Ek het 'n skaam kind ... - Klein kind - 2022
Ek het 'n skaam kind ...
Elkeen van ons onthou foto's, opnames of verhale van ouers, grootouers en vriende oor ons optredes in die kleuterskool, shows tydens tant Wanda se naamdag of om dan elke stap 'n onbekende vertoning te maak. En hoe kan u uitvind dat ons - gebore kunstenaars - 'n kind het wat skaam is, nie hande van tante na oom verander nie, deur grootouers en niggies en by elke geleentheid nie geraas maak nie? Wat meer is, Ania, Basia en Magda hou van 'n kind as 'n skare tantes hul aandag op sy / haar optredes vestig. Hoe om ons kind se skaamheid te beveg?
In die eerste plek - veg jy?
Elke kind is anders. Ons weet dit. Maar op een of ander manier kan ons dit nie in praktyk bring nie. Dit is so sterk dat u u kind met vriende van kinders vergelyk, ondanks die bewustheid dat almal in hul eie tempo groei, ons nie weerstand kan bied teen vergelykings wat begin sit, kruip, loop, hoeveel tande hulle het en hoe vinnig die grootte van die klere verander nie. Ons let nie daarop dat ons uiteindelik in alles ons selfbeeld van ons kind vorm nie. Die ontwikkeling van die kind hou nou verband met sy temperament, maar ons gedrag is nie onbeduidend nie.
Temperament en skaamheid
Kom ons begin met temperament. Ons sal hom nie verander nie. Ons sal nie 'n kind dwing om in die woonstel rond te hardloop as hy verkies om na die beer te kyk of met die ratel te speel nie. Druk van ons sal die onwilligheid van die kind om die gewenste aksie uit te voer, net verdiep. Dit is 'n wonderlike oomblik wanneer ons skat vir die eerste keer "bye-bye" of "dans-dans" gaan doen. Die droom van elke ouer is om hierdie vaardigheid aan die hele wêreld te wys. Laat ons dus 'n foto van 'n kind neem of 'n baba diskreet opneem. Moet u nie aan spanning blootstel as u nie "afskeid" wil doen vir uitgaande grootouers nie. Vir 'n kind, selfs minder as 'n jaar oud, is dit 'n dwang wat hy miskien nie verstaan ​​nie, maar wat hy sal voel en wat in sy senuweestelsel aangeteken sal word.. In latere jare kan dit lei tot trane of selfs histerie as ma of pa die huis verlaat. In uiterste gevalle kan 'n kind weghardloop en selfs wegkruip in 'n situasie waar die gas of huisgenoot gereed maak om te vertrek. Klem op die uitvoering van "intellektuele" gebare (en dit sluit in "bye-bye", "applous", "magpie gekookte pap", "ja, ek is groot", ens. Wat die vlak van kommunikasie van die kind met die omgewing aandui) teen die wil van die kind kan lei tot die staking van hul oefening! Dit is identies aan motoriese aktiwiteite ('tan-dances', spring, stap as hulle deur 'n ouer gehou word, ens.). Ons kan reeds in die stadium van 'n sesmaande kind bepaal watter soort temperament ons kind het.
natuurlik die metode om die kind te ondersteun in sy ontwikkeling en die baba aan te moedig, kan voordelig wees en 'n groot impak hê op die moed van die kleuter in die toekoms. U moet egter altyd versigtig wees en nie die ondersteuning met die klem verwar nie. Slegs wanneer 'n kind ouer word, wanneer ons sekere kwessies kan uitklaar sodat hy ons woorde beslis verstaan, kan ons begin om die moed van ons kind te verhoog. Onthou egter altyd dat almal die reg het om nie van openbare praatjies te hou nie en dit is ons plig om dit te respekteer. As ons wil hê dat 'n kind 'n liedjie moet sing tydens die volgende verjaardag van sy ouma, en dit sal haar 'n soen gee - laat ons dit waardeer en maksimaal prys. Vir ons kan dit 'n mislukking wees (omdat ons die lied met 'n boog verwag het), en vir ons tesourie is dit 'n mylpaal wat enorme inspanning en groot moed verg. Laat ons dit goedkeur, waardeer en laat ons die seun bevestig dat wat hy gedoen het uniek was, en ons is trots op hom. Per slot van rekening was hy tot nou toe 'n skaamte, en nou, voor die versamelde gaste, het die kind haar ouma genader en haar 'n soen gegee. Is dit regtig genoeg?
As die kind van die 'vreedsame' kom, sal dit altyd effens stadiger ontwikkel. En dit maak nie saak of sy 'n meisie of 'n seun is nie. Maar so 'n kind ontwikkel intellektueel vinniger. Uiteindelik sal beide temperamente, spontaan en kalm, in die voorskoolse ouderdom daal en hul vlakke gelykmaak.
