Digitaliseringsproses in die Mogao-grotte - Interessant
In die noordweste van China is die mogao-grotte, 'n plek waar jy nie jou oë afneem nie pragtige Boeddhistiese skilderye wat nie minder nie as 1 400 jaar gelede geteken is. Gedurende die toer kan u tonele sien van jagters, Boeddha's, vlieënde gode, Bodhisattvas en karavane.
Vanaf die 4de eeu, die grotte naby Dunhuang dit was 'n plek waar monsters van Boeddhistiese kuns vir 'n millennium neergelê is. Dit word deur UNESCO beskou as een van die rykste skatte waar Chinese, Griekse, Romeinse, Islamitiese en inheemse kulture aangetref word, het Mimi Gates, voormalige direkteur van die Seattle Art Museum, wat help om hierdie deel van die erfenis van Die mensdom.
Hulle is egter bekommerd omdat elke besoeker met hul liggaam en asem die omgewing waarin hulle gehou word, verander. Wanneer toeriste die grot binnekom, is daar 'n skielike toename in humiditeit, temperatuur en koolstofdioksied, waarvan die verandering selfs skadeliker is as die kameraflitse. Die verf bevat natuurlike soute wat deur dieselfde gesteentes geproduseer word. As die humiditeit bo 'n sekere waarde styg, kan die soute die humiditeit uit die lug begin suig en sodoende die verswakkingsproses begin.
In 2012 het die plek ongeveer 200 000 besoekers gehad, en hoewel die aanbevole maksimum daaglikse kapasiteit ongeveer 3.000 is, is die plek op Oktober in die vakansie deur ongeveer 18 000 mense gesien.
A digitaliseringsproses om hierdie probleem te verminder en die tyd wat besoekers in die grot deurbring, te verminder. Duisende beelde is van elke kamera geneem met spesiale ligte om skade te voorkom, en dan skep 'n span 'n presiese replika. Die digitalisering van die grotte is egter baie moeilik, dit het in 1990 begin, misluk en danksy tegnologiese vooruitgang in 2000 weer begin. Die belangrikste uitdaging waarmee hulle te make het, is om die varsheid van kleure vas te vang, veral pigmente soos vermiljoen en malachietgroen.
Sodra die nuwe stelsel in werking tree, sal besoekers toesig hou sodra hulle op die lughawe aankom - Dunhuang se enigste toegangspunt - binne 'n streng beheerde toeriste-lus te bly. In 'n kamer sal hulle die hoë definisie-beelde van die binneste gedeelte van die grotte sien voordat hulle dit vir 'n kort tydjie aanskou.
Na die dunhuang bloeitydperk, het die Silk Road in onbruik geraak en die grotte verlate, plekke wat nou deur akademici en stokperdjies beskryf word as majestueus, ongelooflik en manjifiek.