5. Timotius Kok (Timo) KOK, gebore op 05 Augustus 1917. Hy is getroud met Thelma Berriman en hulle het geen kinders gehad nie. Toe die tweede wêreldoorlog uitgebreek het, het Timo by die lugmag aangesluit en is hy , soos hulle daardie jare gesê het, na die Noorde gestuur. Daar was hy betrokke in die oorlog in Egipte en is later na Italië om die stryd daar voort te sit.
Ma se suster, Meraai, was 11 jaar jonger as sy en Eben en Susan wou op ‘n keer vir sy ouers op Heilbron gaan kuier. Op pad na Heilbron, naby Greenlands, het dit vreeslik gereën en hulle kon nie verder op die turfpad ry nie. Meraai was saam in die motor en toe ‘n vriendelike boer hulle nooi om vir die nag by hulle oor te bly het hy gesê: “Ek hoop nie julle gee om dat julle dogter vanaand by julle in die kamer slaap nie, want ons net een kamer beskikbaar”. In daardie jare was so iets ondenkbaar en Pa moes toe maar ewe gedweë die nag op die bank in die sitkamer slaap.
Terwyl hy op Koppies gewerk het, word hy verplaas na Natal. Ek kan ongelukkig nie die naam van die dorp onthou waarheen hy verplaas is nie. Oupa Giel en ouma Santjie was baie ontsteld omdat hulle kind so ver van hulle af moes weggaan en oupa Giel maak aan pa die aanbod om plaas toe te kom om saam met hom te boer. Hierdie groot skuif Leeuspruit toe vind in 1945 plaas net na Uysie se geboorte.
Soos dit moes gebeur was daar die eerste jaar wat die trekker gebruik is, ‘n totale misoes en Pa en die trekker het die skuld gekry vir die misoes.
Op ‘n dag het ek op ‘n brief afgekom wat die bank vir Pa geskryf het om hom te waarsku dat hy baie diep in die skuld is by die bank en hy word gewaarsku om die Bankbestuurder te kom sien in die verband met sy skuld.
Hy het ook daarvan gehou om party aande kos te maak – dit was wel baie selde. Tamatiebredie was sy forte. Sondae was dit sy werk om die groente uit sy tuin te skil en skoon te maak vir die Sondagmaal.
Pa was ook, soos dit daardie dae maar die gebruik was, baie hard en kwaai met die swart werkers wat op die plaas gewerk het en hy het baie graag sy vuiste gebruik om gesag af te dwing. Hy was self ‘n harde werker, maar het ook van diegene wat vir hom gewerk het dieselfde verwag.
Gegewe die huis waarin hy groot geword het, was Pa ‘n baie getroue Kerkmens. Vandat ek my verstand gekry het, het ek geweet Sondag gaan jy kerk toe en na kerk gaan jy Sondagskool toe. Dit het die gronslag vir my eie geloof gelê en van kleins af het ek geweet ek wil soos Oupa Jan ook eendag ‘n predikant word.
Ek het deurgery van Warmbad af om hom te gaan besoek. Hy het altyd, as hy oor die politeik gepraat het gesê dat hy hoop as die anderskleuriges die beheer in die land oorneem moet hy al liewer by die groot klomp in die hemel wees. Toe ek hom daarna vra in die hospitaal was sy eerlike antwoord: “As ‘n mens daar kom, dink jy anders daaroor”.
Ek was bevoorreg om sy begrafnisdiens te hou met Openbaring 14: 13 teks – “Geseënd is die wat van nou af in die Here sterwe. Ja sê die Gees: Hulle sal rus van hulle arbeid, want alles wat hulle gedoen het, volg hulle”.