Die afbeelding van die Namibiese duinelandskap op die voorplat suggereer die belangrike rol wat die Namibiese wêreld (soos in die vorige bundels) gaan inneem, terwyl die opvallende spel van lig en skadu die leser laat wonder wat die moontlike verband met die twee skynbare pole in die titel is. ’n Aanduiding word gevind in die derde gedig in die bundel met die titel “Toeval en willekeur”, waarin die digter oor sy eie digproses skryf: Ek het bv. nooit self ‘n mammogram (sien gedig) gehad nie, maar van my vriendinne wel, en ek reageer op hulle angs en vertwyfeling – soos wat dit aan my vertel is, of soos ek dit vermoed. Dit is dan juis een van die take van ‘n digter om die onderbewuste bloot te le, en ek stel voor dat dit onmoontlik is met bedagsame hoflikheid. ‘n Mens kan nie die “lugdrukboor” by een digter prys en by ‘n ander dit afkeur nie.