Ionia tydlyn - Geskiedenis Podcasts - 2022
Ionia, antieke streek wat bestaan ​​uit die sentrale sektor van die westelike kus van Anatolië (nou in Turkye). Dit is begrens deur die streke Aeolis in die noorde en Caria in die suide en sluit die aangrensende eilande in. Ionia het bestaan ​​uit 'n kusstrook van ongeveer 40 myl breed wat strek vanaf Phocaea by die monding van die Hermusrivier in die noorde tot by die gebied Miletus suid van die Maeanderrivier, en strek dus oor 'n noord-suidelike afstand van ongeveer 100 myl (160 km). Die bewoonbare gebied bestaan ​​hoofsaaklik uit drie plat riviervalleie, die Hermus (moderne Gediz), Cayster (Küçük Menderes) en Maeander (Büyük Menderes), wat tussen bergreekse van 5 000–6 000 voet (1,500–1 800 m) tot leegloop gelei het. in diep verdiepings van die Egeïese kus.
Die gebied grens aan die Hetitiese ryk voor 1200 v.C. Hierdie spesifieke stuk kus het deur die vroeë Grieke as Asië bekend gestaan. Die naam Ionia kom egter nie in enige rekords van hierdie tyd voor nie, en Homerus herken geen ioniese nedersetting van die Asiatiese kus in Achaese tye nie. Die naam Ionia moes dus die eerste keer op hierdie kus toegepas gewees het na die ineenstorting van die Achaese koninkryke in Griekeland in die lig van die Doriese inval, toe Ioniese Griekse vlugtelinge ongeveer 1000–900 vC ooswaarts oor die Egeïese See migreer het.
Die oorspronklike Griekse nedersettings in die streek was talryk en klein, maar teen die 8ste eeu v.C. het hulle hul besit van die hele kuslyn bevestig en in 12 groot stede gekonsolideer - Phocaea, Erythrae, Clazomenae, Teos, Lebedus, Colophon, Efesus, Priene, Myus en Miletus op die vasteland, met die eilande Chios en Samos. Hierdie Griekse Ioniese stede het 'n eksklusiewe godsdienstige bond gevorm, die Panionion.
Die stede Ionia was baanbrekers van die Griekse burgerlike (en waarskynlik grondwetlike) ontwikkeling in die 8ste en 7de eeu. Dit lyk asof hulle min rol gespeel het in die Griekse maritieme onderneming van die 8ste eeu in die Middellandse See, maar nadat 700 v.C ioniese seemanne van Miletus en Phocaea aktief geword het in die Swartsee -gebied en langs die Middellandse See -kus van Frankryk en Spanje, het hulle talle kolonies geplant. Na bewering was Miletus die moeder van 90 stede. Teen die einde van die 7de eeu het die Ioniese stede groot voorspoed behaal deur hul handelsondernemings, hul koloniseringspogings en die vervaardiging van keramiek, tekstiele en metaalware.
In hierdie tydperk en tot ongeveer 500 vC, het die ioniese rasionele denke die intellektuele lewe van Griekeland oorheers. Hecataeus van Miletus was 'n pionier in die studie van die Grieke oor aardrykskunde. Sy stad, Miletus, was die geboorteplek van natuurlike filosofie by die persone van Thales en Anaximander, en Ioniërs tuis en oorsee (Heraclitus, Pythagoras en Parmenides) sou die grondslag lê van die Griekse filosofie. Die ioniese dialek van Grieks het die taal van letterkunde en leer geword, en ioniese argitektuur, beeldhouwerk en bronsgietwerk was ook van invloed.
Die oorsese uitbreiding van Ionia in die 7de eeu was deels te wyte aan die behoefte aan 'n nuwe bevolkingsafsetpunt nadat diep ioniese binnedringings in die binneland teenstand en konflik met die stygende mag van Lydia onder die Mermnads uitgelok het. Na herhaalde konflikte het die grootste deel van Ionia uiteindelik onder die heerskappy van Croesus onder die Lydiese heerskappy gekom (c. 560–546). Na die val van Croesus in die hande van Achaemeniaanse Perse, kon die stede Ionia laasgenoemde nie effektief teenstaan ​​nie. Die Ioniërs het ongeveer 499 v.C. 'n onsuksesvolle opstand teen die Persiese bewind getref, maar hul vloot is vyf jaar later in 'n seestryd teen Lade verpletter. Hierdie opstand teen die Perse was die beginfase van die Grieks-Persiese oorloë.
