Rugsak. Kort kinderfabels - Inligting - 2021
Rugsak. Kort kinderfabels
Rugsak is 'n kort kinderfabel deur Jean de La Fontaine, wie se karakters klein diertjies is wat almal doen, is om mekaar te kritiseer. Gedurende die verhaal herinner die skrywer ons hoeveel keer mense sien nie hul eie gebreke nie, maar kritiseer maklik ander.
Hierdie storie is wonderlik om kinders te leer die waarde van respek en verdraagsaamheid; boesem hulle vriendelikheid in en aanvaarding van verskille in ander. Dit is ook 'n baie goeie manier om die gewoonte van lees daarin aan te moedig.
Hulle sê dit Jupiter, antieke god van die Romeine, het eendag al die diere op aarde geroep voor sy troon. Hy wou hulle aanbied dat hulle, sonder vrees, kan vertel as iemand klagtes het oor hul voorkoms of hul geluk. Toe hulle hulself voorstel, vra hy hulle een vir een of hulle glo dat hulle 'n gebrek het. As dit so is, het hy belowe om hulle te verbeter totdat hulle tevrede is.
"Kom hier, mona, en jy praat eers," sê die god. Kyk na al die diere en vergelyk hul skoonheid met joune. Is jy heeltemal gelukkig? Of dink u, het u miskien 'n gebrek? Ek kan jou help ...
'Praat jy met my, meneer?' Die aap spring. Ek het foute? Ek het in die spieël gekyk en ek het wonderlik gelyk. Ek het vier bene, soos almal, en my portret lyk vir my mooi. In plaas daarvan, die beer, het jy opgelet? Dit het geen middellyf nie!
'Laat die beer praat,' vra Jupiter.
Almal het toe geglo dat die beer sou kla, maar nee: hy het sy figuur baie geprys.
"Hier is ek," sê die beer, "met hierdie perfekte liggaam wat die natuur my gegee het." Gelukkig om nie 'n mol soos die olifant te wees nie! Dit is 'n vormlose massa, sonder skoonheid! Dit moet sy ore afsny en sy stert verleng!
'Laat die olifant opdaag ...' het Jupiter gesê.
Laasgenoemde het na vore gekom en met 'n baie diskrete toespraak baie soortgelyke dinge gesê.
'Eerlik gesê, meneer,' het hy verklaar, 'ek het niks om oor te kla nie, hoewel nie almal dieselfde kan sê nie.' Daar het jy dit, die volstruis, met daardie belaglike ore ...
"Laat die volstruis verbygaan," gaan die god voort, al 'n bietjie moeg.
"Vir my, moenie moeite doen nie," sê die voël. Ek is so proporsioneel! So vinnig! Ek kan teen die ligspoed hardloop! Aan die ander kant, die kameelperd ..., met daardie nek ...
Jupiter het die kameelperd ingelui, wat op sy beurt gesê het dat die gode mildelik teenoor haar was.
Danksy my lengte sien ek die landskappe van die aarde en die lug, nie soos die skilpad wat net die puin sien nie.
Die skilpad sê op sy beurt dat dit 'n buitengewone liggaamsbou het.
-My dop is 'n ideale toevlug. As ek aan die padda dink, wat in die oopte moet woon ...
'Laat die padda verbygaan,' sê Jupiter ietwat moeg.
Dus het hulle voortgegaan om te gebeur: die pad wat die walvisvrou beskuldig dat sy te dik is, en laasgenoemde het die baie klein mier gevind, wat op sy beurt as 'n kolos beoordeel is in vergelyking met die wurm ...
-Genoeg! Roep Jupiter uit. Dit bly net vir 'n blinde dier soos die mol om die arend se oë te kritiseer.
"Presies," begin die mol, "ek wou twee woorde sê: die arend het goeie sig, maar is sy kaal nek nie aaklig nie?"
-Dit is die laaste strooi! Jupiter gesê en die vergadering beëindig. Hulle dink almal dat hulle perfek is en dink dat ander diegene moet wees wat moet verander.
Hy het hulle gestuur nadat hulle gehoor het hoe hulle mekaar kritiseer en vind elkeen so gelukkig met homself
Ons is soos arende vir ander en soos mol vir onsself. Ons vergewe ander niks en ons, alles omdat ons onsself met ander oë sien as ons naaste.
So het die skepper ons almal met saalsakke gemaak; Hy sit agter die rugsak van ons foute en voor die sak met ander mense se gebreke.
Moraal: Voordat ons ander kritiseer, moet ons ons eie tekortkominge besef. Besin en oordeel nie ander nie.