COP26, klimaatsverandering en outokratiese regimes - 'n ongemaklike mengsel - EU-verslaggewer
Terwyl die grotes en die goeies op Glasgow toegesak het vir die pas afgehandelde COP26-klimaatkonferensie, kon jy vergewe gewees het omdat jy 'n mate van sinisme aan die dag gelê het.
Ten spyte van die vloedgolf van verpligtinge van Westerse regerings en multinasionale maatskappye wat daarop gemik is om klimaatsverandering die hoof te bied, was die olifant in die Blou Sone die toenemende koolstofvrystellings van sommige van die grootste wêreldbesoedelaars, die outokratiese reuse van China en Rusland.
Volgens "Our World in Data" maak China en Rusland saam ongeveer 33% van die globale koolstofdioksiedvrystellings uit, met China alleen wat 'n verstommende 28% van die wêreld se aandeel uitmaak.
Sonder konkrete en onmiddellike optrede van verreweg die wêreld se grootste uitstraler (China), lyk die kanse om die globale temperatuur teen 2 tot onder 2050 grade te laat toeneem nogal vergesog. Om 'n steeds toenemende reeks kritici te kalmeer, het president Xi Jinping verlede jaar belowe dat China sy piekvrystellings teen 2030 sal bereik en koolstofneutraliteit teen 2060 sal bereik. Daarbenewens het hy gewaarborg om koolstofintensiteit met "ten minste 65%" vanaf 2005-vlakke te verminder. 2030, vanaf 'n vorige doelwit van "tot 65%." Beloftes van daardie soort is ook gemaak deur China se staatsbeheerde staal-, steenkool- en kragmaatskappye in opdrag van die regime.
Soos altyd met politieke uitsprake uit Beijing, gaap die kloof tussen woorde en dade. In 2003 was China verantwoordelik vir 22% van die wêreldwye koolstofdioksiedvrystellings, maar teen 2020 het dit dramaties toegeneem tot 31%. Sy aandeel in die wêreldwye steenkoolverbruik het in dieselfde tydsraamwerk van 36% tot 54% gestyg. Met die jongste wêreldwye energiekrisis wat sake verder bemoeilik, verhoog Beijing in werklikheid sy steenkoolaangedrewe kapasiteit in flagrante verontagsaming van die omgewing, sy burgers en sy hol koolstofverminderingsbeloftes.
Volgens die Amerikaanse energie-inligtingsadministrasie verdriedubbel China sy vermoë om brandstof uit steenkool te maak, omtrent die koolstof-intensiefste proses wat enigiemand kan voorstel. Dit het reeds meer as 1,000 105 gigawatt steenkoolkrag en het nog 75 gigawatt in die pyplyn. Ter vergelyking is die VK se totale kragopwekkingskapasiteit ongeveer XNUMX gigawatt.
China se buurland Rusland vaar skaars beter. In 'n jaar wat rekordbrekende bosbrande in Siberië, stormvloede op die Swart See en 'n skroeiende hittegolf in Moskou gesien het, word vrae in Rusland gevra oor wat president Poetin en sy regering beplan om te doen oor die eksistensiële bedreiging van klimaatsverandering .
Die afgelope jaar het die Russiese president Vladimir Poetin sy regering beveel om 'n plan te ontwikkel vir Rusland om sy emissies teen 2050 onder dié van die Europese Unie te verlaag. In die Verre Ooste hoop die Stille Oseaan-kus-eiland Sakhalin om sy uitgestrekte woude te benut om word Rusland se eerste koolstofneutrale streek. Op elke vlak van die Russiese regering is klimaatbeleid die warm onderwerp.
Soos in China, is daar 'n behoefte om verby die opskrifte te kyk om te sien of optrede ooreenstem met die verhewe retoriek. Rusland het hom tot koolstofneutraliteit verbind teen 2060 ('n teiken in ooreenstemming met China, hoewel tien jaar minder ambisieus as die EU en die VK), maar 'n Russiese netto nul sal waarskynlik gehul wees in oordrywing oor die hoeveelheid koolstof wat deur die land se woude, eerder as in betekenisvolle vermindering in emissies deur die massa-ontplooiing en daaropvolgende aanvaarding van transformerende tegnologieë.
