OPENBARING - REEKS NO 7: Die kerk wat sonde verdra - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
OPENBARING – REEKS NO 7: Die kerk wat sonde verdra
OPENBARING-REEKS NO 7
Die dooie kerk – Openbaring 3:1-6
Dit moet darem ‘n geweldige groot skande wees om direk van die Here self te hoor dat jy geestelik dood is!
Dis presies wat die gemeente in Sardis van Hom gehoor het. “Jy het die naam (die reputasie voor die mense) dat jy lewe, maar in werklikheid is jy dood”!
Vergelyk Sardis vir ‘n oomblik met Smirna (die gemeente wat ons enkele weke gelede bestudeer het):
Smirna was aan die dood oorgelewer, maar het geléwe. Sardis het lewend gelyk, maar was dood. Dood onder die dekmantel van lewe!
Dis soos die sterre waarvan wetenskaplikes ons vertel dat hulle lig die aarde eers ná maande of jare bereik. Die ster kon argumentshalwe al 6 maande gelede vergaan het, maar van die aarde af lyk dit of die ster nog steeds helder brand! Intussen is dit die lig van die verlede (die lig van dit wat wás) – terwyl die ster reeds dood is!
Of soos die opgestopte diere in ‘n museum: Alles lyk so realisties. Dit lyk of hulle lewe, maar in werklikheid is hulle dood!
Dit is hoe dit met die gemeente in Sardis gegaan het. Daar was ‘n tyd toe hulle geestelik geleef het, maar dit was ongelukkig verlede tyd.
Dis so hartseer en tragies want die kerk/gemeente van Christus is by definisie ‘n plek van LEWE! Die lewe van die Here, die lewe van die Gees, die lewe van wedergebore mense! Die gemeente het immers die “saad van God” in hom (1 Joh 3:9)!
Wat op aarde sou dan in Sardis skeefgeloop het?
Kom ons werk ons pad vers vir vers deur die brief.
Die Here Jesus Christus rig die brief aan die leraar (lerende ouderling) van die gemeente. En Hy gee aan die gemeente – deur die ouderling – die versekering dat Hy – wat Christus is – oor God die Heilige Gees beskik in die volheid van die Gees se bedieninge. Hy verwys na die Gees as die “sewe Geeste”, maar ons weet daar is slegs EEN Heilige Gees. “Sewe Geeste” is ‘n simboliese manier om te praat van die VOLHEID (sewe) van die Gees se bedieninge in ‘n Christen se lewe of in ‘n gemeente se lewe. Dit sluit aan by Jesaja 11 en Sagaria 4:1 wat juis op hierdie manier na die Gees verwys.
Maar die Here beskik nie net oor die volheid van die Heilige Gees se bediening nie, Hy beskik ook oor die leraars van die gemeentes – die 7 sterre wat Hy in Sy regterhand vashou.
Dit beteken dat die Here Jesus self die bediening in die gemeente bewerk en dat Hy dit doen deur die Heilige Gees se werk en prakties deur Geesvervulde ouderlinge of herders of leraars.
Dit is hoe die Here Jesus Homself aan die gemeente voorstel.
Dis verskriklik belangrik om raak te sien HOE die Here Homself aan die begin van die brief aan die gemeente voorstel. Gedagtig aan die feit dat hulle geestelik dood is, sou ‘n mens verwag dat hy Homself aan hulle sou voorstel as die Here wat kom oordeel.
Die teendeel is verrassend waar.
Hy stel Homself voor as die Een wat voorsien JUIS in dit wat hulle so geweldig nodig het: Die Heilige Gees se volmaakte bediening en godsalige leiers en herders.
En dit terwyl Hy absoluut ALLES van hulle weet. Tot in die diepste gryn van die gemeente. Oordeel verdien hulle verseker. Maar dit is NIE hoe Hy homself aan hulle bekendmaak nie. Hy kom na hulle as die Een wat juis in Homself DIT het waaraan hulle behoefte het – sonder dat hulle besef waaraan hulle behoefte het! Die volheid van die Gees se bediening deur godsalige herders.
Maar is daar dan geen veroordeling vir hierdie gemeente nie? Ja daar is. Maar dit kom tweede, nie eerste nie!
Wat baie duidelik uit hierdie brief is, is die feit dat ‘n mens/gemeente lewend kan VERTOON en tog dood is – en dit nie weet nie.
Dit gee my koue rillings om daaraan te dink. Dis soos Simson wat nie geweet het dat die krag van God van hom gewyk het nie. Hy het gedink hy sal weer – soos die vorige kere – die vyand se pogings om hom vas te bind, vernietig. Hy het nog steeds sterk (lewend) vertoon! Maar die krag het gewyk.
