Of wag n bietjie: gaan dit nie dalk oor meer as uitgelewer wees nie? Is dit nie so dat ons nie eintlik die moeite doen om te dink oor wie en wat ons is en eintlik wil wees nie, maar gerieflikheidshalwe aanvaarde persepsies as regverdiging gebruik vir hoe n man of vrou maar mag optree nie?
Die stem van die leier en die gesag van n struktuur word nie meer summier onvoorwaardelik aanvaar nie.
Soos prof Stephan Joubert (Rapport, 3 Februarie 2002) aandui, is dit nie langer toepaslik is dat een stem namens ander praat, besluit of voorsien in die kerk nie. Niemand hoef hom- of haarself meer uitgelewer te voel aan groepsdenke nie. n Mens kan kennis neem van jou gene en van wat die kerk, die staat, die reg en die gemeenskap s�, en dan kan jy jou eie opinies vorm, sodat jy weet hoekom jy dink soos jy dink, en volle verantwoordelikheid vir jou keuses en jou optrede kan aanvaar. Of jy kan kies om te bly soos jy is, want dit is wat jy wil h�.
Dit maak nie saak watter aspek van die samelewing n mens onder o� neem nie  religieus, sosiaal, polities of finansieel  jy sien deurentyd die kwantumbeginsel van golf en partikel aan die werk. As menslike handeling tot sy basiese golf-/partikel-kenmerke afgebreek word, word baie dinge duidelik en verstaanbaar. Die geskiedenis van die mensdom word oorheers deur die beginsel van die ego wat na partikelstatus reik en die gepaardgaande gewaande onsterflikheid wat deur verwydering uit die golfstatus toegeken word.
Om die kerk se beskouing van vroue deur die eeue te verstaan, moet n mens jou na die kerkvaders wend.