Norman Mansbridge - Geskiedenis Podcasts - 2022
Norman Mansbridge, die seun van Arthur Mansbridge, 'n illustreerder en skrywer, is op 22 Julie 1911 in Wanstead gebore. Nadat hy die skool verlaat het, het hy as 'n leerling by 'n kommersiële kunsateljee gebly, en 'n paar jaar in advertensies deurgebring voordat hy 'n vryskut -tekenaar was, en het hy sy eerste bydrae gelewer. teken na Punch Magazine in 1937.
In 1939 vervaardig hy die tekeninge vir die boek, Adolf in Blunderland. In die boek Adolf Hitler is Alice, Neville Chamberlain is die ruspe en Heinrich Himmler is die koningin van harte. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy in die Hulpbranddiens gedien en was hy later 'n radiobeampte in die Merchant Navy.
Na die oorlog het Mansbridge tekenprente verskaf vir Nuus Chronicle, Sunday Times, Lilliput, Daaglikse skets en Die Birmingham Post voordat hy die politieke tekenprent vir Punch Magazine. Hy was ook een van die stigterslede van die Cartoonists 'Club of Great Britain in 1966.
Norman Mansbridge is op 6 Maart 1993 oorlede.
Mansbridge is 'n voorstad aan die noordelike omtrek van Southampton, Engeland. Die gebied is vernoem na die Mansbrug wat oor die Itchenrivier strek. Dit was 'n geruime tyd die mees suidelike kruispunt van die rivier, voor die bou van Woodmill in Swaythling. Die brug self staan ​​steeds en is 'n graad II -struktuur , maar is gesluit vir padverkeer (voetgangers en fietsryers mag dit steeds gebruik), wat vervang is deur 'n groter en meer moderne padbrug om die A27 te vervoer.
Die voorstad bevat 'n mengsel van behuisings. Die eerste ontwikkelings, aan die noordekant van die A27, is ontwerp deur argitek Herbert Collins, wie se huise 'n kenmerk is van verskeie ander Southampton -distrikte. 'N Groter landgoed is later aan die suidekant gebou, saam met die Laerskool Mansbridge, waarvan die logo die brug self is. Die woongebied Mansbridge grens in die weste aan die spoorlyn London -Weymouth en in die ooste aan die rivier. Buiten die rivier neem Mansbridge 'n baie meer landelike lug aan, met bosveld in die suide en waterweide in die noorde.
Die omliggende gebiede is Swaythling in die weste, Townhill Park in die suide en Chartwell Green in die ooste. 'N Strook groen gordelgrond skei Mansbridge van Eastleigh in die noorde.
Wat Mansbridge familie rekords sal jy vind?
Daar is 16 000 sensusrekords beskikbaar vir die van Mansbridge. Soos 'n venster in hul daaglikse lewe, kan Mansbridge-tellingsrekords u vertel waar en hoe u voorouers gewerk het, hul opvoedingsvlak, veteraanstatus en meer.
Daar is 1 000 immigrasierekords beskikbaar vir die van Mansbridge. Passasierslyste is u kaartjie om te weet wanneer u voorouers in die VSA aangekom het en hoe hulle die reis onderneem het - van die skeepsnaam tot die aankoms- en vertrekhawe.
Daar is 1 000 militêre rekords beskikbaar vir die van Mansbridge. Vir die veterane onder u Mansbridge -voorouers, bied militêre versamelings insigte oor waar en wanneer hulle gedien het, en selfs fisiese beskrywings.
Norman plekke om te besoek
U kan 'n paar van die bes bewaarde Normandiese argitektuur in Engeland op Engelse erfenisgebiede sien, waaronder groot kastele en pragtige abdye. Volg die onderstaande skakels om meer te wete te kom oor sommige van ons mees skouspelagtige Normandiese terreine.
'N Normandiese kasteel is hier gebou binne die mure van 'n Romeinse fort naby die plek waar William op 28 September 1066 in Engeland beland het.
