April | 2011 | Kaneelsuiker
My trane het nie geloop nie. Dit het so geraak-raak aan my wimpers, maar gou weer opgedroog. Vir haar het ek lief geword soos geeneen tevore nie.
Maar ek het lankal geweet ek verloor. Van die begin van die jaar het dit al hoe moeiliker geraak om haar in die hande te kry. Elke nou en dan het sy wel tekens gewys van belangstelling en die kere wat ons alleen saam was, was gemaklik en alles was dan weer perfek. Natuurlik was ek so mal verlief dat die dunste garingdraadjie van ‘n kans my nog agter haar laat aanloop het. Ek is spyt dat sy my nie al vroeër gesê het nie, maar ook hartseer dat sy my nooit ‘n behoorlike kans gegee het nie.
Ek het haar ‘n jaar gelede ontmoet. ‘n Vriendskap het begin groei en die vonke van moontlikhede was in ons oë. Na een intieme aand het die deur oopgegaan en kon ek so bietjie in haar wêreld wandel en verken. Ek het na elke kuier al hoe meer van haar begin hou en vir ‘n maand lank het dit goed gegaan. Ons chemistry was amazing. Ek het beleef hoe ek haar senuagtig maak as ek nader staan en haar effek op my was presies dieselfde. Ons het die interessantste goed in gemeen gehad. Sy het baie van my sienings oor die lewe gedeel; my taal gepraat; sy was een van my soort.
Toe begin die misverstande. In die eerste plek het ek besluit om hierdie keer baie veilig te speel, omdat ek so baie van haar gehou het. Veilig speel is ongelukkig iets wat ek nie veel kennis oor het nie. Ek het vir haar van die begin af spasie en tyd gegee- in retrospek definitief te veel spasie en tyd. Verder het ek nooit alles van my aan haar ontbloot nie. Ek het altyd ‘n bietjie terug gehou, sodat daar verrassings sou wees wanneer sy my beter leer ken. Wat ek egter eers besef het toe dit te laat was, is dat sy baie skaam is om oor haar gevoelens te praat of om hul uit te druk. Sy het aan die begin nie veel gereageer as ek haar gesoen of haar hand vasgehou het nie. Dit het my effens ontstel, maar ek het haar nooit gedruk om verder te gaan nie. Snaaks genoeg, dit was eers in die finale stuiptrekkings van ons ‘awkward tydperk’ wat sy sterker reageer het. As ek ‘n week gelede geweet het wat ek nou weet, sou ek haar langer gesoen het by ons finale praatjie.
Leave a Comment »	| Dinge	| Skakelstruktuur
Ek is terug. Ek het my blog weer nodig en ek wil weer skryf. Ek dink daaraan om hom so bietjie op te ruim. Van die ou inskrywings is te pretensieus of vervelig. Ek wil eintlik net die goeies ten toon stel. Maar vir nou moet ek eers so bietjie stoom hier afblaas. Ek sit alleen in my kamer en my maag kreun van die pyn.
4 Kommentaar	| Dinge	| Skakelstruktuur
You are currently browsing the Kaneelsuiker blog archives for April, 2011.