Tydelike arteritis: sneller, simptome, behandeling
Temporêre arteritis is 'n rumatiese vaat siekte. Geaffekteerde ly hoofsaaklik aan eensydige, ernstige hoofpyn in die temporale streek. Die siekte word gediagnoseer deur ultraklank en 'n weefselmonster. Aangesien dit ernstige gevolge soos blindheid kan hê, moet dit vinnig behandel word. Hier kan u alle belangrike inligting oor temporale arteritis lees.
Temporale arteritis: beskrywing
Temporêre arteritis, ook genoem Hortonsiekte, reuse-sel arteritis of kraniale arteritis, is 'n rumatiese vaat siekte. Die meeste groot en mediumgrootte vaartuie word aangetas. Die siekte kom meestal voor by takke van die hartslagaar. Hierdie vate voorsien die tydelike streek, die agterkant van die kop en die oë van bloed. By ongeveer elke vyfde pasiënt beïnvloed die temporêre arteriële tydslagaar die hoofslagaar. In minder as een persent is hartsiektes, brein- of ander orgaanarteries betrokke.
Tydelike arteritis is een van die outo-immuun siektes. Want in die aangetaste vaartuie Sekere selle versamel die immuunstelsel (Granulosiete en limfosiete) en vorm 'n chroniese ontsteking. Onder die mikroskoop kan u ook baie groot selle, sogenaamde reuseselle, herken. Die siekte, wat vandag meestal reuse-sellearitis genoem word, veroorsaak dat selle van die vaatwand vermeerder, en uiteindelik die besmet aangetaste vaartuig, As gevolg hiervan, veral onder fisieke spanning, is die bloedtoevoer nie meer voldoende nie. Afhangend van die orgaanstelsel word daar ooreenstemmende simptome geproduseer.
Volgens die ontdekker word ook temporêre arteritis Hortonsiekte of Horton temporale arteritis genoem. Dit is een van die algemeenste rumatiese vaatversiektes. Volgens die Duitse Vereniging vir Neurologie ly tussen 12.300 en 24.600 mense in Duitsland aan temporale arteritis. Byna al hierdie pasiënte is ouer as 50 jaar. Die meeste van hulle word op die ouderdom van 70 siek. Vroue is ongeveer drie keer meer geneig om deur reuse-sel arteritis geraak te word.
Tydelike arteritis: simptome
Byna alle pasiënte met temporale horton arteritis het spesiaal sterk hoofpyn. Die meeste van hulle het egter algemene simptome van siekte wat die oë, hart, sirkulasie of senuweestelsel beïnvloed, net voor die eerste hoofpyn.
Hoofpyn in temporale arteritis
Meer as 70 persent van mense met temporale arteritis ly aan nuwe, ernstige hoofpyn. Dit word meestal genoem vervelig tot deurboor beskryf en kom gewoonlik voor 'n tempelkant op. Die pyn neem toe as dit aangetas word kou, hoes of draai jou kop, Dit is omdat dit 'n slagaar aantas wat suurstof en voedingstowwe aan die tarmspiere voorsien. Kou Geaffekteerde vaste voedsel, die masseter is meer gespanne en benodig meer voedingstowwe. As die versorging van 'n beskadigde arterie nie gewaarborg kan word nie, kan daar pyne in die omgewing van die tempels, die kopvel of 'n pynlose gevoel van pyn voorkom. tetanus op (Claudicatio masticatoria). Gedeeltelik moet lyers tydens die maaltyd 'n pouse neem.
