Die Ewige Oordeel – Rusplekkies op my Geloofspad
'n Groep pioniers het oor 'n groot grasvlakte getrek op pad na hulle nuwe tuiste. Hulle het gereis in ossewaens en vordering was maar stadig. Eendag was hulle geskok om 'n lang strook rook in die Weste oor die horison te sien opstyg. DIe strook het vir kilometers oor die grasvlakte gestrek, en gou was dit duidelik dat die gedroogde gras verwoed gebrand en vinnig na hulle toe aangekom het. Hulle het wel 'n rivier oorgesteek die dag vantevore, maar dit sou onmoontlik wees om terug te gaan voordat die vlamme op hulle sou wees. Een man het begryp wat gedoen moes word. Hy het bevel gegee om die gras agter hulle aan die brand te steek. Toe daar 'n groot genoeg stuk oopgebrand het, het hy die hele trekgeselskap terug daarop laat beweeg. Soos wat die vlamme langs hulle verby gewoed het, het 'n dogtertjie in vrees uitgeroep, 'Is julle seker ons sal nie almal verbrand nie? ' en die leier het geantwoord, 'My kind, die vlamme kan ons nie hier bereik nie, want ons staan waar die vuur reeds was! '
Hierdie verhaal is vir my so gepas by vandag se onderwerp. Ons praat vandag oor die Ewige Oordeel, die laaste van die ses beginsels van die 'doktrine van Christus' in Heb 6:1-2
(1) Daarom moet ons nie bly by die begin van die prediking aangaande Christus nie, maar na die volmaaktheid voortgaan sonder om weer die fondament te lê van die bekering uit dooie werke en van die geloof in God, (2) van die leer van die doop en van die handoplegging en van die opstanding van die dode en van die ewige oordeel.
Hierdie is egter nie 'n 'turn or burn' preek nie, want as gelowiges staan ons waar die vuur reeds was. Die beginsels van die doktrine van Christus is geskrywe aan gelowiges, nie aan ongelowiges nie. Ons fokus daarom nie op die Wit Troon Oordeel en die hel nie, maar op die oordeel van die gelowiges.
Heel eerste is daar by die woorde 'die ewige oordeel' twee dinge wat ons aandag dadelik trek: die eerste een is die woord 'ewige' – dit beteken nie dat die oordeel op n sekere tydstip gaan begin en dan vir ewig gaan aanhou nie. Nee, dit beteken dat die gevolge van die oordeel vir ewig sal wees.
Die tweede een is die woord 'oordeel'. Die woord oordeel beteken om te kyk, of om te onderskei, of om te kyk na die bron van iets, na die motivering daaragter, om ondersoek in te stel na die hart wat agter iets lê en om te evalueer. Die geloof in 'n oordeel is diep gewortel in die Joodse geloof. Alreeds in Pred 12:14 lees ons:
(14) Want God sal elke werk bring in die gerig wat kom oor al die verborge dinge, goed of sleg.
Dit vind aansluiting by Paulus se woorde aan die gemeente in Korinte:
2 Kor 5:10 Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het, volgens wat hy gedoen het, of dit goed is of kwaad.
Dit is nogal ontnugterende woorde. Ons gaan elkeen eendag voor Christus se regterstoel verskyn en ons loon ontvang. Die regterstoel van Christus is 'n plek waar gelowiges heen gaan. Dit is waar gelowiges geoordeel gaan word. Mense wat nie Christus ontvang het nie word verskillend beoordeel, op 'n ander plek en op die bestemde tyd. Die regterstoel van Christus is 'n oordeel vir gelowiges, volgens hoe jy jou lewe gevoer het. Wat ons ook al gedoen het, of dit goed is, of dit sleg is, gaan geoordeel word.
