Kasterolieplant: plant en versorg, groei uit sade in die oop veld, foto - Versamelings
Kasterolieplant: plant en versorg, groei uit sade in die oop veld, foto
Kasterolie-aanleg (Latin Ricinus communis) - 'n meerjarige medisinale, oliehoudende en tuinplant van 'n monotipiese genus van die Euphorbia-familie - 'n soort wat deur een plant voorgestel word. Maar ondanks die feit dat die ricinusolie-plant die enigste in die soort is, het dit tuinvorme en variëteite wat gewild is in kultuur. Die ricinusblom kom heel waarskynlik uit Afrika, meer presies - uit Ethiopië, hoewel dit vandag in die natuur in subtropiese en tropiese streke van die wêreld gevind kan word - in China en Iran, Indië en Afrika, Brasilië en Argentinië.
In Noord-Afrika, in Egipte, word dit al meer as een millennium gekweek - dit word getoon deur die ricksaadsaad wat in die grafte van die Egiptiese konings gevind is, gebou in die 4de tot 3de eeu vC. "Ricinus" vertaal uit Latyn beteken "bosluis" - vandaar die naam "ricinusolieplant", en die punt is dat die sade van die plant baie ooreenstem met hierdie insekte.
In Rusland word die plant Turkse hennep, ricinusolie en paradysboom genoem.
Plante en versorging van ricinusplante
Landing: saai saad in die grond - einde April of in Mei, saai saailinge - einde Maart of begin April, plant saailinge in die grond uit - einde Mei of begin Junie.
Die grond: klam, voedsame, goed gedreineerde chernozem.
Gieter: elke vyf dae spandeer u 10 liter water vir elke plant.
Topversiering: voordat dit met stikstofkunsmis blom.
Peste: draadwurms, valse draadwurms, ruspes van die wintermot en weidemot, sanderige suigstokkies, weiveldjies.
Siektes: verrotting: grys, swart en pienk, asook serkosporose, bakteriose, laatroes, filostikose, meeldou.
Lees hieronder meer oor die kweek van ricinusplante.
Castorboon is 'n jaarlikse dekoratiewe bladwisselende plant met 'n hoogte van 2 tot 10 m met kaal regop vertakte stingels van bruin, rooi of blougroen kleur. Die aandag word gevestig op ricinusboontjieblare wat gereeld gereël word op lang hol blare - groot, groen, vinger-apart, bestaande uit 5-7 lobbe. Eintlik is die ricinusblaar die grootste voordeel van die plant, wat blomkwekers daarheen lok. Maar die onbeskryflike blomme van die strooi, gewone in digte bloeiwyses, verteenwoordig geen dekoratiewe waarde nie.
Castorboonvrugte - bolvormige-ovale kapsules met dorings tot 3 cm in deursnee - is tussen die blare geleë en verleen aantreklikheid vir die plant. In die kapsules word ovaal rypolie boontjies ryp met 'n bont mosaïek kleur - pienk, bruin, ligpienk teen die agtergrond van die hoofkleur, wat afhangend van die variëteit grys, rooi-bruin of 'n ander kleur kan wees. Ricinusolie-plant is giftig omdat dit die piridien-alkaloïed ricinin bevat.
Dikwels word ondermaatse plantvariëteite met helderkleurige blare in die kultuur gebruik - Zanzibar-strooiboon, Gibson-variëteit of Kambodjaanse strooiboon.
Groeiende strooiboon van sade
Tuinrolboom reproduseer uitsluitlik generatief - deur sade wat voor saai gesny word. Aangesien daar nie meer as 6-7 sade uit tien gesaaide sade opduik nie, is dit sinvol om ontkieming van sterk soortgelyke rypboontjiesade te vergemaklik deur dit met skuurpapier te vryf voordat dit gesaai word, en dan oornag in Epin, Heteroauxin of 'n ander groeistimulator te week. U kan saad aan die einde van April of in Mei direk in die grond saai, maar dit is beter om in Maart of vroeg in April strooiboonpitte vir saailinge te saai. Om dit te doen, word hulle afsonderlik tot 2-3 cm diep in plastiek-emmers gesaai, half gevul met tuingrond.
