Bulimie: simptome, gevolge, behandeling, oorsake
Bulimia is 'n geestesiekte wat aan eetstoornisse behoort. Diegene wat geraak word, het 'n herhalende voedseltrang waarin hulle ongemerk eet. Na sulke "bingeing" is hulle baie bang om te vergroot. Daarom braak hulle, neem lakseermiddels of oefen oormatig. Lees hier wat bulimie is, hoe om dit te herken en hoe om dit te behandel.
beskrywing: wydverspreide eetversteuring met die verandering van streng beheerde eetgewoontes en drange na voedsel
Belangrikste simptome: "Peperkoek" met daaropvolgende braking, oormatige oefening, vas
volg: Wanvoeding, tandbeskadiging, gastritis, ontsteekte slukderm, hartaritmie, nierskade, osteoporose
veroorsaak: swak selfbeeld, strewe na erkenning, aanpassing by heersende ideale van skoonheid, familie-invloed op eetgedrag en selfaanvaarding, genetiese oorsake, biologiese snellers
diagnose: gestandaardiseerde vraelyste en onderhoude oor die simptome en oorsake
terapie: kognitiewe gedragsterapie, herleer van gesonde eetgewoontes, individuele en groepsterapie, antidepressante, meestal behandeling in die pasiënt
Bulimia (bulimia nervosa) is een van die eetversteurings. Op 'n gemeenskaplike manier het ons dit ook verwys as eet-verpletterende verslawing. Tipiese bulimie-simptome is drange na voedsel waarin diegene wat geraak word, onbeheerbaar groot hoeveelhede voedsel verslind. Om nie toe te neem nie, neem hulle dan drastiese teenmaatreëls.
Mense met bulimie streef na 'n figuur wat ooreenstem met die heersende, té slanke ideaal vir skoonheid. Sodoende hoop hulle op erkenning en toegeneentheid. Dit lyk asof dit dreigend is om hulle te neem, want hulle is bang vir uitsluiting. Dikwels is 'n dieet die toetrede tot die eet-verpletterende verslawing.
'N Bulimie is vir buitestaanders nie so maklik om te sien as anoreksie nie. Mense wat aan verslaafde eetgewoontes ly, is gewoonlik normaal of net effens ondergewig. Sommige is selfs oorgewig. Daarbenewens vind die beslagleggings meestal in die geheim plaas, sodat niemand lank iets agterkom nie.
Bulimics beheer meestal hul eetgewoontes. Hulle hou dieet en laat maaltye misluk. Maar dan kom hulle weer van drang.
Herhaalde episodes van voedingsaanvalle
Tydens 'n krakende aanval verloor bulimie-lyers alle beheer. Hulle verslind binne 'n kort tydjie groot hoeveelhede baie kalorieë. Die verlies aan beheer kan so sterk wees dat hulle aanvanklik nie bewus is van hul optrede nie. In ongeveer een tot twee uur neem bulimics soms tot 10.000 kalorieë in. Dit is meer as vier keer wat 'n gesonde persoon op 'n volle dag nodig het. Vroue het 'n behoefte van ongeveer 1900 kilokalorieë per dag.
Die aanvalle word dikwels deur spanning veroorsaak en duur so lank totdat 'n onaangename gevoel van volheid ontstaan. Terwyl hulle die kos verslind, voel sommige lyers 'n kort ontspanning. Na die bingeing, maar hulle skaam hulle gewoonlik vir hul gedrag, walg of blameer hulself.
Maatreëls teen gewigstoename
Om nie te vermeerder nie, probeer mense met bulimie om die voedsel moontlik weer onverteerd uit die liggaam te kry of andersins teen te werk. Daar is twee soorte bulimieke:
Aantreklike braking (suiweringstipe): Ongeveer 70 tot 90 persent van die bulimieke behoort tot die "suiweringstipe". In die meeste gevalle braak hulle die kos onmiddellik. Hiervoor wek hulle naarheid met die vinger. Sommige pasiënte gebruik ook hulpmiddels, soos houtlepels, met hul stingels om hul nekke. Sommige probeer om hul gewig in plaas daarvan (of meer) te hou deur vinnig, lakseermiddel of ekstreme oefening te oefen.
