Top Notch Archives - Wat 'n petaljeWat 'n petalje
Storm by die Vaaldam
Posted on 04-01-2018 by admin
Na 'n heerlike dag se seil op die dam is ons terug klub toe.Ons het die boot in DAC se hawe vasgemeer. Die weer was die heeldag perfek vir seil en ons het sover geen tekens van donderstorms gesien nie. Terug by die klub en ons het laat middag begin regmaak om die vuur aan te steek. Aan die oorkant van die dam het daar 'n storm opgesteek. Die storm het baie ver van ons af gelyk en ook of hy van oos na wes verby ons gaan trek. Niemand het op hierdie stadium veel kennis geneem nie.
Top Notch Seil
Die storm het nader gekom en ek het tyd gehad om 'n paar foto's te neem. Skielik swaai die wind en die storm is op pad in ons rigting. Die wind het van niks na stormsterkte begin waai in die tyd wat ek my kamera in die kar gaan bêre het. Toe ek om kyk vanaf die kar is ons Oz Tent se voorste vertrek al reeds plat gewaai.
Top Notch is geanker
Wimpie, Alexis en ek het begin vasklou aan die res van die raam van die tent om dit regop te hou. As die Oz Tent se raam breek het ons nêrens om die aand te slaap nie, boonop gaan die herstel baie duur wees. Terwyl Karla en Stella – Wimpie se dogter – bekommerd in die kar skuil het ons min besef die wind gaan vir meer as twee ure lank aanhou storm en ons gaan die heeltyd moet vasklou.
Net so voor 10 uur die aand het die wind gedraai en ons kon die tent uiteindelik op sy eie los. Ons drie was nat en het gevries. Terwyl ons almal in die kar sit kon ons sien hoe die wind geleidelik bedaar. Ons al vyf het in die aand in die tent geslaap.
Die groot storm
Die volgende oggend was die wêreld vol stoele, borde wat die wind weg gewaai het. Een van ons matrasse het ons naby die klubhuis; sowat 50 meter ver; gaan optel. Behalwe vir twee van die tentpale wat gebuig het, was alles verder nat, maar heel.
(Dankie Alexis Basson vir die mooi foto's van Top Notch)
Posted in Seil	| Tagged DAC, Deneysville, Donderstorm, Seil, Seiljag, Top Notch, Vaaldam	| Leave a reply
Om die eiland in die reën
Posted on 05-02-2014 by admin
Die van julle wat nie weet wat die Wedvaart om die Eiland is nie kan gerus 'n draai gaan maak op die Afrikaanse Wikipedia Webwerf (terloops, ek het daardie Wiki geskryf). Hierdie regatta is een van my gunstelinge, want dit is in die middel van die somer, die dam is altyd vol, baie bote neem deel, dit is 'n langafstand wedvaart, naweek se kamp langs die dam wat gewoonlik met lekker kuier gepaard gaan.
Vrydagaand se reën en wind.
Hierdie jaar was geen uitsondering nie, behalwe vir die somer gedeelte. Ja, natuurlik reën dit in die somer, maar hel, ek wil darem so nou en dan die son ook sien. Ons het Vrydagmiddag in die reën by die klub aangekom en om die kampplek onder die boom te deps moes ons die tente in die reën opslaan. Saterdag het ons die son nie met 'n oog gesien nie. Saterdagmiddag het ons gou gaan seil, maar papnat terug gekom. Sondag het ons vir ure lank op die boot nat gereën en weereens nie die son met 'n oog gesien nie. Daar is natuurlik baie waardevolle lesse geleer, soos byvoorbeeld as jy 'n reënbaadjie al die pad Deneysville toe saambring, neem hom saam op die boot, altyd.
Voor die matras afgeblaas het is Mandy en Alexis nog vol glimlagte.
Vrydagaand nadat die reën skaars ophou val het, het ons vuurtjie aangesteek, maar die reen is deur sterk wind vervang wat gelukkig nie ons pret kon bederf nie. Ons het heerlik gebraai, geëet en gekuier, sommer tot baie laat oor seil, musiek, werk en allerhande dinge gesels. Ek is seker ons kampgenote sal jou beter kan inlig oor die detail van die gesprekke.
Top Notch vas gemeer.
Saterdag was dit boot-dag. Ons het sommer vroeg die boot in die water gehad en amper reg voor ons tent vasgemeer. Nadat ons vir die wedvaart gaan inskryf het, het ons 'n paar parte vir die boot by Deneysville se bootwinkel gaan koop. Almal het hand bygesit om die boot eksie-perfeksie vir die wedvaart te kry. Alexis en ek het die toue reg gekry, naaldwerk is deur Mandy behartig (ons moes 'n nuwe tou deur die mas ryg) en John het ons, soos gewoonlik, aangemoedig. Dit was nou al laat middag en ons het gaan seil, natgereën, terug geseil en papnat op moeder aarde aangekom. Na nog n lekker braai Saterdagaand is ons almal vroeg in die bed. Praat van lesse om te leer en party van ons het Saterdagaand die opblaasmatras-blaas-gewoonlik-af-in-die-middel-van-die-nag les geleer.
