Pokke: Wat die siekte beteken
Pokke (puffing) is 'n hoogs aansteeklike aansteeklike siekte wat deur virusse veroorsaak word. Danksy die landwye pokke-inenting is dit sedert 1980 amptelik uitgewis. Die herhaling van pokke word egter nie heeltemal uitgesluit nie: dit kan byvoorbeeld gepaard gaan met die gebruik van die pokke-virus as 'n biologiese wapen tot 'n nuwe uitbraak. Daar is ook pokke-spesies wat van diere na mense oorgedra word. Mense wat met die pokke-virus besmet is, ly aanvanklik aan griepagtige simptome, gevolg deur 'n ernstige uitslag. In die ergste geval kan pokke dodelik wees. Lees alle belangrike inligting oor pokke hier.
Pokke (ook pokke of variola genoem) is 'n menslike bedreiging, aansteeklike virusinfeksie. Dit word veroorsaak deur verskillende subtipes van die variola-virus (van die genus Orthopoxviruses). Die simptome wissel van 'n ligte loop tot die dikwels dodelike "swart pokkies". Die laaste gevalle van pokke het in 1977 plaasgevind, en sedertdien is geen nuwe infeksies aangemeld nie.
Pokke word as baie aansteeklik beskou. Dit word as 'n druppel- en smeerbesmetting tussen mense oorgedra. Aanvanklik kla individue met pokkies wat besmet is oor griepagtige simptome soos koors, liggaamspyn en moegheid. Daarna kom die kenmerkende uitslag voor, veral op die arms, bene en gesig.
Pokke: Suksesverhaal van inenting
Vanweë die hoë risiko van infeksie het die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) in 1967 'n pokke-uitwissingsprogram begin. Die kern van die program was 'n wêreldwye pokke-inenting. Dit het 'n effek gehad: In Duitsland het die laaste pokke-saak in 1972 plaasgevind. In 1980 het die WGO die bevolking amptelik vry van pokke verklaar.
Nietemin word pokke-gevalle in die toekoms nie heeltemal uitgesluit nie. Kenners meen dat pokke byvoorbeeld deur laboratoriumongelukke weer vrygestel kan word. Geen onredelike vrees nie, want in die twee navorsingstasies (Atlanta / VSA, Kolzowo / Rusland), wat steeds pokke-virusse aanhou, was daar in die verlede reeds pokke-siektes. Die gebruik as 'n biologiese wapen in terreuraanvalle is te denkbaar. Om hierdie rede het geïndustrialiseerde lande soos die VSA en Duitsland groot hoeveelhede dosisse vir pokke-entstof bestel na die aanvalle op 11 September 2001 om die bevolking te beskerm in die geval van 'n terroriste-aanval met pokke.
Afgesien van hierdie scenario's, voorspel navorsers dat verskillende soorte pokke kan verander om 'n bedreiging vir die mens in te stel. Vir vandag is dit moontlik dat 'n besmetting met soorte dierepokke voorkom. Die simptome is egter tot dusver sag en dan bedreig dit vir mense met 'n swak immuunstelsel (soos MIV). Dit raak veral gevaarlik as pokke ernstige vordering veroorsaak deur genetiese modifikasie. Dit word byvoorbeeld getoon deur 'n uitbreek van ape-pokke in Zaire in 1997, wat groot skaal dreig. Byvoorbeeld, hierdie pokke vorm was meer aansteeklik as wat by ape pokke bekend was.
Tussen die infeksie tyd en die begin van die eerste simptome (inkubasietydperk), is die blare ongeveer sewe tot 19 dae oud. Gewoonlik verskyn die eerste simptome na ongeveer 14 dae. Daar is verskillende vorme van pokke wat verskil ten opsigte van simptome en die erns van die klagtes. Die belangrikste vorme van pokke is:
Regte pokke (Variola major)
Wit pokke (Variola mineur)
Ape pokkies en pokke
Hemorragiese pokke ('swart blare' of variola hemorrhagica)
Simptome van ware pokke (Variola major)
In werklike pokke begin die siekte gewoonlik bedrieglik. In die eerste plek verskyn onspesifieke simptome, aangesien dit ook voorkom met 'n griepinfeksie. Dit behels veral hoë koors tot 40 ° C, kop- en liggaamspyn en 'n algemene onvermoë om te presteer. Hierdie vroeë simptome duur ongeveer vier dae in die geval van pokke.
