Met hierdie somber geskiedenis verhaal die Here dat wanneer wanorde in 'n gemeenskap/volk/kerk heers, dit deurwerk tot in die betrokkenes se geloofslewe.
Daar het sommer vroeg al 'n hele paar dinge skeefgeloop in die volksgeskiedenis en geloofsgeskiedenis van die Israeliete. Al die foute was as gevolg van geloofsongehoorsaamheid en eiesinnigheid.
Toe die volk nog in die woestyn rondgetrek het Moses al vir hulle gesê dat die Here sê dat hulle 'n koning moet hê wanneer hulle in die beloofde land aangekom het.
Dit is opvallend dat Rigters 17 en 18 altwee spesiaal vermeld dat daar nog nie 'n koning oor Israel aangestel was nie.
Daarmee openbaar die Here dat die volk nalatig was en hulle nie gesteur het aan die opdragte van die Here oor was hulle moes doen nadat hulle gevestig het nie.
Die Here lê in hierdie geskiedenis 'n baie duidelike verband tussen sosiale chaos en geloofsverwardheid.
Die mense het so gou die wette van die Here vergeet dat die verbod op diefstal nie meer 'n indruk op hom gemaak het nie.
Hy was bang vir die vloek van die Here, want hy het nie kans gesien om deur die vloek van die Here vernietig te word nie.
Ons kom dus agter dat hierdie gesin die Here wel ken en Hom aanbid. Maar die manier waarop hulle die Here aanbid, is verkeerd. Dit kom ons gou agter.
Om dit te doen, het sy tweehonderd sikkels silwer vir 'n silwersmid gaan gee om 'n gesnede en gegote beeld daarvan te maak.
Met hierdie optrede van haar kom ons duidelik agter dat die eerste en die tweede gebooie oortree word. Hierdie gesin beoefen beeldediens en dit word uitdruklik deur die Here verbied.
Afgodediens is waar 'n beeld vir 'n afgod gemaak word en hierdie afgod deur 'n beeld en die rituele wat daarmee saamgaan, aanbid word.
maar die feit dat die Here daarby opmerk dat die heiligdom waar Hy werklik aanbid wou word in Silo gestaan het, verander ons insig.
Die feit is: al was sy nabootsing van ware godsdiens hoe eg, dit was steeds nie vir die Here aanvaarbaar nie.
Die Daniete het 'n probleem gehad, want die volk wat deur hulle verdryf is om hulle grond te vat, het weer teruggekom en 'n deel van hulle grond teruggevat.
Die Daniete het toe na 'n makliker uitweg gesoek, naamlik om 'n swak volkie iewers te gaan soek en die uit te moor, sodat hulle daar kon bly.
Die sonde wys weer sy kleur, want die priester weet dat die Daniete uit is om mense te soek wat hulle kan doodmaak om op hulle grond te bly.
Die hele aangeleentheid klink maar soos 'n storie of 'n stukkie alledaagse geskiedenis totdat ons die Here se siening op die saak kry.
Hulle het God gedien soos hulle lus gehad het en waar hulle lus gehad het en nie waar die Here dit wou hê en soos Hy dit wou hê nie.
Natuurlik moet ons hierdie openbaringsfeite op onsself toepas, want die Here se bedoeling was tog nie dat Hy betekenislose dinge in die Bybel wou neerskryf nie.
As ons daaroor wil praat, moet ons die genade in berekening bring dat ons nie net die wet van die Here het soos die mense in Miga se tyd gehad het nie.
Ons het ook nie net die volledige Ou Testament soos die mense in die tyd van die Here Jesus se lewe op aarde nie.
Ons het die volledige openbaring van die Here, want ons het die Ou en die Nuwe Testament, en ons het die eie werking van God deur sy Gees in ons.
Maar die ding waarteen ons moet waak, is eiewilligheid, want die Heilige Gees sal ons nooit lei dat ons, soos in die dae van die Rigters, elkeen doen wat hy wil nie.
In die gedeelte is dit geopenbaar dat 'n skeefgetrekte godsdiens uiteindelik uitgeloop het op die vernietiging van 'n hele volk - eiewillige aanbidding is dus 'n baie gevaarlike speletjie.
Met hierdie somber geskiedenis waarsku die Here dat skeefgetrekte aanbidding die fondasies sowel die gemeenskap waar dit voorkom, as die kerklike lewe van die mense wat daarby betrokke is, uitkalwe.
maar aan die ander kant ook nie daarmee in 'n skeefgetrekte godsdiens, soos eiewilligheid of beeldediens verval nie.
Ons is bestem tot gehoorsaamheid. Ons Here het uit die hemel neergedaal en mens geword. Hy het die verbond wat God met ons het (en wat ons vanoggend weer beleef het!) oor elkeen van ons waar gemaak. Hy het dit gedoen deur die straflyde en die versoening wat Hy as gevolg daarvan, wille van ons deurgemaak het:
Die belangrike is egter net dat ons nie die karakter van die wêreld moet aanneem en so deel word van die wêreld nie.
Die wêreld het 'n baie skynheilige gesig, want hy praat baie van die Here, en doen uiterlik dalk selfs dinge waarmee dit lyk asof ons Hom dien, terwyl hy Hom heeltemal misloop.
Die straf wat die Here Jesus veral tydens sy dood gedra het, was om al die wat tog soms in hierdie ydelhede verval, maar dan teen hulle sin, van die oordeel van God te verskoon.
Hy het versoening gedoen sodat hulle toenemend onder die leiding van sy Gees die waarheid skerp kan sien en navolg.
Ons is nie deel van die wêreld nie. Ons is God se geredde kinders. Mag ons redding juis sigbaar wees in twee dinge:
Dat ons die lewensbeginsels wat Hy stel, kan toepas in die uiters getroue manier waarop ons die Here dien volgens dit wat Hy bepaal het en vir Hom aangenaam is.