Koning William het sy leër in 1070 hier versamel ná sy veldtog om Noord -Engeland te onderwerp. Kyk na die oorblyfsels van die Normandiese kasteel en katedraal wat hier kort daarna in 'n groot heuwel uit die Ystertydperk gebou is.
Rochester Castle het een van die skouspelagtigste monumente in Engeland, wat in 1127 begin is. Dit is 'n meesterstuk van die Normandiese argitektuur en is die hoogste gebou in Europa.
Sien 'n paar van die indrukwekkendste argitektuur in die laat 12de eeu in Engeland by hierdie uitgestrekte vesting, insluitend die wonderlike groot toring van Henry II.
Benediktynse monnike uit Durham het hier in die 11de eeu 'n klooster gestig om 'n heiligdom vir St Cuthbert te huisves. Die oorlewende Normandiese argitektuur sluit die beroemde reënboogboog in.
Richmond is gebou deur 'n Normandiese baron en het meer argitektuur uit die 11de eeu as enige ander kasteel in Engeland.
Norman Arthur Mansbridge is gebore in Wanstead, Essex, op 22 Julie 1911, die seun van kinderskrywer, illustreerder en strokiesprentkunstenaar Arthur Mansbridge. Hy is opgelei aan Forest School en Snaresbrook, Essex, en Heatherley's School of Art in Londen, en het as vakleerling by 'n kommersiële kunsateljee gewerk, waar hy in reklame gewerk het, voordat hy vryskut gaan. In 1937 het hy sy eerste tekenprent aan Pons. In 1939 illustreer hy die satiriese boek Adolf in Blunderland.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog dien hy in die Hulpbranddiens en was hy 'n radio -operateur in die Merchant Navy met 'n rondgaande kommissie as oorlogskunstenaar, voordat hy terugkeer as tekenaar in koerante en tydskrifte soos Lilliput, Die News Chronicle, Die Sunday Times, Die Daily Sketch en Die Birmingham Post, terwyl u gereeld bydra tot Pons. Hy het twee boeke geskryf en geïllustreer, Die Moderne Marinier (1946) en Die bleek kunstenaar (1947), en sy skilderye uitgestal by die Royal Academy.
Ruby Bridges -skildery
Een so 'n sosiaal gelaaide stuk met die titel "The Problem We All Live With" verskyn op die voorblad van Kyk op 14 Januarie 1964. Geïnspireer deur die 6-jarige Ruby Bridges en die integrasie van New Orleans en William Frantz Public School in 1960, toon die werk 'n klein Afro-Amerikaanse meisie omring deur gesiglose Amerikaanse marshals terwyl sy verby 'n muur loop met die merke van 'n stukkende tamatie en 'n gekrapte rasse -bynaam. 'The Problem We All Live With' het haatpos gegenereer vir die kunstenaar wat bekend is vir die verbeelding van romantiese visioene van die Amerikaanse lewe, maar dit het een van die belangrikste stukke van sy loopbaan geword: dit was die eerste skildery wat die Norman Rockwell Museum in 1975 en later verkry het gehang in die Withuis tydens president Barack Obama & aposs eerste termyn.
Terwyl hy in Yale was, ontmoet Foster Richard Rogers, en die twee word uiteindelik deel van die elite van die argitektuurwêreld. In 1963 vorm Foster saam met Richard en Su Rogers, sy toekomstige vrou Wendy Cheesman en haar suster Georgina Wolton die argitektoniese organisasie Team 4. Foster breek op sy eie in 1967 af om Foster Associates te vorm, wat later Foster + Partners sou word. .
