Muntstuk wat die Romeinse keiser Tetricus uitbeeld - Geskiedenis Podcasts - 2022
Een keer Galliese keiser verslaan deur Aurelian uitgebeeld op munte in British Hoard
Nuus oor die ontdekking van meer as 52 000 Romeinse munte in die suidweste van Engeland naby die stad Frome, wat baie Tetricus uitbeeld, het my baie opgewonde gemaak. Daar was selfs 'n paar wat Marcus Aurelius Carausius uitbeeld, 'n militêre bevelvoerder wat aan die einde van die derde eeu die mag oorgeneem het en homself tot keiser van Brittanje en Noord -Gallië uitgeroep het. Ek moes 'n bietjie navorsing doen, aangesien die meeste van my studie gefokus het op die Romeinse Republiek en die vroeë Ryk, so ek was onbekend met Tetricus, alhoewel Carausius verskyn het in "Die Silwer Tak'een van my gunsteling romans deur Rosemary Sutcliff.
Caius Pius Esuvius Tetricus is een van die sogenaamde dertig tiranne wat in die Historia Augusta van die afskeidende Galliese Ryk gelys is, 'n wegbreekryk wat gestig is deur Postumus, 'n eenmalige goewerneur van Germania, in 260 CE nadat herhaaldelike barbaarse invalle onstabiliteit in die Romeinse Ryk gebring het. Op sy hoogtepunt omvat die Galliese Ryk die gebiede van Germania, Gallië, Britannia en Hispania.
[Muntstuk wat Tetricus I. uitbeeld. Beeld van Rasiel's Roman Imperial Type Set met vergunning van Wikimedia Commons.]
Alhoewel Postumus in 268 CE vermoor is en die ryk 'n groot deel van sy gebied verloor het, het dit voortgegaan onder 'n opeenvolging van keisers, waaronder die laaste, Tetricus, totdat hy deur die Romeinse keiser Aurelian verslaan is in die Slag van Châlons in 274 CE.
'N Plaat gewy aan Sol Invictus en aan die
Genie van die keisers gekose perdewagte
- Equites Singulares. Gefotografeer by die
Galerye van die Nasionale Museum van Rome in die oorblyfsels
van die Bade van Diocletianus, Rome, Italië deur
Aurelian se daad van genade het nie net die Ryk gedien nie, maar was miskien ook 'n uitdrukking van sy dieper geestelike oortuigings. Hy het ook nie koningin Zenobia van Palmyra uitgevoer toe hy haar troepe in die ooste verslaan het na hul opstand nie. Dit is jammer dat sy eie troepe nie soveel genade vir hom gehad het nie, want hy is deur sy eie personeel vermoor op pad na Persië. Veral ironies aangesien Aurelianus die grondslag gelê het vir 'een god, een ryk', en die god Sol Invictus as die sentrale figuur in die Romeinse Pantheon verklaar het. Konstantyn het daarin geslaag om al die eer te verwerf omdat hy een god vir die Romeinse Ryk aangeneem het, maar Aurelianus was daar eerste. Godsdienstige geleerdes sal beweer dat Konstantyn die Christendom nie as 'n heidense god aangeneem het nie, maar daar was tye dat Konstantyn in sy ikonografie na Sol Invictus verwys het en geleerdes nog steeds redeneer of Konstantyn werklik die Christendom of vereniging van die ryk bevorder deur die aanbidding van 'n enkele god soos Aurelianus gehad het probeer doen.
In Oktober 2009 het 'n paar navorsers in die Verrigtinge van die National Academy of Science dat 'n groot aantal muntstukke 'n goeie kwantitatiewe aanduiding is van 'n afname in die bevolking. Hulle het ook daarop gewys dat die tydperk van sosiale omwenteling wat ons ken, soos die Tweede Puniese Oorlog, die Sosiale Oorloë en die burgeroorloë, toeneem.Sien Wired Science]
Alhoewel hulle muntstukke uit die tweede en eerste eeu vC bestudeer het, sou hul teorie daarop dui dat daar nog baie hoards uit die derde eeu nC wag om gevind te word, soos ons uit die historiese rekord weet dat die derde eeu 'n tydperk was van massiewe sosiale omwenteling. Miskien is dit beter om my man en sy metaalverklikker na Engeland te stuur as 'n beleggingstrategie!
Macrinus is gebore in Caesarea Mauretaniae (moderne Cherchell, Algerië) in die Romeinse provinsie Mauretanië uit 'n ruiterfamilie van Berberse oorsprong.  Volgens David Potter het sy familie die oorsprong daarvan teruggevoer na die Berber -stamme van die streek en was sy deurboorde oor 'n aanduiding van sy Berber -erfenis.  Hy ontvang 'n opvoeding wat hom in staat stel om na die Romeinse politieke klas te styg.  Deur die jare het hy 'n reputasie as bekwame advokaat gekry, en onder keiser Septimius Severus het hy 'n belangrike burokraat geword. Severus se opvolger Caracalla het hom later aangestel as prefek van die Praetorian Guard.  
