Toets een, twee, drie - is u water gesond? - Algemene - 2022
In die reël gee u waarskynlik nie soveel aandag aan u perde om water te drink nie, maar dit het 'n direkte invloed op sy gesondheid en welstand. Opgelos in daardie duidelike vloeistof is minerale wat opgeneem word in die omgewing deur die water, asook chemiese kontaminante en bakterieë wat langs die pad opgetel word.
Aangesien ons wil glo dat die water wat ons perde verbruik 'suiwer' is, is die waarheid dat water heeltemal onaangeraak deur chemikalieë of minerale nie in die natuur bestaan ​​nie. Water is immers die universele oplosmiddel, met 'n unieke vermoë om feitlik alles op te tel en op te los waarmee dit in aanraking kom. Die stowwe in drinkwater is nie noodwendig sleg nie; minerale opgelos in water verleen baie van die geur daarvan, en baie is voordelig, soos fluoor in die watervoorsiening van die stad.
In plaas daarvan om u te bekommer oor die suiwerheid van die water, moet u daarop let of dit veilig is vir ons perde om te drink - dat geeneen van die inhoud aansteeklik of giftig is nie.
Ligging beïnvloed watervoorsiening
As u in voorstede woon, kan u skuur sy water onttrek uit 'n openbare of munisipale stelsel wat uitgebreide suiwerings- en filtrasiedienste lewer, en ook gereeld die water daarvan vir kontaminante toets. Daar is min probleme met hierdie soort stelsel, maar daar is geen waarborge nie. Die toetsing word by die bron gedoen, maar skade aan die afleweringslyn of 'n probleem met die loodgieterswerk op u eiendom kan u water besmet.
Om in die land te woon, is 'n ander saak. Meer noukeurigheid is nodig as u, soos die meerderheid perde-eienaars, u skuur se water uit 'n put haal. 'N Jaarlikse Total Coliform-toets is 'n goeie idee vir alle putte. Die toets ondersoek die water vir bakterieë wat normaalweg in die grond, in oppervlakwater en in menslike en dierlike afval aangetref word.
'N Paar koliforme bakterieë word op sigself nie as skadelik beskou nie, maar hul teenwoordigheid in u watertoevoer is 'n aanduiding dat u put besoedel kan word deur afloop van u misstapel of 'n tenk in die septiese bed. Koliform vlakke neem toe in droogtetoestande, as daar skielik swaar reënval is of wanneer die weerpatrone ongewoon is. Dit is ook moontlik om hoë coliform vlakke te hê as die bron fisieke defekte het, soos 'n kap of gebroke dop wat puin, oppervlakwater, insekte of knaagdiere binne kan laat.
Wanneer om bakteriese toetsing te doen
Daar is 'n merkbare verandering in die kleur of reuk van u water.
As u 'n nuwe waterbron oopmaak voordat u u perde natmaak.
Enige dier of persoon op u plaas word siek aan 'n watergedraagde siekte. Potomac Horse Fever, byvoorbeeld, word vermoed dat hy deur die water deur slakke deur water gedra word.
Die watervoorsieningstelsel op u eiendom is uitmekaar gehaal vir herstelwerk aan die put, die pype of die pomp.
Oorstromings vind naby u put plaas.
Die dop of die binnekant van die put is beskadig.
Die gebied herstel van 'n uitgebreide droogte.
Bronne wat korrek geboor is, goed beskerm en meer as 50 voet diep is, het in die algemeen minder kans om besmet te raak met bakterieë. As u so 'n put het en verskeie vorige bakteriese toetse negatief teruggekom het, moet u miskien elke twee tot drie jaar toets. Water uit 'n ou of vlak put moet meer gereeld getoets word.
'N Landbou-verlengingsagent of 'n landbou-universiteit kan watertoetsing vir koliforme bakterieë doen. Sommige privaat laboratoriums bied ook watertoetsing aan. As u 'n laboratorium vir watertoetsing kontak, moet u die instruksies vir die versameling van u monster noukeurig volg. Verkeerde versamelingsprosedures kan u watermonster maklik besoedel en tot vals toetsuitslae lei.
Minerale: Goeie nuus of sleg?