In die vroeë sewentigerjare het Foster 'n groot deurbraak met die ontwerp van die Willis Faber & amp; Dumas-hoofkwartier in Ipswich, 'n lae kantoorgebou wat innoverend was vir die gebruik van roltrappe, gevormde fasades en idilliese, natuurgerigte interieurs. Die laat �'s en vroeg tot middel- �'s het Foster en sy span aan die hoofkwartier van die Hong Kong en Shanghai Banking Corporation gewerk, 'n moderne gebou met drie toring, terwyl die �'s die argitek sien dat 'n opdatering aan die gang is. van die Reichstag in Berlyn, die herbou van die emblematiese glaskoepel na die vereniging van Oos- en Wes -Duitsland. In die vroeë 2000's het Foster ook bygedra tot die ikoniese skyline van New York met sy ontwerp van die Hearst Tower, 'n wolkekrabber van 44 verdiepings met 'n driehoekige fasade bo-op 'n Art Deco-fondament.
Ander bekende Foster-ontwerpte strukture sluit in die Sainsbury-sentrum vir visuele kunste in Norwich, Kuala Lumpur se Trojka-torings, Frankfurt se Commerzbank, Hong Kong Internasionale Lughawe en Londen se stadsaal en Millenniumbrug. (Laasgenoemde struktuur, wat laterale ophangingstegnieke gebruik het, het dae na die inwyding van koningin Elizabeth herstelwerk ondergaan om die wankelrigte wat veroorsaak word deur swaar voetverkeer, reg te stel. van die 21ste eeu.
Die eerste patent vir 'n strepieskode -produk (Amerikaanse patent nr. 2 612 994) is op 7 Oktober 1952 aan uitvinders Joseph Woodland en Bernard Silver uitgereik. 'n reeks konsentriese sirkels.
In 1948 was Bernard Silver 'n gegradueerde aan die Drexel Institute of Technology in Philadelphia. 'N Plaaslike eienaar van 'n voedselketting het 'n navraag gedoen by die Drexel -instituut oor navorsing oor 'n metode om die produkinligting outomaties te lees tydens die afhandeling. Bernard Silver het saam met sy gegradueerde Norman Joseph Woodland saamgewerk om aan 'n oplossing te werk.
Woodland se eerste idee was om ultraviolet liggevoelige ink te gebruik. Die span het 'n werkende prototipe gebou, maar besluit dat die stelsel te onstabiel en duur is. Hulle is terug na die tekenbord.
Op 20 Oktober 1949 het Woodland en Silver hul patentaansoek ingedien vir die "Classifying Apparatus and Method", wat hul uitvinding beskryf as "artikelklassifikasie. Deur middel van die identifisering van patrone".
100 dae wat Kanada verander het: "U het 'n opsie, meneer!"
Van die skeppers van 100 foto's wat Kanada verander het kom hul nuutste werk, 100 dae wat Kanada verander het - 'n werk wat bondige en oortuigende geskiedenis gee van keerpunte in die Kanadese geskiedenis.
Charlotte Gray op die Gold Rush. Ken McGoogan oor die aanspraak op die Northwest Passage. Adrienne Clarkson oor die dood van Norman Bethune. Peter Mansbridge op Jackie Robinson breek baseball se kleurversperring met die Montreal Royals. Lawrence Hill oor Halifax se vernietiging van Africville - en 95 ander dae wat die manier waarop die Kanadese leef, verander het.
Ons vriende by Harper Collins Canada het uittreksels gedeel met Huffington Post Canada en die Indigo -blog en vertel die verhaal van vier van die 100 dae. Vandag begin ons met Peter Mansbridge.
U het 'n opsie gehad, Meneer!
25 Julie 1984-Die Mulroney-Turner-debat lewer 'n uitklophou.
Elke televisieleiers se debat in elke federale verkiesing volg dieselfde patroon. In die dae voor is daar 'n groot opbou van afwagting. Die titane bots! Die verkiesing is op die spel! En dan onmiddellik daarna stem almal saam dat niks gebeur het nie.
