Hoekom het ons bye gebly om sokker te speel
Geskryf deur Clint Perry en Olli Loukola, Queen Mary University of London
Die meeste mense dink nie dikwels aan bye se breinkrag nie. Bye word algemeen beskou as klein ondenkende masjiene, wat van blom tot blom beweeg, geneties vooraf geprogrammeer om stuifmeel en nektar te versamel en heuning te maak.
Maar bye het 'n paar indrukwekkende kognitiewe vermoëns. Hommel en heuningbye kan tel, navigeer komplekse omgewings, leer konseptegebruik hul onsekerheid aan lei hul besluite, en selfs vertoon emosie-agtige gedrag.
Onlangs is bye ook opgelei om komplekse kognitiewe take op te los tou trek en pet druk om belonings te kry. Maar net so indrukwekkend as wat hierdie take mag wees, lyk hulle soos 'n natuurlike voedingsgedrag van die bye. Ons navorsingsgroep wou die gedragsperke van hommels toets deur hulle met iets ver verwyder van iets wat hulle in die natuur ervaar.
So ons het dit reggekry om dit te wys bye kan sokker speel. Soortvan. Ons het getoon dat hulle kan leer om 'n klein bal na 'n doel te beweeg om 'n suiwer beloning te kry.
Om dit te doen, gebruik ons ​​'n plastiekmodel bye aan die einde van 'n deursigtige stok om 'n klein bal oor 'n platform te beweeg as 'n regte hommel wat gekyk word. Toe die bal op 'n gespesifiseerde plek in die middel van die platform bereik het, het dit toegang tot suiwervloei beloon. Na verskeie waarnemings het elke ware by wat ons getoets het, opgetel hoe om die taak op te los en nie meer demonstrasies nodig nie.
Terwyl die bemeestering van hierdie onnatuurlike taak indrukwekkend was, was ons nuuskierig om te weet hoe die bye eintlik leer om dit op te los. So het ons drie verdere groepe bye getoets. Een groep bye gekyk na 'n ander voorheen opgeleide by, beweeg die bal na die sentrum. 'N Tweede groep bye het die bal in die middel van die hand gewys (ons het eintlik 'n magneet onder die platform gebruik om die bal te beweeg). En 'n derde groep bye het geen demonstrasie ontvang nie.
Die beweging van die bal met die magneet was genoeg vir sommige van die bye om die taak aansienlik beter te leer as die bye wat geen demonstrasie ontvang het nie. Maar al tien bye wat 'n ander by sien, beweeg die bal na die sentrum, die taak het baie vinniger en teen 'n hoër suksessyfer as een van die ander groepe opgelos. Dit dui daarop dat die waarnemerbye iets belangrik van hul mede-bye opgehaal het wat hulle gehelp het om hierdie onnatuurlike taak te leer.
Die ontwerp van hierdie eksperiment het ons ook toegelaat om 'n nuwe vraag in sosiale leer-eksperimente te vra. Wanneer by ander leer, sal bye net kopieer wat hulle sien of kan hulle daarop verbeter? Tydens elke observasieproewe was daar drie balle wat op verskillende afstande van die middelpunt van die platform geplaas is, maar dit was altyd die verste bal wat tydens die betoging beweeg is. Maar tydens die toetsproewe het die waarnemende bye byna altyd die naaste bal na die sentrum verskuif. Dit dui daarop dat bye nie net kopieer wat hulle tydens die demonstrasie gesien het nie, maar eintlik op die taak verbeter het deur die maklikste middele te gebruik.
Moenie 'n klein brein onderskat nie
Baie godsdienstige en filosofiese wêreldbeskouings veronderstel dat die meer verskillende 'n organisme vir mense is, hoe minder breinkrag sal dit hê. Gevolglik is miniatuurhartige insekte histories onderskat. Sommige argumenteer dat insekte bewusteloos en miskien is heeltemal ondenkende wesens.
Ons huidige bevindinge dui op oortuigende bewyse dat 'n miniatuurbrein nie noodwendig eenvoudig is nie en 'n indrukwekkende komplekse taak kan oplos. Trouens, ons is nog nie bewus van 'n kognitiewe vermoë wat spesifiek vir groot brein is nie. Daarbenewens dui neurobiologie en modelleringsnavorsing daarop dat 'n baie beperkte aantal neurone (selfs net 'n paar) sommige eerder kan bereik komplekse kognitiewe take.
Ons het getoon dat hommels 'n taak kan oplos wat hulle onwaarskynlik ooit in hul evolusionêre geskiedenis gesien het. Geen blom het waarskynlik ooit bye nodig om 'n voorwerp in sy middel te beweeg om toegang tot nektar te verkry nie. Die feit dat bye hierdie onnatuurlike en komplekse taak geleer het deur waarneming alleen te maak en beter te kan verbeter op wat hulle gesien het, eerder as om net te kopieer wat hulle waargeneem het, toon 'n ongekende hoeveelheid kognitiewe buigsaamheid in 'n dier met so 'n klein brein.
Ons is onlangs gevra of ons dink die indrukwekkende kognitiewe buigsaamheid van bye kan hulle help om te herstel van die wêreldwye bevolking daling wat ons waarneem. Ons is van mening dat dit onwaarskynlik is, tensy hulle op een of ander manier 'n manier kan uitlok om by hul eie vergaderings by die stadsaal te vergader.
Die belangrikste faktore wat bydra tot hul stryd, is nie meer komplekse blomme nie, maar die verlies van wildblomme as gevolg van stedelike ontwikkeling en landbou-uitbreiding, plaagdoders en klimaatsverandering, onder andere. Dit beteken dat ons hierdie probleme moet aanpak. Maar miskien om te verstaan ​​hoe slim bye is, kan ons 'n beter waardering vir hulle gee en 'n breër perspektief op ons eie plek in die wêreld. Dit moet ons beslis in ons bewaringspogings motiveer.
Clint Perry, navorsingsgenoot, Queen Mary University of London en Olli Loukola, Nagraadse Navorsingsassosiasie, Queen Mary University of London