In hierdie eeu van ongeloof bv. sal godsdienstige gedigte van watter aard deur lesers met verskillende wêreldbeelde verskillend gelees word: die een dink dat dit moontlik iets oor die werklikheid sê, en die ander dat dit noodwendig op vrome wyse ‘n versinsel weerspieël. Soos DJ Opperman in die slotgedig van Komas uit ŉ bamboesstok, ‘Tot siens’, ŉ prosopopoeia ontdek het wat God agter maskers kan loof (en hoeveel hooggeëerde geleerde weleerdes het dít nie misgelees nie!): ‘n Slotwoord van Eybers: “Is” en “Was” [Lesing gehou tydens Eybers-huldiging, Amsterdam.23 Feb. 2008.] Wat die vroeë tagtigerjare betref (die tyd toe onder meer T.T. Cloete as toonaangewende digter gevestig geraak het), veroordeel hy die “mode” om “intellektuele slimmighede tot poësie te verhef”, asook die oordrewe “woordontginning” wat aanleiding gee “tot ‘n klakkelose spel met woorde wat na alles dood op die papier lê”. "Hare Krishna and Counterculture", 'n baie mooi boek wat oor ons beweging gaan. en hy heg waarde daaraan toe.