Die streekgrap: streeks is nie ekologies nie - OPSIE NUUS
Die streekgrap - organiese vs streekprodukte
Karin Bornett 9. Maart 2022, 10: 00 1.2k views
Slagspreuke in die mees melodieuse dialek, prente van tevrede koeie wat welige gras smul op idilliese alpiene wei – wanneer dit by kos kom, vertel advertensieprofessionele mense graag die storie van die plattelandse lewe op die platteland, romanties opgevoer. Kruidenierswinkelhandelaars en -vervaardigers is al te bly om op die streeksoorsprong van hul produkte te fokus. Die verbruikers gryp dit.
"Talle studies toon 'n groot toename in belangstelling in streekskosse en praat van 'n streekstendens wat na bewering intussen die organiese neiging ingehaal het," skryf Melissa Sarah Ragger in 2018 in haar meestersgraadtesis oor die motiewe om streeks te koop. kosse. Omdat's Biomarkt haal 'n ongespesifiseerde opname van 2019 aan, wat na bewering getoon het "dat vir die verbruikers wat ondervra is Bio en volhoubaarheid speel minder 'n rol as die Oostenrykse oorsprong en streeksheid van die kos."
Geen wonder nie: Kos uit die streek geniet die beeld van hoë gehalte en billike produksietoestande vir mense en diere. Boonop hoef hulle nie halfpad oor die aardbol vervoer te word nie. Streeksprodukte word ook daarvolgens bemark en waargeneem. Maar: is kos uit die streek regtig so goed? In 2007 het Agrarmarkt Austria (AMA) die CO2-besoedeling van individuele voedsel bereken. Druiwe uit Chili was die grootste klimaatsondaars met 7,5 kg CO2 per kilo vrugte. Die appel van Suid-Afrika het 263 gram geweeg, vergeleke met 22 gram vir die Stiermarkse appel.
Nog 'n berekening uit hierdie studie toon egter ook dat slegs 'n klein hoeveelheid CO2 oor die algemeen bespaar kan word deur na streeksvoedsel te soek. Volgens die AMA, as alle Oostenrykers die helfte van hul kos met streekprodukte vervang, sal 580.000 2 ton CO0,07 bespaar word. Dit is slegs 0,6 ton per capita per jaar – met 'n gemiddelde produksie van elf ton, is dit net 'n skamele XNUMX persent van die totale jaarlikse produksie.
Plaaslik is nie organies nie
'n Belangrike faktor wat nie gereeld gekommunikeer word nie: streeks is nie organies nie. Terwyl "organies" amptelik gereguleer word en die vereistes vir organiese produkte presies omskryf word, word die term "streeks" nie beskerm nie, ook nie gedefinieer of gestandaardiseer nie. Ons gryp dus dikwels na kwansuis volhoubare produkte van boere in die buurdorpie. Maar dat hierdie boer konvensionele landbou gebruik – dalk selfs met omgewingskadelike landbou wat steeds in Oostenryk toegelaat word spuit – bedryf is dikwels nie vir ons duidelik nie.
Die voorbeeld van tamaties wys die verskil: minerale bemestingstowwe word in konvensionele verbouing gebruik. Die produksie van hierdie kunsmis alleen verbruik soveel energie dat, volgens kenners, organiese tamaties van Sisilië soms 'n beter CO2-balans het as dié van konvensionele landbou wat in klein bakkies binne die streek verskeep word. Veral wanneer daar in verhitte kweekhuise in Sentraal-Europa gekweek word, skiet die CO2-verbruik gewoonlik baie keer meer. As verbruiker moet jy egter dinge ook op 'n individuele basis opweeg. As jy meer as 30 kilometer in jou eie fossielbrandstofmotor ry om by die plaaswinkel inkopies te gaan doen, gooi jy oor die algemeen 'n goeie klimaatbalans oorboord.
Ekonomiese ontwikkeling in plaas van omgewingsbeskerming
Ten spyte van al hierdie aspekte bevorder openbare owerhede die plaaslike verkryging van voedsel. In Oostenryk, byvoorbeeld, is die "GenussRegion Österreich" bemarkingsinisiatief 'n paar jaar gelede deur die Ministerie van Lewe in samewerking met AMA geïnisieer. Ten einde vir 'n produk die etiket "Oostenrykse Streek van Indulgence" te dra, moet die rou materiaal van die onderskeie streek kom en volgens 'n hoë standaard in die streek verwerk word. Of die produk van konvensionele of organiese boerdery kom, was nooit 'n maatstaf nie. Dit kon darem Greenpeace maar in 2018 het die "Oostenrykse streek van toegeeflikheid"-gehaltemerk van "voorwaardelik betroubaar" na "betroubaar" opgegradeer. Destyds is aangekondig dat draers van die etiket teen 2020 heeltemal daarvan moet weerhou om geneties gemanipuleerde voer te gebruik en slegs streeksvoer mag gebruik.
Op Europese vlak is die sertifisering van produkte met "beskermde geografiese aanduiding" en "beskermde oorsprongsbenaming" belangrik. Die beskerming van spesialiteite deur die skakel tussen produkkwaliteit en 'n gelyknamige plek van oorsprong of streek van oorsprong is egter op die voorgrond. Sommige kritici meen dat die idee om voedsel oor kort afstande te verskaf nie eens van sekondêre belang is nie.
Die klimaat ken geen grense nie
Ten spyte van alle liefde vir die huis, is een ding duidelik: klimaatsverandering ken geen grense nie. Laaste maar nie die minste nie, moet ook in gedagte gehou word dat die verbruik van ingevoerde organiese voedsel ten minste plaaslike organiese boerdery versterk – verkieslik in kombinasie met die Fairtrade-seël. Terwyl daar in Oostenryk ten minste sekere aansporings geskep word of ondersteuning vir organiese plase gebied word, moet toegewyde organiese entrepreneurs* baanbrekerswerk doen, veral in ontluikende lande.
Om sonder twyfel na 'n produk uit die streek te gaan, kan dus teenproduktief wees. Die bemarkingsafdeling van denn's Biomarkt stel dit so, in ooreenstemming met die heersende denkrigting: "Opsommend kan 'n mens sê dat regionaliteit alleen, in teenstelling met organies, nie 'n volhoubaarheidsbegrip is nie. Streeksvoedselproduksie kan hom egter as 'n sterk duo saam met organiese landbou posisioneer. Die volgende kan dus as besluitnemingshulpmiddel gebruik word wanneer kruideniersware inkopies gedoen word: organies, seisoenaal, streeks – verkieslik in hierdie volgorde."
STREEKS IN GETALLE
Meer as 70 persent van diegene wat ondervra is, koop verskeie kere per maand plaaslike kruideniersware. Byna die helfte het gesê dat hulle selfs plaaslike kruideniersware gebruik vir hul weeklikse inkopies. Oostenryk neem hier die voortou met sowat 60 persent. Duitsland volg met sowat 47 persent en Switserland met sowat 41 persent. 34 persent van diegene wat ondervra is, assosieer die verbruik van streekvoedsel met 'n verbintenis tot omgewingsbeskerming, wat ook korter vervoerroetes insluit. 47 persent verwag dat 'n streekproduk hoogstens op plase 100 kilometer verder geproduseer sal word. Op 'n afstand van 200 kilometer is die instemming van diegene wat ondervra is, baie laer op 16 persent. Slegs 15 persent van verbruikers heg waarde aan die vraag of die produkte van organiese boerdery afkomstig is.
(Bron: Studies deur AT KEARNEY 2013, 2014; aangehaal in: Melissa Sarah Ragger: "Regional before organic?")