Visuele versteurings in temporale arteritis
As arteritis temporale vate op die oog beïnvloed, kan beide die optiese senuwee en die oogspiere beperk word. Net soos die spiere moet die optiese senuwee voortdurend van bloed voorsien word. Die arteries wat lewer, kan morbied verander versteurde visie voorkom. Dit sluit vlugtige onderbrekings in (Amaurosis fugax), waarin diegene wat geraak word, skielik niks in een oog sien nie. As slegs 'n deel van die beeld misluk, word dit een genoem scotoma, Onder sekere omstandighede word visuele indrukke gesien as flikkerende beelde. As die oogspiere van te min bloed voorsien word, kan dubbele sig, 'n pyn in die oë of 'n hangende ooglid voorkom. In die ergste geval word lyers blind weens ateritis temporalis.
Ander simptome van temporale arteritis
Voordat die tipiese hoofpyn van temporale arteritis voorkom, ly ly dit dikwels nie-spesifieke siektesimptome, U voel afgesny of het weer en weer 'n effense verhoogde liggaamstemperatuur. As slegs die hoofslagaar in reuse-selarteritis aangeval word, kan koors die enigste siektesimptoom wees. Daarbenewens is 'n gebrek aan eetlus en gewigsverlies gepaardgaande simptome van temporale arteritis. Hierdie simptome kan soortgelyk wees aan 'n tumorsiekte en laat die dokter dus maklik dink aan die verkeerde diagnose.
Minder as twee persent van die siekte beïnvloed nie net die are aan die buitekant van die kop nie, maar ook die interne vate. As gevolg hiervan, kan breinstreke nie voldoende van suurstof en voedingstowwe voorsien word nie – dit kan lei tot beroertes met simptome soos verlamming, spraak of duiseligheid.
In beginsel, by Horton se siekte, kan elke senuwee in die liggaam beïnvloed word as die bloedvat wat voorsien, beperk word. As gevolg hiervan, kan die gevoel van die vel of selfs individuele spierbewegings vererger. Selde word die funksie van die hart, niere of longe benadeel.
As die hoofslagaar aangetas word, kan die bloeddruk tussen die twee arms verskil. Boonop verdwyn sommige lyers met 'n tasbare pols op die pols. Ander lyers ly aan pyn in die arms, veral as hulle onder spanning verkeer. As dit 'n gedeelte van die hoofslagaar in die borskas is, kom dit meer gereeld voor sloughing (aneurisme) en vaatjieskeure (disseksies), wat lewensgevaarlik kan wees.
In 30 tot 70 persent van die gevalle kom temporale arteritis voor as deel van 'n polymyalgie rheumatica. Geraak, ly dan ook pyn in die skouer, bekken of nekspiere. Anders as die tipiese hoofpyn, is hierdie pyn gewoonlik simmetries en ontwikkel nie so skielik nie. Boonop kan oggendstyfheid voortduur en dit gedurende die dag verbeter. Selfs depressiewe buie is nie ongewoon nie.
Tydelike arteritis: oorsake en risikofaktore
Tydelike arteritis is 'n rumatiese siekte waarin die Immuunstelsel werk verkeerd. Sekere immuunselle, genaamd T-selle, veroorsaak 'n outo-immuunreaksie. Waarom dit gebeur, is nie genoeg ondersoek nie. Miskien gaan die siekte deur infeksies word veroorsaak deur virusse (waterpokkies, goudsbloem) of bakterieë (Mycoplasma pneumoniae, chlamydia).
Aangesien nie alle mense met sulke aansteeklike siektes temporale arteritis ontwikkel nie, is daar waarskynlik een genetiese vatbaarheid, Mense met sekere proteïene op witbloedselle (HLA-DR4) is meer geneig tot hierdie toestand. Daarbenewens is temporale arteritis meer algemeen by mense met polymyalgia, 'n ander rumatiese pynstoornis.
