Geskryf deur Derek Thompson
Selfs as jy aan jouself dink as 'n menslike leuenverklikker, is daar 'n paar onwaarhede wat onder die kap gaan sluip. Daarvoor kan jy jou brein bedank, en dit is absolute aanbidding vir alle dinge wat bekend is, sê Derek Thompson, senior redakteur van The Atlantic.
Een van die oudste bevindinge in die sielkunde geskiedenis is die bloot blootstelling effek, waarin bloot blootgestel word aan iets wat jou vooroordeel. Ouers beïnvloed hul kinders deur sekere musiek rondom die huis te speel dat hulle hul hele lewe sal liefhê, of hulle 'n politieke voorkeur in hulle van 'n vroeë ouderdom. U is gevestig op wat u weet, en die vooroordeel maak regtig saak wanneer dit kom by digitale media en die valse nuusverskynsel. Sodra iets onvergeetlik raak, is ons geneig om vertroud te raak met die feit.
"Dit is een van die groot redes waarom dit in die joernalistiek moeilik om mite-bors te wees, omdat die blote herhaling van daardie mite soms gehore bevraagteken om te dink dat dit waar is," sê Thompson. "Die blote blootstelling van nuus aan ons vooroordeel ons om te dink dat daardie nuusitem waar is." Facebook het 'n enorme etiese verantwoordelikheid hierin, sê hy, want dit is die wêreld se grootste en mees invloedryke nuusuitstalling - of dit van plan is of nie.
Thompson glo daar is geen algoritmiese oplossing vir vals nuus wat versprei via Facebook, maar net 'n mens: "Die antwoord op 'n probleem van 'n gebrek aan menslike etiek in inligtingsmarkte is die bekendstelling van meer mense en meer etiek," sê hy. Derek Thompson se jongste boek is Hit Makers: Die Wetenskap van Populariteit in 'n Ouderdom van Afleiding.
Transkripsie: Twee van die gunsteling terme wat ek hierdie boek geleer het, is vlotheid en oneerlikheid, en hierdie terme hou verband met die idee dat ons gevoelens het oor ons gedagtes. En dit klink hippie-dippy, maar sommige gedagtes voel maklik. Dit voel maklik om na 'n liedjie te luister vir die 50-tyd. Dit voel maklik om 'n herhaling te sien of maklik om 'n artikel te lees waaroor ons reeds saamstem. Dit is vlot gedagtes; dit is gedagtes wat goed en maklik voel.
Maar daar is ook allerhande ervarings, allerhande soorte denke, wat moeilik voel en dit is wat ons onbevoegdheid noem. So verlore in 'n vreemde land en probeer om uit te vind wat al die tekens beteken: dit is ongeldig. Lees 'n artikel wat probeer om 'n posisie wat jy moreel afskuwelik beskou, uit te druk: dit is ook onbevoeg.
Maar wat fassinerend is oor vlotheid en onafwendbaarheid is hoe dit saam bestaan. Stel jou dus voor dat jy in daardie vreemde land is en jy probeer al die tekens lees, en dit is in sommige Slawiese taal wat jy nie praat nie en jy voel verlore en angstig en jou brein maak seer met al hierdie soort van gedagtes wat daardeur gaan.
En skielik draai jy om en sien jy 'n ou vriend van die hoërskool wat jy dadelik herken en wie die vreemde taal ken. Dit is 'n "ah-ha" oomblik. Dit is 'n oomblik waar jy oorgaan van ondeurdagte denke tot vloeiende denke. En daar is allerhande studies wat gesê het dat ons van hierdie "ah-ha" oomblikke hou. Ons is lief vir hulle in kuns. Ons is lief vir die uitvind van kuns. Ons is lief vir hulle in storievertelling. Ons is lief vir die onfeilbaarheid om nie te weet wie die moordenaar is nie, en dan is daardie oomblik toe! Ons het dit, ons weet wie die moordenaar is.
Ons glo dit selfs in 'n gewone politieke opinie wanneer iemand 'n komplekse onderwerp neem en dit op so 'n pragtige manier verduidelik, dit is soos om 'n blokkiesraaisel vir die politiek op te los. ons het-klik-'n "ah-ha" oomblik.
En ek dink werklik dat mense op soek is na "ah-ha" -momente oor die kulturele landskap. Ek dink dat "ah-ha" -momente 'n groot deel is van wat ons wil van storievertelling, wat ons wil hê van 'n goeie opvoeding, wat ons wil hê van 'n goeie artikel of 'n goeie boek. Ons is op soek na beide vlotheid en onverskilligheid wat mekaar oplewer sodat ons daardie oorgangsmomente kan voel wat verfrissend is en wat ons laat voel dat die denkwyse die moeite werd is.
Een van die oudste bevindings in die sielkundegeskiedenis word die blote blootstelling-effek genoem. En die blote blootstelling-effek sê dat die blote blootstelling van enige stimulus aan jou die rigting van die stimulus bevoordeel. So kinders wat grootword eet meer pittige kosse is geneig om meer pittige kosse te hou. Mense wat grootword met hul ouers en luister na meer jazz, eindig graag meer jazz-timbres en meer jazz-style.