A Commanding Presence, Wellington in the Peninsula 1808-1814, Ian Robertson - Geskiedenis Podcasts - 2022
Logistiek - Strategie - Oorlewing
Ondanks die titel is hierdie boek eintlik 'n verslag van die Britse betrokkenheid by die Skiereilandoorlog, van die reaksie op Junot se inval in Portugal tot die inval van Wellington in Frankryk. Natuurlik was Wellington sterk betrokke by die grootste deel van die oorlog, maar Robertson bevat ook 'n goeie verslag van Moore se veldtog wat by Corunna geëindig het.
Wat hierdie boek uniek maak, is die konsentrasie van Robertson oor die daaglikse ervaring van die Britse soldaat tydens die veldtog. As gevolg hiervan kom die stryd teen die Portugese en Spaanse klimaat en landskap na vore, net soos die moeilikheid waarmee hy voorraad aan die weermag kon kry.
Die aard van die boek beteken dat die teks ondersteun moet word deur 'n groot aantal uittreksels uit ooggetuieverslae van die veldtogte, wat hier met groot vaardigheid gebruik word, en vermy die algemene val om die skrywer se woorde te laat oorweldig deur die aanhalings .
Wellington se teenwoordigheid word meer dikwels geïmpliseer as eksplisiet - Robertson se punt was dat die meeste komplekse reëlings wat nodig was om die Britse weermag te ondersteun tydens veldtog nie sonder hom sou plaasgevind het nie. 'N Kykie na die swak prestasie van die meeste Britse leërs elders gedurende hierdie tydperk, sal hierdie siening beslis ondersteun.
Die belangrikste veldslae van die veldtog is hier, maar dit oorheers nie op dieselfde manier as in die meeste rekeninge nie. As gevolg hiervan behoort die boek van belang te wees vir iemand wat niks weet van die Skiereilandoorlog nie, terwyl die ongewone fokus dit waardeer vir meer kundige lesers.
Oktober 1807 tot September 1808: Van Junot se inval na die 'Convention of Cintra': Roliça en Vimeiro
Oktober 1808 tot Februarie 1809: Moore se opmars na Spanje en sy dood in Corunna
Maart tot Mei 1809: Die Douro (of Porto) veldtog
Junie tot Augustus 1809: Die Talavera veldtog
September 1809 tot Julie 1810: Herstel, herorganisasie en merk tyd
Augustus 1810 tot Maart 1811: Masséna val Portugal binne: Busaco, die lyne van Torres Vedras; en Barossa
Maart tot Mei 1811: Masséna agtervolg van Santarém tot Sabugal en in baai by Fuentes de Oñoro
Mei tot Desember 1811: Albuera; die eerste beleg van Badajoz; El Bodón en Arroyomolinos
Januarie tot April 1812: Die val van Ciudad Rodrigo en Badajoz
Mei tot Augustus 1812: Almaraz; die Salamanca veldtog en die besetting van Madrid
September tot November 1812: Frustrasie by Burgos; terugtrek na Portugal
Desember 1812 tot Mei 1813: Rehabilitasie: offensiewe voorbereidings
Mei en Junie 1813: Die Vitoriaveldtog
Julie en Augustus 1813: 'Fair bludgeon work' in die Pireneë: Roncesvalles, Maya en Sorauren
September 1813 tot Januarie 1814: San Sebastianbestorm; Nivelle; Nive en St Pierre
Februarie tot Julie 1814: Vanaf Orthez aan Toulouse; die sortie van Bayonne; en verspreiding
Skrywer: Ian Robertson
'N Kommanderende teenwoordigheid. Wellington in die Skiereiland 1808-1814
Eerste uitgawe Eerste druk Hardeband. Die boek het swart borde met 'n vergulde titel om die ruggraat te druk, 'n baie ligte stoot na die basis van die ruggraat en teen die agterkant van die voorkant. Toestand Fyn. Dust Wrapper het 'n ligte krul teen die voorhoeke en die basis van die ruggraat, en is skoon en helder, met 'n prys van £ 30,00. Toestand Fyn. 448 bls. 'N Paar jaar na die Skiereilandoorlog het wellington opgemerk: 'Ik het 'n berekening gemaak van al die mans wat ek in Spanje verloor het – het gevangenes alles in die steek gelaat, en dit beloop 36000 mans in ses jaar, en voeg by dat dit oneindig sou gewees het groter is daar nie genoegsame aandag gegee aan die weermag se gereelde lewensonderhoud nie, 'n belangrike bydrae tot sy uiteindelike sukses wat tot dusver nog nie voldoende ondersoek is nie. Hierdie nuwe studie beskryf nie net die bloedige gevegte nie, maar beklemtoon behoorlik die geweldige probleme en praktiese en administratiewe probleme waarmee die departement van kommissariaat te kampe het in hul meerjarige stryd om die geallieerde weermag as 'n effektiewe vegmag te voorsien en te onderhou. Opgedwing deur die fisiese en klimaatskenmerke wat eie is aan die Logistieke probleme van die Skiereiland, tesame met 'n komplekse mengsel van ander druk en kwessies, het die strategie van Wellington 'n wesenlike invloed gehad, en dit was sy oorweldigende teenwoordigheid wat hulle in staat gestel het om op te los. Maar dit is slegs enkele van die onderwerpe wat ondersoek is. Ons hoef nie meer in die duister te bly oor die manier waarop Wellington se manne, sowel die offisiere as die staatsamptenare, hulself besig gehou het gedurende die langdurige en vervelige tydperke nie, en 90% van die tyd, terwyl hulle nie eintlik baklei het nie. Hierdie omvangryke verslag bied 'n fassinerende vars en gebalanseerde beeld van die konteks waarin die wedstryd gevoer is, en kan heel moontlik militêre historici aanspoor om aandag te skenk aan die minder sanguinêre, maar ewe absorberende aspekte van die formidabele konflik.
