Is swart Amerikaners meer veerkragtig om te stres as blankes
Wit Amerikaners leef gemiddeld 3.6 jaar langer as swart Amerikaners. As jy net na mans kyk, is die ...
Is natuurlike seleksie die antwoord op die kankerraaisel?
Noodsaaklike organe om ons aan die lewe te hou en voort te plant - soos die hart, brein of baarmoeder ...
Vier aannames wat met jou gesondheid kan spog
Wat is belangriker vir u, u wêreldbeskouing of u gesondheid? Dit kan wees dat die wêreldbeeld u ...
Nagmaal word beskryf as die 'bron en toppunt van die hele Christelike lewe'. Geoffrey Clements / Corbis / VCG via Getty Images
Die tweejaarlikse Amerikaanse Katolieke biskopevergadering het in Junie 2021 meer as sy gewone aandag gekry as gevolg van een spesifieke punt op sy agenda: 'n voorgestelde dokument oor die sakrament van die eucharistie, 'n ritueel wat ook bekend staan ​​as die Nagmaal.
Omdat hierdie nog ongeskrewe dokument is word verwag om leiding in te sluit oor wanneer en of die Nagmaal geweier mag word aan 'n Katoliek wat hom of haar in 'n duidelike toestand van ernstige sonde voorstel kennisgewing ontvang in die bladsye van nasionale koerante. Dit het ook 'nBeginselstelling"Van 60 Demokratiese Katolieke in die Amerikaanse Huis van Afgevaardigdes wat biskoppe versoek" om nie voort te gaan en hierdie allerheiligste van alle sakramente te ontken nie. "
As 'n geleerde van Katolieke sakramentele teologie, laat my 'n paar gedagtes oor die belangrike rol van die Nagmaal in die Katolieke Kerk doen, en die pyn wat dit kan veroorsaak dat sommige lidmate die ontvangs daarvan ontken word.
Een van die sewe sakramente van die Katolieke Kerk, die Eucharistie, is 'n ritueel waarin, volgens die Katolieke teologie, brood en wyn wat deur 'n priester geseën word, regtig die liggaam, bloed, siel en goddelikheid van Jesus Christus word. Dit is sy sentrale rol in die Katolisisme; dit word die 'fontein en toppunt van die hele Christelike lewe. "
Katolieke is verplig om ten minste een maal per jaar nagmaal te ontvang, maar in die praktyk doen baie dit vaker gereeld tydens die mis of in die Katolieke openbare erediens.
Waarom kan Katolieke besorg wees oor die gebrek aan toegang tot hierdie praktyk as daar vermoedelik baie ander geleenthede vir geestelike groei binne en buite die Katolieke Kerk is?
Die antwoord lê nie net in 'n gevoel van onreg oor toegang geweier of om 'n verandering van gewoonte af te dwing nie. Dit kom voor in die geskiedenis, praktyk en teologie van die Nagmaal self.
Nagmaal in die vroeë Christendom
In die vormingsjare van die Christendom ongeveer 2,000 jaar gelede het die beoefening van rituele maaltye was alreeds algemeen in die Joodse sowel as die Grieks-Romeinse kultuur. Vroeë Christelike eucharistiese praktyk het die rituele krag van 'n maaltyd ernstig opgeneem om deelnemers buite die fisiese wêreld te vervoer deur hulle aan beide gebeure in die verlede en geestelike werklikhede te verbind.
Jesus het gedurende sy tyd op aarde baie maaltye gedeel, wat uitgeloop het op sy 'laaste maaltyd', waartydens volgens Bybelse gedeeltes, het hy volgelinge opdrag gegee om brood en wyn te deel en gesê: 'Dit is my liggaam wat vir u is. Doen dit tot my gedagtenis. "
Vroeë volgelinge van Jesus het in sinagoges aanbid en steeds aan Joodse rituele deelgeneem. Die Eucharistie het dus uit dieselfde stroom as die Pasga-seder gevloei waarin die Joodse tradisie sê dat elke persoon hom of haarself moet beskou as persoonlik bevry van slawerny in Egipte.
Tog was Christelike rituele maaltye uniek omdat dit gerig was op Jesus, 'n gekruisigde slagoffer van die Romeinse Ryk, wat, volgens Christene, die dood "oorgedra" het om deur God opgewek te word.
Die hele struktuur van die mis, wat normaalweg uitloop op die ontvangs van die nagmaal, gaan daaroor om deelnemers in die lewe, dood en opstanding van Jesus in te werp, sodat hulle die vorm van dood en opstanding van die lewe in die wêreld kan sien.
Katolieke teologie onderskei drie maniere om oor die liggaam van Christus te praat, wat almal in die Bybel gewortel is: daar is die historiese Jesus wat op aarde gewandel het, die liggaam van Christus wat in die brood en die wyn van die nagmaal aanwesig is, en uiteindelik die vergadering van mense wat, as Sint Paulus die apostel plaas dit, "Is die liggaam van Christus en individueel lede daarvan."
Die vroeë Christelike viering van en nadink oor die Nagmaal het nie 'n skerp skeiding tussen die teenwoordigheid van Christus in die Nagmaal en die mense wat dit vier, voorgestel nie.
Kan 'n slim persoon in Einstein, Darwin en God glo?
Maar 'n 11de-eeuse kontroversie oor die aard van Christus se teenwoordigheid in die Nagmaal, wat ten nouste met die historiese Jesus verband gehou het, het begin een geleerde 'n 'dodelike onderbreking' genoem"Tussen die teenwoordigheid van Christus in die nagmaal en die teenwoordigheid van Christus in mense. Die twintigste-eeuse Katolieke teologie het die diep verband tussen Christus se teenwoordigheid in die nagmaal en in die gemeenskap herstel.
Afgesonder te wees
In die mees basiese terme ontvang die Katolieke die werklik-huidige Christus in die Nagmaal, sodat hulle Christus in die wêreld kan wees.
Katolieke is van mening dat wanneer 'n mens die nagmaal verteer, hulle in Christus opgeneem word en gebind word aan ander wat ook deel uitmaak van die liggaam van Christus op aarde. Dit gaan nie bloot oor individuele geloof nie, maar om eenheid van die kerk en die missie om Christus in die wêreld te wees.
Om jouself buite die praktyk van die Nagmaal te stel - of om deur 'n ander buite te stel - is om afgesien te wees van die praktyk wat iemand in die liggaam van Christus insluit.
Timothy Gabrielli, Gudorf-leerstoel in Katolieke intellektuele tradisies, Universiteit van Dayton
Onthou wat belangrik is, want elke oomblik is kosbaar
Vrees is die vernaamste krag wat ons harte verdeel. Dit sal voortgaan om dit te doen tensy ons vermeerder ...
Terwyl ek nadink oor die tradisie van Thanksgiving, word ek daaraan herinner dat Thanksgiving moet plaasvind ...