Dan begin die tipiese pokke-uitslag (uitbarstingstadium) wat ongeveer een tot drie weke duur. Eers vorm die gesig en arms en bene ligrooi kolle wat jeuk en stadig in klein knoppies verander. Hieruit ontstaan ​​borrels, wat eers met 'n wondvloeistof gevul word, later met pus, en dan pustules genoem word. Met verloop van tyd droog dit af en laat dit 'n harde kors op die vel. Die pustules kan littekens wat verdwyn, veroorsaak.
As die kors afkom, kom daar weer 'n sterk jeuk voor. Boonop is daar tydens hierdie siekte-fase 'n golfvormige koorsloop by diegene wat geraak word. Daarbenewens kom simptome soos verwarring, desoriëntasie en waanbeelde voor. Een derde van almal wat geraak word, sterf aan die ware pokke. Enigiemand wat die pokke oorleef het, is immuun teen verdere infeksie met die pokke.
Simptome van wit pokke (Variola minor)
Die wit pokke (Variola minor) is aansienlik mildder en korter as die ware pokke. Die klagtes is minder uitgesproke en die sterftesyfer is slegs ongeveer een persent. Enigiemand wat aan witpokkies ly, het egter geen beskerming teen besmetting van die pokke nie.
Simptome van ape en pokke
In die afgelope jaar is daar meer gereeld ape en pokke by mense gemeld. Hierdie twee pokke-spesies word nie hoofsaaklik deur ape of koeie aan mense oorgedra nie, maar deur troeteldiere soos katte of mak huisrotte. Ape en pokke toon ook ligte simptome in vergelyking met die ware pokke. Diegene wat geraak word, ly ook aan griepagtige simptome. Selfs 'n veluitslag kom voor. Hier kan egter slegs geïsoleerde, skerp gedefinieerde pustules waargeneem word.
Simptome van Hemorragiese pokke
As 'n swart pokke of variola hemorrhogica word 'n besonder gevaarlike vorm van die pokke genoem, wat veroorsaak word deur 'n subspesie van die variola-virus. In hierdie vorm van pokke word die inkubasietydperk (= tyd vanaf infeksie tot die begin van simptome) verkort. Binne 'n paar dae is daar uitgebreide, swaar bloeding van die vel, slymvliese en interne organe. Die meerderheid pasiënte sterf binne die eerste week van siekte, dikwels gedurende die eerste 48 uur.
Pokke: oorsake en risikofaktore
Die oorsaak van pokke is die variola-virus, wat tot die ortopoksvirusse behoort. Verskille is hoofsaaklik die twee subspesies variola majeur (sneller van die werklike pokke) en variola mineur (sneller van wit pokke), wat slegs mense beïnvloed. Daarbenewens is daar ander pokke-spesies soos die aap en die pokke wat van die dier na die mens oorgedra kan word.
Pokke word van persoon tot persoon oorgedra, gewoonlik via speeksel. Hiervoor is die kleinste hoeveelheid speeksel, soos spruit, nies of hoes, voldoende (druppelbesmetting). Poxvirusse kan egter vir 'n sekere tyd op oppervlaktes oorleef. Hulle kan byvoorbeeld ook oor skottelgoed, beddegoed of hande versprei word (smeerinfeksie).
Onmiddellik na die oordrag begin die virus vermeerder. Eerstens beïnvloed dit die plek waar dit die liggaam binnegekom het. Dit is gewoonlik die asemhalingskanaal (asemhalingskanaal), waar die virus die slymvlies binnedring en van daar na die limfknope migreer. Daar kan dit voortgaan om te vermeerder en die milt en beenmurg binne te gaan. Vanaf die beenmurg gaan dit dan deur die bloedstroom na die vel en slymvliese. Dit lei tot die tipiese velveranderings van die vel (exanthema) en die slymvliese (Enanthem).
In watter stadium van die siekte is pokke aansteeklik?
