Hoe kan Pole uit Kresy genoeg wees om die hele streke van Pole te herbevolk? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Hoe kan Pole uit Kresy genoeg wees om die hele streke van Pole te herbevolk?
Na die tweede wêreldoorlog het die grense van Pole ongeveer 200 km na die weste beweeg weens die eise van Stalin. Pole in die ooste van hul land moes hervestig na die westelike lande wat nuut uit Duitsland verkry is. Gebiede wat deur Pole herbevolk is uit die voorheen oostelike Poolse streke (ook Kresy genoem), sluit in:
Warskou, wie se bevolking tydens die oorlog byna heeltemal gedemineer is
Gdańsk, wat tydens die oorlog slegs 'n klein minderheid van ~ 10% Poolse mense gehad het
Szczecin en Pommeren, wat voor die oorlog heeltemal Duits was
Mazurië, hoewel daar mense was wat 'n Poolse dialek gepraat het, het die meeste van hulle hulself as Duits beskou, sodat hulle moes vertrek
Die grootste deel van Silesië, insluitend die voormalige hoofstad Wrocław
Daarbenewens is baie plekke wat reeds in die vooroorlogse Pole was, heeltemal deur die Nazi's afgebrand, sodat hulle ook herbevolk moes word, soos Warskou. Die herbevolkte streke was baie naby aan 1/3 van die moderne Pole en bevat 4 groot stede (Warskou, Gdańsk, Szczecin, Wrocław) en nog meer klein stede.
Die meerderheid van die Kresy was egter reeds voor die oorlog deur Bielarus en Oekraïners bevolk. Pole was reeds in die minderheid in daardie streke, behalwe in stede. Mense wat die lande kon hervestig, kom dus van:
Ek sien nie hoe mense uit 2 groot stede voldoende sou kon wees om 4 groot stede te herbevolk nie
(Hierdie vraag is doelbewus soortgelyk aan my vorige vraag oor Sudetenland)
Dit is opmerklik dat Vilno en Lvov gedurende die Tweede Poolse Republiek die derde en sesde grootste stede in die land was, met tussen 200,000-300,000 mense. Gdańsk, Szczecin en Wrocław het voor die oorlog baie kleiner (Poolse) bevolkings gehad, dus het dit nie veel nodig gehad om die Poolse bevolkings van die stede (laag tienduisende) te herbevolk nie. Hulle het die voordeel gehad dat hulle voorheen Duitse huise kon bewoon.
Ter vergelyking het Gdynia ongeveer 120 000 en Thorn 60 000 in 1938, wat albei beslis kleiner was as Lvov en Vilno. (Die eerste twee was Poolse stede met 'n groter Poolse bevolking as die drie herbevolkte stede.)
En Warskou was Warskou. Selfs as 'gedecimeer' beteken dat 60%+ van die bevolking voor die oorlog (die derde Joodse deel en 'n vergelykbare aantal Pole) verloor word, sou dit wat oor was (300,000-400,000) voldoende wees om dit te herbevolk, omdat dit steeds die grootste stad van Pole was volgens bevolking.
Do, 27 Okt 2016 17:03 UTC
President van Rusland, Vladimir Poetin: Tarja, Heinz, Thabo, kollegas, dames en here,
Dit is 'n groot plesier om julle weer te sien. Ek wil eers bedank aan al die deelnemers aan die Valdai International Discussion Club, uit Rusland en die buiteland, vir u opbouende aandeel in hierdie werk, en ek wil ons gaste bedank vir hul bereidwilligheid om aan hierdie oop gesprek deel te neem.
Ons gewaardeerde moderator wens my net 'n goeie aftrede toe, en ek wens myself dieselfde toe as die tyd aanbreek. Dit is die regte benadering en die ding om te doen. Maar ek is nog nie afgetree nie en is vir eers die leier van hierdie groot land. As sodanig is dit gepas om selfbeheersing te toon en te voorkom dat hy te veel aggressief is. Ek dink in elk geval nie dat dit my styl is nie.
Maar ek dink wel dat ons eerlik met mekaar moet wees, veral hier tydens hierdie byeenkoms. Ek dink dat ons openhartige, oop gesprekke moet voer, anders is ons dialoog nie sinvol nie en sou dit swak en sonder die minste belangstelling wees.
Ek dink dat hierdie styl van bespreking vandag uiters nodig is, gegewe die groot veranderinge wat in die wêreld plaasvind. Die tema vir ons vergadering vanjaar, The Future in Progress: Shaping the World of Tomorrow, is baie aktueel.
Verlede jaar het die deelnemers van die Valdai -forum die probleme met die huidige wêreldorde bespreek. Ongelukkig het min die afgelope maande ten goede verander. Dit sou inderdaad eerliker wees om te sê dat niks verander het nie.
Die spanning wat veroorsaak word deur verskuiwings in die verspreiding van ekonomiese en politieke invloed, neem steeds toe. Wedersydse wantroue skep 'n las wat ons moontlikhede verminder om effektiewe reaksies te vind op die werklike bedreigings en uitdagings wat die wêreld vandag in die gesig staar. In wese is die hele globaliseringsprojek vandag in 'n krisis en in Europa hoor ons, soos ons goed weet, stemme wat sê dat multikulturalisme misluk het.
Ek dink hierdie situasie is in baie opsigte die gevolg van verkeerde, haastige en tot 'n mate te selfversekerde keuses wat sommige lande 'n kwarteeu gelede gemaak het. Destyds, in die laat 1980's-vroeë 1990's, was daar 'n kans om nie net die globaliseringsproses te versnel nie, maar ook om dit 'n ander kwaliteit te gee en dit meer harmonieus en volhoubaar van aard te maak.
Maar sommige lande wat hulself as oorwinnaars in die Koue Oorlog beskou het, nie net hulself so gesien het nie, maar dit openlik gesê het, het eenvoudig die wêreldwye politieke en ekonomiese orde hervorm om aan hul eie belange te voldoen.
In hul euforie het hulle in wese die inhoudelike en gelyke dialoog met ander rolspelers in die internasionale lewe laat vaar, gekies om nie universele instellings te verbeter of te skep nie, maar eerder gepoog om die hele wêreld onder die verspreiding van hul eie organisasies, norme en reëls te bring. Hulle het die weg van globalisering en veiligheid gekies vir hul eie geliefde self, vir die uitverkorenes en nie vir almal nie. Maar ver van almal was bereid om hiermee saam te stem.
Ons kan ook hier eerlik wees, aangesien ons goed weet dat baie nie saamstem met wat aan die gebeur was nie, maar sommige kon toe nie reageer nie, en ander was nog nie gereed om te reageer nie. Die gevolg is egter dat die stelsel van internasionale betrekkinge in 'n koorsagtige toestand verkeer en dat die wêreldekonomie hom nie van 'n sistemiese krisis kan bevry nie. Terselfdertyd word reëls en beginsels, in die ekonomie en in die politiek, voortdurend verdraai en ons sien dikwels wat eers gister as 'n waarheid beskou is en tot dogmastatus verhef is, heeltemal omgekeer.
As die magte wat vandag bestaan, 'n standaard of norm tot hul voordeel vind, dwing hulle almal om daaraan te voldoen. Maar as dieselfde standaarde môre in die pad val, is dit vinnig om dit in die asblik te gooi, dit as verouderd te verklaar en nuwe reëls op te stel of te probeer stel.
So het ons die besluite gesien om lugaanvalle in die middel van Europa, teen Belgrado, te begin, en toe kom Irak en daarna Libië. Die operasies in Afghanistan het ook begin sonder die ooreenstemmende besluit van die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies. In hul begeerte om die strategiese balans in hul guns te verskuif, het hierdie lande die internasionale wetlike raamwerk verbreek wat die implementering van nuwe missielverdedigingstelsels verbied het. Hulle het terreurgroepe geskep en gewapen, wie se wrede optrede miljoene burgerlikes in vlug gestuur het, miljoene ontheemdes en immigrante gemaak het en hele streke in chaos gedompel het.
Ons sien hoe vryhandel opgeoffer word en lande sanksies as 'n middel tot politieke druk gebruik, omseil die Wêreldhandelsorganisasie en poog om geslote ekonomiese alliansies te sluit met streng reëls en hindernisse, waarin die belangrikste begunstigdes hul eie transnasionale korporasies is. En ons weet dit gebeur. Hulle sien dat hulle nie al die probleme binne die WTO -raamwerk kan oplos nie, en dink daarom: waarom moet u nie die reëls en die organisasie self eenkant gooi nie, maar eerder 'n nuwe een bou? Dit illustreer wat ek so pas gesê het.
Terselfdertyd toon sommige van ons vennote geen begeerte om die werklike internasionale probleme in die wêreld vandag op te los nie. By organisasies soos die NAVO, wat tydens die Koue Oorlog gestig is en vandag duidelik verouderd is, vind daar geen werklike aanpassing plaas nie, ondanks al die gepraat oor die noodsaaklikheid om aan te pas by die nuwe werklikheid. Ons sien voortdurende pogings om die OVSE, 'n deurslaggewende meganisme om gemeenskaplike Europese en ook trans-Atlantiese veiligheid te verseker, te verander in 'n instrument in diens van iemand se buitelandse beleidsbelange. Die gevolg is dat hierdie baie belangrike organisasie uitgehou is.
Maar hulle gaan voort om dreigemente, denkbeeldige en mitiese bedreigings uit die weg te ruim, soos die Russiese militêre bedreiging '. Dit is 'n winsgewende onderneming wat gebruik kan word om nuwe geld tuis in die verdedigingsbegrotings te plaas, bondgenote te laat buig na 'n enkele supermoondheid se belange, die NAVO uit te brei en sy infrastruktuur, militêre eenhede en wapens nader aan ons grense te bring.
Dit kan natuurlik 'n aangename en selfs winsgewende taak wees om jouself uit te beeld as die verdediger van die beskawing teen die nuwe barbare. Die enigste ding is dat Rusland nie van plan is om iemand aan te val nie. Dit is alles redelik absurd. Ek lees ook analitiese materiaal, dit wat vandag hier deur u geskryf is, en deur u kollegas in die VSA en Europa.
Dit is ondenkbaar, dwaas en heeltemal onrealisties. Europa alleen het 300 miljoen mense. Al die NAVO -lede saam met die VSA het waarskynlik 'n totale bevolking van 600 miljoen. Maar Rusland het slegs 146 miljoen. Dit is eenvoudig absurd om sulke gedagtes selfs te bedink. En tog gebruik hulle hierdie idees om hul politieke doelwitte na te streef.
Nog 'n mitiese en denkbeeldige probleem is wat ek net die histerie kan noem wat die VSA opgedoen het oor vermeende Russiese inmenging in die Amerikaanse presidentsverkiesing. Die Verenigde State het baie dringende probleme, blykbaar, van die enorme openbare skuld tot die toename in vuurwapengeweld en gevalle van arbitrêre optrede deur die polisie.
U sou dink dat die verkiesingsdebatte op hierdie en ander onopgeloste probleme sou konsentreer, maar die elite het niks om die samelewing gerus te stel nie, en probeer daarom die aandag van die publiek aflei deur eerder op vermeende Russiese hackers, spioene, agente van invloed te verwys ensovoorts.
Ek moet myself afvra en jou ook vra: Verbeel iemand hulle ernstig dat Rusland op 'n manier die Amerikaanse bevolking se keuse kan beïnvloed? Amerika is tog nie 'n soort bananenrepubliek nie, maar is 'n groot mag. Maak my reg as ek verkeerd is.
Die vraag is, as dinge in hierdie trant aangaan, wat wag die wêreld? Watter wêreld het ons môre? Het ons antwoorde op die vrae oor hoe om stabiliteit, veiligheid en volhoubare ekonomiese groei te verseker? Weet ons hoe ons 'n meer welvarende wêreld sal maak?
Ongelukkig is daar vandag geen konsensus oor hierdie kwessies in die wêreld nie. Miskien het u 'n paar algemene gevolgtrekkings gemaak deur u besprekings, en ek sou dit natuurlik interesseer om dit te hoor. Maar dit is baie duidelik dat daar 'n gebrek aan strategie en idees vir die toekoms is. Dit skep 'n klimaat van onsekerheid wat 'n direkte impak op die openbare bui het.
Sosiologiese studies oor die hele wêreld toon dat mense in verskillende lande en op verskillende kontinente die toekoms as donker en somber beskou. Dit is hartseer. Die toekoms lok hulle nie, maar maak hulle bang. Terselfdertyd sien mense geen werklike geleenthede of middele om iets te verander, gebeurtenisse te beïnvloed en beleid te vorm nie.
Ja, formeel gesproke het moderne lande al die eienskappe van demokrasie: Verkiesings, vryheid van spraak, toegang tot inligting, vryheid van uitdrukking. Maar selfs in die mees gevorderde demokrasieë het die meerderheid burgers geen werklike invloed op die politieke proses nie en ook geen direkte en werklike invloed op mag nie.
Mense voel 'n steeds groter wordende gaping tussen hul belange en die visie van die elite oor die enigste korrekte kursus, 'n kursus wat die elite self kies. Die gevolg is dat referendum en verkiesings toenemend dikwels verrassings vir die owerhede skep. Mense stem glad nie soos die amptelike en gerespekteerde media hulle aangeraai het nie, en ook nie soos die hoofstroompartye hulle aangeraai het nie. Openbare bewegings wat eers onlangs te ver links of te ver regs was, neem die middestad en stoot die politieke swaargewigte opsy.
Aanvanklik is hierdie ongerieflike resultate inderhaas as 'n afwyking of toeval verklaar. Maar toe dit meer gereeld was, het mense begin sê dat die samelewing diegene op die top van die mag nie verstaan ​​nie en nog nie voldoende volwasse is om die owerheid se arbeid vir die openbare belang te kan beoordeel nie. Of hulle sink in histerie en verklaar dit as gevolg van buitelandse, gewoonlik Russiese, propaganda.
Vriende en kollegas, ek wil graag so 'n propagandamasjien hier in Rusland hê, maar dit is ongelukkig nie die geval nie. Ons het nie eens wêreldwye massamedia, soos CNN, BBC en ander nie. Ons het eenvoudig nog nie hierdie soort vermoëns nie.
Wat die bewering betref dat die rand en populiste die verstandige, nugtere en verantwoordelike minderheid verslaan het, praat ons nie van populiste of so nie, maar van gewone mense, gewone burgers wat vertroue in die heersende klas verloor. Dit is die probleem.
Terloops, met die politieke agenda wat alreeds uit die weg geruim is, en met verkiesings wat ophou om 'n instrument vir verandering te wees, maar bestaan ​​in plaas van niks anders as skandale en vuil opgrawe nie, wat iemand 'n knippie gegee het, wie by wie slaap, as jy sal my verskoon. Dit gaan net buite alle grense. En eerlik, 'n blik op verskillende kandidate ' platforms gee die indruk dat hulle uit dieselfde vorm gemaak is, en die verskil is gering, indien daar is.
