Twee grafte van die 26ste dinastie wat in Egipte opgegrawe is, bevat mummies en fassinerende grafgoed - Inligting
Volgens 'n nuwe verslag in Ahram Online, is twee antieke Egiptiese grafte deur 'n Spaans-Egiptiese span ontdek op die argeologiese terrein van Al-Bahnasa in Minya, Egipte. Die antieke grafte, wat ongeveer 2500 jaar oud is, bevat sarkofae met die gemummifiseerde oorblyfsels van 'n skrifgeleerde en 'n priester, asook 'n interessante reeks begrafnisvoorwerpe.
Die grafte behoort tot die 26 ste Dinastie van Egipte (ongeveer 685–525 vC), die laaste inheemse dinastie wat Egipte regeer het voor die Persiese verowering in 525 vC (hoewel ander gevolg het). Die regering van die dinastie word ook die Saïtiese periode genoem na die stad Sais, waar die farao's hul hoofstad gehad het, en dit is die begin van die laat tydperk van antieke Egipte. Die groot aantal munte wat uit hierdie dinastie dateer, onthul dat die Saiiti -era een van Egipte se bloeitydperke was.
Volgens 'n verklaring wat deur die minister van oudhede, Mohamed Ibrahim, uitgereik is, behoort die eerste graf aan 'n prominente antieke skrywer, wat 'n 'groot impak op die intellektuele en kulturele lewe van die era' sou hê. Skrifgeleerdes het 'n belangrike rol gespeel in die Egiptiese samelewing en was sentraal in die werking van gesentraliseerde administrasie, die weermag en die priesterskap. Skrifgeleerdes was deel van slegs 'n klein persentasie van die antieke Egiptiese samelewing wat kon lees en skryf. Die hiërogliewe taal van die ou Egiptenare was kompleks en pragtig en diegene wat dit onder die knie gehad het, het 'n gewaardeerde posisie in die samelewing beklee en word dus lede van die koninklike hof.
26ste Dinastie -graf ontbloot. Foto bron .
In die graf van die skrywer het argeoloë die oorlede mummie ontbloot, wat in 'n goeie toestand van bewaring is, tesame met 'n brons inkbak en twee klein bamboespenne wat daar geplaas sou word om die skrywer te help met sy werk in die hiernamaals.
Die navorsers het ongewoon ook gemummifiseerde vis in die graf ontdek, wat die "eerste keer is om gevulde of gemummifiseerde vis in 'n graf te vind", aldus Ali El-Asfar, hoof van die sektor Antieke Egiptiese oudhede by die Ministerie van Oudhede. In antieke Egipte is vis in groot hoeveelhede gemummifiseer as offerandes aan die god. Hulle was in linne toegedraai en aan mekaar vasgehou deur lintbande geweek in klewerige hars, wat die mummies permanent omhul het. Aangesien hierdie visse egter in die graf van die oorledene gevind is, word geglo dat hulle daar as voedsel vir die skrifgeleerde in die hiernamaals geplaas is.
'N Voorbeeld van gemummifiseerde vis wat in antieke Egipte gevind is. Foto bron .
Die tweede graf wat ontbloot is, behoort aan 'n priester wat die hoof van 'n gesin was, waarvan baie lede priesters in die Osirion -tempel was. Hierdie tempel is onlangs twee kilometer wes van die graf ontbloot. Binne -in die graf het argeoloë 'n groot versameling klip -sarkofae gevind, waarvan sommige gebreek is, tesame met canopiese potte wat in albaster gesny is en hiërogliewe tekste bevat, asook 'n versameling van 26 ste Dinastiese bronsmuntstukke en brons Osiriese beeldjies.
Osiriese beeldjies van brons gevind in die tweede graf. Foto bron .
Voorgestelde foto: Sarcophagi gevind in die 26 ste Dinastie grafte. Foto bron .
Nuwe lewe in begrawe bene
Hierdie week gaan ek ondersoek hoe forensiese antropoloë bepaal of 'n menseregteskending plaasgevind het of nie deur gebruik te maak van spesifieke tegnieke wat deur forensiese praktisyns ontwikkel is, sowel as interdissiplinêre metodes wat deur argeoloë gebruik word. Forensiese argeoloë gebruik 'n verskeidenheid metodes om massagrafte op te grawe, en let veral op of individue verskeie kere begrawe of begrawe is deur die plasing en posisie van die oorblyfsels van die slagoffers, die gepaardgaande artefakte en taphonomiese veranderinge aan die been te ondersoek. Bewysversameling en gedetailleerde beskrywing van massagrafte is nodig om die gebeure wat gebeur het te rekonstrueer en uiteindelik die vermeende daders van oorlogsmisdade, misdade teen die mensdom en volksmoord te vervolg.
