elke vlak het 'n reëling van die poste wat almal gevul moet word met die gaste (verteenwoordig met kaarte). jy moet asseblief al jou gaste te kwalifiseer vir die volgende vlak. So wat is die rol van die leser dan nou, meer as ’n eeu later, ten opsigte van hierdie prosesse van mitevorming en manipulering? Ek sou reken dit spreek vanself dat die leser se rol een van kritiese lees en bevraagtekening sal bly, ongeag die identiteit van die “regverdige” en die “skuldige”. Siekte word ook binne die skuld-mite gesitueer, soos Susan Sontag in Illness as metaphor (1978) en AIDS and its metaphors (1988) aangetoon het. Veral in die twintigste eeu is ’n siekte soos kanker toenemend gefiksionaliseer as die “skuld” van die slagoffer: “[C]ancer is regarded as a disease to which the psychically defeated, the inexpressive, the repressed – especially those who have repressed anger or sexual feelings – are particularly prone, as tuberculosis was regarded throughout the nineteenth and twentieth centuries (indeed, until it was discovered how to cure it) as a disease apt to strike the hypersensitive, the talented, the passionate” (Sontag 1991:98).