AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie tesis ondersoek die ontwikkeling van 'n metodologie vir die gebruik van hommeltuie om strome in die nabystrandse sone te meet, asook die evaluering van ander moontlike toepassings in die mariene omgewing. Stroomsnelhede is by die Monwabisi-strand in Valsbaai, Kaapstad gemeet sodat die resultate vergelyk kon word met dié van soortgelyke toetse wat reeds in die gebied uitgevoer is. Hierdie toetse het 'n geleentheid geskep vir die bevestiging van resultate aangesien die meting en vergelyking van seestrome met elektroniese instrumente nie deel van die projekbegroting was nie. Die primêre hommeltuig wat tydens die toetse gebruik is, was 'n DJI Mavic Air as gevolg van die bekostigbare prys en gemak van gebruik wat dit toeganklik vir die meeste gebruikers maak. Ykingstoetse is op land uitgevoer om 'n vasgestelde voorafbepaalde lengte te meet sodat die foto’s wat deur die hommeltuig geneem word, se skaal bepaal kon word met betrekking tot die hoogte wat deur die aanboordse hoogtemeter aangeteken word. Tydens yking is die hommeltuig teen verskillende hoogtes gevlieg met die kamera direk na onder gemik om 'n stel foto’s te neem wat dan in Autocad geskaal kon word. Die metode is noodsaaklik aangesien die tipiese landgebaseerde metode van fotogrammetrie om die hoogte en afstand van die hommeltuie te bepaal, nie betroubaar oor water is nie aangesien daar konstante beweging is. 'n Stel koördinate van 'n statiese punt is ook gemeet om die horisontale akkuraatheid van die aangemelde koördinate wat van die aanboordse GPS-metings afhang, te bepaal. Dit is gevind dat die gemete koördinate gladstryking nodig het om vir foute wat deur die hommeltuig gemaak word, te kompenseer. Die hommeltuig het 'n gerapporteerde stilsweef-akkuraatheid van ±1.5 m, maar daar is gevind dat die gemete gemiddelde akkuraatheid onder 2 cm.s⁻¹ was nadat ‘n gemiddelde oor ‘n 10-sekonde-interval bepaal is. Hierdie inligting is gefilter deur 'n metode om boeie te volg terwyl hulle op die see- oppervlakte agter die nabystrandse sone dryf. Hierdie metode is soortgelyk aan die metode wat deur huidige GPS-stroomboeie gebruik word. Bioafbreekbare lemoene kan nou in hulle plek gebruik word met die hommeltuig wat van bo hulle koördinate meet terwyl hulle in seestrome dryf. Verskeie toetse is daarna uitgevoer tydens verskillende omgewingstoestande by Monwabisi en 'n verskeidenheid strome is gemeet vir vergelyking met vorige studies. Metings deur die hommeltuig het soortgelyke stroompatrone as vorige studiemodelle getoon. Verder, was die stroomsnelhede van dieselfde grootte-orde. Daar is ook gevind dat die hommeltuig ander aspekte van bo kon meet, soos uitvloeiselwolke by verspreiders, mariene lewe en sedimentbewegings. Elkeen van hierdie aspekte kan waardevol in kusstudies wees om data teen redelike koste te verkry. In die algemeen is daar gevind dat hommeltuie veelsydige ingenieursinstrumente is wat strome in die nabystrandse sone kan meet, terwyl die resultate soortgelyk aan vorige modelresultate is.