Forensiese spanne wat menseregteskendings ondersoek, vra die hulp van 'n forensiese argeoloog wat opgelei is in die identifisering van hoe 'n graf gevorm, gevul en versteek is, tesame met taphonomiese veranderinge aan die graf en die menslike oorskot.
Daar is verskeie vrae wat 'n forensiese argeoloog moet beantwoord tydens die opgrawing van massagrafte
Hoeveel liggame is nodig om 'n 'massagraf' te vorm?
-Benodig slegs twee of meer liggame
-Werklike voorbeelde in Kroasië na die verbrokkeling van die voormalige Joego-Slawië: 3-750 liggame
'N Graf met een persoon beteken egter nie noodwendig dat daar nie 'n skending van menseregte plaasgevind het nie
So, wat behels 'n "massa " graf?
Belangrikste definitiewe faktor: die aard van die liggaamsafsetting en die manier waarop liggame hanteer is wat oneerbiedigheid weerspieël. Hulle verskil van ander massa -begrafnisse waarin liggame sorgvuldig geplaas word, wat dui op 'n mate van sorg of ten minste bedink
Hoe beskryf forensiese spanne grafte? Is daar 'n grafiese tipologie?
Daar is 'n algemene tipologie wat forensiese argeoloë volg by die identifisering, beskrywing en opgrawing van massagrafte
Teregstelling terrein: plek waar verskeie individue uitgevoer word, kan moontlik skeletmateriaal, koeëlpatrone, versnipperde kledingstukke, menslike bloed en weefselfragmente sien wat op die grondoppervlak of bedek is deur grafstene of 'n soortgelyke kenmerk wat bedoel is om die menslike oorskot en ander relevante bewyse van 'n misdaad
Tydelike oppervlakafsettingsplekke: gekenmerk deur die teenwoordigheid van oorblywende kledingstukke, persoonlike besittings, bloed en beenfragmente, was die liggaam of liggame eenmaal op hierdie plek, en dan na die teregstelling na 'n ander plek verskuif, moontlik in 'n poging om die misdaad beter te verberg. Skeletale oorblyfsels kan taphonomiese veranderinge vertoon (dws verwering, sonbleek, insekgevalle, vleiseters).
Primêre inhumasie webwerf: 'N Opsetlik gemaakte put waarin lyke weggegooi kan word, bevat tipies veelvuldige individue wat kort ná die dood tereggestel en begrawe is en wat 'n verwante oorsaak en manier van dood deel, let op dat die PIS ver geleë is van waar die slagoffers doodgemaak is. op 'n wanordelike manier en wat verband hou met bewys van uitvoering, soos koeëls en granaatsels, moet daar geen taphonomiese veranderinge wees nie, aangesien daar geen ontwrigting van die natuurlike ontbindingsproses moes plaasgevind het nie (verwag om "veerrand" te sien wanneer die perifere liggame van die bodem massa word minder behou as dié in die kern van die samestelling)
Sekondêre inhumasie webwerf: Oorblyfsels word van die primêre onmenslike plek verwyder en gewoonlik na 'n geheimenis geskepte graf verskuif, en vervoer van die materiaal lei gewoonlik tot ontworteling van die skelet, wat lei tot 'n ontwortelde en verstrengelde oorskot in 'n sekondêre inhumasie -plek
Beroofde of geplunderde inhumasie -webwerwe: Sodra die oorskot van 'n primêre begraafplaas verwyder is, word die graf as 'beroofde of geplunderte inhumasie -plek' gedefinieer. Gewoonlik verwyder die oortreders die oorskot geheimsinnig met die doel om 'n sekondêre inhumeringsplek te skep wat by 'n minimum aantal informante bekend is. Die RLIS sal insluit: klere, hare, ballistiek en ander items wat klein genoeg is om agter te bly
Hierdie soort graf is veral belangrik vir internasionale tribunale omdat dit help om die volgorde van gebeure wat die slagoffers ervaar, te koppel en te rekonstrueer
Hoe hanteer forensiese argeoloë geraamte menslike oorskot?
