Michelle Obama - Ouderdom, opvoeding en Barack Obama - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Michelle Obama - Ouderdom, opvoeding en Barack Obama
Michelle Obama (1964-), die vrou van die 44ste gegradueerde in die Amerikaanse Ivy League, het sy 'n suksesvolle loopbaan opgebou, eers as prokureur, en daarna in die privaatsektor, wat sy tydens haar man se vroeë politieke loopbaan gehandhaaf het. Bekommerd oor die uitwerking wat die veldtog op hul jong dogters sou hê, was Michelle aanvanklik huiwerig om die idee van haar man se verkiesing om die presidentskap te ondersteun. Ten spyte van haar aanvanklike bedenkinge, was sy 'n effektiewe surrogaat vir hom op die veldtog. Na die verkiesing van haar man, kies sy 'n aantal redes om te ondersteun; pleit vir ondersteuning vir militêre gesinne en moedig gesonde eetgewoontes aan om die epidemie van vetsug by kinders op te los. As 'n jong ma, 'n mode -ikoon en die eerste Afro -Amerikaanse presidentsvrou, het Michelle Obama 'n rolmodel geword vir baie Amerikaners.
KYK: Michelle Obama
Michelle Obama se kinderjare
Michelle LaVaughn Robinson is op 17 Januarie 1964 in Chicago, Illinois, gebore aan die ouers Marian en Fraser Robinson. Alhoewel Fraser se beskeie betaling as stadspompoperateur tot 'n beknopte woonplek in hul South Shore-bungalow gelei het, was die Robinsons 'n hegte gesin, met Michelle en ouer broer Craig wat op skool wou presteer. Beide kinders het die tweede graad oorgeslaan, en Michelle is later gekies vir 'n begaafde student-program waarmee sy Franse en gevorderde biologiekursusse kon volg.
Michelle het die lang daaglikse reis geneem om na die Whitney M. Young Magnet High School te gaan, en sy word tesourier van die studenteraad en lid van die National Honor Society voordat sy in 1981 as klasvoorsiener studeer. Daarna volg sy haar broer na die Princeton Universiteit, waar sy 'n lesing skep program vir die kinders van die skool se handewerkers. Sy was 'n sosiologie-hoofvak met 'n baccalaureus in Afro-Amerikaanse studies, en ondersoek die verband tussen die swart alumni van die skool en hul gemeenskappe in haar senior proefskrif, met sy cum laude in 1985.
Loopbaan en lewe voordat ek presidentsvrou word
Nadat sy in 1988 haar JD aan die Harvard Law School verwerf het, het sy by die Chicago -kantoor van die regsfirma Sidley Austin aangesluit as 'n junior medewerker wat spesialiseer in bemarking en intellektuele eiendom. Sy het die opdrag gehad om 'n somerstagter met die naam Barack Obama te mentor, en het sy aanvanklike romantiese vordering afgewyk voordat hulle begin uitgaan het. Hulle was binne twee jaar verloof en trou op 3 Oktober 1992 in die Trinity United Church of Christ.
Michelle het in 1991 die ondernemingsreg verlaat om 'n loopbaan in staatsdiens te volg, sodat sy 'n persoonlike passie kon vervul en netwerkgeleenthede kon skep wat haar man se toekomstige politieke loopbaan sou bevoordeel. Aanvanklik 'n assistent van die burgemeester van Chicago, Richard Daley, het sy gou die assistent -kommissaris van beplanning en ontwikkeling van die stad geword. In 1993 word sy aangewys as uitvoerende direkteur van die Chicago-tak van Public Allies, 'n opleidingsprogram vir jongmense. Sy het na die Universiteit van Chicago as mededekaan van studentedienste gegaan en die skool se eerste gemeenskapsdiensprogram ontwikkel.
Toe Obama in 1996 besluit om vir die senator van die staat Illinois te staan, was Michelle 'n gedissiplineerde hulpverlener deur te soek na handtekeninge en om geldinsamelingspartytjies te hou. Hulle oorwinning het egter aan die gesin nuwe uitdagings gebied; na die geboorte van die dogters Malia (1998) en Sasha (2001), moes Michelle dikwels alleen die werk en kinderopvoeding jongleren met haar man wat sake doen in die hoofstad Springfield.
Ondanks die probleme was Michelle suksesvol, maar word in 2002 aangewys as uitvoerende direkteur van gemeenskapsverhoudinge en buitelandse aangeleenthede vir die hospitale aan die Universiteit van Chicago. van Chicago Laboratory Schools, maar uiteindelik haar werksure en verpligtinge verminder om Obama se toetrede tot die Amerikaanse presidensiële wedloop te ondersteun.
Die ampstermyn as presidentsvrou
Aanvanklik gekritiseer vir haar openhartigheid, was Michelle gou 'n aanwins op die veldtog met haar vaardigheid om vertelbare verhale oor haar gesin te lewer. Behalwe dat sy die eerste Afro-Amerikaanse presidentsvrou geword het tydens die oorwinning van Obama op die verkiesingsdag in 2008, het sy die derde geword met 'n nagraadse graad.
Michelle wou haar eie agendas koppel aan die groter wetgewende doelwitte van haar man, veral met die oog op die epidemie van vetsug by kinders terwyl die Wet op bekostigbare sorg opgestel word. In 2009 werk sy saam met plaaslike laerskoolleerlinge om 'n groentetuin van 1,100 vierkante voet aan die suidgras van die Withuis te plant. Die jaar daarna het sy die Let's Move! inisiatief om gesonde eetgewoontes en fisieke aktiwiteit te bevorder.
In 2011 was Michelle mede-stigter van die Joining Forces-program om opvoedkundige en werksgeleenthede vir veterane uit te brei en bewus te maak van die probleme wat militêre gesinne teister. Nadat sy Obama gehelp het om 'n tweede ampstermyn te wen, het sy die Reach Higher-inisiatief gevorm om jongmense te inspireer om geleenthede vir hoër onderwys en loopbaanontwikkeling te ondersoek.
Die presidentsvrou het die familietema van haar veldtogtoesprake voortgesit, en beklemtoon hoe belangrik dit is om 'n ywerige ouer te bly en het haar ma by haar in die Withuis gebring. Sy het ook erkenning gekry vir die vermoë om met jonger geslagte in verbinding te tree, deur aan te pas by die populêre kultuur. Sy het die gebruik van sosiale media aangemoedig en moedig aanhangers aan om haar vordering op haar Twitter-, Facebook- en Instagram -rekeninge te volg, en was bereid om haar boodskappe aan die gehoor te bring deur in humoristiese sketse aanlyn en op televisie te verskyn.
KYK: Die beste foto's van Obama se presidentskap
First Lady Michelle LaVaughn Robinson Obama is 'n prokureur, skrywer en die vrou van die 44ste en huidige president, Barack Obama. Sy is die eerste Afro-Amerikaanse presidentsvrou van die Verenigde State. Deur haar vier hoofinisiatiewe het sy 'n rolmodel geword vir vroue en 'n advokaat vir gesonde gesinne, dienslede en hul gesinne, hoër onderwys en internasionale opvoeding vir tienermeisies.
Laai lae resolusie af (209 KB)
Laai hi-res af (1207 KB)
As mense First Lady Michelle Obama vra om haarself te beskryf, huiwer sy nie om te sê dat sy in die eerste plek Malia en Sasha se ma is nie.
Maar voor sy 'n ma was - of 'n vrou, prokureur of staatsamptenaar - was sy Fraser en Marian Robinson se dogter.
Die Robinsons het in 'n baksteenbungalow aan die suidekant van Chicago gewoon. Fraser was 'n pompoperateur van die Chicago Water Department, en ondanks die feit dat hy op jong ouderdom met veelvuldige sklerose gediagnoseer is, het hy amper nooit 'n dag se werk gemis nie. Marian het tuis gebly om Michelle en haar ouer broer Craig groot te maak, en het 'n besige huishouding vol liefde, lag en belangrike lewenslesse behendig bestuur.
Michelle Robinson, 'n produk van openbare skole in Chicago, studeer sosiologie en Afro-Amerikaanse studies aan die Princeton Universiteit. Nadat sy in 1988 aan die Harvard Law School gestudeer het, het sy by die regsfirma Sidley & Austin in Chicago aangesluit, waar sy later Barack Obama ontmoet het, die man wat die liefde van haar lewe sou word.
Na 'n paar jaar besluit mev. Obama dat haar ware roeping was om met mense saam te werk om hul gemeenskappe en hul bure te dien. Sy het as assistent -kommissaris van beplanning en ontwikkeling in die stadsaal van Chicago gedien voordat sy die stigterende uitvoerende direkteur geword het van die Chicago -hoofstuk van Public Allies, 'n AmeriCorps -program wat jongmense voorberei op staatsdiens.
In 1996 het mev Obama by die Universiteit van Chicago aangesluit met die visie om die kampus en gemeenskap bymekaar te bring. As mededekaan van studentedienste het sy die universiteit se eerste gemeenskapsdiensprogram ontwikkel, en onder haar leiding as vise -president van gemeenskaps- en buitelandse sake vir die Universiteit van Chicago se mediese sentrum, het vrywilligerswerk die hoogte ingeskiet.
Mevrou Obama het voortgegaan met haar pogings om jongmense te ondersteun en te inspireer tydens haar tyd as presidentsvrou.
In 2010 het sy begin Kom ons beweeg!om gemeenskapsleiers, opvoeders, mediese personeellede, ouers en ander byeen te bring in 'n landwye poging om die uitdaging van vetsug by kinders aan te spreek. Kom ons beweeg! het 'n ambisieuse doel: om die epidemie van vetsug by kinders binne 'n generasie op te los. Of dit nou is om gesonder kos in ons skole te verskaf, kinders te help om meer fisiek aktief te wees, of om ondernemings aan te moedig om gesonder kos aan ons kinders te bemark, Kom ons beweeg! is daarop gefokus om ouers die ondersteuning te gee wat hulle nodig het om gesonder keuses vir hul kinders te maak.
In 2011 het mev. Obama en dr. Jill Biden saamgekom om Joining Forces, 'n landwye inisiatief, te begin, wat alle Amerikaners oproep om dienslede, veterane en hul gesinne byeen te bring en hulle te ondersteun deur welstand, opvoeding en werksgeleenthede. Joining Forces werk hand aan hand met die openbare en private sektor om te verseker dat dienslede, veterane en hul gesinne die gereedskap het wat hulle nodig het om hul lewens suksesvol te wees.
In 2014 het mev. Obama die Reach Higher Initiative geloods, 'n poging om jongmense regoor Amerika te inspireer om hul toekoms te beheer deur hul opleiding na die hoërskool te voltooi, hetsy by 'n professionele opleidingsprogram, 'n gemeenskapskollege of 'n vierjarige opleiding kollege of universiteit. Reach Higher is daarop gemik om te verseker dat alle studente verstaan ​​wat hulle nodig het om hul opleiding te voltooi deur studente daaraan bloot te stel om kollege- en loopbaangeleenthede te help om hul geskiktheid vir finansiële hulp te verstaan, wat akademiese beplanning en somer -leergeleenthede aanmoedig en ondersteunende hoërskoolberaders wat noodsaaklike werk doen om te help studente by die kollege kom.
