Twee duvets en ’n kombers is oor hom gegooi, maar steeds het hy gebewe van die koue, soveel so dat sy tande teen mekaar geklap het. Wanneer sy net aan sy lyf geraak het, het hy gegil van die pyn.
Op Awie kon sy nie staatmaak om haar diepe kommer te verstaan nie, want hy het selfs koorserig geraak wanneer hy net ’n shopping lys moes opstel.
Teen daai tyd het hulle so ’n all-colour Uno’tjie besit wat Awie sommerso sonder licence mee rondgery het. Vyf keer al learner’s gepass, maar hy kon eenvoudig nie die driving test slaag nie.
Dit was maar ’n gesukkel, so vrou-alleen. Dit maak nie saak waar sy aan sy lyf geraak het nie, dit het hom laat gil van die pyn.
Die twee het langs die pad hospitaal toe gestap toe ’n ou, groot boom omval en hulle tref, het die paramedic in ’n gejaagde stemtoon aan dok Vries verduidelik.
Selfs al sou die twee oumensies oorleef, sou hulle vir die res van hul lewe aan rolstoele gekluister gewees het.
Hy het geweet dat Awie nooit in sy leeftyd sou uitfigure DORS staan vir Definitief Onnosele Rabbit-Sindroom nie.
Kêrrimstraat was in rou, maar in ’n sad, weird way ook opgewonde oor al die begrafniskosse wat op hulle gewag het.
Harriette was nie meer dieselfde nie. Sy sou sommer in die middel van die nag opspring en die Wendy van ’n kant af skoonmaak.