Ninja - Inligting - 2022
Ninja (in Russies is die woord nie geneig nie, en bestaan ​​uit die hiërogliewe "nin" ("shinobu" in 'n ander lesing) - "uithouvermoë", "uithouvermoë", "geduld", "volharding" en "dzia" - "verborge", "geheim" "," onopvallend ") dui op 'n geharde, hardkoppige persoon wat in die geheim, geheime optree. 'N Ander lesing is ook moontlik - die hiëroglief "nin" bestaan ​​immers uit twee hiërogliewe: "swaard" en "hart, gees". Daarom kan die woord "ninja" soos volg vertaal word: "hoewel die vyand se lem in my hart is, sal ek staan ​​en kan wen." Die woord "ninja" self het nie so lank gelede verskyn nie, en ongeveer honderd jaar gelede is die hiërogliewe anders gelees: "shinobi-no mono" - "verborge, in die geheim deurdringende mens."
In baie Hollywood-films oor die lewe van mense in die antieke Japan verskyn 'n klein man in swart klere, asof hy nêrens heen is nie. As hy wonderwerke van vaardigheid toon, klim hy maklik op die muur, werk vinnig en stil met die wagte, verslaan sonder moeite die gevegsharde samurai, stuur die bang skogon met een aanraking na die volgende wêreld. Daarna omsirkel die geheimsinnige vegter sy agtervolgers om sy vinger, spring van dak tot dak, skuil in donker hoeke of skep 'n rookskerm rondom hom, en verdwyn uiteindelik spoorloos en sonder klank in die donkerte van die nag. Dit is presies hoe die legendariese Japannese skadumaker volgens die regisseurs, die onsigbare vegter - die ninja gelyk en gedra het.
Ninja verskyn eers aan die einde van die Heian-periode (794-1185), toe die bevelvoerder Minamoto Yoshinaka, wat die hoofstad van Kyoto in beslag geneem het en homself verklaar het, aan die Uji-rivier verslaan is tydens die oorlog tussen die Taira- en Minamoto-stamme. Een van die samoerai van die oorledene Yoshinaki - Daisuke Nishina van die dorpie Togakure - het 'n familiegemeenskap in die beboste berge van die Iga-provinsie gestig en mense begin leer om te veg (Togakure-ryu). Die heerser Yoshitsune, wat die voormalige dienskneg van Yoshinaki herhaaldelik probeer vang het, is van die troon omvergewerp, gevlug en, net soos Nishina, een keer 'n gemeenskap van kleinboere gestig, wat hy begin het om oorlogvoering te leer (Yoshitsune-ryu).
Na verloop van tyd is heersers vervang, internoorlogoorloë geveg - en die ronins (samoerai wat nie 'n meester gehad het nie) het na die afgeleë bergagtige streke van Japan vertrek - Iga en Koga. Dit is daar wat die twee hoofskole van Ninja daarna gevorm het. Aanvanklik is gemeenskappe nie net deur soldate aangevul nie, maar ook deur kleinboere, jagters, bandiete, ens. Verspreide groepe ninja het gesukkel om te oorleef. Samurai het hulle met minagting behandel en dikwels aanvalle op nedersettings opgevoer en almal doodgemaak. Dit het die soldate, wat in ballingskap was, gedwing om beide die nedersettings en hulself met 'n ondeurdringbare geheim van geheimhouding te omring. Daarom is die toegang tot berggemeenskappe vir nuwelinge na 'n ruk gesluit - die gemeenskappe van ballinge en vlugtelinge het verander in stamgemeenskappe van professionele spioene en sluipmoordenaars wat unieke metodes ontwikkel het om die liggaam (ninjutsu) en gees (ninpo) op te lei. Teen die vroeë 17de eeu was daar ongeveer sewentig ninja-sibbes in Japan. Sommige regeerders gebruik die dienste van skaduwee-krygers, maar toe die Tokugawa-sjogunaat stabiliteit verkry, het die behoefte aan dienste van lyfwagte en spioene skerp gedaal. Die aantal bergkampe het elke dag afgeneem en ninja-krygers is gedwing om na stede en dorpe te verhuis om meer vreedsame beroepe te bemeester. Vandag is daar bykans geen regte ninjas nie, en daar is baie min historiese feite oor hulle, maar gerugte, legendes, daar is soveel wanopvattings as wat jy wil. Ons sal probeer om sommige van die mees aanhoudende mites te ontduik.
