Boek van die maand: Kim Thúy se Vi - Leesklub - 2022
Boek van die maand: Kim Thúy se Vi
Kim Thúy is in 1968 in Saigon gebore. Toe sy 10 jaar oud was, het sy Vietnam as 'n bootmense met haar ouers verlaat. Die familie het gevestig in Granby, 'n stad wat 'n bevoorregte plek in Kim se hart besit. Sy is 'n vertaler, prokureur en restaurant eienaar. In 2009 publiseer sy ru. Bestseller in Quebec en Frankryk, vertaal in twintig lande, het 'n toekenningswedstryd (insluitend dié van die Goewerneur-generaal) gesaai. Die res behoort aan die goue legende van Kim wat vandag nog nie van sy geluk terugkeer nie. "'N ongelooflike geleentheid," sê sy. Met haar man en hul twee seuns woon sy in die Suidkus.
Gratis uitdrukking, 140 bladsye
Om 'n Romeinse uitreiking te lees VI
Ek hou van: Die verhaal vertel van binne, soos gefluister, van hierdie Viëtnamees in ballingskap gedwing, die bootmense, die skok van aanpassing aan 'n onbekende kultuur terwyl hulle die tradisies wil bewaar. Die skrywer se pen, soortgelyk aan die kwas van die skrywer, wat weet hoe om te vertel, met 'n ligte en elegante beroerte, die pyn van die land wat swaai en wat ons moet verlaat, die verskrikking van die kruising na 'n onbekende wêreld. Die soetheid en finesse van skryf; alles is delikaat, subtiel, selfs die gedeeltes waar baie moeilike dinge ontlok word.
Ek het minder gehou: Die einde; Ek sou meer geneem het!
Ander kommentaar: vi is 'n pragtige storie oor aanpassing: veranderende lande, verloor jou wortels, bou jouself as 'n persoon, probeer om die verwagtinge van ander te oorleef, tussen kinderjare en volwassenheid te vaar, tussen die geheue van die tuisland en die nuwe lewe op die Amerikaanse manier, die terugkeer na die natuurlike grond ... 'n Raakverhaal, mooi en grasieus.
Ek hou van: Dit maak nie saak dat die nuwe Kim Thúy 'n variasie is op die tema van sy so aanraaklike eerste boek nie. Die lees is 'n seldsame geluk. Daar moet gesê word dat sy met hierdie poëtiese styl die chemiese elemente van die periodieke tabel kan beskryf dat ons ewe boeiend sou wees. Die temas wat in hierdie kort hoofstukke behandel word, is soveel skilderye van 'n familie-fresco wat my aangeraak het, alhoewel ek 'n duidelike voorkeur gehad het vir die eerste deel van die storie. Die emosie is meer intens as die skrywer ons na Viëtnam vervoer, maak ons ​​in ballingskap met boot en vlugtelingkampe in Maleisië. Die identiteitsgaping tussen generasies is ook van belang, net soos die verhaal van die terugkeer na die tuisland, het as 'n buitestaander deur jong gewees. Ons het 'n prokureur geword. Weereens, ons soek tussen die roman en die outobiografiese vertelling.
Ek het minder gehou: Ek moet sê dat ek op my honger gebly het, en dit het waarskynlik te make met die styl van hierdie skrywer wat ek so baie liefhet. Ek sou 900 bladsye gevolg het om al die eienskappe van elke karakter wat die storie van Vi bevolk, te ontdek, maar ek kan voortgaan om te droom, aangesien Kim Thúy ons aan romans gewoond het, so kort soos die titels wat hulle betower. Alles gaan te vinnig en die tyd om drie asem te haal, is reeds tyd om die boek te sluit. Ons moet stadig, baie stadig lees, en waardeer dus nog meer die suiwerheid van die skryf van hierdie groot skrywer.
Ek hou van: Die eenvoudige en effektiewe styl van Kim Thúy gee die indruk om na 'n ou vriend te luister wat haar lewe vertel. 'N bestaan ​​wat beide heldhaftig en normaal is, gevul met eksotisme, tradisies, verlating en veerkragtigheid. Kortom, 'n wonderlike reis tussen Quebec en Vietnam eindig ongelukkig te vinnig!
Ek het minder gehou: Ek wou aan Vi huil om sy pas 'n goeie dosyn keer te vertraag! Ek sou graag meer wou weet oor sy ma, sy pa, sy minnaar, voeg selfs 300 bladsye by hierdie te kort roman. En jy praat van 'n frustrerende einde!
Ander kommentaar: Daar is so baie pragtige beelde in hierdie boek wat ek myself verskeie kere verras het om te hoop dat iemand 'n aanpassing op die skerm maak!
Ek hou van: 'N Werk wat landskap en bekende terrein kombineer, en wat in een middag verslind. Stadig, sag en sag, beskryf die skrywer episodes van die lewe in alle opregtheid en eenvoud. In hierdie oseaan roman, wat ontvou na die genade van die golwe, gee Kim Thúy ons haar emosies in alle nederigheid. Regdeur die bladsye ontdek ons ​​hierdie karakter van Vi, van wie ons die vriend word, wat meer en meer praat en intiem is. Sy verhouding met die ma is ontstellend, skokkend, tot 'n mens sy diepte en vrygewigheid verstaan. Verhoudings is passievol, maar die landing is altyd glad. Persepsies, aanpassing, konfrontasie, aanvaarding dui op die samehang van twee kulture, maar bowenal is dit die sensitiwiteit van wesens en die begrip van gehegtheid wat ons behou. aanhangsel aan mense, gesinne, bure, minnaars, ou tradisies, maar ook nuut. Die mees opvallende is die veerkragtigheid van Vi en sy vrygewige woede van lewe.
