Mense wat dialise ondergaan, sou 'n beter lewensgehalte hê as hulle 'n nieroorplanting ondergaan. van shutterstock.com
Op enige tyd, meer as 1,400 Australiërs is op die waglys vir 'n orgaanoorplanting. Die mees algemene organe wat gevra word, is niere, gevolg deur die lewer en long.
Terwyl die aantal oorlede orgaanskenkers in Australië het verdubbel sedert 2009, is die tempo van lewende skenkeroorplanting - waar iemand een nier of, selde 'n gedeelte van hul lewer, skenk - relatief staties.
In 2016, 265 Australiërs 'n nier geskenk aan 'n vriend of familielid wat ongeveer 'n kwart van alle nieroorplantings uitmaak. Lewende oorplantings van skenkers lewer is skaars (slegs twee het verlede jaar in Australië voorgekom) en word gereeld van 'n ouer aan 'n kind geskenk.
Wie het 'n nier nodig?
Niere filter gifstowwe uit die bloed en reguleer die vloeistofbalans. As niere so swak funksioneer, moet 'n persoon dialise kry om die werk vir hulle te doen, sê ons dat die persoon 'n niersiekte in die eindstadium 'het.
In 2015 was daar byna 12,500 Australiërs dialise ondergaan. Eindfase niersiekte kom gereeld geleidelik voor en is gewoonlik 'n gevolg van suikersiekte, hoë bloeddruk en tipes outo-immuun niersiektes wat glomerulonefritis genoem word.
Baie pasiënte met die eindfase niersiekte sou langer leef en het 'n beter lewensgehalte na 'n nieroorplanting in vergelyking met die dialise. Maar die tekort aan skenkerorgane beteken dat voorkeur gegee word aan diegene wat waarskynlik beter uitkomste en redelike lewensverwagting sal hê na die oorplanting.
Australiese riglyne vereis pasiënte het 'n 80% -kans op vyf jaar na oorplanting om te oorleef om in aanmerking te kom vir die waglys. Toetse word gedoen om te verseker dat die potensiële oorplantingsontvanger aanvaarbare hartsgesondheid het om die operasie te ondergaan, en dat daar geen kankers of infeksies is wat vererger kan word deur medisyne wat die immuunstelsel onderdruk nie (“medisyne teen verwerping”).
Die nierfunksie van die skenker word beoordeel, en die risiko dat hulle in die toekoms 'n niersiekte ontwikkel, word beoordeel. Dit is beide om te verseker dat die skenker na die verwydering van hul nier goeie nierfunksie geniet, en dat die ontvanger 'n goed funksionerende nier ontvang. Skenkers word ook gereeld sielkundig geëvalueer.
Niere werk deur gifstowwe uit die bloed te filtreer en die vloeistofbalans van 'n persoon te reguleer. van shutterstock.com
Waar kom donateurs vandaan?
'N Potensiële ontvanger word aangemoedig om vriende en familie te vra of hulle bereid is om 'n nier te skenk. Indien nie, kan die potensiële ontvanger op die oorlede skenkerlys gaan om op 'n versoenbare nier te wag.
Mense skenk gereeld organe aan hul bloedverwante, maar dit is ook moontlik om 'n nier te gee aan iemand wat nie verwant is nie, soos 'n eggenoot of 'n goeie vriend. Party mense gebruik sosiale media om orgaanskenkings aan te vra, en sommige was suksesvol. Spesifieke bypassingswebwerwe bestaan ​​ook in lande soos die VSA, met die doel om gesonde vrywilligers te kry om altruïsties 'n nier te skenk.
Maar metodes om 'n skenker aan te skaf wat voorheen onbekend was aan die ontvanger is kontroversieel en word in Australië meestal om etiese redes ontmoedig. In Australië kan 'n persoon 'n nier altruïsties aan iemand op die waglys skenk. In hierdie situasie vind die skenker en ontvanger nie mekaar se identiteit uit nie.
Die Australiese gepaard-uitruilprogram laat groter getalle lewende skenkeroorplantings toe deur gepaarde nierskenkerswissels. Byvoorbeeld, as Jane se potensiële skenker John nie geskik is om haar 'n nier te gee nie as gevolg van ooreenstemmende probleme, en Bob se potensiële skenker Barbara nie geskik is om hom 'n nier te gee nie, kan Barbara 'n nier aan Jane skenk, en John kan 'n nier aan Bob skenk.
Verlede jaar, 'n altruïstiese skenking 'n domino-ketting afgeskop van ses geskenkpare, met die finale nier van 'n gepaarde skenker na 'n pasiënt op die oorlede lys van die skenker.
Lewendige skenkers moet ouer as 18 wees, maar dit is verkieslik as hulle ouer as 30 is, aangesien ouer ouderdom tydens die skenking hul kans op 'n onverwagte toestand verminder wat hul niergesondheid op die baan bedreig.
