Sintetiese kwarts bevat verskillende tegnieke vir die kristallisasie van stowwe
Nie alle kwartsoorte kom natuurlik voor nie. Aangesien natuurlike kristal dikwels verenig word, word sintetiese kwarts geproduseer vir gebruik in die industrie. Groot, foutlose enkelkristalle word in die outoklaaf gesintetiseer via die hidrotermiese proses
Sintetiese kwarts bevat die verskillende tegnieke om stowwe uit kristaliserende stowwe uit hoë-temperatuur waterige oplossings by hoë dampdrukke te bevat, ook genoem hidrotermiese metode, hidrotermies is van geologiese oorsprong. Geochemiste en mineralogiste bestudeer hidrotermiese kwartsewewigte sedert die begin van die twintigste eeu.
Hidrotermiese sintese kan gedefinieer word as 'n metode van sintese van enkelkristalle wat afhang van die oplosbaarheid van minerale in warm water onder hoë druk. Die kwarts kristalgroei word uitgevoer in 'n apparaat wat bestaan ​​uit 'n staaldrukvat genaamd 'n outoklaaf, waarin 'n voedingstof saam met water voorsien word. 'N Temperatuurgradiënt word tussen die teenoorgestelde ente van die groeikamer gehandhaaf. Aan die warmer einde word die opgeloste voedingsstof opgelos, terwyl dit aan die koeler kant op die saadkristal neergelê word en sodoende die gewenste kristal groei.
Voordele van die sintetiese hidrotermiese kwartsmetode
Die voordele van die hidrotermiese metode bo ander vorme van kristalgroei, is die vermoë om kristallyne fases te skep wat nie by die smeltpunt stabiel is nie. Ook materiale wat 'n hoë dampdruk naby hul smeltpunte het, kan volgens die hidrotermiese metode gekweek word. Die metode is ook veral geskik vir die groei van groot kwartskristalle van goeie gehalte, terwyl die beheer oor die samestelling daarvan behou word. Nadele van die metode sluit in die behoefte aan duur outoklawe, en die onmoontlikheid om die kristal waar te neem as dit groei as 'n staalbuis gebruik word. Daar is outoklawe van dikwandige glas wat gebruik kan word tot 300 ° C en 10 stawe.
KLEUR: Kleurloos deur verskillende kleure tot swart
REFRAKTIEWE INDEKS: 1.54 tot 1.55
SPESIFIEKE GRAVITEIT: 2.59 – 2.65
Die eerste verslag oor die hidrotermiese groei van kristalle is deur die Duitse geoloog Karl Emil von Schafhäutl (1803 – 1890) in 1845 hy het mikroskopiese kristalle in 'n drukkoker gekweek.
Tags Morganite, sintetiese