Klimaatsverandering: vertel 'n geskiedenis verder as die oorwinning van die mensdom om verbeeldingryke oplossings te vind - Klimaatimpak Nuus | Klimaatsimpaknuus
Klimaatsverandering: vertel 'n geskiedenis buite die triomf van die mensdom om verbeeldingryke oplossings te vind
'American Progress' deur John Gast. Wikipedia
Een rede waarom mense dit moeilik vind om te dink oor klimaatsverandering en die toekoms, kan hulle begrip van die menslike geskiedenis wees. Die huidige dag word beskou as die produk van eeue van ontwikkeling. Hierdie ontwikkelinge het gelei tot 'n geglobaliseerde wêreld van komplekse state, waarin die daaglikse lewe vir die meeste mense hoogs verstedelik, verbruikers en mededingend is.
Teen hierdie rekening het die mensdom oor die gevare en onsekerhede van die natuurlike wêreld getree, en hierdie triomf sal voortgaan om in die toekoms te ontvou. Enigiets anders blyk te wees "agteruit", in 'n wêreld waar "agterlikheid" pitied of verag word.
Maar dit is nou duidelik dat ons nie oorwin het nie. Die toekoms het baie onseker geword en ons manier van dink moet verander. Kan nuwe historiese verhale help? Hoe kan hulle lyk?
Vordering na vergetelheid
Die huidige siening van die verlede, hede en toekoms as 'n trajek van vordering word voortdurend herhaal deur politici en geleer aan kinders in skole. Dit bied nie baie alternatiewe tot die idees en praktyke wat klimaatsverandering en ekologiese ineenstorting bestuur nie.
Daar is 'n gerusstellende belofte in hierdie verhaal dat dinge natuurlik mettertyd verbeter, wat geen verbintenis van gewone mense vereis nie. Vordering word gelewer deur bestendige werk deur regerings en wetenskaplikes, met oomblikke van transformasie deur aktiviste of visionêre. Die rigting van die geskiedenis self is teenoor die algemene goeie.
Dit is dus baie moeilik om vir almal in hierdie raamwerk te dink om 'n toekoms in te stel waarin samelewings aanpas by die uitdagings van klimaatsverandering. Dit is veral die geval waar aanpassings moontlik die vorm moet inneem van aansienlik verminderde verbruik, onbekende vorms van sosiale organisasie en harder werk om voedsel te produseer of plaaslike omgewings te bestuur.
Ekologies goedaardige samelewings is moeilik om te dink wanneer al die vorige menslike geskiedenis 'n verhaal van oorheersing en verbruik is. 3000AD / Shutter
Hierdie idees oor die toekoms lyk baie anders as die tegnologies gevorderde en geglobaliseerde môre wat die vorderingsverhaal blyk te beloof. Op die oomblik is idees in die populêre kultuur oor die impak van klimaatsverandering dikwels apokalipties en dystopies. Idees oor die versagtende klimaatsverandering blyk beperk tot fantasieë van laaste minuut verlossing deur wetenskaplike genie of uitheemse ingryping.
In hierdie opsig staan ​​klimaatsverandering in kontras met ander kwessies wat meer gewortel is in 'n kulturele begrip van die geskiedenis. Argumente oor Brittanje se vertrek uit die Europese Unie, byvoorbeeld, is belangrik vir mense oor die politieke spektrum, omdat hulle geïntegreer word met idees oor die land se verbygaande trajek, asook die onmiddellike bekommernisse van mense en gemeenskappe.
Waarom Behuisingsbeleid is Klimaatbeleid
Reageer op klimaatsverandering, ondertussen, eis 'n kollektiewe breuk uit verskeie eeue van ontwikkeling binne 'n tye van dekades. Dit bied beide 'n uitdaging en 'n geleentheid vir die bestudering van die geskiedenis.
Gebiede soos klimaat-, omgewings- of globale geskiedenis help om in die planetary eerder as nasionale terme oor die verlede te dink. Sommige van hierdie vrae is die westerse interpretasie van die geskiedenis en die uitbuiting van mense en die natuur wat dit onderstreep.
