NOORDKUS KUIER FIASKO | Bontie se Bloggery
NOORDKUS KUIER FIASKO
Augustus 12, 2007 ~ Stories Uit My Wereld
Die hele Noordkus, behalwe vir Richardsbaai en ander dele waar industriële ontwikkeling die natuur verwoes het, is gelukkig nog pragtig en op sekere plekke in ’n mate ongerep… binneland sowel as langs die kus. Ek kan nie help om weer die Umfolozi Wildtuin te noem nie. Die wildtuin is baie klein en grens aan die Hluhluwe Wildtuin. Dit lê na aan die hoofpad tussen Pongola en Richardsbaai/Empangeni. Van Johannesburg af is dit sowat vyfhonderd kilometer. Die Wildtuin het pragtige verblyf geriewe maar jy kan maklik in St. Lucia, wat net sowat ses en dertig kilometer van die wildtuin af is, verblyf kry. Daar is selfsorg eenhede, gastehuise, hotel en ‘n pragtige karavaanpark.
Ons het, terwyl ons in Empangeni gebly het, menige Sondag na kerk deurgery wildtuin toe. Hoewel die hekke sesuur in die oggende oopmaak, het ons gewoonlik eers so teen elfuur daar aangekom, die hele wildtuin deur gery en teen ses uur die aand was ons weer by die hek om uit te gaan. In daardie paar uur het ons gewoonlik meer diere gesien as wat ons in ‘n heel week in die Kruger Wildtuin gesien het.
Met verblyf in St. Lucia is daar ook, behalwe om wildtuin toe te gaan, van die strand of boot af hengel in die meer, of selfs diepsee hengel, die geleentheid gebruik om Mission Rock te besoek – soos ek vroeër genoem het, een van ons gunsteling piekniek plekkies.
Hier is ’n resep van een van die potjies wat ek al op Mission Rock gemaak het.
Mission Rock Hoender
1 hoender in stukke gesny
Olie en botter/margarine
2 groot aartappels in kwarte gesny
2 handevol gemengde groente
1 middelmatige ui (fyngekap)
1 t. tamatie pasta
1 lt. Gemmer limonade (Ginger Ale)
Maak die olie en margarine in die potjie baie warm. Braai nou die uie en knoffel daarin tot goudbruin en hou eenkant. Bestrooi die hoender met die hoenderspeserye en braai tot bruin. Gooi die uie en knoffel terug by die hoender. Voeg nou die gemengde groente by met die aartappels bo-op. Nou kom die sout en peper. Wees maar versigtig met die sout want die hoenderspeserye het ‘n bietjie sout in. Gooi die tamatie paste bo op en spoel die ondertoe met genoeg van die gemmer limonade by om die groente te bedek. Kook oor lae hitte vir sowat ‘n uur.
Nog ‘n plek wat die moeite werd in om te besoek en maklik ‘n dag se kuier van St. Lucia af is, is Cape Vidal. Dit is veral ‘n plesier om daarheen te haan noudat die pad geteer is. Die strand is pragtig en die hengel baie goed.
Ons eie ondervinding van Cape Vidal is egter nie so goed nie. Dit het niks met die plek te doen nie, maar eerder met die omstandighede van die besoek.
Dit het begin toe ‘n vriend wat my ‘n guns geskuld het, my een Maandag oggend gevra het wat doen ons die volgende naweek. Ek het geantwoord dat ons niks beplan nie en hy sê toe ons gesin moet sorg dat ons Vrydag middag, met klere en swemklere vir uitkamp, by sy huis is. Ons was baie opgewonde en het aangeneem hy gaan ons vir die naweek iewers heen neem.
By sy huis aangekom was sy bakkie, ‘n splinternuwe Ford 4 X 4, gepak met al die nodige kampeer toerusting waaraan ‘n mens kon dink. Hy het die sleutel en aanwysings na ‘n kampeerplek wat hy vir ons op Cape Vidal bespreek het in die hand gestop en ons ‘n goeie naweek toegewens.
