Woning te koop: Viaductstraat 29 9561 AB Ter Apel - VBO Makelaar
9561 AB Ter Apel € 249.000,- k.k.
Externe bergruimte 290 m²
C.V.-ketel HR combi ketel uit 2009 in eigendom
Viaductstraat 29, Ter Apel
entree, hal, meterkast, l-vormige woonkamer met gashaard en lichte laminaatvloer, semi open (eet)ke ... Lees de volledige omschrijving Source: In die Skriflig 43, pp XIX –XXI (2009)
It was a special privilege for me to act as Guest Editor to this tributary volume for Prof. A. le R. (Dries) du Plooy. However, it is no easy task to give an account of a man who has received so many gifts from the Lord and who has applied these gifts to such an extended area within his church and the kingdom - even at school and as a student - in two pages.
Source: In die Skriflig 43 (2009)
It is a privilege for the editorial staff to offer this tributary volume to Prof. Dries du Plooy. Prof. Rikus Fick has been asked to act as Guest Editor to this edition. A word of thanks therefore for the excellent work that he has done in this regard. We gladly give him the opportunity to write the Editorial to this special edition.
Voorwoord deur die gasredakteur
Source: In die Skriflig 43, pp XV –XVII (2009)
Dit was vir my 'n besondere voorreg om as gasredakteur op te tree vir hierdie huldigingsbundel vir prof. A. le R. (Dries) du Plooy. Dit is egter nie 'n maklike taak om in die bestek van twee bladsye 'n beeld te gee van 'n man wat soveel besondere gawes van die Here ontvang het en dit op so 'n wye gebied in sy kerk en koninkryk aangewend het nie - reeds al op skool en as student.
Dit is vir ons as redaksie 'n voorreg om hierdie huldigingsbundel aan prof. Dries du Plooy aan te bied.
Kan die GKSA na 150 jaar beskou word as 'n stagnante kerkgemeenskap?
Source: In die Skriflig 43, pp 447 –471 (2009)
Die vraagstelling is of die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA) as 'n geïsoleerde en derhalwe 'n stagnante kerkgemeenskap gesien moet word. Hierdie vraag word beantwoord deur die ontwikkeling van die GKSA ten opsigte van ekumenisiteit na te gaan, nadat die term "ekumenisiteit" Skriftuurlik en histories ontleed is. In drie fases van 'n halfeeu elk in die bestaan van die GKSA blyk uit die Handelinge van sinodes dat hierdie kerkgemeenskap vanaf hulle ontstaan in 1959 'n besonder hoë premie op ekumeniese verhoudings geplaas het. Hierdie ekumeniese verhoudings met ander gereformeerde kerke wêreldwyd is deurentyd gerig op ontwikkeling tot kerkeenheid.
Should the RCSA after a period of 150 years be considered as a stagnated church community? Evaluated from the point of view of ecumenicism
The question is whether the Reformed Churches in South Africa (RCSA) should be considered as an isolated and thus a stagnated church community. To answer this question the development of ecumenicism in the RCSA should be traced. This could only be done after an examination of the Scriptural and historical meaning of the term "ecumenicism". From the acts of the synods of the RCSA it is very clear that during the three phases of half a century each in the existence of the RCSA, from 1859 onwards, a very high premium was put on ecumenical relations. The goal of these ecumenical relations was always pointed out as church unity.
Grense tussen kerk en staat vir die reëling van die predikantsdiens : gesien vanuit twee kerkregtradisies
Author J. Smit
Source: In die Skriflig 43, pp 473 –496 (2009)
In hierdie artikel word gefokus op grense tussen die kerk en die staat vir die reëling van die predikantsdiens - gesien vanuit twee onafhanklike kerkregtradisies. Hierdie grense is nog nie duidelik deur die Suid-Afrikaanse howe omlyn nie. Die doel van hierdie artikel is nie 'n regsvergelykende studie nie. Die doel is om aan te toon dat twee onafhanklike kerkregtradisies, naamlik die Duitse kerkreg en die gereformeerde kerkreg, vanuit 'n historiese ontwikkelingsgang algemene beginsels ontwikkel het wat grense vir die staat se reëlingsbevoegdheid stel met betrekking tot die reëling van die gereformeerde predikants-diens en wat die kerk se eie bevoegdheid in hierdie verband as 'n eiesoortige (sui generis) reg daarstel. Die kernbevinding van hierdie artikel is dat die grense tussen die kerk en die staat vir die predikantsdiens primêr daardeur bepaal word dat die kerk en die staat nie enige invloed op mekaar se onderskeie opdragte en take mag uitoefen nie. Die predikantsdiens is die sentrale opdrag van die kerk en nie van die staat nie. Die staat het dus nie die reëlingsbevoegdheid vir die predikantsdiens nie.
