Androgynie - wat is dit, androginiese teorie - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
androgynie - dit is 'n demonstrasie deur 'n man van gelyktydige vroulike en manlike eienskappe, nie noodwendig gelykstaande aan mekaar nie. Hierdie verskynsel openbaar homself beide in die fisiese aspek, wanneer die vroulike en manlike in fisiese en psigologiese aspekte gekombineer word, wanneer 'n beduidende vroulikheidsvriendelikheid en manlikheid, individuele vroulike eienskappe en manlike manifesteer. Die konsep van androginie is 'n aanduiding van die geslagsrol van die individu, en word nie gekenmerk deur die aard van die vrou of man nie. Androgyne is 'n individu, die benaming van die geslagsrol wat nie die ondubbelsinnige definisie van óf vroulikheid of manlikheid pas nie.
In die hedendaagse samelewing is die tradisionele geslagsrolle van vroue en mans baie gemeng. Dikwels, selfs in voorkoms, is dit moeilik om 'n seun van 'n meisie te onderskei. Wat moet nog gesê word oor die gedrag, karakter, keuse van beroep of ander faktore in die lewe van 'n individu?
Die konsep van androginie op sigself dra die begrip van die individu in die aspek van twee geslagte. Vroeg onder die woord "androgin" het die interpretasie van die term "hermafrodiet" beteken. In antieke Griekeland het androgynie beteken dat die individu beide manlike kenmerke en vroulike kenmerke in die eksterne beeld gehad het.
Vandag is androgynie nie 'n verskynsel wat slegs die fisiologiese en anatomiese aspek van die persoonlikheid beskryf nie, maar dit verwys na die psigososiale eienskappe. Die mens is 'n sosiale wese, vanaf sy kinderjare absorbeer hy stereotipes van seks-rol gedragseienskappe van 'n seun of meisie. So die seun moet of is geneig om kragtig, aggressief, riskant, selfbeheersend, sterk, leier, onafhanklik en ambisieus te wees. Stereotipes van die opvoeding van 'n meisie is sag, sag, passief, stil, kalm, skaam, emosioneel. In die moderne mens word hierdie stereotipiese geslagsrolkarakteristieke gemeng, uitgevee.
Tekens van androgynie in mans en vroue het die geleentheid om in sommige verontagsaming te sien vir rolstereotipes wat in hul eie lewens die eienskappe van manlike manlikheid en vroulike vroulikheid geïntegreer het. Androgyne is 'n persoon wat manlike en vroulike voorkoms het of glad nie sulke kenmerke het nie, vertaal uit Grieks beteken man-vrou.
Vir 'n lang tyd is 'n persoon geestelik gesond beskou, op voorwaarde dat haar geslagseienskappe ooreenstem met haar biologiese essensie, in ander gevalle was dit 'n afwyking van die norm. Die huidige mans is saggies met kinders, sensitief, romanties in verhoudings, maar kragtig, hard in die besigheid, en vroue, met ambisie, bly die leier in werkverhoudings, is sag, sag met kinders, man. Dit is juis die konsep van androginie wat so 'n buigsame gedrag van 'n man en vrou weerspieël, 'n mengsel van hul geslagsrolkarakteristieke.
Daar is negatiewe en positiewe aspekte van androgene gedrag. Die positiewe is dat androgyne die vermoë het om maklik aan te pas by omstandighede, verhoudings, situasies, sy gedrag is meer labiel as dié van individue wat onderhewig is aan stereotipiese beginsels, tradisionele begrip van manlike vroulike rolle.
'N Persoon met androginie kan sy sensitiwiteit, emosionaliteit en aantreklikheid beter besef. Sy intieme gedrag is meer ontspanne, het 'n positiewe ingesteldheid teenoor seks, so 'n persoon is minder geneig om ander te kritiseer.
Wat is die negatiewe androginiese gedrag? Die hoofprobleem van androginie is die moeilikheid om met die persoonlikhede van tradisionele beskouings te handel. Sulke mense is dikwels eensaam, want dit is baie moeilik vir mense met androginie om 'n paar onder individue van die teenoorgestelde geslag te vind.
'N "Moedige" vrou of 'n "vroulike" man sal nie aantreklik wees vir die teenoorgestelde geslag nie, hulle is minder geneig om 'n noue verhouding te hê, te trou, 'n gesin te begin. Ook oor enrogene gedrag in die samelewing vorm die mening, as 'n afwyking van die normale, 'n skending van seksuele oriëntasie, 'n afwyking van geslagsidentiteit. Maar dit moet verstaan ​​word dat androginie nie homoseksualiteit of transseksualiteit is nie, dit is 'n vorm van nie-standaardgedrag van individue van die vroulike en manlike geslag in 'n sosiale formaat.
Teorie van Androgynie
Daar is 'n antieke Griekse mite oor androgene mense. Die filosoof Plato het hulle beskryf as ideale biseksuele wesens wat die vermetelheid gehad het om die krag van die gode te oortree en om hulself te beskerm teen die aanvalle van androgene Zeus het hulle in verskillende dele geskei. So het 'n vrou en 'n man in die wêreld verskyn, en hulle sal nie volwaardig kan voel totdat hulle hul sielmaat vind nie.