'n Herhalende kwessie wat enige Russiese ontkolingspogings vertroebel, is die litanie van wat gesien word as "omgewingsrampe" wat deur private besighede in die streek gepleeg word, een voorbeeld is Norilsk Nickel se toevallige lekkasie van 21,000 2 ton diesel in 'n Siberiese rivier verlede Mei, waarvoor oligarg Vladimir Potanin is gedwing om 'n rekordboete van $XNUMX miljard te betaal, en skadelike chemiese lekkasies by die Togliattiazot-ammoniakaanleg in die suide van Rusland onder die eienaarskap van Sergei Makhlai.
Nie Xi Jinping en Vladimir Poetin het COP26 bygewoon in 'n stap wat nie net 'n taamlik onheilspellende toon vir die konferensie gegee het nie, maar een wat algemeen beskou word as 'n slag vir pogings om wêreldleiers te kry om 'n nuwe ooreenkoms te onderhandel om stygende globale temperature te stuit. Dit moet nog gesien word hoe ernstig die twee outokratiese leiers hul klimaatverantwoordelikhede sal neem, maar weg van geopolitieke berekeninge is 'n eenvoudige waarheid: China en Rusland is uitgestrekte lande wat vinniger opwarm as die planeet in die algemeen. 'n Opeenvolging van wild wisselvallige seisoene en weerpatrone, en die gepaardgaande natuurrampe, het die Russiese en Chinese bevolking baie meer ingestel op omgewingskwessies gelaat. Vir leiers wat daarvan hou om waar moontlik aan die regte kant van die publieke opinie te bly, kan daar op die lang termyn min keuse wees as dat Xi en Poetin heeltemal groen word en dalk selfs oorweeg om die opvolggeleenthede vir COP26 by te woon.
Aan die einde van die COP26 UN Climate ConferDie Europese Kommissie het vandag die konsensus ondersteun wat meer as 190 lande bereik het ná twee weke van intense onderhandelinge. COP26 het gelei tot die voltooiing van die reëlboek van die Parys-ooreenkoms en het die Parys-teikens lewendig gehou, wat ons 'n kans gegee het om aardverwarming tot 1.5 grade Celsius te beperk.
Kommissiepresident Ursula von der Leyen het gesê: "Ons het vordering gemaak met die drie doelwitte wat ons aan die begin van COP26 gestel het: Eerstens, om verpligtinge te kry om emissies te verminder om binne die bereik van die aardverwarmingsperk van 1.5 grade te bly. Tweedens, om die teiken van 100 miljard dollar per jaar van klimaatsfinansiering aan ontwikkelende en kwesbare lande. En derdens, om ooreenkoms te kry oor die Parys-reëlboek. Dit gee ons vertroue dat ons 'n veilige en voorspoedige ruimte vir die mensdom op hierdie planeet kan bied. Maar daar sal geen tyd wees om te ontspan nie: daar is steeds harde werk wat voorlê."
Uitvoerende vise-president en EU-hoofonderhandelaar, Frans Timmermans, Het gesê: "Dit is my vaste oortuiging dat die teks wat ooreengekom is, 'n balans van die belange van alle partye weerspieël, en ons toelaat om op te tree met die dringendheid wat noodsaaklik is vir ons voortbestaan. Dit is 'n teks wat hoop in die harte van ons kinders en kleinkinders kan bring. Dit is 'n teks wat die doelwit van die Parys-ooreenkoms om aardverwarming tot 1.5 grade Celsius te beperk lewendig hou. En dit is 'n teks wat die behoeftes van ontwikkelende lande vir klimaatfinansiering erken, en 'n proses uiteensit om aan daardie behoeftes te voldoen."
Ingevolge die Parys-ooreenkoms het 195 lande 'n teiken gestel om die gemiddelde globale temperatuurverandering onder 2°C en so na as moontlik aan 1.5°C te hou. Voor COP26 was die planeet op koers vir 'n gevaarlike aardverwarming van 2.7 °C. Op grond van nuwe aankondigings wat tydens die Konferensie gemaak is, skat kenners dat ons nou op pad is na tussen 1.8°C en 2.4°C van verwarming. In vandag se gevolgtrekkings het partye nou ooreengekom om hul verpligtinge te hersien, soos nodig, teen die einde van 2022 om ons op koers te plaas vir 1.5 °C van verwarming, en die boonste punt van ambisie onder die Parys-ooreenkoms te behou.