Om te bepaal of hulle al hul kos opgeoffer het, eet baie bulimie-pasiënte 'n gekleurde kos soos tamaties aan die begin van die binging.
Sommige suiweringsvormige bulimieke gebruik ook lakseermiddels of maak dit 'n klysma.
Vas en sport teen maatreëls (nie-suiwerende tipe): Pasiënte van die "nie-suiwerende tipe" verminder nie hul gewig deur te braak nie, maar deur ernstige vas en oormatige liggaamlike aktiwiteit. Hierdie tipe kom egter minder gereeld voor as die suiweringstipe.
Let op figuur en gewig
Net soos anorexics gee mense wat aan bulimie ly baie aandag aan hul gewig en is hulle baie bekommerd daaroor. Die uiterlike voorkoms is van kardinale belang vir hul selfbeeld. Slegs skraal lywe is pragtig. Die oordrewe fiksasie op figuur en dieet is dikwels die simptoom wat buitestaanders eerste lok.
Verskille tussen bulimie en anoreksie
Bulimie en anorexia (anorexia nervosa) is nie altyd maklik om te onderskei nie. In werklikheid begin bulimie dikwels met 'n tydperk van ernstige gewigsverlies voordat die eet en braking begin. Die sielkundige agtergrond van die siektes verskil in wese.
Die doel is 'n baie skraal figuur (effense ondergewig)
'N Sterk ondergewig word ideaal beskou, wat ander ongesond en onaantreklik ag
Verlang na erkenning en behoort
Strewe na afbakening, selfbeheersing
Gewigsverlies om die heersende ideaal van skoonheid te vervul
Gewigsverlies en weiering om te eet as uitdrukking van selfbeheersing, asketisme
Vrees vir verlating, uitsluiting
Vrees vir verlies aan beheer en vaslegging
Skaam vir die siekte
Trots op die vermoë tot asketisme
Handhaaf seksuele vennootskappe
Selde seksuele vennootskappe
Ernstige sekondêre siektes is moontlik, dodelike komplikasies is skaars
Hoë risiko van dodelike kursusse
'N Baie uitgesproke bulimie veroorsaak groot skade aan die liggaam.
Gevolge van bulimie
As gevolg van die konstante braking kom daar verskillende tekortsimptome en versteurings in die elektrolietbalans voor. Daarby word die chemiese effek van maagsuur in die slukderm en mond toegevoeg.
wanvoeding: Herhaalde diëte, konstante braking, maar ook die gebruik van lakseermiddels kan die elektrolietbalans versteur en wanvoeding veroorsaak.
Hartversaking: 'N Te lae kaliumkonsentrasie in die bloed en selle kan lei tot 'n onreëlmatige hartklop en hartversaking.
osteoporose: Kalsiumtekort maak die bene broos.
Nierskade: Die elektroliettekort kan lewensgevaarlike nierskade veroorsaak.
Buikpyn en maag skeur: Ooreet blaas die maag op. Dit veroorsaak baie pyn. In die ergste geval kan 'n lewensgevaarlike traan in die maag (maagbreuk) ontstaan.
hardlywigheid: Braking vertraag die vervoer van voedsel in die liggaam. Daar is verstoppings.
Tand skade: Die gevolge van bulimie word dikwels op die tande opgemerk. Die maagsuur vernietig eers die emalje en dan die dentien. As gevolg hiervan kan die tande aanvanklik sensitief wees vir pyn en temperatuur en dan beskadig word.
esofagitis: Die stygende maagsuur veroorsaak mukosale ontsteking van die slukderm (slukderm). As maagsap in die lugweë beland, bestaan ​​die risiko vir verstikking of longontsteking.
gastritis: Boonop is die maag geïrriteerd en kan dit ook ontsteek (gastritis). Konstante braking lei dan tot verdere beserings, insluitend pynlike bloeding, littekens en perforasies.
