Die Koninkryk word op die Altiplano in Peru verkondig — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
w00 11/15 bl. 8-9
Die Koninkryk word op die Altiplano in Peru verkondig
Diegene wat die voortou neem met die predikingswerk
Hulle leer met behulp van kassetopnames
Die drywende eilande van die Titicaca-meer
Ons is die soort wat geloof het
TUSSEN die oostelike en westelike reeks van die Andesgebergte—waar Bolivia en Peru aan mekaar grens—lê die Altiplano. Die naam beteken “hoë vlakte” of “plato”. Die grootste gedeelte daarvan is in Bolivia.
Die Altiplano het ’n breedte van 100 kilometer en ’n lengte van meer as 1 000 kilometer, en die gemiddelde hoogte daarvan is sowat 3 700 meter bo seevlak. Vanaf Lima, Peru se hoofstad aan die kus, vlieg ’n mens verby die sneeubedekte El Misti, ’n vulkaan wat tot in die wolke strek en ’n hoogte van 5 822 meter bereik. In die verte is die sneeubedekte pieke Nevado Ampato en Nevado Coropuna wat oor die 6 000 meter hoog is. Skielik sien ’n mens ’n uitgestrekte plato—suidelike Peru se Altiplano.
Die hoofstad van die Peruaanse Altiplano is Puno, wat geleë is aan die noordwestelike kant van die Titicaca-meer, die wêreld se hoogste bevaarbare meer. Omdat die streek oor die drie kilometer hoog is, neem dit besoekers ’n rukkie om aan die dun lug gewoond te raak. Die Quechua- en Aymara-Indiane woon by die Titicaca-meer. ’n Mens sien hulle waar hulle met hulle kleurvolle rooi, groen of blou klere op hulle chacras, of kleinhoewes, werk. Hoewel Spaans die hooftaal van Peru is, word Quechua en Aymara ook op die Altiplano gepraat.
Baie van die nederige, hardwerkende mense wat Quechua en Aymara praat, het onlangs ’n juiste kennis van Bybelwaarheid opgedoen. Dit is grotendeels as gevolg van Jehovah se ryk seën op die ywerige pogings van voltydse Koninkryksverkondigers wat as spesiale pioniers dien.
Die spesiale pioniers José en Silvia is byvoorbeeld na die dorp Putina gestuur, ongeveer 50 kilometer van die Titicaca-meer af. Binne twee maande was Silvia besig om 16 tuisbybelstudies te hou en José 14. In net ses maande het die aantal gemeentelike verkondigers van 23 tot 41 gestyg. Intussen het die vergaderingbywoning van 48 tot ’n hoogtepunt van 132 gestyg.
“Wanneer ons gemeentelike vergaderinge in hierdie afgesonderde gemeenskappe begin hou”, sê José, “het ons gevind dat dit prakties is om met die Openbare Vergadering en die Gemeentelike Boekstudie te begin. Dit maak dit makliker vir nuwe belangstellendes om die vergaderinge te begin bywoon.”
Twee susters—waarvan een ’n pionier is—het eerste die goeie nuus verkondig aan die afgesonderde gemeenskap van Munani, sowat 20 kilometer van Putina af. Daar het hulle ’n Bybelstudie begin met ’n blinde man met die naam Lucio.* Hy het sy broer Miguel genooi wat ’n Katolieke lekesendeling en gemeenskapsleier van ’n nabygeleë gebied was. Toe ’n vriend Miguel gevra het waarom hy elke week na Munani toe gaan, het hy gesê dat hy soontoe gaan om van Jehovah en sy Woord te leer. Die vraag was toe: “Waarom studeer ons nie die Bybel hier nie?” Weens die belangstelling wat die mense in Miguel se gemeenskap getoon het, het die Getuies gou gereël om vergaderinge daar te hou.
Miguel het ander begin vertel wat hy geleer het. Maar wat van sy posisie as ’n Katolieke lekesendeling en ondergoewerneur? Tydens ’n vergadering in die gemeenskapsaal het hy aangekondig dat hy as ’n Katolieke sendeling bedank. Sou iemand anders aangestel word? Iemand in die gehoor het gesê: “Waarom het ons ’n ander sendeling nodig as ons die waarheid leer?” Dit was natuurlik met verwysing na die dinge wat Jehovah se Getuies hulle geleer het. Iemand anders het bygevoeg: “Ons stem nie saam dat jy alleen bedank nie. Waarom bedank ons nie almal nie?” Almal wat daar was, het toe eenstemmig uitgeroep: “Ons almal bedank!”
Afgode en kruisbeelde is kort daarna by ’n gemeenskapsvergadering bespreek. Een man het gevra dat almal wat teenwoordig is Deuteronomium 7:25 lees, wat sê: “Die gesnede beelde van hulle gode moet julle met vuur verbrand; die silwer en die goud wat daaraan is, mag jy nie begeer of vir jou neem nie, dat jy nie daardeur verstrik raak nie; want dit is vir die HERE jou God ’n gruwel.”
Die man het toe gevra dat dié wat ten gunste daarvan is dat hulle al die afgode verbrand hulle hande moet opsteek. Almal se hande het onmiddellik opgegaan (Handelinge 19:19, 20). Nou studeer 23 van die 25 gesinne in die gemeenskap God se Woord. Twee mense dien as ongedoopte verkondigers, en vyf paartjies is van plan om hulle huwelik te wettig sodat hulle ’n rein posisie voor Jehovah kan hê.—Titus 3:1; Hebreërs 13:4.
Aangesien min mense op die Altiplano geletterd is, is die Wagtoringgenootskap se video’s en kassetopnames in die plaaslike tale ’n groot hulpmiddel—selfs om tuisbybelstudies te hou. Met behulp van ’n oudiokasset hou ’n spesiale pionier met die naam Dora studies in die brosjure Wat vereis God van ons? Sy speel een paragraaf op ’n slag en vra die Bybelstudent dan vrae oor die materiaal wat hulle pas gehoor het.
’n Plaaslike radiostasie saai gereeld dele van die Vereis-brosjure in Quechua uit. Hulle doen dieselfde met gedeeltes uit die Ontwaak! in Spaans. Wanneer Jehovah se Getuies mense dan by hulle huise besoek, herken baie van hulle die Koninkryksboodskap en wil hulle meer leer.
Die wêreld oor die algemeen sien nie eintlik die Altiplano nie, maar God is wel bewus daarvan. Danksy Jehovah se liefde vir die mensdom word baie mense wat hoog op die Andes-Altiplano woon ’n deel van die menigte wat sy majestueuse huis van ware aanbidding verheerlik.—Haggai 2:7.