Justinianus was ’n ambisieuse en passievolle leier wat graag die ryk tot sy voormalige glorie wou herstel, maar hy het enige teenstand swak hanteer en het nie die afronding van sy pa, Konstantyn IV, gehad nie. Daar was dus groot teenstand teen sy bewind en hy is in 695 van die troon afgesit in ’n volksopstand en deur die leier van die opstand, Leontios, vervang. Justinianus se neus is afgesny (omdat van keisers verwag is om ’n weerspieëling van God te wees, dus sonder enige ontsierings) en hy is na die Krim verban. Ná drie jaar is Leontios ook van die troon afgesit en hy is deur Tiberius III vervang.
In 705 het Justinianus II na die troon teruggekeer met die hulp van ’n Bulgaarse en Slawiese leër. Sy tweede bewind was selfs meer despoties as sy eerste, en sy bewind is weer in 711 beëindig toe sy leër teen hom draai en hom doodmaak. Hy is opgevolg deur generaal Bardanes, wat as Philippikos regeer het.