WAT IS DIE WERKLIKHEID IN DIE POLITIEKE POSISIE VAN DIE AFRIKANERVOLK? - Afrikanervolksparty
WAT IS DIE WERKLIKHEID IN DIE POLITIEKE POSISIE VAN DIE AFRIKANERVOLK?
Gepubliseer op 01 Augustus 2017 | Geskryf deur Danie Varkevisser | | | Trefslae: 1169
In 'n onlangse gesprek met 'n Afrikaner akademikus oor die politieke toestand in Suid Afrika en hoe dit ons volk raak, het ek bekommerd geraak oor die persoon se stelling dat ek darem regtig rekening moet hou met die werklikheid.
Op my vraag van wat is die werklikheid, was sy antwoord dat ons beswaarlik vier miljoen blankes is binne 'n see van nagenoeg amper sestig miljoen swartmense! Ons het nie 'n keuse anders as om op een of ander wyse die land met hulle te deel, of fisies uitgewis te raak nie.
Dat die getalleoorwig sedert ons volkswording nog altyd in die swartes se guns was en dat ons ten spyte daarvan nog altyd, bygesê, tot en met die sluipmoord op dr. H.F.Verwoerd, die verspreiding in eie gebied, die handhawing van wet en orde, en ordelike naasbestaan kon handhaaf tot die vooruitgang en eerstewêreldstatus van Suid Afrika, het nêrens in hierdie man se siening grondgevat nie.
Wat my veral bekommer is dat die werklikheid van God in die wording en handhawing van die Afrikanervolk, heeltemal oorskadu word in hierdie argument van omstandigheid! God se almag, Sy uitredding by verskeie geleenthede in ons volksgeskiedenis en selfs die bewys van Sy betrokkenheid by dié wat Hom vrees soos opgeteken in sy onfeilbare Woord, word nie as 'n werklikheid gereken nie!
Indien hierdie siening dié is van die meerderheid van ons Afrikanervolk, dan is die benouing waarin ons ons bevind voorwaar begryplik! Wat kan tog meer werklik wees as die bestaan van God en Sy bemoeienis met die kroon van Sy skepping? Te meer nadat Hy dit meermale in ons eie volksgeskiedenis bewys het?
Wat die AVP betref roep ons elke Afrikaner op om ter versterking van geloof net weer met aandag die gebeurtenis hier onder te lees en opnuut te besef waar ons hulp gesetel is en wat ons eie verantwoordelikheid is in die voorbereiding vir ons eie beskerming.
NÁ hierdie dinge en hierdie bewys van getrouheid het Sánherib, die koning van Assirië, gekom en Juda binnegedring en die vaste stede beleër en bedoel om hulle vir hom te verower.
En toe Jehiskía sien dat Sánherib kom met die doel om teen Jerusalem te veg,
By hom is 'n vleeslike arm, maar by ons is die HERE onse God om ons te help en ons oorloë te voer! En die manskappe het gesteun op die woorde van Jehiskía, die koning van Juda.
Hierna het Sánherib, die koning van Assirië — hy self en sy hele ryksmag was saam met hom by Lagis — sy dienaars na Jerusalem gestuur, na Jehiskía, die koning van Juda, en na die hele Juda wat in Jerusalem was, om te sê:
So sê Sánherib, die koning van Assirië: Waarop vertrou julle, dat julle daar ingesluit bly sit in Jerusalem?
Het dieselfde Jehiskía nie sy hoogtes en sy altare verwyder en aan Juda en Jerusalem dít gesê nie: Voor één altaar moet julle jul neerbuig en daarop offerrook laat opgaan?
Wie was daar onder al die gode van daardie nasies wat my vaders met die banvloek getref het, wat sy volk uit my hand kon red — dat julle God julle uit my hand sou kan red?
Laat Jehiskía julle dan nou nie bedrieg en julle nie op so 'n manier verlei nie; en glo hom nie, want geen enkele god van enige nasie of koninkryk het sy volk uit my hand of uit die hand van my vaders kon verlos nie; hoeveel minder sal julle God julle uit my hand kan verlos?
Sy dienaars het nog meer teen die HERE God gespreek en teen sy kneg Jehiskía.
Hy het ook 'n brief geskrywe om die HERE, die God van Israel, te smaad en teen Hom te spreek deur te sê: Soos die gode van die nasies van die lande wat hulle volk uit my hand nie gered het nie, so sal die God van Jehiskía sy volk uit my hand nie red nie.
En hulle het hardop in die Joodse taal geroep na die manskappe van Jerusalem wat op die muur was, om dié bevrees en verskrik te maak, sodat hulle die stad kon inneem.
En hulle het oor die God van Jerusalem gespreek soos oor die gode van die volke van die aarde — 'n maaksel van mensehande.
stuur die HERE 'n engel, en dié het al die dapper helde en bevelhebbers en owerstes in die laer van die koning van Assirië verdelg, sodat hy met 'n beskaamde aangesig na sy land teruggegaan het; en toe hy in die huis van sy god kom, het die wat uit sy eie liggaam voortgekom het, hom daar met die swaard neergeslaan.
En die HERE het Jehiskía en die inwoners van Jerusalem verlos uit die hand van Sánherib, die koning van Assirië, en uit die hand van almal, en hulle rondom tot rus gebring.
En baie het geskenke aan die HERE na Jerusalem gebring en kosbare geskenke aan Jehiskía, die koning van Juda, sodat hy daarna in die oë van al die nasies hoog gestaan het. 2 KRONIEKE 32