Alexis en Mandy is besig om die boot reg te kry vir die volgende oggend se wedvaart
Vroeg Sondagoggend is ons boot toe en op pad wegspringlyn toe. Soos gewoonlik is daar honderde bote op die dam, almal met dieselfde plan. Op pad het ons amper ons enjin verloor. Gelukkig kon ons betyds keer en die ou staatmaker het sommer dadelik weer gebrom en het ons betyds by die wegspring gekry. Die eerste uur of wat van die wedvaart was daar baie min wind. 'n Storm het in LDYC se rigting gedreig en nie lank nie toe het dit begin reën. Later het dit so hard gereën dat ons nie eers land kon sien nie. Ten minste het die wind nou begin waai, eers vanuit 'n Suidelike rigting en toe draai dit weer Oos en het toe redelik konstant gewaai vir die res van die tyd. Ons was nou agter die eiland en baie Stadt 23 bote was bymekaar en dit het die wedvaart opwindend gemaak. Alexis moes baie vinnig leer hoe die bolseil werk. Dit het aanhoudend gereën en nou en dan n weerligstraal wat slaan.
John en Alexis kry gou alles reg voordat ons Saterdagmiddag gaan seil.
Met die eindstreep in sig was ons nou drie Stadt 23's almal bymekaar. Geluk was die keer aand ons kant en die ander twee het skielik wind verloor en ons het verby geseil en voor hulle oor die eindstreep geseil. Op daardie stadium was ek nie seker hoeveel ander Stadt's voor ons klaar gemaak het nie, maar ek het sopas uitgevind daar was net een voor ons. Ja, ons was die tweede Stadt 23 oor die lyn en 47 ste in die algehele posisie uit amper tweehonderd bote.
Oppad na die wegspring area.
Vir die eerste keer is ons nou vier aan boord en almal baie entoesiasties. Ek hoop ons vier neem volgende jaar weer deel.
Posted in Seil	| Tagged DAC, Deneysville, RTIR, Stadt 23, Top Notch	| Leave a reply
Posted on 16-08-2009 by admin
Die Grand Slams is soos gewoonlik oor die langnaweek van 9 Augustus en hierdie jaar was geen uitsondering nie. Ek het vir twee weke lank die weervoorspelling deeglik dopgehou, want ek was bekommerd dit gaan baie koud wees. Volgens die weervoorspelling sou dit nogal warm wees met baie min wind. Ons was baie verras toe ons Saterdagoggend opdaag en dit was 'n heerlike warm dag. Die weervoorspelling was reg en ek kon dit amper nie glo nie, want die week voor die regatta was dit serker een van die koudste weke nog hierdie jaar gewees. Hulle was ook reg met die windvoorspelling – amper geen wind nie.
Peter, Kevin en ek besig om die boot reg te kry
John kon ongelukkig nie hierdie jaar saam met ons seil nie en ek het vir Peter Richardson gevra om deel te wees van die span. Peter het baie lanklaas saam geseil en dit was weer lekker om hom aanboord te hê. Peter het ook intusse baie kennis en ervaring opgetel by van die ander bote waarmee hy geseil het en het baie van die kennis aan ons oorgedra. Kevin en Lisa het was soos gewoonlik die res van die bemanning. Nadat ons Saterdagoggend die boot in die water gekry het en al die administratiewe take voltooi het, het ons dadelik die seile gespan en begin seil. Ons moes so 'n bietjie oefen voordat die regatta begin aangesien ons posisies moes verander omdat John nie daar was nie. Ons kon nie veel oefen nie, want daar was nie wind nie.
Lisa wag vir die wind
Eers drie uur Saterdagmiddag het die wind begin waai en kon ons die eerste resies seil. Die resies was gekenmerk vir al die stampe en stote van bote by die wegspring. Ons het darem in niemand in geseil nie en niemand in ons in nie, maar omdat ons die warboel by die wegspring moes vermy, het ons amper laaste oor die wegspringstreep geseil. Die beste wat ons kon doen in hierdie ligte wind was 'n sewende plek. Na die resies het ons nog 'n ruk gewag en toe is die resies uitgestel tot die volgende dag.
Ons was betyds vir die rugby – Springbokke teen Australië – en het die wedstryd by die Brentwood lodge gekyk. Ons het na die Springbokke se oorwinnng lekker gekuier en gebraai. Ons het eintlik so lekker gekuier dat ons vergeet het van die braaivleis en moes weer ry om kole te gaan koop sodat ons die vleis kon gaar maak. Sondagoggend moes ons agtuur op die water wees en almal het gesukkel om uit die bed te kom. Peter was soos gewoonlik laat en ons moes nog twee ure lank vir hom wag. Gelukkig was daar nog geen wind nie en ons het nie 'n resies gemis nie.
