Helder muur/donker kamer mag 2020: die lewe is Kortstunt dit: die verfynde niks van die warm stok - Kyoubai
Ons is bly om 'n uittreksel uit die Mei uitgawe van die aanlyn-tydskrif, helder muur/donker kamer te bied. Hul tema vir hierdie kwessie is "Secrets & belydenisse " en, bykomend tot hierdie essay onder deur Frank Falisi op "warm RoD, " beskik oor nuwe stukke op "hard agt, " "die ouderdom van onskuld, " "werkende meisie, " "genoeg gesê, " "'n stil stem, " "cache, " "La Jeu, " "die naamgenoot " en meer.
U kan ons vorige uittreksels uit die tydskrif lees deur hier te klik. Om in te skryf aan Heldermuur/donker kamer, of kyk na hul mees onlangse essays, kliek hier.
"VOLUNTATE [sal], ATELJEE [poging], DISSIPLINA [Training] – dit is deur hierdie dinge wat ons vind en bewoon die derde ruimte, en meer belangrik, hoe ons daar bly."
-Jenny Odell, hoe om niks te doen
Vandag het ek niks gedoen nie.
Ek het nie probeer om niks te doen. Ek het probeer om iets te doen. Ek het gekyk die wyser flikker in die leë dokument. Ek het 'n boek oopgemaak en reguit deur sy sentrum gestaar. Ek gekookte water wat ek dink is iets, maar net gebruik dit om 'n enkele porsie van wit quinoa kook, waaraan ek het niks bygevoeg. Ek het aangeskakel die CD-speler. Ek het dit afgeskakel. En ek het gedink, as jy letterlik enigiets doen, sal jy iets doen.
Maar niks het gekom nie en so het ek niks gedoen nie. En al my niks het begin om te koels en verstop, soos die dinge in een van daardie buise van Carmex of wat dit ookal genoem? Dat jy laat in 'n baadjie oor die somer en dan vergeet? So ek het buite gegaan en my fiets gevind (fyn ek kon my nie vind nie, maar my suster se ou klein pienk fiets was daar en was selfs feitlik rypdeable) en ek het begin om af te daal die oprit, maar ek het vergeet hoe koud dit was? En ek het trap gehou, maar soos 'n oefening-'n verstandelike een-ek het probeer om te fokus op waar my baadjies was en hoeveel buise van lip Balm kan wees in wat sakke, maar my brein gehou dwaal weg van daardie spesifieke gedagtes en ek kon nie kraal hulle en ek het begin om te glip in gevoel skuldig nie net vir niks doen nie, maar vir die mors van die niks, vir die feit dat hierdie wonderlike geleentheid vir enigiets en roer dit, want daar is so baie mense op die oomblik wat sou regtig lief om niks te doen en wat toegesluit in werklike stryd vir die werklike lewe en al wat ek kan doen, is nie weet waar my Carmex is.
En net soos my asem begin het om 'n bietjie vlak het ek gelukkig. Omdat die see van squials en spiraal in my brein hulself geskud en ek het 'n nuwe gedagte in 'n duidelike oomblik, afgesonder van al die niks bekommerd. Daarom het ek die gedagte hardop gesê:
"Siel van 'n arend."
En ek trek die handvatsels op my suster se ou klein pienk fiets te hop die randsteen en ek tref die randvol met die voorste band en was die lug vir twee volle sekondes voor die landing en val en uitgestrek op die sypaadjie onder die gewig van die fiets. Ek het gekreun. En ek het 'n bietjie beter gevoel.
Warm stok is vrygestel in 2007, wat ek dink is 40 jaar gelede nou gee of neem. Ek het dit nie gesien nie, want ek was 'n kind idioot en gedink films was veronderstel om te wees soos die Shawshank verlossing of Dick Tracy-films oor belangrike onderwerpe, soos geregtigheid, of Warren Beatty-en niks anders nie. Hulle moes verteenwoordig word op plakkate wat in die sale van die Freehou Loews 14 hang. Hulle moes vol wees van somethings. Ek het nie tot onlangs warm staaf gevind nie. Ek het geweet die eensame eiland van hul SNL slaai dae, die een-off digitale Kortbroek wat snaaks was, maar meestal onskuldig nothings. En dan 2019 se die ongemagtigde bash broers ervaring ('n visuele gedig rondom 'n heup-hop rekord van die oogpunt van baie, baie, uiters liggies gesplialiseerde weergawes van Jose Canseco en mark McGwire) getroud my primêre belange, wat poëtiese/un-ondervra gatable Cinema en ook hoe bofbal is waarskynlik die mees dom goeie ding in die wêreld. Ek het dit drie keer in een dag gekyk en oranje Gatorade uit my neus gesnuif elke keer wat ek gehoor het "KirGibson se 'n Paris, baba Boy" wat 'n perfekte grap is.