#ECB slaag daarin om #SSM - EU Reporter op te stel
#ECB Daarin geslaag om die oprigting van '#SSM
Die Europese Sentrale Bank (ECB) het daarin geslaag om in die opstel en personeel die enigste toesig meganisme (SSM) binne 'n smal tydraamwerk, volgens 'n nuwe verslag van die Europese Rekenkamer.
Deur die SSM die ECB is nou verantwoordelik vir direkte toesig van 'n paar 120 van die belangrikste bankgroepe in die euro-gebied. Dit is egter ook baie afhanklik van nasionale bevoegde owerhede om te verseker 'n volledige en doeltreffende toesig ", soos vereis deur die EU-wetgewing.
Die enigste toesig meganisme is gestig in 2014 om oor groot dele van die werk wat voorheen deur nasionale bank owerhede neem. Dit werk onder die gesag van die ECB, maar ook ten nouste betrek die lidstaten.
Dit was die ECA se eerste oudit van operasionele doeltreffendheid die ECB met betrekking tot die SSM, en die ouditbevindings gemeng, sê die ouditeure. Hulle het bevind dat in die opstel van die SSM die ECB het nie ontleed toesighoudende personeel behoeftes in die nodige besonderhede, en dat die huidige personeel vlakke is onvoldoende.
Hoewel die SSM Regulasie sit die ECB in beheer van direk toesig oor groot bankgroepe, personeel ECB gelei net 12% van on-site inspeksies van hierdie banke, en algehele die inspeksie spanne is hoofsaaklik beman (92%) deur die nasionale bevoegde owerhede. Net so, off-site toesig is baie afhanklik van personeel deur die owerhede lidstaat aangestel, met die ECB met min effektiewe seggenskap oor die samestelling en vaardighede van gesamentlike off-site toesighoudende spanne.
Die ouditeure het ook bevind dat die ECB nie 'n volledige evaluering personeel stelsel vir personeel van die nasionale toesighouers wat deelneem aan gemeenskaplike beheer spanne en 'n behoorlike databasis van vaardighede om die doeltreffendheid van beide on-site en off-site toesig spanne te verseker. Hulle wys daarop dat, terwyl die SSM Regulasie vereis monetêre en toesighoudende take in volle skeiding te voer, het die ECB is van mening dat dit laat die gebruik van sekere gedeelde dienste geneem. Dit spaar op hulpbronne, sê die ouditeur, maar die risiko van moontlike konflikte van belange in sommige gebiede aangespreek moet word.
Die ouditeure het sy kommer uitgespreek oor die gebrek aan toegang tot baie dokumente in hierdie oudit. Praat van die ouditproses, Neven Mates, die ECA lid verantwoordelik vir die verslag, het die volgende: "Ons was in staat om ons taak net gedeeltelik vervul, aangesien die deur die ECB aan ons verskaf inligting onvoldoende is om die operasionele doeltreffendheid van die bestuur heeltemal te evalueer ten opsigte van die toesighoudende funksie was. Die ECB weerhou baie dokumente wat ons nodig geag vir hierdie doel, met die argument dat hulle nie die operasionele doeltreffendheid van die bestuur het betrekking. Die Hof is tans oorweeg sy opsies met betrekking tot die toegang tot die dokumente wat hy nodig ag om die operasionele doeltreffendheid van die bestuur van die ECB se oudit. "
Op grond van die ouditbevindings, het die ouditeure aanbeveel dat die ECB neem die volgende hoof stappe:
On-site toesig: Die teenwoordigheid van die ECB in on-site inspeksies aansienlik moet versterk word;
Off-site toesig: Die ECB moet verseker dat personeel en vaardighede voldoende en verbeter sy identifisering vaardighede en toekenning personeel gereedskap;
Aanspreeklikheid: Die ECB moet dokumente soos vereis vir ouditdoeleindes en 'n toesig prestasie raamwerk te verskaf;
Beheer: Besluitneming moet word oorweeg en die risiko's van gedeelde dienste moet ondersoek word.
