Aalwyn: tuisversorging, oorplanting en voortplanting, spesies - Inligting
Die kruidagtige meerjarige plant aalwyn (Aloe) is 'n lid van die Liliaceae-familie. Hierdie soort verenig ongeveer 260 spesies. Die plant is afkomstig van Afrika, of eerder uit die dorste streke. Die feit is dat aalwyn baie bestand is teen droogte.
Kenmerke van aalwyn
Die aalwynblaarplate waaruit die roset bestaan, groei van die wortel af, meestal is dit vlesig. Daar is spesies wat dorings op die blare het, en daar is die wat nie het nie. By sommige soorte is daar 'n wasagtige laag op die blare. Tydens blom is die bos versier met blomme van rooi, geel of oranje kleur. Die vorm van die bloeiwyse, afhangend van die soort, kan rasvormig of paniekerig wees, meestal is die blomme klokvormig of buisvormig.
Sommige spesies het genesende eienskappe, dus word dit in alternatiewe medisyne gebruik. Aloe sap help om absesse te genees en vinniger te brand. Dit word ook gebruik om maskers te maak vanweë die regenererende en verjongende eienskappe. Die blare word gebruik om 'n stof te kry wat 'n lakseermiddel het. In die kultuur word nie net baie soorte aalwyn gekweek nie, maar ook variëteite.
Bloei... Aalwyn word gekweek as 'n sierwisselende en medisinale plant.
Verligting... Benodig meer helder sonlig. Soms word dit aanbeveel om die bos uit te lig.
Temperatuurregime... Gedurende die lente en somer groei die blom goed by normale kamertemperatuur. In die winter moet die kamer nie warmer as 14 grade wees nie.
Gieter... Gedurende die groeiseisoen word die substraat in die pot bevochtig onmiddellik nadat die boonste laag droog is. In die wintermaande word water minder gereeld, of eerder, twee dae nadat die oppervlak van die grondmengsel uitdroog, uitgevoer. Sorg dat daar geen vloeistof binne die blaaruitlaat kom wanneer u natmaak nie.
Lugvogtigheid... Aalwyn groei normaal as die lugvogtigheid tipies is vir woonplekke.
Kunsmis... Topbemesting word van die tweede helfte van die lente tot die eerste herfsweek, een keer elke 4 weke, uitgevoer, hiervoor word minerale kunsmis gebruik.
Dormante periode... Dit begin in die tweede helfte en eindig in die middel van die lente.
Oordrag... Die bosse word aan die begin van die groeiseisoen oorgeplant, jong bosse word een keer elke paar jaar aan hierdie prosedure onderwerp, en ouer - een keer elke 4 jaar.
Grondmengsel... Blare en turfgrond en ook sand (1: 2: 1).
Voortplanting... Wortelskote en saadmetode.
Skadelike insekte... Plantluise, skaalinsekte, witluise en spinnekoppe.
Siektes... 'N Plant kan net siek word as dit nie behoorlik versorg word nie. Dit ly meestal aan verrotting, wat blyk uit oorwater.
Eiendomme... Sommige soorte aalwyn word onderskei deur genesende eienskappe. Dit het anti-inflammatoriese, immuunstimulerende, wondgenesende, antibakteriese, regenererende en ander eienskappe.
Tuisversorging vir aalwyn
Aalwyn is 'n ligte plant, dus is dit die beste om dit tuis aan 'n suidelike venster te kweek, terwyl dit nie bang is vir direkte sonlig nie. 'N Bos wat lank in skaduwee gestaan ​​het, word geleidelik gewoond aan die helder strale van die son. In die winter het die bos soms ekstra beligting nodig, hiervoor kan u TL-lampe gebruik.
