Ek word gedring deur die Heilige Gees om vir jou die eenvoudigste ding te vertel wat jy ooit sal hoor. Jy mag dalk dink dat terwyl ons deur die lewe gaan, ons ‘n dieper, meer komplekse teologie nodig het om alles te verstaan. Maar die teenoorgestelde is waar. Die belangrikste ding wat ek ooit vir jou kan sê is dit: Jou Vader het jou lief.
Jesus het geweet ons sou dit moeilik begryp. Dit is waarom Hy vir sy dissipels gesê het, “Dit is vir julle voordelig dat Ek weggaan; want as Ek nie weggaan nie, sal die Trooster nie na julle kom nie; maar as Ek weggaan, sal Ek Hom na julle stuur” (Johannes 16:7). Die Trooster is natuurlik die Heilige Gees, die Helper, die Advokaat. Waarom sou Jesus verplig wees om vir ons ‘n Trooster te stuur? Dit is omdat Hy geweet het ons sou ongemaklik wees.
Maar dit is iets heeltemal anders om te weet dat Hy werklik aan my dink – dat Hy in werkliheid nooit ophou dink aan my nie. Dit is onmoontlik om te begryp. God sê egter vir ons in hierdie Psalm, “Jy hoef nie daarna te strewe om My sover te kry om aandag aan jou te gee nie. Ek fokus reeds op jou.”
Toe ek grootgeword het, het ek ‘n ander soort teologiese verklaring gehoor: “Wanneer God na jou kyk, sien Hy jou nie raak nie. Hy sien Jesus.” Die idee was dat ons sondig in die Vader se oë is – maar Hy sien nie ons sonde nie, want ons is bedek met Jesus, wat geen sonde het nie.
Dit is jammer dat die meeste van ons God nie op daardie manier voorstel nie. Ons dink sy gedagtes is, “Nog een so ‘n daad en Ek sal my teenwoordigheid van jou af wegneem.” Nee, sê Dawid. God se gedagtes teenoor ons is kosbaar. Hulle is liefdevol op 'n manier wat ons nooit ten volle sal kan begryp nie. Ons is dierbaar vir ons Vader, en Hy hou van ons geselskap. En die planne wat Hy vir ons het, is vir ons ten goede.
Wanneer dit daarby kom om die Vader se liefde te ken, is die 18-duim reis van ons kop tot by ons hart die moelikste om te maak.
Paulus adresseer hierdie vrese as hy skryf, “Want wie het die sin van die Here geken, dat hy Hom sou kan onderrig? Maar ons het die sin van Christus” (1 Korinthiërs 2:16). Die sin van Christus? Dit klink selfs nog meer intimiderend! Tog herinner die Heilige Gees my: “Dit gaan nie oor jou nie, Gary. Dit gaan oor wat Ek deur jou doen.” Dit maak my vry om lief te hê.
Om die sin van Christus te hê, klink soos ‘n diep teologiese verborgenheid. Maar in werklikheid is dit baie eenvoudig: Ons dra ‘n lig die wêreld in, omdat ons Jesus in ons het. En Hy beveel ons om nie daardie lig onder ‘n maatemmer van vrees weg te steek nie. Ons dink aan sy lig wat uit skyn om die oë van die verlorenes te open. Dit verlig ook ons verstand sodat ons weet hoe om te bedien.
Toe het sy ontspan. En daarom het ek haar gevra of sy gebed nodig gehad het vir iets. Dadelik het sy haar sakboekie uitgehaal en vir my ‘n foto van haar twee-jaar-oue dogtertjie gewys. “Ek word so benoud oor haar,” het sy gesê, duidelik bekommerd oor die wêreld waarin haar dogtertjie sou grootword. “Ja, ek sal gebed waardeer.”
As ons Hom vertrou, sal die Heilige Gees ons na die mees onwaarskynlike plekke neem om die Vader se liefde te deel – plekke wat ons nooit sou sien as oeslande nie. Dit is waar Hy sy werk doen – so dit is waar ons moet wees.
Almal van ons is idealisties wanneer dit kom by Bybelstudie. Op die ou end onderstreep ons baie ideale wat ons vir onsself stel. Maar die meeste van die tyd, is dit ‘n nuttelose oefeninge. Ons merk beloftes van God waarvoor ons God nooit soek om te vervul nie. Ons onderstreep oproepe tot aksie wat ons op die ou end nooit uitvoer nie. Ek bedoel nie om negatief hieroor te wees nie – ek wil net hê ons moet realisties wees oor baie onnodige skuld wat ons op onsself plaas – skuld wat God of sy koninkryk glad nie goed doen nie.
Dit is nie ingewikkeld om Jesus se bevel, “Gaan die hele wêreld in en verkondig die evangelie aan die ganse mensdom” (Markus 16:15) te gehoorsaam nie. Wanneer Hy praat van “die ganse mensdom,” sluit dit die alledaagse wêreld waarin ons woon in – die kruidenierswarewinkel, die petrolstasie, die inkopiesentrum, ons kantoor, ons skool. Dit is waar Hy sy heerlikheid bekend maak. Die “teikengehoor” van sy liefde is nie een of ander gesiglose konsep op ‘n witbord nie – dit is ons vlees-en-bloed naaste.
Waar praat ons egter die meeste oor die evangelie? By die kerk. By die Bybelstudie. By ‘n huisselgroepbyeenkoms. Dit is nie die “ganse mensdom” waarvan Jesus praat nie. Die sending waarop Hy ons stuur word gegee in sulke eenvoudige terme dat dit verstommend is: “Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het” (Matthéüs 28:19).