As Muleki ooit iewers in sy brein ’n verduideliking vir die oomblikke van kleur en die rooi onderbroek kon verwoord, het daardie waarskynlik ongevormde woorde in elk geval gesterf, toe sy kop die teer op die hoofpad tref.
‘Wel, in my dag des lewens …’ het die inspekteur later die tweede keer daardie dag gedink, terwyl hy met ’n flitslig na die tweede gapende skedel van dieselfde Karoo-vier-en-twintig-uur gekyk het. Toe het hy by die lyk gehurk en met sy wysvinger versigtig die bo-naat van Muleki se verflenterde broek opgelig om die rooi onderbroek te sien.