Geskryf deur Michaela Mahlberg en Anna Cermakova
Die boekrak vir seuns en meisies: Kindersboek van Feit en Fancy. Universiteit Vereniging, New York via Wikimedia Commons
Hier is 'n interessante feit vir Mothering Sunday. Wat kinderboeke betref, is die woord "moeder" die mees algemene naamwoord wat verwys na vroulike karakters - en is sedert die 19e eeu. Maar dadelik is moeders selde die helde of protagoniste in kinderfiksie - dikwels het hulle nie eers 'n naam nie. Hulle is deel van die ondersteunende cast - en soms is hulle selfs dood of andersins afwesig. Wanneer dit kom by wat hul kinders lees, is mamma gewoonlik skaars sigbaar.
Ons het gestudeer geslag in kinderliteratuur deur die frekwensie van woorde soos "moeder" in versamelings van Beatrix Potter na moderne kinderboeke te ontleed. Ons het vergelyk 19 eeuse kinderboeke met kontemporêre kinderfiksie wat ons gehelp het om te verstaan ​​hoe herhaalde taalpatrone 'n gesamentlike siening van die samelewing weerspieël.
Wat opvallend is in beide die 19e eeu en hedendaagse data, is die ongelykheid van geslagsvertuigings. Toe ons gekyk het na woordpare soos "hy" en "sy" of "man" en "vrou", word die skaal van die wanbalans duidelik. In die 19e-eeuse data is hy meer as twee keer so gereeld as "sy ", Terwyl hy in die hedendaagse fiksie nog steeds 1.8 keer meer gereeld as" sy "is. Intussen verskyn 'man' in die 19-eeuse versameling 4.5 keer meer dikwels as 'vrou' en in die huidige data is dit 2.8 keer meer algemeen.
'N Moeder se plek
Die omvang van beroepe vir mans en vroue is ook besonder onthullend. In die 19-eeuse datastel, soos jy sou verwag, was beroepe en rolle vir vroue in die samelewing uiters beperk. Vroue kan koninginne, prinsesse, verpleegsters, dogters, nannies of goewerneurs wees - maar daar was nie baie ander opsies nie.
Alhoewel daar minder verpleegkundiges, dogters, nannies en goewerneurs in die kontemporêre data is, vind ons steeds koninginne en prinsesse. Maar selfs die wye verskeidenheid beroepe wat teoreties oop is vir vroue - dokter, bestuurder, dienaar, professor, beampte, spioen, baas, regter, boer, vlieënier, wetenskaplike, minister om net 'n paar van die gereelde te noem - is meestal beset deur mans in kinderboeke.
Dit is nog 'n voorbeeld van wat skrywer en aktivis Caroline Criado Perez beskryf as die "geslagsgaping", wanneer sy die onsigbare vooroordeel in 'n wêreld vir mans ontdek. So fiksie en die regte wêreld lyk redelik dieselfde.
Teen die agtergrond van die andersins skewe geslagsverteenwoordiging, maak dit moeders selfs meer prominent. Moeders kom nie net gereeld voor nie, hulle word ook oor 'n groot aantal tekste gevind. Moeders verskyn in die meeste van die kinderboeke wat ons bestudeer het. 'N Vergelyking met ander tipiese vroulike karakters in kinderboeke - heks en koningin - beklemtoon ook die belangrikheid van moeders.
Goeie mamma, slegte ma
Maar die storie gaan nie dikwels oor die moeders nie. Hulle word gedefinieer deur iemand se ma te wees: "Martha se ma het my 'n spring-tou gestuur. Ek slaan en hardloop, "skryf Frances Hodgson Burnett in haar 1911 klassieke, The Secret Garden.
Die rol van moeders is hoofsaaklik om hul kinders te versorg. "Ek het nege GCSEs en is bekend vir my geletterdheidsvaardighede wat deur Mum afgedwing word," het 16-jarige Rachel Riley in haar dagboek in Joanna Nadin se 2009-roman geskryf, Terug na die lewe.
Soms veroorsaak hulle reëls woede of frustrasie in die kind se hoofrolspelers. "Versoek ontken deur Mamma op 'omdat ek so 'n rede sê," rapporteer Rachel My dubbel lewe (2009), 'n ander boek in dieselfde reeks. Maar moeders is altyd daar om hul kinders te ondersteun as 14-jarige Maya's Mum demonstreer in Tim Bowler se 2011 sielkundige thriller Begrawe Donder na Maya maak 'n verskriklike ontdekking.
Maya het gehuil. "OK," het mamma gesê. 'Dit is OK'.
"Dis nie reg nie," het Maya gesê. 'Ek is verskriklik'.
"Jy's nie verskriklik nie," het mamma gesê.
En soos jy dalk verwag, is hulle dikwels die persoon vir hul kinders om in te vertrou soos Jade erken in Julia Clarke se 2009-roman Tussen jou en my. "Ek vertel normaalweg vir Mama wat in my lewe gebeur. Maar ek kan haar nie vertel van Jack en die mislukte soen of die skok om hom en Sybil saam te sien nie. '
Moeders mag nie tipies die hoofkarakter in die storie wees nie, maar hul teenwoordigheid maak saak. In Rhiannon Lassiter se Slegte Bloed (2007) het John se ma gesterf en het sy pa weer hertrou. Maar sy is 'n voortdurende teenwoordigheid in die agterhoede. Hy onthou sy ma se reuk, soos appels en seep. Die manier waarop sy hom goednekkig wou knuffel, haar arms om hom omhul sodat hulle in die drukkie gesluit was. Hulle was klein herinneringe, maar hulle was almal sy. "
Dus, terwyl moeders dikwels net op die agtergrond voorkom, sal dit sonder die verhaal beslis nie volledig wees nie. In werklikheid speel moeders natuurlik talle, gevarieerde en belangrike rolle in die vertellings van hul kinders se lewens. En hulle is natuurlik nie net ma's nie. Iets om hierdie Moederdag te onthou.
Michaela Mahlberg, professor in Corpus Linguistics, Universiteit van Birmingham en Anna Cermakova, Marie Sklodowska-Curie Fellow, Sentrum vir Corpus Research, Universiteit van Birmingham