Dit lyk asof die elite nie die verdiepende stratifikasie in die samelewing en die erosie van die middelklas sien nie, terwyl hulle terselfdertyd ideologiese idees inplant wat na my mening vernietigend is vir kulturele en nasionale identiteit. En in sekere gevalle ondermyn hulle in sommige lande nasionale belange en verloën hulle soewereiniteit in ruil vir die guns van die suzraïne.
Dit laat die vraag ontstaan: wie is eintlik die rand? Die groeiende klas van die supranasionale oligargie en burokrasie, wat in werklikheid dikwels nie deur die samelewing gekies en nie beheer word nie, of die meerderheid burgers, wat eenvoudige en eenvoudige dinge wil hê, stabiliteit, vrye ontwikkeling van hul lande, lewensvooruitsigte en die lewens van hul kinders, met behoud van hul kulturele identiteit, en uiteindelik basiese veiligheid vir hulself en hul geliefdes.
Mense is duidelik bang om te sien hoe terrorisme ontwikkel van 'n verre bedreiging vir die alledaagse, hoe 'n terreuraanval naby hulle kan plaasvind, in die volgende straat, indien nie in hul eie straat nie, terwyl enige tydelike item – van 'n tuisgemaakte plofstof vir 'n gewone vragmotor en#8211 kan gebruik word om 'n massamoord uit te voer.
Boonop toon die terreuraanvalle wat die afgelope paar jaar in Boston en ander Amerikaanse stede, Parys, Brussel, Nice en Duitse stede plaasgevind het, en ongelukkig in ons eie land dat terroriste nie eenhede nodig het of georganiseer het nie strukture, hulle kan op hul eie onafhanklik optree; hulle benodig net die ideologiese motivering teen hul vyande, dit wil sê teen u en ons.
Die terroristebedreiging is 'n duidelike voorbeeld van hoe mense nie die aard en oorsake van die groeiende bedreigings voldoende evalueer nie. Ons sien dit op die manier waarop gebeure in Sirië ontwikkel. Niemand het daarin geslaag om die bloedvergieting te stop nie en 'n politieke skikkingsproses te begin. 'N Mens sou dink dat ons sou begin het om 'n gemeenskaplike front teen terrorisme saam te stel, na sulke lang onderhandelinge, enorme inspanning en moeilike kompromieë.
Maar dit het nie gebeur nie en hierdie gemeenskaplike front het nie na vore gekom nie. My persoonlike ooreenkomste met die president van die Verenigde State het ook nie resultate opgelewer nie. Daar was mense in Washington wat gereed was om alles moontlik te doen om te verhoed dat hierdie ooreenkomste in die praktyk geïmplementeer word. Dit alles toon 'n onverklaarbare en ek sou sê dat die Westerse lande 'n irrasionele begeerte het om dieselfde foute te maak, of, soos ons hier in Rusland sê, op dieselfde hark trap.
Ons sien almal wat gebeur in Afghanistan, Irak, Libië en 'n aantal ander lande. Ek moet vra, waar is die gevolge van die stryd teen terrorisme en ekstremisme? As daar na die hele wêreld gekyk word, is daar 'n paar resultate in spesifieke streke en plekke, maar daar is geen wêreldwye resultaat nie en die terroristebedreiging neem steeds toe.
Ons onthou almal die euforie in sommige hoofstede oor die Arabiese Lente. Waar is hierdie fanfares vandag? Rusland se oproepe om 'n gesamentlike stryd teen terrorisme word geïgnoreer. Boonop gaan hulle voort om wapengroepe te bewapen, te voorsien en op te lei in die hoop om dit te gebruik om hul eie politieke doelwitte te bereik. Dit is 'n baie gevaarlike spel en ek spreek die spelers weer aan: die ekstremiste in hierdie geval is slimmer, slim en sterker as jy, en as jy hierdie speletjies saam met hulle speel, sal jy altyd verloor.
Kollegas, dit is duidelik dat die internasionale gemeenskap moet konsentreer op die werklike probleme waarmee die mensdom vandag te kampe het, waarvan die oplossing ons wêreld 'n veiliger en meer stabiele plek sal maak en die stelsel van internasionale betrekkinge billiker en meer gelyk sal maak. Soos ek gesê het, is dit noodsaaklik om globalisering van iets vir 'n paar uitgesoekte in iets vir almal te omskep. Dit is my vaste oortuiging dat ons hierdie bedreigings en uitdagings slegs kan oorkom deur saam te werk aan die vaste grondslag van die internasionale reg en die Handves van die Verenigde Nasies.
Vandag is dit die Verenigde Nasies wat steeds 'n agentskap bly wat ongeëwenaard is in verteenwoordigendheid en universaliteit, 'n unieke plek vir billike dialoog. Die universele reëls daarvan is nodig om soveel lande as moontlik by ekonomiese en humanitêre integrasie in te sluit, hul politieke verantwoordelikheid te waarborg en om hul optrede te koördineer, terwyl hulle ook hul soewereiniteits- en ontwikkelingsmodelle behou.
Ons twyfel nie daaraan dat soewereiniteit die sentrale idee van die hele stelsel van internasionale betrekkinge is nie. Respek daarvoor en die konsolidasie daarvan sal help om vrede en stabiliteit op nasionale sowel as internasionale vlak te onderskryf. Daar is baie lande wat kan vertrou op 'n geskiedenis van meer as duisend jaar, soos Rusland, en ons het ons identiteit, vryheid en onafhanklikheid waardeer. Maar ons soek nie wêreldwye oorheersing, uitbreiding of konfrontasie met iemand nie.
In ons gedagtes lê werklike leierskap daarin om werklike probleme te sien eerder as om te probeer om mitiese bedreigings uit te dink en dit te gebruik om ander te stoomrol. Dit is presies hoe Rusland vandag sy rol in wêreldsake verstaan.
Daar is prioriteite waarsonder 'n voorspoedige toekoms vir ons gedeelde planeet ondenkbaar is en dit is absoluut voor die hand liggend. Ek sal niks nuuts hier sê nie.In die eerste plek is daar gelyke en ondeelbare veiligheid vir alle state. Eers nadat ons gewapende konflikte beëindig het en die vreedsame ontwikkeling van alle lande verseker het, kan ons praat oor ekonomiese vooruitgang en die oplossing van sosiale, humanitêre en ander sleutelprobleme. Dit is belangrik om terrorisme en ekstremisme in werklikheid te beveg. Daar is meer as een keer gesê dat hierdie euwel slegs oorwin kan word deur 'n gesamentlike poging van alle state van die wêreld. Rusland bied dit steeds aan alle belangstellende vennote aan.
Dit is nodig om die kwessie van herstel van die Midde -Oosterse lande en 'n blywende staatskaping, ekonomie en sosiale sfeer by te voeg tot die internasionale agenda. Die enorme omvang van vernietiging vereis dat 'n langtermyn omvattende program, 'n soort Marshall-plan, opgestel word om die oorlog- en konflikgeteisterde gebied te laat herleef. Rusland is beslis bereid om aktief deel te neem aan hierdie spanpogings.
Ons kan nie globale stabiliteit bereik nie, tensy ons globale ekonomiese vooruitgang waarborg. Dit is noodsaaklik om voorwaardes te bied vir kreatiewe arbeid en ekonomiese groei in 'n tempo wat 'n einde sal maak aan die verdeling van die wêreld in permanente wenners en permanente verloorders. Die spelreëls behoort die ontwikkelende ekonomieë ten minste 'n kans te gee om diegene wat ons as ontwikkelde ekonomieë ken, in te haal. Ons moet werk om die tempo van ekonomiese ontwikkeling gelyk te maak en agtergeblewe lande en streke te versterk om die vrug van ekonomiese groei en tegnologiese vooruitgang vir almal toeganklik te maak. Dit sal veral help om armoede, een van die ergste hedendaagse probleme, te beëindig.
Dit is ook absoluut duidelik dat ekonomiese samewerking wedersyds winsgewend moet wees en op universele beginsels berus, sodat elke land 'n gelyke vennoot kan word in globale ekonomiese aktiwiteite. Die regionaliserende neiging in die wêreldekonomie sal weliswaar op mediumtermyn voortduur. Streekhandelsooreenkomste moet egter aanvul en uitbrei en nie die universele norme en regulasies vervang nie.
Rusland bepleit die harmonisering van plaaslike ekonomiese formate op grond van die beginsels van deursigtigheid en respek vir mekaar se belange. Dit is hoe ons die werk van die Eurasiese Ekonomiese Unie reël en onderhandelings voer met ons vennote, veral oor die koördinering met die Silk Road Economic Belt -projek, wat China implementeer. Ons verwag dat dit 'n uitgebreide Eurasiese vennootskap sal bevorder wat beloof om te ontwikkel tot een van die vormingsentrums van 'n groot Eurasiese integrasiegebied. Om hierdie idee te implementeer, het 5+1 gesprekke reeds begin vir 'n ooreenkoms oor handel en ekonomiese samewerking tussen alle deelnemers aan die proses.
'N Belangrike taak van ons is om menslike potensiaal te ontwikkel. Slegs 'n wêreld met genoeg geleenthede vir almal, met hoogs geskoolde werkers, toegang tot kennis en 'n groot verskeidenheid maniere om hul potensiaal te verwesenlik, kan as werklik gratis beskou word. Slegs 'n wêreld waarin mense uit verskillende lande nie sukkel om te oorleef nie, maar 'n vol lewe kan lei, kan stabiel wees.
'N Ordentlike toekoms is onmoontlik sonder omgewingsbeskerming en die aanspreek van klimaatprobleme. Daarom sal die behoud van die natuurlike wêreld en die diversiteit daarvan en die vermindering van die menslike impak op die omgewing 'n prioriteit wees vir die komende dekades.
'N Ander prioriteit is globale gesondheidsorg. Daar is natuurlik baie probleme, soos grootskaalse epidemies, wat die sterftesyfer in sommige streke en dies meer verlaag. Daar is dus enorme ruimte vir vordering. Alle mense in die wêreld, nie net die elite nie, moet die reg hê op 'n gesonde, lang en vol lewe. Dit is 'n edele doelwit. Kortom, ons moet vandag die grondslag bou vir die toekomstige wêreld deur te belê op alle prioriteitsgebiede van menslike ontwikkeling. En natuurlik is dit nodig om 'n breë bespreking van ons gemeenskaplike toekoms voort te sit sodat alle sinvolle en belowende inisiatiewe gehoor kan word.
Kollegas, dames en here, ek is vol vertroue dat u as lede van die Valdai -klub aktief aan hierdie werk sal deelneem. U kundigheid stel u in staat om alle hoeke van die prosesse wat in Rusland en in die wêreld aan die gang is, te verstaan, tendense op lang termyn te voorspel en te evalueer, en nuwe inisiatiewe en aanbevelings voor te stel wat ons sal help om die weg te vind na 'n voorspoediger en volhoubaarder toekoms wat ons het almal broodnodig.
Timothy Colton: Ek herken Andrey Sushentsov nou graag, en dan sal ons meneer Bystritskiy doen.
Andrei Sushentsov: Andrei Sushentsov, MGIMO Universiteit, lid van die Valdai Club.
Buitelandse media is van mening dat Rusland 'n duidelike gunsteling het tydens die Amerikaanse presidentsverkiesings en Donald Trump. Watter rol sal die volgende Amerikaanse president werklik speel vir Rusland en vir bilaterale betrekkinge? Aan watter voorwaardes sou die Amerikaanse buitelandse beleid moet voldoen om die betrekkinge met Rusland te normaliseer?
Vladimir Poetin: Oor die vraag oor gunstelinge in die Amerikaanse presidensiële veldtog, het u gesê dat die media hierdie siening geskep het. Ja, dit is die geval, en dit is nie toevallig nie. In my waarneming is dit 'n seldsame geleentheid dat die massamedia bloot toevallig 'n siening vorm. Ek dink dat hierdie idee, wat in die openbare bewussyn in die middel van die Amerikaanse presidensiële veldtog geplaas is, die uitsluitlike doel nastreef om diegene wat die belange van die kandidaat van die Demokratiese Party in die stryd teen die kandidaat van die Republikeinse Party te verdedig, in hierdie geval, Donald Trump.
Hoe word dit gedoen? Eerstens skep hulle 'n vyand in die vorm van Rusland, en dan sê hulle dat Trump ons voorkeurkandidaat is. Dit is volslae onsin en totaal absurd. Dit is slegs 'n taktiek in die binnelandse politieke stryd, 'n manier om die openbare mening te manipuleer voordat die verkiesing plaasvind. Soos ek al baie keer gesê het, weet ons nie presies wat ons van een van die kandidate kan verwag sodra hulle wen nie.
Ons weet nie wat Trump sou doen as hy wen nie, en ons weet nie wat Clinton sou doen, wat sou gebeur of nie. In die algemeen maak dit nie regtig saak vir ons wie wen nie. Natuurlik kan ons slegs openbare woorde verwelkom oor die bereidwilligheid om die verhouding tussen ons twee lande te normaliseer. In hierdie sin, ja, verwelkom ons sulke uitsprake, maak nie saak wie dit maak nie. Dit is eintlik al wat ek kan sê.
Wat Trump betref, hy het sy metode gekies om kiesers se harte te bereik. Ja, hy gedra hom uitspattig, natuurlik, ons sien dit almal. Maar ek dink daar is 'n mate van sin in sy optrede. Ek sê dit omdat hy myns insiens die belange verteenwoordig van die groot deel van die Amerikaanse samelewing wat moeg is vir die elite wat nou al dekades lank aan bewind is. Hy verteenwoordig eenvoudig hierdie gewone mense se belange.
Hy beeld homself uit as 'n gewone man wat kritiek lewer op diegene wat al dekades lank aan die bewind is en byvoorbeeld nie daarvan hou om die mag deur erfenis oor te gee nie. Ons lees ook die analise, insluitend Amerikaanse analise. Sommige van die kenners daar het openlik hieroor geskryf. Hy werk in hierdie nis. Die verkiesings sal binnekort wys of dit 'n effektiewe strategie is of nie. Wat my betref, ek kan nie anders as om te herhaal wat ek al gesê het nie: ons sal saamwerk met watter president ook al wat die Amerikaanse volk kies en wat saam met ons wil werk.
Nazi -Duitsland se beleid teenoor die Sowjetunie [wysig]
Reeds in 1925 stel Hitler voor Mein Kampf dat hy die Sowjetunie sou inval en beweer dat die Duitse volk dit nodig hetLebensraum (" leefruimte ", dit wil sê grond en grondstowwe) en dat dit in die Ooste gesoek moet word. Nazisme beskou die Sowjetunie (en die hele Oos -Europa) as bevolk deur "Untermensch " Slawiërs, regeer deur " Joodse Bolsjewiste " meesters.   Mein Kampf het gesê die lot van Duitsland was om na die Ooste te draai soos honderd jaar gelede, en die einde van die Joodse oorheersing in Rusland sal ook die einde van Rusland as 'n staat wees. 8221  Daarna het Hitler gepraat van 'n onvermydelike stryd teen "pan-Slawiese ideale ", waarin oorwinning sou lei tot " permanente bemeestering van die wêreld, alhoewel hy ook gesê het dat hulle 'n deel van die pad met die Russe, as dit ons sal help ".  Gevolglik is gesê dat die Nazi -beleid die meerderheid van die Russiese en ander Slawiese bevolkings doodmaak, deporteer of verslaaf en die land by Germaanse volke herbevolk (sien Generalplan Ost).
