Skrywers | Alta Cloete
Veral Afrikaanse skrywers
Checklist om 'n moeilike dag te red
Hier is my lysie van dinge waarna ek moet kyk as ek voel ek begin afgly in die put. (En 'n mens moet vinnig optree, voor jy te diep gegly het om meer duidelik te kan sien!)
Het ek vandag gesond geëet? En genoeg, maar ook nie te veel nie? Te veel suiker? Te veel koolhidrate?
Het ek al oefening gehad? Verkieslik in die buitelug. Iets waarvan ek hou, nie iets wat lyding behels nie!
Is ek besig met iets wat my bevrediging verskaf? 'n Bedrywigheid wat vir mý sinvol is – nevvermaaind wat ander daarvan dink! Verkieslik iets skeppends. (Vir my tel huiswerk beslis nie as skeppend nie.) Dit kan 'n ete se kook of 'n kongres se reël wees … enigiets.
Het ek al vandag vir iemand anders iets gedoen? (En nee, die gewone huistake vir my huismense tel nie.) Iets vir iemand wat in een of ander opsig minder gelukkig as ek is.
Het ek al sinvolle kontak met mense gehad? Nie leë oppervlakkige of niksseggende praatjies (of skinder!!) nie – kontak wat dieper as die oppervlak strek.
Het ek al gelag?
Is daar musiek in my lewe? (En nee, dit hoef nie noodwendig Springsteen te wees nie!! Dit kan Beethoven wees – of Nicholas Louw as dit moet …)
Is daar orde in my omgewing? Dit help selfs om net die rytjie skoene voor my kas haaks te skuif … En nee, ons praat nie van obsessiewe gedrag nie, net van doodgewone orde.
Het ek vandag iets afgehandel wat my al lankal irriteer? Betaal 'n rekening, sorteer vinnig die tydskrifte, skryf 'n e-pos … Dit werk om dinge te kan doodtrek in jou dagboek. En trek hulle fisies dood, hard en duidelik.
Is ek oormoeg? Plaas ek te veel druk op myself?
Te min geslaap? Of dalk te veel?
Het ek vandag iemand toegelaat om my te manipuleer of te misbruik?
Het ek ja gesê toe ek moes nee gesê het?
Is daar onsekerhede wat my teister? Kan ek dalk iets daaraan doen? Moet ek dalk iemand iets vrá i.p.v. net in angs en stilte wag?
Natuurlik verg dit vasbyt om sover te kom om actually iets te DOEN aan hierdie lysie. Maar glo my, dit werk!
Ek hoor graag van dinge wat vir ander mense werk. Onthou, hierdie is bloot my eie ondervinding – nie die alfa en omega nie!
Posted by Alta Cloete op 26/06/2020 in Alta Cloete skryfwerk, Depressie, Gesondheid, Lees, Nie-fiksie (depressie), Skrywers
Sleutelwoorde: Afrikaans, depressie
Die storie van die tand is op die agterblad van rooirose gepubliseer. Nou is ek sommer weer hartseer oor dié lieflike tydskrif en al die ander wat onder tante Rona gesneuwel het.
Australië is die heel laaste land wat sy ooit wil besoek, sê 'n berese vriendin. Ek stem heelhartig saam. Dis 'n vervelige land. Ek weet, ek was al daar. Teenoor die Reënboognasie kom die Aussie-samelewing maar bra vaal voor.
Onthou net: Vervelig is veilig, sê my wyse geliefde.
Ten spyte van my wilde uitsprake, bevind ek my onlangs weer in Australië. Wanneer 'n kans hom voordoen, moet mens dit tog maar vat, of hoe? So beland ek op 'n maandlange toer saam met my immer-energieke, stuit-vir-niks geliefde. Ek kry vlugsiekte op een lang vlug en iets in die rigting van 'n paniekaanval op die ander. Ek raak moeg en befoeterd en ek mis die Read the rest of this entry »
Posted by Alta Cloete op 17/06/2020 in Afrikaans, Alta Cloete skryfwerk, Kortverhale, Lees, Reis, Skrywers
Sleutelwoorde: Afrikaans, agterblad, Australië, reis, rooi, tande
Vervolgverhaal: Net een kans (3)
"Jy't my wragtig gepootjie!"