Hoewel Macrinus waarskynlik die vertroue van keiser Caracalla geniet het, het dit moontlik verander toe daar volgens oorlewering geprofeteer is dat hy die keiser sou afsit en opvolg.  Macrinus, uit vrees vir sy veiligheid, besluit om Caracalla te laat vermoor voordat hy veroordeel word. 
In die lente van 217 was Caracalla in die oostelike provinsies besig om 'n veldtog teen die Partiese Ryk voor te berei.   Macrinus was onder sy personeel, net soos ander lede van die Praetorian Guard. In April het Caracalla 'n tempel van Luna besoek naby die plek van die slag by Carrhae en is slegs vergesel deur sy persoonlike wag, waaronder Macrinus.  Op 8 April, terwyl hy na die tempel reis, is Caracalla doodgesteek deur Justin Martialis, 'n soldaat wat Macrinus gewerf het om die moord te pleeg.   In die nadraai is Martialis deur een van Caracalla se mans doodgemaak. 
Twee of drie dae lank het Rome sonder 'n keiser gebly.    Teen 11 April het Macrinus homself tot keiser uitgeroep en al die keiserlike titels en magte aangeneem, sonder om op die senaat te wag.  Die weermag het sy bewering as keiser ondersteun en die Senaat, so ver weg, was magteloos om in te gryp.  Macrinus keer nooit terug na Rome as keiser nie en bly vir die duur van sy bewind in Antiochië.  Macrinus was die eerste keiser wat uit die ruitersklas kom, eerder as die senatorium en ook die eerste keiser van Mauretaniese afkoms.  Hy neem die naam Severus aan, ter ere van die Severan -dinastie, en verleen die keiserlike titel van Augusta aan sy vrou Nonia Celsa [nota 1] en die titel van Caesar en die naam van Antoninus aan sy seun Diadumenianus ter ere van die Antonine -dinastie, en maak hom sodoende tweede in bevel.      Ten tyde van die toetreding van Diadumenian was hy agt jaar oud. 
Ondanks sy ruitergrond, is Macrinus om twee redes deur die Senaat aanvaar: vir die verwydering van Caracalla, en omdat hy die lojaliteit van die weermag ontvang het.   Die senatore was minder bekommerd oor Macrinus se Mauretaanse afkoms as oor sy sosiale agtergrond vir perdryers en ondersoek sy optrede as keiser.  Hulle mening oor hom is verminder deur sy besluite om manne aan te stel in hoë ampte wat van dieselfde onderskeidende agtergrond was.  Slegs die Senaat het die konstitusionele bevoegdheid om die keiser uit die senatore te kies en Macrinus was nie 'n senator nie en het keiser geword met geweld eerder as met tradisionele middele. 
Macrinus het verskeie probleme gehad wat hy tydens sy toetreding moes hanteer, wat deur sy voorganger agtergelaat is. Aangesien Caracalla geneig was tot militêre strydlustigheid, eerder as diplomasie, het Macrinus verskeie konflikte opgelos.  Daarbenewens was Caracalla 'n skamele besteding van Rome se inkomste.  Die grootste deel van die geld is aan die weermag bestee. Hy het hul salaris aansienlik verhoog van 2 000 sestres tot 3 000 sesterces per jaar.   Die verhoogde uitgawes het Caracalla genoop om die bron van inkomste wat hy het, te ontbloot.  Hierdie tekort het Rome in 'n haglike fiskale situasie gelaat wat Macrinus moes aanspreek. 
Macrinus was aanvanklik beset deur die bedreiging van die Partiërs, met wie Rome sedert die bewind van Caracalla in oorlog was. Macrinus sluit 'n vredesooreenkoms met die Partiërs, nadat hy in 217 'n besluitlose stryd by Nisibis gevoer het.  In ruil vir vrede was Macrinus genoodsaak om 'n groot skadeloosstelling te betaal aan die Partiese heerser Artabanus V.   Rome was destyds ook bedreig deur Dacia en Armenië, so enige ooreenkoms met Parthia sou waarskynlik vir Rome voordelig gewees het.  Daarna het Macrinus sy aandag op Armenië gevestig.  In 216 het Caracalla Khosrov I van Armenië en sy gesin opgesluit nadat Khosrov ingestem het om met Caracalla tydens 'n konferensie te vergader om 'n kwessie tussen hom en sy seuns te bespreek. Caracalla het in plaas daarvan 'n nuwe Romeinse goewerneur geïnstalleer om oor Armenië te regeer. Hierdie optrede het die Armeense mense kwaad gemaak en hulle het spoedig in opstand gekom teen Rome.   Macrinus het 'n vredesverdrag met hulle gesluit deur die kroon en buit terug te gee aan Khosrov se seun en opvolger Tiridates II en sy moeder uit die gevangenis te laat, en deur Armenië terug te kry tot sy status as 'n klienteryk van Rome.  Macrinus het vrede gemaak met die Daciërs deur gyselaars vry te laat, hoewel dit waarskynlik nie deur homself hanteer is nie, maar deur Marcius Agrippa.  Wat buitelandse beleid betref, het Macrinus 'n neiging getoon om geskille op te los deur middel van diplomasie en 'n huiwering om in militêre konflik betrokke te raak, hoewel dit meer te wyte was aan die gebrek aan hulpbronne en mannekrag as aan sy eie persoonlike voorkeur. 