As u die saad voor die plant vergroei het, kan u binne 3-4 dae plantjies verwag. As die klewerige vel wat die saadlobblare bedek, nie wil afkom nie, moet u dit met 'n pincet verwyder, anders kan die saad verrot word.
Castorboon-saailinge groei vinnig: eers word die stam uitgepluk, dan verskyn die eerste blaar en op hierdie oomblik moet die saailinge op 'n koel, helder plek met 'n temperatuur van minstens 15 ºC geplaas word. Namate die saailinge groei, word grond in die emmers gegooi totdat dit tot bo gevul is. As die saailinge te vinnig groei, moet u dit na 'n groot houer oorplaas. Teen die tyd dat dit in oop grond geplant word, kom castorbone-saailinge soms 1 m hoog.
Plant kasterolieplante in oop grond
Kasterolieplant is nie veeleisend vir groeitoestande nie, maar as u dit op 'n sonnige, warm plek in klam, voedsame, los grond plant, sal dit u verbaas met sy vinnige groei en helderheid van blare. Castorbone hou veral van swart grond. Castorboon-aanplanting in oop grond word eers uitgevoer nadat die terugkeer-ryp geslaag het, dit wil sê aan die einde van Mei of vroeg in Junie.
Voordat hulle strooiboon-saailinge geplant word, word dit goed natgemaak en dan in gate saam met 'n erde kluit oorgedra, besprinkel met tuingrond, wat dan verdig en volop natgemaak word.
Aan die begin van Mei word strooibone in die grond geplant sonder groeiende saailinge, en 2-3 sade word in elke vlak gaatjie geplaas. Ons herinner u daaraan: ricinusboontjiesade is baie giftig, 'n dodelike dosis vir 'n volwassene is 20 korrels, en vir 'n kind - net ses! Moenie beskermingsmaatreëls nalaat nie - dra rubberhandskoene voordat u met ricinusolie werk.
Versorging van kasterolie
Castorboon groei in die tuin met rasse skrede, maar die enigste punt van sorg wat die plant van u sal benodig, is om betyds te water - gooi elke 5 dae 10 liter water onder die bosse. As u die onkruid van die terrein verwyder nadat u die grond bevochtig het, sal jong ricins u hiervoor dankbaar wees, en onkruid is nie bang vir volwasse plante nie.
Nadat u stikstofkunsmis in die grond ingebring het voor die vorming van bloeiwyses, kan u aanneem dat u alles gedoen het wat u kon doen vir die strooiboon. Soos u kan sien, is die plant en versorging van ricinusplante in die oop veld eenvoudig en nie moeisaam nie.
Oor die algemeen is die strooiboonplant baie bestand teen siektes en plae, maar soms is daar probleme van hierdie aard, en sy het dit ook. Van insekte, draadwurms, valse draadwurms, sowel as ruspes van die wintermot, weimot en sanderige slyk, wat saailinge kan beskadig as u saad direk in die grond saai, irriteer die plant - dit is nog 'n rede om tyd te spandeer om saailinge te kweek. Gedurende die blomperiode word jong strooiboonbolle soms deur weidingbesies beskadig.
Om ruspes te beveg, is maklik: hoewel daar min is, kan u dit handmatig verwyder, maar as u dit nog nie kan regkry nie, spuit die plante met bitter asem: gooi 'n derde emmer gekapte gras tot op die rand met water, laat vir drie dae, sif en verwerk die ricinusolie-aanleg. En as u pittige kruie (pietersielie, dille, kruisement, koljander, ui of knoffel) in die omgewing plant met ricinusolieplante, dan sal dit die ruspes seker afskrik, en hulle sal die ricinusplant alleen laat.
Wat die draadwurm en die vals draad betref, is dit makliker om voorkomende maatreëls te tref as om later hierdie plae te hanteer: wanneer ricinusboontjies geplant word, word die gate gemors met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat.
