padvoldorings – Memoirs van iemand wat probeer
Memoirs van iemand wat probeer
‘n Bietjie van alles…	Oktober 14, 2016 | maatjiema	Op ‘n ligter noot… ‘n Paar dinge waarop ek hierdie week afgekom het.
‘n Bietjie (baie) grillerig:
Iemand wat ek volg op Pinterest was hierdie week baie hard besig om resepte vir “runners” (hoenderpote) te “pin”. Mense, mense… ek gaan eerder klyte toe van hongerte. Ek wil ‘n hoer-beroerte kry as ek net die goed daar in Pick-n-Pay se vrieskas sien. Ek geen nie om hóé lekker jou ouma dit maak nie, dis net verkeerd. In álle opsigte!
‘n Bietjie dom:
“Stupid is as stupid gets!”
‘n Bietjie eienaardig:
Hierdie is al blykbaar ou nuus maar ék wat (lyk my) in ‘n boks bly het eers twee weke terug daarvan gehoor. Ek het bietjie gaan oplees. Party bronne maak dit af as ‘n “hoax”, terwyl ander bevestig dat Tieners dit wél doen. Jy doop ‘n tampon in Vodka in sit dit dan in jou va-jay-jay want jy raak vinniger gepis en niemand kan dit ruik nie. Ek het toe op iemand se blog afgekom wat dit ‘n “go” gegee het en sý reken dat, behalwe dat haar nunu vreeslik gebrand het en dit uiters ongemaklik was, sy glad nie “sloshed” geraak het nie. “Amuzing”, nietemin…
‘n Bietjie waarheid:
‘n Bietjie snaaks:
‘n Bietjie “WOW”
Lekker naweek, almal!
“Dink…”	Oktober 12, 2016 | maatjiema	Om te stap het sy voordele. Alhoewel ek beslis nog nie naastenby fiks is nie, kom ek agter dat ek anders begin “dink”. Van Sondag af “dink” ek nou aan hierdie storie tussen my oupa en my ma terwyl ek stap en hoe ons dit kan benader. Familietwis is nou maar eenmaal nie lekker nie. Vanoggend, nádat ek gaan stap het, het ek vining klaargemaak, die kinders by die skool gaan aflaai en deurgeskiet V-Town toe. Na my oupa toe. Hierdie kak moet nou einde kry…
Daar gekom, toe luister ek geduldig na sý kant van die storie. Ek het hom toe verduidelik, dat, volgens mý, dit nie regverdig sou wees om my ma en sy vriendin aan mekaar verbind te hou (deur vir die tannie verblyfreg te gee) ná sy dood nie. Die twee kom eenvouding nie oor die weg nie en ek kan nie sien dat dit ooit sal gebeur nie. Ek stel toe voor dat hy die meenthuis aan die tannie bemaak in sy testament of, alternatiewelik, vir haar geld los. Hy het saam met my gestem. So, wat sy besluit ookal is, daardie kwessie beskou ek as afgehandel.
Ek het toe ook vir hom gesê dat ons vrouens (dogters) anderste wesens is as dit by ons ouers kom. Ons wil hoor dat jy lief is vir ons. Gee ons so nou en dan ‘n drukkie en ‘n soen op die voorkop. Sê vir ons dat jy trots is op ons. Dadelik was hy toe op die verdediging: “Maar jou ma weet ek is lief vir haar!” “Nee oupa, oupa moet dit vir haar SÊ. Sy het nodig om dit te hoor en te voel.” Nou, hierdie ding wat ek vir hom gesê het, nê? It hits very close to home, omrede my ma nooit liefdevol was teenoor my nie. Dalk is dit omdat sy ook nie so grootgeword het nie.
