Berlynse muur - Geskiedenis Podcasts - 2021
Sedert die beraad van Wene het die uittog van Oos -Duitsland na Wes -Duitsland die hoogte ingeskiet. Die Sowjette het oor oorlog begin praat, en in Julie het die Sowjets die grootste atoombom wat ontplof het, met 'n gewig van 60 megaton ontplof. Op 13 Augustus het die Berlynse muur opgegaan wat Oos- en Wes -Berlyn verdeel het en die stroom vlugtelinge uit Oos -Duitsland beëindig het.
Ek het vanaand sewe weke gelede teruggekeer uit Europa om verslag te doen oor my ontmoeting met premier Chroesjtsjof en die ander. Sy grimmige waarskuwings oor die toekoms van die wêreld, sy assistent -memoire oor Berlyn, sy daaropvolgende toesprake en dreigemente wat hy en sy agente geloods het, en die verhoging van die Sowjet -militêre begroting wat hy aangekondig het, het alles gelei tot 'n reeks besluite deur die Administrasie en 'n reeks konsultasies met die lede van die NAVO -organisasie. In Berlyn, soos u onthou, is hy van voorneme om eers met 'n penstreep 'n einde te maak aan ons wettige regte om in Wes-Berlyn te wees-en tweedens ons vermoë om ons verbintenis tot die twee miljoen vrymense van die Stad. Dit kan ons nie toelaat nie.
Ons is duidelik oor wat gedoen moet word, en ons is van plan om dit te doen. Ek wil vanaand eerlik met u praat oor die eerste stappe wat ons moet neem. Hierdie optrede vereis opoffering van baie van ons burgers. Meer sal in die toekoms benodig word. Hulle sal van ons almal moed en deursettingsvermoë vereis in die komende jare. Maar as ons en ons bondgenote uit krag en eenheid van doel optree-met kalm vasberadenheid en bestendige senuwees-met selfbeheersing in ons woorde sowel as ons wapens, is ek hoopvol dat vrede en vryheid gehandhaaf word.
Die onmiddellike bedreiging vir vrye mans is in Wes -Berlyn. Maar die geïsoleerde buitepos is nie 'n geïsoleerde probleem nie. Die bedreiging is wêreldwyd. Ons poging moet ewe breed en sterk wees, en moet nie deur 'n enkele krisis geïdentifiseer word nie. Ons staan ​​voor 'n uitdaging in Berlyn, maar daar is ook 'n uitdaging in Suidoos -Asië, waar die grense minder bewaak word, die vyand moeiliker is om te vind en die gevare van kommunisme minder duidelik is vir diegene wat so min het. Ons staan ​​voor 'n uitdaging in ons eie halfrond, en waar ook al die ander is die vryheid van mense op die spel.
Laat ek u daaraan herinner dat die lotgevalle van oorlog en diplomasie die vrye mense van Wes -Berlyn, in 1945, 110 myl agter die Ystergordyn gelaat het.
Hierdie kaart maak die probleem waarmee ons te kampe het baie duidelik. Die wit is Wes-Duitsland-die Ooste is die gebied wat deur die Sowjetunie beheer word, en soos u op die grafiek kan sien, is Wes-Berlyn 110 myl binne die gebied wat die Sowjetunie nou oorheers, wat onmiddellik beheer word deur die sogenaamde Oos-Duitse regime.
Ons is daar as gevolg van ons oorwinning oor Nazi-Duitsland-en ons basiese regte om daar te wees, wat voortspruit uit die oorwinning, sluit beide ons teenwoordigheid in Wes-Berlyn en die genot van toegang in Oos-Duitsland in. Hierdie regte is herhaaldelik bevestig en erken in spesiale ooreenkomste met die Sowjetunie. Berlyn is nie 'n deel van Oos -Duitsland nie, maar 'n aparte gebied onder die beheer van die geallieerde moondhede. Dus ons regte. daar is duidelik en diepgewortel. Maar bykomend tot die regte is ons verbintenis om meer as twee miljoen mense die geleentheid te bied om hul eie toekoms te bepaal en hul eie lewenswyse te kies, en dit, indien nodig, te beskerm.
Ons teenwoordigheid in Wes -Berlyn en ons toegang daartoe kan dus nie beëindig word deur enige daad van die Sowjet -regering nie. Die NAVO-skild is lankal uitgebrei om Wes-Berlyn te dek-en ons het ons gesê dat 'n aanval op die stad as 'n aanval op ons almal beskou sal word.
Vir Wes-Berlyn lê 110 myl binne Oos-Duitsland, omring deur Sowjet-troepe en naby Sowjet-toevoerlyne, baie rolle. Dit is meer as 'n toonbeeld van vryheid, 'n simbool, 'n eiland van vryheid in 'n kommunistiese see. Dit is selfs meer as 'n skakel met die Vrye Wêreld, 'n baken van hoop agter die Ystergordyn, 'n ontsnappingsluik vir vlugtelinge.
Wes -Berlyn is dit alles. Maar bowenal het dit nou, soos nog nooit tevore nie, die groot toetsplek van Westerse moed en wil geword, 'n fokuspunt waar ons plegtige verbintenisse oor die jare sedert 1945 strek, en Sowjet-ambisies nou in basiese konfrontasie ontmoet.
Dit sou 'n fout wees as ander Berlyn, as gevolg van die ligging, as 'n aanloklike teiken beskou. Die Verenigde State is daar; die Verenigde Koninkryk en Frankryk is daar; die belofte van die NAVO is daar-en die mense van Berlyn is daar. In daardie opsig is dit net so veilig soos die res van ons, want ons kan nie die veiligheid daarvan skei van ons eie nie.
Ek hoor dit sê dat Wes -Berlyn militêr onhoudbaar is. En so was Bastogne. En so was dit eintlik Stailingrad. En 'n gevaarlike plek is volhoubaar as dapper mans dit so sal maak.
Ons wil nie baklei nie-maar ons het al voorheen baklei. En ander het vroeër dieselfde gevaarlike fout gemaak deur aan te neem dat die Weste te selfsugtig en te sag en te verdeeld was om invalle van vryheid in ander lande te weerstaan. Diegene wat dreig om die oorlogsmagte los te laat op 'n geskil oor Wes -Berlyn, moet die woorde van die ou filosoof onthou: "'n Man wat vrees veroorsaak, kan nie vry wees van vrees nie."
Ons kan en sal nie toelaat dat die kommuniste ons geleidelik of met geweld uit Berlyn verdryf nie. Vir die vervulling van ons belofte aan daardie stad is dit noodsaaklik vir die moraal en veiligheid van Wes -Duitsland, vir die eenheid van Wes -Europa en vir die geloof van die hele Vrye Wêreld. Die Sowjet -strategie is lankal nie net op Berlyn gerig nie, maar op die verdeling en neutralisering van die hele Europa, en dwing ons terug op ons eie kus. Ons moet voldoen aan ons belofte aan die vrye mense van Wes-Berlyn om ons regte en hul veiligheid te handhaaf, selfs ten spyte van geweld-om die vertroue van ander vrye mense in ons woord en ons vasberadenheid te behou. Die sterkte van die alliansie waarop ons veiligheid afhang, hang weer af van ons bereidwilligheid om ons verbintenisse aan hulle na te kom.
Solank die Kommuniste daarop aandring dat hulle voorberei om eensydig ons regte in Wes -Berlyn en ons verpligtinge teenoor sy mense eensydig te beëindig, moet ons bereid wees om die regte en die verpligtinge te verdedig. Ons sal te alle tye gereed wees om te praat, as praatjies sal help. Maar ons moet ook gereed wees om met geweld te weerstaan, as daar geweld op ons toegepas word. Óf alleen sou val. Saam kan hulle die saak van vryheid en vrede dien.
Die nuwe voorbereidings wat ons sal tref om die vrede te verdedig, is deel van die langtermyn-opbou van ons krag wat sedert Januarie aan die gang is. Dit is gebaseer op ons behoeftes om 'n wêreldwye bedreiging die hoof te bied, op 'n basis wat veel verder strek as die huidige Berlynse krisis. Ons primêre doel is nie propaganda of provokasie nie, maar voorbereiding.
'N Eerste behoefte is om die vordering te versnel na die militêre doelwitte wat die bondgenote in die Noord -Atlantiese Oseaan vir hulself gestel het. In Europa sal niks minder volstaan ​​nie. Ons sal nog groter hulpbronne gebruik om die doelwitte te bereik, en ons het ons bondgenote aangesê om dit ook te doen.
Die aanvullende verdedigingsopbou wat ek in Maart en Mei van die kongres gevra het, het ons alreeds begin beweeg na hierdie en ons ander verdedigingsdoelwitte. Dit sluit in 'n toename in die grootte van die Marine Corps, verbeterde gereedheid van ons reserwes, uitbreiding van ons lug- en seelift, en die verskaffing van die nodige wapens, ammunisie en ander items. Om 'n voortdurende onkwetsbare vermoë te verseker om enige aggressor af te skrik of te vernietig, het hulle voorsiening gemaak vir die versterking van ons raketkrag en om 50% van ons B-52- en B-47-bomwerpers op 'n grondwaarskuwing te plaas wat hulle met 15 op pad sou stuur. minute se waarskuwing.
Hierdie maatreëls moet bespoedig word, en nog ander moet nou getref word. Ons moet 'n see- en luglift hê wat ons magte vinnig en in groot getalle na enige deel van die wêreld kan beweeg.
Maar nog belangriker, ons het die vermoë nodig om op 'n geskikte tydstip in 'n kritiese gebied 'n mag te plaas wat, tesame met die van ons bondgenote, groot genoeg is om ons vasberadenheid en ons vermoë om ons regte ten alle koste te verdedig duidelik te maak-en om aan alle vlakke van aggressordruk te voldoen, met watter kragvlak ook al. Ons is van plan om 'n wyer keuse te hê as vernedering of algehele kernaksie.
Alhoewel dit op die oomblik nie verstandig is om te bedreig nie, op 'n basis wat veel verder strek as die huidige Berlynse krisis. Ons sal nog groter hulpbronne gebruik om die doelwitte te bereik, en ons sien na ons bondgenote om dit ook te doen.
Die aanvullende verdedigingsopbou wat ek in Maart en Mei van die kongres gevra het, het ons alreeds begin beweeg na hierdie en ons ander verdedigingsdoelwitte. Ons is van plan om 'n wyer keuse te hê as vernedering of algehele kernaksie.
Alhoewel dit op die oomblik onwys is om te veel van hierdie troepe op te roep of na die buiteland te stuur voordat ek dit nodig het, laat ek dit egter duidelik maak dat ek van plan is om mettertyd die nodige stappe te neem om seker te maak dat sulke magte op die regte tyd ontplooi kan word sonder om ons vermoë om elders aan ons verpligtinge te voldoen, te verminder.
In die komende dae en maande sal ek dus nie huiwer om die kongres om ekstra maatreëls te vra of enige van die uitvoerende bevoegdhede wat ek besit, uit te oefen om hierdie bedreiging vir die vrede die hoof te bied nie. Alles wat noodsaaklik is vir die veiligheid van vryheid, moet gedoen word; en as dit meer mans, of meer belasting, of meer kontroles of ander nuwe magte vereis, sal ek nie huiwer om dit te vra nie. Die maatreëls wat vandag voorgestel word, sal voortdurend bestudeer word en, indien nodig, verander word. Alhoewel ons nie toelaat dat paniek ons ​​beleid vorm nie, sal ons ook nie toelaat dat ons program skelm is nie.
Gevolglik neem ek nou die volgende stappe:
(1) Ek vra môre 'n ekstra $ 3,247,000,000 se krediete vir die weermag aan die kongres vir die huidige boekjaar.
(2) Om ons huidige weermagafdelings in te vul en meer manne beskikbaar te stel vir onmiddellike ontplooiing, versoek ek 'n verhoging van die totale toegelate sterkte van die weermag van 875,000 tot ongeveer 1 miljoen man.
(3) Ek vra 'n verhoging van onderskeidelik 29.000 en 63.000 man in die aktiewe diens van die vloot en die lugmag.
(4) Om aan hierdie mannekragbehoeftes te voldoen, beveel ek dat ons konsepoproepe in die loop van die maande moet verdubbel en verdriedubbel; Ek vra die Kongres om magtiging om sekere gereed -reserve -eenhede en individuele reserviste aktief te laat werk, en om diensreise uit te brei; en onder hierdie gesag beplan ek om 'n aantal lugvervoer -eskaders en die taktiese lugeskaders van die Air National Guard aktief in diens te neem, om ons die kapasiteit en beskerming wat ons nodig het, te bied. Ander reserwemagte sal ontbied word indien nodig.
(5) Baie skepe en vliegtuie wat eers afgetree het, moet behou of heraktiveer word, wat ons lugkrag takties verhoog en ons seël-, lug- en duikoorlogvoering moontlik maak. Boonop sal ons strategiese lugmag verhoog word deur die deaktivering van B-47-bomwerpers te vertraag.
(6) Laastens is ongeveer $ 1,8 miljard-ongeveer die helfte van die totale bedrag nodig vir die verkryging van nie-kernwapens, ammunisie en toerusting.
Die besonderhede oor al hierdie versoeke word môre aan die kongres voorgelê. Daaropvolgende stappe sal geneem word om aan die volgende behoeftes te voldoen. Vergelykbare pogings vir die gemeenskaplike verdediging word met ons bondgenote van die NAVO bespreek. Want hul toewyding en belangstelling is net so presies soos ons eie.
En laat ek byvoeg dat ek deeglik bewus is van die feit dat baie Amerikaanse gesinne die las van hierdie versoeke sal dra. Studies of loopbane sal onderbreek word; mans en seuns sal weggeroep word; inkomste sal in sommige gevalle verminder word. Maar dit is laste wat gedra moet word as vryheid verdedig moet word-Amerikaners het dit gewillig voorheen gedra-en hulle sal nie van die taak afskrik nie.
Ons het nog 'n nugtere verantwoordelikheid. Om die moontlikhede van kernoorlog in die rakettydperk te erken, sonder dat ons burgers weet wat hulle moet doen en waarheen hulle moet gaan as bomme begin val, sou 'n gebrek aan verantwoordelikheid wees. In Mei belowe ek 'n nuwe begin oor burgerlike verdediging. Verlede week het ek, op aanbeveling van die direkteur van burgerlike verdediging, die verantwoordelikheid vir hierdie program aan die sekretaris van verdediging opgedra om seker te maak dat dit op die hoogste burgerlike vlak beheer en gekoördineer word met ons kontinentale verdedigingspogings. Môre vra ek van die Kongres nuwe fondse vir die volgende onmiddellike doelwitte: om ruimte te identifiseer en te merk in bestaande strukture-publiek en privaat-wat gebruik kan word vir uitval-skuilings in geval van aanval; om hierdie koshuise te voorsien van voedsel, water, noodhulpstelle en ander minimum noodsaaklikhede vir oorlewing; om hul kapasiteit te verhoog; om ons waarskuwings- en valopsporingstelsels vir lugaanvalle te verbeter, insluitend 'n nuwe huishoudelike waarskuwingstelsel wat tans ontwikkel word; en om ander maatreëls te tref wat op 'n vroeë datum effektief sal wees om miljoene lewens te red indien nodig.
In die geval van 'n aanval kan die lewens van die gesinne wat nie deur 'n kernontploffing en vuur getref word nie, steeds gered word-as hulle gewaarsku kan word om skuiling te neem en as die skuiling beskikbaar is. Ons is hierdie versekering verskuldig aan ons gesinne en ons land. In teenstelling met ons vriende in Europa, is die behoefte aan hierdie soort beskerming nuut vir ons kus. Maar die tyd om te begin is nou. In die komende maande hoop ek om elke burger onmiddellik te laat weet watter stappe hy kan neem om sy gesin te beskerm in geval van aanval. Ek weet dat u nie minder sal wil doen nie.
Die toevoeging van $ 207 miljoen aan krediete vir burgerlike verdediging bring ons totale nuwe versoeke vir verdedigingsbegroting op $ 3-454 miljard en 'n totaal van $ 47-5 miljard vir die jaar te staan. Dit is 'n toename in die verdedigingsbegroting van $ 6 miljard sedert Januarie, en dit het amptelike ramings van 'n begrotingstekort van meer as $ 5 miljard tot gevolg gehad. Die tesourie -sekretaris en ander ekonomiese adviseurs verseker my egter dat ons ekonomie die nuwe versoek kan beantwoord.
Ons herstel sterk van die resessie van hierdie jaar. Die toename in hierdie laaste kwartaal van ons jaar van ons totale nasionale produksie was groter as dié vir enige naoorlogse periode van aanvanklike herstel. En tog is groothandelpryse eintlik laer as tydens die resessie, en verbruikerspryse is slegs 0,4 van 1% hoër as in Oktober verlede jaar. Hierdie laaste kwartaal was eintlik die eerste in agt jaar waarin ons produksie toegeneem het sonder dat die algehele prysindeks gestyg het. En vir die eerste keer sedert die herfs van 1959 het ons goudposisie verbeter en die dollar word meer gerespekteer in die buiteland. Hierdie winste, moet beklemtoon word, word behaal met begrotingstekorte wat baie kleiner is as dié van die resessie van 1958.
Hierdie verbeterde besigheidsvooruitsigte beteken verbeterde inkomste; en ek is van voorneme om in Januarie 'n begroting vir die volgende boekjaar aan die kongres voor te lê wat streng in balans is. 'As daar egter 'n verhoging van belasting nodig is-weens gebeure in die komende maande-om die balans te bereik, of as gevolg van latere verdedigingsverhogings, sal die verhoogde belasting in Januarie versoek word.
Om te verseker dat die huidige tekort op 'n veilige vlak gehou word, moet ons alle uitgawes wat nie deeglik in begrotingsversoeke geregverdig is nie, byhou. Die luukse van ons huidige postkantoortekort moet beëindig word. Die koste van militêre aankope sal noukeurig ondersoek word-en in hierdie poging verwelkom ek die samewerking van die kongres. Die skuiwergate wat ek aangegee het oor uitgawes, buitelandse inkomste, dividende rente, koöperasies en ander moet gesluit word.
Ek besef dat geen maatstaf vir openbare inkomste deur almal verwelkom word nie. Maar ek is seker dat elke Amerikaner sy billike deel wil betaal, en die las van vryheidsverdediging nie heeltemal aan die wapendragers wil oorlaat nie. Want ons het ons toekoms op hierdie verweer verpand-en ons kan nie nalaat om ons verantwoordelikhede na te kom nie.
Maar ek moet weer beklemtoon dat die keuse nie net is tussen weerstand en terugtog nie, tussen atomiese holocaust en droë oorgawe. Ons vredestyd militêre houding is tradisioneel defensief; maar ons diplomatieke houding hoef nie so te wees nie. Ons reaksie op die Berlynse krisis sal nie net militêr of negatief wees nie. Dit sal meer wees as om net vas te staan. Want ons is nie van plan om dit aan ander oor te laat om die forum en die raamwerk van bespreking te kies en te monopoliseer nie. Ons is nie van voorneme om ons plig teenoor die mensdom op te los om 'n vreedsame oplossing te soek nie.
As ondertekenaars van die VN-handves sal ons altyd bereid wees om internasionale probleme te bespreek met alle nasies wat bereid is om met rede te praat en te luister. As hulle voorstelle het-nie eise nie-sal ons dit hoor. As hulle op soek is na ware begrip- nie toegewings van ons regte nie- sal hulle dit ontmoet. Ons het voorheen aangedui dat ons bereid is om werklike irritasies in Wes -Berlyn te verwyder, maar die vryheid van die stad is nie onderhandelbaar nie. Ons kan nie onderhandel met diegene wat sê: "Wat myne is, is myne en wat joune is, is onderhandelbaar. Maar ons is bereid om enige reëling of verdrag in Duitsland in ooreenstemming met die
handhawing van vrede en vryheid, en met die wettige veiligheidsbelange van alle nasies. Ons herken die historiese besorgdheid van die Sowjetunie oor hul veiligheid in Sentraal- en Oos -Europa, na 'n reeks verwoestende invalle, en ons glo dat reëlings getref kan word om aan die bekommernisse aandag te gee en dit moontlik maak vir veiligheid en vryheid om te bestaan in hierdie benoude gebied.
Want dit is nie die vryheid van Wes -Berlyn wat vandag 'abnormaal' is in Duitsland nie, maar die situasie in die hele verdeelde land. As iemand twyfel aan die wettigheid van ons regte in Berlyn, is ons gereed om dit aan internasionale beoordeling te onderwerp. As iemand twyfel in watter mate ons teenwoordigheid deur die mense van Wes -Berlyn verlang word, in vergelyking met Oos -Duitse gevoelens oor hul regime, is ons gereed om die vraag vrylik in Berlyn te laat voorlê en, indien moontlik, onder al die Duitse mense. En laat ons destyds hoor van die twee en 'n half miljoen vlugtelinge wat uit die kommunistiese regime in Oos-Duitsland gevlug het-met hul voete gestem vir Westerse vryheid.
Die wêreld word nie mislei deur die kommunistiese poging om Berlyn as 'n oorlogsbed te bestempel nie. Daar is vandag vrede in Berlyn. Die bron van probleme en spanning in die wêreld is Moskou, nie Berlyn nie. En as oorlog begin, het dit in Moskou begin en nie in Berlyn nie. Want die keuse van vrede of oorlog is hul eie, nie ons s'n nie. Dit is die Sowjets wat hierdie krisis aangewakker het. Dit is hulle wat probeer om 'n verandering af te dwing. Dit is hulle wat vrye verkiesings gekant het.Dit is hulle wat 'n Duitse vredesverdrag en die uitsprake van die internasionale reg verwerp het. En soos Amerikaners uit ons geskiedenis op ons eie ou grens weet, word geweergevegte veroorsaak deur outlaws, en nie deur vredesbeamptes nie.
