Preemie-wonderwerke: Ouers deel hul premature baba se verhaal - Inligting - 2022
Elke jaar word ongeveer 'n halfmiljoen babas voortydig in die Verenigde State gebore, en die getalle neem toe teen 'n onrusbarende tempo. Deur middel van 'n nasionale premature-veldtog, werk die March of Dimes hard om antwoorde te vind sodat alle babas 'n volle nege maande kan hê om te ontwikkel.
As u 'n vroeggebore baba in 'n intensiewe sorgeenheid vir neonatale geboortes gehad het en u ervaring met ander wil deel, besoek die webwerf March of Dimes Share Your Story, 'n aanlyngemeenskap vir gesinne. U kan ook deelneem aan die gesprek in die groep Preemie Parenting van BabyCenter's Community.
Miskien wil u ook na BabyCenter se fotogallery met preemie-suksesverhale kyk.
Catharine Aboulhouda: Klein babatjies kan 'n verskil maak
Catharine Aboulhouda, wat na verwagting die Halloween-lekkerny van haar familie sou wees, het op die vierde Julie aangekom. Sy het net 1 pond, 10 onse, geweeg en net 12 duim lank gemeet. Aangesien sy 16 weke te vroeg was, het haar oë steeds gesmoord. Catherine veg vir elke asemteug, daaglikse uitdagings in die gesig gestaar wat veroorsaak word deur 'n hartdefek, bloeding in haar brein, geelsug en 'n hartsmurasie.
Haar ma, Susan, onthou: 'Die meeste ouers droom van die oomblik dat hul kind gebore word, en hulle hou hulle net 'n paar sekondes aan. Maar vir my man Mike en my sou dit 'n baie lang tyd duur voordat ons ooit ons kosbare dogtertjie kon snuffel of saggies koester. . Van die eenvoudige vrae oor haar luiers tot oorweldigende mediese prosedures, was ons van plan om 'n achtbaan te ry wat ons nooit verwag het om te neem nie. '
Na 113 dae in die NICU het Catharine saam met haar ouers en groot broer Michael huis toe gegaan. Sy was nog steeds broos genoeg om monitors en suurstof nodig te hê. Verbasend genoeg het sy geen blywende gevolge van haar uiters voortydige geboorte nie.
Catharine, van Allentown, Pennsylvania, is vandag 'n gesonde vyfjarige met 'n vuurkraker. Sy hou van sing, lees saam met haar grootouers en swem saam met Michael.
"Een van die redes waarom Catharine vroeg in die wêreld gekom het," sê Susan, "is om mense te laat weet dat selfs die kleinste babas 'n verskil kan maak."
Tyler Jameson: Die uitdaging as 'n "ekstreme preemie"
Die moeder van Tyler, Shellee Jameson, sê: "Ek het preeklampsie met my eerste baba ontwikkel en is in 'n volledige bedleuning in die hospitaal opgeneem. Die oorsaak van preeklampsie is onbekend, en die enigste genesing is bevalling.
"Aangesien ek net 26 weke na my swangerskap was, het ons gehoop om die bevalling ten minste nog 'n maand te vertraag. Ons pogings het egter misluk. Weens die plasentale onderbreking is Tyler op 26 weke per noodgeval afgelewer. Hy het in die NICU gebly. vir 98 dae.
"Tyler het baie van die algemene komplikasies ondervind wat verband hou met uiterste prematuriteit, waaronder respiratoriese noodsindroom, apnee, anemie, brongopulmonêre displasie, intraventrikulêre bloeding, patente ductus arteriose, geelsug, en infeksies. Die lewensgevaarlikste was die infeksie van sepsis (bloedinfeksie), longontsteking, bakteriële meningitis, sowel as long bloeding.
"As gevolg van sy siektetoestande, het hy hydrocephalus ontwikkel wat twee shunt-operasies benodig voor die ouderdom van 6 maande. Elke dag het dit gelyk of die dokters ons vertel dat iets anders verkeerd is.
"Maar dank aan God, die wonderlike dokters en verpleegkundiges en mediese vooruitgang, doen ons seun wonderlik. Tyler is nou 2 jaar oud en toon geen tekens van serebrale verlamming, gesig- of gehoorprobleme of ander gestremdhede wat by vroeggebore babas voorkom nie. I deur ons pediater, NICU-dokters, verpleegkundiges en terapeute is gesê dat Tyler 'n wonderwerk is. '
Zeek Taylor: veg vir die lewe, floreer nou
Ezekiel "Zeek" Taylor is 14 weke voor sy vervaldatum erg voortydig gebore. Hy weeg net 1 pond, 14 gram.
Sy pa Corey Taylor het baie vreesaanjaende dae deurgebring om na sy vrou en hul klein babatjie om hul lewens te veg. Betty het 26 weke na haar swangerskap komplikasies ontwikkel en is na die noodkamer gehaas. Dokters het aan Corey gesê dat sy vrou 'n gevaar vir hartversaking en koma het, en dat hulle 'n keisersnee moes uitvoer.
Alhoewel beide ma en baba dit deur die geboorte gedoen het, het Zeek die eerste 103 dae van sy lewe in die intensiewe sorgeenheid in die neonatale deurgebring en geveg om te oorleef. Hy het 'n oppervlakteaktiewe terapie gekry om sy onvolwasse longe tussen elke asem op te blaas en het die een mediese stryd ná die ander begin veg - anemie, abnormale bloedvloei uit die hart en geelsug.
Selfs nadat hy tuisgekom het, het Zeek 'n operasie ondergaan om refluksprobleme, retinopatie van premature, breuke en druk op sy brein weens breinvliesontsteking reg te stel.
