Ek wil 'n bessie hê! - Aanbevelings - 2022
Marcsi het 'n homeopaat gekies in plaas van 'n 'normale' pediater. Jare het verloop sedert drie kinders genees met hulp. Uiteindelik het Pa egter ontspan ...
- En watter kinderarts wil jy hê? het die voog gevra toe ek ses maande swanger die eerste keer besoek het. Ek was geskok oor die vraag. Kan ek kies soos in die supermark? Elke nou en dan vra ek: 'Hoe is dit?'
"Wel, 'n homeopaat is goed," het die antwoord gekom. Ek het destyds nie heeltemal geweet wat 'n homeopaat was nie, maar ek het geraai dat dit in orde sou wees. Immers, hierdie kind sal nie ordentlik wees nie, maar spesiaal, hy verdien sy beste. As dit homeopatie is, dan is dit so. Ek het begin om myself in die geheimsinnige wêreld van potensialisering te kry, en ek was van die eerste minuut af op die punt om gebore te word in homeopatie. As hy te veel gehuil het, 'n bietjie geslaap het, was hy rusteloos op die jute, en toe sy neus begin vloei, vind ek die regte goed. Eerstens, onder leiding van die Dokter, lees ek meer en meer, en namate my kennis toeneem, het ek die bietjie wit suiker vir haar gekies en gegee.
Geen kernvlam nie?
In een van die luierkompartemente, noukeurig in aluminium verpak (om teen straling te beskerm), het ek elke klein dingetjie saamgeneem, waar ek baie homeopatiese middels geplaas het behalwe die gewone pleister en ontsmettingsmiddel. Daar is immers 'n bessie vir alles. As dit val, as dit sy kop byt, die knie krap en nie lag nie, is dit ook gebruik om ander muskiete te behandel. Jy slaap betyds. Toe ek een keer die inhoud van die tas aan my vriende mors, het hy net gelag: net die atoomflits sou my verras, nè? Dit het my kop ook vasgespyker en gewonder of daar nie 'n regte stof was nie? Maar ek besluit dat dit regtig paranoia sal wees.
Hulle het homeopatie gekry:
Zsolt, Marcsi, Bornborough, Borsica en die klein Bende
Die teerpad is laag!
Namate die giste verbygegaan het, het klein medisyne meer algemeen geword. Immers, sy twee neuse misluk, nie een van hulle het vel op die hof nie, geen wonder dat die snik honderde kere per dag geklink het nie: "Ma, ek is bessie!"
Daar was net een skeptikus in die gesin oor, my seun. 'Hierdie klein diabeet is van geen nut nie, geen goeie medisyne nie?' - het hy dikwels gemurmureer toe die dokter teruggekeer het met 'n paar homeopatiese middels in plaas van 'n gewone voorskrif en 'n tradisionele antibiotikum. Toe blyk dit ook nuttig te wees. Sхt. En ontrouheid het stadigaan geroep, en selfs nuttig. Die laaste keer dat ek in 'n oop seun my kop geslaan het, het ek 'n hoop lekkergoed aan my dobbelsteen gegee, maar ek kan nog steeds die vet hoor: - Kry ek nie bessie nie?