Skrywerartikel deur Ian Robertson: Mapping the Peninsular War
IAN ROBERTSON, skrywer van'N Atlas van die Skiereilandoorlog, onthul hoe hy 'n passie vir die onderwerp van sy boek ontwikkel het, en verduidelik hoe hy begin het met die ambisieuse projek om hierdie reeks veldtogte wat Wellington teen Napoleontiese Frankryk voer, in kaart te bring …
My belangstelling in die Skiereilandoorlog het vyftig jaar gelede begin, toe ek begin het met die versameling van hedendaagse herinneringe, wat nog steeds goedkoop en met vergelykbare gemak verkry kon word, en die onderwerp het sedertdien my aandag getrek. Destyds was daar baie min in druk, maar die omstandighede het my in staat gestel om Jac Weller s'n in gebruik te neem en te redigeer Wellington in die Skiereiland. Dit was 'n tydrowende proses. Weller sou met die bandopnemer in die hand oor die slagvelde loop, en later voltooide bande aan sy sekretaris in Princeton, New Jersey, plaas. Sy sal die ongeredigeerde teks vir my in Londen plaas. Dit was nie altyd te maklik om te verstaan ​​nie, maar nadat hulle probeer het om dit reg te kry en in verstaanbare Engels, is dit weer getik en teruggestuur na Jac, wat dan deur die hele hersienings sou krap, nuwe materiaal byvoeg en die bladsye terugplaas vir 'n tweede of selfs derde herskryf. Dieselfde proses het gevolg met kaarte, illustrasies en bewyse wat oor 'n paar maande heen en weer oor die Atlantiese Oseaan geplaas is. Dit was skaars bevorderlik vir vinnige publikasie, al was die uitkoms egter die moeite werd, maar die ervaring en deelname aan die skryfwerk het my 'n deeglike grondslag gegee vir die onderwerp, waarvoor ek ooit dankbaar is.
Die lewe in Spanje gedurende die 1970's en 80's het my baie geleenthede gebied om persoonlik die slagvelde van die skiereiland te ondersoek, die belangrikste 'setel van die oorlog' van die leërs van Brittanje en haar Spaanse en Portugese bondgenote in die lang konfrontasie met die magte van Napoleon Frankryk van 1808 tot 1814. Nadat ek dit gedoen het, kon ek baie beter die dikwels rowwe of bergagtige terrein waardeer die troepe maneuver was, en die gevegte plaasgevind het en ook die strawwe klimaatstoestande ondervind het, hetsy as terugtog na Corunna in 'n sneeustorm, of van Talavera na Badajoz onder 'n bloeiende somerson.
Later, toe ek oor die Skiereilandoorlog skryf, het ek al hoe meer bewus geword dat kaarte en planne in byna alle nuut gepubliseerde boeke oor die veldtogte grootliks onvoldoende was - hoewel die versamelings van beide Fortescue en Oman se volumes beter was as die meeste, al was dit nie altyd betroubaar nie - maar bergreekse is veels te dikwels uitgebeeld as 'harige ruspes' toe dit nie bloot as vlekke verskyn het nie en baie is van tyd tot tyd geredigeer. van naam-plekke!
