Die Here verras ons
Die troos en versekering dat ons aan die Here behoort, pas nie eintlik in waar dit opgeteken staan nie. In Jes 42 lees ons immers die oordeel van die Here oor sy volk.
Hulle is doof, blind en sondig.
Nie eens die Here se oordeel het hulle tot besinning gebring nie.
Hulle verdien sy volle oordeel deur en deur. 'n Mens verwag in Jes 43 die aankondiging daarvan. Die Here verras ons egter: Maar nou (Jes 43:1, 1953-vert.), so sê die Here wat jou geskep het, Jakob, wat jou gevorm het, Israel: Moenie bang wees nie, Ek verlos jou, Ek het jou op jou naam geroep, jy is Myne (Jes 43:1).
Miskien ken jy iemand wat "maar" gebruik: hy sê eers 'n paar positiewe goed, dan wag jy vir die "maar"; die "maar" wat al die positiewe goed kanselleer; die "maar" wat jou op jou plek sit, jou koud sit, jou ontredderd laat.
God se "maar" in Jes 43:1 is heeltemal anders. Iemand stel dit só: "Die Here is so totaal anders as 'n mens. Die mens oordeel uiterlik, die Here innerlik. Die mens raak so gou ongeduldig; die Here is lankmoedig. … Die mens vervreem, die Here versoen." Die Here God sê eers die negatiewe goed; wys eers al die sonde uit; dan sê Hy "maar"; dan volg die positiewe; dan kom troos en verseker hy.
Dat God dit vir ons en van ons sê, is nie eens in die minste te danke aan enigiets wat ons gedoen of verdien het nie. Dit is te danke aan wat Hy in sy groot genade aan ons en met ons doen. Hy sê dat ons, ten spyte van onsself, aan Hom behoort.
Wat die Here doen, sodat ons aan Hom kan behoort:
Die Here uiter in ons fokusverse twee woorde waarmee Hy die mens in Gen 1 en 2 aandui: God het die mens geskep as sy verteenwoordiger, as beeld van God het Hy die mens geskep, man en vrou het Hy hulle geskep (Gen 1:27). Die Here God het die mens gevorm uit die stof van die aarde en lewensasem in sy neus geblaas, sodat die mens 'n lewende wese geword het (Gen 2:7). Hy gebruik hierdie twee woorde met betrekking tot sy volk, met betrekking tot sy kerk.
Dieselfde Goddelike sorg en beplanning wat aan die werk was by die skepping, is ook aan die werk by die totstandkoming van die Here se kerk. Hy doen dit in sy almag. Hy skep die kerk. Dat sondaars tog kinders van God is, is net so 'n groot wonder as wat ons lees: Toe het God gesê: "Laat daar lig wees!" En daar was lig (Gen 1:3).
God se kerk en kind het niks om oor te spog nie. Wat ons is, is te danke aan God en sy uitverkiesende genade alleen. Hy het van ons gemaak wat ons nie was en nie kon word nie: sy eiendomsvolk. Dat ons vandag as kerk van die Here bestaan, is te danke aan 'n almagtige skeppingsdaad van God. Hy herskep dié sondaar wat Hy daartoe uitverkies het. Hy vorm my en jou om 'n nuwe mens te word.
Ook ons, die nuwe Israel, moet weet dat hierdie genadige uitverkiesing van God in ons fokusvers reeds opgesluit is in die twee name waarmee die volk gedui word: Jakob en Israel. Die naam, Jakob, beteken bedrieër. God het nie sy genadeverbond met 'n wonderlike voorvader voortgesit nie, maar met 'n bedrieër. Hy het sy naam en daarmee sy karakters verander. Van Jakob – bedrieër het Hy gemaak Israel, die man wat met God geworstel het.
Die volk van God van destyds, die kerk van vandag, my en jou groot probleem is dat Jakob nog nie in die volle sin van die woord Israel geword het nie. Die kerk en die kinders van God doen steeds sonde; ons kies steeds weg van die Here af koers. Daaruit moet ons verlos word.
