Maar selfs al maak hy en mense aan sy kant van die ANC skoonskip in die ANC se leierskapsverkiesing, gaan die toekoms steeds donker bly as die huidige vlaag van aktivisme deur die burgerlike samelewing nie volgehou en verskerp word nie.
Dié konsep kom uit die fisika: ’n kritieke massa is die minimum splytbare materiaal wat ’n kern-kettingreaksie kan onderhou.
In die politiek is dit die minimum aantal invloedryke mense wat sterk genoeg oor iets voel om ’n politieke ideaal te verwesenlik.
Ek dink daar is wel vandag so ’n kritieke massa in Suid-Afrika van mense wat siek en sat is vir Jacob Zuma se wanbestuur en ’n terugkeer na konstitusionalisme en doeltreffende regering eis.
Ramaphosa is nie korrup nie en het ’n realistiese siening van wat in die samelewing en die ekonomie moet gebeur, maar hy is geen ridder op ’n wit perd nie. Sedert sy terugkeer na die politiek in 2012 het hy oor en oor gewys dat pragmatisme en magspolitiek belangriker vir hom as beginsel of waarheid is.
As Nkosazana Dlamini-Zuma die verkose leier gaan wees, is dit nie die einde van die wêreld nie, mits ons as burgers die druk op haar tienvoudig eskaleer. Ons kan dit vir haar baie moeilik maak om die Zuma-roete te volg.
Die mense in die ANC wat haar nie goedgesind is nie, veral dié in die parlement, sal baie durf moet toon om daarmee te help. Selfs al klop sy vir Ramaphosa, gaan sy nie die nasionale uitvoerende komitee van die ANC oorheers soos Zuma gedoen het nie.