Uit die sendingveld – NG Kerk Boesmanland
Uit die sendingveld
NG Kerk Boesmanland
"Ek is die Alfa en die Omega"
Danie Murray se "blog": http://vathande.blogspot.com/
Danie Murray se "facebook": https://www.facebook.com/danie.murray
Om in te skryf vir die bediening se nuusbrief: http://vathande.blogspot.com/p/inskyf-vir-handevat.html
In Mosambiek gaan dit moeilik met die ekonomie. Normaalweg wissel pryse van mielies baie van oestyd tot hongertyd, maar dié jaar was dit baie erg, van 400 mt vir 'n sak na so 2 weke terug, 1,725 mt per sak.
Ons hoor van groot deurbrake op Namau. Na soveel jare en net een bekeerling, hoor ons van baie nuwe deurbrake.
Ons hoor onder andere van die onderwysers wat kom vra om deel te wees van die Bybelstudiegroep. Na 'n tyd is een keer per week nie genoeg vir hulle nie, en nou hou hulle twee keer per week Bybelstudie. Die skool vra vir Johan en Enna om 'n pre-skool daar te help open. Verder is daar 'n groep van 20 mense in die stad wat vra om aan te sluit by die Gereformeerde kerk.
Ander projekte gee ook hulle terugvoer en ons neem afskeid van dokter Freek en Anna wat vroeg in 2017 ons verlaat. Gelukkig hoor ons ook van 'n nuwe dokter wat bietjie later in die jaar kom om te help.
Verdere uitdagings van die sinode, is kommunikasie en eenheid, tekort aan geestelike werkers, uitgestrektheid en leierskap.
Die laaste aand wou ek gaan slaap voor my rit na RSA, maar word gevra om die verkiesing te fasiliteer. Tot vroeg oggend skeur ek papiertjies en tel stemme. Later vertrek ek na Blantyre.
By die huis sit ek 'n afdak op vir skoonma se karretjie. Dit gaan moeilik met ma Ann. Sy doen baie goed met die aanpassing, pyn en ongemak wat sy beleef.
Baie om voor dankbaar te wees met die terugrit.
Bid vir beplanning vir die toekoms.
Bid vir skoonma Ann Davies.
Bid vir die onbereikte noorde van Mosambiek.
Danie vir Handevat Proteahoogte.
Die Mosambiekers besoek die Kaap, en ons word so deur hulle bemoedig. Hulle sê dankie, vra om vergifnis vir foute wat hulle dalk gemaak het, en ons beplan saam vir die toekoms, vir wat die Here deur ons saam wil doen.
Dit was 'n besonderse ervaring om te beleef hoe die plaaswerkers vir die Mosambiekers bid, en om te sien hoe dit hulle harte raak.
Ons besoek Villiersdorp en kuier lekker saam met die gemeente. Daar word ook goeie geestelike kontak gemaak. Ons besoek ook verskeie plase van groot boere en sien baie verskillende soorte van boerdery. Die een boer wys ons hoe hy alles op Christenskap bou. Hy haal sy Sondagskool sertifikaat met die seëls uit, en vertel hoe die Here die middelpunt van die boerdery is. Dit is 'n besonderse ondervinding vir almal.
Tydens die besoek hoor ons dat die mark in Milange halfpad afgebrand het. Deur die genade het die vuur gestop by die winkeltjie langs Joao se winkel. Een van die ouderlinge se winkel het tot op die grond afgebrand.
Ons is baie dankbaar dat daar groei is in die finansies. Ons behoort binnekort alle skuld af te betaal. Daarna sal daar weer geld gebruik kan word vir die bedieningskostes. Baie dankie vir almal wat bydraes gamaak het.
Dit gaan goed met ons almal by die huis. Ek bewonder Bonny se ma wat ten spyte van die kanker, goeie moed behou. Sy het selfs reg gekry om weer te begin stap in die oggende.
Bid vir beplande besoek aan Mosambiek.
Bid vir die effektiewe bediening van ons kerk in die Wes-Kaap.
Sê dankie vir die finansies.
Bid vir ons as gesin se aanpassings met die besoek.
