Simboliek en belofte rondom trouringruilings - Huweliksvoorbereidingswenke
Hoof / Huweliksvoorbereidingswenke / Simboliek en belofte rondom trouringruilings
Simboliek en belofte rondom trouringruilings
Die ikoniese beeld van romanse
Simboliseer die ewigheid
Verhuis na Rome
Om ringe persoonlik te maak
Trouringruil as 'n moderne tradisie
Ander fassinerende trouring ruil tradisies
Maak die vinger saak?
Wanneer het ons 'n smaak vir bling gekry?
Hoe om die verblinding te maksimeer
Moenie die mans uitlaat nie
Tradisie sal nog vir eeue voortduur
Wanneer jou troudag is agter die rug , en die foto's wat liefdevol weggesteek is, is daar een simboliese element van jou unie wat oorbly: die uitruil van ringe.
Dag-in-dag-uit dien die ringe wat jy gedeel het as 'n konstante herinnering aan jou geloftes, jou liefde en jou toewyding.
Wat fassinerend is aan die uitruil van ringe, is dat hierdie element van verlowing enhuwelik is 'n ritueelons geniet nog steeds, met wortels wat duisende jare terug strek.
Tower in jou gedagtes 'n klassieke beeld van trouringruilings vanaf 'n troudag.
Byna seker, jou gedagtes sal tot rus kom op die egpaar, hande fyn gehou tussen hulle, hul geloftes uitruil , terwyl jy ringe gee. Hierdie ikoniese beeld van romanse is die een wat ons almal koester, vir altyd wil onthou, en sal waarskynlik nog jare op ons muur vertoon.
Dit is die een beeld wat nie met tyd vervaag nie.
Die ringe word nog elke dag gedra en aangeraak. Dit is selfs meer magies om te besef dat hierdie tradisie so ver terugspruit as die Antieke Egiptenare!
Daar word geglo dat die Antieke Egiptenare ringe gebruik het as deel van die huwelikseremonie so lank gelede as wat dateer uit 3000 vC!
Gemaak van riet, hennep of ander plante, wat in 'n sirkel gevorm is, was dit dalk die eerste gebruik van 'n volledige sirkelvormige ring om die ewigheid van die huwelik te simboliseer?
Soos in baie kulture vandag, is die ring op die vierde vinger van die linkerhand geplaas. Dit het gespruit uit die oortuiging dat die aar hier direk na die hart geloop het.
Plantringe het duidelik nie die toets van die tyd deurstaan ​​nie. Hulle is vervang met ander materiale soos ivoor, leer en been.
Soos nou nog die geval is, het die materiaal wat gebruik is, die rykdom van die gewer verteenwoordig. Nou natuurlik, daar is geen ivoor nie, maar die mees kieskeurige paartjies kies platinum, titanium en die mees keurige diamante.
Die Romeine het ook 'n ringtradisie gehad .
Hierdie keer was die gebruik rondom trouringruiling dat die bruidegom 'n ring aan die pa van die bruid gee.
Teen ons moderne sensitiwiteite was dit eintlik om die bruid te 'koop'. Tog, teen die tweede eeu vC, het bruide nou goue ringe gegee as 'n simbool van vertroue, wat gedra kon word wanneer hulle uit is.
By die huis sou die vrou 'n gewone verloofring dra, die Bruidsmeisie ring , gemaak van yster. Tog was simboliek steeds sentraal in hierdie ring. Dit het krag en permanensie gesimboliseer.
Weereens is hierdie ringe op die vierde vinger van die linkerhand gedra, as gevolg van die hartverbinding.
Oor onlangse jare was daar 'n noemenswaardige neiging rondom trouringruiling vir verloofde paartjies om hul ringe aan te pas.
Of dit nou by die ontwerpfase betrokke is, 'n klip gebruik wat van 'n familielid geërf is, of om die band te graveer, paartjies wil hê hul simboliese ringe moet uniek wees.
Tog is hierdie neiging van unieke trouringruil besig om te herleef eerder as iets nuuts. Die Romein se gegraveerde trouringe ook!
Gedurende die Middeleeue was ringe nog 'n simboliese deel van die huwelikseremonie . Aangesien dit egter met die heidendom geassosieer word, het dit 'n rukkie geneem voordat die Kerk ringe in die diens begin inkorporeer het.
Dit was in 1549, met Die Boek van Algemene Gebed wat ons die eerste keer gehoor het met hierdie ring wat ek jou in geskrewe vorm getrou het. Steeds deel van baie Christelike huwelikseremonies vandag, is dit ongelooflik om te dink dat hierdie selfde woorde, en dieselfde simboliese daad, so ver in die geskiedenis strek!
As ons egter 'n bietjie dieper delf, word dinge interessanter. Die ring was nie net 'n teken van die uitruil van waardevolle besittings nie, hierna sou die bruidegom goud en silwer aan die bruid oorhandig.
