Die laaste wildernis – Nie vir kinders
Author oudoringPosted on Julie 11, 2017 Februarie 19, 2018 Categories Afrikaans, Namibië, Reis, TravelTags Agnes Keith, Borneo, Britte, Osa Johnson, Pigmy eliphant, plekname, Sandakan, Sepilok, Urang utan
3 gedagtes oor "Die laaste wildernis"
Julie 12, 2017 om 5:25 vm
Julie 12, 2017 om 1:18 nm
Ek gaan defnitief Agnes Keith se twee boeke in die hande probeer kry. Dit klink vir my na my tipe leesstof. Weereens het jy 'heerlike' inligting hier bymekaar, Pierre. Seker maar omdat dié dele van die aardbol vir my redelik bekend is, dat ek so aan julle lippe hang. Jy praat van krokkedille; dink jy hulle lyk soos ons sn? Dalk heelwat kleiner? Kyk, ek sal bitter graag ñ lemur in die natuur wil sien. Op Bali is hulle in hokke, maar mooi groot hokke. Die geskiedenis deel van jou vertelling vloei lekker. Ek kan my eie prentjies maak en begin meer verstaan van wat alles gebeur het, en hoekom.
Julie 12, 2017 om 11:21 nm
Ons weet so bitterlik min van ander dele van die wêreld, behalwe van Europa. Dis eers as jy n land soos Maleisië besoek dat mens besef die Britte het meer sondes as net die Vryheidsoorlog agter hulle naam.