‘Ons deel in mense se héle lewensreis’ | Kerkbode
‘Ons deel in mense se héle lewensreis’
August 8, 2019 Conette le RouxArtikels
Hulle lei, versoen, troos en droom. Maar hoe voel dit om deesdae dominee te wees? Ter viering van Vrouemaand het Kerkbode ’n vraelys versprei wat leraars uitnooi om hulle ervaring en hoop met lesers te deel.
Ds Juanita Greyvenstein
“Ek wil ’n medereisiger en soeker wees (na genade, betekenis, God) saam met individue, families en gemeenskappe,” sê ds Juanita.
My teologiese opleiding is van soveel waarde soos ’n graad in marine-biologie in die Sahara. Die vaardighede wat saak maak, leer jy op die harde manier – deur foute te maak, deur ure lank na tannie Sannie te luister, deur etlike aande jou hart uit te huil, om vir jouself uit te klaar wie en wat werklik van be­lang is.
Beste en slegste van my dagtaak
Beste van my dagtaak is om te gesels en te deel in die heilige van mense se lewe – oor kombuistafels, toonbanke, hospitaalbeddens en in die ry by Pick n Pay. Die slegste van my dagtaak is die administrasie, bemarking, risikobestuur en munisipale dispute wat ek moet hanteer om seker te maak ons het nog ’n plek om saam te aanbid. (Of dalk is dit die uur wat ek Sondae voor die spieël moet spandeer en grimeer, ipv preek voorberei, soos my manskollegas kan.)
Dáár is God
Ek sien God in die moed van ’n hawelose wat sê God wys vir hom ’n plek om te slaap, wanneer ek geen uitkoms kan bied nie. Ek sien God in die weerbaarheid en moed van mense wat ek gedink het lankal met die kerk sou klaar wees, wat steeds in sagte vertroue mekaar (en my) omhels.
Ek droom …
Dat ons in 20 jaar steeds sal saam kom, saam bid en saam getuienisse lewer. En dat hierdie “saam” elke jaar meer divers sal wees.
Droom vir die NGK
Dat die NGK ook die moed sal hê om haar eie skuld te erken. Dat die dag sal kom waar die nood van ons naaste be­langriker is as die gesondheid van ons bankbalans.
Wenke vir jong dominees
Definieer vir jouself wat ’n goeie dominee is, en meet jouself slegs daaraan. Meet dit eerder aan getrouheid, as aan sukses.
Balans tussen werk en persoonlike lewe
Ek kry dit nog nie reg nie. Ek weet wel dat tyd vir myself, vir stilte, afsondering en wegbreek van my omstandighede van kardinale belang is.
Dít sal jou van my verras
Dat ek diep gelowig is.
Lees dié boeke
Life together van Dietrich Bonhoeffer; Life of the Beloved van Henri Nouwen en The disabled God van Nancy Eisland.
Dít gee my hoop
Christelike hoop is mos ’n hoop ten spyte van – daarom soek ek nie meer (in die eerste plek) tekens van ’n beter wêreld nie. Wat my hoop gee is mense wat die moed neem om die waarheid te praat, wat die volheid van ellende in die oë kan kyk, en weet dit is selfs ook nie te groot vir God om te transformeer nie.
“Om verhoudings te bou met mense en tussen mense. Veral mense wat seer­gekry het of totaal ongeïnteresseerd ge­raak het met die kerk of met die mensdom oor die algemeen,” sê ds Hendrien.
Luister maar as mense praat. Hulle het baie keer meer wysheid as jy. Moenie bang wees om iets nuuts te probeer nie, dit kan verrassende uitkomste hê. Moenie bang wees om wat vir jou belangrik is, met mense te deel nie, selfs jy as dominee het soms ’n klankbord nodig.
Beste en slegste van jou dagtaak
Die beste is om by mense uit te kom en hulle stories te hoor, en te deel in hulle vreugdes en hartseer. Ek is ’n redelike empatiese persoon. Die slegste is om e-posse te antwoord.