Kortom, terwyl ons gereed is om ons belange te verdedig, sal ons ook gereed wees om te soek na rustige, rustige verkennende gesprekke tydens formele of informele vergaderings. Ons wil nie hê dat militêre oorwegings die denke van óf óf wes oorheers nie. En meneer Chroesjtsjof kan vind dat sy uitnodiging aan ander nasies om by 'n betekenislose verdrag aan te sluit, daartoe kan lei dat hulle hom uitnooi om by die gemeenskap van vreedsame mans aan te sluit, die gebruik van geweld te laat vaar en die heiligheid van ooreenkomste te respekteer.
Terwyl al hierdie pogings voortduur, moet ons nie van ons totale verantwoordelikhede, van ander gevare, van ander take afgewyk word nie. As nuwe dreigemente in Berlyn of elders sou veroorsaak dat ons ons ondersteuningsprogram verswak aan die ontwikkelende lande wat ook onder dieselfde druk van dieselfde bron staan, of ons ons pogings tot realistiese ontwapening stop, of ons ekonomie ontwrig of vertraag, of om die opvoeding van ons kinders te verwaarloos, dan is hierdie dreigemente sekerlik die suksesvolste en goedkoopste maneuver in die kommunistiese geskiedenis. Want ons kan al hierdie pogings bekostig, en meer-maar ons kan nie bekostig om hierdie uitdaging nie die hoof te bied nie.
En die uitdaging is nie alleen vir ons nie. Dit is 'n uitdaging vir elke nasie wat sy soewereiniteit onder 'n vryheidstelsel laat geld. Dit is 'n uitdaging vir almal wat 'n wêreld van vrye keuse wil hê. Dit is 'n spesiale uitdaging vir die Atlantiese gemeenskap-die hart van menslike vryheid.
Ons in die Weste moet saam beweeg om militêre krag op te bou. Ons moet mekaar nouer raadpleeg as ooit tevore. Ons moet saam ons voorstelle vir vrede ontwerp en saamwerk soos dit by die konferensietafel ingedruk word. En saam moet ons die laste en die risiko's van hierdie poging deel.
Die Atlantiese gemeenskap, soos ons dit ken, het. gebou in reaksie op die uitdaging: die uitdaging van Europese chaos in 1947, van die Berlynse blokkade in 1948, die uitdaging van kommunistiese aggressie in Korea in 1950. Nou, sterk en welvarend, sal die Atlantiese Gemeenskap, na 'n ongekende dekade van vooruitgang, moenie die geskiedenis daarvan of die beginsels wat dit betekenis gegee het, vergeet nie.
Die plegtige gelofte wat elkeen van ons in die tyd van vrede aan Wes -Berlyn gegee het, sal nie tydens gevaar gebreek word nie. Waar sal ons dan later staan ​​as ons nie ons verpligtinge teenoor Berlyn nakom nie? As ons daar nie getrou is aan ons woord nie, beteken alles wat ons bereik het in kollektiewe veiligheid, wat op hierdie woorde staatmaak, niks. En as daar een pad bo alle ander na oorlog is, is dit die pad van swakheid en verdeeldheid.
Vandag loop die bedreigde grens van vryheid deur verdeelde Berlyn. Ons wil hê dat dit 'n grens van vrede moet bly. Dit is die hoop van elke burger van die Atlantiese Gemeenskap; elke burger van Oos -Europa; en ek is vol vertroue, elke burger van die Sowjetunie. Want ek kan nie glo dat die Russiese mense wat in die Tweede Wêreldoorlog dapper enorme verliese gely het, nou die vrede in Duitsland sou wou ontstel nie. Die Sowjetregering alleen kan die vredegrens van Berlyn omskep in 'n voorwendsel vir oorlog.
'Die stappe wat ek vanaand aangedui het, is daarop gemik om die oorlog te vermy. Om alles op te som: ons soek vrede, maar ons sal ons nie oorgee nie. Dit is die sentrale betekenis van hierdie krisis en die betekenis van u regering se beleid.
Met u hulp en die hulp van ander vrymanne kan hierdie krisis die hoof gebied word. Vryheid kan seëvier-en vrede kan bestaan.
Ek wil graag afsluit met 'n persoonlike woord. Toe ek vir die presidentskap van die Verenigde State uitdraf, het ek geweet dat hierdie land ernstige uitdagings in die gesig staar, maar ek kon nie besef nie-en dit kon ook nie iemand besef wat nie die laste van hierdie amp dra nie-hoe swaar en konstant die laste sou wees.
Ons land en Europa was drie keer in my leeftyd in groot oorloë betrokke. In elke geval is ernstige wanbeoordelings aan beide kante gemaak van die bedoelings van ander, wat groot verwoesting tot gevolg gehad het.
Nou, in die termonukleêre eeu, kan enige verkeerde oordeel aan weerskante oor die bedoeling van die ander in 'n paar uur meer verwoesting reën as wat in al die oorloë in die menslike geskiedenis plaasgevind het.
Daarom gaan 1, as president en opperbevelhebber, en ons almal as Amerikaners, deur ernstige dae. Ek sal hierdie verantwoordelikheid onder ons Grondwet vir die volgende drie en 'n half jaar dra, maar ek is seker dat ons almal, ongeag ons beroepe, ons bes sal doen vir ons land en vir ons saak. Want ons almal wil ons kinders sien grootword in 'n land in vrede, en in 'n wêreld waar vryheid bestaan.
Ek weet dat ons soms ongeduldig word, dat ons onmiddellike optrede wens wat ons gevaar kan beëindig. Maar ek moet u vertel dat daar geen vinnige en maklike oplossing is nie. Die kommuniste beheer oor 'n miljard mense, en hulle erken dat as ons sou wankel, hul sukses op hande sou wees.
Ons moet kyk na lang dae wat voorlê, wat as ons moedig en volhardend is, ons kan bring wat ons almal begeer.
In hierdie dae en weke vra ek u hulp en u advies. Ek vra u voorstelle as u dink dat ons beter kan doen.
Almal van ons, ek weet, is lief vir ons land, en ons sal almal ons bes doen om dit te dien.
Om my verantwoordelikhede in die komende maande as president na te kom, het ek u goeie wil en u ondersteuning, en veral u gebede, nodig.
Dankie, en goeie nag.
Die geskiedenis en betekenis van die Berlynse muur
Hierdie November is die 30ste herdenking van die val van die Berlynse muur. Op 9 November 1989, toe die wankelrige Oos -Duitse kommunistiese regering bedank, val die Berlynse muur neer. Groot skares het aan weerskante van die muur gevorm. Oos- en Wes -Berlyners het bo -op geklim, en toe begin mense slee -hamers en pikstokke gebruik om gate daarin te sny. Groot getalle Oos- en Wes -Berlyners het heen en weer deur die Muur begin beweeg en die gees van vryheid om te beweeg vasgevang sonder om politieke hindernisse in die pad te staan.
Dit is die moeite werd om te onthou hoe en waarom die Berlynse muur in die eerste plek gebou is, en wat dit beteken het dat 'n individu beskou moet word as die eiendom van die staat in die stroom van 20ste-eeuse politieke gebeure.
Barb Wire en Bricks keer dat mense "met hul voete stem"
Op 10 Augustus 1961 het Nikita S. Chroesjtsjov, die premier van die Sowjetunie, 'n verjaardagpartytjie in Moskou bygewoon vir Sergei S. Verentsov, die Sowjet -marskalk in beheer van die missielprogram van die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke. Chroesjtsjof het die vierende vergadering van toonaangewende Sowjet -militêre en politieke hooggeplaastes ingelig dat iets op die punt staan ​​om te gebeur.
"Ons gaan Berlyn sluit," het Khrushchev aangekondig. 'Ons sit net doringdraad op en die Weste staan ​​daar soos stom skape. En terwyl hulle daar staan, maak ons ​​'n muur klaar. " Die skare het 'n entoesiastiese toejuiging ingebreek.
Die stad Berlyn was aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Europa in vier geallieerde besettingsgebiede verdeel. Die oostelike helfte van die stad was die Sowjet -gebied. Die westelike helfte was verdeel in Amerikaanse, Britse en Franse gebiede, omring deur die Sowjet -besettingsgebied in Oos -Duitsland. Die naaste Britse of Amerikaanse besettingsgebied in Wes -Duitsland was 110 myl na die weste. Die Sowjette het 'n 'volksrepubliek' in hul gebied gestig - die Duitse Demokratiese Republiek, met Oos -Berlyn as hoofstad.
Tussen die laat veertigerjare en 1961 het meer as 4 miljoen Oos -Duitsers en Oos -Berlyners voordeel getrek uit die relatiewe gemak om van die Sowjet -gebied in Berlyn na een van die Westerse gebiede oor te steek om 'met hul voete te stem' om nie in die 'werkers' te woon nie 'paradys' wat Moskou vrygewig genoeg was om hulle op te lê. Hierdie massa -uittog was 'n groot verleentheid vir beide die Sowjet- en die Oos -Duitse regerings. Dit was ook 'n groot verlies aan geskoolde arbeid en vir baie professionele beroepe.
Die Sowjetunie het byna heeltemal daarin geslaag om geheim te hou dat Wes -Berlyn verseël sou word. Op Saterdag, 12 Augustus 1961, het 1,573 Oos -Duitsers die grens tussen Oos- en Wes -Berlyn oorgesteek en geregistreer as vlugtelinge wat in die Weste wou woon. Hulle was die laaste groep wat toegelaat is om vryelik te vertrek. Die Sowjets het doringdraad oor die Brandenburgerpoort gespan wat na die westelike gebiede in die middel van die stad kyk. En om 02:30 die oggend van 13 Augustus is die grens tussen Oos- en Wes -Berlyn gesluit.
'Suksesse' en 'mislukkings' van die muur
Twee dae later, op 15 Augustus, is begin met die werk aan die Berlynse muur, dit was van baksteen en beton en het twee jaar geneem om te voltooi. Toe dit klaar was, was dit 28 myl lank en nege voet hoog, met doringdraad aan die bokant. Oos -Duitse wagte gewapen met masjiengewere wat op almal geskiet het wat dit probeer oorsteek het. Daar was ook 'n oppervlakte van 200 meter wat tot by die muur lei, bedek met landmyne en deur polisiehonde gepatrolleer is.
Tog, tydens die 28 jaar van die bestaan ​​van die muur, tussen 1961 en 1989, het ongeveer 5 000 mense daarin geslaag om te ontsnap, óf oor, onder óf deur die muur. Sommige het deur die rioolstelsel onder die muur ontsnap. Ander het tonnels gegrawe - die langste een was 500 voet lank, waardeur 57 mense in 1964 na Wes -Berlyn gegaan het.
Een vrou het Sowjet -militêre uniforms vasgemaak vir drie mansvriende wat deur een van die muur se grenskontrolepunte gery het terwyl sy onder die voorste sitplek gepak was. 'N Boogskutter het 'n pyl gebruik om 'n kabel oor die muur uit 'n gebou in Oos -Berlyn te skiet en daarlangs na vryheid te gly.
Sommige het lugballonne en ru-vlieënde masjiene gebou wat fietsmotors gebruik om hul vlug oor die muur te dryf. Ander het oor kanale of riviere geswem wat dele van Oos- en Wes -Berlyn geskei het.
Die koste om te probeer ontsnap na vryheid
Daar het ook 'n smokkelonderneming ontstaan ​​wat advertensies in Wes -Duitse koerante geplaas het. Een so 'n onderneming, Aramco, met sy hoofkwartier in Zürich, Switserland, het persverklarings uitgereik met verwysing na hul 'modernste tegniese metodes'. Die pryse van die onderneming was nie so onredelik nie: $ 10 000 tot $ 12 000 per persoon, met 'hoeveelheidskorting' vir gesinne, betaalbaar in 'n genommerde rekening in 'n Switserse bank. As 'n ontsnappingspoging misluk, het die maatskappy die grootste deel van die geld terugbetaal aan die persoon wat die uitbraak finansieel borg.
Die Oos -Duitse regering het "gesoekte" plakkate uitgereik aan die Oos -Berlynse kant van Checkpoint Charlie, met 500.000 Oos -Duitse markte vir die direkteur van Aramco, Hans Ulrich Lenzlinger (ongeveer $ 25.000 teen die wisselkoers van die swart mark in die sewentigerjare). Die "gesoekte" plakkate het negatief na hom verwys as 'n "handelaar in mense." In Februarie 1979 het iemand die oorvloed op Lenzlinger se kop versamel nadat hy herhaaldelik in die bors geskiet en by sy huis in Zürich vermoor is.
Hy was nie die enigste slagoffer van ontsnappingspogings nie. Gedurende die 28 jaar van die bestaan ​​van die muur het 80 mense hul lewens verloor om die westekant van die muur te bereik. En meer as 100 ander het hul lewens verloor terwyl hulle probeer ontsnap langs ander punte van die sterk versterkte Oos -Duitse grens met Wes -Duitsland.
Een van die onmenslikste grensmoorde in Augustus 1962. Peter Fechter, 'n 18-jarige messelaar, is geskiet en gewond terwyl hy oor die muur probeer klim. Vir 50 minute smeek hy om hulp terwyl hy stadig doodbloei in die oë van soldate en joernaliste wat uit die westelike grenskontrolepunte oor die muur kyk. Eers nadat hy gesterf het, het die Oos -Duitse wagte sy lyk gekry.
Die Berlynse muur het die Koue Oorlog en sy verdeling van die wêreld in helftes simboliseer, die een helfte nog relatief vry en die ander helfte onder die mees brutale en omvattende tirannie wat die mens ooit in die moderne geskiedenis beleef het. Niks was veronderstel om die ystergordyn van doringdraadheinings, aangeplante landerye en masjiengeweer-torings wat oor Sentraal-Europa strek van die Baltiese See tot by die Adriatiese See, sonder die toestemming van die Marxistiese meesters in Moskou, oor te steek nie.
Die muur teenoor die reg om te beweeg
Wat die Berlynse muur toon, was die idee van die individu in die 20ste eeu as die eiendom van die staat. Agter daardie muur het die Oos -Duitse regering aan die mense gesê waar hulle moet woon en werk, watter goedere hulle kan verbruik, en watter genot en vermaak hulle toegelaat sal word. Die staat bepaal wat hulle lees en kyk en sê. En hulle kon die land nie verlaat nie - hetsy vir 'n besoek of vir ewig - tensy dit die doelwitte en belange van hul politieke meesters gedien het. En as iemand sou probeer om sonder toestemming te vertrek, kan hy doodgeskiet word, alleen en hulpeloos, terwyl ander gedwing word om as verskrikte waarnemers by te staan.
In die 19de eeu was die groot triomf van die klassieke liberalisme die afskaffing van die laaste van die ou beperkings op die reg van die individu op sy lewe, vryheid en eerlik verkrygde eiendom. Dit het die reg van mense ingesluit om vrylik te reis sonder onnodige inmenging of beheer deur die regering.
Vroeër het die fisieke vervoerprobleme nie net verhinder dat mans wyd van die een streek of kontinent na die ander verhuis nie. By hierdie fisiese hindernisse pas die wettige hindernisse van belasting, tolgeld, paspoorte en diensbaarheid, wat die oorgrote meerderheid mense gebind het tot die grond wat die bevoorregte en getitelde politieke kaste besit.
Klassieke liberale en klassieke ekonome van die vroeë 19de eeu het aangevoer dat sulke beperkings op mense se vryheid verwyder word. Die leidende beginsel was dat 'n man 'n eiendomsreg in homself het, dat hy homself besit. Soos die Britse klassieke ekonoom John R. McCulloch dit in die 1820's uitgespreek het:
Van al die besittings wat 'n mens kan besit, is die vermoëns van sy verstand en die kragte van sy liggaam veral sy eie, en dit moet hy toegelaat word om te geniet, dit wil sê, na goeddunke ... op geen manier, nie skadelik vir ander nie, volgens hom die voordeligste vir homself.
'N Logiese uitbreiding van die reg op eienaarskap van 'n mens se gees en liggaam en die gebruik daarvan om sy persoonlike en vreedsame doeleindes te bevorder, was die reg om te beweeg na waar hy geglo het dat hy sy omstandighede die beste kan verbeter. Namate die 19de eeu vorder, is die verskillende beperkings op die vryheid om te beweeg verwyder. Paspoorte is feitlik uitgeskakel in die groot lande van Europa en Noord -Amerika, en wettige hindernisse vir sowel emigrasie as immigrasie is byna heeltemal afgeskaf in dieselfde lande.
Tienduisende mense, uit hul eie persoonlike rekening en met private befondsing, het hul geboorteplekke verlaat in die strewe na 'n beter lewe en geluk in lande en op kontinente van hul eie keuse. Vrye beweging van mense pas by die toenemend vrye handel in goedere en kapitaal. Ongeveer 65 miljoen mense het voordeel getrek uit hierdie groter bewegingsvryheid tussen 1840 en 1914, voordat die Eerste Wêreldoorlog begin het.
Moderne hindernisse vir die vryheid om te beweeg
Maar met die koms van die Eerste Wêreldoorlog het regerings paspoort en ander beperkings op die bewegingsvryheid ingestel. Met die opkoms van die totalitêre ideologieë in die jare na die einde van die Eerste Wêreldoorlog, is die vryheid om te beweeg al hoe meer afgeskaf. Kommunisme, fascisme en nazisme het almal gewerk uit die veronderstelling dat die individu ondergeskik was aan en geleef het en werk slegs vir die bevordering van die belange van die staat. As 'n 'voorwerp' wat die regering besit, het die individu gebly of is hy onder geweld onder die brutale bevele van die politieke gesag na 'n ander plek verwyder.
Selfs buite die totalitêre stelsels van die 20ste eeu was hindernisse vir migrasie 'n logiese uitbreiding van die opkoms en groei van die intervensionistiese welsynstaat. As die regering die produksierigting beïnvloed, verantwoordelik is vir die hoeveelheid en tipes indiensneming in die samelewing en die paternalistiese administrateur is van 'n herverdeling van rykdom en inkomste vir aftrede, gesondheidsorg, werkloosheid, behuising en onderwys, is dit onvermydelik dat dieselfde regering besorg sal wees oor en verantwoordelik is vir die hoeveelheid, tipes en demografie van individue of groepe wat na 'n land wil verhuis wat onder die regering se jurisdiksie is.
Die groei en ontwikkeling van die gereguleerde ekonomie, met ander woorde, het die rede vir hindernisse vir vrye migrasie verskaf. Hulle staan ​​as wettige en politieke mure veel hoër as die Berlynse muur om mense te verhinder om vry en ongehinderd van die een deel van die wêreld na die ander te gaan. Die paspoort wat elkeen van ons gedwing is om aansoek te doen en ons persoon voort te sit wanneer ons buite die territoriale jurisdiksie van ons eie land reis, en wat ons moet voorlê tydens ons poging om na ons eie land terug te keer, toon duidelik aan dat ons eintlik onderwerpe onder - nie burgers hierbo nie - die politieke owerhede wat ons lewens beheer.
Die Duitse vryemark -ekonoom Wilhelm Röpke het eens in 'n artikel met die titel "Barriers to Migration" (1950) daarop gewys: f
Moderne nasionalisme en kollektivisme kom, deur die beperking van migrasie, miskien die naaste aan die 'diensbare staat'.… Die mens kan kwalik meer in 'n wiel in die klok van die nasionale kollektivistiese staat gereduseer word as om die vryheid van beweging te ontneem ... As ons voel dat hy nou tot sy nasie, liggaam en siel behoort, sal ons makliker onderwerp word aan die gehoorsame staatsdiens wat nasionalistiese en kollektivistiese regerings eis.
Dit het 'n cliché geword dat die wêreld elke dag 'n bietjie kleiner word. Metodes van globale vervoer verbeter die kwaliteit van die reis en verminder die tyd tussen twee punte regoor die wêreld. Rekenaartegnologie - die internet en e -pos - het feitlik alles wat geskryf, gesê of gefotografeer is, 'n eenvoudige en byna onmiddellike "klik" weggemaak. Die groeiende wêreldwye netwerk van sake-, handels- en kapitaalmarkte maak die wêreld toenemend 'n enkele mark vir handel en kultuur.
Op hierdie 30ste herdenking van die val van die Berlynse muur, moet ons alles onthou wat dit voorgestel het as 'n simbool van tirannie waaronder die individu gemerk was met die etiket: eiendom van die staat. Hy was nie net beheer oor alles wat hy gedoen het en in die openbaar gesê nie, maar hy het elke beweging dopgehou, beveel of beperk.
Vryheid in al sy vorme - om te praat, skryf, assosieer en aanbid soos ons elke beroep, beroep of privaat onderneming wil volg wat die neiging en geleenthede vir ons voorstel en om te besoek, woon en werk waarheen ons drome en begeertes ons lei om 'n beter lewe te soek - is 'n kosbare ding.
Die geskiedenis van die Berlynse muur en die kollektivistiese ideologie daaragter moet ons herinner aan hoe belangrik 'n verlies van enige van ons vryhede kan wees, terwyl ons bepaal in watter rigting - in die rigting van groter individuele vryheid en vrye onderneming of meer bevel en beheer van die regering - ons wens ons land en die wêreld om in die 21ste eeu te beweeg.
Berlynse muur geskiedenis
Stormstortende reënbuie het die voorafgaande dae gevul, maar hierdie Augustus -dag is helder en warm. Daar is niks ontstellends aan die siening van hyskrane en betonblaaie wat rustig naby die rand van die stad rus nie. Soos die duisternis val, lyk dit soos duisend ander aande.
Om middernag, Saterdag, 13 Augustus 1961, begin Oos -Duitse soldate die stad afsluit. Eerstens snoer hulle myl aan gekartelde doringdraad (wat onopvallend by Wes -Berlynse ondernemings gekoop is). Hierdie draad word binnekort vervang deur 'n veel meer onheilspellende en blywende teenwoordigheid en die Berlynse muur.
Die Berlynse muur krul deur die derde grootste stad van Europa. The Wall is 'n roerlose betonslang wat tien tot dertien voet hoog is. Dit kronkel en buig deur Berlyn, wat strate en agterplase oorsteek. As dit reggemaak word, sal die Berlynse muur byna honderd kilometer lank wees.