Die ECB het hierdie aanbevelings aanvaar ten volle, met een uitsondering met betrekking tot die gedeelde dienste en die invloed van SSM raad beamptes oor die begroting van die ECB vir toesighoudende aktiwiteite. Die uitsig ECB is dat die raad nie beheer oor die toesighoudende begroting of menslike hulpbronne nie uit te oefen, want dit is nie 'n besluitnemende liggaam van die ECB, maar is geënt op die institusionele struktuur ECB deur die Regulasie SSM.
#Poland: Kommissie goedkeuring miljard PLN 7.95 Poolse steun vir die sluiting van steenkoolmyne
#EuropeanAntibioticAwarenessDay: Ons moet almal studente in omsigtige gebruik
Beter regulering: span kragte saam om beter EU-wette te maak en om vir die toekoms voor te berei
Volgens 'n onlangse verslag deur die International Chamber of Commerce, aangesien COVID-19 die tekortkominge van 'n papiergebaseerde handelsstelsel onthul, is finansiële instellings besig om maniere te vind om handel te laat sirkuleer. Dit verklaar dat die probleem waarmee ons vandag te kampe het, gesetel is in die hardste kwesbaarheid van die handel: papier. Papier is die achilleshiel van die finansiële sektor. Die ontwrigting sou altyd plaasvind, die enigste vraag was wanneer, skryf Colin Stevens.
Voorlopige ICC-data toon dat finansiële instellings reeds voel dat hulle geraak word. Meer as 60% van die respondente op die onlangse COVID-19-aanvulling tot die handelsopname verwag dat hul handelsvloei in 20 met minstens 2020% sal daal.
Die pandemie lei of vererger uitdagings vir die handelsfinansieringsproses. Om die praktiese aspekte van handelsfinansiering in 'n COVID-19-omgewing te bekamp, ​​het baie banke aangedui dat hulle hul eie maatreëls tref om interne reëls vir oorspronklike dokumentasie te verslap. Slegs 29% van die respondente rapporteer egter dat hul plaaslike reguleerders steun verleen het om deurlopende handel te help vergemaklik.
Dit is 'n kritieke tyd vir die opgradering van infrastruktuur en verhoogde deursigtigheid, en hoewel die pandemie baie negatiewe gevolge veroorsaak, is dit 'n potensiële positiewe impak dat dit aan die bedryf duidelik gemaak het dat daar wel veranderinge aangebring moet word om prosesse te optimaliseer en die algehele verbetering te verbeter. funksionering van internasionale handel, handelsfinansiering en geldbeweging.
Ali Amirliravi, die uitvoerende hoof van LGR Global en stigter van Silk Road -muntstuk, het verduidelik hoe sy firma oplossings vir hierdie probleme gevind het.
'Ek dink dit kom daarop neer dat nuwe tegnologieë op slim maniere geïntegreer word. Neem my maatskappy, byvoorbeeld, LGR Global, wat geldbeweging betref, is ons gefokus op drie dinge: spoed, koste en deursigtigheid. Om hierdie probleme aan te spreek, lei ons met tegnologie en gebruik ons ​​dinge soos blockchain, digitale geldeenhede en algemene digitalisering om die bestaande metodieke te optimaliseer.
Ali Amirliravi, die uitvoerende hoof van LGR Global en stigter van Silk Road Coin
'Dit is baie duidelik die impak wat nuwe tegnologieë kan hê op dinge soos spoed en deursigtigheid, maar as ek sê, is dit belangrik om die tegnologieë op 'n slim manier te integreer, wat belangrik is, want jy moet altyd jou kliënt in gedagte hou - die laaste ding wat ons wil doen wil doen, is om 'n stelsel in te stel wat ons gebruikers eintlik verwar en sy of haar werk ingewikkelder maak. Die oplossing vir hierdie probleme word aan die een kant gevind in nuwe tegnologie, maar aan die ander kant gaan dit oor die skep van 'n gebruikerservaring wat Dit is maklik om te gebruik en interaksie met dit te hê, en kan soomloos in die bestaande stelsels geïntegreer word. Dit is 'n bietjie balans tussen tegnologie en gebruikerservaring, dit is waar die oplossing geskep gaan word.
