Soos die ouderdom draai, is miljoene mense 'n baanbreker in die oorgang van die ou wêreld na die nuwe. Dit is 'n reis met gevare en swaarkry en asemrowende ontdekking, 'n reis wat onredelik uniek is vir elkeen van ons. Omdat ons in die nuwe uitstap, is dit ook baie onseker en soms eensaam.
Ek kan nie die besonderhede van enigiemand se individuele pad uitskakel nie, maar ek kan jou versterk as jy dit loop en sommige van sy universele kenmerke verlig. My doel is om stem te gee aan wat jy nog altyd geweet het (sonder om dit te kenneer) en altyd geglo het (sonder om dit te glo), sodat jy 'n sug van verligting kan inasem en sê: "Ag, ek het dit reg gehad."
In 'n sekere sin beskryf ek glad nie 'n pad nie, aangesien daar nie een in die nuwe grondgebied van die pionier is nie. Inderdaad, wat ek beskryf is 'n vertrek uit 'n pad, die kant-en-klare paaie wat voor ons uitgelê is, en die skepping van 'n nuwe een. Jy ken die kant-en-klare pad waaroor ek praat. Gegee deur die ontsaglike bordspeletjie "Lewe", begin dit met die skool, verby die grondgebied van die huwelik, kinders en loopbaan. En as alles goed gaan, eindig dit met 'n lang en gemaklike aftrede.
Hierdie program is al dekades lank verkrummel, aangesien hoë skeidingsvlakke en radikale loopbaanverandering demonstreer. Ek, vir een, is nie van plan om af te tree nie; die baie konsep voel vir my vreemd, en die gedagte dat my goue jare nog 'n ander tyd as nou is.
"Jy is hier omdat jy iets weet.
Jy weet nie wat dit is nie, maar jy kan dit voel.
Iets is verkeerd met die wêreld. "
Ek sal sewe stadiums van die ontdekking en loop van hierdie onsigbare pad van die ou wêreld na die nuwe beskryf. Ek bied hulle aan in 'n lineêre verhaal, maar gewoonlik is hulle progressie nie streng lineêr nie. Dit is eerder fraktaal: elke stadium interpenetreer die res, en ons kan heelwat oorlaap, ou grondgebied herhaal, vorentoe spring na nuwe, deur 'n paar stadiums in minute en ander in jare beweeg. Desondanks dink ek jy sal van die groot landmerke in jou eie reis erken.
Stadium 1: Iets is verkeerd / idealisme
Idealisme is 'n oortuiging dat 'n mooier wêreld moontlik is; dat die wêreld soos ons dit ken, onvoltooid is, onwaardig is vir ons volle deelname. Wanneer idealisme nie as aksie uitgedruk word nie, word dit tot sinisme.
Dit is nie toevallig dat beide idealisme en vandag sinisme die kenmerke van die jeug is nie: jongmense, wat nuwer is aan die wêreld, minder geïnkorporeer met die geloof in sy permanensie en minder persoonlik belê in sy voortbestaan, kan die moontlikheid baie makliker sien. van 'n beter een.
Die idealisme van die jeug is 'n saad van wat kom. Die tiener kyk uit op sommige aspekte van die wêreld en is woedend. "Geen krag in die heelal sal my toelaat om 'n wêreld te aanvaar waarin dit gebeur nie! Ek sal nie meegewerk word nie! Ek sal nie uitverkoop nie!" Gewoonlik is hierdie houding onbewustelik, wat óf as sinisme óf as woede manifesteer, 'n onbeheerbare woede wat gerig is op watter ongeoorloofde teiken dit is. Die tieners met die sterkste idealisme is dikwels die ergste; ons dink daar is iets fout met hulle en hul woede probleem, maar regtig daar is iets reg. Hul protes is verkeerd gestuur, maar fundamenteel geldig.
Ons kultuur vrees die jeug selfs as ons dit val. Ons is bang vir die kennis dat die wêreld waarin ons belê het, verkeerd is, en dit gaan in groot mate om dit te onderdruk, beide binne en buite as 'n oorlog teen die jeug. In 'n wortel-en-stokkie-strategie, aan die een kant lok ons ​​die jeug in medeplichtigheid met die volwasse wêreld, terwyl dit aan die ander kant dit met ontkenning ontslaan en intimideer met ernstige strawwe vir uitwissing. En so, gekoop en gekoop, verdien ons die kenteken van "volwassenheid" en betree die volwasse wêreld.
