Voel jy eensaam omdat jy nie familie rondom jou het nie? Voel jy asof die aarde 'n partytjie gooi en jy is die enigste wat nie genooi is nie? Voel jy dat jy nie aangekom het voordat jy 'n gesin het om jou doel in die lewe te bevestig nie? As dit so is, het jy gesin 'n prioriteit gemaak omdat jy 'n vreeslike vrees het om alleen te wees. Familie beteken alles vir jou, en jy sal enigiets doen om dit bymekaar te hou. Jy sal, indien nodig, kompromieë en jouself en jou geluk opoffer om jou familie te hê of vas te hou.
Hierdie vrees word aangevuur en voortgesit deur diegene wat grootliks klem lê op hul gesin, veral gedurende die vakansieseisoen en op die belangrikheid wat hulle op die oomblik gekondisioneer is om op die gesin te plaas. Jy is geprogrammeer om te dink dat jy nie voltooi is nie, tensy jy 'n familie of iemand naby jou in jou lewe het.
Benadeel ek die kernfamilie of persoonlike verhoudings? Natuurlik nie! Onthou, wat belangrik is, is dat jy eers 'n verhouding met jouself het. En wat dalk inmeng met jou om 'n verhouding met jouself te hê, is die vrees om die pyn van eensaamheid te voel.
Kom ons stel eensaamheid en wees alleen in sy regte perspektief. As jy 'n gesin nodig het, is die verhouding wat jy met jou gesin het, gebaseer op vrees en nie liefde nie. Dit beteken dat jy nie jou gesin kan neem of verlaat nie, want jy het jou identiteit daarin. Eenzaamheid is die nageslag van vrees in hierdie verhouding.
As jy met jou gesin wil wees, wat beteken dat jy hulle kan neem of hulle kan verlaat, dan wil jy alleen wees, die nageslag van liefde in hierdie verhouding. Jy het jou eie identiteit en jy het nie 'n gesin nodig om gelukkig te wees of om jou te bekragtig nie. Voordat jy vra, "hoekom wil ek my familie verlaat?" Laat my verduidelik wat ek hiermee bedoel.
Soos u weet, verander en verander alles, en ook diegene wat besef dat gesinne verander en ontwikkel. Familielede soos kinders sal uiteindelik met hul lewens voortgaan of selfs selfs in die dood kan voortgaan. Maak nie saak hoeveel jy probeer om hulle te hou nie, die onvermydelike feit is dat hulle sal slaag, soos ons almal wil. As jou geluk en identiteit afhanklik is van die familie, wat gebeur as die gesin nie meer daar is nie of geskei word nie? Jy word verwoes en eensaam.
Sien jy hoekom baie kulture vernietig is as hulle as 'n stam geskei is? Hul verhouding met hul stam was nie gebaseer op wil nie, maar nodig, wat afhanklik was van die stam vir hul welsyn en bestaan. Die vernietiging van die stam het tot gevolg gehad dat elkeen onopgeloste probleme gehad het met betrekking tot eensaamheid en die pyn wat daarmee gepaard gaan. En om in 'n groep te wees, het die gevoel van eensaamheid en pyn gebuffer.
Maar vroeër of later moes hulle, soos enigiemand anders, hul pyn hanteer. Hulle het situasies geskep om bevry en vry te wees in identiteit eerder as om met 'n groep te identifiseer. Die stamme is vernietig omdat hulle, nadat die stam afgeskei is, hul identiteit verloor het en hulself as slagoffers eerder as individue beskou het.
Ek dink dat eensaamheid die ergste pyn is wat enigiemand kan voel. Die rede hiervoor is dat eensaamheid 'n hol pyn is wat slegs die waarheid kan vul. Daar is 'n belangrike onderskeid tussen alleen en alleen voel. Om alleen te wees, is wanneer jy vrywillig tyd alleen spandeer om jou hart te genees deur dieper in te gaan en meer oor jouself te ontdek. Die tyd wat jy alleen spandeer, is produktief omdat jy bewus is dat jy die oomblik geskep het om te genees en gevolglik kom jy nie uit 'n plek van vrees maar liefde nie.
Maar eensaamheid is wanneer jy heeltemal alleen voel en leeg is omdat daar niemand is wat daardie hol gevoel vul wat jou familie of iemand anders gevul het nie. Die hol gevoel is 'n gevolg van jou vrees om alleen te wees. U is bang om binne u hart te gaan en die waarheid toe te laat om daardie leemte te vul. Jy is nie bewus daarvan dat jy die oomblik geskep het om te genees nie, so in plaas daarvan dink jy aan jouself as 'n slagoffer. Voordat die waarheid die leemte kan vul, moet jy eers die pyn van eensaamheid voel en dit dan omhels.
As jy die eensaamheid en die pyn wat diep in die hart is, gaan genees, moet jy tyd vind om alleen te wees. Op die oomblik kan jy met jou kinders, gade, ens. 'N moeilike tyd beleef, en voel asof jy moet ontsnap of wegkom. Jou behoefte om te ontsnap, is jou manier om 'n situasie te skep om daardie deel van jou hart te genees wat diep deur die pyn van eensaamheid gewond is. Dus, eerder as om die genesing te weerstaan ​​of te vertraag, vind tyd om alleen te wees en begin die eensaamheid en die pyn voel of vertel jou familie dat jy tyd alleen wil hê, want daar is iets in jou lewe wat jy wil genees.
As jy alleen is, moenie jouself besig hou met televisie of 'n ander soort vermaak nie - dit sal jou net lei om die pyn van eensaamheid te voel. Wanneer die pyn oppervlaktes begin, waardeer dit en omhels dit dan. Soek jou hart en vind die tyd in jou lewe waar jy regtig die vrees van eensaamheid voel en dan die toneel speel. Sien die scenario van die situasie, maar verander die werklikheid deur te sê: "Ek het niemand nodig nie. Ek is nou alleen omdat ek alleen wil wees, nie omdat ek alleen moet wees nie. Van nou af is my tyd alleen sal produktief wees, want ek kies dit om te wees. As ek rondom mense wil wees, sal ek rondom hulle wees en as ek nie wil nie, sal ek nie om hulle wees nie, maar by myself wees. "
Jy sal nie net begin voel die vrees laat jou, maar ook die pyn. Jy het begin om die hart te genees en onthou, as jy diep begin huil, is dit omdat die hart die hartseer wat hy lankal aan die gang hou, vrystel. As gevolg van hierdie oefening sal jy nie net 'n vryer en nader verhouding met jou gesin hê nie, maar jy sal ook subtiel vind dat jy nie meer nodig het nie, maar wil hê dat jy by hulle moet wees.
New Earth Press. Kopiereg.
Ek is heeltemal dat ek kanker het: Refleksie oor lewe en genesing vir kankerpasiënte en diegene wat hulle liefhet
deur John Robert McFarland.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Voel jy eensaam? Hier is hoe om nie bang te wees om alleen te wees nie