Budha to budha ring maat 19 - chain small ring Den Haag - De gratis Advertentie site van Lelystad en omgeving
Budha to budha ring in maat 19. Model: chain small ring.
Etuitje boekje etc aanwezig
Generated in 0.049536943435669 ms Wayne Grayson Hoodies | TeePublic
Wayne Grayson Hoodies
Browse › Wayne Grayson › Hoodies
Main Tag Staticx Hoodie
RIP Wayne Static Hoodie
Marshmallow Wayne Hoodie
Grayson Costume tee Girls Hoodie
TEAM WAYNE Hoodie
100% Not Bruce Wayne Hoodie
Wayne for President 2020! Hoodie
Young Master Wayne Hoodie
Wayne Vs Kent Hoodie
John Wayne-The Man Hoodie Griekeland | Loer Toer
Category Archives: Griekeland
BYEKORF-GRAFTOMBES, Micene, Griekeland
Griekeland December 16, 2016 Leave a comment
Dalk spook dit hier, kom die ongemaklike gedagte by my op toe ek een van die Miceense skiereiland in Griekeland se bekende byekorf-graftombes nader. Dis nie dat ek bang is nie. Ek is doodkalm en nuuskierig. Maar die eerste aanblik van die graftombe laat my hart in my bors tamboer . . . Ek kyk na die lang onbedekte gang tussen klipmure wat horisontaal in die heuwel ingebou is en na die indrukwekkende ingang lei. Verkyk my daaraan.
Hier speel ‘n trom van duisende jare
Die verbasend nou ingang, ongeveer ses meter hoog met ’n driehoekige opening bo die latei wat dit selfs hoër laat lyk, lei na die grafkelder van kalkklip. Ek stap in en beskou die koepelvormige dak. Dis gevorm deur kalkklipringe wat boontoe ál kleiner raak op mekaar te stapel, en lyk baie soos ‘n byekorf. Die bouwerk en gewydheid van die graftombe beïndruk my. Hier het die Micene hulle gestorwenes begrawe. Lank voor die Griekse beskawing tot stand gekom het. Nagenoeg 1500 jaar voor Christus, in die laat-Bronstydperk.
Snitplan – 13 meter hoog, 15 meter deursnit
Die graftombe met sy kalksteenvloer is so groot soos ‘n kerkie en byna 13 meter hoog. Waar is die dooies te ruste gelê? Ek sien geen teken van rakke of holtes nie. Die graftombe is leeg. Kaal. Wat ook al hier van belang was, is kennelik deur argeloë verwyder. Dit geld die ander byekorftombes in hierdie gebied natuurlik ook. Terloops, die Miceense byekorfgraftombe wat die beste behoue gebly het van die nege in Griekeland, is ‘n tombe wat volgens die bekende 19e eeuse Duitse argeoloog Heinrich Schliemann die graf van Agamemnon was – Agamemnon wat natuurlik in Homer se Iliad figureer. Maar Heinrich Schliemann se teorie is intussen weerlê.
My voetstappe klink helder in graftombe op. Die akoestiek is merkwaardig. Ek roep uit om dit te toets en die eggo van my stem laat my ore tuit. Hoe het dit toentertyd hier tydens ‘n begrafnisritueel met al die geweeklaag en gesing en musiek en wat ook al geklink? Ek kan my indink dat dit ‘n aanslag op jou oortrommels sou gewees het.
Drie duisend jaar weerklink
Nou is dit doodstil hier. Ek voel nie kriewelrig nie. Hier is beslis geen spoke nie. Wat wel by my spook, is die verlede. Wie was die mense wat hulle gestorwenes met soveel eerbied en deernis begrawe het? Hoe het hulle gelyk? Hoe het hulle aangetrek? Hoe het hul taal geklink. Wat het ons gemeen? Watter vrese? Watter vreugde? Watter menslike kondisie? Hulle sou nooit kon dink dat ‘n besoeker soos ek in die 21e eeu hier sou binnestap om ‘n artikel oor hulle te skryf en foto’s van die graftombe met sy mooi byekorf-ontwerp te neem nie. Net die graftombe met sy stilte het oorgebly. En ek staan en tob oor die verganklikheid van beskawings . . . die verganklikheid van alles. Bowenal van die mens.