Temporêre arteritis: ondersoeke en diagnose
Die regte kontakpersoon vir vermoedelike temporale arteritis is 'n spesialis in rumatoïede siektes (rumatoloog) of senuweeafwykings (neuroloog). 'N Amerikaanse werkgroep vir rumatoïede siektes (ACR) het 'n stel kriteria saamgestel wat u dokter kan gebruik om temporale arteritis te diagnoseer. Hiervoor lei hy eers 'n mediese konsultasie (geval geskiedenis) en in geval van 'n bestaande vermoedelike siekte, dan beelding en verwydering van weefsel deur. 'N Bloedtoets kan verhoogde ontstekingsvlakke toon. As ten minste drie van die volgende vyf kriteria op een individu van toepassing is, is die kans meer as 90% van arteritis temporalis:
Ouderdom ouer as 50 jaar
Eerste of nuwe hoofpyn
Veranderde temporale arteries (pynlike, swakker pols)
Verhoogde eritrosiet sedimentasietempo (bloedtoets)
Weefselveranderings van 'n temporale slagaar
In die meeste gevalle, 'n spesifieke ultraklank uitgevoer op die temporale arteries. Die temporale slagaar kan ook met 'n magnetiese resonansbeelding (MRT) geassesseer word. Vir hierdie doel word die betrokke persoon eers met 'n spesifieke kontrasmiddel in 'n aar ingespuit voordat hy op 'n beweegbare bank met sy kop in die MRI-buis gedryf word. Vir hierdie ondersoek is sekere tegniese vereistes nodig, wat dikwels slegs in gespesialiseerde sentrums nagekom kan word. Vaskulêre veranderinge van ander arteries kan egter ook vertoon word.
'N Beperking van die bloedtoevoer wat veroorsaak word deur die arteritis temporalis kan met die PET (PET) sal in meer besonderhede ondersoek word. Die ondersoekprosedure is soortgelyk aan die van 'n MRI-eksamen. In die besonder word PET uitgevoer wanneer die aorta of ander orgaanstelsels beïnvloed word, as pasiënte aan duidelike gepaardgaande simptome ly, of wanneer weefselmonsters nie 'n duidelike diagnose toestaan ​​nie.
Weefselverwydering in temporale arteritis
As tekens van siekte en beeldtoetse tydelike arteritis aandui, is in baie gevalle 'n weefselmonster (biopsie) geneem uit die aangetaste temporale streek en onder die mikroskoop ondersoek. Aangesien die siekte nie tydens 'n ultraklankondersoek by elke pasiënt opgespoor word nie, moet 'n weefselmonster geneem word, selfs met 'n onopvallende ultraklankuitslag. In sommige gevalle word 'n slagaarstuk ook van die ander temporale kant verwyder.
Tydelike arteritis: behandeling
Nadat 'n temporale arteritis gediagnoseer is, moet die persoon onmiddellik met 'n kortisoon behandel word. Die eerste vier weke word 'n dosis van een milligram prednisolon per kilogram liggaamsgewig aanbeveel. As die simptome weens die terapie verdwyn het en die inflammasievlakke in die bloed genormaliseer het, moet die dosis voortdurend verminder word. As daar weer simptome verskyn, moet meer prednisoloon weer geneem word. Die dokter wat die pasiënt met sy pasiënt behandel, stel 'n presiese inname-skedule op. As blindheid op hande is, moet prednisolonterapie drie tot vyf dae in hoë dosisse oor die aar gegee word.
Omdat kortisoonterapie baie ongewenste newe-effekte kan veroorsaak, moet meer medisyne geneem word. Kalsium en vitamien D verminder die risiko van osteoporose (bros bene). Teen moontlike vaskulêre okklusies, moet 'n aminosalisilaat (byvoorbeeld aspirien) geneem word. 'N Proton-remmer beskerm die maagvoering. Daarbenewens moet die bloedsuiker gereeld nagegaan word en indien nodig behandel word.
Tydelike arteritis: siekteverloop en prognose
Sonder terapie word ongeveer 30 persent van diegene wat geraak word blind. Met vroeë diagnose en daaropvolgende terapie verdwyn die simptome egter by bykans alle pasiënte permanent. Selde kom die toestand herhaaldelik voor of is dit chronies Tydelike arteritis oor.