Ons is nou amptelik in 'n lekker warm area vir 'n slag, heel in die noorde van die land. Die area lyk soos die Lae Veld daar by die Oos en Noord Transvaal, behalwe dat dit baie meer plat hier is. Hier is nou nie eens 'n heuweltjie in sig nie. Van BA af het ons met Ruta 9 gery tot by Santiago Del Estereo. Ons het laas nag in 'n nasionale park (Copo) geslaap in die hoop om van die plaaslike diere te sien, maar al wat ons gesien het was stof. Nou is ons by 'n kleinerige dorpie op ruta 16 op pad na die rigting van Salta provinsie. Weet nie waar ons vanaand gaan oornag nie. Die deel van die land blyk heelwat vriendeliker as die suide.
Die Chubut provinsie le in die middel van Patagonie, 'n harde wereld wat ons eie Karoo mak laat lyk. Dis hierheen waarheen 400 of so Boere getrek het na die 2de Vreiheids Oorlog (of Anglo Boere oorlog). Die meerderheid van hul nasate woon vandag in Comodoro Rividavia, Sarmiento en omligende plase. .Ek was opgewonde om die area te besoek en het gehoop om van die mense te ontmoet. Ek het ook gehoor dat van hulle steeds Afrikaans praat. Na die lang vervelige, winderige pad vanaf Rio Gallegos in die suide kom ons eindelik by Comodoro aan. Na vele gesoek kry ons darem 'n hotel wat binne ons finansiele bereik is. Pategonie is verbasend duur, veral verblyf. Dis winter, daar is geen toeriste nie, en jy sukkel om 'n kamer onder $50 (R300) te kry. Die volgende dag is ons na die toeriste informasie kantoor om uit te vind waar die Boere mense is. Hulle weet nie waarvan ons praat nie, of so laat hulle ons verstaan. Die een dame wat so half engels kan praat bel gou iemand anders, wat vir haar die nommer gee van iemand wat deel is van 'n Suid Afrikaanse klub of so iets. Charmaine bel die man, wat in Spaans antwoord en praat. Sy vra of hy dalk Engels verstaan of praat, maar soos al sy mede landgenote is die antwoord nee, geen engels. Dis toe dat hy oorskakel na Afrikaans en vra: "maar wat van Afrikaans?" Die volgende dag gaan le ons besoek af by Martin Blackie. As ek die storie reg het, het sy Ouma en Oupa hierheen getrek vanaf Suid Afrika Hy is natuurlik hier gebore en het in 'n Afrikaans sprekende huis grootgeword. Hy het getrou met 'n vrou wat nie Afrikaans sprekend is nie, so met die gevolg sy kinders en kleinkinders praat nie die taal nie. Van Martin af is ons reguit na die dorp Sarmiento, waar ons gehoop het om meer Afrikaans sprekende mense te ontmoet. Die dorp self was maar droewig, en meeste van die huise val half uit mekaar uit. vir 4 dae soek ons iemand wat bietjie Afrikaans verstaan, maar tevergeefs. Daar is nie eens 'n winkel of 'n plaas met 'n half Afrikaanse naam nie. Ek wonder waar die 500 of so Afrikaans sprekende mense wat Martin van praat is.
Agentinie is die land waarin ons die meeste gesukkel het om te komunikeer. Die beste gesprek wat ons in die land gehad het was met Martin, en dit dan ook nog in Afrikaans. Engels bring jou omtrent nerens nie en ons kry die indruk dat mense anti-engels is en onbereid is om geduldig met jou te wees as jy engels praat. Die verskynsel is egter nie die geval in die noorde nie, maar defnetief suid van Buenos Aires. Ek wonder of dit iets te doen het met die Falkland ylande en die oorlog wat hulle teen Britanje verloor het. Meskien is hulle nog suur daaroor? Buenos Aires is 'n ander wereld en duidelik finansieel meer welaf as Patagonie. Die stad is baie groot en eers het ek nie baie uitgesien om daar in te ry nie. Dinge werk toe so uit dat ons die stad binne ry gedurende spitsverkeer, maar verbasend vloei die verkeer heel goed en sonder enige drama stop ons by Charley se kerk in Olivos, 'n voorstad van Buenos Aires. Charley is die leier van CMA in Argentinie. Hy lyk na 'n rowwe ou met lang deurmekaar hare en ry ook nog 'n Harley Davidson, maar het eintlik 'n hart van goud. Ons het Charley ontmoet in die VSA tydens die CMA Internationale konferensie. Die eerste aand slaap ons sommer daar in die kerkgebou oor, en die volgende dag toe boek Charley ons in 'n hotel naby die kerk. Die CMA lede hier in Buenos Aires het ons omtrent op hul hande gedra en het ons behoorlik bederf met hule geselskap en Argentynse kos. Meeste van die tyd was daar iemand wat namens ons kon vertaal so ons kon darem 'n paar goeie gespreke voer met ons broers in Christus in die deel van die wereld. Die hoofdoel hoekom ons Buenos Aires besoek het was om vir Charley en die mede CMA lede te ontmoet, so ons het nie regtig veel van die stad te siene gekry nie. Dit was ook lekker om vir 'n slag dinge rustig te vat en net te rus.