Gekoop en gekoop, ja, maar nooit gebreek nie. Die kennis van 'n mooier wêreld lê latent in ons en wag vir 'n gebeurtenis om dit te heraktiveer. Elke keer as ons iets onaanvaarbaar in ons lewens of in die wêreld ervaar, is iets wat ons verontwaardiging en protes ontlok, ons voel dat ons vonk van die jeug in vlam gebrand word.
Ons kan en herhaaldelik die brande uitstort, maar die uitnodiging hou nooit op nie, en dit kom harder en harder totdat ons dit nie meer kan ignoreer nie. Dan begin dit ons in die volgende stadium wanneer ons op ons verontwaardiging, of dit nou bewustelik of nie, optree en begin soek na die pad uit die ou wêreld.
Stadium 2: Weiering of Onttrekking
Op 'n sekere vlak is Stage 2 altyd saam met Stage 1, maar ek sal dit afsonderlik beskryf, omdat so baie mense baie byna suksesvol is om die gevoel van verkeerdheid te onderdruk, die intuïsie van 'n mooier wêreld wat moontlik is, te onderdruk en dit te verwerp 'n onverbeterlike ryk: hul naweke, hul keuse van musiek, of mees verraderlik, hul menings.
Mense het baie sterk opinies oor wat verkeerd is met die wêreld en wat "ons" daaraan moet doen, en hoe die lewe "behoort" geleef moet word, maar nie sinvol op die opinies moet optree nie. Hulle hou daarvan om te lees oor wat verkeerd is met die wêreld en hul samenspel te stem. Dit is asof hul menings 'n vent verskaf het vir die verontwaardigde woede wat andersins werklike transformasie sou veroorsaak.
Die onderdrukking van die begeerte om die ou wêreld te oortref, is nooit heeltemal suksesvol nie. Die onuitgesproke energie kom uit in die vorm van angs, wat niks anders as die gevoel is nie. "Daar is iets verkeerd hier en ek weet nie wat dit is nie." Dit kan ook verslawing of ontsnaping veroorsaak, plaasvervangers vir die verlange na die mooiste wêreld. Uiteindelik, as alles goed gaan, misluk hierdie rekwisiete tot lewe-soos-gewone, 'n onttrekking uit die lewens wat ons ken.
Hierdie onttrekking kan baie vorme aanneem. Depressie en chroniese moegheid is bewusteloos of semi-bewuste weiering om deel te neem aan die wêreld. In my eie lewe het die weiering vir baie jare die vorm van 'n halfhartige deelname aanvaar, waarin ek saam met sommige, maar nie almal, van die konvensies van voldoening gaan nie. Of ek nou in die skool of in die werk was, het ek net genoeg gedoen om my nie te wy aan 'n wêreld wat ek onbewustelik geweet het nie, maar nie genoeg genoeg of dapper genoeg om dit ook ten volle te verwerp nie. As u in sulke "foute" as 'n luiheid of uitstel beskou, kan u eintlik die tekens van 'n geldige, edele, maar onbewustelike weiering sien.
In ander mense neem die onttrekking die vorm van self-sabotasie. Jy kry jouself afgedank, jy maak 'n argument of 'n ongeluk, jy onverklaarbaar mors, jy sorg nie vir jouself en word siek nie. Dit is alle maniere om 'n besluit te implementeer wat ons bang is om bewus te maak. So as jy jouself in die verkeerde lewe onderdompel het, maar nie die moed het om daaraan te breek nie, moenie bekommerd wees nie! U sal dit vroeër of later verlaat, of u die moed het of nie.
Op hierdie pad is vrees nie meer die vyand as ego of enige ander New Age boeyman nie. 'N proses is gryp hou van jou wat ver buite jou kontrivance. Jou stryd is byna onnodig soos jy gebore word.
