Klimaat wetenskap was instrumenteel in die ontwikkeling van die ambisieuse doelwitte vir die vermindering van koolstofemissies, wat op die onlangse vlak beding is Klimaat gesprekke in Parys. Terselfdertyd benodig die soorte aksies wat nodig is om die ergste gevolge van klimaatsverandering te voorkom, nuwe maniere om die gang te kry ver verby wetenskap en formele diplomasie.
Hierdie verskuiwing van 'n fokus op die tegniese na die sosiale is nie onverwags nie. Na die besonder uitdagende klimaat gesprekke van 2009, Wetenskap en Tegnologie deskundige Sheila Jasanoff gesluit 'n Wetenskapartikel deur na te dink dat die wetenskaplike gemeenskap "het getoon dit kan leer en te verander in sy metodes van wat die wetenskap aan wetenskaplikes. Dit vindingrykheid moet nou gerig op bou verhoudings van vertroue en respek met die globale burgers wie se toekoms klimaat wetenskap het onderneem om te voorspel en te hervorm. "
Met ander woorde, terwyl klimaat wetenskap grootliks beskik oor gevorderde, die mens-tot-mens stuk moet nog aandag.
Inderdaad, oor die afgelope paar jaar het dit duidelik geword dat dit nie genoeg is om op wetenskaplike en tegniese inligting, kundigheid en gesag alleen te staatmaak wanneer dit kom by transformatiewe maatskaplike optrede oor klimaatsverandering nie. In plaas daarvan, baie mense werk saam om verandering buite die wetenskapsgebied te beïnvloed, dikwels in oënskynlike rommelige en chaotiese maniere.
Verandering van klimaatwerk in hierdie soort verhoudingsmodus - een wat op mense gemik is en hoe ons met mekaar en ons omgewing verband hou - is 'n seeverskuiwing in hoe ons te make het met 'n probleem wat tradisioneel deur wetenskaplike ingewikkeldheid gegroei is.
Werk konflik en emosies
Ons word daagliks blootgestel aan inligting oor hoe klimaatsverandering verander landskappe ons liefhet, wat 'n impak mense wat nie die hulpbronne wat hulle nodig het om aan te pas het nie, en benadeel baie spesies.
die gepaardgaande hartseer en angs kan vir baie oorweldigend wees, insluitend (en miskien veral) wetenskaplike en tegniese kundiges.
Leer om effektief betrokke te raak in hierdie emosioneel belaaide omgewing verg beduidende subjektiewe en emosionele vaardighede, soos die vermoë om hanteer woede en angs - Hetsy ons eie of ander. Tog deur die opleiding van wetenskaplikes is geneig om objektiwiteit en feite waardeer, eerder as subjektiewe menings en gevoelens.
Daarbenewens is 'n paar van die omgewing uitdagings toenemend neem op eienskappe van onbreekbare konflikte, Wat onopgelos ondanks goeie trou pogings kan bly.
In die geval van klimaatsverandering, konflikte wat wissel van debatte oor hoe om laer emissies te ontkenning is voor die hand liggend en voortgesette - die wetenskaplike gemeenskap het hulle dikwels genader as iets te verslaan of geïgnoreer.
Terwyl sommige mense daarvan hou en ander haat dit, konflik is dikwels 'n aanduiding dat iets belangrik gebeur; ons veg oor die algemeen nie oor dinge wat ons nie doen nie sorg oor.
Om met konflik te werk, is 'n uitdagende stelling, deels omdat, terwyl dit in interaksies met ander manifesteer, baie van die werklike moeite kom in die hantering van ons eie interne konflikte.
As jy egter konflik begin aanvaar en selfs waardeer as 'n noodsaaklike deel van grootskaalse samelewingstransformasie, kan jy nuwe benaderings tot klimaatsverandering betrek. Byvoorbeeld, begrip dat in sommige gevalle ontkenning deur 'n ander persoon beskermend kan lei tot nuwe benaderings tot betrokkenheid.
