Die verwydering van kruisblaaie uit skole - Interessant
Die verwydering van kruisblaaie uit skole
Titel: Die verwydering van kruisblaaie uit skole in die stad Parys
Skrywer: GERLIER Léon (-)
Datum getoon: 20/02/1881
Afmetings: Hoogte 18,3 cm - Breedte 24,6 cm
Kontak kopiereg: © Carnavalet Museum / Roger-Viollet
Prentverwysing: 54463-4 - HIST PC 084 C
Die verwydering van kruisblaaie uit skole in die stad Parys
'N Illustrasie van die "sekularisering" van Paryse skole
Dikwels verkeerd aangebied as illustrasie van een van die gevolge van die wet van 28 Maart 1882 op die sekularisme van openbare onderwys, Die verwydering van die kruisbande van skole in die stad Parys dateer eintlik uit Februarie 1881. Die beeld verwys na die gevolge van 'n besluit wat op 9 Desember 1880 deur die Prefek van die Seine, Ferdinand Hérold, geneem is, wat (wetlik dubbelsinnig) gebaseer is op 'n nuwe raadsverordening. Die departement van openbare onderrig het in Julie 1880 gelas dat kruisblaaie, maagde, skilderye en ander godsdienstige simbole uit skole in die hoofstad verwyder moet word.
Dit is dus een van daardie 'ontvoering'-tonele wat verteenwoordig word deur die persgravure wat op 20 Februarie 1881 in nommer 673 van The Illustrated Press. Soos ander geïllustreerde koerante, waarvan die aantal en verspreiding in die tweede deel van die XIX ontplof hete eeu, veral in Parys, raak die titel (en dus die beeld wat hier bestudeer word) 'n wye gehoor, wat die bewustheid en voorstellings oor hierdie spesifieke gebeurtenis vorm, maar ook die meer algemene konteks waarin dit plaasvind.
Vir "die republikeine" van die jare 1870-1880 was die konsolidasie van die politieke regime wat deur die grondwetlike wette van 1875 georganiseer is, onder meer 'n hervorming van die openbare onderwys nodig. Dit is 'n kwessie van demokratisering, maar ook van 'skool' om soveel as moontlik burgers op te lei en die invloed van die kerk te verminder.
Op aanstigting van die Minister van Openbare Onderrig, Jules Ferry, is verskeie maatreëls aangaande openbare skole deurgevoer:
die wet van 9 Augustus 1879, wat voorsiening maak vir die oprigting van primêre normale skole om die opleiding van lekedosente te verseker wat bedoel is om die gemeentepersoneel te vervang;
die wet van 27 Februarie 1880, wat lei tot die uitsluiting van kerkverteenwoordigers uit die Superior Council of Public Instruction;
die wet van Maart 1880, wat die uitsetting van sekere godsdienstige gemeentes, soos die Jesuïete, organiseer;
die wet van 16 Junie 1881, waarin gratis openbare skoolopleiding ingestel is, asook die behoefte om 'n sertifikaat van bekwaamheid te hê om in die laerskole te kan onderrig;
laastens, die beroemde wet van 28 Maart 1882, wat die verpligting vir kinders van beide geslagte om die skool van 6 tot 13 jaar oud by te woon, reguleer en 'n sekulêre opvoeding reël deur verskillende maatreëls, soos die vervanging van die onderrig van godsdienstige moraliteit ten bate van 'morele en burgerlike onderrig', of die verwydering van godsdienstige simbole uit klaskamers in openbare skole.
'N Tragiese en beeldende voorstelling
Die verwydering van die kruisbande van skole in die stad Parys is oorspronklik 'n tekening van Léon Gerlier, herdruk in persgravure deur V. Stablo.
Dit is duidelik dat die illustrasie gebruik maak van sekere 'klassieke' beeldbewegings om 'n soort 'ontvoeringstoneel' aan te bied. Dit herinner inderdaad aan sekere doloristiese voorstellings van 'tipiese' godsdienstige tonele (Christelike martelare, Hemelvaart, Kruisiging, ens.).
Die skrywer het 'n tragiese en simboliese benadering, gebaseer op 'n binêre samestelling, verkies. In hierdie klaskamer van 'n meisieskool is die regterkant van die beeld om die kruisbeeld te verwyder. Dit word uitgevoer deur drie gendarmes in die uniform van die monitore, wat die nodige gereedskap vir hierdie taak (leer, hamer, ...) saambring. Dit word duidelik onder die gesag van 'n verteenwoordiger van die plaaslike mag geplaas, geklee as 'n noemenswaardige (kostuum, hoed, kierie), wat die vinger beveel om die godsdienstige simbool af te neem. Ons merk ook op dat twee van die drie verteenwoordigers van die polisie beslag lê op ander godsdiensvoorwerpe ('n bybel?).
Aan die linkerkant van die foto, aan die ander kant van die oop deur waardeur die gendarmes ingebreek het, word die jong studente in 'n soort massa versamel. Dit lyk asof hulle in lyding of, ten minste, verbaas, kommunikeer totdat hulle in een geheel saamsmelt. Sommige dogtertjies, wat beskeie aangetrek is, huil, ander vra wat aangaan. Hulle is almal bang, ten minste geskok. Sommige soek troos by twee susters, wat nie minder ontsteld is oor wat hulle sien nie (die een bid, die ander is ongelowig en oorweldig).
