Ek is die afgelope drie weke op krukke. Dit was nie baie pret nie. Dit het my lewe nie maklik gemaak nie. Ek het verlede jaar 'n meniskuschirurgie op my regterknie gehad, waarskynlik het ek dit te gou herhaal deur te veel te gou te doen. Die stres van die afgelope maande om my baie aktiewe self te wees, het mikrofrakture in die bene van die kniegewrig veroorsaak. So nou is my streng bestelling geen gewig vir 'n volle maand om my knie te laat genees nie. Dan, oor 'n paar weke sal ek nog 'n MRI kry om die genesing te meet en te sien of ek gereed is om te loop.
Ek help my knie deur nie op dit te loop nie. Ek help deur positiewe, genesende energie na my knie te stuur. Maar ek help die meeste deur te vertrou op God, 'n krag en liefde wat groter is as my liggaam of verstand. In hierdie tyd op krukke, vind ek myself voortdurend in die gesig staar vir die grootste keuse wat die lewe bied: berus ek op my eie wil en krag, of is ek afhanklik van die hoogste bron van mag in die heelal?
As ek sit en mediteer, besef ek dit is 'n oomblik vir 'n oomblik besluit. Een oomblik vertrou ek God en sit my hele lewe (en my knie) in groter hande as myne. Op daardie oomblik sit ek in vrede. Die volgende oomblik beplan ek my dag of my lewe asof daar net ek op staatmaak. Ek is nie meer in vrede nie. Dan onthou ek om te vertrou en los te gaan. Weer vrede. Wat as my knie nie genees en ek nog steeds nie kan loop nie? Geroer. Daar is 'n goddelike plan wat vir my hoogste goeie en geluk werk. Weer vrede.
Om te vertrou of om nie te vertrou nie, is 'n keuse
In ons gedeelde Heart Summer Retreat by Breitenbush Hot Springs in Oregon, begin ons die eerste oggend met vertroue. Aangesien ons almal het saam vir die eerste uur van die oggend sessie, insluitend kinders van elke ouderdom, moet ons ook daardie uur lewendige en pret te maak. Die hele punt is om vertroue te moedig, en om almal uit te daag om te begin met wat die belangrikste is ... trust. Ons sê vir die groep, "Nie een van ons weet wat gaan hierdie week gebeur nie, maar laat ons vertrou dat dit goed sal wees."
Ons sluit eenvoudige vertroue oefeninge in, soos om elke kind of volwassene beurte te laat staan ​​in die middel van 'n klein groepie, hulle oë toemaak en val teen die hande van hul groep, hande wat hulle altyd sal vang en veilig hou. Dan doen ons 'n "trust walk", waar elke persoon beurte maak om hul oë te sluit en op 'n avontuur gelei word deur een maat met oë oop.
Sluitende oë is 'n kragtige manier om te leer om in beide oefeninge te vertrou. Te dikwels, met jou oë oop, word jy te veel in beheer. Deur jou oë te sluit, gee jy die geleentheid om te vertrou op iets groter as jou eie klein beheer. Dit is verbasend hoeveel mense hul oë nie in die twee oefeninge kan hou nie. Is dit moontlik om te vertrou wat jy nie kan sien nie? Joyce en ek glo so.
Jy mag vra, "Wat van liefde? Is dit nie belangriker as vertroue nie? "Sonder om in die Goddelike vertroue te vertrou, word liefde iets wat jy uit jou persoonlike self doen. Liefde sonder vertroue is klein liefde.
Nadat Joyce en ek getroud was, aangesien ons godsdienstige verskil soveel hartseer en pyn in ons lewens gebring het, het ons besluit om dit alles uit te gooi. Ons het gedink ons ​​kan gelukkig wees met net ons persoonlike liefde vir mekaar. Hoe verkeerd ons was. Ons het nie net godsdiens uitgegooi nie, ons het ook spiritualiteit, die grondslag van godsdiens, uitgewis. Dit was asof ons van 'n koppie gedrink het sonder om dit te hervul.
Sonder vertroue in 'n God wat groter is as godsdiens, het ons beker van liefde droog geword, en ons het ons in werklike moeilikheid bevind. Gelukkig, met baie hulp van geestelike onderwysers, het ons ons pad teruggekry om te vertrou, wat ons toegelaat het om ons beker van liefde te hervul.
Dankbaarheid is 'n baie kragtige praktyk. Maar soos liefde, dankbaarheid sonder vertroue is "klein" dankbaarheid. Dit sê dankie sonder om dit regtig te beteken. Sonder om te vertrou dat u elke behoefte voorsien word, is dankbaarheid hol.
Wanneer jy die Goddelike Wese vertrou, volg dankbaarheid natuurlik en moeiteloos. In daardie oomblikke wanneer ek vertrou dat my knie herstel word deur die grootste genesende energie in die heelal, is alles wat ek kan doen dankie.
Vertrou op iets wat groter as ons eie is
Trust vereis kinderlike onskuld. Dit is 'n wete dat ons Moeder-Vader God is die versorging van ons elke behoefte, elke oomblik van ons lewens. True, hierdie is nie die geval met ons aardse ouers, waar ons misverstaan ​​kan voel, verwaarloosde, verlate, of selfs mishandel is. Baie van ons, soos ek, het besluit ons kan net staatmaak op onsself, dat ons nooit kan afhang van iemand anders. Met betrekking tot selfstandigheid te voltooi, maar heeltemal ignoreer ons afhanklikheid van die Goddelike.
Joyce en ek is geseënd om ons dogter, Rami, en haar vierjarige seun, Skye, op ons eiendom te hê. Ons spandeer soveel tyd saam met ons kleinseun as moontlik. Sy onskuld maak ons ​​harte oop. Maar sy vertroue in ons is 'n konstante herinnering aan ons om op God te vertrou. As hy honger het, kan hy dit eenvoudig aankondig en weet dat daar altyd kos vir hom sal wees. Hy hoef nie te hou van die snot wat van een van sy neus af hang nie. 'N Weefsel verskyn magies voor sy neus, en hy hoor die woord' blaas '.
As ek 'n storie maak wat die eenvoudigste rekwisiete betref, laat sy vertroue hom heeltemal in die verhaal onderdompel. Dit kan en het vir ure aangegaan, of so lyk dit vir my die een wat die tyd dophou. Maar vir Skye oortref sy kinderlike vertroue tyd. Hy leef in die storie, word die storie, omdat ek weet dat ek al sy behoeftes sal versorg, en hy kan in die spel verloor. Dit sal nie altyd so wees nie. Geleidelik leer hy selfverantwoordelikheid, maar ek bid dat hy ook leer om God te vertrou, sodat selfverantwoordelikheid sekondêr word om te vertrou.
Ek bid dieselfde vir almal van ons!
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Liefde, Dankbaarheid, of Trust: Wat is belangriker?