Die verhaal van die goue vis - Goudvis - 2020
Die verhaal van die goue vis
Wat is die Tale van die Goue Vis? :: Golden Fish Tale :: Onderwys :: Ander
Wat "die verhaal van die goue vis"
Die verhaal van die goudvis of, meer spesifiek, die Tale van die Visser en die Visse, is geskryf deur die groot Russiese digter en verteller Alexander Pushkin. Dit is in 1833 geskryf.
Die ou visserman het saam met sy vrou by die see gewoon. Sodra in die netwerk van 'n ou man kom, is 'n vis nie maklik nie, maar goud. Sy praat in 'n menslike stem aan die visser en vra haar te laat gaan. Die ou man doen dit en vra nie vir enige beloning vir homself nie.
Terug na sy ou hut, praat hy oor sy vrou. Sy skelm haar man en dwing hom om so terug te keer na die strand, om 'n beloning van 'n wonderlike vis te eis - ten minste 'n nuwe trog in ruil vir die ou, gebreek. By die see roep 'n ou man vir 'n vis, sy verskyn en beveel die visserman om nie hartseer te wees nie, maar om stilweg huis toe te gaan. By die huis sien die ou man 'n nuwe trog in die ou vrou. Sy is egter steeds ontevrede met die feit dat daar is en eis dat die magie van die vis nuttiger gevind word.
In die toekoms begin die ou vrou al meer en meer aan en stuur die ou man weer en weer, sodat hy 'n nuwe hut as beloning vra, dan die adel en dan die koninklike titel. Die ou man gaan elke keer na die blou see en roep die vis uit.
Namate die ou vroue navraag doen, word die see donkerder, meer onstuimig, en onrustig.
Visse voldoen tans aan alle versoeke. Nadat sy 'n koningin geword het, stuur die ou vrou die man se "trick" weg van haarself en beveel haar om uit haar paleis geskop te word, maar gou eis sy weer om hom na haar toe te bring. Sy gaan voort om dit as 'n hefboom van invloed op 'n goudvis te gebruik. Sy wil nie meer 'n koningin wees nie, maar wil 'n seevier wees, sodat die goudvis haar self moet dien en op haar pakkies moet wees. Die goudvis het nie op hierdie versoek gereageer nie, maar het stil geswem in die blou see. Nadat hy teruggekom het, het die ou man sy vrou in sy ou dugout gevind, en voor haar was 'n gebroke trog.
Terloops, dit was te danke aan hierdie verhaal dat die gewilde vangsfrases, "om onderaan die trog te bly", dit wil sê niks met die Russiese gesproke kultuur ingaan nie.
Die oorsprong van die verhaal
Soos die meeste van Pushkin se sprokies, is die Vertaling van die Visser en die Visse gebaseer op 'n folkloreverhaal en bevat 'n sekere allegoriese betekenis. So het dit dieselfde storielyn met die Pommere-verhaal "On the Fisherman and His Wife" soos aangebied deur die Broers Grimm. Daarbenewens het sommige van die motiewe eggo die verhaal van die Russiese volksverhaal "Gulsige ou vrou." In hierdie verhaal was die magiese boom egter die bron van magie in plaas van 'n goudvis.
Dit is interessant dat die ou vrou in die sprokie wat die broers Grimm aangebied het, uiteindelik 'n Pous wou word. Dit kan gesien word as 'n wenk van papa John, die enigste vrou se pa in die geskiedenis wat hierdie pos deur misleiding kon kry. In een van die eerste bekende uitgawes van die Pushkin se sprokie het die ou vrou ook vir haar pouslike tiara gevra en dit ontvang voordat hulle die pos van seevierheer geëis het. Hierdie episode is egter later deur die skrywer uitgevee.
"The Tale of the Fisherman and the Fish" deur A. S. Pushkin. Vertel 'n goudvis op 'n nuwe manier
Wie van ons sedert die kinderjare is nie bekend met die "Tale of the Fisherman and the Fish" nie? Iemand lees dit in die kinderjare, iemand het haar eers ontmoet toe hy 'n spotprent op TV gesien het. Die plot van die werk is ongetwyfeld aan almal bekend. Maar nie baie mense weet hoe en wanneer hierdie sprokie geskryf is nie. Dit gaan oor die skepping, oorsprong en karakters van hierdie werk, ons sal in ons artikel praat. En ook ons ​​sal moderne veranderinge van 'n sprokie oorweeg.
Wie het die storie oor die goudvis geskryf en wanneer?
