Staatshervormings - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die hervorming van die Staatsdiens is nie 'n nuwe saak nie. Die vraag of die amp nie te veel belas is nie, gaan terug na die tagtigerjare van Margaret Thatcher. Sy het geglo dat die Staatsdiens opgeblase geraak het en nie funksioneer soos dit moes wees nie - vandaar haar hervormings.
Dit het ook gelei tot bewerings dat Thatcher met 'n afgeknotte staatsdiens haar gesag verder kon uitbrei na die hiërargie van die Staatsdiens, aangesien minder poste op 'n hoër vlak desperaat sou wees om die premier te behaag, sodat hulle sou hul posisie behou. As dit waar is, sou dit 'n voorbeeld wees van die uitvoerende gesag wat sy invloed uitbrei na die liggaam wat regeringswetgewing uitvoer. In die 1980's was dit 'n algemene oortuiging dat die regering wetgewing goedgekeur het en dat die mandaat van die Staatsdiens geïnterpreteer het hoe daardie wetgewing in werking gestel sou word. As daardie wetgewing misluk, sou hulle nie verantwoordelik gehou word nie - dit was regeringswetgewing en nie hulle s'n nie.
Thatcher was nie die eerste premier wat probeer het om die Staatsdiens te hervorm nie. Harold Wilson het in die 1960's probeer. Hy het 'n departement van staatsdiens voorgestel wat die opdrag moes gee om die staatsdiens te bestuur. Thatcher het dit afgeskaf.
Die werklike veranderinge het gekom met Thatcher. Sy het die Staatsdiens gesien as
Ø Swak bestuur
Ø Reageer nie
In reaksie hierop stel Thatcher 'n doeltreffendheidseenheid aan onder leiding van Lord Rayner. In 1982 word die finansiële bestuursinisiatief bekendgestel. Die verbetering van doeltreffendheid word gesien as die sleutel tot 'n verbeterde Staatsdiens.
Gekombineer met groter doeltreffendheid was die oortuiging dat die staatsdiens te veel betaal het. Teen 1997 het die aantal amptenare gedaal van 732,000 in 1979 tot 500,000 in 1997, die jaar wat die konserwatiewe amp verlaat het. So 'n afname het byna 33% van die Staatsdiens verteenwoordig soos wat dit in 1979 was. Die huidige arbeidsplanne is in die Maart 2004-begroting aangekondig.
Die belangrikste tyd vir verandering in die Staatsdiens het na 1988 plaasgevind met die sogenaamde "Next Steps" -hervormings. Hierdie hervormings is uitgereik na die publikasie van 'n verslag deur Sir Robin Ibbs. Hy het 'n aantal belangrike kwessies geïdentifiseer wat volgens hom aangespreek moes word:
Ø Die diens het nie innovasie gehad nie
Ø Dit was te groot om doeltreffend te wees met te veel duplisering van werkgeleenthede en sommige departemente oorvleuel wat ander gedoen het.
Ø Die diens lewer nie 'n kwaliteitsdiens vir die land nie - beide die advies wat dit gegee het en die uitvoering daarvan, was swak
Die hervormings as gevolg van Ibbs was soos volg:
Ø Die tweeledige rolle om advies te gee en die uitvoering van regeringsbeleide te deel, is verdeel. Die Staatsdiens het voortgegaan met sy rol om advies aan die regering te gee, maar die lewering van beleid is oorgedra aan nuutgeskepte uitvoerende agentskappe - wat bekend geword het as 'Next Step'-agentskappe. Alhoewel hulle deur staatsamptenare beman word, word hulle gelei deur spesiaal aangestelde uitvoerende hoofde wat verantwoordelik is vir die daaglikse bestuur van die agentskappe. Elke agentskap kry 'n spesifieke opdrag, sodat daar geen oorvleueling tussen verskillende agentskappe moet wees nie. Die kriteria vir die behoud van sy / haar posisie is gebaseer op die vraag of daardie agentskap sy werk doen. Dit is duidelik dat dit 'n aansporing is vir 'n agentskap om te slaag. Dit verseker ook dat, as die kriteria vir sukses bestaan ​​dat die wetgewing van die regering geïmplementeer word tot bevrediging van die regering, die agentskap self, via die uitvoerende hoof, sal verseker dat regeringswetgewing tot die bevrediging van die regering uitgevoer word.
