Met die totstandkoming van die monetêre unie met die Bondsrepubliek Duitsland word die Mark van die DDR op 1 Julie 1990 deur die Deutsche Mark vervang. Salarisse, pryse en spaargeld is teen 'n wisselkoers van 1:1 geruil, groot bedrae geld teen 'n koers van 1:2. Hierdie wisselkoerse is deur die Wes-Duitse regering as 'n soort subsidie vir die Oos-Duitse ekonomie vasgestel en bly steeds omstrede onder ekonome.
Die ou Reichsmark as die geldeenheid van die Duitse Ryk is in die Amerikaanse, Britse en Franse besettingsones in Wes-Duitsland in 1948 deur die Duitse Mark (Deutsche Mark) vervang, wat deur die Bank deutscher Länder (later Bundesbank) uitgereik word. Groot hoeveelhede Reichsmark-banknote is toe na die Sowjetse besettingsone gebring, waar hulle nog wettige betaalmiddel was. Die gevolg was 'n hiperinflasie, en as 'n eerste noodmaatreël het die Sowjetse owerhede Reichsmark-banknote, waarvan die eienaar bewys kon lewer dat hulle nie van onwettige herkoms was nie, met 'n seël voorsien. Net hierdie banknote is by die monetére hervorming van 1948 in Mark van die nuwe Oos-Duitse Notenbank geruil.
Die gemiddelde bruto inkomste van 'n nywerheidswerker beloop in die jaar 1970 748 Mark van die DDR per maand (alhoewel Oos-Berlynse skofwerkers soms 1 400 Mark verdien het). In 1980 het die gemiddelde maandelikse inkomste van 'n werknemer gestyg tot 1 030 M, terwyl die gemiddelde inkomste van 'n huishouding in dieselfde jaar 1 490 M beloop het. In 1981 was 54,5 persent van die volwasse bevolking werknemers – dit was die hoogste persentasie ter wêreld en sluit 'n groot aantal vroue in.