Die verskriklike jaar - Inligting
Titel: Die raaisel.
Afmetings: Hoogte 130 - Breedte 195.5
Prentverwysing: 99DE5012 / RF 1983-99
Aan die einde van die verskriklike jare 1870 en 1871, waarin 'n opeenvolging van oorlog, die Pruisiese besetting en die kommune plaasgevind het, is Parys bloedloos en Frankryk is diep geskud deur die gevolge van hierdie opeenvolging van konflikte. Vanquished Paris bied 'n ontstellende skouspel waaruit baie kunstenaars geïnspireer sal word, wat wissel tussen gedenkkomposisie en allegoriese illustrasies.
Gustave Doré sit sy interpretasie van die gevolge van die Frans-Pruisiese konflik tussen hierdie twee pole, hoewel die gekose titel eksplisiet verwys na 'n simboliese voorstelling. Die onderste gedeelte van sy skildery word in skakerings van grys en koue, dowwe kleure behandel met lyke van burgerlikes en soldate, en nou nuttelose wapens. In die boonste gedeelte verskyn Parys aan die brand, waaruit die rook van verskeie brande wat die lug verduister, opkom. Omring deur hierdie landskappe van ruïnes domineer 'n allegoriese groep die voorgrond: 'n laureaat en gevleuelde figuur (Parys? Frankryk?) Neig sy gesig na 'n sfinks (Geskiedenis?). Maar die simmetriese gebaar van die twee regterhande wat na die hoofde van die twee protagoniste opgehef word, beweeg weg van die weergawe van die klassieke Griekse tema van die onmenslike sfinks wat vrae stel wat Oedipus gekruis het. Dit lyk eerder asof dit 'n vertroostende rol verleen, nader aan dié wat deur die Egiptiese godsdiens aan die sfinks toegeskryf word - wat bevestig word deur die teenwoordigheid van die vreemde haarstyl van die mitiese dier: dit is hy wat die raaiselagtige kan beantwoord " Wat sal more gebeur? ". Illustreer sy skildery van twee reëls uit 'n gedig van Victor Hugo, "At the Arc de Triomphe" uit Inner Voices (1837) : "O spektakel! So sterf wat die volke doen! / Dat so 'n verlede vir die siel 'n diepe afgrond is!", Spreek Doré weer die apokaliptiese visie uit wat hy in sy illustrasie van Hel deur Dante in 1861.
Gustave Doré was in Londen terwyl die gebeure wat hom geïnspireer het, hierdie skildery sowel as Die Pruisiese Swart Arend (huidige ligging onseker) en La Verdediging van Parys (Poughkeepsie-New York, Vassar College Art Gallery), ook in skakerings van grisaille geskilder, wat hy later aangebied het onder die algemene titel "Memories of 1870". Soos baie kunstenaars wat ons vandag ken vir die opponerende estetiese opsies, van Gérôme tot Monet, het hy die keuse gemaak om die Kanaal oor te steek en in Londen op die uitslag van die konflik te wag. Die politieke of selfs patriotiese bewussyn van kunstenaars in hierdie tydperk lyk beperk, en min was diegene wat aktief deelgeneem het aan die omwentelinge van die jare 1870-1871, of selfs net in Parys bly woon het, soos Edouard Manet. Die monument van die argitek Pascal en die beeldhouers Chapu en Degeorge, wat in 1887 in die binnehof van die Ecole des Beaux-Arts opgerig is, ter nagedagtenis aan die studente van die establishment "wat ter verdediging van die vaderland gesterf het, noem slegs twaalf kunstenaars: ses argitekte, drie beeldhouers en drie skilders, lae verteenwoordiging in die nasionale slagting.
Collectif Gustave Doré Straatsburg, Musée d'Art moderne, 1983, n ° 101. Kollektief Marianne et Germania 1789-1889. 'N Eeu van Frans-Duitse passies Berlyn, Martin-Gropius-Bau, 15 September 1996 - 5 Januarie 1997, Parys, Petit Palais, 8 November 1997 - 15 Februarie 1998, n ° 297 Annie RENONCIAT Die lewe en werk van Gustave Doré Parys, A.C.R., 1983. Pierre SESMAT 1870-1871 vreeslike jaar Parys, RMN, 1989. Philip ROTH Die oorlog van 1870 Parys, Fayard, 1990.