In 2015 het mev. Obama by president Obama aangesluit om Let Girls Learn bekend te stel, 'n Amerikaanse regeringsinisiatief om meisies regoor die wêreld te help om skool te gaan en op skool te bly. As deel van hierdie poging doen mev. Obama 'n beroep op lande regoor die wêreld om jong vroue te help opvoed en te bemagtig. onderwys.
As presidentsvrou sien mevrou Obama daarna uit om voort te gaan met die werk wat haar na aan die hart lê - om militêre gesinne te ondersteun, kinders te help om 'n gesonder lewe te lei en al ons jongmense aan te moedig om hul grenslose belofte na te kom.
Waar is Michelle Obama gebore?
Michelle LaVaughn Robinson is gebore op 17 Januarie 1964 in Chicago, Illinois, Verenigde State. Michelle se pa is Fraser Robinson, 'n stadspompoperateur en 'n kaptein van die Demokratiese distrik. Haar ma se naam is Marian, wat 'n sekretaresse by Spiegel was, maar later tuis gebly het om Michelle en haar ouer broer, Craig, groot te maak. Op net 21 maande ouderdom, word Craig en Michelle dikwels as 'n tweeling verwar. Die Robinson -gesin het in 'n klein bungalow aan die South Side van Chicago gewoon. Michelle en Craig het gedeel, en slaap in die sitkamer met 'n laken wat as 'n tydelike kamerverdeler dien. Hulle was 'n hegte gesin wat gewoonlik maaltye gedeel het, saam gelees en speletjies gespeel het. Sy studeer sosiologie en Afro -Amerikaanse studies aan die Princeton University in New Jersey voordat sy aan die Harvard Law School studeer. Sy behoort aan die Amerikaanse nasionaliteit en haar etnisiteit is gemeng met Iers, Engels en inheems. Haar sterreteken is Steenbok en sy behoort tot die Christendom -godsdiens.
Mammie en Michelle
Michelle Obama en haar broer Craig is in Chicago grootgemaak deur hul liefdevolle ouers, Marian en Frasier Robinson. Marian (regs op die foto) het 'n lang lewe geleef toe sy haar dogter sien opkom na nasionale bekendheid en haar 83ste verjaardag in Julie 2020 vier. Michelle prys haar ma in 'n brief van 2018 vir die Chicago verdediger , beskryf Marian se verbintenis tot haar kinders se opvoeding. 'My ma het een van die aktiefste lede van die PTA by Bryn Mawr geword, geld ingesamel vir nuwe toerusting, etes vir onderwysers gewaardeer en 'n beroep gedoen op klasse en strategieë wat die kinders van die omgewing beter sou bedien,' het sy geskryf. Michelle beskryf verder haar ma se onafhanklikheidsgedrewe ouerskapstyl in 2019 Mense Opstel, skryf: "Toe dit gaan oor die grootmaak van haar kinders, het my ma geweet dat haar stem minder belangrik was as om my te laat gebruik. Dit beteken dat sy baie meer geluister het as wat sy voorgehou het."
Ouers se agtergrond en vergadering Wysig
Die ouers van Barack Obama het mekaar in 1960 ontmoet terwyl hulle studente was aan die Universiteit van Hawaii in Manoa. Obama se vader, Barack Obama, oudste, die universiteit se eerste buitelandse student uit 'n Afrika -land,  afkomstig uit Oriang 'Kogelo, distrik Rachuonyo -Noord, in die Nyanza -provinsie in die weste van Kenia.   Obama se ma, Stanley Ann Dunham, bekend as Ann, is in Wichita gebore. Hulle trou op 2 Februarie 1961 op die Hawaii -eiland Maui.  Barack Hussein Obama, gebore in Honolulu op 4 Augustus 1961 in die ou Kapiolani Maternity and Gynecological Hospital in Binghamstraat 1611 ('n voorganger van die Kapiʻolani Mediese Sentrum vir Women and Children in Punahou Street 1319), is vernoem na sy pa.    Die Honolulu -adverteerder en die Honolulu Star-Bulletin die geboorte aangekondig. 
Kort na die geboorte van hul seun, terwyl Obama se pa sy opleiding aan die Universiteit van Hawaii voortgesit het, het Ann Dunham die baba na Seattle, Washington, geneem waar sy van September 1961 tot Junie 1962 aan die Universiteit van Washington klasgegee het. Sy en haar seun het gewoon in 'n woonstel in die Capitol Hill -woonbuurt.  Na sy studie aan die Universiteit van Hawaii met 'n B.A. in ekonomie, het Obama, sr., in Junie 1962 die staat verlaat en na die herfs na Cambridge, Massachusetts, verhuis vir nagraadse studie in ekonomie aan die Harvard Universiteit.    
Ann Dunham het saam met haar seun na Honolulu teruggekeer en in Januarie 1963 hervat sy haar voorgraadse opleiding aan die Universiteit van Hawaii.  In Januarie 1964 het Dunham om egskeiding aansoek gedoen, wat nie betwis is nie.  Barack Obama, sr., Studeer later aan die Harvard -universiteit met 'n A.M. in die ekonomie en in 1965 teruggekeer na Kenia.   
Gedurende haar eerste jaar terug aan die Universiteit van Hawaii, ontmoet Dunham Lolo Soetoro.  Hy was een jaar in sy Amerikaanse ervaring, na twee semesters op die Manoa -kampus en 'n somer op die vasteland van Northwestern en die Universiteit van Wisconsin, toe hy Dunham ontmoet, toe 'n voorgraadse student wat in antropologie geïnteresseerd was. Hy was 'n landmeter van Indonesië en het in September 1962 na Honolulu gekom met 'n East-West Center-beurs om aan die Universiteit van Hawaii te studeer.  Hy behaal in Junie 1964 'n M.A. in aardrykskunde.
Dunham en Soetoro trou op 15 Maart 1965 op Molokai. Hulle het teruggekeer na Honolulu om as 'n gesin by haar seun te woon.  Na twee jaar se verlenging van sy J-1-visum, keer Soetoro terug na Indonesië op 20 Junie 1966.  Dunham en haar seun het by haar ouers by hul huis ingetrek. Sy gaan voort met haar studies en behaal 'n B.A. in antropologie in Augustus 1967, terwyl haar seun in die kleuterskool in 1966–1967 by die Noelani Elementary School bygewoon het.  
In 1967 verhuis Obama en sy ma na Jakarta om weer by sy stiefpa aan te sluit. Die gesin het aanvanklik twee en 'n half jaar in 'n nuutgeboude woonbuurt in die administratiewe dorp Menteng Dalam in die Tebet -subdistrik in Suid -Jakarta gewoon, terwyl Soetoro aan die topografiese opname vir die Indonesiese regering gewerk het.   Van Januarie 1968 tot Desember 1969 het Obama se ma Engels geleer en as assistent-direkteur van die Amerikaanse regering gesubsidieerde Indonesië-Amerika Friendship Institute gedien,  terwyl Obama die Indonesiese taal bygewoon het Santo Fransiskus Asisi (St. Francis van Assisi) Katolieke Skool om die draai van hul huis vir 1ste, 2de en deel van die 3de klas. 
Obama se ma ontmoet 'n transgender persoon met die naam Turdi (later verander na Evie) tydens 'n skemerkelkie in 1969. Dunham was so beïndruk deur Turdi se beesvleissteak en gebraaide rys dat sy haar 'n werk in die gesinshuis aangebied het. Dit het nie lank geduur voordat Turdi ook opsigter was van die destydse agtjarige "Barry", soos Obama dikwels genoem is toe, en sy babasuster Maya. As opsigter het sy ook tyd saam met Obama gespeel en hom van en na die skool gebring, wat sy ongeveer twee jaar lank gedoen het. 
In 1970 het Soetoro 'n nuwe pos met 'n hoër salaris in die regeringskantoor van Union Oil Company aangeneem.       Van Januarie 1970 tot Augustus 1972 het Obama se ma Engels geleer en was 'n departementshoof en direkteur van die Institute of Management Education and Development.  Obama het die Indonesiese taal Besuki School, een en 'n half myl oos in die eksklusiewe administratiewe dorp Menteng, bygewoon vir 'n deel van die 3de klas en vir die 4de klas. Teen hierdie tyd het hy, behalwe sy moedertaal Engels, ook 'n paar Indonesies opgetel.  Hy het ook by die Cub Scouts aangesluit. 
In die somer van 1970 keer Obama terug na Hawaii vir 'n uitgebreide besoek by sy grootouers, Stanley en Madelyn Dunham. Sy ma het ook 'n onderhoud gereël vir moontlike toelating tot die Punahou -skool in Honolulu, een van die beste privaatskole in die stad.  Op 15 Augustus 1970 vier Dunham en Soetoro die geboorte van hul dogter, Maya Kassandra Soetoro. 
Keer terug na Hawaii Edit
In die middel van 1971 verhuis Obama terug na Hawaii om by sy grootouers te woon en Punahou-skool by te woon, vanaf die vyfde klas.   In Desember 1971 is die seuntjie 'n maand lank besoek deur sy pa, Barack Obama Sr., uit Kenia. Dit was die laaste keer dat Obama sy pa sou sien. Daarna volg sy ma by haar seun en ouers in Honolulu van laat 1971 tot Januarie 1972.
In 1972 keer Dunham terug na Hawaii en bring die jong Maya, die halfsuster van Obama, saam. Dunham het 'n gegradueerde studie in antropologie aan die Universiteit van Hawaii in Manoa begin. Van sesde tot agtste klas in Punahou het Obama by sy ma en Maya gewoon.  
Obama se ma voltooi haar kursuswerk aan die Universiteit van Hawaii vir 'n MA in antropologie in Desember 1974.  Na drie jaar in Hawaii keer sy en Maya in Augustus 1975 terug na Jakarta,  waar Dunham haar kontrak met die Institute of Bestuur Onderwys en Ontwikkeling en begin met antropologiese veldwerk. Obama het verkies om by sy grootouers in Honolulu te bly om vir sy hoërskooljare aan die Punahou -skool te studeer.  
In sy memoires beskryf Obama sy ervarings om in die middelklasgesin van sy ma groot te word. Sy kennis oor sy Afrikaanse vader, wat in 1971 een keer teruggekeer het vir 'n kort besoek, kom hoofsaaklik deur familieverhale en foto's.  Van sy vroeë kinderjare skryf Obama: "Dat my pa niks soos die mense om my gelyk het nie - dat hy swart was, my ma wit soos melk - skaars in my gedagtes geregistreer. " Die boek beskryf sy stryd as 'n jong volwassene om sosiale persepsies van sy veelrassige erfenis te versoen.  Hy het geskryf dat hy alkohol, dagga en kokaïen gebruik het tydens sy tienerjare om vrae te stel oor wie ek uit was van my gedagtes ".  Obama was ook lid van die" choom gang ", 'n selfgenoemde groep vriende wat tyd saam deurgebring het en soms dagga gerook het.   Obama het gesê dat dit 'n ernstige saak was By die Saddleback Civil Presidential Forum, het Barack Obama sy hoërskool dwelmgebruik as sy grootste morele mislukking geïdentifiseer.  Obama het verklaar dat hy sedert sy tienerjare geen onwettige dwelms gebruik het nie. 
