Sommige voedselgewasse het maniere ontwikkel om met droogtes te hanteer
Die gewone boontjie kom in baie vorms, groottes en kleure voor. Beeld: Roger Smith via Flickr
Wetenskaplikes het bevind dat sommige variëteite boontjies - 'n belangrike voedselgewas wat op elke vasteland behalwe Antarktika gegroei word - maniere ontwikkel het om die klimaatverwante droogtes wat hulle bedreig, te hanteer.
Oor die planeet is die gewone boon een van die wêreld se belangrikste gewasse, veral vir arm mense. En dit word beraam dat die droogtes wat met klimaatsverandering kom, tot twee-derdes van hierdie noodsaaklike voedselvoorsiening dreig.
Maar eeue van verskillende rasse teling het daartoe gelei dat sommige meer bestand is teen droogte as ander, en wetenskaplikes uit Spanje en Colombia het nou ontleed en geïdentifiseer hierdie oorlewingstrategieë.
Met die wêreld op pad na voedseltekorte as die bevolking groei en die klimaat verander, navorsers van Spanje Universitat Autónoma de Barcelona en die Internasionale Sentrum vir Tropiese Landbou (CIAT) in Colombia rapporteer in grense in Plantkundejoernaal dat hulle soveel verskillende soorte soveel as moontlik saamgevoeg het.
Na kruisteling het hulle 36 verskillende gevorderde boontelyne geëvalueer om te verstaan ​​hoe hulle droogte hanteer het.
Omdat dit een van die wêreld se oudste gekweekte gewasse is, is die gewone boontjie (Faseolus vulgaris) kom in baie vorms - groen en gedroogde - en is 'n groente vir alle seisoene.
Die meeste boontjiegewasse word gekweek deur kleinboere in gebiede wat deur droogte geraak word, waar 400 miljoen mense op die meeste van hul proteïen en energie staatmaak. Die VN, wat 2016 aangewys het as Internasionale Jaar van Pulse, beraam dat gedroogde boontjieproduksie meer as 23 miljoen ton in 2010 was. Indië, Brasilië, Mynanmar, China, die VSA en Mexiko is die hoofprodusente.
"Daar is 'n strategiese kombinasie van verskeie eienskappe wat hierdie weerstand teen droogte op spesifieke spesies boontjies verleen"
Wat die navorsers nou gevind het, is dat die plante twee verskillende strategieë ontwikkel het, afhangende van die grond waarin hulle geplant is en die lengte van die droë tydperke wat hulle moes verduur.
Een groep het dieper wortels ontwikkel sodat hulle die beskikbare vog in die grond kan bereik wat water behou het, selfs wanneer daar geen reën was nie.
Die tweede groep het kleiner blare en sluit hul bedrywighede af om te wag vir beter tye. Sommige variëteite gebruik die min hulpbronne wat hulle oorgebly het om soveel boontjies moontlik te groei om die oorlewing van die volgende generasie te verseker.
Spaarders en spandeerders
José Arnulfo Polanía, een van die CIAT navorsers, sê: "Die eksperimente toon dat daar geen dominante morffisiologiese eienskap is nie, maar eerder 'n strategiese kombinasie van verskeie eienskappe wat hierdie weerstand teen droogte op spesifieke spesies van bone.
"Ons het bepaal watter spesifieke eienskappe aan elke gebied behoort, afhangende van of die grond vog behou het en of die droogtes tussenposes of deurlopend was."
Die navorsers het die twee soorte boontjies waterbesparers en waterbestreders genoem. Omdat die patroon van droogtes en grondtipes in verskillende streke in Afrika en Sentraal-Amerika verskil, kan die navorsers aanbeveel watter variëteite waarskynlik beter gewasse onder die huidige toestande sal produseer.
In gebiede waar die klimaatstoestande goed gevestig is, is die aanbevelings makliker om te maak. Die spaarders is byvoorbeeld die beste in die suide van Mexiko, terwyl die spanders die beste in die diep grond van Suid-Amerika gaan. - Climate News Network
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Sommige voedselgewasse het maniere ontwikkel om met droogtes te hanteer