Na die oorwinning van die Grieke oor Persië in die Slag van Salamis in 480 v.C., het die Ioniese stede hul onafhanklikheid herwin en gehelp om die Delian -bond met Athene te vorm. Hulle was egter aan die einde van die 5de eeu onder Atheense beheer. Sparta het in die laaste stadiums van die Peloponnesiese Oorlog (413–404) invloed in Ionië verkry, maar het die Ioniese vasteland in 387 vC aan Persië oorgelaat.
Ionia was weer nominaal onafhanklik van 334 tot 301 onder die bewind van eers Alexander die Grote en daarna van Antigonus I Monophthalmus. Die streek het toe deel geword van die Seleukiede en later van die Attalid -koninkryk. In 133 v.C. het Ionia onder die Romeinse heerskappy geslaag en deel geword van die Romeinse provinsie Asië. Onder die Romeinse Ryk het die belangrikste stede van Ionia 'n herlewing van voorspoed beleef, en baie van die indrukwekkende ruïnes op hul terreine dateer uit daardie tyd. Efese, Milete, Smirna en Chios was een van die pragtigste stede van die Romeinse wêreld en het in die Bisantynse tyd steeds floreer.
Ionia Tydlyn - Geskiedenis
Unieke besienswaardighede tussen Omaha en Sioux City is beskryf in die oggenduitgawe van die Omaha Daily Bee, op 7 Julie 1874. 'n Briefskrywer, slegs geïdentifiseer as & quotRANGER, & quot [die pseudoniem van John Harwood Pierce] beskryf 'n gebied in Dixon County wat die aandag van Lewis en Clark in 1804 en die van later waarnemers en amateurgeoloë getrek het .
RANGER besoek wat hy die & quotIonia volcana genoem het, ongeveer 'n half kilometer van die dorpie Ionia af. & quotMnr. S. T. Hill, wat die algemene sakeman van hierdie deel van die land is, het vriendelik vrywillig as gids opgetree. Hy het ons in sy skuit gevat en langs die [Missouri] rivier geroei tot by 'n oewer wat hoog uit die water se kant tweehonderd voet hoog is. Daar, op 'n smal plato, halfpad op met die bluf, sien en ruik ons ​​die swaweldamp wat die plek aandui wat ons soek. Toe ons by die plato aankom, het ons verskeie splete in die klei gesien, waaruit dampe so warm afgekom het dat die grond in die omgewing te warm was om die hand gemaklik op te lê. By die luister kon ons vreemde geluide onder ons voete hoor, soos die verre gebrul van 'n hoogoond.
& quotMnr. Hill het gesê dat dit aansienlik warmer was as toe hy 'n paar dae tevore daar was, en dat die hitte aanhoudend toeneem. 'N Ruk voordat hierdie' warm gat 'ontdek is, het 'n groot grondglybaan plaasgevind, wat ondersteun word deur die interne brande wat nou 'n asemhalingsplek gevind het. & Quot
RANGER vestig ook die aandag op fossielvondste in die omgewing: & quot Na die ondersoek van die embrio Aetna is ons aandag gevestig op die bluf, wat uit leisteen en harde klei is, met af en toe gipsvorming en vol versteuring van alle soorte is. Halfpad teen die bluf het ons 'n versteende ruggraat uit die leiklip gegrawe en elke dierlike dier gewys [sic] en nie die minste geskend of beseer nie, en onmiddellik langs die kant vind ons 'n handjievol skulpvisse in sagte rots, en daar is geen skaarsheid aan hierdie versteurings nie, maar die blaps is letterlik vol. Dit was uit een van hierdie bluf dat mnr. Joseph Brewer die wonderlike versteende monster uitgegrawe het, wat nou op reis is en 'n fortuin verdien vir een of ander ondernemende kantman. & Quot
'N Gedeelte van die plek van RANGER's & quotIonia volcana & quot stort in 1877 in die Missouri -rivier in duie. Teen 1882 berig historikus A. T. Andreas dat daar min belangstelling daar is.