"Wat die breër onderwerp van finansiering in die voorsieningsketting betref, is die behoefte aan verbeterde digitalisering en outomatisering van die prosesse en meganismes wat deur die hele lewenssiklus bestaan. In die handelsbedryf met veel kommoditeite is daar soveel verskillende belanghebbendes. tussengangers, banke, ens. en elkeen van hulle het hul eie manier om dit te doen - daar is 'n algemene gebrek aan standaardisering, veral in die Silk Road Area. Die gebrek aan standaardisering lei tot verwarring in die nakoming van vereistes, handelsdokumente, briewe van krediet, ensovoorts, en dit beteken vertragings en verhoogde koste vir alle partye. Verder het ons die groot probleem van bedrog, wat u moet verwag as u so 'n verskil in die kwaliteit van prosesse en verslagdoening het. weer om tegnologie te gebruik en soveel as moontlik van hierdie prosesse te digitaliseer en outomatiseer - dit moet die doel wees om menslike foute uit die vergelyking te haal.
'En hier is die baie opwindende ding om digitalisering en standaardisering in die voorsieningskettingfinansiering te bring: dit sal nie net sake vir die ondernemings self baie eenvoudiger maak nie, hierdie verhoogde deursigtigheid en optimalisering sal ook die ondernemings baie aantrekliker maak vir buite beleggers. Dit is 'n wen-wen vir almal wat hier betrokke is. "
Hoe glo Amirliravi dat hierdie nuwe stelsels in bestaande infrastruktuur geïntegreer kan word?
'Dit is regtig 'n belangrike vraag, en daar is baie tyd aan LGR Global gewy. Ons het besef dat u 'n uitstekende tegnologiese oplossing kan hê, maar as dit ingewikkeldheid of verwarring vir u kliënte skep, sal u uiteindelik meer probleme veroorsaak as wat u oplos.
In die handelsfinansierings- en geldbewegingsbedryf beteken dit dat nuwe oplossings in staat moet wees om direk by bestaande kliëntestelsels in te skakel - met behulp van API's is dit alles moontlik. Dit gaan daaroor om die gaping tussen tradisionele finansies en fintech te oorbrug en te sorg dat die voordele van digitalisering met 'n soomlose gebruikerservaring gepaard gaan.
Die ekostelsel vir handelsfinansiering het 'n aantal verskillende belanghebbendes, elk met hul eie stelsels. Wat ons regtig nodig het, is 'n end-tot-end oplossing wat deursigtigheid en spoed in hierdie prosesse bied, maar steeds kan skakel met die nalatenskap en bankstelsels waarop die bedryf staatmaak. Dit is dan wanneer u werklike veranderinge sal sien aanbring. "
Waar is die wêreldwye brandpunte vir verandering en geleenthede? Ali Amirliravi sê dat sy maatskappy, LGR Global, om 'n paar hoofredes op die Silk Road Area fokus - tussen Europa, Sentraal-Asië en China:
'Eerstens, dit is 'n gebied van ongelooflike groei. As ons byvoorbeeld na China kyk, het hulle die afgelope jaar die BBP-groei van meer as 6% gehandhaaf, en sentraal-Asiatiese ekonomieë plaas soortgelyke getalle, indien nie hoër nie. Hierdie soort groei beteken verhoogde handel, groter buitelandse eienaarskap en filiaalontwikkeling. Dit is 'n gebied waar u regtig die kans kan sien om baie outomatisering en standaardisering in die prosesse binne die voorsieningskettings te bring. Daar word baie geld rondgeskuif en nuwe handelsvennootskappe word deurgaans gemaak, maar daar is ook baie pynpunte in die bedryf.
Die tweede rede het te make met die realiteit van wisselvalligheid in die gebied. As ons sê Silk Road Area-lande, dan praat ons oor 68 lande, elk met hul eie geldeenhede en die geïndividualiseerde waardeskommelings wat as 'n neweproduk daarvan voorkom. Oorgrenshandel op hierdie gebied beteken dat die maatskappye en belanghebbendes wat aan die finansiële kant deelneem, allerlei probleme moet hanteer wat valuta-uitruil betref.