Die sprokie is op 14 Oktober 1833 deur die groot Russiese digter Alexander Sergeevich Pushkin in die dorp Boldino geskryf. Hierdie tydperk in die werk van die skrywer word die tweede Boldino herfs genoem. Die werk is in 1835 eerste gepubliseer in die bladsye van die Biblioteek vir Lees-tydskrif. Terselfdertyd het Pushkin 'n ander bekende werk geskep - "The Tale of the Dead Princess and Seven Heroes".
Terug in die vroeë aksie het A. S. Pushkin belangstelling in volkskuns geword. Die verhale wat hy in die wieg van sy geliefde nanny gehoor het, is vir 'n leeftyd in sy geheue bewaar. Daarbenewens het die digter later ook in die twintigste eeu van die 19de eeu folkfolklore in die dorp Mikhailovsky bestudeer. Dit was toe dat hy idees van toekomstige sprokies begin verskyn het.
Pushkin het egter net in die 30's direk na die volkstories gegaan. Hy het begin om homself in die skepping van sprokies te probeer maak. Een van hulle was 'n sprokie oor 'n goudvis. In hierdie werk het die digter probeer om die nasionaliteit van die Russiese letterkunde te wys.
Vir wie het A. S. Pushkin sprokies geskryf?
Pushkin het sprokies geskryf in die hoogste blom van sy werk. En aanvanklik was hulle nie bedoel vir kinders nie, alhoewel hulle dadelik in die kring van hul leeswerk ingegaan het. Die verhaal van 'n goudvis is nie net pret vir kinders met moraliteit aan die einde nie. Dit is hoofsaaklik 'n voorbeeld van kreatiwiteit, tradisies en oortuigings van die Russiese volk.
Nietemin, die plot van die verhaal self is nie 'n presiese vertelling van volkswerke nie. Trouens, nie veel Russiese folklore word daarin weerspieël nie. Baie navorsers beweer dat die meeste van die digter se verhale, insluitend die verhaal oor 'n goudvis (die teks van die werk bevestig dit), is geleen uit Duitse verhale wat deur die Grimm-broers versamel is.
Pushkin het die plot gekies wat hy verkies het, dit na eie goeddunke hersien en hom in 'n poëtiese vorm geklee, sonder om te bekommer oor hoe egte die stories sou wees. Die digter het egter daarin geslaag om oor te dra, indien nie die plot nie, dan die gees en karakter van die Russiese volk.
Beelde van die hoofkarakters
Die verhaal van 'n goudvis is nie ryk aan karakters nie - daar is net drie van hulle, maar dit is genoeg vir 'n fassinerende en leervolle plot.
Die beelde van die ou man en die ou vrou is diametraal gekant, en hul sienings oor die lewe is heeltemal anders. Hulle is beide arm, maar weerspieël verskillende kante van armoede. Dus, die ou man is altyd oninteressant en gereed om in die moeilikheid te help, omdat hy herhaaldelik in dieselfde posisie is en weet wat die hartseer is. Hy is vriendelik en kalm, selfs wanneer hy gelukkig is, gebruik hy nie die aanbod van die vis nie, maar stel dit bloot vry.
Die ou vrou, ondanks dieselfde sosiale situasie, is arrogant, wreed en gulsig. Sy het om die ou man gestoot, hom gepynig, voortdurend skel en altyd ontevrede met almal. Vir hierdie, sal sy gestraf word aan die einde van die verhaal, links met 'n gebroke trog.
Die ou man ontvang egter geen beloning nie, want hy kan nie die wil van die ou vrou weerstaan ​​nie. Vir sy nederigheid het hy nie 'n beter lewe verdien nie. Hier beskryf Pushkin een van die belangrikste eienskappe van die Russiese volk - lankmoedigheid. Dat dit jou nie toelaat om beter en rustiger te lewe nie.
Die beeld van die vis is ongelooflik poëtiese en met gewilde wysheid vasgevang. Dit dien as 'n hoër mag, wat virlopig gereed is om begeertes te vervul. Haar geduld is egter nie onbeperk nie.
Die verhaal van 'n ou man en 'n goue vis begin met 'n beskrywing van die blou see, aan die kus waarvan 'n ou man en 'n ou vrou 33 jaar lank in 'n dugout woon. Hulle leef baie swak en die enigste ding wat hulle voed, is die see.
Op 'n dag gaan 'n ou man visvang. Hy gooi 'n net twee keer, maar albei keer bring hy net see modder. Vir die derde keer is die ou man gelukkig - 'n goudvis val in sy nette. Sy praat in 'n menslike stem en vra om haar te laat gaan en belowe om haar wens te vervul. Die ou man het niks van die vis gevra nie, maar bloot laat gaan.