Strand in Mocuba
Ons kon toe nie huisbesoek doen die Maandag nie, want daar was te veel gesprekke oor onder andere die bouwerk. Dit het baie tyd geneem, maar die gesindheid waarin dit plaasgevind het, het gemaak dat ons met vertroue na die toekoms kyk.
Deur die nag reën dit baie en ons slaap ongemaklik. Ons slaan ons tente op in Ualize se vorige huis.
'n Jeuggroep wat bymekaar kom, se werk word baie geseën. Die bekeringsboodskap en vergifnis word verduidelik aan 'n klomp vrouens wat verklaar dat hulle nog nie tot bekering gekom het nie. Ons weet nie wat in harte gebeur het nie, maar hier het heel moontlik 'n paar vrouens opreg hul lewens vir die Here gegee!
Die volgende dag moes ons vroeg opstaan ter wille van die tyd. Ons ry 'n klein paadjie diep die bos in tot by die wykskerkie Nambrini. Langs die pad stop ons langs 'n stroompie waar warm water uit die grond borrel. Ons is nie 'n groot groep nie, maar in die kort tydjie word al drie groepe se werk gedoen en mens kan nie die waardering van mense in woorde omsit nie.Ons laai ons kampgoed op en ry verder tot in Mocuba, en later na Milange waar ons vir oulaas oorslaap, en met hartseer almal groet.
Dankie Here vir die werk in Zambesia provinsie.
Dankie vir nog 'n uitreik en vir die lewens wat daardeur geraak is.
Bid vir goeie terugvoer aan almal betrokke.
Dankie vir die voorbidding vir die finansies, ons kan van ons skuld terugbetaal.
By die huis.
Ek is aan die herstel van 'n griep verkoue besigheid, en dit gaan klaar beter. Amelia werk hard aan haar wiskunde studies en Sias hou nog vakansie. Bonny is baie betrokke by haar ma se behandeling en aanpassing met die kanker. Ek was vandag saam met haar in die hospitaal in voorbereiding vir bestraling. Ons is dankbaar oor 'n rustigheid wat baie help.
Danie Murray vir Handevat Proteahoogte.
Op 10 Maart het ons weer veilig in Milange gearriveer. By die grens wou die weermag ons tasse uitpak, maar gelukkig kon ons hulle oortuig dat dit baie lank gaan neem. Twee sakkies melk later was ons deur die grens.
Daar is hierdie jaar vier bosskole.
Runje is 'n nuwe skool. Ons het onlangs gehoor dat die skool se getalle aangegroei het tot 400 kinders. Dan is daar die Magaissa skool, die Manhenga skool en die Liaze skool. Die Liaze skool se klasse word steeds onder die mango boom gehou. Die gebou wat hulle besig was om te bou, het inmekaar gestort. Wanneer dit dus reën, is daar geen skool nie. Hulle het twee baie goeie onderwysers.
Die kinders word aangemoedig om skool by te woon deurdat hulle gedurende pouse met 'n sokkerbal kan speel. 'n Skenking van sokkerballe was weer hierdie jaar ontvang.
Ons hoop om later vanjaar by elke bosskool 'n gemeenskapsvrou te mobiliseer om self 'n basiese skoolvoorbereidingsprogram vir die 5 tot 6 jariges aan te bied.
Ons probeer die tyd uitkoop om 'n maksimum impak met die evangelie van Jesus te maak in die lewens van die bosskool gemeenskappe. Mens is nie daarvan verseker om nog 'n môre te kan hê nie. In Mosambiek gaan mense daagliks sonder Jesus dood; as die dood hul mis, sal hulle ongelukkig by Jesus se wederkoms hul ewigheidsbestemming moet hoor.
Ons sê dankie vir:
Geseënde gemeentebesoeke aan die begin van elke jaar
Lekker tye saam met familie en vriende
Veilige reis terug na Milange
Skole wat oop is, waar kinders besig is om te leer
Mosambiekers wat hierdie jaar moontlik honger kan lei a.g.v. swak oeste.
Geduld en krag om taal- en kultuurverskille te kan hanteer.
Vir geestelike groei in IRM leierskap.
Span by Mosambiek Geletterdheisbediening.
