Tempel en Gees
- 1 Korintiërs 3:16
Wat was so anders aan die honderd-en-twintig mense wat op Pinksterdag in Jerusalem byeen was, dat God hulle uitgekies het om sy Gees oor hulle uit te stort? Waarom moes die werking van die Heilige Gees juis by hulle en deur hulle geskied? (Handelinge 2).
Wat onderskei hierdie mense van ander mense? Hulle was nie besonderse mense nie: nie besonder dapper, besonder goed, besonder vroom, besonder ryk, knap of magtig nie. Hulle was doodgewone ons-straat-se-mense. Hul doen en late was soos ons s'n. Met alles wat hulle was of nie was nie, het net één ding hulle onderskei en dít is iets besonders: hulle was van Jesus Christus. Hierdie mense was van Christus en dít het hulle anders gemaak. Dit is waarom hulle hier in die bovertrek bymekaar was, afgesonder van die ander Jode in Jerusalem. Dit is wat hulle saamgebind en saamgesnoer het, wat hulle tot 'n gemeente en 'n gemeenskap gemaak het (gemeente = gemeenskap van gelowiges = kerk). Dit is die bloed van Christus wat oor hulle gesprinkel is tot versoening van hul sondes.
Wat is so besonders aan hierdie honderd-en-twintig mense? Dit kan met één woord gesê word: bloed - aan hierdie mense kleef die bloed van Jesus Christus. Daarom is hulle vir God gereinigde en geheiligde mense. Só noem Paulus hulle voortdurend in sy briewe: "geheiligdes in Christus Jesus" (OAV). Ken jy miskien 'n beter reinigingsmiddel wat deegliker inwerk? Omdat hul lewe deur die bloed van Christus gereinig is, wil God in hulle woon en werk, wil God by hulle as sy heiligdom en werkplek intrek neem. So word die gemeente, as tempel van die Gees, die indrukwekkendste verkondiger van die versoenende krag van die bloed van Christus!
Slegs waar daardie bloed werk, kom die Gees. Die bloed is voorwaarde. Die bloed baan die weg en berei die plek voor vir die Gees. Eers Golgota, dan Pinkster. Eers die bloed, dan die Gees.