Sielkundige Sandra Bem word beskou as die stigter van die teorie van androgynie, alhoewel Carl Jung belangstel in hierdie uitgawe voor haar. Volgens Jung se werke is die menslike psige natuurlik androgene. Die idee van die eenheid van die anima en animus, vroulike manlike en manlike vrou, was die sleutel tot die argetipe siening van sielkundige biseksualiteit. Die argetipe "anima-animus" word gemanifesteer in die onleefde, onderdrukte eienskappe en eienskappe van die individu, wat op sigself aansienlike energie en potensiaal het vir selfverwesenliking van die individu. Bewustheid van die innerlike man is 'n vrou, en die man van die innerlike vrou is 'n belangrike stap na 'n vol harmonieuse lewe en persoonlike kwaliteit groei.
Sandra Bem het daarop aangedring dat androgynie die kanse van volwaardige aanpassing in die sosiale wêreld verbeter. In 1970 het die sielkundige die konsep van androginie ontwikkel, waarvolgens oortuigings van teenoorgestelde en wedersyds eksklusiewe geslagsrolle in twyfel getree het. S. Bem het 'n vraelys ontwikkel vir die diagnose van mense volgens hul geslagsrolfunksies. Individue met androginie het 'n beduidende koëffisiënt van manlike en vroulike eienskappe. "Vroulike" persoonlikhede het meer vroulike eienskappe en minder manlike, "manlike" - meer manlike eienskappe en minder vroulike, diegene met ewe lae vroulikheid en manlikheidskoeffisiënte word "ongedifferensieerde" genoem.
Volgens hierdie teorie het Bem beklemtoon die belangrikheid van die harmonisering van manlike en vroulike aanwysers vir die volle sosialisering van die individu. Manlikheid en vroulikheid konfronteer nie mekaar nie, maar is ewe belangrik en aantreklik vir die sosiale omgewing. En die persoonlikheid, wat die eienskappe van slegs sy natuurlike geslag het, lyk minder aangepas vir die lewe. Met verloop van tyd het S. Bem ooreengekom dat die teorie van androginie onvolmaak was en nie heeltemal voldoende was vir die werklikheid nie. Aangesien die probleem van androginie nie so baie is in die verandering van individuele eienskappe nie, as publiek.
Moderne sielkundiges interpreteer androgynie as kombinasie van sosiale geslagsfunksies wat aan beide mans en vroue tot een persoon behoort. Vandag is dit reeds bewys dat geslagsfunksies en geslagrolleienskappe eerder in die gesinsfeer op die kenmerke van die opvoeding van 'n seun of meisie gevorm word, die ontwikkeling van die samelewing ook op hul vorming is en geslagsverskille wat deur die natuur neergelê word, minder belangrik is. Alhoewel mens nie die belangrikheid van die kind se biologiese ontwikkeling van bevrugting kan ignoreer nie, is die impak daarvan op die verskil in die psigologiese vorming van mans en vroue.
In die studie van androgynie het S. Bem, 'n Amerikaanse sielkundige, 'n vraelys van geslagsrolle ontwikkel en alle individue in vier kategorieë geklassifiseer.
Die eerste groep mense - manlike individue het duidelik manlike eienskappe geïdentifiseer: onafhanklikheid, assertiwiteit, ambisie, riskant, ens. Die tweede groep - vroulike individue, hulle het die tradisionele eienskappe van 'n vrou: sagmoedigheid, teerheid, simpatie, takt, emosie, buigsaamheid en dies meer funksies. Androgiene is die derde groep, hulle het tekens van androgynie: eienskappe wat ooreenstem met die vroulike en manlike tipes. Die vierde groep is mense van 'n onbepaalde soort seksuele sielkundige identiteit, en hulle het geen vroulike of manlike eienskappe nie.
'N Persoon het die vermoë om vroulike en manlike karaktertrekke te besit, ongeag die individuele geslag. So 'n vrou kan stereotipiese manlike eienskappe hê: om aggressief, ferm, onafhanklik te wees, en 'n man om sag, romanties en simpatiek te wees. S. Bem het getuig dat vroulikheid en manlikheid nie wedersyds eksklusiewe persoonlike eienskappe is nie. Volgens die oortuigings van baie sielkundiges, individue wat beduidende, ewe aangewese manlike en vroulike individuele eienskappe het, d.w.z. androginiese eienskappe is vol en volledige persoonlikhede. En individue met 'n onsekere geslagsidentiteit, met 'n lae koëffisiënt in albei kategorieë, word beskou as onvolwasse persoonlikhede.
Sielkundige androginie beteken nie op sigself slegs 'n stel eienskappe van vroulikheid en manlikheid nie, die manifestasie van hierdie eienskappe in sosiale gedrag, dit is ook die vermoë om buigsaam te wees in die keuse van gedragsvorme, afhangende van die opwaartse take, huidige situasies, omstandighede.
Androgynie, as 'n sielkundige eienskap, het 'n betekenisvolle funksie in adaptiewe sosialisering in vandag se samelewing. Dit gee 'n persoon die vermoë om te verander en aan te pas by veranderende lewensomstandighede en nie stereotipies op te tree nie, en aan haar seksrol te onderwerp. Androgiene is hoogs bestand teen stres, as gevolg van die teenwoordigheid van manlike en vroulike kenmerke van die aard van hul vermoë om selfverwesenlik te word in verskillende spektra van aktiwiteitsverhoging.
Ten slotte, dit is gepas om daarop te let dat androginie nie 'n afwyking van die ontwikkelingsnorm is nie. Die eienaar van androginiese eienskappe is meer harmonieus en bewus om homself ten volle te aanvaar deur persoonlike gedrag en eksterne beeld wat hy probeer om sy innerlike wêreld in die samelewing te vertaal: gevoelens, gevoelens, persepsies, homself. Androgynie is 'n geestelik normale verskynsel.