In die somer ontwikkel aalwyn binne normale grense by normale kamertemperatuur. In die warm seisoen kan dit na vars lug oorgedra word, terwyl 'n plek wat beskerm word teen neerslag daarvoor gekies word. As u die plant nie in die somer na buite dra nie, word dit aanbeveel om die kamer waarin dit geleë is, stelselmatig te lug. In die winter het aalwyn 'n rusperiode, in hierdie verband word aanbeveel om dit op 'n koel plek te herrangskik (nie warmer as 14 grade nie). As die kamer warmer is, kan die bos aktief begin uitrek, aangesien die son dit nie in die winter die nodige hoeveelheid lig kan gee nie.
Gedurende die groeiseisoen word aalwyn natgemaak onmiddellik nadat die oppervlak van die grondmengsel in die pot droog is. In die winter moet water meer seldsaam wees, maar die erde koma mag nie uitdroog nie. As u die substraat bevochtig, moet u seker maak dat daar geen vloeistof binne die blaaruitlaat kom nie, want dit kan tot rotting van die stam lei, en dit kan weer die bos vernietig.
So 'n blom groei normaal en ontwikkel teen enige humiditeit.
Om die aalwyn te laat blom, benodig dit 'n rusperiode, wat slegs moontlik is met 'n lang dag van lig en koelte. Dit is moeilik om 'n plant sulke toestande te bied as hy in 'n woonstel groei, en daarom kan die blom daarvan baie selde gesien word.
Topbemesting word uitgevoer vanaf die tweede helfte van die lente tot die vroeë herfs, met 'n frekwensie van 1 keer in 4 weke. As die bos rus, is dit nie nodig om kunsmis op die grondmengsel toe te dien nie.
'N Geskikte substraat om aalwyn te verbou, moet bestaan ​​uit sooi en bladwisselende grond, en ook sand (2: 1: 1). Om die grondmengsel losser te maak, word dit met 'n klein hoeveelheid houtskool en klein stukkies baksteen gemeng. Die oorplanting word slegs gedoen indien nodig, gewoonlik word jong bosse een keer elke paar jaar aan hierdie prosedure onderwerp en ouer - een keer elke 4 jaar.
Aalwyn kan redelik maklik van saad gekweek word. Om mee te begin word 'n goeie dreineringslaag onder in die houer gemaak, dan word dit gevul met 'n sandmengsel en saadjies gesaai. Saai word in die laaste winter- of eerste lenteweke gedoen. Gewasse word gereël met water en ventilasie. Beskerm hulle teen direkte sonlig, terwyl die lugtemperatuur ongeveer 20 grade moet wees. Die saailinge wat verskyn het in individuele houers gepluk word, word uitgevoer as hulle 30 dae oud is. Wanneer drie maande na die uitplant verloop het, sal die plant weer in groter houers moet duik, waarna hulle dieselfde sorg as volwassenes bied.
Gebruik vir die voortplanting van aalwyn deur lote dieselfde grondmengsel as om saad te saai. Skei die jong lote wat van die wortels groei, in die lente of in die eerste somerweke van die ouerbos, waarna dit in 'n individuele houer geplant word. Nadat die bos wortels groei en begin groei, word dit met dieselfde sorg as 'n volwasse plant voorsien.
Hoe om aalwyn (agave) tuis behoorlik te vermeerder en oor te plant. Bewese metodes.
Siektes en plae van aalwyn
As u die aalwyn verkeerd versorg, kan daar probleme met ontstaan:
Blare is verbleik en traag... Dit kan gebeur as gevolg van buitensporige water wanneer die grondmengsel nie tyd het om uit te droog nie. Die verkeerde substraat kan ook die skuld kry.
Lote word verleng... Met swak beligting begin die bos aktief rek, waardeur hy sy dekoratiewe effek verloor. Om dit te vermy, word aanbeveel om die plant met fluoresserende lampe te verlig en sodoende die dagliglengte te verhoog.
Rot verskyn op lote en wortels... Op die wortels verskyn verrotting as gevolg van te gereelde of buitensporige water. En stamverval vind meestal plaas as gevolg van die feit dat vloeistof tydens die water in die blaaruitlaat gekom het, veral as die kamer koel is. Kies die mees geskikte waterregime vir aalwyn, sny alle aangetaste dele van die bos af en plant dit oor in vars substraat.
