handwerk | Thulana
My vriendin Emsie nooi my op die ingewing saam na Swakopmund se COSDEF sentrum. Wanneer mens Swakop inry vanaf ons binneland se kant, dan kan jy dié plek nie misry nie. Een enorme bont stapel van geboue toring trots asof dit stof van die woestyn afgeskud het en gemaak staan is.
Emsie is reeds 'n Engel hier op aarde, as sy asem uitblaas word sy net vlerke ge-issue dan is sy oppad! So gaan Emsie en reuse boks ou patrone en borduur goete afgee en ek is net daar want ek ly aan FOMO. (Fear of missing out)
Vanaf Links: Tilla, Ayumi, Emsie en Naoko besig om die geskenkte goedere te bekyk.
By die kantoor, is die ene miernes van bedrywighede, Michelle //Inixas (Groot Indoena koördineerder) stel ons voor aan Ayumi en Naoko, twee regte egte fyntjies ingevoerde Japanese vrywilligers wat hier kom klasgee. Die Japanese regering belê só op 'n ander manier in Namibië.
Vanaf Links: Emsie, Ayumi en Naoko
In 'n goeie Engels verklaar Ayumi en Naoko beide is reeds gek oor Swakopmund se woestynsand en see. Hulle vertel hulle word nog oorweldig met die weer wat sommer vier seisoene in een dag uitrol. Die klas is stemmig en spiekeries netjies. Toevallig sien ek die klasreëls op die muur raak.
Klasreëls – nou verstaan ek als, sonder reëls sou dit chaos wees.
Nou dié wat my ken weet mos in Akkra – Ghana was daar ook die een en ander naaldwerk projek wat mense van die straat af hou – en wys hoe jy inkomste kan genereer. Hierdie projek is in 'n ander klas. Na een jaar kan jy aankap, maar na twee jaar se kursus is jy ten volle gekwalifiseer as ontwerper wat jou eie patrone kan ontwerp, knip en stik.
Wat wou; moet nie dink Tilla Smit gooi die studente net vir die wolve nie, daar word ook formele besigheidsvaardighede en wiskunde lesse tussendeur die ontwerp en patroonknip klasse aangebied. Tilla is ook 'n leerkrag by dié Modeontwerpskool, sy sê sy neem 'n student van zero tot gekwalifiseerd. Sy lê groot klem op die kwaliteit van voltooide projekte.
Tilla Smit in aksie
Tilla is nie 'n groenblaar as dit kom by gemeenskap projekte nie. As aktiewe lid van Bröt für di Welt, en jare se mense kennis agter die blad, offer sy soveel meer as net boekekennis.
Ons het ons verlustig in die vrolike Afrika-kleure, waarmee die studente woeker om hulle huidige projek te voltooi. Hulle ywerigheid spreek boekdele, trots wys elkeen waarmee hulle doenig is, Tilla sê dis tyd om 'n breuk te neem maar niemand roer of staan op nie. Kap net aan … "nie jou tipiese student nie", dink ek verbaas by myself.
Die studente kom van oor die hele Namibië; plekkies soos Khorigas, Omaruru, Omathia, Mondesa, Odangwa, Opuvu. Elkeen met 'n blink idee om eendag sy eie besigheid te bedryf.
Nadat ons wegstap van die modeontwerpers loer ons in by die ander klasse. My mond hang oop soos 'n waenhuisdeur; Visuele Kunste, Juweliersmakers en Leerkuns word ook aangebied. Hierdie studente se handewerk word verkoop teen billike pryse, en afgestudeerde studente kan 'n 'Pod' huur vir net N$200 p/m en heeltyds werk en smous.
Hierdie is die 'Pods' waarvan 'n afgestudeerde student kan werk en smous.
Vir diewat reken woestynland is droog en dor – hulle is verkeerd! Jy moet net rondkyk. So in die wegstap dink ek bymyself: "Orals om my lê talent gesaai – soos klip in die woestyn.
This entry was posted in Living in Africa, Namibia, Woestynkoors and tagged Afrikaans, afrikakuns, COSDEF, handwerk, Japan, Namibia, Namibië, See, Volunteer, Woestyn on April 20, 2018 by Daniël Bezuidenhout.