Klassieke Martini -resep - Nuwe resepte - 2022
'N Skemerkelkie moet so koud bedien word dat dit seermaak, wat jy vir jouself moet herhaal terwyl jy roer. En roer. Hierdie martini -resep is deel van ons webwerf se beste, 'n versameling van ons noodsaaklike resepte. Lees hier meer wenke.
Ons Noilly Prat droë vermout
Hou 'n groot (verkieslik 1 ") kubus ys in die palm van u hand, gebruik die agterkant van 'n lepel om dit in groot stukke te breek; plaas in 'n mengglas. Herhaal met genoeg ys om glas te vul. Voeg gin en vermouth by en roer vinnig 50 keer in 'n sirkelbeweging met 'n lepel (die buitekant van die skudder word baie koud en ysig).
Sy martini deur 'n Hawthorne -sif (of 'n groot gaatjieslepel) in 'n afgekoelde Nick en Nora -glas. Giet die oortollige skemerkel in 'n sykar wat oor ys (of 'n glas in 'n bak ys) sit.
Verwyder 'n stukkie 1 "skil van die suurlemoen met 'n klein getande mes; dit moet styf genoeg wees om weerstand te bied ('n bietjie wit pit is goed). Draai die skil oor die drank om olies uit te druk, en vryf dan om die rand van die glas. , geel kant na bo, in martini.
Resep deur Audrey Saunders, Pegu Club, New York City, Foto's deur Michael Graydon Nikole Herriott
Hoe om 'n klassieke martini te maak
Resensies Afdeling 1. U moet die gin een uur in die vrieskas afkoel; 2. Die bottel moet onderstebo gebêre word; 3. U moet ten minste vier martini's per bondel maak om die geure van vermout en gin reg te laat meng; en 4. As u wel olywe gebruik om te versier, moet u elke olywe met 'n linne -vrye handdoek droogmaak, sodat die jenewer goed in die vrieskas kan sit. baie oppervlakte om te smelt, aangesien dit te vinnig verdun word met gin by kamertemperatuur. Wat ek voorstel vir partytjie martini's, is om dit in 'n groter bondel te maak, verdun na smaak, nie temperatuur nie, en sit die verdunde Martini in 'n bottel in die vrieskas vir ongeveer 'n uur voordat jy dit wil bedien. Dan kan u dit in verkoelde glase gooi, en dit sal yskoud wees vir u gaste, wat dit kan versier soos hulle wil! Vir die persoon wat voorgestel het om jenewer in die vrieskas te sit; dit verhoed dat behoorlike verdunning voorkom wanneer ys geroer word. Moet dus nie in die vrieskas sit nie, tensy u 'n koue skemerkelkie maak wat nie verdun hoef te word nie. 'N Suurlemoenwending en geen olywe nie? Jy het my verloor. Gooi die jenewer in die vrieskas.
A Martini is een van die mees ikoniese en klassieke cocktails wat daar is. Dit is ook een waaroor nie baie mense saamstem as dit die beste manier is nie. Gin of vodka? Roer of geskud? Ysskerwe of dubbel gespanne? Suurlemoentrek of olywe? Bloukaas gevul? Vuil?
Let wel: hoe jy van jou Martini hou, is waarskynlik anders as hoe jou tante van haar hou. Ten spyte hiervan, kan u en u tante saamstem dat die vervaardiging van 'n wonderlike Martini tuis u net so stylvol en gesofistikeerd kan laat voel!
Omdat daar soveel opsies is, is dit altyd goed om te begin met die beproefde klassieke resep vir 'n Martini voordat u u eie aanpas. Terwyl ons in die resep duik, laat ons kyk hoe so 'n elegante cocktail met twee bestanddele soveel mense kan verdeel.
Gin of vodka?
