Stoor ons argiewe! - Versamelings
Stoor ons argiewe!
Foto deur moriza (Creative Commons)
'Sjoe,' het iemand die ander dag vir my gesê nadat ek hom klaar vertel het van my onlangse loopbaanoorgang van historiese navorsing na reisskryf. 'Sure slae in die argiewe!'
Wel ja. En nee.
Natuurlik hou ek daarvan om te reis, en reisskryf is 'n droombaan. Maar - en as jy nie al geweet het dat ek 'n groot nerd is nie, is jy op die punt om uit te vind - dan hou ek ook daarvan om in die argiewe te sit en deur ou koerante te sif.
My belangstelling in geskiedenis was nog altyd gekoppel aan my belangstelling in reis. Dit is nie te sê dat ek oor ruïnes en museums gaan as ek op pad is nie. Maar of ek nou by my elmboë is in stowwerige manuskripte of op 'n parkbank in 'n Venesiër sit campo pizza eet, leer ek van ons gekke wêreld en die mense wat daarin woon.
Toe ek aan 'n verslag oor die geskiedenis van die Kanadese-Karibiese ekonomiese verhoudinge gewerk het, het ek eenmaal op die lêergids van die Kanadese handelskommissaris na Barbados in die vroeë 20ste eeu afgekom. Die lêergids bevat slegs die kortste korrespondensie: 'n versoek om toestemming om 'n ou liasseerkabinet skoon te maak ná 'n personeelwisseling - en toe 'n nota van Ottawa: toestemming verleen.
Net so is 24 jaar se korrespondensie tussen 'n jong Kanada en 'n koloniale Barbados vernietig.
Ek het miskien professionele argiefwerk vir nou gelaat, maar sulke verhale gee my nog steeds koue rillings - en nie op 'n goeie manier nie. Ek dink ons ​​verbande met die verlede kan net so belangrik wees vir globale begrip as ons verbande met mekaar, en ek het nog nooit regtig verstaan ​​hoe iemand hierdie goed as weggooigoed kan beskou nie.
Bewaring van argiewe is 'n redelike obskure oorsaak, en dit is altyd lekker om te sien dat dit 'n bietjie aandag kry in die hoofstroommedia. Hierdie week berig Alex Heard van Slate oor die FBI se roetineverwydering van onskatbare historiese dokumente.