“Juis omdat ek so ’n agting het vir Antonissen, die hele benadering van die universiteit en die benadering van kultuur. Ek kan aan geen ander eerbetoon dink wat vir my meer kan beteken nie.”
Die eregraad beteken vir hom ook baie vanweë “die klem wat die universiteit met hierdie eregrade op skeppende kunstenaars plaas”. “Dít beteken vir my besonder baie, die feit dat dit gaan aan skrywers wat in verskeie kontekste ’n aktiewe, kreatiewe rol speel.”
“Rob se aanbod van ’n betrekking [op Grahamstad] het toe die hele loop van my lewe verlê. Die kennismaking met hom, met sy ongelooflike belesenheid en sy kulturele agtergrond was soveel meer as net letterkunde. Dit het my gestuur in ’n bepaalde rigting waar ek nooit anders sou kom nie.
“Antonissen het net só wyd gedink dat dit ’n mens op ’n bepaalde spoor geplaas het. Ek dink dit het te make gehad met die manier waarop letterkunde vir hom deel was van ’n enorme kulturele gegewe – wat musiek, filosofie en wiskunde ingesluit het.
“Wat Rhodes merkwaardig gemaak het toe ek Grahamstad toe gegaan het, en toe hy professor in die departement Afrikaans en Nederlands was, was dat daar ook ander mense in Duits, filosofie en Frans was wat ’n soortgelyke internasionale benadering van kultuur gehad het. Hulle was almal groot vriende en om in so ’n klein plekkie soos Grahamstad te beland in ’n gemeenskap wat só ’n ontsaglike wêreldkultuur met hulself gebring het, dít was die ongelooflike daarvan.”