Monotremata (ook genoem monotrama) is 'n orde wat tot die klas soogdiere hoort. Alhoewel die monotremata soogdiere is, lê hulle eiers, en word hul kleintjies nie lewend gebore nie.
Hulle het ook strukturele verskille van ander soogdiere, soos hul breine, kakebene, verteringstelsels, voorplantingsorgane en ander dele van hul liggame, as hulle met gewone soogdiere vergelyk word. Die monotramas se temperatuur is gewoonlik ook effens laer as ander soogdiere. Die vroulike monotrama se kleintjies soog aan die wyfie.
Voorbeelde van die groep is die eendbekdier en die mierystervarke.
Die mierystervark[wysig | wysig bron]
Die dier toon ooreenkomste met sowel die miervreter as die ystervark. Dit is sowat 40 tot 80 cm lank, met 'n ronde snawel en lang hare op sy liggaam. Net soos die ystervark het die diertjie kenmerkende penne op sy rug. Die dier se lang tong kan ver uitgesteek word en is geskik vir die oplek van miere en termiete. As die mierystervark skielik aangeval word, rol hy hom net soos 'n krimpvark in 'n ronde balletjie op en word dan deur sy rugpenne beskerm.
Eendbekdiere[wysig | wysig bron]
Met sy stroombelynde liggaam is die eenbekbekdier uitstekend aangepas om klein diertjies onder water te vang. Die dier se liggaam is 50 tot 60 cm lank met kort pote, 'n plat, beweragtige stert en 'n plat breë snawel. Die dier het 'n glansende bruin pels en daar is vyf sterk kloutjies aan die pote, wat ook met swemvliese toegerus is. Aan die binnekant van sy agterpoot is daar 'n skerp "spoor" wat aan 'n gifklier verbind is. Die dier gebruik hierdie wapen wanneer hy bedreig word. Die eendbekdier se enorme eetlus- 'n wyfie wat 1,5 kg weeg, kan maklik daagliks sowat 540 erdwurms, 20 tot 30 krefies, 200 meelwurms, twee klein paddatjies en twee eiers verorber- was aanvanklik 'n groot probleem vir dieretuine wat die diere aangehou het. Aan die oewers van klein stroompies bou die eendbekdier 'n tonnel met gange van vyf tot 15 m lank. In hierdie tonnel bring hy die grootste deel van die dag deur.