Bauspeicheldrüsenentzündung: Die binge-aanvalle kan 'n pankreatitis ontwikkel. Sy word waargeneem deur erge buikpyn, koors en verhoogde hartklop.
Menstruele versteuring en onvrugbaarheid: By vroue met bulimie word menstruasie gereeld onreëlmatig of bly dit af. Vrugbaarheid neem ook af.
Vel veranderinge: By 10 tot 30 persent van die bulimie-pasiënte is hulle ook droë vel en bros hare met gevolge van haarverlies. As gevolg van gereelde braking, swel die speekselkliere en word die mondhoeke seer.
Geestelike veranderinge: Bulimie beïnvloed bui en konsentrasie. Die helfte van diegene wat geraak word, verander ook die vorm van die brein (pseudoatrofie). Die oorsake en gevolge van hierdie verskynsel is egter nie duidelik nie.
Risiko's tydens swangerskap: As gevolg van wanvoeding ontwikkel ongebore kinders van bulimiese moeders dikwels nie behoorlik nie. Die kind kan permanente skade opdoen.
Bulimie: oorsake en risikofaktore
Waarom iemand aan bulimie ly, is nog nie duidelik nie. As die siekte uitbreek, kom verskeie faktore gereeld bymekaar. Risikofaktore sluit in:
Mense met bulimie het dikwels 'n negatiewe selfbeeld. Tussen die aanspraak "hoe ek wil wees" en die persepsie "soos ek regtig is", is daar 'n diep kloof. Dit geld veral vir u eie liggaam. Selfbeeld hang baie van die karakter af. Bulimiese vroue streef gewoonlik na 'n uiters skraal ideaal wat hulle slegs kan bereik deur massiewe beperking tydens eet – of net deur te braak.
Die selfbeeld van pasiënte hang baie af van hul sukses met die bereiking van ambisieuse doelstellings. Terselfdertyd is hulle uiters selfkrities, wat lei tot voortdurende ontevredenheid met hul eie prestasies.
Die konflik tussen oordrewe verwagtinge van jouself en die vrees vir mislukking en gevoelens veroorsaak sterk spanning. Die aanvalle kan hierdie spanning vir 'n kort tydjie versag.
Hoe voedsel binne die gesin behandel word, kan bydra tot eetversteurings. Dit is veral van kritieke belang as voedsel gebruik word om die aandag af te lei, te beloon of te ontspan.
Die negatiewe invloed blyk die beperkte dieet en dieet van die moeders te wees, asook 'n kritiese houding teenoor die eie liggaam binne die gesin.
Dikwels is daar probleme met die omgaan met mekaar gesinslede. Volgens sommige kenners kom bulimics dikwels van families wat veral ambisieus en prestasiegerig is, of wat hul konflik impulsief en gewelddadig oplê.
Sommige kundiges beskryf ook 'n gebrek aan warmte, aandag en erkenning in die gesin wat met mekaar omgaan.
Dit alles kan, maar hoef nie die geval te wees nie. Of sulke familiekonstellasies spesifiek bydra tot bulimie, of in die algemeen emosionele labiliteit bevorder, is ook onduidelik.
Bulimie word dikwels bevoordeel deur die begeerte om aan te pas by die ideale van skoonheid in die samelewing. Die huidige ideaal is sterk teenoor ondergewig. Dit motiveer ook mense met normale gewig om diëte te maak.
Dikwels is pasiënte met bulimie effens oorgewig voor die aanvang van eet-verpletterende verslawing. Hulle voel dan onaantreklik en vind dit moeilik om hul liggaam te aanvaar. Deur dieet probeer hulle nader kom aan die ideaal van skoonheid. Dit is dikwels die begin van 'n bulimie.