Die punte van die blaarplate word bruin... Hierdie plant is nogal veeleisend vir lugvogtigheid. Maar as die lug te droog is, sal dit die humiditeit moet verhoog. As gevolg van baie swak water, kan bruin kolle op die rand van die blaarplate vorm.
Donker kolle verskyn op die blare... Die bossie moet teen trekke beskerm word, en sterk koue (onder 8 grade) kan dit ook benadeel. Die kamer moet gereeld geventileer word, maar die blom moet op 'n plek wees wat teen trekke beskerm word.
Skadelike insekte... Skubbe, witluise, plantluise en spinnekoppe kan op die bos sit.
Hoe kan u aalwyn tuis verbou? Wenke vir bloemiste - Alles sal vriendelik wees. Stel 986 vry op 21/03/17
Tipes aalwyn met foto's en name
Witblom-aalwyn (Aloe albiflora)
Die bos het glad nie hierdie soort stam nie. Die smal blaarplate het 'n breedte van ongeveer 5 sentimeter, en hul lengte is tot 25 sentimeter, langs die rand is daar klein wit dorings. Die blare is groen-grys met 'n groot aantal wit kolletjies op die oppervlak. Tydens blom groei 'n stomp van ongeveer 50 cm lank, borsels wat uit wit blomme bestaan, word daarop gevorm. Hierdie aalwyn kan maklik deur rosette vermeerder word.
Waaieralwyn (Aloe plicatilis)
Hierdie aalwyn is 'n bosagtige plant waarvan die stam mettertyd vergruis word. Die hoogte van 'n sterk vertakkende bos kan ongeveer 5 meter bereik. Die stam is in klein takke verdeel en 'n blaartroset word op elkeen gevorm. Oorkantste bladplate groei in 14-16 stukke, hul vorm is lineêr en die bokant is afgerond. Die lengte van die grysgroen blaarplate is nie meer as 30 sentimeter nie, en die breedte is tot 4 sentimeter, die rand is gewoonlik glad. Op die bokante van lang voetstukke word borsels gevorm wat bestaan ​​uit 25-30 rooi blomme. Die lengte van die peduncle kan tot 'n halwe meter wees. Hierdie spesie verskil van die ander deurdat dit meer gereeld natgemaak moet word. Hierdie plant word ook Aloe tripetala, of Aloe lingua, of Aloe linguaeformis genoem.
Die lote van die bos is kort. Versamel in klein rosette, groen blare het 'n lansetvormige vorm, meestal is daar wit vlekke op die oppervlak, en op die rand is daar dorings van 'n ligte pienk tint. Die lengte van die plaatplate kan ongeveer 'n halwe meter bereik. Op 'n hoë stam word verskillende borsels gevorm wat bestaan ​​uit liggeel blomme wat ongeveer 30 mm lank is. Daar is variëteite met rooi blomme. Hierdie spesie word ook aalwyn Lanza (Floe lanzae), of Barbados aalwyn (Aloe barbadensis), of Indiese aalwyn (Aloe indica) genoem.
Hierdie kruie het 'n baie kort stam. Die blare wat uit die wortel groei, word in 'n roset versamel, die lengte is ongeveer 40 mm en die vorm is langwerpig-driehoekig. Op die oppervlak van die effe geriffelde ligte of donkergroen blaarlemme is daar baie kolletjies wit tint. Die buisvormige oranje blomme is ongeveer 10 mm lank. Hulle word in 'n kwas versamel, wat bo-aan 'n dertig sentimeter stomp vorm wat uit 'n blomrooster groei. Die spesies kan vinnig vermeerder word deur basale jong rosette.