Ek wag vir die wind
'n Briesie het later in die dag opgesteek en ons het weer 'n resies kon seil. Die keer het ons redelik goed begin. Die wind het toe met 180 grade gedraai en ons was ongelukkig op die verkeerde plek en eindig toe heel laaste. So vieruur die middag het daar weer 'n resies begin en hierdie keer was ons tweede in ons klas na die onderste merk. Halfpad deur die resies het die wind heeltemal gaan lê en die resies is gekanselleer. Dit was die einde van die dag en ons is terug. Ek was eitlik baie bly gewees, want ek was baie moeg en wou sommer reguit bed toe gaan. Ons het eers by die Vlieëndepiering gaan eet en toe reguit bed toe.
Kevin wag vir die wind
Maandag oggend was almal betyds vir die dag se resies, behalwe die wind. So elfuur het dit gelyk of die wind gaan opsteek en die eerste resies is aangekondig. Hierdie keer het ons weer 'n baie goeie wegspring gehad en ons was die eerste boot van die hele vloot by die onderste merk. Weer het die wind net skielik gaan lê en die resies is gekanselleer. Dit was toe ook die einde van die dag se seil en vir die eerste keer vandat ek seil was 'n belangrikke regatta soos die Grand Slams gekanselleer.
Heel voor en toe word die resies gekanselleer
Ons almal het darem baie geleer en almal het dit baie geniet en sien uit na die volgende groot regatta wat in September gaan wees. Ek hoop net daar is wind.
Posted in Seil	| Tagged Stadt 23, Top Notch, Vaaldam	| Leave a reply
Operasie Top Notch
Posted on 08-11-2008 by admin
Ek het baie lanklaas op Top Notch geseil en die hoof rede was my stukkende enjin en ek moes baie lank wag vir 'n onderdeel uit Japan en my vriend Peter het besluit hy het genoeg gehad van die Stadt23 klas en het aanbeweeg na die Pacer klas toe, dus het ons nie genoeg bemanning gehad nie. Ek het laas naweek besluit dit is tyd! Dit is tyd om die voëlbolle en spinnerakke van Toppie af te was, die enjin reg te maak en sommer plaasvervanger bemanning te kry en dit alles in een naweek.
Besig om skoon te maak
Ons het Saterdagoggend die Weber ingepak, Ester het soos gewoonlik 'n hele tas vol klere en ander vroumens goed ingepak, ek het my gereedskapkas, die enjin onderdele en 'n paar skoonmaakmiddels vir die boot ingelaai en ons was weg. Ons het oppad vir ons 'n paar skaaptjops en drankies gekoop vir die aand se braai.
Ek was baie verras toe ek sien hoe maklik ek die enjin kon regmaak. Van al die staan was die sleepwa se wiel pap. Ek moes eers 'n pomp in die hande kry wat baie moelik was, want daar was nie veel mense by die dam nie. Ons het besluit om sommer een te gaan koop in Vanderbijlpark. Nadat ons die wiel gepomp het, het ons die boot in die water gesit en haar vasgemeer. Die dam se vlak (77 %) was gelukkig net genoeg sodat ek nog in die hoof hawetjie kon vasmeer. Dit was nou al drie uur die middag en dit was baie warm gewees (36 grade C) en daar was nog baie werk om the doen.
Uit die bloute bel John my en laat weet daar is iemand wat belang stel om saam te seil. Op hierdie stadium lyk dit toe vir die eerste keer of ek dalk my hele te-doen lysie kan aftiek, insluitend bemanning te kry. Ons het die boot begin skoonmaak en Top Notch het skielik weer lus gelyk vir seil.
Ester en ek het Saterdagaand sommer op Top Notch geslaap. Die aand het 'n groot storm opgesteek, maar die het meer geblaf as gebyt. Ek moet bieg dat ek en Ester redelik skrikkerig was vir al die weerlig hier reg bo ons en ons het reg onder 'n 11 meter lange weerligafleier geslaap. Die storm het darem net vir so uur aangehou en toe was dit weer rustig – ek dink so, want ek het die res van die aand soos 'n babatjie geslaap.
Die storm kom nader
Sondagoggend het ons lekker ontbyt by die klub geëet. John en die nuwe bemaninglid – Kevin – het by ons aangelsuit en Top Notch het weer geseil – in baie sterk wind – te sterk! Ons was vir so paar ure rond geblaas voordat ons maar moes terug kom. Ek dink seilers is maar baie soos boere, kla die heeltyd oor die weer.