'N Bykomende doelwit is om die versameling van ontwortelde en gemengde skeletreste in die beste moontlike toestand te maksimeer
Daar is twee primêre uitgrawingsmetodes: voetstuk en stratigrafiese, of 'wasbak' metode. Die voetstukmetode fokus op die blootstelling van die liggaam of liggame van die stratigrafiese of wasbakmetode waarin die graafmachine die integriteit van die grafkenmerke (dws grafmure) en die inhoud daarvan behou
Tuller en Duric (2006) het gevind dat die stratigrafiese metode 1.) 'n laer aantal nie -geassosieerde bene gehad het 2.) die herkoms en artikulasie van oorblyfsels beter gehandhaaf het en 3.) die hersteltempo van kleiner bene in vergelyking met die span wat die voetstukmetode gebruik
Gevallestudie: 'Etniese skoonmaak' van Noordwes -Bosnië
Die antropologiese protokol wat tydens die ondersoek geïmplementeer is, word geïllustreer uit die opgrawings van massagrafte uit die "etniese suiwering" van Noordwes -Bosnië in 1992. Honderde individue is in 'n oop gietmyn in Noordwes -Bosnië neergelê nadat hulle deur 'n meganiese graafmachine verwyder is 'n primêre begraafplaas. Die oortreders het die oorskot na 'n nuwe perseel, 'n oopmyn in die noordweste van Bosnië, verhuis en was nie besonder sistemies of versigtig met die opgrawing nie, wat onnodige ontworteling van die oorskot tot gevolg gehad het (Baraybar en Gasior, 2006). Op die tweede begraafplaas is een van die mure in die put met plofstof opgeblaas, wat 'n stortvloed puin en rotse wat die helling bedek het, veroorsaak het, wat 'n mengsel van die lyke beskadig en veroorsaak het (Baraybar en Gasior, 2006). Toe die Bosniak -kommissie oor vermiste persone die lyke in 2001 opgegrawe het, was dit van deurslaggewende belang vir die forensiese praktisyns om te erken dat die finale begraafplaas eintlik nie die primêre begraafplaas was nie en dat die oorskot meermale begrawe is en selfs onderhewig was aan taphonomiese veranderinge wat nie verband hou met die werklike misdaad nie (Baraybar en Gasior, 2006). Daarbenewens het die stratigrafiese, "basiese" opgrawingsmetode van die primêre begraafplaas onthul dat die grafput self deur die mens gemaak is, wat daarop dui dat die beskikking van die individue met voorbedagte rade was en die oortreders probeer het om hul oortreding te verberg (Baraybar en Gasior, 2006) .
Kortom, argeologiese veldmetodes, gekombineer met die doelwitte van forensiese antropologiese spesialiteit, bied praktisyns en individue wat misdade teen die mensdom ondersoek, die geleentheid om massagrafte wetenskaplik te ondersoek. Die rekonstruksie van die gebeure en die bepaling of 'n massamoord saam gepleeg is al dan nie, kan sterk bewys lewer van 'n misdaad teen die mensdom.
Sien artikels vir meer inligting:
Baraybar, P., & amp; Gasior, M. (2006). Forensiese antropologie en die mees waarskynlike oorsaak van dood in gevalle van oortredings teen die internasionale humanitêre reg: 'n voorbeeld van Bosnië en Herzegovina. Tydskrif vir forensiese wetenskap , 51 (1), 103-108.
Jessee, E., & amp Skinner, M. (2005). 'N Tipologie van massagraf en massagrafverwante terreine. Forensic Science International, 152, 55-59.
Schmitt, S. (2002). Massagrafte en die versameling van forensiese bewyse: volksmoord, oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom. In W. Haglund, en M. Sorg (red.), Vooruitgang in forensiese taphonomie: metode, teorie en argeologiese perspektiewe (pp. 277-292). New York: CRC Press.
Skinner, M. (1987). Beplanning van die argeologiese herwinning van bewyse uit onlangse massagrafte. Forensic Science International, 34, 267-287.
Skinner, M., Alempijevic, D., & Djuric-Srejic, M. (2003). Riglyne vir internasionale forensiese bio-argeologiese monitors van massa-opgrawings. Forensic Science International, 134, 81-92.
Tuller, H., & Duric, M. (2006). Die stukke bymekaar hou: Vergelykings van die metodiek vir die opgrawing van massagrafte. Forenic Science International, 156, 192-200.
die individue was met voorbedagte rade en die oortreders het probeer om hul oortreding te verberg (Baraybar en Gasior, 2006).
Kyk die video: Best Moments of Pharaohs Golden Parade -18 faraos en 4 koningin-mummies verhuisd naar nieuw museum
Copyright © salvadoryoscar.com | Twee grafte van die 26ste dinastie wat in Egipte opgegrawe is, bevat mummies en fassinerende grafgoed...