As gevolg van die voortdurende honger, word die begeerte na voedsel sterk aangevuur. Hulle kan immers nie meer die druk weerstaan ​​nie en die bose kringloop van verslawing aan eet-verplettering begin. Die momentum van bulimie kan dan slegs met professionele hulp stopgesit word.
serotonien: Hierdie boodskappersubstansie skep gevoelens van geluk, maar dit beïnvloed ook die gevoel van versadiging in die brein. Daar is gevind dat mense met bulimie minder serotonien produseer.
Aangesien die liggaam koolhidraatryke voedsel benodig vir die vorming van die boodskapperstof, is dit 'n moontlike verklaring vir die aanvalle: Oor die massiewe inname van koolhidrate probeer mense om negatiewe gevoelens met bulimie te reguleer. Dit is egter onduidelik of die versteuring in die boodskapperstelsel eintlik die oorsaak van bulimie is, of eerder tydens bulimie voorkom en dit stabiliseer.
Liggaams eie opioïede: Liggaamsopioïede speel ook 'n rol by bulimie. Dit is stowwe wat die gevoel van pyn en eetlus kan verminder of onderdruk.
Daar word geglo dat hoë vlakke van opioïede tydens hongersnood die vas vergemaklik, terwyl dit die bui verhoog. Navorsers het gevind dat baie lae vlakke van endogene opioïedbulimika voorkom. Dit lei tot drange van voedsel en dus ook die bingeing. Op hierdie manier kan lae vlakke van opioïede bydra tot bulimie.
Daar is ook 'n oorerflike geneigdheid tot die eetversteuring. Dit word veral aangedui deur tweelingstudies. As 'n tweeling ly, het die ander 'n baie groter risiko om identiese bulimie by monozygotiese tweelingpare te ontwikkel as by tweesigotiese tweeling.
Hoe groot die invloed van gene eintlik is, is egter nog nie seker nie. In die algemeen lyk hy bulimie, maar nie so groot soos anorexia (anorexia) nie.
Bulimie: ondersoeke en diagnose
As daar 'n vermoede van bulimie is, is dit sinvol om eers die huisdokter te besoek. Hy kan u na gespesialiseerde dokters en sielkundiges verwys.
Of 'n pasiënt aan bulimie ly, kan die dokter tydens 'n anamnese-onderhoud uitvind. Die dokter kan die volgende vrae aan die pasiënt vra as hy vermoed dat bulimie is:
Is u tevrede met u liggaam?
Gee u baie aandag aan hoeveel en wat u eet?
Het u drange waar u nie kan ophou eet nie?
Gebeur dit dat u die ingeneemde kos weer bespied? Hoe algemeen is dit?
Het u fisiese kwale soos spierswakheid, hardlywigheid, ernstige hardlywigheid?
Die meeste lyers verberg hul eetbrekende gedrag. Baie mense is nie seker of dit selfs patologies is nie. Ander glo vals dat hulle self die patologiese gedrag kan beheer. Net so is dit 'n groot uitdaging vir die pasiënt en die dokter om so 'n vertroue op te bou dat die betrokke persoon vir die dokter kan oopmaak en homself kan help.
As die huisdokter 'n bulimie opspoor, sal hy die aangetaste persoon met psigoterapeutiese hulp verleen. Aangesien bulimie oorwegend sielkundige oorsake het, is die behandeling van fisieke klagtes nie voldoende nie.
Die psigoterapeut kan 'n kliniese onderhoud gebruik om spesifieke probleme met geestesgesondheid op te teken. Hy kan ook bepaal of die pasiënt aan ander afwykings ly. Mense met bulimie ly ook gereeld aan depressie, angsversteurings of persoonlikheidsversteurings.
Diagnostiese kriteria vir bulimie
Volgens die diagnostiese en statistiese handleiding vir geestesversteurings (DSM-V) word die volgende eienskappe as bulimie-tekens beskou.
herhaaldelike gebruik van onvanpaste teenmaatreëls vir gewigsverlies
Die eetgewig en die onvanpaste kompenserende gedrag kom minstens drie keer per week vir ten minste drie maande voor.
