PLAATJIES-VAN HUFFEL, MARY-ANNE - eCKE (betroubare christelike kernensiklopedie)
PLAATJIES-VAN HUFFEL, MARY-ANNE (1959–) is met ds David van Huffel van die Verenigende Gereformeerde Kerk (VGKSA)* getroud. Ná die verwerwing van haar BTh (Hons) aan die Universiteit van Wes-Kaapland, word sy in 1991 die tweede vroueproponent in die destydse NG Sendingkerk*. Die volgende jaar word sy in Robertson-Oos as die eerste vrouedominee in die hele NG Kerkfamilie* georden.
In 2002 word sy as aktuarius* van die VGKSA se Sinode* Kaapland verkies, later as moderator van dié streeksinode en uiteindelik as moderator van die Algemene Sinode van die VGKSA – almal eerstes vir 'n vrou in hierdie kerk. Sy word ook adjunk-president van die Wêreldraad van Kerke* met verantwoordelikheid vir Afrika.
Vir haar meestersgraad ontwikkel Plaat­jies-Van Huffel 'n multi-dissiplinêre bena­dering tot die rehabilitasie van prostitute, en in 2003 promoveer sy aan die Unive­r­siteit van Suid-Afrika in die sistematiese teologie* (dogmatiek*) oor Vroue in die teologiese antropologie in die Afrikaanse gerefor­meer­de tradisie. Haar promotor was 'n ander bekende vrou in kerklike kringe, prof Christina Landman*. Dié studie behels 'n poststrukturele en feministiese* benadering tot vroue in die Afrikaanse gereformeerde* tradisie. Dit lewer 'n belangrike teologiese bydrae tot die wêreldwye debat oor poststrukturalisme. Daarin daag sy Afrikaanse gereformeerdes* uit om hulle eie mensbeskoulike voorveronderstellings tot tekste wat hulle lees, krities te ondersoek. Mettertyd behaal sy ook 'n doktorsgraad aan die Universiteit van Pretoria in die kerkreg* en word professor in kerkgeskiedenis en kerkreg aan die Teologiese Fakulteit, Universiteit Stellenbosch.