Keer terug na Tydlynindeks
Herodotus Geskiedenisse Boek I.56. Met hierdie reëls, toe hulle by hom kom, was Croesus meer bly as die res, want hy het gedink dat 'n muile nooit die heerser van die Mede sou wees in plaas van 'n man nie, en dat hy en sy erfgename dus nooit sou ophou nie heers. Daarna het hy daaraan gedink om na te gaan watter mense van die Hellenes hy die sterkste moet ag en hom as vriende kan oorgee. En by navraag het hy gevind dat die Lacedemonians en die Atheners die voorrang geniet, die eerste van die Doriane en die ander van die Ioniese ras. Want dit was die mees vooraanstaande rasse in die antieke tyd, die tweede was 'n Pelasgiër en die eerste 'n Helleense ras: en die een het nooit in enige rigting van sy plek af migreer nie, terwyl die ander baie uiters aan dwalings onder die bewind van Deucalion oorgegee is hierdie ras woon in Pthiotis, en in die tyd van Doros, die seun van Hellen in die land wat onder Ossa en Olympos lê, wat Histiaiotis genoem word en toe dit deur die seuns van Cadmos uit Histiaiotis verdryf is, het dit in Pindos gewoon en Makednian genoem en daarna het dit na Dryopis verhuis, en vanaf Dryopis het dit uiteindelik na Peloponnesos gekom en Dorian genoem.
Ionia County is 'n graafskap in die deelstaat Michigan. Op grond van die sensus van 2010 was die bevolking 63 905. Die setel is Ionia. Die Ionia County Courthouse is gebou deur Claire Allen, 'n prominente argitek in die suide van Michigan.
Ionia County bestaan ​​uit die Ionia, MI Micropolitan Statistical Area, wat ook ingesluit is in die Grand Rapids-Wyoming-Muskegon, MI Combined Statistical Area.
Etimologie - Oorsprong van die naam van Ionia County
Ionia County is vernoem na die antieke Griekse streek Ionia.
Ionia County geskiedenis
Aardrykskunde: Land en Water
Soos deur die Sensusburo gerapporteer, het die land 'n totale oppervlakte van 580 vierkante myl (1 500 km2), waarvan 571 vierkante myl (1,480 km 2) grond en 8,7 vierkante myl (23 km 2) (1,5%) water is .
Ionia was 'n parlementêre republiek. Die grondwet daarvan is gebaseer op die Griekse en Franse. Daarvolgens is die republiek soos volg georganiseer:
Die staatshoof was die president van die Republiek, verkies deur 'n gesamentlike sitting van die Nasionale Vergadering vir 'n mandaat van vyf jaar. Hy noem die president van die Ministerraad, wat as regeringshoof gedien het.
Die wetgewende bevoegdheid berus in die Nasionale Vergadering, 'n tweekamerliggaam wat bestaan ​​het uit 'n senaat (met 'n mandaat van 9 jaar, wat elke drie jaar deur 'n kieskollege verkies word) en die Kamer van Afgevaardigdes (verkies vir 'n mandaat van 4 jaar of minder indien ontbind vir nuwe verkiesings).
Die regter is georganiseer in die Cassation Court (hooggeregshof oor siviele en strafhof) en die Staatsraad (hooggeregshof oor administratiewe howe).
Alle mans ouer as 21 jaar kan stem in alle verkiesings en referendum.
Die Griekse hoë kommissaris van Smirna, wat nie in die Grondwet genoem word nie, het wye magte en vetoreg oor besluite van die regering en kan die gebruik van openbare mag oproep om die orde of Griekse belange te behou.
Binne die land was die geheimsinnige Crystal of Kinkou, 'n onbeperkte bron van energie en krag. Die beskerming van hierdie kristal het 'n prioriteit geword vir die Ioniërs, veral omdat die wêreld om hulle gewelddadiger geword het. Toe die naburige eiland Japan deur Weeaboos binnegeval word, het die meeste inwoners na Ionia gevlug en is hulle met ope arms verwelkom. Later sou baie voormalige Weebs ook immigreer, hoewel hulle met meer vyandigheid te kampe gehad het.
Ioniese krygers was wêreldbekend vir hul vaardigheid en dapperheid, met verskeie gesinne, soos die Shirai Ryu Clan, die Yi -clan en die Lin Que -clan wat hul kinders spesifiek grootgemaak het om as vegtermonnike of -moordenaars te veg. Discount Scorpion en Sub-Nero is albei in Ionia gebore, terwyl die moordenaar Jhin die grootste deel van sy lewe in die berge gebly het.