Agter die muur, 'n honderd meter na die kommunistiese Oos -Duitsland, is 'n ander betonversperring wat amper so formidabel is as die gelykgemaakte gebied tussen & mdashflat, verlate en gevaarlik. Dit is 'n 'niemandsland', wat voortdurend deur gewapende wagte en onbeperkte honde gepatrolleer word, bedek met outomaties geaktiveerde masjiengewere, en op sommige plekke gesaai met landmyne. Sowat 285 verhewe wagtorings steek onheilspellend bo "niemandsland" uit, wat hierdie vreesaanval onderstreep.
Die oostekant van die muur is veral glad en skoon. Die afgeronde boonste rand is moeilik om te begryp. Swak kolle word voortdurend verbeter, opgegradeer, versterk en herbou. Die hele gebou word noukeurig onderhou. Die totstandkoming van die Berlynse Muur kom as gevolg van 'n paniekerige land wat desperaat is om sy burgers te behou wat in 'n verstommende tempo vlug. Selfs na die oprigting van die muur slaag 'n paar steeds daarin om deur die vyf voet dik muur, daaronder, om hom te gaan, en 'n paar val selfs daardeur.
Eers op 9 November 1989 dans die mense van Oos- en Wes -Berlyn saam langs die top van die Berlynse muur. Herenigde gesinne en vriende sing en omhels en juig: "The Wall is gone!" Mense voel skielik vryheid langs hierdie diep, bibber litteken van die Koue Oorlog.
Berlyners van beide kante vul die strate, soos gretige kinders by 'n karnaval, en kyk met groot oë na die buurland se vreemde land. Hulle drink sjampanje. Hulle is bly deur die nag. Hulle genees ou wonde.
Met hamers, beitels, vingernaels en 'n oorweldigende gevoel van hoop, begin Duitsers uit Oos en Wes die Muur afbreek en nuwe openinge skep. "Die muur is weg!" Uit hierdie puin kom 'n nuwe simbool vir môre, 'n ikoon vir toekomstige geslagte, die Berlynse muur. afgetakel.
Een jaar na die val van die Berlynse muur op 9 November 1989, het die kunstenaar Edwina Sandys, kleindogter van Winston Churchill, haar voorgestel Deurbraak beeldhouwerk aan 'n skare van 7 000 mense wat op die kampus van die Westminster College vergader het. Die 11-voet-hoë-32-voet-lange struktuur, miskien die belangrikste monument wat op Amerikaanse bodem gebou is sedert die Vietnam War Memorial, het as 'n droom begin in die kop van sy beeldhouer.
Met die ondersteuning van Westminster College en beskermheer Richard Mahoney, het Sandys en haar man, Richard Kaplan, in Februarie 1990 met amptenare in Oos -Berlyn vergader. , aangesien afdelings van 4 voet breed teen $ 60,000 tot $ 200,000 verkoop word. Hierdie struikelblok is egter opgelos toe amptenare, onder die indruk van die idee dat 'n Berlynse muur -monument naby die plek van Churchill se "Ystergordyn" -toespraak in 1946 opgerig word, Sandys in staat gestel het om agt afdelings as 'n geskenk aan die kollege te kies. Sandys het haar gedeeltes gekies uit 'n gebied naby die Brandenburgpoort, waar kunstenaars gereeld besoek, vanweë die dramatiese kleur van die graffiti. Die herhaaldelike gebruik van die woord "Unwahr" in die afdelings, wat in Duits "leuens" of "onwaarhede" beteken, spreek haar ook aan.
Op 9 November 1990, na 'n poging van nege maande, het die Deurbraak beeldhouwerk het gepas op die voorgrond van die National Churchill Museum gestaan. Voormalige president Ronald Reagan, senator John Ashcroft en die gevolmagtigde van die Duitse minister, Fritjof von Nordenskjoeld, het Sandys haar beeldhouwerk aan die saamgestelde skare voorgestel. Vier-en-veertig jaar nadat haar oupa gewaarsku het van 'n 'ystergordyn', het die wyd oop deure van 'Breakthrough' 'n konkrete beeld gegee van die nuut verwesenlike vryheid in Oos-Europa. Die seremonies is afgesluit met 'n seën van eerwaarde dr. William B. Huntley Jr., kollege -kapelaan.
Geskiedenis is 'n terugblik, 'n versoening van tye en lewens wat verby is. Ons staar die gloeiende uitsig voor ons in die gesig. Dit is 'n uiters onbekende landskap. Dit is die dinge van drome. Blou lug vaar net buite sig. Gaan deur die muur en ervaar u eie 'deurbraak'.
Terwyl u dit doen, raak die muur en in u hand is die verlede en die toekoms. Laat u vingers stadig oor die gehawende oppervlak dwaal. U kan die balans van ons lewens voel. U kan die stryd en die triomf, die hartseer en die vreugde, die hoop en die vervulling voel. U voel hoe die verre bewing van môre se geskiedenis saggies in u handpalm ontvou.
& ldquo Laat die verlede na die geskiedenis, veral omdat ek voorstel om die geskiedenis self te skryf. & rdquo
Val van die Berlynse muur
Teen 1989 het die kommunisme in Oos -Europa verbrokkel. Op 9 November van daardie jaar het 'n woordvoerder van die Oos -Duitse Kommunistiese Party aangekondig dat mense in Oos -Berlyn teen middernag vrylik na Wes -Berlyn kan kom. Toe hulle dit hoor, het menigtes mense by die kontrolepunte aan die oostekant van die Berlynse muur opgedaag. Daardie naweek het meer as twee miljoen mense uit Oos -Berlyn Wes -Berlyn besoek. Maar vir baie Oos -Berlyners was dit net nie genoeg om Wes -Berlyn te besoek nie. Hulle wou die Berlynse Muur weg hê. Daarom het baie by die muur gekom met pikke en hamers, waarmee hulle die muur probeer afbreek het. Uiteindelik het krane en stootskrapers opgedaag om die muur af te sny, seksie na snit. Die val van die Berlynse muur was simbolies die einde van die ystergordyn wat Europa verdeel het, sowel as die einde van die Koue Oorlog.
'Laat daar lig wees': die val van die Berlynse muur en hoe vrees sterf
Die Berlynse muur, wat van Maandag af langer was as wat dit was - 10 316 dae - was 'n briljante uitdrukking van die krag van onderdrukking.
Dit was groot, 96 myl lank. Dit was skrikwekkend, deurspek met myne, besaai met soldate wat opgelei is om te skiet sonder om vrae te vra. Dit was ook baie doeltreffender as enige fisiese versperring, want dit het die Oos -Duitsers 'die muur in die kop' genoem, die alomteenwoordige oortuiging dat daar geen ontsnapping, geen hoop was nie.
Dit het Duitsers aan beide kante opgeval as niks wonderliks ​​toe die massiewe konstruksie van beton, bakstene, doringdraad en geëlektrifiseerde heining ineengestort het in 'n oomblik.
Ek was die hoof van die Berlynse buro van die Washington Post in 1989 toe die hindernis wat die kommunistiese Oos -Duitsland sedert 1961 van die kapitalistiese Wes -Duitsland geskei het, uiteindelik geval het. Die geskiedenisboeke sê dat die muur op 'n vreemde aand in November daardie jaar oopgemaak het, maar dit is nie heeltemal reg nie. Dit was regtig 'n proses wat etlike maande geduur het, 'n proses wat bestaan ​​uit die fisiese dekonstruksie van die muur, ontelbare veranderinge in mense se daaglikse roetines en 'n geestelike verskuiwing - wat miskien die grootste hindernis van alles was.
Vroeg een Desemberoggend was ek die eerste motoris wat in die ry gestaan ​​het om van Checkpoint Charlie van Oos na Wes te ry. Terwyl ek 'n verhaal in Oos -Berlyn berig het, het ek my visum te lank oorgebly (verslaggewers moes teen middernag uit die kommunistiese Ooste kom of in die gesig staar). By gebrek aan die papiere wat ek sou nodig gehad het om 'n hotelkamer wettig te bespreek, het ek deur die nag bly rapporteer, en nou, toe die dagbreek nader kom, kon ek weer die grens oorsteek na die Weste.
Toe die heropening van die stad se binnegrens om 06:00 nader kom, het die Oos -Duitse wag wat tussen my staan ​​en 'n terugkeer na die Weste sorgvuldig sy lessenaar opgestel en sy oggendritueel om die hekke oop te maak, deurgemaak. Uiteindelik het die Vopo - die Volkspolizei, of mense se polisie, wagte wat nooit geglimlag het nie en altyd daarin geslaag het om te draai - op die fluoresserende gloeilamp wat oor sy verkeersbaan gehang het.
'En God het gesê:' Laat daar lig wees ',' het hy gesê en met 'n groot glimlag ingebreek.
Ek sit daar in verstomte stilte. Die vreesaanjaende Vopo het 'n grap gemaak.
Hy lag vir sy eie verstand. Hy kyk na my vir 'n reaksie.
Die interne berekeninge wat die tweede aard in 'n polisiestaat word, het my 'n paar sekondes geneem om te hardloop. Was dit 'n truuk? Lag ek en word ek daarvan beskuldig dat ek die mense se polisie nie respekteer nie? Staar ek reguit vorentoe en loop ek die toorn van die almagtige Volkspolizei op? Uiteindelik, met 'n effense, senuweeagtige grynslag, kyk ek hom in die oë, iets waarteen ek 'n keer gewaarsku is deur 'n baie sterker Oos-Duitse offisier wat my betrap het terwyl ek op 'n snelweg ry wat buite die westerse kant was.
Die grenswag herhaal sy grap. Hierdie keer het ek myself toegelaat om saam met hom te glimlag. Hy het nie eers die moeite gedoen om in my kattebak te kyk nie. Deur 'n duisend reëls te oortree, waai hy my net deur. Die muur, die een wat hy sy werkslewe verdedig het, die een buite sy stand en die in ons koppe, was weg.
In die weke van opwindende verandering het elke dag nuwe ervarings gebring. 'N Paar grensoorgange later keer ek terug na die Weste nadat ek 'n dag by 'n Oos -Duitse skool was, waar onderwysers skielik alleen was om te probeer uitvind of hulle nog die lesse oor kommunistiese ideologie moes onderrig. Ek het 'n stuk smokkelgoed in my bagasie weggesteek, 'n Oos-Duitse hoërskoolgeskiedenisboek, met 800 bladsye waarin elke optrede van elke kongres van die Kommunistiese Party in die land se 40-jarige geskiedenis uiteengesit word. Geen partytjie -materiaal kon die grens oorsteek nie - elke keer wat ek voorheen probeer het, het die wagte alles gekonfiskeer.
Hierdie keer het die wag my boek gevind en gegrinnik terwyl hy daardeur blaai. 'U kan dit behou,' het hy gesê. 'Niemand het dit meer nodig nie.'
In die eerste weke nadat die muur semi -amptelik oopgemaak is, het die Oos -Duitse regime probeer om sy skeiding en onafhanklikheid van die Weste te handhaaf, maar die mense het geweet wat hulle regering sewe maande sou neem om uit te vind: die spel was aan die gang. In die laaste dae voordat alle grensbeheer tussen die twee Duitsers opgehef is, het 'n paar Vopo -wagte steeds aangedring om reisdokumente na te gaan. Toe iemand dreig om 'n buitelandse besoeker terug te keer, het die toeris hardop vir 'n vriend gesê: "Moenie bekommerd wees nie, hy is oor tien dae geskiedenis."
Berlyn lê in die noordooste van Duitsland, oos van die rivier die Elbe, wat eens saam met die Saale (Saksiese of Thuringiese) Saale (vanaf hul samevloeiing by Barby) die oostelike grens van die Frankiese koninkryk gevorm het. Terwyl die Frankiese koninkryk hoofsaaklik bewoon was deur Germaanse stamme soos die Franken en die Sakse, was die streke oos van die grensriviere bewoon deur Slawiese stamme. Dit is die rede waarom die meeste stede en dorpe in die noordooste van Duitsland Slaviese name het (Germania Slavica). Tipiese germaniseerde agternaam -agtervoegsels van Slawiese oorsprong is -ow, -itz, -vitz, -witz, -itzsch en -in, voorvoegsels is Windisch en Wendisch. Die naam Berlyn het sy wortels in die taal van die Wes -Slawiese inwoners van die huidige Berlynse omgewing, en kan verband hou met die ou Polabiese stam berl-/meisie- ("moeras").  Sedert die Ber- aan die begin klink dit soos die Duitse woord Bär (beer), verskyn 'n beer in die wapen van die stad. Dit is dus 'n kantelarm.
12de tot 16de eeu Redigeer
Die vroegste bewyse van nedersettings in die huidige Berlyn is die oorblyfsels van 'n huisstigting uit 1174, gevind in opgrawings in Berlin Mitte,  en 'n houtbalk uit ongeveer 1192.  Die eerste geskrewe verslae van dorpe in die gebied van die huidige Berlyn dateer uit die laat 12de eeu. Spandau word die eerste keer in 1197 genoem en Köpenick in 1209, hoewel hierdie gebiede eers in 1920 by Berlyn aangesluit het.  Die sentrale deel van Berlyn kan teruggevoer word na twee dorpe. Cölln aan die Fischerinsel word die eerste keer genoem in 'n 1237 -dokument, en Berlyn, oorkant die Spree in wat nou die Nikolaiviertel genoem word, word in 'n dokument uit 1244 genoem.  1237 word beskou as die stigtingsdatum van die stad.  Die twee dorpe het mettertyd noue ekonomiese en sosiale bande gevorm en het voordeel getrek uit die belangrikste op die twee belangrike handelsroetes Via Imperii en van Brugge na Novgorod.  In 1307 het hulle 'n alliansie aangegaan met 'n gemeenskaplike eksterne beleid, terwyl hul interne administrasies steeds geskei is.  
In 1415 word Frederik I die kieser van die Markgraaf van Brandenburg, wat hy tot 1440 regeer het.  Gedurende die 15de eeu vestig sy opvolgers Berlyn-Cölln as hoofstad van die markgraaf, en daaropvolgende lede van die Hohenzollern-familie regeer in Berlyn tot 1918, eers as verkiesers van Brandenburg, daarna as konings van Pruise, en uiteindelik as Duitse keisers. In 1443 begin Frederick II Irontooth met die bou van 'n nuwe koninklike paleis in die tweelingstad Berlin-Cölln. Die protes van die stadsburgers teen die gebou bereik 'n hoogtepunt in 1448 in die "Berlynse verontwaardiging" ("Berliner Unwille").   Hierdie protes was nie suksesvol nie en die burgerskap het baie van sy politieke en ekonomiese voorregte verloor. Nadat die koninklike paleis in 1451 klaar was, is dit geleidelik in gebruik geneem. Vanaf 1470, met die nuwe keurvors Albrecht III Achilles, het Berlin-Cölln die nuwe koninklike woning geword.  Amptelik het die Berlyn-Cölln-paleis vanaf 1486, toe John Cicero aan bewind gekom het, permanente woning geword van die Brandenburgse kiesers van die Hohenzollerns.  Berlyn-Cölln moes egter sy status as 'n vrye Hansestad prysgee. In 1539 word die kiesers en die stad amptelik Luthers. 
17de tot 19de eeu Edit
Die Dertigjarige Oorlog tussen 1618 en 1648 verwoes Berlyn. Een derde van sy huise is beskadig of vernietig, en die stad het die helfte van sy bevolking verloor.  Frederick William, bekend as die 'Groot Kieser', wat sy vader George William in 1640 as heerser opgevolg het, het 'n beleid begin om immigrasie en godsdienstige verdraagsaamheid te bevorder.  Met die Edik van Potsdam in 1685 bied Frederick William asiel aan die Franse Hugenote aan. 
Teen 1700 was ongeveer 30 persent van die inwoners van Berlyn Frans, weens die Hugenote -immigrasie.  Baie ander immigrante kom uit Bohemen, Pole en Salzburg. 
Sedert 1618 was die Markgraaf van Brandenburg in 'n persoonlike unie met die Hertogdom Pruise. In 1701 vorm die tweestaat die Koninkryk Pruise, aangesien Frederik III, keurvorst van Brandenburg, homself as koning Frederik I in Pruise gekroon het. Berlyn word die hoofstad van die nuwe koninkryk,  in die plek van Königsberg. Dit was 'n suksesvolle poging om die hoofstad in die verre toestand te sentraliseer, en dit was die eerste keer dat die stad begin groei het. In 1709 het Berlyn saamgesmelt met die vier stede Cölln, Friedrichswerder, Friedrichstadt en Dorotheenstadt onder die naam Berlin, "Haupt- und Residenzstadt Berlin". 
In 1740 het Frederik II, bekend as Frederik die Grote (1740–1786), aan bewind gekom.  Onder die bewind van Frederik II word Berlyn 'n middelpunt van die Verligting, maar word ook kortliks tydens die sewejarige oorlog deur die Russiese leër beset.  Na Frankryk se oorwinning in die War of the Fourth Coalition, marsjeer Napoleon Bonaparte in 1806 na Berlyn, maar verleen selfbestuur aan die stad.  In 1815 het die stad deel geword van die nuwe provinsie Brandenburg. 
Die Industriële Revolusie het Berlyn gedurende die 19de eeu getransformeer, die stad se ekonomie en bevolking het dramaties uitgebrei, en dit het die belangrikste spoorwegknooppunt en ekonomiese sentrum van Duitsland geword. Bykomende voorstede het spoedig die gebied en bevolking van Berlyn ontwikkel en vergroot. In 1861 is naburige voorstede, waaronder Wedding, Moabit en verskeie ander, in Berlyn opgeneem.  ​​In 1871 word Berlyn die hoofstad van die nuut gestigte Duitse Ryk.  In 1881 word dit 'n stadsdistrik apart van Brandenburg. 
20ste tot 21ste eeu Redigeer
In die vroeë 20ste eeu het Berlyn 'n vrugbare grond geword vir die Duitse ekspressionistiese beweging.  Op gebiede soos argitektuur, skilderkuns en film is nuwe vorme van artistieke style uitgevind. Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog in 1918 is 'n republiek uitgeroep deur Philipp Scheidemann by die Reichstag -gebou. In 1920 het die Groter Berlynwet tientalle voorstedelike stede, dorpe en landgoedere rondom Berlyn opgeneem in 'n uitgebreide stad. Die wet het die oppervlakte van Berlyn vergroot van 66 tot 883 km2 (25 tot 341 vierkante myl). Die bevolking het byna verdubbel, en Berlyn het 'n bevolking van ongeveer vier miljoen gehad. Gedurende die Weimar -era het Berlyn politieke onrus ondergaan weens ekonomiese onsekerhede, maar het dit ook 'n bekende sentrum van die Roaring Twenties geword. Die metropool beleef sy bloeitydperk as 'n belangrike wêreldhoofstad en was bekend vir sy leiersrolle in wetenskap, tegnologie, kunste, geesteswetenskappe, stadsbeplanning, film, hoër onderwys, regering en nywerhede.Albert Einstein het tydens sy jare in Berlyn bekendheid verwerf en in 1921 die Nobelprys vir Fisika ontvang.
In 1933 het Adolf Hitler en die Nazi -party aan bewind gekom. Die NSDAP-bewind het die Joodse gemeenskap van Berlyn verminder van 160 000 ('n derde van alle Jode in die land) tot ongeveer 80,000 weens emigrasie tussen 1933 en 1939. Na Kristallnacht in 1938 is duisende van die stad se Jode in die nabygeleë konsentrasiekamp Sachsenhausen opgesluit. Begin 1943 is baie na konsentrasiekampe gestuur, soos Auschwitz.  Berlyn is die stad wat die swaarste gebombardeer is in die geskiedenis. [ aanhaling nodig ] Tydens die Tweede Wêreldoorlog is groot dele van Berlyn vernietig tydens 1943–45 Geallieerde lugaanvalle en die Slag van Berlyn in 1945. Die Geallieerdes het 67 607 ton bomme op die stad laat val en 6 427 hektaar van die beboude gebied vernietig. Ongeveer 125 000 burgerlikes is dood.  Na die einde van die oorlog in Europa in Mei 1945 het Berlyn 'n groot aantal vlugtelinge uit die Oostelike provinsies ontvang. Die seëvierende moondhede het die stad in vier sektore verdeel, soortgelyk aan die besettingsgebiede waarin Duitsland verdeel is. Die sektore van die Wes -Geallieerdes (die Verenigde State, die Verenigde Koninkryk en Frankryk) het Wes -Berlyn gevorm, terwyl die Sowjet -sektor Oos -Berlyn gevorm het. 
Al vier bondgenote het administratiewe verantwoordelikhede vir Berlyn gedeel. In 1948, toe die Westerse Geallieerdes die geldeenheidshervorming in die Westerse gebiede van Duitsland na die drie westelike sektore van Berlyn uitgebrei het, het die Sowjetunie egter 'n blokkade ingestel op die toegangsroetes van en na Wes-Berlyn, wat geheel en al binne Sowjet-beheerde gebiede lê. grondgebied. Die Berlynse lugbrug, wat deur die drie westelike geallieerdes uitgevoer is, het hierdie blokkade oorkom deur van Junie 1948 tot Mei 1949 voedsel en ander voorrade aan die stad te verskaf.  In 1949 is die Bondsrepubliek Duitsland gestig in Wes -Duitsland en het uiteindelik alle van die Amerikaanse, Britse en Franse gebiede, uitgesluit die gebiede van die drie lande in Berlyn, terwyl die Marxisties-Leninistiese Duitse Demokratiese Republiek in Oos-Duitsland uitgeroep is. Wes -Berlyn het amptelik 'n besette stad gebly, maar dit was polities in ooreenstemming met die Bondsrepubliek Duitsland ondanks die geografiese isolasie van Wes -Berlyn. Lugdiens na Wes -Berlyn is slegs toegestaan ​​aan Amerikaanse, Britse en Franse lugrederye.
