tekens van heupdysplasie toon, soos bevestig deur spesiaal geposisioneerde radiografieë. JPS is bedoel om die vorm van die bekken te verander en die groei van die pubis ('n deel van die bekken) te stop. Dit moet die gesamentlike laxiteit verminder deur beter dekking van die balgedeelte van die gewrig toe te laat en laat die heupe normaalweg ontwikkel as die hondjie groei. JPS is 'n redelik klein prosedure wat slegs 'n kort hospitaalverblyf benodig (sommige honde kan dieselfde dag huis toe gaan).
Pelviese osteotomie : Dubbel- of drievoudige bekken-osteotomie-operasie (DPO / TPO) is 'n opsie vir jonger honde met heupdysplasie, maar geen artritis nie. Tydens 'n DPO of TPO word die bekkenbeen in twee tot drie plekke gesny. Die chirurg draai die segmente van die bekken en kan dit met plate en skroewe verseker. Die resultaat is 'n beter bal-in-socket fiks, dalende heup laxiteit. As hipslapheid ernstig is, is dit waarskynlik nie die beste chirurgiese opsie nie.
Femoral Head Ostectomy: Tydens 'n FHO verwyder die chirurg die kop van die femur, insluitend die balgedeelte van die heupgewrig, sodat daar nie meer pynlike beweging van die abnormale gewrig is nie. Die FHO laat geen heup in die heup nie; In plaas daarvan is dit ontwerp om die spiere in die area toe te pas om die been aan te pas en te ondersteun. Tydens herstel, verander die spiere in die heuparea die manier waarop die been en bekken tydens beweging funksioneer. Die FHO sal nie 'n heeltemal normale heupfunksie tot gevolg hê nie, maar dit sal die pyn wat veroorsaak word deur hipdysplasie aansienlik verminder. FHO word egter gewoonlik nie aanbeveel vir groter honde nie, aangesien daar nie meer 'n werklike gewrig is nie. Verhoogde gewig maak dit moeiliker vir die spiere in die gebied om die ondersteuning te vorm wat nodig is sonder 'n heupgewrig.
Totale heupvervanging: THR is 'n belangrike operasie wat behels die verwydering van die vervormde bal en sok en vervang dit met inplantings (gemaak van metaal en plastiek). Die inplantings is ontwerp om net soos 'n normaal funksionele heup te pas en laat die hele spektrum van beweging algemeen. Suksesvolle THR-operasie genees heupdysplasie, elimineer heuppyn en laat die heupgewrig normaalweg funksioneer. THR kan nie op jonger honde uitgevoer word nie, aangesien hulle steeds ontwikkel. As jy 'n jong hond het en jou chirurg aanbeveel THR, sal jou hond medies bestuur word totdat hy volwasse genoeg is vir die chirurgiese prosedure. Omdat THR so 'n groot chirurgiese prosedure is, word dit gewoonlik slegs aanbeveel vir die ernstigste gevalle.
Na jou hond se hipchirurgie
Jou hond sal moet herstel na die operasie sodat hy behoorlik kan genees en die beste moontlike funksie herwin. Herstel tyd hang af van die tipe operasie gedoen en jou hond se individuele dosis van genesing. Oefening beperking sal benodig word, maar jou hond sal ook die heupe op 'n beheerde manier moet verskuif. Fisiese terapie is 'n belangrike deel van die herstelproses, of jy dit tuis doen met instruksies van jou veearts, of jy neem jou hond na 'n hondehervormingspraktisyn.
Watter opsie is reg vir jou hond?
Praat met u veearts of veearts oor die verwagte risiko's, hersteltye, sukseskoerse en koste van die aanbevole opsies, sodat u 'n ingeligte besluit kan neem. As jy twyfel, oorweeg om 'n tweede opinie te soek. Chirurgie is 'n ernstige stap wat jy nie ligtelik moet neem nie. Oorweeg al die faktore voordat jy binnekom. Jou hond sal jou daarvoor bedank.