Lumbosakrale Stenose (Cauda Equina Sindroom) by Honde | Troeteldiere Huishouding
Lumbosakrale stenose word ook genoem lumbosakrale onstabiliteit, lumbosakrale misvorming, lumbosakrale malartikulasie, lumbale spinale stenose, lumbosakrale spondylolistese, lumbosakrale senuwee wortel kompressie en cauda equina sindroom. Al hierdie terme beskryf artritis van die gewrig tussen die laaste lumbale wervel en die sakrum, wat een van die bene is wat die bekken uitmaak. Hierdie artritis vernou die kanaal waarlangs die rugmurg en senuwees deurgaan. Die intervertebrale skyf tussen die werwels en die sakrum is ook dikwels abnormaal, en vergemaklik die kanaal verder. Die artritis- en skyfsiekte het druk op die senuwees uit die rugmurg geplaas. Die simptome van lumbosakrale stenose is dan die gevolg van senuweebesering.
Wat is die simptome van lumbosakrale stenose?
Die mees algemene teken van cauda equina sindroom is pyn. Die pyn kan in die rug, in een of albei agterpote of die stert voorkom. Die hond het gewoonlik probleme om op te staan ​​om te lê, maar sodra hy begin loop, werk hy uit die styfheid. Daar kan spierverlies wees in een of albei agterpote. Die hond kan sukkel om te urineer of ontlasting as gevolg van die pyn, word onontbeerlik of kan nie urineer nie. Sommige honde kan nie hul stert beweeg nie, of ernstige pyn hê as die stert beweeg word. Dikwels sal honde 'n skubbelende gang hê, en hul tone steek. Sommige honde sal op hul bekkenarea, agter ledemate of stert kou, wat soms skade veroorsaak deur hierdie selfvermindering.
Baie van die tekens wat met lumbosakrale stenose gesien word, kan dié van hipdysplasie naboots, en die twee toestande moet gedifferensieer word.
Watter diere loop die risiko om lumbosakrale stenose te hê?
Lumbosakrale stenose kom algemeen voor by groot rasse. Duitse Herders blyk meer geneig om hierdie toestand te ontwikkel. Die toestand kan verkry word, wat beteken dat die hond normaal begin het en dan die toestand ontwikkel het. Of lumbosakrale stenose kan 'n aangebore toestand wees, wat beteken dat die hond met die abnormaliteit gebore is. Hoe dan ook, die simptome kom gewoonlik nie voor nie, totdat die hond tussen 3 en 7 jaar oud is.
Lumbosakrale stenose word selde in katte gesien.
Hoe word lumbosakrale stenose gediagnoseer?
Die veearts sal die eienaar vra vir 'n geskiedenis van wanneer die simptome ontwikkel het, ens. 'N Fisiese eksamen sal dan uitgevoer word. Die agterste ledemate sal op verskillende maniere gemanipuleer word om te bepaal watter posisies pynlik is. Die veearts sal ook 'n neurologiese eksamen doen, insluitend die toets van die reflekse, om te bepaal watter senuwees beseer kan word.
Radiograwe (x-strale) word geneem om die ruggraat en bekken te evalueer. Die bevindings kan baie suggestief wees van lumbosakrale stenose, maar is nie voldoende om die diagnose te maak nie. Om 'n diagnose te verkry, moet spesiale prosedures uitgevoer word deur kleurstof in die geaffekteerde area te spuit en weer te radiografeer. Afhangende van waar die kleurstof geplaas word, word die prosedure myelografie, epidurografie of diskografie genoem. Hierdie prosedures moet onder narkose gedoen word. Verplaas van die kleurstof deur die abnormaliteite in die bene en intervertebrale skyf bevestig die diagnose van lumbosakrale stenose.
Hoe word lumbosakrale stenose behandel?
Afhangende van die erns van die toestand, hoeveel pyn die dier ervaar, algehele gesondheid van die dier, finansiële beperkings en ander faktore, word lumbosakrale stenose chirurgies of nonsurgies behandel.
Nie-chirurgiese behandeling: As die toestand sag is, kan die hond vir 6 tot 8 weke met streng rus behandel word. Anti-inflammatoriese medisyne soos prednisoloon word gegee. In baie gevalle kan dit die simptome verlig. Wanneer die hond egter meer aktief word, kan die simptome terugkeer.
Chirurgiese behandeling: Daar is twee verskillende chirurgiese tegnieke wat gebruik word om lumbosakrale stenose te behandel. In die eerste plek word die bene saam so normaal gesmelt as moontlik. Dit verhoed abnormale beweging tussen hulle, en verminder die risiko van verdere artritis. In die tweede tegniek word deel van die been en die intervertebrale skyf verwyder om druk op die rugmurg en senuwees te verminder.
In beide gevalle moet honde vir 2 tot 4 weke na die operasie beperk word, en kan ook op prednisolone terapie geplaas word. Vir honde wat sukkel of kan nie urineer nie, moet die blaas 'n paar keer per dag handmatig uitgedruk word.
Wat is die voorspelling vir honde met lumbosakrale stenose?
Die vooruitsig vir honde met lumbosakrale stenose is afhanklik van die erns van simptome voor behandeling. Honde wat effens geraak word, kan terugkeer na normale funksie. Vir diegene wat onophoudelik of nie in staat is om te urineer voor behandeling nie, is die prognose baie armer.
Kyk die video: Innoverende Prosedure: MTV (Minimaal Invasiewe Transiliale Vertebrale Blokkering)
← Dog Food Ingredients & Nutrition
Minder giftige vorm van kankerbehandeling gevind vir honde →