'N Klassieke Martini vra vir gin. Sommige mense hou daarvan, terwyl ander lus is om jenewer te drink, is soos om in 'n dennebolle te byt. Gin is vol botaniese geure, waarvan die meeste jenewer-vorentoe is. Dit is soos die vriend wat altyd 'n helder, funky-gekleurde hemp dra, en ondanks hoe jy daaroor voel, werk dit net. Gin werk omdat dit baie goed pas by die kruie -eienskappe van droë vermout, die volgende belangrike bestanddeel in 'n klassieke Martini. As u die gin-roete gaan, beveel ek aan dat u iets van hoë gehalte gebruik. Sommige algemene is Beefeater, Plymouth Gin, Tanqueray of Hendrick's.
In die ander kamp het ons vodka. Dit is 'n neutrale geur wat geneig is om 'n bietjie te slaan onder cocktail -entoesiaste omdat dit smaakloos is. Tog is dit glad en baie mense verkies dit bo jenewer. As u van wodka hou, beveel ek aan dat u 'n premium bottel koop, soos 'n Belvedere of Ketel One. Moenie hier op die bestanddele spaar nie, want elke druppel maak saak. Ek sou sê $ 25 tot $ 35 is 'n uitstekende prysklas vir 'n kwaliteit bottel.
Die soutgehalte en pekel van die bestanddeel dien eerder om die aromate in die jenewer te beklemtoon, die vermout aan te vul en die Martini 's versterkingsintensiteit. Voeg by olywe pekelwater, in die geval van 'n Dirty Martini, neem dit 'n stap verder en voeg 'n aangename hartige karakter by die drankie.
Netjies: Regs uit van die bottel. Op: Verkoel, en bedien in 'n skemerkelkie glas. Reguit op: Beteken gewoonlik "netjies", Maar kyk eers.
Klassieke Martini -skemerkelkresep
Ek sal waarskynlik allerhande terugvoer hieroor kry, waarskynlik van "Amen!" na "Kettery!" Maar voordat ek u sleutelbord skerp maak, laat ek een ding sê: die martini is baie buigbaarder as wat u dink.
Deesdae is dit tipies om een ​​hiervan in 'n kroeg te bestel en 'n glas iets helder en koud te kry - 'n groot, afgekoelde jenewer of, laat ons eerlik wees, wodka, met niks daarin nie, behalwe 'n groot olywe of drie. Met alle respek, dit is nie 'n martini nie. Dit is net koue drank, en daar is geen skande om dit te bestel as dit is wat jy wil hê nie.
Maar vir ten minste die eerste vyf dekades van sy sirkulasie, sedert 'n drankie met die naam en hierdie algemene beskrywing vir die eerste keer omstreeks 1900 verskyn het, het 'n martini vermout nodig - baie daarvan, niks van hierdie verstuiverbedryf of die ou blik in die rigting van 'n vermoutbottel "hokum. En vroeg was die meeste vermoute wat na martini's kom, eerder van die soet Italiaanse variëteit as van die Franse droë - daarom was 'n 'droë martini' 'n drankie wat met droë vermout gemaak is, nie een met so min vermout as moontlik nie.
Bargidse en koerantbeskrywings wat deur die veertigerjare en in die vyftigerjare gepubliseer is, beskryf martini's as 'n mengsel van twee dele gin, een deel vermout, baie keer met 'n skeut oranje bitters (moenie dit klop totdat jy dit probeer het nie) en 'n suurlemoenwending, en daar was variasies oor die tema, met verskillende verhoudings en style vermout. Eers in die Mad Men-era het die minder-beter-benadering tot vermouth werklik begin vang.
In Die uur, 'n cocktail -manifes deur Bernard DeVoto, wat die eerste keer in 1951 gepubliseer is ('n nuwe uitgawe is verlede maand vrygestel), beskryf hierdie legendariese curmudgeon sy ideale martini as 'n 3,7: 1 -verhouding van gin tot vermouth, 'n verhouding wat in die aperitief beskou sou word as verdrinking volgens die huidige standaarde, maar was destyds die voorpunt van droogte in die drank.
Wat ook al, meng dit soos u wil. As u u martini verkies met slegs die fynste geur vermout, probeer dan, of as u dit in gelyke dele jenewer en vermout wil hê, is daar 'n sterk historiese basis (om nie eens te praat van 'n kookkuns nie) om die rigting te volg.
