Daar is 'n toenemende liggaam van bewyse om aan te dui dat tandvleis (periodontale) siekte 'n aanneemlike risikofaktor vir Alzheimer se siekte kan wees. Sommige studies Stel selfs voor dat u risiko dubbel verdubbel wanneer die tandvleissiekte vir tien of meer jaar voortduur. Inderdaad, 'n nuwe Amerikaanse studie gepubliseer in Wetenskap Voorskotte Besonderhede hoe 'n soort bakterie genoem word Porphyromonas gingivalis - of P. gingivalis - wat verband hou met tandvleissiekte, is gevind in die brein van pasiënte met Alzheimer se siekte. Toetse op muise het ook gewys hoe die bug van hul mond na die brein versprei het waar dit senuweeselle vernietig het.
Die betrokke verslag is uitgevoer en self befonds deur stigters van 'n Amerikaanse farmaseutiese maatskappy Cortexyme, wat die oorsaak van Alzheimer se en ander degeneratiewe versteurings ondersoek. Wetenskaplikes van die San Francisco-dwelmfirma sal later vanjaar 'n menslike verhoor begin.
Die eerste fase van tandvleissiekte word gingivitis genoem. Dit gebeur wanneer die tandvleis ontsteek word in reaksie op die ophoping van bakteriële gedenkplaat op die tande se oppervlak.
Gingivitis word ondervind deur die helfte van alle volwassenes, maar is gewoonlik omkeerbaar. As gingivitis onbehandel word, vorm "sub-gingival-sakke" tussen die tand en tandvleis wat deur bakterieë gevul word. Hierdie sakke dui daarop dat gingivitis omgeskakel het na periodontitis. Op hierdie stadium word dit byna onmoontlik om die bakterieë uit te skakel, alhoewel tandheelkundige behandeling hul groei kan help beheer.
Die risiko's van tandvleissiekte word aansienlik verhoog in mense met swak mondhigiëne. En faktore soos rook, medisyne, genetika, koskeuses, puberteit en swangerskap kan almal bydra tot die ontwikkeling van die toestand.
Alhoewel dit belangrik is om te onthou dat tandvleissiekte nie net die werk van P. gingivalis alleen. 'N Groep organismes insluitend Treponema denticola, Tanerella forsythia en ander bakterieë speel ook 'n rol in hierdie komplekse mondelinge siekte.
By die Universiteit van Sentraal-Lancashire was ons die eerste om die konneksie te maak met P. gingivalis en Alzheimer se siekte ten volle gediagnoseer. Daaropvolgende studies het ook gevind dat hierdie bakterieë - wat verantwoordelik is vir baie vorms van tandvleissiekte - kan migreer van die mond na die brein in muise. En by toegang tot die brein, P. gingivalis kan al die kenmerkende eienskappe van Alzheimer se siekte reproduseer.
Die onlangse Amerikaanse navorsing wat die bakterieë van chroniese gom siekte in die brein van Alzheimer se siekte pasiënte gevind het, gee bykomende baie sterk navorsingsgebaseerde bewyse - maar dit moet in konteks geïnterpreteer word. En die feit van die saak is dat Alzheimer se siekte is gekoppel aan 'n aantal ander toestande en nie net tandvleissiekte nie.
Bestaande navorsing toon dat ander soorte bakterieë en die Herpes tipe I virus kan ook gevind word in Alzheimer se siekte brein. Mense met Down se sindroom is ook by 'n hoër risiko van die ontwikkeling van Alzheimer se siekte, asook mense wat 'n ernstige kopbesering gehad het. Navorsing toon ook dat verskeie toestande wat verband hou met kardiovaskulêre siekte die risiko van Alzheimer se siekte kan verhoog. Dit dui daarop dat daar baie oorsake met een eindpunt is - en wetenskaplikes probeer steeds die verband uitvind.
Hierdie eindpunt lei tot dieselfde simptome van Alzheimer se: swak geheue en gedragsveranderinge. Dit kom ook langs die gedenkplaat in die grysstof van die brein voor en wat bekend staan ​​as "neurofibrillêre tangles". Dit is die puin wat van die ineenstorting van 'n neuron se interne skelet af is. Dit kom voor wanneer 'n proteïen nie meer sy funksie kan verrig om die selstruktuur te stabiliseer nie.
Die jongste navorsing voeg meer bewyse aan die teorie dat tandvleissiekte een van die dinge is wat tot die siekte van Alzheimer kan lei. Maar voordat jy paniekerig begin borsel, is dit belangrik om te onthou dat nie almal wat ly aan tandvleissiekte, Alzheimer se siekte ontwikkel nie, en nie almal wat aan Alzheimer se siekte ly, het 'n tandvleissiekte nie.
Om uit te vind wie is "in gevaar", moet wetenskaplikes nou toetse ontwikkel wat die tandarts kan wys wat hulle moet rig. Tandheelkundige klinici kan dan die mense adviseer oor hoe hulle die risiko van die ontwikkeling van Alzheimer se siekte kan verminder deur 'n beter bestuur van hul mondgesondheid. Maar tot dan, gereeld poets jou tande en handhawing van goeie mondhigiëne word aanbeveel.
Sim K. Singhrao, Senior Navorsingsgenoot in die Skool vir Tandheelkunde, Universiteit van Sentraal-Lancashire