Nog 'n manier van onttrekking gebeur wanneer jy net moeg word, en jy snap. "Ek gee op!" jy sê. Miskien vertel jy die baas om dit te skuif. Miskien val jy uit die skool. Op hierdie oomblik voel jy 'n gevoel van opwinding, miskien van satori. Dit duur nie en dit verhoed nie die komende reis op die onsigbare pad nie, maar dit is waardevol as 'n herinnering aan jou krag.
'N Finale en baie vertelende simptoom van hierdie stadium is die ervaring van stryd. Omdat jy steeds probeer deelneem en tegelykertyd onttrek, word die lewe uitputtend. Jy moet groot moeite doen om enigiets te bereik. Jy wonder hoekom jou loopbaan gestop word, hoekom is jou geluk sleg, hoekom hou jou motor af, waarom lyk niks om te kliek wanneer ander mense se loopbane glad verloop nie. Die rede hiervoor is dat jy onbewustelik jouself uit die wêreld bewoon wat jy bewoon het sodat jy kan soek vir 'n ander een.
Stadium 3: Die soektog
In hierdie stadium soek jy iets, maar jy weet nie wat dit is nie. Jy begin om nuwe wêrelde te verken, boeke te lees waaraan jy nooit sou belangstel nie. Jy sluip in spiritualiteit, in selfhelpboeke en seminare; jy probeer verskillende godsdienste en verskillende politiek. Jy word aangetrokke tot hierdie rede en dit veroorsaak, maar alhoewel dit opwindend is, doen jy waarskynlik nie baie van hulle nie (alhoewel jy 'n tydjie baie hard kan omskep).
Jy probeer dinge uitbeeld. Jy wil 'n antwoord hê, jy wil sekerheid hê. Jy wil weet wat om te doen. Soms dink jy jy het dit gevind, maar na 'n tydperk van intense verbeelding met Zen-meditasie, of Reiki, of joga, of die Landmark Forum, of sjamaniese reis, word jy elke keer teleurgesteld. Hul belofte van 'n nuwe lewe en 'n nuwe self is nie verlos nie, ten spyte van 'n belowende begin, en ten spyte van die sien van ander wie se lewens skynbaar het getransformeer deur hierdie. Jy kan dalk aflei dat jy net nie genoeg hard probeer het nie, maar verdubbelde pogings bring geen verdere resultate nie.
Tog, ondanks die teleurstellings, weet jy iets is daar buite. Jy weet daar is 'n ander wêreld, 'n ander lewe, groter en mooier as die een waarvoor jy gekultiveer is. Jy weet net nie wat dit is nie, en jy het dit nog nooit ervaar nie. Dit is dus 'n teoretiese kennis.
Die soektog is tevergeefs. Soms gee jy 'n rukkie op en probeer om ten volle terug te kom tot die lewe waarvoor jy ingetrek het. Jy kom terug, maar nie lank nie. Die self-evidente onreg van die wêreld word meer akuut, en die terugval in depressie, moegheid, self-sabotasie of verslawing is vinnig en intens. U het geen ander keuse as om voort te gaan soek.
Stadium 4: Twijfel en wanhoop
Die derde fase morphs maklik heen en weer in wanhoop of twyfel, 'n natuurlike reaksie op die vrugteloosheid van die soektog. Jy dink, "Daar is niks vir my nie. Ek hoort nie in hierdie wêreld nie." Julle dink: "Wie dink ek kan ek 'n uitsondering op die universele wet van opoffering en selfbeheersing ter wille van oorlewing wees? Hoekom het ek my belowende toekoms opgee? Waarom het ek nie meer energie aan die program gebly nie Ek het 'n gemors van my lewe gemaak. "
In wanhoop kom die gewig van die wêreld op jou skouers neer. Die verskillende strale van hoop wat jy in jou soektog gevind het, word uitgeblus in 'n allesomvattende duisternis. Wat ook al die politieke oorsake of geestelike groepe wat jy aangesluit het, ongeag hulselfhelpprogramme of gesondheidsregimes, word almal verkrummel onder die aanslag van die magte wat hierdie wêreld heers. Heel logies, daar is geen hoop nie, en daar kan ook geen hoop wees nie.
