Bybelskool » Josua 20-21 – Die asielstede en die stede van die Leviete
Written by Chris van Wyk. Posted in Josua
Die asielstede kom volgende aan die beurt.
Die Here het reeds hierdie voorsiening bó aan die lys geplaas van die genadige sorg wat daar vir mense moes wees waar hulle deur toevallige onbeplande moord die sesde gebod (jy mag nie doodslaan nie) oortree het (Eks 21).
Moses het aanvanklik ses stede uitgesit vir hierdie doel – drie wes en drie oos van die Jordaan – sodat daar ‘n regverdige beslissing in die geval van moord gevel kon word, sodat die familie van die oorledene nie onregverdige wraak sou neem nie (Num 35). Hy het in sy eerste preek oor die wet uitgebrei oor die drie stede oos van die Jordaan toe Ruben, Gad en die halwe stam van Manasse die gebied vir hulleself toegeëien het (Deut 4) en in sy laaste afskeidspreek die praktyk daarvan met voorbeelde uitgespel (Deut 19).
Die Here beveel Josua nou om uitvoering aan dié reëling te gee sodat iemand wat hieraan skuldig is, na een van dié stede toe kan vlug. By die ingang van die stadspoort kan hy sy saak aan die leiers van die stad stel waarop hulle hom dan asiel kan verleen in die stad. Dit het ‘n woonplek ingesluit.
Interessant genoeg moes die persoon dan daar bly vir so lank as wat die hoëpriester wat hom vrygespreek het, sou lewe. Eers as die hoëpriester dood is, kon die persoon na sy plek van oorsprong terugkeer en mag die ander familie nie meer teen hom opgetree het nie.
Dit wil voorkom asof die hoëpriester se dood ‘n soort versoening gedoen het vir die lewe van die oortreder, ‘n verskuilde tipe van Christus se soendood in die NT. In Christus het ons as gelowiges die asiel vir al ons sonde, want Hy is ons volkome versoening (Hebr 9:11-10:28).
Kedes in Naftali, Sigem in Efraim, en Hebron in Juda is binne die beloofde land afgesonder. Beser in Ruben, Ramot in Gad en Golan in Manasse is oos van die Jordaan afgesonder.
Die stede van die Leviete kom volgende aan die beurt.
Die stede wat deur die familiehoofde afgestaan is aan die Leviete was ‘n manier waarop hulle dankie gesê het vir die erfdeel wat die Here vir hulle gegee het. Hulle kom by die heiligdom van Silo bymekaar en loot hoe die stede verdeel sou word tussen die drie Levitiese groepe (vgl Numeri 3-4 vir ‘n beskrywing van hulle verantwoordelikhede).
Die Kehatgroep – hulle het in die woestyn vir die Tabernakel self, die heiligdom en sy meubels gesorg – kry dertien stede met hulle weivelde in die stamgebied van Juda, Simeon, en Benjamin, dws in die suide van die land naby Jerusalem. Daarby kom tien stede in die noorde in Efraim, Dan en die halwe Manasse wes van die Jordaan.
Die Gersongroep – hulle het in die woestyn vir die bedekking van tente en seile van die Tabernakel gesorg, die besondere gewyde voorwerpe – kry dertien stede met hulle weivelde in die stamgebied van Issaskar, Aser, Naftali en die halwe Manassestam oos van die Jordaan.
Die Merarigroep – hulle het in die woestyn vir die struktuur van die Tabernakel, die raamwerk en gereedskap, gesorg – het twaalf stede met hulle weivelde gekry in die stamgebied van Ruben en Gad oos van die Jordaan, en ook in Sebulon binne die land.
Hulle het dus altesaam 48 stede met hulle weivelde gehad.
Die skrywer sluit dié verdeling van die land af met die teologiese perspektief dat dit alles in vervulling was van die Here se belofte:
“Die Here het aan Israel die hele land gegee wat Hy met ’n eed aan hulle voorvaders beloof het. Hulle het dit in besit geneem en daar gaan woon. Die Here het hulle na alle kante toe rus gegee soos Hy met ’n eed aan hulle voorvaders beloof het. Nie een van al hulle vyande kon teen hulle standhou nie. Die Here het al hulle vyande in hulle mag oorgegee. Nie een van al die goeie beloftes wat die Here aan Israel gemaak het, het onvervul gebly nie. Almal is nagekom.”
Inderdaad! Op God se beloftes kan ‘n mens staatmaak.
February 16, 2018 at 09:15 | #
Baie dankie vir u leering leer baie
More Chris. Baie dankie ek gaan die 18 weke van geloofsvorming volg. Chirs kan jy asb. my meer vertel van die doel van vas.
