Nov J – Bali Drome
Maand: Nov J	Wat om te vat en wat om te los.	As iemand wat in die verlede kort- kort vir Bali moes inpak, is ek redelik goed voorbereid. ñ Sekere tas staan altyd gereed, en daar is die ‘moets’ in.
Die regte muurproppe. Klein elektriese ketel vir die kamers wat nie vir alles voorsiening maak nie. Koffiebeker en teelepel. Kurktrekker. Skerp messie. Reisigers strykyster. Miniatuur naaldwerk stelletjie. Wynglas.
Net die noodsaaklikste, die res skaf ek vinnig daar aan.
In ons lewens. Wat laat los ons, waaraan klou ons vas. Soos Poerdez vanoggend skryf oor getroud versus ongetroud. Ons keuses. Ons vooropgestelde idees. Ons vrese. Ons wrokke. Ons ‘onthoue’.
Ek is glad nie sentimenteel oor ‘goed’ nie. Inteendeel, ek wil nie herinner word aan die verlede dinge nie. Dalk is dit die rede hoekom ek so gemaklik is in vreemde hotel kamers in vreemde lande. Sal my paar goedjies vinnig uitpak, die kamer gewoonlik anders skuif, (onthou nou maar, ek werk in ñ meubelwinkel), en myself van voor af uitleef. ñ Nuwe “new normal” skep.
Solank die mense in my lewe almal veilig en rustig is. Defnitief nie ñ skilpad geaardheid nie. Dra nie my huis oral saam nie. Eerder ñ Kangaroo. Dra eerder my geliefdes onder my hart in ñ sakkie, en ‘loer’ kort-kort via die selfoon of als reg is.
Wonder nou, as ek op ñ stukkie verlate eiland uitspoel, wat gaan in my ‘moet’ rugsakkie wees. Om te kan oorleef.
Defnitief nie foto albums en ou briewe en dagboeke vol griewe nie!
Keuses. Wat om aan vas te hou, en wat om te laat gaan. Author travel460Posted on November 30, 201624 Kommentare op Wat om te vat en wat om te los.	Droom ons nog…	Tweede jongste liefling roep baie kwaad, baie hard na haar ouma. Eintlik is dit meer ñ gil. Rooi gesiggie en trane wat stroom, kom sy op my afgestorm.
‘Ouma!!!!!! Ouma!!! Logan sê ek is NIE ñ prinses nie!’ Natuurlik loer nefie met ñ skewe, uitdagende glimlag om die hoekie.
Ek kyk hierdie naweek wat verby is hoe die dogtertjies speel, elkeen met ñ ballet uitrusting aan. Die huis langs die dam word vol dansende prinsesse, met een nefie wat tussen-in wawiele probeer doen, en ñ ander in sy “super hero” wêreld.
Kleinste liefling sit net verstom in sy waentjie die petalje en gade slaan.
Droom ek nog. Wanner laas was ek ‘iemand anders’. Kon ek my verbeelding vrye teuels gee en vir ñ rukkie in ñ ‘ander kant’ gaan verdwaal. ñ Goeie ‘ander kant’.
Hier en daar loop ek blokkers raak wat ñ fantasie wêreld optower en ñ storie begin skryf.
Maar jouself in ñ nuwe jy indink?
Is dit te gevaarlik vir ons as volwassenes? Neig ons gedagtes na wellustige prentjies gemik op selfbevrediging? Skok ons onsself soms so dat die grense ten alle koste in plek gehou moet word. “No,don’t go there”.
Op watter stadium verloor jy jou onskuld. Is dit wat ons grootword noem? Die oorstap van speel-speel na regtig.
Eintlik jammer. Jammer dat daardie deur op ñ dag toegetrek word en ons die sleutel verlê. Hartseer.
Mag Gaby nog ñ paar jaar gegun word as prinses in haar eie werklikheid.
Voor die wit hings struikel en sy aftuimel.
Author travel460Posted on November 29, 2016November 29, 201611 Kommentare op Droom ons nog…	Die dag van die demoon.	(fotos:Google Images)
Author travel460Posted on November 28, 2016November 28, 20168 Kommentare op Die dag van die demoon.	Volmaaktheid is…	…as al ses kleinstes gelyktydig by ouma en oupa kom oorslaap. Ons kleine grasdak huisie hier op die oewer van Hartbeespoortdam loop vandag weer oor van giggels en kattekwaad, koek en 56 verjaarsdag kersies. Wat elkeen ñ eie beurt moet kry om dood te blaas.
Author travel460Posted on November 26, 2016November 26, 201624 Kommentare op Volmaaktheid is…	As die golf breek.	(foto:Google Images)
Bert sê golwe breek in sesse of sewes. Dan is daar ñ “flat spot”. So jy wag met jou boot in die vlak waters; as golf vyf breek moet jou manne reeds op wees. En as jy jou misgis het, en ses word sewe, dan ‘hardloop’ jy, jy maak oop en volg die golf se breek na waar hy nog nie ‘gebeur’ het nie. Om anderkant te kan uitkom.
Vanoggend wonder ek hoe om die ‘hardloop’ te doen. Nommer sewe golf het onverwags gebreek, en ek ken mos die reëls. ‘Moenie vrees nie.’ Tog, die dink daarvan is maklik, die doen nie.
