Die vlieswolkies was vir twee dae uitgestreep teen die blou en vanoggend is die front hier in al sy mistroostigheid. Dit was Eric wat my geleer het van die voortyding wat daardie cirrus wolke bring….binne 48 uur volg die suidwester soos 'n hond op die spoor.
Ons het in Richardsbaai se hawe gewag dat die wind moet draai. Tavana Kiki het onder haar waterlyn gelê met vars water en kos vir 'n reis wat twee maande sou duur en vir my by Reunion Eiland sou eindig. Gedurende daardie twee maande het ek besef wat dit is om aan die elemente uitgelewer te wees. As die barometer begin val nog lank voor daar wolke op die horison is en die wind gaan lê, kon jy maar weet 'n kwaad see was oppad. Dan was daar die koorsagtige haas om die genoa te laat sak, die stormseil in sy plek te span en die hoofseil in te kort. Alles los op die dek is vasgebind en die luike toegetrek en dan die benoude wag vir die onvermydelike.
Maar dit was lank gelede en ek is weer terug in die bos met my voete op vaste grond. Ek lees nog steeds die weer daagliks en vind dit 'n fasinerende onderwerp. Daar is soveel veranderlikes wat 'n rol speel en mikro klimaat is 'n wetenskap op sy eie. Is dit nie verbasend oor watter groot invloed die weer op ons gemoedstoestand uitoefen nie? As ons nie weet wat om te sê nie praat ons gewoonlik oor die weer. Blykbaar is die Britte meesters op daai gebied!
Was dit een van die groot Sjinese wysgere wat kwansuis sou sê: "If you want to be known as a credible man, never speak about the weather."? Nou wonder ek hoekom ek díe onderwerp aangehaal het?