Xois tydlyn - Artikels - 2022
c. 3414 BCE - c. 3100 v.C.
Xois gestig as 'n stad tydens die 1ste Dinastie.
3100 vC - 2181 vC
Xois is tydens die 5de dinastie op die Palermo -steen as 'n ou stad ingeskryf.
1650 vC - 1550 vC
Xois dien as hoofstad van die 14de Dinastie.
1180 vC - 1178 vC
Ramses III van die 20ste dinastie versterk Xois teen die bedreiging van die indringende seevolke.
Ramses III verdedig Egipte van die seevolke aan die oewer van Xois en verslaan hulle heeltemal.
Tydlyn van antieke Egipte -feite vir kinders
Die antieke Egiptiese beskawing het 'n langer geskiedenis as enige ander beskawing ter wêreld.
Die antieke Egiptiese beskawing het meer as 3000 jaar geduur. Ter vergelyking, die Verenigde State is tans slegs 242 jaar oud!
Met soveel om te dek, kan praat oor die ou Egiptiese geskiedenis ingewikkeld raak! Die geskiedenis van Antieke Egipte word gewoonlik volgens hierdie tydlyn verdeel:
5000-3100 v.C.- Predinastiese periode
3100-2686 v.C.- Argaïese (vroeë dinastiese) tydperk
2686-2181 v.C.- Ou Koninkryk
2181-2055 v.C.- Eerste intermediêre periode
2055-1786 v.C.- Middelryk: 12de dinastie
1786-1567 v.C.- Tweede intermediêre periode
1567-1085 v.C.- Nuwe Koninkryk
1085-664 v.C.- Derde intermediêre periode
664-332 v.C.- Laat tydperk
Kom ons kyk na die belangrikste gebeurtenisse uit elke periode in die antieke Egiptiese geskiedenis.
Predinastiese periode (5000-3100 v.C.)
Geleerdes weet minder van die predynastiese tydperk as enige ander, omdat daar min rekords of artefakte gevind is.
Ons weet wel dat die ou Egiptenare in modderhutte gewoon het en hengel en kos gesoek het. Vroeë ontwikkelings in kuns, argitektuur, politiek en godsdiens het tydens die predynastiese tydperk begin.
Omstreeks 3400 v.C. is Egipte verdeel in twee koninkryke: die Rooi Land in die Noorde en die Wit Land in die Suide. In 3100 v.C. het koning Menes die twee koninkryke verenig en die eerste koning van die eerste dinastie geword.
Argaïese (vroeë dinastiese) tydperk (3100-2686 v.C.)
Koning Menes het die hoofstad van Egipte naby die Nylrivier gestig. Die Nylrivier is uiters belangrik in die Egiptiese geskiedenis. Dit het die gewasse natgemaak sodat die ou Egiptiese beskawing kon lewe en groei.
Gedurende die argaïese tydperk het die Egiptenare 'n vroeë vorm van hiërogliewe begin gebruik, 'n antieke Egiptiese skryfstelsel. Hulle het ook aan konings begin dink as kragtige, goddelike figure.
Die meeste eertydse Egiptenare het in klein dorpies gewoon en op die land geboer. Die oorstromings van die Nyl elke jaar het bemesting en water vir die gewasse verskaf.
Ou Koninkryk (2686-2181 v.C.)
Die beroemde piramides van Antieke Egipte is die eerste keer gedurende die Ou Koninkryk gebou. Die wêreld se eerste groot klipgebou, die Step-Pyramid in Saqqara, is vir koning Djoser gebou.
Die Groot Piramide in Giza is gebou vir Khufu, wat van 2589 tot 2566 v.C. Twee ander piramides is in Giza gebou vir Khafra en Menkaura, wat na Khufu regeer het.
Piramides is grafmonumente. Dit beteken dat hulle ook begraafplase is vir die farao's wat hulle eer. Die piramides was gewoonlik gevul met skat wat die farao's in die hiernamaals kon gebruik.
Die begin van die Ou Koninkryk was 'n goue era vir die ou Egipte. Dit was 'n tyd van vrede en groeiende rykdom.
Die ou koninkryk eindig na die dood van koning Pepy II, wat byna 94 jaar lank regeer het.
Eerste intermediêre periode (2181-2055 v.C.)
Die Eerste Tussenperiode was 'n tyd van konflik, beide binne Egipte en deur indringers. Dit was ook 'n tyd van siekte en hongersnood.
Egipte is weer verdeel in twee verskillende koninkryke: 'n familie van heersers in Thebe en 'n ander familie van heersers in Heracleopolis.
Egipte is in 2055 v.C. herenig toe die Thebaanse prins Mentuhotep Heraclepolis verslaan het. Hiermee is die eerste tussenperiode beëindig.
Middelryk: 12de dinastie (2055-1786 v.C.)
Die Middelryk was nog 'n goue era vir Antieke Egipte. Egipte het Nubië gekoloniseer, met hulpbronne soos ivoor, goud en ebbehout.
Midde -Koninkryk Egipte het ook handelsverhoudinge opgebou met ander lande, waaronder Palestina en Sirië. Hulle het meer piramides en militêre vestings gebou.
In 1789 het Antieke Egipte sy eerste vroulike heerser gehad, koningin Sobekneferu.
Tweede Tussenperiode: 1786-1567 v.C.
Gedurende die intermediêre periode was daar baie konflik in Egipte. Die amptelike koninklike hof was in Thebe, maar 'n mededingende hof is in Xois gestig.
Buitelandse heersers wat die Hyksos genoem word, het voordeel getrek uit hierdie konflik en in 1650 v.C. Die Thebaanse heersers het steeds die grootste deel van die suide van Egipte beheer, maar hulle moes belasting betaal aan die Hyksos.
Omstreeks 1570 vC verslaan die Thebans die Hyksos en verdryf hulle uit Egipte.
Nuwe koninkryk (1567-1085 v.C.)
Egipte het uiters kragtig geword tydens die piramide van die nuwe koninkryk. Hulle bou 'n ryk wat strek van Nubië tot by die Eufraatrivier in Asië.
Kragtige heersers van die tydperk sluit in Thutmose I, Amenhotep I, Amenhotep III en koningin Hatshepsut.
Onder 'n koningslyn met die naam Ramses het Egipte baie groot tempels en stede gebou. Na Ramses III was Egipte minder suksesvol. Die ryk het beheer in Palestina en Sirië verloor en is verskeie kere binnegeval.
Derde intermediêre tydperk (1085-664 v.C.)
Gedurende hierdie tydperk het die regering in Egipte minder gesentraliseer geraak. Koning Sheshonq het tegnies regeer oor Egipte, maar plaaslike amptenare het baie mag gehad.
Sheshonq was Libies, en verskeie Nubiese farao's regeer agter hom aan. Egipte het ook gedurende hierdie tyd met die opkomende Assiriese dinastie geveg. 'N Farao wat lojaal was aan die Assiriërs het kortliks oor Egipte regeer voordat hy verslaan is.
Laat periode (664-332 v.C.)
Aan die begin van die Laat Tydperk is Egipte weer verenig. Maar in 525 v.C. is Psammetichus III in die geveg verslaan deur Cambyses, die koning van Persië. Egipte het deel geword van die Persiese Ryk.
Die meeste Persiese konings het regverdig regeer en die Egiptiese godsdiens en kultuur ondersteun. Dit was nie waar vir Xerxes nie. Onder Xerxes en sommige van die heersers wat daarop gevolg het, het Egiptenare begin rebelleer.
In 404 vC was een van hierdie rebelle suksesvol. Dit het begin met die laaste periode van inheemse Egiptiese onafhanklikheid. Die Perse val weer in 434 v.C.
In 332 v.C. het Alexander die Grote van Masedonië, een van die grootste militêre leiers in die geskiedenis, Egipte verower. Na sy dood is Egipte regeer deur 'n reeks Masedoniese konings.
Die laaste heerser van hierdie lyn was Cleopatra VII. Sy het Egipte aan die Romeinse leërs oorgegee. Egipte is ses eeue lank deur die Romeinse Ryk regeer, en die Christendom het die amptelike godsdiens geword.
Teen die sewende eeu nC is Egipte deur die Arabiere verower en is Islam ingevoer. Die meeste van die oorblywende antieke Egiptiese kultuur is uitgewis.
Gelukkig kon geleerdes leer oor die antieke Egiptiese geskiedenis deur middel van hiërogliewe, tekeninge en die oorblywende geboue. En nou weet u ook van die ou Egiptiese geskiedenis!
Beknopte politiek — U tyd moet NIE gemors word nie.
300 000 BCE –7 000 BCE (Paleolitiese) Argeoloë het hierdie lang tyd die Paleolitiese tydperk genoem omdat die meeste gereedskap uit klip gemaak is. Op grond van bevindings weet ons dat mense sowel die Nylvallei as die nabygeleë woestyne bewoon het, aangesien die omgewingstoestande dit toelaat. Die Laer Paleolitiese tydperk (ongeveer 300 000–90 000 v.C.) is die vroegste beroep wat in Egipte geken is, en hierdie voorouers van mense het dikwels 'n bifasiese hulpmiddel gebruik wat ons die Acheuliaanse byl noem. Dit word maklik herken en voorbeelde is in baie dele van die woestyn gevind. Van ongeveer 90 000 tot 35 000 v.C. het groepe Middelpaleolitiese mense wat hulle by die fonteine ​​in die woestyn en langs die rivier gevestig het, meer gesofistikeerde gereedskapstelle agtergelaat wat oorheers word deur lemme en geretoucheerde bifaces. Bo -paleolitiese kulture (ongeveer 35 000–7000 v.C.) het gereedskapstelle vervaardig wat grootliks uit monoliete bestaan. Terreine uit hierdie laaste tydperk het ook vuurherde, plant- en dierereste en 'n paar menslike begrafnisse opgelewer.
300 000 BCE – 90 000 BCE). Die Nylvallei word die eerste keer bewoon in die Laer Paleolitiese Tydperk. Neolitiese mense gaan voort om klipgereedskap te skep en mak plante en diere te ontgin
90 000 BCE-35 000 BCE Groepe Middelpaleolitiese mense vestig hulle by fonteine ​​in die woestyn en langs die rivier laat meer gesofistikeerde gereedskapstelle agter wat oorheers word deur lemme en geretougeerde bifaces.
35,000 BCE-7,000 BCE Bo-Paleolitiese tydperk het ongelooflike diversiteit en tegnologiese innovasie opgelewer met 'n verhoogde doeltreffendheid van klipgereedskap met die ontwikkeling van lamtegnologie en die gereedskap wat lem moontlik gemaak het met prismatiese lemme, aangesien lemtegnologie honderdvoudig verbeter het en hulle kon vervaardig groot hoeveelhede baie skerp, reguit snykante vir hulself of as deel van saamgestelde gereedskap terwyl baie min grondstof gebruik word. Dit het 'n hele nuwe wêreld van hout en been oopgemaak met 'n gemak en doeltreffendheid wat nog nooit tevore ooreenstem nie. Lemme kan baie dun en lank gemaak word. Een van die belangrikste gereedskap was die burin of mikro-burin, 'n hoogs verfynde sny- en graveerwerktuig waarmee baie belangrike naaldwerktuie vir klere vervaardig kon word-gereedskap met baie skerp maar sterk fyn punte. Soos genoem, is soortgelyke gereedskap gebruik vir graveerwerk.
9 000 BCE – c. 6 000 v.C. Die Faiyum/Maadi -kultuur naby die huidige Kaïro en op baie ander plekke in die delta tot by die Fayum Oasis -streek 100 myl suid van Kaïro, is die belangrikste laer -Egiptiese prehistoriese kultuur wat lei tot die Naqada I- en II -fases in Bo -Egipte.
7 000 BCE – 4,500 BCE In die daaropvolgende millennia floreer baie vorme van kuns, insluitend juweliersware (faience krale), keramiekhouers, meetkundige figure en erdewerk, waarvan baie in grafkelders voorkom. Hierakonpolis in die suide, die grootste predynastiese nedersetting wat bekend is, is die middelpunt van politieke beheer. Neolitiese kulture — Die vroegste permanente nedersettings behoort tot hierdie tydperk. Hulle besetting word geïdentifiseer deur die oorblyfsels van hutte, kaggels, korrels en nie -draagbare klipgereedskap om korrels te maal. Mense het nou begin om mak plante en diere te ontgin, alhoewel dierebene daarop dui dat jag van voëls, kleinwild en vis steeds belangrik is vir die ekonomie. Steengereedskap bly belangrike komponente van die materiaalkultuur, maar ook gereedskap van been- en keramiekvate word nou gebruik. Op die plek van Merimde Beni Salama in die Delta is 'n voorstelling van 'n menslike gesig die vroegste voorbeeld van beeldhouwerk uit antieke Egipte.
6000 vC Egiptenare het hulle in die vallei naby die Nyl gevestig en die klei en slik van die Nyl vir pottebakkers gebruik. Die Nylriviervallei word die eerste keer bewoon. Die vroegste Egiptiese grafkamer is by Saqqara gegrawe. Die begrafnis van die dooies begin in Egipte.
6 000 BCE – c. 640 nC Papyrus wat geoes word, word vir verskeie doeleindes gebruik. Oorvloedige papirus het langs die noordelike Nyl gegroei en was die simbool van die onderste (noordelike) Egipte en is gebruik vir die opname van geskrewe gebeure. Die lotusblom word erken as die simbool van Bo -(suidelike) Egipte.
6 000 BCE – c. 3 150 vC Anubis, 'n god wat verband hou met mummifikasie en die hiernamaals, word tydens die predynastiese periode ontwikkel of 'n god van die dooies.
6 000 BCE – c. 3 150 vC Heka, Magic God, ontwikkel gedurende die predynastiese periode en a rt ontwikkel gedurende die pre-dinastiese periode. Die heilige bul, wat later as Apis bekend staan, word gedurende die predynastiese tydperk aanbid.
6 000 BCE – c. 3 150 vC Aanbidding van Osiris, die god van die hiernamaals, die onderwêreld en die dooies, begin in die voor-dinastiese periode. Djed-simbool, 'n pilaaragtige simbool in hiërogliewe wat stabiliteit voorstel, word gebruik. Nepthys, 'n gewilde beskermende godin van die dooies, word aanbid. Heersers van hierdie predynastiese tydperk van Egipte, bekend as "Volgers van Horus ", waar die geestelikes van die Horus -kinderkultus beskerm is teen hul 'moeder' ' Isis. Die weerkaatsende poel van die hiernamaalse tempel staan ​​bekend as The Lake of Flowers waaroor die siele van die geregverdigde dooies deur 'n goddelike veerman gelei is. Uat-Ur, die antieke Egiptiese naam vir die Middellandse See en word vertaal as 'the Great Green ', dit was die see self, nie 'n god van die see nie, maar word soms voorgestel as 'n mannetjie met 'n swaar borste om te voed en vel pragtig met die blink golwe. Uat-Ur word gereeld vertoon saam met beelde van die Nyl, wat verband hou met die moeder van alle mense, 'n titel wat die ou Egiptenare aan die Nyl gegee het.