En hier is waar die bankvertragings wat in die tradisionele stelsel gebeur, 'n negatiewe uitwerking het op sake in die gebied: omdat sommige van hierdie geldeenhede baie wisselvallig is, kan dit so wees dat die transaksie teen die tyd Die werklike waarde wat oorgedra word, sal uiteindelik aansienlik anders wees as wat aanvanklik ooreengekom is. Dit veroorsaak allerhande hoofpyne as daar rekening gehou word met alle kante, en dit is 'n probleem wat ek direk gedurende my tyd in die bedryf hanteer het. "
Amirliravi glo dat wat ons tans sien, 'n bedryf is wat gereed is vir verandering. Selfs met die pandemie groei maatskappye en ekonomieë, en daar word nou meer gedruk na digitale, outomatiese oplossings as ooit tevore. Die volume grensoverschrijdende transaksies groei nou al jare lank met 6%, en net die internasionale betalingsbedryf is 200 miljard dollar werd.
Nommers soos die toon die impakpotensiaal aan wat optimalisering in hierdie ruimte kan hê.
Onderwerpe soos koste, deursigtigheid, spoed, buigsaamheid en digitalisering is tans in die bedryf, en namate aanbiedings en verskaffingskettings steeds meer waardevol en kompleks word, sal die eise aan infrastruktuur ook toeneem. Dit is regtig nie 'n vraag van 'as' nie, dit is 'n vraag van 'wanneer' - die bedryf staan ​​tans op 'n kruispunt: dit is duidelik dat nuwe tegnologieë die prosesse sal stroomlyn en optimaliseer, maar partye wag op 'n veilige en betroubare oplossing. genoeg om gereelde, groot volume transaksies te hanteer, en soepel genoeg om aan te pas by die komplekse transaksiestrukture wat binne handelsfinansiering bestaan. '
Amirliravi en sy kollegas van LGR Global sien 'n opwindende toekoms vir die b2b-geldbewegings- en handelsfinansieringsbedryf.
'Ek dink iets wat ons gaan sien, is die impak van opkomende tegnologieë op die bedryf', het hy gesê. 'Dinge soos blockchain-infrastruktuur en digitale geldeenhede sal gebruik word om meer deursigtigheid en vinniger transaksies te gee. Daar word ook digitale geldeenhede van die sentrale bank wat deur die regering uitgereik word, geskep, en dit gaan ook 'n interessante impak hê op die grensbeweging van geld.
"Ons kyk na hoe digitale slim kontrakte in handelsfinansiering gebruik kan word om nuwe outomatiese kredietbriewe te skep, en dit word regtig interessant as u die IoT-tegnologie gebruik. Ons stelsel kan transaksies en betalings outomaties veroorsaak op grond van inkomende datastrome. Dit beteken byvoorbeeld dat ons 'n slim kontrak kan opstel vir 'n kredietbrief wat outomaties betaling vrystel sodra 'n skeepsvraghouer of 'n skeepvaartuig 'n sekere plek bereik. Of 'n eenvoudiger voorbeeld: betalings kan een keer per stel nakomingsdokumente word geverifieer en na die stelsel gelaai. Outomatisering is so 'n groot neiging - ons gaan sien dat al hoe meer tradisionele prosesse onderbreek word.
"Data gaan 'n groot rol speel in die vorming van die toekoms van die voorsieningskettingfinansiering. In die huidige stelsel word baie data opgespoor, en die gebrek aan standaardisering beïnvloed regtig die algehele data-insamelingsgeleenthede. opgelos is, sou 'n end-to-end digitale handelsfinansieringsplatform groot datastelle kon genereer wat gebruik kan word om allerhande teoretiese modelle en insigte in die bedryf te skep. Natuurlik beteken die kwaliteit en sensitiwiteit van hierdie data dat databestuur en sekuriteit sal ongelooflik belangrik wees vir die bedryf van môre.