Boundaries for church and state regarding the regulation of the ministry of the Word: seen from two church polity traditions
This article focuses on the boundaries for church and state with regard to the regulation of the ministry of the Word - seen from two independent church polity traditions. Until now the South African courts have not given an indication of how these boundaries should be understood or how these apply within the South African context. The purpose of this article is not to make a judicial comparison. The purpose is to show that two independent church polity traditions, namely the German and the reformed, developed general principles for the boundaries of church and state with regard to the regulation of a minister's position in law. In both traditions church polity is regarded sui generis, and recognises the church's right to regulate a minister of religion's position independently from the state. In conclusion it is found that the boundaries between church and state for the ministry of the Word are primarily determined by the principle that church and state should not in any way influence or interfere with one another's separate mandates or duties. The ministry of the Word is the responsibility of the church and not the state. Therefore the state does not have the competency to regulate the ministry of the Word.
Source: In die Skriflig 43, pp 497 –518 (2009)
This article examines the possible role of a Christian deontological ethics in the contemporary human rights debate. It concludes that a Christian deontological ethics in the Reformed tradition can be positively engaged in the human rights debate when Biblical theological topics are transposed into moral directives applicable to the current human rights concerns, such as religious extremism, femicide, ideologies of intolerance and ecocide. As an example of the applicability of a Christian deontological ethics from a reformed perspective, the following Biblical topics are investigated: human dignity on the basis of the "imago dei", creation and creational integrity, the kingdom of God and forgiveness. Furthermore, the article proposes that other concepts can be added to this list such as the Biblical idea of life, eschatology, covenant and holiness.
Die bydrae van 'n deontologiese Christelike etiek tot die hedendaagse menseregtedebat
Hierdie artikel gee aandag aan die moontlike rol wat 'n Christelike deontologiese etiek kan speel in die huidige menseregte-diskoers. Die artikel kom tot die gevolgtrekking dat 'n deontologiese Christelike etiek uit die reformatoriese tradisie effektief betrokke kan wees by hierdie debat wanneer Bybelse konsepte getransponeer kan word in etiese beginsels wat toepaslik kan wees in huidige menseregte problematiek soos godsdiensekstremisme, onderdrukking van die regte van die vrou, ideologieë van onverdraagsaamheid en die vernietiging van ekosisteme. As 'n voorbeeld van die toepaslikheid van 'n deontologiese Christelike etiek uit die reformatoriese tradisie in hierdie verband, word die volgende Bybelse temas getransponeer: menswaardigheid op die basis van die "imago dei", die skepping en die integriteit van die skepping, die koninkryk van God en vergiffenis. Die artikel stel verder voor dat ander Bybelse konsepte getransponeer word soos die Bybelse konsep van lewe, eskatologie, die verbond en heiligheid.
Die korrespondensie van J.J. Venter met H.A.L. Hamelberg : ontleding van 'n sendingbeskouing
Source: In die Skriflig 43, pp 519 –535 (2009)
Heretical baptism in debate
Source: In die Skriflig 43, pp 537 –561 (2009)
It is generally stated that acceptance of heretics in the Catholic Church without baptism has always been normal use in the church and has been confirmed by general councils. The only exceptions would be some groups in North Africa in the third through the fifth century. This opinion is mainly based on Augustine's "De baptismo". The author of this article argues that Augustine is historically incorrect and systematically weak in this respect. Baptism of converted heretics was normal, except from Rome, and even the council of Nicea confirms that normal use. The bishop of Rome in the fifties of the third century, Stephan, had his own reasons for refusing to rebaptise heretics. Augustine's view that the baptismal rite and its salutary effect by faith can be received separately is a break with early Christian ecclesiology and its impact on the Western Church has been enormous.