Hierdie uitreik na Masombiek het die Here volgens my op twee vlakke baie betekenisvol gemaak.
Eerstens op die vleeswording van geloof. Liefde in prakryk is bespreek. Openlik is gesels oor wat Jesus geleef word in plattelandse Mosambiek.
Tweedens word talle verhoudings met vennote in RSA versterk en ongemaklikhede word aangespreek. Ons word broers in die soek na antwoorde en bid saam daaroor.
Al die besprekings en besoeke is in 'n sekere sin gedoen in die naam van die totale NGK! Daar is 'n groot dankbaarheid van die IRM wat ek graag aan al die lidmate van die NGK wil oordra. Hulle is bewus daarvan dat hulle sukkel en foute maak, maar dankbaar dat die NGK nog saam met hulle loop.
Ons is baie dankbaar aan die landbou projek wat R50 000 beskikbaar gestel het om nou mielies op te koop vir die groot nood wat verwag word die einde van die jaar. Dit stel plaaslike gemeentes in staat om die mense wat werklik swaarkry, met 'n paar kilogram per gesin te kan help. Dink net aan die getuienis wat daarmee saam gaan.
Ons besoek Sawala, ver in 'n baie geisoleerde gebied. Vir drie dae gesels ons op interkulturele manier oor ons verhouding met die Here, hoe dit werk in 'n lewe met Christus en wat kerk is – hoe ons mekaar kan help. 'n Ou tannie is baie opgewonde oor ons besoek by haar huis en hardloop agterna en kom gee vir my 20 Meticais !!
Dit reën op 'n pad van 200 km. Eenkeer het ek die motorfiets op sy sy neergesit. Ry deur reviere en gly deur slote, maar beleef die Here se genade. Op plekke het ek gedink nou reën ek sopnat, en dan, as ek om die draai kom, is die reën net weg.!
Een van die hoogtepunte was voorbidding vir mekaar. Eers wou mense net hê ons moet vir hulle bid. maar later verstaan dat die Heilige Gees deur almal werk. So stadig aan het hulle na mekaar se probleme geluister en vir mekaar gebid ten spyte van hulle foute wat almal in die gemeenskap ken. Ons is almal afhanklik van ons Vader se genade deur Jesus.
Na vier dae se reis, (wat 6 ure se wag op die RSA grens insluit), is ek weer terug by die huis. Die volgende besoek behoort saam met die Strand uitreik te val in Junie. Ek behoort dalk al die 9e te vertrek.
Die finansies van Handevat wat bietjie druk.
Uitdagings in Mosambiek.
Nuwe sendinggebiede in Mute Cabo Delgado en Mavago in Niassa.
Bouprojek in Mocuba.
Die hongersnood die jaar.
Beplanning van Strand se uitreik in Junie.
Die bus het die Kaap verlaat en ek vat Jesus se sekerheid in tye en plekke van baie onsekerheid.
Ek sal gereeld op Facebook laat weet wat aangaan.Volg my gerus by: danie.murray. Verder is julle welkom om epos adresse te stuur om by te voeg by nuusbriewe of om joune af te haal.
Lees gerus ook my persoonlike oortuiging en die van my ondersteuners oor hoekom by: http://vathande.blogspot.com/2015/10/hoekom-het-die-here-mosambiek-gemaak.html
My program lyk soos volg:
Arriveer in Milange die 15de
Beplanning en voorbereiding 16de
Ry na Nampula met sendeling se bakkie die 17de
Fellowship in Nampula 18de
Koop motorfietsie 19de – 20ste
Besoek Grant en Riana in Nacala tot 23ste
Besoek Malema tot 26ste
Besoek Entre Lagos tot 29ste
Besoek Nephipi tot 1ste
Ry na Milange 2de
Programme en Sinode gesprekke tot 7de
8ste taxi na Blantyre
9de klim op bus na RSA
12de Arriveer in Kaap
Whatsapp en epos behoort te werk met RSA info.
