So is NP van Wyk Louw se bundeltitel Tristia bv. volgens die inhoudsopgawe ook die titel van die middelste afdeling, tussen “Verse” en “Odes”. Die wêreldwye swaai van die openbare mening ten gunste van multigodsdienstige denke, skep die klimaat vir die verskyning van die kosmiese Christus van alle gelowe – die Antichris (Op. 13:1-4). (Klik hier vir meer besonderhede omtrent die raadsbesluit.) Ons bedank almal wat vanjaar aan hierdie openbare gesprek deelgeneem en probeer saamdink het aan oplossings wat ’n pluraliteit van taalwêrelde ook in openbare ruimtes wil erken. Gaan dit oor die intrinsieke waarde van die gedig as teks of behoort waardes buite die teks (bv. die bevordering van die Afrikaanse poësie, geleentheid skep vir nuwe stemme, ens.) swaarder te weeg? Die besinnende aard word voortgesit in die sesde afdeling, waarin die verganklikheidsbesef ook al hoe sterker na vore tree. Die digter se wens om die groter skepping beter te ken en ook te peil, word verwoord in ’n gedig soos “Bywoner” (p.62):