Sommige van sy medestudente wat Punahou -skool bygewoon het, het later aan die Honolulu Star-Bulletin dat Obama volwasse was vir sy ouderdom as hoërskoolleerling en dat hy soms partytjies en ander geleenthede bygewoon het om met Afro -Amerikaanse studente en militêre dienspligtiges te skakel. Nadat hy later besin oor sy vormingsjare in Honolulu, skryf Obama: 'Die geleentheid wat Hawaii gebied het - om 'n verskeidenheid kulture te beleef in 'n klimaat van wedersydse respek - het 'n integrale deel van my wêreldbeskouing geword en 'n basis vir die waardes wat ek het dierbaarste. " 
Kleuterskool 1966–1967 Laerskool Noelani Honolulu, Hawaii Openbaar
Graad 1 - 3 1968–1970 St. Francis Assisi Jakarta, Indonesië Privaat
Graad 4 1970–1971 Staat Laerskool Menteng 01 Jakarta, Indonesië Openbaar
Graad 5 tot 12 1971–1979 Punahou -skool Honolulu, Hawaii Privaat Hoërskool diploma, 1979 
Eerstejaar - tweedejaar 1979–1981 Occidental College Los Angeles Privaat Oordrag na Columbia
Junior - Senior jaar 1981–1983 Columbia Universiteit New York Stad Privaat B.A., politieke wetenskap hoofvak met
internasionale betrekkinge en
1L - 3L 1988–1991 Harvard Law School Cambridge, Massachusetts Privaat J.D., magna cum laude
Na die hoërskool verhuis Obama in 1979 na Los Angeles, waar hy twee jaar aan die Occidental College studeer.  ​​Op 18 Februarie 1981 het hy sy eerste openbare toespraak gehou waarin hy gevra het dat Occidental uit Suid -Afrika verkoop moet word.  ​​In die somer van 1981 het Obama na Jakarta gereis om sy ma en halfsuster Maya te besoek en drie weke lank die families van Occidental College-vriende in Hyderabad (Indië) en Karachi (Pakistan) besoek. 
Daarna het hy oorgegaan na die Columbia -universiteit in New York, waar hy 'n hoofvak in politieke wetenskap gehad het met 'n spesialiteit in internasionale betrekkinge   en in Engelse letterkunde.  Obama woon van die kampus af in 'n beskeie huurwoonstel in West 109th Street 142.   Hy studeer met 'n B.A. van Columbia in 1983, werk toe by Business International Corporation en New York Public Interest Research Group.  
Vroeë loopbaan in Chicago Edit
Na vier jaar in New York, verhuis Obama na Chicago om as gemeenskapsorganiseerder te werk. Hy werk drie jaar lank van Junie 1985 tot Mei 1988 as direkteur van die Developing Communities Project (DCP), 'n gemeenskapsorganisasie wat oorspronklik bestaan ​​uit agt Katolieke gemeentes in Greater Roseland (Roseland, West Pullman en Riverdale) aan die verre Suidkant van Chicago .    Gedurende sy drie jaar as direkteur van die DCP het die personeel van 1 tot 13 gegroei en die jaarlikse begroting van $ 70,000 tot $ 400,000 toegeneem, met prestasies, insluitend die opstel van 'n werksopleidingsprogram, voorbereiding van 'n universiteit program, en 'n huurderegte -organisasie in Altgeld Gardens.  Obama werk ook as konsultant en instrukteur vir die Gamaliel Foundation, 'n gemeenskapsorganiseringsinstituut.  In die somer van 1988 reis hy vir die eerste keer vir drie weke na Europa en daarna vir vyf weke na Kenia, waar hy baie van sy familielede vir die eerste keer ontmoet. 
Harvard Law School Wysig
Obama betree Harvard Law School aan die einde van 1988. In 'n onderhoud met Ebbehout in 1990 verklaar hy dat hy 'n regsgeleerdheid as 'n middel beskou het om 'n beter gemeenskapsorganisasie en aktivisme te vergemaklik: 'Die idee was nie net om mense te leer hoe om te hoop en te droom oor verskillende moontlikhede nie, maar om te weet hoe die belastingstruktuur beïnvloed watter soort behuising waar gebou word. "  Aan die einde van sy eerste jaar is hy gekies as redakteur van die Harvard Law Review gebaseer op sy grade en 'n skryfkompetisie.  In Februarie 1990, sy tweede jaar in Harvard, word hy verkies tot president van die regsoorsig, 'n voltydse vrywilligerspos wat as hoofredakteur funksioneer en toesig hou oor die personeel van die 80-redakteurs.  Obama se verkiesing as die eerste swart president van die regsoorsig is wyd berig en gevolg deur verskeie lang, gedetailleerde profiele.  Hy het homself verkies deur 'n deurslaggewende swaaiblok van konserwatiewes te oortuig dat hy hul belange sou beskerm as hulle hom ondersteun. Die opbou van hierdie vertroue is gedoen met dieselfde soort lang luistersessies wat hy in die arm woonbuurte van South Side, Chicago, gebruik het. Richard Epstein, wat later aan die University of Chicago Law School klasgegee het toe Obama later daar geleer het, het gesê Obama is tot redakteur verkies "omdat mense aan die ander kant geglo het dat hy hulle 'n regverdige skok sou gee."  
Terwyl hy in die regskool was, werk hy in 1989 as 'n medewerker by die regsfirma Sidley & Austin, waar hy sy toekomstige vrou, Michelle LaVaughn Robinson, ontmoet en waar Newton N. Minow 'n besturende vennoot was. Minow sou Obama later aan 'n paar van die voorste sakeleiers in Chicago voorstel.  In die somer van 1990 werk hy by Hopkins & Sutter.  Ook tydens sy regsgeleerdheid het Obama agt dae in Los Angeles deurgebring om 'n nasionale opleidingskursus oor Alinsky -organisasiemetodes te volg.  Hy studeer met 'n J.D. magna cum laude van Harvard in 1991 en keer terug na Chicago. 
Vestig in Chicago Edit
Die publisiteit van sy verkiesing as die eerste Afro -Amerikaanse president van die Harvard Law Review gelei tot 'n kontrak en vooraf 'n boek oor rasseverhoudinge geskryf.  In 'n poging om hom na hul fakulteit te werf, het die Universiteit van Chicago Law School aan Obama 'n genootskap en 'n kantoor gebied om aan sy boek te werk.  Hy was oorspronklik van plan om die boek binne een jaar klaar te maak, maar dit het baie langer geneem, aangesien die boek tot 'n persoonlike memoir ontwikkel het. Om sonder onderbrekings te werk, het Obama en sy vrou, Michelle, na Bali gereis waar hy etlike maande geskryf het. Die manuskrip is uiteindelik gepubliseer as Drome van My Vader middel 1995. 
Hy trou met Michelle in 1992  en vestig saam met haar in Hyde Park, 'n liberale, geïntegreerde middelklasbuurt in Chicago met 'n geskiedenis van hervormingsgerigte politici wat onafhanklik is van die politieke masjien van Daley.  Die egpaar se eerste dogter, Malia Ann, is in 1998 gebore as hul tweede, Natasha (bekend as Sasha), in 2001. 
Een uitwerking van die huwelik was om Obama nader aan ander polities invloedryke Chicago -inwoners te bring. Een van Michelle se beste vriende was Jesse Jackson se dogter, Santita Jackson, later die peetmoeder van die Obamas se eerste kind. Michelle het self as assistent vir burgemeester Richard M. Daley gewerk. Marty Nesbitt, 'n jong, suksesvolle swart sakeman (wat basketbal gespeel het saam met Michelle se broer, Craig Robinson), het Obama se beste vriend geword en hom aan ander Afro-Amerikaanse sakelui voorgestel. Volgens Craig het Obama voor die huwelik gepraat oor sy politieke ambisies en selfs gesê dat hy eendag as president kan verkies. 
Projek stem wysig
Obama het van April tot Oktober 1992 die projekproses van Illinois gestuur, 'n kieserregistrasie, amptelik onpartydig, wat Carol Moseley Braun gehelp het om die eerste swart vrou te word wat ooit in die senaat verkies is.  Hy was die hoof van 'n personeel van 10 en 700 vrywilligers wat sy doel bereik het van 400,000 geregistreerde Afro -Amerikaners in die staat, wat Crain se Chicago -onderneming om Obama te noem op sy lys van 1993 met '40 onder veertig' magte.    Alhoewel geldinsameling nie nodig was vir die pos toe Obama vir die pos gewerf is nie, het hy 'n aktiewe veldtog begin om geld vir die projek in te samel. Volgens Sandy Newman, wat Project Vote gestig het, het Obama 'meer geld ingesamel as wat enige van ons staatsdirekteure ooit gedoen het. 'n ander. " 
Die geldinsameling het Obama in aanraking gebring met die ryk, liberale elite van Chicago, waarvan sommige ondersteuners geword het in sy toekomstige politieke loopbaan. Deur een van hulle ontmoet hy David Axelrod, wat later aan die hoof was van Obama se veldtog vir president.  Die fondsinsamelingskomitee is gelei deur John Schmidt, 'n voormalige stafhoof van burgemeester Richard M. Daley, en John W. Rogers Jr., 'n jong bestuurder van swart geld en stigter van Ariel Capital Management.  Obama het ook 'n groot deel van die swart politieke leierskap van die stad ontmoet, hoewel hy nie altyd met die ouer politici oor die weg gekom het nie, met soms wrywing oor Obama se onwilligheid om geld te bestee en sy aandrang op resultate.  "Hy het dit regtig gedoen, en hy het ander mense die eer gegee", het Schmidt later gesê. "Die mense wat by die perskonferensies opgestaan ​​het, was Jesse Jackson en Bobby Rush en ek weet nie wie anders nie. Barack was langs die kant en net die mense wat naby was, het geweet dat hy al die werk gedoen het." 
Obama het twaalf jaar lank staatsreg aan die University of Chicago Law School onderrig, vier jaar lank as dosent (1992–1996) en agt jaar as senior lektor (1996–2004).  Gedurende hierdie tyd het hy kursusse aangebied in behoorlike proses en gelyke beskerming, stemreg, en rassisme en reg. Hy het geen regsgeleerdheid gepubliseer nie en het sy ampstermyne afgewys, maar het agt jaar in die Illinois Senaat gedien gedurende sy twaalf jaar aan die universiteit. 
In 1993 het Obama by Davis, Miner, Barnhill & Galland aangesluit, 'n regsfirma van 12 prokureurs wat spesialiseer in litigasie oor burgerregte en ekonomiese ontwikkeling in die buurt, waar hy drie jaar lank 'n medewerker was van 1993 tot 1996, daarna van 1996 tot 2004 advokaat met sy wettige lisensie word in 2007 onaktief.   Die firma was bekend onder invloedryke Chicago -liberale en leiers van die swart gemeenskap, en die firma se Judson H. Miner, wat met Obama vergader het om hom te werf voordat Obama in 1991 afgestudeer het. regsskool, was advokaat van die voormalige burgemeester van Chicago, Harold Washington, hoewel die regsfirma dikwels bots met die administrasie van burgemeester Richard M. Daley. Die 29-jarige regstudent het in sy aanvanklike onderhoud met Miner duidelik gemaak dat hy meer belangstel om by die firma aan te sluit om meer te leer oor die politiek in Chicago as om regte te beoefen. 
