Ons 1996 Grondwet vereis in beginsel die skeiding van magte tussen die onderskeie sfere en het gepaste wigte en teenwigte om verantwoordbaarheid en openheid te verseker. Daar is egter nie ’n uitdruklike verwysing daarna in die Grondwet te vinde nie. Maar in South African Association of Personal Injury Lawyers v Heath het die Grondwetlike Hof bevestig dat daar geen twyfel kan wees dat ons Grondwet vir so ‘n skeiding voorsiening maak nie, en dat enige wette onbestaanbaar daarmee ongeldig is.
Die DKD het onder meer aangevoer die hof moet nie die regering se rol oorneem om beleid te formuleer en in werking te stel nie. Volgens hulle is die politieke sterk- en swakpunte van betwiste wetgewing nie die domein van die hof nie solank ’n legitieme openbare doel gedien word.
As hierdie argumente in ag geneem word, is dit duidelik dat die DKD die siening huldig dat regstellende maatreëls ’n grondwetlike en wetgewende noodsaaklikheid is en nie die knie moet buig voor die reg tot gelykheid en waardigheid van elke individu nie. Enige sulke maatreëls wat die doelwit najaag om sulke regstelling te bewerkstellig is dadelik in pas met die grondwet en terstond ook beleid wat tot wetgewing aanleiding gee. Die formulering van ’n gelykeindiensnemingsplan word daarom gesien as ’n vorm van beleidmaking wat die uitsluitlike reg van die uitvoerende gesag is en die howe mag nie daarmee inmeng nie.
Hierdie argument is nie net ontstellend nie, maar bedreig die beginsel van die skeiding van magte en die toepassing van die grondwetlike Handves van Regte om ’n aantal redes. As hierdie argument aanvaar word, beteken dit indien enige staatsdepartement kan aandui dat sy geformuleerde beleid die doel het om een of ander grondwetlike oogmerk te verwesenlik, die howe nie hierdie beleide kan hersien nie. Dit kan gebeur ongeag of die maatreëls wat deur hierdie beleid gemagtig word, ongrondwetlik en dus ook onwettig is.
Die onafhanklikheid van die regbank sowel as sy funksionering binne ons grondwetlike demokrasie is ongetwyfeld onder beleg. Hierdie feit is nie slegs duidelik uit die lees van die DKD se betooghoofde nie, maar word deur verskeie opmerkings deur die regerende party oor die rol van die howe gesteun.
Die uitvoerende gesag dwing duidelik sy gesag af in die uitvoer van regstellende aksie-maatreëls en wil die howe se betrokkenheid by die beregting van dispute oor regstellende aksie beperk. Ons kan slegs hoop die howe sien hierdie argument vir die ongevraagde politieke inmenging wat dit is.
Eintlik is die ANC deur sy kaders al ver heen om die skeiding tussen die regsprekende gesag en die ander twee regeringsfere weg te doen.
Om met en deur verhoudings te werk, help in die verkondiging van die boodskap. Dit maak net ’n deur op ’n ander manier oop. Ek word eers jou vriend (bou ’n verhouding met jou), dan begin ons gesels oor die lewe. Wanneer ons by lewensvraagstukke kom soos hartseer en verhoudingsverbrokkeling gee dit my kans om jou te vertel van die verhoudingsbouer, God. Jy en ek is klaar in verhouding waarin daar ruimte is om oor sake van die hart te praat.
Ek wil vandag bid vir al die verhoudings waarin ek staan. Dankie vir hierdie verhoudings. Ek wil ook bid vir hulle wat my pad elke dag kruis. Ek dink aan die skooljuffrou, petroljoggie en skoonmaker. Dankie dat ek vandag vir hulle kan intree. Amen.
Brian Fleetwood en sy swaer was oppad na ’n yshokkiewedstryd toe hy die man op die treinspoor opgemerk het.
Fleetwood se suster het eerste oor haar broer se heldedaad berig in ’n brief aan die Surrey Leader. Op ’n vraag aan haar broer oor wat deur sy gedagtes gegaan het toe hy die man op die treinspore gesien het, het Fleetwood net gesê: “Iemand het seergekry en ek moes eenvoudig doen wat ek kon om te help.”