Ongelukkig sou Ionia uiteindelik die einde van die goue era onder die koepel inlui. In 3771 AMS sou die dode-dagkultusse van New Eden wat die gevalle soldaat van die legende "Mordred" aanbid, 'n verwoestende oorlog voer met die Knights of Dex-Starr, bekend as die Winteroorlog. Nadat hulle hul magte in Eastman uitgewis het, het die Doomsayers hul oë op Ionia gerig, in die hoop om die hoofstad Madrigal te verower en die Crystal of Kinkou te vernietig, wat volgens hulle die sleutel was tot verligting. Ridderleier Rapino Ren, wat die oorblywende soldate in sy hoofstuk bymekaargemaak het, het die stad so lank as moontlik verdedig in die hoop dat Ioniese burgers kon ontsnap. Uiteindelik val die Arcbear Chapter en die Crystal word vernietig en Ionia vernietig.
In die moderne tyd staan ​​'n groot see, genaamd die Creatorus Zone, waar Ionia ooit was.
Miltiades gebore seun van Kimon uit die edele Philaid -familie
Perse verower Ionië (ooskus van die Egeïese See, moderne Turkye)
Aeschylos word in Eleusis gebore
Miltiades word verkies tot hoof -arkon van Athene
Darius word koning van die Persiese ryk
Miltiades gaan in Chersonese regeer. By aankoms gooi hy alle hoofmense van Chersonese in die gevangenis en maak homself tiran.
Tiran van Athene, Hipparkhos, word vermoor en sy broer Hippias word baie onderdrukkend, vermoor en martel teenstanders
Darius se vrou Atossa spoor hom aan om Griekeland te verower
Koning Kleomenes van Sparta sit Hippias neer. Hippias versper homself in die Akropolis, maar Kleomenes vang sy kinders vas Hippias vlug na Darius.
Twee Atheense leiers, Kleisthenes en Isagoras, veg om mag.
Isagoras verkies tot hoof arkhon en Kleisthenes wend hom tot die mense. Hy stel 'n nuwe grondwet voor - 'n vergadering vir alle burgers, gelyke regte vir almal onder die wet, maar slegs die rykes kan 'n hoë amp beklee. Tien nuwe stamme word gevorm om konflik tussen stamme (groot gesinne) te probeer verminder.
Dit maak Kleisthenes baie sterker as Isagoras, nou het hy gewilde steun.
Miltiades probeer vriende maak met 'n nuwe demokratiese regering
Spartaanse herald vereis dat Alcmaeonids (Kleisthenes se stam) verdryf word. Kleisthenes vlug uit Kleomenes en 'n klein groepie soldate kom ontslae van 700 anti-Spartaanse gesinne. Hulle vestig hulle op die Akropolis met Isagoras, bespreek hoe om ontslae te raak van demokrasie, ontbind die raad.
Die mense kom in opstand om die Akropolis en sluit die hekke op die derde dag toe Kleomenes ingee en die Spartane vertrek. Isagoras ontsnap, maar sy volgelinge word doodgemaak. Kleisthenes keer terug.
Kleomenes keer terug met 'n leër van Spartane en ander, en bondgenote van Thebe en Khalkis. Hulle omring Athene (op 'n afstand).
Atheners kom by Eleusis aan om die Spartaanse te vind en bondgenote is weg - die twee Spartaanse konings het met mekaar gestry, een sê dat dit verkeerd is om 'n demokrasie om te keer.
Athene verslaan Thebe, dan Khalki's, klaarblyklik. Hulle laat Khalki's 4000 Atheense setlaars aanvaar en lospryse vir gevangenes kry. Voete hang op Akropolis. Volgens Herodotus was dit 'n bewys dat Atheners soveel kon veg vir 'n ideaal, vryheid as vir 'n gesinsheer.
Hippias gaan na Sardis en probeer om die Perse te laat aanval op Athene se gesante om dit teë te staan.
Ioniese opstand - stede van Ionia (oostelike Egeïese See), onder leiding van Aristagoras van Miletos, raak ontslae van hul tiranne en bevry hulle van Persië.
Aeschylos, op 26 -jarige ouderdom, neem deel aan die Dionysia, die speelkompetisie in Athene, en verloor.
Aristagoras vra Sparta, Athene en ander stede om hom te help in die Ioniese opstand. Hy sê die Persiese krygers is swak, soos vroue. Sparta weier, maar Athene en Eretria stem saam.
Atense en Eretriese skepe land by Efese en beweeg om Sardis aan te val. Hulle verbrand die stad en die tempel van Cybele. Persiese kavallerie verslaan die Grieke by Efese.