Behalwe dat ons nie kampeer mense is nie, was die idee om met ‘n ander man se splinternuwe 4 X 4, op ‘n pad wat in daardie jare nog nie geteer was nie, te ry, ‘n senutergende situasie, Om die kroon te span was dit baie laat toe ons op Cape Vidal aankom en dit het katte en honde gereën. Om dit erger te maak het ‘n paar manne wat so skuins oorkant ons gekamp het, lekker partytjie gehou. Terwyl ons gesukkel het om die tent, wat ons daardie aand vir die eerste keer in ons lewe gesien het, op te slaan, het die manne ons goed op ons tone gehou met hulle aanmerkings. Boonop moes ons daarna nog in die reën met nat hout ’n vuur aan die gang probeer kry want die kinders het toe nog niks geëet nie.
Die volgende oggend is ons vroeg op vir ons eerste strand rit, as gesin, met ‘n 4 X 4. Eers suid en toe weer noord. Na elke paar kilometer het ek gestop vir vroutjie-doutjie en die kinders om in die vlak water te speel terwyl ek ‘n rots uitgesoek het en rustig oor die see uitgestaar het. Net in een stadium, toe ons sowat tien kilometer noord van Cape Vidal was, het die gevoel of die bakkie se onderstel so bietjie wil gaan lê. Ek het die stuurwiel bietjie heen en weer geswaai. Dit was raad wat ek eendag terloops gehoor het toe iemand vertel het dat sy bakkie op die strand vasgesit het… dit het gewerk.
So op die terug tog Cape Vidal toe het ek nog so een of twee maal gestop met die laaste stop op Cape Vidal. Dit is toe ook net hier waar ek die skok van my lewe kry! Toe ek so in die bakkie wou klim om weer terug te ry na ons kampplek toe, sien ek, op die lig beige bekleedsel aan die bestuurder kant, van hierdie die splinternuwe bakkie, die verskriklikste pikswart olie kolle! Ek was vir ‘n oomblik stom geslaan! Ek moes spierwit bleek gewees het want vroutjie-doutjie het bekommerd gevra wat aangaan? Ek kon nie ‘n woord uitkry nie en net na die sitplek beduie, Vroutjie-doutjie het ewe bleek geword. Ek het omgedraai en sy het die swart agter om my broek gesien.
Ons het oombliklik besef dit is een of ander olie tipe stof wat van die rotse waarop ek gesit het, afkom.
Ek het my sakdoek gevat en naarstiglik aan die sitplek begin vryf. Die kolle het bly sit en die was asof die gevryf die net erger maak. Ek het die sakdoek met seewater natgemaak en weer gevryf. Die kolle het nog erger geword!
Ons het in die bakkie gespring om by ons kampplek uit te kom en daar weer te probeer skoon maak. Hierdie keer het ek darem ‘n handdoek op die sitplek gehad. Soos die noodlot dit wou hê het die bakkie met die wegtrek poging gebrul en ek het gevoel hoe sak die agterkant. Ek het die koppelaar weer gelos en die pedaal effens dieper ingetrap en weer die ‘stuurwiel rondswaai’ metode probeer …die bakkie het net harder gekreun en dit het gevoel asof die onderkant net verder sak. My hart was in my keel en ek het bekommerd na vroutjie-doutjie gekyk toe ons een van die baaiers op die strand iets hoor skree. Ek het die venster afgedraai om beter te hoor. Hy het weer geskree “MAAK DIE HANDREM LOS!”
Ek het dit gedoen en die bakkie het weggetrek.
By die kamp gekom het ons eers die skottelgoed skoonmaak middel probeer. Dit het nie gehelp nie. Weer het ons in die bakkie gespring en so vinnig as wat die grondpad dit toegelaat het – die pad tussen St. Lucia en Cape Vidal was nog nie geteer nie – St. Lucia toe gejaag en ‘n paar arms vol skoonmaak middels gekoop! Terug by ons kampplek het ons, na ure se skrop en bid die sitplek skoon gekry.
Te geskok om die res van ons naweek te geniet slaan ons toe net daar en dan kamp op en ry terug huis toe. By die huis gekom het ons die sitplek met die beste skoonmaak middel op die mark ’n finale skoonmaak gegee. Ons het die bakkie mooi skoon gewas en gewapen met ‘n bottel van my beste wyn het ek my vriend gaan bedank vir die ‘heerlike naweek’ en die gebruik van sy bakkie. Op pad huis toe het ek vir die soveelste keer gesweer NOOIT WEER NIE!
