PressReader - SA Jagter Hunter: 2018-10-01 - RIEMLAND SE BLESBOKKE
RIEMLAND SE BLESBOKKE
Ons jag­vel­de sal ar­mer wees son­der dié staat­ma­ker van die vlak­tes.
FRANCOIS VAN EMMENES
Dit was vroeg­og­gend, Ju­lie 2007 en bib­ber­koud in die Vry­staat. Ek en vriend Schalk was be­sig om (met bran­den­de lon­ge en a­sems wat wit wol­kies blaas) teen ’n steil berg uit te klim. Na 10 mi­nu­te was ons am­per bo. Ons het ge­weet ons moet ver­sig­tig wees, want die al­leen­lo­per bles­bok ram waar­na ons op­soek was, was lief vir daar­die stuk veld en die laas­te ding wat ons wou hê, was om daar op hom af te kom, maar dan die skoot te ver­brou om­dat ons ge­jaagd is.
Ten spy­te van my dik hand­skoe­ne was my han­de blou van die koue, so­veel so dat ek fi­siek sleg ge­voel het en ek eers ’n bie­tjie moes stop. Ek het my han­de vin­nig teen me­kaar ge­vryf en na ’n paar mi­nu­te het die bloeds­om­loop ver­be­ter, maar toe pyn hul­le éérs!
Daar­na is ons voet­jie vir voet­jie, ver­sig­tig ver­der met die berg­paad­jie op. Ons wou die ram op­spoor voor­dat hy ons sien maar op Schalk se plaas, wat so 15km noord­oos van War­den ge­leë is, is daar wei­nig bo­me en strui­ke om ag­ter te skuil.
’n Ruk­kie la­ter het ons ver voor ons die ram se ho­rings bo-
kant lan­ge­ri­ge gras sien uit­steek, pre­sies in die om­ge­wing waar Schalk die vo­ri­ge aand ge­sê het hy sou wees. Sa­lig on­be­wus van ons het die bok in ’n an­der rig­ting staan en kyk en ons so­doen­de die kans ge­gee om ge­buk­kend na­der te be­weeg. Hy was steeds te ver vir ’n skoot en ons moes die af­stand nog meer laat krimp. Die wind­jie, wat ge­woon­lik eers teen tien­uur op­tel, het vroeg al be­gin waai en was in ons guns so­dat ons tot baie na­by aan die bles­bok kon kom. Toe die ram mooi in sig was, het ek my drie­poot­skiet­stok­ke ver­sig­tig oop­ge­slaan en my­self reg­ge­skuif vir die skoot. Met Schalk wat my reg­ter­arm on­der­steun, het ek ’n baie sta­bie­le rus- en skiet­po­si­sie ge­had, maar toe ver­an­der die si­tu­a­sie skie­lik.
Die ram het on­raad ver­moed en in ons rig­ting ge­draai. Ek was reg om te skiet, maar kon nie deur die lang gras sy lyf mooi sien nie. Met my .243 Ack­ley oor­ge­haal, het ek ge­wag vir ’n oop skoot. Die ram het reg­uit na my toe ge­staan. Ek het ge­weet dis nou of nooit en ’n se­kon­de la­ter het die 100gr Hor­na­dy­koe­ël die bok in die voor­kop ge­tref. Hy het in sy spo­re neer­ge­slaan, maar ons het hom ’n paar mi­nu­te ge­gee voor­dat ons rus­tig na­der­ge­stap het. Na­dat ek fo­to’s ge­neem het, het ek sy pens uit­ge­haal en was dank­baar vir die warm bin­ne­goed op my koue han­de. Daar­na is ek en Schalk berg-af om die bak­kie te kry. Te­rug by die voer­tuig moes ons ’n lang om­pad ry tot bo-op die berg om die bles­bok te laai.