Hierdie bosagtige meerjarige plant het 'n taamlike kort stam (ongeveer 30 sentimeter hoog). Die lengte van die smal blaarplate is tot 10 sentimeter, hulle het klein dorings langs die rand en in die boonste gedeelte groei 1 langer doring. Op albei oppervlaktes van groenagtige blare is was en wit vlekke bedek. Tydens blom word 'n stomp van 20 sentimeter gevorm waarop 'n kwas, bestaande uit rooierige buisblomme, groei.
In die natuur is hierdie spesie 'n boomagtige, immergroen meerjarige plant, waarvan die hoogte ongeveer 8 meter is. Op albei oppervlaktes van die blougroen blaarplate is daar 'n wasagtige laag, die lengte is ongeveer 40 sentimeter en die breedte is tot 6 sentimeter, met klein spykertjies langs die rand. Die borsels wat tydens blomvorming bestaan, bestaan ​​uit geel buisvormige blomme. Een peduncle kan groei van 1 tot 3 bloeiwyses.
Hierdie spesie, wat wyd in binnenshuise omstandighede verbou word, word ook "agave" genoem. Die hoogte van 'n boom of bos kan tot drie meter wees. Geleidelik is die lote kaal van onder af en in die boonste gedeelte vertak dit sterk. Die apikale rosetdigte vlesige blaarplate het 'n xiphoid-vormige lengte en geboë konkaaf in die breedte. Hul kleur is grysgroen, hul lengte is ongeveer 'n halwe meter en hul breedte is ongeveer 60 mm. Aan die rand van die plaat is daar dorings wat 0,3 cm lank is. Die spesie blom in Mei-Junie, maar wanneer dit tuis gekweek word, kan blomme op die bos selde gesien word. Op 'n hoë peduncle word borsels gevorm wat bestaan ​​uit pienk, rooi of geel blomme.
Die spesie is 'n lae meerjarige kruie. Geboë smal blink blaarplate het 'n groen kleur en 'n lansetvormige vorm, hul breedte is tot 50 mm, en hul lengte is ongeveer 50 cm, die rand is fyn getand. Tydens blom vorm 'n lang stokkie waarop trosse groei, bestaande uit oranje, rooi en geel buisvormige blomme, waarvan die lengte nie meer as 50 mm is nie.
Aloe-petvormig (Aloe mitriformis)
Die stam van hierdie kruidagtige meerjarige plant is kort. Die blaarplate wat uit die wortels groei, word in 'n roset versamel en het 'n afgeronde driehoekige vorm, hul lengte is ongeveer 20 sentimeter en die breedte is nie meer as 15 sentimeter nie. Die kleur van die blare kan van blougrys tot groen wees; baie klein dorings groei op sy soomagtige oppervlak sowel as op die rand. 'N Lang stamper groei uit 'n blaarroset, in die boonste gedeelte wat 'n bloeiwyse van 'n rasemose vorm, bestaande uit buisblomme van 'n dieprooi of bloot rooi kleur. By die huis blom dit baie selde.
Kortblaar-aalwyn (Aloe brevifolia)
Hierdie kruidagtige meerjarige plant het blare wat in rosette versamel is. Hul vorm kan van driehoekig tot lansetvormig verskil, in lengte bereik hulle ongeveer 11 sentimeter en in breedte - tot 4 sentimeter. Wit tande is op die buitenste oppervlak van die plaat en op die rand daarvan geleë. Die blare is blougroen. Buisrooi blomme word versamel in 'n ras wat bo-aan 'n lang stomp vorm.
Die tuisland van so 'n stamlose kruidagtige plant is Madagaskar. Die rosetblare wat uit die wortel groei, word net ongeveer 15 sentimeter lank en ongeveer 1 sentimeter breed. Op die oppervlak van die donkergroen plaat is daar baie wit vlekke en knolle, en op die rand is daar klein stekels. Klokvormige blomme is in koraalkleur geverf.