Op hierdie stadium kan jou idealisme, jou weiering, jou soektog lyk soos 'n enorme, selfversorgende fout. Tog versterk u persepsie van die ongeregtigheid van die wêreld terselfdertyd. Jy kan nie teruggaan nie, jy kan nie weer by die program aansluit nie; maar jy kan ook nie vorentoe gaan nie, want daar is nêrens om te gaan nie.
Jou situasie is soos dié van 'n fetus by die aanvang van arbeid. Die serviks het nog nie geopen nie: daar is geen lig nie, geen uitgang nie, geen rigting om die titaniese kragte wat op jou afkom, te ontsnap nie. Elke belofte van ontsnapping, elke deur wat jy in jou soekfase ondersoek het, blyk 'n leuen, 'n doodloopbaan te wees.
Desperaat kan jy die soektog hervat, hopelik hoop om dit hierdie keer te vind, om net meer heeltemal terug te waan in wanhoop as jou nuwe guru ook sy klei se voete laat sien, as jou nuwe groep dieselfde ego toon en politiek as jou nuwe selfhelp tegniek, jou nuwe belowende voorsprong, blyk uit die nog 'n lus wat jou na die middel van dieselfde ou labirint terugbring.
Op sy uiterste punt, dit is 'n ondraaglike toestand wat nogtans gedra moet word. Subjektief voel dit ewig. Dit is van so 'n toestand dat ons ons beskrywings van die hel ontleed: ondraaglik en ewig.
Stage 5: 'n blik
Te midde van wanhoop kom 'n onverwagte blik op 'n ander wêreld, van buite die hoop, van buite die moontlikheid. Dit kom sonder om 'n uitvloeisel van twyfel en wanhoop uit te vind, waarvan die logika onaantasbaar bly, aangesien dit irrelevant raak. Jy het 'n blik op jou bestemming gekry, die ding waarvoor jy gesoek het.
U kan waarneem dat die poging van u soektog 'n miljoen keer kort van die krag wat u hier uiteindelik gebring het, geval het. Jou soeke was onmoontlik - maar hier is jy! Miskien kom dit in die vorm van 'n intense ervaring van jou ware krag en geskenke, van vreugde en genesing, van eenheid en eenvoud, van die alomteenwoordige voorsienigheid van die heelal, van die teenwoordigheid van die goddelike. Dit kan gebeur deur 'n naby-dood ervaring, 'n tragedie in die familie, 'n psychedeliese plant of chemiese, 'n ontmoeting met 'n wese uit 'n ander wêreld, 'n wonderwerk. U sal in 'n toestand van diep dank en ontsag bly.
Hierdie toestand hou nie baie lank nie: soms net minute, soms dae, selde vir weke. Dit verdwyn vinniger hoe meer jy probeer om dit vas te hou, en sodra dit weg is, sal dit nie terugkom deur die omstandighede waarmee dit voorgekom het, te herhaal nie.
Jy kan dalk in twyfel en wanhoop terugval, jy kan 'n rukkie langer in die ou wêreld lewe, maar daar is nou 'n groot verskil. Nadat jy hierdie glimp gehad het, het jy nou Weet dat 'n mooier wêreld en 'n mooier lewe moontlik is. Jy weet dit in jou bene, in jou selle. Selfs as jy van tyd tot tyd dit in jou gedagtes betwyfel (want die logika van sy onmoontlikheid bly steeds), die twyfel lyk nie meer so eintlik nie, so dwingend. Jy verlaat die wêreld agter.
Die glimp van 'n nuwe wêreld is nie noodwendig 'n enkele definieerbare gebeurtenis nie. Wel, dit is, maar hierdie enkele gebeurtenis kan op lineêre tyd versprei word oor 'n tydperk van maande of jare. Wanneer dit gebeur het, is die bestaan ​​van 'n nuwe lewe in 'n nuwe wêreld nie meer iets waaraan jy net vertel is nie. Dit gaan nie oor godsdienstige ideologie of New Age se opinie nie. Omdat dit 'n ware kennis is, word dit vroeër of later (en gewoonlik gouer) manifesteer as aksie in die wêreld, kreatiewe aksie. Jy begin die volgende fase: 'n loop na die bestemming wat jy getoon het.
