Sy is bekend vir haar geestelike boeke, veral Oros vir die Siel, wat dié aktrise as skrywer gevestig het toe dit in 2007 uitgegee is.
Haar enigste vorige boek wat (soos Selma en Louise) nie spesifiek op die geestelike mark gerig is nie, is Lisa Se Dagboek (2008), wat ontstaan het uit ’n tydskrifrubriek oor ’n loslopermeisie.
“Die hele onderwerp van die lief en leed van uitgaan en loslopers het my al van die dae van Lisa Se Dagboek geïnteresseer. Toe ek ’n lekkerleesroman moes aanpak, het die idee vir ’n ligte vriendskapverhaal by my opgekom. Ek het besluit ’n ouer dating-bestanddeel kan ’n goeie tema wees om te ondersoek. Dit leen hom tot humor en diepte, deernis en verraad – baie vroue kan hiermee identifiseer."
"Die verraad kom in die vorm van die nuwe man in Selma se lewe, Theo, wat ’n ware walglap is. ’n Menigte vroue wat ek ken, het al iewers in hul lewe met ’n Theo-tipe te doen gekry.
Sy lei ’n bedrywige lewe as vryskut en moet gereeld na afgeleë plekke reis as motiveringspreker of aktrise.
“Ek werk dus in blokke toegewyste skryftyd wat ek in rooi omkring op my kalender vir wanneer ek tuis is en met ’n bewustelike kwota woorde in gedagte, byna soos gim toe gaan. Dit verg baie dissipline, doelgerigtheid, harde werk en ook ’n bereidwilligheid om te herskryf en te slyp.”
“As ek tot ounag skryf, kan ek glad nie my gedagtes afskakel en aan die slaap raak nie. Ek lê heeltyd en storielyne uitdink en skape tel en is die volgende dag doodmoeg. Maar as die kalf in die put is, ja, dan skryf ek wel dag en nag in daardie laaste pylvak.”
“Hoe het sy hier beland – op die rand van die lewe waar sy desperaat met haar French tips aan ’n klein sprietjie lewe vasklou om nie oor die afgrond te stort nie? Haar vel bly die kleur van pannekoekdeeg ná Zander se verlies.”
“Watter goeie gemmerbroodman het ek nie gekry nie. Hy was al die jare daar soos ’n solid rock. Lekker bedonnerd party dae. En hy kan so ’n ou drol wees. Maar solid.”
Hulle gaan Indië toe om elk van hul persoonlike demone ontslae te raak. In hierdie kleurryke land kom ’n skokkende geheim aan die lig.
“Om Die Alchemis te lees is soos om met dagbreek op te staan en die son te sien opkom terwyl die res van die wêreld nog slaap.”
Toe aan Coelho gevra is wat die geheim agter hierdie reusesukses is, het hy gesê: “Die enigste eerlike antwoord wat ek kan gee, is dat ek nie weet nie. Al wat ek weet, is dat ons almal soos Santiago die skaapwagter bewus moet wees van wat ons persoonlike roeping is.”
Die Alchemis gaan oor die vind van ’n persoonlike roeping en word vertel aan die hand van ’n allegorie oor die jong Spaanse skaapwagter Santiago wat ’n herhalende droom het.
Hy ontmoet vroeg-vroeg ’n koning wat vir hom verduidelik jong mense weet wat hul roeping is en is nie bang om te droom nie.
“Maar soos die tyd verbygaan, begin ’n geheimsinnige mag hulle oortuig dat dit vir hulle onmoontlik gaan wees om hul persoonlike roeping te verwesenlik.”