Gedurende die vier jaar wat Obama as 'n voltydse prokureur by die firma gewerk het, was hy betrokke by 30 sake en het hy 3,723 rekeningsure opgedoen.  Obama is gelys as advokaat oor vier sake voor die Amerikaanse hof van appèl vir die sewende kring. Twee van hierdie sake het behels dat ACORN goewerneur Jim Edgar dagvaar ingevolge die nuwe wet op motorbote,   een het betrekking op 'n kieser wat burgemeester Daley dagvaar ingevolge die stemregwet,  en een betrokke, in die enigste geval wat Obama mondeling aangevoer het , 'n fluitjieblaser -aandelemakelaar wat sy voormalige werkgewer dagvaar.  Al hierdie appèlle is opgelos ten gunste van Obama se kliënte, met al die menings wat deur Obama se kollega -hoofregter Richard Posner van die Universiteit van Chicago geskryf is. 
Obama was in 1992 'n stigterslid van die raad van direkteure van Public Allies, bedank voordat sy vrou, Michelle, vroeg in 1993 die uitvoerende direkteur van Public Allies Chicago word.   Hy dien in die raad van direkteure van die Woods Fund of Chicago, wat in 1985 die eerste stigting was om Obama se DCP te finansier, van 1993 tot 2002, en van 1994 tot 2002 in die raad van direkteure van The Joyce Foundation was.  Lidmaatskap van die Joyce and Wood -stigting rade, wat tientalle miljoene dollars aan verskillende plaaslike organisasies uitgedeel het terwyl Obama lid was, het Obama gehelp om kennis te maak met en bekend te word deur invloedryke liberale groepe en 'n netwerk van gemeenskapsaktiviste op te bou wat later sy politieke loopbaan ondersteun het.  Obama het van 1995 tot 2002 in die direksie van die Chicago Annenberg Challenge gedien, as stigterspresident en voorsitter van die raad van direkteure.  Hy het ook in die raad van direkteure van die Chicago Lawyers gedien 'Committee for Civil Rights Under Law, die Center for Neighborhood Technology en die Lugenia Burns Hope Center.  In 1995 kondig Obama ook sy kandidatuur vir 'n sitplek in die senaat van die Illinois -staat aan en woon Louis Farrakhan se Million Man March in Washington, DC. 
Na die hoërskool studeer Obama twee jaar aan die Occidental College in Los Angeles. Daarna het hy na die Columbia Universiteit in New York gegaan en in 1983 met 'n graad in politieke wetenskap gegradueer. 
Nadat hy uit Kenia teruggekeer het en as gemeenskapsorganiseerder in New York en Chicago, Illinois, gewerk het, het Obama hom in 1988 by Harvard Law School ingeskryf. Hy het in 1989 lid geword van die Harvard Law Review, wat rassekwotas gebruik. Hy is toe verkies deur algemene stemme as sy eerste Afro -Amerikaanse president in 1990, 'n verhaal wat onmiddellik in die New York Times gepromoveer is.  Hy studeer magna cum laude met sy JD in 1991, maar dien nie in 'n kantoor nie. Federale administratiewe poste is die tipiese nagraadse pos vir topregstudente.
Obama studeer twee jaar aan die Occidental College in Los Angeles. Dr John Drew was 'n klasmaat van Obama aan Occidental College. Hy is middel Oktober 2010 ondervra deur Paul Kengor op The Glen Meakem Show. Hierna volg uittreksels uit die transkripsie van die onderhoud: 
Kengor: 'Ek het 'n jaar gelede 'n onderhoud met u gevoer vir my boek Dupes, en u het my 'n paar jaar gelede gekontak omdat u 'n stuk gelees het wat ek vir American Thinker geskryf het, en dit is' Dreams from Frank Marshall Davis 'genoem, en dit was op Obama se agtergrond en Frank Marshall Davis was 'n werklike lid van die party, en dit is iets, John, ek het twee of drie jaar daaraan bestee om ondersoek in te stel, maar daar is geen twyfel nie. Party ", daar is 'n FBI -lêer van 600 bladsye, en ek het tien of twaalf bladsye uit die verslag geneem en dit in die aanhangsel van my boek geplaas. Dit bevat selfs die kaartnommer van Davis, wat 47544 was, so baie duidelik. Hoekom Is dit alles relevant? Wel, ek dink dit verduidelik, ten minste tot 'n mate, dat-as hy nie 'n kommunis is nie, hy ten minste baie links is-en 'n paar baie linksgerigte sienings het. Obama toe hy Frank Marshall Davis in 1980 uit Hawaii verlaat en na toe gegaan het Occidental College. Vertel ons dus van wanneer Obama daar gekom het en wanneer u mekaar ontmoet het. " Drew: "Ek beskou myself as die ontbrekende skakel van Barack Obama van sy blootstelling aan kommunisme deur Frank Marshall Davis en sy latere blootstelling aan Bill Ayers en Alice Palmer in Chicago. Sover ek kan weet, is ek die enigste van Obama se uitgebreide kring van vriende wat gesê het en geverifieer het dat hy 'n Marxist-Leninis was in sy tweede jaar van die universiteit, van 1980 tot 1981. Ja, my gevoel is as gevolg van regstellende aksie, ouens soos ek gaan na Occidental in plaas van selfs beter skole en ouens soos Obama gaan na Occidental in plaas van, minder uitdagende skole. Baie baie suksesvolle mense was daar, was destyds deel van Obama se sosiale kring. " Kengor: "Nou, was Occidental bekend vir radikale linkse politiek? Sou dit 'n aantrekkingskrag vir Obama gewees het?" Drew: "Ja, ek is seker dit was. Dit word beskou as 'n" Moskou "in die suide van Kalifornië. Daar was baie Marxistiese professore, van wie ek baie goed leer ken het, nie net daar nie, maar ook by Williams College Twee van dieselfde Marxisties-Sosialistiese professore was saam met my in Williams. Kengor: "So, dit was dalk 'n aantrekkingskrag vir hom? Ek probeer dink, wat sou hom na Hawaii na Occidental laat gaan het? Dink jy Frank Marshall Davis kon op 'n manier 'n invloed gehad het om hom te laat kies vir Occidental?" Drew: 'Ek het geen bewyse daarvan nie.' Kengor: "Omdat hulle nie sy plate sal vrystel nie, het ek hulle genoem -" Drew: "Ja, ek dink dit is vreemd. Ek weet nie, ek het my eerste jaar reggekry, dit klink vreemd, maar ek praat nie daaroor nie, Paul, jy sou dink dat as Obama goed gevaar het, hy vrygelaat het. daardie transkripsies. " Kengor: "Nou, dit is spekulasie, maar dink jy dat die lêers 'n aanbevelingbrief van Frank Marshall Davis kan bevat? Reg? Waarom nie?" Drew: "Sjoe." Kengor: "Davis was 'n mentor. Davis skryf baie hartlik oor hom in Dreams From My Father, in werklikheid skryf Obama dat Davis hom raad gegee het oor vroue, oor ras, oor die lewe, op universiteit. Dus, hy moes Occidental aanbeveel het, maar dit is hartseer ons moet bespiegel. As hulle net hierdie rekords sou vrystel. " Drew: 'Wel, dit is wat ek seker weet, en daarom het ek u gesoek om die historiese geskiedenis behulpsaam te wees, om te verifieer dat Barack Obama beslis 'n Marxis was en dat dit baie ongewoon was vir 'n tweede jaar om net so radikaal of so ideologies ingestel te wees soos die jong Barack Obama was. by Occidental. En my indruk is dat Obama die leier van die groep was, en Obama was reeds baie vurig en toegewyd aan marxisme. En Shandu was vir my 'n bietjie meer passief. Dit pas dus nie by die verhaal wat ek in Remnick se verhaal gelees het nie. Brug. " Kengor: "En Remnick het jou nie gekontak nie, of hoe?" Drew: "Nee! Nee!. Wel, Remnick het 'n onderhoud gevoer met my vriendin, Carolyn Bosch - sy is op drie of vier bladsye - en hulle het 'n onderhoud gevoer met 'n ou met die naam Gary Chapman, 'n man wat baie aktief was in die Democrat Student [Socialists '] Alliance. " Kengor: "Ek hou van David Remnick. Ek gebruik sy boek in my klas oor mede -studie aan die Grove City College." Drew: "Hy is 'n skerp man. En hy het 'n paar goeie feite, maar hy wou nie van klein dokter Drew hoor nie." Kengor: ". U het gesê dat Obama u by Occidental voorgestel het as 'n marxis, omdat u op daardie stadium een ​​was." Drew: 'Ja, dit is 'n skande, maar ek het marxistiese ekonomie aan die Sussex College in Engeland gestudeer. Socialists 'Alliance, onder 'n ander naam, in 1976. Dit was so marxisties as wat jy kon kry, maar hulle het 'n meer algemene naam gekry terwyl ek in Engeland weg was. " Kengor: ". John, jy het my al voorheen vertel, en ek lees uit my boek dat" Obama in die herfs van 1980 reeds 'n vurige marxis was. Ek weet dat dit aanstootlik is om dit te sê, maar hoewel hy in Dreams From My Father gesê het dat hy 'met marxistiese professore' gekuier het, het hy nie in die boek verduidelik of verduidelik dat hy 100% instem met die professore was nie . " Drew: 'Ja, jy het presies reg. Obama het geglo dat ek, toe ek hom ontmoet het, waarskynlik rondom Kerstyd in 1980 was. En Obama sien uit na 'n dreigende sosiale revolusie, letterlik 'n beweging waar die werkersklasse die heersende klas sou omverwerp en 'n soort sosialistiese Utopia in die Verenigde State sou instel. Ek bedoel, dit was hoe ekstreem sy standpunte was in die tweede jaar van die universiteit. " dat die marxistiese rewolusie waarop hy en Caroline en Shandu gehoop het, regtig 'n pypdroom was en dat daar niks in die Europese geskiedenis of die geskiedenis van ontwikkelde lande sou wees wat Frank Marshall sou maak nie Davis se fantasie van revolusie, word waar. " Kengor: 'So u het 'n realistiese gevoel gehad dat u, alhoewel u van hierdie idees hou, weet dat dit nie regtig sou werk nie?' Drew: "Reg. [Daar was 'n paar] wat verbaas was hoekom hulle nie Marx se voorspellings sien waar word nie, en nie geïnteresseerd was in die rol van sielkunde of valse bewussyn om 'n revolusie te voorkom nie. Ek was 'n kaartdraende marxis, maar ek was meer 'n ooskus, destyds Marxist van die Cornell -universiteit. " Kengor: "Maar Obama het gedink dit