6 000 vC-30 vC Neith, die vroegste godin en beskou as die belangrikste skepper, word aanbid as een van die mees volhoubare gode in die geskiedenis van die land. Ook die God Thoth, God van die maan, magie en skryf word aanbid.
5 500 vC Oudste geglasuurde keramiekwerkswinkel, gestig op Abydos.
5 000 v.C. Georganiseerde boerdery begin. Mense uit Egipte het met beeste geboer en koring en gars verbou in die Nylvallei.
5 000 BCE – c. 4 000 v.C. Merimba Musiekkultuur, 'n diepgetinte xylofoon van Egiptiese oorsprong.
4 500 vC Egiptenare het begin om skepe en bote met seile te bou. Bote was die algemene vervoermiddel.
4 500 vC - 3800 vC (Badariatydperk) Alhoewel die meeste terreine van hierdie tydperk begraafplase is in die lae woestyn van die Nylvallei, is die Delta -terrein van Merimde Beni Salama sedert hierdie tyd die grootste in Egipte. Die terreine van die Nylvallei in die middel van Egipte in die omgewing van die moderne stad Badari gee die tydperk sy naam. Die talle Badarian -begraafplase onthul 'n formele begrafnisprogram wat insluit die bou van 'n graf, die plasing van die lyk en die verskaffing van toerusting vir 'n hiernamaals. Die mees algemene begraafvoorwerpe is fyn gemaakte bakke van Nylklei in bruin of rooi. Grafte bevat af en toe juweliersware - insluitend die vroegste geglasuurde klipkrale - en soms klein menslike figure van ivoor.
4500 vC - 500 nC Antieke Nubië, ook bekend as die Kush -streek langs die Nylrivier, in die noorde van Soedan en die suide van Egipte. Dit was die tuiste van sommige van Afrika se vroegste koninkryke. Nubia, wat bekend was vir sy ryk goudvoorraad, was 'n belangrike handelshawe vir luukse goedere uit Afrika suid van die Sahara, soos wierook, ivoor en ebbehout. Die eerste monargie van die opgetekende geskiedenis is in Nubië gestig. Die Nubiërs was ook bekend vir hul buitengewone boogskietvaardighede wat hul heersers militêre krag gebied het. Konings van Nubië het uiteindelik ongeveer 'n eeu lank Egipte verower en regeer. Monumente staan ​​steeds - in die moderne Egipte en Soedan - op die plekke waar Nubiese heersers stede, tempels en koninklike piramides gebou het. In die 1800's het Westerlinge die monumente van die antieke ryk ontdek.
4,500 BCE – c. 4 000 v.C. Badariese kultuur
4 000 VHJ Egiptenare spoor hul oorsprong na die berg Rwenzori -reeks van oostelike ekwatoriale Afrika, geleë op die grens tussen Uganda en die Kongo. Op 16,763 voet is die permanent sneeubedekte berggletsers 'n belangrike bron van die rivier die Nyl.
4 000 v.C.-3 000 v.C. Handel begin tussen die Middellandse See -stad Byblos, in die oostelike Middellandse See -kusgebied van Kanaän, met Egipte. Fenisië of Kanaän bedek 'n groot en welvarende rofweg huidige Libanon, kus-Sirië, Jordanië en Palestina. Grieke het die Kanaäniete geken as 'Fenisiërs', wat Grieks is vir 'pers', aangesien die Fenisiërs wat in die stad Tirus werk, pers kleurstof gemaak het van die afskeiding wat tienduisende slakke met groot arbeid produseer. Die kleurstof was duur en is wyd verhandel deur Fenisiese handelaars. Fenisiërs was een van die grootste handelaars van hul tyd en het hul welvaart baie te danke gehad aan handel. Aanvanklik het hulle hoofsaaklik met die Grieke handel gedryf, met hout, slawe, glas en tierriese pers kleurstof. Die Venesiërs het baie van die kenmerke van die baie vroeëre Feniciërs.
4000 BCE – c. 3 500 vC Amratiese kultuur (ook bekend as Naqada I)
4 000 v.C. Uitbeeldings van gode en hiernamaals op mure van Egiptiese grafte.
4000 BCE – c. 3 000 v.C. Handelskontak tussen Byblos en Egipte.
4 000 v.C. El Omari, Ma 'adi, en Tasiese kulture.
3800 BCE – 3650 BCE (Naqada I) Beroep neem toe in die Nylvallei en begraafplase en nedersettings verskyn ook op 'n aantal plekke in die Delta. Nie een van die bekende plekke is baie groot nie, hoewel Hierakonpolis ver in die suide die grootste bevolkingsentrum is. Die omvang en verspreiding van die nedersetting word hoofsaaklik verstaan ​​uit die bekende begraafplase van die tydperk, insluitend dié naby die moderne stad Naqada in Bo-Egipte (suid) waarvoor die tydperk vernoem is. Die formele begrafnisprogram wat in die Badarian -tydperk begin is, duur voort, met 'n groter aantal keramiekvate - waarvan sommige geometriese figure en jagtonele vertoon - in die grafte geplaas, saam met klipvate en kosmetiese palette van romboïede en diervorme. Soos in die Badarian -tydperk, word figure en juweliersware soms in grafkelders geplaas, veral aan die einde van die tydperk en in die vroeë Naqada II. Dorpsekonomieë is gebaseer op landbou en veewag, hoewel wilde voëls en visse die dieet aanvul. Bo -Egipte in die suide van Egipte en amp het die nou Nylriviervallei met steil kranse wat weerskante styg. Dit was ook bekend as Ta Shemau, wat beteken dat die land van riete verwys na die papirus wat in oorvloed gegroei het. Die belangrikste stede in Bo -(suidelike) Egipte sluit in Thebe, Abydos, Thinis, Khmun (Hermopolis), Dendera, Hierakonpolis, Koptos, Edfu, Elephantine en Aswan. Die hoofstad van die predinastiese Bo -Egipte was Hierakonpolis of Nekhen wie se beskermgod die Aasvoergodin Nekhbet was. Dit is nou bekend dat daar 'n vroeë Farao was, Dynasty Zero, ongeveer 250 jaar voor Dinastie I, wat skryfwerk ontwikkel het en die eerste primitiewe piramide geskep het (meer 'n ondergrondse kompleks met 'n heuwel bo die grond). Hierdie idees is uitgebrei en het gelei tot die wonderlike toekomstige kultuur, stede en piramides van latere dinastieë. Die vallei wat nou omring is deur 'n baie droë woestyn, het vermoedelik bome en 'n savanne -landskap met olifante, leeus en ander dierelewe in die omgewing. Ander riviere wat die Wit Nyl en die Victoriameer voed, sluit die Victoria -Nyl, Kyoga -Nyl en Albert Nyl (sommige genoem deur Europeërs) in. Die Victoriameer (duidelik deur 'n Europeër genoem) is 2300 kilometer van Khartoum af. Terwyl die Wit Nyl die hele jaar deur 'n konstante vloei van water bring, bou die Blou Nyl in 'n stroom na somerreën wat oorstromings in die Nylvallei veroorsaak. Langs die Nyl was daar ses vlak kolle met klippe wat uitsteek, katarakte genoem. Hierdie gevaarlike katarakte het bestaan ​​uit rotsagtige eilandjies, watervalle, draaikolk of witwaterstrome.Slegs een katarak was in Egipte, in Aswan. Bo -(suidelike) Egipte word begrens deur land bekend as Kush of Nubia/Ethiopië en word nou Soedan genoem. Die noordelike deel van Bo-Egipte, tussen El-Ayait en Sohag, staan ​​soms bekend as Midde-Egipte.
3650 BCE – 3300 BCE (Naqada II) Gedurende hierdie tydperk vind aansienlike veranderinge in die sosiale organisasie van die predynastiese samelewing plaas, geïdentifiseer deur die grootte en rangskikking van nedersettings en begraafplase, sowel as die inhoud van grafte. Begrafnisgoedere is soortgelyk aan dié van die Naqada I -periode, hoewel style van vaartuie en palette verander. Faience, 'n geglasuurde keramiekmateriaal, verskyn vir die eerste keer, grootliks in die vorm van krale. Sommige lede van die Naqada II -samelewing het skynbaar toegang tot groter rykdom, waardeur hulle meer uitgebreide grafte met 'n ryker inhoud kan bou. Artikels wat 'n hoë status in latere periodes aandui, begin verskyn, wat weer dui op sosiale differensiasie onder die bevolking. 'N Nuwe soort aardewerk word gemaak van 'n buffkleurige woestynklei en versier in rooi verf met meetkundige vorms en boot- en woestyntonele. Die klei is skaars en die dekoratiewe vorms konsekwent. Gevolglik word geglo dat hierdie pottebakkery, in teenstelling met ander keramiekvorme, slegs in enkele werkswinkels vervaardig is, eerder as deur elke dorp. Die meeste vroeë Egiptiese stede en dorpe het hul eie godsdienstige kultussentrums gehad waarin hulle verskillende gode en godinne aanbid het. Sommige sulke gode het in Egipte gewild geword en ander het mettertyd verdwyn. Die Nylvallei het uiteindelik die tuiste geword van die Vallei van die Konings en Konings, die Piramides, die Sfinx en pragtige tempels wat gewy is aan die gode van die ou Egiptenare. Abydos, 'n kultus sentrum, was die plek van 'n ou Egiptiese begraafplaas van die vroeë Egiptiese farao's; die koninklike monumente by Abydos sluit die tempel van Seti I in, die mitiese begraafplaas van die god Osiris. Die belangrikste kultusentrums van Bo -Egipte was die Ogdoad van Hermopolis, die Triade van Thebe, die Triad Latopolis in Esna en die Triade van Elephantine (geleë naby Aswan). Nekhebet was die aasvoëlgodinne en nog 'n simbool van Bo -Egipte. Koptus of Koptos was 'n belangrike handels- en godsdienstige sentrum; die belangrikste gode was Min, Isis en Horus. Elephantine (vertel ons dat daar olifante en ander diere in die omgewing was in die ou tyd) is 'n eiland in die Nylrivier by Aswan en was die kultus sentrum vir die gode Khnum, Satet, Anuket en Hapi
3 500 VHJ Egiptenare vind die seil uit
3 500 BCE – c. 3 200 v.C. Gerzean Culture (ook bekend as Naqada II), gekenmerk deur 'n buffelkleurige pottebakkery met beeldende versierings in donkerrooi verf, ook die gebruik van 'n buis met 'n skuurmiddel vir die sny van peervormige koppe en rimpelvlokkies met vuursteen gevorderde metallurgie. Die eerste hiërogliewe simbole en geskrifte is gewoonlik op hul mure geplaas.
3.414 BCE – c. 3 100 vC Xois gestig as 'n stad tydens die 1ste Dinastie.
3300 BCE – 3100 BCE (Naqada III) Die belangrikste kulturele veranderinge wat met hierdie periode verband hou, word weerspieël in voorstellings op voorwerpe. Die tonele op groot, seremoniële leisteenpalette dui aan dat een individu aansienlike mag besit. Hierdie persoon word uitgebeeld met talle simbole wat verband hou met die Egiptiese koningskap in die faraoniese tyd. Die tonele is uitgekerf in sommige van die vroegste bekende reliëf, en palette sowel as klein ivooretikette of etikette vertoon die eerste stadiums van hiërogliewe skryfwerk. Simbole van verskillende faraoniese gode kom voor op palette, etikette en enkele driedimensionele voorwerpe. Hierakonpolis is die grootste predynastiese nedersetting en is moontlik die middelpunt van politieke beheer, maar die terreine van Naqada en Abydos is ook belangrik. Dit is nou bekend dat Abydos die begraafplaas was van wyle predynastiese leiers, wat getuig van die belangrikheid van hierdie streek.
3 200 v.C. Hiërogliewe skrif ontwikkel. Thebe, in bo -Egipte, het bewoon geraak en het die plek geword vir die belangrikste tempels van Luxor en Karnak.
3,200 BCE – 3,150 BCE Naqada III periode kultuur.
3,200 BCE – c. 3 000 v.C. Waarskynlike datums vir die skepping van groot voorwerpe in die vorm van pylkoppe wat gebruik is om gedetailleerde beelde of boodskappe te graveer met simbole van gode en ander dinge (Narmer Palette.)
Voor 3100 vC het Bo-Egipte sy eie konings en Farao's gehad, waarna die twee Egipte verenig was onder een Farao, koning Narmer, wat die leër van Neder-Egipte verslaan het.
3 150 vC Hiëratiese skrif is min of meer op dieselfde tyd as die hiërogliewe skrif uitgevind en ontwikkel en is parallel daarmee gebruik vir alledaagse doeleindes, soos om rekords en rekords te hou en briewe te skryf. Dit ontwikkel na aanleiding van hiërogliewe skrif
3 150 vC – c. 2 613 v.C. Eerste Obelisks wat tydens die vroeë dinastiese periode geskep is.
3 150 vC – c. 30 vC Aanbidding van Seshat uit die vroeë dinastiese periode tot en met die Ptolemaïese dinastie.
3 150 vC Memphis Egipte bekend as Hut-Ka-Ptah ("Mansion of the Soul of Ptah "). Koning Menes verenig Egipte deur verowering en reëls tot 3100 v.C., genaamd Narmer, die eerste koning wat vermoedelik Bo- en Neder -Egipte verenig het. Die eerste dinastie duur tot 2 890.
3 150 vC – c. 495 nC Apis of Hapis is 'n heilige bulgod wat gedurende die Tweede Dinastie gedurende die grootste deel van die Romeinse tydperk aanbid is.
3 150 vC – c. 2 613 v.C. Heka, die towergod, verskyn in inskripsies gedurende die vroeë dinastiese periode met First Kings.
3 150 vC – c. 30 vC Die lewe brei uit in die stad Memphis. W Osiris, heer van die onderwêreld en eggenoot van Isis, neem toe in gewildheid.
3 150 vC – c. 2 613 v.C. Stel, god van die woestyn, storms, wanorde, geweld en buitelanders in antieke Egiptiese godsdiens wat in die antieke Griekeland ontwikkel het tot Sēth of Satan. Set was in diens van Ra, die songod, op sy sonboot om Apep, die slang van Chaos, te bestry. Hy was die ROOI (woestyn) god waar Horus die SWART (grond) god was. Stel was aanbid as 'n held-god tydens die vroeë dinastiese periode van Egipte.