Die hoogte van hierdie struik is ongeveer drie meter. Vlesige lansetvormige blaarplate word in 'n basale roset versamel, en daar is 'n wasagtige bedekking op albei oppervlaktes. Hulle is grysgroen geverf, hul lengte is tot anderhalf meter en hul breedte is tot 30 sentimeter. Beide oppervlaktes van die plaat, sowel as die rand, is bedek met 'n groot aantal klein ligrooi stekels. Buisvormige blomme word in 'n kwas versamel, meestal is dit oranje-rooi gekleur.
Seep aalwyn (Aloe saponaria)
Of seepagtige aalwyn, of gevlekte aalwyn (Aloe maculata). Die bos het 'n vertakkende stam en word meestal 'n aantal blaarrosette daarin gevorm. Die lengte van die plat geboë groen blaarplate is ongeveer 0,6 meter, en die breedte daarvan is tot 6 sentimeter, op albei oppervlaktes is daar baie kolle wit kleur, langs die rand is daar vyf millimeter spykers. Klein rasse bestaan ​​uit geel blomme wat soms 'n rooierige tint het.
So 'n bosagtige plant het kort stingels. Driehoekige groen blare is deel van die roset, dit is versier met wit knolle en klein dorings is langs die rand geleë. 'N Lang draad groei aan die punt van die effens geboë plaat. Op 'n hoë stem word verskillende borsels gevorm wat bestaan ​​uit 20-30 oranje-rooi blomme, waarvan die vorm buisvormig is.
In so 'n struik word kruipende stingels ongeveer 3 meter lank. Die lengte van die puntige-eiervormige grysgroen blaarplate is ongeveer 10 sentimeter, aan die onderkant bereik dit tot 6 sentimeter breed. Daar is klein wit dorings langs die rand en in die middel van die blaarplaat. As die bos blom, is dit versier met borsels wat uit geel buisvormige blomme bestaan.
Aloe striata, of grys aalwyn
Die tuisland van so 'n stamlose meerjarige plant is Suid-Afrika. In 'n basale roset word vlesige digte blaarplate grysgroen gekleur, die breedte is tot 15 sentimeter en die lengte is ongeveer 'n halwe meter. Die gladde rand van die plaat is rooi gekleur. As 'n reël word verskeie borsels op 'n hoë stomp gevorm, bestaande uit klein rooierige blomme. Die spesie blom in die tweede helfte van die lente.
Aloe tier (Aloe variegata)
Of bont aalwyn, of aalwyn ausana, of aalwyn punctata. Die hoogte van so 'n stamlose struik is ongeveer 30 sentimeter. Die langwerpige blare word in wortelrosette versamel, die breedte is tot 6 sentimeter en die lengte is ongeveer 15 sentimeter. Die donkergroen blaarborde is versier met 'n wit patroon van kolle en strepe. Aan die bokante van lang voetstukke groei blomme met rasse, wat bestaan ​​uit blomme van 'n rooi, pienk of geel tint.
Onder natuurlike omstandighede bereik die hoogte van 'n bos met 'n reguit stam ongeveer drie meter. In die boonste gedeelte van die aalwyn word 'n blaarroset gevorm wat bestaan ​​uit blaarplate van ongeveer 'n halwe meter lank en tot 15 sentimeter breed. Groenagtige blare kry onder sekere omstandighede 'n ligrooi tint. Die tande wat langs die rand groei, vorm soms op die oppervlak van die blaarplaat. Vanaf die middel van die blaarroset groei 'n bloeiwyse van rasemose, waarvan die hoogte ongeveer 'n halwe meter is; dit bestaan ​​uit blomme van 'n ryk oranje-rooi tint.
TOP 10 mooiste soorte ALOE vir binnenshuise tuinbou | Foto's en titels
Aloe, 'n plant waaroor meer as genoeg geskryf en vertel is. Maar basies verwys alle publikasies na die medisinale eienskappe daarvan, wat wonderlik is, maar daar is baie min inligting oor die verbouing en die regte verloop van hierdie wonderlike plant tuis. Daar is niks verbasends hierin nie, want aalwyn is so pretensieloos dat die versorging daarvan bloot suiwer is.