Hi Dederik. Ek het ‘n kursus oor geloofsgewoontes geskep op die webtuiste: Reisgenote in geloofsvorming Jy kan daardeur werk. Die eerste geloofsgewoonte is die Daaglikse Ondersoek wat jou sal help om op die regte manier voor die Here na te dink. Gebruik Romeine 12:1-2 vir die volgende twee weke volgens die metodiek wat ek daar gee: Stop, Neem waar, Luister. Hoop dit help.
More Chris. Baie dankie vir inligting. Hoe kan ek effektief mediteer op al die inligting.
June 13, 2018 | #
Rom 12:2 sê in sy geheel: “Word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is” (OAV).
Daar is drie opdragte in die teks.
Die eerste opdrag is om nie aan hierdie wêreld gelykvormig te word nie. Dit verwys terug na die gedrag wat die eerste vers beveel dat ons hele lewe as ‘n offer aan die Here geleef moet word. God moet ons gedrag en gebruike bepaal, nie die media of die gemeenskap nie. Hy bepaal die norme en waardes waarvolgens ons moet leef.
Die tweede opdrag is om God toe te laat om jou gedagtes, jou manier van dink, te vernuwe deur die waarheid van die Skrif. Dit het met houdings, gesindhede en denkpatrone te make. Hoe meer ‘n mens die Skrif lees, daaroor nadink, dit toelaat om jou gedagtes te vorm, hoe meer kan God deur sy Gees jou binnewêreld verander en vernuwe.
Die derde opdrag is om te onderskei tussen verskillende idees van wat reg en verkeerd is, sodat jy in staat sal wees om moreel-eties reg op te tree in lyn met die wil van God in die Skrif. Daarvoor moet ‘n mens die Skrif gebruik, want dit is die enigste standaard van wat goed en volmaak in lyn met God se wil is.
Lees ook meer hieroor in Efesiërs 4:17-32 wat eintlik ‘n kommentaar op hierdie vers in Romeine 12:2 is. Paulus waarsku daar teen losbandige en gierige begeertes. Dit is die tipe dinge wat afgelê moet word. En die manier om dit reg te kry, is om in gehoorsaamheid aan Christus te leef in heiligheid en volgens sy waarheid.
Ons moet dus ophou met leuens, woede, steel, vuil taal, geskinder, bitterheid, bose gedagtes en kwaadpraat.
Ons moet daarenteen fokus op waarheid praat, vrede maak, goed doen, deel met mekaar, net goedpraat oor mekaar, barmhartig wees, en vergewendgesind.
‘n Mens kan ook verder lees in Efesiërs 5:1-21 wat nog dieper ingaan op die moreel-etiese standaard wat ons al hoe meer moet toelaat in ons lewe.
More Chris. ROM 12:2. Hoe vernuwe ek my gemoed(engelse vertaling mind)
June 1, 2018 | #
Die Griekse woord wat vir liggaam gebruik word, soma, dui hier die hele persoon aan. Ons soma, dws ons hele menswees, moet dus ge-“offer” word aan God. Dit is die wesenlike van ons godsdiens.
Die drie beskrywings is nie eintlik drie verskillende goed nie. Al drie die beskrywings van hierdie “offer” sê eintlik dieselfde. Ons hele menswees behoort aan God.
1. Ons is “lewende” offers soos wat die Leviete in die tabernakel se hele lewe aan God toegewy is (Num 8:11). Ons leef dus nie meer vir onsself nie, maar vir God. Maar nie as dooie mense nie, as lewendiges.
2. Ons is “heilige” offers soos wat die Leviete afgesonder is vir die diens aan God. Alles wat hulle gedoen het, het op een of ander manier met hulle verhouding met God te make gehad. God se heiligheid bepaal ons heiligheid.
3. Ons is “aan God welgevallige” offers, soos Hy dit vir ons in die Bybel beskrywe. Dit wil sê daar is nie ‘n deel van ons lewe uitgesluit waaroor God nie ‘n sê het nie.
Hoe weet jy wanneer jy daarin slaag? Wel, dit bly ‘n proses van heiliging waarin ons die Heilige Gees navolg wat aan die een kant ons lei om die sondige natuur af te lê en die nuwe natuur van Christus op te neem, soos Paulus in Romeine 8 en Efesiërs 4 vir ons leer.
Middag. Rom 12:1. Wat moet ek doen of wanneer is my liggaam n lewendige,heilige en welgevalle offer aan God.