Hoe om 'n klassieke Martini soos 'n pro te maak
James Bond het Martinis gedrink. Ons weet nie of u dit gehoor het nie. So bloedig as. Daar is min min wesens wat in die Engelssprekende streke van hierdie planeet woon, wat nie geleer het om van die sagte jong ouderdom van 9 jaar oud, 'geskud, nie ontroer nie', gruwelik te onderrig. Maar damn, het die ou die Martini 'n slegte rap gegee? Martinis wat geskud is, meng ys en gees saam en verdun 'n fyn balans van gin met die skaduwee vermout. (Skud word gewoonlik gereserveer vir skemerkelkies wat vrugtesap bevat.) In 'n goeie Martini & mdasha -roer moet Martini & mdash die ys die skerpste hitte van die skemerkel af skeer, nie meer nie. Maar die ys se belangrikste bydrae is koud. Jy wil 'n Martini hê met ysige, tande wat babbel. Deur vinnig te roer vir 'n volle 10 sekondes, wat langer is as wat u sou dink, sal dit bereik word.
Aangesien Bond stewig afgewys is, is dit volgens ons die elegantste manier om 'n Martini, die droë manier, die klassieke Martini te maak. Gin. Droë vermout, en nie veel daarvan nie. Meditatiewe roer met ys. 'N Verkoel cocktailglas. 'N Suurlemoenskyfie of olywe. (Gebruik drie olywe, want een is te min en kroegmanne fluister dat twee olywe slegte geluk veroorsaak.) 'N Redelike hoë alkoholtoleransie sal ook handig wees. Drink u Martini op u gemak totdat u na kamertemperatuur beweeg.
Dit is 'n oud klassiek. Die eerste vermelding van 'Martini' was in 1886, toe 'n koerant in Illinois die drank beskryf het as jenewer, lemoenbitter en absint, volgens die drankgeskiedkundige David Wondrich. Sluit, maar geen sigaar nie. Ondanks die verkeerde inligting het 'n gin-en-vermouth-weergawe van die Martini vinnig versprei. Dit dreun deur die twintigerjare, verslap deur die dertigerjare, kry krag in die veertigerjare. Dit het altyd klas aangedui, hoewel klas nie altyd wenslik was nie. In 1973, Besoek het ontdek dat die 'jongmense' die Martini beskou as 'n stand-in vir "alles van valse burgerlike waardes en sosiale snobisme tot vervalle alkoholisme en latente masochisme." In 1986 merk ons ​​op: "Daar word deesdae nie veel bohaai oor 'n Martini gemaak nie. Dit is jammer."
Toe, vier jaar gelede, erken ons dat die Martini 'n oomblik weereens, maar verduidelik: "Die martini was nog altyd die eienaar van die oomblik. Die martini gaan oor die oomblik en die oomblik van kontak, van insig in jou brein-stam." Honderd plus jare later, deur glansryke opstygings en stil toevlugsoord, is die Martini nog steeds in ons gedagtes. Of liewer, ons brein stam. U kan dus sê dat dit 'n ou klassieke is wat nooit sy ouderdom toon nie.
Ons is baie vertroud met hoe James Bond van sy martini hou, en nie geroer nie, maar nog voor James Bond bestaan ​​die martini sedert die laat negentiende eeu. Die oorsprong daarvan is nooit seker nie, en daar is verskeie teorieë oor hoe ons geliefde martini ontstaan ​​het.
Een gewilde verhaal vertel dat dit tydens die goudstorming in Martinez, Kalifornië, ontstaan ​​het. Een gelukkige prospekteerder wat dit ryk gevind het, het besluit om sy fortuin in 'n plaaslike kroeg te vier. Die prospekteerder bestel toe sjampanje, maar was nie beskikbaar nie. Gevolglik het die kroegman 'n drankie saamgestel uit bestanddele wat byderhand is.
Daarom is die "Martinez Special " geskep. Die bestanddele wat die kroegman gebruik het, was vermout, maraschino -likeur en laastens 'n skyfie suurlemoen. Die drankie word erken en gevolglik is dit in die 1880's in die Bartender's Manual gepubliseer.