Ø Laat dit die regering dan toe om toe te sien dat sy beleid uitgevoer word sonder versuim? Is dit 'n uitbreiding van die uitvoerende gesag in die Britse politiek? Of is dit bloot 'n uitbreiding van die verteenwoordigende demokrasie deurdat die volk die regering aan bewind stel en die mense verwag dat regeringsbeleide ingestel moet word in teenstelling met die interpretasie van die Staatsdiens en tot bevrediging van die Staatsdiens ingestel word?
Teen 1998 werk 75% van alle staatsamptenare by 100+ Next Step-agentskappe of staatsdiensafdelings op Next Step-reëls.
Sommige agentskappe is geprivatiseer, soos die HMSO. Die algemene neiging was dat geprivatiseerde agentskappe doeltreffender was as agentskappe wat nie geprivatiseer is nie. Die beste voorbeeld is waarskynlik by die DVLA gesien waar die wagtye vir bestuurslisensies gedaal het. Waar probleme egter opgeduik het, was dit baie openbaar en was die media daartoe in belang om te verseker dat die publiek bewus is van hul mislukkings. Toe dit plaasgevind het, was daar politieke gevolge.
Die bekendste mislukkings is gesien in die gevangenisdiens, die paspoortagentskap en die kinderonderhoudagentskap. Laasgenoemde het baie ernstige kritiek op die publiek en die media gelok en het politieke gevolge gehad. As agentskappe misluk, word die ministeriële beheer oor hulle gewoonlik uitgebrei - wat die uitvoerende beheer nog verder vergroot.
In 1991 besluit die Major-regering om die werk wat deur sowel regeringsdepartemente as die Next Step-agentskappe gedoen is, aan te bied. Dit het privaat ondernemings in staat gestel om mee te ding vir die kontrak van die Staatsdiens. Die hele klem was op doeltreffendheid en effektiwiteit en om die mense die beste te bied vir die geld wat aangebied word. In 1992 is die Openbare Finansiële Inisiatief (PFI) ingestel om die privaatsektor in groot kapitaalbestedingsprojekte in die openbare sektor in te bring. Onder die huidige Blair-regering het PFI's PPP's geword (Public-Private Partnerships) en is dit in hospitaal- en onderwyskontrakte gebruik. Die logika is dat die eindresultaat die beste vir die publiek sal wees. Kritici beskou ondernemings soos die PPP's as 'n uitbreiding van die uitvoerende mag deurdat maatskappye wat 'n kontrak kry, hul uiterste bes wil doen om die mense wat 'n kontrak onderteken, die regering, te behaag. Die finansiële bedrae is groot (die regering is die grootste kapitaalbesteding in die Verenigde Koninkryk) en min private ondernemings wil 'die hand byt wat dit voer'.
Wat van die persone heel bo aan die Staatsdiens? Die televisieprogramme "Ja Minister" en "Ja premier" sou die indruk wek dat dit die mandariene in die staatsdiens was wat besluit het oor die implementering van beleid in teenstelling met die premier. Maar is dit waar in 2006?
In 1996 kry die top 1% van die persone in die Staatsdiens 'n nuwe kategorie - senior staatsamptenare - en word hulle op persoonlike kontrakte met buigsame salarisse geplaas. Dit lyk onhoudbaar dat diegene in sulke posisies enigiets sou doen wat hul uitgelate posisie in die Staatsdiens in gevaar stel. Het die regering hierdeur die mandariene in die Staatsdiens niks meer as politieke poedels gemaak nie, gedoen wat die regering bied en niks meer nie?