Ek droom vir die gemeente
My droom is dat die gemeente “onmisbaar” word. Nie om noodwendig die gemeente se beuel te blaas nie, maar om op so ’n manier betrokke te wees dat die gemeenskap iets konkreet sal verloor sou die gemeente nie meer daar wees nie. Om grense oor te steek en hande te neem met mense van all walks of life en ’n plek van veiligheid te wees vir almal.
Dat die kerk haar profetiese stem moet terugkry en onreg aanspreek. Nie in dogmatiese stellings bogged down raak nie. Maar eerder om die onreg in skole, in die gemeenskappe waar ons betrokke is, in die ekonomie, in die politiek, ens aan te spreek en iets daaromtrent te doen.
Dít werk in my gemeente
Ons gemeente het ’n hart vir die gemeenskap. Sou enige iemand iets oor­kom is daar dadelik mense wat help, maak nie saak wat gebeur het, of hoe laat dit is nie, die gemeente sal daar wees. Die gemeente doen ook baie om die dorpsekonomie aan die gang te hou, en wil verder probeer om die onderliggende probleme met dienslewering aan te spreek en mee te help.
As jy in die bediening wil gaan, onthou …
Aanhouer wen. Kry net die studies agter die rug, dit raak beter. Moenie alles ter harte neem nie, ’n mens raak vinnig afgemat. Jy is ongelukkig altyd onder die vergrootglas, selfs nog meer so as ’n mens ’n vrou is.
Luister vir jou kerkraad. Hulle is goeie mense wat die beste wil hê vir die gemeente. Moenie bang wees om jou mond oop te maak nie. Praat lank en hard as dit nodig is, en maak seker hulle hóór jou.
Ek gaan nie jok nie, dis baie moeilik. Veral as jy ’n ma ook is. Jou kind/ers wil meeste van jou aandag hê, die vroue in die gemeente wil ’n stuk van jou hê, en alles en almal tussen-in ook. Maar ek vind dat ’n uur se meditasie in die oggende wonders doen vir ’n mens se deursettingsvermoë.
As ek nie werk nie
Ek is lief vir lees, en ook PC games. Ek game graag as ek die kans kry, minder deesdae as wat ek sou wou. Ons gesin stap ook graag.
Dít van my sal jou verras
Ek is ’n bakster van formaat.
In the beginning van Karen Armstrong. Sy het ’n gawe om die geskiedenis en filosofie op so ’n manier bymekaar te bring met die drie hoofstroomgelowe wat min ander mense reg kry.
The windup girl van Cory Doctorow. Dit gaan oor die etiese kwessies rond­om climate change en hoe dit die hele wêreld beïnvloed.
Arrival City van Doug Saunders. Die boek gaan daaroor dat ’n mens eintlik maar die slums en die ghetto’s nodig het in groot stede en hoe hierdie groot stede net groter gaan word. Juis omdat dit vir mense die geleentheid bied om meer te doen en beteken vir hulle families.
Die kerk. Mense het baie te sê oor die kerk en hoe sleg dit gaan. Maar die kerk gaan nog die wêreld verander, veral omdat die jonger mense sien iets móét verander.
Ds Nioma Venter
“Ek is ’n brugbouer,” sê ds Nioma.
Wees jouself, moenie “’n dominee” pro­beer wees nie. Mense vind meer aanklank by jou opregtheid as by jou geleerdheid.
Wanneer daar in spanne nuwe energie kom wanneer almal hulle gawes na die tafel bring en ons sáám net soveel meer bereik as individue op hulle eie. “Die liggaam van Christus” en eenheid is vir my Goddelike ervarings.
My droom is dat gelowiges in en deur die plaaslike gemeente tasbare maniere sal vind om die wêreld rondom ons te dien. Mense wil betrokke wees. Ons weet net nie altyd hoe om hulle hierin te begelei nie.
Om gemeenskapsleiers te wees – in elke gemeenskap om eenheid te bevorder tussen alle rolspelers, sodat ons saam werklik troos en hoop en hulp kan bring.
Wenke vir leraars
Besef dat jy as vroulike leraar ’n unieke rol het om te speel. Jy moenie “een van die boys” word nie. Jy verteenwoordig unieke eienskappe van God deur jou vrouwees en dit is wat jy met vrymoedigheid na die bediening moet bring.
