Gebore in die VSA - ivfbabble
Ek weet nie van jou nie, maar ek het deur die jare baie mense in verskillende omstandighede ontmoet.
Ek het my man byvoorbeeld ontmoet toe hy by 'n nagklub 'n deur bewaak het en ek gewag het om in te kom!
Maar die ontmoeting wat ek met Elizabeth Carr, die eerste IVF-baba wat in die VS gebore is, gehad het, moet een van die ongewoonste en senuweeagtigste in my lewe wees.
Ek en Elizabeth het baie in gemeen. Ons het albei ons hele lewe deurgebring deur die media om die eenvoudige rede dat ons gebore is!
Ons moes albei eindelose vreemde vrae van mense oor die omstandighede van ons geboorte verduur; en ons het albei gesit en kyk na 'n televisie-vasvra-program en bevind dat ons by meer as een geleentheid die onderwerp van 'n vraag was.
Ek het eers die naam van Elizabeth eers op die tienerjare goed geken, maar afgesien van 'n kort gesprek oor Skype verlede jaar, het ons nog nooit ontmoet nie.
Ons was albei films vertoon vanaf ons geboorte toe ons klein kindertjies by ons ouers was
Ons het albei wêreldbekende wetenskaplikes en kundiges wat ons as ekstra grootouers beskou, en ons was albei meisies in tydskrifte binne ure nadat hulle gebore is!
Die geleentheid om te vergader het ontstaan ​​weens die Midwest Reproductive Symposium International wat in Chicago gehou is, waar ons albei genooi is en hulle het gedink dit sal 'n goeie idee wees om ons voor te stel aan mekaar wat op die verhoog voor die TV-kameras op die verhoog verskyn.
Dit is hoe ons ontmoet het. Elizabeth en ek was in aparte kamers weggesteek terwyl iemand die Amerikaanse volkslied sing; toe het 'n groep kinders die Griekse volkslied gesing (die simposium het 'n Griekse tema) en dan na 'n tranerige film oor my geboorte, loop ek die lengte van 'n balsaal terwyl 200 mense klap.
Vervolgens het Elizabeth die stappie onderneem, en nadat ek die helder kolligte geknip het, het ek haar glimlaggende gesig gesien en ons omhels - baie minder ongemaklik as wat u kan dink.
Daar was trane. Baie gelag. Ons eerste geselsie was met 'n televisie-aanbieder wat tussen ons bemiddel!
Nog 'n vreemde episode vir ons albei in ons ongewone lewens. Toe is ons albei weggejaag vir meer media-onderhoude en het ons tyd gehad om mekaar goed te leer ken, en ek moet sê Elizabeth is 'n wonderlike persoon met wie ek goed geklim het.
Beide van ons voel nou dat ons, hoewel ons nooit gevra het om in hierdie posisie te wees nie, net so goed die media-belangstelling kan gebruik om bewustheid van onvrugbaarheidskwessies te bevorder.
As ons kinderlose gesinne hoop, net deur oor IVF te praat en by geleenthede te wees, hoekom dan nie? Persoonlik voel ek dat dit een manier is waarop ek die herinnering aan my ouers kan eer.
U dink miskien dat u hierdie maand die lekkerste ding sou wees om te reis na Chicago om vir die eerste keer iemand voor honderde ander mense te ontmoet. Maar nee, die Midwest-voortplantingsimposium het nog 'n verrassing gehad.
Weet hulle dat ek in Julie weer tuis sou wees vir my verjaardag, het hulle besluit om dit 'n maand vroeg te vier en my te verras met 'n paar honderd Amerikaners wat 'Gelukkige verjaardag' sing en my dan 'n reuse koek versier met sperma-prentjies! Om die wêreld se eerste IVF-baba te wees, kan soms vreemd raak, maar ongelooflike ervarings en om lieflike mense te ontmoet.
In alle erns het ons die wonderlikste verwelkoming in Chicago ontvang en 'n paar oulike mense ontmoet.
Fantastiese dokters, embroloë en verpleegkundiges wat baie werk doen om onvrugbaarheid te bekamp.
Dit was heerlik om almal te ontmoet - en my vriende van IVF babble ook teëkom - 'n wonderlike gebeurtenis wat lank in my geheue sal leef.
Tags: elizabeth carr, louise bruin, Midde-Wes-voortplantingsimposium, MRSi