Nuus en Aktuele Sake | Stellenberg Gemeente
Brug-bou in ’n diverse land
Gepubliseer op 28 Mei 2019 in Netwerk 24
Onlangs ontvang ek `n uitnodiging om `n Iftar-aandete by `n moskee hier in die Kaap by te woon. Dit is die ete wat gehou word tydens die verbreking van die vas in die maand Ramadan. Dit is dan die gebruik om gaste en veral ook nie-Moslems na die geleentheid te nooi. Ons is baie vriendelik ontvang en kon na die gebruiklike skoene-uittrek, agter in die moskee plaasneem. Die murabbi het uit die Koran gepreek oor hoekom Moslems wel met Christene kan vriende wees. Tydens die gebede, toe mans, waarvan sommige pa’s met seuns, in rye kniel, was daar telkens gewyde stiltes, wat nie anders kon as om te ontroer nie. Na die tyd is die vas eers gebreek met dadels en water, waarna ons na die saal langsaan beweeg het vir die heerlikste en geurigste breyani. Dit het my mond laat water net by die reuk daarvan en ek het darem toe al `n middagete gehad!
Daar is veral twee redes hoekom ek die geleentheid bygewoon het. Die eerste was die besonderse ontmoetings met Moslems van diverse afkoms deur die jare. Vir iemand soos Maulana Haider, saam met wie ons pas in die verkiesing as monitor opgetree het, het jy net die hoogste respek. Dieselfde geld natuurlik ook vir mense soos Mickey Glass in die Joodse gemeenskap.
Verder is ek oortuig dat, gegewe ons konteks, ons `n verpligting het om brûe oor grense te bou, grense wat vir ons eens onoorbrugbaar gelyk het. Die gebeure in Bosnië, Noord-Ierland, Sri-Lanka, Nieu Zeeland en Nigerië is maar net enkele illustrasies van wat sou kon gebeur as geloofskonflik ons tref. Die geskiedenis wys ons dat daar dinge is wat erger is as rassekonflik. Dit is etniesekonflik en geloofskonflik. Praat jy met kollegas in bruin kerke, dan vertel hulle jou egter van jare lange geïntegreerde verhoudinge met die Moslemgemeenskap. Hulle kinders is immers met mekaar getroud en hulle moes leer om huwelikke en begrafnisse saam by te woon. Tydens die afgelope DAK-konferensie oor versoening in Afrikaans, is daarop gewys dat van die heel eerste stukkies geskrewe “Afrikaans” aan die Kaap `n stukkie vertaling uit die Koran was.
Is bogenoemde `n bedreiging vir my geloof in Jesus Christus? Glad nie. Dit laat my opnuut in verwondering staan voor die ondeurgrondelikheid van God. En saam met Paulus (Gal. 3:10), groei die versugting om Christus al inniger te leer ken…
Suid-Afrika is in alle opsigte seker een van die mees diverse lande op die planeet. Ons vind dit in ons natuurskoon en kulturele diversiteit. `n Deel van dié ontsaglike rykdom kon ek verlede week by `n uitvoering van die Drakensberg Seunskoor in die Drakensberge beleef! Ons het nie gekies om hier te wees en saam met wie ons hier sal wees nie. Ons kan wel kies hoe ons teenoor mekaar gaan optree.
*Dr Hanekom is direkteur van die Sentrum vir Publieke Getuienis
Kliek op die skakel hier onder daagliks die sinodenuus te lees:
Sinodenuus Vrydag 17 Mei 2019
Sinodenuus Donderdag 16 Mei 2019
Sinodenuus Woensdag 15 Mei 2019
Sinodenuus Dinsdag 14 Mei 2019
Sinodenuus Maandag 13 Mei 2019
Mei 2019: Godsdiensvryheid en ander menseregte
Bomaanvalle in Sri Lanka
Deur: Ds. Nelis Janse van Rensburg, Moderator van die Algemene Sinode
Skrywe op 22 April op Facebook
Die geweldadige dood van honderde mense in Siri Lanka agv fundamentalisme en haat is oneindig sleg. Ons bid vir die naasbestaandes van almal wat oorlede is. Ons bid ook vir dié wat gewond is en vir hulle geliefdes, dat die Heilige Gees self sal troos en hoop bly gee.
Die NG Kerk het ‘n lang verbintenis met die mense van Siri Lanka. Tydens die Vryheidsoorlog aan die begin van die 20ste eeu is talle boerekrygers daar in konsentrasiekampe aangehou. Ons voortgesette verhouding met die Reformed Church in Siri Lanka is ‘n lewende getuienis van ons omgee en verbintenis aan die mense van dié eiland.
