Geluk met die vrystelling van jou nuwe album, Als wat ek het. Dit is 'n tydjie sedert jou vorige vollengte-album, Kaalvoet (2011), verskyn het – waarom het dit relatief lank geneem vir die nuwe album om te verskyn? Hoe het die skryf- en opnameproses verloop, vergeleke met jou vorige albums?
Een van die snitte van Als wat ek het het al gesorg vir omstredenheid – "All Blacks teen die All Blacks". Die musiekwebwerf Pressto het uitgevaar teen die snit en ook die video, en Huisgenoot het berig oor "verdeeldheid" wat heers oor die video en snit. Wat is jou gevoel oor hierdie reaksie? Wat was volgens jou die essensie van die snit en video? Dink jy van die kritiek is geregverdig, of wat sal jy graag wil sê vir mense wat ontsteld is oor die inhoud en dit as neerbuigend sien?
Wel, eintlik het die kritiek gekom en weer vinnig gegaan. Ek sou sê as daar regtig enigiets in die lied was wat skade veroorsaak het, sou die kritiek nog steeds aangegaan het, maar die stof het vinnig gan lê.
Humor is natuurlik een van jou kenmerke en sterkpunte as musikant en akteur. Waar kom jou liefde vir humor vandaan? Het jou verstaan van humor se waarde in musiek, en die hantering van die lewe, oor die jare verander? Met die video en snit "All Blacks vs All Blacks" in gedagte, asook dat jy 'n bekende en gewilde figuur is, voel jy soms druk om op 'n sekere manier humor in te span met dit wat jy skep, soos byvoorbeeld dat borge of aanhangers verwag daar moet nasiebou-elemente in die inhoud wees, of voel jy of jy vryheid het om te doen wat jy graag wil in hierdie opsig? Hoe dink jy moet kunstenaars in die algemeen omgaan met hierdie soort vraagstuk?
Humor is egter ook glad nie al wat op Als wat ek het verskyn nie. Onder meer getuig die titelsnit, "Als wat ek het", van diepsinnige temas en skryfprosesse. Trouens, van jou aanhangers sal sê dié soort snitte staan meer uit op die album as die meer grappige snitte. Is dit vir jou gemaklik om oor te slaan van die grapperige persona en skryfproses na die meer ernstiges, ook tydens optredes? Waarin voel jy deesdae die gemaklikste? Hoe dink jy sal die balans van albums en optredes in hierdie opsig vir jou in die toekoms lyk?
Die laaste twee jaar of wat het ek nogals saam met mense gewerk soos Ewald Coleske, maar meer met idees uitruil oor liedjies, en veral Arnold en Ewald Coleske se musikale talent het my al baie gehelp met liedjies, maar ek hou maar daarvan om alleen aan die woorde te skryf. Daarmee voel ek nog nie baie gemaklik om dit saam iemand te doen nie. Riana Nel se bydrae tot my laaste album het baie gehelp en van haar melodieë en woorde het regtig die album baie gehelp, so ja, dit is soms ’n uitdaging om saam met ander kunstenaars te skryf, maar op die ou einde kan dit net positief vir ’n mens se album wees.
Ja, mense vra my nogals watter stories is waar. Soms is die stories wat waar is die treffendste, want dis gewoonlik iets waarmee mense kan identifiseer, omdat dit miskien al met hulle ook kon gebeur het. Dis vir seker makliker om ’n lied te skryf wanneer jy ervaringe het van regte dinge wat gebeur het, al is die storie nie heeltemal waar nie, maar gebaseer op ’n ware verhaal. Ek dink nie noodwendig die stories moet almal waar wees nie, maar ek voel dit moet elemente hê van regte mense en dinge wat met regte mense kan gebeur.
Hoogtepunte is vir seker die groot konserte, soos Skouspel ’n paar jaar terug en ook nou Afrikaans is Groot, waar daar ’n klomp kunstenaars saam is. Daar gebeur snaakse dinge backstage, waar kunstenaars mekaar soms aanmoedig om snaakse goed op stage te doen, soos daai jaar by Skouspel toe ek net in ’n ski pant en T-shirt oppie verhoog geklim het nadat Kurt Darren my gedare het. Dan ook by Afrikaans is Groot waar die orkes my gedare het om sekere goedjies anders te doen tydens die komedieskets. Daar’s net ’n ander atmosfeer wanneer al die kunstenaars saam is. Iets wat nie altyd so vloei by mens se eie konserte nie.