Is daar ’n onvergeeflike sonde? — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
g03 2/8 bl. 12-13
Wanneer berou nie meer moontlik is nie
Waarskuwing vir ware Christene
IS DAAR ’n straf wat erger is as die dood? Ja, die dood sonder die hoop op ’n opstanding omdat ’n mens ’n onvergeeflike sonde gepleeg het. Jesus het gesê dat daar ’n soort sonde is wat “nie vergewe [sal] word nie”.—Matteus 12:31.
Maar volgens die Bybel is God vergewensgesind. Hoewel mense dalk geneig is om ’n wrok te koester en nie te vergewe nie, ‘vergewe God ryklik’ (Jesaja 55:7-9). Trouens, al het dit ’n groot opoffering van God geverg, het hy sy geliefde Seun na die aarde toe gestuur as ’n soenoffer wat so waardevol is dat dit ons sondes kan uitwis.—Johannes 3:16, 17; Handelinge 3:19; 1 Johannes 2:1, 2.
God sal op sy bestemde tyd baie opwek wat aan ernstige sondes skuldig was, maar wat nie langer vir hulle sondes van die verlede aanspreeklik sal wees nie (Handelinge 24:15; Romeine 6:23). Trouens, Jesus het gesê dat, buiten die onvergeeflike sonde, “elke soort sonde en lastering . . . vergewe [sal] word” (Matteus 12:31). Daarom wonder jy dalk: ‘Wat kan so verskriklik wees dat God dit nie sal vergewe nie?’
Jesus het in sy waarskuwing na moedswillige en doelbewuste “lastering teen die gees” verwys. Daar is geen kwytskelding vir hierdie soort sonde nie. “Nee, nie in hierdie stelsel van dinge of in die toekomstige nie”, het hy bygevoeg (Matteus 12:31, 32). Diegene wat aan hierdie soort sonde skuldig is, sal nie opgewek word nie.
Wat is lastering teen die gees? Dit kom uit die hart en toon dat ’n mens ’n kwaadwillige gesindheid en oogmerk het. Die opsetlike doel om God se heilige gees teë te staan, maak hierdie sonde nog ernstiger. Ter toeligting: In party wêrelddele maak die wet ’n onderskeid tussen moord in die eerste graad en moord in die tweede graad, op grond van die mate van opsetlikheid en manier waarop die moord gepleeg is, en dit beperk die doodstraf tot opsetlike moord of moord met voorbedagte rade.
Die apostel Paulus was vroeër ’n lasteraar, maar het gesê: “Barmhartigheid [is] aan my bewys, omdat ek onkundig was” (1 Timoteus 1:13). ’n Mens sondig teen die heilige gees as jy dit moedswillig teëstaan. ’n Goddelose hartstoestand wat die punt bereik het waar geen berou meer moontlik is nie, is hierby betrokke.
Paulus het klaarblyklik na hierdie soort sonde verwys toe hy geskryf het: “Dit is onmoontlik om dié wat eens en vir altyd verlig is en die hemelse vrye gawe gesmaak het en deelgenote van heilige gees geword het en die goeie woord van God en kragte van die komende stelsel van dinge gesmaak het, maar afvallig geword het, weer tot berou terug te bring” (Hebreërs 6:4-6). Die apostel het ook gesê: “As ons moedswillig sonde beoefen nadat ons die juiste kennis van die waarheid ontvang het, is daar geen offerande vir sondes meer oor nie.”—Hebreërs 10:26.
Dit was die gedrag van party godsdiensleiers in Jesus se dag wat hom beweeg het om teen die onvergeeflike sonde te waarsku. Maar hulle het nie op sy waarskuwing ag geslaan nie. Trouens, hulle het hom laat doodmaak. Later het hulle onweerlegbare getuienis ontvang dat die heilige gees iets wonderbaarliks gedoen het. Daar is vir hulle gesê dat Jesus uit die dode opgewek is! Dit was duidelik dat Jesus die Christus is! Hulle het nogtans goddeloos opgetree teen die heilige gees deur die Romeinse soldate te betaal om leuens oor Jesus se opstanding te vertel.—Matteus 28:11-15.
Waarom neem ware Christene die waarskuwing teen die onvergeeflike sonde ter harte? Want al het ons juiste kennis van God en van die werking van sy gees, kan daar ’n goddelose hart in ons ontwikkel (Hebreërs 3:12). Ons moenie dink dat dit nooit met ons kan gebeur nie. Dink byvoorbeeld aan Judas Iskariot. Hy was vroeër ’n getroue volgeling van Jesus. Hy is as een van die 12 apostels gekies en moes dus goeie eienskappe gehad het. Maar op een of ander stadium het hy toegelaat dat goddelose gedagtes en begeertes by hom begin posvat, en dit het hom uiteindelik oorheers. Gedurende die tyd dat hy ’n ooggetuie van Jesus se ongelooflike wonderwerke was, het hy geld gesteel. Toe het hy die Seun van God opsetlik vir geld verraai.
Party mense wat vroeër getroue Christene was, het hulle doelbewus van God teruggetrek, miskien weens bitterheid, trots of gierigheid, en is nou afvalliges wat teen God se gees stry. Hulle staan die dinge wat ongetwyfeld die werk van die heilige gees is, moedswillig teë. Het hierdie persone die onvergeeflike sonde gepleeg? Jehovah is die finale Regter.—Romeine 14:12.
Ons moenie ander oordeel nie, maar moet eerder op ons hoede wees dat ons nie self verborge sondes pleeg wat ons hart geleidelik kan laat verhard nie (Efesiërs 4:30). En dit is bemoedigend om te weet dat Jehovah ons ryklik sal vergewe, selfs vir ernstige sondes wat ons gepleeg het, as ons berouvol is.—Jesaja 1:18, 19.
Party Fariseërs het die onvergeeflike sonde gepleeg