In ’n onderhoud met A.J. Opperman (Beeld, 17 September 2018), word die volgende insig gebied wat hierby aansluit: “Tog beskou Fourie haarself nie as ’n digter nie. Die voormalige president, een van die enigste mense op die planeet in skoene Obama se te gewees het, gewaarsku teen ‘n overcorrection. “”Niemand is ooit die tweede debat met die wen van die eerste gewen,”” het hy gesê by ‘n fondsinsameling ‘n paar dae voor ons hunkered af vir ‘n ander ronde van prep in Williamsburg, Virginia. Gog in die land Magog (dit is die land ten noorde van die Kaukasusgebergte, m.a.w. die moderne Rusland) sal Israel aanval saam met Persië (Iran), Togarma (Turkye), Kus (Ethiopië), Put (Libië), en Gomer (Duitsland of dalk een of ander Oos-Europese volk). Daar is derhalwe ’n diep behoefte by mense om te ontkom aan die toevalligheid en opsegbaarheid van tekens (en waardes); om weer die agting vir en verwondering oor die dinge en die gebeure terug te wen; om ’n sin vir die verhulde twee-derdes van die werklikheid (die sub- en supra-rasionele) te herwin. ’n Behoefte wat seker grens aan wat Lacan beskryf het as ’n onvervulde begeerte na die geborgenheid en heelheid van die moederskoot.