Saphira en die Getoorde Skêre deur Ronel Janse van Vuuren | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Aantal woorde: 1761
Castle Campbell, soos die kasteel in die berg nou genoem word, bars uit sy nate met lewe. Saphira kan haarself verbeel dat hulle soos enige ander kasteel in die berglande van Skotland is. Hulle het selfs kleinvee wat op die heide wei onder toesig van Feë.
In die groot groentetuin werk mens en Fee saam om voedsel uit die grond en op die tafel te kry. Dit verbaas Saphira steeds om almal so in harmonie te sien. Selfs in die vrugteboord waar die pixies woon.
Dan is daar die skape wat geskeer moet word. Saphira hoop net dat daar nie 'n ongeluk of twee gaan wees nie. Sy gee nie om om skaap vir aandete te hê nie, maar sy stel nie daarin belang om mens of Fee bredie te nuttig nie.
'Genoeg!' bulder Saphira.
Al die inwoners van Castle Campbell gaan hul gewone gang, nie veel gepla oor die skêre wat tussen hulle vlieg nie. Vir Saphira lyk dit asof die skêre die wêreld vol vlieg en aan alles knip. Dit pla haar geweldig dat niemand – nie eens sy – genoeg verstand gehad het om te keer dat iets so gevaarlik lewe gegee is nie.
Saphira loop doelgerig af op 'n klomp skêre wat die kasteelhonde aanval. Dadelik ruk sy die getoorde skêre weg van die honde. Terwyl hulle wriemel in haar greep, ruk sy die toorkrag uit wat hul lewe gee. Sy vat nie al die toorkrag weg nie: sy hou nogal van hierdie uitvindsel.
'Toe, geselskapsaal toe met julle almal!' bulder sy en kyk met genot hoe hulle weghardloop.
In die geselskapsaal is al die Feë en mense wat gedink het hulle is so slim. Hulle het almal nuwe haarstyel en meeste het ook wonde soos hulle die skêre probeer afveg het.
'Ek is bly julle almal kom so goed oor die weg,' sê Saphira vir al die inwoners van Castle Campbell waar hulle bymekaar in die geselskapsaal is. 'Maar julle moet jul luiheid laat staan. Dis een ding om iets soos 'n skêr te skep. Dis iets heel anders – en onverantwoordelik – om dit lewe te gee om jul werk vir julle te doen!'