is prakties. Hy het gedink dit kan in Amerika gebeur?" Drew: "O, ja! Hy het gedink ek is 'n bietjie reaksionêr. Of ongevoelig vir die komende behoeftes van die rewolusie! Hy was 100% in daardie einste, eenvoudig ingestelde Marxistiese revolusionêre raamwerk." Kengor: "En ook op hierdie tydstip, dit is 1981, Jimmy Carter was president [?] En Ronald Reagan sou die Sowjetunie nog 'die Bose Ryk' noem toe hy president word. Het jy gepraat oor die verkiesing, oor Reagan. Ek bedoel, dit moes Obama regtig ontstel het? " Drew: "U weet, dit is so lank gelede. My duidelikste herinnering was dat ons meer besorg was oor meer Amerikaanse ingryping in Latyns -Amerika en die onderdrukking van kommunistiese en sosialistiese magte soos die Sandanistas en sulke dinge. Dit klink vreemd, maar daar was 'n deel van Ek was destyds gereed om met die Sandanistas teen die Contras te veg. Ek was nogal mal, Paul. " Kengor: "Dit kom nou tot 'n kritieke punt en ek weet dat Obama -ondersteuners wil hê dat ek dit moet vra. Om eerlik te wees, kyk waar jy toe was en waar jy jou vandag bevind." Drew: "O, ja. Nou is ek 'n Ronald Reagan, kerkganger, Baptiste-konserwatief, so." Kengor: "So, wat van Obama. Dit is die. Biljoen dollar vraag? Drew: "Wel, ek dink dat hy president Obama uitgedaag het om te verduidelik hoe hy hierdie marxisties-leninistiese standpunt ontwikkel het wat hy in sy tweede jaar op universiteit gehad het. En hy het net nooit verwoord hoe hy verander het nie. Trouens, hy is begrawe en ek dink, gelieg oor sy ideologiese oortuigings van sy jeug. En ons kan dit tot in Alice Palmer, na my mening, in 1995 [die senator van die Illinois -staat wat hy vervang het] terugvoer. was deel van 'n groot internasionale kommunistiese byeenkoms in Moskou! " Kengor: ". En Palmer was saam met Obama in die sitkamer van Bill Ayers en Bernardine Dohrn toe - en The New York Times selfs hieroor geskryf het - daar 'n soort politieke seën was, waar Palmer Obama as sy gekose opvolger geïdentifiseer het." Drew: ". Wel, ek dink ek kan 'n paar deure hier neerslaan, maar ek sê dat hy 'n baie konsekwente ideologie het, dink ek, waarskynlik vanaf die tyd dat hy in [Hawaii] was tot die tyd dat hy by Palmer en Ayers in Chicago was. Ek dink sy huidige gedrag toon dat hy nog ideologiese oortuigings het. As hy ooit praat oor die belasting op die rykste twee persent? Ek dink hy weet dat dit die ekonomie sal benadeel. Vir hom is die herverdeling van rykdom uiters belangrik. En hy het nooit ekonomie geneem nie of wetenskap soos ek. Hy het reguit skool toe gegaan, nooit besigheid gehad nie, nog nooit 'n betaalstaat gehad nie. sou hy [sy] ideologie skend ... Jy sien vir my mense soos Van Jones, 'n toegelate kommunis, jy sien Anita Dunn, wat Mao Tse-Tung prys, dit is asof Obama se Marxisties-Sosialistiese ideologie in die oë skuil! Dit is vir my frustrerend, dit lyk vir my asof mense moet wees in die wiele gery hieroor! . Ek dink dat wanneer hy praat oor mense wat vasgeklou het aan hul gewere en godsdienste weens ekonomiese spanning, dit net die standaard Marxistiese argument is. hy gebruik steeds die standaard marxistiese argitektuur, die manier waarop hy oor dinge praat. Ek dink hy is omring deur mense wat die geestelike argitektuur deel! . Ek voel asof ons land se lewe op die spel is. "
Barack Obama, 'n tweedejaar van die Occidental College in 1981, het 'n saamtrek oorweeg dat die trustees daar aandele van ondernemings wat in Suid -Afrika sake doen, verkoop, sy eerste inval in die politiek. Hy het ook kontak gemaak met verteenwoordigers van die African National Congress waarin hulle gevra word om op die kampus te praat, briewe aan die fakulteit opgestel, flyers opgedruk en strategie aangevoer. 
Barack en Michelle Obama: 'n volledige tydlyn vir die verhouding
Barack en Michelle Obama het agt jaar in die Withuis deurgebring om 'n liefdevolle, gelukkige verhouding vir die land en die wêreld te vorm. Maar hul liefdesverhaal strek verder as dit, na hul dae by 'n prokureursfirma in Chicago wat uiteindelik gelei het tot 'n eerste afspraak, 'n gesin en 'n vennootskap wat deur miljoene bewonder is.
Laat ons 'n reis terug in die tyd maak en ons herinner aan een van die wonderlike liefdesverhale van alle tye met 'n paar van die belangrikste oomblikke van die paartjie.
Michelle Robinson is 'n 25-jarige prokureur by die Chicago-firma Sidley Austin wanneer sy die taak kry om die nuwe man, Barack Obama, rond te wys. 'Omdat ek na Harvard gegaan het en hy na Harvard gegaan het, en die vaste gedagte was:' O, ons sal hierdie twee mense aansluit ', het sy aan ABC News gesê. So, jy weet, daar was 'n klein intrige, maar ek moet sê, ongeveer 'n maand later, het Barack my ongeveer 'n maand ingeroep, en ek het gedink: Geen manier nie. Dit is heeltemal taai. & Quot
'Maar ek het nie een keer aan hom gedink as iemand met wie ek wil uitgaan nie,' het sy in haar memoires geskryf, Word. 'Eerstens was ek sy mentor by die firma. Ek het ook onlangs 'n eed afgesweer, heeltemal te veel werk om moeite daaraan te doen.
Uiteindelik gaan hulle op daardie datum, wat roomys, 'n lang staptog en 'n fliek behels. Trouens, 'n gefiksionaliseerde weergawe van die dag is selfs in 'n film verander: Southside saam met jou.
'Ons het dadelik geklik ... teen die einde van die datum was dit verby ... ek is verkoop,' het Michelle gesê. Intussen het Barack gesê O, 'Ek het haar getrakteer met die beste roomys wat Baskin-Robbins te bied gehad het; ons etenstafel was ook die randsteen. Ek het haar gesoen, en dit het na sjokolade geproe. "
Na twee jaar se ontmoetings, verloof Barack en Michelle op 31 Julie 1991.
Michelle het geskryf oor die aand in Word:
Terwyl ons aan die einde van die maaltyd gekom het, glimlag Barack vir my en stel die huwelik ter sprake. Hy strek my hand uit en sê dat net soos hy my liefgehad het, het hy nog steeds nie die punt gesien nie, "het sy geskryf. 'Ek voel dadelik hoe die bloed in my wange styg. Dit was soos om 'n knoppie in my te druk - die groot knipperende rooi knoppie wat jy in 'n kernkern kan vind, omring deur waarskuwingstekens en ontruimingskaarte. Regtig? Ons gaan dit nou doen? & Quot
Sy onthou dat hulle 'n bietjie verhitte 'advokaatstyl' oor die saak gehad het. Uiteindelik kom ons kelner rond met 'n nageregbord, bedek met 'n silwer deksel. Hy skuif dit voor my in en lig die omslag. Ek was amper te pap om selfs af te kyk, maar toe ek dit sien, sien ek 'n donker fluweelkissie waar die sjokoladekoek moes wees. Binne was 'n diamantring, 'vervolg sy.
'Barack kyk my speels aan. Hy het my aangerand. Dit was alles 'n skelm. Dit het my 'n sekonde geneem om my woede uit die weg te ruim en in vreugdevolle skok in te skuif, 'het Michelle geskryf. Hy het my opgewonde gemaak, want dit was die heel laaste keer dat hy sy kranksinnige huweliksargument nogmaals sou aanroep, solank ons ​​albei moet lewe.
Op 3 Oktober 1992 sê Barack en Michelle: "Ek doen."
'U kan dit nie op hierdie foto sien nie, maar Barack het op ons troudag in Oktober 1992 wakker geword met 'n koue kop,' het Michelle in 'n 2018 -verjaardagpos geskryf. 'Op die een of ander manier, toe ek hom by die altaar ontmoet, het dit wonderbaarlik verdwyn en ons het amper die hele nag gedans. Vyf en twintig jaar later het ons nog steeds pret, terwyl ons ook die harde werk doen om ons vennootskap op te bou en mekaar as individue te ondersteun. Ek kan my nie voorstel om saam met iemand anders op hierdie wilde rit te gaan nie. "
4 Julie 1998 is 'n baie groot vakansie vir die Obamas, omdat hulle hul eerste dogter, Malia Ann Obama, verwelkom.
In haar boek onthul Michelle dat sy 'n IVF -behandeling ondergaan het nadat sy 'n miskraam gehad het. 'Ek het gevoel ek misluk omdat ek nie weet hoe gereeld miskrame is nie, want ons praat nie daaroor nie,' het sy gesê Goeie môre Amerika. 'Ons sit in ons eie pyn en dink dat ons op een of ander manier stukkend is.'
Natasha "Sasha" Obama word gebore op 10 Junie 2001 - en voltooi die vierkant van Obama.
"Om 'n ma te wees, was 'n meesterklas om te laat gaan," het Michelle tydens 'n Brits aan Meghan Markle gesê Vogue onderhoud in 2019. 'Probeer soos ons kan, daar is net soveel wat ons kan beheer. En, seun, het ek probeer - veral eers. As moeders wil ons net niks of iemand seermaak ons ​​babas nie. Maar die lewe het ander planne. Geknie knieë, stamperige paaie en gebroke harte is deel van die ooreenkoms. Wat my albei verneder en bemoedig het, is om die veerkragtigheid van my dogters te sien. Op sommige maniere kon Malia en Sasha nie meer anders wees nie. 'N Mens praat vry en dikwels maak 'n mens oop op haar eie voorwaardes. Die een deel haar innerlike gevoelens, die ander is tevrede om dit te laat uitvind. Nie een van die twee benaderings is beter of slegter nie, want hulle het albei uitgegroei tot slim, deernisvolle en onafhanklike jong vroue wat hul eie paaie volledig kan baan. & Quot
Die Obama -gesin het op die nasionale toneel uitgebars toe Barack sy veldtog vir 'n Amerikaanse senaatstoel in Illinois wen.
Hy lewer ook 'n kragtige toespraak tydens die Demokratiese Nasionale Konvensie daardie jaar, wat hom as een van die mees belowende opkomende sterre van die party aandui.
Op 10 Februarie 2007 kondig Barack aan dat hy verkiesbaar is tot president. Binnekort was hy, Michelle en die meisies op die veldtog.