Figuur en liggaamsgewig het 'n buitensporige invloed op die selfevaluering.
Die simptome kom nie uitsluitlik voor in verband met anoreksie nie.
Om die diagnostiese kriteria op te teken, is spesiale vraelyste ontwikkel wat aangevul word deur onderhoude. Dit sluit die uitgebreide gestruktureerde kliniese onderhoud vir DSM-IV (SKIB-onderhoud) in. Dit sluit nie net die eetversteuring in nie, maar ook ander geestesiektes.
Die gestruktureerde onderhoud vir Anorexia en Bulimia (SIAB) bestaan ​​uit 'n vraelys vir selfassessering en 'n onderhoudsgedeelte met 87 vrae wat die dokter of sielkundige saam met die pasiënt deurgaan.
Benewens die sielkundige diagnose, is 'n fisiese ondersoek ook nodig.
Die dokter ondersoek ook die bloed, wat baie sleg is aan lewenssoute as gevolg van braking. Hy kyk ook of die maag, slukderm en tande beseer word of deur maagsuur aangeval word.
As die gebrek aan soute reeds nierskade of hartaritmie veroorsaak, toets die dokter die funksie van hierdie organe via EKG, harteko en 'n ultraklank van die niere.
Op die internet is daar 'n aantal aanlynaanbiedinge vir die bulimia-toets. Sulke toetse is gebaseer op die vrae wat 'n dokter byvoorbeeld sou vra
oor eetgewoontes en diëte
teenoor houding teenoor u eie liggaam
veral vir die eetaanvalle self
self-geïnduseerde braking, lakseermiddelverbruik en oormaat sport
'N Veilige diagnose vir bulimie kan slegs 'n kundige wees, maar die aanlyntoetse gee leiding. Dus kan 'n bulimia-toets op die internet die betrokke persoon aanmoedig om na te dink oor sy eetgewoontes en hulp te soek indien nodig.
Bulimie is 'n ernstige geestesversteuring. Mense met bulimie vind dit egter moeilik om hul eetgewoontes realisties te beoordeel, of hulle wil nie glo dat dit versteur word nie. Daarom is professionele hulp met bulimie onontbeerlik. Die belangrikste doelstellings vir die behandeling van bulimie is
om vinnig 'n vinnige verandering in eetgewoontes te bewerkstellig ten einde liggaamlike gesondheid te herstel of te behou.
Om diegene wat op lang termyn geraak word, te help om die oorsake van versteurde eetgedrag te herken en dit uit te skakel of om ander maniere te vind om dit te hanteer.
Normalisering van eetgedrag
In ligte gevalle kan bulimie ook buitepasiënt behandel word. In ernstige gevalle moet die dieet egter beheer word sodat pasiënte hul weg na gesonde eetgewoontes kan vind. Dit is gewoonlik slegs in 'n stilstaande raamwerk moontlik.
Nie te veel en sonder om te braak nie
Aan die begin van die behandeling word 'n gebalanseerde maaltydplan saam met die pasiënt opgestel, waarna hy moet voldoen. Dit sluit gereelde maaltye in – ten minste drie per dag. Dit gaan daaroor om te eet sonder om te val of die kos te laat braak.
Om bang te wees vir kalorieë
Pasiënte leer om selfs hoër-kalorie-kosse te eet wat hulle buite vreesaanvalle vermy. Hulle is ook betrokke by die voorbereiding van die maaltyd. Die hantering van voedsel behoort 'n positiewe, ontspanne ervaring vir haar te word.
As gevolg van die gereelde en gevarieerde dieet, word die fisieke gebrek beëindig. Aangesien die pasiënt nie meer deur periodes van honger gaan nie, word die drang om groot hoeveelhede voedsel op te neem minder.
Kognitiewe gedragsterapie word dikwels gebruik om bulimie te behandel.