Voor die Tweede Wêreldoorlog het waarnemers geglo dat Duitsland in 'n oorlog met die Sowjetunie deur die Baltiese state sou aanval terwyl dieKriegsmarine sou Leningrad uit die see gryp. Hulle het aanvaar dat die besit van die hele Baltiese bekken Hitler sou bevredig, wat nie die fout van Napoleon sou herhaal om Moskou aan te val nie. 
1939–1940 Duits-Sowjet-verhouding [wysig]
Die Sowjetunie en Duitsland onderteken in Augustus 1939 'n nie-aggressieverdrag, die Molotov-Ribbentrop-pakt, kort voor die Duitse inval in Pole wat die Tweede Wêreldoorlog veroorsaak het, gevolg deur die Sowjet-inval in daardie land. 'N Geheime protokol vir die verdrag bevat 'n ooreenkoms tussen die Derde Ryk en die Sowjetunie oor die verdeling van die grensstate tussen hul onderskeie invloedsfere. Die Sowjetunie en Duitsland sou Pole verdeel as 'n inval sou plaasvind, en Letland, Estland en Finland word gedefinieer as binne die Sowjet -invloedsfeer.   Die verdrag het die wêreld  verras vanweë die partye se onderlinge vyandigheid en hul teenstrydige ideologieë. As gevolg van die pakt het Duitsland en die Sowjetunie redelik sterk diplomatieke betrekkinge en 'n belangrike ekonomiese verhouding gehad. Die lande het in 1940 'n handelsverdrag aangegaan waarin die Sowjets Duitse militêre en industriële toerusting ontvang het in ruil vir grondstowwe, soos olie of koring, om Duitsland te help om 'n Britse blokkade te omseil. 
Ondanks die voortgesette verhoudinge van die partye, was elke party baie agterdogtig oor die ander bedoelings. Nadat Duitsland die as -pakt met Japan en Italië aangegaan het, het dit onderhandel oor 'n moontlike Sowjet -toetrede tot die pakt.  Na twee dae se onderhandelinge in Berlyn van 12-14 November, het Duitsland 'n voorgestelde skriftelike ooreenkoms voorgelê vir 'n Sowjet -toetrede tot die as. Die Sowjetunie het op 25 November 1940 'n skriftelike teenvoorstelooreenkoms aangebied waarop Duitsland nie gereageer het nie.   Aangesien beide kante in Oos -Europa met mekaar begin bots het, het konflik meer waarskynlik gelyk, hoewel hulle 'n grens- en kommersiële ooreenkoms onderteken het wat verskeie oop kwessies in Januarie 1941 aangespreek het.
Duitsland beplan die inval [wysig]
Die situasie in Europa teen Mei/Junie 1941, aan die einde van die Balkan -veldtog en onmiddellik voor die operasie Barbarossa
Joseph Stalin se eie reputasie as 'n wrede diktator het bygedra tot die Nazi's se regverdiging van hul aanranding en hul geloof in sukses. Aan die einde van die dertigerjare is baie bekwame en ervare militêre offisiere tydens die Groot Reiniging dood, wat die Rooi Leër met 'n betreklik onervare leierskap laat in vergelyking met dié van hul Duitse eweknieë. Die Nazi's beklemtoon dikwels die brutaliteit van die Sowjet -regime toe hulle die slawe met propaganda teiken. Duitse propaganda beweer dat die Rooi Leër hulle voorberei om hulle aan te val, en hul eie inval word dus as 'n voorwendsel beskou. 
In die somer van 1940, toe Duitse grondstofkrisisse en 'n moontlike botsing met die Sowjetunie oor grondgebied op die Balkan ontstaan ​​het, het 'n uiteindelike inval in die Sowjetunie toenemend na Hitler se enigste oplossing gelyk.  Hoewel daar nog geen konkrete planne gemaak is nie, het Hitler in Junie aan een van sy generaals gesê dat die oorwinnings in Wes -Europa sy hande uiteindelik bevry het vir sy belangrike werklike taak: die kragmeting met Bolsjewisme en#8221.  ​​Alhoewel Duitse generaals aan Hitler gesê het dat die besetting van Wes -Rusland meer drein sal veroorsaak as 'n verligting vir die ekonomiese situasie in Duitsland, sal dieFührer verwagte bykomende voordele: [ aanhaling nodig ]
Toe die Sowjetunie verslaan word, kan die tekort aan arbeid in die Duitse industrie verlig word deur die demobilisasie van baie soldate. [aanhaling nodig] 'n betroubare bron van landbouprodukte sou wees. [aanhaling nodig]
Om die Sowjetunie as 'n bron van dwangarbeid onder Duitse bewind te hê, sou die geostrategiese posisie van Duitsland aansienlik verbeter. [aanhaling nodig]
Nederlaag van die Sowjetunie sou die Geallieerdes, veral die Verenigde Koninkryk, verder isoleer. [aanhaling nodig]
Die Duitse ekonomie het meer olie nodig-die beheer van die Baku-olievelde sou dit bereik, soos Albert Speer, die Duitse minister vir bewapening en oorlogsproduksie, later in sy na-oorlogse ondervraging gesê het, dat die behoefte aan olie beslis 'n belangrike motief was die besluit om binne te val. 
Weisung Nr. 21: Val Barbarossa
Op 5 Desember 1940 ontvang Hitler die laaste militêre planne vir die inval wat sedert Julie 1940 reeds onder die kodenaam Operasie Otto getrek is.  Hy het hulle almal goedgekeur, met die begin vir Mei 1941.  Op 18 Desember onderteken Hitler Oorlogsrichtlijn nr. 21 by die Duitse hoëkommando vir 'n operasie wat nou met die kodenaam "Operation Barbarossa " gesê word: &# 8220Die Duitser Wehrmacht moet bereid wees om Sowjet -Rusland in 'n vinnige veldtog te verpletter. "   Die operasie is vernoem na keiser Frederick Barbarossa van die Heilige Romeinse Ryk, 'n leier van die Derde Kruistog in die 12de eeu. Die inval was vasgestel op 15 Mei 1941.  Die plan vir Barbarossa aangeneem dat die Wehrmacht sou oorwin as dit die grootste deel van die Rooi Leër wes van die Westelike Dvina- en Dnieperrivier kon vernietig. Hierdie aanname sou minder as 'n maand na die inval noodlottig verkeerd bewys word. 
In 'n opstel uit 1978 "Das Russlandbild der führenden deutschen Militärs " ("The Picture of Russia held by the Leadership of the German Military "), ondersoek die Duitse historikus Andreas Hillgruber die standpunte oor die Sowjetunie wat deur die Duitse weermag gehou is elite in die tydperk Junie 1940 tot Junie 1941. Volgens Hillgruber was die volgende die geval: 
Die Wehrmacht was swak ingelig oor die Sowjetunie, veral die weermag en die ekonomie.
Vanweë die gebrek aan inligting, Wehrmacht om aan die Sowjetunie te dink, was gebaseer op tradisionele Duitse stereotipes van Rusland as 'n primitiewe, agterlike "Asiatiese " land, 'n " kolos met voete van klei " wat nie die krag gehad het om op te staan ​​teen 'n beter teenstander nie.
Die leierskap van die Wehrmacht beskou oorlog met die Sowjetunie vanuit 'n uiters eng militêre oogpunt, met min aandag aan politiek, die ekonomie of kultuur. Die industriële kapasiteit van die Sowjetunie is glad nie beskou as 'n faktor wat die uitkoms van 'n Duits-Sowjet-oorlog kan beïnvloed nie.
Die gemiddelde soldaat in die Rooi Leër word as dapper en taai beskou, maar die offisiere van die Rooi Leër was minagtend.
Die Wehrmacht leierskap na die oorwinning oor Frankryk was in 'n toestand van wispelturigheid met die Wehrmacht as min of meer onoorwinlik beskou word.
As sodanig is aangeneem dat die Sowjetunie bestem was om te verslaan, en dat dit Duitsland tussen ses tot agt weke sou neem om die Sowjetunie te vernietig.
Hillgruber het aangevoer dat hierdie aannames oor die Sowjetunie wat deur die hele militêre elite gedeel is, Hitler in staat gestel het om 'n " uitwissingsoorlog " teen die Sowjetunie deur te dring met die hulp van verskeie militêre leiers ", al was dit baie duidelik vir die weermag dat so 'n oorlog alle aanvaarde norme van oorlogvoering sou skend en op die onmenslikste manier moontlik sou wees.
In die Sowjetunie het hy in Desember met sy generaals gepraat [ jaar nodig ], Noem Stalin Hitler se verwysings na 'n aanval op die Sowjetunie in Mein Kampf, en het gesê dat hulle altyd gereed moet wees om 'n Duitse aanval af te weer, en dat Hitler gedink het dat die Rooi Leër vier jaar sou benodig om homself gereed te maak. Daarom moet ons baie vroeër gereed wees, en ons sal probeer om die oorlog nog twee jaar te vertraag. 
In die herfs van 1940 het Duitse hooggeplaastes 'n memorandum opgestel oor die gevare van 'n inval in die Sowjetunie. Hulle het gesê dat Oekraïne, Wit -Rusland en die Baltiese state slegs 'n verdere ekonomiese las vir Duitsland sal wees.  'n Ander Duitse amptenaar het aangevoer dat die Sowjets in hul huidige burokratiese vorm onskadelik was, dat die besetting Duitsland geen wins sou oplewer nie en waarom sou dit nie langs ons in sy nat Bolsjewisme stoof nie? " 
Hitler was dit nie eens met ekonome oor die risiko's nie en het aan Hermann Göring, die hoof van die Luftwaffe, dat almal aan alle kante altyd ekonomiese bedenkinge laat ontstaan ​​het teen 'n dreigende oorlog met Rusland. Hy gaan van nou af nie meer na die soort praatjies luister nie, of hy gaan sy ore stop om sy gemoedsrus te kry. wat berigte voorberei het oor die negatiewe ekonomiese gevolge van 'n inval in die Sowjetunie - dat dit 'n netto ekonomiese drein sou wees tensy dit ongeskonde vasgevang word. 
Vanaf Maart 1941 het Göring 's Green Folder besonderhede van die voorgestelde ekonomiese beskikking van die Sowjet -Unie uiteengesit na die inval. Die hele stedelike bevolking van die binnegevalde land sou doodgaan van honger, en sodoende 'n landbou -oorskot geskep het om Duitsland te voed en die stedelike bevolking deur 'n Duitse hoër klas te laat vervang. In die somer van 1941 het die Duitse Nazi-ideoloog Alfred Rosenberg voorgestel dat die verowerde Sowjet-gebied in die volgende Rykskommissarisse: [ aanhaling nodig ]
(Die Baltiese lande en Wit -Rusland het ongeveer 500 km ooswaarts uitgebrei) [aanhaling nodig] (Oekraïne, vergroot ooswaarts na die Volga) [aanhaling nodig] (Suid -Rusland en die Kaukasus -streek) [aanhaling nodig] (Moskou metropolitaanse gebied en die res van Europese Rusland) [aanhaling nodig] (Sentraal -Asiatiese republieke en gebiede) [aanhaling nodig]
Nazi -beleid het ten doel gehad om die Sowjetunie as 'n politieke entiteit te vernietig in ooreenstemming met die geopolitieke Lebensraum ideaal ("Drang nach Osten") ten bate van toekomstige geslagte van die "Nordic Aryan master race ". 
Operasie Barbarossa was om 'n noordelike aanslag in die rigting van Leningrad, 'n simboliese inname van Moskou, en 'n ekonomiese strategie om olievelde in die suide buite Oekraïne te beslag, te kombineer. Hitler en sy generaals was dit nie eens oor watter van hierdie aspekte prioriteit moet geniet nie en waar Duitsland sy kragte moet toespits om besluite te neem oor prioriteite, 'n kompromis vereis. Tydens beplanning Barbarossa in 1940–1941, in baie gesprekke met sy generaals, herhaal Hitler sy bevel: " Leningrad eers, die Donetskkom tweede, Moskou derde ".  
Hitler het geglo dat Moskou van groot belang was in die nederlaag van die Sowjetunie, en in plaas daarvan het hy geglo dat die oorwinning sou kom met die vernietiging van die Rooi Leër wes van die hoofstad.    Dit het later gelei tot konflik tussen Hitler en verskeie Duitse senior offisiere, waaronder Heinz Guderian, Gerhard Engel, Fedor von Bock en Franz Halder, wat geglo het dat die beslissende oorwinning slegs in Moskou gelewer kon word.  Hitler was ongeduldig om aan te gaan met sy lang begeerde inval in die ooste. Hy was oortuig dat Brittanje vrede sou eis, sodra die Duitsers seëvier in die Sowjetunie, die werklike gebied van Duitsland se belange. Halder het in sy dagboeke opgemerk dat Duitsland deur die vernietiging van die Sowjetunie Brittanje se hoop op oorwinning sou vernietig. [ aanhaling nodig ]
Hitler het te selfversekerd geraak van sy vinnige sukses in Wes -Europa en die onbeholpenheid van die Rooi Leër in die Winteroorlog teen Finland in 1939–1940. Hy verwag oorwinning binne 'n paar maande en het hom dus nie voorberei op 'n oorlog wat tot in die winter duur nie. Dit beteken dat sy troepe nie voldoende warm klere en voorbereidings vir 'n langer veldtog gehad het toe hulle met hul aanval begin het nie. Die aanname dat die Sowjetunie vinnig sou kapituleer, sou sy ongedaantheid blyk te wees. 
Hoe kan Pole uit Kresy genoeg wees om die hele streke van Pole te herbevolk? - Geskiedenis
Dit kan die & quote -uitvoering van gewonde bemanningslid genoem word & quot.
Deur daardie panzer-bastards.
Die soortgelyke gedrag het tydens die oorlog die oorlogsmisdade teenoor die krygsgevangenes uitgelok.
Die prente stimuleer niks. jy is óf dood óf vermoor.
jy kan nie te seker wees as jou hande nie opstaan ​​of die liggame op die grond is nie.
dieselfde ding van een film wat ek in die YouTube op een panter gesien het wat tientalle kere geskiet is. ondanks brande en rook uit sy enjin.
Dit lyk asof die Duitsers kyk na die wapenrusting. en op een of ander manier iets vyandig teenoor hom gevind. en besluit om eers die granaat te gooi en later weer te kyk.
Chevan: Doen uself en ons die guns om na te dink voordat u skryf!
Die Russe het vinnig beroemd geword omdat hulle vir een ding baklei het, hoe bloedig ook gewond.