Stadium 6: die onsigbare pad
Jy het jou bestemming geskyn en voel sy belofte, maar hoe kom jy daar? Begin nou 'n ware avontuur, 'n reis sonder 'n pad. Goed gemerkte paaie bestaan ​​om 'n prokureur, professor, dokter of enige ander posisie in die ou wêreld te word, maar daar is geen pad na die volgende ontvouing van jou ware self nie. Om seker te wees, kan jy nog steeds 'n opleidingsprogram of iets aanpak as deel van 'n radikale loopbaanverandering, maar jy besef dat hierdie strukture bloot iets is wat jy in jou eie padwerk werf, en nie 'n pad na jou bestemming nie.
In hierdie stadium gebeur daar werklike veranderinge in jou lewe. Jy kan die einde van 'n verhouding, bankrotskap, loopbaanverandering ervaar, verskuif na 'n ander deel van die land, veranderinge in jou liggaam, 'n heeltemal ander sosiale lewe en verskillende soort intieme verhouding.
Jy kan steeds verskeie krisisse ondergaan, maar hulle het nie die apokaliptiese, desperate gevoel van die vroeë stadiums nie, maar is eerder soos geboortekontraksies, en jou situasie is baie soos dié van 'n fetus in die geboorte kanaal, wat aangewend word na die lig. Soos hierdie fase vorder, kan jy selfs die gevoel hê dat jy in dieselfde liggaam (of ander liggaam) wedergebore is. Terwyl sommige oorblyfsels van jou ou lewe bly, is daar geen twyfel dat jy op nuwe grondgebied is nie. Jy ervaar dikwels 'n gevoel van nuutheid, varsheid, kwesbaarheid en ontdekking.
Die stap na die staat wat jy nou weet bestaan, is vol valgate, dooie punte, ruigtes en moerasse. Jy het geen merkers, geen eksterne aanwysers van die regte manier. Ek het gesê daar is geen pad in hierdie nuwe gebied nie, maar dit is nie heeltemal waar nie.
Daar is 'n pad, maar dit is 'n onsigbare pad, 'n pad wat jy self uitwerk. Jou gidse is jou eie intuïsie en selfvertroue. Jy leer om die stemme te ignoreer wat sê dat 'n gegewe keuse dwaas, onverantwoordelik of selfsugtig is.
Jou selfvertroue is jou net lei, want die stemme van jou ou wêreld ken hierdie gebied nie. Hulle was nog nooit daar nie. Dit is nuut vir jou. Jy vind jou eie pad, kruip saam, neem verkeerde beurt en verdubbel terug, net om te besef dat die verkeerde beurt tog nie verkeerd was nie, maar die enigste manier waarop jy die regte pad geleer het.
Baie het ons voorafgegaan in hierdie nuwe gebied, brandende paadjies in nuwe grondgebied vir die grootste deel van die mensdom om te volg as die ou wêreld uitmekaar val. Ons is nog steeds een van die vroeëes, maar stel rolle wat nog nooit voorheen bestaan ​​het nie, die rolle vir 'n nuwe wêreld. Slegs 'n paar van hulle het name: geneser, lewensafrigter, fasiliteerder, ensovoorts. Baie meer is naamlose, ry die voertuig van bestaande beroepe. Die vorm van die prokureur kan bly, maar sy doen regtig iets heel anders.
U het dalk sulke mense voorgekom, voor engele in die dekmantel van klerke, mistieke in die dekmantel van vullismanne, heiliges in die dekmantel van meganika. Enige beroep kan 'n voertuig wees vir die genesing van werk; of jy kan 'n heeltemal nuwe beroep vestig.
Die stadium van die onsigbare pad verskil van die soekstadium in dat jy nou die nuwe lewe leef of leer om dit te leef. Dit is nie meer die wenslike moontlikheid van iemand wat in die ou wêreld vasgevang is nie en verlang na die nuwe. Terwyl twyfel en wanhoop 'n geleentheid besoek, kan hulle jou nie weeg nie, want jy weet beter. Hul logika kan nie die gevoel ervaar van die nuwe wese wat jou van die onsigbare pad aflei nie.
