A.P. Grové (1965: 81-82) sê van hierdie gedig: “… die digter moet sy wysheid en insig nie slegs meedeel in woorde nie, maar dit ontlok aan die taal, uitpers uit die woord, deur woordspel, klankassosiasies, aftakeling desnoods, soos byvoorbeeld blyk uit die slotstrofe van “Skepper I”. Naskrif: David van Reybrouck skryf self besonder insiggewend oor Marais se gedig “Waar Tebes in die stil woestyn” (pp. 199-201 in die Afrikaanse vertaling). Direk in aansluiting by dié uitspraak word dan die verhaal van William Gird en Klein Tietie Xam! vertel en hulle liefde vir mekaar. Bogenoemde gedig moet ek byvoeg is geskryf voordat daar vasgestel is dat neutrinos inderdaad ’n baie klein massa besit. Dit daar gelaat, so… wat probeer Updike ons nou juis vertel? Die meeste van laasgenoemde tekens verwys na gebeurtenisse in die tweede helfte van die verdrukking, m.a.w. die groot verdrukking, net voor Christus se koms wanneer elke oog Hom sal sien (Luk.