Vir baie "nie-liefhebbers" leef hy eintlik sy eie lewe en ontvang hy van tyd tot tyd sy porsie water en dit is dit ... Maar selfs met sulke "sorg" groei aalwyn en gee sy eienaars mildelike blare. U het waarskynlik al meer as een keer slordige, soliede "bome" in dieselfde pot sien sit. Hulle het nie eens by hul eienaars opgekom dat aalwyn met behoorlike, heeltemal maklike versorging nie net 'n geneser kan wees nie, maar ook 'n uitstekende sierplant wat die interieur wonderlik versier en aanvul.
Eienskappe van die voortplanting van subspesies van binneaalwyn
Aloe kan die hoofversiering van die binnekant word.
Daar is ongeveer driehonderd subspesies van kultuur. Slegs vier word tuis gekweek:
Verteenwoordiger "Tree" (agave)
Dit het sy naam gekry van die hoogs ontwikkelde kofferbak. Spitse blare is silwerig van kleur. Voldoening aan alle versorgingsvoorwaardes sal help om 'n reuse-aalwyn te laat groei - meer as 1 meter lank.
Die kultuur is inheems aan Suid-Afrika. In natuurlike omstandighede groei dit in die woestyn. Dit word wyd gebruik om siektes in die spysverteringskanaal, vel en beserings te behandel.
Vermeerder deur die vegetatiewe metode - steggies of kinders. Vorm bloeiwyses baie selde. Die intensiewe ontwikkeling van die takke laat die plantdele herhaaldelik toe vir reproduksie.
Bereik nie meer as dertig sentimeter lank nie. Die blare het 'n drie-vlak, getrapte vorm. Verskil in 'n helder skaduwee van donker blare. Ligte kolle is duidelik op 'n groen agtergrond geskei. As gevolg van die ongewone kleur, is die subspesie 'tier' genoem.
Namate hulle ouer word, kry die driehoekige blare 'n goue kleur. Die eerste ogies kan op vierjarige ouderdom verskyn. Verskeie helderoranje bloeiwyses word op die opkomende loot gevorm.
Die dekoratiewe tipe aalwyn reproduseer deur laterale en apikale lote.
Groei natuurlik op die Kanariese Eilande. Die struik is gewild vir sy massiewe stamme en lang blare. Aalwynsap het 'n soortgelyke chemiese samestelling as die "boom" -verteenwoordiger. Dele van die plant word baie gebruik in die volksgeneeskunde.
Die kultuur is geneig om aan te pas by 'n lang droë periode. Namate die erde koma droog word, beskerm die blom die porieë. Sonder om die grond te bevochtig, kan aalwyn die dekoratiewe effek daarvan lank behou.
Op 'n lang voetjie word siste van bloedrooi en geel bloeiwyses gevorm. Die subspesie word vermeerder deur sade, steggies en kinders.
'N Groep vlesige blare met 'n wit rand vorm 'n roset met 'n gemiddelde deursnee van 10 sentimeter.
'N Volwasse plant moet gekies word vir voortplanting. Die beste manier om te versprei is deur laag te maak. Massiewe blare kan babas verdoesel. As gevolg van onvoldoende beligting en lugsirkulasie, sterf klein aalwyne. Dit is nodig om die plantmateriaal so vroeg as moontlik van die moederkultuur te skei.
Gedetailleerde inligting oor teelmetodes kan in die video gevind word:
Voordat u met 'n eschinanthus in u huis begin, moet u al die ingewikkeldhede leer om 'n plant te versorg. Dit is nie so maklik om dit tuis te kweek nie. Om dit normaal te laat groei en blom, moet dit geskikte toestande bied.
Eschinanthus sal goed voel op rakke, potte aan die muur. Sy stamme moet rustig afwaarts val. Hierdie plant is liggies lief, daarom is dit beter vir hom om goed beligte plekke te kies sonder direkte blootstelling aan die son.