Moet u 'n 'wedstryd' wees?
Verskillende mense het verskillende kombinasies van proteïene op die oppervlak van hul selle waardeur die immuunstelsel kan bepaal wat deel is van die liggaam (self) en wat vreemde middels (nie-self) is. Hierdie proteïene word bepaal deur gene wat menslike leukosietantigene (HLA) genoem word.
Die immuunstelsel is ontwerp om self-HLA te herken, sodat dit nie sy eie weefsels teiken nie. dit is voordelig om hoë grade te hê van 'n HLA-pasmaat (ook genoem weefselpassing) tussen 'n skenker en ontvanger, maar dit is nie absoluut nodig nie. 'N Nader mate van HLA-pasmaat beteken dat die immuunstelsel minder geneig is om die nier te verwerp.
Dit is waarskynlik dat bloedverwante 'n orgaan skenk. van shutterstock.com
Mense moet gewoonlik dieselfde bloedgroep wees om 'n nier te skenk. Sommige lewende skenkeroorplantings kan oor verskillende bloedgroepe voorkom. Dit word ABO-onverenigbare oorplanting genoem. Om dit te kan doen, moet die ontvanger dit doen ondergaan plasmaferese - 'n proses waarin teenliggaampies (proteïene wat buitelandse indringers aanval) uit hul bloed verwyder word en sterk medikasie gegee word om die immuunstelsel te onderdruk.
Slegs mense met die eindfase niersiekte kan gelys word vir oorlede skenkeroorplanting. Maar lewende skenkeroorplantings kan 'voor-leeg' wees, wat plaasvind voordat dialise nodig is.
Dit hou voordele in, soos dat u nie tyd van die werk of studie hoef te neem om dialise te doen nie. Mense wat vooraf-oorplanting ondergaan, het 'n laer risiko van dood en die verlies van nieroorplantingsfunksie in vergelyking met mense wat tyd aan dialise spandeer voordat hulle 'n oorplanting kry.
Is daar risiko's vir donateurs?
Nierskenkers bly gewoonlik 'n paar dae na die operasie in die hospitaal, wat gewoonlik as 'sleutelgatoperasies' uitgevoer word. Dit behels dat 'n kamera en instrumente deur 'n klein insnyding geplaas word en dat die nier daardeur uitgetrek word.
Die volledige hersteltyd is ongeveer ses tot agt weke. Komplikasies, soos bloeding of bloedklonte, wat verband hou met die operasie is skaars. Daar is 'n baie klein risiko van dood ongeveer die tyd van die operasie, geraam op 3.1 in 10,000 skenkers, of 0.031%. Alhoewel die pasiëntpopulasies verskil, is dit minder as vir ander geringe operasies, soos appendisektomie (geskat in a onlangse studie teen 0.21%).
Daar is geen langtermyn nie verhoogde risiko van dood of hartsiektes. 'N Nier skenk waarskynlik 'n effense toename in bloeddruk oortyd.
Na die skenking verhoog die oorblywende nier sy vermoë om bloed te filter, en nierfunksie keer gewoonlik terug tot 70-80% van die vorige vlak. Dit is voldoende en lei tot geen simptome wat verband hou met niersiekte nie.
In studies wat nierskenkers vergelyk met gesonde nie-donateurs, is nierskenking gevind verhoog risiko van die eindfase niersiekte ongeveer drie tot vyfvoudig. Maar die risiko is baie laag om mee te begin (ongeveer 0.06% vir 'n wit Amerikaanse man en 0.04% vir 'n wit Amerikaanse vrou).
Die nierskenking is gewoonlik positief. In een studie het 95% van nierskenkers in die VSA het hul ervaring as goed tot uitstekend beskou. Hulle het 'n verbetering in hul sin van betekenis in die lewe en selfbeeld gerapporteer. Daar was egter 'n mate van sielkundige stres wat met skenkings verband hou, en 20% het 'n finansiële las.
Die Australiese regering gee 'n bedrag van $ 4.1 miljoen die Ondersteuning van Lewende Orgaanskenkers. Hierdie skema sluit in die vergoeding van werkgewers vir siekteverlof vir diegene wat 'n orgaan skenk, asook ander inisiatiewe wat daarop gemik is om finansiële hindernisse vir orgaanskenking te verwyder.
Meer inligting oor lewende nierskenking is beskikbaar by Die lewe skenk, Niergesondheid Australië, En die Ondersteunende program vir lewende orgaanskenkers.
Holly Hutton, Nefroloog, PhD-kandidaat aan die Sentrum vir Inflammatoriese Siektes, Monash Universiteit., Monash Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > 'N Kwart nierskenkers leef: wat u moet weet om 'n skenker te wees