Preke 2017 | Preke: Seisoen van Menswaardigheid | Page 5
1 Korintiërs 3:10-11 – Sewende Sondag ná Epifanie – 19 Februarie 2017
Posted on February 13, 2017 by adele lombaard
Gesels met die kinders oor wie en wat die kerk is. Verduidelik dat die kerkgebou nie die kerk is nie, maar ons is die kerk. Gebruik Flam 104 met bewegings. Video ingesluit. Die preekriglyn werk met vers 10-17 as teks en begin met antieke wêreld se slegte naam vir Korinte weens hulle losbandigheid. Die goeie nuus van die stigting van die gemeente was van korte duur weens die persoonlikheidskultus wat rondom die leiers ontstaan het. Dit het die gemeente in groepe verdeel. Paulus skryf daarom vir die gemeente en herinner hulle daaraan dat God die gemeente van Korinte op Jesus Christus as fondament gebou het.
Daarom is die gemeente God se eiendom waarin Hy deur sy Gees woon. Daarom mag 'n bouer net op dieselfde fondament, Jesus Christus die Here, voortbou. Daarom, sê Paulus, is dit so hartseer dat dit nie meer vir Korinte gaan om Jesus nie, maar om die menslike ek. Die resultaat hiervan is groepvorming, wat lei tot onderlinge konflik. Uiteindelik kom God se Naam in gedrang. So verloor die gemeente sy vermoë om 'n verskil in die wêreld te maak.
1 Korintiërs 3:1-9 – Sesde Sondag ná Epifanie – 12 Februarie 2017
Posted on February 6, 2017 February 6, 2017 by adele lombaard
1 Korintiërs 2:1-12 – Vyfde Sondag ná Epifanie – 5 Februarie 2017
Posted on January 30, 2017 January 30, 2017 by adele lombaard
Carolyn Brown sê dat die Korintiërs "wys" wou wees volgens die wêreld se standaarde. Ons – ook kinders – wil graag "wys" of "slim" lyk vir die mense rondom ons. Paulus sê ons moet vergeet daarvan. Ons word eerder herinner dat wat "wys" lyk vir die wêreld, nie is wat "wys" lyk vir God nie. 'n Lekker storie om te gebruik is die van The Tawny Scrawny Lion, deur Kathryn Jackson. Dit vertel van 'n skynbaar dwase haas wat 'n honger leeu hanteer op 'n manier wat op die ou end baie wys is. Hy kry op die koop toe ook 'n nuwe vriend. Die preekriglyn sluit by Donald Trump se opstaan vir Jesus in Kerstyd aan wat met gemengde gevoelens ontvang kan word. Mens kan immers vir Jesus opstaan op 'n manier wat glad nie pas by Hom nie. Dit was ook so in Paulus en die Korintiërs se tyd. Daarom kies Paulus om nie volgens die wysheid van sy tyd op te tree in Korinte nie, maar met angs en huiwering by die kruisboodskap van Jesus aan te sluit. Slegs daardeur staan sy bediening in die krag van God.
Miga 6:1-8 – Vierde Sondag ná Epifanie – 29 Januarie 2017
Posted on January 23, 2017 January 23, 2017 by adele lombaard
Verduidelik vir die kinders wat 'n juk is. Lees dan Matt 11:28-30 en vertel vir die kinders dat party mense dink dat God se wil soos 'n juk is – iets wat swaar op ons druk, ons vasbind en seermaak. Maar God is nie so nie – hy is lief vir ons. Dat sy juk sag is beteken dat dit 'n vreugde is om die Here te dien- dit is nie swaar en 'n las nie. Gebruik dan die teks van Miga om daarop uit te brei. Dit preekriglyn lei met die verhaal van Jimmy Carter in, die 39ste president van die VSA, wat sy ampseed op 20 Januarie 1977 afgelê het met 'n Familiebybel wat oopgemaak was by Miga 6:8. Na Richard Nixon se toesmeerdery en leuens oor die Watergate-skandaal was dié keuse nie verniet nie. Amerika was 'n diep-verdeelde land met wantroue in politieke leiers wat hoogty gevier het. Carter het weer teruggekeer na Bybelse waardes en was soos 'n vars briesie op die nasionale politieke toneel. Want Miga verwag van ons om op alle vlakke van die lewe op te tree soos Hy dit wil hê: of ons politici is, soos Jimmy Carter, of onderwysers, medici, prokureurs, boere, sekretaresses of pensioenarisse.