"Die toekoms vir die geldbewegings- en handelsfinansieringsbedryf is vir my blink. Ons betree die nuwe digitale era, en dit gaan allerlei nuwe sakegeleenthede beteken, veral vir die ondernemings wat die volgende generasie tegnologieë omarm."
Tyd vir die #EuropeanUnion om langdurige # geslagsgapings te sluit
Die Europese Unie het onlangs sy Europese Vaardigheidsagenda bekendgestel, 'n ambisieuse skema om die arbeidsmag van die blok op te gradeer en te herwin. Die reg op lewenslange leer, vasgelê in die Europese pilaar van sosiale regte, het in die nasleep van die koronavirus-pandemie nuwe belang gekry. Soos Nicolas Schmit, die kommissaris vir werk en sosiale regte, verduidelik: "Die vaardigheid van ons personeel is een van ons belangrikste reaksies op die herstel, en om mense die kans te bied om die vaardighede te bou wat hulle nodig het, is die sleutel tot voorbereiding op die groen en digitale oorgange ".
Inderdaad, hoewel die Europese blok gereeld opslae gemaak het vir sy omgewingsinisiatiewe - veral die middelpunt van die Von der Leyen-kommissie, die Europese Green Deal - is dit moontlik dat digitalisering effens langs die pad kan val. Volgens een skatting benut Europa slegs 12% van sy digitale potensiaal. Om hierdie verwaarloosde gebied te benut, moet die EU eers aandag gee aan die digitale ongelykhede in die blok se 27 lidlande wat aangespreek word.
Die 2020 Digital Economy and Society Index (DESI), 'n jaarlikse saamgestelde assessering wat die digitale prestasie en mededingendheid van Europa saamvat, bevestig hierdie bewering. Die jongste DESI-verslag, wat in Junie uitgereik is, illustreer die wanbalanse wat die EU in die gesig gestaar het van 'n digitale digitale lapwerk. Die sterk verdeeldheid wat deur DESI se data geopenbaar word - verdeeldheid tussen een lidstaat en die volgende, tussen landelike en stedelike gebiede, tussen klein en groot ondernemings of tussen mans en vroue - maak dit baie duidelik dat sommige dele van die EU voorbereid is op die volgende generasie van tegnologie, is ander beduidend agter.
'N gapende digitale skeiding?
DESI evalueer vyf hoofkomponente van digitalisering - konnektiwiteit, menslike kapitaal, die gebruik van internetdienste, die integrasie van digitale tegnologie deur ondernemings en die beskikbaarheid van digitale openbare dienste. In hierdie vyf kategorieë word 'n duidelike skeuring geopen tussen die lande wat die beste presteer en die lande onderaan die punt. Finland, Malta, Ierland en Nederland presteer as sterpresteerders met uiters gevorderde digitale ekonomieë, terwyl Italië, Roemenië, Griekeland en Bulgarye baie grond moet uitmaak.
Hierdie geheelbeeld van 'n groter gaping in terme van digitalisering word bevestig deur die gedetailleerde afdelings van die verslag oor elk van hierdie vyf kategorieë. Aspekte soos breëbanddekking, internetsnelheid en toegangsvermoë van die volgende generasie, byvoorbeeld, is almal van kritieke belang vir persoonlike en professionele digitale gebruik - tog kom dele van Europa in hierdie gebiede kort.
Wild uiteenlopende toegang tot breëband
Breëbanddekking in landelike gebiede bly 'n besondere uitdaging — 10% van huishoudings in die landelike gebiede in Europa word steeds nie deur enige vaste netwerk gedek nie, terwyl 41% van landelike huise nie deur die volgende generasie toegangstegnologie gedek word nie. Dit is dus nie verbasend dat aansienlik minder Europeërs wat in landelike gebiede woon, die basiese digitale vaardighede het wat hulle benodig nie, vergeleke met hul landgenote in groter stede en dorpe.
