Die sigmetode vir siggrootte - Tegnieke en wenke - 2021
Die sigmetode vir siggrootte
Oë-grootte verwys na 'n metode waarin die kunstenaar 'n tekening dieselfde hoogte maak as die onderwerp wat gemaak word, aangesien dit links of regs van die tekenbord sou verskyn. Vanuit 'n vasbeslote uitkykpunt kan die kunstenaar sy onderwerp en tekening langs mekaar sien, terwyl albei dieselfde grootte het. Op hierdie manier is die kunstenaar in staat om baie objektiewe vergelykings van vorm en verhoudings te tref. Dit is 'n wonderlike leerinstrument, want dit help die student om objektief te sien hoe dit wat hy of sy geteken het, direk met die natuur vergelyk.
potlood: 'N Sagte potlood (2B) werk die beste vir die begin van 'n tekening, omdat dit makliker is om uit te vee. Sorg dat u dit skerp hou. Hou die potlood vas soos 'n kwas.
Knie-rubber en wit uitveërs: Rol die gekneusde rubber oor die tekenoppervlak wanneer u dit uitvee. Probeer om dit nie te "skrop" nie.
Spieël en swart spieël, vlinders: Die spieël word as meetinstrument gebruik. Aangesien u die tekening dieselfde grootte maak as wat u dit sien, kan u die gereflekteerde beeld van die model (omgekeerd, natuurlik) van u siening neem en dit direk vergelyk met u tekening - dus die 'skoenlapper'. Die swart spieël is bloot 'n stuk swart weerkaatsingsglas. Dit werk dieselfde as om te knip. Dit komprimeer die waardes en help jou om waardeverhoudings en patrone beter te herken.
Loodlyn: Gebruik dit om 'n middellyn en 'n regte vertikale beeld te vorm. 'N Aantal loodlyne word getrek en gebruik gedurende die konstruksie van die tekening. Deur 'n regte vertikale met behulp van 'n geweegde lyn te vind, is die kunstenaar in staat om 'n reeks verwantskappe tussen vorm en kenmerke te bewerkstellig en hoe hulle mekaar langs daardie vertikale lyn vergelyk. hoe die enkel van die model in lyn is met die nekput langs 'n vertikale lyn en waar die naeltjie hiermee geleë is). Die gebruik van 'n loodlyn is 'n uitstekende manier om gebare te verstaan ​​en te beheer.
Maak seker dat die ezel loodreg (waar vertikaal) op die grond is, en dat dit loodreg op u visier is. Die tekenpapier moet plat wees en aan die rand van die bord vasgeplak wees, en die bord moet met die rand van die ezel gesmeer wees.
Staan ver genoeg terug sodat die model die bladsy vul. Die algemene reël is om drie keer die grootste breedte van u tekenoppervlak terug te staan. Plaas u staande punt tussen model en ezel; jy moet in een oogopslag beide tekening en model kan inneem sonder om jou kop van kant tot kant te hoef te beweeg. Merk hierdie uitsigplek met band, en merk ook die onderkant van die ezel.
2. Stel horisontale metings vas
Merk die bokant van die kop, die onderkant van die voete en die middel van die liggaam (wortel van die lies, maagknop, ens.). Enige deel van die liggaam - gewoonlik die pit van die nek of die rand van die nek in verhouding tot die agterkant van die hak - versterk die gebaar van die figuur.
Wees oplettend vir u liggaam terwyl u teken; geen slouching nie. As u 'n loodlyn gebruik, sluit u elmboë en hou u arms reguit. Hierdie posisie kan ook gebruik word om breedtes te vind.
3. Begin teken
Met behulp van die loodlyn en of spieël, bepaal basiese verhoudings deur die bokant van die kop, die middel van die liggaam (maagknoppie, wortel van die lies, ens.) Te merk, onderaan die voete te merk.
Soek 'n paar (hoekige) oriëntasies op die model en begin dan teken, en kyk altyd na die hoeke van die gemaakte lyne. Gebruik lang hoeklyne, hou hulle lig en skerp. Geen "krap" of ronde, "fuzzy" lyne nie.
Kyk na die algehele vorm of silhoeët van die figuur en begin om die buitelyn (ook bekend as die kontoer of "hou" -lyn) van die model te konstrueer. Soek groot verhoudings, belangrike verwysings en neigings.
Bepaal die skaduwee lyn en / of vorms en bring dit in verband met die kontoerlyn. Soek geleenthede om die skaduwee-vorms aan te sluit. Moenie op hierdie punt besonderhede insluit nie. Sien die figuur in geheel en vergeet die funksies. Squint en vereenvoudig.
Opmerking: die skaduwee is die rand op die vorm wat lig en skadu skei. In die oudheid is daar na verwys as die Apelle's Line. Apelle was 'n befaamde skilder van antieke Griekeland (Plinius die ouderling, beoordeel hom eerste bo alle ander kunstenaars en dateer Apelle na die 112ste Olimpiade (332-329 vC), moontlik omdat hy 'n portret van Alexander die Grote vervaardig het). Nie een van sy skilderye oorleef vandag nie, maar daar word opgemerk dat Botticelli sy skildery gebaseer het Die geboorte van Venus oor Apelle se werk.
4. Neem die tekening verder
Gaan voort om die buitelyn en skaduwee te verfyn en aan te pas (die tekening sal meer organies word). Soek sagte en harde rande langs die skaduwee. Stel anatomie bloot bekend. Enige aanduiding van vorm moet altyd tot die geheel bydra. Dink altyd aan die algemene vlak. Hou nie daarvan om waarde so lank as moontlik in te voer nie, maar voer 'n eenvoudige, plat toon om lig van die skaduwee te skei en teken en verhoudings te verfyn.
Meer lesse van Andrew Ameral
Klassiek opgelei aan die Florence Academy of Art, Andrew Ameral later was hy direkteur van die anatomie daar, waar hy écorché onderrig, skilder en teken. 'Om waardering te hê vir wat 'n mens in die fisieke wêreld sien,' sê hy, 'en om die inligting duidelik en doeltreffend te kan interpreteer, is die diepste nederigheid nodig. Goeie skilderye het die moed om groot tekenkorreksies aan te bring. " Ameral is tans 'n instrukteur in die meestersgraadprogram vir beeldende kunste aan die Academy of Art University in San Francisco. Hy gee ook klas in 'n privaat ateljee daar. Besoek sy webwerf, ameralart.com.
Kyk die video: Vir The Robot Boy. Hindi Cartoon For Kids. Vir vs Robo ten. Animated Series. Wow Kidz (Augustus 2021).
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Die sigmetode vir siggrootte