Terug by die huis het hy alles aan sy vrou vertel. Die ou vrou het hom begin skel en vir hom gesê om terug te gaan om die vis vir 'n nuwe trog te vra. Die ou man het gegaan, na die vis gebuig, en die ou vrou het ontvang waarvoor sy gevra het.
Maar dit was nie genoeg vir haar nie. Sy het 'n nuwe huis gevra. Visse het hierdie begeerte vervul. Toe wou die ou vrou 'n pêrelvrou word. Weer het die ou man na die vis gegaan, en weer het sy die begeerte vervul. Die visserman self is deur 'n bose vrou gestuur om by die stal te werk.
Maar dit was nie genoeg nie. Die ou vrou het aan haar man gesê om terug te gaan na die see en haar te vra om haar 'n koningin te maak. Hierdie begeerte is vervul. Maar dit het nie die ou vrou se gierigheid bevredig nie. Sy het die ou man weer na haar plek gebring en vir haar gesê om die vis te vra om haar die tsaarina van die see te maak terwyl sy op haar pakkies bedien.
Ek het die visser die woorde van sy vrou gegee. Maar die vis het nie geantwoord nie, net sy stert gespat en geswem na die dieptes van die see. Hy het lankal by die see gestaan ​​en wag vir 'n antwoord. Maar die vis het nie meer verskyn nie, en die ou man het teruggekom. En daar het 'n ou vrou met 'n trog vir hom gewag en by die ou uitruil gesit.
Soos hierbo genoem, het die sprokie oor 'n visserman en 'n goudvis sy wortels nie net in Russies nie, maar ook in buitelandse volksverhale. So word die plot van hierdie werk dikwels vergelyk met die sprokie "The Greedy Old Woman", wat deel was van die versameling van die Brothers Grimm. Hierdie ooreenkoms is egter baie afgeleë. Duitse skrywers het al hul aandag op die morele gevolgtrekking gefokus - hebsug is nie goed genoeg nie, jy moet in staat wees om tevrede te wees met wat jy het.
Die optrede in die sprokie van die Broers Grimm ontvou ook op die see, maar in plaas van 'n goudvis, is die flounder as die eksekuteur van begeertes, wat later die betowerde prins word. Pushkin vervang hierdie beeld met 'n goudvis, wat rykdom en geluk in die Russiese kultuur simboliseer.
Vertel 'n goudvis op 'n nuwe manier
Vandag kan jy op 'n nuwe manier baie veranderings van hierdie verhaal vind. Kenmerkend vir hulle is die verandering van tyd. Dit is van ouds af oorgedra aan die hoofkarakters in die moderne wêreld, waar daar ook baie armoede en onreg is. Die oomblik waarop 'n goudvis gevang word, bly onveranderd, soos die magiese heldin self. Maar die begeerte van die ou vrou verander. Nou het sy 'n Indesit-motor, nuwe stewels, 'n villa, 'n Ford nodig. Sy wil 'n blonde wees met lang bene.
In sommige veranderings verander die einde van die storie ook. Die verhaal kan eindig met 'n gelukkige gesinslewe van 'n ou man en 'n ou vrou wat al 40 jaar jonger gekyk het. So 'n einde is egter die uitsondering eerder as die reël. Die einde is gewoonlik naby aan die oorspronklike, of vertel van die dood van 'n ou man of ou vrou.
So, die verhaal oor 'n goudvis leef tot vandag toe en bly relevant. Dit word bevestig deur baie van sy veranderings. Die geluid van 'n nuwe manier gee haar 'n nuwe lewe, maar die probleme wat Pusjkin neerlê, selfs in die veranderinge, bly onveranderd.
Alles oor dieselfde helde vertel hierdie nuwe opsies, almal dieselfde en gulsige ou vrou, en onderdanige ou man, en 'n wens-bevredigende vis, wat praat van die ongelooflike vaardigheid en talent van Pushkin, wat daarin geslaag het om 'n werk wat naastenby twee eeue relevant bly, te skryf.
Die geestelike betekenis van die verhaal van die visserman en die vis.
Ons het almal op Pushkin se sprokies grootgeword. Het ons altyd die betekenis van hierdie verhale verstaan?