Realistiese liggaamsbeeld: Pasiënte moet 'n meer realistiese houding teenoor hul liggaam en hul gewig ontwikkel. Dit gaan ook oor die bevraagtekening van die sosiale ideale van skoonheid en verslanking.
Soek sneller: In samewerking met die terapeut ondersoek bulimie-pasiënte watter situasies 'n maagbeslag veroorsaak. 'N Kosdagboek kan help. Die terapeut probeer dan om alternatiewe maniere en gedrag met die pasiënt te vind om stresvolle situasies te hanteer.
Blootstelling terapie: Bulimia-terapie werk dikwels met sogenaamde konfrontasies, wat dien om angs te verminder. Die terapeut moedig pasiënte aan om situasies in die gesig te staar of om voedsel te verteer wat hulle angstig maak en andersins 'n aanval veroorsaak. Die terapeuties gepaardgaande argument lei tot 'n konstante vermindering van die vrees en verhoog die selfbeeld en die selfbeeld van die bulimiek.
Wye verskeidenheid terapieë
'N Binne-patiënt-verblyf gebruik tipies 'n wye verskeidenheid holistiese behandelingsterapieë. Dit sluit in:
Aan die begin van bulimiese terapie en in 'n krisis, ontvang sommige pasiënte tydelik antidepressante middels. Die geneesmiddel fluoxetine word veral vir hierdie doel gebruik. Nie net het dit 'n antidepressant nie, dit verminder ook die eet-braking. As 'n enigste behandeling vir bulimie-medisyne is nie geskik nie.
Bulimie: siekteverloop en prognose
Bulimie begin gewoonlik in adolessensie of vroeë volwassenheid. Veral vroue tussen 18 en 30 word siek, maar toenemend ook jong mans. Bulimie kan voorafgegaan word met 'n tydperk van swaar gewigsverlies, wat dan verander na eet-en-braak-aanvalle. Diëte is dikwels die toetrede tot die eet-verpletterende verslawing.
In die loop van die siekte is daar altyd tye dat lyers van bulimie normaalweg eet. Die aantal beslagleggings op Ess-Brech wissel individueel. In stresvolle periodes, wanneer pasiënte veral gespanne is, kom eet-breekaanvalle gereeld voor.
Bulimie word dikwels eers in die derde dekade van die lewe van die pasiënt behandel, dit wil sê na 'n lang periode van siekte. Per slot van rekening is ongeveer die helfte van die pasiënte wat aan bulimie gely het, gesond, maar gewoonlik eers na etlike jare se siekte.
Terug na die lewe: Bulimia in 12 treë (Nina Wolf, Tectum Wissenschaftsverlag, 2018)
Die vrou wat in die maanlig eet: eetstoornisse oorkom deur die wysheid van antieke verhale en mites (Anita Johnston, Knaur MensSana TB, 2007)
S3-riglyn "Eetstoornisse, diagnose en terapie" van die Duitse Vereniging vir Psigosomatiese Geneeskunde en Psigoterapie (DGPM)
Cinderella – Advies Sentrum vir Eetstoornisse van die aksiegroep vir eet en anorexia e.V.
2 thoughts on "bulimie"
Deon hermann sê:
Desember 6, 2020 om 3:51 nm
midag ek sit met my hande in my hare my stief kind want by haar ma bly ly aan boelimia vir die afgelope 8 maande na duisende rande se toetse is daar nog geen oplossing sy was nou weer vir 5dae in hosspitaal waar da reeds akute nie versaking op gemerk is sy is nou 15 jaar oud ek is raad op sy kry geen ondersteuning van haar famielie behalwe van haar stief oupa wat sover al kostes gedra het maar hy kan ook nou nie meer da is geen medies en ha regte pa went geen poging aan om sy kind te hel haar ma doen so ver alles wat sy kan maar ek sien sy is ook op die punt van ineenstorting enige raad of verwysing sal waardeur word