Aangesien selfs klein hoeveelhede virus voldoende is en die infeksie ook oor die kleinste druppels plaasvind, word pokke as baie besmetlik beskou. Die risiko van infeksie bestaan ​​ongeveer twee dae voordat die uitslag voorkom totdat die laaste besmette kors na ongeveer drie weke afval. In die besonder is die vloeistofgevulde pustules wat so tipies van pokke is, baie aansteeklik: as hulle bars, word baie virusse skielik vrygestel.
Oordrag van ape en pokke
Gevalle van aap pokke is die afgelope jare in die VSA geïsoleer. Dit is 'n ligte vorm van uitdrukking in vergelyking met die ware pokke, wat eintlik hoofsaaklik by ape voorkom. In die VSA is knaagdiere en sekelaars egter as senders geïdentifiseer.
Gevalle van koeipokke het laas in 2009 in Duitsland voorgekom. Cowpox is ook 'n relatief onskadelike vorm van pokke. Die Robert Koch Instituut (RKI) het geïdentifiseer as 'n draer wat huisratte en katte dra.
Pokke: ondersoeke en diagnose
Basies word pokke tans as uitgeroei beskou. 'N Werklike pokke-siekte is dus tans baie onwaarskynlik. Besmetting met die ligter aappokkies en koeipokke is egter nie uitgesluit nie.
Aangesien daar tans geen gevalle is van werklike pokke en slegs enkele gevalle van pokke wat van diere oorgedra word, is die kennis van hierdie siekte tans in die mediese beroep. As u vermoed dat pokke (tans slegs ape en pokke) is die regte kontak 'n gespesialiseerde instelling soos 'n instituut vir tropiese medisyne en aansteeklike siektes, In beginsel kan u egter ook die huisdokter inlig wat, indien daar 'n redelike vermoede van 'n pokke-siekte is, verdere stappe sal neem.
As u die dokter besoek, sal dit eers die mediese geskiedenis (anamnese) aanteken. U moet so noukeurig moontlik beskryf watter simptome by u voorkom. Daarbenewens moet die dokter probeer om die oorsaak van die velletsels te bepaal. Hiervoor kan hy vrae stel soos:
Wanneer en waar was die laaste keer dat u na die buiteland was?
Waar werk u, of kom u in aanraking met potensieel riskante materiaal (byvoorbeeld in 'n toetslaboratorium)?
Het u enige ander simptome opgemerk behalwe die uitslag?
Het u 'n kat of 'n rot as troeteldier? Het u enige siekte in u troeteldier opgemerk, byvoorbeeld 'n uitslag?
Na die anamnese vind 'n fisiese ondersoek plaas. In die besonder word die velveranderings oorweeg. Die regte pokke, ape en pokke vertoon kenmerkende velveranderings wat die vermoede kan bevestig. Verdere ondersoeke is egter nodig vir die diagnose van pokkiesiekte:
Om ander velsiektes uit te sluit, moet die snellervirus direk opgespoor word. Die elektroniese mikroskoop is die eenvoudigste en vinnigste manier om pokke-virusse op te spoor. Hiervoor word 'n monster (biopsie) van die pustules geneem, die kors of afskeiding geneem.
Daarbenewens kan opgespoor word in 'n bloedmonster van die liggaam gevormde teenliggaampies (teenliggaampies) teen pokke. Boonop kan hulle gekweek word om die groeipotensiaal van die pokkevirusse te ontleed. Dit is egter slegs moontlik in laboratoriums wat aan 'n sekere veiligheidsvlak voldoen. Om 'n onderskeie subspesie van die poxvirus te onderskei, is 'n elektronmikroskoop of 'n bloedtoets nie voldoende nie. Dit verg spesiale en baie ingewikkelde prosedures.
Die oorsaak van pokke kan nie direk behandel word nie. Die volgende maatreëls moet as teoretiese instruksies beskou word, aangesien pokke amptelik as uitgeroei beskou word. As 'n geval van pokke weer voorkom, kan slegs die simptome verlig word. Die belangrikste mediese maatreël is die isolasie van die betrokke persoon (kwarantyn). Sieke mense het moontlik nie meer kontak met die buitewêreld en ander mense nie. Die woonstel, klere en ander items wat deur die betrokke persoon gebruik of aangeraak word, moet ontsmet word. In die eerste vier dae na infeksie kan 'n pokke-entstof die siekte voorkom of verlig.