'Ek het ja gesê, alhoewel ek terselfdertyd 'n pynlike gedagte gehad het, 'n gedagte wat ek nie bereid was om te deel nie: ek het hom in die veldtog ondersteun, maar ek was ook seker dat hy nie die hele pad sou haal nie,' het Michelle geskryf in Word. 'Hy het so gereeld en so passievol gepraat oor die genesing van ons land se afdelings, en 'n beroep gedoen op 'n stel hoër ideale wat volgens hom by die meeste mense aangebore was. Maar ek het genoeg van die afdelings gesien om my eie hoop te temper. Barack was tog 'n swart man in Amerika. Ek het nie regtig gedink hy kan wen nie. "
Dit is duidelik 'n groot jaar vir die Obamas. Op 3 Junie word Barack die vermoedelike Demokratiese kandidaat vir president - wat Hillary Clinton verslaan. Hy aanvaar amptelik die nominasie van die party tydens die byeenkoms in Augustus.
Op 4 November 2008 word hy verkies tot die eerste swart president van ons land. Die familie verskyn beroemd voor 'n groot skare in Chicago. 'Ek sou nie vanaand hier staan ​​sonder die onwrikbare ondersteuning van my beste vriend die afgelope 16 jaar, die rots van ons gesin en die liefde van my lewe, die volgende presidentsvrou van ons land, Michelle Obama,' sê hy oor sy vrou nag.
In Januarie laat die pas beëdigde paartjie die land verswelg tydens die Inaugural Ball-veral met hul eerste dans na "At Last", soos uitgevoer deur Beyoncé.
'Eerstens, hoe mooi lyk my vrou?' Barack vra die skare by een van die geleenthede.
Die Obamas was nog nooit bang om hul liefde vir mekaar te toon nie, soos wanneer hulle tydens 'n basketbalwedstryd in Julie op die soen -kamera vasgevang word.
Barack word herkies vir 'n tweede termyn in November 2012. Michelle besin oor hul lewe saam tydens die Demokratiese Nasionale Konvensie voor die verkiesing:
'Ons lewe voordat ons na Washington verhuis het, was gevul met eenvoudige vreugdes ... Saterdae by voetbalwedstryde, Sondae by ouma se huis ... en 'n afspraak vir Barack en my was of aandete of 'n film, want as 'n uitgeputte ma kon ek nie wakker bly nie vir albei, "sê sy. 'En die waarheid is, ek was mal oor die lewe wat ons vir ons meisies gebou het. Ek was baie lief vir die man met wie ek die lewe saamgebou het ... en ek wou nie hê dit moet verander as hy president word nie. Ek was mal oor Barack net soos hy was. U sien, selfs al was Barack destyds 'n senator en 'n presidensiële kandidaat ... vir my was hy nog steeds die man wat my opgetel het vir ons afspraak in 'n motor wat so verroes was dat ek eintlik die sypaadjie kon sien deurloop 'n gat in die deur aan die passasierskant. Hy was die man wie se trotse besitting die koffietafel was wat hy in 'n vullisdrom gekry het, en wie se enigste paar ordentlike skoene 'n halwe grootte te klein was. "
Beide Obamas voer hard vir Hillary Clinton en Tim Kaine in 2016, insluitend Michelle se beroemde toespraak "When they go low, we high", maar uiteindelik word Donald Trump tot president verkies en op 20 Januarie 2017 word 'n eed ingesweer. Die Obama -gesin verlaat die Withuis vir goed.
Oor die lewe buite die Withuis sê Michelle vir Oprah Winfrey: 'Ek wil my voordeur oopmaak sonder om dit met iemand te bespreek, en ek wil by die deur uitstap en net loop. Wil net alleen loop, of met die gevoel dat ek alleen is. Ek wil sit in 'n erf wat nie 'n nasionale park is nie. Ek wil wel in Target val. Ek wil — ek wil, ek wil weer na Target gaan! "
In Oktober vier die egpaar hul 25ste huweliksherdenking.
Michelle se topverkoper-herinneringe, Word, word vrygestel - wat die wêreld nog groter insig gee in die vroeë dae van die Obama -huwelik en hul lewe in die Withuis. Barack is natuurlik haar grootste aanhanger en ondersteuner, en verras haar selfs op die verhoog tydens een van haar geleenthede met blomme.
& quot; Dit is asof jy weet wanneer Jay-Z tydens die Beyoncé-konsert uitkom? Soos, ɼrazy in Love '? & quot & quot; Dit is dieselfde ding. Dit is net 'n voorsmakie van die konsert. & Quot
Die Obamas deel steeds lieflike oomblikke op sosiale media - soos hierdie foto van Michelle wat die skildery van Barack in die National Portrait Gallery bewonder.
Hierdie jaar het ons nog meer Obama -verhale op die hart gebring. Eerstens die vrystelling van die Netflix -dokumentêr Word, oor Michelle se boek en toer. Dan, haar nuutste onderneming, Die Michelle Obama Podcast. Natuurlik is die voormalige POTUS haar eerste gas.
"Die kern van alles wat u polities gedoen het, wat ek van u as persoon weet, en een van die redes waarom ek op u verlief geraak het," sê Michelle tydens die episode, voordat Barack suggereer dat dit "net my voorkoms was."
'Jy is oulik, maar jy weet. Een van die redes waarom ek op u verlief geraak het, is omdat u gelei word deur die beginsel dat ons mekaar se broers is en dat ons susters is, en sy gaan voort. 'En so is ek grootgemaak. My waardes - in terme van wat ek dink my persoonlike verpligting, Michelle Obama, is dat dit nie genoeg is dat ek alleen slaag nie. "
In November 2020 'n uittreksel uit die voormalige president se memoires 'N Beloofde land verkry deur CNN, onthul die tol wat Obama se werk op sy huwelik geneem het. (Die boek word op 17 November uitgereik.)
'En ondanks die sukses en gewildheid van Michelle, het ek steeds 'n onderstroom van spanning in haar gevoel, subtiel, maar konstant, soos die flou gedruis van 'n verborge masjien,' skryf hy. 'Dit was asof al haar vorige bronne van frustrasie beperk, net soos ons binne die mure van die Withuis was, meer gekonsentreerd, meer lewendig was, of dit nou my daaglikse opname met werk was, of die manier waarop politiek ons ​​blootgestel het familie na ondersoek en aanvalle, of die neiging van selfs vriende en familielede om haar rol as sekondêr van belang te beskou.
'Terwyl ek in die donker langs Michelle gelê het,' het hy voortgegaan, 'het ek gedink aan die dae toe alles tussen ons ligter voel, haar glimlag meer konstant is en ons liefde minder beswaard is, en my hart skielik sal toeneem by die gedagte dat daardie dae sal moontlik nie terugkeer nie. "
'Elkeen van ons kom ook vanaand hierheen', het Michelle Obama in 2008 aan die Demokratiese Nasionale Konvensie gesê, 'uit ons eie onwaarskynlike reis' en 'gedryf deur 'n eenvoudige oortuiging dat ons 'n verpligting het om vir die wêreld te veg soos dit moet wees." Die reis van Michelle Obama het in die suidekant van Chicago begin, waar Fraser en Marian Robinson hul dogter 'n opregte verbintenis tot familie, harde werk en opvoeding ingeboesem het. Haar pa was 'n pompoperateur van die Chicago Water Department, terwyl haar ma tuis was om vir Michelle en haar ouer broer Craig te sorg.Terwyl sy kyk hoe haar pa weier om toe te gee aan veelvuldige sklerose, twee kieries gebruik om by sy werk uit te kom, en geld spaar om haar universiteit toe te stuur, het sy geleer dat 'die enigste beperking op die hoogte van u prestasies die bereik van u drome is' en u bereidwilligheid om hard vir hulle te werk. "
Michelle het 'n baccalaureusgraad aan die Princeton University en 'n juris -doktorsgraad aan die Harvard Law School verwerf. In 1988 keer sy terug na Chicago om by die firma van Sidley Austin aan te sluit. Daar ontmoet sy Barack Obama, 'n somergenoot wat sy aangesê het om te adviseer. Hulle is in 1992 getroud.
Teen daardie tyd het Michelle haar kragte tot openbare diens gewend. Sy was assistent -kommissaris van beplanning en ontwikkeling in die stadsaal van Chicago voordat sy die stigterende uitvoerende direkteur van die Chicago -hoofstuk van PublicAllies geword het, 'n AmeriCorps -program wat jongmense voorberei op staatsdiens. In 1996 het sy by die Universiteit van Chicago aangesluit as mededekaan van studentedienste, waar sy die universiteit se eerste gemeenskapsdiensprogram ontwikkel het. In 2002 het sy by die University of Chicago Medical Center gaan werk, waar sy in 2005 die vise -president geword het van gemeenskaps- en buitelandse sake. Gedurende hierdie jare is die Obamas se dogters Malia en Sasha gebore.
As eerste dame het Michelle Obama begin Kom ons beweeg! 'n program wat daarop gemik is om vetsug by kinders binne 'n generasie te beëindig. Deur dit het verkose amptenare, sakeleiers, opvoeders, ouers en geloofsleiers saamgewerk om meer voedsame kos in skole te voorsien, gesonde en bekostigbare kos in minderwaardige gemeenskappe te bring, groentetuine regoor Amerika aan te plant en nuwe geleenthede vir kinders te bied om meer te wees aktief. Elke jaar het plaaslike skoolkinders gehelp om die tuin te plant en te oes wat sy op die White House South Lawn begin het. Die groente en vrugte daarvan is in die Withuis bedien en aan sopkombuise en voedselbanke geskenk.
Gedurende die tweede termyn van Barack Obama was Michelle aan die spits van die Reach Higher Initiative om studente te help om werkgeleenthede te verstaan ​​en die opleiding en vaardighede wat hulle nodig het vir die werk. Sy het jongmense aangemoedig om hul opleiding voort te sit na hoërskool in tegniese skole en gemeenskapskolleges sowel as aan kolleges en universiteite. Wêreldwyd het sy die opvoeding van meisies en vroue beywer. In 'n aanvangstoespraak by die City College van New York het sy aan gegradueerdes gesê: "Moet nooit jou uitdagings as struikelblokke beskou nie." Dit is 'n les wat sy haar hele lewe lank beliggaam het.
Gedurende haar tyd in die Withuis het mev. Obama gewerk aan veterane en militêre gesinne. Sy het ook haar energie gefokus op wat sy haar belangrikste rol noem: Hoofma vir haar dogters, wat gedurende hul agt jaar in die Withuis uitgegroei het tot jong vroue.
Barack Obama was die 44ste president van die Verenigde State en die eerste groot Afro -Amerikaanse bevelvoerder. Obama, 'n seun van Keniaanse en Kansas -ouers, is gebore en getoë in Hawaii. Hy werk op twee termyne, in 2008 en 2012. Hy studeer aan die Columbia Universiteit en later aan die Harvard Law School. Nadat hy in die Illinois State Senate gedien het, is hy verkies tot lid van die Amerikaanse senator wat Illinois verteenwoordig in 2004. Barack Obama en sy vrou Michelle Obama het twee dogters met die naam Sasha en Malia.
Vroeë lewe en ouers
Barack Hussein Obama II is op 4 Augustus 1961 in Honolulu, Hawaii, gebore. Obama se pa, Barack Obama Sr., is gebore in die Nyanza -provinsie van Kenia. Obama sr. Het opgegroei in bokke in Afrika as gevolg van nie-so-goeie gesinsomstandighede, hy was leergierig en het uiteindelik 'n beurs ontvang wat hom in staat gestel het om Kenia te verlaat en sy drome te volg om in Hawaii te gaan studeer.