Alhoewel hierdie verbindingsgapings in landelike gebiede kommerwekkend is, veral gegewe hoe belangrik digitale oplossings soos presisieboerdery sal wees om die Europese landbousektor meer volhoubaar te maak, is die probleme nie beperk tot landelike gebiede nie. Die EU het ten doel gestel dat ten minste 50% van die huishoudings teen die einde van 100 ultra vinnige breëband-abonnemente (2020 Mbps of vinniger) moet hê. Volgens die DESI-indeks van 2020 is die EU egter baie minder as die punt: slegs 26 % van Europese huishoudings het ingeteken op sulke vinnige breëbanddienste. Dit is 'n probleem met die gebruik eerder as met infrastruktuur - 66.5% van die Europese huishoudings word gedek deur 'n netwerk wat minstens 100 Mbps breëband kan lewer.
Weereens is daar 'n radikale divergensie tussen die voorlopers en die agterstande in die digitale kontinent van die vasteland. In Swede het meer as 60% van huishoudings ingeteken op ultra vinnige breëband — terwyl minder as 10% van huishoudings in Griekeland, Ciprus en Kroasië so vinnig diens doen.
KMO's val agter
'N Soortgelyke verhaal teister die klein en medium ondernemings van Europa (KMO's), wat 99% van alle ondernemings in die EU verteenwoordig. Slegs 17% van hierdie ondernemings gebruik wolkdienste en slegs 12% gebruik groot data-ontleding. Met so 'n lae aannemingskoers vir hierdie belangrike digitale instrumente, loop die Europese KMO's die risiko om nie net agter te bly by maatskappye in ander lande nie - 74% van die KMO's in Singapoer, byvoorbeeld, het wolkrekenaars geïdentifiseer as een van die beleggings met die mees meetbare impak op hul besigheid - maar verloor veld teen groter EU-ondernemings.
Groter ondernemings verdwyn KMO's oorweldigend oor hul integrasie van digitale tegnologie - ongeveer 38.5% van die groot ondernemings pluk al die vrugte van gevorderde wolkdienste, terwyl 32.7% vertrou op groot data-ontleding. Aangesien MKB as die ruggraat van die Europese ekonomie beskou word, is dit onmoontlik om 'n suksesvolle digitale oorgang in Europa voor te stel sonder dat kleiner ondernemings die pas verhoog.
Digitale skeiding tussen burgers
Alhoewel Europa daarin slaag om hierdie gapings in digitale infrastruktuur te sluit, beteken dit weinig
sonder die menslike kapitaal om dit te rugsteun. Sowat 61% van die Europeërs het ten minste basiese digitale vaardighede, hoewel hierdie syfer in sommige lidlande kommerwekkend laag daal - in Bulgarye, byvoorbeeld, het slegs 31% van die burgers selfs die mees basiese sagtewarevaardighede.
Die EU sukkel nog steeds om sy burgers toe te rus met bogenoemde basiese vaardighede wat al hoe meer 'n voorvereiste word vir 'n wye verskeidenheid werksrolle. Tans besit slegs 33% van die Europeërs meer gevorderde digitale vaardighede. Inligtings- en kommunikasietegnologie-spesialiste (IKT) vorm intussen 'n skamele 3.4% van die totale arbeidsmag van die EU - en slegs 1 uit 6 is vroue. Verbasend genoeg het dit probleme geskep vir KMO's wat sukkel om hierdie uiters gevraagde spesialiste te werf. Sowat 80% van die ondernemings in Roemenië en Tsjeggië het probleme gerapporteer om poste te vul vir IKT-spesialiste, 'n probleem wat die lande se digitale transformasies ongetwyfeld sal vertraag.
In die jongste DESI-verslag word die uiterste ongelykhede uiteengesit wat die digitale toekoms van Europa sal stuit totdat dit aangespreek word. Die Europese vaardigheidsagenda en ander programme wat bedoel is om die EU voor te berei op die digitale ontwikkeling daarvan, is welkome stappe in die regte rigting, maar Europese beleidmakers moet 'n omvattende skema opstel om die hele blok op dreef te bring. Hulle het ook die perfekte geleentheid om dit te doen - die herstelfonds van € 750 miljard wat voorgestel word om die Europese blok weer op die been te bring ná die pandemie in die coronavirus. Ursula von der Leyen, president van die Europese Kommissie, het reeds benadruk dat hierdie ongekende belegging bepalings vir die digitalisering van Europa moet insluit: die DESI-verslag het duidelik gemaak watter digitale leemtes eers aangespreek moet word.
