PARAGRIPP 3 BEESTE, PARAGRIPP KRS (FOTO'S EN VIDEO) - DIERE - 2020
Virale parainfluenza-3 in beeste raak die meeste kalwers. Die siekte word gekenmerk deur konjunktivitis en koors, en in gevorderde gevalle ly die longe. Amerikaanse wetenskaplikes het die eerste keer patologie in 1932 genoem. Hulle het bevind dat die veroorsakende middel pasteurella bakterieë is. Na 30 jaar is bevind dat koeiesiekte 'n virus veroorsaak wat soortgelyk is aan die veroorsakende middel van 'n soortgelyke patologie by mense. In die Sowjetunie is parainfluenza-3 in diere in 1968 ontdek. Vandag manifesteer hy hom in alle lande waar veeboerderye geleë is.
Episootiese data van virussiekte
Die virus word gewoonlik deur koeie tot 'n jaar opgetel. Volwasse diere kan ook besmet raak, maar hulle slaag sonder simptome. Die virus is lankal in vee. Diere infekteer mekaar deur vaginale afskeiding, neusslijm. Ook word die virus saam met uitgeasemde lug vrygestel.
Laboratoriumstudies het getoon dat die patogeen suksesvol sirkuleer onder gesonde koeie, bulle en buffels. Daarom word dit in die natuur bewaar, en sodra die eerste geleentheid in diere aangetref word. Voorspoedigende faktore vir die ontwikkeling van parainfluenza-3 is 'n lang vervoer van diere, 'n swak dieet, erge oorverhitting of verkoeling. Koeie is moeilik om die siekte te verdra as hulle voortdurend in kamers is waar dit baie vogtig is en die lug sirkuleer.
Patologie manifesteer tydens die stalletydperk op plase waar 'n groot aantal jong koeie geleë is. 'N Risikofaktor is die verkryging van diere met 'n ongelyke immuunagtergrond. Onder hulle is gewoonlik teenwoordig draers van die virus.
Meganisme van die verspreiding van die siekte
Die parainfluenza-3 virus in beeste verkies om in die respiratoriese organe te vestig. Gedurende die infeksie van 'n koei dring dit deur die slymvlies van die boonste lugweg. Danksy ensieme bevind die virus hom suksesvol in die epithelium en begin daar ontwikkel.
Baie virions beïnvloed die slymvlies, wat sy vernietiging veroorsaak. Mukosa beskerm die liggaam van die dier, dus ontwikkel die sekondêre infeksie vinnig. Die virus vermeerder aktief, en dring dan deur die bloedstroom. Die gevolg is 'n algemene dronkenskap van die koei se liggaam.
Die epitheel van die neus, mond en farinks is gebreek, leukosiete absorbeer nie meer patogene mikroörganismes nie. Dit dra by tot die groei van bakteriële mikroflora en die ontwikkeling van komplikasies. Epitelisering van die brongi en alveoli begin in die longe van die dier, en ontsteking van die peribronchiale weefsel verskyn. As gevolg van die negatiewe uitwerking van giftige produkte, beïnvloed die inflammatoriese proses die streeks limfknope en die longe van die koeie.
Die virus sterf vinnig uit ultraviolet straling en blootstelling aan temperature bo 50 grade.
By die sny van die organe van die boonste respiratoriese kanaal van koeie word 'n purulente massa aangetref. Fibrien-ekssudaat word in die longweefsel aangetref. Die longe is sterk ontsteek, hul oppervlak is rooi, skepe is sigbaar. Die pleura is bedek met adhesies, en daar is vloeistof tussen die lakens. Anterior pulmonale lobbe ly die meeste van patologiese veranderinge. Hulle verskyn purulente en dooie gebiede, daar is tekens van longontsteking.
Dit is nie altyd moontlik om 'n siekte in 'n gevalle dier te diagnoseer nie, aangesien parainfluenza-3 organe op dieselfde manier as ander respiratoriese patologieë van beeste verander.
Veranderinge is plaaslike koei limfkliere. Hulle het 'n vlesige tekstuur, vergroot. Daar is kneusplekke onder hul kapsule. As 'n bakteriese infeksie waargeneem word, word dermlymkliere aangetas. Die dermwand verdik, daar is bloeding op die slymvlies.
Simptome van hiperaktiewe en akute vorms
Die siekte kom in verskillende vorme voor: hiperaktiewe, akute, subakute en chroniese. Die inkubasieperiode vir koeie duur 1-1.5 dae. Kalwers ly tot ses maande met 'n oor-akute vorm. Hulle is baie depressief, val dikwels in 'n koma. Op die eerste dag sterf die dier.
As die vorm akuut is, verhoog die temperatuur van die koeie aansienlik. Hulle hoes voortdurend, slym vloei uit die neus en oë. Pols en asemhaling het grootliks toegeneem. In sommige gevalle ontwikkel diarree.
Jong koeie verloor gewig, hul wol vervaag en voortdurend rommel. Wanneer die patologie moeilik is, verskyn rinitis en serose konjunktivitis by diere. Hierdie siektetoestande word ingewikkeld deur erge drooling en spysvertering.
