Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: September 2004. (aand)
Lofpsalm 9:9, 10.
Teks: Kategismus Sondag 7. Efesiërs 2:8, 9
Dit is ‘n saak van groot gewig waarvan hier gepraat word. Uit genade is julle gered.
EK het nie my saligheid verdien met my werke nie. Want ek kan ook nie, dit is tog duidelik dat elke mens se werke te onvolmaak is daarvoor.
Vers 9 stel dit baie duidelik dat ek in my verlossing niks het om oor te roem, asof ek dit sou doen nie. As ek wil roem, moet ek in Christus roem, want Hy het my verlossing bewerk.
Hierdie Sondag leer ons by uitstek van God se genade.
1. Dat die genade beperk is tot sekere mense.
2. Dat die genade deur die geloof is.
3. Dat die genade van God volgens die Evangelie is.
Die genade is partikulier. 1 Korinthiërs 15:22 leer dat alle mense deur Adam se sondes sterwe. En dan net daarna weer dat Christus gekom het tot die verlossing van die wêreld. Dit lyk hier asof Christus vir die hele wêreld gesterf het, maar wanneer mens ander Skrif-gedeeltes hiermee vergelyk, dan blyk dit dat dit heeltemal anders is.
So skryf Johannes in hoofstuk 1 al dat Christus net aan diè wat Hom aangeneem het, mag gegee het om kinders van God te word.
Uit hierdie gedeelte is dit baie duidelik dat Christus nie die ewige lewe aan almal gegee het nie: Dat daar met ander woorde mense is wat nie kinders van God is nie, en dit ook nie kan word nie, omdat dit nie aan hulle gegee is nie.
Lees nou hiermee saam Romeine 9:9 - 16. Hier staan geskryf dat die Here in die Ou Testament na Rebekka toe gegaan het, en vir haar gesê het dat haar oudste seun die jongste een sal dien.
En dan staan daar die treffende woorde in vers 11:
Want toe die kinders nog nie gebore was nie, en nog geen goed of kwaad gedoen het nie – dat die voorneme van God volgens die verkiesing kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep, …
God het dus lankal besluit dat daar mense is wat sy liefde gaan deel en ander wat nie die ewige lewe sal hê nie.
Daarom openbaar vers 13 dat God voor die twee se geboorte al gesê het:
Jakob het Ek liefgehad, en Esau het Ek gehaat.
Toe God sy Raad beplan het, het Hy al besluit hoe die mense sal wees.
Daarom is die Heidelbergse Kategismus heeltemal reg as vraag 20 leer dat Jesus Christus beslis nie vir alle mense gesterf het nie, maar alleen vir diè wat deur Hom in ‘n ware geloof ingelyf is.
Al is die hele wêreld doemwaardig deur Adam, is die hele wêreld nie in Christus verlos nie.
In hierdie opsig verskil die verlossing heeltemal van die verderf. God kan nie halwe werk doen nie.
As Christus dan vir die hele wêreld sou sterf, sou dit beteken dat die hel moes verval, want dan sou daar niemand in die hel wees nie.
Waarom leer die Bybel dan van God se toorn en van die eindoordeel, as almal salig word in Christus?
Verder hoor mens ook dikwels die argument dat Christus gesterf het vir diè wat hom aanneem. So asof dit binne die mens se vermoëns is om God te kan weerstaan/verwerp of te aanvaar.
As dit sou moontlik wees, impliseer ons daarmee dat Christus en die satan ewe magtig is.
Dan sou Christus kan ons verlos, maar die satan kan ons weer terugroof.
Dit is nie net onlogies nie, dit is ‘n skending van God se mag.
Die verdien en toepas van saligheid gaan saam, en altwee is die werk van Jesus Christus die Here. Die waarheid hiervan word onderstreep deur die woorde van Titus 2:14:
… ons grote God en Verlosser, Jesus Christus, wat Homself vir ons gegee het om ons te verlos van alle ongeregtigheid, en vir Homself ‘n volk as sy eiendom te reinig, ywerig in goeie werke.
Dit is tog baie duidelik.
Jesus maak vir Hom ‘n volk gereed.
Vir hierdie volk gebruik Hy nie alle mense op die aarde nie. Dan sou dit so geskryf gestaan het.
Hy maak hierdie volk ook rein.
Dit hang glad nie van die mense af wie tot die volk wil behoort nie. Dit word hier baie duidelik gestel.
Die Een wat die volk reinig en voorberei is Christus die Here.
2. Die genade is deur die geloof.
Maar daar is ‘n baie sterk verband tussen hierdie genade en ons geloof.
Die feit dat die werk van Christus sekere persone uitsonder wat in sy genade deel, en ander uitsonder om nie daarin te deel nie, beteken nie dat u nou voortdurend in spanning moet leef, en die hele tyd twyfel of u ‘n uitverkorende is of nie.
Of dat ons ons dalk daaroor bekommer dat ons graag die ewige lewe sou wou ingaan mnaar nou sou ons dalk nie kon nie, omdat ons nie ‘n uitverkorene is nie.
Jy kan met sekerheid weet of jy uitverkore is of nie. Jou geloof bepaal dit. Daarom die vraag hier oor die geloof. Wat is ‘n ware geloof?
Die veronderstelling is juis dat jy ‘n ware geloof sal hê as jy een van diè is wat deur Christus ingelyf is in sy weldade.
