Rachel Joyce vertel meer oor haar nuwe boek, Perfect.
JY LEES NOU Rachel Joyce vertel meer oor haar nuwe boek, Perfect.
As jou debuutboek op die langlys van die Man Booker-prys land, is die druk en verwagtinge oor jou tweede boek groot.
Rachel Joyce was oorweldig oor hoe haar eerste boek, The Unlikely Pilgrimage of Harold Fry, wêreldwyd ontvang is en dat dit op die langlys vir die Man Booker-prys vir 2012 was.
Jim is in sy vyftigs en sy storie speel af in die hede en is in skrille kontras met die van Byron. Jim is obsessief kompulsief en sosiaal disfunksioneel. Hy is angsbevange dat hy iemand skade sal aanrig deur bloot net in kontak te wees met hulle en hy sukkel om 'n sinvolle lewe buite die sielkundige hospitaal te lewe. Hy woon alleen in 'n tipe karavaan en plant orals waar hy kan plantjies. Hy kruis paaie met Eileen en die verhouding, ten spyte van sy poging om dit te laat boemerang, groei tog sterker. Daar is 'n kinderlike onskuld aan Jim en jy kan nie anders as om hom met empatie te bejeën nie.
Jim is 'n aangrypende en hartseer karakter, sonder om bejammerenswaardig te wees. Hoe moeilik was dit om sy karakter te skep en het jy hom op 'n ware persoon gebaseer?
Jim is nie op iemand spesifiek gebaseer nie, of ten minste nie as geheel nie. Wanneer ek my hoofkarakters skep, gebruik ek 'n klein stukkie van myself as afspringplek, en miskien 'n glimp wat ek van iemand gekry het, en dan dink ek dit verder uit. 'n Man het elke dag by ons huis verby gestap. Hy het 'n baie kort, ongevoelige en brutale haarsnit gehad. Hy het altyd op sy klein hondjie geskreeu asof sy 'n leeu was. Maar daar was iets aan die brutaliteit van die haarsnit en die uit die plek wees van sy geskree wat my geraak het. Ek het gevoel hy is al deur baie in die lewe. Miskien het hy my verbeelding aan die gang gesit.
Ek het altyd goed neergeskryf. Selfs as kind het ek stories geskryf. Ek dink dis hoe ek sin maak van die lewe en van hoe ek voel. Na universiteit was ek 'n aktrise. Ek het jare in die teater gewerk en het eers die skuif na die skryf van radiodrama's gemaak toe ek swanger was met my eerste dogter. Mense vra of ek die verhoog mis, maar ek doen nie, want ek dink jy gebruik dieselfde spiere, net op 'n ander manier! Jy gebruik wat jy ken en jy is nie bang om diep daarin te delf nie. Dit pas my temperament ook beter om te skryf. Ek is nogal 'n private persoon.