Ke thabo e kholo ho bashanyana ho shebella phallo ea peo ea molomo le metsi a monate. Bakeng sa bona, joale litsela tsohle li bulehile, 'me ba tseba seo menyaka ea sebele ea thoabalano e nang le thabo e thabisang le e phomotsoeng. E mong le e mong ea sebete o lemoha seo a neng a se na mekhoa e mebe ea letsatsi le letsatsi. “Go kaone,” a realo Kwena. “Ka moka ga lena le nyaka gauta ya ka, ga go bjalo? Agaa, sa mathomo, ke tla rata goja dijo tša go lalela le meloko ya ka ya go phela. Ke mang yo a nyakago go šala gomme a ja dijo tša bose?” gwa botšiša Kwena e itatswa melomo. “Meloko ya gago ke dinonyana,” tša realo dihlapi, di rutha ka lebelo. “Aowaowa, ke dikgana,” dinonyana tša realo di fofela godimo ga mehlare. “Di na le maoto a mane.” Efela leloko la dikgana le be le šetše le nyameletše ka lešokeng. “Agaa,” ya realo megaditswane, “go šetše rena fela. Ka kgopelo hle, o se re kwametše, Kwena.” “Ka le kwametša?” a realo Kwena a myemyela. “Goreng nka ja meloko ya ka? Aowa, megaditswane. Areyeng re ye goja dilelalelo.”