Praat ons soos dissipels of alwetendes? | Kerkbode
Jesaja 50:4-5 lei die derde kneglied (50:4-9) in Jesaja 40 – 55 in. 'n Direkte vertaling klink min of meer so: "4 My Heer JHWH het gegee vir my, die tong van dissipels, sodat ek kan weet om te help die wat uitgeput is, met woorde wat weer opwek (energie gee); oggend vir oggend wek hy my oor op om te luister soos dissipels. 5 My Heer JHWH het my oor oopgemaak en ek was nie opstandig nie; ek het nie weggedraai nie."
Die kneg is die "dissipels", dus leer­linge van die Here. Die kneg is nie 'n individu nie, maar sluit almal in wat ag slaan op die woorde van die Here. Wanneer die kneg praat is dit duidelik dat hulle leerlinge van die Here is. Hulle sê dit wat hulle by die Here leer.
LEES OOK: Andrew Murray-prysfonds: Wenners hoor in April
Dit gaan hier oor die kneg se verhouding tot die Here en oor die aard en impak van hulle boodskap. Die kneg hoor wat God se wil is en kondig die boodskap aan soos hulle dit ontvang. Die klem op "dissipels" bevestig die feit dat hulle in gehoorsaamheid aan die Here hulle taak volvoer. Die kneg handel nie uit hulle eie uit nie en verkondig nie hulle eie boodskap nie.
Dat die kneg luister na wat die Here se wil is, is nie iets wat van tyd tot tyd gebeur nie. Nee, dit gebeur elke oggend, elke dag.
Omrede die kneg se boodskap van die Here af kom, gee dit mense moed, inspireer dit mense, gee dit hulle weer energie. Ons weet nie mooi wat die presiese betekenis van die Hebreeuse woord is nie, maar die strekking is duidelik. Ons sou kon sê dat God se woord by monde van diegene wat soos leerlinge praat, die lewe laat gedy.
Die kneg is so afhanklik van God dat hulle nie eens kan sê dat dit hulle self is wat so mooi luister nie. Nee, hulle Heer, JHWH maak hulle oor oop om te hoor. Die kneg bely hulle totale afhanklikheid van die Here. Die vermoë om soos dissipels te luister, is 'n gawe van God en nie menslike prestasie nie. Teen die Here se wil kom die kneg nie in opstand nie, hulle draai nie weg van hulle verantwoordelikheid om te praat soos dissipels nie.
Het dit nie tyd geword dat ons wat onsself as knegte van die Here beskou, as mense wat sy wil onder alle omstandighede en in alle situasies wil verkondig, 'n slag eerlike introspeksie doen nie? Praat ons met die tong van dissipels, of met die tong van alwetendes? Praat ons soos mense wat al lerende op weg is, of praat ons soos mense wat meen ons ken God se wil klinkklaar, vers en kapittel?
Miskien sal ons debatte in die kerk anders lyk en ons nader aan die wil van die Here bring, indien ons minder alwetend en meer lerend met mekaar in gesprek tree.