"Ek is vreeslik jammer." Hy help haar verleë orent. "Ek wou jou net keer, nie laat val nie."
Teen haar sin begin sy lag. "Ek neem aan jy wil verder preek?"
"Ja, maar dit sal beter wees oor 'n koppie koffie."
Sy kan sowaar nie met 'n vreemde man by die huis aankom nie. "Jammer, my man slaap nog."
"Ja, meer as 'n jaar al. En voor jy vra, hy vaar uitstekend. Geniet klaarblyklik elke oomblik daarvan."
"En hoe kry hy sy dae om?"
Tot haar skande moet sy erken sy weet nie presies nie. "Ag, ditjies en Read the rest of this entry »
Posted by Alta Cloete op 15/06/2020 in Afrikaans, Alta Cloete skryfwerk, Kortverhale, Lees, Skrywers, Verhoudingsverhale
Sleutelwoorde: Afrikaans, aftrede, kortverhale, Verhoudingsverhale
Vervolgverhaal: Net een kans (2)
"Eina!" Haar handpalms brand soos vuur, sy moes natuurlik op die grofste deel van die sypaadjie te lande kom. Maar daar is nie tyd vir selfbejammering nie, Comien is onmiddellik reg om haarself te verdedig. Sy het nie amper veertig jaar in die beroepswêreld oorleef om op haar eerste dag van aftrede skaars honderd meter van haar huis af vermoor te word nie. En dit nog sonder grimering, met haar hare in wanorde. Niemand behalwe Cobus sien haar ooit so nie. As sy dan móét gaan, moet dit ten minste met 'n tikkie waardigheid wees.
Sy neem 'n oomblik om te besef die hand wat na haar uitgesteek word, is bedoel om te help, nie om seer te maak nie. "Ek is verskriklik jammer! Ek is so lomp met die ellendige krukke, weet nie hoe ek ooit aan die goed gewoond gaan raak nie." 'n Beskaafde stem, beslis nie dié van 'n dronkie nie. Albei krukke nou lomp onder Read the rest of this entry »
Posted by Alta Cloete op 13/06/2020 in Afrikaans, Alta Cloete skryfwerk, Kortverhale, Lees, Skryf, Skrywers, Verhoudingsverhale
Sleutelwoorde: Afrikaans, knievervanging, Verhoudingsverhale, veroudering
Vervolgverhaal: Net een kans (1)
"Moenie vir my sê jy gaan nou opstaan nie?" brom Cobus en draai summier sy rug op haar. Nie dat hulle na soveel jare steeds soos twee wittebroodsduifies knussies in mekaar se arms slaap nie. Daarvoor het die klein pyne van die jare wat aanstap deeglik gesorg. Snork hy haar nie wakker nie, pyn sy rug van stil in een posisie lê. Praat sy nie in haar slaap nie, staan sy in die nag op as die natuur Read the rest of this entry »
Kommentare af op Vervolgverhaal: Net een kans (1)
Posted by Alta Cloete op 12/06/2020 in Afrikaans, Alta Cloete skryfwerk, Kortverhale, Lees, Skrywers, Uncategorized, Verhoudingsverhale
Sleutelwoorde: Afrikaans, aftrede, kortverhale, Verhoudingsverhale, veroudering
Agterblad: Van hoenders en heimwee
My ode aan die hoender is jare gelede spontaan geskryf en het baie later (Februarie 2015) sy plekkie op Rooirose se agterblad gekry.
In die Afrikaanse volksmond is die donkie 'n wonderlike ding. En tereg ook. Maar onder vele donkiewaentjies het daar in die ou dae ook 'n fuik met 'n paar hoenders gehang. Die hoender is inderdaad ook volksbesit op sy eie dommerige manier. Om 'n Australiese kennis aan te haal: "You don't keep chooks for their intelligence."
Hoenders is deel van ons erfenis en ons taal. Wat is 'n troue sonder tant Koek se hoenderhaan? Wat is 'n kerktoring sonder die hoender wat 'n eier nie kan lê? Ons word steeds hoenderkop, kraai graag elkeen op ons eie mishoop en lyk soms soos Read the rest of this entry »
Posted by Alta Cloete op 03/06/2020 in Afrikaans, Alta Cloete skryfwerk, Kortverhale, Lees, My ma, Skrywers, Uncategorized