Die Nazi-polisiestaat - Verloop van Geskiedenis - 2021
Die Nazi-polisiestaat moes toesien dat almal doen soos aan hulle gesê is - of die prys betaal. Die Nazi-polisie is deur Heinrich Himmler beheer en sy gevreesde geheime polisie - die Gestapo - het in Nazi-Duitsland gedoen. Kinderslojaliteit kan ontwikkel word met 'n beleid van indoktrinasie via onderwys en die Hitler-jeugbeweging. Tyd en beplanning in hierdie gebiede sal Hitler 'n geskikte beloning meebring.
Volwassenes was 'n ander stelling. Sommige volwassenes het Hitler duidelik gesteun - soos blyk uit die verkiesing in Maart 1933. Maar dieselfde verkiesing het duidelik getoon dat 'n aansienlike aantal Duitsers nie Hitler en die Nazi's gesteun het nie. Hierdie mense sal waarskynlik 'n konstante doring vir Hitler wees, tensy hulle daarmee behandel word. Vir hierdie mense het die Nazi's 'n beleid van intimidasie ontwikkel. Vrees het 'n bywoord geword vir diegene wat nie Hitler ondersteun het nie. Die verkeerde opmerking wat deur 'n Nazi-amptenaar gehoor word, kan baie ernstige gevolge hê.
Die polisiestaat van Hitler het gewerk op die reël dat as u niks sê nie, geen kwaad na u toe kan kom nie. As u twyfel gehad het oor die verloop van die land, het u dit vir uself gehou - of die prys betaal. Aangesien byna 17 miljoen mense in Maart 1933 nie vir die Nazi's of die Nasionalis gestem het nie, was 'n groot en sigbare polisiemag nodig om hierdie aansienlike groep onder toesig en beheer te hou.
In Nazi-Duitsland is die polisie toegelaat om mense in hegtenis te neem op die vermoede dat hulle op die punt was om verkeerd te doen. Dit het die polisie groot magte gegee. Al die plaaslike polisie-eenhede moes 'n lys opstel van mense in hul omgewing wat vermoedelik 'vyande van die staat' is. Hierdie lys is aan die Gestapo - die geheime polisie gegee. Die Gestapo het die mag gehad om te doen soos hy wil. Die leier - Reinhard Heydrich - was een van die mees gevreesde man in Nazi-Duitsland. Sy onmiddellike hoof was Heinrich Himmler. Albei mans het hul onderskeie takke met meedoënlose doeltreffendheid bestuur.
Diegene wat deur die polisie óf die Gestapo in hegtenis geneem is, het minder as drie minute gehad om klere in te pak en afskeid te neem. Nadat hulle gearresteer is, is hulle na die naaste polisiesel gestuur. Diegene wat in aanhouding is, is aangesê om vorm D-11 te onderteken; dit was 'n "Orde vir Beskermende Bewaring". Deur dit te onderteken, het u ingestem om tronk toe te gaan. Diegene wat dit nie onderteken het nie, is geslaan totdat hulle dit gedoen het of beamptes eenvoudig hul handtekening gesmee het. Nadat 'n D-11 onderteken is, is u na 'n konsentrasiekamp gestuur. Hoe lank u hier gebly het, was afhanklik van die owerhede. Die gewone reël was dat die gevoel was dat u u les geleer het (selfs al was daar nie een om te leer nie) en dat u een keer buite die gevangenis op 'n aanvaarbare manier sou optree.
Die konsentrasiekampe was doelbewus barbaars. Voor 1939 het sterftes in hulle plaasgevind, maar dit was nie algemeen nie. Die idee was dat iemand wat een keer in die stad was, een keer vrygelaat het, die feit sou 'adverteer' dat dit nie plekke was waarheen mense wou gaan nie. Dit was 'n ander manier om te verseker dat mense hul idees by hulself hou.
Die konsentrasiekampe word bestuur deur mans wat hul gewelddadige aard kon verbloem bloot omdat hulle 'n uniform aangehad het. Die gevloei van gevangenes was gereeld -25 beroertes was algemene praktyk - en die geriewe was baie basies en yl. By Buchenwald het 480 mans een waterkraan tussen hulle gehad wat net 15 minute lank opgestaan ​​kon word. Enige misbruik van hierdie reël sal tot 25 wimpers lei. Enige Jood wat gearresteer is, sou 60 wimpers kry - 'n persoonlike bevel van Hitler. Seep, tandepasta, tandeborsels ens was ongehoord in kampe soos Buchenwald (wat 8000 gevangenes aangehou het) en Dachau. Kos en drinkgoed was minimaal en die Jode het die helfte van die rantsoene van ander gevangenes gehad
Wie sal gearresteer word?
Die lys was opsetlik uitgestrek. Enigiemand wat as 'n politieke bedreiging beskou word, is gearresteer;
diegene wat grappe oor die Nazi-party gemaak het, is ook gearresteer (grappe oor Hitler is met die dood gestraf); die 'werk-skaam' is ook gearresteer (dit pas presies in Hitler se plan om werkloosheid te verminder omdat werkloses werk op 'n arbeidsbeurs aangebied sou word, en as hulle weier dat dit te veel vir hulle sou wees, sou hulle in hegtenis geneem word. Aangesien niemand in konsentrasiekampe as werkloos gereken word nie, moes die syfers vir werkloosheid daal; 'Bibelforscher's' is ook gearresteer (dit was mense wat slegs leiding uit die Bybel sou kry en alle Nazi-idees verwerp het en hulle ook geweier het om militêr te gaan doen homoseksuele mense is ook gearresteer en die SS het dit as 'n algemene taktiek gebruik om iemand te diskrediteer.
In 1936 het die Gestapo-wet beteken dat die aktiwiteite van die Gestapo vry was van enige hersiening deur geregshowe. Hierdie wet het effektief beteken dat die Gestapo vir hulself 'n wet geword het. Hierdie nie-uniforme tak van die SS het met reg gevrees net soos die sigbare teenwoordigheid van die swart uniforms SS-mans. Himmler se siening oor die SS was eenvoudig. In 1943 het hy gesê:
'Ons het altyd die hoogste gekies en die laagste laat vaar. Solank ons ​​hierdie beginsel handhaaf, sal die Orde (die SS) gesond bly. Na die oorlog sal ons regtig ons Orde opbou ... dit sal 'n elite aan Duitsland bied. Hierdie elite sal leiers voorsien in die nywerheid, landbou en politiek en die aktiwiteite van die gees. "
Kyk die video: CIA Covert Action in the Cold War: Iran, Jamaica, Chile, Cuba, Afghanistan, Libya, Latin America (Oktober 2021).