Die stigting van die twee Duitse state het spanning in die Koue Oorlog verhoog. Wes -Berlyn was omring deur Oos -Duitse grondgebied, en Oos -Duitsland het die Oostelike deel as hoofstad uitgeroep, 'n stap wat die Westerse moondhede nie erken het nie. Oos -Berlyn het die grootste deel van die historiese sentrum van die stad ingesluit. Die Wes -Duitse regering vestig hom in Bonn.  In 1961 het Oos -Duitsland begin om die Berlynse muur rondom Wes -Berlyn te bou, en gebeure het tot 'n tenk -stilstand by Checkpoint Charlie toegeneem. Wes -Berlyn was nou de facto 'n deel van Wes -Duitsland met 'n unieke regstatus, terwyl Oos -Berlyn de facto deel van Oos -Duitsland was. John F. Kennedy het sy "Ich bin ein Berliner"toespraak op 26 Junie 1963, voor die stadsaal van Schöneberg, geleë in die westelike deel van die stad, wat die Amerikaanse steun vir Wes -Berlyn onderstreep.  Berlyn was heeltemal verdeeld. Alhoewel dit vir Westerlinge moontlik was om na die ander te gaan langs die streng gekontroleerde kontrolepunte, vir die meeste Oosterlinge is reis na Wes-Berlyn of Wes-Duitsland verbied deur die regering van Oos-Duitsland. 58]
In 1989, met die einde van die Koue Oorlog en druk van die Oos -Duitse bevolking, het die Berlynse Muur op 9 November geval en daarna meestal gesloop. Vandag bewaar die East Side Gallery 'n groot deel van die muur. Op 3 Oktober 1990 is die twee dele van Duitsland herenig as die Bondsrepubliek Duitsland, en Berlyn het weer 'n herenigde stad geword.  Walter Momper, die burgemeester van Wes -Berlyn, het intussen die eerste burgemeester van die herenigde stad geword. Stadswye verkiesings in Desember 1990 het daartoe gelei dat die eerste burgemeester van "alle Berlyn" in Januarie 1991 aangestel is, met die afsonderlike ampte van burgemeesters in Oos- en Wes-Berlyn teen daardie tyd en Eberhard Diepgen ('n voormalige burgemeester van Wes) Berlyn) word die eerste verkose burgemeester van 'n herenigde Berlyn.  Op 18 Junie 1994 marsjeer soldate uit die Verenigde State, Frankryk en Brittanje in 'n parade wat deel was van die seremonies ter herroeping van geallieerde besettingstroepe wat herenigde Berlyn toelaat  (die laaste Russiese troepe vertrek op 31 Augustus, terwyl die laaste vertrek van die Wes -Geallieerdes op 8 September 1994 was). Op 20 Junie 1991 het die Bundestag (Duitse parlement) gestem om die setel van die Duitse hoofstad van Bonn na Berlyn te verskuif, wat in 1999 voltooi is.
Berlyn se administratiewe hervorming in 2001 het verskeie gemeentes saamgesmelt, wat hul aantal van 23 na 12 verminder het.
In 2006 is die FIFA Wêreldbeker -eindstryd in Berlyn gehou.
In 'n terreuraanval wat verband hou met ISIL in 2016, is 'n vragmotor doelbewus op 'n Kersmark langs die Kaiser Wilhelm Memorial Church ingery, en 12 mense is dood en 56 ander beseer. 
Die Berlynse Brandenburg -lughawe (BER) het in 2020 geopen, nege jaar later as wat beplan is, met Terminal 1 wat einde Oktober in gebruik geneem word, en vlugte van en na Tegel -lughawe eindig in November.  As gevolg van die afname in passasiersgetalle as gevolg van die COVID-19-pandemie, is planne aangekondig om BER se terminale 5, die voormalige Schönefeld-lughawe, in Maart 2021 tydelik tot 'n jaar lank te sluit.  Die aansluitingsverbinding van U-Bahn-lyn U5 van Alexanderplatz na Hauptbahnhof, saam met die nuwe stasies Rotes Rathaus en Unter den Linden, het op 4 Desember 2020 geopen, met die Museumsinsel U-Bahn-stasie wat na verwagting omstreeks Maart 2021 sal open, wat sou alle nuwe werke op die U5 voltooi.  'n Gedeeltelike opening teen die einde van 2020 van die Humboldt Forum -museum, gehuisves in die gerekonstrueerde Berlynse stadspaleis, wat in Junie aangekondig is, is uitgestel tot Maart 2021. 
Berlyn is in die noordooste van Duitsland, in 'n gebied met laagliggende moerasagtige woude met 'n hoofsaaklik plat topografie, deel van die uitgestrekte Noord-Europese vlakte wat strek tot by Noord-Frankryk tot in die weste van Rusland. Die Berliner Urstromtal ('n ystydperk -gletserval), tussen die lae Barnim -plato in die noorde en die Teltow -plato in die suide, is gevorm deur smeltwater wat uit die ysblaaie vloei aan die einde van die laaste Weichseliaanse gletsering. Die Spree volg hierdie vallei nou. In Spandau, 'n stad in die weste van Berlyn, loop die Spree uit in die rivier die Havel, wat van noord na suid deur die westelike Berlyn vloei. Die loop van die Havel is meer soos 'n ketting van mere, waarvan die grootste die Tegeler See en die Großer Wannsee is. 'N Reeks mere stroom ook in die boonste Spree, wat deur die Großer Müggelsee in die ooste van Berlyn vloei. 
Aansienlike dele van die huidige Berlyn strek oor die lae plato's aan weerskante van die Spree-vallei. Groot dele van die stadsdele Reinickendorf en Pankow lê op die Barnim-plato, terwyl die meeste van die stadsdele Charlottenburg-Wilmersdorf, Steglitz-Zehlendorf, Tempelhof-Schöneberg en Neukölln op die Teltow-plato lê.
Die stad Spandau lê deels in die Berlynse gletservallei en deels op die Nauen -vlakte, wat wes van Berlyn strek. Sedert 2015 was die Arkenberge -heuwels in Pankow op 122 meter (400 voet) die hoogste punt in Berlyn. Deur die verwydering van bourommel het hulle Teufelsberg (120,1 m) verbygesteek, wat self bestaan ​​het uit puin uit die ruïnes van die Tweede Wêreldoorlog.  Die Müggelberge op 114,7 meter (376 voet) se hoogte is die hoogste natuurlike punt en die laagste is die Spektesee in Spandau, op 28,1 meter (92 voet) se hoogte. 
Berlyn het 'n oseaanklimaat (Köppen: Vgl)  het die oostelike deel van die stad 'n geringe kontinentale invloed (Dfb), veral in die 0 ° C -isoterm, een van die veranderinge is die jaarlikse reënval volgens die lugmassas en die groter oorvloed gedurende 'n tydperk van die jaar.   Hierdie tipe klimaat het matige somertemperature, maar soms warm (as halfkontinentaal) en koue winters, maar meestal nie streng nie.  
As gevolg van sy oorgangsklimaatsones kom ryp gereeld voor in die winter, en is daar groter temperatuurverskille tussen seisoene as wat tipies is vir baie oseaniese klimate. Verder word Berlyn geklassifiseer as 'n gematigde kontinentale klimaat (Dc) onder die Trewartha -klimaatskema, sowel as die voorstede van New York, hoewel die Köppen -stelsel hulle in verskillende tipes plaas. 
Somers is warm en soms vogtig met gemiddelde hoë temperature van 22–25 ° C (72–77 ° F) en laagtepunte van 12–14 ° C (54–57 ° F). Die winters is koel met 'n gemiddelde hoë temperatuur van 3 ° C (37 ° F) en 'n laagtepunt van -2 tot 0 ° C (28 tot 32 ° F). Lente en herfs is oor die algemeen koud tot matig. Die beboude gebied van Berlyn skep 'n mikroklimaat, met hitte wat deur die stad se geboue en sypaadjie gestoor word. Temperature kan in die stad 4 ° C (7 ° F) hoër wees as in die omliggende gebiede.  Jaarlikse neerslag is 570 millimeter (22 in) met matige reënval deur die jaar. Sneeuval kom veral van Desember tot Maart voor.  Die warmste maand in Berlyn was Julie 1834, met 'n gemiddelde temperatuur van 23,0 ° C (73,4 ° F) en die koudste was Januarie 1709, met 'n gemiddelde temperatuur van -13,2 ° C (8,2 ° F).  Die natste maand op rekord was Julie 1907, met 230 millimeter (9,1 in) reënval, terwyl die droogste Oktober 1866, November 1902, Oktober 1908 en September 1928 was, almal met 1 millimeter (0,039 in) reënval. 
Klimaatdata vir Berlyn (Schönefeld), norme van 1981–2010, uiterstes 1957 – hede
Bron: DWD  en Weather Atlas 
Klimaatdata vir Berlyn (Tempelhof), hoogte: 48 m of 157 voet, 1971–2000 normale, uiterstes 1878 – hede
Gemiddelde neerslagdae (≥ 1,0 mm)
Bron 1: WMO 
Bron 2: KNMI 
Klimaatdata vir Berlyn (Dahlem), 58 m of 190 voet, 1961–1990 normale, uiterstes 1908 – hede [nota 2]
Bron 1: NOAA 
Bron 2: Berliner Extremwerte 
Die geskiedenis van Berlyn het 'n polisentriese organisasie en 'n baie eklektiese verskeidenheid argitektuur en geboue in die stad gelaat. Die voorkoms van die stad vandag word hoofsaaklik gevorm deur die sleutelrol wat dit in die 20ste eeu in die geskiedenis van Duitsland gespeel het. Al die nasionale regerings in Berlyn - die Koninkryk van Pruise, die 2de Duitse Ryk van 1871, die Weimarrepubliek, Nazi -Duitsland, Oos -Duitsland, sowel as die herenigde Duitsland - het ambisieuse heropbouprogramme begin, met elkeen sy eie kenmerkende styl na die stad se argitektuur.
Berlyn is verwoes deur lugaanvalle, brande en straatgevegte tydens die Tweede Wêreldoorlog, en baie van die geboue wat in Oos en Wes oorleef het, is tydens die naoorlogse tydperk gesloop. Baie van hierdie sloping is begin deur munisipale argitektuurprogramme om nuwe besigheids- of woongebiede en die belangrikste are te bou. Baie versiering op vooroorlogse geboue is vernietig na modernistiese dogmas, en in beide die naoorlogse stelsels sowel as in die herenigde Berlyn is baie belangrike erfenisstrukture gerekonstrueer, waaronder die Forum Fridericianum saam met die Staatsopera (1955), Charlottenburg -paleis (1957), die monumentale geboue op Gendarmenmarkt (1980's), Kommandantur (2003) en ook die projek om die barokgevels van die Stadspaleis te rekonstrueer. Baie nuwe geboue is geïnspireer deur hul historiese voorgangers of die algemene klassieke styl van Berlyn, soos Hotel Adlon.
Trosgroepe styg op verskillende plekke: Potsdamer Platz, die City West en Alexanderplatz, laasgenoemde twee omskryf die voormalige sentrums van Oos- en Wes-Berlyn, met die eerste wat 'n nuwe Berlyn van die 21ste eeu verteenwoordig, opgestaan ​​uit die afval van geen- mens se land van die Berlynse muur. Berlyn het vyf van die top 50 hoogste geboue in Duitsland.
Meer as 'n derde van die stadsgebied bestaan ​​uit groen ruimte, bosveld en water.  Berlyn se tweede grootste en gewildste park, die Großer Tiergarten, is in die middel van die stad geleë. Dit beslaan 'n oppervlakte van 210 hektaar en strek van die Bahnhof -dieretuin in die stadsweste tot by die Brandenburgerpoort in die ooste.
Onder die beroemde strate word Unter den Linden en Friedrichstraße in die ou stadskern van die stad aangetref (en is opgeneem in die voormalige Oos -Berlyn). Sommige van die belangrikste strate in City West is Kurfürstendamm (of net Ku´damm) en Kantstraße.
Die Fernsehturm (TV -toring) by Alexanderplatz in Mitte is een van die hoogste strukture in die Europese Unie op 368 m (1,207 voet). Dit is in 1969 gebou en is sigbaar in die meeste sentrale distrikte van Berlyn. Die stad kan vanaf sy 204 meter hoë (669 voet) waarnemingsvloer besigtig word. Van hier af loop die Karl-Marx-Allee ooswaarts, 'n laan omring deur monumentale woongeboue, ontwerp in die sosialistiese klassisisme-styl. Aangrensend aan hierdie gebied is die Rotes Rathaus (stadsaal), met sy kenmerkende rooi baksteen-argitektuur. Voor dit is die Neptunbrunnen, 'n fontein met 'n mitologiese groep Tritons, verpersoonlikings van die vier belangrikste Pruisiese riviere en Neptunus daarbo.
Die Brandenburger Poort is 'n ikoniese baken van Berlyn en Duitsland en staan ​​as 'n simbool van 'n gebeurtenisvolle Europese geskiedenis en van eenheid en vrede. Die Reichstag -gebou is die tradisionele setel van die Duitse parlement. Dit is in die negentigerjare deur die Britse argitek Norman Foster opgeknap en het 'n glaskoepel oor die sitarea, wat gratis openbare toegang tot die parlementêre verrigtinge en 'n pragtige uitsig oor die stad moontlik maak.
Die East Side Gallery is 'n opelug-uitstalling van kuns wat direk op die laaste gedeeltes van die Berlynse muur geskilder is. Dit is die grootste oorblywende bewys van die historiese verdeling van die stad.
Die Gendarmenmarkt is 'n neoklassieke plein in Berlyn, waarvan die naam afkomstig is van die hoofkwartier van die beroemde Gens d'armes -regiment in die 18de eeu. Twee soortgelyk ontwerpte katedrale grens daaraan, die Französischer Dom met sy waarnemingsplatform en die Deutscher Dom. Die Konzerthaus (konsertsaal), die tuiste van die Berlynse simfonieorkes, staan ​​tussen die twee katedrale.
Die Museum -eiland in die Spree -rivier huisves vyf museums wat van 1830 tot 1930 gebou is en is 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied. Die herstel en bou van 'n hoofingang na alle museums, sowel as die heropbou van die Stadtschloss gaan voort.   Ook op die eiland en langs die Lustgarten en die paleis is die Berlynse katedraal, keiser Willem II se ambisieuse poging om 'n protestantse eweknie van die Sint -Pietersbasiliek in Rome te skep. 'N Groot krip huisves die oorblyfsels van sommige van die vroeëre Pruisiese koninklike familie. St. Hedwig's Cathedral is die Rooms -Katolieke katedraal van Berlyn.
Unter den Linden is 'n boomryke oos-wesstraat van die Brandenburgerpoort tot by die plek van die voormalige Berliner Stadtschloss, en was eens die voorste promenade van Berlyn. Baie klassieke geboue lê langs die straat, en 'n deel van die Humboldt -universiteit is daar. Friedrichstraße was die legendariese straat van Berlyn gedurende die Goue Twintigerjare. Dit kombineer 20ste-eeuse tradisies met die moderne argitektuur van die huidige Berlyn.
Potsdamer Platz is 'n hele kwartaal wat van nuuts af gebou is nadat die muur afgekom het.  Ten weste van Potsdamer Platz is die Kulturforum, wat die Gemäldegalerie huisves, en word geflankeer deur die Neue Nationalgalerie en die Berliner Philharmonie. Die gedenkteken vir die vermoorde Jode van Europa, 'n Holocaust -gedenkteken, is in die noorde. 
Die omgewing rondom Hackescher Markt is die tuiste van mode -kultuur, met talle klerewinkels, klubs, kroeë en galerye. Dit sluit die Hackesche Höfe in, 'n konglomeraat van geboue rondom verskeie binnehowe, wat rondom 1996 gerekonstrueer is. Die nabygeleë New Synagogue is die middelpunt van die Joodse kultuur.
Die Straße des 17. Juni, wat die Brandenburger Tor en Ernst-Reuter-Platz verbind, dien as die sentrale oos-wes-as. Sy naam herdenk die opstande in Oos -Berlyn van 17 Junie 1953. Ongeveer halfpad van die Brandenburgerpoort is die Großer Stern, 'n sirkelvormige verkeerseiland waarop die Siegessäule (Victory Column) geleë is. Hierdie monument, gebou om die oorwinnings van Pruise te herdenk, is in 1938–39 van sy vorige posisie voor die Reichstag verplaas.
Die Kurfürstendamm huisves 'n paar van die luukse winkels van Berlyn met die Kaiser Wilhelm Memorial Church aan die oostelike punt op Breitscheidplatz. Die kerk is in die Tweede Wêreldoorlog verwoes en in puin gelê. Naby aan Tauentzienstraße is KaDeWe, wat beweer word dat dit die grootste warenhuis van die vasteland van Europa is. Die Rathaus Schöneberg, waar John F. Kennedy sy beroemde "Ich bin ein Berliner!" toespraak, is in Tempelhof-Schöneberg.
Wes van die sentrum is die Bellevue -paleis die woning van die Duitse president. Charlottenburg -paleis, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog uitgebrand is, is die grootste historiese paleis in Berlyn.
The Funkturm Berlin is 'n 150 meter hoë (490 voet) roosterradiotoring in die kermisgebied, gebou tussen 1924 en 1926. Dit is die enigste uitkyk toring wat op isolators staan ​​en 'n restaurant van 55 m (180 voet) en 'n waarnemingsdek 126 m (413 voet) bo die grond, wat bereik kan word met 'n vensterhysbak.
Die Oberbaumbrücke oor die Spree-rivier is die mees ikoniese brug van Berlyn, wat die nou gekombineerde stadsdele Friedrichshain en Kreuzberg verbind. Dit vervoer voertuie, voetgangers en die U1-Berlynse U-Bahn-lyn. Die brug is in 1896 in 'n gotiese baksteenstyl voltooi en het die voormalige houtbrug vervang met 'n boonste dek vir die U-Bahn. Die middelste gedeelte is in 1945 gesloop om die Rooi Leër te keer om oor te steek.Na die oorlog het die herstelde brug gedien as 'n kontrolepunt en grensoorgang tussen die Sowjet- en Amerikaanse sektore, en later tussen Oos- en Wes -Berlyn. In die middel van die vyftigerjare is dit vir voertuie gesluit, en na die bou van die Berlynse muur in 1961 was voetgangersverkeer sterk beperk. Na die Duitse hereniging is die middelste gedeelte met 'n staalraamwerk gerekonstrueer, en die U-Bahn-diens is in 1995 hervat.
Aan die einde van 2018 het die stadstaat Berlyn 3,75 miljoen geregistreerde inwoners  in 'n gebied van 891,1 km2 (344,1 vierkante myl).  Die stad se bevolkingsdigtheid was 4,206 inwoners per km2. Berlyn is die mees bevolkte stad in die Europese Unie. In 2019 het die stedelike gebied van Berlyn ongeveer 4,5 miljoen inwoners gehad.  Vanaf 2019 [update] was die funksionele stedelike gebied die tuiste van ongeveer 5,2 miljoen mense.  Die hele hoofstad Berlyn-Brandenburg het 'n bevolking van meer as 6 miljoen in 'n oppervlakte van 30,546 km2 (11,794 vierkante myl).  
In 2014 het die stad Berlyn 37,368 lewende geboortes (+6,6%), 'n rekordgetal sedert 1991. Die aantal sterftes was 32 314. Byna 2,0 miljoen huishoudings is in die stad getel. 54 persent van hulle was enkelpersoonshuishoudings. Meer as 337 000 gesinne met kinders jonger as 18 jaar het in Berlyn gewoon. In 2014 het die Duitse hoofstad 'n migrasiesurplus van ongeveer 40 000 mense aangeteken. 
Inwoners volgens burgerskap (31 Desember 2019) 
Totaal geregistreerde inwoners 3,769,495
Verenigde State 22,694
Verenigde Koninkryk 16,751
Bosnië en Herzegovina 12,291
Ander Midde -Ooste en Asië 88,241
Ander Amerikas 27,491
Oseanië en Antarktika 5,651
Staatloos of onduidelik 24,184
Nasionale en internasionale migrasie na die stad het 'n lang geskiedenis. In 1685, na die herroeping van die Edik van Nantes in Frankryk, reageer die stad met die Edik van Potsdam, wat tien jaar lank godsdiensvryheid en belastingvrye status aan Franse Hugenote-vlugtelinge gewaarborg het. Die Greater Berlin Act in 1920 bevat baie voorstede en omliggende stede Berlyn. Dit vorm die grootste deel van die gebied wat uit die moderne Berlyn bestaan ​​en het die bevolking van 1,9 miljoen na 4 miljoen verhoog.
Aktiewe immigrasie- en asielpolitiek in Wes -Berlyn het in die 1960's en 1970's immigrasiegolwe veroorsaak. In Berlyn woon minstens 180 000 Turkse en Turkse Duitse inwoners,  wat dit die grootste Turkse gemeenskap buite Turkye maak. In die 1990's het die Aussiedlergesetze het immigrasie na Duitsland moontlik gemaak van sommige inwoners uit die voormalige Sowjetunie. Tans vorm etniese Duitsers uit die voormalige Sowjetunie die grootste deel van die Russiessprekende gemeenskap.  Die afgelope dekade het 'n toestroming van verskillende Westerse lande en sommige Afrika -streke beleef.  'n Gedeelte van die Afrikaanse immigrante het hulle in die Afrikanisches Viertel gevestig.  Jong Duitsers, EU-Europeërs en Israeli's vestig hulle ook in die stad. 
In Desember 2019 was daar 777,345 geregistreerde inwoners van buitelandse nasionaliteit en nog 542,975 Duitse burgers met 'n "migrasie -agtergrond" (Migrationshintergrund, MH),  wat beteken dat hulle of een van hul ouers na 1955 na Duitsland geïmmigreer het. Buitelandse inwoners van Berlyn kom uit ongeveer 190 verskillende lande.  48 persent van die inwoners onder die ouderdom van 15 het migrasie -agtergrond.  Berlyn in 2009 het na raming 100,000 tot 250,000 ongeregistreerde inwoners.  Stede Berlyn met 'n beduidende aantal migrante of 'n bevolking wat in die buiteland gebore is, is Mitte, Neukölln en Friedrichshain-Kreuzberg. 
