Erektiele disfunksie of impotensie is ’n seksuele disfunksie wat gekenmerk word deur ’n onvermoë om ’n ereksie te kry of te behou tydens seksuele bedrywighede. ’n Ereksie is die hidrouliese effek van bloed wat in die sponsagtige dele van die penis opgeneem en behou word. Die proses word gewoonlik meegebring deur seksuele stimulasie, wanneer prikkels van die brein na die senuwees in die penis gestuur word.
In die laat 16de en die 17de eeu is impotensie in Frankryk beskou as ’n misdaad en genoegsame rede vir ’n egskeiding. Dié praktyk, wat ingesluit het die inspeksie van die betrokkenes deur deskundiges van die hof, is in 1677 as onwelvoeglik verklaar.
Groot vooruitgang is in 1983 gemaak met moderne medikasie vir ED toe die Britse fisioloog Giles Brindley sy broek laat sak en vir ’n geskokte Urodynamics Society-gehoor sy ereksie wys wat deur papawerien teweeggebring is. Die middel wat Brindley in sy penis ingespuit het, was ’n alfablokkeermiddel, en dit het ’n invloed op die liggaamspiere gehad. Die effek is later gebruik vir die ontwikkeling van veilige middels wat per mond ingeneem kan word.