Pushkin skryf 'n verhaal oor 'n visserman en 'n vis toe hy reeds 34 jaar oud was. Dit is 'n volwasse ouderdom. Hy het reeds baie heroorweeg. Sy belangrikste werke is reeds geskryf. Hy steel op tot die belangrikste een - die Kaptein se Dogter.
Hoekom het hy besluit om 'n paar sprokies te skryf? Aan die een kant is dit die tradisie van die antieke oudheid. Die stories van sy geliefde kinderoppasser, aan die ander kant, is die literêre verhale van die Grimm-broers, veral die verhaal van die goue vis wat hy geneem het en die Grimm-broers se Poemese sprokie, alhoewel dit baie belangrik was, aangesien Pushkin baie belangrik was. om te wys morele keuse man "'n sprokie - 'n leuen, maar 'n wenk in dit, goeie vriende - 'n les".
Wat vertel die storie oor 'n vis en 'n vis?
"Daar woon 'n ou man met 'n ou vrou naby die baie blou see. Lewe in 'n vervalle modderhut presies 30 jaar en drie jaar"Wat moet jy dadelik aandag gee."Daar was 'n ou man met 'n ou vrou"Met sy ou vrou, dit is met sy vrou, sy is getroud, dit is, sy woon saam met haar man. Haar man is die hoof, sy vrou volg hom. Pushkin het hierdie verhaal geskryf toe hy reeds getroud was. Hy is baie belangrik.
"Daar woon 'n ou man met 'n ou vrou naby die baie blou see"Hier is natuurlik 'n beeld van die heelal. Daar is land en see. Dit is dus nie net 'n ou man met 'n ou vrou nie. Dit is die voorvaders.
"Hy het presies 30 jaar en drie jaar geleef"Hulle het in 'n dugout geleef. Die wonderlikste ding was dat hulle in 'n rusrus was. Dit was genoeg vir hulle: 'n dugout en 'n gebroke trog. Hulle wou oor die algemeen niks meer hê nie. Die belangrikste was die toestand van harmonie, vrede In hierdie vrede het hulle gebly.
En hoekom word niks meer aan hulle gegee nie? Is dit 'n soort toets vir hierdie ou mans en vroue?
Dit is ook belangrik om daarop te let dat elkeen in sy eie besigheid besig was: die ou man het gevang en die ou vrou was spindraad. Hulle was nie ledig nie. Volgens die resultate van hul werk moes hulle 'n wins van een of ander aard hê.
Eendag het 'n ou man 'n net verlaat, maar vir die eerste keer het 'n net net met modder van die see gekom. Die tweede keer het ek dit gegooi - die seewater het gekom. En toe hy die net die derde keer verlaat het, het hy 'n goudvis gevang - nie eenvoudig nie, maar goud. goud, goue kleur - 'n simbool van die ewigheid.
Dus, hierdie vis is nie heeltemal gewone nie. Die vraag is dat in die elemente van die see hierdie vis bly en die vis praat in 'n menslike stem - ook 'n wonderwerk. Die mees opvallende is egter die reaksie van die ou man op die stem van die vis, presies wat sy sê:
"Jy het my laat gaan, ouer, in die see. Geagte vir myself, ek sal jou iets gee, koop wat jy wil hê".
"Die ou man was verbaas, bang. Hy het vir 30 jaar en drie jaar gevist, maar nooit so 'n vis gevang nie". Hier ontstaan ​​die vraag. Hoekom doen die ou man eers was verbaasen dan het bang geword? Wat is hy bang? Of die vis in 'n menslike stem praat of wat dit beloof om dit aan die liewe iets te gee, dws losprys.
Die mees kragtige toetswant 'n man is geld en krag. Nie almal kan hierdie toets slaag nie. Pushkin hier vestig hierop aandag in sy sprokie.
Die ou man het in rus gebly. Hy het nie geld nodig nie, want dit sal hom uit die staat van vrede haal, en oor die algemeen het hy niks nodig nie. Maar toe hy van die ou vrou vertel het, was die ou vrou se reaksie nogal die teenoorgestelde.
"Vandag het ek gevang dit was 'n vis, 'n goudvis, nie eenvoudig nie. Na ons mening het die vis gesê. Ek het gevra om huis toe te gaan na die blou see, teen 'n hoë prys wat ek betaal het, het ek betaal as wat ek wou. Ek het nie gewaag om 'n losprys uit haar te neem nie, en ek het haar in die blou see laat gaan".
Dit is die woord "NIE GROEI NIE". Hoekom nie waag nie? Omdat die vis ongewoon is of is daar iets anders? Op een of ander manier sien die ou man die vis op 'n heeltemal ander manier en die ou vrou sien hierdie vis op 'n heeltemal ander manier.
