Ons moet anders dink oor dié sake | Netwerk24
Cheetahs kry 'n 'beter Henco terug'
'n Wyser man terug uit die Ooste is wat die Cheetahs kry wanneer die losvoorspeler Henco Venter Maandag weer vir diens in Bloemfontein aanmeld.
Ons moet anders dink oor dié sake
Deur Charl Adams, Century City 19 Maart 2018 00:01
Carolus Heydenrych skryf dat die aanslag op Afrikaans wraaksugtig is, en ek wonder wie nou eintlik die wraaksugtiges is.
Suid-Afrika was nog altyd 'n komplekse samelewing. Ons geskiedenis getuig van verowering, herowering en onderwerping. Kolonialisme het deurgaans een slagoffer gehad wat onder ál die historiese bedelings gely het, naamlik die swart inheemse bevolking. Hulle het gely onder die slawehandel, is universele regte ontsê, uitgebuit, verplaas en gemanipuleer as tweederangse inwoners in hul tuisland en vasteland. Altyd in 'n mindere of meerdere mate onderdanig aan die witman en sy kulturele vooroordele.
Hierdie ingesteldheid van wit mense om as "superieure wesens" die plaaslike bevolking te onderdruk, bestaan steeds in die gemoed van sommige Afrikaners. Vir hulle is 'n demokratiese bestel met 'n handves van regte 'n getuigskrif van verlies.
Maar daar is baie wit mense wat nie dié sentiment deel nie. Hulle erken dat hulle en hul voorsate aanspreeklik was vir ons ongelukkige verlede en het die koms van 'n demokratiese bestel met oop arms verwelkom. Hul versugting na 'n nuwe begin het egter nie tred gehou met die wonde in die psige van die swart bevolking nie. Dit was wensdenkery dat eeue van verontmensliking gou uitgewis sou word.
Die fees moet transformeer. Daar behoort nie meer feeste in hoofsaaklik Afrikaans te wees nie.
Die realiteit is dat wit mense steeds die spreekwoordelike vark in die verhaal is. En met goeie reg. Daar ontbreek nog by baie die verootmoediging, deernis, empatie en besef dat ons as wit mense met groot omsigtigheid ons daaglikse bestaan moet uitleef. Ons moet die narratief onder wit mense drasties verander. Enigiets wat vertolk kan word as "ons eie sake" moet liewer vermy word. As voorbeeld is dit steeds vir my opvallend hoe wit en Afrikaans sekere feeste is.
Neem die Woordfees. 'n Paar gekleurdes is as paneellede genooi, maar verreweg die meeste feesgangers was wit en Afrikaans. Dis omdat dit Afrikaanssprekendes 'n geleentheid bied om terug te val in die groef van "ons mense met ons sake".
Die fees moet transformeer. Daar behoort nie meer feeste in hoofsaaklik Afrikaans te wees nie. 'n Woord/Word Festival of W Festival of iets dergeliks kan byval vind en as inklusiewer ervaar word. Ons moet anders oor byeenkomste begin dink.