Vir die debat: 'As elke vrou net een kind het, sal die planeet volhoubaar wees' - NUUS - 2022
Camilo Mora praat oor hoe die groei van die bevolking steeds die toekoms van die planeet bedreig.
Die Colombiaanse Camilo Mora - 'n gerekende bioloog wat daarin geslaag het om die aantal spesies in die wêreld te bereken - het hierdie week die openingsartikel van die spesiale uitgawe van 'Science', die gesogte akademiese tydskrif, by sy publikasies in die belangrikste wetenskaplike tydskrifte gevoeg.
Die artikel 'Die interaksie van menslike bevolking, voedselproduksie en beskerming van biodiversiteit', wat hy saam met Eileen Crist van Virginia Tech en Robert Engelman van die Worldwatch Institute saamwerk, heropen die bespreking van 'n kontroversiële idee: Moet die bevolkingsgrootte beheer word om die ekologiese ineenstorting van die aarde te voorkom?
Op grond van wetenskaplike bewyse van verskeie jare word beraam dat indien die huidige bevolkingsgroei voortduur, die 11,2 miljard mense teen die einde van die eeu en voedselproduksie sal in die volgende paar jaar met 70 persent moet toeneem.
Is dit moontlik om die hoeveelheid bronne te voorsien sonder om meer biodiversiteit te verloor? Vir die outeurs bied landboutegnologie nie voldoende oplossings nie. Gevolglik is die regulering van die bevolking - veral deur die opvoeding van vroue - 'n alternatief wat in die middelpunt van politieke en wetenskaplike debatte gestel moet word.
Ons wou wys dat die geweldige agteruitgang in die omgewing veroorsaak dat die planeet te klein vir ons geword het.
Sy teks, onder leiding van die spesiale uitgawe van die tydskrif 'Science' op Aardedag, is beklemtoon deur die omstrede kwessie van bevolkingsbeheer. Wat was u doel om dit te skryf?
Ek het verskeie gehad. Die eerste, om op te let dat ons die planeet vernietig. Dit is 'n hartseer werklikheid: ons ontbos tussen ses en tien miljoen hektaar per jaar, ons doof jaarliks ​​ongeveer 20.000 spesies uit, ons eet byna al die roofdiere van die oseane; daar is skaars 'n groot soogdier oor op die planeetoppervlak.
Ons wou ook wys dat die geweldige agteruitgang in die omgewing veroorsaak dat die planeet te klein vir ons geword het. Vandag is daar 'n miljard mense wat honger ly. Waarom het hulle nie toegang tot kos nie? Omdat die plekke waar hulle woon nie in staat is om te voorsien wat hulle nodig het nie.
Waarom kom die studie tot die gevolgtrekking dat selfs volhoubare landboubeleid nie die verlies aan die biodiversiteit van die planeet kan voorkom nie?
'N Mens moet 'n towenaar wees om al die mense met die beste tegnologieë van vandag te kan voed. Die ongelukkige ding is dat baie van hierdie tegnologieë deur intellektuele eiendom gedek word.
Ons kan nie wag dat 'n towenaar 'n saad uitvind wat ons sal voed nie. Hulle het dit al uitgevind, maar die probleem is dat hulle beskerm word deur maatskappye wat geld vir hulle wil hê.
In die artikel wou ons verduidelik dat ons vanuit 'n wiskundige oogpunt nie meer sap van die planeet kan kry om soveel mense te voed nie.
Die beheer van geboortes is 'n deurlopende tema in besprekings oor volhoubaarheid, maar die afgelope dekades was dit nie die middelpunt van die debat nie. Hoekom?
Daar was verskillende redes. Die eerste is dat daar vrees bestaan ​​om daaroor te praat. As u sê bevolkingsbeheer, begin mense outomaties met idees kom oor wat u sê. Ander hou nie daarvan om betrokke te raak nie omdat hulle ingewikkelde besprekings is.
Ons artikel wou redeneer dat ons nie in hierdie siek besprekings hoef te gaan oor hoe om die bevolking te beheer nie. In werklikheid is daar maniere om dit te doen wat baie goed is, selfs vir dieselfde samelewing. Byvoorbeeld om die bemagtiging van vroue te verseker in die sin dat dit 'n voordelige belegging op alle vlakke is. Net die opvoeding daarvan verminder die bevolkingsgrootte, want vroue wat toegang het tot 'n opleiding en hul eie besluite oor hul lewens neem, is gewoonlik daarop gerig om minder kinders te hê.
Weet u van studies waar die positiewe verband tussen gelyke regte vir vroue en groter ekologiese welstand in samelewings bewys is?
Ja, dit is bewys. Die derde outeur van ons artikel, Robert Engelman, het in Afrika hieraan gewerk. In sommige lande op daardie vasteland het hy gevind dat vroue wat nie skoolgaan nie vyf tot sewe kinders het; diegene wat laerskool behaal, gemiddeld 4,3 kinders; diegene wat hoërskool bereik, drie kinders, en diegene wat universiteit toe gaan, net twee.
En dit is nie die enigste oplossing nie. Toegang tot gesinsbeplanning moet ook gewaarborg word. 'N Kondoom lyk miskien goedkoop in die Verenigde State of Colombia, maar in Afrika kos dit 'n dag werk. Nog een van die tesis is dat 80 miljoen mense (jaarliks) gebore word as gevolg van die feit dat daar ongeveer 200 miljoen vroue is wat toegang tot gesinsbeplanning wil hê en dit nie kan doen nie.
Hoe kan u 'n balans bereik tussen die geboortesyfer en die welstand van die planeet te midde van hierdie ekologiese krisis?
Ek het die statistiese ontleding in hierdie verband gedoen en die gevolgtrekking was: een kind per vrou om die volhoubaarheid van die planeet te bereik. Tans het die aarde ongeveer 12 000 miljoen hektaar wat op 'n volhoubare manier benut kan word, wat verseker dat elke persoon drie hektaar het (om die behoeftes van 'n gemiddelde lewenskwaliteit te dek). Met hierdie berekening kan u verstaan ​​dat daar net 3 miljard tot 4 miljard mense op die planeet kan wees. Ons het in die 1980's verdriedubbel en die kapasiteit van die planeet oorskry, maar ons kan teruggaan na daardie oomblik van volhoubaarheid as ons een kind per vrou het. Dit sal die geboortesyfer teen 2050 verlaag en ons sal terugkeer na ewewig.
Watter landboumodelle doen die grootste skade aan die planeet?
Byna enige uitbreiding in die landbou het 'n negatiewe uitwerking. Maar daar is veral betreurenswaardige dinge, soos dié van die oliepalm, omdat dit in tropiese streke soos Colombia gekweek moet word. Ons is onkundig.
Hoeveel gesig word daar gegee aan die probleem van bevolkingsgroei in die onderhandelinge oor klimaatsverandering, waar die meerderheid wêreldleiers deelneem?
Ek is baie krities oor dié van die Interregeringspaneel oor Klimaatsverandering (IPCC). Trouens, ek het hulle daarvan beskuldig dat hulle hoenders is, want in 'n aanbieding wat ek in Brasilië gehou het, het ek getoon dat, hoewel hulle self tot die gevolgtrekking kom dat koolstofvrystellings die gevolg is van oormatige verbruik en bevolkingsgrootte, hulle baie oplossings voorstel om die verbruik te verminder. , maar nie een vir die bevolkingskwessie nie.