Nou moet ons baie mooi konsentreer op wat die teks sê.
Wat word met “dood” bedoel?
Kyk mooi: Skynbaar is die “dood” nie 100% “dood” nie! Vers 2: “versterk wat oorbly en wat op die punt staan op dood te gaan”. En vers 4: “Julle het nog ‘n klompie mense in die gemeente wat NIE hulle klere vuilgemaak het nie”.
Wanneer die Here vir die gemeente sê dat hulle geestelik dood is, bedoel Hy nie “dood” in die voldonge sin van die woord nie. Want geen ware gemeente van Christus KAN op daardie manier dood wees nie. Dis onmoontlik, want dit is die gemeente van die lewende Here!
Wat beteken dit dus dat Sardis DOOD is? Hulle het nie dwaalleer op hulle kansel nie. Hulle word nie so erg deur vervolging en martelood bedreig nie. Hulle finansies is gesond. Hulle erediensbywoning is wonderlik. Hulle het ‘n besielende koor. Maar die Here sê hulle is lewend dood. Wat presies beteken dit?
Die leidraad vind ons in vers 2: “Ek het julle werke nie “volkome” gevind in die teenwoordigheid van God nie”. Letterlik in die Grieks: “vervul” gevind. Die gemeente was bedrywig en aan die gang, maar hulle bedrywighede het nie vervulling gevind in die teenwoordigheid van God nie. Daar was nie resultate in die teenwoordigheid van God nie.
Hoe is dit moontlik? Dit is omdat die verbinding tussen die gemeente en die hemel versteur was. ‘n Verbreking van kontak – terwyl die uiterlike bedrywighede rustig voortgegaan het. Dit het die skyn van lewe geskep. Maar kontak met die eintlike kragbron van lewe – om in die teenwoordigheid van die Here te leef – was verbreek. Soos Simson wat uit voeling geraak het met die bron van sy krag en dit uitgeloop het op neerlaag en dood. Die goeie naam wat die gemeente gehad het, was soos ‘n verdowingsmiddel wat hulle aan die slaap gehou het. Hulle het nie besef dat oorwinnings in die geestelike lewe nooit onafhanklik van die bron kan staan nie. Hulle het hulle verhouding met die Here verwaarloos en die krag van Sy teenwoordigheid begin mis, maar dit nie eens agtergekom nie.
En dit is wat geestelike dood is. “Dood” beteken om afgesny te wees (buite kontak te wees met) van die bron van ware Lewe.
Dit is inderdaad moontlik om aktief te wees met geloofsbedrywighede en nogtans in ‘n posisie te wees waar jou verhouding met die Here verwaarloos geraak het. In hierdie geval, was dit van byna ‘n hele gemeente waar.
En dit sal onvermydelik daartoe lei dat sonde op ‘n subtiele manier by die agterdeur inkom. Kontakverbreking met die kragbron van Sy teenwoordigheid lei tot die akkommodering van sondes van allerlei aard. Die Here noem dit “besoedeling van klere” (vers 4). Klere dui op karakter. Onbesoedelde klere = Godsvrugtige karakter.
Maar dit was nie van al die lidmate waar nie!
In alle gemeentes is daar altyd diegene wat aan die brand is vir die Here. Soms is dit net ‘n klein groepie, soos in Sardis. Die Here het altyd ‘n groepie wat nie die knie voor Baäl gebuig het nie (Sien Rom 11:1-5). Dit is diegene wat besef het dat hulle verbintenis met die teenwoordigheid van die Here en ‘n oorwinnende lewe oor sonde die belangrikste van alles is. Hulle is “waardig” sê die Here in vers 4. En hulle sal met Hom in wit klere leef. Dis Sy belofte. Dit beteken dat hulle ewige reinheid en heiligheid sal geniet (vgl Open 19:8,14).
Maar kyk nou mooi: Die Here sluit nie die res van gemeente – wat dood is – by hierdie beloftes UIT nie! Ja, indien hulle dood bly en nie ag slaan op Sy Woord nie en nie wakker word nie, sal Hy teen hulle kom staan – soos ‘n dief in die nag. Maar dit is nie Sy wil vir hulle nie. Sy wil is bekering en herlewing! Sy wil is dat elke lidmaat hulle lewe in Sy teenwoordigheid sal lewe – in oorwinning oor versoeking en sonde. Die toestand van “dood” waarin 98% van die gemeente hulself bevind, is nie ‘n onomkeerbare kondisie nie! Daar kan ‘n wakkerword plaasvind en ‘n bekering!
