Wat die Ottomaanse Ryk ons ​​kan leer oor die gevolge van klimaatsverandering - en hoe droogte mense kan ontwortel en oorlogvoering kan aanwakker - Climate Impact News | Klimaatsimpaknuus
Die uitwerking van droogte op die bevolking vertraag die uitbreiding van die Ottomaanse Ryk in die 16de eeu. Lessing Argiewe
In die laat 16de eeu, honderde bandiete te perd storm deur die platteland van die Ottomaanse Anatolië en plunder dorpies, geweld aanhits en die sultan se greep op mag destabiliseer
Vierhonderd jaar later en 'n paar honderd kilometer verder in die voormalige Ottomaanse gebied van Sirië, het wydverspreide protesoptogte tot 'n bloedige burgeroorlog in 2011 wat tot vandag toe voortduur.
Hierdie donker episodes in die Mediterreense geskiedenis het belangrike kenmerke wat 'n waarskuwing vir die toekoms bied: albei gedwonge golwe van mense uit hul huise. Albei was gewortel in die politiek en het dramatiese politieke gevolge gehad. En albei is aangevuur deur uiterste weer wat verband hou met klimaatsverandering.
As 'n omgewingshistorikus, Ek het uitgebreide navorsing gedoen en geskryf oor konflik- en omgewingsdruk in die Oos-Mediterreense streek. Alhoewel erge droogtes, orkane, stygende oseane en klimaatmigrasie nuut en uniek vir ons tyd kan lyk, is krisisse in die verlede soos hierdie en ander dra belangrike lesse oor hoe veranderende klimaat menslike samelewings kan destabiliseer. Kom ons kyk van naderby.
Die armste en kwesbaarste mense word dikwels die hardste getref deur droogte. In 1962 naby Erzurum, Turkye, het 'n verarmde gesin na 'n dorre vlakte gestaar wat droog en onproduktief gelaat is deur droogte wat hongersnood tot gevolg gehad het. Associated Press
Droogte in die hartland van 'n ryk
Ons leef in 'n era van aardverwarming, hoofsaaklik as gevolg van onvolhoubare menslike praktyke. Algemeen bekend as die Anthropocene, word hierdie era algemeen beskou as 'n ontstaan ​​in die 19de eeu op die hakke van 'n ander periode van groot wêreldwye klimaatsverandering, genaamd die Klein ystydperk.
Die Klein Ystydperk het kouer as die gemiddelde temperatuur en uiterste weer in baie dele van die wêreld gebring. Anders as die huidige antropogene verwarming, is dit waarskynlik veroorsaak deur natuurlike faktore soos vulkaniese aktiwiteit, en dit het geraak verskillende streke op verskillende tye, in verskillende grade en op heel verskillende maniere.
Die aanvang daarvan in die laat 16de eeu was veral opvallend in Anatolië, 'n grotendeels landelike streek wat eens die hartland van die Ottomaanse Ryk gevorm het en ongeveer saamgevat is met die hedendaagse Turkye. Tradisioneel is 'n groot deel van die land gebruik graan verbou of skape en bokke oppas. Dit het 'n kritieke voedselbron vir die landelike bevolking sowel as inwoners van die bedrywige Ottomaanse hoofstad, Istanbul (Konstantinopel), verskaf.
Lande van die Ottomaanse Ryk. André Koehne / The Historical Atlas deur William R. Shepherd, 1923, CC BY-SA
Die twee dekades rondom 1600 was besonder moeilik. Anatolië het van sy koudste en droogste jare in die geskiedenis beleef, boomringe en ander paleoklimatologiese gegewens voorstel. Hierdie tydperk het ook gereeld voorgekom droogtes, ryp en vloede. Terselfdertyd het die inwoners van die streek onder 'n dierepes en onderdrukkende staatsbeleid gewikkel, waaronder die eis van graan en vleis vir 'n duur oorlog in Hongarye.
Langdurige swak oeste, oorlog en swaarkry het groot tekortkominge in die land blootgelê Ottomaanse voorsieningstelsel. Terwyl ongure weer die pogings van die staat om beperkte voedselvoorrade te versprei, belemmer het, hongersnood versprei oor die platteland na Istanbul, gepaard met 'n dodelike epidemie.
Teen 1596 het 'n reeks opstande bekend gestaan ​​as die Celali Rebellie uitgebreek het en die langdurigste interne uitdaging vir die staatsmag geword het in die ses eeue van die Ottomaanse Ryk.
'N Beeld uit Tacü't Tevarih, gepubliseer in die 16de eeu, van die Celali-opstand. Republiek van Turkye, Topkapı-paleismuseum-Istanbul
Boere, semi-nomadiese groepe sowel as provinsiale leiers het bygedra tot hierdie beweging deur 'n uitslag van geweld, banditisme en onstabiliteit dit het tot in die 17de eeu geduur. Terwyl droogte, siektes en bloedvergieting voortgeduur het, mense verlate plase en dorpe, vlug van Anatolië op soek na meer stabiele gebiede, terwyl hongersnood baie mense doodgemaak het wat nie die middele gehad het om te vertrek nie.