Jesaja 9:1-4 – Derde Sondag ná Epifanie – 22 Januarie 2017
Posted on January 17, 2017 January 17, 2017 by adele lombaard
Met Familietyd kan jy die storie van die Son-brood vertel om die kinders en hulle ouers te laat nadink hoe ons meer soos die lig van God kan wees. Jy kan ook 'n flits wat nie batterye in het nie gebruik om te illustreer dat ons die Lig van God – die batterye – in ons eie lewe nodig het voor ons ligte kan wees in die wêreld. Jy kan ook gesels oor hoe een lig donker kan verdryf – bv. 'n LED-liggie aan jou sleutelring, of 'n naglig – iets wat kinders goed verstaan! Dan kan jy 'n naglig wys en gesels oor hoe dit kinders help om nie bang te wees nie. Die preekriglyn begin met die tragiese en ontstellende verhaal van Alison Oates wat verlede jaar in haar plaashuis buite Harrismith grusaam aangeval en verkrag is. Toe sy by die polisie en hospitaal aangekom het, het sy egter beleef dat haar nag van hel egter nie verby was nie.
Sy is gruwelik verwaarloos en verontagsaam. Nadat sy besluit het om die saak nie net daar te los nie, sê sy: "Ek het goeie en slegte dae, maar ek het nie daardie dag so hard baklei om te bly leef net om nou 'n lewende dooie te wees nie. Dit lei die preekriglyn se besinning oor die vernedering wat alle mense op een of ander manier beleef. Sommige mense word egter aan soveel vernedering, minagting en verontmensliking blootgestel, dit laat jou sidder. Dit is waarna ons teks verwys met die gebiede van Sebulon en Naftali wat verneder is saam met die res van die Noordryk deur die Assiriërs se invalle in die Noordryk in die 8ste eeu. Die hele bevolking van die Noordryk is met iets soos 'n massiewe plaasaanval en plaasverwoesting getref. Die mense van die Noordryk se hele leefwêreld het in duie gestort en baie is deur Assirië in ballingskap weggevoer. Hoewel hulle geen onskuldige lammetjies was nie – vóór die val van die Noordryk leer ons hulle ken as arrogante, godsdienstig sorgelose mense met 'n skyngodsdiens, soos Amos en Hosea dit noem – bly die Here betrokke by sy volk, ten spyte van hulle groot sonde.
God belowe om hulle weer op te tel en 'n wending te bring. In die toekoms sal God hulle in eer herstel. Die volk wat in donkerte geleef het sal 'n groot lig sien en weer groot blydskap beleef. Die blydskap wat beskikbaar sal wees in die Seun wat vir hulle gebore sal word. Jesus se vestiging in die dorp Kapernaum, juis in dié gebied, was vir die evangelieskrywers 'n duidelike vervulling van die eerste deel van die profesie oor Sebulon en Naftali – Mat 4:12–17. Jesus is dus die lig waarna Jesaja in die profesie uitgesien het. En die koninkryk wat Jesus kom stig het, is die vervulling van die tweede deel van die profesie oor die Dawidsryk. Daarom kan hulle – en ons – leef ons met die vaste vertroue: IN Jesus het ons die lig, al moet die lig nog volkome vir ons almal op hierdie wêreld deurbreek.
Jesaja 49:1-7 – Tweede Sondag ná Epifanie – 15 Januarie 2017
Posted on January 12, 2017 January 17, 2017 by adele lombaard
Vir Familietyd kan jy die gedig in die preekriglyn voorlees en dit koppel aan die ingeslote voorbeeld van die "Astro's in die pyp". Daarmee kan Jesaja se roeping om die seën van die Here vir al die volke te bring, geïllustreer word. Hy was net die kanaal waardeur God se krag gevloei het. Die preekriglyn begin met 'n toneel uit Karin Brynard se roman, Tuisland, waarin 'n bruin vrou, Kytie, op vlug is met 'n kind, wat as Tienrand bekendstaan, in die Kalahari. Hulle pad kruis met 'n man wat in Khoisan tradisionele drag en versiering soos 'n mens-dier lyk wat hulle op allerhande maniere help in gevare. Dit verskaf 'n goeie inleiding om oor die Dienaar van die Here se werk te gesels aan die hand van Jesaja 49.
Sy mond is soos 'n skerp swaard wat soos die chirurg se skalpel kwaad en gevaar wegsny, sodat daar genesing kan kom. Hy is ook soos die pyl van die Here, wat tans nog in die Here se pylkoker is. 'n Pyl is 'n instrument in die hande van 'n boogskutter. Met 'n pyl kan 'n boogskutter oor 'n afstand werk, om te doen wat hy wil doen. So het die mens-dier in Kytie se verhaal hierbo oor 'n afstand die onheil, in die vorm van 'n slang, uitgewis. Die kind, Tienrand, het onwetend in die woestyn tot naby 'n gevaarlike slang geloop. Die boogskutter het haar met sy pyl gered. So gaan die Dienaar van die Here God se instrument wees wat God se werk op aarde gaan doen.