Om hierdie beloftes na te kom, het COP26 ook vir die eerste keer ingestem om pogings tot die affasering van onverpoosde steenkoolkrag en ondoeltreffende subsidies vir fossielbrandstof te versnel, en het die behoefte aan ondersteuning na 'n regverdige oorgang erken.
COP26 het ook die tegniese onderhandelinge oor die sogenaamde Parys-ooreenkomsreëlboek voltooi, wat die deursigtigheid en verslagdoeningsvereistes vir alle partye vasstel om vordering teen hul emissieverminderingsteikens op te spoor. Die Reëlboek sluit ook die Artikel 6-meganismes in, wat die funksionering van internasionale koolstofmarkte uiteensit om verdere globale samewerking oor emissieverminderings te ondersteun.
Wat klimaatfinansiering betref, verbind die ooreengekome teks ontwikkelde lande om die gesamentlike aandeel van aanpassingsfinansiering binne die $100 miljard jaarlikse teiken vir 2021-2025 te verdubbel, en om die $100 miljard-doelwit so gou moontlik te bereik. Partye verbind ook tot 'n proses om ooreen te kom oor langtermyn klimaatfinansiering na 2025. Die COP het ook besluit om 'n dialoog tussen partye, belanghebbendes en relevante organisasies te vestig om pogings te ondersteun om verlies en skade wat met klimaatsverandering verband hou, te voorkom, te minimaliseer en aan te spreek.
Op 1-2 November, president Ursula von der leyen het die Kommissie verteenwoordig by die Wêreldleiersberaad wat COP26 geopen het. Die President het €1 miljard se befondsing vir die Global Forests Finance Pledge op 1 November. Op 2 November het die EU aangekondig a Net Energie-oorgangsvennootskap met Suid-Afrika en het amptelik die Globale metaanbelofte, 'n gesamentlike EU-VS-inisiatief wat meer as 100 lande gemobiliseer het om hul kollektiewe metaanvrystellings teen 30 met minstens 2030% te verminder, vergeleke met 2020-vlakke. President von der leyen het ook die afgeskop EU-Catalyst vennootskap met Bill Gates en EIB-president Werner Hoyer.
Van 7 tot 13 November, Uitvoerende Vise-President Frans Timmermans het die EU-onderhandelingspan in Glasgow gelei. Op 9 November het mnr Timmermans aangekondig 'n nuwe belofte van €100 miljoen in finansiering vir die Klimaataanpassingsfonds, verreweg die grootste belofte vir die Aanpassingsfonds wat skenkers by COP26 gemaak het. Dit kom bo-op beduidende bydraes wat reeds deur lidlande aangekondig is, en bevestig ook die EU se ondersteunende rol aan die informele Champions Group on Adaptation Finance.
Tydens die konferensie het die EU meer as 150 bygeleenthede by die EU-paviljoen in Glasgow en aanlyn aangebied. Hierdie geleenthede, georganiseer deur 'n verskeidenheid lande en organisasies van Europa en regoor die wêreld, het 'n wye reeks klimaatverwante kwessies aangespreek, soos die energie-oorgang, volhoubare finansiering en navorsing en innovasie. Meer as 20,000 XNUMX het op die aanlyn platform geregistreer.
Die Europese Unie is 'n wêreldleier in klimaatsaksie, wat reeds sy kweekhuisgasvrystellings met meer as 30% sedert 1990 verminder het, terwyl sy ekonomie met meer as 60% gegroei het. Met die Europese Green Deal, wat in Desember 2019 aangebied is, het die EU sy klimaatambisie verder verhoog deur te verbind om klimaatneutraliteit teen 2050 te bereik. Hierdie doelwit het wetlik bindend geword met die aanvaarding en inwerkingtreding van die Europese Klimaatreg. Die klimaatwet stel ook 'n tussentydse teiken om netto kweekhuisgasvrystellings teen 55 met minstens 2030% te verminder, vergeleke met 1990-vlakke. Hierdie 2030-teiken was gekommunikeer aan die UNFCCC in Desember 2020 as die EU se NDC onder die Parys-ooreenkoms. Om hierdie verpligtinge na te kom, het die Europese Kommissie voorgelê 'n pakket van voorstelle in Julie 2021 om die EU se klimaat-, energie-, grondgebruik-, vervoer- en belastingbeleide geskik te maak om netto kweekhuisgasvrystellings met minstens 55% teen 2030 te verminder.