Kleuter - tyd vir die eerste pogings
Voorskoolse ouderdom is 'n moeilike tyd. Daar is talle optredes vir ouers, grootouers, tantes en kleuterdames. En hier het ons bashful nog 'n trauma voor hom. Laat ons weet dat ons die tutor met hom met behulp van die 'klein stappe' -metode begin werk. Hy hoef nie 'n prinses of 'n draak te wees vir die eerste opvoering nie. Miskien is dit beter om die landskap te verf? Hy sal gewoond raak aan die optredes, moediger kinders sien, toevallig liedjies en rympies leer.
Hy sal immers kan aansluit as hy wil. Indien nie, sal hy egter 'n ster op die agtergrond bly. Nie minder belangrik nie, want op die foto's, afgesien van die akteurs, kan jy indrukwekkende natuurskoon en kostuums sien. Laat die kind stadig in die publieke wêreld ingaan. Met verloop van tyd sal dit begin om die son, sampioen, die koningin se groef te wees. Daar kom 'n dag waarop hy self 'n gedig sal voordra of 'n liedjie sal sing. Laat ons tot dan toe geduldig wees en gee die kind die kans om die monster teë te kom waarmee hy te staan ​​kom. Laat ons hierdie stryd ook alleen plaasvind, dan sal hy die sukses meer waardeer. Natuurlik sal ons altyd die vader van hierdie sukses wees, maar laat ons in hierdie geval self in die skadu bly, die ontwikkeling van ons kind ondersteun en sy optrede prys met die grootste vyand van sy karakter - skaamte.
So baklei of nie? Na my mening dit is die moeite werd om dapper mense te wyswaardeer hul sterk temperament wys jou kind dat mense anders is, terwyl dit gelyk is. En dat elke verskil die mens uniek maak. 'N Mens kan egter nie vergeet dat daardie "onsigbare" dikwels die basis vorm van die sukses van die Ster nie. Vir wie sou 'n akteur op die verhoog wees as dit nie vir die verhoogontwerper, regisseur, begeleier, kostuumontwerper, beligtingstegnikus en akoestikus was nie? Wie sou dit dophou as dit nie vir die teaterbouer of die kaartjiemaker was nie? En uiteindelik - wie sou van sy bestaan ​​weet, was dit nie vir die fotograaf wat die foto neem en die redakteurs wat dit sou publiseer nie? 'N Span "onsigbare" sleutelpersone werk vir die sukses van een. Ons kind hoef nie die voorste ster te wees nie. Laat ons dit onthou, liewe Sjoe Ouers. Wees lief vir hulle die meeste ter wêreld, want dit is ons grootste skat. Kom ons geniet die suksesse, die kleintjies en die groter. Want wat vir ons klein is, vir hulle kan die afskop van 'n groot monster wees.
Kan vrymoedigheid aangeleer word?
Met verloop van tyd sal die kind openbare optredes moet leer, selfs as hy toesprake, eksamens of matura-eksamens lewer. Hy sal verstaan ​​dat hy vrees en beter of slegter moet oorkom, maar steeds moet voorkom. Dit is moontlik en die moeite werd om die kind te help. Nie een van ons wil hê dat 'n kind nat word van vrees vir die gehoor of van die stam nie. Daar is verskeie beproefde maniere om verhoogskrik te beveg, want ons praat eintlik daarvan.
helper. Daar is mense wat net iets in hul hande moet hou tydens 'n toespraak en dadelik moed opdoen. Dit kan 'n paperclip wees (soos in die film met Jennifer Lopez), 'n wyser, kryt vir 'n swartbord, 'n viltpen of 'n stuk van jou eie romp. Ek stel nie die laaste een voor nie, want volgens die liggaamstaal ontbloot dit ons vrees. In die oë van die ontvanger word ons minder bekwaam en minder geloofwaardig. Dit is beter om die kind, dan die tiener, 'n kenmerk te gee wat direk verband hou met die onderwerp wat bespreek word (as dit oor plantegroei gaan, kan dit 'n blaar, 'n stuk takkie, 'n klippie of mineraal, ens.) Wees. As laaste uitweg kan ons 'n ring met 'n groot klip gee. Dit sal die ring met 'n klip in die palm van jou hand draai en dit het iets om vas te hou.
skerm. Alle reëls rakende openbare redevoering negeer die feit dat u agter 'n tafel of stoel sit en argumenteer dat dit wegsteek en die ontvangs van die boodskap ten volle voorkom. En hulle is reg. Maar niemand verdedig ons om 'n rostrum te skep nie. Hierdie meubelstuk word wyd gebruik, dit word nie ontken nie, en dit gee moed aan 'n skaam sakeman of politikus.