3 150 vC – c. 2 890 vC Anubis, wat verband hou met mummifikasie en die hiernamaals in die ou Egiptiese godsdiens, het 'n hond se kop op 'n man gehad en die kop kom van die goue jakkals, 'n Afrikaanse goue wolf, en verskyn tydens die Eerste Dinastie van Egipte op grafmure.
3 150 vC – c. 2 613 v.C. Ankh -simbool, ook bekend as 'kruis met 'n handvatsel', 'n ou Egiptiese hiërogliewe ideograaf met die betekenis "life ". Die Egiptiese gode word dikwels uitgebeeld deur dit aan sy handvatsel te dra, of met een in elke hand, arms gekruis oor hul bors. verskyn tydens die vroeë dinastiese periode in Egipte.
3 150 vC – c. 2 613 v.C. Neith, die vroegste godin en beskou as die belangrikste skepper, word aanbid as een van die mees blywende gode in die geskiedenis van die land, en word gedurende die vroeë dinastiese periode as 'n oorlogsgodin aanbid.
3 150 vC – c. 2 890 vC Serket, dikwels uitgebeeld as 'n vrou met 'n skerpioen wat haar kroon versier en die ankh, die simbool van die lewe, in die een hand en 'n septer in die ander hand hou. Sy word verbind met die god Nun, van die oorspronklike waterige afgrond en word tydens die Eerste Dinastie beskou as die skepper van die wêreld
3 150 vC Serket, die godin van vrugbaarheid, natuur, diere, medisyne, magie en genesing van giftige steke en byt in die Egiptiese mitologie en is die vergoddeliking van die skerpioen, wat steek en tot verlamming lei en Serqet beteken dat die keel stywer word, maar meer waarskynlik veroorsaak dit die keel om asem te haal, asook om die onregverdiges te steek. Sy word verbind met die Scorpion Kings of the Predynastic Period
3 100 vC-2950 vC Laat predinastiese periode. Egiptiese staatsstigting met hoë ommuurde dorpe en dorpe wat in Egipte gebou is. Die Egiptiese beskawing het begin toe koning Narmer die eerste Egiptiese dinastie gestig het
3100-2950: Die eerste en tweede dinastieë regeer Egipte en begin hiërogliewe gebruik. Hor-Aha word beskou as die eerste koning van die eerste dinastie. Memphis, in Neder -Egipte, is gestig as die hoofstad van Egipte
3 100 vC – 2 181 vC Xois is op die Palermo -steen ingeskryf as 'n antieke stad van groot omvang gedurende die 5de dinastie, in die middel van die Nyldelta.
3 100 vC Regering van koning Hor-Aha. H. ierogliewe skryfwerk begin.
3,100 BCE-2,890 BCE Die eerste ontwikkelde samelewings het voor die tyd van die Eerste Dinastie in Egipte in die Nubia-gebied in Afrika verskyn, onder meer op die belangrike plek van Kerma (noord van Khartoum en naby die suidelike grens van die moderne Egipte).
3 050 vC Regering van koning Djer.
3 000 v.C. aanbid die Egiptenare die son en begin tyd meet deur middel van 'n kalender gebaseer op die drie natuurlike siklusse (die sondag, die maanmaand en die sonjaar)
3 000 v.C. Daar is handel tussen Sirië en Egipte gevestig.
3 000 v.C. Regering van koning Djet.
3000 vC Argeoloë het 'n opbergput vir koring en gars ontdek aan die begin van die Nubiese beskawing tydens 'n tyd van 'n pastorale bestaan, 'n Kerma geskep as 'n klein stad wat 'n stad van ongeveer tienduisend teen 2500 vC geword het en met Egiptiese stede groot was. Egiptenare begin die land binnekom, hul kultuur invoer en handelsentrums oprig.
2 990 v.C. Regering van koning Den, seun van Merneith, vroeë vroulike heerser
2950 vC 2950-2575: Die eerste Egiptiese piramide is gebou en die trappiramide in Saqqara vir koning Zoser (ook bekend as Djoser), een van die konings van die 3de dinastie. Die hoofstad Memphis is geskep.
2 920 BCE – c. 2 890 vC Regering van Qa 'a, laaste farao van die Eerste Dinastie
2 920 vC farao Menes/Aha verower die noorde en verenig die grootste deel van Egipte en bou die hoofstad by Hiku-Ptah (Memphis), die plek waar die kultus van Ptah (1ste dinastie)
2 900 v.C. word koning Djer begrawe in Abydos, die setel van die kultus van Osiris, heer van die onderwêreld en eggenoot van Isis, en sy "mastaba " word beskou as die graf van Osiris
2 890 vC Hetepsekhemwy stig die tweede dinastie in Egipte tot 2 670 vC
2 890 vC-2 670 vC Seshat word die eerste keer genoem as godin van skryf en meting in die 2de dinastie van die vroeë dinastiese periode
2 890 BCE – c. 2 670 v.C. Bastet -godin van oorlogvoering in die delta -gebied van die Nylrivier, en in die Griekse mitologie staan ​​sy bekend as katgodin. Sekhmet was ook 'n vegter leeuwyfie. Bastet is mettertyd verander van 'n leeuwyfie -krygsgod in 'n groot beskermingsgod wat as 'n kat voorgestel word.
2 800 VC Egiptenare begin met mynbou in die Sinai
2 700 VHJ Egiptenare skryf oor papirus
2 670 v.C.-2 650 v.C. Die Step Pyramid is gebou deur Imhotep onder die bewind van koning Djoser , bouer van die eerste piramide by die Piramide -kompleks in Saqqara.
2 670 vC-2 613 vC Derde dinastie in antieke Egipte. Konsepte wat later in die boek van die dooies opgeneem is in die grafte van die derde dinastie.
2.667 v.G.J. – c. 2 600 v.C. Toegewys datums van Imhotep se mediese en argitektoniese prestasies. Imhotep skryf mediese tekste wat die diagnose en behandeling van 100 siektes en 48 beserings beskryf.
2 660 v.C. Farao Kasekhemwy voltooi die vereniging van Noord- en Suid -Egipte en bou die eerste vesting op die Nyl, in Buhen
2 650 VHJ Regering van koning Sekhemket in Egipte, bouer van die begrawe piramide.
2649 BCE – 2150 BCE Die piramides van Giza en Saqqara ontstaan ​​in die Ou Koninkryk, een van die mees dinamiese en innoverende tydperke in die Egiptiese kultuur. (Dynasties 3-6), is een van die mees dinamiese en innoverende tydperke vir die Egiptiese kultuur. Die Egiptenare bemeester nie net die kuns om in klip te bou nie, maar omskryf oor 'n tydperk van 500 jaar die essensie van hul kuns en vestig artistieke kanonne wat langer as 3000 jaar sal duur.
2 649 VC Zanakht stig die 3de dinastie
2 640 v.C. Regering van die koning Khaba in Egipte, bouer van die laagpiramide.
2 630 vC-2 613 vC Regering van koning Huni in Egipte, laaste heerser van die Derde Dinastie, vroeë dinastiese periode.
2 630 vC sterf Zanakht en word opgevolg deur Djoser
2 620 vC Imhotep, hoëpriester van Ptah in Memphis en stigter van Geneeskunde, rig 'n piramide van klip op Saqqara (met uitsig op Memphis) vir farao Djoser ("step piramide ")
2 613 vC-2 181 vC Kuns word gedurende die Ou Koninkryk deur die koning gestandaardiseer
2 613 vC – 2 181 vC Die tydperk van die ou koninkryk. Heka, die towergod, word verbind met die hart en tong en die gode Sia, die intellektuele energie van die hart en hou verband met die skryf van 'n papirusrol wat intellektuele prestasies impliseer en Hu, god van die eerste skeppingswoord of ejakulasie of moontlik besnydenis.
2.613 BCE – 2.498 BCE Handel is reeds goed gevestig tussen Egipte en The Land of Punt. Volgens Herodotus (II, 84) het hierdie Fenisiërs oorspronklik gewoon ... by die Rooi See ", uit die Erythrean -gebied aan die Rooi See suid van Soedan en noord van Ethiopië en Somalië, 'n land wat aan die ou Egiptenare bekend was as Punt, wie se eerste vermelding dateer uit die 2 600 vC.
2 613 vC-2 181 vC Serket, 'n skerpioen -heler, word tydens die tydperk van die Ou Koninkryk in beskermende tye opgeroep
2 613 vC – 2 589 vC Regering van Sneferu, eerste koning van die 4de Dinastie
2.613 BCE – 2.181 BCE Die Faiyum, Delta Oasis -streek, word gedurende die Ou Koninkryk die voorkeur jagveld vir konings en edeles. Anubis, god wat verband hou met mummifikasie en die hiernamaals, is die enigste God van die dooies gedurende die tydperk van die ou koninkryk. Die godin Ma 'at, konsepte van waarheid, balans, orde, harmonie, wet, sedelikheid en geregtigheid, wat die sterre, seisoene en die optrede van beide sterflinge en die gode reguleer, wat die orde van die heelal van chaos by die oomblik van skepping. Haar teenoorgestelde was Isfet, " wat moeilik is, " " kwaad, " " moeilik, " " onharmonies, " en " moeilik. " Ma 'at verskyn eers tydens die tydperk van die ou koninkryk. Seshat, die antieke godin van wysheid, kennis, skryfwerk, 'n skriba en rekordhouer wat erkenning kry vir die uitvind van skryfwerk. wat verband hou met die Huis van die Lewe in tempels of tempelgebiede. Beelde van Bes, die verdediger van alles wat goed is en die vyand van alles wat sleg is, wat uit Nubië verskyn, verskyn eers in die tydperk van die ou koninkryk van Egipte. Memphis, suid van Kaïro, word die hoofstad van die ou koninkryk in Egipte.
2 613 vC – 2 589 vC Koning Sneferu eksperimenteer met die bou van piramides en skep die eerste ware piramide in Egipte.
2 611 vC Djoser sterf
2 600 vC poësie en musiek brei uit
2,599 vC word Huni farao en bou die trappiramide van Maidun (voltooi deur sy opvolger Sneferu)
2 589 v.C.-2 566 v.C. Regering van koning Khufu (Cheops) waartydens die Groot Piramide van Giza gebou word.
2,575 vC Sneferu stig die 4de dinastie ("old koninkryk ") en bou in Dahshur die eerste piramide met reguit sye ("red piramid ")
2575 vC 2575 -2150 vC: Die ou koninkryk (die 4de -8ste dinastieë) – Die Groot Piramides van Egipte is in Dahshur en Giza gebou en die Groot Sfinx van Giza is gebou. Word vereer as een van die sewe wonders van die antieke wêreld. Koning Unas (die laaste heerser van die 5de dinastie) het die grafkamer in sy piramide laat opteken met towerspreuke vir die hiernamaals. Dit word die piramiedtekste genoem.
2,566 BCE – 2,558 BCE Regering van koning Djedefre in Egipte.
2 560 v.C. Die Groot Piramide is gebou deur Farao Khufu (Cheops).
2,558 vC-2,532 vC Die bewind van koning Khafre in Egipte se tweede piramide -kompleks in Giza voltooi.
2,551 vC Sneferu sterf en word opgevolg deur Khufu/Cheops
2.550 v.C. argitek Hemon bou die " groot piramide " in Giza (480 voet lank) vir pharoah Khufu/Cheops
2 532 vC-2 503 vC Regering van koning Menkaure, bouer van die derde piramide in Giza, in Egipte.
2 520 vC word Khephren farao
2 515 vC Die Sfinx is gebou vir die farao Khephren
2 503 vC-2 498 vC Regering van die koning Shepsekaf in Egipte.
2 500 vC Die Groot Sfinx is in Giza gebou.
2 500 BCE-350 AD Afrikaanse koninkryke van die Nubia/Kerma-kultuur het 2 850 jaar voortgeduur. Die Nubiese samelewing het op dieselfde tyd as Egipte afsonderlik ontstaan ​​en was heeltemal inheemse volke. Hulle het in mededinging met mekaar ontwikkel, beide vervaardig piramidale strukture (die tumuli by Kerma was soms groter as die piramides in Giza) en hul eie unieke kunsvorme. Nubiese leiers regeer Egipte vir baie jare.
2 500 vC het Egiptenare suid begin trek, met ons kennis van Kush/Nubia, maar hierdie uitbreiding is gestop deur die val van die Middelryk in Egipte, teen die tyd dat 'n sterk Nubiese samelewing ontstaan ​​het. Hierdie vroeë Nubiese samelewing het sy eie koninkryk gevorm en 'n hoofstad in Kerma gestig.
2 498 v.C.-2 345 v.C. Die handel floreer tussen Egipte en Punt, mense wat aan die Rooi See woon ", suid van Soedan en noord van Ethiopië en Somalië, waarvan die eerste vermelding dateer uit die 2 600 vC.
2 498 vC-2 491 vC Regering van die koning Userkaf in Egipte.
2 494 vC sterf Khephren
2 490 vC-2 477 vC Die bewind van koning Sahure in Egipte.
2 477 vC – 2 467 vC Die bewind van die koning Neferiskare Kakai in Egipte.
2 460 BCE – 2 458 BCE Die bewind van die koning Neferefre in Egipte.
2 458 BCE – c. 2 457 v.C. Die bewind van koning Shepseskare in Egipte.
2 465 vC Userkhaf stig die 5de dinastie
2.445 BCE – 2.422 BCE Regering van die koning Nyussere Ini van Egipte.
2,422 BCE – 2,414 BCE Regering van koning Menkauhor in Egipte.
2 414 vC – 2 375 vC Regering van koning Djedkare Isesi in Egipte.
2 400 BCE – c. 2 300 v.C. Die Piramide -tekste geskryf, die oudste godsdienstige literatuur in Egipte.
2 400 BCE – 2 300 BCE Qebhet (soos Kebehwet) word in die Piramide -tekste van Egipte genoem as 'n hemelse slanggod.
2 400 BCE – c. 2 300 v.C. Bastet, katgodin van oorlogvoering, word geassosieer met die koning van Egipte as verpleegster en beskermer.
2 375 vC – 2 345 vC
Regering van koning Unas in Egipte.
2.345 BCE – 2.333 BCE Regering van koning Teti in Egipte.
2 356 VC Unas word farao
2 350 VHJ godsdienstige tekste is ingeskryf in die grafkamer van farao Unas/Wenis
2,323 vC Unas word vermoor en Teti stig die 6de dinastie
2 289 VC sterf Teti en sy seun Pepi I volg hom op
2 255 v.C. sterf Pepi I en word begrawe in 'n piramide, Man-nefer-merrie, wat Hiku-Ptah sy nuwe naam Men-nefer, of Memphis, gee
2 181 BCE – c. 2 040 vC Eerste tussenperiode in Egipte.