Ontwikkelde lande het hulle daartoe verbind om 'n totaal van $100 miljard per jaar van internasionale klimaatfinansiering van 2020 tot 2025 te mobiliseer om veral die kwesbaarste lande en klein eilandstate te help in hul pogings tot versagting en aanpassing. Die EU is die grootste skenker, wat meer as 'n derde van die huidige beloftes bydra, wat verantwoordelik is vir € 23.39 miljard ($ 27 miljard) van klimaatfinansiering in 2020. President von der Leyen het onlangs 'n bykomende € 4 miljard aangekondig uit die EU-begroting vir klimaatfinansiering tot 2027.
COP26 moet 'n keerpunt wees vir kleinboere en die strewe na voedselsekerheid
Terwyl wêreldleiers in Glasgow vergader vir die COP26-konferensie, is dit noodsaaklik dat hulle nie vergeet van die mense wat die grootste gevaar loop as gevolg van toenemende globale temperature nie, veral in Afrika. Die konferensie is 'n werklike geleentheid vir wêreldleiers om erkenning te gee aan groot globale kwessies wat met klimaatsverandering verband hou. Spesifiek moet voedselsekerheid in besprekings geprioritiseer word, aangesien dit een van die groot kwessies in Afrika suid van die Sahara is wat na verwagting net sal vererger namate temperature aanhou styg, wat op sy beurt dreig om armoede en siekte te vererger op 'n kontinent wat desperaat is vir verandering , skryf Zuneid Yousuf, voorsitter van African Green Resources (AGR).
Ek ken alte goed die kwessies waarmee burgers, en veral kleinboere in Afrika suid van die Sahara, te kampe het, vanweë my dekades van saamwerk met hulle in Zambië, 'n land waar landbou 20% tot die totale BBP bydra. Soos Zambië se boere weet ek dat as temperature aanhou styg, die probleme net sal toeneem. 25% van ons bevolking staar hoë vlakke van akute voedselonsekerheid in die gesig (meer as 1.7 miljoen mense). Klimaatsverandering vererger dit reeds, en die voorspelling sorg vir grimmige lees vir Zambiërs.
In Glasgow het Zambië se nuwe president, Hakainde Hichilema, vandeesweek in Glasgow beklemtoon dat huishoudelike optrede in Zambië geneem word om by te dra tot globale klimaatsverandering-versagtingstrategieë.
"Ons het belowe om kweekhuisgasvrystellings met 25% te verminder gegrond op die 2010-vlakke teen 2030 deur gebruik te maak van 'n kombinasie van ons eie huishoudelike hulpbronne en ander ondersteuning wat ons tradisioneel ontvang het," verduidelik Hichilema.
"Zambië is gewillig en gereed om jou leierskap te ondersteun en sal nou saamwerk met die wêreldgemeenskap om hierdie uitdaging op te los," het Hichilema aan die Britse premier Boris Johnson bygevoeg.
Die Wêreldbank skat dat indien aardverwarming teen die huidige tempo voortduur, oesopbrengste in Zambië teen 25 met 2050% sal afneem, en dat in die volgende 10-20 jaar klimaatsverandering-verwante verliese (byvoorbeeld weens verhoogde droogtes) tussen $2.2-3.1 miljard. Dit sal verwoestend wees vir 'n land wat reeds op massaskaal aan voedselonsekerheid ly, en vereis dus dringende optrede van beide binne Zambië en daarbuite.
Ban Ki-Moon, voormalige sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies, het in Oktober gepraat, die aandag gevestig op die kwessies waarmee kleinboere te kampe het en hoe belangrik COP26 daarom is.
"As ons 'n wêreld wil hê wat vry is van honger en armoede terwyl ons aanpas by en die klimaatkrisis versag, moet ons kleinboere reg in die middel van ons pogings plaas om hierdie kwessies aan te pak," het die voormalige VN-sekretaris-generaal gesê.
Hy illustreer die belangrikheid van belegging in nuwe tegnologieë, samehangende beleide en die verskaffing van finansiële hulp aan sulke boere, en hy het gevra dat aksie geneem word om klimaatvrystellings en voedselonsekerheid te versag.
Ons wag op konkrete beleidsverpligtinge van die konferensie, maar ek bly optimisties dat wêreldleiers die erns van die situasie voor hulle kan sien, met die erkenning dat hulle in 'n posisie is om lande soos Zambië te help. Tydens 'n wêreldwye pandemie wat ongelykheid en armoede in sulke streke verder vererger het, kan daar geen beter tyd vir ferm optrede wees nie.
