Die groot bomaanvalle op Londen - Inligting
Die groot bomaanvalle op Londen
Burgers van Londen slaap in 'n metro-stasie tydens die Duitse bomaanvalle in September 1940.
Premier Winston Churchill besoek gebombardeerde buurte in Londen
Titel: Burgers van Londen wat tydens die Duitse bomaanvalle in September 1940 in 'n metro-stasie geslaap het.
Datum getoon: September 1940
Kontak kopiereg: Heritage Images / LeemageAgence Leemage, 7 Rue Maître Albert 75005 Parys
Burgers van Londen wat tydens die Duitse bomaanvalle in September 1940 in 'n metro-stasie geslaap het.
© Erfenisbeelde / Leemage
Titel: Eerste Minister Winston Churchill besoek gebombardeerde buurte in Londen
Kontak kopiereg: Farabola / LeemageAgence Leemage, 7 Rue Maître Albert 75005 Parys
Publikasiedatum: Mei 2018
Foto's van die Blitz
Hierdie twee foto's dateer uit September 1940, die dag na die eerste groot Duitse bomaanvalle wat die Engelse hoofstad getref het.
Geproduseer deur joernaliste of selfs deur private persone, het die ontelbare foto's van Londen wat by hierdie geleentheid geneem is, verskillende mate van sukses behaal: sommige word deur die pers opgetel en versprei dit op nasionale of internasionale vlak, terwyl ander nie verder gaan as die familiekring of die wêreld nie. gehoor van 'n buurt. Dat hulle 'n oomblik vasvang van die "daaglikse" lewe van die inwoners in hierdie spesifieke omstandighede (soos Londense burgers slaap in 'n ondergrondse stasie tydens Duitse bomaanvalle) of 'n meer politieke en amptelike oomblik (Premier Winston Churchill besoek gebombardeerde buurte in Londen), vorm hierdie beelde die bewussyn en voorstellings van die bevolking, wat 'n besliste rol speel vir die res van die konflik.
Meer direk, hulle toon ook die verskriklike gevolge van Blitz - uit die naam van die veldtog van af en toe aanvalle wat deur die Luftwaffe op die Verenigde Koninkryk gelei is van 7 September 1940 tot 21 Mei 1941 –000 wat Londen verskeie kere getref het (veral 7 en 15 September 1940, 10 Oktober 1940, 10 Mei 1941) maar ook Coventry (14-15 November 1940), Manchester (22, 23, 24 Desember 1940), Liverpool (1er tot 7 Mei 1941) of Birmingham (21 Mei 1941), met groot materiële skade, was 3,75 miljoen mense ontheem, 14 621 dood en 20 292 beseer, meestal burgers.
Londen onder die bomme
Aan die einde van die kaai, speel die fotograaf van die eerste skoot met die perspektief wat deur die relings, die platform en die tonnel geteken word vir die samestelling van die skoot. Oor die hele lengte van die platform kan Londense inwoners van alle ouderdomme en geslagte gesien word op lakens en komberse wat hulle saamgeneem het. Sommige lyk inderdaad aan die slaap (die jong vrou op die voorgrond), terwyl ander, meer skaars, wakker bly (die man wat na die lens kyk). Hier en daar sien ons nog 'n paar wesenlike persoonlike besittings, soos 'n tas of 'n inkopiesak. Dit is moeilik om die tyd op die klok te lees of om die naam van die betrokke stasie te ontsyfer om meer presiese feitelike inligting oor die betrokke episode te gee.
Premier Winston Churchill besoek gebombardeerde buurte in Londen word eers gekenmerk deur die deurmekaar gebou wat 'n goeie deel van die beeld beslaan (links). Hele dele van die gebou het ineengestort, tot bakstene en stukke hout gereduseer, wat die versterkte versterkings van gewapende beton laat hang en nutteloos, kaal, nogal sinister. Ander tipiese wonings in die stad het heeltemal ongeskonde gebly en die vernietiging asof in teenstelling hiermee beklemtoon. Eerste Minister Churchill is 'n leier van 'n paar afvaardigings en is maklik herkenbaar in sy profiel. Elegant geklee en gehaat in swart, kierie in die hand, ernstige gesig, ernstige dra, kyk hy vorentoe, opgeneem en sien die omvang van die skade.
Die twee beelde vertel ons iets oor die werklikheid en die gevolge daarvan Blitz. Terwyl die tweede getuig van die vernietiging, illustreer die eerste een van die maniere waarop die plaaslike bevolking die situasie hanteer. Met die eerste bombardemente is metrostasies dus as tydelike skuilings gebruik. Alhoewel die beeld uiteraard 'n verstommende karakter het, aangesien die elemente van die gewone stadslewe van hul 'normale' gebruik afgelei word, word so 'n beeld redelik algemeen tydens vyandelike strooptogte. Ons kan die indruk van kalmte en relatiewe organisasie sien wat uit hierdie beeld blyk. Hier is geen paniek of gemors nie, geen oorvol kaai nie, maar goed belynde burgers wat die tyd geneem het om sake te doen en 'n algemene houding wat amper vreedsaam lyk. Terwyl die Nazi's tereg van plan is om die bombardemente te gebruik om die inwoners te traumatiseer en die Engelse owerhede te dwing om vrede te eis, is dit inderdaad die Britse 'slym' wat lyk. 'N Min of meer legendariese' stoïsisme ', in elk geval self gevier deur die belangstellendes self en hul leiers met die doel om te mobiliseer.
Churchill se foto het 'n meer onmiddellike politieke betekenis. As hy die nasie beliggaam, is die regeringshoof wat bloed en trane beloof het voor die oorwinning, die stadium van sy teenwoordigheid, waardig en ernstig. In hierdie 'donker ure' skram hy nie weg nie en staan ​​daar, vasberade, op 'n manier in die hart van die geveg en saam met sy kiesers, en dring hulle by voorbeeld aan om teen aggressie op te staan. As sy besoek dus 'n konkrete nut het (om bewus te wees van die vernietiging, ondersteuning aan die slagoffers te bied), is dit bowenal 'n boodskap wat aan sy medeburgers gestuur word, en breër aan die hele wêreld (insluitend die Nazi's): moet nooit opgee nie, Brittanje sal nie oorgee nie.
BEDARIDA, Francois, Die Slag van Brittanje, Brussel, Kompleks, 1996.
BEDARIDA, Francois, Churchill, Parys, Fayard, 1999.
CHURCHILL, Winston, Hul beste uur , Londen, Penguin, coll. "Die Tweede Wêreldoorlog, Deel II", 1949.
Van LESPINOIS, Jérôme, « 1940-1944: The Battles of England », Geskiedenis Folio, Parys, Gallimard, 2015.