Twaalf – Hervormend
Ek verklaar my toe roerend eens met 'n dominee se openbare uitbarsting op facebook: kry end met die soetsappige Liewe Jesus stories wat met die Christus van die Bybel min te make het. Amen en Sela.
'n Gevaarlike stilte volg. Soos as die tuimeldroër skielik stil word en jy agterkom iets is anders, maar jy weet nie wat nie. Dan die gewaarwording: iets is verkeerd en ek het daarmee te doen, maar ek is nie seker watter sonde gepleeg is nie. Ek waag om versigtig op te kyk. Sy loer vir my oor haar bril. O wee…
"Julle dominees…" begin sy. "Hoekom altyd so dogmaties? Vir wat dreig julle mens altyd met wat teologies korrek is? Waarom altyd oordeel oor wat 'n mens goed bedoeld sê?"
Ek kan aan honderde antwoorde dink. Dis daai glurende oë wat die wag voor my mond laat beduie nou is nie die tyd nie. Ek sluk. Ek wag. Ek weet al hoe, ek is mooi geleer.
"Sondag na Sondag preek julle ons moet praat oor God." Wel, dit was nou net Pinkster. (Ek dink dit net.) Weer die versoeking van die stilte. Maar ek kan die ratte in daai kop hoor oorskakel na 'n hoër konfigurasie. Ek wag vir die "Nè?" wat genadiglik nie kom nie. Ek skep asem. Maar ek weet van beter as om te wil praat. "Maar nes ons iets sê, is ons verkeerd." (Ek het jou mos gesê stilbly is beter!)
"Eers kla julle ons praat nie genoeg nie. Noudat ons praat, is dit nie goed genoeg nie."
Dit is waar dat daar op facebook oor God gepraat word. Dis tog seker wat gesê word, waaroor ons besorg is? Maar ek gee vir eers die voordeel van die twyfel, want sy's nou op dreef.
"Ons praat oor wat die hart van vol is. Ons sê wat ons voel, nie wat julle weet nie. Wetenskap is studeerkamerwerk."
Sonder dat sy dit weet, haal sy prof Theuns aan. "Onthou jou gehoor is twaalf," het hy bygesê. Ek het baie vir net twaalf gepreek, maar wat hy bedoel het, is dat hulle net twaalf jaar oud sou wees, die baard en plooie ten spyt. "Los maar die Griekse eksegese in die kommentaar."
"Ja dit is stroperig," sê sy. "Ons bely seker 'n onvolwasse geloof, maar dis hoe ons glo. Lees 'n slag wat ons op facebook sê as julle wil verstaan hoe ons dink, en wil weet wat om te preek."
Nou hoor ek prof Koos. "Lees wat jou gemeente lees," het hy ons aangeraai. Die Huisgenoot (dit was net toe ons ons neuse begin optrek het vir die volk se aptyt vir sensasie en celebrities), Rapport (selde was daar `n Sondag sonder 'n dominee op die agterblad) en Griet se Sprokie (sjoe!). "Jy sal hulle leer verstaan. Dan eers kan jy vir hulle preek." Maar dit sou interpretasie verg: jy sou eers moes probeer aflei wat hulle daarin sien. Deesdae het ons dit makliker: mense sê sommer self wat hulle glo: jy hoef dit nie eers van leserstal te gaan aflei en dan te probeer uitwerk wat dit impliseer nie. Hulle publiseer. Op facebook. Lees sommer wat jou gemeente skryf.
"Maar die ding dat as jy glo, moet jy dit dadelik aanstuur en God en sy engele gaan jou hande-viervoet bedien of die duiwel gaan jou haal – dis bog. Daar's die dominee reg."
Dankie. Nou't ek geen verdere verweer meer nie. Hoe weet sy al die goed?
Ek onthou die destydse debat oor die Kinderbybel waarmee ek grootgeword het: dat die stories en die prentjies, die stroop en sentiment, nie die geloof dien nie. Wel, dit was nie Koperkan, Kroniek van Perdepoort of Kennis van die Aand nie. Dalk is facebook 'n soort Kinderbybel? Of miskien 'n barometer waarmee 'n dominee deesdae makliker kan meet hoe na aan twaalf sy gemeente kom? Dit bied beslis insigte in lewens soos selde tevore 'n dominee beskore was.
Ek's nie meer so seker ek is saam met die dominee kwaad nie. Ek voel skielik skaars dertien.
Posted on 7 July 2015 13 November 2015 Posted in Gedink oor God, HervormdTagged Bybel, facebook, Geloof, gemeente, kinderbybel, kinders, lees, preek, twaalf