Johns se ingewikkelde filosofieë en hoe ek die grepies Latyn probeer vertaal het. (Ou Mrs Silberstein se Jiddishe vloeke het darem té banaal gelyk om na te slaan.) Krog “skryfode” begin, naamlik “om te kan skryf moet ek myself binne kom / deur my te buite te gaan”, d.w.s. ‘n paradoksale self-separerende-geboortegewende verhouding met die self is nodig om te kan skryf/wees, oftewel ek is via my ander, byna soos daardie “fabelagtige ryk man” in DeLillo se Cosmopolis waarvan jy vertel wat so be-staan/is via sy “tydig[e] en ontydig[e] ‘medicals’ — sommer so in sy ‘limo’. Soms is ons baie trots om te kan sien en dan wil ons uitdaag, "Kan jy vir my God wys?" maar ons vergeet dat sodra daar nie lig is nie, die bron van my krag om te sien ook weg is. Van die aangrypendste gedigte in Uittogboek is die lykgedigte oor Marthinus Beukes (pp.28 – 29) en veral T.T. Cloete (“Reitzstraat, Potchefstroom”, p.45): “Na jou voorbeeld het ek groenigheid begin troetel / en algaande woord vir woord aan die groei gekry, / later selfs ryme jasmyn lelie iris roos aangelê, my verloor / in kwatryne.