Blou goudsteen - Blou aventurienglas - nie-koper - video
Blou goudsteen - blou aventuryn glas
Goldstone of is 'n soort glinsterende glas wat in 'n atmosfeer met 'n lae suurstofvermindering vervaardig word. Die voltooide produk kan 'n gladde poetsmiddel neem en in krale, beeldjies of ander artefakte geskik wees wat geskik is vir 'n halfsteen klip. In werklikheid word goudsteen dikwels as 'n natuurlike materiaal verkeerd voorgestel of verkeerd voorgestel.
'N Nie-koper goudsteen
Goldstone bestaan ​​in verskillende kleurvariante gebaseer op ander elemente. Koper kan kobalt of mangaan vervang; die resulterende kristalle het 'n meer silwerskoon voorkoms en word opgeskort in 'n sterk gekleurde matriks met die ooreenstemmende ioonkleur, wat onderskeidelik blou goudsteen of pers goudsteen tot gevolg het.
Die goudstene wat nie koper is nie, is makliker om mee te werk as dit herverhit word, as gevolg van die minder streng vereistes vir vermindering en hoër smeltpunte van mangaan en kobalt.
Een oorspronklike vervaardigingsproses vir goudsteen is in die sewentiende-eeuse Venesië uitgevind deur die Miotti-familie, wat 'n eksklusiewe lisensie deur die Doge gekry het. Volgens 'n stedelike legende is goudsteen 'n toevallige ontdekking deur ongespesifiseerde Italiaanse monnike of die produk van alchemie, maar daar is geen vooraf-Miotti-dokumentasie om dit te bevestig nie. 'N Goudsteen-amulet uit Persië van 12 tot 13-eeu in die versameling van die Universiteit van Pennsylvania toon dat ander, vroeëre ambagslui ook die materiaal kon skep.
Die algemeenste vorm van goudsteen is rooibruin, wat klein kristalle van metaalagtige koper bevat wat spesiale voorwaardes benodig om behoorlik te vorm. Die aanvanklike groep word van silika, koperoksied en ander metaaloksiede saamgesmelt om die koperione tot elementêre koper chemies te verminder. Die bak word dan van die lug afgesluit en binne 'n nou temperatuurbereik gehou, wat die glas warm genoeg hou om vloeibaar te bly, terwyl die metaal kristalle van die oplossing laat neerslaan sonder om te smelt of te oksideer.
Na 'n geskikte kristallisasietydperk word die hele groep afgekoel tot 'n enkele soliede massa, wat dan uit die bak geskeur word vir seleksie en vorm. Die finale voorkoms van elke groep is baie veranderlik en heterogeen. Die beste materiaal is naby die middel of die hart van die massa, ideaal met groot, helder metaalkristalle wat in 'n halfdeursigtige glasmatriks opgeskort is.