Bid en werkFlip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging. Foto: Reint Dykema. Dit voel soms of ons oorweldig word deur ŉ stortvloed slegte nuus. Die daaglikse dosis berigte oor staatskaping, staatsverval, rommelstatus, werkloosheid en geweldsmisdaad is genoeg om ŉ mens te laat wanhoop oor die toekoms. Dit ís so dat die probleme enorm is en dat oplossings baie uitdagend is. Ons land beleef nie net ŉ leierskapskrisis nie en die probleem lê selfs dieper as ŉ regeringskrisis. Daar is ŉ onderliggende bedelingsprobleem omdat die volhoubaarheid van die land en sy instellings self op die spel is. Daar is egter ook positiewe tekens. Die omstrede Eskom-hoof is na ŉ lang sage darem ontslaan en die SAUK se Hlaudi Motsoeneng is uiteindelik uitgeskop. Polisiehoofde wat van onbevoegdheid en korrupsie verdink word, is uitgeskuif. Die media rig daagliks hul grofgeskut op die Zuptafikasie van die staat. Die howe staan sterk teen korrupsie, al voel ŉ mens met reg teleurgesteld oor hul uitsprake oor taal en gelykheid in die werkplek. Die kommunistiese vakbonde het baie van hul slaankrag verloor en graderingsagentskappe het die land nog nie verder afgegradeer nie. Dit wil al meer lyk of pres. Jacob Zuma en die ANC in ŉ eindspel gewikkel is. Elke dag wat Zuma langer in die Uniegebou sit, verswak die ANC se kanse in die volgende verkiesing. Dit is duidelik dat daar oor ŉ wye front al sterker teen die Zuma-kliek standpunt ingeneem word. Boonop is die buiteland ook besig om vinnig uit die politieke betowering waarin hulle sedert die Mandela-tyd verkeer het, wakker te skrik. As die geskiedenis egter een ding bewys het, is dit dat die toekoms nie vas en voorspelbaar is nie. Wêreldmoondhede kom en gaan en so ook korrupte en onbevoegde leiers en regerings. Lande wat onlangs nog veilig en bestendig gelyk het, raak feitlik oornag broeiplekke van terrorisme. Regerings wat gedink het hulle gaan vir altyd regeer, kry gereeld ander groepe nodig. Minderhede wat vir dekades uitgelewer was, bepaal die magsbalans as dinge skielik verander. Regerende partye wat gedink het hulle kan doen wat hulle wil, moet soms onverwags vir minderhede se belange voorsiening maak. Die belangrikste is dat Afrikaners nie net moet sit en wag dat dinge self verbeter nie, maar dat hulle moet doen wat hulle kan, waar hulle is en met dít wat hulle het. As jy nie jou eie toekoms gaan beheer nie, gaan iemand anders dit doen. Ons is wel polities magloos, maar dit beteken nie ons is magteloos nie. Niemand kan keer dat die see onstuimig word nie, maar almal kan sorg dat hulle sterker skepe bou om die storms te weerstaan. Sterk gemeenskapsorganisasies kry dikwels meer uitgerig as swak staatsdienste. Daarom bly die tydlose wysheid wat ons deur die hele Bybel kry vandag nog net so waar. Dit is om te bid in die wete dat alles van God afhang, en dan te werk asof alles van jouself afhang.