Jy is in Inisiasie ** poste ** Hepatitis C
Por 13 / 06 / 2016 11 / 06 / 2016 03402
Hepatitis C virus (HCV) kan lewerskade veroorsaak. Hepatitis C word hoofsaaklik oorgedra deur direkte kontak met die bloed van 'n persoon met HCV. Die meeste mense kry HCV deur middel van dwelmgebruik met toerusting te deel. Tot en met 90% van mense wat al ooit een keer dwelms ingespuit het, is met HCV besmet. Sommige mense het HCV gekontrakteer deur onbeskermde seks. Dit geld veral vir MIV-positiewe mense, mans wat seks het met mans, mense met ander seksueel oordraagbare siektes, mense met veelvuldige seksuele vennote, en diegene wat seksuele aktiwiteite ondergaan wat bloeding veroorsaak, soos fisting. Tattooing met verf en gedeelde toerusting kan infeksie veroorsaak. Sommige mense wat in mediese funksies besmet is, definisies deur middel van gesondheidsorg toerusting. Gesondheidswerkers kan HCV kontrakteer deur toevallige byt met punkturige voorwerpe. Die risiko van bloedoortappings en bloedprodukte in die VSA is feitlik nul.
HCV versprei makliker as MIV deur kontak met besmette bloed. In die VSA word minstens 4 keer meer mense met HCV en MIV besmet. Jy kan besmet wees met HCV en nie weet nie, aangesien die meeste mense nie simptome het nie. Ongeveer 15% tot 30% van mense elimineer die hepatitis C-virus, HCV, sonder behandeling. Die res ontwikkel chroniese infeksie, en die virus bly in jou liggaam, tensy dit suksesvol behandel word. HCV mag nie vir ongeveer vyftien tot twintig jaar probleme veroorsaak of selfs langer tydperke nie; Dit kan egter ernstige lewerskade veroorsaak, wat bekend staan ​​as lewer sirrose. Mense met sirrose is in gevaar om lewerkanker, lewerversaking en dood te ontwikkel. 'N Groot studie in 2011 het bevind dat die eenvoudige feit ... van chroniese hepatitis C verdubbel die risiko van dood uit enige ander oorsaak.
Sommige mense met HCV het abnormaal hoë vlakke van ensieme. Kan u dokter, gebaseer op die vlakke van hierdie ensieme, 'n toets vir HCV bestel?
HCV. sien Feiteblad 122 Vir meer inligting oor hierdie toetse. As u 'n risiko gehad het om aan HVC blootgestel te wees, moet u getoets word, selfs al is u lewer ensiemvlakke normaal. Die HCV toets word aanbeveel vir alle mense met MIV, aangesien mede-infeksie tussen beide virusse algemeen is. Gewoonlik is die eerste bloedtoets vir HCV 'n teenliggaamstoets. 'N Positiewe uitslag beteken dat jy met HCV besmet is. Sommige mense het egter herstel van onbehandelde HCV-infeksie; dan benodig jy 'n HCV virale las, toets om te weet of jy chroniese infeksie het. Virale ladingstoetsing word aanbeveel as jy 'n risiko het vir HCV of as jy enige tekens of simptome van hepatitis het.
HCV virale las of vlakke van lewer ensieme kan nie vertel hoeveel jou lewer beskadig is nie. 'N Lewerbiopsie is die beste manier om die lewerstatus te monitor. sien Feiteblad 672 vir meer inligting. As daar baie lewerskade is, beveel sommige kenners aan monitering; As daar skade is (letsels), kan HCV behandeling nodig wees.
Byna alle HCV-gevalle kan genees word indien interferonbehandeling baie gou, kort ná infeksie, begin is. Ongelukkig het die meeste mense geen tekens van hepatitis nie, of hulle kan hulle verwar met dié van griep. Die meeste gevalle word nie jare later gediagnoseer nie. In 2014 het die Wêreldgesondheidsorganisasie sy eerste Gids vir HCV-behandelingsriglyne uitgereik.
Die eerste stap in HCV behandeling is om uit te vind watter HCV genotipe jy dra (sien Feitebladsy 674.) Die meeste mense met HCV in die VSA het die 1 genotipe. Genotipes 1 en 4 is moeiliker om te behandel as 2- of 3-genotipes.
Die gewone behandeling vir HCV was 'n kombinasie van twee middels, pegyleerde interferon en ribavirien pegIFN (RBV). Feiteblad 680 Jy het meer inligting oor hierdie twee dwelms. pegIFN word een keer per week ingespuit. RBV is 'n pil twee maal per dag geneem. Hierdie middels het 'n paar ernstige newe-effekte, insluitend griepagtige simptome, geïrriteerdheid, depressie, en 'n lae rooi bloedtelling sel (anemie) of lae witbloedseltelling in die bloed (neutropenie). Gaan met jou gesondheidsorgverskaffer oor hoe om hierdie newe-effekte te hanteer
HCV behandeling werk nie vir almal nie en sommige mense verdra nie newe-effekte nie. Pasiënte kry beter behandelingsresultate wanneer:
Begin behandeling met 'n laer HCV viruslading
Omdat MIV en HCV kan versprei deur kontak met besmette bloed, word baie mense met twee virusse besmet. MIV verhoog lewerskade wat deur HCV veroorsaak word. Medebesmette mense het meer geneig om lewenprobleme te hê wat verband hou met die gebruik van anti-MIV-kuns, maar u gesondheidsorgverskaffer mag die geneesmiddel wat makliker deur die lewer gemetaboliseer word, kies.
Infeksie is gekoppel aan die vinniger vordering van Hepatitis C, en 'n verhoogde risiko van lewerversaking. Aan die ander kant, lyk HCV nie om MIV-siekte vordering te versnel nie.
Mense wat seropositief is vir minder as 200 CD4-selle, het 'n verhoogde risiko vir ernstige lewerskade aan HCV.
Soms moet HCV egter eers behandel word. As MIV nog nie behandel moet word nie (as die CD4-sel telling hoog genoeg is en MIV-viruslading laag genoeg is), is dit 'n goeie idee om HCV eers te behandel. Die lewer kan dus beter wees om antiretrovirale middels te hanteer.
Sommige MIV-medikasie moet tydens HCV-behandeling vermy word. Moet nie didanosien (ddI) met RBV gebruik nie. Vermy retrovir (AZT) tydens HCV behandeling omdat dit die risiko van anemie verhoog. As jy besmet is, maak seker dat jou gesondheidsorgverskaffer weet hoe om beide siektes te behandel.