Terug by die kantoor het ek na my ma toe gegaan en vir haar gesê dat sy haar nie verder moet bekommer oor my oupa se voorstel om vir die tannie verblyfreg te gee in sy meenthuis nie. Toe vertel ek vir haar mooi, maar ferm dat sy moet ophou om dadelik op haar gevoelens te reageer. “Moenie as ma, ma se moer pluk die eerste ding skree wat ma voel nie. As iemand ma in ‘n hoek druk en ma se veg-of-vlug instink skop in, haal diep asem en sê vir die persoon dat jy eers oor die situasie gaan nadink en later daaroor sal praat. Ma het ‘n manier om mense bitter seer te maak met wat (en hoe) ma sê.” My ma het toe erken dat sy baie skuldig voel oor die goed wat sy vir my oupa gesê het. Daai is ‘n eerste! Ek het nooit besef dat my ma ‘n gewete het nie!
Laastens het ek vir my ma gesê dat, net soos wat sy haar geld kan spandeer soos wat sy wil, só mag my oupa ook. Ons is nie “entitled” tot enige erfgeld nie.
Ek dink toe aan my stiefsussie wat eendag ‘n lelike uitval met haar ma gehad het. Sy was besig met haar matriekjaar. Sy het by die deur uitgestorm en is skool toe sonder om haar ma te groet. Toe sy die middag by die huis kom, toe wag haar pa (nou my ma se man) haar by die deur in met die nuus dat haar ma oorlede is in ‘n karongeluk. My stiefsuster dra vandag nog baie swaar aan wat gebeur het.
Ek het my ma toe mooi gevra om huis toe te gaan en my oupa te bel. “Maak vandag reg. Julle gaan Vrydag see toe en oupa gaan Sondag Klein-Kariba toe. Moenie dit los nie…”
Hulle praat nou nog. Soos beskaafdes. Soos dit hoort…
Geld, geld, geld!	Oktober 10, 2016 | maatjiema	Hier is lelike dinge wat besig is om te gebeur in ons familie en ek is nie ene vir kante kies nie. Elkeen sien dinge uit sy/haar eie oogpunt en elkeen is geregtigtig op ‘n opinie.
Man en vrou het vir jaar al sáám hul eie besigheid. Dit gaan goed. Hulle maak ‘n behoorlike neseier bymekaar. Soos die lewe maar is, kom die vrou op ‘n rype ouderdom te sterwe. Die man is ook nie meer so perdfris en gesond nie. Hy ontmoet ‘n ander vrou wat hom mooi versorg. Hy besluit om sy testament te verander sodat sy lewensreg op sy eiendom het. Die kak spat want die kinders voel dit is onregverdig. Sy vrou het dan ook haar lewe lank sáám met hom gewerk? Waarom vir die nuwe vrou iets nalaat waarvoor sy afgestorwe vrou óók gewerk het? Let wel dat daar mildelik vir die kinders voorsiening gemaak is terwyl die ma nog gelewe het (motors is gekoop, huise is vir hulle gebou, hul kinders se skoolfonds en studies is betaal). Daar word ook vir hulle voorsiening gemaak in die testament. Om te erf is nie ‘n reg nie. Dis ‘n VOORREG!
As jy dood is is jy dóód. Jy bôdder mos nie meer wat hier op aarde aangaan nie?
Word ‘n mens se “legacy” dan gemeet aan die skatte wat jy vir ander nalaat of HERINNERINGE?
My ouma is verlede jaar dood ná ‘n vyftien-jaar lange stryd met Alzheimer’s. My oupa het ‘n ander vrou ontmoet maar ek sal (medies gesproke) nou nie juis sê dat daar iets méér as vriendskap tussen hulle is nie want ek hanteer AL sy sake. Ek kry tot al sy mediese verslae en volgens dít is seks is nie op die tafel nie. Die tannie is goed vir my oupa. As hy sê poep, dan POEP sy! My oupa is ‘n baie “demanding” mens. Nietemin lyk hy vir my gelukkig. Dit is nie grappies om iemand te versorg wat Alzheimer’s het nie en my oupa het swaargekry om my ouma te versorg. Toe ek swanger geraak het met die Laatlam en nie meer sáám met haar in die stort kom klim om haar te was nie, en my oupa se rug begin ingee het, het ons haar in ‘n versorgingseenheid laat opneem. Dit was die moeilikste besluit wat ons nog óóit geneem het. Ek dink dit is ook waar ek afskeid vaan haar begin neem het. En my ma het net op haar agterent gesit. Twee dae nádat ek uit die hopsitaal ontslaan is met die Laatlam se geboorte toe moes ek hulle studeerkamer gaan oppak het (my oupa het ‘n meenthuis in ‘n aftreeoord gekoop). Nie my ma nie. EK! Met my wond en al!