Ons kan nie belastingparadys bekostig in die ouderdom van #Coronavirus nie
Die Britse kanselier Rishi Sunak, wat net 'n maand gelede aangestel is, aangekondig die belangrikste Britse beleidsmaatreël sedert die Tweede Wêreldoorlog op Vrydag, 20 Maart. Die vee-pakket - wat sluit 'n belastingvakansie van £ 30 miljard vir ondernemings en 'n regeringsverbintenis om 'n deel van die burgers se lone vir die eerste keer in die Britse geskiedenis te betaal - sou 'n konserwatiewe administrasie net ondenkbaar gewees het. Die ongekende aard van die maatreëls, sowel as die gravitas waarmee Sunak hulle aangekondig het, het die realiteit van die ekonomiese tsoenami wat die pandemie van coronavirus ontketen het, na die huis gebring.
Die wêreldekonomie, as een kommentator opgemerk, is besig met 'n hartstilstand. Sentrale banke van Tokio tot Zürich het gekap rentekoerse — maar dit kan net soveel doen om die pyn te verlig van miljoene werkers wat tuisbly, monteerlyne tot stilstand kom en aandelemarkte in vrye val beland.
Dit is bykans onmoontlik om die volle omvang van ekonomiese skade te voorspel, terwyl die grootste deel van die wêreld nog steeds veg om die eksponensiële verspreiding van die virus te bevat, en hoewel soveel onseker is. Sal die virus byvoorbeeld vervaag danksy 'n kombinasie van streng kwarantynmaatreëls en warmer weer — net om terug te keer met 'n wraak in die herfs, wat 'n verwoestende dubbele daling in ekonomiese aktiwiteit veroorsaak?
Wat amper seker is, is dat Europa 'n nuwe finansiële krisis is. "Buitengewone tye verg buitengewone maatreëls," toegelaat Christine Lagarde, hoof van die ECB, onderstreep dat "daar geen grense is vir ons verbintenis tot die euro nie." Die belangrikste ekonomieë van die blok, waarvan sommige die geval was flirt met 'n resessie nog voor die pandemie, sal hulle sekerlik die afgelope 3% -tekortgrense laat waai. Hulle is Waarskynlik om ook vinnig en los te speel met die EU-reëls vir staatshulp, aangesien firmas wat hard getref word, veral groot lugdienste, waaronder Air France en Lufthansa, moontlik genasionaliseer moet word om te keer dat hulle vou.
Terwyl beleidmakers probeer om hul ekonomieë op die vloer te hou gedurende - en na - hierdie akute fase van die pandemie, benodig hulle elke hoeveelheid inkomste. Dit is verregaande dat 'n privaat rykdom van ongeveer 7 biljoen dollar is verborge weg in geheimhoudende jurisdiksies, terwyl vermyding van ondernemingsbelasting via buitelandse belastingparadys soveel as $ 600 miljard per jaar van die regeringskoffers afvoer. Nuwe navorsing aangedui dat 40% van die winste van multinasionale ondernemings in die buiteland weggeslinger word.
Die Tax Justice Network het 'n 'vermydingsas' geïdentifiseer - die Verenigde Koninkryk, Nederland, Switserland en Luxemburg - wat gesamentlik die helfte van die wêreld se belastingontduiking uitmaak. Die Verenigde Koninkryk dra veral die verantwoordelikheid om nie die wydverspreide finansiële wanorde in sy oorsese gebiede te bestry nie. Terwyl NHS-personeel aan die frontlinies van die koronavirus-epidemie uitgedruk Die Britse oorsese gebiede is besorg oor die feit dat hulle behandel word as 'kanonvoer' te midde van 'n groot tekort aan beskermende toerusting.
