'n Mihrab (ook soms miegraab gespel; Arabies: محراب|محراب) is 'n halfronde gebedsnis in die muur van 'n moskee wat die kiebla (die rigting van die Kaäba in Mekka) aandui, en dus die rigting waarin Moslems moet bid. Die muur waarin die mihrab is, staan bekend as die kieblamuur.
Mihrab in die Oemajjad-moskee in Damaskus, Sirië.
In die Aya Sophia, Istanboel, Turkye.
Die woord is moontlik afgelei van die Arabiese werkwoord ḥariba ("veg", van die stam Ḥ-R-B) en beteken dus iets soos "slagveld" of "plek om te veg" (met Satan).
Die woord mihrab het aanvanklik 'n niegodsdienstige betekenis gehad; dit was 'n spesiale kamer in 'n huis of 'n troonkamer in 'n paleis. Die term is dus deur die Islamitiese profeet Mohammed gebruik vir sy eie privaat gebedskamer. Van daar af was ook toegang tot die aangrensende moskee, en die profeet sou die moskee deur hierdie kamer binnegaan.
Tydens die bewind van die Uthman ibn Affan (r. 644–656) het die kalief gelas dat 'n teken teen die muur van die moskee in Medina aangebring word sodat pelgrims maklik kan sien in watter rigting hulle moes bid (dus na Mekka). Later, toe die moskee gerestoureer is, is 'n nis aangebring om aan te dui watter muur die kieblamuur is, en die teken is in die nis geplaas.