Plantbioloë het ontdek hoe sonneblomme hul interne sirkadiese horlosie gebruik, op ...
"Dit maak nie saak hoe oud u is of u in 'n welgestelde land of 'n armer land is nie en of u ...
Nag drome vorm deel van die stof in die wêreld. Hulle is die mees algemene voorbeeld van die vermoë van die gees om 'n wêreld van sy eie te skep. Soms weet ons ons drome; by ander geleenthede vou ons in die droom en die gek onsself te dink ons ​​is nie. Terwyl hy in die middel van 'n droom, ons is oortuig die droom wêreld het 'n eksterne bestaan. Die bron verskyn buite ons; ons gewoonlik nie glo die droom is self geproduseer. En, belangriker, dit is die punt van drome. Die gedagte wil self verloor in die self-geskape wêreld-'n emmer water in die see gegooi. Die gedagte wil meng in die droomwêreld, en die prentjie dit sien spreek sy gedagtes en begeertes.
Nagdrome het nie die stabiliteit of samehang van die openbare wêreld nie. Maar in 'n nagdroom weet die dromer nie beter nie; Met 'n donker wêreld in die nag vertrek, is die eerste daad van die verstand om 'n private wêreld op te roep. Ons beveg nie die droom nie, maar begeer dit eerder. Droom kom natuurlik.
Materiaal wetenskap glo dat ons ervaring tydens wakker ure plaasvind teen 'n eksterne wêreld los van die gees. Maar ons kry soortgelyke ervarings in die nag wanneer die gedagte sy eie eksterne wêreld skep. Enigiemand wat 'n nagmerrie en wakker bewing ervaar, uit vrees terugkeer die horror se weet dat nag drome kan 'n ware ervaring te bied. Die gedagte is heeltemal in staat om die verskaffing van sy eie eksterne wêreld; in drome die gedagte verstrek beide akteurs en stadium.
Nagdrome wissel in intensiteit en helderheid; sommige is sagte skaduwees, vlietende beelde. Maar ander kom met so oortuigende teenwoordigheid dat hulle die grens tussen droom en werklikheid uitvee. Sigmund Freud beskryf 'n dertigjarige man wat duidelik 'n droom gehad het wat hy gehad het toe slegs vier, 'n jaar nadat sy pa gesterf het. In die droom het die klerk wat sy pa se wil gegee het, twee seuns gegee, een om te eet en een om later te spaar. Die tweede peer rus op die vensterbank in die sitkamer. Nadat hy wakker geword het, was die seun so seker dat wat hy droom, eintlik gebeur het, het hy hardop aan sy ma gevra om hom die tweede peer te gee wat hy geglo het dat hy nog op die vensterbank rus.
Volgens sommige rekeninge is geen drome so ewe belangrik as dié wat die sensasie van vlieg betref nie. Havelock Ellis, in sy boek Die Wêreld van Drome, vertel die ervaring van die Franse skilder Raffaelli, wat dikwels gedroom het om soos 'n voël deur die lug te gly en so oortuig was van die realiteit van die ervaring dat hy tydens die wakkerheid dikwels uit die bed duik, in die hoop om sy droomvlug weer te gee. . "Ek hoef jou nie te vertel nie," het die skrywer gesê, "ek het nog nooit daarin geslaag om te slaag nie."
Ons verstand skep 'n realistiese driedimensionele wêreld
Daardie aand drome voorkom en dat hulle soms dra die emosionele krag en teenwoordigheid van wakker ervaring is twee feite wat min mense betrokke. Maar in die nag net ons gedagtes produseer hierdie realistiese drie-dimensionele wêreld. Geen eksterne wetenskaplike krag is teenwoordig op daardie oomblik 'n drie-dimensionele wêreld voor ons installeer. Materiaal wetenskaplikes glo dat die brein in die nag maak 'n afskrif van die werklike, wakker wêreld. Maar in die Real Dream ander verduideliking is geredelik beskikbaar: wakker lewe is ook 'n droom nie, maar 'n droom wat ons almal deel in wakker lewe is die openbare droom;. ons nag wêreld, die private droom.
Hierdie benadering vermy nie net die raaisel van hoe die menslike brein - 'n vermeende toevallingsproduk van Darwin se denklose weergawe van evolusie - die fisiese realiteit dupliseer nie, maar dit help ook om te verduidelik hoe ons nagdrome soms met die wakker wêreld verbind. In 'n algemene storie tema, Sports Illustrated berig 'n rukkie terug dat:
Die aand voor die vrou se skate-finaal het Mary Scotvold 'n droom gehad. Sy het gedroom dat Nancy Kerrigan, wat Mary saam met haar man, Evy, aflei, haar dubbele springsprong verdubbel, die flip in daardie kompetisie. Toe, in plaas van om uitmekaar te val, soos Kerrigan in haar vertoning by die 1993-wêreldkampioenskap in Praag gedoen het, het Nancy haarself saamgespan om 'n skoon program die res van die pad te skateer. Maria het Evy ontwaak en die droom aan hom verwant.
En natuurlik, Kerrigan "het net soos in die droom geslaan." Charles Dickens het 'n soortgelyke droom in sy persoonlike joernaal gerapporteer:
Ek het gedroom dat ek 'n dame in 'n rooi sjaal met haar rug na my gesien het. . . . By haar omdraai het ek gevind dat ek haar nie ken nie en sy het gesê: "Ek is mev. Napier." Die hele oggend het ek die volgende oggend geklee, ek het gedink - wat 'n onheilspellende ding om so 'n droom van niks te onderskei nie ! en hoekom, mev. Napier? Want ek het nog nooit van 'n mej. Napier gehoor nie. Dieselfde Vrydagaand lees ek. Na die lesing het daar in my aftree-kamer, mev. Boyle en haar broer, en die dame in die rooi sjaal wat hulle aangebied het as "Miss Napier!"