Ek het nie gehou van: In hierdie grootliks outobiografiese roman vermy die skrywer die val van patos, wat regverdig sou wees. Tog hou ek nie van hierdie soort storie nie. Ek voel te voyeur. Ek voel nog steeds ongemaklik, soos onbeskof, om 'n skrywer te ontdek wat 'n werklike lewe gehad het, soos ons.
Ek hou van: Die vars en ligte styl van die skrywer, wat ons die indruk gee om hom te hoor vertel, die kort hoofstukke wat mekaar vinnig volg en lees as een, geniet 'n goeie karamel. Ek het regtig gehou van die manier waarop Kim Thúy ons lei in die lewensreis van hierdie jong vrou - wat haar baie goed kan wees - deur haar verhaal in klein aanrakinge te gee, saggies, met finesse en reserwe, die manier waarop Viëtnamees, sou ek sê. Ek het ook die voetnoot herinnering aan die hoogtepunte van elke hoofstuk waardeer, en het ons genooi om te reis. Kortom, 'n pragtige werk wat my laat glimlag met sy beskrywings so waar van die realiteit van die immigrant wat tussen die kultuur van sy land van verwelkoming en sy tradisionele familiekultuur gevang is.
Ek het minder gehou: Ek het niks om te kla nie.
Ander kommentaar: Dit is nie 'n boek wat ons lewens sal oorskadu nie, maar Kim Thúy is 'n stem wat ons graag hoor en lees.
Ek hou van: Wat 'n pragtige roman, bittersweet en innemend! vi bied die leser 'n genuanseerde begrip van 'n deel van die geskiedenis van bootmense en die Vietnamese kultuur. Die horror van die oorlog word vernoem, sonder om te veroordeel. Veerkragtigheid, hierdie ongelooflike wapen wat die ergste terugslae in die mensgeskiedenis kan weerstaan, vergesel ons deur hierdie te kort verhaal, alle beskeidenheid en onuitgesproke. Elke klein hoofstuk praat van groot probleme, maar ook van vriendelikheid en geluk. Behalwe die geskiedenis van die boot mense, altyd herbesoek deur die skrywer, vi is 'n komplekse en genuanseerde liefdesverhouding.
Ek het minder gehou: Die storie is nie lank genoeg nie. Hierdie roman is, soos sy skrywer, te beskeie. Die sekondêre karakters, groter as die lewe, mis die bladsye wat fokus op die veerkragtigheid van die verteller, sy groot naïviteit, maar veral sy begeerte om gelukkig te wees, soos 'n paartjie, in verhoudings, in die lewe. . Die soeke na geluk is beslis universeel, ongeag kultuur en plek.
Ander kommentaar: 'N Soort eksorcisme in die gesig van 'n komplekse lewe, Kim Thúy se skryfwerk, moet waardeer word van een roman na 'n ander. Dit bied ons 'n legkaart om stadig, maar sekerlik te vergader.
Ek hou van: Ek erken dat ek nooit die werke van Kim Thúy, my indruk, op titels gelees het nie! - omdat ek sekere spesies gestileerde haikus sou vind wat op my senuwees sou val. Ek het my niks ontneem nie, want ek het nie net interessante stories en karakters ontdek nie, maar ook 'n baie elegante, verfynde skryfwerk wat soveel opregtheid as eksotiese parfuum vrystel.
Ek het minder gehou: Weereens, hoewel ek die idee verstaan ​​en dit interessant is om die reeks op hierdie manier voort te sit, sou die titel waarskynlik as 'n foelie in boekwinkel gedien het!
Ek hou van: Met die eerste oogopslag is ek gevang in die gebruikersvriendelike struktuur van die storie. Die reis van Vi, vol avonture wat die deur oopmaak om die gewoontes en gebruike van die Viëtnamese volk te ontdek, het my heeltemal verower. Daar is in hierdie roman 'n onmiskenbare aanhegsel aan die familie. Soms word deur die kombuis van 'n ma of ouma, soms as gevolg van 'n vooroudelike juweel of 'n foto, onthou, word die herinneringe deur 'n aanraking geskryf, altyd regverdig en poëties. Dit is welsprekend en aanraak.
Ek het minder gehou: Die einde, te vinnig. Ek sou 'n dubbele porsie geneem het.
Ander kommentaar: Ek het Kim Thúy geken as gevolg van die vele verskynings wat sy op TV gemaak het. Sy stralende persoonlikheid sjarme my elke keer. Sy teken hier 'n verbeeldingryke, sensitiewe werk aan, met die realisme wat ek met vreugde geniet het. Om te lees.
Ek hou van: Ek het nog nooit van hierdie skrywer se werk gelees nie, en ek het niks verwag nie. Ek het 'n pragtige en mooi geskrewe verhaal ontdek, geskryf as 'n biografie, maar vertel in die vorm van nuus. Die skrywer weet hoe om ons na die lewe van Ons se familie en vriende te vervoer, of dit hul ontsnapping is as 'n bootmense of die liefdesverhaal van sy oupa. Elke klein anekdote onthul 'n plot van die skrywer se lewe en wat het haar toegelaat om die vrou te word wat sy is. Die hoofkarakter word nie op die voorgrond geplaas soos dit met ander skrywers is nie, sodat die leser dit selfs meer in sy rol van "uitvee" kan voorstel en koester. Kim Thúy demonstreer 'n buitengewone diepte en 'n groot sensitiwiteit vir haar omring. Sy storie staan ​​perfek, daar is geen ontslag nie. Dit is 'n verterende boek, maar sy 138 bladsye het my honger gelaat. Ek sou graag meer wou hê.