Mense praat van die hel. Christene praat van die hel. Hoe maklik sê ons: sjoe, hulle gaan deur hel. Die kerk praat van die hel, veral die ouer, wettiese, slaat jou met die Bybel oor die kop soort kerke. Ek besef daar mag nog van hulle aan die gang wees – hoe verskriklik!
Wat ookal die hel is, waar dit is en hoe mens daar beland is sekerlik iets wat elke persoon vir homself besluit. Vir my is die hel op aarde wat ek om my sien, genoeg om my in die arms van my hemelse Vader te laat invlug. Ek kies die hemel. Ek wil leef in die Skaduwee van die Almagtige en die Skuilplek van die Allerhoogste. (Psalm 91:1)
Wat bid ons dan in die Onse Vader: Laat U koninkryk kom, U wil geskied op die aarde, net soos in die hemel. Dit is vir nou.
Die ewige lewe is ‘n God-lewe wat begin op daardie oomblik wat jy die besluit neem om ‘n kind van God te word. Die klem is nie soseer op die tyd in die begrip ewig nie, eerder op die kwaliteit van lewe. ‘n Aardse lewe kan nooit vir ons die lewe van oorvloed gee wat Jesus belowe nie.