Nou wil my oupa vir die tannie lewensreg gee op sy meenthuis en my ma is histeries. My ma reken die tannie is nie “ons klas” nie en sy en my oupa het mekaar lelik ingevlieg Saterdag. En ek kén my ma. As sy haar sê, sê, dan dryf sy jou na pille, goedkoop drank, hospitale en psigiaters. En was só moerig want die ou man het reeds vier beroertes gehad!
“Maar wat sou jý doen? Jou ouma het óók vir daai geld gewerk?!” skree sy. Ek het probeer om haar te kalmeer en ek het haar toe gevra wat ons sou gedoen het as die tannie nié daar was nie: “Sou má hom op en af gery het? Sou má vir hom doktersafsprake gemaak het en gesorg het dat sy koskaste vol is? Nee! Want ék moes dit doen terwyl ouma nog gelewe het! Word die herinneringe aan ouma dan gemeet aan materiële dinge?”
Jislaaik ek kan die fokken kak nie meer vat nie! Álles draai om geld!
My oupa en ouma het mos hul deel vir die kinders gedoen. Kan hy nie nou maar sy laaste jare doen wat hy wil en sy geld spandeer soos wat hy goeddink nie? Ja, hy en my ouma het sáám geld gemaak, maar sy is nou dood met ander woorde dit is nou sý geld? En as die vroumens nou ‘n “gold digger” is dan sal sy eendag rekenskap moet doen? Alles gaan “anyway” tot pis!
Of is ek nou verkeerd? Dalk is my liefde vir my oupa so blind dat ek nie aan die nagevolge en die “wat as…” dink nie. Die Mister dink my oupa is kens (uit ‘n ouditeur se oogpunt).
All hierdie stront nou net voor die Kersseisoen. My sussie van die Kaap kom nie meer vir Kersfees nie. My ma en oupa is moerig vir mekaar. My oom het ons almal afgeskryf. My stiefsussies WIL nie Kersfees na my ma-hulle toe gaan nie.
Ek dink ek het my hart verloor…	Oktober 7, 2016 | maatjiema	Eendag, nie so lank gelede nie, het ek ook ‘n “best gay friend forever” gehad (ongelukkig het die “forever” slegs nege jaar geduur). Jislaaik, ons was érg oor mekaar. Ons sou saam met mekaar toilet toe gaan en soms, ná ‘n gat-skuur sessie, het ons saam in die kooi ook geslaap (tot my “boyfriend” van destyds se irritasie). Hy was soos my “brother from another mother”. Ons sou byvoorbeeld besluit om te gaan draf, en dan kom hy by my aan met ‘n bottel wyn en hy sê: “My Noenoes, dit lyk of dit gaan reën…” Dan is daar net ‘n enkele wolkie in die lug. Dan sit ons buite met ons “work-out” klere en getrek raak in pleks van fiks raak.
Hy was die ene wat ek sou bel as ek ‘n pap wiel gehad het en ék was die een wat hý sou bel as iemand sy dop ge-“spike” het en iemand hom uit ‘n hool moes gaan haal.
Op ‘n stadium het hy Pretoria toe getrek en met die “celebs” deurmekaar geraak en toe hy ná twee jaar teruggekom het, was sy kop heeltemal ge-“corrupt”. Hy het vreeslik “vain” begin raak en boonop in ‘n patologiese leuenaar ook ontaard. Die laaste strooi was toe hy kak tussen my en my ma gemaak het. My verhouding met my ma is baie plofbaar. Ons vermy konflik met mekaar ten alle koste want ons sal mekaar se lewens verwoes. So, enige iemand wat deur middel van leuens moelikheid tussen ons maak, sal nooit weer ‘n tweede kans kry met my nie.
