As 'n spraakterapeut ander spesialiste ontmoet ... - Klein kind - 2022
As 'n spraakterapeut ander spesialiste ontmoet ...
Daar is die afgelope tyd soveel gesê vroeë, vinnige diagnose en terapeutiese intervensie, oor multidissiplinariteit of interdissiplinariteit, omvattendheid, die behoefte om die werk van baie spesialiste uit verskillende velde te koördineer in 'n situasie waarin iets met die kind ontstellend is. Wat ek egter op my professionele vlak waarneem, is te laat eerste spraakterapie besoeke nie meer klein nie, maar redelik groot pasiënte, beslis te laat ENT- of sielkundige diagnoses, en dus vertraagde, langtermynterapie wat die kind en ouers belas. Waarom gebeur dit? Waarom kom ouers so laat by die regte spesialiste aan wie hulle vroeër moet wees? Watter spesialiste en wanneer moet u konsulteer? Ek sal probeer om antwoorde op hierdie moeilike vrae te vind en my nadenke oor die waargenome gedrag van ouers in hierdie saak te deel.
Vroeë diagnose en terapie as 'n kans vir die behoorlike ontwikkeling van die kind!
Ouer, maar ook spesialis, onthou dit onmiddellike, spesialis-hulp en 'n vinnige aanvang van terapie deur 'n klein persoon is 'n groot kans op die regte ontwikkeling van die kind, daarom is dit so belangrik om 'n betroubare, akkurate en vroeë diagnose te maak! Volgens navorsers verminder die effektiwiteit van rehabilitasie meer as ses maande van die vasstelling van onbehoorlike bewegingspatrone as gevolg van wanfunksionering van selle en senuweepad. Selfs as 'n kind met terapie begin, word sommige patrone nie teruggetrek nie - niemand kan dit ongedaan maak nie, ongeag die naam, koste en pogings van die spesialis. Die spraak is nou ongeveer ses maande, en dit gebeur gereeld dat kinders baie later na spesialiste gaan! Onthou! Hoe langer die kind nie gerehabiliteer word nie, hoe langer word die verkeerde, verkeerde patrone aangeteken en hoe moeiliker is dit om die gedrag of reaksies van die kind later te verander, wat reeds goed reggestel is, gekodeer is!
Kinderarts - huisarts, maar nie 'n spesialis nie!
Ouers, as u kind kranksinnig is, gaan lê het, 'n loopneus het, hoes, 'n seer keel het, 'n verhoogde liggaamstemperatuur het, nie iets wil eet of drink nie, is dit waarskynlik koud en is dit die moeite werd om 'n spesialis in hierdie aangeleentheid te raadpleeg, veral met 'n dokter. pediater. As u agterkom dat u kind vergrote limfkliere in die nek en agter die ore het, 'n verhoogde liggaamstemperatuur het, en dat daar 'n klein uitslag is wat van die gesig af begin en oor die hele liggaam versprei, is dit waarskynlik 'n rubella en dit is ook die moeite werd om na 'n spesialis te gaan, wie doen dit, dit wil sê vir die pediater. 'N Kinderarts is 'n spesialis wat oor die algemeen siektes behandel wat kinders, en nie alle probleme nie, kwale van die kinderjare ontmoet !!! Hy is gewoonlik baie goed opgelei om die eerste algemene diagnoses te maak wat hom in staat stel om 'n kind met 'n spesifieke probleem na 'n spesifieke spesialis te stuur. Onthou dit, ouers!
Wanneer moet u 'n allergist gaan sien?
As u agterkom dat u kind droë vel het, waarop verskillende veranderinge begin verskyn, gebeur dit dat die kleuter 'n loopneus het, 'n hondjie het, rooi oë het, dat u die indruk het dat hy sommige kosse sleg verdra en nadat hy geëet het. na hulle 'n uitslag, gaan nie na 'n pediater nie, maar na 'n dokter wat daarin spesialiseer - 'n kinderallergikus. Allergist is 'n dokter wat allergiese probleme hanteer, insluitend allergieë.
Vergrote mangels - taak vir ENT spesialis
Snork, seer keel, asemhaling van die baba, die kussing tydens slaap, gehoorprobleme, neusspraak is waarskynlik tekens van 'n vergrote derde mangel. Ook hier is geen pediatriese hulp nodig nie, omdat hy nie spesialiseer in siektes van die keel, neus, ore nie. 'N Besoek aan die pediatriese otolaryngoloog is nodig, wat die kind gereeld met sulke simptome lei tot adenotomie, dit wil sê die verwydering van 'n toegegroeide mangel.
Vergadering met 'n fisioterapeut - 'n belangrike ding!
