Geskryf deur Eva Cox
Sarah Hanson-Young op Dawid Leyonhjelm: "Hy is - vir 'n gebrek aan 'n beter woord ... ek het 'n einde gemaak." AAP / Lukas Coch
Senator David Leyonhjelm's seksistiese slur op senator Sarah Hanson-Young tydens parlementêre debat bring baie kwessies oor hoe vroue se geloofwaardigheid onder implikasies ondermyn kan word dat hulle seksueel meer aktief is as wat aanvaarbaar is.
Dit is 'n langdurige taktiek, gebaseer op seksistiese aannames dat vroue geklassifiseer kan word as Madonna of hoer, kaal of slet: iets wat die Australiese feministiese Anne Summers so kragtig in haar boek geskryf het Versteekte Hoere en God se Polisie. Daarin het Summers Caroline Chisholm se geloof aangevoer dat die kolonie "goeie en deugsame vroue" nodig het. Die misbruik van vroulike seksualiteit is meer onlangs as 'slet shaming' aangewys, wat op sy beurt sy eie feministiese protes geskep het deur vroue wat "sluipwandelings" gebruik as 'n manier om die term as positief te herwin.
As akademikus en skrywer Jessalynn Keller geskryf:
Die frase [slut-shaming] het langs die SlutWalk-optogte gewild geword en funksioneer soortgelyk aan die "Oorlog op Vroue", wat affektiewe konneksies tot gevolg het en daarna die woord "slut" as bron van mag en agentskap vir meisies en vroue herwin.
In hierdie gees het Hanson-Young teruggetrek. Leyonhjelm het geweier om verskoning te vra vir sy kommentaar, en Hanson-Young soek nou verdere optrede. "Ek het nou 'n verantwoordelikheid, ek het 'n verantwoordelikheid om dit te noem vir wat dit is," het hy gesê. Sy het aan die ABC-radio gesê. Sy het gesê Leyonhjelm het voorgestel sy is "seksueel losbandig". Sy het voortgegaan:
Hy is - vir 'n gebrek aan 'n beter woord en ek vra my baie verskoning daarvoor. Ek is dankbaar dat my dogter nog in die bed bly en nie vir skool is nie.
Hierdie konflik het ontstaan ​​uit een van die vele debatte wat ontstaan ​​het deur die verstommende suksesse van die #metoo-beweging, wat die wydverspreide ervarings van seksuele teistering en boelie aan vroue blootgestel het.
In die breër debat word aangetoon dat daar natuurlik baie lang verskille van kriteria is wat toegepas word op vroue se gedrag teenoor mans. Ten spyte daarvan dat dit amper 70 jaar is sedert die publikasie van 'n ander klassieke feministiese tome, Simone de Beauvoir se The Second Sex, word vroue nog steeds as Ander beskou, en gedefinieer deur kragtige manlike kriteria.
Terwyl mans se deugde dikwels as veelvoudig en universeel gesien word, is diegene wat gesien word as met vroue verband hou met verouderde morele kodes wat aanvaar dat ons seksuele gedrag die primêre aanduiding is van wie ons is.
Terwyl seksuele bekwaamheid en veelvuldige "veroweringe" aanwysers van mans se erkende manlikheid kan wees, kan vroue legitimiteit verloor as hulle belaglik beskou word deur verskeie vennote te hê.
Daar is geen twyfel dat mans se aktiewe seksualiteit as aanvaarbaar beskou word nie en dikwels verskoon word as gevolg van fisiese behoeftes, maar vroue word steeds gekritiseer vir vooraanstaande mans op of dwaal. Met ander woorde, vroue kan nie net hul eie seksualiteit wen nie en hoe dit op een of ander manier gekoppel is aan hul morele karakter. Hulle word dikwels ook implisiet of eksplisiet gevra om ook verantwoordelikheid te aanvaar vir mans se seksuele gedrag.
Die sogenaamde seksuele revolusie, gekataliseer deur die beskikbaarheid van betroubare vroulike kontrasepsie in die 1960s, blyk nie vroue op dieselfde manier te bevry as wat mans bevry is nie. Interessant genoeg is daar nog geen manlike pil wat die risiko's vir vroue verminder nie. Ons dra dus al te dikwels die verantwoordelikheid.
Al hierdie vrae stel vrae oor hoe ver reële gelykheid vir vroue gekom het. Ek noem dikwels 'n 1970-wapen wat lees "vroue wat gelykheid wil hê met mans wat nie ambisie het nie". Ons wou verander wat gewaardeer was en deur wie die klem op macho-materiaal doelwitte, smaak, houdings en ambisies in balans gebring het.
Huidige bewyse dui daarop dat, ten spyte daarvan dat daar meer vroue in die senior geledere van die meeste instellings is, dit nog steeds as parvenus is, onderworpe aan manlike kriteria van wat hulle van mening is.
Dus sal vroue wat nie die aangewese gedrag van Madonnas of hoere pas nie, waarskynlik vir slee geteiken word. Voormalige premier Julia Gillard het dit gekap en daar is geen bewyse dat die kultuur verbeter het nie.
Vir sy deel is Leyonhjelm onbetwisbaar. Toe hy gevra is of sy reaksie te persoonlik was, ongeag wat hy gedink het aan Hanson-Young, Hy het gesê:
Ek dink jy is te kosbaar. As jy 'n vrou van 36 is, tensy jy selibaat is, kan dit dalk 'n redelike aanname wees dat jy af en toe besig is om mans te skud. Dit is 'n wettige aanname en ek het daardie aanname eenvoudig gemaak.
Dit versterk net die idee dat sy promiskuus is, wat hy moet weet, haar wyer geloofwaardigheid sal verminder. Dit is 'n vreemde puritane opmerking, aangesien hy beweer dat hy libertair is.
Baie politici het met Leyonhjelm se opmerkings gekyk, hoewel dit dalk die gevolg is van die algemene afbreek van die parlementêre debat in die afgelope jaar. Kom ons hoop dat die openbare verontwaardiging oor hierdie besondere voorval 'n mate van terugdrukking sal veroorsaak teen die seksuele teenstanders teen vroue, in die parlement en in die breër samelewing.
Eva Cox, professorale genoot, Jumbunna IHL, Universiteit van Tegnologie Sydney
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Madonna of hoer; Frigid Of 'n Slut: Waarom Vroue is nog steeds die bron van seksuele slurs