Uit hierdie parashah kom dit duidelik na vore dat geregtigheid nie so ‘n maklike saak is nie. Die reg kan verdraai word; mense kan partydig wees in hulle beoordeling van ‘n saak; soms kan dit selfs gebeur dat iemand se oë verblind word en dat hy nie ware geregtigheid kan onderskei van die persoonlike voordeel (of persoonlike skade en verlies) wat ‘n sekere situasie vir hom inhou nie. En dikwels is daar by-motiewe en kwaadwilligheid betrokke en vra dit iemand met integriteit, objektiwiteit en ‘n besondere sin vir geregtigheid om te help besluit wat reg is en wat nie reg is nie. Waaroor daar egter geen twyfel kan wees nie, is dat Yahweh ‘n baie hoë premie op geregtigheid plaas. Daarom sê Hy onomwonde dat geregtigheid ten alle koste nagejaag moet word – die woord geregtigheid word selfs twee maal, direk na mekaar, herhaal in Deut 16:20. Daarom sê Hy ook (in dieselfde vers) dat die land slegs in besit geneem kan word deur hulle wat geregtigheid liefhet. Daar word dikwels in die Skrif aangedui dat Yahweh geregtigheid liefhet (o.a. Ps 33:5; Ps 45:7 en Heb 1:9) – ons behoort, sonder enige twyfel, ook mense te wees wat geregtigheid liefhet. Maar hoe kan ons geregtigheid liefhê, as ons self nie altyd helderheid het hieroor nie – as die grenslyne tussen geregtigheid en ongeregtigheid vir ons soms vervaag en deurmekaar vloei?
In die nuus was daar onlangs ‘n goeie voorbeeld van hoedat geregtigheid en ongeregtigheid nie altyd so maklik is om van mekaar te onderskei nie. Dit kom uit die konteks van die onlangse stryd in Gaza en die talle mense wie se huise, lewens en families in baie opsigte deur die wedersydse aanvalle verwoes is. Henk Zanoli is ‘n 91-jarige omie wat in Nederland woon. Heelwat van sy familie het egter tot onlangs nog in Gaza gewoon – totdat die aanvalle van die Israeli weermag daartoe gelei het dat ses van sy direkte familielede gesterf het en die huis waarin hulle gewoon het, totaal verwoes is. Daar is egter ‘n onverwagse kinkel in hierdie storie. Henk Zanoli het die Holocaust en die Nazi brutaliteit van die Tweede Wêreldoorlog oorleef. Sy pa het in ‘n Nazi strafkamp gesterf. Sy ma het vir twee jaar lank, onder lewensgevaarlike omstandighede, ‘n Joodse seuntjie in hulle huis weggesteek. Sy suster se man is êrens tussen die duine van Den Haag tereggestel omdat hy die saak van die Jode goedgesind was en sy broer se Joodse verloofde is gedeporteer, waarna sy spoorloos verdwyn het. Vir die onbaatsugtige wyse waarop die Zanoli gesin destyds ‘n hand van vriendskap na die Jode uitgesteek het en spesifiek die lewe van ‘n Joodse seuntjie uit die hande van die Nazi’s gered het, het hulle ‘n medalje van die Staat van Israel ontvang, asook opname in die lys bekend as “The Righteous among the Nations” wat ‘n spesiale plek beklee in Yad Vashem, die Holocaust Museum in Jerusalem. Omtrent 2 weke gelede het die 91-jarige Henk Zanoli, wat nog altyd ‘n hart vir die Jode gehad het, ‘n brief aan Israel se Ambassadeur in Nederland geskryf. Dit is hoe hy die brief begin: “It is with great sorrow that I am herewith returning the medal I received as an honour and a token of appreciation from the State of Israel for the efforts and risks taken by my mother and her family in saving the life of a Jewish boy during the German occupation.” Later in die brief skryf hy: “For me to hold on to the honour granted to me by the State of Israel under these circumstances, would be an insult … to those in my family, four generations on, who lost no less than six of their relatives in Gaza.”