Tydens sy studies aan die Universiteit van Hawaii in Manoa, het Obama Sr 'n ander student Ann Dunham ontmoet. Op 2 Februarie 1961 is hulle getroud, en Barack II is ses maande later gebore.
Op 'n jong ouderdom het Obama geen verhouding met sy pa gehad nie. Toe haar seun 'n baba was, verhuis Obama Sr. van Massachusetts na Harvard University om vir 'n Ph.D. Die ouers van Obama het 'n paar maande later amptelik geskei en uiteindelik in Maart 1964, toe hul seun twee jaar oud was, geskei. Kort daarna keer Obama oud terug na Kenia.
Obama het by die gesogte Punahou -akademie ingeskryf terwyl hy by sy grootouers gewoon het, hy was uitstekend in basketbal en het in 1979 sy graad behaal. .
Obama beskryf later in sy woorde hoe hy gesukkel het om die sosiale sienings van sy rasse-erfenis met sy selfbewustheid te versoen.
Obama se opvoeding
Vir verdere studies betree Obama Occidental College in Los Angeles in 1979. Na 2 jaar verhuis hy na New York en neem toelating tot die Columbia Universiteit, en studeer in 1983 met 'n graad in politieke wetenskap. In 1991 studeer hy met 'n magna cum laude -graad aan Harvard Law.
Nadat hy aan die Columbia -universiteit gegradueer het, werk Obama twee jaar in die sakesektor. Hy verhuis in 1985 na Chicago, waar hy in die arme South Side werk as promotor van lae-inkomste inwoners in die gemeenskappe Roseland en Altgeld Gardens.
Dit was die tyd toe Obama gesê het dat hy nie in 'n godsdienstige huishouding grootgemaak is nie, en dat hy by Trinity United Church of Christ aangesluit het. Hy het ook familielede in Kenia besoek en emosioneel die grafte van sy pa, wat in November 1982 in 'n motorongeluk gesterf het, saam met sy grootvader besoek.
Obama betree die Harvard Law School in 1988 nadat hy na Kenia teruggekeer het.
In 1989 het Obama as 'n medewerker by 'n regsfirma in Chicago aangesluit, waar hy sy toekomstige vrou, Michelle, ontmoet het. In Februarie 1990 word hy verkies as die eerste Afro -Amerikaanse redakteur van die Harvard Law Review.
Eerste boek en Grammy -toekenning
In 1995 publiseer Obama sy outobiografie, Dreams from My Father: A Story of Race and Legacy. Sy werk het groot lof ontvang van 'n paar groot skrywers soos Toni Morrison. Dit is sedertdien in meer as 25 tale gepubliseer, waaronder Sweeds, Chinees en Hebreeus. Die boek is in 2004 vir die tweede keer gepubliseer en is ook vertaal in 'n kinder weergawe.
Tweede boek: 'The Stronghold of Hope '
In Oktober 2006 word Obama se tweede boek, The Audacity of Hope: Thoughts on Reclaiming the American Dream, gepubliseer. Die werk spreek Obama se sienings oor die toekoms van die Verenigde State aan, waarvan baie plekke geword het vir sy laaste presidensiële veldtog. Kort na die uitreiking maak die boek sy merk op Amazon se topverkoperlys.
Presidensiële verkiesing 2008
In Februarie 2007 haal Obama opslae toe hy sy kandidatuur vir die presidensiële verkiesing van die Demokratiese Alliansie in 2008 bekend maak. Daar was 'n taai kompetisie tussen Obama en die voormalige presidentsvrou en die destydse senator van New York, Hillary Rodham Clinton. Op 3 Junie 2008 het Obama 'n Demokratiese Party -kandidaat geword nadat hy 'n voldoende aantal afgevaardigdes tydens die wedstryd gewen het, en Clinton het Obama ten volle ondersteun tydens sy veldtog.
Op 4 November 2008 het Obama die voormalige Republikeinse presidentskandidaat John McCain verslaan en die 44ste presidentsverkiesing in die Verenigde State gewen - en die eerste Afro -Amerikaner geword wat sy amp beklee. Sy kollega, senator Joe Biden, Delaware, het vise -president geword.
Die eerste 100 dae en die belangrikste werke
Gedurende sy eerste 100 dae in die amp het Obama 'n beroep op die kongres gedoen om kindergesondheidsversekering te verhoog en regsbeskerming te bied vir vroue wat gelyke loon soek. 'N Wetsontwerp van $ 787 miljard is aangeneem om tydelike ekonomiese groei te bevorder. Behuisings- en kredietmarkte is deur middel van 'n markgebaseerde program vir die aankoop van giftige bates by Amerikaanse banke in gesondheidsorg ondersteun. Lenings is aan die motorbedryf gegee, en nuwe Wall Street -wette is voorgestel.
Obama het belasting verlaag vir werkende gesinne, klein ondernemings en huiskopers vir die eerste keer. Hy het ook die verbod op embrioniese stamselnavorsing opgehef en 'n begrotingsplan van $ 3,5 triljoen aangegaan.
Lewe na die presidensie
Nadat hulle die Withuis verlaat het, verhuis die Obama -gesin na 'n huis in die Kalorama -omgewing van Washington, DC, om hul jong dogter Sasha toe te laat om daar te studeer.
Barack Obama se netto waarde
Barack Obama 's waarde het die hoogte ingeskiet sedert Januarie 2017. Die Obama -gesin het talle bronne van inkomste, insluitend 'n produksiekontrak met Netflix ter waarde van ongeveer $ 50 miljoen, benewens betaalde gesprekke en pensioen van die regering.
Die herinneringe van Michelle Obama "Becoming", waarin sy $ 65 miljoen ontvang het, is uitverkoop in 2018. Na raming wissel die 44ste presidensie van $ 40 miljoen tot $ 135 miljoen. Die Obama -gesin het na bewering in Desember 2019 'n byna 7 000 vierkante huis gekoop, 'n huis van $ 12 miljoen in Martin 's Vineyard.
Toespraak tydens die Demokratiese Nasionale Konvensie van 2020
Hierdie afdeling bied die teks en video van die toespraak van die Demokratiese Nasionale Konvensie in 2020 deur die voormalige presidentsvrou Michelle Obama op 17 Augustus 2020.
Goeie naand almal. Dit is 'n moeilike tyd, en almal voel dit op verskillende maniere. En ek weet dat baie mense huiwerig is om nou op 'n politieke konvensie of politiek in die algemeen in te skakel. Glo my, ek verstaan ​​dit. Maar ek is vanaand hier, want ek is lief vir hierdie land met my hele hart, en dit maak my seer om soveel mense seer te kry.
Ek het so baie van julle ontmoet. Ek het jou verhale gehoor. En deur u het ek hierdie land se belofte gesien. En danksy so baie wat voor my gekom het, danksy hul swoeg en sweet en bloed, kon ek die belofte self nakom. Dit is die verhaal van Amerika. Almal wat opgeoffer en in hul eie tye so baie oorwin het omdat hulle iets meer, iets beters vir hul kinders wou hê.
Daar is baie mooi in die verhaal. Daar is ook baie pyn in, baie stryd en onreg en werk moet nog gedoen word. En wie ons as ons president in hierdie verkiesing kies, sal bepaal of ons die stryd eerbiedig of nie, en ons sal die ongeregtigheid uit die weg ruim en die moontlikheid om hierdie werk te voltooi, lewendig hou.
Ek is een van 'n handjievol mense wat vandag leef wat die ontsaglike gewig en ontsaglike krag van die presidentskap uit die eerste hand gesien het. En laat ek u dit nogmaals vertel: die taak is moeilik. Dit vereis helder oordeel, 'n bemeestering van komplekse en mededingende kwessies, 'n toewyding aan feite en geskiedenis, 'n morele kompas en 'n vermoë om te luister-en 'n vaste oortuiging dat elkeen van die 330,000,000 lewens in hierdie land betekenis en waarde het.
'N President se woorde het die mag om markte te beweeg. Hulle kan oorloë begin of vrede bewerkstellig. Hulle kan ons beter engele oproep of ons ergste instinkte wakker maak. U kan eenvoudig nie deur hierdie werk val nie.
Soos ek al voorheen gesê het, verander president wie nie wie dit is nie; dit onthul wie jy is. 'N Presidensiële verkiesing kan ook onthul wie ons is. En vier jaar gelede het te veel mense gekies om te glo dat hul stemme nie saak maak nie. Miskien was hulle keelvol. Miskien het hulle gedink dat die uitkoms nie naby sou wees nie. Miskien voel die versperrings te steil. Wat ook al die rede, uiteindelik het hierdie keuses iemand na die Ovaalkantoor gestuur wat die nasionale volksstem met byna 3 000 000 stemme verloor het.
In een van die state wat die uitslag bepaal het, was die wenmarge gemiddeld net twee stemme per distrik - twee stemme. En ons leef almal met die gevolge daarvan.
Toe my man die kantoor verlaat met Joe Biden aan sy sy, het ons 'n rekordrekord van werkskepping gehad. Ons het die reg op gesondheidsorg vir 20 000 000 mense verseker. Ons is wêreldwyd gerespekteer en het ons bondgenote bymekaargekry om klimaatsverandering die hoof te bied. En ons leiers het hand-aan-hand met wetenskaplikes saamgewerk om te voorkom dat 'n Ebola-uitbraak 'n wêreldwye pandemie word.
Vier jaar later is die toestand van hierdie nasie heel anders. Meer as 150 000 mense het gesterf, en ons ekonomie is in skerwe as gevolg van 'n virus wat hierdie president te lank afgemaak het. Dit het miljoene mense sonder werk gelaat. Te veel het hul gesondheidsorg verloor, te veel sukkel om na basiese benodigdhede soos kos en huurgeld om te gaan, en te veel gemeenskappe is in die steek gelaat om te worstel of dit veilig is om ons skole oop te maak. Internasionaal het ons die rug toegekeer, nie net op ooreenkomste wat my man gesluit het nie, maar op alliansies wat presidente soos Reagan en Eisenhower beywer.
En hier tuis, terwyl George Floyd, Breonna Taylor en 'n nimmereindigende lys onskuldige mense van kleur steeds vermoor word, met die eenvoudige feit dat 'n swart lewe saak steeds onder bespotting kom van die hoogste amp van die land. Want elke keer as ons na hierdie Withuis kyk vir leiding of troos of 'n skyn van bestendigheid, kry ons chaos, verdeeldheid en 'n totale gebrek aan empatie.
Empatie: dit is iets waaroor ek die afgelope tyd baie gedink het. Die vermoë om in iemand anders se skoene te loop, die erkenning dat iemand anders se ervaring ook waarde het. Die meeste van ons beoefen dit sonder 'n tweede gedagte. As ons sien dat iemand swaarkry of sukkel, kan ons nie oordeel nie. Ons reik uit omdat: "Daar, maar vir die genade van God, gaan ek." Dit is nie 'n moeilike konsep om te begryp nie. Dit is wat ons ons kinders leer.
