Aan die einde van 1858 is hy na sy Oom in Prins Albert "om boerdery te leer". Ek haal aan uit W.L. Maree se boek Lig in die Soutpansberg: "Hy het weer begin om sy Bybel gereeld te lees en soggens en saans te bid. Op reis met die ossewa het hy selfs saans by die wa vir die bediendes godsdiens gehou, en as sy oom van die huis af was het hy tuis die huisgodsdiens gelei. Hy sê hy het vroom geword en is gerespekteer, maar hy het diep gevoel dat hy met sy vroomheid verlore gaan, omdat hy onwedergebore was. In 1861 tydens die herlewing is in daardie distrik ook met bidure begin. Stephanus het hom steeds meer oor sy eie toestand bekommer." Die herlewing verwys na die herlewing wat na die Worcester-konferensie van 1860 uitgebreek het.