Die bekendste is waarskynlik die Kaaimanseilande, wat die EU is geplaas op die swartlys van sy belastingparade vroeër vanjaar. Dekades lank is onheilspellende firmas van Enron tot Lehman Brothers gestamp hul problematiese bates op die idilliese eilande, terwyl firmas soos die mynreus Glencore na bewering omkoopgeld deur die Britse Oorsese Gebied gesmag het.
Die Caymans het 'n onlangse poging aangewend om hierdie reputasie as 'n fiskale Wilde Weste te beëindig, en belowe om korporatiewe eienaars teen 2023 te openbaar - 'n stap wat die eilandnasie in ooreenstemming met die EU-riglyne sal bring. Intussen bly daar egter verhale wat illustreer hoe gewetenlose ondernemings die Caymans se laksregulering benut.
Net 'n paar maande gelede het die Gulf Investment Corporation (GIC) —een fonds wat gesamentlik deur die ses Golflande besit word—Op 'n vraag howe in beide die Caymans en die Verenigde State om die "honderde miljoene dollars" wat oënskynlik uit die Port Fund, 'n finansiële voertuig in Caymans, verdwyn het, te ondersoek.
Luidens die hofsaak is die borg van die Port Fund, KGL Investment Company, moontlik betrokke by die afskaffing van die opbrengs uit die verkoop van Port Fund-bates in die Filippyne. Die GIC beweer dat die hawe-fonds 'n Filippynse infrastruktuurprojek vir ongeveer $ 1 miljard verkoop het - maar slegs $ 496 miljoen se opbrengste openbaar gemaak het en 'n skamele $ 305 miljoen aan die fonds se beleggers uitbetaal het.
Die 'ontbrekende' $ 700 miljoen het natuurlik nie net in die eter verdamp nie. Dit lyk baie aanneemlik dat die teenstrydigheid ten minste gedeeltelik gegaan het in die duur lobbywerk wat die hawe-fonds aangewend het om sy voormalige bestuurders, Marsha Lazareva en Saeed Dashti, uit die gevangenis in Koeweit te vestig, waar hulle opgesluit is nadat hulle skuldig bevind is van die misbruik van openbare fondse. Die lobby met groot krag veldtog het 'n boekie van miljoene dollars opgelewer en almal van Louis Freeh, die hoof van die FBI van 1993 tot 2001, afgeruk tot Cherie Blair, die vrou van die voormalige Britse premier Tony Blair.
Die sage saga is die perfekte illustrasie van hoe slim ondernemings die gebrek aan regulatoriese toesig in fiskale paradys soos die Caymans kan benut om geld uit openbare koffers te hou. Daar is talle sulke voorbeelde. Netflix het na berig word verskuif geld deur drie verskillende Nederlandse ondernemings om sy wêreldwye belastingrekening laag te hou. Tot net 'n paar maande gelede, tegnologie titan Google voordeel getrek het van 'n skuiwergat wat die 'Double Irish, Dutch sandwich' genoem word, en enorme bedrae deur Ierland na 'spookondernemings' in belastingparadys, waaronder Bermuda en Jersey, beide Britse afhanklikheid, kanaliseer.
Europese leiers kan dit nie langer bekostig om hierdie finansiële swart gate uit te stamp nie. Ibrahim Mayaki, die medevoorsitter van 'n pas opgerigte VN-paneel oor onwettige finansiële vloei, hertroud dat die geld wat in die buitelandse belastingparadys weggesteek word, wat deur skulpondernemings gewas word en wat reg uit openbare koffers gesteel word, aangewend moet word om armoede te beëindig, om elke kind op te voed en infrastruktuur te bou wat werk sal skep en ons afhanklikheid van fossielbrandstowwe sal beëindig. '
Op die oomblik moet daar gekyk word na die aanvulling van kritieke versorgingsbeddens om te verseker dat Italiaanse dokters wat koronaviruspasiënte behandel, die handskoene het wat hul eie lewens kan red, en ondersteuning kan bied aan die kleinsakeondernemings in Europa, sodat hulle nie op hul hoede kan gaan nie.