Om die verhale van mense wat uit hierdie verhale gemarginaliseer word, te herstel, help mense om te dink aan die lewe in 'n ander lig. Baie inheemse volke het byvoorbeeld idees oor die verlede wat mense binne ingewikkelde ekosisteme bevind.
Omgewingsgeskiedkundiges vra ook hoe die verlede gemeenskappe met hul omgewing in wisselwerking was en oorweeg hoe en waarom meer ekologies stabiele leefwyses deur kolonisasie deur kragtige, groeiende ryke verwoes word.
Waterdigte inheemse handwerk vir die versameling van sade, vrugte en vloeistowwe, gemaak van styfgeweven gras in Noord-Australië. Fir0002 / Wikipedia, CC BY-NC
Bruce Pascoe's Donker Emu kyk na die volhoubare landbestuurstegnieke van Australië se eerste volke, wat deur Britse setlaars geïgnoreer is. Hy stel voor 'n pad vorentoe vir Australiese landbou gebaseer op daardie praktyke.
Hul vak ondersoek ook hoe klimaats- en omgewingsverandering geraak word vroeër beskawings. Die val van rome, byvoorbeeld, pas in 'n globale verskuiwing in klimaatstoestande rondom 500 CE wat ook tot gevolg gehad het die "val" van komplekse state in China, Indië, Mesoamerika, Peru en Mexiko.
Bevolkingsgesondheid en biodiversiteit aansienlik verbeter in die volgende tydperk, algemeen bekend as die "donker eeue". Dus was kragtige state altyd 'n goeie ding?
Die verwarring van die lewe
Die vernietiging van inheemse bevolkings deur Europeërs vanaf 1500 kan veroorsaak het groot omgewingsveranderings op die Amerikaanse vasteland. Soos 56 miljoen lewens uitgeblus het, het die hergroei van woude op verlate plase genoeg atmosferiese koolstof geabsorbeer om die globale klimaat in die Klein Ystydperk af te koel.
Samelewings oor die hele wêreld het gedurende hierdie tydperk gely. In Europa was dit 'n tyd van wreedige vervolging van "hekse", deels weens die oortuiging dat hulle doelbewus die "Onnatuurlike" weerstoestande.
Die Nederlandse Republiek het veerkragtigheid getoon in die moeiliker klimaatstoestande van "die oulike goue era". Sy innovasies om die energie van veranderende weer- en windpatrone in die skeepvaart te gebruik, het 'n aggressiewe handelsryk gehad.
'The Frozen Thames' (1677). Het die klein ystydperk van Europa ontstaan ​​uit 56 miljoen sterftes in die Amerikas? Abraham Hondius / Wikipedia
Terwyl sulke strategieë nie templates vir toekomstige aksie is nie, beklemtoon hulle die feit dat mense het en kan aanpas by radikale veranderde lewenswyses, verwagtings, aspirasies en lewenstandaarde. Hulle hoef nie altyd te streef na meer van dieselfde wat hulle tans het nie.
Hierdie idee vra vrae oor die aard van die geskiedenis self. Moet die geskiedenis steeds 'n verhaal van mense wees? Kan dit die studie van mense in komplekse ekosisteme word, die versteekte verbygang van mense, diere, insekte, mikrobes, plante, bome, woude, gronde, oseane, gletsers, klippe, vulkaniese uitbarstings, sirkels en orbitale variasies verken?
Deur 'n ryker verlede te verlig, sou die skok verminder word om te ontdek dat ons immers die aardbewoners van die enigste planeet is waar die lewe bestaan. Dit kan ons laat sien dat ons oorlewing afhanklik is van ontelbare ingewikkelde en delikate verhoudings. Verhoudings wat "vordering" vertellings ons vereis het om te ignoreer, verag en selfs vrees.
Deur te erken dat die gevestigde siening van die mensgeskiedenis kan en moet verander, kan mense radikaal oor die samelewing dink, eerder as om die huidige kursus uit 'n mislukking van verbeelding te volg.