En wat is die pad na hierdie herlewing/vernuwing? Die Here wys vir hulle op 5 eenvoudige stappe:
1 WORD WAKKER (vers 2): Kom tot die besef van julle ware toestand. Kom uit julle sluimerende en slapende toestand. Moenie langer onverskillig staan nie.
2 RED DIT WAT NOG OOR IS (vers 2): Red wat te redde is. Versterk dit wat nog oor is. Alles is nie verlore nie. Tussen julle is daar nog diegene wat absoluut aan die brand is vir die Evangelieboodskap. Julle het steeds die prediking van die Woord. Die Gees van die Here is aan die werk. God se genade is daar. Maak gebruik van al hierdie genademiddele.
3 ONTHOU (vers 3): Onthou wat aan julle onderrig is. Onthou wat julle gehoor het. Onthou die leer van die Apostels. Word deur herinnering aan die Waarheid aangevuur en versterk! Met ander woorde: Keer terug na die Evangelieboodskap.
4 HOU VOL (vers 3): Eintlik beteken dit: gehoorsaam! Moenie julle laat mislei nie en moenie dat die vyand julle van koers kry nie. Gryp opnuut weer die Boodskap van die Evangelie aan.
5 BEKEER (vers 3): Laat die Gees julle denke verander en draai 180 grade om. BEKERING beteken om saam met die Here teen jouself te staan. Dit is die onophoudelike lewenshouding van die ware Christen.
‘n Individu of gemeente of selfs kerkdenominasie wat wakkerword en die Evangelieboodskap vasgryp en tot bekering kom en die Waarheid gehoorsaam, SAL vernuwing beleef.
Só ‘n individu of gemeente sal die vrug van vernuwing tot in ewigheid smaak. Dit is presies wat die Here in vers 5 swart op wit belowe:
1 Julle sal vir ewig ‘n perfekte heiligheid geniet (wit klere geklee)
2 Ek sal vir ewig en altyd bevestig dat julle MYNE is (sal nie julle name uit die Boek van die Lewe vee nie)
Die feit dat die Here nie hulle name uit die Boek sal verwyder nie, is ‘n geweldige sterk positiewe stelling: “Ek sal in die ewigheid voor My Vader en die engele bely en bevestig dat julle aan My behoort. Niks sal julle uit My hand ruk nie”. Permanente ewige herlewing!
‘n Mens sou kon vra: Beteken dit dan dat ‘n gelowige se naam WEL uit die Boek van die Lewe verwyder KAN word?
Antwoord: Nee op geen manier nie. Hierdie woorde van die Here is ‘n belofte, nie ‘n bedekte dreigement nie. Hy sê dan juis dat die name NIE verwyder sal word nie. Hoe kan ons dan dink dat dit wel moontlik is? Dit is glad nie wat Hy enigsins bedoel nie. Hy bedoel dit slegs positief. Hy haal nie uit en voeg by op ‘n lukrake manier nie.
Ja, in Eksodus 32:33 sê God vir Moses dat Hy die mense se name uit die boek gaan verwyder, maar daar verwys dit slegs na die liggaamlike dood, nie na die verlies van ewige saligheid nie. Die “boek” van Eksodus 32 is nie die “Boek van die Lewe” nie, maar slegs die boek van hierdie aardse lewe. Dis die boek van die mense wat op aarde leef, nie die Boek van die verlostes nie.
Eintlik is die goeie nuus nog beter as dit!
Die mens wat ‘n lewende verhouding met die Here beleef kan weet dat sy/haar naam in die Boek van die Lewe staan van voor die skepping reeds! Daar is nie ‘n manier hoe ‘n verloste gelowige dit kan verloor nie. Dit is van A-Z ‘n werk van God alleen. As u ooit hieroor twyfel, lees dan Romeine 8:26-39. As ek ‘n verloste gelowige in Christus is, dan is dit omdat Hy my uit vrye genade verkies het om Sy kind te wees – voor die skepping reeds. En Christus het my op die kruis verlos. En my bekering en geloof en volharding is Sy geskenk aan my en Sy werking in my deur Sy Gees. Dit het niks te make met hoe goed ek presteer nie.
Wat ‘n blye dag sal dit wees wanneer die lewende Here in die skitterende teenwoordigheid van Sy engele en cherubs MY en JOU name uit die Boek van die Lewe sal voorlees!
Daardie vooruitsig maak dit die moeite werd om uit te hou en aan te hou!