Is dit net 'n monopolie spel? Die Fabel van die Eeu
Stel jou voor 'n land waarin die rykste mense al die ekonomiese winste kry. Hulle versamel uiteindelik soveel van die land se totale inkomste en rykdom dat die middelklas nie meer die koopkrag het om die ekonomie vol spoed te hou nie. Die meeste van die middelklas se lone val steeds en hul groot bate - hul huis - bly krimp in waarde.
Stel jou voor dat die rykste mense in hierdie land van hul groot rykdom gebruik maak om politici gereeld te omkoop. Hulle kry die politici om hul belasting so laag te verminder dat daar geen geld is om belangrike openbare beleggings te finansier waarvoor die middelklas afhanklik is nie - soos skole en paaie, of veiligheidsnette soos gesondheidsorg vir bejaardes en armes.
Verbeel jou verder dat onder die rykste van hierdie rykes finansiers is. Hierdie finansiers het soveel mag oor die res van die ekonomie dat hulle gemiddelde belastingbetalers kry om hulle te borg wanneer hul verbintenis in die casino die aandelemark genoem word, gaan sleg. Hulle het soveel krag dat hulle selfs regulasies vernietig wat bedoel is om hul mag te beperk.
Hierdie finansierers het soveel krag om besighede te dwing om miljoene werkers af te lê en om die lone en voordele van miljoene ander te verminder, om winste te maksimeer en om aandeelpryse te verhoog. Dit alles maak die finansiers selfs ryker omdat hulle so besit. baie aandele van voorraad en hardloop die casino.
Stel nou voor dat onder die rykste van hierdie finansieraars mense privaat-aandele bestuurders genoem word wat maatskappye koop om sodoende meer geld uit hulle te druk deur hulle met skuld op te laai en selfs meer werknemers te ontslaan en dan die maatskappye te verkoop. vir 'n vet wins.
Alhoewel hierdie private-ekwiteitsbestuurders nie eens hul eie geld kos nie, belê hulle beleggers om die teikensmaatskappye te koop. Hulle het egter 20-persentasie van die vet winste.
En as gevolg van 'n leemte in die belastingwette wat hulle met hul politieke omkoopgeld geskep het, word hierdie private ekwiteitsbestuurders toegelaat om hul groot verdienste as kapitaalwins te hanteer, wat teen slegs 15 persent belas word, alhoewel hulle self geen belegging gemaak het nie gevaar 'n dime.
Ten slotte, dink daar is 'n presidensiële verkiesing. Een party, genaamd die Republikeinse Party, nomineer as kandidaat 'n private-ekwiteitsbestuurder wat in meer as $ 20 miljoen per jaar ingehaal het en slegs 13.9-persent in belasting betaal het - 'n laer belastingkoers as baie in die middelklas.
Ja, ek weet dit klink vergesog. Maar dra by my omdat die fabel selfs wilder word. Stel jou voor dat hierdie kandidaat en sy party 'n plan opstel om die belasting van die rykes nog meer te sny - so miljoenêrs red nog 'n $ 150,000 per jaar. En hul plan sny alles wat die middelklas en die armes afhang van - Medicare, Medicaid, onderwys, werkopleiding, kosseëls, Pell-toekennings, kindervoeding, selfs wetstoepassing.
Daar is twee eindes aan hierdie fabel. Jy moet besluit wat dit moet wees.
In die een kant kry die private-ekwiteitsbestuurder die kandidaat al sy vriende en almal in die Wall Street-casino en almal in elke uitvoerende suite van groot maatskappye om die grootste deel van die veldtoggeld wat ooit saamgestel is, by te dra - buite jou verbeelding.
Die kandidaat gebruik die geld om deurlopende advertensies te gebruik wat dieselfde groot leuens oor en oor vertel, soos "belasting nie die rykes omdat hulle die werk skep nie" en "belasting nie korporasies of hulle sal in die buiteland gaan nie" en "die regering is jou vyand "en" die ander party wil Amerika in 'n sosialistiese staat verander. "
En omdat groot leuens herhaaldelik begin praat soos die waarheid, die burgers van die land begin om hulle te glo en hulle kies die president van die private ekwiteitbestuurder. Dan draai hy en sy vriende die land in 'n plutokrasie (wat dit in elk geval begin word).
Maar daar is nog 'n einde. In hierdie een het die kandidaatskap van die private ekwiteitsbestuurder (en al die geld wat hy en sy vriende gebruik om hul leuens te probeer verkoop) die teenoorgestelde effek. Dit ontwaak die burgers van die land aan wat met hul ekonomie en hul demokrasie gebeur. Dit ontbrand 'n beweging onder die burgers om dit alles terug te neem.
Die burgers verwerp die private ekwiteitsbestuurder en alles waarvoor hy staan, en die party wat hom genomineer het. En hulle begin om 'n ekonomie te skep wat vir almal werk en 'n demokrasie wat reageer op almal.
Net 'n fabel, natuurlik. Maar die einde is aan jou.
* Hierdie artikel is afkomstig van http://robertreich.org. (Regte behou deur skrywer.)
Robert Reich is kanselier se Professor van openbare beleid by die Universiteit van Kalifornië in Berkeley. Hy het gedien in drie nasionale regerings, mees onlangs as sekretaris van arbeid onder president Bill Clinton. Hy het dertien boeke, insluitend die werk van Nasies, toegesluit in die Kabinet, Supercapitalism, en sy mees onlangse boek, Aftershock geskryf. Sy "Marketplace" kommentare kan gevind word op publicradio.com en iTunes. Hy is ook algemene oorsaak se direksie voorsitter.
Aftershock: Die Volgende Ekonomie en Amerika se toekoms (Vintage) deur Robert B. Reich (Paperback - April 5, 2011) In Aftershock, Ryk argumenteer dat stimulus pakket Obama se werklike herstel nie sal stimuleer omdat dit versuim om 40 jaar van toenemende inkomste-ongelykheid aan te spreek. Die lesse is in die wortels van en reaksies op die Groot Depressie, volgens Ryk, wat die spekulasie waansin van die 1920s-1930s met hedendaagse kinders vergelyk, terwyl wys hoe Keynesiaanse voorlopers soos FDR se Federale Reserweraad voorsitter, Marriner Eccles, gediagnoseer rykdom verskil as die voorste stres aanloop tot die Depressie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Is dit net 'n monopolie spel? Die Fabel van die Eeu