In 1920, na die Russiese Rewolusie en te midde van die Sowjet-regering se veldtog teen die Kerk, het patriarg Tichon hom gevra om ’n monnik te word en hom in die administrasie van die Kerk by te staan. Hy het daarna vinnig deur die range gevorder totdat hy op 8 Oktober 1920 biskop van Podolsk geword het. Hy is feitlik onmiddellik in hegtenis geneem en was tot in 1923 in bannelingskap in Weliki Oestjoeg. Hy het daarna na Moskou teruggekeer en ’n goeie bondgenoot van patriarg Tichon geword. In 1924 het hy die aartsbiskop van Kroetitsi naby Moskou geword.
Dit het egter nooit gebeur nie. Pieter het die res van sy lewe in tronke en bannelingskap deurgebring, waar hy gely het onder die haglike omstandighede en hy deur die regering getreiter is. In Julie 1936 het Sergius ’n vals boodskap gekry dat Pieter oorlede is en het hy volle leierskap van die Kerk oorgeneem.