'N Ander is dat u nie sou geskryf het nie
& kwotasie teregstelling van gewonde bemanningslid & quot. was dit 'n Duitse AFV en Sowjet -soldate!
(plaas hulle op 'n heuwelagtige terrein en die KV-2 het beslis nie gewen nie, aangesien die rewolwer nie te graag wou beweeg nie, tensy die KV naby horisontaal was)
U vra my asseblief nie wat ek moet skryf en hoe ek moet dink nie: twisted:
Die Russe het vinnig beroemd geword omdat hulle vir een ding baklei het, hoe bloedig ook gewond is.
Alhoewel. dit is nie 'n rede om al die gewonde vyandelike soldate klaar te maak nie.
Die Duitsers het bekend geword dat hulle alle gewonde Russiese soldate tereggestel het, ongeag of hulle nog kon weerstaan ​​of nie.
'N Ander is dat jy nie sou geskryf het as dit 'n Duitse AFV en Sowjet -soldate was nie!
So vind my asseblief net 'n enkele skietery waar die Russe die Duitse tenk opgeblaas het met gewonde stille bemanning, of selfs skiet waar hulle die gewonde GErmans -krygsgevangenes tereggestel het?
U kan my asseblief nie aanwys wat ek moet skryf en hoe ek moet dink nie.
Ek wil nie vir jou sê wat jy moet skryf of dink nie, net om te dink voordat jy skryf.
Vertel my weer: hoeveel Duitse Stalingrad -krygsgevangenes het oorleef?
regtig waarom? )
Dit wil voorkom asof u probeer dink, maar as die resultaat dieselfde is - hoekom mors u tyd?
Aha, so ek verstaan, het u geen foto's van die uitvoering van GErmans -krygsgevangenes deur Sowjets nie.
Waarom probeer u die konsep verander?
Wat de hel het die & quots oorleef na die & quoteexecution & quot?
Jy as die man wat homself as die denke beskou. Ek moet verstaan ​​dat ongeveer 50 miljoen die ww2 glad nie oorleef het nie, maar skaars 10% daarvan is uitgevoer.
Chevan ek hou daarvan om 'n hond 'n hond te noem, so ek is eerlik hier, terwyl jy bewus is van historiese feite, draai jy hulle keer op keer om by jou nasionalistiese weergawe van die geskiedenis te pas wat jou trots nie sal seermaak nie, maar jy lieg voortdurend .
Duitsers het nie alle Russiese krygsgevangenes uitgevoer nie, trouens teregstellings was relatief skaars, hoe dink jy het Duitsers miljoene krygsgevangenes gekry as hulle bekend was om hulle tereg te stel. & Quot
Alhoewel ek nie lus is om na die tenkkas te kyk nie: http://en.wikipedia.org/wiki/Soviet_war_crimes
Leer uself, ek kan tientalle skakels verskaf na Russiese gruweldade teen Duitse krygsgevangenes, laat ons dit duidelik maak: die Rooi Leër was onmenslik in die behandeling van sowel burgerlikes as soldate, verkragtings, moorde en barbaarse onbeskaafde gedrag was algemeen onder alle mense, of dit nou 'kwotasie' was Duitsers.
Uit die oogpunt van iemand wat nie-Russies was, was daar niks edel aan die Rooi Leër of die Russiese nasie van die oorlogstyd nie, die barbaarsheid van die Russe is goed gedokumenteer en die enigste ding dat hulle beter was as Duitsers was dat hulle gewoonlik nie beplan het nie groot uitwissing net plaaslike volksmoorde en willekeurige dade van barbaarsheid.
Om eerlik te wees, het die Duitsers die meeste Sowjet -gevangenes wat hulle in hul krygsgevangenekampe gevange geneem het, doodgemaak. Ek dink die getalle is nogal verstommend. Alles 'n kwessie van tydsberekening.
Die Heer en SS het ook die gewoonte gehad om Russiese burgerlikes uit hul huise in besette gebiede te verdryf, nadat hulle natuurlik die koue klere gesteel het.
Na 'n paar van die gruweldade deur die Duitsers teen Sowjet -burgers, sou ek hulle nie 'n bietjie blameer nie. Ek stel voor dat u kyk na die partydige aanvalle van aanvalle waarin hele dorpe verwoes is. En ek dink 'n Duitse soldaat het 'n statisties groter kans om 'n Sowjet -krygsgevangenekamp te oorleef, soos 'n Russiese 'n Duitse.
Miskien moet u u eie advies neem. Ek stel Anthony Beevor se verslag oor Stalingrad voor.
Behalwe dat hulle die Duitse leër vir die eerste keer in Stalingrad verslaan het en teen die einde van die oorlog iets soos 80 en 37 van die grondmagte vernietig het.
Dit was 'n wrede oorlog wat heeltemal weersinloos was aan beide kante.
Om eerlik te wees, die Duitsers het die meeste Sowjet -gevangenes wat hulle in hul krygsgevangenekampe gevange geneem het, doodgemaak. Ek dink die getalle is nogal verstommend. Alles 'n kwessie van tydsberekening.
Om eerlik te wees, ek sou waarskynlik dieselfde doen as 'n Rus in hierdie tye, maar ek sal beslis teen die uitbeelding van die Rooi Leër teen die mens wees, sommige gruweldade kan geregverdig word deur Duitse gruweldade, maar nie die hoeveelheid of omvang van wat die Rooi Weermag wel, daar is geen verlossing vir die kinders van Soso nie.
En wat van Poolse burgerlikes? Oekraïense burgerlikes? Litauers en mense van die Baltiese Republieke.
Behalwe dat hulle die Duitse leër vir die eerste keer in Stalingrad verslaan het en teen die einde van die oorlog ongeveer 80% van die grondmagte vernietig het.
En dan duisende burgerlikes verkrag en vermoor het in die lande wat voorheen deur die Duitsers beset was? Russe het gewen omdat hulle nie 'n keuse gehad het nie, maar hulle was wrede wreedaardiges (meestal nie almal nie).
Toe hulle na Vilinus kom, afgesien van die moord op tienduisende burgerlikes, het hulle 'n probleem ondervind wat nog steeds hier onthou word, Russiese soldate in die verre Ooste het 'n probleem gehad met die gebruik van 'n privaat, maar hulle het nie geweet hoe om te spoel nie.
Gevolglik was Vilinus na die verbygaan van die frontlinie -eenhede vol verkragte vroue, vermoorde burgerlikes en verstopte toilette.
Tensy u in Oos -Europa woon, waar Rusland universeel wantrouig is weens sy misdade, kan u nie regtig begryp wat gebeur het nie; slegs een advies, noem nooit Russe edel in Oos -Europa nie, Wit -Rusland en Rusland is goed, oral kan u ook uit die restaurant geskop word of iets.
Ek weet beslis dat die Rooi Leër tot wreedheid in staat was. Waarskynlik was die politieke paramilitarisse van die NKVD die onaangenaamste ongedierte. Maar ek dink die wreedheid van die konflik kan nie eenkant geplaas word nie, veral omdat dit die Wehrmacht was wat die USSR binnegeval het, nie die Rooi Leër in Duitsland nie.
Natuurlik het verskillende eenhede, waarskynlik hoofsaaklik die NKVD, brutale programme teen politieke vyande uitgevoer. Hierdie vraag is eintlik goed gepraat deur 'n Kanadese-Oekraïense professor in geskiedenis wat hard gepraat het van Stalin se boosheid en die omstrede vraag gevra het: waarom moet slegs diegene wat aan die fascistiese kant veg, as oorlogsmisdadigers beskou word?
Onderwerp hier: http://www.ww2incolor.com/forum/showthread.php?t=3958
Maar ek erken ook dat as ek 'n Rus was wat in die Rooi Leër geveg het met min beheer oor my lot sodra die oorlog geëindig het, ek twyfel of ek te veel sou vergewe vir & quotFritz. & Quot
En dan duisende burgerlikes verkrag en vermoor het in die lande wat voorheen deur die Duitsers beset was? Russe het gewen omdat hulle nie 'n ander keuse gehad het nie, maar hulle was wrede woestyne (meestal nie almal nie).
Daar was verwoestings, waarskynlik 'n weerspieëling van die magteloses wat 'n bietjie krag gegee het, en wat Anthony Beevor genoem het, "die donker kant van manlike seksualiteit."
Ek het ook hieroor met Chevan baklei.
Toe hulle na Vilinus kom, afgesien van die moord op tienduisende burgerlikes, het hulle 'n probleem ondervind wat nog steeds hier onthou word, Russiese soldate in die verre Ooste het 'n probleem gehad met die gebruik van 'n privaat, maar hulle weet nie hoe om te spoel nie.
Maar kan u hulle kwalik neem omdat hulle nie weet hoe om 'n toilet te spoel nie?
Ja, daar was moorde, maar daar was ook opregte pogings om goeie orde en dissipline te herstel nadat oordrewe verleentheid openbaar geword het.
Tensy u in Oos -Europa woon, waar Rusland universeel wantrouig is weens sy misdade, kan u nie regtig begryp wat gebeur het nie, slegs een advies; noem nooit Russe edel in Oos -Europa nie, Wit -Rusland en Rusland is goed, oral anders kan u uit die restaurant geskop word of iets.
Ek noem nie nasionaliteite nie, en ek noem individue van geval tot geval edel of onedel. Trouens, die probleme wat die Rooi Leër geteister het, was anders as in die skaal, anders as verkragtings en rampe waaroor ek gelees het, uitgevoer deur die Frans-Noord-Afrikaanse koloniale magte in Italië (Berbers) en selfs deur die swak opgeleide Amerikaanse weermag troepe in Noord -Afrika tydens die slegte dae van vroeë fakkel.
Weer 'n ander draad ontwrig deur reaksies op 'n Chevan-pos.
Dit is iets wat ek êrens anders kan skryf, aangesien dit min te doen het met die pos en beslis niks met KV-2's te doen het nie.
Kan ons leer om die uitsprake van Chevan te ignoreer, of moet ons hom voorstel om 'n nasionalchauvinistiese draad te skep waarin almal wat wil, sy nasionale chevanistiese sienings kan bespreek?
Jammer as iemand hierdeur seergemaak is, of as ek op een of ander manier 'n kodegedrag van die forum verbreek het, maar ek is regtig keelvol (soos ek dink almal) met Chevan se idee van alle Russiese soldate en Moeder Rusland self met vlerke op hul rug en 'n stralekrans wat permanent oor hul koppe sweef!
Ek begin en smelt 'n nuwe draad hier uit die reaksies in die KV-2-draad wat oor 'n tenk gaan.
Bogenoemde uitruilings het betrekking op hierdie prentjie, na bewering van Ostheer-soldate wat die Rooi Leër gewond in hul KV-2-tenk summier teregstel:
As u 'n goeie antwoord op Chevanisme wil hê, raadpleeg die pos oor gunsteling Russiese generaals!
O. is dit nie snaaks dat ons die toilette verstop in dieselfde kategorie van oortreding as verkragting en moord nie?
Ost-Front was TOTAL OORLOG van die begin af. Dit was 'n stryd tot die einde, met albei kante wat optree asof die militêre standaarde wat oral op troepe geld, eenvoudig nie in 'n geval soos hierdie bereken word nie. Dit het die Russiese veldtog van Napolean in vergelyking sonderlinge en ordelik laat lyk. Daar was 60 000 Duitsers in die Grande Armee van Napoleon, en een van die deurslaggewende faktore om oorlog toe te gaan, was die stigting van die staat POLEN. Die parallelle is daar vir almal om te sien.
Met alle respek, moet u miskien sulke opmerkings maak oor 'n ander senior lid nadat u ongeveer 500 poste bereik het. Dink jy nie?
Jammer as iemand hierdeur seergemaak voel
Geen geneem nie.
Een ding, die prentjie wys beslis nie 'n KV2 nie, 'n KV1 ja.
Hoop dat ek hiermee klaar is met die maak van heeltemal uit onderwerpposte.
Ek het baie drade gelees voordat ek lid geword het, en ek weet goed watter soort plasings 'n sekere persoon steeds lewer. Dus met alle respek: nee, ek dink nie so nie.
Ek was nie van plan om 'n algemene reaksie op Chevan se plasings of iets dergeliks voor te stel nie, net om dit vir onsself te hou as ons weet dat dit van die onderwerp af gaan. Maar ek is ernstig oor die Russiese-Halo-Chevan-draadvoorstel.
En terwyl ek dit doen: Nee Chevan, ek het geen prentjie van iemand wat tereggestel word nie.
Ek dink die beste manier om Chevanisme te bestry, is om terug te slaan met feite en syfers. Ons kan begin met Chevan, wat maandeliks Russiese produksiesyfers vir ons gee, dit vergelyk met die materiaal wat aan hulle gestuur is, en ons verstom met die veronderstelling dat Rusland daarsonder nie sou kon voortbestaan ​​nie.
En sonder 'n hoë bevel wat bereid is om lewens weg te gooi teen 'n tempo wat die Waffen SS na vakansie -ekskursiste laat lyk het. Ek is skerp in my kritiek op die standaard van Russiese generaalskap. Ek hou vol dat hierdie genote SLAGERS was en in enige ander land sonder werk sou wees.
Ek digter het gesê: 'Elkeen voel soos 'n groot strateeg wat van ver af kyk. & quot
Inderdaad. Daar was een klein en twee groot geïndustrialiseerde oorloë - die Amerikaanse burgeroorlog was die kleinste, en die twee wêreldoorloë was die belangrikste.
In al drie is hulle gewen toe een leër (onderskeidelik die Army of the Potomac, British Expeditionary Force en die Rooi Leër) die hoofsterkte van die vyand se weermag verwoes en vernietig het.
Al drie bevelvoerders (Grant, Haig en Zhukov et al) is destyds beskuldig dat hulle slagters was, maar al drie het bereik wat geen ander generaal van hul tyd kon doen nie. Hulle het die belangrikste krag van die vyand se magte vernietig en sodoende die oorlog gewen.
Ek kon nie meer saamstem nie. Alhoewel daar min twyfel bestaan ​​dat Stalin se regime in baie opsigte krimineel was volgens enige standaard van die mensdom, is die eed van die opoffering van die Sowjet -volk net so erg. Die Sowjette het wel voedsel gemaak, maar ek dink dat sommige hier slegs die nasionalistiese ontploffing van Chevan teëwerk met hul eie blase en dat hulle dinge nie in die regte konteks sien nie. Die VSA het voedsel aan die USSR voorsien omdat die broodmandjie van die Sowjetunie, die Oekraïne, reeds onder Heer -besetting was. Die burgers is uitgehonger om 'n groter Duitsland te voed.
