Chanette Paul: Dryfhout #eboeke – Andre Beukes: EU Labour Law specialist
Chanette Paul: Dryfhout #eboeke
Koop Dryfhout hier!
1 Desember –vroegoggend
Gety bedinges. Dis wat algar hier op Kierangbaai is. Was dit nou regtig nodig dat Ma Nella haar vanoggend al voor vyf al uit die kooi gejaag het? Kon sy nie maar hierdie een keer oorgeslaan het nie?
Die water is nou wel lekker laag, soos altyd met volmaan. En dis net met spring-laag dat mens na Rykmansklip toe kan stap, hier waar die vetste oeste lê. Selfs vetter as die mossels by Springklip en hier is natuurlik arikruik ook, weggesteek agter die rand van die rotse en tussen die seebamboes.Maar sy wou nog geslaap het. Nog 'n bietjie vergeet het van alles wat onlangs gebeur het. Veral wat gisteraand gebeur het.
Miempie druk haar hand teen haar laerug en skep 'n oomblik asem. Nou, met die water so laag, kan mens duidelik sien Rykmansklip is eintlik glad nie 'n klip wat sommer net op sy eie staan nie.Disdie eindpunt van 'n spul rotse wat 'n ent die see in lê en deel uitmaak van 'n skiereilandjie wat gewoonlik onder water is. G'n wonder dis hier waar Strandloper meesal duik om perlemoen en arikruik uit te haal nie. Maar vandag lê hulle in vlak water, net reg vir die vat.
Sy buk weer en gaffel 'n vet arikruik met haar mes los. Perlemoen is natuurlik taboe vandat meneer Roark hier gekoop het en Ma Nella het haar eintlik gestuur om mossels te pluk, maar sy gaan baie bly wees oor die arikruik. Net vyf per dag, het meneer Roark gesê, maar dit maak al 'n skaflike proeseltjie saam met rys.
Miempie moet weer regop kom toe sy dink aan die uitkook van die arikruik. Aan daardie reuk wat uit die stoom opslaan. Haar maag draai. Die soetpap wat Ma Nella haar flussies ingejaag het, sit hoeka al weer soos 'n klont in haar gedermtes, net reg om by haar keel uit te spring.
Sy vryf oor haar maag, maar nie om die klont te probeer weg vryf nie. Sy verbeel haar sy vryf oor 'n koppie.
Die kommer wat veral van gister af al hoe meer aan haar vreet, oorval haar weer in volle sterkte. Nooit het sy gedink hy sal vir haar sê om daarvan ontslae te raak nie. Trou, ja. Sy het gedink hy sal sê hulle moet trou. Nie sê Strandloper sal haar kan help met die regte kruie en konkoksies nie.
Miempie ril as sy aan Strandloper dink. Aan sy lang knokkelvingers. Die vuil naels. Ma Nella sê hy is onskadelik, maar sy weet darem nie. Almal het gedink Baksjisj was ook onskadelik en kyk wat het hy destyds daar op Paradyskloof aangevang. En Strandloper het party van sy dinge hoeka met Baksjisj saam geleer.
Hier op Kierangbaai het hulle as kinders nie 'n Antjie Somers nodig gehad nie. Strandloper was genoeg om hulle te laat luister of spaander na gelang die bevel van die grootmens wat kom raas. En nou wil die pa van haar kind hê. . .
Miempie vat weer die hef van die mes stewig vas en druk dit onder die vet arikruik se pens in toe die opstootwater terugtrek. Haar sesde een. Meneer Roark sal baklei as hy dit agterkom, maar hier sit hulle dan oop en bloot vir die uithaal asof die Liewenheer vandag spesiaal die waters laag gemaak het vir die oes. En meneer Roark kan maklik praat. Daar sit hy in sy kliphuis. Nooit 'n dag se honger geken nie. Wat weet hy van suikerwater soggens vir ontbyt, soms vir middagete ook?
Dit gaan weliswaar beter as ooit met hulle vandat hy Kierangbaai kom koop het, maar al gaan die honger weg, gaan die bang-wees vir honger nêrens heen nie. Dit bly sit in 'n mens se gebeentes, bly knaag, selfs al is die maag vol.
Sy beweeg agter 'n strook rotse in waar sy weet meneer Roark haar nie van sy balkon af sal kan sien nie, werk die mes onder nog 'n skulp in en laat loop haar gedagtes weer in 'n ander koers. Na die man wat op 'n ander volmaannag vir haar geleer het wat sy miskien nog nie heeltemal reg was om te leer nie. Seedrolle noem hy arikruik, onthou sy weer. Versteende seedrolle. Sy moet lag. Die arikruikskulpe het nog nooit weer vir haar anders gelyk nie. Dit was laas winter. Nog voor daardie ander volmaannag en die nagte wat daarop gevolg het.