Eergister kom manlief tuis met ‘n raai wat? Ek is besig om kos te maak en nie lus om te raai nie, dus antwoord ek met: Vertel maar, ek dink nie ek sal kan raai nie. En toe wys hy die pragtige kaartjie, ons is na ‘n Kazakh-troue genooi, die bruidegomgedeelte van die troue. En ek is baie gek oor die meisie wat gaan trou, sy werk vir my man.
Ek sit in Kazakhstan, wat gaan ek aantrek? In Suid-Afrika was dit nie ‘n probleem nie. Ek spaar myself gewoonlik die verdriet van rokke soek en aanpas, stap deur die rakke vol materiaal in my twee gunsteling winkels, koop ‘n lap waarvan ek hou, bypassende gare (en ek is baie kieskeurig oor gare want dit moet vir altyd hou, ek maak nie stukkende klere reg nie), gaan huis toe, droom wat sal werk en begin sny.
Ek kry op die mark stalletjies wat gordyn- en linnemateriaal verkoop. Rokmateriaal is ‘n ander saak. In my gedagte stap en deur die winkeltjie. Dit gaan nie help om gou ‘n masjien te gaan koop nie, ek het nie aandrokmateriaal, ‘n goeie skêr of goeie gare gesien nie.
By die tweede winkel kry ek ‘n pienk bloesie met deurskynende moue wat sal kan werk. Maar ek weet sommer ek gaan soos ‘n ou tannie voel. En pas nie aan nie. Bietjie bling, maar ek wil ook nie soos die bruid se ma lyk nie.
Ek kies die een met die rooi skoene wat lyk of hulle beter dae geken het, en stap in. Weet nie wie se skoene dit is nie. Sien niemand anders in die winkel nie, dus sal die eienaar dit hopenlik nie kom opeis as ek halfnaak staan nie? Probeer die gordyn dig trek terwyl sy verduidelik dat ek nie die ritssluiter moet optrek nie, sy sal dit doen. En ek trek die gordyn so dig soos wat ek kan.
Sy klop aan die kant van die hokkie toe die rok skaars oor my kop is en ek spring om die rok oor die nodige plekke te trek om so min as moontlik ontbloot te wees. Die rok pas, maar dit is nie my rok nie.
Sy neem my om ‘n groter prentjie te kry. Slim, want aantrekkamerspieëls is bedrieglik. Dit is minder formeel omdat dit korter is, maar ek weet dit is nie die rok nie. En dit is effens wyd om die heupe, omdat die middel oor die heupe gaan en nie oor die middel nie. Sy beduie na die langer een en ek dink, waarom nie? Ek was nou klaar half naak met die rok wat agter oopgegaap het tot sy die ritssluiter opgetrek het, ek kan net sowel die ander een ook aanpas.
Ek weet, jy sal seker nie verstaan nie. Omdat ek in ‘n gesin met vyf susters grootgeword het. Maar, ek is privaat. My klere word so gekies dat ek nie my boops vir ander vertoon nie. En ek dra onderklere wat seker maak dat niemand daai simpel Kry jy koud of-grappie kan maak nie. En as ek buk, maak ek seker dat ‘n hand keer dat iemand per ongeluk ‘n glimps daarvan kry. My rompe en kortbroeke se lengte is van so aard dat ek gemaklik kan wees, en kan buk en buig sonder om my lyf uit te stal. Ek verkies om te dink dat ek nie aantrek om soos mutton dressed as lamb te lyk nie. Maak dit daar gelaat.
Ek beduie ja, ek sal aanpas en stap soos skaap ter slagting na die aanpashokkie terug nadat sy die regte grootte namens my gekies het. Ek kyk die rokkie so en dink dat hy te klein gaan wees. Ek het al manlief se hempkoopstorie vertel, hierdie verkoopsdames is goed met skat.