Van die siektes word kasterolieplante soms aangetas deur grys, pienk en swart verrotting, bakteriose, serkosporose, fillostikose, laatroes, poeieragtige skimmel en ander swamsiektes, waarvan een middel bespaar word - behandeling met Bordeaux-mengsel of soortgelyke preparate.
Kasterolieplant na blom
As u in die somer saad van u plante wil oes wanneer die ricinusboom in blom is, kies dan die mooiste lang eksemplare wat die beste lyk soos die beskrywing van die variëteit in die vakliteratuur en gee 'n uiteensetting daarvan. Sny die saadpeule vroeg in September daaruit en lê dit uit om droog te word in 'n goed geventileerde kamer. Die bokse moet lank droog word: die sade word in November of Desember daaruit verwyder. As dit gedruk word, verkrummel droë kapsels in die hande, en 2-3 sade, soortgelyk aan bone, val daaruit.
Moenie vergeet om handskoene aan te trek voordat u met die werk begin nie, sodat u nie skade ly aan die giftige rokstokkies nie. Stoor die versamelde sade buite bereik van kinders en diere, en verkieslik agter slot en grendel.
Castorboonpitte verloor ten minste vier jaar nie hul ontkieming nie.
Soos reeds genoem, is daar net een soort ricinusolieplant in die natuur sowel as in die kultuur - ricinusolieplant, maar danksy telers is daar baie tuinvariëteite van hierdie plant:
Zanzibar kasterolie-aanleg - 'n vinnig groeiende eenjarige tot 2 m hoë met pragtige bloeiwyses en groot blare. In enkele aanplantings lyk dit soos 'n eksotiese verteenwoordiger van die trope, daarom word dit meestal as 'n monsterplant gebruik. Die kleur van groot blare in plante van hierdie variëteit is rooi-pers.
Kasterolie-aanleg Kambodjaanse, of Indiese hoogte 120 cm het baie donker blare en 'n byna swart stam. Bied 'n aantreklike kontras met ander ricinusboontjiesoorte.
Gibson verskeidenheid verskil in anderhalf meter hoogte en die metaalglans van die blare. Hierdie variëteit het variëteite met helderrooi blare en ondervorms.
Borbon ricinusolieboom bereik 'n hoogte van 3 m, sy stam is rooi, dig, die blare is groot, groen en blink.
Inheemse telers het 'n baie gewilde dekoratiewe variëteit Kazachka tot 2 m hoog geteel met blink rooibruin stingels en donkergroen volwasse blare met rooi are, jong blare is rooipers met wit vlekke langs die rande van die tande. Die blomme is bloedrooi met donkerder stigmas, die kapsules is rooi, pers of karmyn.
Castorboon eienskappe - skade en voordeel
Die giftige plant-ricinusolie-plant bied groot voordele vir die mensdom, omdat dit nie net die gif ricinin bevat nie, maar ook 'n waardevolle essensiële olie. Ter wille van hierdie olie het die verbouing van ricinusbone 'n industriële skaal gekry. Dit bevat onversadigde gliseried, olie, stearine, linolzure en gliserien, asook mikro- en makro-elemente magnesium, yster, kalsium en kalium. Ricinusolie, of ricinusolie, gemaak van ricinusboontjiesaadolie, word as lakseermiddel gebruik in die behandeling van hardlywigheid, enteritis, kolitis en ander inflammatoriese dermsiektes.
Uiterlik word dit gebruik vir kneusplekke, wonde, brandwonde, maagsere, vratte en verkoue. Hulle behandel ook aambeie en spatare. Kasterolie word gebruik in die behandeling van ginekologiese siektes en as druppels vir oogontstekings. Ricinusolie word in kapsules en klein botteltjies vervaardig; dit kan vir etlike jare in die yskas gebêre word in 'n donker glasbak met 'n dig gemaalde kurk.
Die voordelige eienskappe van ricinusboontjies kan van onskatbare waarde wees by die behandeling van endometriose, en hiervoor hoef u nie olie te koop nie, dit is genoeg om 10 g plantblare te maal, 'n glas kookwater te gooi en 15-20 minute te kook. met 'n lae kookpunt, dan aandring vir 'n paar uur, sif en neem vir twee weke 1 eetlepel 3 keer per dag.