2 150 v.C. – 2 030 v.C. Krag desentraliseer gedurende die eerste tussenperiode – (dinastie 8-middel-dinastie 11) Teen die einde van die ou koninkryk het gesentraliseerde mag verswak.Gedurende die eerste tussenperiode word Egipte beheer deur twee mededingende dinastieë, een gebaseer in Heracleopolis in die noorde, die ander in Thebe in die suide.
2 134 vC 2125-1975 vC: Die 9de-11de Egiptiese dinastieë die 1ste intermediêre tydperk. Gedurende hierdie tyd het Egipte 'n ineenstorting van die sentrale regering beleef. Egipte verdeel in twee kleiner state met twee hoofstede (Memphis in die noorde en Thebe in die suide).
2 100 v.G.J .: Egiptiese boek van die dooies
2 064 vC – 1 986 vC Tweeling -dinastie -oorloë in Egipte.
2,061 BCE Nebhetepre Mentuhotep Ek word farao in Thebe
2,040 BCE Nebhetepre Mentuhotep I wen die burgeroorlog, herenig Egipte, maak Thebe die hoofstad van die hele Egipte, vestig die 11de dinastie ("middele koninkryk ") en bou die lykhuiskompleks van Deir el Bahri
2030 BCE – 1640 BCE Egipte herenig weer deur die Thebaanse koning Mentuhotep II in die Middelryk die Midde -Koninkryk inlui. 'N Herlewing van die kunste is duidelik sigbaar, veral in Mentuhotep se innoverende begrafnistempel in die westelike Thebe, en in die pragtige geverfde reliëfe wat hierdie struktuur en die grafte van amptenare in die omliggende begraafplase versier. Vir meer inligting, sien Middle Kingdom.
2 010 v.C. Mentuhotep I sterf en word opgevolg deur Mentuhotep II
2000 vC word die eerste obeliske opgerig in Heliopolis (Kaïro), die plek waar die kultus Ra/Atum
2 000 v.C. Die Nubiese konings bou hul oudste bekende moddersteen-tempel in Kerma. Dit lyk asof hulle begrafnisrituele het om die hele koninklike hof na die graf te neem, bewaarders, familielede en almal. Een graf bevat ongelooflike vierhonderd geraamtes, saam met 'n paar duisend opgeoffer beeste wat oor die lengte en breedte van die koninkryk na die graf gebring is.
1 991 BCE Amenemhet I gryp die mag aan (12de dinastie), skuif die hoofstad na Ith-Tawy (Lisht), suid van Memphis, bou 'n groot piramide by Its-Tway en bou die " Wall of the Prince " in die Sinai om te beskerm Egipte van invalle
1975 vC 1975-1640 vC Die 11de-14de Egiptiese dinastieë die Middelryk – Amenemhet is die opmerklikste farao wat Mentuhotep III omvergewerp het. Dit was die klassieke tydperk van letterkunde en kuns in die geskiedenis van antieke Egipte. Maar Mentuhotep herenig Egipte. Amenemhet bou die piramide van Hawara met sy labirint
1 962 vC Amenemhet sterf en Senusret I volg hom op, brei die bewind uit tot die derde katarak en bou die vestings in Semna en Kerma
1 950 vC Farao Senusret I vestig amptelik die suidelike grens van Egipte om te voorkom dat mense uit Kerma die grens oorsteek, met water of land, tensy vir handel of vir ander goedgekeurde doeleindes.
1 900 VHJ seremonies word in Abydos gehou ter ere van Osiris, heer van die onderwêreld en eggenoot van Isis, wat die dood en opstanding van die god vertel
1 850 vC Awawa, 'n magtige koning het by Kerma geheers. Nubiërs het goud na Egipte gebring toe die twee koninkryke relatief gelyke magte gehad het, hoewel Egipte gereeld die aggressor was tydens hul militêre ontmoetings.
1 850 vC Die swaar gepolisieerde Egiptiese grens word gebruik as 'n wegspringplek vir 'n reeks aanvalle op Kerma onder Senusret III. 'N Kanaal is gebou rondom die eerste reeks reeks stroomversnellings (die eerste katarak) in die Nyl naby Aswan om die beweging van troepe te vergemaklik. Die farao loods 'n reeks invalle en spog met sy prestasies in die koninkryk Kerma.
1.844 vC Amenemhet III word farao en bou die "Labyrinth " in Harawa
1 800 v.C. Die Kahun ginekologiese papirus handel oor die gesondheid en voorbehoeding van vroue. Bronswerk bekendgestel.
1800 BCE " Die avonture van Sinuhe " Ten spyte van alles wat hy gedoen het om Egipte te verenig en vrede en voorspoed vir haar te bring na jare se burgeroorlog, het Farao Amen-em-het voortdurend in gevaar gekom van komplotte om hom te vermoor, uitgebroei deur die een of ander groot heer wat sy troon wou gryp.
1 797 vC Amenemhet III sterf en sy dinastie begin agteruitgaan
1 783 v.C. Avaris is gebou en gevestig as die hoofstad van Hyksos.
1 782 BCE – c. 1 570 vC Tweede Tussenperiode in Egipte.
1 700 vC Die koninkryk Kush word in die suide van Egipte gevorm.
1 650 vC het koning Nedjeh die Nubiese koninkryk noordwaarts uitgebrei en die Nubiese koninkryk gaan steeds teenoor dié van Egipte in sy grootte en mag. Gedurende hierdie tydperk is Egipte verdeel in ten minste drie koninkryke, regeer deur die kortstondige en onstabiele dinastieë. Nubië beslaan gebied so ver noord as Elephantine Island naby Aswan. Die chaos in die noorde bevry Nubië van inmenging en indringing in sy eie aangeleenthede en kan selfs 'n meer stabiele omgewing vir vestiging bied. Toe Nedjeh die Egiptiese forte in Nubië aan die begin van sy bewind oorneem, bly sommige van die Egiptiese soldate daar woon en werk vir hom.
1,650 BCE – 1,550 BCE Xois dien as hoofstad van die 14de Dinastie.
1 640 VC 'n Asiatiese bevolking, die Hyksos, Semitiese mense uit Palestina, neem die mag in die noorde van Egipte (die Delta), met hoofstad in Avaris, en stel die perdewa (15de en 16de dinastieë) voor
1 640 vC regeer die Egiptenare steeds in Suid -Egipte, met die behoud van hul hoofstad in Thebe, en Inyotef V stig die 17de dinastie
1 600 v.C. Die Edwin Smith Papyrus, 'n Egiptiese mediese teks, is vermoedelik geskryf as 'n afskrif van die vorige werk van Imhotep.
1630 vC 1630 -1520 vC Die 15de -17de Egiptiese dinastieë die 2de intermediêre tydperk
Hyksos -plunderaars uit Asië en verhuis na die Delta en stel die Egiptenare aan die wa voor. Ahmose het uiteindelik die Hyksos uit Egipte verdryf Rondom 1550 vC is verskeie koninklike grafte in die Vallei van die Konings gebou.
1,570 BCE – c. 1 069 v.C. Die nuwe koninkryk van Egipte.
1 550 vC Ahmose I verslaan en verdryf die Hyksos uit Egipte en vernietig hul hoofstad Avaris. Ahmose I word farao ("nuwe koninkryk ", 18de dinastie)
1 550 vC Samestelling van The Book of the Dead in Egipte.
1 532 vC Ahmose I van Thebe verslaan die Hyksos by Avaris en verdryf hulle uit Egipte
1 530 vC begin met die groot godsdienstige kompleks van Karnak aan die god Amon in Luxor (Thebe)
1525 vC Ahmose I sterf en word opgevolg deur Amenhotep I
1539 vC 1539 -1075 vC: Die 18de -20ste Egiptiese dinastie se nuwe koninkryk en die bou van die grafte van die Vallei van die Koning. Die Egiptiese beskawing het in die Nabye Ooste en Nubië gegroei. Die vroulike farao Hatsjepsoet regeer Egipte. Ramses II regeer Egipte. Koning Tutankhamun is in 1325 vC begrawe in die Vallei van die Konings. Die groot farao's was Hatshepsut (die beroemde Pharoah -vrou), Akhenaten, Toetanchamon, Tuthmosis en Ramesses II. Koning Akhenaten het 'n nuwe godsdienstige orde tot stand gebring waarin die songod Aten aanbid word.
Gedurende hierdie tyd het die Egiptenare 'n permanente leër ontwikkel. Ramses XI was die laaste van die heersers van die Nuwe Koninkryk
1520 vC Amenhotep I beveel die skeiding van lyks tempels en koninklike grafte by die nekropolis buite Thebe
1504 vC Amenhotep I sterf en word opgevolg deur sy swaer Tuthmosis I, wat tot in Mesopotamië kampanje voer, Thebe die mees imposante stad van die koninkryk maak en die Obelisk by die Karnak-tempel oprig
1 504 BCE – 1 492 BCE Die Egiptiese ryk bereik die grootste omvang onder Tuthmosis I.
1500 vC word die hoëpriester van Amon in Thebe belangriker as die hoëpriester van Ptah in Memphis en die hoëpriester van Ra/Atum in Heliopolis (Kaïro)
1 500 v.C. Egiptiese frustrasie het veroorsaak dat hul uitbreiding na Nubië hervat is, maar het georganiseerde weerstand ondervind deur 'n verenigde ryk in Kerma, maar die Egiptenare het gewen en die streek 'n kolonie gemaak.
1 500 vC Die Egiptiese ryk strek tot by die Eufraat.
1492 VHJ Tuthmosis I sterf en is die eerste farao begrawe in 'n graf wat in die rots by die nekropolis buite Thebe gesny is (" Valley of the Kings ")
1479 BCE Tuthmosis III word farao en herorganiseer die ryk volgens 'n doeltreffende militêre burokrasie
1 479 BCE – 1 458 BCE Koningin Hatsjepsoet regeer Egipte.
1475 vC Kerma bly die hoofstad van die Nubiese koninkryk, omring deur ten minste drie kilometer walle en tientalle bastions om dit te beskerm. Nadat die stad aan die Egiptenare geval het, het hulle die stad Napata gevind en weer beheer oor die goudhandel geneem na die herlewing van die Nuwe Koninkryk. 'N Onderkoning regeer die Nubiese streek vir die farao, en die hele Nubië word regeer, maar met baie opstande gedurende die volgende driehonderd jaar.
1 458 BCE – 1 425 BCE Regering van Thutmosis III in Egipte.
1 458 v.C. Kadesh en Megiddo lei 'n Kanaänitiese alliansie teen die Egiptiese inval deur Thutmose III. Tuthmosis III verslaan die Mitannis en verower Sirië, die hoogtepunt van Egiptiese mag as Thutmose III verslaan 'n koalisie van Kanaän, Kadesh, Mitanni en Megiddo onder leiding van Durusha, koning van Kadesh. Egiptiese weermag het die oostelike kus van die Middellandse See onder Egiptiese bewind gebring.
1.450 VC Egiptenare gebruik die sonwyser
1450 vC tot 1200 vC was die hoogtepunt van die Hetitiese Ryk, net voor die vernietiging daarvan deur die seevolk. Ugarit was 'n antieke hawestad, waarvan die ruïnes geleë is in wat nou Ras Shamra in die noorde van Sirië genoem word en 'n noue verbintenis met die Hetitiese Ryk het, en handels- en diplomatieke verbindings met Ciprus onderhou het, soos gedokumenteer in die argiewe wat van die webwerf herstel is . Tydens die ineenstorting van die Bronstydperk is die koninkryk een sewe vernietig.
1391 BCE Amenhotep III word farao en bou die paleiskompleks by Malkata (naby Thebe) en die tempel van Amon in Luxor
Moontlike voorkoms van Palace Complex in Malkata in Egipte
1,386 BCE -1,353 BCE Regering van Amenhotep III van Egipte.
1353 vC Amenhotep IV (Akhenaten) word farao, getroud met Nefertiti en bou die nuwe hoofstad in Amarna, noord van Thebe, gewy aan die god Atum, en verban alle ander gode
1,353 BCE-1,336 BCE Die bewind van Akhenaten, die vader van Tutankhamun, 'Heretic King ' van Egipte wat sy siening op die mense afdwing. Die Amarna -tydperk in Egipte.
1 336 v.C.-1 327 v.G.J Die bewind van die kind, Tutankhamun, met Ankhsenamun as koningin.
1 334 vC Tutankhamun, 'n kind, word 'n farao en begin godsdienstige hervormings wat Egipte terugbring in die tradisionele geloofstruktuur.
1 327 v.C.-1 323 v.C. Regering van Ay in Egipte.
1,323 vC Toetanchamon word op 19 vermoor en begrawe in die Valley of the Kings " in Thebes
1 320 BCE-1 292 BCE Die bewind van Horemheb in Egipte, die naam van Tutankhamun word uit rekord verwyder.
1 320 VC Hoof-bevelvoerder van die weermag, Horemheb, volg Ay op as heerser van Egipte
Egiptiese farao's het die massa massaal hanteer met 'n leër opgeleide moordenaars
1.319 vC word generaal Horemheb farao, vernietig Amarna, herstel orde in Egipte en skuif die hoofstad terug na Memphis
1 307 vC Horemheb sterf en sy hoëpriester Amon Ramesses I word farao (19de dinastie) en verhuis die hoofstad na sy tuisdorp Avaris
1 306 vC Ramses I sterf en word opgevolg deur sy seun Seti I
1 303 vC Geboorte van Ramses II van Egipte.
1300 VHJ Egiptenare bou 'n kanaal wat die Nyl en die Rooi See verbind
1 295 vC-1 188 vC Die negentiende dinastie van Egipte.
1 295 vC-1 294 vC Die bewind van Ramses I in Egipte.
1 294 vC-1 279 vC Die bewind van Seti I in Egipte.
1290 vC sterf Seti I nadat hy die grootste graf in die Valley of the Kings en die grootste monument in Abydos gebou het, en sy seun Ramesses II volg hom op, getroud met Nefertari
1 279 vC-1 212 vC Regering van Ramses II (die Grote) in Egipte.
1276 BCE-1178 BCE The Sea Peoples was 'n konfederasie van vlootaanvallers wat die kusdorpe en -stede van die Middellandse See-gebied geteister het, en hul pogings veral op Egipte toegespits het.
1 275 vC veg die Egiptiese koning Rameses II teen die Hetitiese koning Muwatalli in die stad Kadesh in Sirië
1 274 vC Slag van Kades tussen Farao Ramses II van Egipte en koning Muwatalli II van die Hetiete.
1 264 vC-1 244 vC. Waarskynlik datums vir die bou van Abu Simbel.
1 258 vC Die Verdrag van Kades tussen Egiptenare en Hetiete. Die wêreld se eerste vredesverdrag.