Jesaja 42:1-9 – Eerste Sondag ná Epifanie – 8 Januarie 2017
Posted on December 19, 2016 January 17, 2017 by adele lombaard
Gesels oor "sagmoedigheid" – of dalk eerder "sagtheid". Help kinders om te verstaan dat "sagtheid" en "krag / om sterk te wees" dikwels saamgaan. Om "sag" te wees, is nie gelyk daaraan om "swak" te wees nie. Verduidelik dat dit is hoe Jesus is – sag of sagmoedig. Lig gedeeltes uit die Jesaja-teks uit wat dit beklemtoon – of laat gesinne die teks saam lees en gedeeltes uitlig wat Jesus se sagtheid bevestig. En aangesien kinders versot is op pleisters, kan jy vir elkeen 'n pleister plak om hulle te herinner dat Jesus saggies met hulle werk. Die preekriglyn val direk weg met dié dag, op die oewer van die Jordaanrivier, at 'n groot dag in die lewe van die Triniteit afgespeel het. Dit vorm die inleiding om oor die liedere oor die Dienaar van die Here in Jesaja na te dink. Hy bring die geregtigheid van God in 'n wêreld wat siek en gebroke is. Hierdie Dienaar is soveel anders as die wêreld. Hy is kalm en rustig, sag en stil. Hy breek niemand verder af nie, Hy manipuleer, dreig en pleeg nie geweld nie. Vir Hom heilig die doel nie die middele nie. Hy leer ons leef op 'n manier wat genees en vry maak. Hy is 'n Koning wat nie oorheers nie, maar dien. Hoe sal ons reageer? "Daarom moet ons God prys vir sy wonderlike genade wat Hy in die Geliefde vrylik aan ons geskenk het (Ef. 1:6).
Psalm 72:1-7, 10-14 – Epifaniefees – 1 Januarie 2017
Vra vir die kinders die volgende vraag: "Wie, dink julle, regeer in ons land?" (Waarskynlik sal die kinders Pres. Jacob Zuma antwoord). Vra dan verdere vrae soos: "Wie sorg dat ons nie te vinnig op die paaie ry nie?" Die antwoorde sal dan waarskynlik wyer as net die regering wees. Kinders moet verstaan dat hierdie gebed bedoel was vir koning Salomo, sodat hy regverdig moes regeer. Dit maak vir hulle die deur oop om ook vir vandag se regeerders en leiers te bid, sodat hulle regverdig sal wees en altyd die belange van die mense wie hulle dien op die hart sal dra. Die preekriglyn begin met die verhaal van World Vision International wat 'n wêreldwye Christelike organisasie is wat hulpverlening, ontwikkeling en bewusmaking ten bate van kinders, vroue, families en gemeenskappe onderneem. Die ontstaan van World Vision het te doen met 'n besoek van dominee Robert Pierce in 1947 aan China. Daar het hy 'n onderwyseres, Tena Hoelkedoer, ontmoet wat hom voorgestel het aan 'n vernielde en verlate kind, White Jade. Tena was nie in staat om self vir die kind te sorg nie, en het Pierce gevra: "Wat gaan jy doen om haar lot te versag?" Ds. Pierce het die onderwyseres sy laaste vyfdollarnoot gegee, en onderneem om van nou af elke maand vyf dollar te stuur om die onderwyseres te help om White Jade te versorg.
Die ontmoeting was 'n keerpunt vir Pierce. Hy het begin om 'n organisasie te bou wat die wêreld se kinders sou help. Dit het alles begin by twee mense wat 'n vernielde kind raakgesien het. Hulle wou reg aan die kind laat geskied, en vir haar 'n geleentheid gee. Vandag is Epifaniefees. Ons vier die goedheid en koningskap van God wat in Jesus Christus verskyn het. Kersfees het ons aan God se Messias-koning herinner. In Hom het God se koninkryk, sy heerskappy oor alle dinge sigbaar geword. Daarom behoort ons te bid dat dit ook onder ons sigbaar sal wees, dat dit in ons land en regering sigbaar sal wees. Ons behoort die regering te help om die nood in die land raak te sien en om na die landgenote om te sien. Ons behoort self die moue op te rol en, aangevuur deur die wil van God, werklik medemens te wees vir diegene wat ons nodig het.