En soos baie van julle, het ek en Barack ons ​​bes probeer om ons meisies 'n sterk morele grondslag in te boesem om die waardes wat ons ouers en grootouers in ons gegooi het, voort te sit. Maar op die oomblik sien kinders in hierdie land wat gebeur as ons ophou om empatie van mekaar te vereis. Hulle kyk rond en wonder of ons hierdie hele tyd vir hulle gelieg het oor wie ons is en wat ons werklik waardeer.
Hulle sien hoe mense in die kruidenierswinkel skree en nie 'n masker wil dra om ons almal veilig te hou nie. Hulle sien dat mense die polisie ontbied om mense wat hul eie sake bedoel, net vanweë die kleur van hul vel. Hulle sien 'n reg wat sê dat slegs sekere mense hier hoort, dat hebsug goed is, en wen is alles, want solank jy bo uitkom, maak dit nie saak wat met almal gebeur nie. En hulle sien wat gebeur as die gebrek aan empatie tot direkte minagting begin.
Hulle sien hoe ons leiers medeburgers se vyande van die staat etiketteer terwyl hulle wit supremaciste met fakkel dra. Hulle kyk verskrik hoe kinders uit hul gesinne geskeur en in hokke gegooi word, en pepersproei en rubberkoeëls word op vreedsame betogers vir 'n foto-opname gebruik.
Ongelukkig is dit die Amerika wat vir die volgende generasie te sien is. 'N Nasie wat nie net presteer oor beleid nie, maar ook oor karakter. En dit is nie net teleurstellend nie, dit is eintlik woedend, want ek ken die goedheid en die genade wat daar is in huishoudings en buurte regoor die land. En ek weet dat ongeag ons ras, ouderdom, godsdiens of politiek, wanneer ons die geraas en die vrees afsluit en ons harte werklik oopmaak, ons weet dat dit wat in hierdie land aangaan, net nie reg is nie. Dit is nie wie ons wil wees nie. So, wat doen ons nou? Wat is ons strategie? Die afgelope vier jaar het baie mense my gevra: "As ander so laag gaan, werk die hoogte nog steeds regtig?" My antwoord: om hoog te gaan, is die enigste ding wat werk, want as ons laag is, as ons dieselfde taktiek gebruik om ander te verneder en te ontmenslik, word ons net deel van die lelike geraas wat al die ander verdrink. Ons verneder onsself. Ons verneder die oorsake waarvoor ons veg.
Maar laat ons duidelik wees: om hoog te gaan, beteken nie om 'n glimlag op te sit en goeie dinge te sê as jy deur kwaadwilligheid en wreedheid gekonfronteer word nie. Hoog gaan beteken die moeiliker pad. Dit beteken dat ons na die bergtop moet krap en klou. Om hoog te gaan beteken om hard teen haat te staan ​​terwyl ons onthou dat ons een volk onder God is, en as ons wil oorleef, moet ons 'n manier vind om saam te leef en saam te werk in al ons verskille. En hoog gaan beteken om die boeie van leuens en wantroue te ontsluit met die enigste ding wat ons werklik kan bevry: die koue harde waarheid.
Laat my dus so eerlik en duidelik wees as wat ek kan. Donald Trump is die verkeerde president vir ons land. Hy het meer as genoeg tyd gehad om te bewys dat hy die werk kan doen, maar hy is duidelik in die kop. Hy kan hierdie oomblik nie ontmoet nie. Hy kan eenvoudig nie wees wie ons vir hom nodig het nie. Dit is wat dit is.
Nou verstaan ​​ek dat sommige mense nie my boodskap hoor nie. Ons leef in 'n volk wat diep verdeeld is, en ek is 'n swart vrou wat by die Demokratiese Konvensie praat. Maar genoeg van julle ken my nou al. U weet dat ek u presies vertel wat ek voel. Jy weet ek haat politiek. Maar jy weet ook dat ek omgee vir hierdie nasie. U weet hoeveel ek omgee vir al ons kinders.
As u dus een ding uit my woorde vanaand neem, is dit die volgende: as u dink dat dinge nie erger kan word nie, vertrou my, dit kan en sal hulle doen as ons nie 'n verandering in hierdie verkiesing maak nie. As ons die hoop het om hierdie chaos te beëindig, moet ons vir Joe Biden stem asof ons lewens daarvan afhang.
Ek ken Joe. Hy is 'n baie ordentlike man, gelei deur geloof. Hy was 'n wonderlike vise -president. Hy weet wat nodig is om 'n ekonomie te red, 'n pandemie terug te slaan en ons land te lei. En hy luister. Hy sal die waarheid vertel en die wetenskap vertrou. Hy sal slim planne maak en 'n goeie span bestuur. En hy sal regeer as iemand wat 'n lewe geleef het wat die res van ons kan herken.
Toe hy 'n kind was, het Joe se pa sy werk verloor. Toe hy 'n jong senator was, het Joe sy vrou en sy babadogtertjie verloor. En toe hy vise -president was, het hy sy geliefde seun verloor. Joe ken dus die angs om aan 'n tafel met 'n leë stoel te sit, en daarom gee hy sy tyd so vrylik aan bedroefde ouers. Joe weet hoe dit is om te sukkel, en daarom gee hy sy persoonlike telefoonnommer aan kinders om hul eie hakkel te oorkom.
Sy lewe is 'n bewys dat ons weer opstaan, en hy gaan dieselfde gretigheid en passie kanaliseer om ons almal op te tel, om ons te help genees en vorentoe te lei.
Nou, Joe is nie perfek nie. En hy sou die eerste wees om dit vir jou te vertel. Maar daar is geen perfekte kandidaat, geen perfekte president nie. En sy vermoë om te leer en te groei - ons vind daarin die soort nederigheid en volwassenheid waarna so baie van ons op die oomblik smag. Omdat Joe Biden sy hele lewe lank hierdie volk gedien het sonder om ooit uit die oog te verloor wie hy is, maar meer as dit, het hy nooit almal uit die oog verloor nie.
Joe Biden wil hê dat al ons kinders na 'n goeie skool moet gaan, 'n dokter moet sien as hulle siek is, op 'n gesonde planeet leef. En hy het planne om dit alles te laat gebeur. Joe Biden wil hê dat al ons kinders, hoe hulle ook al lyk, by die deur kan uitstap sonder om bekommerd te wees dat hulle geteister of gearresteer of vermoor word. Hy wil hê dat al ons kinders na 'n fliek of 'n wiskundeklas kan gaan sonder om bang te wees dat hulle geskiet word. Hy wil hê dat al ons kinders moet grootword by leiers wat nie net hulself en hul welgestelde eweknieë sal dien nie, maar ook 'n veiligheidsnet sal bied vir mense wat swaar kry.
En as ons 'n kans wil hê om een ​​van hierdie doelwitte, een van hierdie mees basiese vereistes vir 'n funksionerende samelewing, na te streef, moet ons vir Joe Biden stem in getalle wat nie geïgnoreer kan word nie. Want op die oomblik doen mense wat weet dat hulle nie regverdig in die stembus kan wen nie, alles in hul vermoë om te keer dat ons stem. Hulle sluit stempunte in minderheidsbuurte. Hulle suiwer kiesersrolle uit. Hulle stuur mense uit om kiesers te intimideer, en hulle lieg oor die veiligheid van ons stembriewe. Hierdie taktiek is nie nuut nie.
Maar dit is nie die tyd om ons stemme in protes te weerhou of speletjies te speel met kandidate wat geen kans het om te wen nie. Ons moet stem, soos ons in 2008 en 2012 gedoen het. Ons moet met dieselfde passie en hoop vir Joe Biden opdaag. Ons moet vroeg stem, persoonlik as ons kan. Ons moet vanaand nou ons stembriewe aanvra en dit onmiddellik terugstuur en opvolg om seker te maak dat hulle ontvang is. Maak dan seker dat ons vriende en familie dieselfde doen.
Ons moet ons gemaklike skoene gryp, ons maskers aantrek, 'n bruin sak aandete pak en miskien ook ontbyt, want ons moet bereid wees om die hele nag in die ry te staan ​​as ons moet.
Kyk, ons het hierdie jaar al soveel opgeoffer. Soveel van julle stap reeds die ekstra myl. Selfs as u uitgeput is, kry u 'n ondenkbare moed om die skrop aan te trek en ons geliefdes 'n kans te gee. Selfs as u angstig is, lewer u die pakkies af, hou u die rakke vol en doen u al die noodsaaklike werk sodat ons almal kan voortgaan.
Selfs as dit so oorweldigend voel, werk werkende ouers dit op een of ander manier saam sonder kindersorg. Onderwysers raak kreatief sodat ons kinders nog kan leer en groei. Ons jongmense veg desperaat om hul drome na te streef.
En toe die gruwels van sistemiese rassisme ons land en ons gewete, miljoene Amerikaners van elke ouderdom, geskud het, het elke agtergrond opgestaan ​​om vir mekaar te marsjeer en te roep na geregtigheid en vooruitgang.
Dit is wie ons nog is: deernisvolle, veerkragtige, ordentlike mense wie se lot met mekaar verbind is. En dit is lankal verby dat ons leiers weer ons waarheid weerspieël.
Dit is dus aan ons om ons stemme en ons stemme by te voeg tot die verloop van die geskiedenis, en weerspieël helde soos John Lewis wat gesê het: "As jy iets sien wat nie reg is nie, moet jy iets sê. Jy moet iets doen." Dit is die ware vorm van empatie: nie net om te voel nie, maar om nie net vir onsself of ons kinders te doen nie, maar vir almal, vir al ons kinders.
En as ons die moontlikheid van vooruitgang in ons tyd wil behou, as ons na ons verkiesing ons kinders in die oë wil kyk, moet ons ons plek in die Amerikaanse geskiedenis herbevestig. En ons moet alles in ons vermoë doen om my vriend, Joe Biden, as die volgende president van die Verenigde State te kies.
Potensiële kandidaat vir Demokratiese vise -president in 2020
Obama is in die presidensiële verkiesing in 2020 geïdentifiseer as 'n moontlike vise -presidentskandidaat. Leisteen senior redakteur, Jeremy Stahl, het in Julie 2020 geskryf: "Die saak vir 'n nasionale kandidaat van Michelle Obama was nog altyd ongelooflik eenvoudig. As jy dink dat die gewildste en gekwalifiseerde kandidate met die grootste aantrekkingskrag die waarskynlikste is om 'n nasionale verkiesing te wen, sou jy wou hê haar op die Demokratiese kaartjie. " Δ ]
Obama het gesê dat sy nie daarin belangstel om as president verkies te word nie. Δ ] "[T] hier is geen kans nie. Daar is soveel maniere om hierdie land te verbeter en 'n beter wêreld te bou, en ek doen dit steeds, van werk saam met jongmense tot gesinne om 'n gesonder lewe te lei. Maar sit agter die lessenaar in die Oval Office sal nooit een daarvan wees nie. Dit is net nie vir my nie, 'het sy in 'n onderhoud in 2019 gesê. Ε ]