Sewe en 'n half jaar later is Zeek 'n artistieke kind wat hou van musiek, kook, groetekaartjies maak en met 'n dromlyn optree. Toe Zeek as die nasionale ambassadeur vir die March of Dimes gedien het, het hy die land saam met sy ouers gereis om hul verhaal te deel en sodoende die erns van die voortydige geboorte bewus te maak.
Betty verduidelik, "As gevolg van die toenemende toename in premature geboorte onder Afro-Amerikaanse vroue, voel ons 'n dringendheid om saam met die March of Dimes te werk om bewustheid te verhoog en navorsing te ondersteun wat die lewens van babas verder kan beïnvloed. Ons is baie passievol oor om alle gesinne te help. "
Alexa Marie Ostolaza: Van kleins af ...
Alexa Marie Ostolaza, wat 15 weke voortydig gebore is en slegs 1 pond, 4 gram weeg, is 'n lewendige bewys dat daar hoop is te danke aan deurbrake in medisyne, vooruitgang in navorsing en die vrygewigheid van vreemdelinge.
Toe haar ma gevaarlike hoë bloeddruk ontwikkel, is Alexa deur 'n noodsituasie afgelewer. Sy het asemhalingsprobleme en bloeding in haar brein opgedoen. Gedurende die 108 dae wat sy in die neonatale intensiewe sorg deurgebring het, het Alexa die stryd aangesê en hulle wonderbaarlik geslaan.
Vandag leef Alexa met gesondheidsuitdagings as gevolg van haar voortydige geboorte, insluitend ligte serebrale verlamming. Sy het ook 'n permanente shunt in haar brein. Sy woon gereeld fisioterapie by. Desondanks is Alexa 'n stralende, energieke vyfjarige wat die trots en vreugde is van haar ouers Josue en Jessica Ostolaza van Gainesville, Florida.
Eliza Allyn: 'n teken dat sy vroeg gebore moes word
Eliza se ma Dana sê: "As 20 September 'n weekdag was, sou my verhaal anders blyk. As ek besig was, besig was, sou ek nie opgemerk het dat sy opgehou het om te skop nie.
'Ek was dertig weke swanger en het vir my gesê dat ek 'n (normale) swangerskap in die handboek gehad het. Dus, daardie dag, Saterdag 20 September, het ek op die bank sit en lui. Teen die middag het ek opgemerk dat ek nie die gevoel het nie. gewone skoppe en tuimeling in my buik, en ek het my OB gebel. Die dokter het my gevra om na die hospitaal te gaan net om dit na te gaan - 'beter om veilig te wees as jammer.'
'Ons het omstreeks 18:00 hospitaal toe gegaan en hulle het die baba gelees. Die volgende ding wat ek geweet het, was daar ongeveer 15 mense in die klein triage-kamer. Hulle het vir my gesê dat hulle 'n noodafdeling moes doen. Natuurlik het ek histeries geraak, ek was net 30 weke swanger! Ek het gelees oor fetale ontwikkeling en ek het geweet dat die baba nie groei nie.
'Die c-seksie het so vinnig gebeur. Eliza Allyn is om 07:01 afgelewer en het 2 pond, 10 gram geweeg. Hulle het haar een sekonde aan my gewys - alles toegedraai in 'n kombers. Haar gesig was pienk en sy lyk klein maar gesond vir my. Die dokters het my vertel dat as ek twee dae later tot my gereelde afspraak gewag het, sou sy dit nie sou gemaak het nie. So klein soos sy was, het Eliza my 'n teken gegee dat sy gebore en gestop moes word. skop.
'Eliza is na die NICU gehaas en ek is na herstel gestuur. My man het gedurende die nag alleen na die NICU gegaan om haar te sien, want ek kon nog nie beweeg nie. Hy het na my kamer teruggekeer en gesê dat die dokters skaars kon kyk. Eliza het een of ander tyd gedurende die nag 'n longbloeding gehad en 'n brein gebloei. Maar 30-weekers het gewoonlik goeie uitkomste, so ons was hoopvol. Hulle het gesê dat die volgende 24 tot 48 uur baie krities was.
'Ek dink sy was regtig taai. Na die eerste dag het sy gestabiliseer en toe niks anders as vooruitgang gemaak nie. Die dokter van Eliza het haar' die perfekte preemie 'genoem. My plasenta is na 'n patoloog gestuur wat ontdek het dat ek 'n ernstige infarksie van die moedervloer gehad het, wat beteken dat die plasenta wesenlik gekloof en gesterf het, sodat Eliza geen voeding daaruit kon kry nie.
'Die volgende maand het Eliza in die NICU gewoon, en ons het haar elke dag besoek. Die verpleegkundiges het ons elke dag vertel hoeveel sy geëet het en hoeveel gram sy verdien het. Na vier dae moes ek haar vashou en knuffel. Ek wil nie loslaat nie. Dit het vir ewig gelyk of sy by ons huis toe is. Op 21 Oktober het Eliza uiteindelik huis toe gekom, met 'n gewig van 4 pond, 4 gram.
"Verlede maand het Eliza 1 geword! Sy is nou meer as 20 pond, vaar in die meubels, sê woorde soos 'borrels' en 'lieveheersbeestje' en is heeltemal gesond. Dit is as gevolg van die March of Dimes en hul navorsing oor prematuriteit wat Eliza in die NICU gedy het. , en dat ons volgende keer as ek swanger is, stappe kan doen om nog 'n premature geboorte te voorkom. '