In 1999 het die regering 'n witskrif met die titel "Modernisering van die regering" opgestel. In hierdie dokument het die regering sewe gebiede geïdentifiseer wat hulle in die Staatsdiens wou hervorm:
Ø Meer openheid in die Staatsdiens
Ø Groter doeltreffendheid en effektiewe beleidlewering
Ø Beter sakebeplanning
Ø Meer vroue en etniese minderhede in senior amptenare
Ø Buigsame betaal- en vinnige promosies om die beste in die diens te lok
Ø Meer uitgebreide gebruik van IT
Ø Beter koördinering van openbare dienste en beleidmaking.
Hoe het dit die regering se benadering beïnvloed?
'Service First' is geskep wat gelei het tot 'n 'People's Panel' van 5000 burgers wat openbare terugvoering oor die stand van openbare dienste ingesamel het. Dit het daartoe gelei dat 'Best Value' bekendgestel is. Hierdie stelsel identifiseer teoreties die beste waarde-verskaffer van 'n diens vir 'n departement. Logies sou dienste van daardie verskaffer gekoop word. Dit hoef egter nie die geval te wees as die betrokke departement die tesourie en die kabinetskantoor kan oortuig dat verpligte mededingende aanbiedinge op daardie spesifieke tydstip nie vir hulle van toepassing is nie.
Arbeid het ook maatstawwe gebruik, wat 'n stelsel is om die beste praktyk vir ander te identifiseer. PPP's het PFI's vervang, maar die gebruik van private geld vir openbare dienste, veral in hospitale en skole, was omstrede in die party self.
In 'n poging om die Staatsdiens te koördineer, het Downingstraat 'n groter rol in die beleidskoördinering en monitering van die implementering van beleid geneem. Blair het 'taakmagte' opgerig. Dit het die taak om staatsdepartemente en adviseurs bymekaar te bring. Eenhede wat beleidsbeplanning belas het, is binne die kabinetskantoor opgerig.
Ontplooiing het ook 'n invloed op die Staatsdiens gehad. Die staatsdiens het voor die afwenteling vir 'n verenigde entiteit gewerk. Daar is nou dele van die Staatsdiens verhuis om spesifiek vir Skotland en Wallis te werk. Hierdie nuwe liggame het nuwe riglyne ontvang oor hul verantwoordelikhede in 'n reeks konkordate. Daarom was daar na afloop van die ontvolking een hoof Staatsdiens van ouds (behalwe dat dit geen insette in Wallis en Skotland gehad het nie) en daar bestaan ​​twee nuwe mini-weergawes wat spesifiek vir die ontwykende parlement / vergadering van Skotland en Wallis werk.
Waar is die Staatsdiens nou?
Is dit slanker en fikser vir sy rol, soos sommige sou voorstel? Is dit nie meer opgeblase en gevul met tradisionalisme nie? Met die oorgang na modernisering het sommige aangevoer dat die tradisionele neutraliteit van die Staatsdiens in die gedrang gebring is deurdat die diens nou meer in die hande van politici is, of dat die tradisionele rol van advies in die gedrang gebring is deur 'spesiale adviseurs' die buitekant. Die hoofbestuurders van Next Step-agentskappe kan gesien word as 'n belangrike wegbeweeg van die historiese tradisies van diegene aan die bopunt van die Staatsdiens (openbare skool, Oxbridge, wit en manlik ens.) Of om politieke aanstellings aan die hoof van regeringsdepartemente te plaas . As laasgenoemde waar is, hoe polities is die Staatsdiens dan in 2006, en hoe polities neutraal kan dit dan wees?
t / html; charset = windows-1252 "> Die Staatsdiens Die Staatsdiens Die Staatsdiens voer regeringsbesluite uit en speel daarom 'n belangrike rol in die Britse politiek. Die burgerlike ...