"'N Ou vrou het die ou vrou gesê: 'n dwaas, jy het nie geweet hoe om die losprys uit die vis te neem nie."Wat kry jou oog hier dadelik?" Die ou vrou het die ou man aangeval. Sy het hom begin skel, dit is haar ondergeskiktheid.
Die posisie van die man en vrou is duidelik gemerk in die troue. Die priester sê vir die bruidegom: "man, laat hom sy vrou liefhê"en aan sy toekomstige vrou sê hy:"Laat die vrou haar man vrees"Ons sien dat daar 'n uitspraak is van wat tydens die troue gebeur het. Die ou vrou speel die hoofrol in hierdie familie. Die harmonie van verhoudings word dadelik gebreek. Sy beheer die ou man: in plaas van om haar man te vrees, begin hulle dit te beveel.
Wat wou sy vis vra? Dit is baie belangrik hier, soos Pushkin daaroor sę: "selfs al het jy haar trog geneem". "al is dit net"- dit is, sou iets neem, net om te neem.
Sê die sprokie dat die ou man en die ou vrou 'n huishouding het, 'n soort lewende wese: 'n voël of vee? Hulle het niks. Dus, die trog, in beginsel, het hulle absoluut nie nodig nie, d.w.s. verwyt die ou vrou van sy ou man dat hy glad niks geneem het nie. Maar hy het niks nodig nie. Vir 'n ou man is die belangrikste ding om te kan vrede, Dit wil sê in harmonie met die natuur, met die buitewêreld.
Hier het hy na die blou see gegaan en sien dat die see 'n bietjie bekommerd is, want wat hy doen is onnatuurlik, die harmonie in die natuur is reeds gebreek. Hierdie element en getuig. Hy het die goudvis begin kliek. Goudvisse het geslinger: "wat aan joumoet jy?"
Let wel: hier is die betekenis van die woord "JY"Wat het jy nodig. Die ou man het niks nodig nie, maar hy is lief vir sy ou vrou en het gekom om te vra vir sy ou vrou:"Genade, soewereine vis, my ou vrou het my verbied".
Betekenisvol "My ou vrou gee my nie die ou man nie"Die ou man het dus rus nodig, en die ou vrou het 'n trog nodig?"Dit het haar 'n nuwe trog geneem. Ons is heeltemal verdeel"Ons kan aanneem dat die ou man lankal gelede die ou man se bak gemaak het. Die ou man sou dit al lankal gedoen het. Daarom is die vraag nie die trog nie, maar die versoek, enige versoek - indien slegs die goudvis hierdie versoek sou bevredig.
"Moenie hartseer wees nie, gaan na jouself met God, wil aan jounuwe trog". Dit sal JY wees en nie hartseer wees nie, gaan jouself by God - dit beteken met vrede.
Die ou man keer terug na die ou vrou, en haar nuwe trog, maar selfs meer as ooit, het die ou vrou verwerp: "Fool jou, smeek, smeek die visbak, hoeveel selfbelang in hierdie trog ... "Die sleutelwoord hier is" SHAKE. "So, dit streef na 'n soort doelwit - die aardse doel, natuurlik:"vra vir 'n huis"Natuurlik is die hut beter as die trog.
Kyk, die versoek is aan die toeneem. Kan 'n mens ooit ophou met die opbou van aardse rykdom? Vir Pusjkin is hierdie vraag uit geestelike oogpunt baie belangrik: "versamel nie aardse rykdom nie, maar versamel geestelike rykdom - hemelse". Pushkin weet dit baie goed. Daarom probeer hy dit in sy sprokie besin.
Onderdanige ou man gaan weer na die blou see. Dit is baie belangrik om aandag te skenk aan die gehoorsaamheid van die ou man. Na alles, moes hy sy vrou op sy plek sit. Hy verstaan ​​goed dat hy nie die vis moet vra vir wat hulle in die algemeen nie verdien nie.
Waarom het die Here hulle eers niks gegee nie? Omdat hulle nie voorheen hierdie toets geslaag het nie. Reeds in die ouderdomsgroep lyk dit of die ervaring erger is en dit is makliker om hul interweefsel van lewe en morele optrede van hul eie te verstaan.
En nou gaan die nederige ou man weer na die blou see om te bid vir 'n hut. Dit is duidelik dat dit nie die einde van die versoek is nie en dat die ou vrou meer en meer sal vra, maar die ou man wil sy ou vrou graag behaag. Hoekom? Want hy wil hê vrede.