My wind is uit. Die vuur in my maag is rond. Vir ñ wyle gaan ek in my hoekie kom sit en net asem haal. Vir God vra om tyd ñ rukkie te laat stilstaan, want Hy kan. Hy het al.
En dan sal ek oopmaak en jaag na waar dit nog nie gebeur het nie.
Author travel460Posted on November 25, 2016November 25, 20169 Kommentare op As die golf breek.	Spieëltjie, spieëltjie aan die wand…	(fotos:Google Images)
Wayan kom laai my gewoonlik vroegoggend by die hotel op. Tydens aankoop dae is ons heel profesioneel; my groen lysie boekie op my skoot sit ek kiertsregop voor langs hom in sy motor. En ons gesels net besigheid. Vandag wil ek die herwinde glas wêreld aandurf.
Ons draai terug Kuta se kant toe, ry verby kilometers van steenwerke, sandsteen kuns, klei potte, meubel fabrieke, bamboes werke, kunsateljees, en hou dan stil.
Die hoofstraat in hierdie dele is baie smal, en baie besig. Daar is geen parkeerplekke nie, jy hou op ñ spesifieke verskaffer se sement-terrein stil, en vra eers toestemming. Stap jy oor na die volgende koopplek toe, moet jou vervoer saam.
Moenie self oor die pad probeer kom nie, dit is Wayan se voorreg. Hy kyk skaars links of regs, gaan staan sumier in die middel en wys met sy hand dat die karre onmiddelik moet stop. Vir jou. En almal doen gedweë mee.
In Bali is herwinning van die uiterste belang. Waarheen gaan mens dan ook met berge vullis as jy op ñ eiland woon.
Hul glasartikels is weereens wêreldbekend. Die glas word volgens kleur gesorteer, fyn gekap, gesmelt en met die hand geblaas. Dit is nie my fout nie, dit is hoe jy dit sê.
Jy staan oopmond en vergaap jou aan hul kuns, die rustige manier wat hulle so skep. Jy dwaal tussen rye en rye artikels rond, en moet jouself keer om nie aan elkeen te vat nie. Sodat die voel in jou beendere kan gaan sit.
Ek dink iewers in mens se brein is ñ ‘prentjie boksie’. Hier word jou ‘raaksien’ gestoor. Myne het oorgegaan in ñ formele pakhuis, want die mooi op hierdie eiland is net te oorweldigend. Dit wat mense skep, die aanslag van kuns in alle vorme, vir alle smake, het geen einde nie.
Dit is dan wanneer jy op ñ bankie gaan neersak, een wat net sommer in die middel van die sypaadjie staan. Jy sit weer jou sit. Jy dink jou dink.
En jy tintel. (hierdie is my woord vir jy kry hoendervleis, jy ril, en jy sug van genot, als ineen)
Author travel460Posted on November 23, 201622 Kommentare op Spieëltjie, spieëltjie aan die wand…	Lagmedisyne.	(fotos:Google Images)
ñ Baba word glo nie gebore met die ‘lag aksie’ nie. Hy leer dit binne sy eerste paar weke aan, na-aap sy mamma en pappa en familie. Vreemde konsep. So wat nou as jou pa ñ suurknol is, en jou ma niks in die lewe kan vind om oor te lag nie. Jou ouma verleer het om te lag, en jou oupa lankal dood is?
Ek vermoed ek is verslaaf aan lag. Rondomtaliedraai se blok van vanoggend het die giggel aan die gang gesit, en net daarna lees ek Poerdezmerdez se Nataniël raak. Nou is dit verby. Ek dwaal op Google se “funnies” rond, en sit soos ñ malle hier in my winkelhoekie en lag.
Dalk groei jou lag saam met jou. Met klein kindertjies in die huis, is al hul sê-goed vir jou en die familie skreeusnaak. Sodra die kinders die huis verlaat, wend jy jou tot jou troeteldiere. Tydens menopause lag jy vir sarkastiese grappe aangaande die mansgeslag. En nou, op 56, raak alles vir my snaaks. Die hele lewe.
Alhoewel daar raakpunte is, neig manlief se lag meer na die politiek en rugby. Sy versameling lagvideos is legio; hy en jongste seun kan ure lank voor die tv lê en kraai. Ken selfs van die sinne en sê dit hardop saam.
Die “Sassy Ladies” verskaf mý weer ure se plesier. En my Lona Facebook vriendin. Ek vermoed sy is besig met ñ lagwêreld vandat haar oë soggens oopgaan. Deesdae ignoreer ek my eie bladsy en klok sommer direk by hare in. Baie dikwels onder die belt, of heng sarkasties, maar bied sy my plesier!
Kan dit wees dat hoe ouer jy is, en omdat jy baie gemaklik in jou eie vel voel, ander jou nie meer hoef te vermaak nie. Jy vind lag in klein dingetjies, in uitdrukkings, en sommer net in die lewe. Soos een van ons kleinkinders eendag wou weet, oumie, waar bêre jy jou lagboksie?
Op ñ dag soos vandag, na ñ dag soos gister, moet ek lag. Baie lag. Sodat my wees net weer kan regskuif, sodat die hartseer sy lê kan kry.
Author travel460Posted on November 22, 201611 Kommentare op Lagmedisyne.	Navigasie van bydraes
Bali Drome	Create a free website or blog at WordPress.com. Post to