Panleukopenie in Katte - Tekens, Diagnose en Behandeling
Panleukopenie is 'n virale siekte van katte en word dikwels katteversterker genoem. Dit is hoogs aansteeklik en kan dodelik wees, veral in jong katte. Dit is een van die siektes waarvoor katte gereeld ingeënt word (die "P" in kombinasie FVRCP- entstowwe ).
Feline panleukopenie word veroorsaak deur 'n tipe parvovirus wat baie verwant is aan die parvovirus wat in honde voorkom . Die virus kan versprei word deur direkte kontak met besmette katte, maar ook indirek deur kontak met items wat met die virus besmet is.
Die virus is baie algemeen, oorleef baie lank in die omgewing en is bestand teen baie ontsmettingsmiddels. Sodoende sal feitlik alle katte op 'n stadium aan hierdie virus blootgestel word. Gelukkig verminder die inenting die risiko van siekte.
Jong katjies is die grootste in gevaar, saam met ongekwakte katte en katte met verswakte immuunstelsels.
Tekens en simptome van Panleukopenia
Simptome van panleukopenie kan insluit:
Die virus veroorsaak ook 'n duidelike afname in witbloedselle, wat geaffekteerde katte vat wat vatbaar is vir 'n sekondêre bakteriële infeksie. Dehidrasie en sekondêre bakteriële infeksies is dikwels lewensbedreigend.
Wanneer swanger koningse vroeg in die middel van die swangerskap geïnfekteer word, is stilgeboorte die gewone gevolg. Wanneer die infeksie laat in die swangerskap voorkom, kan die katjies oorleef, maar die virus kan hul breinontwikkeling beïnvloed, wat veroorsaak dat die katjies gebore word met 'n toestand wat serebellêre hipoplasie genoem word , wat die koördinasie van die katjies beïnvloed.
Diagnose van Panleukopenie
Die diagnose van panleukopenie word dikwels sterk vermoed op grond van die geskiedenis, simptome en fisiese eksamen. 'N Bloedtelling kan 'n afname in alle tipes witbloedselle toon; dit is eintlik wat panleukopenie beteken. Laboratoriumtoetse kan gedoen word om na te gaan vir die teenwoordigheid van die virus.
Behandeling van panleukopenie
Daar is geen spesifieke behandeling vir die virus nie, so behandeling is daarop gemik om die simptome te bestuur terwyl die immuunstelsel van die kat die virus beveg. Hospitalisasie word gewoonlik benodig, en vloeistowwe (bv. Deur intraveneuse drup) is oor die algemeen nodig om dehidrasie te bestry.
Antibiotika kan gebruik word om sekondêre bakteriële infeksies te voorkom of te bestry, en medikasie om braking te verminder, kan ook gebruik word. In ernstige gevalle kan bloedoortappings nodig wees.
Die infeksie neem gewoonlik 5 tot 7 dae om sy kursus te volg; Katjies onder 5 maande is gewoonlik die mees getref, en selfs met intensiewe behandeling kan die uitslag fataal wees.
Voorkoming van Panleukopenia
Entstowwe bied goeie beskerming teen panleukopenie en is deel van die kern-entstowwe wat gereeld aan katte gegee word. Jou veearts sal 'n reeks entstowwe aanbeveel (gewoonlik vanaf 6 tot 8 weke oud) en dit is belangrik om hierdie skedule te volg aangesien die inentings nie ten volle beskerm is nie totdat die volledige reeks gegee word. Verskillende soorte entstowwe is beskikbaar, en jou veearts kan jou help om die regte een vir jou kat te kies.
Om katte en katte binne en weg van ander onbevoerde katte te hou, is die beste manier om blootstelling aan die virus te voorkom.
Aangesien die virus so lank in die omgewing oorleef, as jy 'n kat met panleukopenie gehad het, praat met jou veearts oor voorsorgmaatreëls om te neem voordat jy nuwe kittens of onvette katte in jou huis inbring. 'N Verdunde bleikmiddeloplossing sal die virus doodmaak, maar kan nie op alle oppervlaktes gebruik word wat die virus kan hok nie.
Tuisversorging vir 'n kat met panleukopenie
'N Kat met panleukopenie moet van ander katjies of vatbare katte geïsoleer word. Nadat die simptome duidelik is, kan besmette katte die virus vir verskeie weke nog versprei. As jy 'n multi-kat-huishouding het, bespreek die voorsorgmaatreëls wat jy moet neem, insluitend ontsmetting, saam met jou veearts.