Ek verlang na hom. Eerlikwaar. Dit vat baie om my so moerig te kry tot die punt wat ek jou afskryf, maar as jy tot daai punt gekom het is dit verby. Finish en klaar! Hy het al probeer kontak maak, maar ek bly by my besluit. Tóg mis ek dit om ‘n gay vriend te hê. Só ‘n vriendskap is net ánders ge-“wire” en ek mál dit. Ek mis die pittighede. Die lag en die huil. Die “dares”. Die gesuip-raak agter die kospotte. Die gemaklikheid. Die skok-gesprekke wat ek met hulle kan voer sonder om geoordeel te word. Ek het ander gay vriende, maar die hele lot fok mos Kaap toe!
Selfs die Mister het vir my al gesê: “Liefie, ek dink dit is tyd vir jou om weer ‘n gay vriend te kry…”
Gister toe gaan ek weer na ou Barras toe wat my hare doen. Óok gay. Ons drink toe ons gebruiklike “katjie” en skinder oor die een of ander persoon wat mense se geld gesteel het en toe selfmoord probeer pleeg het. En Barras haak af en sê: “Kyk nou die failure wat sy is… Kan nie eers ordentlik fokken selfoord pleeg nie!” Mense! Dis nie grappies as Vodka en Dry Lemon by jou neus uitkom nie!
Oh my word ek dink ek het my hart op my “hairdresser” verloor!
Spasie vir die nasie!	Oktober 5, 2016 | maatjiema	Nou die dag toe gaan ek gou Pick-n-Pay toe om krag en ‘n rook-dingetjie te gaan koop. Geduldig val ek agter in die ry in en wag my beurt af. ‘n Middeljarige vrou kom staan toe agter my. Nee. Sy het téén my kom staan. As ek haar die kans gegee het, het sy seker bo-op my skouers kom sit. Ek kon haar asem teen my nek voel blaas. Ek sweer, ek sal ‘n aap kak!
Maar hierdie ding van mense wat so téénaan jou staan werk nie vir mý nie. Ek moet soms die Tiener ‘n arm-lengte (wat vir my die aanvaarbare distansie is) wegstoot want soms sal sy óók so bietjie té naby aan my kom staan as ons in ‘n tou staan. My een kollega wat in die “township” bly sê vir my dit is omdat hulle nie gewoond is aan spasie nie. “Go and have a look. Black people have more patience than white people because they are used to wait in long ques in over-crowded places. They don’t even notice that they are invading your personal space…” Vanoggend toe gaan ek weer Pick-n-Pay toe (fok, ek weet nie waarom ek myself so straf nie want die local Checkers is BAIE beter!). Wéér kom staan ‘n ou agter my, só teenaan my dat ek sy hempsknope agter teen my rug kon voel. Niemand het agter hom gestaan nie. Die plek is so stil dat daar net twee tille oop is. Maar ek voel die woede in my opstoot en voordat ek iets kon sê toe voel ek hier kom een moerse hooikoors-aanval (die laaste week is daar sulke wit donsies orals in die lug en ek vermoed ek is allergies daarvoor). En net daar, sonder om te dink, draai ek toe om (sonder om my hand voor my neus en mond te sit) en ek nies op daai man dat die snot so op sy skouer sit! Ek sweer! Ek wou nog keer maar daai ou was basie bo-op my.