082 721 3809
Klik hier vir Danie Murray se boodskap in PDF formaat
Met uitnodigings vir Handevat se nuusbrief het ek 'n beskrywing van die visie ingesluit. Ek wil dit graag met almal deel:
Ons kultuur is op die stadium baie beter om dissipels te maak as wat die kerk in die algemeen is. Daar word meer mense toegerus om goeie verbruikers te wees as om God se koninkrykskultuur te lewe. As mens op 'n grafiek moet voorstel hoeveel Christene hulle omgewing beïnvloed oor tyd, dan is ek redelik seker dat dit ongelukkig nog 'n afwaartse grafiek is. Gelukkig is daar reeds baie tekens dat die Here is besig om dit te verander sodat die grafiek 'n draai maak. Hier kom 'n draaipunt! Handevat word gemotiveer deur dit wat die Here doen en skakel so goed as mootlik daarby in.
In verskeie gesprekke met verskillende organisasies, kerke ens, kom dit baie sterk na vore dat die Here besig is om op 'n breë front hierdie draaipunt te bewerkstellig.
Nuutste oor Mosambiek besoek
Daar is nog nie iemand wat kans sien om saam met my vir 'n maand weg te gaan nie. Dit is net te lank. Ek gaan steeds die 9de vertrek, en beplan om met die Uno te ry. Soos gewoonlik is ek weer bekommerd oor die finansies ten spyte daarvan dat die Here nog elke keer voorsien het?! Ek sal weer vir myself vervoer in Mosambiek moet aanskaf sodat ek die groot kostes van opry met 'n voertuig kan vermy. Op die manier kan ek vorentoe weer met die bus kan opry. Ek oorweeg om weer 'n klein motorfietsie aan te skaf. Die beplanning is om daar 'n paar gemeentes te besoek, wat saam met die sinode gekies is. Daar is ook moontlik toerustings geleenthede. Dan is daar heelwat gesprekke waar ek bedieninge help met beplanning veral vir uitreike. Moontlik is daar 'n besoek aan Chiconono. Verder is daar 'n sinodale kommissie vergadering. Bid maar saam dat ek by die prioriteite kan uitkom. Indien daar enige bediening is vir wie ek moet help om sekere goed deur te praat is julle welkom om my te kontak. Net dalk is 19 Februarie 2015 daar nog een of twee persone wat wil saam ry?! Ek is opgewonde oor 'n groei in kommunikasie met die kerk en dit gaan die werk baie baat vorentoe.
24 Februarie 9h00 die oggend ry ek uit om "Klippie Kids" skool by Klipheuwel te gaan besoek. Hulle gaan my wys wat daar aangaan met die skool vir voorskoolse kinders. Dit is 'n besonderse werk. As jy wil saamry, laat my weet. http://shiloh.org.za/projects/shiloh-klipheuwel-1.html
25 Februarie8h30 tot 11h00 is 'n baie waardevolle oop byeenkoms waar ons kan leer wat om met kinders op die straat te maak om hulle te help. Dit is die "Northern Street Children forum" se byeenkoms. Al die vennote kom saam. Die venue is die Durbanville Council Chambers. Laat weet en ek reël dat jy 'n uitnodiging kry. https://sites.google.com/sites/wcscfsa/home
Die 5de Maart hou ons 'n Embizo oor "hotspots" saam met Teahmo. Kom neem deel en help Brakenfell om effektief barmhartigheid te lewe. Ons sien dat baie organisasies en individue op 'n paar plekke geskenke en kos kom gee, sonder om te weet wat die ander doen. Ek dink dit is 'n geleentheid ook vir die kerk om 'n groot bydrae te lewer deur op die manier die dorp te help. Laat weet as u belangstel en ek sal inligting deurstuur.
Die Murray gesin
Die sinode het begin met 'n noodkreet waar die leiers gesê het dat hulle nie betekenisvol genoeg vir die gemeenskap is nie. In hierdie gesindheid het hulle sake baie sinvol hanteer. Daar is meer as ses ure ingesit in 'n geestelike konferensie.
In die jaar wat ek nie daar was nie, het die gemeentes begin om self bydraes te maak om sinodale vergaderings mootlik te maak. Die sinode is heeltemal befonds uit gemeentes. Verhoudings wat baie gesukkel het met ouderlinge en met Espanor, het ook verbeter. Dié was nou 'n kort besoek, maar dit lyk asof die Here besig is om deur Sy Gees, sy karakter te vorm in die Tumbine sinode.
