Versindaba » Desmond Painter
Posts Tagged ‘Desmond Painter’
Desmond Painter. Droedeldig: Die Keiser is Kaal – Emperors Palace, September 2011
Sy parkeer die huurmotor laatmiddag voor die hotel.
Sy boek in, haal haar ringe af, vanuit haar kamer bel
sy hom. Om 20h00 ontmoet hulle in die Ocean Basket,
streng volgens die reëls wat sy self gemaak het.
Sy vind dit altyd ongemaklik om voor die tyd te pis
terwyl hy op die bed lê en wag. Sy sorg dat dit porselein is
wat sy tref, nie water nie. Wanneer sy geluidloos uitloop
lê hy en glimlag, asof van sy eie naaktheid onbewus.
Haar hotelkamer: dit is waar hulle eindig, vanself-
sprekend. Die TV bly aan, hulle doen dit op haar helf-
te van die bed. Dit duur nie lank nie. Hy trek
aan, is terug in sy kamer skuins na elf.
Laatnag gaan try hy weer sy luck in die lobby bar.
Hy bestel ŉ whisky, sit ŉ rukkie, sien niemand daar
nie. Hy loop buitentoe, gaan rook op die parkeerterrein.
ŉ Week soos ŉ country song, vyf dae en ŉ refrein.
Hy moet vlieg, hulle sal mekaar nie sommer
weer sien nie. Hy wis hulle sms’e, haar nommer
van sy foon. Te lank reeds het hy hier gesloer.
Hy los die handdoeke ongeërgd op die vloer.
Tags: Desmond Painter, droedels
Posted in Uncategorized | 9 Kommentare »
Desmond Painter. Droedelaire!
Die laaste drie dae het ek deurgebring by die jaarlikse kongres van die Psychological Society of South Africa (ek het al vantevore verwys na die akademiese stam aan wie ek teen wil en dank behoort, die sielkudde, die sielskunniges, die kopbekruipers, die bewussynsswyne, die gedragsmasjiniste, die bitterweters…).
Erger nog, die kongres was nie by ‘n universiteit aangebied nie, maar by Emperors Palace net langs die Johannesburg Internasionale Lughawe. So tussen die casino (Richmond Fontaine se wonderlike song, “Casino”, het meermale deur my kop gedraai…) en die food court met die vreemde plafon vol prente van wolke en beligting wat dit laat lyk of dit altyd skemer is (ons het een aand by die Ocean Basket gaan eet, en jou wrintie, die eerste ding wat die kelner ons vra is: “Do you want a table inside or outside?”).
Maar laat ek julle nie verveel met werkspraatjies nie. Terwyl ek so sit en luister na die een referaat na die ander, droedel ek maar in die komplimentêre notaboekies met die komplimentêre penne wat in al die lesingsale uitgedeel word. Ek skryf neer wat ook al by my opkom, en dan probeer ek die gedagtes voor afloop van die sessie in ‘n digterlike vorm indwing.
Ek het vanaand na afloop van die kongres deur my boekies geblaai, en tussen al die gedagtes en enkelsinne darem vyf kwatryne gevind wat al so half en half konsepstadium bereik het. Terloops, ek het tuisgegaan in een van die hotelle binne die Emperors Palace kompleks, wat nogal ‘n neerdrukkende ervaring was. ‘n Dooie ruimte. Iets van die vervreemdende, deels beklemmende, deels bevrydende aspek van hotelle en hotelkamers (onthou julle Stef Bos se lieflike song, “Hilton, Barcelona”?) het in die droedels neerslag gevind, lyk dit my.
En na drie dae in ‘n casino kan ek netsowel maar met ‘n paar kwatryne dobbel, so hier is hulle — en kom ons noem hulle vir nou sommer “Vyf Hotelkwatryne”
Koffie te maak. Die oggend haar gang
te laat gaan. Te luister na die veraf sang
van die strate. Te droom, te word, prys te gee
al wat die oggend van jou verlang.
gisteraand se gawes staan verleë
wanneer sy die deur agter haar toeklap
wanneer sy straataf stap
wanneer die oggend meegee
hy sit na homself en staar
in die hotelkamer se spieël
staan eers op wanneer hy haar
in die hotelkamer se bed verbeel
die vergifnis van kortstondigheid
of die warmte van geleende tyd
wie weet wie sy gister was
‘n hotelkamer hou jou anders vas
‘n Hotelontbyt, net vlugtig die koerant
voor ek loop. Ons is nêrens nuus nie, want
laasnag in daardie rookvrye kamer
het ons ongemerk uitgebrand.
Tags: Desmond Painter, Emperors Palace
Posted in Binneblik, Blogs | 15 Kommentare »
Desmond Painter. Dis weer droedeltyd in die Boland!
Ek moes gisteraand vir Claire en ‘n sekere, onlangs nogal berugte Afrikaanse digter by die lughawe gaan haal (nee, ek laat nie vir Claire op vakansie gaan met berugte Afrikaanse digters nie — hulle het maar net toevallig op dieselfde tyd geland…) en terwyl ek wag het ek op my selfoon se notafunksie begin droedel. Ek het die produk gou vanoggend getik en toe bietjie spoeg en politoer aangesmeer. Dit is nogtans net ‘n eerste poging, ‘n klein kreet, die soort dinge waaroor mens tob in ‘n lughawe se aankomslokaal. (Nadat mens verwonderd deur die Woolworths gedwaal het, maar dis ‘n ander storie.) Ek plaas die droedel hier vir julle plesier; of om julle die geleentheid te gee om hoonlaggend meerderwaardig te voel as digters. (Maar pasop! Julle weet hoe vervies ek my!) Hier is dit:
Die lewe maak staat op losse skroewe.
Tags: Claire Haggard, Desmond Painter
Desmond Painter. Daar’s weer droedeltjies in die drome
By die reünie
Tags: Desmond Painter
Desmond Painter. ‘n Droedel oor Aanvaarding
Ek aanvaar ek aanvaar ek aanvaar ek aanvaar.