Zhukov moes veg binne 'n streng stel politieke grense, net soos die Duitse generaals met betrekking tot Hitler, waarskynlik nog strenger. Hy moes selfs mededingende paramilitarisse soos die NKVD en kommissaris ***** verdra wat probeer het om beheer en om die apolitiese militêre gesag van die Rooi Leër te ondermyn. As die Sowjet-bevelvoerders nie die slagoffers van hul manne gely het terwyl hulle deur Westerse produksie gesteun is nie, sou ons in die Anglo-Amerikaanse alliansie sekerlik gely het. En aangesien ons dit ook nie gehad het nie - moet ons dankbaar wees.
Dit is maklik om 'n 'beleid van uitputting' as 'korrek' te sien as u self nie een van die swak sooie is nie. Dit was ook 'n opmerking van ver af! (Ha! Ha!)
Maclellan kon maklik die doelwitte van Grant bereik het, maar hy het nie Bill Sherman laat vorder om reserwes vas te maak en spooroordragte van a-la Chickamauga te voorkom nie.
Ek stem saam met jou oor Doug Haig.uitputting was aan beide kante nasionale beleid, en die sentrale moondhede was dronk teen die einde van die & quotKaiserschlact & quot.
Rusland is steeds die enigste strydlustige wat stelselmatig meer van sy eie mense as die vyand uitroei, beide in vrede en in oorlog, en om hierdie beleid te regverdig deur die feit dat hulle aan die wenkant was. Sonder 'n Sowjet -leierskap met 'n volkome kavalier houding teenoor hul eie verliese, sou hul 'kwotasie' niks anders as barbaarsheid gewees het nie. Snaaks hoe ons ons glorieryke bondgenote uit die weg geruim het kort nadat ons dit klaar gebruik het om uitputting te beveg, iets wat ons self nie kon doen nie.
Moderne Rusland is tot vandag toe 'n moreel bankrot en onbekwame administratiewe entiteit. nie veel veranderings in 'n ultra konserwatiewe samelewing nie. Ek treur nie oor die heengaan van "The Paradise of Workers and Peasants" nie, en ek hoop dat moderne Russe ook hierop sal wakker word.
En ook nie die voordeel van taktiese intelligensie wat die Suide tydens die grootste deel van die oorlog geniet het nie. As hulle dit nie gedoen het nie, sien u Gettysburg as 'n voorbeeld.
Mis ek iets? Toon die prentjie werklik dat iemand geskiet is? Die enigste een wat ek gesien het, toon 'n Duitser gewapen met 'n pistool op 'n KV 1 -rewolwer.
Ek is nie seker nie, maar ek dink ek het hierdie reeks foto's gesien waarin 'n Sowjet -tenkwa lewendig uitgetrek is, met sy hande omhoog. Ek dink dus dat Chevan hier 'n bietjie gevolgtrekking gehad het.
Die probleem is dat die Russiese leërs ALLE burgerlike bevolkings op hierdie manier behandel het en dat alle weermagte dit oorweeg het om 'n Poolse huisleër te vermoor, selfs UPA, sy Oekraïense ekwivalent, is in skure verbrand of massaal geskiet toe hulle ophou om nuttig te wees.
Eintlik nee, NKVD het meestal strafregtelike teregstellings uitgevoer, maar dit was redelik ordelik; dit is die gewone Russiese burger (of kameraad) wat verantwoordelik is vir die gruwelikste gruwelike dade.
Sulke gedrag was 'n reël, eintlik was dit baie selder om 'n "beskaafde" Russiese eenheid te vind as om te midde van die horde wilde diere te land; daar was baie redes daarvoor en dit sou 'n hele nuwe draad verg om na te dink op die & quotwhy & quot; dit is nie so eenvoudig soos & quot; Duitsers het ons verwoes nie, so nou skroef ons hulle, en almal tussenin. & quot
Dit was die minste bekommernis van besette mense.
Ja, met 'n tipiese Russiese verbeeldingryke benadering het hulle soldate geskiet, dikwels nie die oortreders nie, maar ewekansige soldate het dit as 'n & quotexample & quot ontbloot en toe niks gedoen nie.
Vertel my waarom die Amerikaanse of Britse leërs, die Franse en Poolse magte nie verkrag het nie, maar die Pole het soveel redes gehad om Duitsers te haat as wat die Russe nog gehad het toe die Poolse weermag sy grond teruggeneem het of Duitsland binnegekom het, maar u het nie gehoor van verkragtings en moorde nie.
Skaal maak die verskil, veral as dit jou ma/suster/verloofde/vrou is.
Ek is nasionalisties :)?
U man het waarskynlik nie eers vermoed dat ongeveer 4 miljoen van die Sowjet -krygsgevangenes minder as 1,5 miljoen tot in 1945 oorleef het nie.
Dus, voor die skryf 'n bul. t oor Duitsers Humanisme teenoor die Sowjet -soldate het net 'n bietjie geskiedenis gelees.
O, dit is nie lekker nie, jy het weer die konsep verander :)
Nou oor Sowjet -misdade.
Nou is dit alles duidelik vir my.
Jy is net 'n fa. ng rusofobie wat inderdaad nie eers omgee om sy gevoelens agter die Anti-Sowjets te verberg nie.
Die meeste van u "goed gedokumenteerde" bewyse kom van Goebbels.
U seun, kan ignoreer wat u wil.
Maar moenie beweer dat die bewyse van NAzy -brutaliteit teenoor Sowjet -krygsgevangenes die Russiese nasionalisme is nie :)
Maar u het nie gesien dat die tenkwaens lewendig op die foto uitgetrek is nie, reg?
En ons praat oor konkrete foto. Waar het die GErmans die voertuie opgeblaas waar die gewonde personeellid waarskynlik nog was?
Waaroor is die bohaai as almal praat oor die prentjie in Nick se plasing op nommer 12?
Dit is 'n prentjie van 'n tenk en 'n paar versigtige, maar redelik ontspanne Duitse soldate wat op die rewolwer staan ​​en na die kamera kyk.
Ek sien niks wat daarop dui dat iemand tereggestel word nie.
Ek sien wel 'n paar AP -gate in die rewolwer wat daarop dui dat daar niemand in die lewe kan bly wat uitgevoer kan word nie.
Sommige lede hier probeer bewys dat dit 'n wettige oorlogsgedrag is om die granaat by die tenk te stop om te kyk of daar iemand is wat lewe of nie.
Die probleem met gepantserde voertuie is dat as u van buite min of meer ongeskonde lyk, u nie kan sien of hulle weer kan optree nie. Vanuit infanterie -oogpunt, as die bemanning nie opgedaag het nie, is dit logies om seker te maak dat hulle nie weer optree nie.
Dit verskil nie veel van die gewone Amerikaanse en Australiese en moontlik Britse optrede om dood te skiet en skynbaar dood en gewond Japanees na aksie nie, as gevolg van oënskynlik dooie en gewonde Japannese ontploffingsgranate, skiet of knip van geallieerde troepe wat hulle na aksie genader het. .
Of dit reg of verkeerd, regverdig of onregverdig, regverdig of onregverdig is, maak nie regtig saak wanneer dit jou lewe of hulle s'n is nie.
Die prentjie wat dit alles verwerp het, is in die KV-2-draad, geplaas deur Digger. Dit wys hoe 'n Duitse soldaat 'n granaat (dink ek) in 'n BA gooi, met 'n KV-2 op die agtergrond.
Die prentjie wat dit alles verwerp het, is in die KV-2-draad, geplaas deur Panzerknacker. Dit wys hoe 'n Duitse soldaat 'n granaat (dink ek) in 'n BA gooi, met 'n KV-2 op die agtergrond.
Ek verstaan ​​die bespreking nou beter.
Die gewere op die soldate dui daarop dat hulle nie tydens 'n infanteriegeveg betrokke is nie.
Dit lyk asof die KV-2-hoofgeweer pas op die eerste foto geskiet het. As dit die geval is, is dit skaars 'n teregstelling van gewonde bemanning, maar 'n bleddie goeie optrede deur die voetsoldate voor 'n steeds aktiewe gepantserde voertuig.
U man het waarskynlik nie eens vermoed dat ongeveer 4 miljoen van die Sowjet -krygsgevangenes minder as 1,5 miljoen tot in 1945 oorleef het nie.
Eerstens was die menslike spelling en ja, die Duitsers was gewoonlik redelik menslik teenoor Russiese krygsgevangenes en krygsgevangenes in die algemeen; die ongevalle wat u voorgee, kom meestal uit Russiese bronne. Grayson gee byvoorbeeld 'n syfer van ongeveer 2 miljoen Russiese dooies. dat meer as 80% van die gevalle veroorsaak is deur die Duitse onvermoë om hierdie mans voldoende te voed en te huisves in plaas van opsetlike optrede, maar Duitsers was baie meer menslik teenoor gevange soldate as die Sowjets.
Die meeste van u "goed gedokumenteerde" bewyse kom uit Goebbels.
Chevan, almal wat nie voldoen aan u 'Russiese trots' nie, is & quotrusofobies & quot; die feit is dat u 'n beperkte nasionalis is wat sy land desperaat probeer verdedig.
Rusland se naam in die Tweede Wêreldoorlog word aangetas deur onuitspreeklike misdade, net 'n bietjie minder ernstig vir dié van Duitsland, en die Sowjet -barbaarsheid word goed gedokumenteer, nie deur 'Goebbels' nie, maar deur lande soos Pole, Baltiese Republieke, Hongarye, Roemenië. bronmateriaal is volop, dus dit maak nie saak hoeveel beskuldigings u maak nie, feite is feite.
. hy onderstreep dat meer as 80% van die gevalle veroorsaak is deur die Duitse onvermoë om hierdie mans voldoende te voed en te huisves in plaas van opsetlike optrede, maar Duitsers was baie meer menslik teenoor gevange soldate as die Sowjets.
Behalwe dat ons die dokumente (uit die Duitse argiewe) het wat aangetoon het dat die Duitsers geweet het voordat hulle met die oorlog begin het dat hulle nie hul eie troepe, PoW's en die burgerlike bevolking kon voed uit die voedselvoorrade wat reeds in Rusland was nie.
Hulle het besluit - VOORDAT hulle Barbarossa gelanseer het - dat die Russiese gevangenes en burgerlikes uitgehonger sou word om die logistieke probleme van die Duitse weermag te verminder en so die aanval aan die gang te hou.
Dit was dus 'n opsetlike oorlogsmisdaad. Die Duitse versuim om die PoW's te voed en te huisves, is doelbewus gedoen met die doel om hulle dood te maak om die taak van die Duitse weermag makliker te maak - en waarskynlik met die sekondêre doel om die bevolking van Untermenschen te verminder.
Dit was nog altyd die bedoeling van die Duitse nazi om die bevolking van die onbepaalde tyd te verminder, maar behalwe vir die Jode het hulle skynbaar geen plan gehad nie. Dink daaraan dat die lot van die krygsgevangene 'n koste -bate -ontleding hang wat die Nazi -leierskap betref. Afgesien van dinge soos om iemand te skiet wat onder die kategorie & quotirregulars & quot kan val (almal wat nie uniforms dra nie), het die Duitse weermag die Sowjet -krygsgevangenes meer behandel as iets wat hulle probeer uitroei het, sover ek Het bymekaargekom.
Tussen Oktober 1943 en die somer 1944 het die terugtrekkende Duitse leërs in die ooste meer as 400000 mense uit die gevegsgebied ontruim vir werk in Duitsland. "Adam Tooze
Of ontvoering as jy wil. Dieselfde geld teen POW's teen hierdie tyd. As hulle kon werk, was dit die moeite werd om aan die lewe te bly.
Maar moenie beweer dat die bewyse van NAzy -brutaliteit teenoor Sowjet -krygsgevangenes die Russiese nasionalisme is nie
Nooit gedoen nie! En ek kan nie begryp waarom u dink ek het dit gedoen nie! Ek beweer dat u 'n nasionalis is, gebaseer op wat ek in baie drade hier gelees het. Ek het geen idee hoe jy jouself as alles behalwe nasionalisties kan beskou nie. Het die woord & quotnationalist & quot vir jou 'n betekenis? (En vergeet die vraag as u 'n betekenis vir die woord bedink het wat niemand anders as u kan verstaan ​​nie).
Ek is nasionalisties?
As daar ooit een was!
al in November 1941, gegewe die doodloopstraat aan die Oosfront, het Hitler die besluit geneem dat Sowjet -krygsgevangenes in diens geneem sou word, nie net in die agterste gebiede nie, maar ook in Duitsland self. Honderdduisende mans is in die daaropvolgende maande na Duitsland gestuur, maar die mishandeling het voortgegaan, wat gelei het tot groot sterftes in krygsgevangenekampe in Duitsland self en 'n voortgesette vermorsing van arbeidsmag.
-Adam Tooze, loon van vernietiging
Die waarde van arbeidsmag weerspreek die indoktrinasie oor die waarde van die oostelike untermenchen, die lewens van die Sowjet -krygsgevangenes.
Wat het met die Duitse krygsgevangenes in die USSR gebeur?
Waarom het die Sowjette baie van hulle so lank bewaar?
(Fighter ace Erich Hartmann fx. Is eers in 1955 vrygestel).
Eintlik is 'alle' Russiese krygsgevangenes gevoed. In werklikheid bestaan ​​daar geen dokumente wat die Duitse weermag adviseer oor die hongersnood van die Russiese krygsgevangenes nie. Boonop weet Duitsers nie hoeveel gevangenes hulle gaan neem nie; hulle het NOOIT so baie verwag nie.
Ook Duitsers het nie versuim om gevangenes te voed of te huisves nie, aangesien hulle met die eerste geleentheid in Stalags verwerk is, daar was hulle gewoond om hard te werk en hard te werk, maar hulle is voldoende gevoer.
Ja, die burgerlike bevolking was honger, maar nie die krygsgevangenes nie.
Verskoon my mislukte logika, maar waarom het Sowjet -krygsgevangenes dan eintlik gesterf?
Ons het by u geleer dat hulle nie doodgeskiet en menslik behandel is nie.
Toe deel u u wysheid dat hulle nie honger was nie - sodat hulle natuurlik nie van honger gesterf het nie, reg?
So, wat het ons oor? Siektes?
Wat was die oorsaak van die dood van 2 uit 3,35 miljoen krygsgevangenes in die tydperk tussen 22 Junie 1941 en 1 Februarie 1942?
Terloops, dit is 'n aanhaling uit & quot Soveel vir u ongevalle wat u aanstuur, kom meestal uit Russiese bronne.
En nog 'n aanhaling hieroor uit die boek & quotBreve fra stfronten & quot, bladsy 160:
In die Oekraïne het die Duitse besettingsadministrasie gesorg vir die oes van 5,2 miljoen ton graan. Maar die oes was slegs 1 miljoen ton.
Uit hierdie bedrag het 250 duisende na die Wehrmacht gegaan, 50 duisende is na Duitsland gestuur en 600 duisende is in reserwes vir die Duitse mark gestort. Dit het prakties gesproke niks oorgelaat aan die plaaslike bevolking van die Oekraïne nie.
