Geskryf deur Catherine Dieleman
'N Veldbrand brand buite Fairbanks, Alaska, na 'n weerligaanval. (Catherine Dieleman), skrywer met dien verstande
Die Noordpoolsirkel het ongelooflik warm geword op 20 Junie 2020. In die Russiese gemeenskap van Werchojansk was die temperatuur 38C (meer as 100 F), wat die hoogste lugtemperatuur ooit in die Noordpoolgebied aangeteken het.
Die temperature in Verkojansk het hierdie somer deel uitgemaak van 'n groter neiging in die weste van Rusland, met klein gemeenskappe in die hele streek wat die temperatuur gerapporteer het. plaaslike rekords verpletter wat al dekades lank bestaan. Gedurende die laaste helfte van Junie was die oppervlaktemperature in Wes-Siberië net soveel soos 10C bo historiese norme, wat een van die warmste Junies op rekord is, ondanks relatiewe koel temperature aan die begin van die maand.
Wes-Rusland ervaar 'n intense #heatwave.
Sommige stasies het vandag nuwe rekords van alle hitte gemaak, waaronder 37.4 ° C in Nikolsk, Rusland (sirkel op die kaart).
Vorige rekord 36.7 ° C op 6.7.1938 pic.twitter.com/yVMLC0hkHO- Mika Rantanen (@mikarantane) Julie 8, 2020
Vir wetenskaplikes is hierdie rekordtemperature wêreldwyd alarmklokke, wat die soort ekstreme weersomstandighede toon verwag om meer gereeld te sien as klimaatsverandering ongemerk voortgaan. Dit is egter die langtermyn-uitval van moderne hittegolwe wat baie noordelike wetenskaplikes baie bekommerd maak, want dit sal ons planeet nog dekades lank beïnvloed.
Die brande wat volg
Tydens hittegolwe styg die oppervlaktemperature, wat dikwels 'n ketting van brandbevorderende weerstoestande veroorsaak, insluitend uiterste donderstorms. Hierdie donderstorms het honderde weerlig wat die droë grond kan aansteek en plantegroei wat dien as brandstof vir vuur.
In noordelike streke, soos die boreale bioom, kan hierdie brandbevorderende toestande grootskaalse veldbrande veroorsaak wat brand miljoene hektaar bos in 'n enkele somer.
Histories beskou die mensdom die veldbrand as 'n ware ramp en het baie hulpbronne bestee om dit te onderdruk. Ons verstaan ​​nou dat wegholbrande 'n natuurlike en integrale deel van die boreale bioom is, ondanks die aanvanklike verlies aan gevestigde bome en gronde.
Moderne veldbrande het egter met toenemende frekwensie en intensiteit voorgekom en dek 'n groter gebied as gevolg van weersomstandighede soos hittegolwe. In uiterste brandjare is hierdie moderne veldbrande kan diep in die organiese grond inbrand wat boreale woude kenmerk. Hierdie koolstofryke grond is oor duisende jare opgebou en bevat ongeveer 30 persent van die wêreld se landelike koolstofvoorrade.
As brande diep in die grond inbrand of te vinnig na 'n bos terugkeer, verloor dit hul "Antieke koolstof" -voorrade. In plaas daarvan om in die grond vasgehou te word, word hierdie antieke koolstofreserwes verbrand en weer in die atmosfeer vrygestel, wat die koolstofvlakke verhoog. Die hoër koolstofdioksiedvlakke wat deur veldbrande gegenereer word, versterk die impak van klimaatsverandering soos hittegolwe, wat kan lei tot verdere veldbrande, wat 'n kragtige "positiewe terugvoer" -lus met klimaatsverandering vorm.
Alhoewel hierdie tendense alleen al kommerwekkend is, waarsku noordelike navorsers dat die neerslag van hittegolwe nie sal ophou as die brande uitbrand nie. In noordelike streke waar die grond histories die hele jaar deur bevrore bly, is a 'n hele nuwe stel veranderinge begin vorm aanneem.
