Stryd of Vlugspanningrespons en Paniekversteuring
Die geveg of vlug reaksie is 'n fisiologiese reaksie op 'n stimulus wat ons liggame gevaarlik of lewensbedreigend beskou. Hierdie reaksie, ook bekend as die akute stresrespons, is bekend vir die meeste mense as die intense gevoel van angs, skudding en vrees wat kan voorkom wanneer ons liggame voorberei vir 'n moontlike noodgeval.
Die eerste keer beskryf in die 1920's die stryd of vlugrespons is die eerste deel van die onwillekeurige algemene aanpassingsindroom. In die stryd of vlugrespons lei stimuli tot stimulering van die simpatiese senuweestelsel.
Die simpatiese senuweestelsel stuur dan 'n boodskap na die binêre kliere wat onder meer die vrystelling van die streshormone, epinefrien (adrenalien,) norepinefrien (noradrenalien) en kortisol tot gevolg het. Hierdie hormone, op sy beurt, lei tot die simptome wat verband hou met die respons.
Die eweknie vir die vlug- of vlugrespons is die ontspanningsreaksie waarin die liggaam weer normaal gaan. Die "herstelperiode" tussen 'n geveg of vlugrespons en normalisering van liggaamsfunksies is veranderlik maar vind dikwels tussen 20 en 60 minute na stimulasie plaas indien die waargenome bedreiging verdwyn.
Doel van stryd of vlugrespons
Die geveg-of-vlug-reaksie is 'n stresreaksie wat waarskynlik ontwikkel het uit die oorlewingsbehoeftes van ons vroeë voorouers wat met die daaglikse gevare van die tyd leef. Om te demonstreer, dink jy is 'n prehistoriese grotbewoner wat een aand ontspan en die daaglikse vang geniet.
Skielik verskyn 'n groot en honger sabelagtige tier op jou drumpel. Vir hom lyk jy soos 'n lekker stukkie op die voedselketting. Maar menslike ontwerp skop in met 'n oplewing van krag en energie, en verhoog jou kanse om hierdie ontmoeting te oorleef.
Veg of Vlugrespons en Paniekversteuring
Sommige teoretici glo dat hierdie ou stresreaksie gesien word in die algemene vrese wat verband hou met hedendaagse paniekversteuring, veral in die vrees vir groot oop ruimtes of in situasies sonder 'n maklike ontsnaproete.
In die gevaarlike wêreld van ons voorvaders verlaat 'n groot oop veld 'n mens kwesbaar vir aanval. Dieselfde kan gesê word dat dit sonder enige ontvlugting gehuur word.
Wat gebeur wanneer die stryd-of-vlugrespons aangepak word?
Navorsers het verskeie fisiologiese veranderinge geïdentifiseer wat tydens die vlug-of-vlug stresreaksie plaasvind. Soos hierbo genoem, word hierdie veranderinge geag deur die simpatiese senuweestelsel geaktiveer te word deur die vrystelling van streshormone in die bloedstroom. Hierdie vrystelling veroorsaak onmiddellike fisiese reaksies ter voorbereiding van die spieraktiwiteit wat nodig is om die bedreiging te beveg of te vlug.
Sommige van die veranderinge tydens hierdie proses sluit in:
Versterking van bloedvate aan sekere dele van die liggaam en vergroting van bloedvate aan die spiere (verhoogde bloedvloei na weefsels wat nodig is om ontsnap te word, soos skeletspiere en verminderde bloedvloei na weefsels wat nie nodig is om ontsnap te word nie, soos die gladde spiere wat geassosieer word met vertering)
Verlenging van leerlinge
Ouditiewe uitsluiting (gehoorverlies)
Tunnelvisie (verlies van perifere visie ten einde ten volle te fokus op die gevaar byderhand)
Sweating (om jou liggaam af te koel in reaksie op die hitte wat gegenereer word as jou liggaam gereed raak om met 'n roofdier te veg)
Hierdie fisiese veranderinge vind vinnig en outomaties plaas. As daar 'n lewensbedreigende gebeurtenis was, sou hulle verwag word. Maar wanneer hulle optree terwyl hulle 'n paar kruideniersware vir aandete optel of in 'n vergadering by die werk sit, kan hulle baie vreesaanjaend wees. Aangesien baie van die stres is, is ons hedendaagse samelewing psigososiale stres . Hierdie prehistoriese reaksie wat eens nodig was om te oorleef, kan selfs nadelig wees.
Hoe vrees word versterk wanneer daar geen gevaar is nie
Tydens 'n paniekaanval word die alarmstelsel van die liggaam geaktiveer sonder die teenwoordigheid van enige gevaar. Dit is die afwesigheid van identifiseerbare gevaar wat die vrees van paniekaanvalle eintlik vererger.
As daar 'n identifiseerbare gevaar is, verstaan ​​ons die simptome. Ons kan dan die gevaar vrees, nie die simptome nie. As daar egter geen gevaar is nie en iemand ervaar sweet en veranderinge in hartklop, asemhaling, visie en gehoor, lyk dit logies om die simptome te vrees, selfs al glo hulle lewensbedreigend.
Fisies vertel jou liggaam jou om gereed te wees, jy is in groot gevaar. Maar hoe berei jy sielkundig voor vir sekere gevaar wat onsigbaar is? Dit mag wees dat jy die simptome van die verkeerde betekenis toewys. Dit kan wees dat jy dadelik die situasie vlug asof dit gevaarlik is. Maar hierdie gedagtes en optrede kry jou nie uit gevaar nie. Hulle versterk en versterk net die assosiasie van 'n vrees wat nie op 'n werklike bedreiging gegrond is nie.
Aangesien die geveg of vlug reaksie baie van die simptome wat met paniekversteuring voorkom, onderliggend is, het navorsers maniere ondersoek om hierdie reaksie te tam.
Aangesien die vlug of vlug reaksie nie onder bewustelike beheer is nie, maar eerder 'n onwillekeurige reaksie, werk dit nie om net te sê: "Ek is nie gestres nie." Die behandeling vir paniekversteuring sluit meestal verskeie modaliteite in, insluitend medikasie en kognitiewe gedragsterapie. Een metode vir die behandeling van die wanorde wat desensibilisering genoem word, neem die stryd of vlugrespons in ag. In hierdie metode word mense met paniekversteuring geleidelik blootgestel aan angsveroorsaakende stimuli terwyl hulle hul angs en paniek gelyktydig beheer.
Asemhalingsoefeninge en ander stresreduksie kan help om die liggaam te kalmeer nadat die aanvanklike vlug of vlugreaksie plaasgevind het. Aangesien baie mense, selfs diegene sonder paniekversteuring, 'n stresvlak kan hanteer wat nadelig kan wees, eerder as hulp aan die liggaam (anders as ' eustress '), neem 'n oomblik om hierdie stresbestuurstegnieke na te gaan, net soos die dokter bestel.
Petrowski, K., Herold, U., Joraschky, P., Witchen, H., en C. Kirschbaum. 'N Opvallende patroon van kortisol-nie-responsiwiteit vir psigososiale spanning by pasiënte met paniekversteuring met gelyktydige normale kortisolopwekkingsreaksies. Psychoneuroendocrinology . 2010. 35 (3): 414-21.
Petrowski, K., Winter Mann, G., Schaarschmidt, M., Born Stein, S., en C. Kirschbaum. Blunted speeksel- en plasmasortisolrespons by pasiënte met paniekversteuring onder psigososiale stres. Internasionale Tydskrif vir Psigofisiologie . 2013. 88 (1): 35-9.