Die DA-jeug se rassepolitiekDie legendariese swart Amerikaanse ekonoom, Thomas Sowell, het eenkeer in ŉ debat ten velde getrek teen die persepsie dat swart mense gelykheid van uitkomste en dergelike beleide soos regstellende aksie en swart bemagtiging steun. Hy het veral die sogenaamde meningspeilings oor sulke kwessies gekap en gesê as ŉ swart persoon het hy nog nooit eers ŉ meningspeiler gesien nie. Sy skerpste kritiek was gerig op die sogenaamde liberale en linkses (ja, daar is ŉ verskil!) in die media, politiek en akademiese wêreld wat vir swart mense besluit wat die beste vir hulle is. Volgens hom steun swart mense nie gelyke uitkomste nie, die wit liberale skryf dit voor aan almal. Die DA se studentevleuel se nuutste bemarkingsplakkaat het weereens beelde van die briljante Sowell se sieninge by heelwat mense, my inkluis, opgeroep. Die plakkaat wys ŉ kaal, jong, blanke man in ŉ erotiese posisie saam met ŉ kaal, jong, swart vrou. Die trefreël lees as volg: “In our future, you wouldn’t look twice”. Hoewel gemengde huwelike lank nie meer iets ongewoon is nie, lê daar positiewe en negatiewe punte in hierdie boodskap en plakkaat opgesluit en smeek om ontleding. Dit is boonop ŉ politieke plakkaat en moet binne die konteks van die Suid-Afrikaanse politieke landskap asook die demografie van die teikengroep ontleed word. Eerstens moet die party 10 uit 10 kry vir waagmoed want dit verskuif werklikwaar nuwe grense. Ons is al lankal gewoond aan gemengde paartjies wat mekaar soen in advertensies en op mekaar verlief raak in sepies soos Generations en 7de Laan. Maar hierdie plakkaat, hoewel gemik op die betreklik liberale jeugsegment wat (nog) nie so sosiaal konserwatief soos hul ouers is nie, het in onverkende gebiedswaters begin vaar. Ek vermoed dit het nog steeds sommige 20-jariges geskok en sommiges gevlei maar in die algemeen het meeste studente, swart én wit, slegs daarvoor gelag. In ŉ pas uitgereikte boek deur die twee Stellenbosch-akademici, proff. Hennie Kotzé en Pierre du Toit, word daarop gewys dat sosiale konserwatisme een van die min waardes is wat alle Suid-Afrikaners deel. Gedagtig hieraan moet ek die DA geluk wens om nuwe kiesers met so ŉ wulpse plakkaat te probeer werf. Slegs die tyd sal leer of studente en ander Suid-Afrikaners vatbaar was vir so ŉ boodskap. Tweedens verdien dit ook punte omdat dit strook met die party se beeld waarvolgens integrasie, nie-rassigheid, ŉ oop geleentheid-samelewing en sosiale liberalisme die septer swaai. Die aanstelling van die jong me. Lindiwe Mazibuko as die party se leier in die parlement is tekenend van die vernuwing, verjonging en daarmee saam die diversifisering van die DA. Die party het klaarblyklik sy demografiese somme gedoen en besef die middeljarige bleek man, Athol Trollip, moet vervang word vir dit om polities opgang te maak in verkiesings. Mazibuko het volgens betroubare bronne haar posisie grotendeels te danke aan ingryping en dwang deur me. Helen Zille. Dus het Trollip ŉ soort regstellende aksie beleef terwyl hy hom baie bekwaam van sy taak gekwyt het. Derdens het hulle die Grondwet in die letter en gees gestand gedoen. Hoofstuk 1 van die opperste wet van die land lui as volg: “Die Republiek van Suid-Afrika is een, soewereine, demokratiese staat gegrond op die volgende waardes: a) Menswaardigheid, die bereiking van gelykheid en die uitbou van menseregte en vryhede. b) Nie-rassigheid en nie-seksisme.” Die Handves van Regte waarborg daarbenewens onder meer die vryheid van uitdrukking, mening, en gelykheid. Die party het hiermee die Grondwet volkome gestand gedoen en in die lig van Julius Malema se hatige retoriek en openlike rassisme – wat subtiel deur die ANC goedgekeur word – moet dit verwelkom word. Die party systap ook netjies die strik van dwang en voer aan dat integrasie dermate sal geskied onder die DA se bewind, dat veelrassige paartjies algemeen sal raak en dit nie in mense se kele afgedwing sal word nie. Die plakkaat het boonop die DA weer in die media-kollig geplaas en dit het altyd waarde, of dit goeie óf slegte publisiteit kry. Almal praat