As u na u kleuter kyk, kan u sien dat hy nie daarvan hou om op sy buik te lê nie, nie sy kop oplig nie, sy kop "vlieg" na een kant, hou nie sy kop in die middellyn nie, val nie van sy rug na sy maag nie en omgekeerd, kruip nie sit of sit met sy voete agtertoe in die letter "W" (moet asseblief nie in die wonderwerke glo nie "plaas net die linkerskoen aan die regterkant en die regterskoen aan die linkerkant en die kromheid sal verdwyn!") kontak so gou as moontlik 'n fisioterapeut. As die fisioterapeut u kind se sterk liggaamsimmetrie diagnoseer en terapie voorstel, is dit ook die moeite werd om na 'n spraakterapeut te gaan, want as die kind liggaamsimmetrie het, is daar waarskynlik ook 'n groot asimmetrie in die mond-gesig-kompleks. Ek beveel aan dat u 'n fisioterapeut besoek terwyl hulle nog swanger is. Sommige goeie geboorteskole nooi fisioterapeute na werksessies vir toekomstige ouers, wat wys hoe om die regte ontwikkeling van bv. Bekken, heupe, ruggraat tydens die daaglikse versorging van die kleuter te versorg; hoe u dit op die regte manier kan lig, lê, uittrek, terugspoel - dit is die moeite werd om so 'n konsultasie te gebruik!
'N Spraakterapeut is onmiddellik nodig
Ouers, as u kind nie kan suig nie, is ses maande oud en nie gebabbel nie, hy is ouer as 'n jaar, verstaan ​​hy nie en volg nie eenvoudige instruksies nie, hy praat nie of praat min, onwillig, onduidelik, dit is net verstaanbaar deur geliefdes; u kan onreëlmatighede waarneem byt , kou en sluk, plaas die kind die tong tussen die tande of sit 'n bietjie onder die tong, in plaas van "kitty" sê "totet", "lak" of "hoe" in plaas van "kanker" in plaas van 'n pediater, gaan so gou as moontlik na 'n spraakterapeut, of spraakterapeut. Raadpleeg 'n balutoloog, spraakterapeut, wat spesialiseer in die terapie van mense wat stam.
Die sielkundige byt nie!
As u wonder wat u moet doen en wat om nie te doen om die ontwikkeling van u kind behoorlik te stimuleer en te ondersteun nie, het u twyfel oor die stel van grense, dissipline, belonings en straf, dan tree u kind anders op as wat die meeste van sy maats is, bv. Is aggressief, histeries, tantrums, luister nie na jou nie, wil nie kleuterskool, skool toe gaan nie, wil nie eet nie, snags week, verskillende vrese hê, ens. ens. Gaan na 'n spesialis op hierdie gebied, dit wil sê 'n sielkundige.
As u die onderwerp van probleme met die gedrag en psige van kinders bespreek, is dit ook die moeite werd om dit te onthou gelukkige en gelukkige ouers is gelukkige en gelukkige kinders. Daarom is dit soms die moeite werd om in plaas daarvan om uitsluitlik op die probleme van die kind te fokus en dit op te los, vrae eerlik te stel.
Is daar iets onaangenaam, sleg in jou lewe, jy eis heeltyd baie van jouself, jy kry amper wimpers om almal te "behaag", jy werk professioneel, jy ry en bring kinders uit kleuterskool en skool, speel met hulle, doen huiswerk en u spandeer nog steeds baie tyd aan die skoonmaak van die huis, etes kook, was, stryk, die tuin versorg, maar u voel nog steeds dat dit glad nie goed is nie?
Het u probleme by die werk: te veel verantwoordelikhede wat u nie doen nie, bly na ure, rusie met u toesighouer of verloor u werk glad nie en bekommer u oor wat volgende gaan gebeur nie?
Miskien kan u nie met u ouers, familielede kommunikeer nie, wat byvoorbeeld dink dat u te min tyd aan u gesin spandeer en te veel werk, of dat u 'n wrok het dat u u kinders te veel toelaat?
Miskien beleef u moeilike oomblikke in u huwelik, verhouding: u het die indruk dat iets tussen u uitgebrand het, u dink oor skeiding, egskeiding, weet nie wat met u gaan gebeur nie, hoe u hierdie krisis gaan oplos, omdat u kinders het, algemene lenings ens?
As u hierdie vrae lees en dink: "Ja, dan het ek dieselfde" - kontak so gou as moontlik 'n sielkundige wat u sal wys hoe om moeilike situasies te hanteersal saam met u die beste oplossing vir u uitwerk.