Dis nie net om­dat ek hard ge­werk het vir daar­die bles­bok dat dié jag uit­staan in my her­in­ne­rin­ge nie, maar ook om­dat dit my eer­ste bok­jag saam met Schalk was. Se­dert­dien jag ek en hy by­na el­ke jaar op sy plaas in die Riemland. Hier­die streek in die Oos-Vry­staat se naam ver­wys na die der­dui­sen­de vel­le, ver­al van blesbokke, wat in die 19de eeu van­af dié ge­bied uit­ge­voer is. Dis ’n ont­nug­te­ren­de greep uit die ver­le­de, maar tye was toe an­ders en boe­re het wild ge­ë­li­mi­neer om­dat hul­le om wei­ding met skaap en bees ge­kom­pe­teer het. Van­dag, na­tuur­lik, weet ons van be­ter en hier­die ge­bied is weer prop­vol spe­sies wat his­to­ries daar voor­ge­kom het, in­slui­ten­de mas­sie­we trop­pe blesbokke.
MEER OOR BLESBOKKE
Blesbokke is en­de­mies tot SuidA­fri­ka en in sy klas­sie­ke boek Fi­ve Y­e­ars of a Hun­ter’s Li­fe in the Far In­te­ri­or of South A­fri­ca skryf Rou­a­leyn Gor­don-Cum­ming van blesbokke wat só vol­op is dat hul­le van ho­ri­son tot ho­ri­son strek. In die he­den­daag­se Riemland is daar om­trent nie ’n plaas wat nié blesbokke op het nie en hul­le is ’n spe­sie wat re­de­lik ge­wild is on­der plaas­li­ke jag­ters. B­les­bok­pry­se, al­hoe­wel nie im­muun teen sty­gings nie, is nog bil­lik en baie pla­se vra ’n fooi per ki­lo­gram, eer­der as ’n fooi per dier. Vol­gens my is dit ’n baie goeie ma­nier om jou groot ram­me teen oor­ma­ti­ge jag­druk te be­skerm. Dis nou maar die mens­li­ke na­tuur om so­veel moont­lik te wil kry vir wat hy be­taal en ’n vas­te fooi vir ram­me nooi eint­lik net die jagter uit om die groot­ste een te skiet, ver­al on­der trop­die­re soos blesbokke en spring­bok­ke. Deur ’n fooi per ki­lo­gram te vra, word die speel­veld ge­lyk ge­maak vir die jagter wat eint­lik net ’n vlei­sie wil hê en nie ge­pla is oor tro­feë nie. Ek ver­kies ook om eer­der jong die­re te skiet vir die kwa­li­teitvleis wat hul­le le­wer en so word die boer se teel­ram­me ook ge­spaar.
Blesbokke se ge­wild­heid on­der wild­boe­re is ook in ’n se­ke­re ma­te daar­aan te dan­ke dat hul­le nie som­mer oor dra­de spring nie en dus mak­lik is om in kam­pe aan te hou met ge­wo­ne vee­hei­nings. Hul­le sal wel nie skroom om on­der­deur ’n draad te kruip nie, ver­al as daar nu­we gras aan die an­der kant groei. Blesbokke raak ook baie »
Ro­bert maak reg vir voor­sit op Schalk se plaas na­by War­den in die Vry­staat. As jy ’n miers­hoop met so ’n stuk­kie dek­gras ver­bloem en plat lê, kom die bok­ke som­mer tot baie na­by aan jou.
Vroeg­og­gend in die Riemland. Francois en sy vriend Schalk kyk ’n trop­pie blesbokke deur op soek na ’n jong ram vir die pot.
Die skry­wer en sy vriend Ro­bert (op fo­to) on­der­steun nie die teel van kleur­va­ri­an­te nie. Hier­die wit bles­bok is teen die­self­de prys as ge­wo­ne bruin blesbokke ge­jag.
Hier is Ro­bert en Jo­han met die twee ram­me wat hul­le te voet ge­jag het. M­z­wak­he en Siphi­we het ge­help om die bok­ke met die per­de te gaan haal.