Wladimir Monomach - Wikipedia
Wladimir Monomach besig om te jag.
Wladimir II of Wladimir Monomach (Russies: Владимир Мономах; 1053 – 19 Mei 1125) het van 1113 tot met sy dood as grootprins oor Kiëf-Roes regeer. Hy was die seun van Wsewolod I en 'n dogter van keiser Konstantyn Monomachus van Bisantium van wie hy die bynaam Monomach oorgeneem het (uit Grieks: "μονόμαχος" = "eensame stryder"). Sy bewind word beskou as Kiëf-Roes se Goue Era.
Deur sy ma se ouma stam Wladimir af van keiser Romanus Argyrus en van die Skleroi ('n belangrike adellike familie in Konstantinopel). Hy kon sy stamboom terugspoor tot by belangrike keisers soos Romanus Lecapenus en Leo die Armeniër. Dié familiebande sou 'n belangrike rol speel in sy buitelandse politiek.
In sy beroemde Riglyne vir sy eie kinders, noem hy dat hy 83 militêre veldtogte gelei het. Van 1094 af het hy in besit gekom van die suidelike stad Perejaslaf, maar hy het ook Rostof, Soezdal en ander noordelike provinsies van Kiëf-Roes beheer. In dié gebiede het hy verskeie nuwe stede gestig, soos Wladimir, die toekomstige hoofstad van Rusland wat na hom genoem is. Hy het ook probeer om met diplomasie vrede te bewerkstellig tussen die ou Russiese vorstedomme wat teen mekaar meegeding het.
Toe Swjatopolk II in 1113 sterf, het die bevolking van Kiëf in opstand gekom en Wladimir genooi om oor die hoofstad te regeer. Hy is geesdriftig ontvang en het die stad tot met sy dood in 1125 regeer. Hy het ook hier hervormings ingevoer met die doel om sosiale spanning in die hoofstad te kanaliseer. Onder sy bewind het Kiëf-Roes 'n laaste bloeityd beleef voor dit 10 jaar ná sy dood sou verbrokkel.