Sentyabrinka-blomme: voortplanting, plant en versorging in die oop veld, beskrywing van variëteite met foto's - Raad - 2022
Aanplant, versorging en voortplanting van saintbrinks in die oop veld, beskrywing van blomvariëteite
Sentyabrinki, soos hulle in die volksmond genoem word, oftewel Virginian asters (New Belgian), het hierdie naam om 'n rede gekry. Dit hou direk verband met hul blom, wat in September begin. Tuiniers waardeer en hou van heilige pense, omdat dit nie net vir die oog aangenaam is nie, al is die blomme lank vervaag, maar ook pretensieloos, dit is maklik om te versorg, dit is maklik om te plant en te vermeerder.
Sentyabrinki is 'n bosagtige kruid van die geslag Astrov, wat inheems is aan Noord-Amerika. Soms word dit Octobrinks genoem, omdat dit tot laat herfs blom en nie eers bang is vir die eerste sneeu nie. Asterbosse van Virginia is baie vertak en bedek met talle klein blommetjies. Een bos kan tot 200 eenhede blomme bevat. Die middel van die blomme kan geel, oranje, rooi of bordeaux wees. En die kroonblare is meestal lila, maar daar is variëteite met wit en pienk skakerings.
Hierdie blomme word dikwels van saad gekweek, aangesien dit byna onmoontlik is om saailinge te vind.
Om saailinge van saintbrink sade te laat groei, moet u die regte plantmateriaal kies, dit betyds plant en die nodige sorg organiseer.
Om saailinge te kweek, is dit beter om saad in 'n spesialiteitswinkel te koop, eerder as om dit self af te haal. As gevolg van laat blom, het die sade nie tyd om ryp te word nie, en sal die versamelde materiaal 'n baie lae ontkiemingsvermoë hê.
Die sade van die Virginia-aster begin in Februarie geplant word om tyd te hê om saailinge te laat groei tot die lente, of eerder tot Mei. Dit kan in die herfs geplant word, want die plant is rypbestand, maar dit is steeds beter om dit in die lente te doen. Dit gee die saailinge tyd om die wortelstelsel te akklimatiseer en te ontwikkel.
Neem die lae houers om saad te saai. Hulle word gevul met grond, dan word vlak groewe gemaak en sade word daarin gesaai. Strooi 'n dun lagie grond bo-oor, ongeveer 3-5 mm, druk dit effens af. Besproei dan die grond met sade en bedek dit met 'n glas glas of poliëtileen. Plaas die houer op 'n warm, goed beligte plek en wag totdat dit ontkiem om dit te plant. Na 3 weke verskyn die eerste lote. Op die oomblik moet u die skuiling verwyder.
Die gesaaide sade moet gereeld natgemaak word. Sorg moet gedra word dat die grond nie uitdroog nie en altyd klam is. Maar versuiping beïnvloed ook die vorming van saailinge. Dit is ook belangrik om die aanplantings gereeld te lug, die vorming van kondensasie binne die houer met gesaaide sade is onaanvaarbaar.
Na 'n maand sal die spruite gereed wees om te pluk. Hulle word noukeurig uit die grond verwyder en saam met die grond wat naby die wortel is, in aparte houers oorgedra, byvoorbeeld koppies.
In die lente moet saailinge verhard word. Vir hierdie doel word houers daarmee elke dag na buite geneem en vir 'n geruime tyd in die vars lug gelaat.
As die saailinge sterk genoeg is, word dit in oop grond geplant. Maar voor dit, moet u 'n plek kies en die grond voorberei.
Sentyabrinki is nie wispelturig nie, daarom groei hulle goed op enige grond, behalwe leemagtige. As u 'n plek kies om saailinge te plant, is dit beter om voorkeur te gee aan 'n sonnige area sonder konsepte. Verkieslik op 'n heuwel om moontlike oorstromings te voorkom.
Twee weke voordat die saailinge afgegaan het, word die terrein voorberei. Om dit te doen, word dit opgegrawe en bemes. Dit kan organiese of minerale verbindings wees.
Om te plant, gate te grawe, moet hul diepte ooreenstem met die wortelstelsel van die saailinge. Giet dit met water, en plant dit saailinge nadat dit 'n bietjie opgeneem is.
Die afstand tussen die plante moet ongeveer 50 cm wees. As dit 'n plant bo die paaie is, kan u dit verminder tot 20 cm.
Om die saintbrinks welig genoeg te laat groei en voor die ryp begin bloei, moet dit versorg word soos enige ander plant.
Die struik moet veral die eerste 2 weke na plant natgemaak word. Dan gaan hy in 'n fase van aktiewe groei en kan hy reeds droogtes op kort termyn hanteer.
Vir besproeiing neem hulle vaste water. Giet nie gereeld nie, maar oorvloedig.
Van tyd tot tyd moet die grond rondom die blomme van die Virginia-aster losgemaak word sodat voldoende suurstof by die taamlik ontwikkelde wortelstelsel van die plant kom.