Macrinus het Caracalla se fiskale beleid begin omkeer en nader gekom na dié wat deur Septimius Severus uiteengesit is.  Een so 'n beleidsverandering behels die betaling van Romeinse legioenen. Die soldate wat reeds tydens die bewind van Caracalla aangewys is, het buitensporige betalings geniet wat Macrinus onmoontlik kon verminder sonder om 'n moontlike opstand in gevaar te stel. In plaas daarvan het Macrinus die aangewese soldate toegelaat om hul hoër betalings te behou, maar hy het die loon van nuwe rekrute verminder tot die vlak wat deur Severus bepaal is.   Macrinus het die Romeinse geldeenheid herwaardeer, wat die silwer suiwerheid en gewig van die denarius verhoog het van 50,78 persent en 1,66 gram aan die einde van Caracalla se bewind tot 57,85 persent en 1,82 gram vanaf die herfs 217 tot die einde van sy bewind, so dat dit Severus se fiskale beleid vir die tydperk 197–209 nC   weerspieël het, sou Macrinus se doel met hierdie beleid gewees het om Rome terug te bring na die relatiewe ekonomiese stabiliteit wat tydens Severus se bewind geniet is, hoewel dit met 'n koste.  Die fiskale veranderinge wat Macrinus ingestel het, sou moontlik lewensvatbaar gewees het as dit nie vir die weermag was nie. Teen hierdie tyd was die sterkte van die weermag te groot en deur sy hervormings in werking te stel, het hy die veteraan -soldate kwaad gemaak, wat sy optrede in die vermindering van die loon van nuwe rekrute beskou het as 'n voorafskaduwing van die uiteindelike vermindering van hul eie voorregte en salarisse. Dit verminder Macrinus se gewildheid aansienlik by die legioene wat hom tot keiser verklaar het.  
Caracalla se ma Julia Domna is aanvanklik in vrede gelaat toe Macrinus keiser geword het. Dit het verander toe Macrinus ontdek dat sy 'n sameswering teen hom het en haar in huisarres in Antiochië laat sit.  Teen hierdie tyd ly Julia Domna aan 'n gevorderde stadium van borskanker en sterf gou in Antiochië, moontlik deur haarself te verhonger.   Daarna stuur Macrinus Domna se suster Julia Maesa en haar kinders terug na Emesa in Sirië, vanwaar Maesa haar planne om Macrinus omver te werp, aan die gang sit.   Macrinus het in Antiochië gebly in plaas daarvan om na Rome te gaan nadat hy as keiser verklaar is, 'n stap wat sy ongewildheid in Rome bevorder en bygedra het tot sy uiteindelike ondergang. 
Julia Maesa het met 'n enorme fortuin teruggetrek na haar tuisdorp Emesa, wat sy in die loop van twintig jaar opgedoen het. Sy het haar kinders, Julia Soaemias en Julia Mamaea, en kleinkinders, waaronder Elagabalus, saamgeneem na Emesa.  Elagabalus, 14 jaar oud, was die hoofpriester van die Fenisiese songod Elagabalus (of El-Gabal) in Emesa.   Soldate uit Legio III Gallica (Galliese Derde Legioen), wat in die nabygeleë kamp van Raphanea gestasioneer was, besoek Emesa gereeld en gaan kyk hoe Elagabalus sy priesterlike rituele en pligte uitvoer terwyl hy daar was.   Julia Maesa het hiervan gebruik gemaak om aan die soldate voor te stel dat Elagabalus inderdaad die buite -egtelike seun van Caracalla was.   Op 16 Mei word Elagabalus deur die Legio III tot keiser uitgeroep Gallica in sy kamp in Raphanea.  Na die opstand van Elagabalus het Macrinus na Apamea gereis en die titel van Augustus aan sy seun, Diadumenianus, verleen en hom mede-keiser gemaak. 
