As r enige wortel is van die derdegraadse vergelyking, dan kan ons (x–r ) as 'n faktor gebruik word om die volgende te verkry:
Die gistingsproses is beide 'n metode om vis “gaar” te maak en dit te bewaar. Die vis in die herfs gesout en in lae in vaatjies gepak en met pekel water bedek sodat dit voor Kersfees ten volle gefermenteer is. “Raking” behels die gisting van voedsel volgens 'n proses waar die bestanddele aan die omgewing blootgestel word sodat ensieme van mikro-organismes beheerde biochemiese veranderinge in die voedsel bewerkstellig. Hierdie proses vertoon heelwat ooreenkomste met die proses waarvolgens kaas gemaak word. Noors: Graving of Sweeds: gravning van vis is 'n verwante, maar vinniger, proses waarvolgens gravlax voorberei word. Graving is egter nie 'n fermentasie proses nie, maar geskied deur outolise (selfvertering) waar die visvleis se eie ensieme die werk doen wat in raking deur mikro-organismes se ensieme gedoen word. Vis wat deur graving gepekel is en gefermenteerde vis kom tot 'n mate ooreen in smaak en tekstuur, amper soos die verskil tussen 'n vars kaas en' n verouderde kaas. Raking is is dus 'n mikrobiologiese proses, gewoonlik met melksuurbakterieë, terwyl die graving 'n proses is waarin mikro-organismes nie 'n rol speel nie.