Miltiades help Athene om die eiland Lemnos in beslag te neem.
Die Perse vee die Ioniese rebelle uit die see, behalwe Miletos, wat uithou.
Miletos verslaan in die slag van Lade. Die stad word verwoes, die mans word vermoor, die vroue en kinders word as slawe verslaaf.
Die vang van Milete word by die Dionysia opgevoer, wat die gehoor ontstel (almal bars in trane uit). Die dramaturg Phrynikos kry 'n boete van 1000 drachmas deur die vergadering en 'n wet word aangeneem dat dit nooit weer opgevoer sal word nie.
Meer eilande ingeneem deur Persië, wat hulle behandel soos hulle Miletos behandel het.
Themistokles word hoof -arkon van Athene. Hy spoor die vergadering aan om 'n vloot te bou en die hawe, Piraeus, te versterk. Hulle stem teen die vloot, maar die werk begin met Piraeus.
Somer Miltiades arriveer in Athene en vlug vir die Perse.
'N Groot Persiese mag onder leiding van Mardonios vaar oor na Europa by die Hellespont. Masedonië onderwerp hulle daaraan. Maar 'n moeilike stryd teen die Brygi en 'n verwoestende storm van die berg Athos, wat 300 skepe en 20.000 man vernietig, laat Mardonios die inval stop.
Darius stuur gesante wat aarde en water eis uit baie Griekse state. Sparta weier en gooi dit in 'n put om hul eie aarde en water te versamel.
Athene stel hulle tereg op versoek van Miltiades. Hulle word skuldig bevind en in die barathron gegooi - 'n kloof wat gebruik is om ernstige misdadigers tereg te stel.
Darius stuur sy leër van Susa na Silisië, waar sy vloot by hulle aansluit. In Julie vaar hulle na Ionia, met 600 trireme. Elkeen het 160 roeiers en 40 ander = 120 000 man totale soldate = ongeveer 25 000.
Hulle beleër Lindos in Rhodes, trek dan noord na Samos, val dan Naxos aan (wat geweier het om grond en water te gee). Hulle verbrand die stad en tempel die burgers vlug na die heuwels. Hulle land by Paros, neem voorrade, manne en een skip aan. Datis stop by Delos, om wierook te brand en offers te bring by die heiligdom van Apollo. Die vloot neem troepe en gyselaars aan by Andros en Tenos, kom dan by Karystos aan, waar dit die velde en die stad verbrand. Gaan dan na Eretria langs die kus van Euboea, die leër en kavalerie, en gaan na die stad. Die Eretriërs hou ses dae agter hul stadsmure uit, maar dan word hulle verraai deur twee van hul eie leiers, en die stad word ingeneem. Brode word geneem en afgelaai op die eiland Aigilia op pad na die strand by Marathon.
Die hardloper Philippides word na Sparta gestuur om hul ondersteuning te vra. Hy word geweier. Die vergadering stem om die weermag na Marathon te stuur om die vyand in 'n oop geveg die hoof te bied. 9 000 hopliete (insluitend slawe) marsjeer vroeg in September en slaan kamp op in die heilige bos van Herakles by die suidwestelike uitgang na die vlakte. Hier word 1 000 Plataians by hulle aangesluit.
Ongeveer 6 dae later trek die Perse aan om aan te val en die stryd word aangesluit; die Grieke kom hardloop om die ongevalle van pyle te verminder. Die Griekse linker- en regterflank is oorwinnaars, slag baie en stoot hulle in die Groot Moeras. Die middelpunt word egter erg gedruk, wat dunner word en word gekonfronteer met die hardste Persiese krygers, die onsterflike. Hulle word gered deur die terugkerende Griekse flanke en die stryd is gewen. Die vlugtende Perse word na hul skepe agter in die baai agtervolg, maar die meeste ontsnap word baie gedood, maar slegs 7 skepe word gevange geneem. Hier val Stesilaos, Kallimachos en Kynegeiros.
Toe die Persiese vloot in die rigting van Cape Sounion kyk, roep Miltiades sy troepe op tot 'n ander groot prestasie, die opmars terug na Athene. Hulle kom en rus oornag in die Kynosarges -gimnasium. Die oggend arriveer die Persiese vloot. Datis, siende dat hy na Athene geslaan is, gooi die handdoek in en gaan huis toe.
