Dit is opvallend hoe uiters oppervlakkig die amnestiekomitee hierdie grusame voorval, die grootste terreurdaad in die geskiedenis van Suid-Afrika, gehanteer het. Daarteenoor is aansoeke deur lede van die veiligheidstak, waar enkele lede van Umkhonto weSizwe of politieke aktiviste om die lewe gebring is, gekenmerk deur uitgerekte amnestieverhore waar die WVK-ondersoekspan in sekere gevalle tot die uiterste toe gegaan het om die aansoekers as leuenaars aan die kaak te stel. Daar is 'n groot verskil tussen 'n militêre basis in Maseru en Kerkstraat, Pretoria wat hoofsaaklik deur burgerlikes wat nie by enige militêre of polities gemotiveerde handelinge betrokke is nie, gebruik word. Die volgende belangrike aspekte is nie deur die amnestiekomitee ondersoek of oorweeg nie:
Die voorval was 'n ernstige oortreding van die protokol van die Geneefse Konvensie wat bepaal dat burgerlikes nie aangeval mag word nie.
"Die ontploffing was 'n daad van oorlog wat 'n wat die teëstanders van die ANC ‘n gevoelige slag toegedien het en wat 'n nuwe fase in guerrilla- oorlogvoering in die stryd ingelui het. Alhoewel die gevolge van die ontploffing grusame en tragiese gevolge gehad het en baie onskuldige burgerlikes se lewens beïnvloed het, is ons, na deeglike oorweging, van mening dat die wyse waarop die operasie uitgevoer is, in verhouding met die politieke doelwit wat nagestreef is, was”