Verswakking van die Ottomaanse Ryk
Voor hierdie punt was die Ottomaanse Ryk een van die kragtigste regimes in die vroeë moderne wêreld. Dit het groot dele van Europa, Noord-Afrika en die Midde-Ooste ingesluit en die heiligste terreine van Islam, Christendom en Judaïsme beheer. Gedurende die vorige eeu het Ottomaanse troepe Sentraal-Asië binnegedring, die grootste deel van Hongarye geannekseer en deur die Hapsburgse ryk gevorder om Wene in 1529 te bedreig.
Die Celali-rebellie was hoofvak politieke gevolge.
Die Ottomaanse regering het daarin geslaag om teen 1611 relatiewe kalmte op die platteland in Anatolië te herstel, maar teen 'n koste. Die sultan se beheer oor die provinsies is onomkeerbaar verswak, en hierdie interne kontrole van die Ottomaanse gesag het die tendens van die Ottomaanse uitbreiding help beperk.
Die Celali-rebellie het die deur van die Ottomaanse "Goue Eeu" gesluit en hierdie monumentale ryk in 'n spiraal van desentralisering, militêre terugslae en administratiewe swakheid wat die Ottomaanse staat sou kwel vir sy oorblywende drie eeue van bestaan.
Ontmoet die insekte wat die duik in biodiversiteit verdedig
Klimaatsverandering as bedreigingsvermenigvuldiger
Vierhonderd jaar later, omgewingstres val saam met sosiale onrus om Sirië in 'n blywende en verwoestende burgeroorlog te loods.
Hierdie konflik het ontstaan ​​in die konteks van politieke onderdrukking en die Arabiese Lente-beweging, en aan die stertkant van een van Sirië ergste droogtes in die moderne geskiedenis.
Die omvang van die rol van die omgewing in die Siriese burgeroorlog is moeilik om te meet omdat, soos in die Celali-rebellie, die impak daarvan onuitwisbaar gekoppel was aan sosiale en politieke druk. Maar die wrede kombinasie van hierdie magte kan nie geïgnoreer word nie. Dit is hoekom militêre kundiges praat vandag oor klimaatsverandering as 'n 'bedreigingsvermenigvuldiger'.
Boere ry in 2010 met 'n trekker in die droogtestreek Hasaka, Sirië. Louai Beshara / AFP via Getty Images
Die Siriese oorlog het nou die tweede dekade betree 13 miljoen Arameërs van hul huise af. Ongeveer die helfte is intern verplaas, terwyl die res hul toevlug in omliggende state, Europa en daarbuite gesoek het, wat die wêreldwye vlugtelingkrisis intensiewer gemaak het.
Lesse vir vandag en die toekoms
Die Mediterreense streek dit kan veral geneig wees tot die negatiewe gevolge van aardverwarming, maar hierdie twee verhale is ver van geïsoleerde gevalle.
Namate die temperatuur van die aarde styg, sal die klimaat menslike aangeleenthede toenemend belemmer, wat konflik vererger en migrasie aanwakker. In onlangse jare het laagliggende lande soos Bangladesj is deur oorstromings verwoes, terwyl die droogte die lewens in die land op die been gebring het Horing van Afrika en Sentraal Amerika, wat 'n groot aantal migrante na ander lande stuur.
Mediterreense geskiedenis bied drie belangrike lesse om huidige wêreldwye omgewingskwessies aan te spreek:
Eerstens val negatiewe gevolge van klimaatsverandering buite verhouding op arm en gemarginaliseerde individue, diegene wat die minste in staat is om te reageer en aan te pas.
Tweedens, omgewingsuitdagings is meestal die ergste wanneer dit met sosiale kragte gekombineer word, en die twee is dikwels nie van mekaar te onderskei nie.
Derdens het klimaatsverandering die potensiaal om migrasie en hervestiging aan te spoor, geweld aan te spoor, regimes te onttrek en menslike samelewings regoor die wêreld dramaties te transformeer.
Klimaatsverandering sal uiteindelik almal raak - op dramatiese, ontstellende en onvoorsiene maniere. As ons hierdie toekoms oorweeg, kan ons baie uit ons verlede leer.
by Travis N. Rieder, Johns Hopkins Universiteit
Die gekose president Donald Trump was tot dusver onduidelik oor hoeveel van sy veldtog-beloftes hy eintlik van plan is om deur te sien. Hoopvolle demokrate en gematigdes het aan hierdie onsekerheid vasgehou as rede ...
deur Paul Brown. Dit is nie net die uiterste koue waarmee voëls die afgelope Britse winters die hoof moes bied nie, het wetenskaplikes bevind, maar die onvoorspelbaarheid waarmee die weer nou gereeld verander.
Hierdie foto hierbo is hoe Miami binnekort gaan lyk. Hoe gou? Dit is eintlik die enigste vraag wat eintlik bespreek kan word. Ongelukkig debatteer minder as wat nodig is oor Miami se sekerlike oorstromings van ...
Die honderdduisende jare lank het die kenmerkende kandelaarvorms van Araucaria-bome (Araucaria angustifolia) landskappe gedefinieer aan die suidelike rand van die Atlantiese Bos van Brasilië.