Psalm 8, 13 en 30: Van sekerheid na helderheid
Die Psalmboek is een van die rykste en diepste bronne van geloofsinsigte vir ons as gelowiges. Die Psalms beskryf 'n verskeidenheid en diepte van geloofservaringe wat min ander bybelboeke by kan kers vashou. Ons lees van mense vir wie dit voel of hulle die goedheid van God in alle moontlike volheid beleef. Ons lees ook van mense wat voel asof hulle in die diepste duisternis moontlik gedompel is, mense wat godverlate en godvergete voel.
Die Ou Testamentikus Walter Bruegemann verdeel die Psalmboek in drie teologiese groepe, volgens hom is daar Psalms van oriëntasie, disoriëntasie en heroriëntasie – dit beskryf drie seisoene van geloofservaringe wat deur en oor gelowiges beskryf word in die Psalms. Die Psalms van oriëntasie (bv. Psalm 8) beskryf die ervaringe van mense vir wie die lewe, die wêreld, en ook God sin maak – mense wat duidelik sien wat om hulle aangaan, en ook wat agter hierdie realiteit sit. Die Psalms van disoriëntasie (bv. Psalm 13) beskryf die ervaringe van gelowiges wat deur moeiike tye, tye van ontwrigting en wanbalans gaan. Hierdie gelowiges voel gedisoriënteer – die lewe, en God se werking daarbinne maak nie meer vir hulle sin nie.
'n Derde groep Psalms is psalms van heroriëntasie of nuwe oriëntasie, Psalms wat beskryf hoe gelowiges hierdie tyd van disoriëntasie oorkom en 'n nuwe lewensverstaan ontwikkel. 'n Tyd waarin nuwe openbaringe oor God en sy wêreld geintegreer word in hulle bestaan.
Hierdie proses gebeur voortdurend met elkeen van ons – ons geloof word gereeld uitgedaag deur nuwe situasies en probleme waarvoor ons te staan kom. So kom ons mettertyd by plekke van helderheid, helderheid as sekerheid met nederigheid. Sekerheid oor God se verbintenis aan ons, maar die nederigheid om te weet dat God groter is as ons verstaan van Hom, dat ons hom weer en weer gaan ontmoet, in ons oriëntasie, disoriëntasie en heroriëntasie. In ons oombllike van onsekerheid, en ook in ons oomblikke van helderheid.