Wanneer permafrost vergaan
Permafrost vorm in die landskap wanneer grondstowwe twee of meer agtereenvolgende jare onder vriespunt bly. In sommige gebiede vorm permafrost direkte reaksie op 'n koue klimaat.
Soos u egter verder suid beweeg, permafrost word toenemend afhanklik van die aanwesigheid van dik organiese gronde, oppervlakteplantegroei en 'n skaduryke oorhuis om die warm somermaande te oorleef. In daardie gevalle werk die ekosisteem soos 'n reuse beskermende deken, wat die son se hitte beperk wat die bevrore permafrostmateriaal hieronder kan bereik.
Koolstofryke turf brand maklik, wat dit 'n goeie brandstof vir weerlig veroorsaak. (Amerikaanse nasionale parkediens, Wes-Arktiese nasionale parklande)
Wanneer permafrost-ekosisteme brand, verteer die veldbrand hierdie beskermende lae, wat dikwels die ontdooiing van permafrost veroorsaak. Dit kan geleidelik voorkom, met die ontdooide laag wat oor dekades heen stadig of vinnig uitbrei, met die ontdooide laag wat oor jare dramaties uitgebrei het. Die land kan inkom of wegsink, plantgemeenskappe kan heeltemal verander en plaaslike watervloei kan herlei word.
In albei gevalle maak die verlies aan permafrost die massiewe Arktiese koolstofreserwes meer kwesbaar vir verlies. Met geleidelike ontdooiing kan mikrobes afbreek en die voorheen bevrore koolstof as koolstofdioksied weer in die atmosfeer vrystel. Daarenteen kom skielike ontdooiing gewoonlik voor in ysryke permafrost wat tot warmer, maar ook natter gronde lei. Onder hierdie omstandighede vind ontbinding nog plaas, maar koolstof word gewoonlik teruggevoer na die atmosfeer as metaan, 'n kweekhuisgas 30 keer kragtiger teen hitte vang as koolstofdioksied.
Al hierdie verlore koolstof kan die positiewe terugvoer met klimaatsverandering selfs sterker. Terwyl wetenskaplikes besig is om te verstaan ​​of die plantegroei wat groei na die ontdooiing van permafroste al die koolstof wat tydens die ontbinding vrygestel word, kan kompenseer, dui die meeste huidige modelle aan dat die ontdooiing van permafrost uiteindelik 'n bron van atmosferiese koolstof wees.
Navorsers is besig om te verstaan ​​hoe streng hierdie versteurings wat deur klimaatsverandering veroorsaak word, regtig verbind is. Wat as 'n individuele gebeurtenis voorkom - hittegolf, bosbrand of ontdooiing van permafrost - het gevolge deur tyd en ruimte in die Noordpoolgebied, wat moontlik as die saadkristal vir die volgende versteuring in die komende maande, jare of selfs dekades daarna.
Hittegolwe, veldbrande en ontdooiing van permafroste is 'n omgewings-trifekta wat inherent aan mekaar gekoppel is en die verandering in die voorkoms en intensiteit van mekaar dryf.
Catherine Dieleman, navorsingsgenoot, Departement Integratiewe Biologie, Universiteit van Guelph
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Die Noorde se klimaatsverandering Trifecta: hittegolwe, veldbrand en permafrost ontdooi
Waarom die toekoms vir die aarde se toekoms erger is as ...
Hoe kartering van die weer vir 12,000 jaar gelede kan help ...
Al was 2020 'n verskriklike jaar vir klimaat ...
Die Kaspiese See sal teen 9 meter of meer val ...
Het ons die dodelike ekstreme weer van ... geïgnoreer?
Wildfire-rook verander dramaties soos dit verouder, en ...
Venus was weer eens aardig, maar klimaatsverandering ...
deur Erica Longdon
In hierdie praktiese en toeganklike gids verduidelik Erica Longdon die terapeutiese en genesende impak van klank, frekwensie en vibrasie op die liggaam, gees en gees.
Hierdie gids bied 'n natuurlike manier om pyn en siektes te behandel, en gee u die instrumente om met u innerlike geneser in verbinding te tree, balans en harmonie te herstel en die krag van vibrasie vir 'n gesonde gesondheid te benut.