"Wees genadig, Groot Hertogin. Nog meer vloek die ou vrou, die ou man gee my nie rus nie: 'n knorrige vrou vra vir 'n hut"Hoeveel eienskappe het die ou vrou dadelik: en 'n knorrige vrou en gee nie rus en vloek nie ...
Natuurlik, hier moes sy voorrang geopenbaar het, dws hy moes om opdrag te gee sy ou vrou, sy vrou op 'n gepaste manier, maar die ou man nie.
Sedert die goue vis belowe het om enige versoek van die ou man te vervul, voldoen dit aan hierdie een. Maar die see is meer en meer bekommerd. Daarom verwelkom hierdie versoeke nie, en die gedrag van die ou man en die ou vrou nie.
Die ou man het teruggekeer na die ou vrou. Sien - hut staan. Die ou vrou sit en het reeds 'n nuwe trog, maar die begeerte van die ou vrou word selfs meer gespuit. Sy wil nou 'n adellike pilaar wees. "Ek het 'n hupstoot gevra, 'n hut. Gaan terug, buig na die vis - Ek wil nie 'n swart boer vrou wees nie, ek wil 'n pêrel wees"
Kan 'n ou vrou deur haar oorsprong 'n pillar adelaar wees? Natuurlik nie.
Ons sien, sodra passie toeneem. Genot, in werklikheid, geniet hierdie ou man. Die ou vrou het nie gepla nie, sy het nie die vis gevang nie, maar sy eis tog 'n beloning vir haarself.
Wat sien hy: "'n hoë toring, op die stoep staan ​​sy ou vrou in 'n duur sabel warmer, 'n brokaat op 'n makovka kichka. Pêrels is om die nek toegedraai, op hul hande is goue ringe, rooi stewels aan hul voete en ywerige dienaars voor hulle. Sy slaan hulle, vir Chuprun sleepers"Hier is die gedrag waarna die ou vrou so verlang. 'N Boer vrou se idee is so dat 'n hoë edelman net vir chuprun, vir chuby, haar knegte moet dra en haar in alle opsigte moet straf.
Hoe verander die houding van die ou vrou aan die ou man? Nou merk sy hom nie op nie, d.w.s. wettig jou gade. "Hallo mevrou, edelvrou, tee, is jou geliefde nou gelukkig?"; "die ou vrou het na hom geskreeu, sy het hom na die stal gestuur"Hier is jy, asseblief, die gesindheid van die vrou aan haar man. Hy moet haar nou by die stal bedien. En die passie van die ou vrou het selfs meer ontsteek.
'N Week later wou die ander haar nou die koningin wees.
"Nog meer, die ou vrou was skaam", - sê Pushkin, dit wil sê, sy het haar gedagtes heeltemal verloor omdat sy nie haar begeertes vertel en dit nie beperk nie. Die ou vrou wil nie 'n edelvrou wees nie, wil 'n vrye koningin wees.
Die ou man was bang, smeek: "Wat is jy 'n vrou, haastige tee? "Hy draai nie na haar soos die edele seun nie:"Wat is jy 'n vrou, haastige tee? 'Miskien is hierdie oomblik die mees deurslaggewende oomblik. Jy sien, hy was bang vir haar volgende versoek en het probeer, regtig laat, om te sit haar in plek: "Wat is jy 'n vrou, haastige tee?"
Nietemin het die ou vrou alreeds die rol van 'n pêrelvrou aangegaan: sy het by die ou man geskreeu en gesê dat as hy nie van haar eie wil sou gaan nie, hy daar met geweld oorgelewer sou word. Ondergeskiktheid is nie net gebreek nie - nou het sy krag oor die ou man opgedoen.
Kan 'n ou man hierdie passie vir 'n ou vrou bekamp? Natuurlik, nee. Nou kan slegs die ingryping van 'n ander krag daaraan bydra. Die ou man gaan pligsgetrou na die blou see toe. Dit het reeds grootgeword, dit het verduister. Moet die ouer hieraan aandag gee? Ja, hy sien, maar hy kan niks met sy growwe ou vrou doen nie.
Vra 'n goudvis om die ou vrou 'n gratis koningin te maak. Die ou man keer terug na sy ou vrou en goed: "voor hom is die koninklike kamers, in die kamers sien hy sy ou vrou. By die tafel sit sy koningin. Sy het oorsee-wyn gegooi, sy het gemberkoek gedruk. Om haar staan ​​'n formidabele wagte, op die skouers van 'n luikrug. Ek het die ou man gesien - bang. By sy voete het hy na die ou vrou gebuig"Daar is 'n ongelooflike spel van konsepte.