Macrinus besef dat sy lewe in gevaar is, maar sukkel om 'n besluit te neem en bly in Antiochië.  Hy stuur 'n mag van kavallerie onder bevel van Ulpius Julianus om beheer oor die rebelle te herwin, maar hulle misluk en Ulpius sterf tydens die poging. Hierdie mislukking het Elagabalus se leër verder versterk.   Kort daarna het 'n mag onder leier van Elagabalus, Gannys, op Antiochië opgetrek en Macrinus se leër op 8 Junie 218 naby die dorpie Immae, ongeveer 24 kilometer van Antiochië, ingeroep.  Op 'n stadium tydens die daaropvolgende Slag van Antiochië het Macrinus die veld verlaat en na Antiochië teruggekeer.  Macrinus is toe gedwing om uit Antiochië te vlug, aangesien daar ook gevegte in die stad ontstaan ​​het.  Elagabalus self het daarna Antiogië binnegegaan as die nuwe heerser van die Romeinse Ryk.  Macrinus vlug na Rome en reis tot by Chalcedon voordat hy herken en gevange geneem word.  Sy seun en mede-keiser Diadumenianus, wat in die sorg van Artabanus V van Parthia gestuur is, is self in transito by Zeugma gevange geneem en in Junie 218 vermoor.    Diadumenianus se bewind duur in totaal van 14 maande, en hy was ongeveer 10 jaar oud toe hy gesterf het.  Macrinus, nadat hy van sy seun se dood verneem het, het probeer om uit gevangenskap te ontsnap, maar hy het homself beseer in die onsuksesvolle poging  en is daarna in Cappadocia tereggestel, is sy kop na Elagabalus gestuur.  Net soos Macrinus, is Diadumenianus se kop ook afgesny en as 'n trofee na Elagabalus gestuur. 
Macrinus en sy seun Diadumenianus is verklaar gasheer, vyande van die staat, deur die Senaat onmiddellik nadat nuus oor hul dood gekom het en as deel van 'n amptelike steunverklaring vir die usurpator Elagabalus, wat in die Senaat erken is as die nuwe keiser. Die verklaring van gasheer het daartoe gelei dat twee stappe teen die beelde van die voormalige keisers gedoen is. Eerstens is hul portrette vernietig en is hulle name afgeskryf deur inskripsies en papirus. Die tweede optrede deur die Romeinse soldate wat teen Macrinus in opstand gekom het ten gunste van Elagabalus, was om al die werke en besittings van Macrinus te vernietig. Die damnatio memoriae teen Macrinus is een van die vroegste sanksies wat die senaat ingestel het. Baie van die marmerborste van Macrinus wat bestaan, is verniel en vermink as 'n reaksie op die damnatio memoriae en baie van die muntstukke wat Macrinus en Diadumenianus uitbeeld, is ook vernietig. Hierdie optrede teen Macrinus is 'n bewys van sy ongewildheid in Rome. 
Muntstuk wat die Romeinse keiser Tetricus uitbeeld - Geskiedenis
Gedurende die laat tweede en vroeë derde eeu nC is meer bewyse ontdek vir die vervaardiging van Romeinse munte in Brittanje. Klei -vorms vir die giet van afskrifte van Romeinse silwer denarii word byna uitsluitlik op argeologiese terreine gevind, in duisende regoor die land opgegrawe. Hierdie dubbelsydige skyfvormige vorms, gemaak deur 'n muntstuk in klei te druk, sou in rye gerangskik gewees het, met gesmelte metaal van bo af gegooi. Die vorms sou dan uitmekaar gebreek gewees het om toegang tot die nuut gekopieerde muntstukke te verkry. Sulke vorms is in Somerset, Londen en die Middellande in groot hoeveelhede ontdek, met sporadiese ontdekkings in Skotland. 'N Mens kan aanneem dat hierdie vorms gebruik is vir die maak van vervalste munte, dit wil sê munte wat bedoel is om die gebruiker te mislei. Terreine van die vasteland van Europa dui egter aan dat hierdie praktyke moontlik nie bedek was nie (vorms soos dié wat in Brittanje gevind is, is verbasend naby plekke van die Romeinse vestiging ontdek), wat daarop dui dat hierdie gereedskap baie meer georganiseerd en moontlik wettig is. Daarteenoor sou die plat en oop landskap van die Somerset Levels 'n oënskynlik ideale plek wees vir valsers om vals munte te vervaardig en die bewyse vinnig weg te steek as daar figure van die Romeinse gesag verskyn. 'N Diepgaande studie van die konteks van Romano-Britse muntvorms kan die antwoord op die raaisel openbaar.
Muntvorm (lood) vir die giet van nagemaakte munte van Tetricus (271-274 nC). Hierdie vorm is in Nottinghamshire ontdek. Let op die gat aan die bokant van die vorm, waardeur gesmelte metaal gegiet sou gewees het. Beeld: draagbare oudhede-skema, unieke ID: LVPL-0A5332.
Hierdie maand se reeks muntstukke oor Romeinse Brittanje word geskryf deur Dom Chorney, 'n jong numismatikus van Glastonbury, Somerset. Hy studeer vir sy voorgraadse graad in Cardiff (in argeologie) en behaal 'n 2: 1. Dom studeer tans vir 'n MA in antieke visuele en materiële kultuur aan die Universiteit van Warwick, en beoog om 'n doktorsgraad in 2015 te behaal. Sy belangrikste belangstellingsgebiede is muntgebruik in latere Romeinse Brittanje, vervalsing in die oudheid, muntstukke as vindings , en die muntstuk van die Galliese Ryk.
