Sedert gister het een blog bygekom en dit is Andries Bezuidenhout s’n waarin hy skryf oor die argitektuur van bankgeboue in plattelandse dorpe. ‘n Fassinerende stuk wat maak dat ek nooit ooit weer op dieselfde manier na geboue gaan kan kyk nie … En dan is daar ook gisteraand nuwe verse van Jelleke Wierenga, Zandra Bezuidenhout en Joan Hambidge in hul onderskeie gedigtekamers geplaas. Dan, op die tweede laaste bladsy in die Versamelde Poësie, d.w.s. die vyfde laaste gedig in sy laaste bundel, die postuum gepubliseerde “Sesde Hoepel”: Die opname van sy voorlesing van die gedig is een van 30 wat verskyn op ’n laserskyf getiteld N.P. van Wyk Louw – gedigte. Sien video om meer daaroor uit te vind. (‘n Restaurant-groep met ‘n wilde weste-tema, wat onlangs in die nuus was vir ‘n onnodige bakleiery, verkoop die VR-kartonboksies teen R20 as deel van hul kinder-klub.) ‘Hermeties’ sou ek my gedigte nie wil noem nie. ’n Gedig wat verwys na ’n musiekstuk of kunswerk of geografiese plek wat ek persoonlik nie ken nie, kan vir my meer hermeties voorkom.