‘n Persoon wat nie uitverkore is nie, en nie deel in Christus se kruisverdienste nie, is meestal een wat dit nie as ‘n onreg beskou omdat hy nie uitverkore is nie, omdat hy godsdiens as ‘n las beskou, en geen gevoel het vir God en sy gebod nie.
Die feit dat ons glo aan ons verlossing deur die Here Jesus Christus is die bewys dat God die Heilige Gees in ons werk, en dat ons daarin reeds deel in die weldade van Jesus Christus. Die geloof maak dan ons oë oop, sodat ons die liefde wat God elke dag en elke oomblik aan ons bewys, kan sien - om die genade in ons lewe te ken.
Geloof is die genadige inwerking van God in ons hele lewe.
Geloof is om die volle Evangelie te ken. Geloof is om al hierdie kennis en die nabyheid van God as die waaragtige waarheid te aanvaar en jou eie te maak.
Geloof is om elke feit in die Bybel in jou hart te laat leef.
Maar geloof is nog meer.
Geloof is om hierdie genade wat ons ontvang het om God in sy volle almag uit sy Woord en openbaring te ken, in volle verantwoordelikheid te aanvaar, bv. in ons pligte en roeping ten opsigte van ons godsdiens.
Verder ook die plig om die geloof uit te dra. Om te getuig van God en sy werk. Van sy toorn en sy oordeel, maar ook van sy liefde en genade.
Wat is God se toorn en genade?
Die genade is vergewing van sondes. Alles wat in Psalm 103 beskryf word:
Dat ons ongeregtighede ons vergewe word.
Dat ons krankhede genees word.
Dat die Here ons soveel goedertierenheid ten deel laat val.
Dat die Here aan ons lewenskrag gee sodat ons liggaamskragte tot diens van ons geesteskrag gebruik kan word.
Dat die Here Hom oor ons ontferm, soos wat ‘n vader Hom ontferm oor sy kinders.
Oordeel is, dat ons hierdie dinge weet, maar ons nie daaraan steur nie. Of dat God dit aan ons leer, maar dat ons dit nie wil glo nie.
Wat is nou die krag van hierdie leer?
Dit, dat jy ons ons sonder twyfel aan God kan toevertrou. Ons eie verdienste is maar doemwaardig, soos onsself. Daarom is daar geen moontlikheid dat ons ons op onsself kan verlaat nie.
Maar die feit dat ons in Christus ingelyf is in die ewige genade van God, maak die volle sin van ons lewe uit. En so bring die geloof lig in ons lewe. Blydskap, omdat daar iets is om voor te lewe.
Die laaste vraag is: wat is vir die Christen nodig om te glo? Dan antwoord ons: alles wat in die Evangelie beloof word.
Alles wat in die Evangelie beloof word, word saamgevat in die artikels van ons Christelike geloof. Die 12 Artikels. Dit is die hoofsom van die genade wat ons ontvang het, en van alles wat ons glo.
Maar verder is dit ook die band tussen ons Christene. Omdat ons dit saam glo, bely ons dit ook saam, om daarmee al die eenheid tot uiting te bring, wat daar op die nuwe aarde tussen ons sal wees wanneer ons saam die nuwe aarde bewoon.
Ons het verlede week Nagmaal gevier. U het almal saam met Christus aan die tafel kom sit omdat u geloof rus op Hom en sy verdienste.
Omdat ons in swakheid leef, en twyfel ons geloof dikwels verinneweer, het ons die sigbare ook nodig.
Daarom het God ons in sy genade tegemoet gekom. Hy het die sakramente ingestel tot versterking van ons geloof. Sodat ons kan sien wat ons bely.
Sodat ons daarmee saam die grootheid van Christus se werk kan sien. My liggaam is vir julle vergiffenis gebreek.
My bloed het vir julle in die grond ingetap langs die kruispaal.
Ons het geëet en gedrink, omdat ons behoefte het om materieël te deel in die dinge wat ons glo.
Maar ons het nie in eie kragte aan die tafel kom sit nie. Ons kon nie, want Christus het ons in die Woord baie duidelik geleer wie daar mag aansit en wie nie. En nie een van ons kon skuldvry naderkom nie.
Maar dit is juis die krag van ons godsdiens, dat ons glo dat ons ingelyf is in die weldade van Christus.
Ons weet ons verdienste en werke maak inderdaad ons skulde meer, maar God het ons uitverkies.
Ons twyfel ook nie aan ons uitverkiesing nie, want dit was die Gees van God wat ons gedryf het om ons geloof in die daad te kom bely - om uit die hand van Christus versterking vir die lewe te ontvang.
Leef dan verder ‘n lewe wat by hierdie geloof pas. ‘n Lewe waardig aan God se genade. Dankbaar teenoor God. Ywerig in ons verantwoordelikhede.
Kom ons kyk na ons belydenis oor hierdie saak: Heidelbergse Kategismus Sondag 7:
Gee aan ons geloof vleuels soos die van ‘n arend, Here, sodat ons mag opstyg in die hoogste hoogtes van die geloof. Sodat ons naby die hemele kan kom, U van naby kan ken. Sodat ons kan glo, en verlang om vir ewig by U te lewe. Om Christus wil.
Datum: 5 September 2004. (aand)