En nog 'n aanhaling van Goebbels se dagboeke:
1 Mei 1941 (Do)
'Bak gee 'n verslag oor die voedselsituasie. Meet moet vanaf 2 Junie met 100 gram per week gesny word. Die Wehrmacht is te goed daaraan toe en gebruik te veel van die beskikbare rantsoen. Per kop, drie keer wat die burgerlike bevolking toegelaat het. Ons kan hoop om met brood oor die weg te kom, solank daar geen probleem met die oes is nie. Vet is nog steeds redelik beskikbaar. As ons 'n derde jaar in 'n oorlog moet deurmaak, sal ons die laaste broodreserwe opneem. Maar nietemin is ons in baie opsigte beter daaraan toe as Engeland. Maar ons situasie is glad nie rooskleurig nie. Ek staan ​​nou voor die vraag hoe ek dit aan die publiek moet oordra. Ek sal wag vir die gunstigste moontlike oomblik en dan die aankondiging neem
6 Mei 1941 (Di)
Bakke beskryf die voedselsituasie. Op dieselfde manier as sy verslag aan my 'n paar dae gelede. 'N Paar ekstra besonderhede wat redes vir optimisme gee. Al wat ons nodig het, is 'n goeie oes hierdie jaar. En dan is ons natuurlik van plan om in die Ooste stewig gevestig te wees
26 Mei 1941 (Ma)
'N Ander staking in Brussel. Die mense honger daar. Al wat hulle wil hê, is kos, maar ons kan hulle nie gee nie. Laat hulle by die Engelse kla oor hul blokkade. Nie dat 'n mens kan verwag dat honger mense sulke dinge moet verstaan ​​nie
D.w.s. die afpersing van die Ooste na Duitsland was vooraf beplan voor die aanval op die USSR en was een van die redes om aan te val.
En nog een. Hier is die aanhaling uit die opdrag van die Duitse ministerie van & quotWar Economy & quot geskryf in Februarie 1942:
Vandag se probleme met werkmag sou nie gebeur as ons die Sowjet -krygsgevangene betyds betrek het nie. Ons beskik oor 3,9 miljoen. Nou het ons slegs 1,1 miljoen oor. Eers in Desember 1941 sterf 'n halfmiljoen
Waar kry jy hierdie idee, die uitgewery van Joseph Goebbels, vandaan?
'N Goeie voorbeeld van die manier waarop die Duitsers Russiese PoW's behandel het, was die kamp in Novo-Alexandrovsk. 18 000 gevangenes op 'n kaal stuk aarde omring deur doringdraad, in die winter. Kos (gekookte verrottende perdevleis) vir 1 200 in 'n knippie. Uiteindelik was daar ongeveer 700 oorlewendes, en die dokters van die Rooi Leër wat hulle ondersoek het nadat hulle bevry is, was oortuig dat 'n aantal van hulle slegs oorleef het deur die vlees van die dooies te eet (die vel het blykbaar 'n eienaardige rooierige tint).
Nog 'n voorbeeld van die houding van die Russiese soldate aan die voorste linie - wat self gesien het wat die Duitsers doen - kom in 1945 toe die Russiese staat dinge probeer afkoel ter voorbereiding op die besetting van Duitsland in die vredestyd. Ilya Ehrenburg het vroeër in die oorlog sy propagandastukke geskryf waarin hy presies beskryf wat die Duitsers aan Rusland gedoen het, en om dit teë te werk, was daar nog 'n stuk genaamd & quotComrade Ehrenburg Oversimplifies & quot (ek neem aan dat Ehrenburg op hierdie punt gedemp is). Die antwoord ('n anonieme brief, met een van hul baie kosbare gratis briewe huis toe) kom terug & quotNee, hy doen nie & quot.
Ek weet nie van die besonderhede nie. Maar die vete van die UPA teen die Rooi Leër/NKVD was bloedig.
Maar tog is dit moeilik om met konkrete getalle vir hierdie dade vorendag te kom. Daar was beslis 'n groot aantal verkragtings in die nasleep van die Rooi Leër. En 'n paar moorde. Maar ons moet ook erken dat dit die rantsoene van die Rooi Leër was wat verhoed het dat Berlyn en baie Oos -Europese lande in hongersnood val.
En 'n mens kan sê wat jy wil oor die Rooi Leër. Maar hul nasie is gesamentlik verkrag en het 'n ontsaglike aantal dooies gely.
Hulle het nie op die skaal verkrag nie, maar soos ek hierna geskryf het, was daar voorbeelde van Franse (kontinentale) offisiere wat die oog op uitgebreide, opsetlike verkragting en plundering van die reeds geviktimiseerde Italiaanse burgerlikes deur hul koloniale Noord -Afrikaanse troepe gedraai het. En BTW, Duitsers het ook nie juis na die ineenstorting van die Nazi -regime na die Franse besettingsgebiede gehardloop nie.
En daar was eenhede Amerikaanse troepe wat in Noord -Afrika verwoes het, eerstens teen die voorvalle, daarna die kontinentale Franse en Joodse vroue. Die beskuldigings is grotendeels begrawe en nie deeglik ondersoek nie, en die enigste aksie wat gevolg is, is dreigemente van vervolging vir verdere dade eers nadat die Franse gendarme formele klagtes ingedien en gedreig het om na die Amerikaanse pers te gaan.
En natuurlik maak skaal 'n verskil. Maar dan het die gemiddelde verkragter van die Rooi Leër gedink dat hy sy slagoffers meer genadig was as wat sommige Duitsers by sy familie was.
BTW Nick, dit is 'n goeie draad wat jy begin het.
Miskien is dit waar, en was die Duitsers nie so wreed met die Sowjets -poppe, Jode en burgerlikes nie?
Um, presies hoe sê my draad dit?
In die eerste plek was die menslike spelling en ja, die Duitsers was gewoonlik redelik menslik teenoor Russiese krygsgevangenes en krygsgevangenes in die algemeen; die ongevalle wat u aanstuur, kom meestal uit Russiese bronne; Grayson gee byvoorbeeld 'n syfer van ongeveer 2 miljoen Russiese dood, onderstreep hy dat meer as 80 en 37 gevalle veroorsaak is deur die Duitse onvermoë om hierdie mans voldoende te voed en te huisves in plaas van opsetlike optrede, die Duitsers was meer menslik teenoor gevange soldate as die Sowjets.
Um, nee. Niemand betwis dat ten minste vier miljoen Sowjet -krygsgevangenes in wese deur die Nazi -regime vermoor is nie.
Die Duitse onoplettendheid oor die voeding en huisvesting van hierdie mans was 'n doelbewuste beleid van verwaarlosing en 'n oorlogsmisdaad volgens enige definisie.
O, dis lekker.
Ons het nog een REVISIONIST hier :)
Miskien gaan u sê dat die GErmans net so mens was teenoor die Sowjet -krygsgevangenes as teenoor die Jode?
En die 80% van die Jode het gesterf as gevolg van hongersnood, omdat menslike Nazi's hulle nie voldoende kon voed nie? :)
Almal sal SY land verdedig.
Net idiote sal nie ..
En jy as 'n f. n stoopid rushophobian, wat voortdurend haat aan die hele Rus bewys het (wat hulle ook al Sovjet was of nie) moet dit gebruik.
My Oupa is in 1942 en ander miljoene eenvoudige Russiese mense oorlede.
Hulle het gesterf, soos. Net soos u, wat in 1941 geglo het dat NAzy meer 'mens' was, dan die Sowjets en by die Hitler aangesluit het in sy Barbarossa (die New Crusade in die Ooste).
Wed dat jy behoort aan die & quotsmall rat slaw & quot nasie wat by die as aangesluit is.
Al die state, behalwe Pole, het 'n lang lys EIE misdade in die Oekraïne, Wit -Rusland en Rusland.
Maar julle, Nazi's, weet nie hiervan nie.
In die eerste plek was die menslike en ja, die Duitsers gewoonlik redelik menslik teenoor Russiese krygsgevangenes en krygsgevangenes in die algemeen.
Maak nie saak om te argumenteer oor bevooroordeelde kommentators nie, gaan maar na die duisende persoonlike verslae van die Duitsers wat die Duitsers in die Russiese, Britse, Amerikaanse, Kanadese, Australiese en Nieu -Seelandse krygsgevangenes beleef het. verbindings. Hulle het altyd baie erger rantsoene gekry as die ander geallieerde gevangenes, as hulle hoegenaamd rantsoene gekry het, in die mate dat ander geallieerde gevangenes hulle gereeld kos gegooi het en byna 'n oproer veroorsaak het omdat die Russe honger ly. Afsku van die ontsettende behandeling van die Russe word in baie herinnerings aan ander geallieerde troepe wat in kampe wat Russiese verbindings gehad het, genoem.
Die Duitsers was nie menslik teenoor Russiese krygsgevangenes nie. Hulle was verregaande en krimineel onmenslik. Anders as jy, het die Duitsers destyds nie eens beweer dat hulle menslik was nie, en hulle was in 'n beter posisie om hul eie gedrag te beoordeel.
Van die begin af is die Duitse beleid oor die behandeling van Sowjet -krygsgevangenes (krygsgevangenes) bepaal deur die Nazi -ideologie. Duitse politieke en militêre leiers beskou Sowjet -krygsgevangenes nie net as minderwaardig nie, maar as moontlike vyande, struikelblokke in die Duitse verowering van 'leefruimte'. Rooi Leër omdat die Sowjetunie nie die Geneefse Konvensie van 1929 oor Krygsgevangenes bekragtig het nie, en ook nie spesifiek sy verbintenis tot die Haagse Konvensie oor die Reëls van 1907 verklaar het nie. Tegnies was beide nasies dus slegs gebonde aan die algemene internasionale oorlogsreg soos dit in die moderne tyd ontwikkel het. Maar selfs onder die wet moes krygsgevangenes beskerm word. http://www.ushmm.org/wlc/article.php?lang=af&ampModuleId=10007183
Lees enige gebalanseerde geskiedenis, en dit is wat u sal vind.
Omdat die doelgroep vir die grootste deel bestaan ​​uit soldate in 'n burokraties geleide moderne weermag, is die geslagsmoord teen Sowjet-krygsgevangenes een van die best gedokumenteerde van hierdie gevallestudies. Daniel Goldhagen, in Hitler's Willing Executioners (p. 290), gee die verstommende syfer van & quot; 2,8 miljoen jong, gesonde Sowjet -krygsgevangenes & quot vermoor deur die Duitsers, & quot; hoofsaaklik deur hongersnood. in minder as agt maande van 1941-42, voor die aftakeling van Sowjet-krygsgevangenes. is gestop & quot en die Duitsers & quot het dit as arbeiders begin gebruik & quot (klem bygevoeg). Daar is goeie rede om te dink dat hierdie dodingsyfer selfs die ergste tydperk van die Holocaust teen die Jode oorskry, hoewel die totale aantal gedoodes laer was en die Sowjet -slagoffers uit 'n veel groter bevolkingsbasis getrek is. Peter Calvocoressi en Guy Wint skryf in Total War dat die totale aantal gevangenes wat deur die Duitse leërs in die USSR geneem is, in die omgewing van 5,5 miljoen was. Hiervan was die verstommende aantal van 3,5 miljoen of meer teen die middel van 1944 verlore, en die veronderstelling moet wees dat hulle opsetlik doodgemaak is of deur kriminele nalatigheid doodgemaak is. Byna twee miljoen van hulle is in kampe dood en nog 'n miljoen het verdwyn terwyl in die USSR of in die agterste gebiede nog 'n kwartmiljoen in militêre aanhouding verdwyn het of gesterf het tydens vervoer tussen die voorkant en die bestemmings agterin nog 473,000 sterf of is vermoor in militêre bewaring in Duitsland of Pole. & quot Hulle voeg by dat & quot; Hierdie slagting van gevangenes kan nie deur die eienaardige chaos van die oorlog in die ooste verantwoord word nie. . Die ware oorsaak was die onmenslike beleid van die Nazi's teenoor die Russe as 'n volk en die toegewydheid van leërbevelvoerders in houdings en toestande wat neerkom op 'n doodsvonnis op hul gevangenes. & Quot
Hierdie verliese moet geplaas word in die konteks van 'n oorlog wat tot 40 miljoen Sowjets gedood het, waaronder 'n groot aantal nie-vegters, afgesien van die krygsgevangenes. Nietemin skryf Alexander Werth dat & quotVolgens die Jode in Europa, van wie ses miljoen in die hande van die Duitsers omgekom het. die grootste enkele Duitse misdaad was ongetwyfeld die uitwissing deur honger, blootstelling en op ander maniere. [Sowjet] oorlogsgevangenes & quot (Russia At War, p. 634). Aangesien die grootste deel van die geslagsmoord in net agt maande plaasgevind het, was dit, saam met die volksmoord in Rwanda, die mees gekonsentreerde massaslagting van alle tye, wat die mees uitwissende maande van die Joodse holocaust verduister het. Dit was ook sonder twyfel die grootste enkele daad van geslagsuitsluitende moord in die menslike geskiedenis.
'N Belangrike groep Sowjet -slagoffers word ook uit hierdie berekeninge weggelaat: naamlik die soldate wat nooit eers in ballingskap gekom het nadat hulle oorgegee het nie. Volgens Ward Churchill, 'mag 'n miljoen troepe bestaan. is eenvoudig tereggestel deur Wehrmacht- en Waffen SS -eenhede eerder as om in die eerste plek gevange geneem te word. & quot (Churchill, A Little Matter of Genocide [City Lights Books, 1997], p. 48.) http://www.gendercide.org /case_soviet.html
P.S. Dit is 'n slegte manier om mense, en veral nie-Engelssprekendes, op hul Engels te haal. Dit is ook baie verleentheid vir die kritikus as hy self basiese foute begaan om die kritiek te lewer.
Maar aangesien u 'n slim mens is om Chevan op sy Engels te neem, let op vir toekomstige gebruik dat dit in u aanhaling moet wees, want dit is 'n inkrimping daarvan en nie 'n besit daarvan nie.
Daaglikse argief: 21 September 2008
12. OEKRAINENE IRKS RUSLAND MET STUKKING OM STALIN FAMINE AS GENOCIDE TE MERK
Deur Daryna Krasnolutska en Halia Pavliva, Bloomberg, Kiev, Oekraïne, New York, NY, Vrydag, 4 Januarie 2008
Die hele Oekraïne het in elk geval die afgryse beleef: die lyke in die strate, die dorpe wat leeg was van mense, die kleintjies wat verdwyn het - volgens gerugte dat dit deur kannibale ontvoer is.
Hierdie herfs herdenk Oekraïners in die Chicago-gebied, soos Lychyk van River Forest, die 75ste herdenking van die Holodomor, of die dood deur hongersnood, wat volgens die Oekraïense regering 'n hongersnood was wat deur Sowjet vervaardig is en in 1932-33 tot 10 miljoen mense gedood het.
Verjaarsdaggeleenthede sluit seminare, 'n uitstalling, gedenktekens en rekwiemassas in. Organiseerders en oorlewendes het gesê dat hul pogings om die woord bekend te maak dringend is. Net soos diegene wat deur die Holocaust geleef het, word die oorlewendes van die sogenaamde 'hongersnood van 'n volksmoord " by die dag minder.