Daar is talle vieringe van die geveg. Die dooies word begrawe in 'n spesiale heuwel op die slagveld. Later in die jaar word 500 bokke geoffer aan Artemis of the Wilds, na 'n belofte wat voor die geveg gemaak is.
Miltiades oorreed die vergadering om hom die volledige Atheense vloot (70 skepe) te laat neem om die eilande aan te val wat die Perse ondersteun het. Uiteindelik beleër hy Paros, maar slaag nie daarin om die stad in te neem nie en keer met leë hande en met 'n gangreuse beenwond terug.
Xanthippos, die seun van Ariphron, beskuldig hom daarvan dat hy die Atheense volk bedrieg het, 'n strafregtelike oortreding in plaas van die doodsvonnis, met 'n boete van 50 talente silwer, 'n enorme bedrag. Hy sterf in die gevangenis, en laat sy seun Kimon die boete betaal.
Aristeides verkies tot hoof Arkhon.
Darius sterf en sy seun Xerxes neem die troon oor.
Xanthippos word verwyder (die vergadering stem om hom vir tien jaar te verban).
Aeschylos, op 41 -jarige ouderdom, wen sy eerste oorwinning by die Dionysia.
Themistokles oorreed die vergadering om Aristeides te verwyder. Hy oorreed ook die mense om nuwe vondste van silwer te gebruik om 'n vloot van 200 trireme te betaal.
Die Perse keer terug, onder leiding van hul koning, Xerxes - 'n enorme mag van miskien 1 miljoen man plus 'n groot vloot. Hulle verslaan 'n klein mag Grieke, waaronder 300 Spartane by Thermopylae. 'N Seestryd word by Artemision gevoer, sonder 'n duidelike oorwinnaar. Die Atheners vlug uit hul stad wat deur Xerxes ingeneem en vernietig word. Die Atheners neem wraak op die seestryd van Salamis (waaroor Aeschylos laat in sy toneelstuk sou skryf Die Perse). Themistokles, die Atheense admiraal in Salamis, word erken dat hy die westerse beskawing meer as enige ander man gered het.
Die Perse word uiteindelik verslaan tydens die slag van Plataia deur 'n Griekse mag van veral Spartane.
Skryf Aeschylos Die Perse die vroegste toneelstuk wat nog bestaan. Dit handel oor die slag van Salamis, waaraan hy waarskynlik deelgeneem het.
Tussen 478 en 458 skryf hy ongeveer 80 toneelstukke en wen die speelkompetisie 13 keer (uit 20).
Aeschylos se bekendste werk, Die Oresteia, wen die Dionysia.
Gebou van die Parthenon
Peloponnesiese Oorlog, tussen Athene en Sparta, het uiteindelik gewen
Philip II, koning van Masedonië, verower Griekeland.
Alexander, seun van Philip, verslaan Darius II, koning van Persië, in die slag van Issus en daarna Gaugamela, en word sodoende koning van Asië en beëindig die Achaemenidiese Persiese Ryk, en kry Griekeland se laaste wraak vir die Persiese oorloë.
Dr Ionia Rollin Whipper, dokter en sosiale hervormer, is gebore op 8 September 1872 in Beaufort, Suid -Carolina. Sy was een van drie kinders wat oorleef het, gebore aan die skrywer en dagboekskrywer Frances Anne Rollin en regter William James Whipper.
Teen 1878, toe die heropbouperiode in Suid -Carolina eindig, het die Ku Klux Klan en die blanke supremacistiese "Rifle Clubs" kragte bymekaargemaak. Te midde van 'n toenemende geweldsklimaat, het Frances Rollin Whipper Winifred, Ionia en Leigh na Washington, DC, geneem. Ionia, nadat sy tien jaar lank in die Washington DC -openbare skoolstelsel geleer het, betree Howard Medical School, een van die min skole in die land wat vroue aanvaar het.
In 1903 studeer Ionia aan die Howard University Medical School met 'n hoofvak in verloskunde, een van vier vroue in haar klas. Daardie jaar het sy 'n inwonende geneesheer geword by die Tuskegee Institute, Alabama, en met haar terugkeer na Washington, DC, het sy 'n privaat praktyk in Florida Avenue NW 511 opgerig, waar sy slegs vroulike pasiënte aanvaar het.
In 1921 begin dr Whipper 'n toer deur die Suide as 'n assistent -mediese beampte vir die Kinderburo van die Amerikaanse Departement van Arbeid. Haar missie was om vroedvroue in die bevallingsprosedures te onderrig. Sy beskryf in haar dagboek die minder as ideale omstandighede wat sy daar ondervind het, insluitend vooroordeel van blankes en agterdog van swartes.
