In ons land is Hans Christian Andersen al lank gewild. "Thumbelina", wat in die artikel opgesom sal word, is een van die gunsteling sprokies van 'n Deense skrywer.
In Desember 1835 is die werk eers in Kopenhagen gepubliseer. Kritici het met afkeuring gereageer. En net een het geskryf dat die sprokie heerlik is. Ek het baie van die kinders "Thumbelina" gehou. Die kort inhoud van die sprokie kan nie sy sjarme heeltemal oordra nie. Dit is beter om 'n boek in die winkel te koop.
Die beeld van die protagonis
Dis 'n dogtertjie. Die grootte is slegs omtrent 'n duim. Sy is moedig, geduldig en konstant. Die meisie het 'n vriendelike hart gehad en het altyd probeer om almal wat in die moeilikheid was, te help.
Die sprokie verwys na 'n vrou wat nie kinders gehad het nie, maar sy wou regtig. En op die raad van een towenaar het sy 'n klein meisie uit 'n garsgraan opgewek. Die wieg vir haar was die dop van 'n okkerneut. Daarin het sy snags geslaap, en in die dag het sy op die tafel gespeel. Daar staan die meisie 'n hele meer, presies, 'n diep bordjie water, en op die rand van die blomme is uitgelê. Thumbelina het deur haar klein meer geswem en liedjies gesing. Sy het 'n wonderlike en sagte stem gehad, beter as niemand gehoor het nie.
Maar eendag bars 'n groot pad in die stil en vreugdevolle lewe van Thumbelina. Sy het snags deur die venster gesit, waar die meisie se wieg staan. Die pad het Thumbelina gesteel om met haar lelike seun te trou. Die meisie is na die middel van die rivier geneem en 'n laken opgestel sodat sy nie weggehardloop het nie, en dit was moontlik om 'n troue te organiseer.
Toe die padda weg was om 'n tuiste vir die pasgetroue voor te berei, het Thumbelina begin huil. Sy het die vis gehoor en besluit om te help. Hulle het peregryzli stengel blaar, en 'n mooi klein meisie van hierdie paddas geswem. En toe het sy die Mei-fout gekry, maar sy vriende het die meisie te broos en lelik gevind. Toe het hy Thumbelina op die madeliefie verlaat. Sy was ontsteld en het gaan sit. Sy het gedink sy is lelik, hoewel sy eintlik mooi was.
Thumbelina het die veldmuis bereik, wat sy verhit en gevoed het. Sy het die meisie aangeraai om met 'n ryk mol te trou. Maar hy was oud en het nie van die heldin gehou nie, sy het gedroom om weg te hardloop, maar het nie geweet waar nie.
Gedurende die winter het Thumbelina die Swallow versorg, wat almal gedink het dat hulle dood was. Maar die meisie het die klophart van 'n voël gehoor. In die lente moes die sluk wegvlieg, en sy het haar verlosser geroep. Maar sy het geweier omdat sy nie die veldmuis wou verlaat nie. Toe dit met die mol begin trou het, het die meisie begin spyt dat sy nie met die voël gevlieg het nie. En op die hoofdae voor die troue het Thumbelina gevra om tot die son toe te gaan, waar sy 'n sluk ontmoet het. En hierdie keer het sy nie geweier om met haar te vlieg nie.
Hulle het saamgevlieg na die warm rand, waar Thumbelina op 'n blom langs die koning van die elwe was. In die finale van die sprokie maak die koning van elwe haar 'n aanbod, en vir die troue kry die meisie 'n paar vlerke.
Die werk "Thumbelina", waarvan die opsomming hierbo uiteengesit word, moet elke kind en volwassene, en ten volle lees.