Verval op vervalsings
Omdat ek baie passievol is oor die versameling van munte en artefakte en antieke geskiedenis in die algemeen, word ek baie bederf deur kunstenaars wat valse gooi en verkoop.
Op hierdie bladsye is ek van plan om alle relevante inligting rakende hierdie aangeleentheid te plaas.
Sedert begin Julie 2009 sirkuleer 'n groot aantal valse munte uit Serwië.
Die muntstukke is baie goed gemaak, geslaan (nie gegiet nie) en het nie net die toevallige koper op veilingswebwerwe en muntwinkelwebwerwe mislei nie, maar selfs ervare handelaars.
U sal sien dat die voorbeelde van elke tipe almal afkomstig is van identiese matrises of oordragstowwe, met 'n bietjie ekstra 'verbetering', soos nicks, krake, ekstra patina, ensovoorts.
HIERDIE MUNTSTUKKE IS MODERNE SERBIESE FAKKE wat DELIBERATIES GEMAAK WORD OM VERSAMELAARS TE KEUWE
Donderdag, 22 Julie 2010
Kan die nuwe MIT -program Pyrgi -tablette gebruik om Etruskies te ontsyfer?
Die Pyrgi -tablette bevat 'n verhandeling wat in albei ingeskryf is
Etruskiese en Feniciese skrif. Beeld met vergunning van
Wikimedia -gebruiker Pufacz.
Omdat ek 'n tegnologiese beroep was, kon ek my opgewondenheid nie help nie toe ek lees dat 'n nuwe rekenaarprogram wat by MIT ontwikkel is, gebruik is om Ugarit, 'n ou taal wat meer as drieduisend jaar gelede in Sirië gebruik is, te ontsyfer. Nog meer verbasend is dat die program dit na slegs 'n paar uur kon doen. Taalkundiges het jare daaraan probeer om dit te ontsyfer!
Die program is ontwerp om 'n onbekende taal te vergelyk met 'n taal wat daaraan verwant is. In hierdie geval stel wetenskaplikes die bekende verwante taal op Hebreeus.
"Die stelsel soek na algemeen gebruikte simbole in die twee tale en verfyn geleidelik sy kartering van die alfabet totdat dit nie verder kan gaan nie. Die Ugaritiese alfabet het 30 letters en die stelsel het 29 korrek aan hul Hebreeuse eweknieë gekarteer."
Kritici wys daarop dat sommige nog nie-ontcijferde skrifte geen verwante tale het nie, sodat die program nie veel sal help nie. Maar vooraanstaande navorser Regina Barzilay meen dat die program, deur verskeie tale tegelyk te skandeer, logiese gevolgtrekkings kan maak uit kontekstuele verwysings.
Etruskiese argitektoniese antefiks wat 'n
Maenad en 'n Satir 500-475 vC. Gefotografeer
by die Getty Villa deur Mary Harrsch.
Miskien as hulle epigrafiese voorbeelde van soortgelyke opgrawingsplekke gebruik, wat die waarskynlikheid verhoog dat die inskripsies soortgelyke onderwerpe bespreek. As hulle byvoorbeeld inskripsies gebruik van tablette wat almal naby graanskure gevind is, of opskrifte wat almal op begrafnisvoorwerpe in grafte gevind word, kan dit die kontekstuele ooreenkomste verhoog. As hulle die inskripsies verder beperk tot dié wat op soortgelyke webwerwe gevind word vanaf ongeveer ekwivalente tydperke, sou dit die vergelykings nog verder beperk. Dit kan ook beteken dat vergelykings gemaak kan word met tale wat op dieselfde tydperk bestaan, maar nie noodwendig uit 'n verwante taalgroep nie.
In die Etruskiese museum in Rome wat in die Villa Giulia gehuisves is, is 'n verhandeling op die Pyrgi -tablette in sowel Etruskies as Fenicies ingeskryf. Alhoewel hulle nie verwante tale is nie, praat hulle duidelik van dieselfde ding. Miskien kan hul inskripsies as 'n toets met die nuwe sagteware gebruik word.
Ander kritici het daarop gewys dat die program werklik ook nie die begin of einde van woorde kan bepaal nie. Dit kan 'n ernstige probleem wees, aangesien die Etruske eers in die sesde eeu vC spasiëring of leestekens gebruik het, en dan is daar moontlik ook kolletjies of dubbelpunte gebruik om lettergrepe sowel as woorde en sinne te skei.
Dit is jammer dat al die werk van keiser Claudius oor Etruskies deur die eeue verlore gegaan het.
Slegs 'n paar geleerde Romeine met antikwariërs, soos Varro, kon Etruskies lees. Die laaste persoon wat dit kon lees, was die Romeinse keiser Claudius (10 v.C. – nC 54), wat in die konteks van sy werk in twintig boeke oor die Etruske, Tyrrenikà (nou verlore) — het 'n woordeboek saamgestel (ook verlore) deur 'n onderhoud te voer met die laaste paar bejaardes wat nog die taal gepraat het. Urgulanilla, sy eerste vrou, was Etruskies. 