Leer ken jou gemeente (mense). Mense moet eers weet dat jy werklik belangstel, omgee en liefhet, voordat hulle jou sal vertrou en volg. Moet nooit jou persoonlike verhouding met God af­skeep nie! Vind ’n ritme van die begin af en leef vanuit daardie vastigheid. Wees getrou in die klein goedjies.
Balans tussen kerk en huis
Soms los ek eenvoudig net my rekenaar by die werk!
Tuin en storieboeke.
Ek is ’n adrenalienvraat. Het vroeër vanjaar vir my 50ste verjaarsdag gaan paraglide van Seinheuwel af en daarna ’n bier gaan drink en vis en chips geëet saam met vriendinne in Houtbaai. In plaas van koek en tee.
Storieboeke: Lynn Austin se reeks, Gods and Kings het my groot lekkerte gegee omdat die historiese romans die Ou-Testamentiese konings nuwe lewe gee. Ek leen dié vyf boeke graag vir enige iemand wat dit wil lees.
Die getuienisse van “gewone mense” wat getrou bly in hulle verhouding met God, wie se geloof sterk is en bly vertrou op God in baie onseker tye.
Ds Rethie van Niekerk
NG gemeente Somerstrand
“Om ’n dominee te wees! Dit is waarvoor God my geroep het. In die hele omvattende, uitdagende, verruklike sin van die amp,” sê Rethie wat na 19 jaar by Somerstrand in Port Elizabeth vanaf einde Oktober beroepafwagtend is.
“In 1992 in Porterville – my matriekjaar – roep die Here my om ’n dominee te word. Ek het behoorlik geskop en gestry! Maar toe ek aanvaar dat dit die Here se wil is, het daar ’n rustigheid gekom wat nog nooit weggegaan het nie, ten spyte van teëstand – veral destyds – oor vroue-dominees.”
Preek is vir my die beste! En dan die manier waarop ons in mense se lewe ingenooi word. Intiem. Op die beste oomblikke. Die swaarste oomblikke. Die broosste oomblikke. Ons deel in mense se hele lewensreis. Al die oorgange. Geboorte tot dood. Om op dié manier ’n getuie te wees van mense se lewe – en van God se werk in mense se lewe – is verruklik. Dis heilige grond.
Dis frustrerend wanneer mense “stuck” is en kies om so te bly.
Altyd, oral. Soms, wanneer ek preek, is daar so ’n oomblik waar daar iets gebeur. Dis moeilik om te beskryf met die beperkte taal van ons Gereformeerde tradisie … Wanneer jy kan sién dat hier nou iets gebeur. Dat jy sien hoe die Gees mense aanraak, vry maak. Ook in men­se se groei.
Wanneer jy iemand ontmoet en hulle stamelend sukkel om iets oor hulleself of God te sê … En oor ’n jaar of wat praat hulle sterk, selfversekerd. Wanneer hul­le hulleself in God gevind het. Dis ver­al lekker om te sien hoe tieners en studente groei. Mense raak wat ’n verskil maak. Dan kry ek lekker, want ek het gehelp om die wêreld te verander.
As jy in die bediening wil gaan, ont­hou …
Maak seker dat dit God is wat jou roep. As dit jou roeping is, go for it! Geniet dit! Dis ’n gewigtige las wat God op jou lê, maar ’n besondere voorreg.
Raad aan jong dominees
Eintlik leer ek graag by die jonges. Hulle is so dapper. Hulle manier van dink oor die kerk, inspireer my en gee my hoop. Maar as ek nou ’n “Wear sunscreen” moet skryf: Hou aan leer. Hou aan groei in jou verhouding met God. Kyk mooi na jouself. Sorg dat jy ’n peanut gallery het. Hê ’n lewe buite jou werk.
Ek maak seker dat ek ’n Sabbat het. Ek het stokperdjies buite die kerk. Ek doen moeite om met my geliefde te kuier.
As jy nie werk nie
Ek lees graag fiksie. Spandeer tyd in die bos, tussen niks en nêrens.