As u verkoue of brongitis het, word warm ricinusolie verskeie kere per dag in u bors gevryf, waarna die pasiënt warm toegedraai word. Wonde, brandwonde, vratte, spatare en aambeie word behandel deur daaglikse olie in seer kolle te vryf, en ontsteekte oë word ingedrink voordat hulle met 3-5 druppels olie gaan slaap.
In skoonheidsmiddels word ricinusolie gebruik om hare en kopvele te behandel, om ouderdomsvlekke te verlig, om plooie, onreëlmatighede in die vel, koring en eelte te bekamp.
Masker om wimpers te versterk: Smeer kasterolie met 'n kwas op die boonste en onderste wimpers, vermy kontak met die oë en verwyder die oorskot na 'n halfuur met 'n sneesdoek. Vir 'n merkbare effek, doen die prosedure vir 'n maand daagliks.
Masker vir probleemvel: smeer warm olie op gestoomde vel vir anderhalf uur, vlek dan u gesig met 'n servet en spoel dit met koue water uit.
Masker vir haarverlies: Meng gelyke hoeveelhede olie, vars suurlemoensap en alkohol, vryf hierdie mengsel in die kopvel voordat u gaan slaap, en spoel soggens deeglik met warm water.
Anti-roos masker: meng gelyke dele olie en calendula tinktuur, vryf in die kopvel en was af na 'n halfuur.
Kontraindikasies: swangerskap in alle stadiums, die periode van borsvoeding, verergering van chroniese siektes, insluitend chroniese hardlywigheid, baarmoeder- en dermbloeding, dermobstruksie van meganiese aard, individuele onverdraagsaamheid. Dit word sterk nie aanbeveel om te gebruik vir die behandeling van kinders jonger as 12 jaar nie.
Kenmerke en ander plante van die Euphorbia-familie
Afdelings: Tuinplante Meerjarige Kruidagtige medisinale Euphorbiaceae (melkbos) Sierwisselende plante op K
Klein blomblommetjie erigeron foto Plant en versorg in die oop veld Groei van sade
Erigeron kweek plant- en versorgingsfoto's
Kleinblom- of erigeronblom is 'n meerjarige sierblom wat tot die Astrovye-familie behoort. Die talle soorte het meer as 200 soorte, wat gereeld in alle uithoeke van die wêreld voorkom.
Erigeron is kompak van formaat, pretensieloos, rypbestand. Dit word gebruik om straatblombeddings, balkonne, blompotte op te hang.
Liatris is pretensieloos, dit is nie moeilik om dit te laat groei nie. Dit is die moeite werd om 'n paar basiese inligting te ken rakende die plek en die grond waarop dit sal groei.
Die omstandighede wat geskep moet word vir die volle ontwikkeling van 'n plant, is eerstens 'n sonnige, warm plek. Die ideaal is dat die son 'n meerjarige plant vir 'n meerjarige dag moet val. Die Liatris-blom sal ook gedeeltelike skaduwee hanteer, maar in die son sal die blom baie meer skouspelagtig wees, sowel as die intensiteit van die kleur van die blomme. In gedeeltelike skaduwee kan die lote 'n bietjie uitrek.
Die grond kan humus, effens klam wees. Die plantplek moet nie te nat wees nie:
as die grond te droog is, word die stamme korter, maar dit beïnvloed nie die oorvloed blomme nie
as die grond te nat is, word die stamme hoog en bly die grootte van die bloeiwyses onveranderd - dit verwring die oorspronklike vorm van die plant, wat dit minder aantreklik maak.
Liatris het lae grondbehoeftes. As gevolg van sy vatbaarheid vir knolvrot, hou die blom nie van grond nie:
Daarom is dit beter om liatris in die grond te plant:
met effens suur of neutrale pH.
Die belangrikste is dat die lyatrice goeie dreinering moet hê.
Dit groei baie minder op sanderige grond, maar blom baie en mooi, net die stingels en bloeiwyses is korter.