Die kuns van ninja kan deesdae bestudeer word, trouens, baie elemente van die gevegstegnieke van die skaduwee-krygers het tot vandag toe oorleef, daarom is dit onmoontlik om te sê dat ninjutsu heeltemal verlore is. Maar helaas het ons nie 'n betroubare beskrywing van ninja-opleiding bereik nie. 'N Mens kan net aanneem dat in geslote familiegemeenskappe opleiding begin het in die kinderskoene (byvoorbeeld, die swaai van die wieg het die vestibulêre apparaat opgelei, met 'n geweegde bal gespeel - beweeglikheid, uithouvermoë, koördinasie, ens.). Van die kinderjare af is toekomstige ninjas opgelei in die kuns van balans (loop op 'n strak, 'n paal, 'n houtstok), die vermoë om vir 'n lang tyd roerloos in 'n spesifieke posisie te bly, beheer van hul asemhaling, spesiale swemstyle, sodat hulle wapens droog kan hou. Hulle het ook geoefen om bome, mure, rotse, plafonbalke te klim, om te groepeer as hulle val, gebruik byvoorbeeld boomtakke om vinnig te benat, om die terrein te navigeer, die voetspore en stemme van diere en mense te herken, hul eie spore weg te steek, stil te beweeg, ferm te memoriseer gesien en gehoor, ens. Hoe presies die krygers in bogenoemde vaardigheid opgelei is, bly 'n raaisel.
Ninjas is professionele sluipmoordenaars en eersteklas krygers. Volgens historiese gegewens was die funksie van die ninja meestal spioenasie. Daarom was opleiding in vechtkunsten geensins die basis van hul opleiding nie. In plaas daarvan om hul gevegsvaardighede voortdurend te verbeter, het ninjas geheue en waarneming ontwikkel, die vermoë geleer om in kamers, tuine, ens. In te sluip, amper stil te beweeg en spore te verwar. Daarbenewens is baie aandag geskenk aan die ontwikkeling van paranormale vermoëns, waardeur u die wil van mense wat u toevallig ontmoet het, kon onderwerp, om hul geheue te beïnvloed, om die nodige inligting uit te vind.
In 'n oop geveg het die ninja die samoerai maklik verslaan. Wanopvatting. Dikwels het die ninja daarin geslaag, en verkies om sake nie tot 'n oop stryd te bring nie. Hulle het met alle mag probeer om die vyand voor die geveg te neutraliseer, of, as die geveg nie kon vermy word nie, hom verdoof en so vinnig as moontlik weggekruip het.
Professionele ninjas dra altyd swart (rooi, blou) klere van 'n spesiale snit. Die bogenoemde swart klere was glad nie alledaagse klere nie, en dit was ook nie 'n uniform wat alle ninja's te alle tye moes dra nie. Dit is net 'n ghillie-pak wat die draer byna onsigbaar maak in die donker. Volgens kenners is 'n suiwer swart kleur ook nie altyd in staat om 'n persoon kwalitatief te vermom nie, want dit "skyn" selfs in byna volledige duisternis, daarom is die beste keuse donkergroen of bruin klere. Die ninja het klere gekies in ooreenstemming met die tyd van die dag, die weer, die soort taak, maar in elk geval, die belangrikste taak van sy kostuum is om die eienaar minder opvallend te maak vir ander, hierdie krygers het nooit klere van helder kleure (rooi, oranje, ens.) Gedra nie, verkies 'n gewone kimono in die alledaagse lewe.
Al die lede van die ninja-gemeenskap was krygers. Daar is sekerlik sekere krygsvaardighede aan alle lede van die stam geleer. Aangesien die ninja-gemeenskap selfonderhoudend was, het dit nie net uit stryders en hul bevelvoerders bestaan ​​nie - dit het ambagsmanne, kleinboere, ens.
Daar was geen vroue onder die ninja krygers nie. Heeltemal verkeerde opinie. Onder die skadukrygers was daar baie kunoichi (ninja-vrouens) wat volgens 'n effens ander program opgelei is - pragtige spioene het geleer om te sing, dans, verskillende musiekinstrumente speel, gedigte voordra, ikebana komponeer en 'n teeseremonie gehou. Die vroulike ninja het weggekruip onder die dekmantel van 'n danser, geisha, bediende of aristokraat, 'n uitstekende kenner van gifstowwe, kamoeflering, verleiding en sielkundige invloed op die gespreksgenoot om die nodige inligting uit te vind. Kunoichi se gunsteling wapens was vergiftigde ysterkloue (sommige of tekagi) wat met leerbande aan hul arms vasgemaak is. Met hierdie wapen het vroue die vyand se oë probeer tref. Die kunoichi kon egter met 'n soen doodmaak en die wortel van die tong van 'n man wat deur 'n passie met 'n skerp ruk verblind is, uitskeur. Erge bloeding en pynlike skok het die slagoffer heeltemal hulpeloos gemaak en het binne 'n baie kort tydjie tot die dood gelei.