Op 25 Julie 1984 het die liberale premier John Turner en die progressiewe konserwatiewe leier Brian Mulroney die debat gehad waaroor almal droom: die debat wat alles verander. In die nag was die peilings dit eens dat John Turner die wedloop gelei het. Volgens die meeste rekeninge het hy 'n gemaklike voorsprong van nege punte gehad. Gedurende die eerste anderhalf uur van die debat het Turner en Mulroney weerhakke uitgeruil, en die meeste joernaliste was gereed om dit gelykop te noem. Skielik het Turner die onderwerp van beskerming gebied. Dit was 'n verbysterende besluit, aangesien hy duidelik kwesbaar was oor die onderwerp. Dit was hy wat verskeie onsmaaklike afsprake gemaak het toe hy eers premier geword het. Turner het gesê dat hy 'geen opsie' het nie.
Mulroney het sonder om te aarsel gestamp. "U het 'n opsie, meneer!" ontplof hy. En hy het Turner so volledig vergewe dat die premier hulpeloos gemompel is, 'n beeld van 'n nederlaag wat van kus tot kus na kus uitgesaai word.
Nou was dit die konserwatiewes met die voorsprong van nege punte in die peilings. Allan Gregg, destyds die konserwatiewe peiling, het aan Mulroney gesê dit is die grootste enkele verandering in die getalle sedert die stembus in Kanada begin het. 'N Paar weke later word Brian Mulroney die agtiende premier van Kanada. Hy het 211 setels verower, meer as enige party ooit, of sedertdien. Niemand het getwyfel oor die keerpunt van die veldtog nie. 'U het 'n opsie, meneer' is nou deel van ons politieke leksikon.
Alles wat Brian Mulroney as premier kon bereik, het gekom as 'n direkte gevolg van die fassinerende oomblik, in daardie debat, daardie aand. Dit is natuurlik moontlik dat 'n ander premier op 'n ander tydstip die beleid sou volg wat hy gevolg het - vrye handel met die Verenigde State, die GST, die Meech Lake -ooreenkoms, die Charlottetown -ooreenkoms. Maar ons sal dit nooit weet nie.
Wat ons wel weet, is dat die gevolge van 'n enkele debat amper nege jaar lank weerklink het - regtig langer. Mulroney was so ongewild aan die einde van sy ampstermyn dat die Progressiewe Konserwatiewes ineengestort het in die verkiesing ná sy bedanking. Dit het gelei tot die verkiesing van Jean Chrétien en sy liberale, maar ook tot die opkoms van die Hervormingsparty, toe die Kanadese Alliansie, en uiteindelik die volledige verdwyning van die Progressiewe Konserwatiewes.
Daardie Julie -aand in 1984 het ook verkiesingsdebatte in hierdie land verander. Ons het nog nooit so 'n elektriese uitruil tussen partyleiers gesien nie. Die media was natuurlik mal daaroor. Maar die politici, en veral hul adviseurs, was nie so opgewonde nie. Hulle het nou gesien dat maande, selfs jare, van noukeurige beleidsbeplanning en platformbou in 'n oogwink ongedaan gemaak kan word. Voorlopige veldtogte probeer nou onderhandel oor die reëls van debatte om die risiko van 'n sogenaamde knock-out te verminder. Hulle wil nie hê dat die pons selfs gegooi word nie, laat staan ​​om te land.
Dit is nou roetine om kommentators te hoor kla dat Kanadese verkiesingsdebatte vervelig is. Blameer 1984.
Dankie aan ons vriende van Harper Collins Canada vir die verskaffing van hierdie uittreksel.
Reg Manning oorspronklike tekenprentkunswerke. Reg Manning het saam met die Arizona Republiek begin werk.
Norman Mansbridge oorspronklike tekenprentkuns. Norman Mansbridge was in advertensies voordat hy 'n vryskut geword het.
Mark Boxer Marc se oorspronklike tekenprentkuns. Boxer kom eers onder die pseudoniem Marc.
Edwin Marcus was jare lank 'n karikaturist vir die New York Times. Hy.
Doug Marlette se oorspronklike tekenprentkunswerke Douglas Nigel "Doug" Marlette het begin om politieke spotprente te teken.