1 250 vC – 1 200 vC Vernietiging van baie Kanaänitiese dorpe dui op 'n waarskynlike inval van die Israeliete in Kanaän. Twee Fenisiese stede word Tyros genoem, wat rots beteken en moontlik die stad Sour, en wat uit die kus van die Middellandse See ongeveer 50 kilometer suid van Beiroet uitstrek, was 'n ou Feniciese stad en 'n belangrike hawe, en die ander stad is Aradus, 'n eiland in die Middellandse See met 'n groot hawe.
1250 BCE Ramesses II dra die hoofstad oor na Pi-Ramesse in die delta, bou twee tempels in Abu Simbel, die Kolossus in Memphis (verewiglik Ramesse), die Hypostyle-saal van die Karnak-tempel in Luxor en 'n groot graf by Thebe
1 244 vC-1 224 vC
Ander moontlike datums vir die bou van Abu Simbel.
1 224 vC Ramses II sterf
1 200 vC – 1 100 vC Hebreeuse stamme vestig Kanaän.
1 200 VHJ seevolke val die Levant binne. Die opkoms van die Feniciërs van net nog 'n Israeliese of Kanaänitiese stam tot fabelagtig welvarende aardbewegers was nie spontaan nie. Die aankoms van 'n geheimsinnige Sea People -nomade het 'n kragtige invloed op die Fenisiërs gehad. Meedoënlose aanvalle deur groepe bekend as die Seevolke het feitlik al die groot moondhede van die Middellandse See vernietig en die weg gebaan vir die opkoms van die Grieke, Romeine en die Westerse beskawing. Te midde van 'n ramp wat byna elke stad in die oostelike Middellandse See -gebied verwoes het - bly die Fenisiese stede onaangeraak 'n gebeurtenis wat die verloop van die geskiedenis verander het. Die seevolke was en/of het die Israeliete/Kanaäniete/Fenisiërs gewerf om saam met hulle op die oop see te gaan, aangesien die handel van die Feniciërs die ryke van die oostelike Middellandse See dek en Fenisiese kolonies en handelsposte die oewers van Spanje en Afrika bedek het wat 300 stede en dorpe in Wes -Afrika beslaan, plus dat hulle die Swart See en die Oossee tot by die Persiese Golf bedek het, en dat hulle na Ierland en Engeland sou reis. Fenisiërs of Sidoniërs of Kanaän word mettertyd op verskillende maniere gebruik. Die woord ' Kanaäniet ' is histories, geografies en kultureel sinoniem met ' Phoenicia ". En Hebreërs het die streek bewoon.
1 200 vC Die Fenisië was waarskynlik die belangrikste krag van die SEEVOLKE, aangesien hulle 'n topposisie in die geskiedenis van die antieke wêreld beklee het, as dapper en moedige handelaars en genadelose seevaarders. Hulle was die eerste om groot afstande van die kus af te waag en deur die oop see te navigeer wat deur die noordster as gids gelei is. Tydens hul reise het hulle die Atlantiese Oseaan binnegekom en was hulle die eerste wat die Britse Eilande bereik het en was hulle die eerste om die Afrika -kontinent te omseil. Hulle het hul kommersiële bande met baie lande uitgebrei en was 'n skakel tussen oos en wes. 'N Ander gevolg van hul reise was die stigting van baie nedersettings, veral in die Middellandse See -kom.
1 200 vC Die Feniciërs beïnvloed ou argitektuur, godsdiens, taal, sterrekunde, navigasie, militêre strategie en het selfs die glasbedryf uitgevind wat die kuns van glas tot 'n hoë mate van perfeksie verhoog. Die Feniciërs, die Grieke, het stelsels van gewigte en maatstawwe ontwikkel. Die belangrikste uitvinding wat aan hulle toegeskryf word, is die fonetiese skryfwerk wat die belangrikste basis en oorsaak was vir die ontwikkeling en vooruitgang van die menslike ras.
1 196 vC Sethnakhte stig die 20ste dinastie
1,194 vC sterf Sethnakhte en sy seun Ramesses III word farao en bou die tempel in Medinet Habu (naby Thebe)
1,194 vC-1,153 vC Regering van Ramses III, farao van Egipte.
1 180 vC Seevolke het hul aanvalle en invalle in Egipte toegeneem. Dit is vreemd dat al die bekende variasies van die Tempeliers -kruis duisende jare voor die kruistogte deur die Feniciërs as sonkruise gebruik is. Die Feniciërs was sterk teenwoordig in Noord -Afrika (Egipte) en Spanje. Argeoloë het 'n tempel vir Hercules gevind by die ingang van die Middellandse See in die Gorham -grot in Gibraltar.
1,180 vC-1,178 vC Ramses III van die 20ste dinastie versterk Xois teen die bedreiging van die indringende seevolke.
1,178 vC Rameses III verdedig Egipte van die seevolke aan die oewer van Xois en verslaan hulle heeltemal.
1 177 v.G.J. -groepe wat slegs bekend staan ​​as die "Sea Peoples " het Egipte binnegeval. Die leër en vloot van die farao het hulle daarin geslaag om hulle te verslaan, maar die oorwinning het Egipte so verswak dat dit vinnig afgeneem het, net soos die meeste van die omliggende beskawings. Na eeue se glans het die beskaafde wêreld van die Bronstydperk 'n skielike en rampspoedige einde bereik. Koninkryke het in die loop van 'n paar dekades soos domino's geval. Nie meer Minoërs of Mykeneërs of Trojane of Hetiete of Babiloniërs nie. Die florerende ekonomie en kulture van 2000 BCE-1100 BCE, wat van Griekeland tot Egipte en Mesopotamië gestrek het, het skielik opgehou om te bestaan, tesame met skryfstelsels, tegnologie en monumentale argitektuur.
1 075 v.C.-715 v.C. Die 21ste-25ste Egiptiese dinastieë die 3de tussenperiode – die Nubiërs verower uiteindelik Egipte (laat 8ste eeu)
1 075 BCE-664 BCE Egipte word verdeeld en die Nubiërs maak van die geleentheid gebruik om outonomie te herwin onder hul egiptiese plaaslike regerende families en hul hoofstad in Kerma te behou.
1 069 vC-525 vC Derde intermediêre tydperk in Egipte.
1 069 v.C. neem die hoëpriesters van Amon die koning se titel in en verdeel Egipte in twee dele, die noorde met hoofstad in Tanis (aan die Middellandse See) wat regeer word deur die 21ste dinastie en die suide met hoofstad in Thebe wat deur die priesters van Amon beheer word
1,000 BCE Die term "Phoenicians " verskyn in die eerste plek in die vroeë Griekse literatuur van Homeros en sê dat dit afkomstig is van "Tirus en Sidon " in Fenicië ". Tyriërs en Sidoniërs van Kanaän, hoewel laasgenoemde gebruik word om 'n algemene term vir die hele gebied aan te dui. In Egiptiese inskripsies word die name "Kharu " of "Retenu " gebruik om die streek Fenicië en Israel aan te dui. Daar moet op gelet word dat die naam "Phoinikes " of pers in sekere Egiptiese tekste uit die 3de millenium vC die Feniciërs identifiseer wat pers kleurstof gemaak het.
926 BCE Palestina word binnegeval deur farao Shoshenk
900 vC Die hoofstad van die Nubiese koninkryk word na Nepata verskuif, maar dit daal ook meer as 'n eeu lank in die duisternis, wat moontlik dui op 'n verlies aan sentrale beheer en 'n terugtrekking na 'n meer verdedigbare plek.
814 vC: Tradisionele stigtingsdatum vir die Fenisiese kolonie Kartago by Tirus.
813 vC – 146 vC Carthago is gestig aan die Golf van Tunis. 500 vC verder ontwikkel dit tot 'n groot handelsryk wat 'n groot deel van die Middellandse See en 'n gevorderde beskawing dek. Die lang Puniese oorloë het Kartago uiteindelik in 146 v.C. vernietig Geleerde J.A. Rogers het geskryf: "Die Kartagers was afstammelinge van die Fenisiërs, 'n Negroïde volk, en dat Hannibal tradisioneel bekend gestaan ​​het as 'n swart man, tot die opkoms van die leerstelling van blanke superioriteit." Antieke Griekse en Romeinse ooggetuieverslae noem die inheemse mense van Kartago, die Afers -ras. Die antieke Romeinse digter Vergil het gesê: "En al haar gestalte bewys haar geboorteland. Haar hare was krullerig, dik oor haar lippe, en haar kleur donker. " Ook in die Biblioteek vir Geskiedenis Boek XX noem die Griekse historikus Diodorus 'n Griekse luitenant genaamd Agathocles, wat 'n volk in die huidige Tunisië-gebied verslaan het, wat dieselfde kleur as Ethiopiërs het en dit pas by fisiese antropologie. Geraamtes wat gevind is, is ondersoek deur L. Bertholon en E. Chantre, albei bekende Franse antropoloë in alle tydperke in Noord-Afrika, en het bevind dat die oorblyfsels van beide hoër- en laer klas individue verteenwoordigend was van die Negroid-ras.
785 vC Op hierdie tydstip herenig koning Alara die Nubiese streek en stig hy 'n nuwe koninkryk, nou bekend as Kush, wat op Napata gesentreer is.
750 vC Ysterbewerking word aan Egipte bekendgestel.
720 vC verower die Nubiese (Swart) koning Piankh/ Piye van Kush (Soedan) die verskillende koninkryke van Egipte en stig die Nubiese dinastie
715 v.C.-332 v.C. Die 20ste-30ste Egiptiese dinastieë in die laat periode en die Perse verower Egipte in 525 vC onder leiding van die Persiese koning Cambyses II, Persiese periode 2. Assiriërs verower Egipte vir 'n kort tydjie. Pers het meer as 100 jaar lank Egipte regeer, maar Egipte het weer onafhanklikheid gekry (404 v.C.-343 v.C.).
712 vC-671 vC Egipte word beheer deur die Kushitiese dinastie.
710 vC Piankh se opvolger Shabaka skuif die hoofstad van Napata na Thebe
699 BCE Nubiese (Swart) koning Tirhakah/Taharqa (seun van Piankh) klim op na die troon van Egipte en skuif die hoofstad na Memphis.
671 vC verslaan die Assiriërs Tajarqa en verower die Egiptiese hoofstad Memphis en verower Egipte — Tweede Egiptiese veldtog
667 v.C.-665 v.G.J. Ashurbanipal voer oorlog in Egipte om rebellies te stuit.
664 vC Taharqa trek terug na Napata en bou die Nuri -piramide, die eerste piramide in 'n duisend jaar
664 vC Psamtik I word farao in Egipte.
653 v.C. Egipte verdryf Assiriërs.
646 CE Die Arabiese Moslems verower Egipte onder Kalief Umar.
610 VC Neko II word koning van Egipte en begin 'n kanaal bou van die Rooi See tot by die Nyl, maar voltooi dit nooit.
605 vC lei Nebukadnesar II die Babiloniërs om Carchemish te verower en die Egiptiese leër te verslaan, maar in 601 vC slaag Nebukadnesar nie daarin om pogings om Egipte oor te neem nie.
525 vC Cambyses II van Persië verower Egipte tydens die slag van Pelusium en neem die stad in
525 vC Imhotep word in Egipte vergoddelik.
525 BCE – 404 BCE Persië verower Egipte.
520 vC Darius van Persië verbind die Nyl en die Rooi See met 'n kanaal. Die Perse voltooi die Neko II -kanaal.
480 vC Die Fenisiërs het Kartago in Tunisië gevind. Kartago, ontwikkel uit 'n Fenisiese kolonie, as die hoofstad van die antieke Kartago -beskawing, aan die oostekant van die Tunismeer in Tunisië, 'n ryk wat die Middellandse See gedurende die eerste millennium vC oorheers het. Die ryk het oorheers deur die eerste Puniese oorloë, en was die enigste eksistensiële bedreiging vir die Romeinse Ryk gedurende daardie tyd.
404 vC verdryf Amyrtaios van Sais die Perse (28ste, 29ste en 30ste dinastie)
398 BCE-380 BCE
Plato reis in Egipte, Sirene, Italië, Sirakuse en Sicilië.
355 BCE-415 BCE — Alexandria was al lank bekend vir sy gewelddadige en onbestendige politiek. Christene, Jode en heidene het almal saam in die stad gewoon. Een ou skrywer het beweer dat daar geen mense was wat meer van 'n geveg hou as dié van Alexandrië nie. Onmiddellik na die dood van Hierax het 'n groep Jode wat gehelp het om sy moord aan te spoor, meer Christene in die nag gelok deur te verklaar dat die Kerk brand. Toe die Christene uitstorm, het die grootliks Joodse skare baie van hulle doodgemaak. Hierna was daar groot verwoesting toe Christene wraak geneem het teen beide die Jode en die heidene, waarvan een Hypatia was. Hypatia, gebore in hierdie TURBULENT ERA, was 'n wiskundige, sterrekundige, en filosoof was die vroegste vroulike wiskundige van wie se lewe en werk redelik gedetailleerde kennis bestaan. Die verhaal wissel effens, afhangende van wie dit vertel, maar sy is deur die Christene geneem, deur die strate gesleep en vermoor.
343 vC verower die Perse Egipte twee jaar later weer voltooi (31ste dinastie)
332 BCE Alexander die Grote verower Egipte. Alexander die Grote beset Egipte en sy generaal, Ptolemeus, word koning en stig 'n dinastie. Die Griekse kultuur is gedurende hierdie dinastie deur Egipte versprei. Die stad Alexandrië is gestig en het beroemd geword vir die Groot Biblioteek en die groot Vuurtoring van Alexandrië, wat een van die sewe wonders van die antieke wêreld was.
332 vC Alexander die Grote verower Sirië en draai na Egipte en verower 'n jaar later Egipte sonder weerstand
332 vC-395 nC Grieks-Romeinse tydperk. Egipte is deur Alexander die Grote beset. Die Rosetta Stone is geskep. Die bewind van Cleopatra VII. Egipte het deel geword van die Romeinse Ryk.
331 vC Alexander die Grote stig Alexandrië in die hawestad Rhakotis.
323 vC-31 vC Die Hellenistiese era. Die Griekse denke en kultuur dra by tot inheemse mense.
323 vC-282 vC Reël van Ptolemeus I Soter.
323 VHJ Alexander sterf in Babilon en Ptolemeus erf Egipte
312 vC Ptolemeus se generaal in Sirië, Seleucus Nicator, stig 'n koninkryk wat wissel van Sirië in die weste tot Indië in die ooste en stig die Seleucid -dinastie
307 BCE-285 BCE Reign of Ptolemy I skep die biblioteek van Alexandria (Museum)
300 vC Ptolemeus I bou die Pharos van Alexandrië en stig die Museum van Alexandrië.