Ek trek die gordyn met minder presisie toe, help in elk geval nie. Hou my romp aan vir beskerming en trek die rok oor my romp. Vra dat sy die ritssluiter optrek omdat dit agter oopgaap. Moes so gedink, die rok is te klein vir my! Terwyl sy die ritssluiter optrek, kyk ek in die spieël hoe die rok haarself rek en trek om perfek om my lyf te pas. Die rif van my romp se rek pla my nie, ek weet dit is my romp se rek, die rok pas soos ‘n handskoen, langer as vloerlengte, met ‘n spleet op die linkerbeen tot by my knie. En ek voel of ek regmaak om op die Oscars se rooi matte te loop, poniestert en al.
Ek gehoorsaam weer soos ‘n skaap ter slagting. Buk om die moeggepaste skoene aan te trek, gril by die gedagte dat baie voete daardeur is en is sommer spyt dat ek nie kousies ingesit het nie. Die skoene se hakgedeelte is so saggebrei van pas aan verskillende groottes voete dat dit soos ‘n balletskoen oor my hak wil glip, maar nie heeltemal nie.
Ek wil uitskop, maar sy buk af en trek die skoen verder oor en ek voel so bietjie soos Aspoestertjie, wetende dat sy met die tweede skoen ook gaan moet help. Ek balanseer myself op die hemelhoë hakke, bekommerd omdat dit hofskoene is en nie ‘n bandjie het om vas te maak nie. Huiwerig balanseer ek op een been, bekommerd dat die hak net so moeg soos die skoen gaan wees en kan besluit dat hierdie aanpas haar swanesang gaan wees.
Ek sien in my gedagtes die bloedjong studente wat in 2012 tydens my doktorale gradeplegtigheid hulle eerste grade gekry het. En die hemelhoë plafonskoene wat ons almal gedra het. Hulle wankelrig oor die verhoog, ek nie. Ek en hoë hakskoene was toe nog soos boude, ek het selfs met hulle seunshokkie afgerig. My tweede jongste sus vertel juis die week vir my dat sy nuwe respek vir haar ousus gekry het toe ek saam met my kleinkinders ‘n dag by God Reef City kon spandeer – op baie hoë spykerhakke. Die tweede skoen is aan, ek wyfel maar die gordyn is vir die laaste swanesang oopgetrek en ek moet wals.
Ek het geweet dit is my romp en dat ek nog mooi toe is. Sy was verstom, het gedink dit is die rok se onderrok en toe glip dit mooi af toe die rekkie oor my heupe is. En ek kan nie help om te lag nie.
Ek was reeds tevrede, maar ek het op die rok verlief geraak. Plein soos ek daarvan hou. Langer moutjies, band in die middel, kraag wat in ‘n V oor my bors vou, spleet tot op die knie. Speldjie nodig om die soom van die kraag in toom te hou. ‘n Soom wat nie afgewerk is nie, maar ragfyn kantdetail bied. En fyn soom om die spleet en die onderkant van die romp en moue. Lank tot op die grond. My soort mooi.
Ek lyk nie soos mutton dressed as lamb nie. Ek lyk elegant in die pragtige eenvoudige rok sonder valletjies en kantjies en bont materiaal. Die deftigheid van die materiaal, die tekstuur en rekbaarheid daarvan en die perfekte snit verander my daar voor die spieël in ‘n storieboekprinses. Aspoestertjie sien nie eens die besonder lelike skoene raak nie.
Ek is seker manlief sal toegee as hy jou eers in die rok gesien het. En die skoene? Jy moet die hele uitrusting wys, hoor.
Christa, jy weet dat daar reeds ń klomp blogs geskryf is om jou meer oor Rebusfontein en die Towerinne te vertel? Ons almal wag in spanning vir komentaar van jou af.
Jy bly in nr 17. Gaan lees by die link wat ek vir jou gestuur het, daar is al die inligting bymekaar.
Ek haat ook klere aanpas in winkels. En nes jy kan ek ook nie my boops vir ander vertoon nie en ek verkies ook om gemaklik te wees in my klere, daarom hou ek nie van die nuuste fashions nie. 😀
Sonder valletjies en kantjies is ook my keuse en jou rok klink perfek vir jou. Ek is seker jy gaan manlief maklik oortuig en ons almal wil daardie mooi rok sien hoor. 😀
Jy kan beslis hoor. Kyk, Singer is die beste maak maar soos ek sê, my Janome het my baie lank gehou. 😀