Dis m.i. korrek as jy Dante noem as teenwig vir “die slot van jou verhaal”. In: Lindenberg, E., Raidt, E & Verhage, J.A. Dietse studie – Bundel aangebied aan Prof. dr. Steyn en Izak (I.L.) de Villiers gegee om te lees, en hulle het gevoel dis “strong stuff” (Izak). Stanley (1992) noem dat sulke “fictive devices” kan insluit die keuse vir of uitsluiting van bepaalde materiaal; die aanwending van ’n bepaalde narratiewe vorm; die rig van die leser se interpretasie van die onderwerp; ook direkte interpretasie en gevolgtrekking. Wat in die Fischer-teks aan die werk is, is heel moontlik die aanwending van ’n spesifieke “fiktive device”, naamlik die aanbied van die skel ironiese perspektief as direktief vir die leser in die parateks, wat die teks dan ook mede-interpreteer. Hier in Suid-Korea word alle kos ‘versnipper’ en dan wyd versprei d.m.v. sop en rys (gepraat van melk en heuning – dit is ons land nou baie duidelik en deeglik vir my – ons skort net ietsie van Suid-Koreaanse dissipline – maar ek weet ook nie elkedag of vry en kleurvolle mense so gedissiplineer kan of moet word nie)- en krap is een van die dinge wat so opgeknip word (eters hier het mos nie messe nie)- en dit is dan vir my baie moeilik om dit so te eet – die doppe is oral in mens se pad (ook die visgrate en hoenderbene as dit vis of hoender is)- en ek kan dit veral dan nie ook nog met chopsticks (djod kara is hul woord) vashou en ‘luidkeels’ uitsuig nie – so ek smag al woes na ‘n stukkie kreef waarvan ek die vleisies so kan “slide it