Anders as die Holocaust, wat deur verowerende leërs blootgelê en opgeteken is, is die Holodomor vir ten minste twee geslagte weggesteek deur 'n kommunistiese regime wat geen moeite gehad het om voedsel as wapen te gebruik nie, maar wou nie dat die wêreld dit moes weet nie, het historici gesê.
Geskiedkundiges en die Oekraïense regering sê dat die hongersnood deur die Kremlin ontwerp is, wat kommunistiese boewe deur tot deur gestuur het om kos uit spens en van tafels te steel. Intussen het die regering dwarsdeur die hongersnood Oekraïense graan na die Weste uitgevoer.
Hierdie somer het die Oekraïense regering historiese dokumente bekendgemaak wat volgens hom bewys is dat die Holodomor 'n doelbewuste volksmoord was. Moskou het die etiket van volksmoord weerstaan, en gesê dat Russe en ander in die Sowjetunie - nie net Oekraïners nie - gely het onder die ysterregering van Stalin.
Taras Hunczak, 'n Oekraïens gebore professor in geskiedenis aan die Rutgers Universiteit, het oorspronklike dokumente bestudeer wat verband hou met die hongersnood. Die ramings van sterftes het baie gewissel en is moeilik om te bewys, maar Hunczak het gesê dat hy glo 7 tot 10 miljoen mense sterf.
Die in Chicago gevestigde Oekraïense Genocide Famine Foundation USA herdenk jaarliks ​​die slagoffers van die Holodomor deur middel van gesprekke in skole en 'n gedenkdiens. Maar hierdie jaar doen die stigting 'n ekstra druk om die wêreld daaraan te herinner, het president van die stigting, Nicholas Mischenko, gesê.
Mischenko is 'n jaar na die Holodomor in die Oekraïne gebore. Hy het nooit twee ouer broers en susters ontmoet wat doodgekom het nie. Hulle het ons plaas weggeneem. Alles wat ons gehad het, weggeneem: koeie, perde, hoenders - alles. En daarna het hulle al die voedsel weggeneem. "
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sy gesin uit die Oekraïne gevlug en drie jaar lank deur Sentraal -Europa gereis voordat hy vlugtelingstatus in Oostenryk verkry en emigreer het.
Anatole Kolomayets, 'n Chicago -kunstenaar wat in 1927 gebore is en die hongersnood saam met sy jonger broer, George, oorleef het, het gesê dat sy gesin op 'n plaas in 'n verwoeste landelike gebied gewoon het. Sy pa het by die agterdeur gevlug toe die polisie opdaag om hom te arresteer. Kolomayets se pa het gou werk gekry by 'n treinstasie in Poltava, waar hy 'n broodrantsoen gekry het en die gesin by hom aangesluit het.
Lychyk se gesin het oorleef omdat haar pa 'n staatswerknemer was en 'n voedselrantsoen ontvang het. Maar as 7-jarige het sy elke dag die lot van gesinne gesien wat nie hul kinders kon voed nie.
Lychyk het jare lank nie vir haar kinders vertel wat sy oorleef het nie. Maar onlangs het sy haar herinneringe vir hulle neergeskryf.
Dit is iets wat baie moeilik is om te bespreek, want u wil nie die lewensvreugde van jong geslagte neem nie, en sy het gesê. Maar ek dink dit is verkeerd. Ons moet ons kinders en kleinkinders vertel, sodat dit nie weer gebeur nie. " [[email protected]]
KYIV – 'n Konsepresolusie oor die Holodomor-hongersnood in die Oekraïne in 1932-1933 sal tydens die volgende sitting van die Algemene Komitee van die 63ste sitting van die Algemene Vergadering van die VN bespreek word, het die persdiens van die Oekraïense ministerie van Buitelandse Sake Donderdag berig.
MOSKOU en Moskou dink dat die pogings van die Oekraïne om die sogenaamde Holodomor in die Algemene Vergadering van die VN te bevorder, verkeerd en gebrekkig is.
KYIV – Rusland het 'n paar dokumente gedeklassifiseer oor die honger in die USSR in die jare 1930-1940, wat plaasgevind het as gevolg van die kollektivisering van plase en industrialisering, veral in die Oekraïne, Kazakstan, Wit-Rusland en Oeral. Afskrifte van die gedeklassifiseerde dokumente is op die amptelike webwerf van die Russiese ministerie van Buitelandse Sake geplaas.
Aan die ander kant het die amptelike webwerf van die Russiese ministerie van Buitelandse Sake materiaal geplaas wat toon dat die Oekraïense partyleierskap onaktief is om die voedselkrisis in die republiek op te los.
Terselfdertyd lui 'n verslag van Mendel Khatayevych, sekretaris van die sentrale komitee van die Oekraïense Kommunistiese Party, wat aan die VKP (b) gestuur is, oor 'n styging van epidemies in die Oekraïne, vanaf 2 Januarie 1933:
In die Oekraïne is 'n toename in epidemies, veral tifus, aangeteken. Die totale aantal gevalle vir die hele jaar 1931 het 8 duisend 384 beslaan, gedurende Januarie -November 1932 -15 duisend 458 ", het M.Khatayevych geskryf.
Reeds op 17 Maart 1933 het die geheime politieke departement van die Verenigde State se Politieke Direktoraat 'n spesiale verslag opgestel oor honger in die Oekraïense SSR, met gevalle van massadood en kannibalisme.
Die Russiese ministerie van buitelandse sake laat weet dat die gepubliseerde digitale kopieë van oorspronklike dokumente uit fondse van Russiese federale argiewe ontvang is. Dit is slegs 'n deel van 'n groot dokumentêre reeks oor die honger in die USSR, lui die voorwoord van die gedeklassifiseerde materiale.
Vyf en sewentig jaar gelede was die wêreld getuie van 'n gruwelike episode van menslike lyding en ontbering in die Oekraïne. Die Holodomor is 'n buitengewoon hartseer hoofstuk in die menslike geskiedenis, des te tragieser omdat dit deur die mens gemaak is. Dit is nodig dat ons die nagedagtenis van die lewens wat verlore is as gevolg van hierdie kommunistiese onderdrukking, eerbiedig.Ek sluit saam met jou en mense oral aan die slagoffers van hierdie verskriklike tragedie, een wat nooit moes gebeur het nie.
'N Jaar gelede was ons mede-borg van 'n resolusie oor die herinnering aan slagoffers van die groot hongersnood in die Verenigde Nasies se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie, om 'n beroep te doen op die bevordering van bewustheid van die Groot Hongersnood deur middel van opvoedings- en navorsingsprogramme.
Ons is ook daartoe verbind om die slagoffers in die Verenigde State permanent te erken. In Oktober 2006 het president Bush wetgewing onderteken wat 'n Holodomor -gedenkteken in Washington, DC magtig. Hierdie gedenkteken sal 'n huldeblyk wees aan alle mense wat gely het onder die ongeregtighede van totalitêre regimes.
President en mev. Bush het die Holodomor -monument in Kiev besoek tydens hul reis vroeër vanjaar, en vise -president Cheney het vroeër hierdie maand ook hulde gebring.
Sedert daardie donker dae het Oekraïne sy status as 'n onafhanklike nasie herwin en word vandag gekenmerk deur politieke vryheid en ekonomiese groei. Die politieke situasie is nooit saai nie, maar baie belangrik is dat dit vreedsaam gebly het. Die Verenigde State ondersteun die pogings van die Oekraïne ten sterkste om demokrasie, regstaat en goeie bestuur te versterk om die vrugte van die verteenwoordigende regering beter by die Oekraïense bevolking te bring.
Die opening van hierdie uitstalling is 'n tyd vir herinnering en 'n tyd om vorentoe te beweeg. Terwyl ons nadink oor hierdie tragiese gebeurtenis in die geskiedenis, moet ons ook die vordering van die Oekraïne vier en met hoop en vertroue na die toekoms kyk. Dankie. [AUR Voetnoot: U redakteur het die Holodomor Exhibition -geleentheid by die Amerikaanse ministerie van buitelandse sake bygewoon.]
Baie eeue later het die wrede Sowjet -diktator Josef Stalin besin dat hy die hele Oekraïense nasie sou wou deporteer, maar 20 miljoen was te veel om vir hom te beweeg.
Hy het dus 'n ander oplossing gevind: honger.
Lenin en sy mede -radikale het altyd beplan dat hierdie nuwe ekonomiese beleid 'n stopmaatreël moet wees wat binnekort in die Marxistiese saak laat vaar word. Maar voordat dit kon gebeur, sterf Lenin in 1924 en verslaan Stalin al sy mededingers vir die Sowjet -leierskap.
Drie jaar later het graanvoorrade radikaal gedaal. Dit was 'n swak oes, vererger deur die feit dat baie boerboere van graan na winsgewender katoenproduksie oorgeskakel het.
Stalin het dwarsdeur Rusland gereis om voorrade te inspekteer en beveel gewelddadige graanbeslaglegging van die boer. Duisende jong stedelike kommuniste is op die platteland opgeroep om graan te help gryp, aangesien Stalin vasgestel het dat die ou beleid misluk het.
Gesteun deur die jong, taai kommuniste van sy party, bedink hy wat hy die Groot Draai noem: hy sal die grond in beslag neem, die boere op kollektiewe plase dwing en die oortollige graan in die buiteland verkoop om 'n vyfjaarplan van woedende industrialisering te dwing Sowjet -Rusland 'n militêre supermoondheid.
Hy het van die boere verwag om weerstand te bied en besluit dat almal wat dit doen 'n kulak was en 'n beter boer was wat graan kon weerhou en wat nou as 'n klasvyand behandel moes word.
Hulle het 'n groot aantal kleinboere in drie kategorieë verdeel.
 Die eerste sou onmiddellik uitgeskakel word
Stalin self het nie regtig verstaan ​​hoe om 'n kulak te identifiseer of om graanproduksie te verbeter nie, maar dit was buitensporig. Wat belangrik was, was dat genoegsame aantal boere gedood of gedeporteer sou word om alle weerstand teen sy kollektiwiseringsprogram te verslaan.
In briewe wat deur baie Sowjet -leiers geskryf is, waaronder Stalin en Molotov, wat ek in die argiewe gelees het, het hulle herhaaldelik die uitdrukking gebruik: 'We must bre the back of the boerdery. ' En hulle bedoel dit.
In 1930/1 is miljoene kleinboere gedeporteer, hoofsaaklik na Siberië. Maar 800 000 mense was in klein opstande in opstand, en vermoor dikwels plaaslike kommissarisse wat probeer het om hul graan te neem. Dus het Stalin se voorste handlangers daartoe gelei dat gewapende ekspedisies van geheime polisiemanne die wrakmanne vermorsel en duisende geskiet het.
Die kleinboere het geantwoord deur hul oeste te vernietig en 26 miljoen beeste en 15 miljoen perde te slag om te keer dat die Bolsjewiste (en die stede vanwaar hulle kom) kos kry. Hulle fout was om te dink dat hulle met gewone politici te doen het.
Maar die Bolsjewiste was baie sinisterer as dit: as baie miljoene kleinboere tot die dood wou veg, was die Bolsjewiste nie bang om hulle dood te maak nie. Dit was oorlog en die stryd was nie net die ergste in die Oekraïne nie, maar ook in die noordelike Kaukasus, die Wolga, Suid -Rusland en Sentraal -Asië.
Die druk van die slagting het selfs die bulderige Stalin geraak, wat die meer gematigde Bolsjewiste, waaronder sy vrou Nadya, teenstand teen hierdie brutale beleid gevoel het.
Teen Desember 1931 het hongersnood die Oekraïne en Noord -Kaukasus getref. 'Die kleinboere het honde, perde, vrot aartappels, die bas van bome, alles wat hulle kon opeet, geëet ' het een getuie Fedor Bleov geskryf.
Teen die somer 1932 besoek Fred Beal, 'n Amerikaanse radikale en skaars buite -getuie, 'n dorpie naby Kharkov in die Oekraïne, waar hy al die inwoners dood vind in hul huise of op straat, behalwe een kranksinnige vrou. Rotte het aan die lyke gesmul. Beal het boodskappe langs die lyke gekry soos: 'My seun, ek kon nie wag nie. God sy met jou. '
Een jong kommunis, Lev Kopolev, het destyds geskryf dat vroue en kinders met 'n uitgestrekte maag blou word, met leë lewelose oë. 'En lyke. Lyke in geskeurde skaapveljasse en goedkoop viltstewels lyke in boerehutte in die smeltende sneeu van Vologda [in Rusland] en Kharkov [in die Oekraïne]. '
Kannibalisme was volop en sommige vroue het seksuele gunste aangebied in ruil vir kos. Daar is gruwelike ooggetuies oor moeders wat hul eie kinders eet.
In die Oekraïense stad Poltava onthou Andriy Melezhyk dat bure 'n pot met 'n gekookte lewer, hart en longe gevind het in die huis van een ma wat gesterf het. Onder 'n vat in die kelder het hulle 'n klein gaatjie ontdek waarin 'n kind se kop, voete en hande begrawe is. Dit was die oorskot van die dogtertjie, Vaska, van die vrou.
'N Seun met die naam Miron Dolot [pennaam] beskryf die platteland as 'n slagveld na 'n oorlog. Die lande wat besmet was, was lyke van honger boere wat die aartappelvelde gekam het in die hoop om 'n stuk aartappel te vind. 'N Paar bevrore lyke lê al maande daar buite. '
Op 6 Junie 1932 het Stalin en Molotov beveel dat geen afwyking ten opsigte van bedrae of sperdatums vir graanlewerings toegelaat moet word nie. 'N Week later het selfs die Oekraïense bolsjewistiese leiers gesmeek vir kos, maar Stalin het sy eie kamerade omgedraai en hulle daarvan beskuldig dat hulle wrakaars was. Die Oekraïne het meer gekry as wat dit behoort, het hy gesê.
Toe 'n kameraad by 'n Politburo -vergadering die waarheid vertel oor die gruwels, het Stalin, wat goed geweet het wat goed gebeur, gesê: 'Dit is beter dat u u pos verlaat en 'n skrywer word sodat u meer fabels kan opdink. ! ' In dieselfde week het 'n trein vanuit die Oekraïense dorpe in Kiev getrek en gelaai met lyke mense wat doodgekom het, volgens 'n verslag.
Sulke tragiese besienswaardighede het geen invloed op die Sowjet -leierskap gehad nie.
Toe die Amerikaanse Beal by die Bolsjewistiese Oekraïense baas, Petrovsky, kla, antwoord hy: 'Ons weet miljoene sterf. Dit is jammer, maar die glorieryke toekoms van die Sowjetunie sal dit regverdig. '
Stalin was nie alleen in sy gekke vasberadenheid om sy plan deur te voer nie. Die argiewe onthul een jong kommunis wat erken: 'Ik het mense sien sterf van honger, maar ek het vas geglo dat die doel die middele regverdig. '
Alhoewel Stalin weliswaar in 'n senuwee spanning was, was dit op hierdie stadium in 1932 toe die Sowjetunie onder 'n ander leier eenvoudig uitmekaar kon val en die geskiedenis anders sou gewees het.