Dit is die moeite werd om te besef dat baie probleme wat kinders vermoedelik regtig is, u probleme is, Liewe Ouers, wat u onbewustelik aan u kinders deurgee, of waarop hulle bloot voel en reageer op 'n manier wat geskik is vir kinders ( bv. deurweek, gestotter, aggressie ...). Dit is onmoontlik om by kinders weg te steek dat alles in orde is as dit nie so is nie.
Kinders is beter waarnemers van die gesinslewe as wat sommige mense dink. Daarom is dit die moeite werd om tien keer te oorweeg waar die probleme van kinders lê, waar die oorsake daarvan lê, en regtig by wie, met wie se probleme u na 'n sielkundige moet gaan.
Is u seker, byvoorbeeld Kuba Ek wil nie skool toe gaan nieomdat hy nie vir die eksamen wil leer nie en kinders slaan omdat hy van nature aggressief is, en waarom moet jy saam met 'n seun na 'n skoolsielkundige gaan? Of miskien wil Kuba nie skool toe gaan nie, nie leer nie en ontplof met aggressie, want hy sien van tyd tot tyd 'n rusie of 'rustige dae' van sy ouers wat byvoorbeeld van mekaar skei en kinders beding?
Is jaarliks ​​Ola hy eet nie, omdat sy 'n baie sterk ontwikkelde bytrefleks het en nie kan kou nie, of miskien omdat haar ouers haar onreëlmatig voed, in die verkeerde posisie, omdat sy gaan lê met slegte toerusting wat gereeld verander en kos in haar dwing? Wie het regtig die probleem?
Die belangrikste, liewe ouers, is nie op soek na die skuldige nie, maar om 'n goeie oplossing vir u situasie te vind. Erken jouself dat iets verkeerd is, omdat die kind byvoorbeeld nie eet nie. Hy erken ook dat die ouer nie alles weet nie, hoewel hy sy kind baie liefhet en liefhet, en dat die pediater nie alles weet nie, want hy is nie 'n spesialis in alles nie, want sulke 'spesialiste in alles' is net nie nee!
Ek ontmoet ouers wat byvoorbeeld dae lank van die huis af weg is, en grootouers of oppassers sorg vir die kinders, werk baie en het dus baie professionele pligtedat hulle ook huis toe bring en waaraan hulle baie tyd tuis moet spandeer. Gedurende die week verby mekaar met hul kinders, want as hulle soggens opstaan, sien hulle al hul ouma of oppas, as hulle aan die slaap raak, keer ouers rustig terug. Die naweek kan ouers nie met hul kinders oor die weg kom nie, hulle weet regtig nie veel van hulle nie, en skielik blyk dit dat Kasia, wat eens 'n Vrydag-student was, nou leerprobleme het, nie aandag gee nie, nie huiswerk doen nie, gewig verloor, selde eet toebroodjies by die skool. Sy sê dat sy die meeste dinge nie van hou nie en nie lus het nie, terwyl haar jonger broer Kacper, wat kleuterskool toe gaan, ook skaars eet, op die balansstaat van die driejarige blyk dit dat hy min gewig opgetel het, glimlag klein, sê min, maar baie sy huil, vermy om met kinders te speel, sit meer gereeld op haar skoot by een van die onderwysers. Wat doen ouers gereeld in sulke en soortgelyke situasies? Hulle pak hul kinders in die motor en gaan natuurlik na 'n pediater! En wat doen die pediater? Stuur kinders vir toetse of na ander dokters. En ouers hardloop van dokter tot dokter, vanaf die behandelkamer, hulle doen verskillende bloed- en urienetoetse, toetse, x-strale, ultraklank en alles wat hulle kan. Dit blyk dikwels dat die resultate voorbeeldig is, selfs opspraakwekkend - mens sou dink dat dit net om te geniet. Net die een of ander manier het die probleem wat aan die begin gerapporteer is, nie verdwyn nie. En bykans wonder geen ouer op hierdie tydstip dat u hulp van 'n ander spesialis moet gaan soek nie, dat 'n pediater of 'n ander dokter gedoen het wat hulle kon doen, dit wil sê dat hulle die organiese, fisiologiese basis van die aangemelde probleme uitgesluit het. Die rol van dokters is verby, want die resultate is wonderlik en u moet elders anders hulp soek. Net waar
Min dokters verwys ouers na 'n sielkundige, pedagoog of spraakterapeut. Jammer. En meestal eindig die soeke na ouers hier. As die navorsing in orde was, is dit okay. En dat die kind nie eet nie, diarree of hardlywigheid het, snags nat word, nie aandag vestig nie, nie verstaan ​​wat om vir hom te sê nie, ook nie praat nie en "oor die algemeen" sy eie innerlike lewe leef ... blykbaar is dit (miskien na oupa miskien na ouma?).