Debat oor ketterdoop
Dit word algemeen gestel dat die aanvaarding van ketters in die Katolieke Kerk sonder die doop altyd normale gebruik was en dat dit deur konsilies bevestig sou wees. Die enigste uitsonderings sou sekere groepe in Noord-Afrika gedurende die derde tot vyfde eeu wees. Hierdie opinie is hoofsaaklik gebaseer op Augustinus se "De baptismo". Die outeur van hierdie artikel toon aan dat Augustinus histories inkorrek en sistematies swak was in hierdie opsig. Die doop van bekeerde ketters was normaal, behalwe in Rome. Selfs die Konsilie van Nicea bevestig hierdie normale gebruik. Die biskop van Rome gedurende die vyftigerjare van die derde eeu, Stephan, het sy eie redes gehad waarom hy geweier het om ketters te herdoop. Augustinus se siening dat die dooprite en die doop se heilsame effek deur geloof afsonderlik ontvang kon word, is in stryd met vroeë Christelike ekklesiologie en die impak daarvan op die Westerse Kerk was enorm.
The trivial round, the common task : minutes of the Missionary Board of the Glasgow Missionary Society (1838-1843)
Author J.S. Ross
Source: In die Skriflig 43, pp 563 –583 (2009)
This article seeks to bring to attention a hitherto little-known account of missionary life among the Xhosa people in the Cape Colony during the period 1838-1843 as contained in "The minute book of the Missionary Board of the Glasgow Missionary Society, adhering to the principles of the Church of Scotland, in Caffraria, and in the neighbouring Colony" (MBGMS). The Missionary Board was responsible for providing adequate material infrastructure and logistical support to enable the accomplishment of the aspirations of the Society. The author argues that such mundane work is often neglected in modern missiological historiography, which focuses rather on the more "spiritual" aspects of mission work. The historiographic approach adopted in this article is that of modern narrative history. By focusing on some of the themes, trends and structures presenting themselves in the record, the MBGMS is permitted to speak for itself with relatively little retrospective interpretation. It is demonstrated that the Board made an important contribution to the achievement of the goals of the Glasgow Missionary Society, as seen in the rise of a Xhosa middle class and the emergence of a significant group of black intellectuals, whose voice and influence are being recovered after years of enforced neglect.
Die onbeduidende omgang, die algemene taak: notule van die Missionêre Raad van die Glasgowse Missionêre Genootskap (1838-1843)
Hierdie artikel poog om aandag te gee aan die minder bekende feit van sendingwerk onder die Xhosa's in die Kaapkolonie tydens 1838-1843, soos weergegee in "The minute book of the Missionary Board of the Glasgow Missionary Society: adhering to the principles of the Church of Scotland, in Caffraria, and in the neighbouring Colony". Hierdie Raad (MBGMS) was verantwoordelik vir die verskaffing van voldoende infrastruktuur en logistieke ondersteuning om die doelwitte van die sending-genootskap te verwesenlik. Die skrywer is van mening dat sulke eenvoudige dienswerk al te maklik in die moderne sending-geskiedenis afgeskeep word, aangesien daar eerder klem gelê word op meer "geestelike" aktiwiteite. Die historiografie in hierdie artikel neem die vorm aan van moderne verhalende geskiedskrywing. Deur aan sommige temas, tendense en strukture in die MBGBS se notules aandag te skenk, word hierdie rekords self aan die woord gestel sodat daar so min as moontlike retrospektiewe interpretasie plaasvind. Daar word aangetoon dat die Raad 'n belangrike bydrae gelewer het tot die verwesenliking van die Glasgow Missionary Society (GMS) se doelwitte - doelwitte soos die tot standkoming van 'n Xhosa-middelklas en 'n betekenisvolle groep swart intellektuele, wie se stem en invloed geleidelik weer hoorbaar word na jare se gedwonge verwaarlosing.
Psalm 137 en die beryming van wraakpsalms
Author H.F. Van Rooy
Source: In die Skriflig 43, pp 585 –600 (2009)
In hierdie artikel word sewe berymings van die wraakgedeelte van Psalm 137 bespreek, twee Nederlandse (1773 en 1968), twee Engelse (in die "Psalter hymnal" van die Christian Re-formed Church en in "Sing psalms" van die Free Church of Scotland) en drie Afrikaanse weergawes (J.D. du Toit, T.T. Cloete en Lina Spies), om te let op die wyse waarop die problematiese wraakgedeelte weergegee is. Dit word gedoen teen die agtergrond van die bestudering van Psalm 137, en in besonder die wraakgedeelte daarvan. In die literatuur is daar besware teen die beryming van sodanige wraakpsalms vir gebruik in die kerk, maar ook besware teen die weglating of versagting in die weergawes van Cloete en Spies. Dit blyk dat die keuse van melodie, die hoeveelheid strofes wat gebruik word en die indeling van die stof in strofes 'n belangrike rol speel in die bepaling van die meeste weglatings en byvoegings in die berymings. Dit is duidelik dat almal van hulle erns gemaak het met die wraakgedeelte. Uitbreidings en weglatings kan in die meeste gevalle toegeskryf word aan die keuses hierbo genoem, en nie aan doelbewuste veranderings nie. Die weergawe van Spies toon wel een doelbewuste versagting, heel aan die einde van die beryming.