Diegene wat geraak word, moet bedrus rus om die liggaam te beskerm. 'N Hoë-energie-dieet en hoë hidrasie is ook belangrik. Vir koors kan antipiretiese middels gebruik word. Of spesiale antivirale middels (antivirale middels) die siekte kan voorkom, is nie seker nie, aangesien navorsing oor pokkevirusse al meer as 20 jaar verbied is.
Daar is tans geen spesiale behandeling teen ape-pokkies en pokke. Alhoewel die oordrag van hierdie twee mens-tot-mens-siektes nog nie waargeneem is nie, moet die aangetaste vel, as 'n voorsorgmaatreël, bedek word en handskoene gedra word tydens wondsorg.
Pokke: Siekteverloop en prognose
Patogenese en prognose by pokke hang hoofsaaklik van die vorm van die siekte af, maar ook van die algemene gesondheid van die persoon wat geraak word. Ongeveer een derde van diegene wat geraak word, sterf aan die pokke. Die seldsame spesiale vorm van hemorragiese pokke (swartpokkies) is selfs gevaarliker: dit is dodelik vir byna almal wat geraak word.
Aap en pokke is gewoonlik baie sagter as die ware pokke. Hulle genees gewoonlik binne drie tot vyf weke. Ape en pokke kan egter ook gevaarlik wees vir mense met 'n verswakte immuunstelsel (soos MIV of langdurige kortisoonterapie).
As die siekte verby is, kan gevolglike skade steeds agterbly. Tipies is byvoorbeeld littekens op die vel wat sigbaar is na 'n siekte met pokke of 'n pokke-entstof. Benewens hierdie visuele letsel, kan skade soos verlamming of doofheid egter eintlik agterbly – omdat die virusse ook die sentrale senuweestelsel aanval.
Voorkoming van pokke: die pokke-entstof
Die entstof teen pokke is die doeltreffendste beskerming teen pokke. Die pokke-entstof is 'n lewendige entstof. Dit beteken dat 'n gesonde virus en geen dooie viruskomponente gegee word nie. Vir inenting word die vaccinia-virus gebruik. Dit is nou verwant aan die variola-virus, maar baie minder gevaarlik. Daar bestaan ​​nie 'n entstof teen ape-en-pokke nie.
Die pokke-entstof is tans maar nie gedoen nieomdat dit potensieel ernstige newe-effekte kan hê, en daar is tans geen akute bedreiging vir pokke nie. Na die pokke-inenting kom daar soms griepagtige simptome voor. Baie skaars is ernstige gevolge soos 'n entstof-geïnduseerde enkefalitis ("postvakzinale enkefalitis"). Daar is ook enkele dodelike komplikasies na inenting aangemeld.
Die entstof word gewoonlik in die bo-arm ingespuit. Daar vorm 'n stoot. Hierdie pustule genees binne 'n paar dae en laat 'n litteken (pokke inokulasie litteken) agter. In Duitsland is die pokke-entstof in 1975 gestaak, wêreldwyd in 1980. Mense wat voor hierdie tyd teen pokke ingeënt is, het waarskynlik nog 'n beskerming teen pokke. Vir volledige beskerming moet die pokke-entstof elke vyf tot tien jaar verfris word.
Mense met 'n verswakte immuunstelsel moet nie teen pokke ingeënt word nie. Die entstofvirus, wat veilig is vir 'n gesonde persoon, kan ook ernstige komplikasies vir u veroorsaak. Selfs na 'n orgaanoorplanting of 'n langer kortisoonterapie, moet geen pokke-inenting uitgevoer word nie, aangesien die immuunstelsel te swak is om die patogeen te beveg en 'n entstofbeskerming op te bou.
Die pokke-entstof beskerm ook teen die begin van die siekte as dit tot vier dae na die infeksie toegedien word. As dit weer tot 'n uitbreek van pokke kom, raai die WGO 'n onmiddellike pokke-entstof aan. Vir hierdie doel hou die Duitse regering 'n groot voorraad entstofdosisse in voorraad en lei personeel spesiaal op om hierdie inenting uit te voer. Die voorraad is slegs vir 'n stop. Die gevaar dat dit eintlik sal lei tot 'n hernude uitbraak van pokke kom, maar word tans as laag geklassifiseer.