Gelukkig blyk dit dat Hichilema huishoudelike optrede in Zambië geprioritiseer het om die landbousektor te help om hierdie storm te vaar. Hichilema het tydens sy verkiesingsveldtog die belangrikheid van landbou vir die land se ekonomie en lewenswyse uitgelig en vergelykings getref met sy opvoeding as 'n nederige beesboer.
Ons kan nou sien dat dit nie valse beloftes was nie, en dat daar reeds opgetree word om kleinboere in die land te help deur verskeie beleggingsinisiatiewe.
In September vanjaar het Hichilema by die VN-beraad oor voedselstelsels in New York gepraat en sleutelinisiatiewe uiteengesit wat sy nuwe regering tuis onderneem het. "Ons werk daaraan om die voorsiening van landbouvoorligtingsdienste en -toerusting uit te brei en te verbeter, asook om bekostigbare pasgemaakte finansiële produkte aan kleinskaalse boere te verskaf," het Hichilema gesê.
Zambië se regering ondersoek reeds die moontlikheid om die koste van kunsmis met meer as 50% te verminder, en in Oktober, saam met Minister van Landbou, Mtolo Phiri, het Hichilema sleutelbeloftes wat aan die ruggraat van Zambië se ekonomie gemaak is, verder versterk. 'Ons werk aan hervormings om Zambiese mense meer voedselveilig te maak', het Phiri gesê voordat hy hervormings aan Zambië se Boere-insette-ondersteuningsprogram aangekondig het waarvolgens boere nou ses gratis sakke kunsmis en 10 kg saad vir hierdie boerderyseisoen ontvang.
Sulke veranderinge word hartlik verwelkom deur boere en burgers in die land, maar dit is noodsaaklik dat groter aksie geneem word gegewe die erns van die klimaatsnood.
Later in Oktober het Zambië se regering 'n nuwe beleggingsvennootskap met die Europese Beleggingsbank (EIB) en Zanaco, Zambië se nasionale handelsbank, aangekondig. Die $35 miljoen-inisiatief sal lei tot die 'verbetering van toegang tot finansiering' vir kleinboere volgens Mukwandi Chibesakunda, uitvoerende hoof van Zanaco.
Gekombineer met die vestiging van die Afrika Kontinentale Vryhandelsgebied (AfCFTA), sal sulke inisiatiewe saamwerk met die nuwe administrasie se pogings om met reg die kollig op Zambië se boere te laat skyn.
Dit is waaroor ons gepraat het ... Zambië is oop vir besigheid deur gesamentlike ondernemings se beweerde Hichilema ná die nuus van die beleggingsooreenkoms.
Soos Hichilema, het ek nog altyd in Zambië, sy mense, sy hulpbronryke grond en sy potensiaal geglo. Dit is presies hoekom ek African Green Resources (AGR) gestig het. Ek erken ook die kwessies waarmee Zambië se kritieke landbousektor te kampe het en wil daarom my kundigheid gebruik om verdere beleggings te lok na hierdie wonderlike land wat desperaat is om sy ongelooflike potensiaal te bereik.
AGR het ten doel om kleinboere in staat te stel om hul oesopbrengste te maksimeer deur 'n volhoubare landbou-ekonomie te skep deur die fasilitering van landboukrediet, rou produkte soos kunsmis en bedryfskapitaal vir toerustinghuur. Ons was aktief beide voor en sedert Hichilema se verkiesing, met talle multi-miljoen-dollar-beleggings in die land, saam met globale vennote. Verder beplan ons om 'n verdere $150 miljoen te belê in projekte in Zambië, insluitend 'n 50 megawatt sonkragplaas en besproeiingsdam om verder te help met volhoubare landbou-pogings in die land waarin ek glo.
Dit is my hoop dat sulke beleggings ander sal inspireer om ook Zambië se massiewe potensiaal te sien wat wag om ontketen te word, en dat, van kardinale belang, beleggings soos hierdie kan lei tot 'n beter en meer volhoubare toekoms vir alle Zambiërs.
Die kwessie van voedselsekuriteitsbehoeftes is in die middel van klimaatberaadslagings, en dit is fundamenteel dat aksie deur die wêreldgemeenskap geneem word om klimaatsverwarming te versag wat die kwessie wat die bevolking in die gesig staar, verder kan vererger.