Abraham kon dus ‘n goeie idee hê van wat die Here besig was om te doen. Hy en sy kinders sou toetrede verkry tot ‘n eksklusiewe groep: Die verbondsgemeenskap van die OT kerk van die lewende God. Hy sou – as volwasse man – die besnydenis ontvang omdat hy as volwassene die eerste was om uit die heidendom tot geloof te kom. Maar onmiddelik daarna sou sy manlike kinders op 8 dae die besnydenis ontvang. Die dogtertjies uiteraard nie, maar hulle het in dieselfde seën gedeel omdat manlikes vroulikes verteenwoordig het in die kultuur van die tyd.
U sien, dis die Here wat die geloof skep en skenk, maar waar die mens dit nie het nie, word die MENS verantwoordelik gehou vir die onbekeerdheid en nie God nie! Waar die mens bekeer, kry die Here die eer. Waar die mens nie bekeer nie, kry die mens die skuld! Dit is die twee sake in die Skrif wat ons nooit in staat sal wees om te rym nie! Ons hou aan beide vas en bely beide sonder om dit rasioneel te probeer rym.
As ons by die kruis gaan staan en terugkyk in Abraham se rigting, het ons met die tyd VOOR CHRISTUS (OT), die tyd van VERWAGTING te doen. En as ons van die kruis af vorentoe kyk – na 2018 toe – het ons met die tyd NA CHRISTUS (NT), die tyd van VERVULLING te doen.