Hebron red meer as net mense. – Abrie dink hardop
1 Jun 2016 6 Sep 2019 • Abrie Joubert
Hierdie is 'n artikel wat deur my graad 7 dogter Elrike Joubert geskryf is vir hulle skoolkoerant "Die Klets" en ek plaas dit onveranderd. Die opskrif wat sy gebruik is nogal skerp (in die bevooroordeelde opinie van 'n ouer in elk geval). Hebron is 'n klein Christenskool waarin die boodskap dat Christus ons red ook uitgedra word. Sy verwys o.a. ook na "Carla met haar goed geleerde skerp ore". Carla se ma Joalien het 'n diere shelter Bella's Guardian Angels – daar is op enige gegewe tyd minstens 30 verskillende diere by hulle huis (die shelter word uit haar huis bedryf – as jy wil weet hoe voel die ark gaan besoek hulle!). Joalien is die een wat moet blogs skryf – 'n potensiële Suid Afrikaanse James Herriot.
Lees meer oor Bella's Guardian Angels:
Maar met diere werk hoef nie jou voltydse werk te wees om diere te kan help nie, soos die ma in hierdie storie illustreer, maar wag dat Elrike self vertel:
Anuk en die geredde katjie
Hebron red meer as net mense
Elrike, Carla en Ivan sit op die trappie van die graad 7 klas en hulle gesels lekker oor hoe lekker die kamp was waarvan hulle sopas af terug gekom het. Ewe skielik hoor Carla met haar goed geleerde skerp ore en kennis van katte 'n baba miaau geluid. Elrike en Ivan dink eers sy is van haar sinne beroof, maar toe hoor Elrike dit ook en dit het 'n rukkie gevat maar later was dit 'n duidelike gemiaau van 'n baba katjie. Elrike word onmiddelik bekommerd en hulle begin dadelik soek van waar af hierdie gemiaau kom. Hulle kyk oor die muur en agter die klas maar kry niks , toe kyk hulle onder die klas…
Op Vrydag 4 April 2016 was daar 'n baba katjie onder die graad 7 klas gevind wat baie lanklaas kos gekry het. Die kinders wat hom gekry het, het gedink sy huis was naby en sy mamma ook en het toe nie iets vreeslik aan die situasie gedoen nie. Die Maandag toe hulle weer by die skool kom was die katjie baie bang en uitgehonger. Die kinders het toe maar van hulle pouse kos en bietjie water vir die katjie gelos. Dit het so aan gehou vir amper 'n week , omdat die katjie so verskrik was en dit moeilik was om onder die klas te kom het almal maar net gereeld vir die katjie kos en water gebring.
Daar was self 'n mandjie in die klas met 'n kombersie in waarin hy kon slaap. Almal het 'n handjie by gesit om te help. Vir die kleintjies was dit 'n groot opwinding en dit was nogal 'n groot storie om die kleinjies te kry om die katjie uit te los sodat hy nie bang word nie en kan rus. Omtrent na 'n week het 'n oulike tannie gekom wat weet hoe om die katjie uit te kry en hom kom uit haal. Anuk in graad drie se ma het hom gered en vir hom 'n goeie huis gegee. Die katjie is steeds 'n gesonde katjie wat wat baie mooi groot word.
Die outeur Elrike Joubert se mees onlangse whatsapp profile pic (kan nie waarborg dat dit steeds die foto is nie!)
Om meer te lees oor Elrike gaan na Priceless flowers in a Glacier
Om te lees oor my ander dogter Irisna gaan na 'n Beproewing in Bellville biblioteek
Posted in Kuier, Verhalend (en of sketse)Tagged Afrikaans, Elrike Joubert, Hebron Christenskool, James Herriot, KatteBookmark the permalink.
3 thoughts on "Hebron red meer as net mense."
1 Jun 2016 om 4:59 nm
Pragtige dogter en 'n inspirerende storie ook; dit wys dat die kinders meelewend en sorgsaam is teenoor 'n hulpelose diertjie (en dalk mense ook?). Ek is 'n katliefhebber.
2 Jun 2016 om 6:57 vm
Dankie ek het vir haar gewys en sy waardeer jou opmerking. Dit is natuurlik vreesaanjaend om sulke mooi dogters te he! 🙂 Ek het ondertussen ook 'n graad 7 foto van my ander dogter Irisna op https://abriejoubert.wordpress.com/2013/07/04/n-beproewing-in-bellville-biblioteek/ geplaas aangesien sy toe in graad 7 was.
2 Jun 2016 om 12:35 nm
O ja, ek het al die biblioteek-blog voorheen gelees. Jy het twee pragtige dogters (double trouble) en ek hoop jou haelgeweer het 'n dubbelloop. Haha. Grappies op 'n stokkie, ek het al voorheen gesê: 'n mooi dogter is 'n seëning wat soms ongemaklik kan wees, veral wanneer die jafels te vrypostig raak. Ons het nou die dag een hier op die lyf geloop op ons strand wat kom verneem het watse "mooi goedjies" ek strand toe bring en hy het jou waarlik 'n foto van haar geneem sonder dat sy daarvan bewus was. Ek het hom amper doodgekyk (jy weet, elke ma het daai KYK) en hy het hom vinnig uit die voete gemaak.