Waarom lyding vir 'n gemeenskap?
'Waarom moet die heidene sê: “Waar is hulle God nou?”' Psalm 79:10.
Die Psalmdigter het saam met die volk van God verskriklike lyding, vernedering en wanhoop deurgemaak. Hy skets die afskuwelike ervaring soos volg: “Heidene het u land binnegedring, o God, hulle het u heilige tempel ontwy en Jerusalem in puin gelê. Hulle het die lyke van u dienaars aan die voëls gegee om te vreet, die vleis van u troue dienaars aan die wilde diere. Hulle het die bloed van u dienaars rondom Jerusalem laat vloei soos water. Niemand het hulle begrawe nie.” (Ps 79). En dan roep hy uit: “Waarom moet die heidene sê: “Waar is hulle God nou?” Die heidense vyande spot met hulle en hulle God, want hulle het Jerusalem geplunder, die tempel vernietig en die gevegte gewen.
Waarom? So roep talle Christene deur die eeue heen. Waarom, o God? Waarom lyding vir gelowiges, vir die kerk? Waarom oorwinning vir die heidene?
Psalm 79 raak die hart van die rede vir die toestand aan: “... red ons, vergewe ons ons sondes tot die eer van u Naam.” (vers 9). Dit het nie oornag gebeur nie! Oor dekades heen is die volk tot bekering opgeroep, maar tevergeefs. Daar is gewaarsku dat die Here hulle aan die heidense magte sal oorgee, as hulle sou aanhou om sy Naam te onteer. Hulle het egter in afgodsdiens en ongehoorsaamheid volhard.
Die inname van die stad, die oorwinning oor Israel se soldate en die ontheiliging van die tempel het nie plaasgevind omdat die afgode meer mag gehad het as die God van Israel nie. Nee, dit was die strenge tugtiging van die Here oor sy ongehoorsame volk. Sy Naam is deur hulle onteer. Dit kon nie geduld word nie. Op ‘n harde manier, verskriklik om te ervaar, moes die kinders van God leer, dat hulle nie op daardie goddelose pad kon voortgaan nie.
Die lyding van ongehoorsame kinders van die Here, ‘n land of volk, laat ons in gebed na God gaan. Lyding bring perspektief. Daar word selfondersoek gedoen. Die “waarom” word nie net aan God gevra nie, maar ook aan onsself. Dikwels bring dit ‘n gemeenskap by bekering.
Hoe lyk die Christene in ons land en ander lande se verhouding met God? Die Here is nooit onregverdig nie. Hy bring nooit beproewing doelloos oor sy kerk nie. Eerstens beskerm Hy die eer van sy Naam. Maar verder roep Hy gelowiges tot selfondersoek en bekering.
Jy roep dalk ook: “Waarom lyding vir ‘n gemeenskap?” Lê die antwoord nie by ‘n ander “waarom” nie? “Waarom volhard Christene in ontering van God se Naam?” Is die Christelike gemeenskap besorgd oor die koninkryk van God en sy wil, of net oor hulle eie voortbestaan? God is steeds die Almagtige, wat oor sy kerk en nasies regeer. Soek sy eer bo alles!