Ek kies die groter vrees | Maroela Media
'n Brief aan my mede-Suid-Afrikaners – almal van hulle
My dogter het in die deur van my studeerkamer verskyn, sonder dat ek veel notisie geneem het en anders as gewoonlik wanneer sy normaalweg 'hallo pappa' sê, het sy net gesê 'pappa'. Haar vreemde stemtoon het my laat opkyk. Langs haar was 'n jong man – jonk, haar ouderdom – wat subtiel vir my die rewolwer in sy hand gewys het. Daar was drie. Hulle het in die motorhuis vir haar gewag.
My dogter het na my gekyk vir leiding – my pragtige, slim dogtertjie – ek het haar gesien. En vir 'n oomblik het ek ook die toekoms van hierdie land langs haar sien staan; jonk, arm, ongeskoold, ongeskik vir werk en gewelddadig; die wrakhout en uitskot van 'n gemeenskap wat gefaal het.
Aanvanklik het nie baie gebeur nie. Ons is aangesê om stil te bly, ons is vasgebind, ons monde is toegebind, ons is geblinddoek; ons was goeie gyselaars. Nadat ons vasgemaak is, het hulle beurte gemaak om op hul tyd ons huis deur te soek en die maklike goed bymekaar te maak: selfone, skootrekenaars – daardie soort goed. Nou en dan sou hulle vra vir ''the guns'', ''the money'' en ''the safe''. Mettertyd was hierdie vrae meer dikwels en intens. ''We will ask the babies where the money is!''Dit sou 'n lang nag word …
Hy kreun terwyl hy probeer om uit my greep te kom, kap my arm, sny deur spiere, senings en veroorsaak 'n breë wond op my kop. Hy kom los uit my greep, maar nie uit sy vrees nie. Hy hardloop skreeuend weg van 'n gewonde man; van nou af sal ek sy nemesis wees. Maar ek het die groter vrees gekies en oorwin.
Ek deel hierdie nie omdat ek 'n held is nie. 'n Held sou vroeër opgetree het, suksesvoller, presieser, akkurater. Ek deel hierdie omdat ek 'n keuse gemaak het en ek weet dat ons 'n keuse moet maak. Die tyd om ons vrees te kies is nou in belang van ons land. Ek daag jou uit om jou vrees te kies.
My dogter was die held, omdat sy my betyds by die hospitaal gekry het in haar motor. Ons tuinier, ook 'n held, het beskerm en gehelp waar hy kon. Ons bure het my gesin ingeneem. Ek is hospitaal toe geneem terwyl ek in my eie bloed lê en elke nou en dan my bewussyn verloor. Die hospitaalpersoneel was absoluut wonderlik. Die noodprosedure het soos 'n droom gewerk. Goed-geoliede ratte, bekwame hande, goedhartige oë.
Ek het gedink, ''waarom sou enige regering selfs daaraan dink om dit te verander na die manier waarop die staat mediese ondersteuning verskaf?''. ''Waarom verander hulle nie liewer die staat se mediese stelsel na wat ek ondervind het nie?" Ek weet ek wil nie deel wees van die nasionale gesondheidsplan nie. Ek weet dit gaan net weer nog 'n ramp wees! Net soos Eskom, SAA of PetroSA en soveel meer.
Nog vrees en pyn; 'n kateter, 'n vrou – toevallig 'n swart vrou – wat my saggies was terwyl ek daar lê in my nederige naaktheid. Maar ek is gered en my gesin ook. 'n Paar dae in intensiewe sorg, 'n paar uur in die teater, baie eenhede bloed en absolute oorweldigende ondersteuning van almal in Suid-Afrika, voordat ek huis toe is. Baie dankie! Thank you! Nkosi!
Hulle sê rehabilitasie sal tot 'n jaar duur.
As ekonoom weet ek wat die syfers vir ons sê, maar ek kan dit letterlik ook in my gebeente voel. Ek kan sien hoe hierdie land stadig versleg, hoe ons instellings onteer word met net 'n paar wat staande bly, hoe ons staatsondernemings verwoes word deur onbekwaamheid, met 'n enorme uitwerking op die ekonomie. Ek kan sien hoe korrupsie, nepotisme, baantjies-vir-boeties, onbekwaamheid en swak leierskap hierdie land lei na ekonomiese stagnasie, werkloosheid, armoede, chaos en die uiteindelike onvermydelike gevolg: die sinkput van 'n gefaalde staat waaruit selfs die kankerselle wat dit veroorsaak het, nie kan ontsnap nie.
Hierdie is beter as die beste motivering ooit aan my as 'n SuidAfrikaner en soos wat my trane vir my mexe SuidAfrikaners op hierdie oomblik van my wange stroom…so raak my eie vrese leeg en my hoop gevul. Dankie so baie dat dit met ons almal gedeel word.
Saamstaan is wat ons nodig het.
Gebrek aan opregte leierskap, etiek en moreel word veruil vir guurigheid en mags honge.
Dankie Dawie vir die 'vrees' waarop jy reageer het, en nie net aanvaar as..'dit is maar die norm'
"In a perfect world" sou jou voorstelle kon werk. Jy was baie gelukkig in die sin dat jul aanvallers onervare was – en ek sê dit want "you live to tell the tale" en jy was gelukkig om goeie mediese personeel aan diens te gekry het, dit kon só maklik gebeur het dat hulle die teenoorgestelde was as wat jy beleef het.
Ek is dankbaar saam jou dat jou vrou & kinders ongedeërd is. Maar ek wonder tog, hoe sou jy gevoel het en wat sou jy gesê het as jou dogter & vrou verkrag was of jou tweeling gemartel was…
Wat 'n wonderlike stuk. Kies jou grootste vrees. Hierdie woorde het my geweldig aangeraak "En vir 'n oomblik het ek die toekoms van ons land langs haar sien staan, jonk, arm, ongeskoold, ongeskik vir werk en gewelddadig; die wrakhout en uitskot van 'n gemeenskap wat gefaal het." Juis daarom het ek betrokke geraak by South African Entrepreneurs ('n NWO) http://www.saentrepreneurs.info … omdat daar so baie is om te doen in die land om ons land se jongmense te help. Ek wens elke dag dat ons die 'Groot Manne in besigheid' soos jy – Dawie Roodt, by ons kan betrokke kry,… Lees meer »