305 BCE-30 BCE Ptolemaïese dinastie was 'n Masedoniese Griekse koninklike familie wat gedurende die Hellenistiese tydperk 275 jaar lank die Ptolemaïese Koninkryk in Egipte regeer het en die laaste dinastie van antieke Egipte was. Ptolemeus was een van sewe lyfwagte vir generaals en afgevaardigdes van Alexander die Grote. Na die dood van Alexander in 323 vC is hy aangestel om te regeer, maar amptelik in 305 vC verklaar hy homself as Ptolemeus I, en later bekend as Verlosser. Binnekort aanvaar die Egiptenare die Ptolemeërs as die opvolgers van die farao's. Cleopatra was die laaste Griekse Ptolemeus wat oor Egipte geheers het toe die Romein Egipte in 30 vC ingeneem het.
283 vC sterf Ptolemeus
277 BCE – 276 BCE 4 000 Kelte werk in Egipte onder Ptolemeus II.
264-241 vC Die eerste Puniese oorlog word gevoer tussen Rome en Kartago (aan die Noord-Afrikaanse kus). Rome wen en wen Sicilië.
264 vC In Kartago het die Kanaäniete hulleself Punies genoem. Die leër van Kartago het Rome in die vroeëre Puniese oorloë amper verower. Maar, Rome het Kartago met volle krag aangeval, begin in 264 vC en voltooi hul taak nadat hulle elke Kartagoër doodgemaak of verslaaf het, en toe die land in sout gesaai, sodat daar nooit weer iets kon groei nie. Die Edomiete kom van Esau af en trou later met die Turke om 'n Turco-Edomietmengsel te vervaardig wat later bekend geword het as Chazars (Khazars)-die huidige bewoners van Israel. Hierdie Kanaäniete het uiteindelik die naam "Sepharvaim" vir misleidende doeleindes aangeneem. Hulle het later bekend geword as Venesiërs, en deur in te trou met Europese koninklikes en aristokrasie, die 'swart adel'. Die Venesiërs beheer vandag die Federal Reserve -stelsel in die VSA.
259 vC Kelte in Egipte slaag nie daarin om Ptolemeus II omver te werp nie en word van 'n honger dood op 'n eiland.
247 vC Die vuurtoring in Alexandria (Pharos) is voltooi.
232 vC Keiser Maximinus Thrax beveel 'n legioen
218 BCE-201 BCE Die Tweede Puniese Oorlog word gevoer. Die groot Kartago -generaal Hannibal lei 'n ekspedisie deur Spanje oor die Alpe teen Rome, maar hy slaag nie daarin om die stad te verower nie.
217 vC 14 000 Kelte dien onder Ptolemeus IV in sy oorwinning in Raphia oor die Seleucidiese koning Antiochos III.
202 v.C. Die Romeine verslaan uiteindelik die Kartagers in die slag van Zama in Noord -Afrika
198 vC verower die Seleukiede onder Antiochus III Palestina van die Ptolemaeus
196 vC is die Rosetta -steen in beide Grieks en Egipties uitgekerf
149-146 vC Die derde Puniese oorlog word tussen Rome en Kartago gevoer. Rome vernietig Kartago.
146 vC Die antieke Carthago-stad is in die Derde Puniese Oorlog deur die Romeine verwoes en herontwikkel as Romeinse Carthago, wat die belangrikste Afrika-stad van die Romeinse Ryk geword het.
69 BCE BCE Geboorte van Cleopatra VII van Egipte.
58-51 vC verower Julius Caesar Gallië (Frankryk)
51 BCE-30 BCE Cleopatra VII Ptolemeus word koningin van Egipte (laaste van die Griekse monarge). Cleopatra VII regeer en word die meesteres van Julius Caesar en baar sy seun, Octavianus.
48 VC Vernietiging van die biblioteek in Alexandrië, moontlik veroorsaak deur Julius Caesar wat Pompeius in Egipte agtervolg het toe hy skielik deur 'n Egiptiese vloot in Alexandria afgesny is. Groot getal en op vyandelike gebied het Caesar beveel dat die skepe in die hawe aan die brand gesteek moet word. Die brand het versprei en die Egiptiese vloot vernietig. Ongelukkig het dit ook 'n deel van die stad afgebrand en die gebied waar die groot biblioteek gestaan ​​het. Ander verhale oor die brand bestaan ​​ook.
47 vC Cleopatra VII is die enigste heerser van Egipte en stel haar voor as die godin Isis.
37 vC 37 vC Koningin Cleopatra VII van die Ptolemeërs trou met Markus Antonius
31 vC Oktavianus en Augustus verslaan Cleopatra VII en Mark Antony word deur Augustus verslaan. Cleopatra en Anthony pleeg selfmoord en Egipte word 'n provinsie van die Romeinse ryk. Einde van die Ptolemaïese Heersers, maar die bloedlyn gaan voort.
30 BCE – 14 CE Regering van Augustus Caesar in Rome, herstel van die Romeinse provinsie Alexandrië met Egipte, 'n provinsie van die Romeinse ryk.
1 vC Eerste ononderbroke reise van Egipte na Indië.
30 AD – 476 AD Egipte bly 'n provinsie van die Romeinse Ryk.
50 nC – 60 nC Oprigting van verskillende Christelike gemeenskappe in die oostelike Middellandse See, Griekeland, Egipte en ten minste die stad Rome.
145 nC: die sterrekundige Ptolemeus van Alexandrië publiseer die "Almagest " wat die geosentriese teorie saamvat
250 nC: Diophantus van Alexandrië skryf die "Arithmetica ", 'n verdrag oor die oplossing van algebraïese vergelykings en oor die teorie van getalle
384 nC het Theodosius beveel dat die Christendom nagekom moet word
394 nC: die laaste bekende hiëroglief is by Philae ingeskryf
395 nC Die Romeinse ryk verdeel in Wes en Ooste en Egipte het deel geword van die Bisantynse Ryk
407 Germaanse stamme oorskry Gallië (Frankryk)
410 Die Gote verower Rome
527- 646 nC Die Bisantynse Ryk beheer Egipte.
600 nC: Alexandrië het 200 000 inwoners
641 nC: Egipte word deur die Arabiere verower en gedwing om hulle tot Islam te bekeer
642 nC Die Arabiere het Alexandrië verower en Egipte het 'n belangrike deel van die Islamitiese Ryk geword. Die Arabiere vernietig die biblioteek van Alexandrië
868- 969 nC Die Tulunid en die Ikhshidid-dinastie regeer Egipte
969 nC Fatimid-heersers het Egipte in beslag geneem en die Egiptiese stad Al-Qahirah (hedendaagse Kaïro) gestig
1937 AD – Bron van die "White Nile " is ontdek. Die 'Wit Nyl' verwys na die rivier wat gevorm is by die Victoriameer, suid van Egipte, waar twee riviere eenheid die Bahr al Jabal -rivier en die Bahr el Ghazal -rivier genoem het, in die huidige Soedan aan die voet van die berg Kikizi. Die Wit Nyl het nou 'n staalbrug om die verkeer oor te steek. Byna konstante jaarlikse oorstromings veroorsaak dat voedingsstrome en riviere 'n groot hoeveelheid vrugbare sediment vervoer, wat die Wit Nyl se kleur aansienlik toevoeg. Terwyl die Nyl sy oewers breek, dek dit die omliggende platteland en 'n ryk slik, alluviale grond, ideaal vir die verbouing van gewasse. Dit het die land van die Nyl miskien die mees groeiende plek ter wêreld gemaak. Die gebied langs die Nyl is die swart land genoem as gevolg van die swart vrugbare grond. Verder van die rivier af was die 'rooi lande ' en albei het mekaar aangevul om 'n sterk ekonomie en beskawing in die ou Egipte te skep. Die 'Black Lands ' was natuurlik die boerderygebiede aan die oewer van die Nyl, terwyl die 'Red Lands' die woestyngebiede was wat Egipte aan twee kante beskerm het en die ou Egipte van buurlande en indringende leërs geskei het, en was ryk aan grondstowwe soos goud, silwer en koper en halfedelstene.
1970 n.C. Vandag beslaan Bo -Egipte die gebied van Kaïro suid tot die Nasser -meer wat gevorm is deur die Aswan High Dam, dus 'n groot suidelike deel van die Nylvallei. Die Aswan High Dam -projek het die tempels in Philae en Abu Simbel bedreig. Die Tempel van Isis op die eiland Philae is na die eiland Agilkia vervoer en die massiewe rotstempels van Abu Simbel is 550 voet na die binneland verplaas. Bo-Egipte is verdeel in twee-en-twintig distrikte wat nomes genoem word. Die eerste naam was waar die moderne Aswan is en die tweede en twintigste by die moderne Atfih (Aphroditopolis), suid van Kaïro.
Neder -Egipte het geografies bestaan ​​uit die noordelike Nyl en die Nyl -delta. Die volgende lys kan onvolledig wees:
Hier is predinastiese heersers van Bo -Egipte wat tot die laat Naqada III -periode behoort, hergroepeer, soms informeel beskryf as dinastie 00.
Gazelle — In 6750. Naqada III
Vinger Slak [de ] — Hy was 'n legendariese koning van Bo -Egipte. Hy was die eerste koning van Bo -Egipte wat in 6750 gesterf het. Naqada III
Vis ⎚ ] — Slegs bekend uit artefakte wat sy stempel afgedruk het, ongeveer 6750 - 6780. Naqada III
Olifant ⎛ ] Ongeveer 6760 - 6780. Naqada III
Dier ⎜ ] — — Naqada III
Ooievaar ⎝ ] ⎞ ] — — Naqada III
Canide ⎜ ] — — Naqada III
Bul — — Naqada III
Skerpioen I — Eerste heerser van Bo -Egipte, ongeveer 6750 - 6800. Naqada III
Predinastiese heersers: Dinastie 0
Die volgende lys van predinastiese liniale kan onvolledig wees. Aangesien hierdie konings die Eerste Dinastie voorafgegaan het, is hulle informeel gegroepeer as "Dinastie 0".
Iry-Hor Die korrekte chronologiese posisie is onduidelik. ⎟ ] Ongeveer 6830
Krokodil Moontlik gelees Shendjw identiteit en bestaan ​​word betwis. ⎠ ] Ongeveer 6830
Ka Miskien lees Sekhen eerder as Ka. Die korrekte chronologiese posisie is onduidelik. ⎡ ] Ongeveer 6830
Skerpioen II Moontlik gelees Serqet moontlik dieselfde persoon as Narmer. ⎢ ] Ongeveer 6830
Die Ou Koninkryk is gevolg deur 'n tydperk van ekonomiese en kulturele agteruitgang wat deur Egiptoloë die Eerste Tussenperiode genoem word - of, soos die Egiptenare dit noem, die 'eerste siekte'.
Egiptiese sentrale regering het vinnig in duie gestort ná die dood van Pepi II. Hy het 94 jaar lank regeer, langer as enige vorste in die geskiedenis, en is oorlede op die ouderdom van 100. Die laaste jare van sy regering was gekenmerk deur ondoeltreffendheid.
Die Unie van die twee koninkryke het uitmekaar geval en streekleiers moes hongersnood hanteer.
Ongeveer 2160 vC het 'n nuwe farao probeer om laer (Noord) Egipte uit hul hoofstad in Herakleopolis Magna te herenig. Intussen herenig 'n mededingende lyn in Thebe Bo -Egipte egter weer en 'n botsing tussen die twee mededingende dinastieë was onvermydelik.
Sewende en Agtste Dinastieë (gesamentlik)
Farao's van die Sewende en Agtste Dinastieë het tussen 2181 en 2160 vC kort bewind gehad. (Hierdie tabel is gebaseer op die koningslys in die tempel van Seti I, in Abydos)
Neferkara ek -
Neferkara (Nebi) -
sommige owerhede plaas hier Merenhor
Neferkamin (Seneferka) -
Qakara (Iby, Ibi of Ity) Piramide by Saqqara
Neferkawhor (Khuwihap) -
Die negende dinastie regeer van 2160 tot 2130 vC.
Meryibre Khety (Achthoes I) - 2160 vC - ?
Wakhare Khety ek - ?
Merykare Moontlike eienaar van 'n piramide by Saqqara ?
Khety II se dogter - ?
Merikare se dogter - ? -2130 vC
Die Tiende Dinastie was 'n plaaslike groep wat heers oor Bo -Egipte wat van 2130 tot 2040 vC geheers het.
Meryhathor - 2130 vC - ?
- - ? -2040
Omstreeks 2055 vC verslaan 'n afstammeling van die farao Intef III die Herakleopolitiese farao's, herenig die twee lande, stig die elfde dinastie en regeer as Mentuhotep II, die eerste farao van die Middelryk.
Die Elfde Dinastie was 'n plaaslike groep met wortels in Neder -Egipte wat van 2134 tot 1991 vC regeer het.
(Inyotef Sehertawy) Ry (saff) graf by Thebe
(el Tarif, naby Deir el-Bahri). 2134-2117 vC
(Inyotef Wahankh) Ry (saff) graf by Thebe
(el Tarif, naby Deir el-Bahri). 2117-2069 vC
(Inyotef Naktnebtepnufer) Ry (saff) graf by Thebe
(el Tarif, naby Deir el-Bahri). 2069-2060 vC
(Menthotp) Die Midde -Koninkryk begin in 2040 vC oor die hele Egipte. 2060-2010 vC
(Menthotp) Die eerste tempel in Deir el-Bahari gebou 2010-1998 vC
(Menthotp) - 1997-1991 vC
Die sestiende dinastie was 'n plaaslike inheemse koninkryk uit Thebe wat tussen 80 en 100 jaar lank Egipte regeer het, volgens Kim Ryholt.
Onbekende koning - verlore van die Turyn King List - 3 jr
Sobekhotep VIII (Sekhemreseusertawy) - 16 jr - 1 jr - 1 jr
Nebiriau I (Sewadjenre) - 26 jr
Nebiriau II -?
Bebiankh (Seuserenre) - 12 jaar
Onbekende koning - verlore uit die Turyn King List
Sommige bronne bevat nog ses ander name -
Die elfde (die hele Egipte), die twaalfde, dertiende en Veertiende dinastieë van antieke Egipte word dikwels gekombineer onder die groepstitel, Middle Kingdom, alhoewel die dinastie tydens die Tweede Tussenperiode gedeeltelik oorvleuel met óf (of albei) die Dertiende Dinastie óf die Vyftiende Dinastie.