Die meer-straal-sterre waarmee die ninja se sakke opgestop is, val sonder enige mis op enige afstand. Die ninja se arsenaal bevat inderdaad shurikens (afgelei van 'n plat geslypte haarspeld wat in die hare versteek is en slegs as 'n laaste uitweg gebruik is), wat 'n dun staalplaat is in die vorm van 'n swastika of 'n ster met skerp geslypte rande. Die hoeke van die "sterre" was meestal vier of vyf - daar word geglo dat die groter aantal strale dit moeilik maak om hierdie tipe wapen te hanteer. Kompakte, gebruiksvriendelike shurikens word nie net deur ninjas nie, maar ook deur samoerai waardeer, en is meestal gebruik as verdediging of 'sielkundige aanval' - hierdie wapens maak immers 'n kenmerkende geluid wat die vyand se aandag aftrek of verwarring in sy siel bring. Daarbenewens word sonlig goed weerspieël vanaf die blink oppervlak van die "ster" - hierdie eienskap is deur die ninja gebruik om seine na mekaar oor te dra. 'N Sterk kryger wat 'n shuriken akkuraat gegooi het, kon 'n persoon doodmaak, maar die omvang van hierdie soort wapen was beperk. As die teiken op 'n afstand van 10-15 meter is, kan die shuriken slegs skade berokken as dit 'n sekere punt tref (byvoorbeeld 'n tempel) of is vergiftig. En die magdom shurikens wat uit die hande van ninjas vlieg, kan net in die films gesien word. In werklikheid het die vegter net nege "sterre" in 'n sak op sy gordel gedra (hierdie nommer is as gelukkig beskou).
Die belangrikste ninja-wapens was nunchucks. Nunchucks, wat twee kort, swaar stokke is wat met 'n ketting of tou vasgemaak is, was gewild op die eiland Okinawa onder die aanhangers van Kobudo. Ninja het nie hierdie soort wapen gebruik nie om die eenvoudige rede dat dit taamlik moeilik is om die vyand vinnig met behulp van nunchaku dood te maak of ernstig te beseer.
Die ninja het dikwels kruit gebruik. Inderdaad, gewere, aansteeklike granaten (te-pao), rookgranate en 'n bietjie later - dwarsboë is dikwels deur ninja gebruik om pogings om die heersers aan te wend. Hulle het ook poeieragtige gif gebruik wat hulle in die gesig van die vyand gegooi het.
Ninja - 'vry ridders'. In werklikheid, te oordeel aan die taamlik teenstrydige inligting wat in die enkele geskrewe bronne oor die ninja bewaar is, was dit beide filosowe en gimnaste, en alchemiste, rowers en uitstekende akteurs wat die kuns om te veg en vermomming. Die vermoë om te reïnkarneer, om in elke situasie op 'n natuurlike en gemaklike manier op te tree, die vermoë om pyn te verduur en die mees onverwagse uit te voer, en soms, uit die oogpunt van die leek, eenvoudig onmoontlike aksies om hul doel te bereik, het hulle onverstaanbaar en geheimsinnig gemaak. By hierdie mense het baie vaardighede, filosofieë en wêreldbeskouings saamgesmelt wat hulle gehelp het om enigiemand te wees en terselfdertyd niks te wees.
Spioene en sluipmoordenaars word sedert antieke tye ninja genoem. Dit is nie heeltemal waar nie. Die woord "ninja" verskyn eers in die 20ste eeu in die Japanse taal. Daarvoor is die hiërogliewe wat hierdie woord vorm, gelees as "shinobi-no mono" ("man wat wegkruip", "in die geheim deurdringende man"). Om spioene en spioene aan te wys, is die terme "kaja" ("'n persoon wat deur gate dring"), "ukami-bito" ("iemand wat geheime leer"), "mitsumono" ("drieling mense"), "datsuko" (" ontvoering van woorde ")," kikimono-yaku "(" dienende luisteraars ")," kagimono-hiki "(" snuif en afluister ")," lin kuei "(" woud demone ") ens.