Onkruid dien as die voorkoming van sommige siektes en plae waarmee die plant deur onkruid besmet kan raak.
Vir die hele seisoen benodig die saintbrinks 3 verbande. Die eerste word in die lente uitgevoer, op die oomblik word stikstofbevattende kunsmis toegedien. Die tweede potasbedekking moet in die middel van die somer gedoen word. En met die begin van die blom van die struik word fosforkunsmis toegedien.
Om die groei te stimuleer en die blom van die struik te verbeter, word daar gesnoei. Alle droë en verdorde lote word verwyder. Gesonde takke kan ook gesny word om 'n pragtige bos te vorm. Hulle kan dan gebruik word vir voortplanting.
Om die aster in Virginia goed te laat voel en harmonieus te ontwikkel, moet dit elke 4-5 jaar na 'n nuwe plek oorgeplant word. Sulke oorplantings word in die lente uitgevoer, sodat die bosse tyd het om wortel te skiet voor die winter. Deur in die herfs oor te plant, loop die tuinier die gevaar om die plant te vryf.
Nadat die struik heeltemal geblom het, word sy stamme aan die wortel gesny. Volwasse plante het geen skuiling nodig nie, maar dit is beter om die kleintjies vir die winterperiode te isoleer. Gebruik hiervoor droë blare, gras of sparretakke.
Daar is verskillende maniere om saintbrinks te versprei.
Met hierdie metode word die plant meestal vermeerder. Om dit te doen, word die bos heeltemal uitgegrawe en dan in verskeie dele verdeel. In redelik volwasse plante word houtagtige dele, sowel as nie-lewensvatbare lote, verwyder en in verskillende gate geplant.
Hierdie teelmetode is nie maklik nie en eindig nie altyd met sukses nie.... Hierdie prosedure word in Junie uitgevoer. Om dit te kan doen, moet u jong lote, waarvan die hoogte 10 cm is, afsny. Om te sny, kan u 'n snoeiskêr of skerp skêr gebruik.
Die punte van die steggies is in water gedompel en wag totdat dit wortel skiet.
Die steggies word dan in die grond geplaas en bedek met gesnyde plastiekbottels. Hulle word 'n maand lank nie verwyder nie. Vervolgens word die bottels effens gelig sodat die plant gewoond raak aan veranderinge in temperatuur en humiditeit. Na 'n paar dae word die bottel heeltemal verwyder. Die steel word eers in die volgende lente oorgeplant.
Blomme word uiters selde vermeerder deur in oop grond te saai, en dit word meer dikwels vir saailinge gebruik. Wanneer u saad saai, moet u seker wees van die varsheid daarvan, aangesien dit vinnig ontkieming verloor.
Die aster in Virginia het 'n sterk immuniteit, maar dit is steeds vatbaar vir sommige siektes.
Dit is 'n swamsiekte wat manifesteer as 'n wit blom op plante. Met die eerste teken van siekte moet die behandeling onmiddellik begin. Andersins kan poeieragtige skimmel die plant vernietig. Met verloop van tyd sal die gedenkplaat die hele aardse gedeelte bedek, die blare word bruin en verkrummel. Hierdie siekte word behandel met swamdoders, wat koper insluit.
Dikwels, met oormatige vog en warm weer, kom 'n siekte soos swart been voor. Die belangrikste simptoom daarvan is die verswarting van die stam aan die basis. Dit is byna onmoontlik om die aangetaste plant te genees, daarom word dit opgegrawe en verbrand.
Om jong lote teen hierdie siekte te beskerm, is dit nodig om dit met Previkur of sy analoë te behandel.
Met Fusarium word die blare van die Sentbrink eers geel en dan bruin en val af. Fusarium kan ook nie genees word nie. Daarom moet voorkomende behandelings met Fundazol of Rovral uitgevoer word om dit te bekamp.
Soms kan 'n rooi blom op die plant verskyn. Dit is 'n teken van 'n siekte wat roes genoem word. Hulle bestry dit met behulp van swamdoders soos die voorbereiding "Skor".
Selde, maar tog is dit moontlik om 'n weiveld op die Asteraceae op te merk. Hierdie plaag is maklik om te beheer met enige beskikbare insekdoder.
Hierdie plaag kan rooi, oranje en geel van kleur wees. Die voorkoms daarvan op die plant word bewys deur die voorkoms van klein wit kolletjies op die blare. Eerstens sit hulle op die onderste gedeelte van die blaar en beweeg hulle mettertyd na die boonste gedeelte. Om hierdie myt te vernietig, word klein druppels bespuitings met fosfor- of swaelpreparate gedoen. Gebruik ook insekdoders: "Aktofit", "Fitoverm" of "Vermitic".
Hierdie klein vlieë sit op jong lote of aan die onderkant van die blare. Plantluise suig sap van plante, terwyl hulle die draer is van verskillende infeksies. Hierdie insekte skei 'n soetstof genaamd heuningdauw af, wat ander insekte lok. Om so 'n plaag te bekamp, ​​word insekdoders gebruik.