Wie het die wêreld se eerste Martini vermeng? Dit is 'n goeie vraag, maar jy kan in 'n diep, donker konyngat struikel om dit uit te vind. Was dit 'n prospekteerder in Kalifornië tydens die Gold Rush van 1849 of die kroegman in 'n vlugtige hotel in New York, 50 jaar later? Heel waarskynlik is die Martini 'n skemerkelkie wat op verskeie plekke tegelyk op die toneel verskyn het, terwyl kroegmanne met gin en droë vermout begin eksperimenteer het. Ongeag, geen oorsprongsverhaal sal jou so gelukkig en tevrede laat voel as wat jy sal voel nadat jy 'n klassieke, goed gemaakte Dry Martini gedrink het nie.
Een feit wat ons wel weet: die oorspronklike vorm van die drank, volgens vroeë resepte, was soet. In die negentiende-eeuse skemerkelkboeke word gereeld gesoek na Italiaanse (soet) vermout. Die Dry Martini het sy huidige vorm aangeneem rondom 1905, toe die nuwe orde van die dag droë gin, droë vermout en miskien 'n skeut oranje bitters was.
As u die drank vir u self maak, is dit noodsaaklik dat u met goeie bestanddele begin - daar is immers geen plek om in so 'n eenvoudige cocktail weg te kruip nie. Begin met 'n gin in Londen-styl. Voeg daarvandaan 'n bietjie droë vermout by. Die verhouding is onderhandelbaar, maar algemene formules val tipies in die reeks van vier tot agt dele gin tot een deel vermout. 'N Tikkie oranje bitters bind die kamer saam.
Ondanks die veeleisende eise van 'n sekere fiktiewe Britse spioen, is die Martini bedoel om te roer, nie omgeskud te word nie. Die skemerkelkie moet helder wees, sonder ysskerwe. Maar roer dit goed vir 20 tot 30 sekondes om die nodige verdunning te kry om die bestanddele in balans te bring. Giet dit dan in die glas vernoem na die skemerkelkie self. Draai 'n suurlemoenskil bo -oor, en jy het dit: 'n Dry Martini. Dit is 'n drankie wat die moeite werd is. Miskien meer as een keer.
Dit is ook 'n drankie wat talle variasies veroorsaak. Nee, ons praat nie van die alomteenwoordige Tinis van die 1980's en 90's nie. Ons bedoel die wettige variasies, soos die Vodka Martini (selfverduidelikend), die Reverse Martini (ruil jou gin- en vermouth-verhoudings) en die Perfect Martini, met 'n gelyke verdeling van droë en soet vermout. Bemeester eers die Dry Martini, en probeer dan om sy familie te meng.
Vreemd genoeg word die halfsies martini beskou as 'n drastiese afwyking van wat 'n klassieke martini vandag is, maar daar word gerugte dat die verhouding half en half die manier is waarop die drank in die 1800's begin het. Dit was oorspronklik gelyke dele soet gin en soet vermout.
In die vroeë 1900's het die skemerkelkie oorgeskakel na gelyke dele droë gin en droë vermout. Dit was eers na die verbod, toe mense opgewonde geraak het oor kwaliteit alkohol omdat hulle al so lank 'n jenewer gedrink het, dat die verhouding verander en 'n martini so 'n geestelike drank geword het.
Vodka het in die middel van die eeu na martini's gegaan as 'n opsie in die plek van gin, maar dit het eers in die 1980's 'n gewilde keuse geword.
Opbrengs: 11 x
Vandag gaan ons ou skool. Hierdie klassieke Gibson Martini -resep is omtrent so eenvoudig soos dit kan wees, en soms is die klassieke die beste net soos hulle is!
Voeg die gin en vermout by 'n skemerkelkie wat met ys gevul is.
Skud goed en sif in 'n afgekoelde martini -glas.
Voeg cocktail uie by vir garnering en sit voor.
Sleutelwoorde: martini resep, hoe om 'n klassieke martini te maak, gibson martini resep, gin martini resep, gin cocktails