Soms fokus ons so erg op die genade van God en die goedheid van God dat ons vergeet dat daar 'n ander kant is: God is genadig, maar God is ook heilig. Sy geregtigheid vereis dat Hy ook met ons as gelowiges sal afreken met hoe ons ons lewe beheer het, en wat ons in ons lewens gedoen het. Kyk bv. na
God het jou geskape. Hy het jou in gedagte gehad nog lank voordat jou gesin bestaan het, en Hy het jou ontwerp om gebore te word in die aarde en Hy het 'n bestemming vir jou uitgesit. Hy het jou geskep met talente en gawes om iets met jou lewe te bereik, nie iets onbelangrik nie, maar iets doelgerig en betekenisvol, iets wat mense sal 'n impakteer: Hy het jou geskep vir goeie werke. Met ander woorde, jy is ontwerp om dinge te doen wat die Koninkryk van God na die aarde sal bring. Hoe ons dit gaan bereik is anders vir elke persoon, maar daar is iets net wat jy kan doen. Daar is iets wat elke gelowige in die liggaam van Christus geroep is om te bereik. Ek en jy is 'n agent van God hier op die aarde. Ons is ambassadeurs vir Sy Koninkryk. Ons is poorte tot die lewe van God om te vloei en uitdrukking te vind op die aarde, en jy en ek is deur God aangestel om goeie werke te doen, om werklik iets betekenisvol met jou lewe te bereik.
Die doel van die oordeel van die gelowiges is beloning en nie straf nie. Dit is om na jou lewe te kyk, na wat het jy gedoen het met jou lewe en die geleenthede, gawes, talente en die hulpbronne wat aan jou toevertrou is. Op die basis van wat jy gedoen het, is daar beloning. Mense wat hulle lewens uitgestort het in diens van God sal 'n beloning van God ontvang wat vir ewig sal duur. Daarteenoor sal diegene wat hulle lewens daaraan spandeer het om hulle eie ding te doen, natuurlik nie so 'n beloning ontvang nie.
Daar is verskillende grade van straf in die hel en verskillende grade van beloning in die hemel. Ons is net tydelik op aarde, elkeen met 'n opdrag en met tyd om jou vir die ewigheid voor te berei. As jy dit in jou hart verstaan ​​en hou, sal jy anders na jou lewe kyk en dit op 'n ander manier leef. Let daarop dat die oordeel van die gelowiges ten doel het dat jy iets moet ontvang en nie om veroordeel en na die hel gestuur word nie:
As jy 'n gelowige is, dan is die doel van die uitspraak by hierdie spesifieke regterstoel, nie om te oordeel nie of jy hemel toe gaan of nie. Dit gaan oor wat jy gaan ontvang vir die ewigheid. Die ewige oordeel van die gelowiges het te doen met jou diens, wat jy gedoen het met die lewe wat God aan jou gegee het. As jou werke dan beoordeel gaan word, watter kriteria sal gebruik word? Ek glo dat ons uit die Nuwe Testament ten minste drie leidrade vind wat ons kan help.
Die eerste leidraad is dat die kwaliteit van ons werke getoets sal word.
1 Kor. 3:11-15 Want niemand kan 'n ander fondament lê as wat daar gelê is nie, dit is Jesus Christus. (12) En as iemand op dié fondament bou goud, silwer, kosbare stene, hout, hooi, stoppels— (13) elkeen se werk sal aan die lig kom, want die dag sal dit aanwys, omdat dit deur vuur openbaar gemaak word; en die vuur sal elkeen se werk op die proef stel, hoedanig dit is. (14) As iemand se werk bly staan wat hy daarop gebou het, sal hy loon ontvang; (15) as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen.
Die Skrifgedeelte dui daarop dat God sal kyk na die kwaliteit van jou werke:
Wat het jou gemotiveer om te doen wat jy gedoen het?
Wou jy net probeer om voor te kom, goed te lyk of mense te beïndruk, of was ware liefde die motivering van jou werke? – want sonder liefde, maak nie saak wat jy gedoen het nie, dit tel nie vir enigiets nie.
Sonder liefde sal jou olie opraak voordat die Bruidegom kom. As jy profeteer en dit is sonder liefde, is dit klinkende simbale. Gee jy jou lewe oor om verbrand te word maar dit is sonder die liefde, is dit 'n vermorsing van tyd. Die dinge waarna Hy sal soek, is die motivering van die hart: het ek gegroei in liefde, en wat ek doen – is dit gemotiveer deur liefde? Is dit gemotiveer deur gehoorsaamheid? Het ek geluister na wat God wou hê ek moet doen, of ek het net gegaan en gedoen wat ek wou doen, en God gevra om dit te 'sugar coat' – te seën? God sal al hierdie dinge evalueer. Die vraag is, het jy al moeite gedoen om God se plan vir jou lewe te ontdek en met Hom te wandel in die werke daarvan?
