Gedig: Weer eensArgieffoto (Foto: Unsplash, Pixabay) Antjie Krog (Geb. 1952) ek kom weer eens nie uit met my budget nie die suiker en die melkkoepons is op langs my masjien lê stapels stukkende klere spinnekoppe weef macramé teen die mure my gesin grawe in leë koekblikke na iets om te eet my baba het brandboudjies my dogtertjie swere my oudste hakkel van een of ander tekort my man byt op sy tande stoot die koolbredie agteruit en druk sy sigaret stadig in die bordjie dood… hou jou by jou lees, sê ons grootste digteres hoe die hel dóén mens dit? ek weier om te eindig tussen wier en gras of kinderloos met ŉ minnaar langs die see of met die hertzogprys in ŉ vreemde land god- en grysverlate.