Brenda Islas: Nightmare Series | THE FENCE 2012–2016
Brenda Islas: Nightmare Series
← Previous Artist: Dirk Anschütz: BMX riders in Utah
Next Artist: Bojune Kwon: The Neurosis in the City → Performances Past Performances 1970 to 1979 1974 1974-04-06
Die Johannes Passie is in die jaar 1723 geskryf, nog vóórdat Bach sy beroep as Thomaskantor in Leipzig aanvaar het. Hy het dit egter nog twee keer - in 1729 en 1738 - in belangrike mate hersien.
Hierdie vir Bach ongewone ontevredenheid met 'n eenmaal voltooide werk, vind sy oorsaak miskien in die eerste plaas in die teks. Bach was vir hierdie werk sy eie libretto-skrywer maar hy het gebruik gemaak van die beskikbare ontwerp van die Hamburgse raadsheer Brockes.
Dié ontwerp was al voorheen deur Händel, Mattheson en Kaiser getoonset, maar Bach het dit vir sy eie gebruik aangepas. In plaas van die barokke, bombastiese verse van dié ontwerp het hy die oorspronklike teks van Johannes verkies, alhoewel hier en daar in die aria's tekste van verskillende skrywers gebruik is.
Die kern van elke passie word weerspieël in die verhaal van die evangelis. So is ook in hierdie verhalende resitatiewe aria's, kore en korale ingeweef.
Die Passie bereik deur Bach 'n sodanige grootse sintese tussen deursigtige rypheid en pakkende werklikheid soos amper nooit voorheen in die musiekgeskiedenis voorgekom het nie. Die tonele by die geregshof, waar 'n malende mensemasse die dood van die Heiland eis, kan deur enige moderne skrywer nie meer realisties uitgebeeld word nie; die wonderlik innige korale, wat die oorweldigende krag van die gebeurtenisse onderbreek, smelt saam met die dramatiek as liriese hoogtepunt, tot 'n aangrypende en besielende geheel.
Saturday 8 April 1974 at 8 pm
Anneen Leeuwner (Soprano),
Stella Beder (Alto),
Jozua Serfontein (Base)
Bruce Martin (Base)
Collegium Musicum Leader Bram Verhoef
Rizitativ (Joh 18:1-4)
Chor (Joh 18:5)
Rizitativ (Joh 18:5-7)
Jusus spricht zu ihnen: "Ich bin's"
Chor (Joh 18:7)
Rizitativ (Joh 18:8)
Jusus antwortete: "Ich hab's eauch gesagt"
O große Lieb', o Lieb' ohn' alle Maßen
Rizitativ (Joh 18:9-11)
Dein Will' gescheh', Herr Gott
Rizitativ (Joh 18:12-14)
Arie - Alt
Rizitativ (Joh 18:15)
Arie - Sopran
Rizitativ (Joh 18:15-23)
Wer hat dich so geslachen
Chor (Joh 18:25)
Rizitativ (Joh 18:25-27)
Ach, mein Sinn, wo willst du endlich hin
Interrogation and flagellation
Rizitativ (Joh 18:28-30)
Da führeten sie Jesum vor Caiphas
Chor (Joh 18:30)
Rizitativ (Joh 18:31)
Da sprach Pilatus zu ihnen: "So nehmet"
Chor (Joh 18:31)
Rizitativ (Joh 18:32-36)
Ach, groß König, groß zu allen Zeiten
Rizitativ (Joh 18:37-40)
Da sprach Pilatus zu ihm: "So bist du dennoch"
Chor (Joh 18:40)
Rizitativ (Joh 18:40 - Joh 19:1)
Arioso - Baß
Rizitativ (Joh 19:2):
Und die Kriegknechte flochten eine Krone
Chor (Joh 19:3):
Rizitativ (Joh 19:3-6)
Chor (Joh 19:6)
Rizitativ (Joh 19:6-7)
Pilatus spracht zu ihnen: "Nehmet ihr ihn hin"
Chor (Joh 19:7)
Rizitativ (Joh 19:8-12)
Da Pilatus das Wort hörete, fürchtet' er sich
Rizitativ (Joh 19:12)
Die Juden aber schrieen
Chor (Joh 19:12)
Lässest du diesen los, so bist du
Rizitativ (Joh 19:13-14)
Chor (Joh 19:15)
Weg, weg mit dem, kreuzige ihn
Rizitativ (Joh 19:15)
Spracht Pilatus zu ihnen: "Soll ich euren König"
Rizitativ (Joh 19:16-17)
Arie - Baß mit Chor
Rizitativ (Joh 19:18-21)
Chor (Joh 19:21)
Rizitativ (Joh 19:22)
Pilatus antwortet: "Was ich geschreiben"
Rizitativ (Joh 19:23-24)
Chor (Joh 19:24)
Rizitativ (Joh 19:24-27)
Rizitativ (Joh 19:27-30)
Und von Stund' an anhm sie der Jünger zu sich
Arie - Alto
Rizitativ (Joh 19:30)
Un neigte das Haupt und verschied
Rizitativ (Mat 27:51-53)
Und seihe da, der Vorhang im Tempel zerriß
Arioso - Tenor
Mein Herz! in dem ganze Welt
Rizitativ (Joh 19:31-37)
Die Juden aber, dieweil es Rüsttag war
Rizitativ (Joh 19:38-42)
Darnach bat Pilatum Joseph
Dinsdag 9 April 1974
Bruno Peyer se Bach-koor vul leemtes
AANBIEDING:Bach se Johannes-Passie deur die Bach-koor Pretoria met Anneen Leeuwener (sopraan), Stella Beder (alt), Sjoerd Beute (tenoor), Jozua Serfontein en Bruce Martin (Basse). Die Collegium Musicum-orkes o.l.v. Bruno Peyer. Orreliste: Susan Engelbrecht.