Agamenon se graf?
Ingang – historywiz.com
Deursnit – en wikipedia.org
Binneruim – hiddeninc.atours.com
Dak – hipgreece.com
Binneruim – giclarhistory.blogspot.com
Met dank aan Mike Oberholzer
SICLADIESE KUNS – marmer geheime
Griekeland December 11, 2016 Leave a comment
Ongehoorde melodie van 5,000 jaar gelede
Hy speel harp. Hy doen dit al nagenoeg vyf-duisend jaar. Hy het destyds so goed gespeel dat iemand marmer uit klip gebeitel het en ‘n figuur van hom gemaak. Ek het foto’s van hom gesien voordat ek by die glaskas in die Argeologiese Museum in Atene gestaan het en hom daar besigtig het. Maar hy was nie die enigste een uit daardie streek en daardie tye nie. Ek ontdek gou dat die harpspeler is nie tipiese nie, maar sy gelaat, ekstaties teruggegooi, is treffend, ‘n weerklank van die ander figure wat oor die millennië meer nugter na my staar.
Hulle staar oor die jare …
Die Sicladiese Eilande lê oos van die Miceense skiereiland in Griekeland. Hierdie Egeiese kultuur, sê hulle, floreer vanaf 3,300 tot 1,100 jaar v. C. en kunsgewys, staan hulle afgesonder van Krete, Egipte, die Midde-Ooste en Griekeland. Vir hierdie rede wek hulle al ‘n geruime tyd fassinering onder argeoloë, onder andere. Hierdie marmer figure is vanaf 10 cm tot amper lewensgroote en die styl is omiskenbaar Sicladies.
Die bespiegelings oor die rol wat hulle gevul het, is veel. Party meen dat die figure was beelde van godinne en word tydens rituele gebruik. Ander glo hulle is poppe. Ander redeneer weer dat hulle as votieffigure gebruik is, met bevrugtings- of begrafnisrituele.
Wat my tref, is hoe kontemporêr hulle voorkom. Die strakke eenvoud en geometriese formaliteit kon maklik deur ‘n modernistiese beeldhouer in die vroeë-20ste eeu van stapel gestuur word. Constantin Brancusi, wat as die vader van moderne beeldhouwerk deur sommiges beskou word, het werke geskep wat nou aan die Sicladiese gees verwant is. Dit was ‘n eienskap van modernisme (1890 – 1930) om tradisionele vorme te bevraagteken, verlaat en die primitiewe weer te wakker.
Godin, 2000 jaar v. C.
Constantin Brancusi, 1920
Wat vir my ook interessant is, is die totale kontras tussen die vroulike figure van die Sicladiese kuns en die prehistoriese vroulike figure wat breed, swaar en oordonderend is. Die Venus van Willendorf is ‘n voorbeeld. Dit is amper asof die Sicladiese kunstenare die koms van groot verandering aangevoel het.
Aardse godin, 28,000 jaar gelede
Hulle spook by my, dié figure. Hulle is gesigloos, enigmaties. Die meerderheid is vroulik, elegant en suiwer in form. Dit is moeilik om te dink dat hulle hulle uit growwe klip voordoen. Die bespiegelings verdiep die misterie. Hulle kyk van ‘n hoogte, ongeraak deur ons skarreling om hulle te verstaan. As ek hulle met musiek sou voorstel, sal dit met ‘n enkele, sagte, ongebroke noot wees. Hulle doem uit ‘n ander wêreld op.
Uit ‘n ander wêreld
Histoire Visuelle de l’Art. Dir. Claude Frontisi. Larousse, Parys. 2002.
Honour, J. Fleming: Histoire Mondiale de l’Art. Bordas, Parys. 1992.
Harpspeler – sasgreekart.pbworks.com
Sicladiese beelde – bron verloor
Sicladiese figuur – bron verloor
Kop van godin – Modigliani-drawings.com
Brancusi form – getty images
Venus van Willendorf – commons.wikipedia.org
Sicladiese vrou – bron verloor