Oor die laaste jare het Suid-Afrikaners veral die Siri Lankane op die krieketveld leer ken en moes ons toetsspan vroeër vanjaar teen hulle op ons eie bodem die knie buig. Vandag is vir ons en almal in ons land wat omgee vir die mense van Siri Lanka, ‘n hartseer dag.
Die wêreld is steeds ‘n onveilige plek waarin wrede fanatieke mense die grootste bedreiging is vir veiligheid en vrede. Ook fanatieke Christene neem deel aan geweld. Dit terwyl Christus die vors van vrede is, die Een wat mense liefhet, die Een wat ‘n nuwe koninkryk van vrede en geregtigheid kom vestig het, die Een wat aan ons die bediening van versoening met Hom en mekaar toevertrou het. Laat ons daarom op geen manier deelneem aan die polarisering van die wêreld en in besonder, die mense van ons land, nie. Laat ons altyd bou aan ruimtes waar mense binne hoorafstand van mekaar kan verkeer en mekaar in die oë kan kyk en mekaar as God se geliefde mense kan bly sien- ongeag die persoon se godsdienstige oortuigings of politieke drome en affiliasies of geslag of ras of seksualiteit. Die alternatief is altyd te erg om aan te dink.
Ander gelowe – wat verstaan ons van mekaar?
Die onlangse skokkende aanval op Moslemgelowiges in Christchurch, Nieu-Seeland, waarin 50 moskeegangers tydens hulle Vrydagaandgebede afgemaai is, het die kollig opnuut op die broeiende spanning in skynbaar veilige omgewings laat val.
’n Artikel in Maroela Media beskryf die situasie raak: “Die finale oomblik waartydens die skieter die sneller trek, is in der waarheid maar net die laaste skakel in ’n lang ketting van negatiwiteit, agterdog, vrees en haat”. Dit is juis hier waar ons as gelowiges ’n belangrike rol kan speel om die sogenaamde skakels, wat op rampe kan afstuur, te verbreek. Ons houdings, asook ons gedagtes, is volgens Jakobus 3:17 veronderstel om die volgende te weerspieël: wysheid wat van Bo ontvang word, vredeliewendheid, inskiklikheid, bedagsaamheid, medelye, onpartydigheid, opregtheid en goeie vrugte.
Die rolprent The Sultan and the Saint is gebaseer op die lang vergete verhaal van St. Franciscus van Assisi en die Moslemvors, die sultan van Egipte en hoe hulle ontmoeting in die 13de eeu, tydens die bloedige Kruistogte, ’n verrassende uitkoms tot gevolg gehad het.
Ons gaan die rolprent op Dinsdag 23 April om 19:00 in die kleinsaal vertoon en sal die vertoning in die daaropvolgende week op 30 April opvolg met ’n oop gesprek oor hoe ons ons getuienis in ’n diverse samelewing kan uitleef.
’n Volledige opsomming van die film kan ook HIER afgelaai word.
Besoek aan Beiere, Duitsland
Volg gerus die besoek van ‘n groep jongmense van die gemeente aan Beiere in Duitsland. Hulle is vanaf 20 Maart tot 6 April 2019 in Beiere. Nadat ons verlede jaar besoek van ’n groep Beierse jongmense ontvang het, hoop ons om deur dié besoek bande met ons Beierse-vennote te versterk.
Die rede vir die besoek is kortliks:
Om die tema armoede en opvoeding in Duitsland in diepte te verken, met die doel om saam te werk aan ’n holistiese benadering om armoede te verlig;
Om die idees vir armoede verligting in praktiese projekte om te skakel en as vennote saam daaraan te werk.
Kliek HIER om ‘n onlangse artikel oor dié rede vir die besoek in die Stellenberger te lees en volg gerus die groep se wedervaringe in Beiere via hulle blog. Hier is die skakel na die blog: germanytrip2019stellenberg.wordpress.com
Besluit oor selfdegeslagverhoudings
Skrywe aan lidmate uitgegee op 15 Maart 2019 deur die kerkraad
Stellenberg-gemeente gee erkenning aan die status van burgerlike verbintenisse van persone van dieselfde geslag wat gekenmerk word deur liefde en trou – en maak voorsiening daarvoor dat hierdie verbintenisse deur predikante wat hulle weg oopsien, bevestig kan word.
Hoe lyk die pad vorentoe in Stellenberg-gemeente? Ons strewe is om ’n ruimte te help skep waarbinne enige persoon kan deel in al die voorregte wat ’n geloofsgemeenskap bied. Ons is bewus daarvan dat dit steeds vir diegene wat diskriminasie beleef, moeilik is en wil toenemend ’n omgewing skep waar mense met ’n alternatiewe lewensbeskouiing veilig kan voel om hulle gevoelens daaroor met ons te deel. Die kerkraad glo dat simpatieke gesprekke – eerder as debatte – ons in die toekoms beter op ons gesamentlike geloofsonderskeidende pad kan help.