'N Paar volwassenes (veral 'n elegante vrou en 'n man) sluit aan by hierdie koor. Ouers, skoolpersoneel of bloot getuies, dit lyk asof hulle betoog (die man steek sy arms op) of ten minste veroordeel wat gebeur. Hulle staan ​​in elk geval simbolies aan die kant van die kinders.
'N Simboliese en kritiese visie
Die verwydering van die kruisbande van skole in die stad Parys stel verskeie interpretasievrae en vra verskeie verhelderings.
Enersyds, aangesien die betrokke meisieskool teoreties 'n openbare skool is (dit is vir hulle dat die besluit van die prefek van toepassing is), kan ons verbaas wees oor die aanwesigheid van nonne. Dit is moontlik dat die skrywer van die tekening die werklikheid verdraai het, maar daar moet op gelet word dat die "sekularisering" van skoolpersoneel in openbare instellings, en veral dié van jong meisies, 'n tydjie geneem het; die godsdienstiges was lankal baie tradisioneel en sommige het daar gebly weens 'n gebrek aan agente wat deur die staat opgelei is. Die aanwesigheid van nonne, wat nie noodwendig onderwysers is nie, is dus geloofwaardig.
Aan die ander kant, Die verwydering van die kruisbande van skole in die stad Parys vrywilliglik 'n toneel van geweld uitbeeld. Die onderbreking van die "sekulêre orde" deur die deur word geassosieer met 'n aanranding, byna 'n verkragting, van die 'heilige' ruimte in elke sin van die klas, natuurlik ontstellend (mans, skerp gereedskap en fallies) 'n vrouevergadering wat ons vreedsaam en saggeaard voorgestel het. Hierdie geweld, wat die manlike en die sterkte daarvan teenoor die kwesbaarheid van die vroulike en die kinderagtige teëstaan, lyk ook 'n bietjie sosiaal: die opvallende is goed aangetrek as die jong meisies redelik beskeie lyk (klere). Laastens verwys die illustrasie na die feit dat godsdiens destyds in Frankryk 'n vrouliker as manlike gebruik was.
Die voorstelling suggereer in elk geval die brutaliteit van die besluit van prefekt Hérold en die implementering daarvan, die prefek wie se belangrikste en onbuigsame opvallende hier sigbaar ook die verteenwoordiger sou wees. Hier lyk sekularisme nie net ondeurdag nie: dit is rigied, ekstremisties, onverdraagsaam, godslasterlik, amper onmenslik.
Dit is egter onmoontlik om met sekerheid dit te stel Die verwydering van die kruisbande van skole in die stad Parys stel 'n wêreldwye kritiek voor op die antiklerikale beleid wat deur die Republikeine gevoer word. Miskien konsentreer sy op die enigste Paryse episode: dit is inderdaad vasgestel dat hierdie operasie van 1880-1881 sonder voorkoming en sonder versorging uitgevoer is, soms, soos hier, voor die kinders, sonder om te wag vir die klasse. leë, wek sterk emosie en verontwaardigde deel van die bevolking, buite net anti-Republikeinse of voorgodsdienstige kringe. Dit het selfs die woede van Jules Ferry gewek, wat die prefek met briewe verwyt oor sy ongeduld en kontraproduktiewe radikalisme, en die minister het besluit om dit onmiddellik te beëindig voordat hy later met meer diskresie voortgegaan het.
BAUBÉROT Jean, "Die uitvinding van sekularisme", in CORBIN Alain, GEORGEL Pierre, GUÉGAN Stéphane, MICHAUD Stéphane, MILNER Max, SAVY Nicole (reg.), Die 19de eeuse uitvinding: die 19de eeu op sigself (literatuur, geskiedenis, samelewing), Parys, Klincksieck / Presses de la Sorbonne Nouvelle, coll. "Biblioteek van die XIXde eeu" (nr 21), 1999, p. 257-270.
CHEVALLIER Pierre, Die skeiding van Kerk en skool: Jules Ferry en Leo XIII, Parys, Fayard, 1981.
GRÉVY Jérôme, Klerklikheid? Hier is die vyand! 'N Eeu van godsdienstige oorlogvoering in Frankryk, Parys, Armand Colin, coll. "The Stakes of History", 2005.
LALOUETTE Jacqueline, "God verdryf: die sekularisering van skole, hospitale en hofsale", Woorde: die tale van die politiek, nr 27 [Sekulêr, sekulêr, sekularisme], 1991, p. 23-39.
LALOUETTE Jacqueline, Die antiklerikale republiek (19de-20ste eeu), Parys, Le Seuil, coll. "Die historiese heelal", 2002.
OZOUF Mona, Die skool, die Kerk, die Republiek (1871-1914), Parys, Le Seuil, coll. "Punte: histoire" (nr 165), 1992 (1e uitg. 1963).