Daar is meer as 20 nie-inheemse gemeenskappe met 'n bevolking van ten minste 10 000 mense, waaronder Turks, Pools, Russies, Libanees, Palestina, Servies, Italiaans, Bosnies, Viëtnamees, Amerikaans, Roemeens, Bulgaars, Kroaties, Chinees, Oostenrykers, Oekraïens , Franse, Britse, Spaanse, Israeliese, Thaise, Iraanse, Egiptiese en Siriese gemeenskappe. [ aanhaling nodig ]
Duits is die amptelike en oorheersende spreektaal in Berlyn. Dit is 'n Wes-Germaanse taal wat die grootste deel van sy woordeskat ontleen aan die Germaanse tak van die Indo-Europese taalfamilie. Duits is een van die 24 tale van die Europese Unie,  en een van die drie werktale van die Europese Kommissie.
Berlinerisch of Berlinisch is nie taalkundig 'n dialek nie. Dit word in Berlyn en die omliggende metropolitaanse gebied gepraat. Dit is afkomstig van 'n Brandenburgse variant. Die dialek word nou meer as 'n sosiolek beskou, hoofsaaklik deur toenemende immigrasie en tendense onder die opgevoede bevolking om standaard Duits in die alledaagse lewe te praat.
Die vreemdste tale wat die meeste in Berlyn gepraat word, is Turks, Pools, Engels, Arabies, Italiaans, Bulgaars, Russies, Roemeens, Koerdies, Serbo-Kroaties, Frans, Spaans en Viëtnamees. Turks, Arabies, Koerdies en Serbo-Kroaties word meer gereeld in die westelike deel gehoor vanweë die groot Midde-Oosterse en voormalige Joego-Slawiese gemeenskappe. Pools, Engels, Russies en Viëtnamees het meer moedertaalsprekers in Oos -Berlyn. 
Volgens die 2011-sensus het ongeveer 37 persent van die bevolking aangemeld dat hulle lid was van 'n wettig erkende kerk of godsdienstige organisasie. Die res het óf nie aan so 'n organisasie behoort nie, óf daar was geen inligting oor hulle beskikbaar nie. 
Die grootste godsdienstige denominasie wat in 2010 aangeteken is, was die Protestantse streekkerklike liggaam-die Evangeliese Kerk van Berlyn-Brandenburg-Silezië Bo-Lusatië (EKBO)-'n Verenigde kerk. EKBO is lid van die Evangelical Church in Germany (EKD) en Union Evangelischer Kirchen (UEK). Volgens die EKBO was hulle lidmaatskap verantwoordelik vir 18,7 persent van die plaaslike bevolking, terwyl die Rooms -Katolieke Kerk 9,1 persent van die inwoners as lidmate laat registreer het.  Ongeveer 2,7% van die bevolking identifiseer met ander Christelike denominasies (meestal Oos -Ortodoks, maar ook verskeie Protestante).  Volgens die Berlynse inwonersregister was 14,9 persent in 2018 lede van die Evangeliese Kerk, en 8,5 persent was lede van die Katolieke Kerk.  Die regering hou 'n register van lidmate van hierdie kerke vir belastingdoeleindes, omdat dit kerkbelasting namens die kerke invorder. Dit hou nie rekords op van lede van ander godsdienstige organisasies wat hul eie kerkbelasting kan invorder nie.
In 2009 is ongeveer 249 000 Moslems deur die Kantoor vir Statistiek aangemeld as lede van Moskees en Islamitiese godsdiensorganisasies in Berlyn , terwyl die koerant in 2016 Der Tagesspiegel beraam dat ongeveer 350 000 Moslems Ramadan in Berlyn waargeneem het.  In 2019 het ongeveer 437,000 geregistreerde inwoners, 11,6% van die totaal, aangemeld dat hulle 'n migrasie -agtergrond het van een van die lidlande van die Organisasie vir Islamitiese Samewerking.   Tussen 1992 en 2011 het die Moslem -bevolking byna verdubbel. 
Ongeveer 0,9% van die Berlyners behoort aan ander godsdienste. Van die geskatte bevolking van 30 000–45 000 Joodse inwoners is  ongeveer 12 000 geregistreerde lede van godsdienstige organisasies. 
Berlyn is die setel van die Rooms -Katolieke aartsbiskop van Berlyn en die gekose voorsitter van EKBO is die biskop van EKBO. Verder is Berlyn die setel van baie Ortodokse katedrale, soos die katedraal van St. Boris die Doper, een van die twee setels van die Bulgaarse Ortodokse Bisdom van Wes- en Sentraal -Europa, en die Opstanding van Christus -katedraal van die bisdom Berlyn ( Patriargaat van Moskou).
Die gelowiges van die verskillende godsdienste en denominasies handhaaf baie plekke van aanbidding in Berlyn. Die Independent Evangelical Lutheran Church het agt gemeentes van verskillende groottes in Berlyn.  Daar is 36 Baptiste -gemeentes (binne die Unie van Evangeliese Vrykerk -gemeentes in Duitsland), 29 Nuwe Apostoliese Kerke, 15 Verenigde Metodiste -kerke, agt Vrye Evangeliese Gemeentes, vier Kerke van Christus, Wetenskaplike (1ste, 2de, 3de en 11de ), ses gemeentes van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, 'n Ou Katolieke kerk en 'n Anglikaanse kerk in Berlyn. Berlyn het meer as 80 moskees,  tien sinagoges,  en twee Boeddhistiese tempels.
Sedert hereniging op 3 Oktober 1990 was Berlyn een van die drie stadstate in Duitsland onder die huidige 16 state van Duitsland. Die Huis van Verteenwoordigers (Abgeordnetenhaus) funksioneer as die stads- en staatsparlement, met 141 setels. Die uitvoerende liggaam van Berlyn is die Senaat van Berlyn (Senaat van Berlyn). Die senaat bestaan ​​uit die regerende burgemeester (Regierender Bürgermeister), en tot tien senatore wat ministeriële posisies beklee, waarvan twee die titel "burgemeester" beklee (Bürgermeister) as adjunk van die regerende burgemeester.  Die totale jaarlikse staatsbegroting van Berlyn in 2015 het € 24,5 ($ 30,0) miljard oorskry, insluitend 'n begrotingsoorskot van € 205 ($ 240) miljoen.  Die staat besit uitgebreide bates, waaronder administratiewe en regeringsgeboue, eiendomsmaatskappye, sowel as aandele in die Olimpiese stadion, swembaddens, behuisingsondernemings en talle openbare ondernemings en filiaalmaatskappye.  
Die Sosiaal -Demokratiese Party (SPD) en Die Links (Die Linke) het ná die staatsverkiesing in 2001 beheer oor die stadsregering geneem en nog 'n termyn in die staatsverkiesing in 2006 gewen.  Sedert die staatsverkiesing van 2016 was daar 'n koalisie tussen die sosiaal -demokratiese party, die groenes en die linkse party.
Die regerende burgemeester is terselfdertyd burgemeester van die stad Berlyn (Oberbürgermeister der Stadt) en minister -president van die staat Berlyn (Ministerpräsident des Bundeslandes). Die kantoor van die regerende burgemeester is in die Rotes Rathaus (Rooi stadsaal). Sedert 2014 word hierdie amp beklee deur Michael Müller van die Sosiaal -Demokrate. 
Berlyn is onderverdeel in 12 stadsdele of distrikte (Bezirke). Elke stad het verskeie subdistrikte of buurte (Ortsteile), wat wortels het in baie ouer munisipaliteite wat voorafgegaan het vir die vorming van Groter Berlyn op 1 Oktober 1920. Hierdie subdistrikte het verstedelik geraak en later in die stad opgeneem. Baie inwoners identifiseer sterk met hul woonbuurte, in die volksmond genoem Kiez. Tans bestaan ​​Berlyn uit 96 subdistrikte, wat gewoonlik uit verskeie kleiner woongebiede of kwartiere bestaan.
Elke gemeente word beheer deur 'n stadsraad (Bezirksamt) bestaande uit vyf raadslede (Bezirksstadträte) met inbegrip van die burgemeester van die stad (Bezirksbürgermeister). Die raad word deur die gemeente verkies (Bezirksverordnetenversammlung). Die individuele stadsdele is egter nie onafhanklike munisipaliteite nie, maar ondergeskik aan die senaat van Berlyn. Die burgemeesters van die stad vorm die raad van burgemeesters (Rat der Bürgermeister), wat gelei word deur die stad se burgemeester en die senaat adviseer. Die woonbuurte het geen plaaslike regeringsliggame nie.
Tweelingdorpe - susterstede Redigeer
Berlyn onderhou amptelike vennootskappe met 17 stede.  Tweeling tussen die stede tussen Berlyn en ander stede het begin met sy susterstad Los Angeles in 1967. Oos -Berlyn se vennootskappe is tydens die Duitse hereniging gekanselleer, maar later gedeeltelik herstel. Wes -Berlyn se vennootskappe was voorheen beperk tot die stadsvlak. Gedurende die Koue Oorlog -era het die vennootskappe die verskillende magsblokke weerspieël; Wes -Berlyn werk saam met hoofstede in die Westerse Wêreld en Oos -Berlyn werk meestal saam met stede uit die Warskou -verdrag en sy bondgenote.
Daar is verskeie gesamentlike projekte met baie ander stede, soos Beiroet, Belgrado, São Paulo, Kopenhagen, Helsinki, Johannesburg, Mumbai, Oslo, Sjanghai, Seoel, Sofia, Sydney, New York en Wene. Berlyn neem deel aan internasionale stadsverenigings soos die Union of the Capitals of the European Union, Eurocities, Network of European Cities Cities, Metropolis, Summit Conference of the World's Major Cities en Conference of the World's Capital Cities.
Los Angeles, Verenigde State (1967)
Madrid, Spanje (1988)
Istanbul, Turkye (1989)
Warskou, Pole (1991)
Moskou, Rusland (1991)
Brussel, België (1992)
Boedapest, Hongarye (1992)
Tasjkent, Oesbekistan (1993)
Jakarta, Indonesië (1993)
Buenos Aires, Argentinië (1994)
Praag, Tsjeggië (1995)
Windhoek, Namibië (2000)
Londen, Engeland (2000)
Sedert 1987 het Berlyn ook 'n amptelike vennootskap Parys, Frankryk. Elke Berlynse stad het ook sy eie tweelingdorpe gestig. Die stad Friedrichshain-Kreuzberg het byvoorbeeld 'n vennootskap met die Israeliese stad Kiryat Yam. 
Berlyn is die hoofstad van die Bondsrepubliek Duitsland. Die president van Duitsland, wie se funksies hoofsaaklik seremonieel ingevolge die Duitse grondwet is, het sy amptelike woning in die Bellevue -paleis.  Berlyn is die setel van die Duitse kanselier (premier), gehuisves in die kanseliersgebou, die Bundeskanzleramt. Die Bundestag, die Duitse parlement, is gevestig in die opgeknapte Reichstag -gebou sedert die regering se verhuising na Berlyn in 1998. Die Bundesrat ("federale raad", wat die funksie van 'n bo -huis vervul) is die verteenwoordiging van die 16 kiesstate (Lande) van Duitsland en het sy setel in die voormalige Pruisiese House of Lords. Die totale jaarlikse federale begroting wat deur die Duitse regering bestuur word, was in 2013 meer as € 310 ($ 375) miljard. 
Die verskuiwing van die federale regering en die Bundestag na Berlyn is meestal voltooi in 1999. Sommige ministeries, sowel as 'n paar klein departemente, het egter in die federale stad Bonn, die voormalige hoofstad van Wes -Duitsland, gebly. Besprekings oor die verskuiwing van die oorblywende ministeries en departemente na Berlyn gaan voort.  Die Federale Buitelandse Sake en die ministeries en departemente van Verdediging, Justisie en Verbruikersbeskerming, Finansies, Binnelandse Sake, Ekonomiese Sake en Energie, Arbeid en Sosiale Sake, Gesinsake, Senior burgers, Vroue en Jeug, Omgewing, Natuurbewaring en Kernkrag Veiligheid, voedsel en landbou, ekonomiese samewerking en ontwikkeling, gesondheid, vervoer en digitale infrastruktuur en onderwys en navorsing is in die hoofstad gevestig.
Berlyn huisves in totaal 158 buitelandse ambassades  sowel as die hoofkwartier van baie dinkskrums, vakbonde, organisasies sonder winsbejag, lobbygroepe en professionele verenigings. As gevolg van die invloed en internasionale vennootskappe van die Bondsrepubliek Duitsland, het die hoofstad 'n belangrike sentrum van Duitse en Europese aangeleenthede geword. Gereelde amptelike besoeke en diplomatieke konsultasies tussen regeringsverteenwoordigers en nasionale leiers kom gereeld voor in die hedendaagse Berlyn.
In 2018 beloop die BBP van Berlyn € 147 miljard, 'n toename van 3,1% in vergelyking met die vorige jaar.  Berlyn se ekonomie word oorheers deur die dienstesektor, met ongeveer 84% van alle ondernemings wat sake doen. In 2015 was die totale arbeidsmag in Berlyn 1,85 miljoen. Die werkloosheidsyfer het in November 2015 'n laagtepunt van 24 jaar bereik en op 10,0% gestaan.  Van 2012 tot 2015 het Berlyn as 'n Duitse staat die hoogste jaarlikse groei in indiensneming gehad. Ongeveer 130 000 werksgeleenthede is gedurende hierdie tydperk bygevoeg. 
Belangrike ekonomiese sektore in Berlyn sluit lewenswetenskappe, vervoer, inligting- en kommunikasietegnologieë, media en musiek, advertensies en ontwerp, biotegnologie, omgewingsdienste, konstruksie, e-handel, kleinhandel, hotelbesigheid en mediese ingenieurswese in. 
Navorsing en ontwikkeling het 'n ekonomiese betekenis vir die stad.  Verskeie groot ondernemings soos Volkswagen, Pfizer en SAP bedryf innovasie -laboratoriums in die stad.  Die Science and Business Park in Adlershof is die grootste tegnologiepark in Duitsland, gemeet aan inkomste.  Binne die eurosone het Berlyn 'n sentrum geword vir die hervestiging van sake en internasionale beleggings.  
Werkloosheidsyfer in % 15.8 16.1 16.9 18.1 17.7 19.0 17.5 15.5 13.8 14.0 13.6 13.3 12.3 11.7 11.1 10.7 9.8 9.0 8.1 7.8
Baie Duitse en internasionale ondernemings het sake- of dienssentrums in die stad. Berlyn word al etlike jare erken as 'n belangrike sentrum van sake -stigters.  In 2015 het Berlyn die grootste waagkapitaal vir jong beginondernemings in Europa genereer. 
Onder die tien grootste werkgewers in Berlyn is die stad Berlyn, Deutsche Bahn, die hospitaalverskaffers Charité en Vivantes, die Duitse federale regering, die plaaslike openbare vervoerverskaffer BVG, Siemens en Deutsche Telekom. 
Siemens, 'n Global 500 en DAX-genoteerde maatskappy, het 'n gedeeltelike hoofkwartier in Berlyn. Ander DAX-genoteerde ondernemings met hul hoofkwartier in Berlyn is die eiendomsonderneming Deutsche Wohnen en die aanlyn-afleweringsdiens Delivery Hero. Die nasionale spoorwegoperateur Deutsche Bahn,  Europa se grootste digitale uitgewer  Axel Springer, sowel as die MDAX-genoteerde firmas Zalando en HelloFresh en het ook hul hoofkwartier in die stad. Onder die grootste internasionale korporasies wat hul Duitse of Europese hoofkwartier in Berlyn het, is Bombardier Transportation, Gazprom Germania, Coca-Cola, Pfizer, Sony en Total.
Vanaf 2018 was Deutsche Kreditbank, Landesbank Berlin en Berlin Hyp die drie grootste banke met die hoofkwartier in die hoofstad. 
Daimler vervaardig motors, en BMW bou motorfietse in Berlyn. Die Amerikaanse vervaardiger van elektriese motors, Tesla, bou sy eerste Europese Gigafactory net buite die stad in Grünheide (Mark). Die farmaseutiese afdeling van Bayer  en Berlin Chemie is groot farmaseutiese ondernemings in die stad.
Berlyn het in 2014 788 hotelle met 134 399 beddens gehad.  Die stad het 28,7 miljoen hotelle en 11,9 miljoen hotelgaste in 2014 aangeteken.  Toerismesyfers het die afgelope tien jaar meer as verdubbel en Berlyn het die derde plek geword. die mees besoekte stad in Europa. Sommige van die mees besoekte plekke in Berlyn sluit in: Potsdamer Platz, Brandenburger Tor, die Berlynse muur, Alexanderplatz, Museumsinsel, Fernsehturm, die East-Side Gallery, Schloss-Charlottenburg, Zoologischer Garten, Siegessäule, Gedenkstätte Berliner Mauer, Mauerpark, Botaniese tuin, Französischer Dom, Deutscher Dom en Holocaust-Mahnmal. Die grootste besoekergroepe kom uit Duitsland, die Verenigde Koninkryk, Nederland, Italië, Spanje en die Verenigde State.
Volgens syfers van die International Congress and Convention Association in 2015 het Berlyn die voorste organiseerder van konferensies wêreldwyd geword en 195 internasionale vergaderings aangebied.  Sommige van hierdie kongresgeleenthede vind plaas op plekke soos CityCube Berlin of die Berlin Congress Center (bcc).
Die Messe Berlin (ook bekend as Berlin ExpoCenter City) is die belangrikste byeenkomsorganisasie in die stad. Die belangrikste uitstallingsgebied beslaan meer as 160,000 vierkante meter (1,722,226 vierkante voet). Verskeie grootskoubeurse soos die IFA-beurs vir verbruikerselektronika, die ILA Berlin Air Show, die Berlynse modeweek (insluitend die Premium Berlyn en die Panorama Berlyn),  die Groenweek, die Fruit Logistica, die vervoermesse InnoTrans, die toerisme -beurs ITB en die volwasse vermaaklikheids- en erotiese beurs Venus word jaarliks ​​in die stad gehou, wat 'n aansienlike aantal sakebesoekers lok.
Kreatiewe bedrywe Redigeer
Die skeppende kuns en vermaaklikheidsbedryf is 'n belangrike deel van die Berlynse ekonomie. Die sektor bestaan ​​uit musiek, film, reklame, argitektuur, kuns, ontwerp, mode, uitvoerende kunste, uitgewery, R & ampD, sagteware,  TV-, radio- en videospeletjies.
In 2014 werk ongeveer 30 500 kreatiewe ondernemings in die metropolitaanse streek Berlyn-Brandenburg, hoofsaaklik KMO's. Met 'n inkomste van 15,6 miljard euro en 6% van alle private ekonomiese verkope, het die kultuurbedryf gegroei van 2009 tot 2014 teen 'n gemiddelde koers van 5,5% per jaar. 
Berlyn is 'n belangrike sentrum in die Europese en Duitse filmbedryf.  Dit is die tuiste van meer as 1 000 film- en televisieproduksiemaatskappye, 270 rolprentteaters en jaarliks ​​word ongeveer 300 nasionale en internasionale koproduksies in die streek verfilm.  Die historiese Babelsberg Studios en die produksiemaatskappy UFA is aangrensend aan Berlyn in Potsdam. Die stad is ook die tuiste van die Duitse Filmakademie (Deutsche Filmakademie), wat in 2003 gestig is, en die European Film Academy, wat in 1988 gestig is.
Berlyn is die tuiste van baie tydskrif-, koerant-, boek- en wetenskaplike/akademiese uitgewers en hul gepaardgaande diensbedrywe. Boonop versterk ongeveer 20 nuusagentskappe, meer as 90 plaaslike dagblaaie en hul webwerwe, sowel as die Berlynse kantore van meer as 22 nasionale publikasies soos Der Spiegel en Die Zeit die hoofstad se posisie as die episentrum van Duitsland vir invloedryke debat. Daarom woon en werk baie internasionale joernaliste, bloggers en skrywers in die stad.
Berlyn is die sentrale plek vir verskeie internasionale en plaaslike televisie- en radiostasies.  Die openbare uitsaaier RBB het sy hoofkwartier in Berlyn sowel as die kommersiële omroepers MTV Europe en Welt. Die Duitse internasionale openbare uitsaaier Deutsche Welle het sy TV -produksie -eenheid in Berlyn, en die meeste nasionale Duitse uitsaaiers het 'n ateljee in die stad, waaronder ZDF en RTL.
Berlyn het die grootste aantal dagblaaie in Duitsland, met talle plaaslike brosjures (Berliner Morgenpost, Berliner Zeitung, Der Tagesspiegel), en drie groot poniekoerante, sowel as nasionale dagblaaie van verskillende groottes, elk met 'n ander politieke affiliasie, soos Die Welt, Neues Deutschland, en Die Tageszeitung. Die Exberliner, 'n maandblad, is die Engelstalige tydskrif van Berlyn en La Gazette de Berlin 'n Franstalige koerant.
Berlyn is ook die hoofkwartier van groot Duitstalige uitgewershuise soos Walter de Gruyter, Springer, die Ullstein Verlagsgruppe (uitgewersgroep), Suhrkamp en Cornelsen is almal in Berlyn gevestig. Elkeen publiseer boeke, tydskrifte en multimediaprodukte.
Volgens Mercer was Berlyn in 2019 die nommer 13 in die rangorde van lewenskwaliteit. 
Volgens Monocle, Berlyn beklee die posisie van die sesde lewendigste stad ter wêreld.  Die Economist Intelligence Unit beklee Berlyn as nommer 21 van alle wêreldstede.  Berlyn is nommer 8 op die Global Power City Index. 
In 2019 het Berlyn die beste toekomsvooruitsigte van alle stede in Duitsland, volgens HWWI en Berenberg Bank.  Volgens die studie van 2019 deur Forschungsinstitut Prognos was Berlyn op die 92ste plek van alle 401 streke in Duitsland. Dit is ook die vierde posisie in die voormalige Oos -Duitsland ná Jena, Dresden en Potsdam.  
Die vervoerinfrastruktuur van Berlyn is baie kompleks en bied 'n uiteenlopende verskeidenheid stedelike mobiliteit.  Altesaam 979 brûe kruis 197 km se middestad. 5.422 km se paaie loop deur Berlyn, waarvan 77 km snelweë (Autobahn).  In 2013 is 1,344 miljoen motorvoertuie in die stad geregistreer.  Met 377 motors per 1000 inwoners in 2013 (570/1000 in Duitsland), het Berlyn as 'n Westerse wêreldstad een van die laagste motors per capita. [ aanhaling nodig ] In 2012 was ongeveer 7 600 meestal beige taxi's in diens. [ aanhaling nodig ] Sedert 2011 het 'n aantal dienste vir die deel van e-motors en e-scooters met app ontwikkel.
