Afrikaans: Die Laat-Middelengelse prosateks Mary of Nemmegen (c 1518) vertel die verhaal van ’n meisie wat sewe jaar lank met die duiwel verkeer maar uiteindelik deur middel van ’n wonderwerk verlos word. Binne die kader van die tekstualisering van vroulike ondervinding teenoor manlike outoriteit in Chaucer se Wife of Bath, problematiseer hierdie feministiese analise die tradisionele siening van die exemplum as ’n tipies-middeleeuse storie oor die sege van die Goeie oor die Bose; dit bied ’n herwaardering wat sig teen die teks se konstruksies van die Goeie en die Bose, die kerk, en vroulike identiteit “verset”. Hierdie herwaardering geskied op grond van ’n ondersoek na die gesaghebbende tekstuele en ikonografiese bronne vir vroulike identiteit in die middeleeue: die aard en die konstruktiewe dwangmag daarvan, so algemeen gesien, sowel as in die spesifieke konteks van die werking van sodanige diskoerse in Mary of Nemmegen. Die droom waarmee die teks sy klimaks bereik, word ook “met verset” gelees. Op hierdie manier ontmasker dit as’t ware die valsheid van die teks se beelde van die vrou. Sodoende word die teks uiteindelik vrygestel om selfrefleksief al sy sleutelterme, vernaamlik die binêre opposisie Goed/Kwaad en die middeleeuse kerk se konstruksie van God, te bevraagteken en te dekonstrueer.