Die laaste aand in sy huis beskou hy hom in die spieël. Wat hy sien word beskryf as “verdor, verlep en verskrompel, met ’n stroewe gelaat; hangborste, uitgesakte maag; plankdun beentjies. Die praalhuis van sy eertydse sportmanjare is nou ’n murasie (bl 5).”
Daarmee is ons by een van die voortreflikhede van die boek. ’n Deeglike intrige word geskep. Daar is nie losstaande humorsituasies nie; hulle skakel aaneen. Hans en drie ander inwoners span saam om dinge in Madeliefie te verander en in die proses ontstaan een avontuur uit ’n vorige en gaan oor in ’n ander.
Sy saamstaanvriende is: Vasie Knoetze; hy kyk skeel; soos Hans se ma altyd gesê het, een oog in die pot en die ander een in die skoorsteen. Vasie skryf sy naam met ’n “V”. Het in sy kleintyd ses van sy ma se Oosterse vase gebreek.
Tweede lid: Baby van Wyk wat so hie-hie-hie kan lag en wat effens hakkel. Sy is ’n groot vrou. Die aand toe sy met Hans en Vasie daggakoekies geniet het, het dit hulle ’n halfuur geneem om haar in paaiemente op die bed te kry. Die skrywer sê sy het trippelkenne. Naar van hom.
Saam met enkele ander stig hulle ’n organisasie om die winde van veranderinge deur Huis Madeliefie te stuur: Progressiewe Organisasie vir die Emansipasie van Patriotte.