Hoor die Here se woord aan sy volk: Moenie bang wees nie, Ek verlos jou … Dit wat geen mens kan doen nie, het God gedoen. Hy het die skuldbrief vir ons sonde aan die kruis op Golgota vasgespyker (Kol 2:14). In en deur die verdienste van sy Seun het God self met ons skuld afgereken. Op grond van die verdienste van sy Seun neem Hy ons aan as sy kinders. Deur sy Heilige Gees maak Hy ons nuut, sodat nie Jakob nie, maar Israel die botoon voer in ons lewe, sodat ons ook kan leef soos wat dit kinders van Hom betaam om te leef.
Die Here verseker ons – drie maal
Ons behoort aan Hom
Ek het jou op jou naam geroep, jy is myne. Wanneer iemand my naam noem, soek ek nie die een met wie gepraat word nie. Ek weet dit wat gesê word, geld my persoonlik. Die Here sê vir my, vir jou by die naam: Jy is myne. Die Here sê dat ons nou sy eiendom is.
Aangesien die Almagtige God die verlossing bewerk en ons as sy kinders aangeneem het, hoef ons nie bang te wees dat enigiets of –iemand dit tot niet sal maak nie. Die werk van die hande van die Almagtige God bly staan teen elke aanslag – ook die aanslae van die magte van die hel. Hy bewaar die werk van sy hande. In sy almag en deur sy Gees maak Hy sy uitverkiesende genade vas in ons verlossing uit ons sonde.
Ons is die Here s'n en bly syne, nou en vir altyd. Ons betree die toekoms sonder enige vrees en onsekerheid. Hy, die Almagtige, wat die goeie werk van verlossing in ons begin het, sal dit ook enduit deurvoer (Fil 1:6). Dit staan vas. Hy, die Waaragtige, gee ons sy Woord daarvoor.
Hy is by ons as ons in diep water is
As die Here sê dat ons aan Hom behoort, onderneem Hy nie dat alles altyd voor die wind met ons sal gaan nie; dat Hy ons van leed sal vrywaar; dat ons nooit in diep water sal beland nie. Wanneer jy deur diep water gaan, sal Ek by jou wees (Jes 43:2a, Nuwe Lewende Vertaling). Die Here sê: in jou teenspoed, mislukking en leed hoef jy nie te soek waar Hy is nie; hoef jy nie hard na Hom te roep nie; hoef jy nie te soebat dat Hy sal help nie. Hy beloof: Ek is by jou (Jes 43:2a, 1983-vert.). As gelowiges van die Nuwe Testament weet ons dat die Here hierdie belofte op 'n besondere manier nakom, deur sy Heilige Gees wat nie net by ons is nie, maar in ons. Hy lei ons, Hy troos ons.
Ek en jy eerlik kan persoonlik getuig: Die Here het my nooit aan myself oorgelaat nie. Al het ek in my diepe water gevoel die Here het my gelos, is die werklikheid anders – Hy is by my.
Hy gee genoeg genade sodat ons die intensiteit van wat ons beleef, kan hanteer.
Ons beleef wel dat die storms van die lewe wat ons tref intens, verskriklik bedreigend is. Die Almagtige God en ons getroue hemelse Vader sê: As jy … deur riviere (moet gaan), hulle sal jou nie wegspoel nie; as jy deur vuur moet gaan, sal dit jou nie skroei nie, die vlamme sal jou nie brand nie (Jes 43:2b). Dit beteken die intensiteit van wat ons beleef is nie 'n selfstandige mag wat die oorhand teen die Here God kan kry nie. Hy beheer ten alle tye die intensiteit van elke ding wat oor my en jou pad kom.
Ons kan sê: Niks wat ons tref, is so erg dat die genade wat die Here vir my gee om dit te kan hanteer, tekortskiet nie. God Almagtig gaan selfs verder. Hy keer die slegte wat ons beleef om. Hy laat dit vir ons goed afloop. Daarvan verseker Hy ons in sy Woord: Ons weet dat God alles ten goede laat meewerk vir dié wat Hom liefhet, dié wat volgens sy besluit geroep is (Rom 8:28).
Sou iemand jou vra: vat die kern van die boodskap van die Bybel in enkele sinne saam. Daarmee vra hy iets soos wat ons met die weerberigte op TV sien: 'n satellietfoto van die RSA wat in een oogopslag die hele Suid-Afrika wys. 'n Satellietfoto van die hele Bybel: is dit moontlik?
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2017 08 06) Belydenishooftrekke – Ons behoort aan die Here Jes 43 v1tot3