Mense van die nasie: Ek is nie ‘n rassis omdat ek van jou verwag om my persoonlike spasie te respekteer nie. Dit is ‘n higiëne-ding en dit laat my uiters ongemaklik en kwesbaar voel. Dit is die rede waarom ek nie na “over-crowded” restaurante en drink-plekke gaan nie – “nevermind” die ras van mense wat om my saamdrom nie. Ek het nie nodig om lyf-teen-lyf met ander mense te staan en te ruik wat jy vir “breakfast” gehad het nie. Ek sal dieselfde voel as ‘n wit persoon so teen my staan. So asseblief, hou op met die rasse-kaart!
Marshmallow…	Oktober 4, 2016 | maatjiema	Ek voer ‘n oneindige oorlog met my liggaam en wat ek in my mond druk. Ek is nie seker waar dit vlam gevat het nie, maar ek dink dit was toe my ma my skelm met ‘n video-kamera afgeneem het toe ek sestien jaar oud was en dit toe vir my (en almal wat bereid was om daarna te kyk) teruggespeel het om vir my te wys hoe vet ek was. Dalk ook omdat etenstye nie kuier-tye was nie, maar baklei-tye.
Toe ek skool klaargemaak het, het ek begin leef op Thinz, koffie en sigarette. Vir baie jare het ek omtrent vier tot agt pille per dag gedrink. Soms net om deur die nag te kuier. Om en by 2008 het hulle dieëtmiddels met ephedrine van die rake onttrek en mag jy dit slegs per doktersvooskrif gekoop het. My dokter wou dit nie vir my voorskryf nie, plus, dit het onbekostigbaar geword. Maar ek was OK. Die onttrekkingsimptome was vreeslik, maar ek het dit gemaak en nie veel gewig opgetel nie.
Ná die Laatlam se geboorte (ek het dertig kilogram met die swangerskap opgetel) in 2012 het ek vreeslik gesukkel met my gewig en drastiese stappe gevolg om gewig te verloor. Ek het begin fiets-trap (tot 10km per dag) en minder geëet en die vetjies het weggesmelt. Maar, dit was nie vir my genoeg nie. Ek het manies geraak oor my gewig en dís waar die bulimia my beetgekry het. Ek kan ure lank met iemand praat wat deur middel van die middel-vinger gewig wil verloor want ek ken elke “trick” in die boek. Dis ‘n siek spul!
As gevolg van verskeie omstandighede, asook die bulimia (let wel, ek was nie anoreksies nie), is ek vroeër hierdie jaar opgeneem en het ek opgehou om my kos op te bring. Ek kan nie begin om te sê wat alles fisies met jou liggaam gebeur as jy vyf keer per dag opgooi nie. Jou tande word sleg. Jou vel raak lelik. Jou naels breek. Jou hare val uit. Jou liggaam is in pyn. Jy het konstante sooibrand. Dit help ook nie jy is maer en jy voel soos die hond se gat nie…
Nodeloos om te sê, het ek sewe sewe kilogram opgetel vandat ek opgehou het en my hart is GLAD nie wit daaroor nie!
Sondag toe gee die Mister vir my ‘n drukkie en hy reken my ek is sy “Marshmallow”. Wat. De. Fok??
Ek is niemand se dônnerse marshmallow nie!
Gister toe gaan koop ek my eerste paar “name brand” oefenskoene want ek moet, MOET hierdie gewig (op ‘n heilsame manier) afskud.
Ek wil so graag ‘n vriendskap smee met hierdie liggaam van my en goed wees vir haar.
Die tiener het haarself betjorts want: “Waarom kan ék nie ook sulke tekkies kry nie?!” Maar sy dink nie daaraan dat die Mister vir haar twee maande terug ‘n paar Nikes gekoop het nie. My kollegas het selfs gesê dat hulle so bly is dat ek bietjie vir myself iets koop want ek dink altyd eers aan die kinders voordat ek aan myself dink.
Vanoggend 05:15 toe val ek in die pad. Dit was ysig koud maar o, so rustig. Nie een kar het verby my gery nie en net een hond het vir my geblaf. Honderde voëls wat ontwaak het terwyl ek gestap, nee, GEWANDEL het. Ek is nie ene vir oefen in ‘n groep (soos ‘n gym) nie. Ek wil ook nie sáám met mense gaan stap nie. As dit by sulke goed kom is ek beter af op my eie. Ek soek nie ‘n geselsery nie. Net my eie gedagtes.