Die ninja het die reguit swaard uitgevind. In werklikheid is die beroemde ninjato - 'n reguit swaard, waarvan die ninja gekrediteer word om uit te vind, tydens die Tweede Wêreldoorlog gebore. Ninja het ook soms chokuto gebruik, 'n tweesnydende wapen met 'n kort lem. Daar moet genoem word dat die reguit swaard baie skaars was in die Middeleeuse Japan. So 'n lem was moeilik om te maak, en in 'n geveg, byvoorbeeld teen 'n samoerai, sal bogenoemde wapen nie veel help nie. Die feit is dat die wapenrusting van die Japannese vegter uit daardie tyd bestaan ​​het uit staalplate wat met leer geplak is en met gekleurde lak bedek is, wat mekaar oorvleuel. Hierdie wapenrusting van die sogenaamde lamellêre tipe was buitengewoon sterk, maar het een swak punt gehad - hulle is met 'n lang sykoord vasgemaak, wat, as dit gesny is, die vyand vinnig onbeskermd kon laat. Hiervoor was die lang geboë swaard van die samoerai - die katana en nie die kort reguit ninjato nie - die beste pas.
Ninja het baie spesiale soorte toerusting uitgevind en het altyd met die volgende missie voortgegaan, deeglik toegerus; hulle het in elk geval nooit met 'n swaard geskei nie. Die samoerai het probeer om nie van die swaard af te skei nie, en in die hande van 'n ninja, vermom as 'n gewone boer, sou die katana byvoorbeeld verdag lyk. Daarom het skaduwee-krygers verkies om hulself toe te rus met minder sigbare en meer kompakte en effektiewe soorte wapens, wat selde hul uitvindsel was. Dikwels het ninjas gewone huishoudelike artikels en landbou-werktuie volgens hul behoeftes en vereistes aangepas. Byvoorbeeld, 'n shuriken is net 'n gesofistikeerde aanpassing van 'n algemene geslypte haarnaald. Boonop is 'n werktuig soortgelyk aan die 'ster' van die ninja dikwels deur skrynwerkers gebruik om spykers uit hout te haal (miskien is dit die rede waarom skaduwee-krygers hulself dikwels as verteenwoordigers van hierdie spesifieke beroep vermom het). Die kunai-mes is 'n gewone, skerp geslypte spyker wat afgeplat is (boonop is die moderne idee dat die rand van hierdie wapen geslyp is, is verkeerd - meestal is die kunai as 'n kruk gebruik om die tou vas te maak). Polskloue (tekagi of shuko) - houtplate met geboë metaalsteke het ontwikkel uit die gewone studskoene wat gebruik word om op ys en sneeu te loop. Ninja het hierdie (baie ou) uitvindsel net effens verander - tekagi het na die hande van krygers gemigreer en is gebruik om bome te klim, en in die geveg - om 'n onakkurate swaardstaking te blus of om 'n teenstander seer te maak. Die slagoffer het gelyk of hy deur 'n wilde dier aangeval is, en min kon bewys dat die ninja-vegter in werklikheid die skuldige in sy lot was. Om die toevlug te dek, het die ninja die veelvlakkige makibishi-stekels gebruik (of hul aanpassing wat 'n swak ontploffing veroorsaak wanneer dit saamgepers word - bakura-bishi). 'N Handjievol sulke dorings, wat op die pad gestrooi is, kon die agtervolgers in hegtenis neem - hierdie tipe wapen het die bene van die soldate erg beskadig en in strooiesandale gesny. En met behulp van igoromi - gewone rys, geverf in verskillende kleure (rooi, wit, swart, geel, blou, bruin), het die ninja inligting uitgeruil. Die korrels wat op prominente plekke versprei is, het 'n sekere kleurkombinasie, byvoorbeeld, dien as 'n waarskuwing vir die gevaar. Dit is kama en kusarigama (sekel), bo (paal), dze (klub), kumade (skerp hark). Maar dit was nie nodig om hierdie lywige toestelle saam te neem nie - op enige oomblik het die ninja baie dinge byderhand wat as wapens gebruik kon word.
Die ninja het prins Uesugi met 'n spies deur 'n gat in die buitekant doodgemaak. In hierdie spesifieke geval is dit slegs 'n legende wat daarop gemik is om die omstandighede te wys waaronder die moordenaar soms gedwing word om te werk om die gestelde doel te bereik. Uit geskrewe bronne volg dit dat prins Uesugi 'n natuurlike dood gesterf het, waarin die ninja op geen manier betrokke was nie.
Ninja het geweet hoe om in demone te omskep.In plaas van transformasies, gebruik skaduwee-vegters meestal geverfde houtdemonmaskers, toegerus met miniatuurspuite van 'n brandbare mengsel. Die verskriklike voorkoms, aangevul deur die illusie van 'vurige asem', het die bygelowige vyande van die ninja in vrees gedreig, wat hom 'n ekstra kans gegee het om te wen.