In 1766 het die pas aangekoopte 140 Madagaskarslawe, oppad na die Kaap, daarin geslaag om die VoC-bemanning van die skip Meermin te oorrompel en die beheer daarvan oor te neem. Op sigself was dit 'n besondere gebeurtenis, want selde in die verlede en hierna het sulke pogings, vanweë allerlei voorsorgmaatreëls, geslaag. Die opstandelinge se gebrek aan seevaart kennis, en die briljante optrede van enkele bemanningslede, het egter veroorsaak dat die seedrama in 'n fiasko uitgeloop het. In die proses verkry die leser 'n groot mate agtergrond kennis aangaande die kompanjie se slawerny aan die Kaap, die slawehandel te Madagaskar, skepe uit daardie tyd en die administratiewe opset in die jong kolonie.
Ten einde hul winsgewende handel met die Ooste te onderhou, was die VOC in die sewentiende en agtiende eeue genoodsaak om aan die Kaap 'n maritieme stasie te vestig. Hier was die kompanjie aangewese op slawe-arbeid. Van tyd tot tyd het daar weens siektes en sterftes 'n tekort aan kompanjieslawe ontstaan wat gewoonlik aangevul is met sporadiese besoeke aan Madagaskar. Madagaskarslawe het geblyk die geskikste arbeiders vir die kompanjie se doeleindes te wees. Ten spyte daarvan dat die Meermin se skeepsjoernaal van die bepaalde handelsreis verlore geraak het, kan nogtans 'n baie volledige beeld van die gebeure opgebou word aangesien oor die jare verskeie togte na die eiland onderneem is. Van elkeen is gewoonlik baie noukeurig boekgehou. Byvoorbeeld: die soort skepe benodig, hul toerusting, bemanning, voorrade, hul aandoenplekke en die onderhandelinge met die hoofde van die inheemse bevolking ten einde die nodige slawe van hulle te bekom. Al hierdie gegewe maak die verhaal heel boeiend.
Van belang is die skeepsdissipline en die -bestuur. Elke amp en sy voorskrifte word ontleed. Toe die bemanning van hierdie voorskrifte afgewyk het, is die slawe in staat gestel om wapens te bekom. Sodoende kon hulle maklik die oorhand kry. Hoe die bemanning onder die nuwe omstandighede opgetree en gaandeweg weer gedeeltelike beheer bekom het, is die kern van die verhaal. Bykomend is die reaksie van die plaaslike gesag op land wat mettertyd ondersoek kom instel het. Die VOC-owerheid in die Kasteel se geregtelike ondersoek werp verder lig op die gebeure ter see en op land wat die afloop van die verhaal uitmaak.
Jammer dat die skrywers eers op 'n baie laat stadium in die boek probeer verduidelik dat nie alle slawe aan die Kaap van Madagaskar afkomstig was nie, maar net dié van die kompanjie. Gevolglik is dit vir die leser nie duidelik hoe die burgery aan hul slawe gekom het nie want dié was tog soveel meer. Dit is 'n kardinale punt in die boek omdat die indruk aanvanklik gelaat word dat die gaan haal van slawe op Madagaskar die enigste wyse was waarop slawe die Kaap bereik het.
In die geheel is die boek interessant en 'n besondere bydrae tot ons kennis van die voorval. Daar is baie goeie navorsing oor hierdie vergete gebeurtenis uit die kompanjiesperiode gedoen deur twee goed onderlegde skrywers en navorsers.