Na haar toer het dr Whipper teruggekeer na 'n privaat praktyk in Washington, waar sy by die kraamafdeling van die Freedman's -hospitaal aangesluit het. Sy het ontroer oor die nood van talle ongetroude tieners wat sy daar bygestaan ​​het, en het begin om meisies in nood te begelei. Daar was geen geriewe in die omgewing wat swart vroue en meisies bedien nie, en dr. Whipper het individuele meisies in haar eie huis en kantoor in Floridalaan begin onder haar vlerk neem.
Dr Whipper het die meisies bygestaan ​​tydens hul swangerskappe en daarna met kindergesondheidsorg. Sy het binnekort sewe vrouevriende by haar lidmate van die AME St. Luke ingeroep en saam het hulle geld ingesamel vir 'n huis wat ongetroude swanger meisies sou huisves.
Die eiland Iona, aan die weskus van Skotland, is die simboliese sentrum van die Skotse Christendom. Deur 1400 jaar se geskiedenis het sy lot verander, van sy hoogtes as een van die grootste leersentrums in die Donker Eeu -Europa, tot sy laagtepunte as 'n verbrokkelde ruïne.
Danksy die roem van sy monnikestigter, St Columba, is die eiland egter altyd as 'n heilige plek vereer, en deur die eeue heen is Iona voortdurend uitgevind en gerekonstrueer as 'n bedevaartsentrum.
Iona se roem het in 563 nC begin toe Columba, met dertien volgelinge, aan die suidpunt van die eiland, in St Columba's Bay, geland het om 'n klooster te vestig.
Die groot abdij wat ons vandag sien, behoort aan 'n latere era. Columba se Iona was baie anders. Columba het min belangstelling in groot geboue gehad - hy soek afsondering tussen die 'woestyn' van die Atlantiese Oseaan.
Van sy oorspronklike klooster bly byna niks oor nie, maar spore van die vallei of sloot wat die kloostergebied omring het, kan nog steeds gesien word. Binne sou 'n nedersetting gewees het wat op 'n klein dorpie gelyk het - 'n beskeie, houtkerk, omring deur hutte vir die monnike om in te woon en te werk, en klein selle om die eensaamheid te bied wat nodig is vir gebed.
Hierdie selle, of kamers, wat vir gebed gebruik word, word ook gevind op die nabygeleë eilande Canna en Eileach Naoimh, en sekere eilande aan die kus van Ierland, soos Skellig Michael.
Van Adomnán, wat Columba se biografie 100 jaar na sy dood geskryf het, weet ons baie van die daaglikse lewe van die vroeë klooster. Teruggetrokke, nadenkend en sober, was die hoofdoel daarvan om na te dink oor God deur gebed en leer.
Heilige tekste van regoor Europa is gekopieer, poësie floreer en Adomnán het self 'n gids vir die Heilige land geskryf - 'n feit wat illustreer dat die klooster se intellektuele horisonne regoor die Christendom gestrek het. As gevolg hiervan het Iona een van die grootste biblioteke in Wes -Europa versamel en 'n kragbron geword vir die leer van die donker eeu.
Columba is op 9 Junie 597 nC oorlede. Adomnán skryf dat sy laaste dag bestee is aan die kopiëring van 'n psalter op die Torr An Alba (die Skotse heuwel): die rots wat vandag voor die Abdij staan. Hy het sy opvolger as abt aangespoor om sy werk te begin, en daarna na die kerk gegaan en in gebed voor die altaar gesterf met 'n laaste gebaar van seën op sy monnike.
Daar word vermoed dat hy begrawe is onder die klein klipkapel -heiligdom wat aan die voorkant van die abdij geheg is. Dit was rondom hierdie gebou, of 'n vroeëre weergawe daarvan, wat die kultus van Columba ontwikkel het.
Columba se klooster het 'n pelgrimstog geword. Aanvanklik was toegang beperk tot pelgrims met hoë status: koninklike en kerklike besoekers, of diegene wat in ernstige moeilikheid was, wat by die gastehuis gebly het, maar later sou nederiger pelgrims toegang tot die klooster toegelaat gewees het.
