Covid-19 kry die wêreld in sy mag en groei tot ’n orkaan van ongekende omvang. Almal is saam in die storm, maar in verskillende bootjies. Sommige is eensaam en alleen in ’n bootjie; in ander bote is daar te veel mense vir die beperkte ruimte. Mense raak benoud. Benoude katte maak benoude spronge. Wanneer die lewe jou uit die bekende grond van ’n bepaalde bestaan ruk en sonder waarskuwing op ’n onbekende plek laat val, kan jy uithaak. Dan begin dinge komieklik raak. ’n Bevolking in huisarres – gevangenes sonder ’n misdaadrekord. Terwyl die misdadigers op vrye voet is – besig om die septer te swaai en die land te verwoes. Verskroeide aarde onder kwarantyn. Honger mense se kos word gesteel deur dié wie se spense oorvol is. Mense wat absurde wette oortree, kry ’n misdaadrekord. Vir party word dit pikker as pikswart; ander strek hulle hande uit om elke nuwe dag te omhels. Hierdie boek kyk na dit wat as buite-normaal, skokkend, tragies, ongemaklik of komies ervaar is in die ses maande vanaf vlak vyf tot vlak een van die pandemie.
Om te skryf is vir Susan Fourie tweede natuur. Reeds op hoërskool wen sy pryse in ŉ paar nasionale opstelwedstryde. Sy verwerf ŉ BA-graad op Stellenbosch met Afrikaans en Frans as hoofvakke. Die volgende jaar trou sy met Koos Fourie – toe ŉ finalejaar teologie-student. In gemeentes was sy hoofsaaklik by kinderbediening betrokke. As ma van vyf was daar nie veel tyd vir skryf nie. Tog is haar eerste boek in 1981 gepubliseer. Sy skryf hoofsaaklik religieus-opvoedkundige boeke. Vanaf 1999 begin sy, op versoek van hulle kerk se jeugkommissie, die FXit-reeks vir gebruik in skole en Sondagskole opstel. Dit was ŉ jarelange projek, wat sy eers in 2017 voltooi het. Daarna begin sy kortverhale skryf, wat in tydskrifte soos Rooi Rose, Vrouekeur en Huisgenoot verskyn het.