pogings. In teenstelling met die voorkoms, is een van die mees effektiewe maniere. Voorskoolse en laerskoolkinders kan oefen op teddiebere wat op stoele in die sitkamer sit. Ouers is genoeg tydens die algemene repetisie. Op 'n latere ouderdom kan ons ons vriende en familielede om hulp vra en bymekaarkom om na die toespraak, koerant te luister of die opstel te lees. Laat ons probeer om nie te kritiseer gedurende die tyd, en enige regstellings aan die kind uit te deel nie, en altyd te beredeneer. As ons nie weet hoe om die fout te verduidelik nie, kan ons dit wys. Maar nooit in 'n bespotlike toon nie. Die show self sal genoeg kritiek lewer. Laat ons nog geen kommentaar daarop lewer nie. Nadat u regstellings gemaak het, is dit die moeite werd om die volgende dag weer te probeer. Dan, selfs al is die vordering minimaal, moet ons die kind prys en noem wat ons dink verbeter het.
patroon. Elke kind, jonger en ouer, skep homself en modelleer die wêreld rondom hulle. As ons aan die dapper mense behoort, sal hierdie manier die maklikste vir ons wees. Ongelukkig is dit egter ook die gevaarlikste. Vir 'n dapper ouer is die opvoering voor die kind en sy teddiebere 'n keuse. En dit is ook wat 'n ouer van 'n kind sal verwag - "ek het jou gewys, ek verstaan ​​nie waarom jy dit nie kan herhaal nie", "dit is maklik - kyk self, mammie / pappa het dit sonder enige probleme gedoen." die rooi grens, wat op hierdie manier gevaarlik naby is. Dit is dus die beste om op u eie bang te wees vir of wat u nie van hou nie. As mamma piep en na 'n spinnekop in 'n stoel hardloop, laat dit dan probeer om die spinnekop te nader, byvoorbeeld met 'n pot in die hand. Laat hy die volgende keer probeer om die pot neer te sit en sodoende die spinnekop te ontsnap. Miskien kan u die volgende keer 'n stuk papier plant en die spinnekop uit die huis haal en dit in die natuur vrystel? So 'n vreesaanjaende moeder se sukses sal nie die aandag van 'n kind wat besluit om met haar swakheid te wen, ontsnap nie. Ons sal hom ook wys dat almal vrees het, net almal lyk anders. En weer kom ons terug na die klein stappe-metode en die feit dat almal verskillend en gelyk is in hierdie verskille.
Bewegingsoefeninge. Sommige kinders, tieners, volwassenes kry keel keel as dit voorkom, hande, bene, lippe begin bewe. Die rede hiervoor is sterk spierspanning. Hoe om hulle los te maak Die banale metode - raak moeg. As u kind aan hierdie simptome ly, laat hulle dan in die gang afloop voordat hy die kamer binnekom. As daar geen plek is nie, laat hy dan 20-30 hurkbande of opknipsels doen. 'Gedroogde pruim' gekombineer met die tradisionele 'lat' -oefening blyk voordelig te wees. Die kind kniel en kantel die regop bolyf met sy kop effens terug. Gedurende hierdie tyd (veral vir balans), strek hy sy reguit arms vorentoe. Dit trek alle spiere, beide liggaam en gesig, dadelik vas, en skep 'n grimas soortgelyk aan snoei. Ons hou vir 3-5 sekondes, laat dan onmiddellik die spanning los en gaan sit op ons voete om te rus. 3-5 spanne moet skud arms en bene uitskakel.
Artikulasie en asemhalingsoefeninge. Aanbeveel vir mense wat "die taal in hul mond vergeet". Dit is voldoende om die basiese opwarming van die spraakapparaat uit te voer (beskikbaar by enige spraakterapeut in boeke vir spraakterapie). Nie net sal hulle die gesig opwarm nie, wat dit makliker maak om in die eerste sin oop te maak, maar ook die kind die vertroue gee dat hy goed voorbereid is. Dit is die moeite werd om asemhalingsoefeninge met die artikulasie-oefeninge te doen. Daar word gesê dat mense rook onder druk "omdat hulle moet". In werklikheid is dit die enigste 'oefening' wat hulle in staat stel om hul asem te kalmeer, dit te verleng en tyd daaraan te wy. Lang inasemings en uitasemings het altyd 'n ontspannende effek. Onthou egter dat die uitasem ongeveer twee keer so lank moet wees as die inspirasie. U kan oefen deur u neus in te asem, 'n smal stroom met u mond in te asem, soos deur 'n strooi. Wees egter versigtig met die aantal herhalings. Asemhalingsoefeninge vir die onopgeleide eindig gewoonlik met hiperventilasie, wat weer duiseligheid kan veroorsaak.
Kom ons probeer saam met die kind om elke manier te maak en individueel die een te kies wat geskik is vir sy karakter, temperament en voorkeure. Ons moet egter onthou dat sulke oefeninge en maniere nie skrik by ons kind sal uitskakel nie. Hulle is slegs 'n instrument om haar te beveg. Laat ons die tyd neem vir ons skande om hulle te laat weet dat wat ook al gebeur, ons altyd die muur agter sy toespraak sal wees!