Langafstandspoorlyne verbind Berlyn met al die groot stede van Duitsland en met baie stede in die naburige Europese lande. Streekspoorlyne van die Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg bied toegang tot die omliggende streke Brandenburg en die Oossee. Die Berlynse Hauptbahnhof is die grootste treinstasie in Europa wat met 'n aparte graad geskei is.  Deutsche Bahn ry hoë spoed Intercity-Express treine na binnelandse bestemmings soos Hamburg, München, Keulen, Stuttgart, Frankfurt am Main en ander. Dit bied ook 'n lughawe -spoorwegdiens, sowel as treine na verskeie internasionale bestemmings soos Wene, Praag, Zürich, Warskou, Wrocław, Boedapest en Amsterdam.
Intercity -busse Redigeer
Net soos in ander Duitse stede is daar 'n toenemende hoeveelheid busdienste tussen die stede. Die stad het meer as 10 stasies  wat busse na bestemmings dwarsdeur Duitsland en Europa ry, en Zentraler Omnibusbahnhof Berlyn is die grootste stasie.
Die Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) en die Deutsche Bahn (DB) bestuur verskeie uitgebreide stedelike openbare vervoerstelsels. 
Stasies / lyne / netto lengte
Operateur / Notas
166/16/331 km (206 myl) 431,000,000 (2016) DB / Hoofsaaklik 'n ondergrondse snelvervoerstelsel met voorstede
173 /10 /146 km (91 myl) 563,000,000 (2017) BVG / Hoofsaaklik ondergrondse spoorstelsel / 24-uur-diens oor naweke
404/22/194 km (121 myl) 197,000,000 (2017) BVG / Bedryf hoofsaaklik in oostelike stadsdele
3227 /198 / 1.675 km (1.041 myl) 440,000,000 (2017) BVG / Uitgebreide dienste in alle stadsdele / 62 naglyne
6 reëls BVG / Vervoer sowel as ontspanningsferries
Reisigers het toegang tot alle vervoermiddels met 'n enkele kaartjie.
Openbare vervoer in Berlyn het 'n lang en ingewikkelde geskiedenis as gevolg van die 20ste-eeuse verdeling van die stad, waar daar nie tussen die twee helftes beweeg is nie. Sedert 1989 is die vervoernetwerk uitgebrei ontwikkel, maar dit bevat nog steeds eienskappe van die vroeë 20ste eeu, soos die U1. 
Berlyn word bedien deur een kommersiële internasionale lughawe: Berlynse Brandenburg-lughawe (BER), net buite die suidoostelike grens van Berlyn, in die deelstaat Brandenburg. Dit het in 2006 begin bou met die doel om die Tegel -lughawe (TXL) en die Schönefeld -lughawe (SXF) te vervang as die enigste kommersiële lughawe van Berlyn.  Dit was voorheen in 2012 geopen, na uitgebreide vertragings en koste -oorskrydings, en is oop vir kommersiële bedrywighede in Oktober 2020.  Die beplande aanvanklike kapasiteit van ongeveer 27 miljoen passasiers per jaar  moet verder ontwikkel word om die terminale kapasiteit tot ongeveer 55 miljoen per jaar teen 2040. 
Voor die opening van die BER in Brandenburg, is Berlyn bedien deur die Tegel -lughawe en die Schönefeld -lughawe. Tegel -lughawe was binne die stadsgrense, en die Schönefeld -lughawe was op dieselfde plek as die BER geleë. Beide lughawens het saam 29,5 miljoen passasiers hanteer in 2015. In 2014 het 67 lugdienste 163 bestemmings in 50 lande vanaf Berlyn bedien.  Tegel -lughawe was 'n fokusstad vir Lufthansa en Eurowings, terwyl Schönefeld gedien het as 'n belangrike bestemming vir lugrederye soos Germania, easyJet en Ryanair. Tot 2008 is Berlyn ook bedien deur die kleiner Tempelhof -lughawe, wat as stadslughawe funksioneer, met 'n gerieflike ligging naby die middestad, wat vinnige vervoertye tussen die sentrale sakegebied en die lughawe moontlik maak. Die lughawegrond is sedertdien in 'n stadspark verander.
Berlyn is bekend vir sy hoogs ontwikkelde fietsrystelsel.  Na raming het Berlyn 710 fietse per 1000 inwoners. Ongeveer 500 000 daaglikse fietsryers was verantwoordelik vir 13% van die totale verkeer in 2010.  Fietsryers het toegang tot 620 km (385 mi) fietspaadjies, waaronder ongeveer 150 km (93 mi) verpligte fietspaaie, 190 km (118 mi) off-road fietsroetes, 60 km (37 mi) fietsrybane op paaie, 70 km (43 mi) gedeelde busbane wat ook oop is vir fietsryers, 100 km (62 mi) gekombineerde voetganger-/fietspaadjies en 50 km gemerkte fietspaaie langs sypaadjies (of sypaadjies).  Ruiters word toegelaat om hul fietse op Regionalbahn-, S-Bahn- en U-Bahn-treine, op trams en op nagbusse te vervoer as 'n fietskaartjie gekoop word. 
Rohrpost (pneumatiese posnetwerk) Wysig
Van 1865 tot 1976 het Berlyn 'n uitgebreide pneumatiese posnetwerk gehad, wat op sy hoogtepunt in 1940 400 kilometer lank was. Na 1949 is die stelsel in twee geskeide netwerke verdeel. Die Wes -Berlynse stelsel is in gebruik en is oop vir openbare gebruik tot 1963, en vir regeringsgebruik tot 1972. Die Oos -Berlynse stelsel wat die Hauptelegraphenamt, die sentrale spilpunt van die stelsel, was tot 1976 in werking
Berlyn se twee grootste energievoorsiener vir private huishoudings is die Sweedse firma Vattenfall en die Berlynse onderneming GASAG. Albei bied elektriese krag en aardgasvoorsiening. Sommige van die stad se elektriese energie word ingevoer uit nabygeleë kragsentrales in die suide van Brandenburg. 
Vanaf 2015 [update] is die vyf grootste kragsentrales gemeet aan kapasiteit die Heizkraftwerk Reuter West, die Heizkraftwerk Lichterfelde, die Heizkraftwerk Mitte, die Heizkraftwerk Wilmersdorf en die Heizkraftwerk Charlottenburg. Al hierdie kragstasies produseer terselfdertyd elektrisiteit en nuttige hitte om buffering tydens vragpieke te vergemaklik.
In 1993 is die kragnetverbindings in die hoofstad Berlyn-Brandenburg hernu. In die meeste binnedistrikte van die kraglyne van Berlyn is ondergrondse kabels slegs 380 kV en 'n 110 kV -lyn, wat van die Reuter -substasie na die stedelike Autobahn loop, gebruik luglyne. Die Berlynse 380-kV elektriese lyn is die ruggraat van die stad se energienet.
Berlyn het 'n lang geskiedenis van ontdekkings in medisyne en innovasies in mediese tegnologie.  Die moderne geskiedenis van medisyne is aansienlik beïnvloed deur wetenskaplikes uit Berlyn. Rudolf Virchow was die stigter van sellulêre patologie, terwyl Robert Koch entstowwe vir miltsiekte, cholera en tuberkulose ontwikkel het. 
Die Charité -kompleks (Universitätsklinik Charité) is die grootste universiteitshospitaal in Europa en het sy oorsprong teruggevoer na die jaar 1710. Meer as die helfte van alle Duitse Nobelpryswenners in Fisiologie of Geneeskunde, waaronder Emil von Behring, Robert Koch en Paul Ehrlich, het het by die Charité gewerk. Die Charité is versprei oor vier kampusse en bestaan ​​uit ongeveer 3,000 beddens, 15,500 personeel, 8,000 studente en meer as 60 operasieteaters, en 'n omset van twee miljard euro per jaar.  Die Charité is 'n gesamentlike instelling van die Freie Universität Berlyn en die Humboldt Universiteit van Berlyn, insluitend 'n wye verskeidenheid institute en gespesialiseerde mediese sentrums.
Onder hulle is die Duitse hartsentrum, een van die bekendste oorplantingsentrums, die Max-Delbrück-sentrum vir molekulêre medisyne en die Max-Planck-instituut vir molekulêre genetika. Die wetenskaplike navorsing by hierdie instellings word aangevul deur baie navorsingsafdelings van maatskappye soos Siemens en Bayer. Die Wêreldgesondheidsberaad en verskeie internasionale gesondheidsverwante byeenkomste word jaarliks ​​in Berlyn gehou.
Sedert 2017 is die digitale televisiestandaard in Berlyn en Duitsland DVB-T2. Hierdie stelsel stuur saamgeperste digitale klank, digitale video en ander data in 'n MPEG -transportstroom.
Berlyn het sedert 2016 etlike honderde gratis openbare draadlose LAN -webwerwe in die hoofstad geïnstalleer. Die draadlose netwerke is meestal in sentrale distrikte gekonsentreer.  Deutsche Bahn beplan om in 2017 Wi-Fi-dienste in lang- en streektreine bekend te stel. [ benodig opdatering ]
Die UMTS (3G) en LTE (4G) netwerke van die drie groot selfoonoperateurs Vodafone, T-Mobile en O2 maak die gebruik van mobiele breëband-toepassings oral in die stad moontlik.
Die Fraunhofer Heinrich Hertz Instituut ontwikkel mobiele en stilstaande breëbandkommunikasienetwerke en multimediastelsels. Fokuspunte is fotoniese komponente en stelsels, veseloptiese sensorsisteme en verwerking en transmissie van beeldseine. Toekomstige toepassings vir breëbandnetwerke word ook ontwikkel.
Sedert 2014 [update] het Berlyn 878 skole gehad, wat 340,658 kinders in 13,727 klasse en 56,787 leerlinge in besighede en elders onderrig het.  Die stad het 'n sesjarige program vir primêre onderwys. Na die voltooiing van die laerskool gaan die studente voort na die Sekundarschule ('n omvattende skool) of Gimnasium (kollege voorbereidende skool). Berlyn het 'n spesiale tweetalige skoolprogram in die Europaschule, waarin kinders die leergang in Duits en 'n vreemde taal leer, vanaf die laerskool en voortgaan op hoërskool. 
Die Französisches Gymnasium Berlin, wat in 1689 gestig is om die kinders van Hugenote -vlugtelinge te onderrig, bied (Duits/Frans) onderrig aan.  Die John F. Kennedy School, 'n tweetalige Duits-Amerikaanse openbare skool in Zehlendorf, is veral gewild onder kinders van diplomate en die Engelssprekende uitgeweke gemeenskap. 82 Gimnasien leer Latyn  en 8 leer klassieke Grieks. 
Die hoofstad Berlyn-Brandenburg is een van die vrugbaarste sentrums vir hoër onderwys en navorsing in Duitsland en Europa. Histories is 67 Nobelpryswenners verbonde aan die Berlynse universiteite.
Die stad het vier openbare navorsingsuniversiteite en meer as 30 private, professionele en tegniese kolleges (Hochschulen), bied 'n wye verskeidenheid dissiplines aan.  'n Rekordgetal van 175 651 studente is in die winterkwartaal van 2015/16 ingeskryf.  Onder hulle het ongeveer 18% 'n internasionale agtergrond.
Die drie grootste universiteite saam het ongeveer 103,000 ingeskrewe studente. Daar is die Freie Universität Berlin (Vrye Universiteit van Berlyn, FU Berlyn) met ongeveer 33 000  ​​studente, die Humboldt Universität zu Berlin (HU Berlyn) met 35 000  studente, en die Technische Universität Berlin (TU Berlyn) met 35 000  studente. Die Charité Mediese Skool het ongeveer 8 000 studente.  Die FU, die HU, die TU en die Charité vorm die Berlynse Universiteitsalliansie, wat befondsing ontvang het uit die uitnemendheidstrategieprogram van die Duitse regering.   Die Universität der Künste (UdK) het ongeveer 4000 studente en ESMT Berlyn is slegs een van die vier sakeskole in Duitsland met drievoudige akkreditasie.  Die Berlynse Skool vir Ekonomie en Regte het ongeveer 11,000 studente, die Beuth University of Applied Sciences Berlin van ongeveer 12,000 studente en die Hochschule für Technik und Wirtschaft (University of Applied Sciences for Engineering and Economics) van ongeveer 14,000 studente.
Die stad het 'n hoë digtheid van internasionaal bekende navorsingsinstellings, soos die Fraunhofer -genootskap, die Leibniz -vereniging, die Helmholtz -vereniging en die Max Planck -vereniging, wat onafhanklik is van of slegs losweg verbonde is aan sy universiteite.  In 2012 werk ongeveer 65 000 professionele wetenskaplikes in navorsing en ontwikkeling in die stad. 
Berlyn is een van die kennis- en innovasiegemeenskappe (KIC) van die European Institute of Innovation and Technology (EIT).  Die KIC is gevestig in die Sentrum vir Entrepreneurskap aan die TU Berlyn en fokus op die ontwikkeling van IT -nywerhede. Dit werk saam met groot multinasionale ondernemings soos Siemens, Deutsche Telekom en SAP. 
Een van Europa se suksesvolle groepe vir navorsing, sake en tegnologie is gebaseer op WISTA in Berlyn-Adlershof, met meer as 1 000 aangeslote ondernemings, universiteitsdepartemente en wetenskaplike instellings. 
Benewens die biblioteke wat deur die universiteit verbind is, is die Staatsbibliothek zu Berlin 'n belangrike navorsingsbiblioteek. Die twee belangrikste plekke is aan die Potsdamer Straße en aan Unter den Linden. Daar is ook 86 openbare biblioteke in die stad.  ResearchGate, 'n wêreldwye sosiale netwerk -webwerf vir wetenskaplikes, is in Berlyn gevestig.
Berlyn is bekend vir sy talle kulturele instellings, waarvan baie internasionale reputasie geniet.   Die diversiteit en lewenskragtigheid van die metropool het gelei tot 'n neerslagwekkende atmosfeer.  'n Innoverende musiek-, dans- en kunstoneel het in die 21ste eeu ontwikkel.
Jong mense, internasionale kunstenaars en entrepreneurs vestig hulle steeds in die stad en maak van Berlyn 'n gewilde vermaaklikheidsentrum ter wêreld. 
Die groeiende kulturele optrede van die stad word beklemtoon deur die verskuiwing van die Universal Music Group wat besluit het om hul hoofkwartier na die oewer van die Spree te verskuif.  In 2005 word Berlyn deur UNESCO aangewys as "City of Design" en is sedertdien deel van die Creative Cities Network.  
Galerye en museums Redigeer
Sedert 2011 [update] is Berlyn die tuiste van 138 museums en meer as 400 kunsgalerye.   Die ensemble op die Museum -eiland is 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied en is in die noordelike deel van die Spree -eiland tussen die Spree en die Kupfergraben.  Reeds in 1841 word dit deur 'n koninklike besluit aangewys as '' '' '' gewy aan kuns en oudhede ''. Daarna is die Altes -museum in die Lustgarten gebou. Die Neues Museum, wat die borsbeeld van koningin Nefertiti,  Alte Nationalgalerie, Pergamon Museum en Bode Museum vertoon, is daar gebou.
Afgesien van die Museum -eiland, is daar baie bykomende museums in die stad.Die Gemäldegalerie (Skildergalery) fokus op die skilderye van die "ou meesters" van die 13de tot die 18de eeu, terwyl die Neue Nationalgalerie (New National Gallery, gebou deur Ludwig Mies van der Rohe) spesialiseer in 20ste-eeuse Europese skilderkuns. Die Hamburger Bahnhof, in Moabit, vertoon 'n groot versameling moderne en kontemporêre kuns. Die uitgebreide Deutsches Historisches Museum heropen in die Zeughaus met 'n oorsig van die Duitse geskiedenis wat meer as 'n millennium strek. Die Bauhaus-argief is 'n museum van 20ste-eeuse ontwerp van die beroemde Bauhaus-skool. Museum Berggruen huisves die versameling van bekende 20ste -eeuse versamelaar Heinz Berggruen, en bevat 'n uitgebreide reeks werke van onder meer Picasso, Matisse, Cézanne en Giacometti. 
Die Joodse museum het 'n permanente uitstalling oor twee millennia se Duits-Joodse geskiedenis.  Die Duitse Museum vir Tegnologie in Kreuzberg het 'n groot versameling historiese tegniese artefakte. Die Museum vir natuurkunde (Berlynse natuurhistoriese museum) vertoon natuurgeskiedenis naby Berlyn Hauptbahnhof. Dit het die grootste gemonteerde dinosourus ter wêreld (a Kameelperd geraamte). 'N Goed bewaarde eksemplaar van Tyrannosaurus rex en die vroeë voël Archaeopteryx word ook vertoon. 
In Dahlem is daar verskeie museums van wêreldkuns en -kultuur, soos die Museum vir Asiatiese Kuns, die Etnologiese Museum, die Museum van Europese Kulture en die Geallieerde Museum. Die Brücke-museum bevat een van die grootste versamelings werke van kunstenaars uit die vroeë 20ste-eeuse ekspressionistiese beweging. In Lichtenberg, op die terrein van die voormalige Oos -Duitse ministerie van staatsveiligheid, is die Stasi -museum. Die plek van Checkpoint Charlie, een van die bekendste kruispunte van die Berlynse muur, word steeds bewaar. 'N Privaat museumonderneming toon 'n uitgebreide dokumentasie van gedetailleerde planne en strategieë wat ontwerp is deur mense wat uit die Ooste probeer vlug het. Die Beate Uhse erotiese museum beweer dat dit die grootste erotiese museum ter wêreld is. 
Die stadsbeeld van Berlyn vertoon groot hoeveelhede stedelike straatkuns.  Dit het 'n belangrike deel van die kulturele erfenis van die stad geword en het sy oorsprong in die graffitietoneel van Kreuzberg van die 1980's.  Die Berlynse muur self het een van die grootste opelug-doeke ter wêreld geword.  Die oorblywende stuk langs die Spree -rivier in Friedrichshain bly die East Side Gallery. Berlyn word vandag deurgaans beskou as 'n belangrike wêreldstad vir straatkuns -kultuur.  Berlyn het galerye wat baie ryk is aan kontemporêre kuns. Geleë in Mitte, KW Institute for Contemporary Art, KOW, Sprüth Magers Kreuzberg, is daar ook 'n paar galerye, soos Blain Southern, Esther Schipper, Future Gallery, König Gallerie.
Naglewe en feeste Wysig
Die naglewe in Berlyn word gevier as een van die mees uiteenlopende en lewendigste in sy soort.  In die 1970's en 80's was die SO36 in Kreuzberg 'n sentrum vir punkmusiek en kultuur. Die GELUID en die Dschungel bekendheid verwerf. Gedurende die negentigerjare het mense in hul twintigerjare van regoor die wêreld, veral dié in Wes- en Sentraal -Europa, van Berlyn se klubtoneel 'n uitstekende naglewe -plek gemaak. Na die val van die Berlynse muur in 1989, is baie historiese geboue in Mitte, die voormalige middestad van Oos-Berlyn, onwettig deur jong plakkers beset en herbou en het dit 'n vrugbare grond geword vir ondergrondse en teenkultuurbyeenkomste.  Die sentrale stadsdele is die tuiste van baie nagklubs, waaronder die Watergate, Tresor en Berghain. Die KitKatClub en verskeie ander plekke is bekend vir hul seksueel belemmerde partytjies.
Klubs hoef nie gedurende die naweke op 'n vasgestelde tyd te sluit nie, en baie partytjies duur tot in die oggend of selfs die hele naweek. Die Naweek klub naby Alexanderplatz het 'n dakterras waarmee u saans kan partytjie hou. Verskeie plekke het 'n gewilde verhoog geword vir die Neo-Burlesque-toneel.
Berlyn het 'n lang geskiedenis van gay kultuur en is 'n belangrike geboorteplek van die LGBT -regte -beweging. Bars en danssale van dieselfde geslag het reeds in die 1880's vryelik bedryf, en die eerste gay-tydskrif, Der Eigene, begin in 1896. Teen die 1920's het gays en lesbiërs 'n ongekende sigbaarheid gehad.   Vandag het die stad, benewens 'n positiewe atmosfeer in die breër klubtoneel, weer 'n groot aantal vreemde klubs en feeste. Die bekendste en grootste is Berlin Pride, die Christopher Street Day,  die Lesbian and Gay City Festival in Berlin-Schöneberg, die Kreuzberg Pride en Hustlaball.
Die jaarlikse Berlynse Internasionale Filmfees (Berlinale) met ongeveer 500 000 toelatings word beskou as die grootste filmfees wat wêreldwyd bygewoon is.   Die Karneval der Kulturen (Karnaval van kulture), 'n multi-etniese straatparade, word elke Pinksternaweek gevier.  Berlyn is ook bekend vir die kulturele fees Berliner Festspiele, wat die jazzfees JazzFest Berlin insluit, en Young Euro Classic, die grootste internasionale fees van jeugorkeste ter wêreld. Verskeie tegnologie- en mediakunsfeeste en konferensies word in die stad gehou, waaronder Transmediale en Chaos Communication Congress. Die jaarlikse Berlynse fees fokus op indierock, elektroniese musiek en synthpop en is deel van die International Berlin Music Week.   Berlyn bied jaarliks ​​een van die grootste Oujaarsaandvieringe ter wêreld aan, wat deur meer as 'n miljoen mense bygewoon word. Die fokuspunt is die Brandenburg -hek, waar middernag -vuurwerke gesentreer word, maar verskillende private vuurwerkvertonings deur die hele stad plaasvind. Partygoers in Duitsland rooster gereeld die nuwe jaar met 'n glas vonkelwyn.