Psalm 137 and metrical versions of imprecatory psalms
This article discusses seven metrical versions of the imprecatory section of Psalm 137, two in Dutch (1773 and 1968), two in English (in the "Psalter hymnal" of the Christian Reformed Church and in "Sing psalms" of the Free Church of Scotland) and three Afrikaans versions (J.D. du Toit, T.T. Cloete and Lina Spies), looking at the way in which these versions treated this section. This is done in the light of recent research on Psalm 137, and especially the imprecatory section. In the literature questions are asked about the singing of this kind of psalm in the church, but also about the omission or softening of this part of Psalm 137 in the versions of Cloete and Spies. The choice of melody, the number of strophes used and the division of the contents of the psalm in strophes play an important role in determining most of the omissions or alle-viations in the metrical versions. All seven the versions discussed took the imprecatory section seriously. The problems raised against these versions can be ascribed to these choices, and not to a deliberate attempt to circumvent the problem of such an imprecatory section. The version of Spies is the only exception, with the omission of the last line of the psalm.
Constructing the rights and duties of slave-owners as socio-historic context of the New Testament
Authors: H. Goede and F. Janse van Rensburg
Source: In die Skriflig 43, pp 601 –628 (2009)
This article aims to construct the rights and duties of slave-owners in antiquity as part of the socio-historical context of the New Testament. In order to achieve this aim, the primary sources referring to Greek, Roman and Jewish law of slavery will first be described. Three aspects of the law of slavery, namely legal definitions of freedom and slavery, the legal status of slaves, and the rights of slave-owners are investigated in Greek, Roman and Jewish law. Relevant texts from these sources are then identified, analysed and interpreted. The results of this process of analysis and interpretation are used to construct the legal context within which the exhortations directed at slave-owners in the New Testament should be read. We submit that Jewish law provided a sound alternative legal and religious context to the writers of the New Testament addressing Christian slave-owners. This alternative context functioned as a counterweight to the strict legal contexts provided by Greek and Roman law.
'n Konstruksie van die regte en verpligtings van slawe-eienaars as 'n sosio-historiese konteks van die Nuwe Testament
Hierdie artikel het ten doel om die regte en verpligtings van slawe-eienaars in die antieke tyd te konstrueer as onderdeel van die sosio-historiese konteks van die Nuwe Testament. Ten einde hierdie doel te bereik, word die primêre bronne van Griekse, Romeinse en Joodse reg eerstens beskryf. Drie aspekte van die reg op slawerny word in Griekse, Romeinse en Joodse reg ondersoek, naamlik regsdefinisies van vryheid en slawerny, die regstatus van slawe en die regte van slawe-eienaars. Relevante tekste uit hierdie bronne word vervolgens geïdentifiseer, geanaliseer en geïnterpreteer. Die resultate van hierdie proses van analise en interpretasie word gebruik om die regskonteks waarbinne die oproepe tot slawe-eienaars in die Nuwe Testament gelees moet word, te konstrueer. Ons doen aan die hand dat Joodse reg 'n gegronde alternatiewe regs- en godsdienstige konteks vir die skrywers van die Nuwe Testament gebied het waarbinne met Christen slawe-eienaars gepraat is. Hierdie alternatiewe konteks het as 'n teenwig gefunksioneer teen die streng regskontekste van die Griekse en Romeinse reg.
