IKE MORIZ het in wat ’n mens sou kon beskryf as ’n kort tyd in ateljee-terme sy nuutste album, All Around the World, uitgereik. Dié album volg kort op die hakke van sy vorige album, Play Me. Soos met sy vorige album is daardie Bowie-agtige klank steeds daar, hoewel ’n mens ook ’n klein tikkie andersheid kan bespeur. Dié musikant-akteur het met CLARISSA GROBLER gesels oor die nuwe album. Daar was Mirrors and Shade (wat omtrent vier jaar geneem het om te ontwikkel), toe Play Me en nou All Around the World wat gou in sy voorloper se spore gevolg het. Hoe het die maak van jou derde ateljee-album verskil van die maak van Play Me? My hoofdoel was om ’n album te skep wat ’n baie melodic, warm en natuurlike vibe het. Daar is al vir my gesê dit klink steeds baie internasionaal, maar dat mense sekere klanke, ritmes en melodieë herken het wat meer aan Suid-Afrikaanse musiek herinner as te vore. Ek het ook saam met meer musikante as te vore gewerk. Dit is ’n baie internasionale mix van mense van Malawi, Suid-Afrika, Noorweë, Duitsland, Italië, Skotland en Engeland.
Hou die titel van die CD verband met jou eie reise? Die titelsnit, All around the world, staan vir die idee van “volg jou hart?.?.?. maak nie saak wat nie”. Ek het agtergekom mense reis of verhuis om verskillende redes. Ek het gevind die belangrikste deel van om na ’n plek te reis nie soseer die eindbestemming is nie, maar die werklike reis om daar te kom. Ek het die reis om All around the world te skep baie geniet! Ons doen die dinge waarin ons glo en ons leer deur dit te doen. Dit is daardie ervaringe wat ons gehelp het om te word wat ons is. All around the world sê basies: Doen dit – wat ook al dit is wat jy droom om te doen! Die lewe is gereelde verandering. As ons ophou verander, is ons dood. Gunsteling-track op die nuwe album? Dit is altyd moeilik om
te sê. My gunsteling is gewoonlik die een wat ek laaste geskryf het. In hierdie geval All your heroes are dead. Maar dit verander heeltyd en wissel tussen Killing Games, All around the world, All your heroes are dead en Whereof one cannot speak. Daar is ’n onbetwisbare charm in jou musiek, ’n sekere sin van styl. Wat is vir jou die belangrikste in jou musiek? Ek was nog altyd veral gefassineer deur die ideaal om “tydlose musiek” te skep?.?.?. maar dis ’n heel anderste storie. Essensieel wil ek my persoonlike gevoelens en gedagtes met ander deur my musiek en lirieke deel. Ek het gevind dat ek dit die beste doen deur ’n baie eerlike benadering totliedjieskryf: Ek probeer om na my hart te luister tydens die liedjieskryfproses.
Hoe hanteer jy kritiek? Dit hang af van die omstandighede, maar ek is altyd bereid om waar te neem hoe menseop my musiek reageer: Ek vind dit fassinerend om te sien hoe verskillende mense reageer. Wat lê nog vir Ike Moriz voor om te bereik? Ek het so baie idees vir toekomstige albumprojekte dat ek hoop ek lewe lank genoeg om te sien hoe hulle geskep word. Ek wil electronic pop, tradisionele Afrika-musiek, jazz en heavy rock verder verken in die toekoms. Ek speel nou ook weer toneel en wil aanhou om verskillende karakters en toneel scenario’s te verken. Het jy ander musiekprojekte op die spyskaart? Ek bestuur tans ’n tradisionele Afrikavocal ensemble van ’n township in Kaapstad en ek werk live op die verhoog en in die ateljee saam met hulle. As jy nou, ná drie albums en ander ervaringe, terugkyk, het jy toe jy met jou musiekloopbaan begin het, gedink jy sou dit wat jy reeds bereik het, bereik? Ek het altyd in my vermoëns geglo om goed te wees met dit wat ek doen, maar ek sou nooit geraai het hoe alles in plek geval het in die afgelope jare nie. Ek sou nooit in ’n miloen jaar geraai het