Dit is beter om die kultuur in die westelike of oostelike venster te plaas. As dit die suidekant is, moet die plant in sonskynperiodes geskakeer word, anders kan die blare verbrand. As gevolg van 'n gebrek aan beligting, mag die eschinanthus glad nie blom nie. Die kamer waar die blom groei, moet gereeld geventileer word, terwyl dit belangrik is om te verseker dat daar geen trekke is nie. Hulle is skadelik vir die plant.
Die wortelstelsel van Aeschinanthus is nie baie lank nie. Daarom moet die blompot vir hom wyd wees, maar nie diep nie. Met elke daaropvolgende oorplanting van 'n bos, moet u 'n pot neem wat 2-3 cm groter is as die vorige. Dit is beter om die houer 'n bietjie dig te hou as los. Daarin sal die plant beter groei en blom. Die onderkant van die blompot moet met dreineringsgate wees. Die vloeistof moet nie in die grond stagneer nie, anders begin die wortels verrot.
Los, water- en lugdeurdringbare grond is geskik vir eschinanthus. Dit moet ook voedsaam wees. U kan 'n klaargemaakte universele mengsel neem, klappervesel, fyn uitgebreide klei of vermikuliet daarby voeg, sodat dit losser is.
As u die substraat met u eie hande voorberei, moet u 2 dele blaargrond en turf meng, 1 deel elk sphagnum en sand.
Dit word aanbeveel om jong struike jaarliks ​​weer te plant. Vir volwassenes word die prosedure volgens behoefte uitgevoer. As die wortels uit die pot begin kruip, moet die escinanthus oorgeplant word.
Berei die substraat voor, ontsmet dit met 'n swamdoder of stoommetode.
Sit dreinering op die bodem, strooi dit met 'n bietjie grondmengsel bo-oor.
Haal die plant versigtig uit die ou pot en laat 'n hele aardse knop agter.
Plaas dit in die middel van die nuwe houer. As die bewerking met 'n steun beplan word, moet dit onmiddellik tydens die oorplanting geïnstalleer word.
Strooi grond tussen die mure van die blompot en 'n erdklont. Tamp effens af.
Maak die grond nat, jy kan die blare spuit en die blompot in halfskadu plaas. Herskik dit na 'n week na 'n helder plek.
Om blom te bereik, moet Aeschinanthus die hele jaar deur 'n geskikte temperatuurregime lewer. Hierdie tropiese kultuur hou van warmte. Gedurende die groeiseisoen is 'n temperatuur van + 20-25 grade nodig. Met sy termofiliteit sal die blom nie baie gemaklik wees in die hitte nie. In die winter het hy koelte nodig binne + 13-16 grade. In sulke toestande sal knoppies beter vasgemaak word.
Dit word aanbeveel om die lugvogtigheid minstens 50-60% te hou. As gevolg van die droë lug, sal geel kolle op die blare verskyn. As die kamer warm is, moet die plant gereeld bespuit word; plaas 'n palet met nat klippies daarby.
Aeschinanthus is higrofiel, maar oortollige vog is vir hom vernietigend. Die blom van die blom moet matig wees nadat die grond 1-2 cm opgedroog het, sodat die lug tot by die wortels kom. Dit is onmoontlik om die grond te droog te maak. Die blom kan doodgaan. In die somer moet u gemiddeld 2-3 keer per week water gee. Sorg dat u oortollige vloeistof van die palet aflaat.
Tydens aktiewe groei en blom, moet die plant 2 keer per maand bemes word. U mag egter nie 'n oormaat kunsmis toelaat nie. Minerale formulerings vir blomplante is geskik vir die voeding van aeschinanthus. Die kultuur benodig veral kalium- en fosforkunsmis, wat bydra tot blom. Die voedingsmengsel kan slegs in klam grond gegooi word sodat die wortels nie brand nie.
Jong monsters blom gewoonlik sonder probleme. Vervolgens kan die plant karakter toon en weier om te blom.
Die redes vir die gebrek aan blom kan verskil:
grond arm aan voedingstowwe
baie warm oorwintering
verandering van ligging gedurende die ontluikende periode.