Stage 7: Aankoms
Hier is wat dit voel asof dit aan die einde van die
Jy doen iets wat volkome sin maak, gee alles wat jy weet verkeerd is oor die wêreld. Dit beteken nie dat jy kan aanspraak maak om die wêreld te red nie. Dit beteken egter dat jy enige van die slagoffers van die aardeverwoestende, kultuurverwoestende, geestesverwoestende masjien in die oog kan sien, unapologetically, omdat hulle weet dat hulle in hul harte nie anders sal doen nie.
Jy leef in die volle uitdrukking van jou geskenke, doen pragtige werk waarvoor jy uniek geskik is. Dit hoef nie werk te wees wat algemeen in professionele terme erken word nie. Dit kan onsigbare werk wees as 'n pa, ouma, vriend. Jy mag dalk glad nie werk hê nie, of jy kan 'n gewone werk hê, of 'n buitengewone een, maar jou lewe sal jou geskenke ook ten volle betrek. Jy sal voel dat jy van diens was, en gelukkig. Inderdaad, jy kan nooit heeltemal gelukkig wees as jou geskenke nie ten volle uitgedruk en ontvang word nie. Uiteindelik, dit is wat ons dring om te soek na die onsigbare pad om mee te begin. Ons is hier vir 'n doel en kan nooit vrede ken totdat ons dit vind nie.
Jy word die meeste dae wakker en opgewonde om jou dag te leef. Jy kan skaars in die bed bly. Jy is vol van die lewe, want jy is lief vir die lewe waarin jy woon, en jou energiesisteem is dus wyd oop.
U kry duidelike terugvoer van die wêreld wat u geskenke ontvang, en dat u deelneem aan die skepping van die mooier wêreld wat ons harte vertel, is moontlik.
Die reis is nie verby met aankoms nie. Op 'n manier is Stage 7 die voorloper van Stage 1. Ons word gebore in 'n groot nuwe wêreld en 'n groot nuwe baarmoeder, waarin ons weer groei, totdat ons uiteindelik teen die grense van die wêreld bots, en 'n nuwe geboorteproses veroorsaak. Na 'n tyd van opwindende ontwikkeling in die nuwe wêreld, kan jy bewus word van 'n selfs dieper onreg, of om dit meer positief te stel, van nuwe behoeftes vir kreatiewe uitdrukking en genesing. Elke keer as jy deur hierdie proses gaan, word nuwe geskenke manifesteer. Jy het potensiaal in jou wat nie vir baie baie siklusse van die tyd sal ontkiem nie.
Ek is seker dat die leser van hierdie opstel mense uitmaak in elk van die sewe stadiums wat ek beskryf het. Inderdaad, omdat hulle nie noodwendig lineêr of diskreet is nie, herken jy dalk 'n bietjie van elke binnekant van jou. My boodskap aan jou vandag is dus anders, afhangende van watter stadium die meeste jou ervaring op die oomblik bepaal.
As jy in die verhoog van Idealisme / Iets verkeerd, my boodskap aan jou is: jy is reg! Die stemme van normaalheid lê. U persepsie van 'n mooier wêreld is 'n ware persepsie, nie onvolwassenheid of jeugdige naïewe nie. Glo dus, en moenie aan cynisme onderwerp nie.
As jy in die verhoog van Weiering / Onttrekking, Ek feliciteer jou met jou sterkte van gees. Dit is wat agter jou mislukkings, op skool, in loopbaan is. Jou weiering is geldig, edel selfs, veral met inagneming van jou, mag nie eers weet wat dit is wat jy verwerp nie. En ek bevestig die onderliggende gevoel: "Ek was nie hier op die aarde gesit om te ..."
As jy in die verhoog van Soek, Ek kan jou net 'n paradoks bied. Jy sal nie vind wat jy soek deur te soek nie, maar eers nadat dit gesoek is, sal dit jou kry. Die soektog self is 'n soort ritueel van smeking wat sal bring wat jy soek in jou ervaring. Jou pogings lok dit vir jou, alhoewel jy dit nie moontlik kan vind deur jou pogings nie.