Hoewel ons almal geleenthede soos hierdie as blote toevallighede of oddities se aard kan kategoriseer, moet ons onthou dat tekens van 'n verband tussen 'n gedagte in die gees en 'n natuurlike gebeurtenis is nie net om die paranormale, maar ook om die manier wetenskaplikes ontwikkel teorieë oor die algemeen wêreld. Elke keer as 'n wetenskaplike teorie is geldig bewys, soos teorie van swaartekrag Newton se, kan ons vra hoe 'n gedagte in die gees kom om ooreen te stem met 'n gebeurtenis wat plaasvind in 'n eksterne wêreld kwansuis los van die gees?
Hoe kan die teorie korreleer met 'n onafhanklike natuurlike gebeurtenis? Diegene wat bestudeer het hoe wetenskaplikes teorieë uitwys, wys daarop dat daar geen sistematiese reëls bestaan ​​nie "waardeur hipoteses of teorieë meganies afgelei of afgelei kan word uit empiriese data. Die oorgang van data na teorie vereis kreatiewe verbeelding. "Met ander woorde, wetenskaplikes verbind gewoonlik 'n teorie tot 'n natuurlike gebeurtenis deur intuïsie en insig, nie deur logiese afleiding nie. Professor Hempel vertel 'n verslag van 'n wetenskaplike ontdekking wat veel met gemeenregtelike drome gemeen het:
Die chemikus Kekulé. . . vertel ons dat hy lank was onsuksesvol probeer om 'n struktuurformule vir die benz molekuul bedink toe, een aand in 1865, 'n oplossing vir sy probleem gevind hy terwyl hy besig was dut in die voorkant van sy kaggel. Kyk na die vlamme, dit lyk asof hy atome dans in slangagtige skikkings sien. Skielik het een van die slange gevorm n ring deur beslaglegging hou van sy eie stert en dan swaai spottend voor hom. Kekulé wakker in 'n flits: Hy op die nou bekende en bekende idee van wat die molekulêre struktuur van benseen deur 'n seskantige ring getref het. Hy het die res van die nag uit te werk wat die gevolge van hierdie hipotese.
Die "Eureka" Dream en die kollektiewe gees
Nobelpryswennersfysikus Niels Bohr is na bewering geïnspireer om sy sonnestelsel-weergawe van die atoom te formuleer deur middel van 'n nagdroom, en Albert Einstein het gesê dat hy deur sy mistieke visioene tot sy heelal besig was om te besef. Materiaal wetenskaplikes noem hierdie episodes "Eureka!" Oomblikke, genade vonke, gelukkige ongelukke. . . maar in hulle vind ons 'n verskynsel wat algemeen is aan voorkennis drome: 'n visie wat net in die verstand voorkom, word later in die openbare wêreld weerspieël. Maar waarom noem die wetenskap een teoretisering en die ander fantasie?
Materiaalkunde glo dat daar geen verband tussen verstand en saak bestaan ​​nie, en beslis niemand tussen die nagdrome en die openbare wêreld nie. As die wêreld egter 'n droom is, deel ons noodwendig dieselfde gedagte omdat dit 'n wêreld vir ons almal is. In die nag kan die individuele verstand makliker in die kollektiewe verstand deel waarvan dit fundamenteel deel is.
Nagdrome vertel iets oor ons wêreld. Gedurende die nag projekteer ons 'n eksterne wêreld wat ons laat glo dat dit 'n onafhanklike oorsprong het; ons speel 'n speletjie op onsself. Wat ons laat glo soortgelyke gebeure vind nie gedurende die dag plaas nie? Ons droomgees in die nag staan ​​in dieselfde verhouding met 'n nagdroom, aangesien ons wakker gedagte aan die openbare wêreld staan. Is die verskil tussen ons nagdrome en die daaglikse wêreld slegs een van die graad? In die oggend ná 'n slegte droom word ons wakker om te besef dat ons net droom; die nagmerrie het nooit gebeur nie. In 'n nuwe oggend kan ons wakker word en besef dat die groter droom voor ons staan.
© 2013, 2014 deur Philip Comella. Alle regte voorbehou.
PHILIP COMELLA is 'n praktiserende prokureur met 'n filosofie graad wie se missie in die lewe is om die dwalinge in ons huidige materialistiese wêreldbeskouing bloot te stel en 'n meer belowende en rasionele uitkyk te bevorder. In die nastrewing van daardie missie het hy 30 jaar bestee aan die grondliggende idees vir ons huidige wetenskaplike wêreldbeskouing en die ontwikkeling van die argumente wat in hierdie boek gemaak is.
Kyk na 'n onderhoud: Die ineenstorting van materialisme (met Philp Comella)
Die helende krag van die Placebo-effek
Daar is soms gevind dat plasebo byna net so effektief werk as materialistiese behandelings. Een ...
Ons het nou die stadium van evolusie bereik waar ons gereed is om die wêreld te aanvaar vir wat dit moet ...
Materiaalwetenskaplikes het geen plek in hul teorieë vir telepatie nie, want in hul wêreldbeskouing ...