Junie 30, 2009 netjane6 Kommentaar
Die afgelope 9 dae het my getoets. My lewe was goor. Die sameloop van dinge het my regtig oorweldig. As enige van die goed op hulle eie sou kom aanklop sou ek dit kon hanteer het, maar daar was iets in die lug. Ek het dinge nie goed hanteer nie.
Op my manier het ek maar aangeploeter, niks erken nie, vir almal gesê ek's okay en my "happy face" opgesit. Totdat 'n kollega gisteroggend by die kantoor instap, een kyk in my rigting gee en sê: "I don't bloody care what you say, you're not okay!". Dis toe wat ek besef dat ek so besig is om tough cookie te speel en alles te wil "handle" en "okay" en "cool" te wees, dat ek al die mense wat my wil en kan help, heeltemal wegstoot.
Ons is groepsdiere. Ons is eintlik daar om mekaar te help. Dis okay om te sê "ek kan nie" en "dit gaan nie goed met my nie". Dit maak nie van mens 'n swakkeling nie. Soms is daar te veel hooi op mens se vurk, soms laat jou juggling jou in die steek. So what. Ons is mense. Ons maak foute. Ons is soms nie tot alles in staat nie. Dis okay om menslik te wees.
Ek het verskriklike ondersteuning van vriende, familie en werkskollegas gehad. Dankie vir al die bloggers was 'n gawe woordjie gehad het. Ek's nou okay. Regtig…
Soms gebeur dinge net so dat daar antwoorde/paaie/oplossings is wat die lewe jou bied en soms is dit nie heeltemal wat jy wou gehad het nie, maar soms is dit maar net so dat jy niks daaraan kan doen nie.
Iets wat ek weer besef het: mens het eintlik net beheer oor twee dinge, jou keuses oor goed en jou reaksies tot gebeure in die lewe.Ek het ook besef dat dit help om kalm te bly al lyk dit of alles 'n fokop is.
Verder – staan op, kyk op, stap aan. Daar's altyd mense wat omgee.
Junie 25, 2009 netjane7 Kommentaar
Dit gaan nie goed met my op die oomblik nie. As gevolg daarvan gaan dit nie goed met my blog op die oomblik nie.
Ek blog waarskynlik weer binnekort. Hou moed (want myne raak min!).
Junie 14, 2009 netjane11 Kommentaar
Ek lag baie maklik. Ek lag nie altyd vir geskikte goed nie, maar ek lag nogsteeds. Party mense sal sê van die goed waaroor ek lag is "siek" of "weird" of net gewoon nie snaaks nie. Ek lag nogsteeds elke keer.
Ek altyd lag vir grappies met diere in. Vertel 'n grap + sit 'n dier in + gee vir die dier menslike eienskappe, soos praat = ek lag. My gunsteling tekenprent kunstenaar is Gary Larson met sy "The Far Side". Sy koeie praat almal. Van al die diere is 'n pratende koei vir my omtrent die snaakste.
Ek is mal oor Cyanide & Happiness, seker omdat dit so "af" is.
Ek kan nie 'n grap vertel nie, want die grappe wat vir my snaaks genoeg is om oor te vertel laat my elke keer weer so lag dat ek nie by die punchline kan uitkom nie. Ek lag op ongepaste tye. Ek lag onbeheerslik saammet my sussie, oor wie weet wat, 'n woord tussen die twee van ons is genoeg om ons ure besig te hou. Ek lag vir slim woorde en oulike idees. Ek lag vir double entendres. Ek dink gereeld die lewe is snaaks.
Is dit net ek of lag mense nie meer genoeg nie? Nie maklik genoeg nie, nie vinnig genoeg nie, nie hard genoeg nie. Nie genoeg genoeg nie.
Junie 10, 2009 Junie 9, 2009 netjane12 Kommentaar
Junie 9, 2009 netjane5 Kommentaar
Junie 4, 2009 netjane6 Kommentaar
Ek is nou net minder as 'n jaar terug in Suid-Afrika. Ek kan glad nie glo hoe vinnig die tyd verby gegaan het nie en my tydjie in Swede voel regtig vir my soos iets wat baie lank terug gebeur het. Deesdae dink ek al hoe meer aan Swede en verlang elke dag nog 'n bietjie meer. Ek skat teen die tyd romantiseer ek seker al my hele ervaring, maar ek het tot gisteraand oor Swede gedroom. In my droom het vriende van Suid-Afrika kom kuier en ek en Liefie het 'n nuwe woonstel gehad. My brein het vir my 'n heel nuwe lewe in Swede geskep.
Ek weet nie wat ek so vreeslik mis nie, dit mag dalk net wees dat ek daarna hunker om net weer vir 'n rukkie baas van my eie tyd te wees. Miskien is dit die gebrek aan verantwoordelikheid wat my aantrek, miskien is dit net ons koue winter wat my daaraan laat dink dat dit nou amper midsomer in Swede is en dat die son nie juis sak nie.