Die Here het, lyk my, meer gedoen in die kerk in die tyd wat ek nie daar was nie, as die tyd wat ek daar was?! Hoe ookal, dit is lekker om dit te sien en dit maak my nou meer versigtig oor hoe my betrokkenheid nou gaan lyk. Help asseblief bid vir wysheid.
In die sinode kon Handevat insette lewer om verhoudings met vennote in RSA te verbeter en nog moontlikhede oop te maak. Verder kon hulle ook help in 'n paar bedieninge se prosesse. In die gemeentes was dit 'n besonderse ervaring om te sien hoe die Here met dominees, lidmate en ouderlinge werk tydens die fasilitering van God se strategie vir die gemeentes. Daar was baie geleer oor:
Luister, verstaan, omgee en medelye, voordat daar gepraat en geleer word.
Persoonlike intieme verhoudings met God, en verstaan van Sy roeping vir elke individu en hoe dit inskakel by die geheel.
Hoe om met geloof uit die boot van sekuriteit te klim en op die gavaarlike waters te loop saam met Jesus. Hoe om mekaar hierin aan te moedig.
Die verstaan dat alles aan God behoort en ons net bestuurders is.
Amelia het gister haar laaste skool vraestel geskryf, en Sias vandag sy laaste Graad 9 vraestel. Hulle dink dit het goed gegaan
Baie groete en seën
Danie, Bonnie, Amalia en Sias.
Liewe Boesmanlandgemeente en ander.
Hier is 'n paar stippellyne van wat gebeur.
Verlede Sondag het ek ná baie rondry, op klein paadjies, die plaasbediening opgespoor. Dit is meestal 'n baie toegewyde gesin wat weekliks baie opoffer in die proses om die bediening te bestuur. Ek ken die man al redelik goed en het baie lekker saam begin gesels oor die bediening. Ek deel toe met hom dat ek voel die Here praat met my oor gesamentlike gesprekgeleenthede met die doel: die bemagtiging van mense. Hy is baie opgewonde daaroor, want hulp is nodig, die nood is groot.
Ek bid dus daaroor om 'n kursus saam met plaasleiers aan te bied om as aansluitlng te gebruik om te eksperimenteer hoe om plaaslike leierskap te ontwikkel. Vandag het van die leiers my genader met die gevolg dat ek Donderdag hulle beplanningsvergadering hywoon. Die Here praat ook met hulle oor die ontwikkeling van mense en hulle wil net dat ek iets moet begin. Ek wil graag eers die boere leer ken en dan by mense in hulle huise gaan kuier. Hier lê baie potensiaal vir die plaasbediening asook om mense 'n ervaring te gee van werk saam met mense.
Die ander plaasbediening het 'n mooi kerkie gebou.
Ek het in 'n paar gesprekke goeie terugvoer gekry oor die begin van 'n gespreksforum vir die dorp. Teahmo het hulle beweging "Doing Good Better" (om goed doen beter te doen) beskikbaar gestel hiervoor. Hierdie gesprekke help die kerk om hulle eie posisie in koninkrykswerk te vind.
Sarfat het in Bloekombos 'n groot gebou opgerig met die doel om die gemeenskap daar te dien vanuit Christelike waardes. Die gemeenskap sit met groot uitdagings op talle terreine. Dit is 'n arm gemeenskap met talle kulture. Daar is baie seerkry. Daar is nie altyd die betrokkenheid, vaardigheid en diens leierskap om die bediening te laat groei in sy effektiwiteit om God se koninkryk daar te vestig nie. Ek is besig om kontak te bou met plaaslike leierskap om te hoor by die Here of ons nie 'n ontwikkelings forum moet begin met toerusting om gelowiges daar te help om God se hart vir hulle omgewing to wees nie.
Die beplanning vir die Junie — Julie besoek aan Mosambiek, vorder goed. Die Strand Gereformeerde Kerk maak dit moontlik deur vir my 'n vliegkaartjie te koop. Dit is reeds bevestig vir die 14 de Junie met terugkeer die 12 de Julie. 14—28 Junie is ek saam met die Strand om in Mocuba, Maganja da Costa en Lugela met die doel om jeugleiers te help met hulle Sondagskool opleiding. Die opleiding sluit die keer ook dramas in om opleiding meer prakties to maak.
