Charles Fryer (1946-2014) was 'n digter en dramaturg en samesteller van verskeie publikasies en ook uitgewer. Hy was deel van D.J. Opperman se Letterkundige Laboratorium en later ook sy assistent. Hy het in 1978 'n digbundel, Rooiwielwa die lig laat sien. In 1997 ontvang hy die P.J. Cillié-medalje vir kreatiewe joernalistiek en in 2008 is Charles se bydrae tot die Afrikaanse letterkunde en kultuur deur die ATKV vereer toe die vereniging 'n ATKV-oorkonde aan hom oorhandig het.
Die drama In glas handel oor 'n kinderlose egpaar wat in vitro-bevrugting ondergaan en die uitwerking van hul versugting na 'n kind op hulle as individue, hul huwelik en hul verhoudings met ander. Nicola Hanekom wys die vernedering van herhaalde besoeke aan onsimpatieke dokters, die monotomie van seks wat gemonitor word, die aftakeling van 'n man en vrou wat gereduseer word tot hul voortplantingsorgane.
Nicola Hanekom vang die gehoor se aandag van die begin en weier om dit te verloor. Sy hou die verskillende storielyne mooi bymekaar totdat dit saam opeindig. Nicola oortuig jou terwyl sy jou skok. Jy is spraakloos as jy uitstap. Geskok, maar ook hulpeloos. Die toneelstuk is 'n meesterstuk met Nicola die bes moontlike skilder. - James de Villiers
Vier uiteenlopende karakters se lewens word met 'n ironiese sameloop van omstandighede vervleg. Kort voor lank is hulle in 'n web van liefde, leuens en verraad. In Liewer word daar na die onpeilbare aard van die liefde in sy verskillende vorme gekyk.
'n Drama oor 'n ma en haar twee dogters wat vir die eerste keer in 'n lang tyd bymekaarkom om die oudste, Danél, se verjaardag in Sandton City te vier. In die proses begin die trio mekaar se verlede, gevoelens en emosies oopkrap met eerlike, en snaakse, oomblikke.
Kara, die ma, is die aktrise wat haar man en kinders op 'n jong ouderdom verlaat het om haar groot droom om wêreldberoemd te word, na te volg. Sy erken dat sy nie bevoeg of beskore was vir moederskap nie, maar probeer tog om tot hulle deur te dring en hulle vertroueling te wees. Haar oudste dogter, Danél, is bipolêr en bly na 'n onlangse selfmoordpoging weer by haar ma. Sy is naïef en emosioneel en val maklik vir haar ma se manipulasie.
Haar suster, Lisa, is gay en verwyt haar ma dat sy nog niks met haar lewe gedoen het nie. Sy is kwaad en kras en wil graag haar ma skok met haar uitlatings oor seks, maar 'n mens kom agter dat sy eintlik baie kwesbaar is.
'Dit is galbitter, snaaks en bitter seer in ewe maat, 'n driekuns wat Pretorius keer op keer regkry. Jy lag, maar jy weet jy moet eintlik ween.' - Leatitia Pople
Dis laatmiddag. Elsa, voorheen 'n lektor in Afrikaanse letterkunde, berei 'n driegangmaaltyd voor vir Brian se verjaarsdag. Hy was 'n jeugmisdadiger wat 'n tweede kans gegun is onder Elsa se vlerk. Sy stel hom bloot aan Sheila Cussons en hy vul 'n leemte in haar lewe. Tussendeur word daar speletjies gespeel met Tertius - die vreemde kind wat kersiebloeisels aandra uit Japan. Voor die kos koud kan word sal die dag 'n ingrypende wending neem.
Soos die Gregor van die Kafka-verhaal, ondervind Gregor 'n stelselmatige insekwording, wat deur die sielkundiges, psigiaters en dokters toegeskryf word aan die ouditiewe en taktiele hallusinasies van dementia-lyers. Gregor sien oral insekte, voel hulle loop op hom en voel homself uiteindelik 'n insek word. Stelselmatig beweeg die ouerpaar uit die huis uit na die kelder waar hulle 'n geraasmasjien (soos dié van die Futuriste) begin bou uit skroot en rommel.
Klank en musiek is sentraal tot die stuk. Dit dien as deurlopende metafoor en is daarom as 'n CD ingesluit in die publikasie. Die komponis Pierre-Henri Wicomb was verantwoordelik vir die klankbaan.
Die eerste van die twee tekste, ''n Vrou wat alleen bly', speel op 'n klein plattelandse dorpie af. Dit handel oor die raaiselagtige skietdood van 'n geliefde dominee en oor die versteuring van verhoudings tussen mense wat mekaar reeds lank ken wanneer 'n nuweling die gemeenskap binnekom. Die tweede teks, 'Hiér was huise, hiér 'n pad' speel in 1908 af in en om 'n hotelletjie aan die Suid-Kaapse kus. In hierdie draaiboek bevind 'n aantal uiteenlopende karakters hulle toevallig en kortstondig in mekaar se geselskap. Sommige van die karakters reik huiwerig na mekaar uit, maar die verhoudings wat ontstaan, bly vervlietend.
"Athol Fugard het met die koms van sy tagtigste verjaarsdag besluit om 'n toneelstuk in sy ma se moedertaal te skryf, soos sy hom jare gelede gevra het. Met behulp van Riana Steyn se kennis en navorsing oor die karretjiemense het hierdie toneelstuk tot stand gekom.
Dit is die verhaal van die Geduld-gesin, wat, na die dood van hul ouma Mieta, haar in die Karoo-veld onder klippe begrawe, soos die gebruik onder die karretjiemense is. Haar kleinkinders se enigste vooruitsig blyk die plakkerskamp naby Colesberg te wees. Hul pa, Koot, was op sy dag die voorste skaapskeerder, maar nou is hy in die tronk vir die moord op hy sy tweede vrou. Na sy vrylating spoor Sarah, 'n navorser wat jare gelede met die gesin te doen gehad het, hom op. Saam neem hul bestekopname van die karretjiemense se verlede en toekoms."
Aantrekkingskrag is 'n kosmiese wet wat sowel vir hemelligame as vir mense geld. Deon Opperman buit hierdie volgehoue metafoor op 'n verbluffende wyse uit in 'n meesleurende drama oor die liefde. Vyf mense word een laatnag, ná 'n opvoering van Hamlet, gekonfronteer met hulle bestaan en verraad teenoor mekaar. Die wêrelde van die wetenskap en die kuns word aanvanklik met mekaar gekontrasteer, maar ten slotte versoen in die volgende insig: 'Religie is so onwetenskaplik, maar elke religie op aarde het tot die besef gekom: God is liefde. Liefde - alomteenwoordig soos die aantrekkingskrag tussen alles in die heelal, so onkenbaar soos 'n atoom, en so seker soos die spoed van lig.'
Skrapnel is 'n boeiende drama oor twee jong Suid-Afrikaners in Londen: 'n meisie wat bejaardes oppas en 'n man wat as sekuriteitswag by 'n winkelsentrum werk. Hulle ontmoet in 'n jeugherberg en knoop 'n verhouding aan. Die man sterf op 7 Julie 2005 in 'n selfmoordbomaanval in die Londense metro.
Charles J. Fourie se Vrededorp handel oor die geboorte van die Nuwe Suid-Afrika in 1990 en 1994. Dit is egter nie net 'n poltieke drama nie. Die oortuigende en diepgaande karakteruitbeelding sorg dat dit 'n algemeen menslike trefkrag het.