Liatris kan op twee maniere vermeerder word:
die knolle verdeel.
Daar is een belangrike reël om in ag te neem wanneer u laasgenoemde metode gebruik. Knolle van hierdie jaar word gebruik om te plant. Dan kan hulle hierdie jaar aanhou blom.
Groei van saad is 'n goeie oplossing.Dit sal wel langer neem voordat volwasse stekelagtige plante uit die bolle verskyn. Saad kan in die herfs van volwasse plante geoes word.
Dit is belangrik! Wanneer liatris deur saad vermeerder word, moet u in gedagte hou dat plante nie altyd die variëteiteienskappe van die ouereksemplaar herhaal nie, en dat dit eers na 2-3 jaar sal blom.
Dit is belangrik om te weet wanneer u Liatris-sade moet plant. Saai liatris uit sade word vroeg in die lente gedoen. Die sade moet 'n periode van lae temperatuur deurloop voordat dit begin spruit. Na die nodige stratifikasie van die saad, saai dit vlak.
As die saailinge ten minste 2 ware blare ontwikkel, word dit in aparte potte geduik. Onthou om die saailinge gereeld te water, veral in die eerste maande. Aan die einde van Mei - vroeg in Junie word saailinge in oop grond geplant.
U kan liatris saai in Februarie-Maart, wanneer die aarde in die grond gevries is. Volgens somerbewoners kom hulle baie mooi en eweredig uit, sonder om stratifikasie te vereis, dit wil sê skade aan die dop deur koue. Lente ryp sal hulself stratifiseer.
As u die bloeiwyses vir die winter in die tuin agterlaat en dan die saadjies help om 'n bietjie af te skilfer, sal dit op hul eie perfek sif. Plante gee dikwels oorvloedige selfsaai, wat veroorsaak dat hulle onverwags in verskillende dele van die tuin verskyn en soms groei.
Liatris word vermeerder deur die knolle te verdeel. Verdeling word gedoen deur die knolle in stukke te skei of te sny. Met ons eie plante kan ons dit vroeg in die lente skei. Van die herfs af is uitsteekende rooi oë duidelik sigbaar, sodat u kan sien wat u van mekaar moet skei.
U kan individuele gloeilampe saggies met u hande skei (afskeur) of die hele knop met 'n graaf verdeel:
In die eerste geval sal ons meer plante kry wat lank sal groei sonder om te verdeel, maar dit sal tyd neem voordat 'n ordentlike bos groei.
As u met 'n graaf op 'n verdeelde stuk deel, laat uie uie, dan sal die effek vinniger bereik word.
Dit is moeilik om te sê watter manier om die knol te verdeel, beter is.
Groot knolle is minder vatbaar vir aanvalle deur muise.
Jy moet weet! Van individuele bolle word mooier bosse verkry, maar nie dadelik nie. Ongelukkig is die groeitydperk van die ondergrondse deel van die plant langer.
Na die verdeling moet u die wortels verkort en die lugdeel afsny. Die dele van die plant wat op hierdie manier voorberei word, kan in vrugbare grond, in houers of in blombeddings geplant word.
Vanweë die feit dat dit meerjarige plante is, is die blomtyd belangrik vir verdeling. Liatris blom in die somer en laat herfs, dus moet die verdeling in die lente gedoen word. Dit is van toepassing op enige spesie van die spesie.
Wanneer u liatris plant, is dit belangrik om die regte plek te kies en 'n dreineringslaag, byvoorbeeld gruis, op die bodem van die kuile ​​te gooi, sodat die knol nie in die reënweer lank in die water bly nie.
Knolle moet beskerm word, dit bevat voedingstowwe, water. Ongelukkig word hulle deur knaagdiere geëet. Ter beskerming kan u dit in spesiale beskermende mandjies plant.
Die knolle van liatris word geplant met 'n afstand van 20 cm. Die knolle moet nie te diep geplaas word nie (hulle is bedek met 'n paar lae aarde). Meerjarige plante met knolle blom die volgende jaar.