Bakterieë is nie die enigste probleem met drinkwater nie. Die mineraalinhoud kan die smaak, reuk en smaaklikheid daarvan beïnvloed. Die klassieke voorbeeld is "swawelwater", wat die kenmerkende geur van vrot eier het. Minerale is selde giftig van water. As u egter kommer het, kan 'n laboratorium u water toets vir vlakke van kalsium, magnesium, mangaan, yster, koper, sink, natrium, chloried en lood, asook sulfate en nitrate. Konsentrasies van hierdie minerale, indien voldoende hoog, kan 'n invloed hê op die voedingsbalans van u perd, omdat die vlakke van een mineraal in sy stelsel dikwels sy vermoë om 'n ander op te neem beïnvloed. Water kan al die jodied en 4 tot 20 persent van die daaglikse vereistes vir sout, kalsium, magnesium, mangaan, kobalt en swael voorsien, maar minder as 1 persent van die ander minerale.
Yster is 'n mineraal wat dikwels in hoë konsentrasies in water gevind word. Dit kan jou water 'n rooi of roesige kleur vlek en dit met 'n metaalagtige smaak laat. Yster word ook soms gepaard met 'ysterbakterieë' wat yster in die water verteer en in die proses 'n roeskleurige slym uitstraal wat die binnekant van u pype en toebehore bedek. As daar ysterbakterieë in u put voorkom, kyk u moontlik na totale, herhaalde ontsmettings.
Lood is 'n potensieel giftige mineraal wat maklik in die watervoorraad kan kom. Die verdraagsame vlakke van lood in water vir perde (minder as 0,1 dele per miljoen) is een van die laagste vir alle minerale. Ou loodpype en soldeer kan loodkonsentrasies in water tot gevaarlike vlakke verhoog. Loodtoksisiteit by perde kom selde voor, as dit ooit uit die watertoevoer kom. Die langtermyn-impak van lae-vlak inname is egter onbekend by perde. Die gevolge van hoë loodvlakke by mense word beter verstaan ​​as die impak op perde, maar dit is die beste om 'n riskante situasie te vermy. 'N Kalsietfilter is 'n effektiewe manier om die korrosievermoë van putwater te verlaag en sodoende die loodvlakke te verlaag.
Kalsium- en / of magnesiumsoute is die skuld as u water "hard is". Alhoewel harde water - tot 'n vlak van ongeveer 100 dele per miljoen soute - nie 'n groot probleem is nie, is dit bekend dat magnesiumsoute 'n ligte diarree veroorsaak.
U kan ook 'n suur- / alkaliniteitstoets aflê. Water wat onder pH 6,5 toets, word as suur beskou en kan bydra tot die korrosie van u pype. As u watertoetse by pH 8.5 of hoër toets, is dit alkalies, wat beteken dat u waarskynlik korsagtige mineraalafsettings op u pype en toebehore het. 'N Skielike verandering in die pH van u water kan 'n aanduiding wees van skade aan u vel of onder die grond. Alkaliniteit kan die water sout laat smaak en die smaaklikheid daarvan beïnvloed, maar dit is nie giftig nie.
Oorweeg dit om elke drie jaar u water te toets vir totale opgeloste vaste stowwe, of TDS. TDS is 'n maatstaf van die vaste stowwe wat in u water opgelos is, en hoë vlakke (meer as 1000 dele per miljoen) word gewoonlik gekoppel aan water met 'n aanstootlike reuk, smaak of kleur. Dit kan ook bydra tot gesondheidsprobleme. Op plase waar TDS-vlakke hoog is, is diarree per hekel 'n algemene klag.
Troebelheid is 'n verwante watertoets wat u kan help om die gesuspendeerde vaste stowwe in u water te identifiseer wat dit troebel laat lyk. Modder, alge en yster is waarskynlik drie skuldiges.
Toets u vir pH, nitrate en moontlik plaagdoders as u in 'n landbougebied woon waar gewasse en / of vee gekweek word.
As u water 'n onaangename reuk het, moet u toets vir pH, koper, lood, yster, sink, natrium, chloried, TDS en waterstofsulfied.
As u water bewolk en skuimerig is, moet u toets vir troebelheid, TDS en skoonmaakmiddels.
Toets vir natrium- en chloorvlakke as u naby 'n opbergplek vir padsoute woon, 'n straat wat swaar gesout is in die winter of die kuslyn.
Wat om te doen as u besoedeling het
Elimineer die bron van die besmetting, wat so eenvoudig kan wees as om die misstapel te skuif.
Beter die beskerming van u put deur dit 'n weerbestande, sanitêre seël te gee en toegang tot puin, insekte en knaagdiere uit te skakel.
Behandel die water met chemikalieë of filtrasie om die kwaliteit daarvan te verbeter, as dit is wat u laboratorium aanbeveel.