Source: In die Skriflig 43, pp 629 –647 (2009)
Prayer in the worship service is pre-eminently a pneumatological reality: prayer is a gift from the Holy Spirit. The question that is addressed in this article is: Which decisive function does the Holy Spirit fulfil in the elements of the prayers in the worship service? Aspects that are discussed include the work of the Holy Spirit in the service events, especially in prayer and the essence of the service; the elements of the service prayer; the congregation's participation in the service prayers; and the relationship between Scripture reading and preaching to service events. The Spirit works the most intimate relationship between the prayer believers and Christ, and so with God the Father, this is the trinitarian grounds for the service prayer. Prayer entails spiritually entering God's holiness, directly addressing God, the confession of the believers and the most important part, their gratitude. In prayer it is above all about the honour of God. Elements of the worship service prayer include honour and awe for God (praise) and gratitude towards God (saying thanks), a realisation of sin and repentance (humiliation and confession of sin), invocation that can even be a lamentation, dependence and a Christian attitude of love (intercession). The relationship of Scripture reading, preaching, prayer, worked by the powerfull work of the Holy Spirit, is a causal relationship of community with God in Christ with his gathered congregation through revelation to confession and worship.
Author F.P. Viljoen
Source: In die Skriflig 43, pp 649 –667 (2009)
Teaching an old dog new tricks : Herodotus confirms Xerxes' anger in The Persian wars, and the Book of Esther provides insights on anger management
Source: In die Skriflig 43, pp 669 –693 (2009)
The Book of Esther describes Xerxes, king of Persia and Media, as an angry man. It highlights the king's ups (Esther, 1:12; 7:7) and downs (Esther, 2:1; 7:10). Surprisingly, Herodotus in "The Persian wars" likewise emphasises the king's anger and wrath. This classic Greek tale possibly fills in a time gap between Esther 1 and 2: Xerxes travels west from his capital, Susa, and loses a war in Sparta. "The Persian wars" chronicles Xerxes' international humiliation and the despot's rages along the way. Xerxes bullies and blames subordinates; destroys property and cuts a swathe from Persia to Sparta; acts pompously; and exhibits angry outbursts when crossed or thwarted. Herodotus confirms that generals, enemies, and aides tiptoe around this international bully. One, however, does not. Artemisia, a woman ship commander, earns Xerxes' respect. When the battlefield of his life switches from Sparta back to Susa, the Bible presents a second model of courage, Esther, Xerxes' new queen. Walking confidently in the halls of power, this lovely "general" in regal robes comes gracefully yet forcefully before the king, time and time again. Modeling anger management techniques with a blend of wisdom and femininity, Esther faces Xerxes' anger - and neutralises it.
Leer 'n ou hond nuwe truuks : Herodotus bevestig Xerxes se woedetemperament in The Persian wars en die boek Ester verleen insig ten opsigte van die hantering van woede
Die boek Ester beskryf Xerxes, koning van Mede en Perse, as 'n driftige man. Dit lig die koning se hoogte- (Ester, 1:12; 7:7) en laagtepunte (Ester, 2:1; 7:10) uit. Dit is verrassend dat Herodotus in "The Persian wars" ook die koning se gramskap en woede op 'n soortgelyke manier beklemtoon. Sy klassieke Griekse verhaal vul moontlik die tydsgaping tussen Ester 1 en 2: Xerxes reis in 'n westelike rigting vanaf sy hoofstad Susa, en verloor 'n oorlog in Sparta. "The Persian wars" stel Xerxes se internasionale vernedering sowel as die tiran se uitbarstings onderweg te boek. Xerxes tiranniseer en blameer ondergeskiktes; vernietig eiendom en lewens vanaf Persië tot by Sparta; tree verwaand op; en openbaar woedeuitbarstings wanneer hy teë-gegaan of gedwarsboom word. Herodotus bevestig dat onderdane, vyande en adjudante lig loop vir hierdie internasionale tiran. Daar is egter een persoon wat dit nie doen nie. Artemisia, die vroulike bevelvoerder van 'n skip, verdien Xerxes se respek. Wanneer die gevegsterrein van sy lewe terugskuif vanaf Sparta na Susa, presenteer die Bybel 'n tweede model van waagmoed: Ester, Xerxes se nuwe koningin. Hierdie pragtige "generaal" in koninklike gewaad, loop met selfvertroue in die koning se magsetel. Sy verskyn telkens grasieus dog kragdadig voor die koning. Deur gebruik te maak van woedebestuurstegnieke, met 'n vermenging van wysheid en vroulikheid, trotseer Ester Xerxes se woede - en neutraliseer dit.