Wie is bang vir die ou man? Die Koningin. Wie het voor sy voete gebuig? Ou vrou Met ander woorde, hy sien nie die ou vrou agter die beelde van die koningin nie?
"Hallo, vreesagtige Koningin, nou, jou liefling is gelukkig!"Alles word deur die ou man gedoen asof sy haar gelukkig maak.
Maar doen hierdie rykdom van die siel? Dit is die vraag?
"Die ou vrou het nie na hom gekyk nie, net beveel om hom van sy oë weg te ry.'N Bewegende wag het opgetrek, hom uit die stoep gestoot, en die mense lag, spot op die ou man: "Om jou te dien, ou onkundig, van nou af aan jou, onkundig, wetenskap: moenie in jou slee gaan sit nie".
Hier ontstaan ​​die vraag dadelik: in wie se slee het die ou man probeer sit? Die ou vrou is die vrou van 'n ou man, selfs al dra sy koninklike klere. Nog 'n ding is dat die ou man nie koning kan wees nie. Dit is die hele vraag.
"Hier loop nog 'n week, selfs meer as dit, die ou vrou is opgeblaas. Die hofdienaars vir die man stuur"'N Interessante detail: dit stuur almal dieselfde vir die HUSBAND, beveel die HUSBAND.
Nou het sy reeds 'n nuwe, mees fantastiese idee: "gaan terug, buig na die vis - ek wil nie 'n vrye koningin wees nie, maar ek wil die meester van die see wees om in die see te woon en die see het my 'n goue vis gedien en dit sou op my pakkies wees.".
Hierdie ongebreidelde fantasie, hierdie ongebreidelde passie dikteer begeerte. Die ou vrou wil nou hê dat die vis nou moet dien. Voorheen het die ou man gedien, haar elke versoek gevra, en nou wil sy die goudvis self dien. Iets het sy vrou beswaar gemaak? Haar begelei? No.
Hierdie nederigheid in baie opsigte het bygedra tot die toegewing en groei van die passie van die ou vrou. "Die ou man het nie gewaag om haar te weerspreek nie, het nie gewaag om 'n woord oor te sê nie. Hier gaan hy na die blou see, sien 'n swart storm op die see, en kwaai golwe swel"Element spreek weer sy houding teenoor wat aangaan. Die ou man verstaan ​​dit, maar hy het geen keuse nie. Dis makliker om die vis te vra as om sy ou vrou te weerspreek. Hy het die goudvis gekliek, die goudvis het vir hom geswem:"Wat het jy nodig, ouer? "
Verrassend die appel van die vis aan die ou man: "OLDER". Dit is nie soveel 'n aanduiding van ouderdom nie, maar dit is 'n respekvolle houding, miskien selfs 'n geestelike toestand van 'n persoon. Na alles, het hy genade gehad, laat haar in die blou see. Die vis probeer hom bedank, maar bied haar dank aan die ou man?
"Wees genadig, die keiserlike vis: wat moet ek met 'n verdoemde vrou doen? Sy wil nie 'n koningin wees nie, sy wil die heerser van die see wees"
Baie interessante vraag: "Wat doen ek met 'n vervloekte vrou"Hierdie keer gaan dit nie oor die vervulling van die ou vrou se volgende versoek nie. Dit gaan oor iets wat met die verdoemde vrou gedoen moet word. Dit is onmoontlik om haar te stop. In elk geval kan die ou man nie sy vrou stop nie. hierdie geleentheid.
Die vis het niks gesê nie, net sy stert gedraai en in die blou see geswem.
Dit blyk dat sy nie die laaste versoek nagekom het nie. Het sy die belofte wat sy aan die begin gemaak het, verbreek? Niks so nie. Die laaste appèl van 'n ou man na 'n vis is 'n versoek om hulp: wat moet hy met sy knorrige vrou doen? Vis en vervul die laaste versoek van die ou man. Die ou man het teruggekeer na die ou vrou. Sy sien: sy sit by haar ou dugout, en voor haar is 'n gebroke trog.
Waar die sprokie begin het, eindig dit. Dit blyk dat die ou vrou gestraf word, en die ou man? Die ou man het nie die ou vrou beweer nie, d.w.s. sy vrou Trouens, hy het 'n indrukwekkende indruk geword, en sy vrou was nie bang vir haar man nie, en hoekom moet hy vir hom bang wees as hy beheer oor haar verloor het? Dit blyk dat slegs 'n goudvis en kan 'n ou vrou met 'n ou man opdrag gee of rig. Eintlik doen sy dit.
