Zoutpansberger | | Vuurgeveg
Date: 11 July 2014 By: Isabel Venter
Vir die tweede keer in net minder as ‘n maand het ‘n brand ‘n onderneming in Makhado (Louis Trichardt) in puin gelê.
Die verwoestende brand het Saterdag, 5 Julie, by LTT Algemene Handelaars Waste Recyclers in Industriastraat uitgebreek en inwoners en reddingsdienspersoneel het skouer-aan-skouer geveg om die vlamme te bestry. (Lees die volledige storie)
Clemour sings Silent Night KOREAN KARAOKE MIIC STAR - PORTABLE KARAOKE SYSTEM - 2003 SONGS INCLUDED | Trade Me
Listing #: 1671409777
KOREAN KARAOKE MIIC STAR - PORTABLE KARAOKE SYSTEM - 2003 SONGS INCLUDED
This is the Korean Miic Star MS-62 Ultimate Digital Karaoke System with 2003 Korean Songs.
* SD Card - Preloaded with 2003 Korean Songs Nuwe Jaar in Kempton Park | SkalkSkryf
« Adventures of a flat red cap
Adventures of a Red Flat Cap in the Free State »
Nuwe Jaar in Kempton Park
Januarie 25, 2014 deur Louwie
Die nuwe jaar storm reeds voort op sy dolle vaart. In Duitsland, soos op alle ander plekke in die wêreld is fees gevier op oujaarsaand. Daar is gekuier, gedrink, gefuif, gefornikeer, vuis geslaan dat die bloed spat. En veral gehoop dat die nuwe jaar beter sou wees.
In Irak en Afganistan het selfmoordbommers honderde mense saam met hulle hel toe geblaas, en op Mooinooi sit mense met hulle gewere en pistole oorgehaal langs hulle en wag op die nuwe jaar, en hoop dat dit op `n manier beter sal wees, terwyl ‘n jong man teen n boom vas ry en deur woedende bye doodgesteek word.
Trebbe Johnson skryf oor `n naweek se wegbreek die woude in. Hulle het beplan vir `n rustige naweek in die natuur … toe vind hulle dat houtkappers voor hulle in die bos was en alle bome voor die voet gestroop het. Sy skryf dat, so ver as die oog kan sien: “Rounds of massive trunks supply the only focal point for the eyes, while a tangle of ripped branches and limbs fills every conceivable space between them. All the way to the horizons the land has faded to gray. The place is not only dead, but mutilated.”
Die oujaar het ons afgelê en feestelik uitgesien na die nuwejaar, en soos Johnson ontdek ons, na ons ons roes afgeslaap het, dat die nuwe jaar reeds soos die ou jaar agter ons, grys en dood voor ons lê, vermink, bebloed.
Ons reaksie op die TV beelde van opstand en geweld, van moord en verkragting is dieselfde as wat Johnson beskryf toe die beelde van BP se Golf van Mexico olieboor tragedie die nuusberigte begin oorstroom. Wat ons sien is; “a brown pelican struggling to raise heavy wings drenched in oil; a pod of dolphins plowing through viscous pink and blue ribbons of petroleum, expelling oil through their blowholes; a gull peering out through a thick chocolaty confection, the eye within obviously belonging to a creature who was barely alive and not likely to endure much longer.”
“Our immediate reaction was to make the whole situation go away: turn the channel, turn the page, click to a different page of the internet. In the weeks following the spill, however, I began to wonder whether relief might lie not in looking away, but in deliberately turning our attention to those suffering creatures.”
Maar ons bly kyk, ons moet kyk, en net soms kan ons soos Johson diep en lank genoeg kyk om verby die afgryslike, walglike werkliheid te kom waar deernis en meelewendheid van ons besit neem. Daar waar ons nie oordeel nie, nie soek na `n sondebok nie, nie planne beraam om wraak te neem of te “fix” wat gebreek is nie. Ons aanvaar en; “by committing to the gaze, became both part of the predicament and part of life’s tenacious drive to hold on as long and fiercely as possible.”
Ons wens dat die nuwe jaar beter sal wees. Maar as dit nie is nie, beur ons voort. “You don’t abandon a friend when he gets sick. You go to his bedside, hold his hand, and accept what has befallen him,”. Die nuwe jaar sal nie wees wat ons wil hê dit moet wees nie. Hier te lande sal ons steeds met gelaaide wapens aan ons sy slaap. In die Midde Ooste sal mense by die duisende vermoor word. In Duitsland sal manne mekaar steeds bloedbek donder. Natuurrampe sal onder ons maai, maar ons kan nie ons rug op hom draai nie en uiteindelik sal ons deur al die elende sien; “They infuse us with amazement for a world bigger and more mysterious than the human, and they remind us that we, too, are part of that mystery.”
En aan die einde van hierdie jaar van onse Liewe Heer 2014, hou ons weer fees, drink ons, fornikeer ons, bid ons en donder ons die bloue hel uit mekaar uit, want dit is soos dit is, soos die lewe is en was van alle tye af.
Voorspoedige nuwe jaar aan almal daar buite hier uit Kempton Park uit.
Posted in Louwie | Tagged Duitsland, Mooinooi, Nuwe jaar, Trebbe Johnson | 3 Kommentaar
op Januarie 27, 2014 at 1:20 vm seegogga
sjoe! die werklikheid is maar erg! Maar ek glo met moet vashou aan die mooi en positierwe wat daar ook tog bestaan. ‘n Mooi nuwe jaar vir jou.
op Januarie 27, 2014 at 8:09 nm Joh
op Januarie 28, 2014 at 8:12 nm Louwie
Seegogga, dit is so. Daar is mooi en lelik, daarom sê Johnson dan ook: “They infuse us with amazement for a world bigger and more mysterious than the human, and they remind us that we, too, are part of that mystery.”
Die misterie daarvan is wat ons laat aanhou, ook aanhou glo.
Waar ons dit dalk nog altyd verkeerd verstaan het as dat ons desperaat aan die lewe klou, stel Johnson dit dat ons “ became both part of the predicament and part of life’s tenacious drive to hold on as long and fiercely as possible.”
Let wel; Life’s tenacious drive to hold on. Met ander woorde, die Lewe klou desperaat vas (aan ons) en nie anders om nie. As ons dit begin verstaan, sal ons dalk minder wroeg en meer vreugde beleef.