Dit was 'n jammerlike situasie wat ek - met die nodige samewerking met 'n professionele kartograaf - besluit het om so goed as moontlik te herstel, indien die kans op 'n toekomstige datum sou ontstaan. Geleentheid, in samewerking met Martin Brown, reeds ondervind as 'n militêre kartograaf, wat sy tegniese virtuositeit goed getoon het in die skep van 'n uitgebreide reeks kaarte en planne wat die verloop van die oorlog duidelik en grafies animeer, 'N Atlas van die Skiereilandoorlog die naam verdien is gepubliseer, ondanks die afstand wat ons geografies verdeel. Hierdie probleem is opgelos deur die konstante deurwisseling van konsepte in kleur en die verskeie hersienings daarvan, deur e-posse, pdfs, jpgs, en wat nie, tesame met af en toe telefoniese pow-wows oor 'n tydperk van twee jaar, met-vir my-wonderbaarlike resultate . Soos een kritiese leser opgemerk het: 'Yale het dit uitstekend gelewer en die kaarte is die beste wat ek in 'n moderne Napoleontiese boek gesien het.'
Omdat ek deeglik bewus is van die veelvuldige gevare van hierdie kompleksiteit, kan ek net hoop dat hierdie atlas, wat uit 'n Angelsentriese oogpunt saamgestel is, die perfeksionis of deskundige nie sal vererg nie, en ook nie die onbevooroordeelde Peninsular War-buff sal lei nie. ver weg van die dikwels afwykende paaie van die Skiereiland.
Ian Robertson is die skrywer van Wellington at War in the Peninsula, Wellington val Frankryk binne, en 'N Bevallende teenwoordigheid: logistiek · strategie · oorlewing. Sy nuutste boek 'N Atlas van die Skiereilandoorlog is op 28 September 2010 vrygestel.
Notas en navrae
1868 Waar die koerante van lt-genl. Francis Grose (p.86)
1869 Army Museums Ogiby Trust (p.86)
1870 O Hara's African Corps (p.87)
1871 'n Voetkorps wat in Afrika dien (p.87)
1872 Kommissiegeskiedenis van die agbare Arthur Browne (p.88)
1874 Army Records Society - regstelling van onlangse boo -resensie (p.89)
1875 Ontbrekende krygshowe van 1747 (p. 185)
1876 ​​Ontploffing van myne aanvallend en verdedigend in Landoorlogvoering (p.185)
1877 Priesters as vegoffisiere in die Eerste Wêreldoorlog (p.186)
1878 Kaptein Francis Dupont, 79ste voet (p.288)
1879 Die A.V.B. Norman Research Trust (p.289)
1880 Priesters as vegoffisiere in die Eerste Wêreldoorlog (p.383)
1881 Twee (of vier?) Skotse regimente uit die oorlog van die groot alliansie (1688-1697) (p.384)
1 Frazer, Augustus, Briewe van kolonel sir Augustus Frazer, bevelvoerder van die Royal Horse Artillery in die weermag onder die hertog van Wellington, red. Sabine, Edward (Uckfield, 2001 ), p. 608 Google Scholar.
2 Sien byvoorbeeld Tulard, Jean, Le mythe de Napoléon (Parys, 1971) Google Scholar Petiteau, Natalie, Napoléon de la mythologie á l'histoire (Paris, 1999) Google Scholar Hazareesingh, Sudhir, The legend of Napoleon (London , 2004) Google Scholar.
3 Tulard, Jean gebruik die term oorspronklik in sy klassieke studie, L'Anti-Napoléon: la légende noire de l'empereur (Paris, 1965) Google Scholar.
4 Onder die vroeëre werke, sien Broadley, AM, Napoleon in karikatuur: 1795–1821 (Londen, 1911) Google Scholar Klingberg, Frank J. en Hustvedt, Sigurd B., red., Die waarskuwingsdrom: die Britse tuisfront kyk na Napoleon langs van 1803 (Berkeley, CA, 1944) Google Scholar Maccunn, FJ, The contemporary English view of Napoleon (London, 1914) Google Scholar Lean, E. Tangye, The Napoleonists: a study in political disaffection, 1760–1960 (Oxford, 1970 ) Google Scholar.
5 Semmel, Stuart, Napoleon en die Britte (Londen, 2004) Google Scholar Philp, Mark, red., Resisting Napoleon: the British response to the bedreiging van inval, 1797–1815 (Aldershot, 2006) Google Scholar Bainbridge, Simon, Napoleon en Engelse romantiek (Cambridge, 1995) Google Scholar.