Vir toekomstige blom is dit belangrik om die Aeschinantus die regte oorwintering te gee. Beweeg die pot na 'n koeler plek. Gedurende die rusperiode word die hoeveelheid water verminder, die voeding word gestaak. Die hoeveelheid lig moet voldoende wees, minstens 14 uur per dag. Daarom word dit in die winter aanbeveel om spesiale lampe langs die plant te verlig.
Eschinanthus is 'n halfstruik- en struikplant. Om sy voorkoms mooi te hou, moet dit gereeld afgewerk word. Snoei en knyp word gedurende die groeiseisoen uitgevoer. Na blom moet gedroogde bloeiwyses verwyder word. Na 5 jaar verloor die eschinanthus ongelukkig sy voormalige dekoratiewe effek. Die onderste gedeelte van die lote is sterk blootgestel. Daarom word aanbeveel om ou eksemplare deur kleintjies te vervang.
Sorg na teling
Hoe kan u aalwyn wortel sodat die dogterplant na hierdie prosedure gesond word en die grootte van die moederplant aanneem of selfs ontgroei? Om dit te doen, moet u die volgende reëls vir die versorging van 'n jong vetplant volg:
aanvanklik moet alle prosesse noukeurig beskerm word teen direkte sonlig en sterk oorverhitting
in die warm seisoen word die jong plant geleidelik in vars lug en helder beligting geleer. Om dit te doen, word dit vir 'n paar uur op 'n balkon, oop terras, stoep, ens. Uitgehaal. Die tyd moet geleidelik verhoog word. As die plant in die somer oorgeplant is, kan sulke prosedures eers vanaf volgende jaar begin word.
as jong spruite in die herfs-winterperiode geplant word, is dit nodig om hul daglig te verleng deur 'n spesiale lamp hiervoor op te hang
die plant moet gereeld natgemaak word as die bogrond opdroog. Gieter moet so uitgevoer word dat vog nie op die blare kom nie en nie in die voetstukke ophoop nie.
die plant moet in 'n geventileerde area groei. Die lug moet egter nie baie koud wees nie, en trek moet ook vermy word wanneer dit geventileer word.
blare moet gereeld met 'n skoon lap afgevee word om stofophoping daarop te voorkom
na 6-9 maande is dit nodig om die plant die eerste voeding met spesiale kunsmis vir vetplante te gee. Volwasse plante moet een of twee keer per jaar gevoer word.
Wenke vir beginnerboere vir die versorging en voortplanting van aalwyn:
moenie wanhoop as die eerste wortelpoging misluk het nie. Miskien is daar 'n fout gemaak met die keuse van materiaal of is dele van die toekomstige plant beskadig. Dit is die moeite werd om die prosedure te herhaal as daar 'n volwasse plant is.
die ergste ding wat met aalwyn gebeur, is die inval van plae of siektes. Dit is meestal 'n witluis- of skubbeinsek. Om van hulle ontslae te raak, moet u die plant in nuwe grond oorplant en die pot ontsmet. Die blom self moet met seepwater of 'n spesiale insekdoder gewas word
die belangrikste ding om skarlaken teel, is om al die aanbevelings te volg en nie te oortree nie. Slegs in hierdie geval sal alles regkom.
Let wel! Aloe-voortplanting is 'n proses wat elke beginner op die gebied van blombou onafhanklik kan uitvoer.
Alle variëteite van hierdie plant is maklik om te wortel, maar neem langer as die meeste ander blomme. Dit is egter die moeite werd, want nie net die eksterne aantreklikheid sal sy eienaar behaag nie, maar ook die genesende eienskappe van byna al sy soorte. Dit is veral 'n beroep op jong ouers en allergieërs, aangesien dit waarskynlik nie uitslag kan veroorsaak en newe-effekte kan veroorsaak nie. Die kosmetiese effek oortref ook die mees gewaagde verwagtinge.