'n Swakker keuse as genl. Marthinus Prinsloo as bevelhebber van die magte in die distrik Bethlehem was nouliks moontlik. Hy het swak opgetree en nie geprobeer om deur die Britse linies te breek nie. Sowat 1 500 van sy eie mense het daarin geslaag om te ontsnap voordat Prinsloo met die Britte onderhandel het. Hy het met meer as 4 000 man oorgegee.
Marthinus Frederick Loots, wat met die uitbreek van die oorlog tien jaar oud was en toe al sy pligte nagekom en wag gestaan het vir die Boere, het sy wedervaringe van die oorlog 'n paar jaar later neergeskryf.
Kruger het gesê 'n oorlog is onvermydelik omdat die kolonie Johannesburg se goud wil hê. Hy het vir De la Rey gevra of hy bang is, waarop die generaal geantwoord het: ``President, jy sal in die buiteland rondvlug, dan sal ek nog teen die vyand veg.''
Op 'n keer het twee Vrystaters hulle by hulle aangesluit. ``Hulle het pampoenkoekies gehad wat ons met melk geëet het. Hulle het vertel dat die oorlog verby is. Dat die mense nie meer wil veg nie. Later het ons verneem hulle is die volgende dag in 'n hinderlaag doodgeskiet.''
``Pa-Petrie het gesê hy voel hy veg vir niks. Die plase is tot niet, daar is nie kos en vee in die land oor nie. Maar hy het enduit bly veg. Hy het pres. Kruger egter sy lewe lank verkwalik vir die oorlog wat so onnodig was, en die Afrikaner so 'n nekslag toegedien het. Hy was kwaad oor die duisende vroue en kinders wat in die konsentrasiekampe dood is.
``Hy het volgehou dat die Afrikaners nie die vermoë het om in tye van krisis die regte besluite te neem nie. Die bloed van die vroue en kinders wat gesterf het, het hy op die koppe van die leiers geplaas. Hy het gesê 'n held is iemand wat weet wanneer om te veg, te vlug en wanneer om vrede te maak.''
Loots skryf hy was een oggend saam met sy siek ouma (oud en met 'n halwe kreupel-stappie) en 'n stil en maer neef, Johannes, op die plaas. ``Ek het onder 'n boom gaan sit. Ek het eensaam en alleen gevoel en snikkend die tyd omgehuil.''