Kinders is ook gereeld in sulke situasies hulle kalmeer ouers, laat hulle wag, sê dat dit tydelik, tydelik is, dat dit vanself sal verbygaan, sal verbygaan of dat kinders daaruit sal groei. en ouers hou daarby, omdat die dokter vir hulle gesê het, en hulle glo baie, vertrou die dokters. Hulle vertrou een groep spesialiste wat arbitrêr deur hulle gekies word, vergeet van ander beroepe, vergeet dat daar geen 'mense uit alles' is nie, dat nie net dokters regoor die wêreld opgelei word nie, maar ook pedagoges, sielkundiges, spraakterapeute ... dat hulle later dikwels kies en spesialiseer in selfs smaller gebiede wat aangepas is vir spesifieke groepe probleme, met hul tyd, hul hele professionele lewe, en dikwels persoonlik om u en u kinders op die doeltreffendste manier te help.
Ouers, onthou - met longontsteking gaan ons na die dokter, met probleme met spraak na 'n spraakterapeut, met 'n psige na 'n sielkundige, met 'n gat in die tand van 'n tandarts, met 'n pap band in die motor, gaan ons na 'n vulcanizer, en ons gaan gewoonlik waar om brood te kry? Aan die bakker. Dit is voor die hand liggend. Is een van hierdie beroepe beter of slegter? No. Dit is verskillende beroepe, en die professionele persone wat hulle verrig, is spesialiste in hul beroep, en hoewel hulle verskil in verdienste, sosiale prestige, is hulle almal nodig en verdien dieselfde erkenning.
Die beste spesialiste gebruik ook die dienste van ander spesialiste, omdat dit onwaarskynlik is dat selfs die beste tandarts wortelkanaalbehandeling doen of longontsteking behandel, die spraakterapeut lys so vinnig en doeltreffend soos 'n vulkanisator vir bande, en die pediater doen 'n akkurate diagnose van kognitiewe funksies en gedrag voldoende sielkundige terapie. Daar is 'n spesialis vir elke probleem. Ongelukkig ontmoet ek byna elke dag verskillende houdings van ouers rakende die aanvaarding van sommige spesialiste en om ander te ignoreer - weliswaar verander die "probleme van kinders" en lyste van spesialiste (in plaas van 'n pediater, byvoorbeeld 'n kleuterskoolonderwyser, pedagog, onderwyser, priester, sielkundige, spraakterapeut - onverskillig), waarin die ouer "glo" en waarin "nie glo nie", maar die meganisme om sommige en outomatiese waardevermindering en uitsluiting van ander te verheerlik, is soortgelyk ... ongelukkig ly die geliefde kind die meeste.
'N Goeie spesialis is ook diegene wat kan erken dat die probleem sy vakgebied oortref, dui die spesialis aan wat geskik is vir 'n gegewe probleem en bedank van verdere behandeling op hierdie gebied, wat ter wille van die pasiënt bedank van 'improviseer' en verdien. 'N Goeie spesialis betree nie die vakgebied van ander spesialiste nie - ten minste om etiese redes: "Primum non nocere" ("Eerstens doen geen kwaad nie") - maar werk saam met hulle tot voordeel van die pasiënt. 'N Kinderarts kan nie spraakterapie doen nie, want hy het geen bevoegdheid daarvoor nie! Net soos 'n spraakterapeut, skryf hy nie hoesmedisyne op voorskrifte nie.
Geagte Ouers, hierbo het ek baie kort, slegs demonstratiewe aanbiedings aangebied van die omvang van probleme wat deur spesifieke spesialiste opgelos is, en min of meer oortuigende voorbeelde of u nadenke, om beter te illustreer waaroor ek regtig wou skryf, en wat baie belangrik is vir u, u kinders en hul lewens. Wat ek jou wou vertel, was 'n eenvoudige boodskap:
As u twyfel oor die gesondheid of ontwikkeling van u kinders, moet u so gou as moontlik na die regte spesialis gaan!
Dit is die moeite werd om te besef dat u benewens die pediater, of in werklikheid die algemene huisdokter van u kind, of 'n ander spesialis vir wie u hou, ook baie dankbaar is vir alles wat hy vir u kind doen en vir u, daar ander spesialiste is wat professionele persone het , professionele persone in hul vakgebied is in staat en bereid om u te help. Die sielkundige byt nie, die spraakterapeut leer net om te byt (maar die pedagogie van byt later ontketen) - dit is soms die moeite werd om raad te kry as ons weet dat die probleem nie op drie dae, pokke of griep geld nie. Voorkoming is beter as genesing, en as u genees, is daar werklike, bestaande kwale by die regte spesialiste en die regte middele.