Aktief vs. passief: Selfs in swak mark wen die indeks | Netwerk24
Deur Hanlie Stadler 17 Oktober 2019 05:00
Passiewe indeksfondse vaar steeds beter as die meeste aktief bestuurde effektetrustfondse - maar daar is wel uitsonderings. Foto: iStock
Die nuutste S&P Indices Versus Active-telkaart (Spiva) wys dat net 38% van Suid-Afrikaanse aandele-effektetrustfondse in die jaar tot einde Junie beter gevaar het as die S&P Suid-Afrikaanse plaaslike-aandeelhouersgeweegde beperkte indeks (die DSW).
Oor drie jaar gemeet het 47% die indeks geklop en oor vyf jaar minder as 26%.
Dit beteken onderskeidelik 62%, 53% en 74% van aktief bestuurde aandelefondse het swakker as ’n passiewe indeks – wat boonop die voordeel het van laer koste – gevaar (syfers afgerond, sien ook grafiek hierby).
Beleggers het op Suid-Afrikaanse aandelefondse die afgelope jaar gemiddeld 1,23% se opbrengs prysgegee – die verskil tussen die randopbrengs op die indeks (1,72%) en die gemiddelde opbrengs van al die aandelefondse (0,5%). Dié verskil is gegrond op die netto opbrengs, dus nadat koste reeds afgetrek is.
Oor vyf jaar was die gemiddelde verlies aan opbrengs 0,71% per jaar.
Oor drie jaar gemeet sou die gemiddelde belegger wel 0,5% per jaar méér verdien het as die indeks.
Beleggers wat die afgelope jare meer geld oorsee belê het deur middel van plaaslike batebestuurders se effektetrustfondse vir oorsese aandele, het selfs swakker gevaar.
Die afgelope jaar het 89% van plaaslike wêreldaandelefondse swakker gevaar as die S&P Global 1200-indeks. Oor drie jaar verswak dit tot 90% en oor vyf jaar tot 97%.
Dit beteken slegs 3% van plaaslike batebestuurders kon die indeks oor vyf jaar klop.
Die opbrengs wat beleggers prysgegee het deur by aktiewe batebestuurders in wêreldaandele te belê, is enorm. Die afgelope jaar was die verskil tussen die indeks (10,12%) en die gemiddelde opbrengs van wêreldaandelefondse (3,6%) ’n hele 6,52%. Oor drie jaar was dit 2,52% per jaar en oor vyf jaar 3,15% per jaar.
Aktiewe batebestuurders kon wel op een gebied daarin slaag om indekse te klop, naamlik met die samestelling van fondse vir korttermynskuld (effekte met ’n looptyd van minder as ’n jaar).
Vir dié bateklas het ’n verstommende 94% van aktief bestuurde fondse oor die afgelope jaar die indeks – in dié geval die indeks van Suid-Afrikaanse vastetermyn-rentedraende produkte (die Stefi) – geklop. Oor drie jaar het 85% die indeks geklop en oor vyf jaar 86%.
Beleggers wat aktief bestuurde fondse gekies het, het die afgelope jaar gemiddeld 1,27% méér opbrengs op korttermyn-effektefondse verdien as dié wat in die Stefi belê het.
Oor drie jaar gemeet, het hulle 1,07% per jaar meer verdien en oor vyf jaar 0,85% per jaar meer.
Aktiewe batebestuurders se fondse kon nie dieselfde prestasie handhaaf met langtermyneffekte nie. Oor een jaar het 82% van hulle swakker gevaar as die indeks, oor drie jaar 74% en oor vyf jaar 70%. Die indeks in dié geval is die S&P-indeks van staatseffekte met ’n looptyd langer as ’n jaar.
Die gemiddelde belegger se prestasie het die afgelope jaar 1,22% minder beloop as die indeks. Oor drie jaar het die gemiddelde belegger wel 0,42% méér as die indeks verdien, en oor vyf jaar was die afwyking net 0,02% minder.
Die indeks het die beste opbrengs van alle bateklasse, naamlik 11,25%, opgelewer vir die jaar tot einde Junie.
Waarde en groei haal mekaar in