Bells Challenge: Inleiding – NGK Somerstrand
Bells Challenge: Inleiding
Written by Rethie van Niekerk on 24/07/2016 . Posted in Bells Challenge, Preke, Rethie van Niekerk.
Wat is sending?
Dink na: Wat is sending? Hoe lyk dit, hoe werk dit?
Is dit jou werk? Moet jy die evangelie verkondig?
Teach me to worship – Somerstrand Gemeente Band
Jy net netnou nagedink oor sending. Vertel vir mekaar, gesels so bietjie: wat is sending, is dit jou werk, as dit is – hoe moet jy dit doen? Wat is jou ervaring van sendingwerk?
Ek dink meeste van ons glo dat Jesus ons gestuur het om die evangelie te verkondig. Ons glo dis ons taak om seker te maak mense hoor die evangelie, ons taak om mense tot bekering lei. Maar die manier waarop ons dit moet doen, is vir ons verwarrend.
Ons hoor ons moet die evangelie verkondig. Soms – as ons baie gelukkig is – leer ons 'n spesifieke manier (soos bv. EEIII). Meestal weet ons egter nie regtig hoe nie. Jy weet net as jy 'n vreemdeling raakloop, dan het jy net die 5 minute in die hyser of, gelukkig (vir jou, nie vir hulle!) die uur in die vliegtuig. As die ontmoeting met jou verby is, dan moet hulle Jesus ken. Ten minste die sogenaamde "sinners prayer" gebid het. As jy dan wegstap, kan jy dit doen rustig in die wete: hulle gaan hemel toe! Daar is dalk geen verandering in hul lewens nie, geen nuwe gemeenskap nie – maar hulle het die "golden ticket" hemel toe!
Soms werk dit! Daar is mense met die gawe van evangelisasie. As hulle 5 minute met jou in 'n hyser was, dan sal jy uitstap as gelowige, jou lewe heeltemal aan God oorgegee.
Maar die meeste van ons het nie die gawe van evangelisasie nie. 10% gelowiges is evangeliste – in kerke wat groei én kerke nie groei nie. Die meeste van ons is te bang om mense te konfronteer (wat 'n goeie woord hiervoor!) met die evangelie. Wat as hulle vrae vra waarvan ek nie die antwoorde weet nie? Wat as hulle dink ek is 'n "freak"? Wat as ek die een is wat met 'n paar blou kolle uit die hyser stap?
Ander neem die opdrag baie ernstig op, gaan staan Saterdae iewers waar daar baie mense is (gewoonlik taxi staanplekke). As hulle gelukkig is, het hulle 'n goeie klanksisteem en probeer hulle mense tot bekering skree.
Soms werk dit, natuurlik. God kan enige iets doen! Maar die model werk vir die meeste van ons nie. So ons doen niks. Behalwe om skuldig te voel. Dit doen ons wel. Ons voel skuldig.
Of ons dink, sodat ons darem net minder skuldig kan voel: ons moet mense net in die kerk kry! As ek my vriende, vreemdelinge, na my kerk kan uitnooi, dan het ek my deel gedoen! Nou hoef ek nie meer so skuldig te voel nie. Phew. As dit so eenvoudig was, kon ons net 'n paar pokemon lures uitgegooi het en was ons die mees missionale kerk in die stad!
Weereens: dis nie 'n slegte ding om mense kerk toe te nooi nie. Ons gaan julle ook uitdaag hierdie kwartaal om dit te doen! Maar dis nie evangelisasie nie. As dit al is wat van jou verwag word, dan is jy bloot 'n kerk bemarker wie se doel gewoon is om die kerk se voordele te adverteer.
So as evangelisasie (meestal) nie is om vreemdelinge trompop te loop en te konfronteer met die evangelie, of om mense kerk toe te nooi nie, wat is?
Missions vs missional
God gee net vir ongeveer 10% van gelowiges die gawe van evangelisasie. En God vra van ons almal om te evangeliseer! Wat nou? Duidelik het ons iets verkeerd verstaan.
David Bosch was professor in teologie in die NGK in die 1960's. Hy was een van die min teoloë wat apartheid publiek veroordeel het. Hy het wyd geskryf oor sending en in 1991 sy "magnum opus" gepubliseer: Transforming Mission. Kort daarna is hy oorlede in 'n motorongeluk.
In sy lewe kon mense hom nie hoor nie. Dalk was mense te gefokus op "discipling the nations", op sending aan onbereikte nasies. Vandag is David Bosch se werk van die mees invloedryke werk in die kerk wêreldwyd – nie net in sending nie, maar in hoe ons kerkwees verstaan. Hy het ons gehelp om te verstaan wat Jesus bedoel wanneer hy vir sy dissipels sê hulle moet die koninkryk van God verkondig. Ons het selfs ons taal verander: ons praat nie meer net van sending nie, maar van missional. Dis wie ons is.