My voorliefde vir zombies.
Encounters with Jesus deur Frances Taylor Gench. Dis ’n kommentaar op die Evangelie van Johannes wat laag op laag op laag van Johannes oopbreek. Met verskeie voorstelle vir preeklyne.
Spiritual disciplines handbook van Adele Calhoun. Sy help elke leser om dié dissipline(s) te vind wat jou help om nader aan God te leef. Ek hou veral van haar bydrae oor seisoene, dat ’n mens in verskillende fases van jou lewe verskillende dissiplines beoefen. As jy klein kindertjies het, is stilte bv nie vir jou nie.
Frederick Marais se boek oor vergaderings. (God praat – Leef Luisterryk – vir vergaderings). Dit het my bedie­ning fundamenteel verander. Hy leer jou hoe om vergaderings te skuif van verslae goedkeur na gemeenskaplike geloofs­onderskeiding.
Millennials. Sjoe, wanneer ek tyd saam met jongmense spandeer het, het ek baie hoop. Ek beleef dat hulle regtig, regtig omgee – vir mense, vir die planeet, vir die toekoms. Hulle praat nie net nie, hulle doen. Hulle maak planne waaraan ek nooit sou kon dink nie. Hulle maak regtig ’n verskil. Hulle reik uit in hulle gemeenskappe, op ’n gelyke, bemagtigende manier.
Ds Karlien Becker
NG gemeente Nuwerus
“Om die Here elke dag in die alledaagse te ontmoet en die koninkryk van God te dien en vir mense om te gee. Om mense te bemagtig om self God se liefde en Woord te ontdek en ’n dissipel te wees,” sê ds Karlien.
Behou ’n leerbare gees. ’n Mens kan net ander bedien en versorg as jy ook jouself versorg. Luister goed na mense, na gemeente en gemeenskapstorie en verstaan weerstande teen verandering. Moe­nie te vinnig te veel verander en werk as kerkraad/bedieningspan saam. Werk daarom aan verhoudings.
Beste is kuiers by mense in gemeente en gesprekke oor die lewe se vreugdes en hartseer en oor ons reis saam met God. Slegste is as ek met ’n dagboek en telefoon moet gaan sit en afsprake maak of e-posse moet antwoord.
Wanneer mense God se liefde vir hulle op ’n diepe vlak besef en met vrede in die hede leef. Wanneer mense oor gren­se beweeg en met ’n oop gemoed na ander kan luister.
Dat ons gemeente weet ons is geliefd, geroep en gestuur. Te droom en na te dink hoe ons in die alledaagse saam met God leef, Jesus die Here dien en met omgee en hoop ons gemeenskap kan dien. Te droom oor die koninkryk van God.
Om te bly droom en te gesels oor God se koninkryk en om vir geregtigheid en vrede te werk. ’n Nederige kerk wat dien. Stories van hoop gee.
Ek is nou maar drie maande hier en leer ken nog die omgewing en wat werk. Die gemeente is ’n plaasgemeenskap en het ’n wye area om te bedien. Die samekomste in wyke is die hoofruimte vir ondersteu­ning en geestelike groei en nie die kerkgebou nie. Ek probeer dit as ’n wonderlike uitdaging en groeipunt sien. Die wyke funksioneer goed as ’n omgeegroep en moet begelei en bemagtig word. Dit is wel belangrik om almal ook bymekaar te bring, daarom is die inrig van die ere­diens vir my belangrik en om die kinders weekliks te betrek.
’n Stukkie wysheid wat ek by Pierre du Plessis gehoor het – maak ’n hartsvriend soos jy (saam kan ontspan en lewe deel), maak ’n vriend wat ouer is (mentor), maak ’n vriend wat jonger is (leer saam by mekaar) en ’n vriend wat anders is (jou gemaksones uitdaag) …
Bid gedurig sonder ophou, maak tyd vir stilte en geniet die lewe. Luister na ander, wees leerbaar en kry geestelike begeleiers/mentors.