Livy en Cicero was albei bewus daarvan dat hoogs gespesialiseerde Etruskiese godsdienstige rites gekodifiseer is in verskeie boeke wat in Etruskies geskryf is onder die generiese Latynse titel Etrusca Disciplina. Die Libri Haruspicini handel oor waarsêery uit die ingewande van die geofferte dier, die Libri Fulgurales het die kuns van waarsêery uiteengesit deur weerlig te sien. 'N Derde stel, die Libri Rituales, sou ons die sleutel tot die Etruskiese beskawing voorsien het: die groter omvang daarvan het Etruskiese standaarde van sosiale en politieke lewe sowel as rituele praktyke omvat. Volgens die Latynse skrywer Servius uit die 4de eeu bestaan ​​daar 'n vierde stel Etruskiese boeke wat handel oor dieregode, maar dit is waarskynlik onwaarskynlik dat enige hedendaagse geleerde Etruskies so laat kon lees. Die enkele oorlewende Etruskiese boek, Liber LinteusAs dit op linne geskryf is, het dit net oorleef deur dit as mummie -omhulsels te gebruik. - Wikipedia
Noudat ons nog beter tegnologie het om mummie -omhulsels en boekrolle wat ook in die Middeleeue hergebruik is, te ontleed, sal daar moontlik in die toekoms 'n paar van Claudius se werk gevind word.
LEES OUD ROMEINE MUNTE
Met die doel om hierdie artikel te skryf /antieke Romeinse munte te lees /, het ek die beskeie doel om nuwe versamelaars van Romeinse keiserlike munte te help om die inskripsies op hul muntstukke te interpreteer. Ek moet aan die begin verklaar dat hier niks nuuts sal wees nie; ek loop die goed gemerkte pad van die groot numismate wat voor my uit gegaan het. Die twee wat die grootste invloed op my gehad het, was David R. Sear en Zander H. Klawans. Lees en dateer Romeinse keisermuntstukke deur Zander Klawans was die beginpunt vir meer Romeinse versamelaars as miskien enige ander boek van die afgelope halfeeu, en die feit dat dit nog in druk is, is 'n bewys van die waarde daarvan.
Baie nuwe versamelaars en selfs gevorderde Latynse studente skroom nie om die oënskynlik kriptiese inskripsies wat op die meeste Romeinse munte voorkom, te ontsyfer nie. Die rede vir hierdie aanvanklike vrees is dat die ou Romeine buitensporige afkorters was en dat die legendes sonder ophou of pouses saamgewerk is. Deur egter minder as 'n dosyn afkortings te leer en vertroud te raak met die name wat op keiserlike munte gebruik word, kan die versamelaar die meeste munte wat hy teëkom, maklik toeskryf (mits die inskripsies leesbaar is). Eerstens kyk ons ​​na die betekenis van die meer algemene afkortings en ondersoek dan die name van die keisers soos dit op die muntstukke verskyn.
Die antieke Romeine was groot liefhebbers van titels. Om die vele titels van 'n keiser op 'n medium so klein soos 'n muntstuk te pas, was dit nodig om hierdie titels sterk af te kort. Dikwels word 'n titel van verskeie woorde tot 'n paar letters gesny. In die onderstaande tabel het ek die titels wat die meeste voorkom, gelys en die betekenis daarvan kortliks verduidelik. Alhoewel sommige van die volgende titels soms op die agterkant van munte verskyn, val die omgekeerde inskripsies oor die algemeen buite die omvang van hierdie artikel.
IMP IMPERATOR – Keiser.
AVG AUGUSTUS – Die naam van die eerste keiser wat die Senaat hom in 27 v.C. Dit het 'n titel geword vir alle opeenvolgende keisers. Tydens die latere ryk is senior keisers die "Augustus " genoem, terwyl junior keisers die " Caesar was. "
CAES CAESAR – Die familienaam van die eerste keiserlike dinastie, dit het 'n titel geword wat later keisers gebruik het. Tydens die latere ryk is senior keisers die "Augustus " genoem, terwyl junior keisers die "Caesar was. "
PM PONTIFEX MAXIMUS – Hoogste priester van die Romeinse godsdiens. Hierdie titel wat eenmaal toegeken is, is lewenslank gehou.
TRP TRIBUNICIA POTESTATE – Tribune van die Romeinse volk, letterlik die verteenwoordiger van die mense in die regering. Hierdie titel is 'n jaar lank gehou en word gereeld gevolg deur 'n syfer wat aandui watter term as keiser die destydse keiser was. Dit is 'n nuttige hulpmiddel om muntstukke te dateer.
PP PATER PATRIAE – Vader van sy land.
COS KONSUL – Die konsuls was die hooflanddroste van die Romeinse regering. Twee is elke jaar aangestel. Hierdie titel word dikwels gevolg deur 'n syfer wat die aantal kere aandui wat die keiser hierdie posisie beklee het. Dit is nog 'n nuttige hulpmiddel in die datering van munte.