Ek sal die geleenthede gebruik om met dominees en leiers tyd te spandeer. Tussen die twee spanne, wil ek die geleentheid gebruik om rond te beweeg na ander gemeentes. Daar is gemeentes wat my gevra het om hulle te besoek.
Na dit, gaan ek saam met die NGK Annlin na Gile waar daar groot uitdagings is vir die kerk en ook 'n baie verwaarloosde samelewing. Mense daar was tot nou kort nog jagters en nou met die reservaat is dit nie meer 'n opsie nie. Sterk tradisionele denke en vrese, maak dit baie moeilik vir die wankelende kerk. Die dominee in Mosambiek wat daar werk, is baie braaf, maar die wind is sterk van voor.
Bid vir my en die span, want dit is baie nodige werk.
Intussen het ek die eerste rentmeesterskap les in Portugees deurgestuur vir evaluering. Ek hoop dit is sinvol.
Amelia gaan 'n tweede probeerslag insit om haar lisensie te kry. 'n Meisie vra vir Sias of hy haar gemis het. Sy antwoord was n teenvraag: Waarheen was jy? Hy verstaan nie hoekom ons dit snaaks vind nie.
Vir die wat nie gehoor het nie, ek het toe nie die sinodale pos gekry nie. Hulle het 'n baie oulike man aangestel. Ek het heeltemal vrede daaroor en gaan aan soos voorheen. Of ek kan nie sê soos voorheen nie, want dit lyk my dit verander gedurig.
Baie liefde en Pinkster seën
Danie, Bonny, Amelia en Sias
Besondere mense is vir my tot 'n seën
SONDAG SE PLAASBEDIENING
Sondag is ons weer na die skooltjie tussen die plase langs die Bottelary pad. My pa en ma is ook daar en bring vir Anna en Jeanette saam. Hulle getuig van verlossing uit verslawing van drank, dagga en rowwe lewens. Die trane het geloop met hulle getuienis en ek glo dat dit 'n geweldige indruk moes maak op die mense. Jeanette het vertel hoe die Here die spirits so bitter gemaak het dat sy dit nie eers met koffie kon inkry nie, en dit het haar lewe gered.
Die ander ding waarmee die Here met haar gepraat het is dat sy nie meer 'n ma vir haar kinders was nie. Hulle was baie keer honger en verwaarloos. Dan het albei 'n getuienis van 'n kragdadige bekering, wat hulle lewens tot in die wese verander het. Hoe hulle ontdek het dat hulle nie kan nie, maar 'n Here dien wat deur Sy gees wonderwerke gedoen het. Genade onbeskryflik groot.
In die kar praat hulle oor baie seerkry in hulle lewens en hoe hulle nie daaroor kan kom nie. Ons praat van hoe mens vir die Here kan kwaad word en dat dit deel van ons verhouding met Hom is. Hoe eerliker ons is, hoe meer van die hart kan ons met Hom deel, en Hy wil deur die seerkry nader kom aan ons. Hy is nie veroordelend nie.
Ons besoek 'n huis van 'n jong man wat verslaaf is aan tik en dagga, en hy dra bende tattoeër merke. Hy wil graag bevry word daarvan, maar sy pa raak net kwaad vir hom en help hom nie. Ek sit in die sink huisie langs hom op die bed en bid vir hom en gesels eerlik soos net hulle kan doen. Hy kom agter ek is aan sy kant. Ek deel die stryd met hom. Hy het die week vir die eerste keer reg gekry om nie saam met sy vriende na hulle verslaafde partytjies toe te gaan nie, maar om by die huis te bly.
Handevat begin maar nou eers sy voete vind. Veral in die begintyd, moet mens ure in vergaderings sit. Dit is baie bevrydend dat mens nou ook al meer met uitreike betrokke raak, want dit is daar waar ons as gemeentes iets kan ervaar van die nood rondom ons. Dit is onder andere daar waar ons leiers kan bystaan en die rimpelings van God se koninkryk kan sien beweeg.