Geskryf deur Adeline Chanseau, Universiteit van Hertfordshire
Wat sou jou ideale robot wees? Een wat blare kan verander en bedtydverhale aan jou kind kan vertel? Miskien verkies jy 'n butler wat silwer kan poets en die perfekte cocktail meng? Of dalk verkies jy 'n metgesel wat net 'n robot geword het? Sekerlik, sommige sien robots as 'n hipotetiese toekomstige vervanging vir menslike versorgers. Maar 'n vraag robotiste vra is: hoe mens moet hierdie toekomstige robotgenote wees?
'N Metgeselrobot is een wat in staat is om nuttige hulp in 'n sosiaal aanvaarbare wyse. Dit beteken dat 'n robot metgesel se eerste doel is om mense te help. Robotgenoten word hoofsaaklik ontwikkel om mense met spesiale behoeftes soos ouer mense, outistiese kinders of gestremdes te help. Hulle beoog gewoonlik om in 'n spesifieke omgewing te help: 'n huis, 'n versorgingshuis of 'n hospitaal.
Aan die begin van die 20e eeu was een van die eerste stukke tegnologie wat ontwerp is om te help in 'n huishoudelike omgewing stofsuier. Sedertdien het tegnologie die huis verander. Vandag het ons selfs 'n robot wat kan kook. Die sjef robot is ontwikkel deur Moley Robotics, 'n opstartmaatskappy wat die 2015 Asia Consumer Electronics Show gewen het. Die robot word gesê om te kan kook 2,000 verskillende etes.
Peper, die nuutste robot van Aldebaran Robotics, is 'n goeie voorbeeld van 'n humanoide robot metgesel. Dit kan hulp verleen om keuses te maak, menslike gesigsuitdrukkings op te spoor en met mense te kommunikeer. Peper kan sy gedrag aanpas, afhangende van die persepsie van 'n mens se bui, en in hierdie sin kan ons sê dat Pepper omgee vir mense. Op die oomblik kan slegs navorsingsinstitute en Japannese inwoners 'n Pepper-robot verkry. Die robot kos ongeveer £ 8,710 vir 'n Japannese kliënt.
Metgesel robots kan ook die vorm van troeteldiere wees. Paro is 'n robotte seël wat ontwikkel is om gemak aan ou mense te bied. En eerder as om vir jou te sorg, moet hierdie robot versorg word. Dit is hoe Paro emosionele ondersteuning bied.
Soms word mense aan robots gekoppel wat nie eintlik vir geselskap gemaak word nie. Neem Roomba, byvoorbeeld, die intelligente stofsuier. In hul studies, Ja-Young Sung en kollegas Van die Georgia Institute of Technology het bevind dat mense netjies wou word om die stofsuier glad toe te laat.
Alhoewel baie van hierdie robots 'n inisiatief vorm en mense aanmoedig om met hulle te kommunikeer, is baie reageer eerder as aktief - met ander woorde, die robot wag vir 'n menslike versoek voordat hulle optree.
Moet robots meer 'menslik' wees?
Danksy die vooruitgang in kunsmatige intelligensie en tegnologie, kan ons nou meer intelligente stelsels ontwikkel wat in staat is om baie soos 'n mens op te tree. Verlede jaar is 'n paar van hulle aan die publiek voorgelê, soos Nadine, die robot ontvangsdame, Yangyang, die sanger robot, en Aiko Chihira, die robot wat in gebaretaal kan kommunikeer.
Alhoewel die gewilde en omstrede Turing toets word in AI gebruik om te meet of 'n masjien so intelligent is as 'n mens, dit is 'n baie ander ding as dit by robotte kom, aangesien robots ook intelligent sal optree. Daar is nog nie 'n gestandaardiseerde toets om te bepaal hoe mens 'n robot is nie. Dit kan in die nabye toekoms kom. Alle robot navorsers blyk egter saam te stem dat die robot sekere sosiale bewustheid en persoonlikheid moet kan toon en in staat wees om mense se spraak en uitdrukkings te verstaan ​​en te herken.
Maar wil ons hê robots moet meer persoonlikheid hê en meer inisiatief kan neem? Uiteindelik, om meer soos ons op te tree? Sommige mag argumenteer, ja. As intelligente stofsuiers in staat was om 'n slapende mens van voorwerpe te onderskei, byvoorbeeld, ten minste een ongelukkige dame in Suid-Korea sou haar hare nie "deur haar nuwe huishoudelike apparaat" geëet het nie.
Maar ander argumenteer dat dit is gevaarlik om robots te veel intelligensie te gee. En sal dit hulle toelaat om terug te antwoord? Ons is nog aan die begin van navorsing oor die moontlike gevolge wat dit kan hê. Inderdaad, die wetenskaplike gemeenskap debatteer nog steeds of 'n robot ooit gevoelens kan hê of selfbewus kan wees. Alhoewel AI in staat was om sekere take uiters vaardig te verrig, byvoorbeeld Alpha Gaan, die gemeenskap is nog ver van die ontwikkeling van 'n AI wat baie ooreenstem met die menslike verstand.
Op die oomblik is robotgenote óf gefokus op geselskap of op taakuitvoering. Jibo, byvoorbeeld, is 'n sosiale robot wat kan praat, kos bestel, jou herinner aan dinge, of foto's neem, terwyl Roomba is 'n intelligente, maar uiteindelik funksionele, stofsuier.
Maar dit gaan oor die regte balans, afhangende van die werk en die persoon waarvoor dit werk. Ons mees onlangse studie, Wie is in beheer? Sense van beheer en robot angs in menslike robot interaksie, het getoon dat die meer beherende en angstig oor die robots 'n persoon is, hoe meer inisiatief hulle verwag dat die robot moet wys en hoe meer bereid hulle is om take daaraan te delegeer. Die navorsing het spesifiek gefokus op watter vlak van inisiatief mense verkies om hul robotmaat te hê wanneer hulle 'n skoonmaaktaak uitvoer.
Deelnemers kan kies om die skoonmaakrobot self handmatig aan te skakel, aangesien hul robotmaat die afstandsbediening op afstand aanstuur wanneer die instruksies aangewend word, of as die robotgenoot die skoonmaakrobot aanskakel wanneer dit opgemerk word dat skoonmaak gedoen moet word. Daar is bevind dat die meeste mense hul robotgenoot wou hê om die taak uit te voer sonder om gevra te word.
Hierdie paradoksale resultaat kan verklaar word deurdat mense nou meer gebruik word om tegnologie - van rekenaars en slimfone tot smartwatches en intelligente huishoudelike toestelle - wat semi-outonome optree. Smart metgesel robots is net die volgende stap in die lang evolusie van ons verhouding met tegnologie.
In die toekoms is dit waarskynlik dat ons meer binnelandse robotgenote sal sien wat aangepas kan word volgens mense se individuele voorkeure. En ons sal vir hulle kan koop, want ons koop nou stofsuiers en fone. Uiteindelik lyk dit of daar 'n robot vir almal sal wees.