Donald Trump se inhuldiging as Amerikaanse president gaan neer as een van die groot bril van ons ouderdom. terwyl betogers het hul woede, sy ondersteuners, uitgewis gewees het sy oorwinning juig. Byna die helfte van Amerikaners mag nie hê nie Stoei om op November 8 te stem, maar, o seun, sal die meeste van hulle die vertoning nou kyk.
As jy onder diegene wat probeer om sin te maak van die opkoms van Donald Trump, jy moet Eerstens verstaan ​​realiteitstelevisie. Die nuwe president se verwoestende reis van The Apprentice to the Oval Office is moontlik gemaak deur wat hy agter die kameras geleer het oor die stemgeregtigde publiek en hul verhouding met moderne televisievermaak. Die media verwys wyd na Trump as 'n realiteit TV-ster. Trouens, Trump en sy raadgewers het die verkiesing en die presidensie in die grootste werklikheids-TV-program op Aarde verander.
Die leerling is 'n klein voorbeeld van 'n genre wat bekend staan ​​as "gestruktureerde realiteit TV". Epitomized by Om tred te hou met die Kardashians, sou ander klassieke insluit Die Osbournes, Die enigste manier is Essex en Gemaak in Chelsea. Die genre is 'n intrige baster van dramatisering en werklike lewe.
Ons weet almal dat die skerms geskryf of ten minste gerig is om die drama te maksimeer, maar die gebeure is ook op 'n sekere mate gebaseer op die sterre se werklike lewens. Ons koop in 'n paradoks, want dit is minder vermaaklik as jy moet wag vir die aksie om te gebeur, soos op Big Brother, of as stories heeltemal fiktief is, soos in sepies.
Trump het presies dieselfde styl gebruik om krag te wen. Miljoene mense geniet die nuus oor sy nuutste aktiwiteite, deel die nuutste en spekuleer oor wat volgende sal gebeur. Dit maak nie saak dat ons in die algemeen erken dat Trump se retoriek dikwels vals of ongegrond is nie - net soos dit die man self by geleentheid. Hy het 'n parallelle gestruktureerde werklikheid vervaardig, ware genoeg om dwingend te wees, maar fantasties genoeg om vermaaklik te wees.
Trump se beste stukkies
Wanneer ons kyk na wat mense met hierdie soort gestruktureerde werklikheid betrek, het ons drie sleutelfaktore geïdentifiseer wat aangewend kan word bestaande akademiese teorieë: 'n kompetisie tussen verskillende karakters, 'n skouspel wat die werklikheid oordryf of stiliseer; en kulturele kenmerke wat ons help om die omgewing te verstaan.
Dit geld ook vir Trump: hy het die veldtog a gemaak Honger speletjies-styl veg teen die dood tussen hom en Hillary Clinton, en maak 'n botsing van persoonlikhede. Hy het tydens sy openbare byeenkomste sy politieke posisies tot hul uiterste geneem stel 'n muur met Mexiko; en hy het 'n foto van sy Amerika geverf deur karikaturte in die kryt vir die kiesers te teken, soos Meksikane roep verkragters en misdadigers.
Hy het ook 'n ander belangrike kenmerk van gestruktureerde realiteit TV gedeel, naamlik dat mense se verbruik nie beperk is tot die kyk na die vertonings nie. Ons versterk die vertoningservaring deur met hierdie mense op sosiale media te kommunikeer en hulle in die media te bespreek buite die beperkinge van die werklike vertoning.
Toon soos Big Brother en Die X-faktor hang aan die gehoor se vermoë om deelnemers se uitkomste te beïnvloed deur middel van stemming. Gestruktureerde realiteit TV gaan een stap verder deur die sensasie van stemme in die normale ritmes van kykers se sosiale aktiwiteit in te sluit deur middel van meganismes soos sosiale media. Donald Trump het kykers die beste van beide gegee: woedende Twitter-aktiwiteit en 'n werklike stem aan die einde, en iets wat geen ander realiteit-TV-program kan ooreenstem nie - die vooruitsig om die werklike lewe op 'n groot manier te beïnvloed.
Trump het 'n soortgelyke truuk op kykers gespeel soos wanneer ons iemand soos Kim Kardashian op die skerm sien. Kardashian se oënskynlik gestileerde, oordrewe en idealistiese wêreld word in die werklikheid gesleep deur haar oënskynlike toeganklikheid vir kykers deur sosiale media. Dit oorbrug die gaping tussen kykers se begeerte om soos sy te wees en daardie aspirasie te kan vervul. Aangesien ons weet wat ons sien, is nie werklik nie, maar ons oortuig dit is 'n realiteit waarna ons kan streef, ons is op die dwaling.
So ook met Trump se lopie vir president - die man wat 'n biljoenêrse eiendomswagter geword het en dan 'n huishoudelike naam as gasheer van The Apprentice. Hierdie Amerikaanse droom sprokie is ondermyn deur dubbelsinnigheid oor sy ware rykdom en besigheids sukses, maar sy ondersteuners gebruik dit as bewys van sy ampstoepassing dieselfde.
Hulle gebruik ook sy ontstekende en verdelende retoriek as 'n verskoning om uiterste sienings te vertoon en hulle te normaliseer. Dit echo die manier dat baie mense uit Essex na die enigste manier Essex op Britse skerms verskyn het, "meer soos" die stereotipiese siening van mense uit die land, aangesien hulle daarna gestreef het om soos die sterre van die skou te leef.
Daar om te dien
Die regtig netjiese truuk van produsente van die beste gestruktureerde realiteit TV gebruik ons ​​gehoordeelname om te weet watter manier om die volgende drama te bestuur. Doen dit en, hey presto, ons voel soos ons presies kry wat ons wil hê.
Trump se ondersteuners en teenstanders moet weggekom het met 'n soortgelyke gevoel van sy "Amerika eerste" inhuldigingstoespraak en die daaropvolgende spoeg oor die aantal mense wat die seremonie bygewoon het. Trump se perssekretaris Sean Spicer lewering Inhuldiging feite wat algemeen as vals gesien word, is 'n pragtige metafoor vir mense se vrese dat Trump meer sal bekommer oor verskynings as om met die werk te begin - en dit moontlik as 'n rookskerm vir beleidsdempings te gebruik.
Trump se hoof van personeel, Reince Priebus, intussen, beskuldigde die media van "praat oor die afvaardiging van die verkiesing" vanaf dag een, sê die administrasie sal druk dekking veg "tand en spyker elke dag". Dit blyk duidelik dat die Hunger Games-analogie voortduur, met die span wat nou die pers veg. Oor die volgende paar weke sal Hillary Clinton ook waarskynlik vervang word deur Theresa Mei, die Britse premier, en die Mexikaanse en Kanadese premiers as die volgende ronde ondersteunende akteurs in die Trump-show om na die verhoog te gaan.
Soos die Kardashians, moenie verbaas wees as die Trump-familie ook meer prominent word nie, of as hierdie vertoning vir verskeie seisoene loop. As dit so goed gewerk het tot nou toe, hoekom, op aarde, sal Donald Trump rigting verander?
Kevin O'Gorman, professor in bestuur en besigheidsgeskiedenis, Heriot-Watt Universiteit en Andrew MacLaren, dosent in bemarking. Ek ondersoek span en velddinamika binne kulturele en besigheidskontekste, Heriot-Watt Universiteit