Gepubliseer: Maandag, 03 Maart 2014 15:14
Die Boodskapper van Februarie 2014 se voorblad is baie bekend by ouer lesers. Die bekende logo van His Master's Voice het een van die mees suksesvolle logos in die geskiedenis geword. Dit is nie moeilik om te verklaar nie. Die prent praat met jou hart. Dit fluister iets van die gees van luister, lojaliteit en dankbaarheid.
Die hond-beeld kan goeie diens doen vir Afrikaners in die een-en-twintigste eeu. Ons sou dit spesifiek kon stel teenoor die beeld van die jakkals wat die afgelope dekade wêreldwyd gewild gemaak is deur Clem Sunter en Chantelle Illsbury se bekende Mind-of-a-Fox reeks. Jakkals se kind is uitgeslape en baie aanpasbaar. Maak nie saak hoe toestande verander nie, hy maak ’n plan, nee tien planne, en is altyd gereed vir nuwe jakkalsdraaie. Selfs kerke het die beeld oorgeneem om mense te inspireer vir ’n lewe as gelowige in Suid-Afrika. En tog, ook hierdie beeld het sy tekortkominge.
Die jakkals-beeld het die leemte dat dit maklik kan appelleer op ons selfsug. Ons moet oorleef, uitgeslape wees en aanpas om ons lewe te behou. Nou kan ons toegee dat daar ’n kant van honde is wat sekerlik ook selfsugtig is, maar honde herinner ons baie sterk aan ’n ander eienskap wat minder duidelik uit die verf kom as ons vashaak by jakkalsdanse. Die teoloog Hermann Kohlbrugge het die beeld van ’n hond kragtig in sy verduideliking van die Heidelbergse Kategismus gebruik. Kohlbrugge se eie stel vrae en antwoorde begin so:
Antwoord: Daarin, dat ek by die genade bly, soos wat die hond by sy meester bly en my altyd weer opnuut tot hierdie genade begeef...die hond kruip juis dan die meeste na sy meester toe, wanneer hy slae van hom kry.
Josef Stalin het blykbaar saamgestem met Kohlbrugge. Sy katkisasie het egter anders geklink. Stalin het gesê dat dankbaarheid ’n siekte is waaraan honde ly...
Dit is nodig om hond se gedagtes te kry, nie net oor Stalin nie, maar ook oor 2014. Hieroor blaf ons in die Februarie-uitgawe, nou ook as blaaiboek beskikbaar op ons webwerf.