Podcast-kolom: Radio? Niemand het meer nodig nie!
Radio? Niemand het meer nodig nie!
Ek is mal oor klank! Geen ander media-genre is so naby aan die pols van die tyd nie. Klank is persoonlik, emosioneel en naby mense. Of SmartSpeaker, podcast, stem, radio speel of radio. Klank het baie gesigte of stemme.
Maar kom ons bly by die radio. Ek weet nie van u nie, maar met die radio is dit vir my ‘n bron van kommer. Veral met die private radiostasies. As ek die toepaslike frekwensies aanskakel, raak ek aggressief en neem my bloeddruk toe. Ek kan net nie hierdie triviale, sinnelose geklets van enige pseudo-moderators verduur nie. Met ‘weerligalarm’, ‘geheimsinnige klanke’ en die ‘beste treffers van hier tot Pyongyang’, bereik my liggaam gereeld sy blootstellingsgrens. Nuus en ander inligting – as dit enigsins plaasvind – is baie naby aan die perk van intellektuele en emosionele oorgawe.
Voordat enige konsultante met selfgemaakte werkstitels weer kontak met my wil maak, wil ek my lesings gee: ek is bewus daarvan dat dit al ‘n paar keer op podiums gesê, geskryf en bespreek is. Maar: dit maak dit nie beter nie!
Dit is Corporate Podcast
Podcasts kombineer storievertelling en klank in ‘n “hoofbioscoop”. Strategies ontwerpte podcasts is relevant, voeg waarde toe en bied oplossings. Vra jouself af: wanneer is ‘n podcast suksesvol? Hoe vind ek ‘n toepaslike onderwerp? Wat is belangrik in die bevrugting? Op hierdie en baie ander vrae sal u bekwame antwoorde kry in die W & V-verslag van die LEAD-skrywer Stephan Schreyer. Boonop bied die bekende advokaat en podcast-spesialis Christian Solmecke in ‘Check 09: Podcast and Law’ ‘n basiese begrip van podcasting vir regskwessies.
Die private radio het ander beperkings as openbare omroepers
Ja, ek weet hoe private radio werk. Ja, ek ken die beperkinge van private omroepers ten opsigte van befondsing. Ja, ek lees ook die veronderstelde opnames waarin gesê word dat luisteraars geen inligting en mondelinge bydraes lewer nie. Maar presies hierdie stelling bevraagteken ek: Hoe moet luisteraars iets weet en gevra word of dit nie in die program voorkom nie? Hoe dan ook, wie skep en redigeer hierdie opnames?
Het u alle moontlike klankvorms in die program getoets?
Die toenemende gewildheid van podcasts behoort nie te bestaan ​​nie, as hierdie peilings net korrek is. Die algemene belangstelling in woordformate bestaan ​​moontlik nie eens nie.
Aktiveer radio klank?
Opgewonde deur hierdie gedagtes en die onlangse verklaring van ‘n radiohoof wat podcasts as “oordrewe” beskou, waag ek die terrein van ondersoekende joernalistiek en kontak met verskeie radiostasies. Doelwit: om te verduidelik of en hoe verskillende kanale die klankneiging benut.
My gedagte: klank bloei. En dus ook die vraag na klankformate en professionele produsente. Praat met my
Kennisdraers, soos hulle sê, ken die medium regtig. Vir radiostasies sal dit ‘n winsgewende sakegoed moet genereer. Hul kernvaardigheid is hoorbaar; hulle kan slegs wen in die lig van die huidige ontwikkeling. My tesis: As u tred hou met klankontwikkeling, u kundigheid ekstern aanbied, dit as ‘n diens aanbied, verdien u op baie maniere die klankopbloei.
Maar in hierdie tesis was die begeerte (ter herinnering aan my weliswaar romanties getransfigureerde radiotyd) waarskynlik die vader van denke. Nie eens ‘n derde van die omroepers het my vraag beantwoord nie. En diegene wat daarop gereageer het, sou beter gevaar het.
Samevattend is die antwoord op die antwoorde ‘n swak verslag in die radiobedryf: geen personeel, geen geld, geen kapasiteit, streng skedules … en in elk geval: verkies eers FM en aanlyn.
Die werklike geheim van hierdie antwoord word verskaf deur: Geen behoefte. “… veral omdat u nou self ‘n podcast met ‘n mikrofoon van gemiddelde gehalte kan bespreek.”
Die radiobedryf neem homself af
Ons sien dat klank al hoe sterker word, hoe die medialandskap radikaal verander. Hoe gevestigde mediamarkte en genres verdwyn of onder groot druk verkeer omdat hulle nie hul sakemodel aanpas nie. Ons sien hoe stromingsdienste dit onnodig maak om ‘n radio te benodig om na musiek te luister. Hoe aanpasbare nuusprogramme en -instrumente voorsiening maak vir individuele nuus en inligting en sodoende die radio se bestaansreg beroof.
Ignoreer ‘n hele bedryf verandering in so ‘n omgewing, en erken hulle nie die unieke verkoopvoorstelle nie? Die geld wat op straat lê, verbeur?
Die eie inhoud – selfs die eie medium – word blykbaar nie meer geglo nie. Radiostasies, dit wil sê klankkunstenaars wat hul vereiste kennis (vir geld) deurgee? Geen.
Ek is sprakeloos! Is dit arrogansie? Onnoselheid? markmislukking? Verborge kamera?
Die werkstroom van kommersiële, private radiostasies stem ooreen met die posisionering: musiek vir die massa. Ouditiewe storievertelling maak nie saak nie. Gingles, verpakking en teasers is die Olympus van kreatiwiteit. Die res word deur vrywilligers of interns gedoen.
Openbare radiostasies is al ‘n bietjie anders opgerig. Uiteindelik is hulle reeds daar besig met verskillende klankformate soos radiospeel en Co. Maar as dit kom by die aanbied van klankdiens: selfs hier is vals. Nie een van die versoekte stasies bied hul dienste ekstern aan nie. Nie eens ‘n filiaal nie.
Die geldelike voordeel van ‘on-demand inhoud’ is waarskynlik nog nie ontdek of op die radio ontdek nie. Dit maak nie saak of u ‘n privaat uitsaaier of ‘n openbare uitsaaier is nie. Die mark word deur ander aangeval. Digitaliseringskenners, voormalige radiomense of groot agentskappe wat met hul eie podcast-eenhede begin. En ten slotte daarna te streef om die 3217-gespreksformaat te hoor.
Vir die radiostasies sal dit waarskynlik binnekort wees: “1,2 of 3 – laaste kans!” En die skuld vir alles was waarskynlik weer die internet …
Stephan Schreyer adviseer ondernemings rakende klank en podcast. Vir die klankapostel is strategie en konsep die maatstaf van alle dinge.
Shitstorm-rem: Geen verhoog vir trolle nie