'n Gevoelige leemte in ons musieklewe is dat daar min aktiefs op die gebied van kerkmusiek deur ons professoinele musici-sangers tydens die groot kerklike feesdae gelewer word. Was dit nie vir die radio nie, sou die sfeer van Kersfees en Pase byna sonder gewaarwording by jou verbygaan. Gelukkig is daar talle amateurverenigings in ons land wat probeer om hierdie leemtes deur hul aktiwiteite te oorbrug.
Die Bach-koor van Pretoria is 'n voorbeeld van so 'n poging tot die oplewing van kerkmusiek op die tydstip van die jaar wanneer die luisteraar juis 'n intense drang daarna voel.
Bruno Peyer, dirigent van die Bach-koor van Pretoria, het te doen met amateurs wat uit liefde vir die saak sing. Daarom verdien hy en elkeen wat aan Saterdagaand se uitvoering van Bach se Johannes-Passie deelgeneem het, 'n gekwalifiseerde felisitasie vir die bereiking van 'n ver bo gemiddelde standaard vir amateurgeselskappe by hierdie tipe werke.
Uiteraard is 'n Passie van Bach onder geen omstandighede 'n geringe opgaaf nie.
Bach se Johannes-Passie is meer gekonsentreerd (en dus korter) as dieselfde komponis se Mattheus-Passie,maar beslis nie minder veeleisend nie.
Die openingskoor was teleurstellend. T.o.v. tempo het alles 'n bietjie te traag verloop, maar hierdie was egter nie die grootste beswaar nie. Balans tussen orkes en koor was onbevredigend. 'n Koor van ongeveer 50 sterk, kan 'n ensemble van Collegium Musicum-grootte doodsing.
Hoewel mens aan so iets by Bach nooit die voorkeur kan gee nie, mag die teenoorgestelde uit die aard van die musiek ook nie gebeur nie. Deurdat die koor te piano gesing het, is die ryke polifonie van Bach se stempartye ongenadiglik onderdruk. Meer ritmiese vitaliteit (ook in die orkespartye) sou 'n beter perspektief in die Barok-eie openbaar het.
In kontras hiermee, is is die korale met passievolle oortuiging voorgedra. Die koor het by hierdie dele pragtige hoogtes van toonhomogeniteit bereik en die balans was goed.
Die massakore is dikwels met die nodige vitaliteit voorgedra - veral die brute "Kreuzige, Kreuzige!" Opvallend was dat daar ná pouse 'n beter volumebalans tussen koor en orkes ontstaan het.
Van die soliste was dit veral Bruce Martin se sonore bas wat beïndruk het. Sy karakterisering in die rol van Petrus en later Pilatus was nie alleen oortuigend nie, maar ook vokaal besonders sterk. Met sy moeitelose toonproduksie het hy die 2 arias "Eilt, ihr angefochtnen Seelen" en "Mein teurer Heiland, lass dich fragen" gesing.
Sjoerd Beute het die evangelis-party sowel as al die tenoor-arias op hom geneem. Sy diksie was besonder duidelik en sy stem het die laaste jare heelwat aan warmte gewen. Suiwerheid was byna deurgaans onberispelik - mnr. Beute het slegs in 'n paar arias, o.a. no. 32, tekens van stemooreising getoon, maar in die tweede helfte het sake by hom ook verbeter. Sjoerd Beute is 'n sensitiewe sanger en sy aandeel in die sukses van hierdie uitvoering mag nie geringag word nie.
Anneen Leeuwener se vibratoryke stem en ligte klanktimbre pas Bach nie te goed nie en sy was 'n paar keer alles behalwe suiwer. Stella Beder se stem is kleiner en nie besonder ryk aan nuanisme nie. Die tegniek was nog by haar 'n struikelblok tot idiomatiese sang. Vokale uitdrukking het ook by Jozua Serfontein ontbreek. Dit was jammer dat sy enigste aria ook nog bederf is deur die ghitaarspeler wat konstant 'n tel te vroeg bly speel het.
Die orkes het veral in die houtblaas- en kontinuoseksie uitstekend gemusiseer, waaronder die allerbelangrikste "stuttende" orrelparty gereken mo/et word. 'n Vol saal het bewys gelewer van die waardering vir die besondere taak wat Bruno Peyer op hom geneem het. Lang lewe die Bach-Koor Pretoria!