Die volgende leidraad is in Matt. 25 by die gelykenis van die talente. Die saak waaroor dit hier gaan is nie jou redding nie, maar jou rentmeesterskap oor die hulpbronne wat God aan jou gegee het. Die eerste paragraaf van hierdie gelykenis klink onheilspellend bekend:
Die man wat op reis gegaan het, is Jesus. Sy diensknegte is ons. In die volgende verse word dit duidelik dat elkeen sekere talente en gawes ontvang het. Almal het nie dieselfde ontvang nie, maar elkeen het ontvang na gelang van sy kapasiteit, m.a.w. wat hy of sy kan hanteer. Dit is ons potensiaal en die vraag hier is, 'het jy jou potensiaal vervul?'
Een van hulle het meer vermoë gehad as 'n ander, so aan hom is meer talente gegee as die ander een:
So hier is die ding: Wanneer God jou lewe evalueer, sal Hy jou unieke vermoë in ag neem. Jy hoef nie te kyk na iemand wat hoogs begaafd is en te sê, 'ek wens ek was soos hulle' nie. Eintlik is jy jy, en God ken jou potensiaal. Die een wat vyf talente het, het weggegaan en het nog vyf bygevoeg, so dit is 'n 100% toename. Die ander een wat maar twee gehad het, het ook weggegaan en het twee talente bygevoeg – hy het ook 100% toename gehad. Beide van hulle, hoewel hulle verskillende vermoëns gehad het met verskillende resultate, het albei hul potensiaal vervul. Die feit dat die een meer as die ander gehad het, is nie in ag geneem nie. Wat wel in ag geneem gaan word, is of jy jou potensiaal vervul het.
Die laaste kriteria waarna ons gaan kyk, vind ons in Matt. 20:1. Weereens gaan dit hier nie om die verlorenes nie, maar die loon van die gereddenes.
Mat 20:1 Want die koninkryk van die hemele is soos 'n huisheer wat vroeg in die môre uitgegaan het om arbeiders vir sy wingerd te huur.
Daarna het die man elke paar ure nog arbeiders by gaan huur vir sy wingerd, totdat hy 'n uur voor die einde van die dag, nog 'n paar by gaan huur het. Hierdie kriteria gaan deels oor produktiwiteit en wat Jesus wil sê, is dat die persoon wat kort voordat sy lewe eindig nog steeds hard gaan werk het, geregtig is op sy regverdige loon net soveel as die persoon wat vroeg alreeds tot bekering gekom het.
Op die oog af klink Jesus se gelykenis 'n bietjie onregverdig. Natuurlik was die manne 'n bietjie ontsteld toe die wat net 'n uur gewerk het, net soveel betaal is as die wat heeldag gewerk het, want dit klink nie regverdig nie. God is egter billik en regverdig – sal die Regter van die hele aarde nie reg doen nie? Waaroor gaan hierdie gelykenis dan? Dit gaan hier ook oor geleentheid. Watter soort geleenthede het jy gehad? Sommige het meer geleenthede as ander gehad, en sommige het minder geleenthede gehad. God het dit in ag geneem in Sy hantering van hulle. Jy is dalk al gered op 16 en het God getrou gedien al jou lewe, en iemand anders is eers op die ouderdom van 40 gered. Hy of sy het later in die lewe eers die Koninkryk ingekom. Hulle het nietemin nog steeds die geleentheid gehad om te dien, en hulle kon nog heeltemal produktief wees met die geleenthede wat hulle gehad het. So die kriteria hier is nie alleen hoe hard jy gewerk het nie, maar wat jy gedoen het met jou geleenthede.
Elke persoon het sy of haar eie unieke roeping. Saam as 'n familie bou ons, bemoedig ons mekaar en versterk ons mekaar. Die gawes van bediening is deur God aan ons geskenk om ons toe te rus om die dinge te doen waarvoor God ons geroep het om te doen. Hulle is nie vir wat ek geroep was om te doen nie, of hierdie beroemde spreker of daardie bekende dominee nie. Nee, hulle is om jou te help met wat jy geroep is om te doen. Dit is ons verantwoordelikheid om te ontdek hoe God ons bedraad het, om uit te vind wat Hy aan ons gegee het en waarvoor Hy ons geroep het om te doen, en om waar dit ookal is, wat dit ook al is, watter vorm dit ook al aanneem, dit passievol en heelhartig te doen.