Vriende “Onnerie” DAK – DAK Netwerk
Wees deel van die Netwerk
DAK Netwerk is ‘n nie-winsgewende organisasie wat hul in besonder beywer vir die maatskaplike, kulturele, opvoedkundige en ekonomiese bemagtiging en vooruitgang van die histories voorheen benadeelde Afrikaanse spraakgemeenskappe.
Ons gee om vir die vriende van DAK en wil alles in ons vermoë doen om hulle gelukkig te hou.
Lede se belange
Die organisasie dien die belange van ons gemeenskap.
Die organisie tree op as spreekbuis vir die vriende.
Ons vind oplossings vir knel- en fokuspunte tot voordeel van ons lede.
Ons verstaan ons gemeenskap se uitdagings en fasiliteer kommunikasie.
Jou mening is vir ons belangrik. Ons tree graag in gesprek om oplossings te vind.
Word deel van ons span. PressReader - SA Jagter Hunter: 2015-03-01 - Jag­ters se wan­ge­drag pla
Jag­ters se wan­ge­drag pla
SA Jagter Hunter - 2015-03-01 - INHOUD - Deur AN­DRÉ VAN DER MER­WE (Be­stuur­der: Tak- en skiet­sa­ke)
Die ven­noot­skap en ge­son­de ver­hou­ding tus­sen jag­ters en wild­plaas­ei­e­naars is ui­ters be­lang­rik om die toe­koms van jag, soos in­di­vi­du­e­le jag­ters en le­de van die SAJWV dit ken, te ver­se­ker.
In­dien die jag­ter en die wild­plaas­ei­e­naar na ’n jag­tog te­vre­de is en elk voel dat hul­le waar­de vir geld ge­kry het, was die tran­sak­sie suk­ses­vol en lei dit soms tot ’n le­wens­lan­ge vriend­skap.
Re­de­lik van­self­spre­kend? On­ge­luk­kig nie! Daar vind ge­beu­re op jag­pla­se plaas wat my on­rus­tig stem en die kos­ba­re ver­hou­ding tus­sen jag­ters en wild­plaas­ei­e­naars kan be­derf. Al hoe meer wild­plaas­ei­e­naars waar­mee ek te doen kry, is baie on­ge­luk­kig met die ge­drag van spe­si­fiek Suid­A­fri­kaan­se jag­ters op hul pla­se. Hoe groot die groep “pro­bleem­jag­ters” is, is moei­lik be­paal­baar, maar wat hul­le be­sig is om te ver­oor­saak, word goed be­skryf deur die spreek­woord: Een vrot ap­pel be­derf die he­le kas. Die En­gel­se weer­ga­we van­uit die ou La­tyn­se spreek­woord is nog meer spe­si­fiek: The rot­ten ap­ple in­ju­res its neig­hbours.
Ek wil, vir die no­di­ge per­spek­tief, dit dui­de­lik maak dat baie jag­ters (ho­pe­lik die oor­gro­te meer­der­heid) ver­ant­woor­de­lik op­tree wan­neer hul­le wild­pla­se be­soek. In­dien jy ’n ver­ant­woor­de­li­ke jag­ter is, lees ver­der so­dat jy kan ver­staan wat be­sig is om te ge­beur en hoe die wan­ge­drag van die pro­bleem­jag­ters jou en jou kin­ders se jag­toe­koms kan be­na­deel.
Voor­beel­de van wan­ge­drag is van so ’n aard dat jy won­der waar die men­ta­li­teit van hier­die “jag­ters” van­daan kom – tree hul­le ook so op in hul daag­lik­se han­del en wan­del? Die u­ni­ver­se­le be­gin­sel is dat die jag­ter die gas van die wild­plaas­ei­e­naar is en hom/haar­self daar­vol­gens be­hoort te ge­dra. Die feit dat jy be­taal vir die wild en die jag ver­an­der niks aan die be­gin­sel nie.
’n U­ni­ver­se­le klag­te is drankmisbruik. Dit laat jag­ters dik­wels on­be­skof en ar­ro­gant op­tree, net soos straat­boe­we. Boe­re kla ook oor ska­de aan hul­le ei­en­dom deur jag­ters wat on­der die in­vloed van drank was. Drank word dik­wels ook ge­bruik op jag­voer­tuie ter­wyl vuur­wa­pens han­teer word.
Nog iets wat wildboere dwars in die krop steek, is on­vei­li­ge vuur­wa­pen­han­te­ring – dik­wels ge­paard­gaan­de met drank­ge­bruik. Dit kan lei tot die af­vuur van na­la­ti­ge sko­te, wat moont­lik tra­gie­se ge­vol­ge kan hê.
Som­mi­ge jag­ters ont­ken ook hul kwes­sko­te en wei­er dan om vir die wild te be­taal. Of hul­le pro­beer die gid­se om­koop om stil te bly. Dan is daar jag­ters wat nie na kwes­bok­ke wil soek nie – hul­le is be­reid om daar­voor te be­taal, maar wil da­de­lik ’n an­der bok pro­beer jag.