An experiment in Bible translation as transcultural communication: the translation of בּר׳ת "covenant" into Lomwe, with a focus on Leviticus 26, Stuart Foster : book review
Author A.J. Kruger
Source: In die Skriflig 43, pp 697 –701 (2009)
Die boek is in slapband uitgegee en baie keurig versorg. Die lettertipe is maklik leesbaar en die uitleg is geredelik vloeibaar. Die werk is gebaseer op die doktorale proefskrif in Ou Nabye Oosterse Studies van die skrywer, toegeken deur die Universiteit van Stellenbosch. Die skrywer stel dit duidelik dat die studie uit Protestantse sendingwerk onder die Lomwetaalgroep in Mosambiek gegroei het, en dat die uitgangspunt in die studie is dat die Bybel die Woord van God is (p. 5). Die eerste oogopslag sou die indruk kon skep dat die boek oor vertaalteorie handel, maar die aanpak is multidissiplinêr en raak ook direk aan teologiese aspekte van vertalingswerk. Die eerste indrukke is positief, met 'n goedversorgde manuskrip en 'n mooi duidelike opbou van die argumentasielyn van die boek.
Semantics, world view and Bible translation, G.J. van Steenbergen : boekresensie
Author A. Lamprecht
Source: In die Skriflig 43, pp 701 –703 (2009)
Anders as 'n omvattende teoretiese teksboek is die studie Semantics, world view and Bible translation nie in hoofsaak teoreties in oriëntering nie, maar bied 'n weldeurdagte semantiese analise aan, gekomplementeer deur 'n teorie van wêreldbeskouing. Die toepassing van die analise geskied teen die agtergrond van 'n geselekteerde korpus woorde wat negatiewe morele gedrag in die boek Jesaja verteenwoordig. Die implikasies van hierdie studie word deurgetrek na die veld van Hebreeuse leksikografie en Bybelvertaling.
Die evangelie is op die spel, Adrio König : boekresensie
Author J.P. Kruger
Source: In die Skriflig 43, pp 703 –705 (2009)
Die jongste publikasie uit die pen van die prolifieke prof. König kan in twee belangrike opsigte as 'n "tussen"-boek beskou word. In die eerste plek is die boek iets tussen 'n Bybelse teologie en 'n metodologiese traktaat wat op 'n metavlak handel óór die interpretasie van die Bybel. Omtrent die helfte van die boek bestaan uit die behandeling van spesifieke Skrifgedeeltes of temas met as resultaat mooi sinteses van hoe spesifieke vraagstukke binne die openbaringshistoriese samehang van die Bybel verstaan sou kon word. So word daar byvoorbeeld in hoofstukke 2 en 3 aandag gegee aan die vraag "wie was Jesus", terwyl ander hoofstukke handel oor die betekenis van die kruis en die betekenis van die opstanding.
'n Groter God, Julie Claassens : boekresensie
Source: In die Skriflig 43, pp 706 –708 (2009)
Dr. Julie Claassens is medeprofessor in Ou Testament aan die Baptist Theological Seminary te Richmond, Virginië en geordende predikant in die Presbiteriaanse Kerk. In die inleiding stel die skrywer die doel van hierdie publikasie: "'n Groter God pleit dus vir 'n ruimer Godsbegrip." (p. 10.) Die grondslag vir die pleidooi is die stereotipiese beelde van God wat in die meeste gelowiges se gedagtes en harte leef: 'n ou, wit man met 'n lang baard. Dit is egter nie net bloot 'n fisiese voorstelling van God nie, maar is gegrond op sekere aannames oor sy aard of karakter. Die taal, en veral die beelde, wat ons gebruik om oor God te praat, sê iets oor hoe en wat ons oor God dink. En dit bepaal weer hoe ons ons lewens inrig.
Gebed wat God verhoor, Attie Barnard : boekresensie
Source: In die Skriflig 43, pp 708 –709 (2009)
In hierdie boek fokus prof. Attie Barnard op vier groepe, naamlik opregte bidders, anti-bidders, biddeloses en stil bidders. Hy fokus veral op die derde en vierde groepe. Hy wil die gelowige lei deur te wys op versekering uit die Bybel te midde van die hindernisse en steurnisse wat ten gevolge het dat gebede nie verhoor word nie. Hy poog om aanwysings te gee om volgens God se wil te kan bid en wil die gebed herwaardeer as dié vernuwende krag in die samelewing wat tot die gelowige se beskikking is en waardeur God sy wêreld nuut en heel maak.