Dit hou verband met die Deltastreek van Egipte en het moontlik uit Xois regeer, hoewel dit net meer as 100 jaar lank was. Die heersers daarvan was moontlik verwant aan die Hyksos, alhoewel hulle gereeld geïdentifiseer word as van Semitiese oorsprong, as gevolg van die duidelike oorsprong van die name van sommige van hul konings, soos Yakobaam.
Tot 76 konings is bekend uit verskillende koningslyste (uit Manetho, die Turyn, Royal Canon gee 32), maar slegs 'n paar word in hedendaagse bronne getuig, sodat sommige moontlik nie werklike heersers was nie (bv. Sommige is skuilname van ander heersers) . Heel waarskynlik heers baie hiervan gelyktydig oor verskillende dele van die Delta.
Bekende heersers, in die geskiedenis van Egipte, vir die Veertiende dinastie.
Farao's was die staatshoofde en godsdienstige leiers van antieke Egipte.
Antropologie, argeologie, sosiale studies, antieke beskawings
Tempel van Nefertiti
Ou Egiptenare het reuse standbeelde van Ramses II en Nefertiti in die tempel van Nefertiti in Abu Simbel, Egipte, gesny.
Foto deur Thomas J. Abercrombie
As ou Egiptiese heersers was farao's beide die staatshoofde en die godsdienstige leiers van hul mense. Die woord & ldquopharaoh & rdquo beteken & ldquo Great House, & rdquo 'n verwysing na die paleis waar die farao woon. Terwyl vroeë Egiptiese heersers mettertyd 'ldquokings' en 'rdquo' genoem is, het die naam & ldquopharaoh & rdquo vasgesteek.
As die godsdienstige leier van die Egiptenare, word die farao beskou as die goddelike tussenganger tussen die gode en die Egiptenare. Die handhawing van godsdienstige harmonie en deelname aan seremonies was deel van die farao & rsquos -rol as hoof van die godsdiens. As staatsman het die farao wette gemaak, oorlog gevoer, belasting ingesamel en toesig gehou oor al die grond in Egipte (wat in besit was van die farao).
Baie geleerdes glo dat die eerste farao Narmer was, ook Menes genoem. Alhoewel daar 'n mate van debat onder kenners is, meen baie dat hy die eerste heerser was wat die boonste en onderste Egipte verenig het (dit is die rede waarom farao's die titel van & ldquolord van twee lande en rdquo het). Farao's was tipies manlik, hoewel daar noemenswaardige vroulike leiers was, soos Hatshepsut en Cleopatra. Veral Hatshepsut was 'n suksesvolle heerser, maar baie inskripsies en monumente oor haar is na haar dood vernietig, en dit kan moontlik voorkom dat toekomstige vroue farao's word.
Na hul dood is baie farao's begrawe en omring deur rykdom wat hulle in die hiernamaals moes gebruik. Ontdekkers en argeoloë het hierdie grafte ontdek en baie van die antieke Egiptiese samelewing by hulle geleer. Een baie bekende voorbeeld was in 1922 toe argeoloog Howard Carter die graf van koning Toetankamen ontdek het, 'n farao wat gesterf het toe hy net negentien was.
Ramses III is nog een van die beroemde konings van Egipte. Hy was die tweede farao van die 20ste dinastie en word beskou as die laaste heerser met aansienlike mag. Hy regeer van 1187 tot 1151 vC en gedurende hierdie tyd het Egipte sy belangrike rol in die wêreld begin verloor. Eerder as om op bouprojekte te fokus, het Ramses III die bestaande tempels herorganiseer en bewerkbare grond toegeken. Ten tyde van sy dood het ongeveer 33% van die landbougrond aan die tempels behoort, wat tot voedseltekorte in die koninkryk gelei het. Toe sy werkers nie betaal is nie, het hulle 'n staking gereël wat die eerste in die geskiedenis was. Een van sy vroue en 'n aantal van sy amptenare het 'n onsuksesvolle sluipmoordaanval teen Ramses III beplan in die hoop dat die seun van die koningin, Pentewere, die troon sou inneem. Hulle is skuldig bevind en gedwing om selfmoord te pleeg. Ramses IV, Ramses V en Ramses VI, al sy seuns, was die volgende drie konings van Egipte. Oor die algemeen is die bewind van Ramses III gekenmerk deur probleme en ekonomiese agteruitgang.
The Thunderers: A Carthage Tydlyn
Ek sou nie so ver gaan om te sê dat olifante net so algemeen soos perde sal wees nie. Maar ek dink ek is van plan om 'n "Iberiese" olifantstam te maak. Wetenskapmense sal my miskien hiermee moet help!
Ek wil in elk geval nie veeleisend klink nie, maar ek is nuuskierig of daar enige gedagtes is oor Philip se veldtogte. As ek van Delphi gesteel het en die oorblyfsels van die kolos laat smelt het, het ek gedink dit kan 'n antwoord kry.
Wiki sê, & quotPhilip het 'n verdrag gesluit met Antiochus III die Grote, keiser van die Seleukidiese Ryk, in die hoop om die grond wat deur Ptolemaïese Egipte in besit geneem is onder die jong farao Ptolemeus V. Philip te verdeel, terwyl Antiochus belowe het om Philip te help om beheer oor Cyrene, die Cyclades en Ionia te neem. & quot
Sal Hannibal (en Kartago) aan hierdie vakbond deelneem?
As ek reg verstaan, kan Hannibal Philip help met vloot in TTL.
Maar ek is nie goed in hierdie tydperk nie.
Hm, dit klink asof Kartago en Masedonië hulself teen Seleukiede kan verbind? As 'n aggressiewe Seleukidiese koning Ptolemaïese Egipte gryp, is dit miskien nie so onwaarskynlik nie. Ek wonder of Antiochus III. sou hy onmiddellik sy geluk beproef, as die Slag van Panion as OTL gebeur, wat bly daarteen om hom teë te staan?
BTW, ek het hierdie hele tydlyn vanmiddag gelees, ek is mal daaroor. Hoop dat u kan voortgaan, dit lyk asof die Middellandse See 'n tripolêre wêreld vorm, met Antigonids, Barcids en Seleucids wat veg om oorheersing, wat 'n baie interessante agtergrond vir 'n goeie verhaal lyk.
P.S. Sterkte met die terapie, hoop dit gaan goed
Ek huiwer om dit te beantwoord, want die volgende opdatering (s) sal help om die grondslag te lê vir die toekoms van Antigonid-Seleucid-Barcid-verhoudings, en ek sal uiteindelik spoilers daar weggooi voordat ek dinge begin onthul. Ek dink wat ek beplan het, sal interessant wees. Of ek hoop ten minste dat dit sal wees!
Baie dankie! Ek is opgewonde dat jy daarvan hou!
Ek waardeer die wense. Op hierdie stadium is ek twee en 'n half weke nadat ek klaar was, so ek is opgewonde daaroor.
Wel, dit is die punt om te lees! Om uit te vind!
Ek sal dit sê: hierdie tydlyn sal Carthago en Rome se rolle nie omdraai nie, dit gaan nie 'n 1: 1 -wedstryd wees met wat IOTL gebeur het nie, slegs met Kartago wat wen en Rome verloor in plaas van omgekeerd. Dit gesê, as jy dit nie agtergekom het nie, is ek mal oor ironie.
Ek dink ek sou nie probeer om 'n 1: 1 -draai te maak nie, veral vir die toekoms van die tydlyn. Alhoewel dit aantreklik is, lyk dit vir my nogal lui. Maar dit is my $ .02, mense mag beslis verskillende menings van my hê.
Vanaand laat gebly om aan die opdatering en kaart te werk. Hopelik hou julle daarvan. Kommentaar word soos altyd gesmeek.
Antiochus III se Ptolemaïese verowerings
Antiochus III-self-gestileerde "Basileus Megas" -het oorlog verklaar teen die kind-koning Ptolemeus V, wat die jongste farao was in die Egipte se byna drie millennia geskiedenis. Alhoewel Antiochus in 610 AJ  op oorlog begin voorberei het, het die uitgestrektheid van sy koninkryk hom verhinder om al sy troepe in te samel en meer as 'n jaar op Ptolemaïese gebied te marsjeer.  Uiteindelik was sy gasheer meer as sestigduisend man groot, baie van hulle huursoldate. Toe hulle gereed was om oorlog toe te gaan, het Antiochus sy leër na die suide gestap, in die rigting van Coele-Sirië, met die doel om die veldtog, Cilicië en Ciprus, te verower.
Intussen is die geskil oor die regentskap in Egipte nog steeds nie opgelos nie, selfs met die hemelvaart van Tlepolemus agter die rug van sy huursoldate en die Alexandriese skare. Hy is deur die mense verwelkom omdat dit die einde van die gehate heerskappy van die dekadente broer-suster-span Agathocles en Agathoclea bewerkstellig het, maar dit het ook nie lank geduur voordat hy onder die loep gekom het nie. Nadat hy aan die bewind gekom het as 'n militêre goewerneur, was Tlepolemus 'n harde en lafhartige man, wat nie maklik deur die massas geliefd was nie. Dit was sy afkoms wat bemoeilik het - Tlepolemus was die afstammeling van 'n vooraanstaande Persiese familie wat 'n paar dekades tevore na Egipte geïmmigreer het, en gevolglik kon hy nie staatmaak op die steun van die Masedoniese elite, of die Egiptiese massas nie, wat albei sy ras kenmerk as vyande van hul eie. Alhoewel daar duidelik 'n ramp vir die regime was in die vorm van Antiochus die Grote en sy massiewe leër, het Tlepolemus probleme ondervind om 'n leër saam te snoer om die Siriese inval voldoende te verset, so dit was vir hom 'n uitdaging om die aristokrasie (en hul rykdom) te wen. ). Coele-Sirië het 'n paar mans uit die regentskap gekry om die mure van sy stede te verdedig, maar Cilicië en Ciprus het byna geen steun van Alexandrië ontvang nie.
Die situasie in die suide, Bo -Egipte, het ook die posisie van Egipte en sy vermoë om teen Antiochus te verdedig bemoeilik. Daar het 'n man met die naam Hugronafoor die steun van die Egiptiese boere opgeroep en homself Farao genoem, met die doel om die gehate Masedoniërs uit hul ou lande te verdryf. Hugronafoor het jare vroeër militêre ervaring opgedoen om vir Ptolemeus IV te veg, tydens Antiochus se eerste inval in die Ptolemaïese ryk - die posisie van Ptolemeus word so wanhopig geag dat daar besluit is dat hulle Egiptenare moet oproep om vir hul farao te veg in die Slag van Raphia. Hugronafoor was 'n offisier vir die Egiptenare tydens daardie geveg  - baie laag in die Ptolemaïese hiërargie, maar steeds bo sy mede -landgenote. Raphia was 'n Ptolemaïese oorwinning, maar dit het die koste meegebring om Hugronaphor se opstand moontlik te maak. Ptolemeus IV was 'n lui koning, en hy het min gedoen om die opskudding tydens sy bewind te onderdruk, terwyl hierdie beleid gedurende sy seun se bewind voortgesit is, deels as gevolg van die chaos rondom die regentskap, deels as gevolg van die inval van Antiochus, en deels omdat min mense die opstand as baie belangrik geag het. Tog het Hugronaphor binne 'n paar kort jare die grootste deel van Bo -Egipte vir homself beslag gelê en die noordelike Masedoniese regime ontkenbare inkomste ontken vir hul oorlog teen die Seleukiede.
Vroeg het Antiochus min weerstand gebied in Coele-Sirië, die gebied wat die buffer tussen die Ptolemaïese en Seleucidiese ryke was. Sy leër het die geïmproviseerde garnisoene wat Tlepolemus inderhaas georganiseer het, heeltemal oorweldig, en spoedig is die hele streek hom gesweer, hetsy uit keuse of nie. Antiochus marsjeer verder suidwaarts in die hoop om die stad Gaza voor die einde van die jaar in te neem. Baie hedendaagse waarnemers in Egipte het geglo dat Gaza die volgende jaar sy basis sou wees om Egipte aan te val, en dit was weliswaar Antiochus se bedoeling, maar Gaza was sterk vir sy leër. Die mure is verbeter sedert die dae van Alexander, en Antiochus was genoodsaak om sy wonde in Sirië af te lek en die volgende jaar te wag om momentum te kry. Intussen het hy 'n mate van steun getoon vir sy bondgenoot Philip se gelyktydige oorloë in die Egeïese See, en 'n paar voelers na Cilicië en Ciprus gestuur, in die hoop om vas te stel hoe moeilik daardie plekke sou wees om te verower.
Die Seleukide -terugslag in Gaza het Ptolemaeus V se koninkryk 'n bietjie asemhaling gebied, hoewel dit nie sy regent, Tlepolemus, sou baat nie. Omdat hy met 'n paar vriende was, was die staatsgreep van die Pers nie so moeilik vir sy vyande nie.  Aristomenes die Acarnaniër het die nuwe gesig geword van die seun-koning se administrasie, hoewel daar in werklikheid baie mense in die hof van Aristomenes was, aangesien hy aan soveel mans beskerm was omdat hy sy magte toegeken het. Tlepolemus is tereggestel op swak aanklagte, terwyl sy (min) ondersteuners óf verban óf deur die nuwe Helleense regime in die tronk gestop is. Aristomenes het vinnig in die Ptolemaïese samelewing gestyg. Op 'n keer 'n huursoldaat , het Aristomenes eers in 598 AY  uit sy geboortestad Alyzia na Egipte geëmigreer, vyftien jaar voordat hy die land geword het de facto liniaal. Anders as Tlepolemus, het Aristomenes 'n sekere uitstraling gehad wat broodnodig was om die elite van die ryk te verenig teen die leër van Antiochus. In die loop van sy eerste paar maande in die amp, het Aristomenes 'n leër bymekaargemaak wat nie net Egipte teen die Seleukiede kon verdedig nie, maar hulle ook uit Coele-Sirië kon stoot, waarin Antiochus sy magte goed gevestig het. Hierdie leër is gelei deur 'n Etoliër met die naam Scopas, en in die jaar 614 AJ  het die huursoldaat Ptolemeus se magte noordwaarts opgeruk om Antiochus uit sy gebied te verdryf.