Moerdyk ek is onfiks. Toe ek by die huis aankom toe pyn my ore van die koue en my rook-longe suis soos rooiworsies in ‘n mikrogolfoond.
Ek moet, móét deurdruk… sonder pille en sonder die vinger.
Ek speel nie saam nie!	Oktober 3, 2016 | maatjiema	Ek het Afrikaans grootgeword, maar daar was nooit regtig Afrikaanse musiek in ons huis geluister nie. Ja, daar was Carike Keuzenkamp se kinderplate en my ouma was baie lief vir “Hak hom Blokkies” van David Kramer. Soms bietjie Coenie de Villiers en Laurika Rauch. Nice goed, die bietjie Afrikaans waaraan ek blootgestel was. My oupa was ook lief daarvoor om vir my “Spoetjies” te sing as hy nou ‘n Mainstay’tjie te veel ingehad het, want van die bietjie Skotse DNA wat ek geërf het, moes ek mos nou met ‘n spul sproete opgeëindig het… (Wyse raad: Rosyntjies vat nie sproete weg nie. Jy eindig net op met meer spuitpoep as wat jou liggaam kan verwerk)
Ek het grootgeword met Julio Iglesias, Bee Gees, Frank Sinatra, ABBA, Carpenters en what-not. My ma het weer gehou van Queen, CCR, Rolling Stones, Fleetwood Mac, Roxy Music en The Doors.
Ek was vir die eerste keer bloodgestel aan die Panties-en-Plakkies kultuur toe ek ná skool vir ‘n jaar Potch toe is vir ‘n “afrondingskursus” (fokop gewees maar dis ‘n storie vir ‘n ander dag…). Ons eerste “social” was ‘n dans by die Impala. Dit was my eerste- en my laaste keer by daai plek.
Met die intrapslag toe kom sit so dik-gat pampoenboer by my. “Sê my, pop… Naai jy?” Ugh… met daai soet-suur brandewyn asem met knoffel ondertone – seker ‘n mossel-fokken-starter by die Spur gaan vreet om sy maag te smeer vóórdat hy strate toe is om kwas te gaan soek. Oombliklik het ek kômmin Afrikaanse musiek en jagse dronk-gat studente met khaki-klere en lelike skoene met mekaar vereenselwig. Nét daar is my verhouding met “main stream” Afrikaanse musiek geruineer. “Don’t judge me”!
Deur die jare het daar so hier en daar ‘n Afrikaanse sanger/groep kom nesskop in my hart. Valliant Swart, Chris Chameleon, Karen Zoid, Heuwels Fantasties, Franscois van Coke… eintlik het ons oorgenoeg talent in hierdie land. Maar sodra daar ‘n “backtrack” begin pomp dan trek ek my neus op ‘n plooi.
Ek het hierdie ding op Facebook verlede week raakgeloop en ek het gekraai!
Nou hoor ek daar is ‘n bootreis wat geadverteer word.
Nee dankie! Ek speel nie saam nie!
Geraas!	September 30, 2016 | maatjiema	Die Tiener en die Laatlam het onlangs begin met hul bakleiery. Dit is absolute chaos in ons huis. Verbeel jou: Die radio in die kombuis is aan (vir my), die Tiener kyk “Trace” in die TV kamer, en die radio in die onthaal-area is aan vir die Mister. Intussen loop die Laatlam die hele plek vol en kak almal uit. Soos ‘n hoender. Hap-en-kak-hap-en-kak…
Ons was een Sondag oppad terug van ‘n naweek-kuier by my stief-ouma van Bloemfontein. Ek en my sussie het só gestry dat my ouers nie die radio kon hoor nie. Skielik het my stiefpa die kar gestop en ons altwee uit die kar uit gejaag. En daar trek hy weg en ons staan langs die pad… en die trane lóóp… Hy het só vêr gery dat ons die kar nie meer kon sien nie voordat hy weer omgedraai het om ons te kom haal. Ek het my gat afgeskrik daardie dag. Gedink die een of ander trokdrywer met baie sweeties gaan ons oppik en dan verdwyn ons spoorloos.
