Tot watter mate voel jy verantwoordbaar vir apartheid en die gevolge daarvan? Baie van ons betrokkenheid met die ongeregtighede van die verlede is maar net 'n enkele generasie van ons verwyder, as dit soveel is.
Ek hou daaraan werk om myself bewus te hou van die voordele wat apartheid vir my en my familie gegee het. Ek dra ook my fair share van white guilt en die kak embarrassing oomblikke wat daarmee gepaard gaan. Ek dink die ongeregtighede is nie eers 'n generasie vêr verwyder nie. Ek beleef elke dag my eie bevooregting – die cops wat my deurwaai al is my license disc 'n jaar oud, die royal treatment as mens by 'n klerewinkel inloop om "net te browse". Ek sien ook in my eie familie hoe die ongeregtighede van die apartheidsisteem deur miniskule rewolusies steeds families uitmekaar dryf, deur die breek van bande tussen broers en susters en ouers en kinders.
Ek is nie seker nie. Ek probeer maar net nie uiters kak wees nie, en ek probeer okay wees met die weet dat ek altyd at least 'n bietjie kak gaan wees.
Tracks is ook 'n ongelooflike ding. Die gevoel van bymekaarkoms, van versoening as jy dit so kan noem, voel baie direk, meer direk as enige ander toneelstuk wat ek al enigsins mee betrokke was. Ek kon dit sien in my pa en my ooms se oë, maar ek kon dit ook hoor en voel, ná die show toe tannies en ooms my in die parking lot genader het om hulle eie familiegeheime te vertel. Hierdie is 'n spesifieke storie, maar nie 'n unieke een in die Suid-Afrikaanse konteks nie. Dit is belangrik vir mense om hulle eie stories te hoor. Dit is deel van die versoeningsproses vir ons almal.