daaroor en dit is die hoofdoelwit. Maar terwyl die plakkaat dalk ŉ indruk op sekere mense gemaak het, ly dit twyfel of dit die regte boodskappe uitstuur. Met hierdie advertensie reduseer die DA, nes die ANC, ons politiek tot die element van ras. Dus vertel dit vir jongmense dat integrasie – en in hierdie geval erotiese integrasie – belangriker as beleid is. Volgens hierdie logika is veelrassige kopulasie mos belangriker as om te wys hoe werk geskep word vir die duisende jong mense wat elke jaar nie werk ná skool of afstudering kry nie. Seks is eweneens belangriker as om jou studies klaar te maak en nie vir ses jaar op universiteit te sit vir een graad nie. En in ŉ land met ŉ MIV/Vigs-koers wat van die hoogste ter wêreld is en waar duisende jongmense met hierdie virus besmet word en uiteindelik doodgaan daarvan, het die DA dit goed gedink om seks en ras bo goeie beleid te verhef. Die party het derhalwe Sowell se kritiek laat lewe kry deur iets te skep wat hulle dink deur die land se mense aanvaar behoort te word. Hulle skep dus die “regte” werklikheid, bepaal wat “moreel” reg is en dwing dit op Suid-Afrika af, want dit is mos “hulle” toekoms. Nes die ANC skep hulle dus ŉ “meesternarratief” van wat die beste is en word die res van Suid-Afrika dus as’t ware na die volgende fase van ontwikkeling gelei. Ons is dus nog nie volmaak nie, maar moet eers na hierdie utopie of finale stadium gelei word, aldus die party. Hoewel die boodskap grondwetlik onberispelik is, is dit polities onvernuftig. Die klassieke fout wat die liberale nog altyd gemaak het is om te aanvaar almal is dieselfde en dink eenders. Dit is wel so dat as jy elke persoon oopsny kom daar rooi bloed uit, ongeag die persoon se velkleur. Maar in die praktiese politiek word voorkeure bo grondwetlike ideale verhef. Sommige mense sien die plakkaat as sagte pornografie en dink dis nog ŉ kreeftegang in die morele karakter van die land. Ander mense van verskillende ouderdomme en rasse is bloot gekant teen veelrassige verhoudings. Swart mans en wit vroue voel uitgesluit deur die plakkaat omdat hulle nie daarin verteenwoordig word nie. Swart vroue voel hulle word as objekte eerder as mense gesien. Uiteindelik is almal ontnugter en skepties. Presies dit wat die DA wou vermy. Dit is bloot dwaas-idealisties om te dink almal dink dieselfde in ŉ uiters diverse land soos Suid-Afrika. Die DA kan gerus gaan kyk wat het van die “nasiebou”-projekte van menigte Afrikaleiers ná onafhanklikheidswording geword: Hulle is almal in die asblik. Die ANC probeer enersyds sy meesternarratief van nasiebou in die vorm van swart vergelding, regstellende aksie en gelykheid van uitkomste afdwing. “Ons sal versoen wees sodra die swartes die blankes se peil bereik,” lui hul mantra. Dus, regstelling voor versoening. Ongelukkig kan jy nie een groep benadeel en aftrek ten gunste van ŉ ander groep om versoening te bereik nie, want dit gaan net nuwe ongelykhede en griewe skep. So daar het die ANC se plan reeds misluk met sy foutiewe platform. Andersyds wil die DA bloot ŉ “sagter” weergawe hiervan gebruik om sy doelwitte te bereik. Effens minder regstellende aksie, minder swart vergelding en regstellende aksie lite terwyl wit mans met swart vroue trou. Dus, versoening (met die klem op soen in plakkate) voor regstelling. Werklikhede in ons land soos groepsgriewe, ongelykhede en kultuurverskille maak volgens die DA nie saak nie, want ons is almal mos net indiwidue sonder ons eie identiteite en net dele van ŉ nihilistiese geheel. Met beide groot partye in Suid-Afrika wat nie die realiteite en nuanses van die bevolking verstaan nie en weier om te besef verandering kom van die mense af en nie deur ŉ meesterplan nie, het ons geen ander lewensvatbare politieke opsies nie? Ek wag nog vir ŉ plakkaat van mense van verskillende rasse wat mekaar help oor statusgrense heen en waar ras nie die enigste faktor is nie. Lees nou Herman Toerien se nuuskommentaar oor dié plakkaat. Talle plakkate wat die spot dryf met dié omstrede plakkaat het intussen ook op sosiale netwerke die lig gesien. Klik hier om daarna te kyk.