Wat basies in ’n weerligstraal gebeur wanneer die temperatuur 30 000 °C bereik, is dat stikstof en suurstof wel verbind om ’n gas te vorm wat op sy beurt met die water in die lug verbind ten einde as ’n ligte vorm van suurreën uit te sak. Hierdie natuurlike suurreën reageer met bestanddele op die grondoppervlak om stikhoudende stowwe te vorm wat deur plante opgeneem kan word.
Nader omskryf: die hitte in weerlig is hoog genoeg om die uiters sterk band tussen die atome in ’n stikstofmolekule (N2) te verbreek, waardeur vrye stikstof-radikale geskep word.
Terwyl stikstoffiksasie deur weerligblitse van ’n sekere belang is, is dit nie naastenby so belangrik as die reeds genoemde fiksasie wat deur vrylewende of simbiotiese bakterieë behartig word nie.
Stikstof-fikserende bakterieë beskik oor die ensiem wat stikstof as ’n gas met waterstof (in water) laat verbind om ammoniak te vorm. Dié ammoniak word dan verder deur die nitrifiserende bakterieë omgeskakel in nitriete en nitrate wat deur plante opgeneem word.