Berlyn huisves 44 teaters en toneel.  Die Deutsches Theatre in Mitte is in 1849–50 gebou en het sedertdien feitlik voortdurend funksioneer. Die Volksbühne te Rosa-Luxemburg-Platz is in 1913–14 gebou, alhoewel die geselskap in 1890 gestig is. Die Berliner Ensemble, bekend vir die uitvoering van die werke van Bertolt Brecht, is in 1949 gestig. Die Schaubühne is in 1962 gestig en verhuis na die gebou van die voormalige Universum Cinema op Kurfürstendamm in 1981. Met 'n sitplek van 1.895 en 'n verhoogvloer van 2854 vierkante meter (30.720 vierkante voet), is die Friedrichstadt-Palast in Berlyn Mitte die grootste skouspelpaleis in Europa.
Berlyn het drie groot operahuise: die Deutsche Oper, die Berlynse Staatsopera en die Komische Oper. Die Berlynse Staatsopera op Unter den Linden is in 1742 geopen en is die oudste van die drie. Die musikale direkteur is Daniel Barenboim. Die Komische Oper spesialiseer tradisioneel in operette en is ook by Unter den Linden. Die Deutsche Oper is in 1912 in Charlottenburg geopen.
Die stad se belangrikste plek vir musiekteateropvoerings is die Theatre am Potsdamer Platz en Theatre des Westens (gebou in 1895). Kontemporêre dans kan gesien word by die Radialsystem V. Die Tempodrom bied konserte en sirkus-geïnspireerde vermaak aan. Dit huisves ook 'n multi-sensoriese spa-ervaring. Die Admiralspalast in Mitte het 'n lewendige program van verskeidenheid en musiekgeleenthede.
Daar is sewe simfonieorkeste in Berlyn. Die Berlynse Filharmoniese Orkes is een van die vooraanstaande orkeste ter wêreld  en is gehuisves in die Berliner Philharmonie naby Potsdamer Platz in 'n straat vernoem na die orkes se langste dirigent, Herbert von Karajan.  Simon Rattle is die hoofdirigent.  Die Konzerthausorchester Berlin is in 1952 gestig as die orkes vir Oos -Berlyn. Ivan Fischer is die hoofdirigent. Die Haus der Kulturen der Welt bied uitstallings aan wat handel oor interkulturele kwessies en verhoog wêreldmusiek en konferensies.  Die Kookaburra en die Quatsch Comedy Club is bekend vir satire- en stand-up-komedieprogramme. In 2018 het die New York Times beskryf Berlyn as "waarskynlik die wêreldhoofstad van ondergrondse elektroniese musiek". 
Die kombuis en kookkuns van Berlyn wissel baie. Twaalf restaurante in Berlyn is opgeneem in die Michelin -gids van 2015, wat die stad boaan die ranglys van die aantal restaurante in Duitsland het.  Berlyn is bekend vir sy aanbod van vegetariese  en veganiese  kookkuns en is die tuiste van 'n innoverende entrepreneuriese voedseltoneel wat kosmopolitiese geure, plaaslike en volhoubare bestanddele, pop-up straatvoedselmarkte, aandete klubs bevorder. sowel as kosfeeste, soos die Berlin Food Week.  
Baie plaaslike kosse kom uit die Noord -Duitse kookkuns en bevat rustieke en stewige geregte met varkvleis, gans, vis, ertjies, bone, komkommers of aartappels. Gewone Berliner -tariewe sluit gewilde straatkos in soos die Kerriewurst (wat gewild geword het by die naoorlogse bouwerkers wat die stad herbou), Buletten en die Berliner doughnut, in Berlyn bekend as Pfannkuchen.   Duitse bakkerye met 'n verskeidenheid brood en gebak is wydverspreid. Een van die grootste delikatessemarkte in Europa word gevind by die KaDeWe, en onder die grootste sjokoladewinkels ter wêreld is Fassbender en Rausch. 
Berlyn is ook die tuiste van 'n uiteenlopende gastronomie -toneel wat die immigrantegeskiedenis van die stad weerspieël. Turkse en Arabiese immigrante het hul kulinêre tradisies na die stad gebring, soos die lahmajoun en falafel, wat algemeen geword het in kitskos. Die moderne kitskos-weergawe van die kebab-toebroodjie wat in die sewentigerjare in Berlyn ontwikkel het, het sedertdien 'n gunstelinggereg in Duitsland en elders in die wêreld geword.  Asiatiese kombuis soos Chinese, Viëtnamese, Thaise, Indiese, Koreaanse en Japannese restaurante, sowel as Spaanse tapasbars, Italiaanse en Griekse kookkuns, kan in baie dele van die stad gevind word.
Zoologischer Garten Berlin, die oudste van twee dieretuine in die stad, is gestig in 1844. Dit is die mees besoekte dieretuin in Europa en bied die mees uiteenlopende verskeidenheid spesies ter wêreld.  Dit was die tuiste van die gevange gebore beroemde ysbeer Knut.  Die ander dieretuin van die stad, Tierpark Friedrichsfelde, is in 1955 gestig.
Die Botanischer Garten van Berlyn bevat die Botaniese Museum Berlyn. Met 'n oppervlakte van 43 hektaar (110 hektaar) en ongeveer 22 000 verskillende plantsoorte, is dit een van die grootste en mees uiteenlopende versamelings botaniese lewe ter wêreld. Ander tuine in die stad sluit in die Britzer Garten en die Gärten der Welt (Gardens of the World) in Marzahn. 
Die Tiergarten -park in Mitte, met landskapontwerp deur Peter Joseph Lenné, is een van Berlyn se grootste en gewildste parke.  In Kreuzberg bied die Viktoriapark 'n uitkykpunt oor die suidelike deel van die middestad van Berlyn. Treptower Park, langs die Spree in Treptow, het 'n groot Sowjet -oorlogsmonument. Die Volkspark in Friedrichshain, wat in 1848 geopen is, is die oudste park in die stad, met monumente, 'n somer buite -bioskoop en verskeie sportgebiede.  Tempelhofer Feld, die tuiste van die voormalige lughawe, is die wêreld se grootste oop ruimte in die stad. 
Potsdam is aan die suidwestelike periferie van Berlyn. Die stad was tot 1918 'n woning van die Pruisiese konings en die Duitse keiser. Die gebied rondom Potsdam, veral Sanssouci, is bekend vir 'n reeks onderling verbonde mere en kulturele bakens. Die paleise en parke van Potsdam en Berlyn is die grootste wêrelderfenisgebied in Duitsland. 
Berlyn is ook bekend vir sy talle kafees, straatmusikante, strandkroeë langs die Spree -rivier, vlooimarkte, boetiekwinkels en pop -upwinkels, wat 'n bron is vir ontspanning en ontspanning. 
Berlyn het 'n hoë profiel gevestig as gasheerstad vir groot internasionale sportbyeenkomste.  Die stad was die gasheer vir die Somerspele 1936 en was die gasheerstad vir die 2006 FIFA Wêreldbeker -eindstryd.  Die IAAF -wêreldkampioenskappe in atletiek is in die Olympiastadion in 2009.  Die stad was gasheer vir die Basketball Euroleague Final Four in 2009 en 2016.  en was een van die gasheer van die FIBA ​​EuroBasket 2015. In 2015 Berlyn het die plek geword vir die UEFA Champions League -eindstryd.
Berlyn sal die Wêreld Somerspele van die Spesiale Olimpiese Spele in 2023 aanbied. Dit is die eerste keer dat Duitsland ooit die Spesiale Olimpiese Spele gehou het. 
Die jaarlikse Berlynse marathon-'n baan met die meeste top-10 wêreldrekordlopies-en die ISTAF is gevestigde atletiekbyeenkomste in die stad.  Die Mellowpark in Köpenick is een van die grootste skaats- en BMX -parke in Europa.  'n Fan Fest by Brandenburg Gate, wat 'n paar honderdduisend toeskouers lok, het gewild geword tydens internasionale sokkerkompetisies, soos die UEFA European Championship. 
In 2013 was ongeveer 600 000 Berlyners geregistreer in een van die meer as 2 300 sport- en fiksheidsklubs.  Die stad Berlyn bedryf meer as 60 openbare binne- en buite -swembaddens.  Berlyn is die grootste Olimpiese opleidingsentrum in Duitsland. Ongeveer 500 topatlete (15% van alle Duitse topatlete) is daar gevestig. Sewe en veertig elite atlete het aan die Somer Olimpiese Spele 2012 deelgeneem. Berlyners sou sewe goue, twaalf silwer en drie bronsmedaljes behaal. 
Verskeie professionele klubs wat die belangrikste toeskouerspansport in Duitsland verteenwoordig, het hul basis in Berlyn. Die oudste en gewildste eersteafdelingspan in Berlyn is die sokkerklub Hertha BSC.  Die span verteenwoordig Berlyn as 'n stigterslid van die Bundesliga, die hoogste voetballiga in Duitsland, in 1963. Ander professionele spansportklubs sluit in:
Die Berlynse Muur, wat in 1961 opgerig is, het die voormalige Duitse hoofstad vir byna drie dekades verdeel. Die val van die Berlynse muur in 1989 was 'n belangrike oomblik, nie net in die Koue Oorlog nie, maar ook in die geskiedenis van die moderne Europa. Dit is veroorsaak deur politieke hervormings binne die Sowjetblok, toenemende druk van die mense in Oos -Europa en uiteindelik verwarring oor 'n Oos -Duitse opdrag om die grens oop te maak.
Reagan se profesie
In Junie 1987 besoek die Amerikaanse president Ronald Reagan Italië vir 'n multilaterale ekonomiese beraad. Op pad huis toe stop Reagan kort in Wes -Duitsland om te spreek tydens 'n seremonie ter herdenking van die 750ste herdenking van Berlyn.
Hierdie seremonie is gehou naby die Brandenburger Poort, een van Berlyn se belangrikste ingangspunte sedert die laat 1700's. Sedert die bou van die Berlynse muur was die Brandenburgerpoort egter gesluit. 'N Predikant en 'n rooi tapyt is buite die hek geplaas, terwyl geheime diensagente ruitjies met koeëlvaste glas opgerig het om Reagan teen skerpskutters in Oos -Berlyn te beskerm.
Reagan verwelkom die 45 000 mense wat teenwoordig was - sowel as "diegene wat luister in die hele Oos -Europa, [aan wie] ek my hartlikste groete en die welwillendheid van die Amerikaanse volk sê". Hy vestig sy aandag op die Sowjetunie en beklemtoon Moskou se verbintenis tot groot kernwapens terwyl dit sukkel om sy mense te voed. Reagan het ook gefokus op die onlangse hervormings van die Sowjet -leier, Mikhail Gorbatsjof, genaamd glasnost en perestroika, bevraagteken of dit opregte bewegings was na verandering of 'n duidelike poging om kritici te paai.
'Skeur hierdie muur af'
Dan, in miskien die bekendste aanhaling van die hele Koue Oorlog, daag Reagan Gorbatsjof direk uit:
'Daar is een teken wat die Sowjets kan maak wat onmiskenbaar sou wees, wat die oorsaak van vryheid en vrede dramaties sou bevorder. Sekretaris -generaal Gorbatsjof, as u vrede soek ... as u welvaart soek vir die Sowjetunie en Oos -Europa, as u liberalisering soek ... Kom hier na hierdie poort. Mnr Gorbatsjof - maak hierdie hek oop! Meneer Gorbatsjof, breek hierdie muur af! "
Ondanks die feit dat dit in Europa en die Verenigde State uitgesaai is, kon Reagan se toespraak nie veel belangstelling wek nie. Die meeste het dit afgemaak as meer van Reagan se anti-Sowjet-sabel, sy voorraad in die handel. Verskeie van Reagan se adviseurs wou hê dat die "breek hierdie muur" -uitdaging uit die toespraak verwyder word, uit vrees dat dit te konfronterend is en sy groeiende verhouding met Gorbatsjof kan beskadig. Die frase is egter behou.
Dit sou spoedig profeties wees. Binne 'n paar maande na Reagan se toespraak in Berlyn, het die ideologiese fondamente van die Berlynse Muur begin verkrummel.
Aan die begin van 1989 draai die gety van die geskiedenis teen die kommunisme in Europa. Onderworpe aan interne druk en protesoptogte, het die Sowjetblok van binne af begin verkrummel.
Sosialistiese regerings agter die ystergordyn het geweldige interne druk ondergaan om te liberaliseer en te hervorm. Die mense van Oos -Europa het die strate ingevaar en hul eie leiers aangespoor om die reformisme van Gorbatsjof te weerspieël en hul greep op die regering, die ekonomie en die samelewing te verslap.
Pole en Hongarye het reeds politieke en sosiale hervormings aangeneem wat net 'n paar jaar tevore ondenkbaar sou gewees het. In Oos -Duitsland, die grens van die Europese kommunisme en die episentrum van die Koue Oorlog -afdeling, het die Berlynse Muur standvastig gehou - maar dit sou nie hou nie.
Oos -Duitsland bly uitdagend
Vroeg in 1989 het die gety van anti-kommunistiese sentiment wat deur Europa vloei, Oos-Duitsland bereik. Die uitslae van die plaaslike regeringsverkiesings in Mei 1989 het aansienlike openbare onrus veroorsaak: die regerende koalisie van kommunistiese en sosialistiese partye het 98,5 persent van die stemme gekry en byna al die setels, 'n duidelike teken dat die verkiesing gestuit is.
Hierdie politieke korrupsie, tesame met die land se swak toestand en onderdrukkende sosiale toestande, het weer 'n uittog uit Oos -Duitsland veroorsaak. Sommige Oos -Duitsers het wettige uitreisvisums aangevra, terwyl ander gereël het om onwettig uit die land te vlug.
In Augustus, toe die Hongaarse regering sy grense met Oostenryk oopgemaak het, het Oos -Duitsers voordeel getrek uit hierdie nuwe Fluchtweg ('Ontsnappingsroete') na die Weste. Duisende Oos -Duitsers het met vakansie na Hongarye gegaan om nooit weer terug te keer nie. Toe Oos -Berlyn die stroom vlugtelinge verhinder het, het dit elke Maandagaand protesoptogte in verskeie stede veroorsaak.
Betogings neem toe
Namate die weke verloop het, het hierdie protes in grootte en intensiteit toegeneem. Op 'n dag in November 1989 het ongeveer 500 000 mense in Oos -Berlyn bymekaargekom waar hulle deur plaaslike bekendes, akteurs en intellektuele aangespreek is. Onder die slagspreuke wat die skare gesing het, was "Wir vollen raus!" ('Ons wil uit'), 'Wir sind ein Volk!' ('Ons is een volk') en 'Vierzig Jahre sind genug!' ('40 jaar is genoeg').
Teen 'n volksrevolusie het die Oos -Duitse regering begin buig. Op 18 Oktober het Erich Honecker, wat meer as 18 jaar lank die Sowjetblokstaat gelei het, bedank onder druk van sy eie ministers.
Op 9 November het die regering gereageer op openbare druk en planne aangekondig om aangewese kontrolepunte in Berlyn oop te maak. Elke Oos -Duitser wat deur die Berlynse muur wil gaan, sal dit vryelik kan doen.
Die grens gaan oop
Hierdie bevel sou op 17 November in werking tree-maar as gevolg van 'n mengelmis in kommunikasie is dit onmiddellik van krag. Duisende burgerlikes het op kritieke plekke langs die Berlynse muur saamgedrom en dit geëis Grepo wagte eerbiedig die regering se belofte en maak die hekke oop.
Onseker oor hul bevele en onder druk van die skare, het die wagte toegegee en die versperrings oopgemaak. Duisende Oos -Duitsers stroom oor die grens. Ander skaal die muur en omhels Berlyners van die ander kant, sit bo -op die struktuur en drink bier en sjampanje.
Die aand het mense aan beide kante die muur begin aanval, eers met graffiti en vredeslagspreuke en daarna met gereedskap. Individue en klein groepies met die naam 'muurhoutkappers' het die struktuur met pikke en slee begin aanval. Sommige was op soek na aandenkings van die Berlynse muur, ander wou bloot aan die vernietiging daarvan deelneem.
Die val van die Berlynse muur het nuusbulletins oor die hele wêreld gelei. Beelde van die Berlynse muur wat geklim, verniel en afgebreek word, is in miljoene huise wêreldwyd gestraal.
Min leiers het die betekenis van die geleentheid gemis. Margaret Thatcher noem dit ''n wonderlike dag vir vryheid ... jy sien die vreugde op mense se gesigte en jy sien wat vryheid vir hulle beteken'. George Bush, wat Reagan in Januarie as Amerikaanse president opgevolg het, skryf die afsterwe van die Berlynse muur "aan die mense self" toe, maar wou nie bly wees nie en verklaar dat hy nie 'teen die muur' sou dans nie.
Mikhail Gorbatsjof het baie min in die openbaar gesê, maar sy politieke adviseur, Anatoly Chernyaev, het geskryf dat "die hele era in die geskiedenis van die sosialistiese stelsel verby is". Oos -Duitse troepe het vroeg in 1990 begin om die muur af te breek.
Tans bly drie dele van die oorspronklike Berlynse muur as gedenktekens staan, terwyl die grootste deel van die oorspronklike 155 kilometer lange baan gekenmerk word deur metselwerk, gedenkplate en kleiner gedenktekens.
1. Die Berlynse muur was meer as 25 jaar 'n simbool van die Koue Oorlog -afdeling. In 1987 besoek Ronald Reagan Berlyn en daag Mikhail Gorbatsjov beroemd uit om 'hierdie muur af te breek'.
2. Die politieke veranderinge wat in die laat tagtigerjare deur Europa getrek het, het die sosialistiese regering in Oos -Duitsland onder groot druk van sy eie mense ondervind.
3. In Oktober 1989 bedank Erich Honecker as Oos -Duitse leier en die nuwe regering beloof om kontrolepunte oop te maak. Die Berlynse muur is op 9 November oortree weens 'n misverstand.
4. Dit het daartoe gelei dat Duitsers aan beide kante die muur afskaal, dit met graffiti beskadig het en dit met pikke en slede aangeval het.
5. Die val van die Berlynse muur was oor die hele wêreld omvattend bedek. Westerse leiers beskou dit as 'n oorwinning deur die Duitse volk, wat vryheid bo verdeeldheid gekies het. Die muur is vinnig afgebreek, wat die weg gebaan het vir Duitse hereniging.
Televisie -dekking van burgers wat dele van die muur op 9 November afbreek, is spoedig gevolg deur die Oos -Duitse regime wat tien nuwe grensoorgange aangekondig het, waaronder die histories belangrike liggings van Potsdamer Platz, Glienicker Brücke en Bernauer Straße. Menigtes het aan weerskante van die historiese kruisings bymekaargekom en ure lank gewag om die stootskrapers wat gedeeltes van die muur afgebreek het, aan te moedig om ou paaie te herstel. Terwyl die muur amptelik teen 'n afnemende intensiteit bewaak gebly het, het nuwe grensoorgange 'n geruime tyd voortgegaan, insluitend die Brandenburgerpoort op 22 Desember 1989. Aanvanklik het die Oos -Duitse weermag probeer om skade wat deur "Wall peckers aangerig is, te herstel, maar geleidelik hierdie pogings het opgehou en wagte het meer slap geraak en duld die slopings en ongemagtigde grensoorgange deur gate in die muur.
Wes-Duitsers en Wes-Berlyners is vanaf 23. Desember toegelaat om visumvry te reis. Tot op daardie stadium kon hulle slegs Oos-Duitsland en Oos-Berlyn besoek, onder beperkende voorwaardes wat 'n paar dae of weke vooraf en 'n verpligte uitruil van ten minste 25 Deutsche Marks per dag van hul beplande verblyf, wat spontane besoeke belemmer het. So, in die weke tussen 9 November en 23 Desember, kon Oos -Duitsers eintlik meer vrylik reis as Westerlinge.
Op 13 Junie 1990 het die Oos -Duitse weermag amptelik begin met die aftakeling van die muur, begin in Bernauer Straße en rondom die distrik Mitte. Van daar af duur die sloping deur Prenzlauer Berg/Gesundbrunnen, Helligensee, en in die stad Berlyn tot in Desember. Verskeie militêre eenhede het die grensmuur Berlyn/Brandenberg afgebreek en die werk voltooi in November 1991. Feitlik elke pad wat deur die Berlynse muur gesny is, is teen 1 Augustus 1990 herbou en heropen.
Op 1 Julie, die dag toe Oos -Duitsland Wes -Duitse geldeenheid aanvaar het, almal de jure grensbeheer het opgehou, alhoewel die grens tussen Duitsers 'n geruime tyd nog betekenisloos was. Die val van die muur was die eerste kritieke stap in die rigting van die Duitse hereniging, wat op 3 Oktober 1990 formeel afgesluit is met die ontbinding van Oos -Duitsland en die amptelike hereniging van die Duitse staat in die demokratiese lyn van die Wes -Duitse regering.
Die verhaal van die Berlynse muur in prente, 1961-1989
Wes -Berlynse burgers waak bo -op die Berlynse muur voor die Brandenburger Poort op 10 November 1989, die dag nadat die Oos -Duitse regering die grens tussen Oos en Wes -Berlyn oopgemaak het.
Die Berlynse Muur (in Duits genoem Berliner Mauer in die nag) op 13 Augustus 1961, was 'n fisiese afdeling tussen Wes -Berlyn en Oos -Duitsland. Die doel daarvan was om te keer dat ontevrede Oos -Duitsers na die Weste vlug.
Toe die Berlynse Muur op 9 November 1989 val, was die vernietiging daarvan amper net so onmiddellik as die skepping daarvan. Die Berlynse muur was 28 jaar lank 'n simbool van die Koue Oorlog en die ystergordyn tussen Sowjet-geleide kommunisme en die demokrasieë van die Weste. Toe dit val, is dit regoor die wêreld gevier.
Op 13 Augustus 1961 sluit Oos -Duitsland sy grense met die weste. Hier het Oos -Duitse soldate doringdraadversperrings opgestel aan die grens tussen Oos en Wes -Berlyn. Wes -Berlynse burgers kyk na die werk.
Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog verdeel die Geallieerde moondhede die verowerde Duitsland in vier sones. Soos ooreengekom tydens die Potsdam -konferensie, is elkeen beset deur óf die Verenigde State, Groot -Brittanje, Frankryk of die Sowjetunie. Dieselfde is gedoen met die hoofstad van Duitsland, Berlyn. Die verhouding tussen die Sowjetunie en die ander drie Geallieerde moondhede het vinnig verbrokkel.
As gevolg hiervan het die koöperatiewe atmosfeer van die besetting van Duitsland mededingend en aggressief geword. Een van die bekendste voorvalle was die Berlynse blokkade in Junie 1948 waartydens die Sowjetunie verhoed het dat alle voorrade Wes-Berlyn bereik.
Alhoewel 'n uiteindelike hereniging van Duitsland bedoel was, het die nuwe verhouding tussen die Geallieerde moondhede Duitsland in Wes teenoor Ooste en demokrasie teenoor kommunisme verander.
In 1949 het hierdie nuwe organisasie van Duitsland amptelik geword toe die drie gebiede wat deur die Verenigde State, Groot -Brittanje en Frankryk beset was, Wes -Duitsland (die Bondsrepubliek Duitsland, of FRG) vorm.
Die gebied wat deur die Sowjetunie beset is, gevolg deur die vorming van Oos -Duitsland (die Duitse Demokratiese Republiek, of DDR). Dieselfde verdeling in Wes en Oos het in Berlyn plaasgevind. Aangesien die stad Berlyn heeltemal binne die Sowjet -besettingsgebied geleë was, het Wes -Berlyn 'n eiland van demokrasie in die kommunistiese Oos -Duitsland geword.
'N Jong Oos -Berliner rig 'n betonmuur op wat later met doringdraad bedek was by 'n sektorgrens in die verdeelde stad, 18 Augustus 1961. Oos -Duitse polisie staan ​​wag op die agtergrond terwyl 'n ander werker sement vermeng het.
Binne 'n kort tydperk na die oorlog het die lewensomstandighede in Wes -Duitsland en Oos -Duitsland duidelik verskil. Met die hulp en ondersteuning van sy besettingsmagte het Wes -Duitsland 'n kapitalistiese samelewing gestig.
Die ekonomie het so vinnig gegroei dat dit bekend geword het as die "economic miracle ". Met harde werk kon individue wat in Wes -Duitsland woon, goed leef, toestelle en toestelle koop en reis soos hulle wil.
Byna die teenoorgestelde was waar in Oos -Duitsland. Die Sowjetunie het hul gebied as 'n buit van oorlog beskou. Hulle het fabrieksuitrusting en ander waardevolle bates uit hul gebied weggepak en na die Sowjetunie teruggestuur.
Toe Oos -Duitsland in 1949 sy eie land word, was dit onder die direkte invloed van die Sowjetunie en 'n kommunistiese samelewing is gestig. Die ekonomie van Oos -Duitsland het gesleep en individuele vryhede is streng beperk.
Spore van die Berlynse verhoogde spoorweg stop op die grens van die Amerikaanse sektor van Berlyn in hierdie luguitsig op 26 Augustus 1961. Buite die heining, deur kommunisties bestuurde Oos-Berlynse kant, is die spore verwyder.
Buite Berlyn is Oos -Duitsland in 1952 versterk. Teen die laat vyftigerjare wou baie mense in Oos -Duitsland uitkom. Hulle kon nie meer die onderdrukkende lewensomstandighede verduur nie, maar gaan na Wes -Berlyn. Alhoewel sommige van hulle op hul pad gestuit sou word, het honderde duisende die grens bereik.
Hierdie vlugtelinge is eers in pakhuise gehuisves en daarna na Wes -Duitsland gevlieg. Baie van diegene wat ontsnap het, was jong, opgeleide professionele persone. Teen die vroeë 1960's was Oos -Duitsland vinnig besig om sy arbeidsmag en sy bevolking vinnig te verloor.
Tussen 1949 en 1961 het dit beraam dat byna 2,7 miljoen mense uit Oos -Duitsland gevlug het. Die regering was desperaat om hierdie massa -uittog te stop. Die ooglopende lek was die maklike toegang wat Oos -Duitsers na Wes -Berlyn gehad het. Met die steun van die Sowjetunie was daar verskeie pogings om Wes -Berlyn eenvoudig oor te neem.
Alhoewel die Sowjetunie selfs die Verenigde State bedreig het met die gebruik van kernwapens oor hierdie kwessie, was die Verenigde State en ander Westerse lande daartoe verbind om Wes -Berlyn te verdedig.
Oos -Duitsland, wanhopig om sy burgers te behou, het geweet dat iets gedoen moet word. Twee maande voordat die Berlynse muur verskyn het, het Walter Ulbricht, hoof van die staatsraad van die DDR (1960–1973), beroemd gesê: "Niemand hat die Absicht, eine Mauer zu errichten ". Hierdie ikoniese woorde beteken dat niemand bedoel was om 'n muur te bou nie. Na hierdie verklaring het die uittog van Oos -Duitsers net toegeneem. Gedurende die volgende twee maande van 1961 het byna 20 000 mense na die Weste gevlug.
Formidabele betonmure het gestalte gekry by die sewe kruispunte tussen Oos- en Wes -Berlyn op 4 Desember 1961. Die nuwe mure was sewe voet hoog en vyf voet dik. Slegs klein deurgange vir verkeer is oopgelaat. In die middel van die Bornholmer -brug (grens tussen die Frans/Russiese sektor), agter staaltenkstrikke, 'n groot bord met die Oos -Duitse embleemhamer en kompas.
Gerugte het versprei dat iets kan gebeur om die grens van Oos- en Wes -Berlyn te verskerp. Niemand het die spoed of die absoluutheid van die Berlynse muur verwag nie. Net na middernag in die nag van 12–13 Augustus 1961, vragmotors met soldate en konstruksiewerkers deur Oos -Berlyn.
Terwyl die meeste Berlyners slaap, het hierdie spanne strate wat Wes -Berlyn binnegekom het, begin skeur. Hulle het gate gegrawe om betonpale op te sit en doringdraad oor die grens tussen Oos- en Wes -Berlyn gespan. Telefoondrade tussen Oos- en Wes -Berlyn is ook afgesny en spoorlyne is geblokkeer.
Berlyners was geskok toe hulle die oggend wakker word. Wat eens 'n baie vloeibare grens was, was nou styf. Oos -Berlyners kon nie meer die grens oorsteek vir operas, toneelstukke, sokkerwedstryde of enige ander aktiwiteit nie.
Die ongeveer 60 000 pendelaars kon nie meer na Wes-Berlyn gaan om goed betaalde werk te kry nie. Gesinne, vriende en geliefdes kon nie meer die grens oorsteek om hul geliefdes te ontmoet nie. Aan watter kant van die grens die een gedurende die nag van 12 Augustus gaan slaap het, was hulle dekades lank aan die kant vas.
Oos-Duitse VOPO, 'n kwasi-militêre grenspolisieman wat in 1961 'n verkyker gebruik en wag hou op een van die brûe wat Oos en Wes-Berlyn verbind, in 1961.
Die totale lengte van die Berlynse muur was 155 kilometer. Dit het nie net deur die sentrum van Berlyn geloop nie, maar ook om Wes -Berlyn gewikkel en dit heeltemal van die res van Oos -Duitsland afgesny. Die muur self het gedurende sy 28-jarige geskiedenis vier groot transformasies ondergaan. Dit het begin as 'n doringdraadheining met betonpale.
Slegs dae later, op 15 Augustus, is dit vinnig vervang met 'n stewiger, meer permanente struktuur. Hierdie een is gemaak van betonblokke en bedek met doringdraad.
Die eerste twee weergawes van die muur is vervang deur die derde weergawe in 1965. Dit het bestaan ​​uit 'n betonmuur wat deur staalbalke ondersteun is. Die vierde weergawe van die Berlynse muur, gebou van 1975 tot 1980, was die mees ingewikkelde en deeglike. Dit het bestaan ​​uit betonblaaie wat byna 12 voet hoog (3,6 meter) en 4 voet breed (1,2 meter) bereik het. Dit het ook 'n gladde pyp wat bo -oor loop om mense te verhinder om dit te skaal.
Teen die tyd dat die Berlynse muur in 1989 val, was daar 'n No Man's Land van 300 voet en 'n ekstra binnemuur. Soldate wat met honde en 'n geharde grond gepatrolleer is, het voetspore getoon. Die Oos-Duitsers het ook loopgrawe teen voertuie, elektriese heinings, massiewe ligstelsels, 302 wagtorings, 20 bunkers en selfs mynvelde geïnstalleer.
Oor die jare sou propaganda van die Oos -Duitse regering sê dat die mense van Oos -Duitsland die muur verwelkom. In werklikheid het die onderdrukking wat hulle gely het en die moontlike gevolge wat hulle in die gesig gestaar het, baie daarvan weerhou om te praat.
Onder die oog van 'n kommunistiese polisieman van die Oos-Berlyn met 'n magsgraaf, vernietig werkers in Oos-Berlyn een van 'n aantal kothuise en eengesinshuise langs 'n yl gevestigde stuk van die oos-wes-Berlynse grens in Oktober 1961. .
Alhoewel die grootste deel van die grens tussen Oos en Wes bestaan ​​uit lae voorkomende maatreëls, was daar weinig meer as 'n handjievol amptelike openinge langs die Berlynse muur. Hierdie kontrolepunte was vir die seldsame gebruik van amptenare en ander met spesiale toestemming om die grens oor te steek.
Die bekendste hiervan was Checkpoint Charlie, geleë op die grens tussen Oos- en Wes -Berlyn by Friedrichstrasse. Checkpoint Charlie was die belangrikste toegangspunt vir geallieerde personeel en Westerlinge om die grens oor te steek. Kort nadat die Berlynse muur gebou is, het Checkpoint Charlie 'n ikoon geword van die Koue Oorlog. Dit word gereeld in films en boeke in hierdie tydperk vertoon.
'N Jong meisie in die oostelike sektor kyk in Oktober 1961 deur doringdraad na Steinstucken, Berlyn.
Die Berlynse muur het wel die meeste Oos -Duitsers verhinder om na die Weste te emigreer, maar dit het nie almal afgeskrik nie. Gedurende die geskiedenis van die Berlynse muur word geraam dat ongeveer 5.000 mense veilig daar oorkom het. Sommige vroeë suksesvolle pogings was eenvoudig, soos om 'n tou oor die Berlynse muur te gooi en op te klim.
Ander was onbeskaamd, soos om 'n vragmotor of bus teen die Berlynse muur te stamp en te hardloop. Nogtans was ander selfmoord toe sommige mense uit die vensters van die boonste verdiepings van woonstelgeboue wat aan die Berlynse muur grens, spring.
In September 1961 is die vensters van hierdie geboue opgetrek en die riole wat Oos en Wes verbind, is afgesluit. Ander geboue is afgebreek om ruimte te kry vir wat bekend sou staan ​​as die Todeslinie, die "Death Line " of "Death Strip. "
Hierdie oop gebied het 'n direkte vuurlyn moontlik gemaak sodat Oos -Duitse soldate Shiessbefehl kon uitvoer, 'n bevel uit 1960 dat hulle enigiemand wat probeer ontsnap het, moes skiet. Nege-en-twintig mense is binne die eerste jaar dood. Namate die Berlynse muur sterker en groter geword het, het die ontsnappingspogings meer uitgebrei beplan.
Sommige mense het tonnels gegrawe van die kelders van geboue in Oos -Berlyn, onder die Berlynse muur en tot in Wes -Berlyn. 'N Ander groep het stukkies lap gered en 'n lugballon gebou en oor die muur gevlieg.
Ongelukkig was nie alle ontsnappingspogings suksesvol nie. Aangesien die Oos -Duitse wagte toegelaat is om enigiemand wat naby die oostelike kant was, sonder waarskuwing te skiet, was daar altyd 'n kans op dood in alle ontsnappingsplotte. Na raming sterf daar tussen 192 en 239 mense aan die Berlynse muur.
Deur die kerk te blokkeer – Twee Oos -Duitsers werk op 'n groot muur van 15 voet en plaas stukke gebreekte glas op die bokant om te voorkom dat Oos -Berlyners ontsnap.
Een van die berugste gevalle van 'n mislukte poging het op 17 Augustus 1962 plaasgevind. Vroegmiddag het twee 18-jarige mans na die Muur gehardloop met die doel om dit te skaal. Die eerste van die jong mans wat dit bereik het, was suksesvol. Die tweede een, Peter Fechter, was nie.
Toe hy besig was om die muur te skaal, het 'n grenswag losgebrand. Fechter het aanhou klim, maar sy energie was op, net toe hy die bokant bereik. Daarna tuimel hy terug na die Oos -Duitse kant. Tot die wêreld se skok is Fechter net daar gelaat. Die Oos -Duitse wagte het hom nie weer geskiet nie en ook nie te hulp gesnel nie.
Fechter skree byna 'n uur lank pynig. Nadat hy doodgebloei het, het Oos -Duitse wagte sy lyk weggeneem. Hy het die 50ste persoon geword wat aan die Berlynse muur gesterf het en 'n permanente simbool van die stryd om vryheid.
'N Vlugteling hardloop tydens 'n poging om uit die Oos -Duitse deel van Berlyn na Wes -Berlyn te ontsnap deur op 16 Oktober 1961 oor die Berlynse muur te klim.
Die val van die Berlynse muur gebeur amper so skielik as die opkoms daarvan. Daar was tekens dat die kommunistiese blok verswak, maar die Oos -Duitse Kommunistiese leiers het daarop aangedring dat Oos -Duitsland net 'n matige verandering nodig het eerder as 'n drastiese revolusie. Oos -Duitse burgers het nie saamgestem nie.
Die Russiese leier Mikhail Gorbatsjof (1985-1991) het probeer om sy land te red en besluit om van baie van sy satelliete af te breek. Namate die kommunisme in 1988 en 1989 in Pole, Hongarye en Tsjeggo -Slowakye begin wankel het, is nuwe uittogpunte oopgemaak vir Oos -Duitsers wat na die Weste wou vlug.
In Oos -Duitsland is protes teen die regering gekant deur dreigemente van geweld van sy leier, Erich Honecker. In Oktober 1989 moes Honecker bedank nadat hy steun van Gorbatsjof verloor het. Hy is vervang deur Egon Krenz wat besluit het dat geweld nie die land se probleme gaan oplos nie. Krenz het ook reisbeperkings uit Oos -Duitsland losgemaak.
Foto geneem in Junie 1968 van die Berlynse muur en Oos -Berlyn (Sowjet -sektor).
Skielik, op die aand van 9 November 1989, het die Oos -Duitse regeringsamptenaar Günter Schabowski 'n fout gemaak deur in 'n aankondiging te sê: Permanente verskuiwings kan deur alle grenskontrolepunte tussen die DDR [Oos -Duitsland] na die FRG [Wes -Duitsland] of Wes -Berlyn ".
Mense was in skok. Was die grense werklik oop? Oos -Duitsers het die grens voorlopig genader en inderdaad agtergekom dat die grenswagte mense toelaat om oor te steek.
Baie vinnig is die Berlynse muur oorstroom met mense van beide kante.Sommige het met hamers en beitels aan die Berlynse muur begin kap. Daar was 'n impromptu en massiewe viering langs die Berlynse muur, met mense wat knuffel, soen, sing, juig en huil.
Die Berlynse muur is uiteindelik in kleiner stukke gesny (sommige so groot soos 'n muntstuk en ander in groot plate). Die stukke het versamelstukke geword en word in huise en museums gestoor. Daar is ook nou 'n Berlynse muur -gedenkteken op die terrein aan die Bernauer Strasse. Nadat die Berlynse muur geval het, het Oos- en Wes -Duitsland op 3 Oktober 1990 herenig tot 'n enkele Duitse staat.
Kenmerkend van Oos-Berlyn se maatreëls om die ontsnapping van vlugtelinge na die weste te stuit, is hierdie opgemaakte vensters in 'n woonstel langs die skeidslyn van die stad, 6 Oktober 1961. Die huis, aan die suidekant van Bernauerstrasse, is in Oos-Berlyn .
Lugfoto van die grensmuur van Berlyn, gesien in hierdie foto van 1978.
Oos -Duitse grenswagte dra 'n vlugteling weg wat gewond is deur Oos -Duitse masjiengeweer terwyl hy in 1971 deur die kommunistiese grensinstallasies na die Berlynse muur jaag.
Arbeiders in Oos -Berlyn werk op "Death Strip " wat kommunistiese owerhede op 1 Oktober 1961 aan die kant van die grens in die verdeelde stad geskep het. 'N Dubbel hekdraaddraad merk die grens, met Wes -Berlyn regs. In hierdie siening van die gebied werk arbeiders puin van huise wat enkele dae tevore op die perseel naby die grens gestaan ​​het. Geboue langs die 25 myl lange skeidingslyn is ontruim en deur die rooi Berlyn ontruim om een ​​manier van ontsnapping wat deur Oos-Berlyners gebruik is om na die weste te spring, uit te skakel.
Die sterwende Peter Fechter word meegevoer deur Oos -Duitse grenswagte wat hom neergeskiet het toe hy op hierdie foto van 17 Augustus 1962 na die weste wou vlug. Fechter het 50 minute in 'n niemandsland gelê voordat hy na 'n hospitaal geneem is waar hy kort na sy aankoms gesterf het.
Uitsig vanaf die ou Reichstag -gebou van die Brandenburgerpoort, wat die grens in hierdie verdeelde stad aandui. Die halfsirkelvormige muur rondom die Brandenburgerpoort is op 19 November 1961 deur Oos-Duitse Vopos opgerig.
Die Brandenburger Poort is in mistigheid gehul terwyl 'n man van 'n wagtoring oor die muur na die oostelike deel van die verdeelde stad kyk, op 25 November 1961. Die toring is deur die Wes-Duitse polisie opgerig om die binnelandse Duitse grens waar te neem.
Die Oos -Duitse grenswag, Conrad Schumann, spring op 15 Augustus 1961 oor die doringdraad in die Franse sektor van Wes -Berlyn. Meer inligting oor hierdie prentjie.
Wes -Duitse konstruksiewerkers gesels in Wes -Berlyn, 18 April 1967, langs die muur wat die stad skei.
Oos -Duitse grenswagte dra 'n 50 -jarige vlugteling weg, wat op 4 September 1962 drie keer deur die Oos -Duitse grenspolisie geskiet is terwyl hy deur kommunistiese grensinstallasies stap en die Berlynse muur in die begraafplaas van die Sophien -kerk probeer klim.
'N Vrou en kind loop langs 'n gedeelte van die Berlynse muur.
Eerwaarde Martin Luther King, Amerikaanse burgerregte -leier, wat deur Wes -Berlynse burgemeester Willy Brandt na Berlyn genooi is, besoek die muur op 13 September 1964 by die grens Potsdamer Platz in Wes -Berlyn.
'N Massa -ontsnapping van 57 mense in Oktober 1964 uit Oos -Berlyn deur 'n tonnel na die kelder van 'n voormalige bakkery in "Bernauerstraat ", Wes -Berlyn. Foto van die tonneluitgang.
'N Gedeelte van die muur met graffiti naby die Brandenburger Poort in Berlyn in 1988. Die bordjie lui: "Aandag! U verlaat nou Wes -Berlyn "
(1 van 3) Twee Oos -Berlyners spring oor die grensversperrings aan die oostekant van die grenskontrolepunt in Chaussee -straat in Berlyn in April 1989. Hulle word voorgekeer deur 'n geweer wat Oos -Duitse grenswagte dra en in hegtenis geneem terwyl hulle probeer om na Wes -Berlyn te ontsnap. Mense op die voorgrond, steeds in Oos -Berlyn, wag vir permitte om die Weste te besoek.
(2 van 3) Twee vlugtelinge uit Oos -Berlyn word deur grenswagte weggeneem ná 'n poging om te ontsnap by die grensoorgang Chausseestreet in Berlyn, in hierdie foto van April 1989.
(3 van 3) 'n Oos -Berlynse grenswag, met 'n sigaret in die mond, wys sy pistool na die toneel waar twee Oos -Duitsers weggelei is nadat hulle nie na die weste kon ontsnap het by die grensoorgang Chausseestrasse in Berlyn nie. Ooggetuies het berig die wag het ook skote afgevuur.
'N Algemene siening van die oorvol Oos-Berlynse Gethsemane-kerk op 12 Oktober 1989. Ongeveer 1 000 Oos-Duitsers het hier deelgeneem aan 'n gebedsdiens vir gevange pro-demokrasie-betogers. Die kerk was die fokuspunt van protesoptredes in die laaste dae van die muur.
'N Onbekende Oos-Duitse grenswag beduie na 'n paar betogers wat op 7 Oktober 1989 bottels aan die oostekant van nuut opgerigte versperrings by die Checkpoint Charlie-kruispunt gegooi het.
Oos- en Wes -Berlyners meng op die 10 November 1989 voor 'n kontrolestasie op Oos -Berlyn, tydens die opening van die grense na die Weste na die aankondiging deur die Oos -Duitse regering dat die grens na die Weste sou wees oopmaak.
Oos -Berlyners kry helpende hande van Wes -Berlyners terwyl hulle op 10 November 1989 die Berlynse muur klim wat die stad dekades lank verdeel het, naby die Brandenburger Tor (Brandenburger Tor).
'N Man stamp op 12 November 1989 by die Berlynse muur weg terwyl die grensversperring tussen Oos- en Wes -Duitsland afgebreek is.
Wes -Berlyners drom vroeg voor die Berlynse muur vroeg op 11 November 1989 toe hulle kyk hoe Oos -Duitse grenswagte 'n gedeelte van die muur afbreek om 'n nuwe kruispunt tussen Oos en Wes -Berlyn, naby die Potsdamer -plein, oop te maak.
Die Oos- en Wes -Duitse polisie probeer die skare Oos -Berlyners in bedwang hou deur die onlangse opening wat op 12 November 1989 in die Berlynse muur op die Potsdamer -plein gemaak is.
Dekades later is die Berlynse muur 'n herinnering, stukke daarvan versprei oor die hele wêreld. Hier word 'n paar oorspronklike stukke van die muur te koop aangebied in die stad Teltow naby Berlyn, op 8 November 2013