In die finale van die verhaal is hulle weer saam. Hulle het 'n ou dugout, voordat dit 'n gebroke trog is.
Die ou man en die ou vrou het nie die toets geslaag nie. Nie net die ou vrou is daarvoor te blameer nie, maar ook die ou man self wat baie dinge aan sy vrou gegee het.
Hierdie verhaal is in baie opsigte soortgelyk aan die Russiese verhaal van "The Hen Ripple", toe die hen Ryaba 'n goue eier aan 'n ou man en 'n ou vrou neergelê het. Eier as simbool van die heelal, goue as simbool van die ewigheid. 'N Ou man en 'n ou vrou probeer 'n eier breek. Wat hulle wil binnekant kyk, d.w.s. is dit 'n proses om goed en kwaad te ken?
Net soos in die Paradys het Adam en Eva met die hulp van die vrugte van die boom van kennis probeer weet wat goed en kwaad is. Ook hier het die ou man en die ou vrou die goue eier met onverskilligheid behandel: die muis het gehardloop, die stert gedraai, die eier het geval en gebreek.
Muis - 'n verteenwoordiger van ander wêreldse magte. As hulle onverskillig oor die eierparadys was, het hulle dit verloor. Nou huil die ou man en die ou vrou en die hoender huil en sê vir hulle: Moenie huil nie, die ou man en die ou vrou, ek sal jou 'n nuwe eier dra. Dit sal die eier is, nie goud nie, maar eenvoudig. Met ander woorde, Adam en Eva sal 'n ander een gegee word - die aardse wêreld waarin hulle moet bly. 'N Hemelse goue eier is reeds van hulle af geneem.
Trouens, in hierdie twee sprokies - Pushkin en die Russiese volksverhaal - dieselfde word gesê: Die mens word getoets deur aardse goedere en dit is baie belangrik hoe hy verband hou met wat hy het. Vir 'n persoon is die belangrikste ding geestelike vorming, nie wesenlike verkryging nie.. Pushkin sal hieroor in sy ander stories praat.
Die betekenis van die sprokie "Hen Ryaba"
Hoe om 'n storieplan "verhaal van 'n visserman en 'n vis te maak" Graad 2, verduidelik.
Dit is moontlik om paragrawe 'n lyn van 'n sprokie in aanhalings in te neem: 1. Hoekom het jy nie die vis vir iets gevra nie (ek onthou nie letterlik nie)
2. "Ek wil nie wees nie ..."
3 "O julle ... Ek wil nie wees nie ...,", ens. En die laaste een is "en voor die Stauha 'n gebroke trog"
1. Die ou man het 'n goudvis in die see gevang
2. Die ou vrou het beveel om 'n trog uit die vis te kry
3. Die ou man vra om die vis te gooi, dit help hom, die ou vrou beveel om die hut te bedel
4. Die ou man vra weer die vis om hulp, sy help, die ou vrou wil 'n gatkop wees
Wel, en so aan ...)
hoef net die hoofgedagte uit elke stuk teks uit te trek, wel, dit is, van elke gebeurtenis in die teks
1. Die lewe van 'n ou man en 'n ou vrou.
2. 'n Ou man het 'n goudvis gevang.
3. Praat vis en ou man.
4. Die ou het aan die ou vrou oor die vis vertel.
5. Stuur die ou vrou agter die trog.
6. Die ou man vra die visbak.
7. Stuur die ou vrou na die vis na 'n nuwe hut.
8. Die ou man vra vir 'n nuwe hut.
9. Wil die ou vrou 'n pêrelvrou word.
10. Die ou man vra die vis na die ou vrou, word 'n pêrelvrou geword.
11. Visse het die ou vrou 'n edelvrou gemaak.
12. Wil die ou vrou 'n vrye koningin word.
13. Die ou man vra die vis, sodat die ou vrou 'n vrye koningin word.
14. Die vis het die ou vrou 'n vrye koningin gemaak.
15. Wil 'n ou dame van die see word.
16. Die ou vis het die begeerte aan die ou vrou vertel.
17. Ek het na die vis geluister en geswem.
18. Daar was 'n ou vrou by die gebroke trog.
Kyk na die video: Die verhaal van Jesus Christus vir Kinders - Afrikaans The Story of Jesus for Children - Afrikaans (Februarie 2020).