Die twee leërs het by Paneion, 'n groot gemeenskap in die noorde van Judaea, 'n hou toegeslaan. Die Hellenes het die stad vernoem na die god Pan, wat 'n heilige fontein en 'n aantal heiligdomme in die omgewing aan hom gewy het.  Die Seleukidiese leër was deur 'n paar duisend man die grootste van die twee, en veral hul kavalerie -arm was beter as die Ptolemaïese mag wat hulle teëgestaan ​​het. Antiochus se aanneming van die Iraanse katafrakt was die belangrikste verskil. Alhoewel die infanterie van die twee kante op die slagveld, op die flanke, teen mekaar gestamp het, het die Siriese kavallerie oorweldigende oorwinnings behaal en die liggepantserde en onervare ruiters wat hulle beveg het, gelos. Nadat hulle die Ptolemaïese kavallerie van die veld af gestoot het, het Antiochus se manne omgedraai en die vyandelike infanterie agter aangeval, en sodoende paniek gekry en uiteindelik die falangiete van Scopas ontwrig. Die stryd was 'n opwindende oorwinning vir die Seleukiede, want die jong Ptolemaeus V sou nie sy 'Raphia' sou sien dieselfde lot as wat sy pa gehad het nie. Antiochus se erfgenaam, wat ook Antiochus genoem is, het onderskeiding en roem verwerf vir sy prestasies in die geveg - hy het die Seleucidiese kavalerieklag gelei wat so deurslaggewend was om sy pa se oorwinning oor hul gehate mededingers te behaal. Na die geveg was die Ptolemaïese leër so deurmekaar dat baie van sy manne weggegaan het en Aristomenes met 'n stomp krag agtergelaat het om die besittings van sy koning te beskerm. Scopas het oorleef, maar in skande. Na die geveg het die hele Judea en Fenisië wat nog nie aan die soldate van Antiochus geval het nie, vrywillig onder die beskerming van die Seleukiede dinastie gekom. 
Antiochus het nou al die besittings van Ptolemeus vir hom oopgemaak. Dit was die geleentheid wat elke Siriese koning sedert Antiochus se voorouer, Seleucus Nicator, van gedroom het - die geleentheid om Egipte te verower en 'n reuse -stap nader te kom om Alexander se Grote se ryk te herenig onder Seleukidiese bewind. Toe Antiochus en Filippus egter hul ooreenkoms bereik het om die koninkryk van Ptolemeus V tussen hulle twee te verdeel, was daar 'n duidelike begrip van Philip se kant dat Egipte self nie by hul verowerings ingesluit sou word nie. As hy hul verdrag perfek sou volg, moet Antiochus daarop fokus om Cilicië en Ciprus by sy heerskappy te voeg. Die toevoeging van Egipte tot Antiochus se ryk sou die magsbalans veels te groot in sy guns steek en Antigonid Masedonië sou laat as die volgende logiese teiken vir die ambisieuse koning in Antiochië. Om die verowering van Egipte te probeer, sou 'n duidelike uiteensetting van die verhouding tussen die twee Diadochi -here wees. Antiochus se groter ambisie het hom onderkry, maar hy het 'n begeerte na Egipte van sy voorvaders geërf, en noudat dit moontlik was om die ou land te bekom, moes hy dit hê. Toe sy leër gereed was om te marsjeer, het Antiochus dit suidwaarts getrek, na Egipte toe. 
Hierdie keer, op die opmars suid, was daar weinig om hom teë te staan. Gaza val op Seleukiede se arms, en hul mense sien baie minder sin om 'n tweede vasberade weerstand te bied teenoor die man wat hulle koning sou wees. Raphia, die plek waar Antiochus se eerste mislukking as heerser was, is met gemak deur sy troepe oorval. Pelousion was die plek waar Aristomenes sy hoop gevestig het op die afweer van die inval van Antiochus - sou Pelousion val, het Aristomenes geweet dat sy bewind sou verbrokkel, en daarom rig hy al die hulpbronne wat hy gehad het op die weerstand van die stad. Hy het die res van die verslaan leër by Pelousion ingedien om as garnisoen vir die stad op te tree, insluitend die generaal van daardie leër, Scopas. Hulle was te swak om hul vyande in die oop veld te bestry, maar as hulle 'n groot stad verdedig, sou hierdie stukkies baie dodeliker wees. Pelousion sou inderdaad 'n stewige teëstander wees vir Antiochus wat die stad hom die grootste deel van 'n jaar teen hom uitgehou het, waartydens Aristomenes desperaat meer huursoldate ingebring het in die hoop om Alexandrië teen die manne van Antiochus te verdedig. Uiteindelik sou Antiochus egter die oorhand kry, want hy het te veel hulpbronne in sy guns, en sy belegsmotors was te gevorderd vir die stadsmure. Die veterane van Paneion het nie daarin geslaag om hulself te verlos in die verdediging van Pelousion nie, met baie oorgawe aan Antiochus nadat die mure geval het.
Alhoewel die Helleense en Masedoniese bevolkingsbasis van Neder -Egipte sedert die aanvang van die dinastie sterk getrou was aan die geslag van Ptolemeus Soter, het die koloniste geen nut gehad om te veg vir 'n tienjarige seuntjie om oor hulle baie magtiger landgenote te heers nie. Die hele Neder -Egipte, met slegs 'n paar klein uitsonderings, het vinnig onder Antiochus se bewind geval nadat Pelousion in Seleucid se arms geval het. Antiochus draai daarna sy oë na Alexandrië, die hart van die Ptolemaïese ryk.
Soos Aristomenes gevrees het, kom daar weer 'n staatsgreep kort nadat die nuus Alexandria van Pelousion se nederlaag bereik het. Die samesweerders van hierdie komplot was egter nie daarop uit om self die mag te gryp nie - ten minste nie direk nie. Die taak om die jong Ptolemeus V te verdedig teen 'n aartsvyand wat die seun nie regtig verstaan ​​nie, was onbenydenswaardig en op hierdie stadium byna onmoontlik - sy leërs is uitgewis, en min het Antiochus verhinder om te neem wat hy wou van die erfgenaam van Ptolemaeus Soter se koninkryk. Die Masedoniese en Helleense koloniste het sy saak laat vaar in hul massas na die nederlaag by Pelousion.Aristomenes is in die tronk gesit en gou doodgemaak, terwyl die seuntjie-koning wie se belange hy beskerm het onmiddellik vermoor is. Met Ptolemaeus V se dood was daar nie meer mans in die lyn van Ptolemeus Soter nie - Lysimachus, 'n seun van Ptolemeus II, was die voorlaaste Ptolemeus en is tydens sy kort regentskap tydens Sosibius se suiwering vermoor.  As gevolg hiervan was daar niemand meer om koning te verklaar nie, behalwe Antiochus. Sy seëvierende leër het 'n paar weke nadat hy Pelousion verower het, na Alexandrië getrek, tot die opgewekte gejuig van die Alexandriese skare.
Alhoewel dit nie deur die ou skrywers van hom beskuldig word nie, glo moderne geleerdes dat Antiochus agter die staatsgreep teen Aristomenes en Ptolemaeus V se moord was. Hy sou inderdaad beskerming verleen aan 'n paar van die samesweerders - naamlik Aristagoras van Xois - wat hulle hooflede van die administrasie van sy seun in Alexandrië maak. Hoewel Antiochus sekerlik die meeste baat gevind het by die staatsgreep, omdat dit 'n moontlik baie moeilike beleg van die grootste stad van die Hellenistiese wêreld was, is dit tog onmoontlik om seker te weet dat hy verantwoordelik was vir Ptolemaeus V se dood op tienjarige ouderdom.
Byna die eerste ding wat Antiochus gedoen het nadat hy in Alexandrië aangekom het, was om Alexander se graf te besoek. 'N Apokriewe verhaal hieroor vertel hoe Antiochus sy dooie ikoon gevra het of hy daarin sou slaag om sy ryk te herenig en sy ware erfgenaam te word. By die vraag was Alexander se liggaam veronderstel om te skud, voordat die groot generaal se neus van sy kop losgemaak het.  Wat nie apokrief is nie, is dat Antiochus Alexander se borstas wou neem om in toekomstige gevegte te dra, maar die wapenrusting van die Argead te klein gevind het.  In plaas daarvan het hy die beste smede gehad, 'n nuwe, groter borswapen van Alexander, en hy sou dit in die stryd dra. Antiochus het dit oorweeg om Alexander se liggaam, saam met 'n paar van die skaarsste boekrolle in die Groot Biblioteek van Alexandrië, saam met hom na Antiochië terug te bring, maar het van plan verander nadat Aristagoras hom gewaarsku het oor die liefde wat hy van die Alexandriërs sou verloor om hom van iemand te beroof van hul stad se grootste trots. In plaas daarvan het hy die liggaam van Alexander gelos waar dit gelê het, en die boekrolle laat kopieer.
Omdat die kroonprins Antiochus reeds die tradisionele gebiede in die ooste gekry het om 'n Seleukide -erfgenaam te regeer, het Antiochus III sy tweede oudste seun, Seleucus, die gesag gegee om in sy naam oor Egipte te heers. Alhoewel sy amper dertig was, was Seleucus getroud met Lysimachus se dogter Cleopatra , wat die suiwering oorleef het weens haar seks. Die jonger Antiochus was reeds op sy Ptolemaïese manier met sy suster Laodice getroud - anders sou hy waarskynlik met die Ptolemaïese meisie getroud gewees het. Dit het gehelp om die vurigste pro-Ptolemaïese hofdienaars te verenig tot die Seleucidiese saak. Dit sou Seleucus se taak wees om Hugronafoor te probeer haal, iets wat hom jare lank sou beset. Die herowering van Cyrenaica was ook die verantwoordelikheid van Seleucus.
Antiochus het nie meer as 'n paar maande lank sy prys geniet voordat hy na die slagveld teruggekeer het nie. Alhoewel die Ptolemaïese dinastie uitgewis is, het hy nie sy besittings in Cilicië en Ciprus geërf nie. Vir die volgende drie jaar het Antiochus geveg vir die besit van hierdie plekke. Die Cyprioten het die knie relatief maklik gebuig, wat die Cilians nie gedoen het nie. Hulle het Antiochus tot 'n aantal moeilike, moeilike beleërings gedwing wat gefrustreerd was oor hul koppigheid, toe Antiochus hierdie stede verower het, was hy wreed en het die mans wat hom teëgestaan ​​het, tereggestel en die vroue en kinders verslaaf. Hy het hulle vervang met die ou, ongeskikte en onbekwame van sy eie leër, sowel as al die landlose Masedoniërs, Hellenes en Ciliciërs wat hy kon vind.
Die vyfde - en laaste - Siriese oorlog was 'n ongelooflike sukses vir Antiochus III, wat hom nou as die heerser van die oorgrote meerderheid van Alexander se ou ryk bevind het. Die ooste het vroeër in sy bewind teruggekeer onder sy bewind, en nou, met die verowering van Coele-Sirië, Egipte en ander streke, het Antiochus ook 'n groot deel van die weste beheer. Slegs die noordelike Anatolië - wat meestal deur die geallieerde konings vir die Seleucidiese saak beheer is - en Hellas, wat deur die Antigonids regeer is, het oorgebly om die visie van Seleucus Nicator te voltooi. Sy weereens gevierde voorouer het 'n moordenaar se lem weggekom by die heerskappy van Alexander se ryk sonder Egipte op amper tagtig jaar oud. Nou was Antiochus nog nader, op 'n baie ouderdom van vyf en veertig.  Slegs Philip V van Masedonië, "die liefling van Hellas", staan ​​werklik in sy pad.
 - Beteken "Griekse Koning" in Grieks. Hy het sy titel ontneem van die tradisionele titel van die Achaemenidiese konings.
 - 204 vC.
 - Dit is 'n manier waarop ek probeer verstaan ​​hoe daar 'n redelike mate ruimte is tussen Ptolemeus IV se dood en die Slag van Paneion.
 - Ek vermoed dat Hugronafoor 'n klein opdrag gegee het; dit sou help om sy aansien onder sy mede -Egiptenare op te bou en sy militêre kennis op te bou vir so 'n opstand.
 - Hierdie staatsgreep kom in 201 vC.
 - Ek is nie heeltemal seker of hy dit was nie, maar dit sou logies wees gegewe die Ptolemaïese geskiedenis. Kapteins van huursoldate het dikwels hoog en vinnig in Egipte gestyg.
 - 216 vC.
 - 200 vC.
 - Uit wat ek gelees het, blyk dit dat dit die geval is, hoewel ek nie die akkuraatheid daarvan kan waarborg nie. Ek skryf tog as 'n semi-onbetroubare verteller. (nie so erg soos ek was nie Xamm Anim alhoewel)
 - Tot dusver het omtrent alles wat ek beskryf het IOTL gebeur, behalwe dat ek 'n paar van my aannames en ekstrapolasies vir "speserye" bygevoeg het. Hierna is dit egter waar dinge interessant word.
 - Hierdie paragraaf is grotendeels geïnspireer deur 'n plasing van slydessertfox oor 'n wat as ek 'n paar maande gelede oor Raphia geplaas het. Hier is die draad, vir almal wat wonder - ek het gevra wat die implikasies sou wees as die poging tot moord op Ptolemaeus IV sou gebeur voordat Raphia dit sou regkry.
 - Ek vra om verskoning dat ek versuim het om hom in die vorige pos oor Sosibius se regentskap te noem.
 - Iets gebaseer op die verhaal van Octavianus wat per ongeluk Alexander se neus afgebreek het. Ook 'n simboliese vooruitskouing, alhoewel ek seker is dat u dit nie nodig gehad het om dit vir u te sê nie.
 - Alexander die Grote was 'n baie kort man, sommige mites het hom selfs op ongeveer 4'10 of so laat beland! Ek sou geneig wees om te raai dat hy tussen 5'2 en 5'4 was, iewers in die omgewing. Om nie te spog met kort mense nie, maar ek is 6'3 ... dit is vreemd om aan so 'n belangrike figuur in die menslike geskiedenis te dink, die hoogte wat jy in die derde of vierde klas was.
 - Hierdie Cleopatra is 'n opgemaakte persoon vir my gemak as skrywer. Ek is nie seker Lysimachus het kinders gehad nie, maar ek wou hê dat Seleucus met 'n Ptolemaïese meisie sou trou, en daar is nie 'n geskikte kind in die rekords nie.
 - Antiochus is in 241 vC gebore, dus is die jaar 196 vC.
'N Internetkoekie word aan Stark toegeken vir sy versiendheid! As Eddard Stark dieselfde soort vooruitskouing gehad het.
Verwag vir eers die Hellenistiese Ooste, en verwag nog meer avonture van Philip V en Antiochus III terwyl hulle beweeg om 'n voordeel bo die ander te kry vir hul volgende opdaterings. Die volgende opdatering sal 'n bietjie opstel wees oor die Kartago -regering tot en met die seëvierende Barcid -burgeroorlog. dus nie regtig 'n opdatering soveel as 'n inligting-/opiniestuk nie. Die geskiedenis van Kartago is 'n moeilike manier om te kraak, maar ek hoop dat ek relevante gedagtes en idees daaroor het.
Kyk die video: Акриловый или пластиковый фасад для кухни. Какой выбрать (Julie 2022).
Daar is naamlik net swart kaviaar, om op die Swart See te ontspan en met 'n swart, baie swart Audi te ry!