Die pelgrims het in lewe en dood na Iona gereis. Baie van die konings van Skotland, Ierland en selfs die Vikings is daar begrawe. Sommige van die beroemdste konings van Alba, van Kenneth MacAlpin tot MacBeth, het hul laaste reis daarheen gemaak - oor die geluid na Iona, op die hawe en in die straat van die dooies tot by die begraafplaas, die Relig Oran.
Hierdie koninklike tradisie is slegs twee keer verbreek terwyl The Western Isles 'n deel van die koninkryk Alba gebly het - een keer deur Constantine mac Aed (begrawe St Andrews) en weer deur Malcolm Canmore (begrawe in Dunfermline).
Die laaste koning wat by Iona begrawe is, was Malcolm se broer, Donald Bane, voordat Malcolm se seun, Edgar, die eiland oorgegee het aan Magnus, koning van Noorweë, nadat hy die eilande in 1098 nC aan sy testament onderwerp het. Onlangs het die tradisie herleef en Iona was weer die middelpunt van nasionale rou toe die Labour -leier, John Smith, daar begrawe is.
Ryk pelgrims het geld na die klooster gebring, en in die 8ste eeu is 'n paar van die beste kunswerke uit die donker eeu geskep om Columba te verheerlik. The Book of Kells, wat nou in Trintity College Dublin gehou word, is gemaak op Iona, saam met die keltiese hoë kruise uit die 8ste en 9de eeu - gewy aan St Martin, St Odhrain, St John en St Matthew. Die kruise het 'n uitstekende Keltiese ontwerp en is deur ryk beskermelinge gegee om die kultus van Columba te bevorder.
In 794 nC het Iona die eerste van vele Viking -aanvalle beleef wat die klooster uiteindelik tot agteruitgang gedwing het. Soos 'n historikus gesê het: ryk kloosters soos Iona was die Dark Age-ekwivalent van inrybanke vir die Vikings.
In 806 nC is altesaam 68 monnike deur die Vikings in Martyrsbaai, net suid van die veerbootland, deur die Vikings doodgemaak. Teen 825 nC is die klooster, danksy sy blootgestelde posisie, feitlik verlate. St Blathmac het geweier om te vertrek en het martelaarskap onder die Vikings gely omdat hy geweier het om die skatte en oorblyfsels van Columba bekend te maak. In 849 nC is die oorblyfsels van Columba verwyder en op twee maniere verdeel tussen Skotland en Ierland.
Iona is moontlik in die steek gelaat, maar in die 10de eeu is die mag herleef nadat die Vikings tot die Christendom bekeer en met die plaaslike Gaeliese bevolking getrou het. Nuwe bouwerk het begin, soos St Oran's Chapel, langs The Road of the Dead en Margaret, Queen of Alba, het skenkings gemaak om die Cult of Columba te bevorder.
In 1200 nC het Raghnall, seun van Somerled, virtuele koning van die eilande, die Benediktynse orde ingebring en die groot abdij gebou. Hy stig ook die St Ronan's Nunnery, vernoem na een van Iona se monnike, wat tot 400 Augustynse nonne huisves - die ruïnes van hierdie gebou staan ​​nog steeds in die dorp. Raghnall se suster, Bethag, is aangestel as die eerste voorganger van St Ronan.
Die invoer van Gereformeerde Kloosterordes, soos die Benediktyne, na die hart van die Kloosterbanke was nie sonder twis nie. Die biskop van Derry val die bouwerke aan, maar Raghnall het die oorhand gekry en die abdij is voltooi. Die Benediktines het die Columban -kultus op Iona laat herleef tot die Reformasie toe die abdij laat vaar is en stadig in verval geraak het.
Net minder as 400 jaar lank lê die nedersetting in puin totdat die Iona -gemeenskap, 'n ekumeniese Christelike groep, in 1938 daar gestig is deur ds George MacLeod. Hulle was vasbeslote om die relevansie van die Evangelie te vind, en het begin met die herstel van die verwoeste abdij.
Kyk die video: Legends of Runeterra - Ionia Extended Board Soundtrack Clifftop Monastery (Januarie 2022).
Waar word aangeteken dat Spartaanse gewone maaltye gevolg is deur 'n herhaling van edele dade?
No. 622 Eskader (RAF): Tweede Wêreldoorlog
Medinet Madi -tempel
Opmerkings van senator John F. Kennedy tydens die jaarlikse banket van die Histadrut Zionist Organization, Baltimore, Maryland, 27 November 1956 - Geskiedenis