Geheue, IK en ander kognitiewe funksies: hoe om te verstaan ​​of dit val?
Almal het die gevoel gehad dat hul gedagtes die nodige doeltreffendheid verloor het. Sommige het hierdie gevoel omdat hulle deur 'n stresvolle tydperk gaan, ander as gevolg van die tydsverloop, nog ander na 'n spesifieke gebeurtenis. Wat as dit nie net 'n gevoel is nie?
U is hier: Tuis » Vir professionele persone » Artikels » neuropsigologie » Geheue, IK en ander kognitiewe funksies: hoe om te verstaan ​​of dit verminder?
Vandag wil ons 'n ander toespraak as gewoonlik behandel: hoe weet ons of ons van ons vaardighede verloor het? (soos die geheue, die vermoë om te redeneer of bly gefokus)? Die antwoord is ingewikkelder as wat intuïsie aandui, en ons sal nou probeer verduidelik waarom.
Kom ons begin deur a te noem regte saak. Amy Cuddy is 'n navorsingsielkundige wat internasionaal bekend is vir baie van haar studies, veral diegene wat oor liggaamstaal en liggaamshouding is, maar voordat hy sy briljante akademiese loopbaan kon begin, moes hy 'n baie moeilike uitdaging ondervind: op die ouderdom van 19, na a kopbesering as gevolg van 'n motorongeluk, het hy 'n daling in sy IK gehad (QI) van 30 punte; hierna is sy ook uit die kollege waarheen sy ingeskryf is, geskors. Soos aan die begin genoem, was dit nie die einde nie, want sy het later daarin geslaag om te herstel en deur die jare 'n gevestigde wetenskaplike te word.
Uit die verhaal wat pas genoem is, ontstaan ​​'n vraag: hoe weet u of ons kognitiewe vermoëns gedaal het? Ongelukkig jy kan nie met 'n eenvoudige toets weet nie omdat die gereedskap wat ons vandag beskikbaar het, die huidige toestand van ons geestelike fakulteite beskryf, maar skaars met ons praat van die verlede; dus met 'n toets van QI ons sou weet wat ons intellektuele werking vandag is, maar nie gister nie (al probeer ons dit baie min met ander toetse skat).
Hoe weet jy dat Amy Cuddy 30 punte verloor het? QI na die ongeluk? eenvoudige, is al voorheen aan hierdie tipe toets onderwerp (ook 'n baie hoë telling behaal).
In die groot ongeluk wat so 'n ongeluk kan beteken, kan dit belangrik wees om iets beskikbaar te hê wat vir ons toestand voor die gebeurtenis getuig. Laat ons nadink oor die banaalste toespraak: hoe kan ons weet watter skade ons aangerig het? As ons die gevoel het dat ons skade gely het (byvoorbeeld, voel ons dat ons geheue aansienlik verander het), hoe demonstreer ons dit?
Soos reeds genoem, vertel die kognitiewe toetse ons oor ons huidige toestand, maar vertel ons nie veel van die een wat die toets voorafgegaan het nie. 'N Mens sou dink dat dit voldoende is om te sien dat die prestasie swak is om te sê dat iemand skade gely het ... ongelukkig is die antwoord nie so eenvoudig nie. Kom ons probeer dit ook verduidelik.
Op enige kognitiewe funksie verander die prestasie van individue in 'n populasie baie van geval tot geval. Dit word versprei op 'n deurlopende denkbeeldige lyn wat wissel van ernstige tekort tot uitstekende kapasiteit. Deur willekeurig 'n persoon uit 'n bevolking te kies, kan sy / haar prestasie baie verskil (normaal, swak, uitstekend ...); dit is dus moontlik dat 'n lae prestasie in een van die verskillende kognitiewe domeine nie aan 'n spesifieke gebeurtenis (byvoorbeeld beroerte of hoofbesering) toegeskryf kan word nie, aangesien 'n persoon al probleme gehad het 1 van daardie gebeurtenis. Daar is ook die geval van Fr.mense met baie bogemiddelde kapasiteit dit na 'n ongeluk kan 'n vermindering in kapasiteit hê; hierdie vermindering sal nie noodwendig manifesteer met 'n prestasie wat minder as gemiddeld is nie, maar steeds laer is as die vermoë voor die ongeluk, en dit verteenwoordig in elk geval 'n ernstige skade aan die persoon ('n voorbeeld is die bogenoemde verhaal van Amy Cuddy ). Dit is baie algemeen dat mense met verskillende siektes wat kognitiewe funksionering (byvoorbeeld veelvuldige sklerose) kan beïnvloed, kla oor tekorte wat nie deur toetse opgespoor word nie. As dit enersyds moontlik is dat die standaard wat deur die pasiënt beskryf is, normaal is, Dit is ook moontlik dat die pasiënt voorheen uitmuntende prestasie gehad het en dat hierdie voordele nou, ondanks die daling, weer normaal is (kognitiewe reserwe). Dit alles, soos hierbo genoem, kan egter nie met 'n toets gedemonstreer word nie.
U mag ook belangstel in: Vergeet om te leer
Dus, as ons die gevoel het dat ons vermoëns nie meer voldoende is nie, is dit nuttig om 'n neuropsigologiese diagnose te maak? Seker hoekom hierdie evaluering stel ons in staat om te weet of ons kognitiewe funksionering voldoende is met betrekking tot ons huidige omstandighede (soos byvoorbeeld ons ouderdom), dit sal ons dus baie waardevolle inligting gee om te weet hoe om in te gryp. Wat ons op hierdie manier amper nie kon weet nie, is of daar 'n afname was en in watter mate (sien hier: toetse om geheue te evalueer, toetse om uitvoerende funksies te evalueer e toetse om aandag te evalueer)
Wat moet u dan doen? Na ons mening is die enigste vorm van persoonlike beskerming op hierdie gebied is 'n volledige neuropsigologiese evaluering wat ter syde gestel moet word en gebruik word as 'n sertifisering van ons huidige vermoëns; ons kan dit sien as 'n soort versekering ten opsigte van ons toestand van kognitiewe gesondheid, in die lig van moontlike toekomstige dalings as gevolg van die mees uiteenlopende oorsake.
Ons verstaan ​​beslis dat dit nie 'n maklike keuse uit verskillende oogpunte is nie: om mee te begin baie mense wil nie hul kognitiewe vaardighede ken nie omdat hulle verstaanbaar vrees dat hulle nie voldoende presteer nie (ons het almal of byna al hierdie vrees), is dit ook 'n saak om te begin optree om 'n moontlike ramp te stop, en dit is ewe begryplik dat om so iets te doen ongemak te skep (baie keer verkies ons om nie dink aan die slegte dinge wat in die toekoms kan gebeur). Benewens dit alles is daar 'n ekonomiese vraag: om so 'n diagnose teen 'n koste te ondergaan.
Ten slotte, moet 'n neuropsigologiese evaluering gedoen word of nie, as dit vir ons lyk of alles goed gaan? Ongelukkig kan ons dit nie beantwoord nie; al wat ons kan sê, is dat hierdie moontlikheid bestaan, dit is dan aan elkeen van ons om te besluit waaroor ons wil dink, maar wat ook al die keuse, die belangrikste is om bewus te wees daarvan.
U mag ook belangstel in: Motivering klop IK 1-0!
Geheue, IK en ander kognitiewe funksies: hoe om te verstaan ​​of dit verminder?2015-09-122020-02-22http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngKognitiewe opleidinghttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2015/09/declino-cognitivo.jpg200px200px