SENS CENSOR – 'n Titel wat gereeld lewenslank gehou word. Die sensor het die grootte van die senaat bepaal.
GERM, BRIT, ensovoorts GERMANICUS, BRITANNICUS et cetera – Veroweraar van die Duitsers, Britte et cetera.
DN DOMINUS NOSTER – Onse Here.
NOB NOBILISSIMUS – Edel.
IVN JUNIOR – Die jonger.
PIVS, PF PIUS FELIX – Pligtig, patrioties.
FIL FILIUS – Seun van …
OPT OPTIMO PRINCIPI – Die grootste heerser.
VC VIR CLARISSIMUS – Die beroemdste heerser.
SC SENATUS CONSULTUS – verskyn gewoonlik op die agterkant van bronsmuntstukke van die vroeë ryk. Bronsmuntstukke is uitgereik onder die gesag van die Senaat, terwyl goud en silwer onder keiserlike gesag uitgereik is.
Die volgende voorbeelde sal demonstreer hoe sommige van die bogenoemde titels op werklike Romeinse munte verskyn.
Vespasian AE Soos uitgereik AD 74
Die opskrif IMP CAESAR VESP AVG COS V CENS kan losweg vertaal word "Die Keiser Caesar Vespasianus, Augustus, konsul vir die vyfde tyd, Sensor van die Romeinse volk. "
Trajan Decius AR Antoninianus uitgereik 249-251 nC
Die opskrif IMP CMQ TRAIANVS DECIVS AVG kan vertaal word "Die Keiser Caius Messius Quintus Trajanus Decius, Augustus. "
Konstantyn II AE3 uitgereik AD 320-324
Die inskripsie CONSTANTINVS IVN NOB C kan vertaal word "Constantine die Jonger, edel Prins, Caesar. " Hierdie muntstuk is uitgereik terwyl Konstantyn die junior keiser (keiser) was onder sy vader Konstantyn die Grote, wat die senior keiser (Augustus) was.
Die volgende tabel bied in chronologiese volgorde die algemene naam van die keisers aan, asook die manier waarop dit gereeld op sy munt verskyn.
NAAM OP MUNTE:
Baie Romeinse munte sal onvolledige of onleesbare legendes bevat, maar dit is nog steeds moontlik om baie van hierdie munte te identifiseer. Die Romeine van die vroeë imperiale tydperk was bekend vir hul veristiese portretkuns en tot ongeveer AD 250 kan die meeste muntstukke slegs geïdentifiseer word deur die styl van die portret. Baie munte uit die eerste eeu is so realisties dat keisers met plooie, vratte en selfs dubbele kin uitgebeeld word. Deur die latere ryk het artistieke gevoelens ontwikkel tot 'n meer filosofiese uitdrukking. Dit het in die mode geword om 'n voorstelling van die keiser eerder as 'n ware portret uit te beeld, en daarom vertrou ons meer op die inskripsies op die latere keiserlike muntstuk. As hulp om dit te doen, beveel ek aan Lees en dateer Romeinse keiserlike muntstukke deur Zander H. Klawans.
Spesiaal: Romeinse muntstuk & quotGrab Bag & quot #1
$ 10 per muntstuk (minimum 5) . Romeinse bronsmuntstukke, meestal klein heersers uit die 2de tot 4de eeu nC. Gemiddelde groottes 13-23 mm. Lae graad en goed gedra, maar elkeen met sigbare besonderhede. Kom met basiese toeskrywing. #CR2588G1: $ 10 elk.
Spesiaal: Romeinse muntstuk & quotGrab Bag & quot #2
$ 25 per muntstuk . Meestal 2de-4de eeu nC brons, met 'n paar vroeëre (maar meer verslete) tipes. Gemiddelde groottes 14-30 mm. Mooier kwaliteit, detail aan beide kante, 'n paar groter voorbeelde. Soms 'n verslete silwer muntstuk. Kom met volle toeskrywing. #CR2588G2: $ 25 elk.
