Lesersbrief: SA’ners se China-uitlatings maak haar skaamAnja Piketh skryf uit China: Anja Piketh Op 9 Februarie 2019, net minder as ‘n jaar terug, het ek die besluit geneem om my vlerke in die onbekende in te sprei en China toe te kom. Bang-opgewonde en reg vir die nuwe fase in my lewe. Reg om my kennis oor te dra aan my studente, reg om nuwe mense te ontmoet, uit my gemaksone uit te kom en om geestelik en emosioneel te groei. Ek het nie veel kennis oor China of die Chinese kultuur gehad nie, behalwe die bietjie navorsing wat ek gedoen het en die absolute verkeerde idee wat ons as Suid-Afrikaners oor China en sy mense het. My mond het van die oomblik wat ek van die vliegtuig afgeklim het, oopgehang. Van dag een af is ek met ope arms ontvang en met soveel liefde en respek behandel. Die Chinese is behulpsaam en so ongelooflik vriendelik teenoor ons as buitelanders. Ek was absoluut verstom, want dit is nie wat vir my van die Chinese vertel is nie. Die Chinese is egter die gaafste mense wat ek al ontmoet het. Ek het natuurlik nie ŉ jaar terug gedink ons gaan in die situasie sit waarin China tans is met die uitbreking van die nuwe koronavirus nie. Nie in my wildste drome het ek gedink dat ons vir twee weke lank in ons huise gaan wegkruip, dat dit soos ’n spookdorp gaan wees en dat mense gaan vrees vir hul lewe nie. Die dodetal styg daagliks – sommer oornag – en mens is elke oggend te bang om na die jongste statistiek te kyk. Vandag sit ek letterlik met my hart in my hand… die dodetal het weer skerp gestyg. My hart bloei, my hart is seer en ek kan nie help om in trane uit te bars nie. Soveel families wat deur soveel seer gaan en dan moet ek nog die aaklige uitlatings van my eie mense lees en hoor. Nooit sou ek kon dink dat ek skaam sal wees om ’n Suid-Afrikaner te wees of dat ek sou skaam kry vir my mense nie. Ek het in twee gevalle – in ŉ sogenaamde Facebook-oorlog – met Suid-Afrikaners betrokke geraak. Mense wat sê “die Chinese verdien dit” en “hulle kry wat hulle toekom” – dit van mense wat hulself Christene noem. Ek het soveel gemengde gevoelens beleef, maar trots (om ŉ Suid-Afrikaner te wees) was beslis nie een van hulle nie. Op my Facebook-blad het ek geskryf oor Suid-Afrika wat nie te lank terug nie ŉ listeriose-uitbreking gehad het. Die dodetal was aansienlik laer, maar nie een keer het enige iemand, veral nie ŉ Chinees, enige lelike- of seermaakdinge oor ons as Suid-Afrikaners uitgespreek nie. Wat sê dit van ons as Suid-Afrikaners? Hier is ŉ dodelike virus wat al honderde mense doodgemaak het en steeds voel ek veiliger in China as wat ek ooit in Suid-Afrika gevoel het. Ek hoef nie konstant oor my skouer te loer en my te bekommer oor my eie veiligheid nie. Ek hoef nie om 01:30 in die oggend my ma te bel om haar te vertel dat ons by die hospitaal is en so pas die slagoffers van ŉ gewapende roof was nie. Hier behandel die rykste persoon my, ŉ gewone mens, soos sy of haar gelyke. Niemand kyk op mekaar neer nie en almal het respek vir mekaar. Ek glo en vertrou dat beter dae aan die kom is vir China, want wat tans gebeur, verdien die land en sy mense beslis nie. Hou op om fopnuus te versprei en as jy niks goed, mooi of ondersteunend het om te sê nie, moet eerder niks sê nie. China gaan deur genoeg op die oomblik. Gebed, hoop, liefde en mekaar bystaan is al wat nodig is. Hulle is mense net soos ek en jy. Wat maak jou beter?