Die eerste geestelike wet van sukses in werking stel
Ons is in ons noodsaaklike toestand suiwer bewussyn. Suiwer bewussyn is suiwer potensiaal; dit is…
Jim Goodwin, Universiteit van Washington in St.
Navorsers het getoon dat gepersonaliseerde kanker-entstowwe wat met DNA gemaak word, die immuunstelsel kan programmeer om kwaadaardige gewasse aan te val, insluitend borskanker en pankreaskanker.
Die navorsers het die studie gedoen by muise met borskanker en een pasiënt met pankreaskanker in die laat stadium.
Die COVID-19-entstowwe - ontwerp met behulp van stukkies genetiese inligting wat ons immuunstelsels help om virusinfeksies te herken en te bekamp - het lewensredders geword in die wêreldwye stryd om die pandemie te beëindig.
Die nuwe navorsing het getoon dat 'n soortgelyke entstofbenadering gebruik kan word om gepersonaliseerde entstowwe te skep wat die immuunstelsel programmeer om kwaadaardig aan te val. gewasse, insluitend borskanker en pankreaskanker.
Die op maat gemaakte entstowwe is ontwerp om gemuteerde proteïene, genaamd neo-antigene, wat uniek is aan gewasse van 'n pasiënt, te rig. In teenstelling met die COVID-19-entstowwe wat deur Moderna en Pfizer / BioNTech vervaardig word, wat afhanklik is van genetiese materiaal genaamd mRNA, word die gepersonaliseerde kanker-entstowwe met behulp van DNA gemaak.
"Ons het 'n klein weefselmonster uit 'n gewas geneem by 'n 25-jarige manlike pasiënt met pankreaskanker in die laat stadium en dit gebruik om 'n gepersonaliseerde entstof te ontwikkel gebaseer op die unieke genetiese inligting in die gewas," sê William Gillanders, professor in chirurgie aan die Washington University School of Medicine in St. Louis en senior outeur van die referaat in die tydskrif Genoomgeneeskunde.
"Ons dink dit is die eerste verslag oor die gebruik van 'n neoantigeen-DNA-entstof in 'n mens, en ons monitering bevestig dat die entstof suksesvol was om 'n immuunrespons te gee wat spesifieke neo-antigene in die gewas van die pasiënt gerig het," sê Gillanders.
Die studie ondersoek hoe tegnieke wat gebruik word om gepersonaliseerde kanker-entstowwe te skep, verbeter kan word om die liggaam te help om 'n doeltreffender, langer blywende, immuunrespons teen tumor te bewerkstellig.
Die bevindings toon ook dat 'n gepersonaliseerde DNA-entstof tesame met ander immunotherapies kan 'n robuuste immuunrespons oplewer wat borskanker by muise kan laat krimp. Alhoewel die DNA-entstof nie gewasse by die pasiënt met pankreaskanker gekrimp het nie, het dit wel 'n meetbare immuunrespons opgelewer wat op die gewas gerig was.
Gillanders, wat borskankerpasiënte in die Siteman Cancer Center in die Barnes-Jewish Hospital en die Washington University School of Medicine behandel, sê dat DNA-entstofplatforms 'n paar belangrike voordele bied bo ander gepersonaliseerde inentingplatforms in vroeë kliniese proewe, soos dié wat op mRNA, dendrities vertrou. selle, en sintetiese peptiede.
Aangesien die neoantigeen-DNA-entstof die immuunrespons op neoantigene fokus wat slegs in tumorselle voorkom, verlaag dit die risiko van gevaarlike newe-effekte, soos beskadiging van normale gesonde weefsels of die aanleiding van 'n onverdraagsaamheid of slegte reaksie op die entstof.
"DNA-entstowwe is relatief maklik en koste-effektief om te vervaardig in vergelyking met ander neoantigeen-entstofplatforms, soos byvoorbeeld dendritiese selle of mRNA, wat die DNA-entstofplatform aantreklik maak vir neoantigeen-entstowwe," sê Gillanders. 'Die DNA-entstofplatform kan ook maklik ontwerp word om veelvuldige neo-antigene in te sluit. Bykomende immuunmoduleerders kan ook in die entstof geïntegreer word om die immuunresponse te verhoog. "
Soos ander gepersonaliseerde entstowwe wat nou ontwikkel word, is die DNA-entstofplatform gerig op neoantigene, abnormale proteïenfragmente wat geskep word as kankergewas-selle muteer en groei. Aangesien elke kanker unieke mutasies genereer, is elke DNA-entstof ook uniek en geoptimaliseer om gelyktydig verskeie neo-antigene te rig.
Elke neoantigeen wat in die entstof opgeneem word, wek 'n rooi vlag vir die immuunstelsel en stuur 'n leër van gespesialiseerde immuunselle genaamd T-selle om die gewas te soek en te vernietig.
Alhoewel die proses in die teorie eenvoudig lyk, is die duiwel in die besonderhede, en daardie besonderhede is geleë in die ingewikkelde werking van die selle wat die neoantigene in die immuunstelsel verwerk en aanbied.
Om die entstof te laat slaag, moet die neo-antigene in selle aangebied word in 'n presiese formaat wat die kans maksimeer om 'n komplekse, stapsgewyse kaskade van natuurlike immuunresponse te veroorsaak. Enige foutiewe fout kan lei tot 'n verswakte of selfs mislukte immuunrespons.
Soos die nuwe studie dokumenteer, kan die neoantigeen DNA-entstof geoptimaliseer word om die aanbiedingsproses te verbeter. Klein verskille in die lengte van 'n epitoop (die deel van die antigeen wat deur die immuunstelsel herken word), die spasiëring en die aminosuurvolgorde kan belangrike veranderinge tot gevolg hê in die manier waarop neo-antigene aan die immuunstelsel aangebied word. Selfs dan kry kankers dikwels maniere om suksesvolle aanvalle te ontduik.
In hierdie studie het Gillanders en sy span probeer om hierdie uitdagings aan te spreek deur gebruik te maak van die nuutste generasie-instrumente vir die volgorde van gense, nuwe voorspellende modelleringstegnieke en berekeningsalgoritmes gebaseer op bioinformatika - alles ontwerp om die skeppingsproses vir entstowwe te verfyn.
Die bevindings dui daarop dat langer epitoopfragmente effektiewer is om 'n langer immuunrespons te veroorsaak wat beide CD8- en CD4 T-selle insluit; dat 'n mutante merker wat neoantigene merk en aan die einde van 'n epitoopstring gekloon is, die herkenning daarvan deur die immuunstelsel aansienlik kan verhoog; en dat selfs die mees goed aangebied epitope selde suksesvol is met die krimp van gewasse, tensy dit gepaard gaan met 'n bykomende immunoterapie-instrument, soos anti-PD-L1-kontrolepuntblokkade.
'Alhoewel die aanvanklike kliniese ervaring belowend is, is daar meer werk om die entstowwe te verfyn en die doeltreffendheid daarvan in diermodelle en kliniese proewe te evalueer. Maar dit is 'n belangrike eerste stap en wys ons in die regte rigting, 'sê Gillanders.
Ondersteuning vir die werk kom van Susan G. Komen vir die Cure; die Alvin J. Siteman Cancer Center; die Nasionale Instituut vir Gesondheid (NIH); die Nasionale Kankerinstituut; en die Stigting vir Barnes-Joodse hospitaal. - oorspronklike Studie