Gordhan se SA dalk erger - Prof. Koos Malan - N. P. van Wyk Louw-sentrum
Categories: Suid-Afrikaanse Politiek
Hierdie artikel word geplaas met erkenning aan Netwerk 24 waar dit oorspronklik gepubliseer is.
Die landwye betogings teen pres. Jacob Zuma en sy rampokkerregering sorg tans vir die grootste politieke opwinding sedert die aanvang van Suid-Afrika se groot knal in 1994. Die gevoel wat oral gaande gemaak word, is dat sodra Zuma uit die kussings is 'n glinsterende nuwe daeraad weer op die land wag.
Nou die dag het die ekonoom Dawie Roodt gewaarsku dat dit nie so eenvoudig is nie. Zuma se uitdagers kan net so 'n teistering as Zuma self wees. Frans Cronjé van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge het tevore soortgelyk vermaan. Dié stemme is egter nouliks hoorbaar te midde van die magtige anti-Zuma-dreuning. Roodt en Cronjé het egter gelyk.
Ja, Pravin Gordhan is die man van die oomblik. Hy is die opvolger van die eertydse vrou van die vorige oomblik, Thuli Madon­sela. Haar mantel het nou op Gordhan geval. Op hom is die geloof en die hoop gevestig om die nasie uit die doodskaduwee van Zuma en sy kornuite te verlos en die kudde terug op die groot pad van Suid-Afrika te lei. Hoewel Gordhan dalk nie self aan die spits sal staan van die nuwe, vleklose regime wat oor ons herwonne Suid-Afrika sal regeer nie, sal hy ten minste die heroïese wegbereider en middelaar na die herwonne Suid-Afrika wees.
Helaas, dié geloof is bes moontlik ongegrond en selfs gevaarlik. Ons kan weliswaar aanvaar dat Gordhan en sy ondersteuners opreg walg van Zuma en sy kornuite se korrupsie en ook dat hulle baie bekwamer as Zuma se onbekwame kornuitkring is. Dis egter net hier waar die verskil tussen die Zumas en die Gordhans ophou, want wesenlik is hulle presies dieselfde en kan die Gordhans trouens selfs gevaarliker as die Zumas wees. Ons het nie hier met 'n ideologiese breuk tussen die radikale Zumas teenoor die gematigde Gordhans te doen nie. Gordhan en sy ondersteuners is keiharde sosialiste. Hulle is verbind tot:
die totalitêre doelwit, om, soos die ANC talle kere verklaar het (en dienooreenkomstig optree), alle sektore van die samelewing – staat, burgerlik en privaat – onder partybeheer te plaas;
die verkryging van die beheer oor alle produksiefaktore in ooreenstemming met links-sosialistiese ideologiese opvattings. Hulle is onverskillig oor die beskerming van eiendomsreg;
sentralisering en kulturele homogenisering ooreenkomstig die klassiek linkse resep. Hulle toon gevolglik nouliks verdraagsaamheid vir taal- en kulturele diversiteit.
Gordhan en sy makkers het geen stryd met Zuma oor enige van dié goed nie. Inteendeel, waaroor hulle so wrewelig oor Zuma is, is dat hy en sy kornuite weens hul korrupsie en onbekwaamheid die verwesenliking van hierdie doelwitte belemmer. Zuma-hulle stroop die staatskas en verkoop die staat uit. Hulle is agente van staatskaping. Daarom moet Zuma verwyder word sodat die regering, die staatsad-
ministrasie en die staatskas bevry word van Zuma se verwoesting en doeltreffender in diens van die verwesenliking van hierdie links-
sosialistiese doelwitte geplaas kan word.
Gordhan en sy kamp is nie onthuts omdat Zuma en sy kornuite radikale ekonomiese transformasie dryf nie. Hulle is ook nie kwaad vir Zuma en sy kornuite se argeloosheid oor eiendomsreg nie. En hulle is ook nie kwaad vir Zuma-hulle omdat hulle die sogenaamde nasionaal-demokratiese revolusie, transformasie, swart ekonomiese bemagtiging en dergelike ideologiese doelwitte so meedoënloos dryf nie.
Inteendeel, hulle is gebelg omdat Zuma-hulle weens onbekwaamheid en korrupsie juis die verwesenliking van hierdie doelwitte versaak en belemmer.
Zuma moet gevolglik uit sodat hierdie linkse agenda weer volskaals opgeneem kan word.
Mense wat die strate ten gunste van Gor­dhan invaar, doen dit met die geregverdigde oogmerk om Zuma se plundering te beëindig. Boonop geniet hulle heerlike keelskoonmaak met geniepsige plakkate en venynige slagspreuke.
Maar oppas, want dié einste mense is met hul deelname ook gemobiliseer vir radikale ekonomiese transformasie, sentralisering, die aanslag op eiendomsreg, homogenisering, die miskenning van kulturele vryheid en diversiteit en die najaag van dergelike linkse doelwitte.
Dit is die bespotlike toestand van die huidige Suid-Afrika, waarin die publiek in 'n keuse tussen korruptokrasie en linkse sosialiste verstrengel is. Oplaas is dit genadiglik nie die enigste keuse nie. Daar is ook 'n ander uitweg, naamlik die uitweg van toenemende selfstandigheid.
Veral Afrikaners het trouens etlike jare gelede reeds dié weg begin inslaan. Die wyses om dié groeiende selfstandigheid te bewerkstellig is legio. Bou eie sakeondernemings en sakeorganisasies, bou eie onderwysinstellings (skole, tegniese kolleges en universiteite), vestig eie veiligheidstrukture en maatskaplike dienste, smee sake-, kulturele, akademiese en dergelike bande met die baie Afrikaners elders ter wêreld en met bondgenote en vennote plaaslik, in Afrika, Europa, Amerika en Australië of waar ook al en begin 'n nuwe stad bou soos die Ora­niërs sê en doen.
Daar bestaan reeds goed funksionerende strukture wat al dié goed en nog meer doen waarby aangesluit kan word.
Te midde van al dié bedrywighede is een ding deurlopend van belang: "Get the government off your back," met erkenning aan Ronald Reagan. Dus: vrywaar jou van die aaklige bloedsuierstaat, sowel Zuma se rampokkerweergawe as die links-sosialistiese weergawe van die huidige nasionale verlosser, Pravin Gordhan.