Nuuskommentaar: Word ons ongeletterd?Foto: Edubloxsa.co.za Suid-Afrika het onlangs laaste gekom uit 50 lande wat aan die Progress in International Reading Literacy Study deelgeneem het. In die studie is bevind dat net 22% van alle tienjariges in Suid-Afrika met begrip kan lees. Dit hou uiteraard ernstige gevolge vir Suid-Afrika in wanneer die betrokke generasie eendag die arbeidsmark betree. Rusland, gevolg deur Singapoer, het die beste gevaar. Suid-Afrika is egter nie al land wat rede het om ontsteld te wees nie. In Vlaandere word nou erg kopgekrap oor hoe dit gebeur het dat Vlaamse leerders ’n 38ste plek losgeslaan het, tien jaar nadat hulle nog die agste plek behaal het. Wat egter die seerste maak is dat Nederlandse kinders in dié tien jaar hul plek kon behou. Daar is ’n groot verskil tussen die vermoë om te kan lees, en om met begrip te kan lees. Die probleem lê gewoonlik by laasgenoemde. In die verslag self word redes aangevoer oor waarom sommige lande goed en ander swak vaar. Honger leerlinge vaar gewoonlik nie goed nie, en leerlinge wat in vrees skoolgaan, ook nie. Die interessantheid is egter hoe dit kan gebeur dat daar so ’n groot verskil tussen Nederlandse en Vlaamse kinders kan wees. Die lewenstandaard is immers min of meer dieselfde en die taal is basies dieselfde. Soos verwag kan word, het opvoedkundiges en filosowe ingespring om te ontleed oor waar die verskil inkom. Een van die algemene redes wat geopper word, is dat in Vlaandere die fokus val op hoë punte – dit wil sê, papegaaiwerk in plaas van verstaan. In Nederland word spesifiek gefokus op die verstaan van die inhoud. Een wysgerige opvoedkundige meen dit sal goed wees as onderwysers eers ’n tyd ’n ander beroep beoefen wat hulle meer aan die werklike wêreld blootstel. Volgens hom is Vlaamse onderwysers so in hul beroepe vasgevang, en uiteindelik geyk, dat hulle self nie meer genoeg kennis het om ’n begrip van die werklikheid daarbuite te hê nie. Oor die rol van die kuberruim verskil die kundiges lynreg. Sommiges plaas die skuld vierkantig voor die deur van die kuberruim, terwyl ander meen daar kan baie by Nederlandse skole geleer word oor hoe om moderne kommunikasiemiddels aan te wend om begrip te bevorder. Panyaza Lesufi. Foto: Flickr/GovernmentZA Oor hoekom Suid-Afrika swakker as ander Afrikalande vaar, is al heelwat gesê. Universiteitsdosente merk gereeld op dat die verskil tussen die gehalte van Suid-Afrikaanse studente, en van buurlande in hul klasse, geweldig groot is. Tog word in Suid-Afrika veel groter bedrae per leerder bestee. Die Suid-Afrikaanse skolestandaard is egter op sy beurt ’n komplekse probleem, en die vinger van beskuldiging word gereeld na die vakbond, Sadou, verwys wat feitlik enige poging fnuik om onderwysers produktief op dieselfde vlak as die voormalige Model-C-skole te bring. Laasgenoemde skole word eerder ondermyn, soos gestel deur adv. Anton Alberts van die Vryheidsfront Plus: “Die positiewe wat voortspruit uit my vrae aan die minister is dat sy opnuut bevestig het dat Afrikaanse skole niks te vrees het nie solank hulle vol is. Ook dit verskil van Panyaza Lesufi (Gautengse LUR vir onderwys) se dreigemente dat selfs vol skole bloot sal moet ruimte maak vir anderstalige leerlinge. “Die feit dat Lesufi nie in lyn met sy gegewe begroting optree en meer skole bou nie, en ook nie dreig om Engelse skole te dwing om bykomende leerlinge in te neem nie, kan ŉ mens met net een afleiding laat, en dit is dat hy Afrikaanse skole wil vernietig. “Lesufi se oneerlikheid skemer sterk deur en hy tree ongelukkig op soos ŉ demagoog met ŉ eie agenda en nie soos ŉ verantwoordelike provinsiale LUR vir onderwys wat na al die leerlinge in sy provinsie moet omsien nie, ongeag die taal wat hulle praat. “Die VF Plus is nogtans sterk gekant teen die beoogde wysigings aan die Skolewet aangesien dit skole se taalbeleid uit die hande van die gemeenskap gaan neem.” ’n Groot gevaar vir die grootmaak van papegaaie is dat dié mense kwesbaar is vir propaganda, soos dat wit mense hul grond bekom het deur dit van swart mense te steel (en dus sonder kompensasie teruggevat moet word), dat swart mense per definisie nie rassiste kan wees nie (en so ’n besonder giftige rassisme openbaar), dat die voormalige tuislande die droogste en onvrugbaarste dele van die land opgeneem het, en vele ander mites.