Dit het gesimboliseer dat die huwelik meer 'n kontrak tussen gesinne as 'n eenheid van liefde sou wees.
Selfs meer amusant, 'n ou Duitse huweliksbelofte was baie skerp oor die realiteite.
Die bruidegom sou sê: Ek gee jou hierdie ring as teken van die huwelik wat tussen ons beloof is, mits jou pa 'n huweliksdeel van 1000 Reichsthalers saam met jou gee. Dit was darem eerlik!
In die Oos-Asiatiese kultuur was vroeë ringe dikwels legkaartringe. Hierdie ringe is ontwerp om uitmekaar te val wanneer dit van die vinger verwyder word; 'n duidelike teken dat die vrou die ring in haar man se afwesigheid afgehaal het!
Legkaartringe was ook elders gewild. Gimmel lui was gewild tydens die Renaissance. Gimmel-ringe word gemaak van twee ineenlopende ringe, een vir die bruid en een vir die bruidegom.
Hulle sou dan by die troue met mekaar verbind word vir die vrou om daarna te dra, wat twee simboliseer wat een word.
Die gewildheid van Gimmel-ringe het na die Midde-Ooste gestrek en dit is nie ongewoon dat paartjies vandag iets soortgelyks kies nie (hoewel die bruidegom dikwels nou sy helfte sal dra!).
Antieke Egiptenare en Romeine het dalk trouringe aan die vierde vinger van die linkerhand (die ringvinger) gedra, maar dit was nie eintlik standaard oor die geskiedenis en kulture nie. Jode dra tradisioneel die ring op hul duim of wysvinger.
Antieke Britte het die ring aan die middelvinger gedra , gee nie om watter hand om te gebruik nie.
In sommige kulture sou 'n deel van die seremonie sien dat die ring van een vinger of hand na die ander verskuif word.
Soos jy kan sien, is trou- en verlowingsringe altyd gemaak met behulp van die beste en langdurigste materiale van die tyd, en in ooreenstemming met die rykdom van die egpaar. Dit is geen verrassing dat die tradisie vir meer weelderige ringe oor tyd uitgebrei het nie.
In die 1800's het ringe wat aan bruide in Noord-Amerika en Europa gegee is, al hoe meer buitensporig geword. Goud en kosbare juwele van regoor die wêreld was gesog en in toenemend ingewikkelde ringe vervaardig.
Gedurende Victoriaanse tye het dit gebruiklik geword dat slange in die ring se ontwerp verskyn, na Prins Albert se geskenk van 'n slangverloofring aan koningin Victoria, wat weer die ewigheid simboliseer met die daad van trouringruil.
Van toe af ons het gesien hoe trouringruil veral 'n kans vir individuele uitdrukking geword het.
Selfs met die klassieke diamant solitaire, kan die instelling en snit die ring heeltemal uniek maak.
Dit is hoekom bruide en bruidegom hulle nou met 'n ongelooflike keuse bevind wanneer hulle 'n pragtige band optel vir trouringruilings.
Jy hoef net te kyk na die besprekings oor verskillende ringontwerpe op Pricescope – 'n onafhanklike diamant en juweliersware forum , om die opgewondenheid te sien wat oor ringontwerp aangevuur word.
Vir bruide en bruidegom vandag is die trouringruilings steeds 'n simboliese element van die troue.
Ringe absorbeer steeds soveel van ons aandag, tyd en begroting tydens die trou voorbereiding stadium.
Die goeie nuus is dat paartjies vandag kan, met 'n bietjie navorsing oor dinge soos diamant gesny , kry juwele wat verblind en skitter, in unieke omgewings wat hul persoonlikheid en verhouding verteenwoordig.
Hulle kan 'n kontemporêre show-stop ring kry wat steeds die ewigheid en romanse simboliseer.
Deur die geskiedenis heen is ringe deur bruide en vrouens gedra. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het trouringe het ook gewild geword vir mans .
Die trouringruilings het toewyding en herinnering gesimboliseer vir soldate wat in die oorlog diens gedoen het. Die tradisie het gebly.
Vandag sien mans en vroue beide verloof- en trouringe as simbolies van liefde,toewyding en lojaliteit, eerder as eienaarskap.
Paartjies kies nou ringe wat verteenwoordigend is van hul rykdom. Hulle kies egter ook ringe wat verteenwoordigend is van hul verhouding en persoonlikhede.
Trou- en verloofringe word nou al hoe meer uniek.
Gegewe hoe lank die simboliek van trouringe al bestaan, verwag ons dat die tradisie nog eeue sal voortduur.
Met diamante, edelmetale en keurige ontwerp wonder ons waarheen trouringmode ons in die toekoms gaan neem.