Aangesien ons dieper met konflik verbind, kan ons dit nie sien as 'n vlam wat gevlam of uitgebrand word nie, maar as 'n hulpbron.
'N Relasionele benadering tot klimaatsverandering
Inderdaad, as gevolg van die betrokke emosie en konflik, is die konsep van 'n relasionele benadering een wat 'n groot belofte in die klimaatveranderingsarea bied. Dit word egter baie onondersoek.
Verhoudingsgerigte benaderings is opgeneem in wet, medisyne, en sielkunde.
'N algemene draad tussen hierdie velde is 'n verskuiwing van kundige-gedrewe na meer samewerkende maniere om saam te werk. Om die persoonlike en emosionele elemente van hierdie soort werk te navigeer, vra nogal 'n bietjie meer praktisyns as onderwerp kundigheid.
In medisyne, byvoorbeeld, verhoudingsgerigte sorg is 'n raamwerk om te ondersoek hoe verhoudings tussen pasiënte en klinici, onder klinici en selfs met breër gemeenskappe gesondheidsorg beïnvloed. Dit erken dat die sorg goed verby kan gaan as die tegniese vaardigheid.
Hierdie soort raamwerk kan demonstreer hoe 'n relasionele benadering is anders as meer volksmond begrip van verhoudings; Dit kan 'n manier wees om doelbewus en deursigtig te woon om konflik en magsdinamika soos dit voorkom.
Alhoewel dit 'n vereenvoudigde siening van verhoudingswerk is, sal baie argumenteer dat 'n klem op opkomende en transformerende eienskappe van verhoudings revolusionêr is. En een van die belangrikste uitdagings en geleenthede van 'n verhoudingsgerigte benadering tot klimaatswerk is dat ons werklik geen idee het wat die uitkomste sal wees nie.
Ons het lankal probeer om aksie rondom klimaatverandering te motiveer deur die vermindering van wetenskaplike onsekerheid, sodat die bekendstelling van sosiale onsekerheid riskant is. Terselfdertyd kan dit 'n verligting wees omdat niemand saamwerk nie die beantwoord.
Leer om gemaklik te wees
'N Relasionele benadering tot klimaatsverandering kan basies wees vir sommige, en ingewikkeld vir ander. In beide gevalle kan dit nuttig wees om te weet daar is bewyse dat vaardige verhoudingsvermoë kan geleer en geleer word.
Die mediese en wetlike gemeenskappe is die ontwikkeling van -Verhouding gesentreer opleiding vir die jaar.
Dit is duidelik dat verhoudings vaardighede en vermoëns soos konflikoplossing, empatie, en medelye kan verbeter word deur praktyke insluitend aktiewe luister en selfrefleksie. Alhoewel dit dalk 'n vreemde fiksie lyk, nooi klimaatsverandering uit om saam te werk op nuwe maniere wat erkenning en samewerking met die betrokke emosies insluit.
Met 'n verhoudinggesentreerde benadering word klimaatsveranderingskwessies minder oor spesifieke oplossings, en meer oor die omskakeling van hoe ons saamwerk. Dit is beide riskant en revolusionêr omdat dit ons vra om 'n reuse sprong in vertroue te neem, nie net wetenskaplike inligting nie, maar mekaar.
Faith Kearns, Water Analyst, Kalifornië Instituut vir Waterhulpbronne, Universiteit van Kalifornië, Afdeling Landbou en Natuurlike Hulpbronne. Haar navorsingsbelange lê op die kruising van wetenskapskommunikasie, gemeenskapsbetrokkenheid en verhoudingsbou, veral aangesien hierdie onderwerpe verband hou met die omgewing en waterhulpbronne.
Aangepas uit: Kearns, FR 2015. 'N Relasionele benadering tot klimaatsverandering: Werk met mense en konflik. In die klimaatverandering oor die kurrikulum, geredigeer deur Eric Fretz. Lexington Books. Beskikbaar Desember 2015.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > 11 Redes treine, busse, fietse en Walking skuif ons na 'n beter toekoms