Imperial Rome, Julian II "The Apostate", 360 - 363 AD. AE-3. Munt van Siscia. DN FL CL IVLIANVS PF AVG, sy helm- en gekruiste borsbeeld, met 'n spies en skild. / VOT V MVLT XX, binne 'n lourierkrans, GSIS omring deur palmblare in ex. 3,17 g. ref: RIC 415. #125027: $ 80 VERKOOP
Claudius II Gothicus, 268-270 nC. Brons antoninianus, Rome munt. Straal uit, bors regs, IMP C CLAVDIVS AVG / Jupiter staan ​​links, kop links, hou septer en donderbol vas, IOVI STATORI. ref: RIC 52, tipe 2. 22 mm, 3,77 g. Mooi portret. #CR2683: $ 75
Caracalla en vrou Julia Domna, 211-217 nC. Brons Pentassarion, munt van Marcianopolis, minderwaardige Moesia. Teenoor die borsbeelde van Caracalla en Domna / Nemesis staan ​​l, met el-reël en toom en wiel by voete. Groot 28 mm. #279019: $ 75
CAPRICORN! Severus Alexander, 222-235 nC. Brons AE23 muntstuk van Parium, Mysia. Sy laureaat, geborste bors regs, aegis op die bors, IMP CAES L SEP SEO ALEXANDER, (gedeeltelik retrograde) / C G I H P onder die Steenbok wat regs swem, horings oor die skouer en die bol tussen die voorbene. 23 mm, 5,50 g. Obv legende var van SNG Cop ​​300. Donker olyfgroen patina. Pragtige Steenbok! Mooier as foto. Sal wonderlik lyk in 'n ring! Sien wildwinds.com, hierdie muntstuk! #CR2788: $ 175
Antieke Rome. Konstantyn II, as keiser, 322-325 nC. Fantastiese brons AE3 -muntstuk, Ticinum -munt. Laureaat, gedrapeerde en omhulde borsbeeld regs, CONSTANTINVS IVN NOB C / DOMINOR - NOSTROR - CAESS rondom lourierkrans met VOT X (halfmaan). Mintmark PT. 19 mm, 3,07 g. ref: LRBC 484, RIC VII 172, P. Uitstekende donker koperagtige toon. #CR2624: $ 125 VERKOOP
Antieke Rome. Gordianus III, 238-244 nC. Groot koper sestertius, geslaan 242-243 nC. Sy laureaat, gedrapeerde en versterkte borsbeeld regs, IMP GORDIANVS PIVS FEL AVG / Die keiser staan ​​regs en hou 'n spies en 'n bol, P M TR P V COS II P P S-C. ref: RIC 307a, Cohen 267. Enorme 30 mm, 19,22 g. Pragtige! #CR2031x2: $ 250
Provinsiale Rome. Claudius, 41-54 nC. Swaar brons AE24 -muntstuk, Antiochië, Sirië, slaan jaar 90 = 41/42 nC. Sy laureaatkop regs, IMP TI CLAVD CAE AV GER / groot S C binne lourierkrans. ref: RPC 4277, Wruck 24. 24 mm, 14,45 gram, en baie dik! Keuse diep koperkleurige toon. oud-De Pere, WI-versameling. #CR2931: $ 150 VERKOOP
Keiserlike Rome, Konstantyn II, as keiser 326 - 337 nC. Brons follis, geslaan 327-329 nC. Heraclea -munt, 2de Amptenaar. CONSTANTINVS IVN NOB C, sy laureaat en gedrapeerde borsbeeld rt. / PROVIDENTIAE CAESS, kamphek met twee torings, ster bo en links. 19 mm, 2,83 g. ref: RIC 96. #125021: $ 99
Mesopotamië! Carrhae. Gordianus III, 238-244 nC. Groot brons As. Sy laureaat, gedrapeerde en omhulde borsbeeld regs. / Omhulde en torende borsbeeld van Tyche laat Marsyas voor op die voetstuk staan. 28 mm, 16,24 g. ref: BMC 55-6. #CR2572: $ 125 VERKOOP
Commodus, 177-192 nC. Groot brons sestertius, Rome -munt, geslaan 181 nC. Sy laureaatkop regs, gedrapeerde linkerskouer, M COMMODVS ANTONINVS AVG / Liberalitas staan ​​links, hou pileus en septer vas, LIBERTAS AVG TR P VI IMP IIII COS III P P, S-C. 31,7 mm, 24,97 g. ref: RIC 311 BMCRE 457. Fine, a decent, budget example. ex-R. Holden collection, Los Angeles, CA. Acquired by father in the 1960's. #CR2143: $99 SOLD
Galerius, 305-311 AD. Lovely large bronze follis, Nicomedia mint. Laureate head right, IMP C GAL VAL MAXIMIANVS P F AVG / Genius standing left, holding patera and cornucopiae, GENIO AVGVSTI CMH. Mintmark SMND. ref: Cohen 42 RIC VI 54a/66a Sear 14508. Big 27 mm, 6.32 g. Indrukwekkend! #CR2575: $99 SOLD
Marcus Aurelius, 161-180 AD. As Caesar. HUGE bronze sestertius, struck 145 AD, Rome mint. His bare head right, AVRELIVS CAES AVG P II F / Virtus standing right, left foot on a helmet, holding a spear and parazonium, VIRTVS COS II SC. Huge 33 mm, 29.13 grams, and extremely thick! ref: RIC Vol. 3, bl. 176, no. 1252 for type. Nice dark brassy tone. #CR2758: $150 SOLD
Agrippina, Drusilla and Julia, Caligula's three sisters Orichalcum sestertius (23.4g, 34mm, 6h). Munt van Rome. Struck under Gaius ("Caligula") AD 37-38.
FAUSTINA II, JUNIOR. Commemorative denarius of Rome. Struck A.D.176-180 under Marcus Aurelius. Voorkant: DIVA FAVSTINA PIA. Draped bust of Faustina Junior facing right.