FINALE EN VERWATERDE WETGEWING MET BETREKKING TOT LAERENTE-LENINGS EN TRUSTS – DTVDH
FINALE EN VERWATERDE WETGEWING MET BETREKKING TOT LAERENTE-LENINGS EN TRUSTS
Die Nasionale Tesourie se hernude fokus op die belasting van trusts is alom verwag en dit was nie verrassend toe die eerste weergawe van die Draft Taxation Laws Amendment Bill, 2016, wat bedoel is om die nuwe artikel 7C van die Wet op Inkomstebelasting, 58 van 1962 te word, verlede jaar bekend gestel is nie.
Heelwat is sedertdien geskryf oor die nuwe bepaling en baie kommentaarskrywers het die meriete van die bepaling, wat wesenlik knellende belastinggevolge inhou vir laerente-lenings aan trusts, gedebatteer. Die finale weergawe van die nuwe bepaling, wat bedoel is om op 1 Maart 2017 van krag te word, is nou deur die Tesourie gepubliseer en sal in die Wet op Inkomstebelasting vervat word sodra dit deur die toepaslike wetgewende prosesse gevoer is.
Die finale weergawe bevat 'n hele paar betekenisvolle wysigings op die aanvanklike voorstel, hoewel artikel 7C steeds daarop fokus om belastingvrye lenings aan trusts aan te val.
Om kortliks saam te vat: lenings wat deur persone aan verbondeparty-trusts gemaak word teen minder as die primakoers minus 2.5%, word potensieel geag 'n skenking aan die trust te wees van 'n bedrag gelykstaande aan die verskil tussen die rente wat werklik gehef is en die bedrag rente wat gehef sou gewees het teen 'n koers van prima minus 2.5%. Dit is onwaarskynlik dat sodanige geagte skenkings enige direkte belastinggevolge vir die trust sal inhou hoewel geskenke aan trusts indirek mag veroorsaak dat sekere ontvangstes deur 'n trust belas word in die hande van enige donateurs kragtens die sogenoemde "tax back"-bepalings vervat in artikel 7 van die Wet op Inkomstebelasting. Die ooglopende gevolg van artikel 7C is egter die potensiële voorkoms van skenkingsbelasting.
In hierdie verband is die eerste opmerklike uitsondering in die finale weergawe van artikel 7C dat die jaarlikse vrystelling van R100 000 op skenkingsbelasting nou aangewend kan word teen die geagte skenking. Hierdie vrystelling is voorheen uitdruklik uitgesluit van gebruik ten opsigte van die geagte skenking waartoe artikel 7C aanleiding gegee het. Hierdie ontwikkeling spreek nie die indirekte belastinggevolge aan wat hierbo uitgelig is in verband met die toepassing van die "tax back" bepalings in die Wet nie maar negeer in 'n betekenisvolle mate enige potensiële skenkingsbelastinggevolge. Dit verwyder ook die direkte inkomstebelastinggevolg van die vorige voorstel waarkragtens geag sou word dat die krediteur rente-oploping sou ontvang het in sy/haar eie hande (wat aan inkomstebelasting onderhewig sou gewees het).
'n Verdere opmerklike wysiging in die finale weergawe van artikel 7C is dat 'n lang lys van potensiële vrystellings waar artikel 7C nie van toepassing sal wees nie, voorsien word. Die vrystellings is egter taamlik gefokus en potensieel slegs in beperkte mate toepaslik. Ten slotte word daarop gewys dat die finale voorgestelde wetgewing dit duidelik stel dat die bepaling van toepassing is op lenings wat reeds bestaan op 1 Maart 2017 terwyl daar met die vorige voorstel twyfel was of die bepaling slegs van toepassing sou wees op "nuwe" lenings aangegaan na die inwerkingtreding van artikel 7C.
Die finale weergawe van artikel 7C is 'n heelwat verwaterde en minder dreigende weergawe as die vorige een wat deur die Tesourie vrygestel is. Belastingbetalers behoort dus verlig te voel oor die betekenisvolle toegewings wat gemaak is. Desnieteenstaande het die bepaling steeds die vermoë om die uiteindelike belastingrekening van verskeie trustverwante strukture betekenisvol te verhoog. Ons kliënte word dus weereens aangemoedig om hul bestaande rekeninge te laat hersien ten einde te verseker dat hul sake toepaslik gestruktureer is.
 In dié mate dat 'n persoon 'n bedrag aan die trust skenk, word inkomste deur die trust ontvang as gevolg van die skenking, geag aan die skenker toegeval te wees en nie aan die trust nie.