Klein oomblikke van onthou en leef
Ons saam met Ma in die Spur, Witrivier
Ek was verlede week heel ingenome toe my Delft-artikel eindelik geplaas is - kleinnig Alet het daar van Hennenman in die Vrystaat af laat weet dit is in die Volksblad, en ons sien toe dat dit ook in Beeld is, en later kom ek te hore dat dit ook in die Burger in die Kaap verskyn het. Ook is dit op Netwerk 24 se website! Ek weet die koerante bespaar deesdae vir 'n vale, want dis sommer vier vlieë met een klap, maar ek word net vir een artikel betaal. :-) Steeds is ek bly want het oulike terugvoering gekry van lesers wat my bedank het vir die artikel - en dis altyd lekker. Een vrou het gesê sy is baie lief vir Holland en ek het mooi herinneringe weer teruggebring. Iemand anders het gesê dit het gevoel asof hy self deur die straatjies van Delft stap toe hy die artikel lees - heerlik!
En so van herinneringe gepraat: dit is darem interessant hoe mens alle ervaringe tog maar net soos dokumente in jou geheue liasseer, om dit dan op "een helder dag" uit sy Cold Case lêer te haal en dinge dan kan onthou asof dit gister gebeur het. Hoe wonderlik is dit nie? Gewoonlik gaan dit gepaard met gevoelens, kleure en geure ook - soms kan jy duidelik 'n spesifieke smaak van 'n dis op jou tong proe, asof dit reg hiervoor jou in sy potjie op die vuur staan en prut. Of jy onthou die smaak en geur van 'n spesifieke roomys wat jy as kind by die roomyswaentjie gekoop het - dan is jy weer vyf jaar oud, met kaalvoete op die warm pad langs die karretjie waar die lekkerny te voorskyn gaan kom.
Emosies is 'n perd van 'n ander kleur, dit kan mens soms so onverwags vang, deur iets wat jy lees, hoor of sien, of 'n stukkie musiek. Dan is dit asof jy oombliklik weer op 'n amper vergete plek in jou lewe staan waar jy 30 of 40 jaar gelede was, jy onthou die gevoelens wat jy ervaar het so duidelik dat dit mens partykeer na jou asem kan laat snak. Soms is jy bly daaroor, ander kere maak dit seer, maar dit bly deel van menswees - en dis waardevol.
En van geheue gepraat - my ma van 91 kuier hier by ons en leef die laaste week regtig in die verlede. Sy grawe gedurig ou lêers in haar kop uit en soek na name, datums en plekke, en onthou wraggies nog sekere dinge so goed, dis ongelooflik! Dis asof sy seker wil maak dat sy nié goed vergeet het nie, dat sy nog hiér is. Sy het so 'n verskriklike lewenslus nog, al sukkel sy met die lopery en word sy stokdoof. Sy het al amper drie boeke die week deurgelees en is druk besig om al wat 'n blokkiesraaisel kaf te draf. Ek wens net so intens dat sy haar gehoor kon behou - sommige gesprekke val maar net deur die mat en dis vir haar, én ons, frustrerend. Maar gisteraand het ons lekker voor ons kaggel gesit met heerlike musiek op die agtergrond, en sy kon dit geniet, al is dit meer oor die atmosfeer as die musiek en geselskap. Die Springbokke het gewen en haar aand was gemaak! En ek hoop dis nog 'n herinnering wat sy soos goud kan oppas vir die alleentye in die aftreeoord in Pretoria.
Genoeg van die 'sad' goed. Ons het lekker gebraai, die son skyn helder en al ons plante wat so met die voetjies in die swart plastieksakkies gestaan het, floreer in die grond. My liefie is aan my sy, my ma kon nog 'n slag hier kuier en ons gaan later lekker outydse klitspoeding eet.