Met moeite, maar moet gereeld en gedissiplineerd daarop fokus om dit te doen en my aan belangrikheid daarvan te herinner. Ek maak afsprake met myself en met my huweliksmaat en skryf aftye en werkstye neer.
Ek het Jesus ruik na mirre en stof van Pierre du Plessis en Op soek na Jesus van Neels Jackson geniet.
Ek luister op gereelde basis “prayas­yougo” – die musiek, teks, nadinkvrae en stiltes help my om God en die Woord elke dag nuut te ontdek.
Die laaste boek wat ek gelees het is Dit is amper dag, nagedink oor geloof, dood en ewige lewe van Jaap Durand.
Tans lees ek Oop vir die oomblik van Willem Nicol.
Kinders en vroeëkinderontwikkelings­inisiatiewe.
Ds Lounette Engelbrecht
“My roeping is om mense te dien, soos Jesus gesê het: ‘Ek het nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien’. Ek wil mense inspireer en aanmoedig om God se aangesig te soek en in ’n dieper verhouding met Hom te groei,” sê ds Lounette.
Mense gaan baie opinies hê oor jou en jou manier van doen. Jy moet leef en werk vanuit ’n diepe bewussyn en besef dat jy aanvaar en geliefd deur God is. As jou selfwaarde en die significance van dit wat jy doen, afhang van mense se goedkeuring of nie, gaan jy altyd voel jy is nie genoeg nie. Mense gaan verskil van jou. Dit is okay. Leer om te luister.
As ek sien hoe God werk en aktief besig is in doodgewone mense se lewe. Hy is ’n persoonlike God wat in elke detail van ons lewe belangstel en betrokke is.
Ek is ’n verhoudingsmens en daarom glo ek regtig dat dit belangrik is om mense te besoek, hulle te leer ken en daar te wees as hulle deur moeilike tye gaan. Wanneer daar ’n verhouding is, is daar vertroue.
Doen moeite met verhoudings en laat mense geliefd voel. Maak genoeg tyd om jou preek so goed as moontlik voor te berei en tyd saam met God te spandeer. Dit bly jou belangrikste prioriteit. Jy kan nie alles vir almal wees nie. Wees net jouself!
Ek maak tyd om te rus! Dis ’n doelbewuste keuse. Ek en my kollega help mekaar ook hiermee aangesien ons altwee gesinne het en besef jou persoonlike lewe (gesin; huwelik) is net so ’n groot getuienis soos jou werk.
Ek is ma van vier; dit sê klaar alles, so behalwe skoolkar rondry, is ek baie lief om kreatief te wees – te verf, te onthaal, kos te maak, te lees.
“Ek wil hê elke kind moet God ervaar in hulle lewe en veilig voel,” sê ds Landi.
Dat mense jou kan verras. Dat ’n 5 min-gesprek, wat eerlik en opreg is, iemand se lewe kan verander. Ons jeug smag na God, na leiding.
Hoogtepunt en laagtepunt van dagtaak
Beste: kinderliedere saam met die jeug. Slegste: Admin en verslae.
Ek sien Hom by die sosiale geleenthede en kampe met kinders, waar ons in die natuur God ervaar. Of by ons deurnagte.
Dat elke gesin weer God in hulle huis­houding sal toelaat. Dat ouers met hulle kinders sal praat oor God en dat pappas weer hulle rol inneem as gelowiges.
Die NGK moet weer ’n familie word, waar almal welkom is en bereid sal wees om vir hulp te vra. Dat die NGK ’n veilige plek sal word vir gebroke gesinne.
Ons kinderbediening. Omdat die kin­ders dit by die kerk geniet en veilig voel.
Ek sit my foon soms op silent. En ek fokus op my gesin. Maar by kerkgeleent­hede is ek daar, ek is teenwoordig, ek belê in gesprekke met gemeentelede en ek dra by.
Ek het ’n tweejarige dogtertjie!
Ek is gediagnoseer met leukemie op die ouderdom van 20, en leef al vir 11 jaar met dit. Word deel van die Sunflowerfund!
The Shack – dit het my Godsbeeld ver­ander. Keer jou familie(lewe) om met die 10 gebooie (Bybel-Media).