Bosch het ons gehelp om te verstaan dat sending iets is wat GOD doen. Dis nie ons werk nie (Missio Dei). Ons moet gewoon aansluit by wat God reeds mee besig is. Ons kan by geen plek aankom waar God nie rééds besig is om te werk nie.
Tweedens het hy ons gehelp om te besef wat ons verkondig, is die boodskap van die koninkryk van God. Dis 'n omvattende evangelie. Die Evangelie van Christus, ongetwyfeld, gaan oor Jesus! Maar dis nie 'n "pie in the sky when you die" nie. Die boodskap van die koninkryk is dat Jesus regeer – nou, maar ook dat die regering kom, dat eendag elke knie sal buig.
Hierdie regering het konkrete, praktiese implikasies. Evangelisasie is dus om vir mense te vertel dat Jesus regeer – die hele storie van sonde, bevryding, verlossing. Maar evangelisasie is OOK om mee te werk aan die koms van die koninkryk hier: om armoede te verlig, om onreg bestry. Die Koninkryk het 'n geestelike EN sosiale dimensie. Die teks praat van siektes en bose geeste. Dis die magte wat mense verdruk, wat veroorsaak dat mense nie floreer, nie die lewe kan leef God vir hulle wil nie.
Dis wat Jesus kom doen. Jesus omskryf dit self in Lukas 4:18-19 baie konkreet.
Ons opdrag is om die regering van God in Christus aan die wêreld te verkondig en te demonstreer. Frost stel dit so: [We need to live generous, hospitable, Spirit-led, Christ-like lives as missionaries to our own neighborhoods. We want to live our faith out in the open for all to see.
Die teologiese woord hiervoor is "geïnkarneer". Beliggaam. Dit beteken gewoon dat ons die lyf van die evangelie is. Dis jou roeping: om die lyf van die evangelie, van die koninkryk van God in Christus, te wees in jou gemeenskap. Natuurlik soms in Timboektoe, maar hoofsaaklik waar jy is. Om daar te wees, waar jy elke dag is, tussen die mense tussen wie jy elke dag is. Om die lyf van die evangelie te wees.
En die manier waarop ons die lyf is, is: stadig.
In die teks lees ons dat Jesus sê die dissipels moet bly. Al die kere wat daar vertel word hoe Jesus dissipels uitstuur, of dit nou die 12 of die 72 is, sê Jesus: bly. Vir mense om te sien (en te hoor, want jy moet ook vertel) dat Jesus regeer, gaan tyd in beslag neem.
Dit laat my dink aan die "Slow food movement", in 1986 begin deur die Italiaanse shef Carlo Petrini, tans met meer as 100,000 lede in 132 lande:
Slow Food exists to "counteract fast food and fast life, the disappearance of local food traditions and people's dwindling interest in the food they eat, where it comes from, how it tastes and how our food choices affect the rest of the world. To do that, Slow Food brings together pleasure and responsibility, and makes them inseparable."
Wanneer ons besef dat evangelisasie is om die lyf van die evangelie te wees, dan weet ons dit gebeur stadig, in die konteks van liefdevolle gemeenskap, van verhoudings. Dit neem tyd. Ons moet mekaar gereeld sien, saamleef. Die ongelowige moet ons lewenstyl sien, sien hoe dit lyk waar God regeer, ons waardesisteme kan ondersoek en ons gasvryheid kan geniet.
En dit gebeur in gemeenskap – waar ongelowiges sáám met gelowiges leef en sien hoe ons ook met mekaar leef – ook wanneer ons verskil. Daarom kan ons óók mense kerk toe nooi! En so, terwyl ons saamleef, kan ons ook vir hulle vertel wat ons glo. Kan hulle dit in die praktyk sien. Kan hulle deel word van hierdie gemeenskap. Kan hulle God se regering beleef, totdat hulle hul lewens oorgee en onderwerp aan die regering van God in Jesus.
Dis 'n heerlike ete waaraan lank voorberei is en waar ons heel aand om 'n groot tafel sit en dit geniet. Dis nie 'n ete wat vinnig in die mikrogolfoond warm gemaak word nie. Dis nie "fast food" nie.
En dis waartoe ons jou hierdie kwartaal wil uitdaag: om die lyf van die evangelie, van die koninkryk van God, te wees waar jy is. Om die gewoontes en waardes in te oefen wat die wêreld se verbeelding aangryp en hulle uitnooi in die koninkryk van God in. Om te groei: op – in 'n dieper verhouding met God; in – in 'n sterker gevoel van gemeenskap met mede-gelowiges en uit – na die mense in jou lewe wie nie vir God dien nie.
Ons gaan deur die loop van kwartaal praktiese instrumente gee. Hier is solank 'n voorskou.
Mag God ons genadig wees en ons seën sodat sy dade oor die wêreld heen bekend mag word, sy reddende krag oor alle nasies.