Aan alle kante gesukkel, gekritiseer deur sy eie kamerade, gekonfronteer met chaos en burgeroorlog en massahonger op die platteland, het hy genadeloos aangegaan, selfs toe sy vrou Nadya in 1932 selfmoord pleeg, deels as 'n protes teen die hongersnood.
Dit lyk asof die Sowjet -mag in sommige streke van die Oekraïne ophou bestaan ​​het, en hy het geskryf. ' Kontroleer die probleem en neem maatreëls. ' Dit beteken die vernietiging van enige weerstand. Stalin het 'n drakoniese wet opgestel dat elke honger boer wat selfs 'n skil graan gesteel het, die berugte wanaanwending van die sosialistiese eiendomsreg sou afskiet.
Nie net die Oekraïne is geteiken nie, en Molotov, byvoorbeeld, op pad na die Oeral, die Laer Wolga en Siberië. Lazar Kaganovich, 'n goeie medewerker van Stalin, het die Kuban- en Siberië -streke verpletter, waar hongersnood ook heers.
TUSSEN VIER EN VYF MILJOEN STERF IN OEKRAINENE
Tussen vier en vyf miljoen sterf in die Oekraïne, 'n miljoen sterf in Kazakstan en nog 'n miljoen in die noordelike Kaukasus en die Wolga. Teen 1933 het 5,7 miljoen huishoudings êrens tussen tien miljoen en 15 miljoen mense verdwyn. Hulle is gedeporteer, doodgeskiet of dood van hongersnood. Wat Stalin betref, kom hy meer genadeloos, meer paranoïes, meer geïsoleer as voorheen na vore.
Stalin het later aan Winston Churchill gesê dat dit die moeilikste tyd van sy hele lewe was, selfs moeiliker as die inval van Hitler. Dit was 'n vreeslike stryd waarin hy tien miljoen moes vernietig. Dit was vreesaanjaend. Dit het vier jaar geduur, maar dit was absoluut noodsaaklik. Slegs in die gedagtes van 'n wrede diktator kan die massamoord op sy eie mense as 'noodsaaklik' beskou word.
Of dit nou volksmoord was of nie, miskien word die werklike aard van een van die ergste misdade in die geskiedenis uiteindelik erken.
ONS VOETNOTE: Simon Sebag Montefiore is die bekroonde en krities bekroonde skrywer van die topverkoperboeke " Young Stalin ", "Stalin: The Court of the Red Tsar " en "Catherine the Great & Potemkin. " "Sashenka, " 'n roman van liefde, familie, dood en verraad in die 20ste eeu in Rusland, deur Simon Sebag Montefiore, is nou uit. [http://www.simonsebagmontefiore.com/]
Dit is 'n welkome toevoeging tot populêre literatuur oor die Groot Hongersnood. Die skrywer beklemtoon die meedoënloosheid van Stalin, sy trawante en die
Bolsjewiste, wat nie bang was om mense by die miljoen dood te maak nie.
Montefiore se beskrywing van die Groot Draai en die vernietiging van die landbou, die gruwels van die hongersnood, met dekulakisering, deportasie, hongersnood, kannibalisme, ensovoorts – kan waardeer word.
Daar is egter foute in sy historiese vertelling wat daarop gewys moet word, en ongegronde bewerings wat uitgedaag moet word. Die gedagtes van Stalin oor die uitvoer van Oekraïners wat deur Chroesjtsjof onthul is, verwys na die na -Tweede Wêreldoorlog en nie na die tyd van hongersnood nie. Oekraïners was volgens die sensus van 1926 28,5 miljoen (as burgers van die Oekraïense SSR) en 31 miljoen (as 'n etniese minderheid in die USSR). In elk geval, sou die syfers in 1932 'n miljoen of meer wees.
NEP is begin 1921 ingestel omdat die landbou in duie stort, en nie in reaksie op die hongersnood nie, wat eers teen die einde van die somer begin het en tot 1923 voortduur. Die eerste hongersnood (1921-1923) was in 'n groot mate as gevolg van die versoeke wat die Rooi Leër tydens die Russiese burgeroorlog (en oorloë oor die herowering van die afgesonderde republieke soos die Oekraïne) beoefen het, was die vreugde oor die bolsjewistiese magsoorname taamlik van korte duur.
Sommige van die beskrywings en aansprake van die skrywer het nie akkuraatheid of volledigheid nie. Die skrywer neem nie in ag dat hoewel die Kosakke 'n min of meer homogene sosiale groep gevorm het, hulle aan twee verskillende nasionaliteite behoort het.
Die opkoms van die Oekraïense nasionale bewussyn en die "infiltrasie " van die party en staatsinstellings in hierdie streke deur " Oekraïense nasionaliste " het die skuld gekry vir die probleme met graanverkryging (lees konfiskerings).
Montefiore verklaar dat treinkaartjies beperk is en interne paspoorte ingevoer is, sodat dit vir boere onmoontlik geword het om uit die hongersnoodgebiede te vlug.
1) 'n paspoortstelsel wat bedoel was dat die belangrikste stedelike sentrums gegroei het en wat teen die einde van die hoofperiode van hongersnood in werking getree het, en
2) 'n Stalin/Molotov -richtlijn van 22 Januarie 1933 wat die Oekraïense SSR en die Noord -Kaukasus -gebied (hoofsaaklik gemik op die Kuban) van die res van die Sowjetunie afgesper het vir enige boerebeweging. Hierdie richtlijn het 'n spesifiek anti-Oekraïense faktor wat deur die skrywer heeltemal geïgnoreer word.
Ek smeek om te verskil: dit is nie korrek nie, hetsy logies of histories. Logieserwys moet die kwessie van die Oekraïense volksmoord op eie meriete beslis word.
 Eerstens, terselfdertyd met die vernietiging van die dorpselites in 1929-1930 ("dekulakization ") het die regime begin met die uitskakeling van die nasionale elite met die samevatting van honderde intellektuele wat beskuldig word van die organisering van 'n Unie vir die Bevryding van Oekraïne (Soiuz Vyzvolennia Ukrainy). Een van hul misdade was om selle op die platteland te organiseer. Daar was geen ooreenstemmende heksejag van Russiese elite wat beskuldig word van Russiese nasionalisme nie.
 Tweede voorbeeld. Montefiore (mis) haal Stalin se brief aan Kaganovich aan (wie se rol in die Oekraïne Montefiore onderskat ten gunste van Molotov),
KYIV – Die 17de sitting van die OVSE [Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa] Parlementêre Vergadering (PA) het verlede Sondag in Astana 'n resolusie aangeneem oor die Holodomor van 1932-1933 in die Oekraïne.
2. daaraan te herinner dat parlementêre instellings 'n deurslaggewende rol speel in die omskrywing van humanitêre beleid en wetgewing en die wil van die mense van relevante lande verteenwoordig,
3. beklemtoon dat die bewusmaking van die publiek oor humanitêre tragedies in ons geskiedenis 'n belangrike hulpmiddel is om die waardigheid van slagoffers te herstel deur erkenning van hul lyding en voorkoming van soortgelyke rampe in die toekoms,
4. die deelnemende state van die OVSE herinner aan hul verbintenis om totalitarisme duidelik en ondubbelsinnig te veroordeel " (Kopenhagen -dokument van 1990),
5. wat herinner dat die heerskappy van die totalitêre Stalinistiese regime in die voormalige USSR groot menseregteskendings tot gevolg gehad het dat miljoene mense hul reg op lewe ontneem het,
6. Onthou ook dat misdade van die Stalinistiese regime reeds geopenbaar en veroordeel is, en dat sommige steeds nasionale en internasionale erkenning en ondubbelsinnige veroordeling vereis,
Die OVSE se Parlementêre Vergadering:
7. bring hulde aan die onskuldige lewens van miljoene Oekraïners wat tydens die Holodomor van 1932 en 1933 omgekom het as gevolg van die massale honger wat veroorsaak is deur die wrede doelbewuste optrede en beleid van totalitêre Stalinistiese regime
8. verwelkom die erkenning van die Holodomor in die Verenigde Nasies, deur die Verenigde Nasies se Opvoedkundige en Wetenskaplike Organisasie en deur die nasionale parlemente van 'n aantal deelnemende state van die OVSE
9. onderskryf die gesamentlike verklaring van 31 deelnemende state van die OVSE op die 75ste herdenking van Holodomor van 1932 en 1933 in die Oekraïne, gelewer tydens die 15de vergadering van die OVSE se ministeriële raad
10. ondersteun die inisiatief van die Oekraïne om die volle waarheid van hierdie tragedie van Oekraïense mense te onthul, veral deur die openbare bewustheid van die Holodomor op internasionale en nasionale vlak te verhoog, die herdenking van die Holodomor sowel as akademiese, kundige en burgerlike geleenthede te organiseer daarop gemik om hierdie kwessie te bespreek
11. nooi die parlementariërs van die OVSE-lidlande uit om deel te neem aan die geleenthede ter herdenking van die 75ste herdenking van die Holodomor van 1932-1933 in die Oekraïne
12. moedig alle parlemente sterk aan om handelinge met betrekking tot die erkenning van die Holodomor aan te neem.
Kommentaar: Professor Roman Serbyn, Montreal, Quebec, Kanada, Donderdag 3 Julie 2008
Van: Roman Serbyn
Aan: Orysia Tracz Stefan Romaniw en lede van die International Holodomor Committee (IHC)
Gestuur: Donderdag 03 Julie 2008 13:28
Onderwerp: Re: OSSE -resolusie
MONTREAL – OVSE -OPLOSSING: Dit is nie die volle erkenning van volksmoord wat die Oekraïners wil hoor nie. Dit kan egter 'n stap in die regte rigting wees as dit behoorlik nagestreef word. Die vervanging van Holodomor deur Hongersnood in die verklaring is van groot betekenis. Die idee van "Famine " (selfs al word dit die Groot Hongersnood of mensgemaakte hongersnood genoem) was te beperkend, die Holodomor is meer oop.
 AL die Oekraïners wat tydens die volksmoord gedood is, nie net deur gedwonge hongersnood nie, maar op ander maniere (teregstelling, blootstelling, ens.) Uit die ander sektore van die Oekraïense bevolking (intellektuele, liberale beroepe, werkers).
 Tweedens moet die hele Oekraïense bevolking onder die bewind van Stalin se kommunistiese regime (insluitend die 8 miljoen etniese Oekraïners in Kuban ' en elders in die RSFSR) ingesluit word by hierdie idee van slagoffers van Holodomor.
Totdat Oekraïense geleerdes, Oekraïense politici en die Oekraïense gemeenskap in die algemeen begin kyk na en praat oor die Holodomor in hierdie terme (wat dan inpas by die VN -konvensie en die definisie daarvan van volksmoord), sal ons die wêreld se akademiese gemeenskap nie kan oortuig nie en die politici op die hoogste vlak van mag dat die Oekraïne die slagoffer van 'n volksmoord was.
Oekraïne moet begin praat oor die Oekraïners in die RSFSR, wat volgens die sensus van 1926 8 miljoen was, maar deur die sensus van 1937 tot 4 miljoen verminder is.
In hierdie opsig is die interessantste artikels van hierdie OSSE -resolusie die punte 9 tot 12:
10. ondersteun die inisiatief van die Oekraïne om die volle waarheid van hierdie tragedie van Oekraïense mense te onthul, veral deur die bewustheid van die publiek oor die Holodomor op internasionale en nasionale vlak, die herdenking van die Holodomor sowel as akademiese, kundige en burgerlike geleenthede te organiseer daarop gemik om hierdie kwessie te bespreek
Die Oekraïense mense in 1932-1933 het die 8 miljoen Oekraïners in die RSFSR ingesluit, en die hele waarheid kan nie onthul word deur hulle uit die tragiese prentjie te laat nie.
In hierdie herdenkings moet Holodomor aangebied word as 'n allesomvattende volksmoord. As die Oekraïne nie openlik kan praat oor die allesomvattende Holodomor op sy eie terrein nie, waar kan dit dan doen?
Die lobby van parlemente om sulke dade aan te neem, is 'n uitstekende geleentheid om in die eerste plek die Oekraïense gemeenskap op te voed (die meeste mense het baie vae kennis oor die hongersnood, en byna niemand oor die res van die volksmoord nie.Die wet wat deur die Kanadese parlement aanvaar is, kan as voorbeeld dien, maar dit kan verbeter word.
Die deur is net 'n bietjie meer oopgemaak, sal ons die geleentheid kan benut om dit nog wyer te stoot?
MOSKOU – Die voormalige Sowjet -president, Mikhail Gorbatsjof, het gesê dat die pogings van Oekraïense politici om die hongersnood van die dertigerjare as die volksmoord van Oekraïense mense te kwalifiseer polities gemotiveerd is.
"Ek dink daar is sekere politieke aksente hier," het Gorbatsjof vandag gesê op 'n nuuskonferensie wat by die nuusagentskap Interfax gehou is. Hy het veral beklemtoon dat die hongersnood nie net die Oekraïne nie, maar ook ander Sowjet -streke beïnvloed.
Wat was die hongersnood van die dertigerjare? Dit was in die suide van Rusland. Ek sal jou vertel dat 40 persent van die bevolking in my geboortedorp Privolnoye (Stavropol -gebied) omgekom het. Drie van die ses kinders van my oupa aan vaderskant is dood aan honger, het Gorbatsjof gesê. Hy het gesê dat die hongersnood veroorsaak is deur ernstige trek en kollektivisering.
Maksym Kravets onthou hoe honger sy pa, daarna sy ma, doodgemaak het.
WASHINGTON, DC – Lubomyr Luciuk, 'n toonaangewende geleerde, navorser, ontleder en skrywer, professor in politieke geografie aan die Royal Military College of Canada in Kingston, het 'n nuwe boek geredigeer met die titel "Holodomor: Reflections on the Great Hongersnood van 1932-1933 in Sowjet-Oekraïne. " Die boek is 'n reeks opstelle deur vooraanstaande geleerdes en joernaliste oor die oorsake en gevolge van die Groot Hongersnood van 1932-33 in die Sowjet-Oekraïne.
Stuur vir my ___ afskrif (en) van "Holodomor: Reflections on the Great Hongersnood van 1932-1933 in Sowjet-Oekraïne " (Kashtan Press, 2008) teen $ 45 per eksemplaar, plus $ 10 gestuur en hantering. Die verwagte publikasiedatum is 31 Oktober 2008. Ek heg 'n tjek of poswissel aan wat betaalbaar is aan "The Kashtan Press " ten bedrae van Hoe kan Pole uit Kresy genoeg wees om die hele streke van Pole te herbevolk? - Geskiedenis, [nobr] [H1toH2]