Februarie 23, 2011 in Sonder kategorie
Dis karnavaltyd. Vlotte bou, goeters moet aangery word, daai klas van ding. Pieter leen sy pa se bakkie, iemand anders voorsien 'n groot dubbel-as sleepwa.
Nou word daar goed gekarwei. Die bakkie is vol gelaai. Die sleepwa is vol gelaai. Al die manne wat help sit sommer bo-op die goed op die sleepwa dat hulle lekker kan beduie vir die agteruit ry slag. Sommer vir die vorentoe ry slag ook.
Telkens wanneer Pieter 'n moeilike trajek suksesvol afgelê het, soos om nie oor die sypaadjie te ry nie, of om mooi netjies agteruit te stoot met die bakkie-en-sleepwa kombinasie, dan word dit begroet met 'n waarderende "Mooi, Pieter!" hier van die sleepwa af.
So word "Mooi, Pieter" later 'n spreek-koor, en hoe beter Pieter die sleepwa gewoond raak, hoe beter raak sy vertoning, en hoe meer waarderend sy gehoor.
By geleentheid, toe dinge nou mooi stadig gaan en mens darem kan waarneem wat langs die pad ook aangaan, tree 'n dame die manne aan. Sy is kwaad, baie kwaad. Sy dreig dat sy hulle gaan aangee by die owerhede, die polisie, haar man, die buurtwag, die dekaan, die metro-polisie en sommer die dominee ook. Sy verduidelik vir hulle mooi en luidkeels dat hulle 'n onbedagsame, onbeskofte klomp lummels is.
Die span staar haar verstom aan. "Hoe bedoel tannie dan nou?" waag een dit darem later, maar dis olie op die vuur.
"Moenie vir jou stupid hou nie, jong man!" antwoord die dame. "Julle ry hier verby en skree almal vir my 'mooi tiete!' en dan maak julle of dit niks is nie. Waar is julle maniere!"