Wellesley het op 19 Augustus sy pos by Vimeiro aangeneem, waar die brigades Anstruthen en Ackland ook in Porto Novo aan boord gegaan het en die Engelse na 21 bataljons na ongeveer 17 000 man gebring het, plus ongeveer 2 000 geallieerde Portugese. Die Franse, daarenteen, het twee afdelings saamgestel met ongeveer 13 000 man. Die infanteriedivisie onder generaal Delaborde bestaan ​​uit twee brigades onder Brenier en Thomières, terwyl generaal Loison se afdeling bestaan ​​uit die brigades van Jean-Baptiste Solignac en Hugues Charlot. Die kavalleriedivisie onder Margaron ondersteun, die reservaat van 2 100 man is gelei deur generaal Kellermann. Die Engelse het die Anstruther- en Fane -brigades voor Vimeiro geplaas, met ondersteuning van die Auckland -brigade. 'N Reeks ongekoördineerde Franse aanvalle het gevolg. Vroegmiddag klim die Laborde -afdeling met die Thomieres -brigade in 'n geslote kolom op die plato voor Vimeiro, terwyl die Brenier -brigade die vyand se linkervleuel bedreig. Toe Junot die stryd van sy voorste hoofmag teen die Britse verdedigingsvuur sien terugsak, het hy ook sy grenadierreserwe gebruik om aan te val. Die Engelse, wat in verskeie vergaderings op die steil hange ter verdediging gestaan ​​het, het alle aanvalle afgeweer en het gou oorgegaan tot 'n teenaanval. Die Franse troepe het 13 gewere en meer as 2000 man verloor en teruggetrek na die ou posisie by Torres Vedras.
A Commanding Presence, Wellington in the Peninsula 1808-1814, Ian Robertson - Geskiedenis
'N Eerstehandse verslag van verskeie verbintenisse op die skiereiland na die opmars uit die lyne van Torres Vedras en die najaag van Mass & eacutena, en insluitend die eerste beleg van Badajoz, geredigeer uit die oorspronklike manuskrip en met 'n verduidelikende kommentaar en aantekeninge deur 'n ervare skrywer vertroud is met die periode en die aksietonele.
Vul 'n leemte in die geskiedenis van die Innis -moorde, die jare 1812 tot 1814 word slegs behandel in Charles Crowe & rsquos war Journals, onlangs uitgegee deur Frontline Books as & lsquoAn Eloquent Soldier & rsquo.
Beskryf die Franse vlug uit Waterloo en & ndash het selde voor die lewe van 'n jong offisier in 'n promiskue Parys tydens die vroeëre weke van die besetting onthul.
Bevat 'n aantal kontemporêre illustrasies wat nie voorheen gepubliseer is nie.
Ian C. Robertson is die skrywer van 'n aantal boeke oor die Skiereilandoorlog, waaronder Wellington at War in the Peninsula 1808-1814 'n Oorsig en gids vir die heldedade van Ensign Bakewell met die Inniskillings in the Peninsula, en in Parys, 1811-1815 en A Commanding Presence, Wellington in the Peninsula 1808-1814.
Die Skiereilandoorlog het tot onlangs nog nie omvattende en kritiese aandag van Spaanse en Britse historici gekry nie, aangesien hul uitsette gedeeltelik, narratief en ideologies van aard was. Terwyl Spaanse geleerdes die betekenis van die 'nasie' wat tydens die 1808–14 oorlog gesmee is, so bitter betwis het dat hulle traag was om 'n sintese op te stel, het Britse geleerdes die neiging gehad om nie verder te gaan as angosentrisme nie. Vanaf die negentien-vyftigerjare het moderne historiese metodes egter hierdie situasie begin verander. Sedert die negentien-negentigerjare het 'n 'nuwe militêre geskiedenis'-benadering die geskiedskrywing van die Skiereiland beïnvloed, wat vir die eerste keer 'n' totale 'geskiedenis van die konflik moontlik gemaak het.
Oxford Akademiese rekening
E -posadres / gebruikersnaam
Die meeste gebruikers moet met hul e -posadres aanmeld. As u oorspronklik met 'n gebruikersnaam geregistreer het, gebruik dit dan om aan te meld.
Latere geskiedenis [wysig | wysig bron]
Na afloop van die oorloë is die weermag verminder. Op hierdie tydstip het infanteriregimente tot 104th Foot bestaan, maar tussen 1817 en 1819 is die regimente 95th Foot up, ontbind, ⎿ ] en teen 1821 het die weermag slegs 101,000 vegters getel, waarvan 30% in die kolonies, veral Indië. ⏀ ] In die daaropvolgende dekades is verskillende regimente bygevoeg, verwyder of hervorm om te reageer op militêre of koloniale behoeftes, ⎿ ], maar dit het nooit weer besonder groot geword nie, en die Ryk het meer afhanklik geword van plaaslike magte om dit te onderhou verdediging en orde. ⏀ ]