Een Desember vakansie in Blouberg toe sit ons wéér so vas. My ma en Stiefpa het ons eenvoudig daardie oggend in die woonstel toegesluit en vir die res van die dag gan gat-skuur. Dit was so frustrerend want ons was basies gedwing om in mekaar se gevrete vas te kyk vir een hele dag. Ek onthou ek het nog op die balkon gaan staan en rook en my sussie het op my afgekom. “As jy vir ma-hulle sê dat ek rook, dan dônner ek jou!” Daardie aand toe my ouers by die woonstel kom, was die eerste ding wat sy vir my stiefpa gesê het: “Pappa, ek BELOWE my sussie rook nie!” Go figure!
“THROWBACK THURSDAY…”	September 29, 2016 | maatjiema	“Where Did Our Love Go”- Soft Cell
“Howlin’ For You”- Black Keys
“I don’t Like Mondays”- The Boomtown Rats
“Electric Avenue”- Eddy Grant
“Safe And Sound”- Capital Cities
“Take Me Out”- Franz Ferdinand
“Life Is Life”- Opus
“Keep Em’ Separated”- Offspring
Snaaks (toeval?) dat The Boomtown Rats en INXS op dieselfde speellys is vanoggend.
Ken julle die storie van Bob Geldof, Paula Yates en Michael Hutchence?
Bob Geldof van The Boomtown Rats was getroud met Paula Yates. Hulle het drie dogters gehad: Fifi Trixibelle, Peaches en Pixie. Paula Yates het ‘n “affair” aangeknoop met Michael Hutchence van INXS. In 1996 is Yates en Geldof geskei en ‘n bitter oorlog het gewoed oor toesig van hul kinders. Dieselfde jaar het sy en Hutchence ‘n dogter saam gehad – wag vir dit: Heavenly Hiraani Tiger Lily – ag wee’ jy! Die “celebs wat hulle kinders sulke kak name gee, maar anyway…
Die twee was nogals lief vir dwelms en sulke kakkies. Hutchence is in 1997 oorlede nadat hy homself in ‘n hotelkamer gehang het. Vreeslike kak dag vir my gewees daai!
Yates het beweer dat hy dood is as gevolg van ‘n “sex-game-gone-wrong” maar die speurders wat die saak ondersoek het, het gevind dat Hutchence hom vergryp het aan drank en dwelms en in die proses erg aan depressie gely het waarna hy sy eie lewe geneem het.
Geldoff het toesig oor al drie dogters gekry nadat Yates probeer selfmoord pleeg het.
Yates is in 2000 dood aan ‘n “heroin overdose”.
Wat my so verstom van die hele storie is dat Geldoff hom ontferm het oor Tiger en haar as sy eie groot gemaak het. Hoe “awesome” is dit nie?
In 2014 het nóg ‘n tragedie vir Geldof getref. Yates en Geldof se middel-kind, Peaches (25) word dood aangetref – ook as gevolg van ‘n dwelm-oordosis.
Hel man, dat één man soveel kak-en-drama moet deurmaak.
