Met die sentralisering van mag in Parys onder Karel die Grote en sy opvolgers het die belangrikheid van die paltse in die Frankiese Ryk afgeneem. Die Heilige Romeinse Ryk het egter altyd uit 'n los-vas federasie van vorstedomme bestaan wat in onderlinge samewerkingsverband gestaan het maar geen sentrale staat gehad het nie. Die Heilige Romeinse Keiser het wel na algemene ryksbelang omgesien en nie ingemeng met die aangeleenthede van die hertogdomme, graafskappe en bisdomme waaruit die ryk bestaan het nie. Die keiser is onder die vorste van die ryk gekies. Om te verhinder dat die keiser se