Met die oog op die verwagte ekonomiese inspuiting vir Suid-Afrika van die Wêreldbeker-Sokkertoernooi in 2010, is leerder Wikus Groenewald van die Wes-Kaap gevra om ’n projek te doen oor hoe hy ’n sakeplan vir ’n toerisme-onderneming in daardie tyd in werking sou stel. Hier is Wikus se vindingryke aksieplan... genoeg om ander leerders en voornemende entrepreneurs kliphard aan die dink te sit...
My onderneming het ten doel om oorsese toeriste te teiken wat Suid-Afrika in 2010 tydens die Wêreldbeker-Sokkertoernooi besoek—met die verskil dat die toeriste in my visier nie die fanatieke sokkergeesdriftiges self sal wees nie, maar familie of vriende wat hulle op hul Suid-Afrikaanse besoek vergesel en eintlik vere voel vir sokker!
Terwyl die histeriese sokkeraanhangers dus van stadion tot stadion rondjaag om hul spanne te ondersteun, is daar altyd ’n goeie aantal veel rustiger meelopers wat eerder ’n vakansie sal waardeer waarin hulle meer van die mense, natuurlewe en natuurskoon van Afrika kan ervaar.
• Ek wil die toeriste wat ek hiervoor werf ’n belewenis bied wat hulle nooit sal vergeet nie. Dit moet ook ’n volhoubare onderneming wees wat kan voortbestaan oor lange jare nadat die Sokkertoernooi van 2010 verby is.
• Ek wil met my onderneming die toeriste (sowat twintig op ’n keer) laat tuis gaan in die private huise van kennisse en vriende met wie ek ooreenkomste in hierdie verband gesluit het. Die toeriste oornag teen 120 Amerikaanse dollar per persoon per nag in die huise, waar hulle in die aand op ’n gesellige vleisbraaiery (of ander tradisionele ete) getrakteer word en die volgende oggend ’n regte boere-ontbyt sal kan nuttig. Ek betaal die deelnemende huiseienaars 300 Suid-Afrikaanse rand per persoon per nag vir hul dienste. Teen die huidige wisselkoers kan dit vir my ’n skoon wins van R580-00 per persoon per nag beteken, hoewel aanpassings natuurlik nodig sal wees om met die toekomstige wisselkoers rekening te hou. Met twintig toeriste sou dit egter vandag ’n ongehoorde inkomste van R11600-00 per nag vir my kon beteken.
• Soggens laai ek die toeriste by die onderskeie huise op en vervoer ek hulle met my pa se minibus (bestuur deur ’n werknemer, Gabriël Plaatjes). My doel is om vir hulle die Kaap, Boland, Weskus en omliggende streke in al hul grootsheid te laat ervaar, deurdat ek as toergids deurlopende kommentaar lewer om hulle oor alles in te lig. Die Waterkant, Kaappunt, Tafelberg se sweefspoor en Kirstenbosch kom op een dag aan die beurt, op ’n ander dag die Weskus en op ’n verdere dag weer Gordonsbaai, Bettiesbaai, Kleinmond, Hermanus en omstreke, ensovoorts. Daguitstappies kos ’n verdere (vir die oorsese toeriste baie bekostigbare) 60 Amerikaanse dollar per persoon, wat op die oomblik in ’n baie netjiese sowat 440 Suid-Afrikaanse rand omgeskakel kan word. Met twintig toeriste per keer beteken dit ’n bruto-daginkomste van R8800, maar petrolgeld, motorslytasie en natuurlik die loon van die toerbusbestuurder plus onvoorsienbare onkostes kan miskien die skoon wins tot nagenoeg R5000 afdwing.
(Nota van webmeester: Leerders wat Wikus se aksieplan op die Mieliestronk-CD-ROM oopgemaak het en nie internet-koppeling het, nie, word aangeraai om die CD-ROM na byvoorbeeld ’n internet-kafee te neem om sodoende die inligting oor die volgende van die CIPRO-werf af te trek.)
d) 'n Ontwerp vir die logo van my onderneming (vir gebruik in briefhoofde, advertensies en buite-op die toerbussie):
Die “hoofkantoor” van die onderneming is gesetel in my eie huis, terwyl ons eie huistelefoon as kontak met byvoorbeeld die Kaapse toeriste-organisasie Captour of met voornemende kliënte kan dien. Ons huis is in Ruyterwacht, in die Noordelike Voorstede van die Kaapse Metropool, en is as sodanig baie sentraal geleë vir ’n onderneming soos hierdie. Mense wat hul huise beskikbaar stel vir die akkomodasie van (en Suid-Afrikaanse gasvryheid teenoor) die oorsese gaste, moet nie te ver van my af woon nie, sodat al die gaste soggens maklik vir hul daguitstappies opgelaai kan word.