U kan nie heeltemal van slakke ontslae raak nie, maar u kan die blom beskerm deur die grond daar rondom te deklaag. Slakke is nie in staat om 'n poreuse, droë of verwonde oppervlak oor te steek nie. Beskermende deklaag kan klipsplinters, sparnaalde, fyngedrukte eierdoppe wees.
Sentyabrinkas word dikwels as heinings en grensversiering gebruik, sowel as vir die versiering van alpiene glybane en rotse. Laat blom van asteraceae hou die lewe van die alpiese glyplate voort tot die ryp.
En klein Virginia-asters kan in potte geplant word en 'n balkon of terras versier.
Daar is verskillende soorte Virginia-asters. Hulle kom in verskillende kleure en groottes.
Laaggroeiende variëteite van Virginia-asters is nie meer as 30 cm hoog nie. Hulle lyk soos halfrondjies, besprinkel met klein blommetjies van verskillende kleure. Lyk mooi op die voorgrond in blombeddings.
Mediumgrootte variëteite groei ongeveer 45-80 cm. Hulle bloeiwyses kan effens groter wees as dié van lae-groeiende spesies of van dieselfde grootte.
Lang saintbrink spesies kan tot 2 meter hoog word, en hulle groei pragtig sonder dat 'n kousband nodig is. Hul bloeiwyses bereik 'n maksimum van 4 cm in deursnee.
Sulke saintbrinks versprei soos 'n pragtige helder tapyt oor die grond. Dit is hierdie tipes wat vir alpiene skyfies gebruik word.
Daar is variëteite met bolvormige bossies. Hulle word nie hoër as 70 cm nie en lyk pragtig en harmonieus as 'n heining.
Sommige variëteite het blomblare op die bloeiwyses, gerol in buise, wat in verskillende rye gerangskik is, waardeur die blomme dubbel vertoon.
Daar is ongeveer 1000 saintbrink-variëteite. Maar onder hierdie talle variëteite word die mees algemene onderskei.
Dit is 'n kort spesie Virginia-aster waarvan die hoogte nie meer as 45 cm is nie. Die kleur is pienk.
Jenny behoort ook tot die ondermaatse asters. Dit is redelik kompak, sy hoogte is ongeveer 30 cm en die bloeiwyses is helderrooi.
Snowsprite is 'n verdwergde variëteit met welige wit blomme. Die hoogte van die bos is 35 cm.
En hierdie variëteit behoort tot die bosse van medium hoogte. Dit groei tot 60-80 cm. Die bos is dig bedek met helderpienk blomme, sodat die blare feitlik onsigbaar is.
Cassie behoort tot plante van medium hoogte, maar groei effens hoër as die vorige variëteit, tot 80-85 cm. In September is die bos bedek met wit blomme met 'n deursnee van ongeveer 3 cm.
Dit is 'n mediumgrootte bos wat blom met helder blou-pers bloeiwyses. Dit is veral gewild vanweë sy ongewone kleure.
Hierdie sentiabrinka-bossies het 'n hoogte van meer as 1 meter. Die blom behoort tot lang variëteite. Die blomme van Whit Lady is wit, en dit is wat sy naam sê.
Die bossies van hierdie Virginia-aster word tot 1 m. Blomme tot 3,5 cm in deursnee het 'n lila kleur.
Nog 'n lang variëteit wat ook 'n hoogte van 1 m kan bereik. Sy blomme het 'n fyn karmosynkleurige tint en 'n deursnee van tot 4 cm.
Pers of lila blomme met 'n lang blomperiode wat langer as 1 maand duur. Die hoogte van die variëteit is 1 m.
'N Bos met wit blomme waarvan die kroonblare in twee rye gerangskik is, blomme tot 3 cm in deursnee. Die hoogte is 1 m. Dit blom vir ongeveer 35 dae.
'N Lang bossie wat 1 m 20 cm bereik. Sy bloeiwyses is klein, maar baie helderrooi. Die blomtyd is 30-35 dae.
Soos alle asters, het Sentbrinks medisinale eienskappe. Hulle is ryk aan flavonoïede, kumarien en saponiene. Hierdie stowwe maak blomme medisinaal.
Die plant het die volgende eienskappe:
En ook afkooksels van Sentbrinks is effektief vir verskillende probleme met die spysverteringskanaal.
Soms blom die bossies van die Virginia-aster nie. Dit kan deur 'n konsep veroorsaak word. Selfs as die bos in 'n sonnige oop gebied groei, het hy dalk nie tyd om tot ryp te bloei nie, omdat hy voortdurend waai. As gevolg van droogte, mag die bos nie blom nie. As 'n plant nie vogtigheid het nie, begin sy wortelstelsel aktief ontwikkel om vog te voorsien. Terselfdertyd het die bos dalk net nie genoeg krag om te blom nie.
Kyk die video: Planten - bestuiving u0026 bevruchting (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Aanplant, versorging en voortplanting van saintbrinks in die oop veld, beskrywing van blomvariëteite...