As binnelanders het ons mos maar ons gewoontes en smake. Een ding wat ons sukkel om by die kus bewoners en die Japannese aan te leer, is die om rou vis te eet. Ek het later by ‘n Japannese restaurant in Durban dit so in ‘n mate bemeester maar as ek ‘n keuse het sal ek my vis ’goed gaar’ verkies.
Op ‘n keer het Gerry en Estie, vriende wat naby ons gebly het, ons genooi vir ‘n ete. Hoewel die ete in hulle tuin bedien was, was dit baie formeel en daar was nog so twee of drie paartjies genooi.
Dinge het egter vir my sommer met die voorgereg begin skeef loop. Rou oesters was op die spyskaart. Van die wat jy met so ‘n bietjie Tabasco van die skulp af opslurp en dan sommer bietjie seesand tussen jou tande kry van skone varsheid.
Ek het soos die ander gaste, die oestertjie gevat en geslurp. Die oester wou nie af na my maag toe nie! Ek het bietjie gekou en weer gesluk. Die oester het by my keel afgegaan en ek het gevoel hoe gly hy af maag toe. Iewers kry hy toe weer die gedagte dat hy nie daar wil wees nie en draai net daar om en toe ek weer voel toe is oestertjie weer terug in my mond en ek kou toe maar weer so bietjie…en ek sluk weer…en oester draai weer om en kom terug. Dit het nog so twee of drie keer so aangegaan toe besluit ek dat dit nie gaan werk nie. Ek maak toe ek of ek my mond afvee en ek laat die goed gekoude oestertjie in my hand gly. Met die oestertjie in my hand hou ek my oog op Stoffies, die gasheer se hondjie wat heel tyd onder die tafel ronddwaal op soek na stukkies oorskiet. Toe Stoffies so naby my kom laat val ek die oester ongemerk. Stoffies raap dit dadelik op, gee dit ‘n paar kou en spoeg dit net daar by my voet uit.
Ek besluit ek kan die oester nie daar laat lê nie want ‘n mens kan die oester, selfs in die skemer donkerte, spierwit op die groen gras sien lê. Ek maak toe of ek my been krap en ek tel die oester maar weer op.
Op die tafel was gekerfde biltong in asyn wat as versnapering voorgesit was. Ek vat toe doodluiters ‘n stukkie biltong en sonder dat iemand iets opmerk draai ek die oester in die biltong toe. Ek wag weer tot Stoffies by my ‘n draai maak en laat val die biltong gekamoefleerde oester reg voor Stoffies se neus.. In ‘n oogwink raap Stoffies die happie op, gee dit ‘n paar koue en… spoeg die spierwit oester weer by my voete uit!
Dit was die strooi wat die kameel se rug gebreek het. Ek besluit tot hier toe en nie verder nie! Met my hak trap ek die oester vas en met ‘n soet glimlag aan my gasvrou draai ek die oester diep in haar grasperk in en besluit net daar, met of sonder Tabasco, ek is nie ‘n rou oester eter nie!
< Previous MYNMANNE
Next > CANNELONI EN LASAGNE
4 thoughts on “NOORDKUS KUIER FIASKO”
Augustus 12, 2007 om 9:33 nm
Ek’t so amper die ” Report Abuse” knoppie gedruk. Hou assseblief op met hierdie watertand blog, julle gaan my teen die mure uit dryf met al die lekker resepte!!OK, gaan aan soos tevore en vergeet van die feit dat ons honger outjies julle so haat! … met `n passie vir kos….Groete uit die woestyn en van al die ArabiereH of Arabia
Augustus 12, 2007 om 10:05 nm
Dankie man jy het my sommer lekker laat lag. Terloops ek vrek oor oesters en sushi. Prettige week vorentoe.
Augustus 13, 2007 om 11:34 vm
die mission rock hoender moet ek probeer, self is ek baie lief vir oesters met Tabasco, swart pepper en suurlemoen sap
Augustus 15, 2007 om 10:02 vm
More! Kom maak asb. op my blog ‘n draai, daar is ‘n gebeds versoek vir Bosmossie se Matthew.