Geskryf deur Yasmin Anwar-UC Berkeley
Fox eekhorings is baie meer georganiseer as wat ons gedink het - hul stashes van neute op te slaan volgens verskeidenheid, kwaliteit en moontlik selfs by voorkeur.
'N Nuwe studie is die eerste om bewyse te toon dat eekhorings hul bounty reël - ten minste 3,000 tot 10,000-neute 'n jaar, met die gebruik van' chunking ', 'n kognitiewe strategie waarin mense en ander diere ruimtelike, taalkundige, numeriese of ander inligting in kleiner meer hanteerbare versamelings, soos submappe op 'n rekenaar.
"Dit is die eerste aanduiding dat die dier in 'n verstrooiende dier gespring word, en stel ook voor dat eekhorings buigsame strategieë gebruik om kos te stoor, afhangende van hoe hulle kos verkry," sê mikel Delgado, 'n postdoktorale navorser aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, en hoof skrywer van die studie in Royal Society Oop Wetenskap.
Vermoedelik, gesofistikeerde caching tegnieke maksimeer die eekhorings se vermoë om te onthou waar hulle hul gewildste behandelings gestoor het, terwyl hulle terselfdertyd hulle wegsteek van moontlike pilferers.
"Eekhorings mag op dieselfde manier gebruik as wat jy jou kruideniersware gooi," sê senior skrywer Lucia Jacobs, 'n professor in sielkunde.
"Jy mag vrugte op een rak en groente op die ander sit. Dan, as jy 'n ui soek, moet jy net op een plek kyk, nie elke rak in die kombuis nie. "
Oor 'n tydperk van twee jaar het die navorsingspan die kaspatrone van 45-mannetjies en wyfie-eekhorings opgespoor as die rooibruin, bosagtige knaagdiere, amandels, pekanneute, hazelnoten en okkerneute in verskillende beboste plekke.
Die studie het kombinasies van liggings en moerreekse gebruik op verskillende groepe vossekwekrels.
In een eksperiment is elk van die eekhorings byvoorbeeld 16-neute gevoed, onder twee afsonderlike toestande: Sommige is gevoed by die lokaal waar hulle die vorige moer gevul het, terwyl ander op een sentrale plek gevoed is, waaraan hulle sou moet terugkeer as hulle nog 'n ander wou hê
Sommige eekhorings het 16-neute in rye van vier gegee, sê amandels gevolg deur pekanneute, gevolg deur hazelnoten, en dan okkerneute, terwyl ander 16-neute in willekeurige volgorde ontvang het.
Navorsers gebruik GPS-navigators met die hand om die eekhorings vanaf hul beginpunt na hul caching-ligging op te spoor, en dan die verspreiding van moertipes en kasadresse om kaarte op te spoor.
Eekhorings wat op een plek geplant het, het gereeld hul kuikens georganiseer deur spesies spesies, wat terugkeer na die amandelarea, as dit die soort moer was wat hulle bymekaarmaak, en elke kategorie moer wat hulle begrawe het, behou. Intussen het die eekhorings wat op verskeie plekke versprei het, doelbewus vermy in die gebiede waar hulle reeds neute begrawe het, eerder as om neute volgens tipe te organiseer.
"Hierdie waarnemings dui daarop dat wanneer die kognitiewe anker van 'n sentrale voedselbron ontbreek, 'n ander en miskien eenvoudiger heuristiese (probleemoplossende benadering) gebruik word om die gebiede waar hulle voorheen gekak het, te vermy," skryf die skrywers.