Manifestasies van subakute en chroniese vorms
Simptome van die subakute vorm van die siekte is soortgelyk aan akute, maar hulle is nie so uitgespreek nie. Liggaamstemperatuur neem nie veel toe nie, en koeie herstel gewoonlik na 1-1.5 weke. As parainfluenza-3 ingewikkeld is deur chroniese brongopneumonie, wat dikwels in plase voorkom, betree die siekte 'n chroniese vorm.
Besmette diere verloor baie gewig en beweeg feitlik nie. By die stalletjie begin die koeie 'n sterk hoes. Neus skei uit die neus, en blaas in die longe. Tydens die klankdiagnose van ligkoeie verskyn 'n crepitus klank wat inflammatoriese prosesse in die longweefsel aandui. Soms diere enteritis, wat ingewikkeld is deur diarree. As 'n swanger dier siek is, word intrauteriene infeksie waargeneem. Kalwers word onvriendelik gebore. Dikwels kom 'n siek koei-miskraam voor.
Behandeling van koeie word slegs uitgevoer in die akute en subakute vorm van die siekte. Diere moet immuniteit verbeter sodat die liggaam die virus kan weerstaan. Hiervoor word normale higiëniese toestande geskep, 'n gebalanseerde dieet word voorsien wat al die nodige vitamiene en voedingstowwe bevat.
Diere word ingewikkelde terapie teen die virus voorgeskryf deur spesifieke hiperimmune sera te gebruik. Simptomatiese medikasie word ook gebruik. Om komplikasies van die siekte te voorkom, word breëspektrum antibiotika aan koeie voorgeskryf: makroliede, tetrasikliene. Sulfa dwelms word gebruik.
Op plase is 'n kombinasie van verskeie medisyne effektief. Of gekombineerde medisyne word gebruik: Oleandovetin, Tetraoleandomycin, Tetraolean. Onder die simptomatiese middels het die volgende middels hulself positief bewys:
brongodilators ("Theophylline", "Theobromin");
besproeiingsmiddels ("Kaliumjodied", "Ammoniumchloried");
diuretika ("kaliumasetaat", "Merkuzal").
Dikwels uitgevoer die blokkade van die sterknoop. Die prosedure verminder plaaslike irritasie en elimineer versteurings veroorsaak deur patogene veranderinge in die liggaam van die koei. Vir die operasie benodig jy 'n spuit en 20 ml novocaïne. Soms besluit die veearts om die middel met 'n antibiotika te meng. Die volgende stappe word benodig:
Lê die dier aan sy sy, hou dit vas.
Verdeel die rand van die eerste heup in drie dele.
Plaas die naald op die grens tussen die onderste en middelste areas. Die naald moet die wervel van die dier bereik.
Beweeg die spuit effens terug en gee 'n inspuiting.
Die blokkade kan slegs aan die een kant uitgevoer word, om nie 'n verlamming van die respiratoriese sentrum te vorm nie. Gebruik 0.25% Novocaine. Dit stabiliseer hart- en longaktiwiteit, verminder ongemak en irritasie. Daarna word Streptomycin en Penicillin gebruik om die ontwikkeling van bakteriese komplikasies te voorkom.
Na volledige herstel en die laaste dood van die virus, ondergaan alle koeie laboratoriumdiagnostiek. As die ontleding die afwesigheid van 'n virus toon, word desinfectie in alle kamers uitgevoer met behulp van bleikmiddel en chlooramine. Beperkings op die plaas word na 14 dae verwyder, dan word verpligte instruksies aan die personeel gegee vir mikroklimaat onderhoud en voorkomende ontsmetting.
Die kudde word slegs gevorm uit koeie van voorspoedige gebiede. Dit help om 'n heruitbraak van die siekte te voorkom. Verpligte diagnose van alle nuwe individue. Diere word slegs in 'n spesiale voertuig vervoer en vir 'n maand in kwarantyn gehou.
As die area ongunstig is vir parainfluenza-3, word al die vee ingeënt met inagneming van plaaslike stamme. Kunsmatige immuniteit by diere word slegs gevorm na twee inentingprosedures vir 'n tydperk van minstens 6 maande. By die verskaffing van plase, moet 'n voorkomende inenting minstens een week voor koeie vervoer word.
Plaasbeperkings vir uitbrake
In die teenwoordigheid van diere met parainfluenza-3 word sekere beperkings op die plaas opgelê. Voordat die kwarantyn verwyder word, is dit verbied om vee te invoer en uit te voer of verdagte koeie te hergroepeer. Persone wat nie werknemers is nie, word nie in veeboue toegelaat nie. Liggame word onmiddellik afgehandel.
Ontsmetting van persele, sorg en vervoer word slegs uitgevoer ooreenkomstig die vereistes van die instruksies. Werknemers mag nie die plaas besoek sonder om klere en skoene te vervang nie.
Die karkasse van gedoodte koeie word sonder enige beperkings gebruik, indien daar geen degeneratiewe veranderinge in die vleis is nie. Wanneer nekrotiese kolle en inflammasies in die tragea, spysverteringskanaal of op die nasale slymvlies voorkom, word die organe van diere gebruik.