Geloftefees behoort tot die kosbaarhede wat deur die geskiedenis aan ons meegegee is. Dit is gebore uit die oorwinning by die Slag van Bloedrivier, wat vir die Voortrekkers niks anders was nie as ’n verhoring van gebed. Met ’n gelofte het hulle hulself en hul nageslag verbind tot die dankbare herdenking van hierdie gebeurtenis, en daarmee aan ons ’n Christelike volksfees meegegee wat ons jaarliks herinner aan die uitredding van destyds en ons voortdurende afhanklikheid van God vir ons bestaan en voortbestaan.
Na sy aard is Geloftefees ’n eenvoudige volksfees soos alle volke dit ken. Op sigself hoef dit aan niemand van ’n ander volk aanstoot te gee nie. Dit sou ook nie gebeur het as die gebedsverhoring wat op Geloftefees herdenk word, te make sou gehad het met die verlossing uit ’n natuurramp of ’n ander vorm van bedreiging wat nie met ander mense te make gehad het nie.
Die gevoelige punt in verband met Geloftefees is egter dat dit te make het met ’n oorlogsoorwinning oor die magte van ’n ander volk met wie ons nog steeds in dieselfde land saamwoon en wat as verteenwoordigers kan geld van die totale swart bevolking van ons land. Dit beteken dat ons jaarlikse viering daarvan vir die oorgrote meerderheid van ons landsbevolking ’n herinnering aan ’n nederlaag is, met al die politieke assosiasies wat vir hulle daaraan verbind is.
Dit is vir hulle prakties onmoontlik om dit positief te ervaar. Hulle sien dit nie as ’n suiwer godsdienstige fees waarin ons God dank vir sy bewaring nie, maar as ’n viering van ons oorwinning oor hulle as swartmense. Hulle kan moeilik onderskei tussen Geloftefees as geleentheid om God te eer sonder enige negatiewe gedagtes oor diegene wat in 1838 oorwin is, en Geloftefees as viering van ons blanke baasskap.
Dit het langs die pad allerlei nasionalistiese en ideologiese bestanddele opgetel wat meegebring het dat Bloedrivier soms inderdaad op ’n mitologiese wyse gehanteer is, asof dit ’n soort roepingsgebeurtenis van die Afrikanervolk was – asof God daar ja sou gesê het teenoor die witman en per implikasie, nee teenoor die swarte. Hier en daar is selfs met die gedagte gespeel dat die Afrikanervolk sedert Bloedrivier ’n spesiale verbond met God het.