As jy in die verhoog van Wanhoop, daar is niks wat ek vir jou kan doen nie, behalwe om dit te versterk. Jy sal nooit jou bewyse kry dat daar iets is nie. Jou logika is lugdigte. Jy sal dit beslis nie in hierdie opstel vind nie, of van my nie. Jy is in hierdie gebied vir 'n rede, en die enigste uitweg is deur, en deel van die "deur" is dat dit nooit sal wees nie, en selfs sal dit jou nie help nie.
As jy die kykie van 'n nuwe wêreld, dan is my boodskap aan jou, ja! Dit is werklik. Dit is nie 'n truuk nie. Jy het dit vir 'n rede gewys en sou dit nie gewys het as daar nie 'n manier was om daarheen te kom nie.
As jy die Onsigbare Pad, Ek stel voor dat jy jouself vertrou. Wat ookal 'n verkeerde beurt lyk, is ook deel van die pad. Vertrou jou instinkte, volg jou leiding en wees dapper. Dit is goed om foute te maak, selfs groot foute. Foute en verkeerde draaie is deel van die lot van die pionier.
As jy reeds het aangekom, dan wil ek jou graag uitnooi om 'n nuwe werk te aanvaar, benewens wat jy reeds doen. As jy met ander mense op die reis reageer, moet jou werk vertroue hê dat hulle ook sal kom, om dit so vas te ken dat jy dit vir hulle ken, selfs wanneer hulle dit nie self ken nie. Jy sien ander as heldhaftig en hou 'n spasie vir hulle om te kom. Hierdie boodskap gaan ook na daardie deel van almal wat die nuwe wêreld ken en dit sien jou ontvouing daarin.
Ek wil weer beklemtoon dat hierdie sewe stadiums nie 'n monotoniese progressie is nie, en beslis nie 'n hemelvaart van onkunde tot verligting nie. Hulle is argetipes wat hulself op ons lewens uitprobeer, dikwels volg mekaar in die volgorde wat ek beskryf het, maar soms almal gemeng saam. Ek self kan amper sê dat ek daagliks al sewe ervaar! U kan vorentoe beweeg na Stage 6 of Stage 7, net om 'n onvolledige oorblyfsel van 'n vroeë stadium te ontdek waarna u terugkring om te voltooi. In werklikheid sluit Stage 6 al die res in, en die hele siklus van sewe kan ook die onsigbare pad genoem word.
Op die onsigbare pad is daar sekere kruispunte, padstasies, rusplekke waar ons ons mede-reisigers ervaar en deel in die wedersydse kennis dat ja, ons is inderdaad op pad na 'n bestemming wat werklik is. Ek sou graag wou hê dat dit een van daardie oomblikke sal wees. Uiteindelik bied ek u 'n klein gedig aan wat my eie ervaring van die onsigbare pad beskryf.
Nie een van die paaie gaan waar ek gaan nie.
Belowende paaie lei nêrens.
Hulle draai en draai,
En ek kom by my beginpunt
Ek slaan weer uit,
En nou is my beginpunt ook vir my verlore.
Ek sien mense loop doelgerig,
En ek volg hulle.
Hulle blyk te weet waarheen hulle gaan.
Is hulle ook verlore?
Ek kan nie seker wees nie.
Hulle lei my na plekke,
Maar ek voel nie daar tuis nie.
Mense kyk na my beskuldigend. Ek is onwelkom.
Ek voel ook nie tuis op hierdie eindelose paaie nie.
Ten slotte stop ek.
Daar is dit! 'N lig!
Ek het dit geweet. Ek het dit alles geweet,
Maar die pad is onsigbaar.
Ek slaan deur die duisternis na die sagte gloed van die huis.
Die rigting is duidelik, maar die lig is ver.
'N Oombliklike glimmer verlig my pad vir 'n sekonde,
En dan meer duisternis.
Ek voel my pad daardeur,
Diep in onbekende gebied,
Verlaat 'n nuwe roete agter my.
Ek ontmoet ander wanderers en ons deel 'n vuur
Dit beloof ons bestemming.
Ons gaan weer af, warm en doelgerig.
Die nag is koud en donker en ek is onderweg.
Hierdie artikel het oorspronklik in Reality Sandwich verskyn
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Lewensdoeleindes > Selfvertroue is ons enigste gids op die onsigbare pad