Ou Goeters	Ou Goeters
Oktober 2016 September 2016 Augustus 2016 Julie 2016 Junie 2016 Mei 2016 Agriewe	Agriewe
Oktober 2016 September 2016 Augustus 2016 Julie 2016 Junie 2016 Mei 2016 Kief Bloggersmuraadnama.wordpress.comWoordeThulanaBali DromeI n k b l e r t ssaartjie smithKom kyk n bietjie hier ....Spokie sny SpoorCheetahs's WeblogDiaries of a fishermans wifeannali swiegerssovereignfemaledalenatjie se sketsbladSlimkindDie Wit HasieSlaai Sonder BlarePerdebytjie se nesDie Korrelkop KahunaToortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blogVroutjie, Vir EwigSeegogga se BloggieDans en huil met elektroniese inkrondomtaliedraaiLiewe PersoonekmyselffHerriemerrieAbrie dink hardopApostaatKouevuurNet Ek
Nuwe Goeters	‘n Bietjie van alles…
Ek dink ek het my hart verloor…
Blogs I Followmuraadnama.wordpress.comWoordeThulanaBali DromeI n k b l e r t ssaartjie smithKom kyk n bietjie hier ....Spokie sny SpoorCheetahs's WeblogDiaries of a fishermans wifeannali swiegerssovereignfemaledalenatjie se sketsbladSlimkindDie Wit HasieSlaai Sonder BlarePerdebytjie se nesDie Korrelkop KahunaToortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blogVroutjie, Vir EwigBlog Stats	1,936 hits
WoordeThulana Almal om my is gek...Bali DromeI n k b l e r t sPen-gedagtes vir katarsissaartjie smithWat ek regtig dink, sonder om te dink......Kom kyk n bietjie hier ....n ietsie van als, en nog meerSpokie sny SpoorProë die wildernisCheetahs's WeblogJust another WordPress.com weblogDiaries of a fishermans wifeEk wil sommer net so bietjie moan oor die sleg, en spog met die goeie.annali swiegersEverything carries a gift!sovereignfemalea piece of my mind, a piece of my lifedalenatjie se sketsbladHier en daar en dit en dat, solank daar net gelees en geskryf kan word!SlimkindMense & hul Dinge!Die Wit HasieSmall things make me happySlaai Sonder BlareAlle kopiereg behoort aan Chantelle de WetPerdebytjie se nes'n Blog oor die natuur en allerdaagse gebeure,wat die lewe interessant maakDie Korrelkop KahunaVroetel met 'n staalstaaf in 'n elektrisiteitskas...in die donker...met my voete in 'n plas waterToortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blogEn dan is daar Ursula!Vroutjie, Vir Ewigvroutjie, vandag, vir altydSeegogga se Bloggiesommer woordjies wat waai in die wind en miskien aanklank sal vindDans en huil met elektroniese inkrondomtaliedraaiBlessed is he who expects nothing, for he shall never be disappointed. (Alexander Pope).Liewe PersoonOns het almal iemand nodig om na ons te luisterekmyselffHerriemerrieIetsie van allesAbrie dink hardopJy is wat jy dink - nie wat jy dink jy is nie. Dit help soms om hardop te lag vir wat jy dink of dink jy is.ApostaatKouevuurwat brand in my kopNet EkEk herhaal jou...sonder begin of eindeWoordeThulana Almal om my is gek...Bali DromeI n k b l e r t sPen-gedagtes vir katarsissaartjie smithWat ek regtig dink, sonder om te dink......Kom kyk n bietjie hier ....n ietsie van als, en nog meerSpokie sny SpoorProë die wildernisCheetahs's WeblogJust another WordPress.com weblogDiaries of a fishermans wifeEk wil sommer net so bietjie moan oor die sleg, en spog met die goeie.annali swiegersEverything carries a gift!sovereignfemalea piece of my mind, a piece of my lifedalenatjie se sketsbladHier en daar en dit en dat, solank daar net gelees en geskryf kan word!SlimkindMense & hul Dinge!Die Wit HasieSmall things make me happySlaai Sonder BlareAlle kopiereg behoort aan Chantelle de WetPerdebytjie se nes'n Blog oor die natuur en allerdaagse gebeure,wat die lewe interessant maakDie Korrelkop KahunaVroetel met 'n staalstaaf in 'n elektrisiteitskas...in die donker...met my voete in 'n plas waterToortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blogEn dan is daar Ursula!Vroutjie, Vir Ewigvroutjie, vandag, vir altyd
padvoldorings	Blog at WordPress.com. Post to