Wanneer ’n kind veilig en geliefd voel, en dan terugkom kerk toe as hulle ouer is om te kom bydra.
Ds Marlize Malherbe
NG gemeente Richardsbaai
“My roeping gaan saam met die volgende aanhaling wat ek as kind gelees het: ‘Ek gaan maar net een maal deur die lewe, elke goeie daad of welwillendheid wat ek aan my naaste kan betoon, laat ek dit nou doen, laat ek nie uitstel nie, want ek sal nie weer hierlangs verbygaan nie,’” sê ds Marlize.
Beste en slegste van dagtaak
Beste deel is om iewers ’n sprankie hoop in mense se oë te sien as hulle iets van die Here se genade en liefde en hoop vir hulle ontdek het. Slegste is om met mense te doen te kry wat hoop verloor het … Vir hulleself, hulle toekoms, ons land.
Daar is so baie plekke … Maar een van die mooiste momente is vir my wanneer ek die voorreg het om ’n klein babatjie te doop en iets van die Here se genade in daardie oomblik aan hierdie klein mensie, wat van niks weet nie, te beleef!
Mense (jonk en oud) wat waar hulle (ons!) ookal leef en beweeg (werk, skool, huis, gemeenskap … dwarsdeur die week) só sal leef dat mense iets van Jesus se liefde sal sien in die manier waarop hulle optree, praat, redeneer en lééf.
Ons gemeente se mense hou daarvan om op ’n praktiese en sigbare manier ’n verskil te maak in mense se lewe. So hulle is harde werkers wat daarvan hou om “hulle hande vuil te maak” eerder as om lang besprekings rondom sake te hê.
Wees oortuig van jou roeping sodat wan­neer jy soms deur moeilike tye gaan, jy daarvan seker is.
Die bediening bring vir beide mans en vroue uitdagings.
Daar is wonderlike mense in elke liewe gemeente.
Daar is minder maklike mense in elke liewe gemeente.
Neem jou “af dag” in die gemeente.
Ds Maartje van der Westhuizen
NG gemeente Elarduspark
“My roeping is om mense te help om voluit te lewe en God se koninkryk te laat kom daar waar hulle is. Dit is ook vir my belangrik dat mense God se liefde beleef, vir hulleself toe-eien en uitdeel,” sê ds Maartje.
Ek leer baie oor mense en hoe om hulle te help.
Beste deel is om met mense te kuier. Slegte deel is as mense kla net om te kla.
Waar mense God se liefde beleef en “tools” leer om makliker deur die lewe te kan gaan.
Droom vir gemeentes
Dat hulle uit die boks sal dink om mense opgwonde te maak oor die Here en oor kerkwees. Dat hulle die waarde van ’n gemeenskap van gelowiges sal besef en dat hulle daar waar hulle is ’n verskil sal maak.
Dat die NGK hulle waarde sal besef en die ongelooflike netwerke wat ons het, sal gebruik om die land te verander.
Ons het ’n baie dinamiese gemeente waar daar ’n klomp dinge is wat goed werk. Ons jeug- en kinderbediening, ons eredienste en missionêre liefdes­diens. Ons gasvryheid en omgee vir ander. Ons nadenke oor teologie ens.
Wees jouself en ontwikkel jou unieke gawes.
Jy sorg dat jy genoeg werk en genoeg by jou gesin uitkom deur dit te dagboek.
By my gesin, kuier gereeld saam met vriende en hou van oefen.
Option B ,Talk like Ted en Lean in.
Om te sien hoe mense vir mekaar omgee.
Ds Sarizé Retief
NG gemeente Aggeneys
“Ek wil intieme en hegte verhoudings bou saam met die Here. Ek wil ander help ontdek hoe om Jesus ten volle in ons elkedagse lewe te volg,” sê ds Sarizé.
Die beste deel is om saam met mense ’n pad te stap en voor te berei vir Sondag se ­diens. Die slegste deel van my dagtaak is vergaderings.
Ek sien dit in mense wat hoop vind te midde van die droogte. Ek beleef God die naaste in die natuur en daar sien ek hoe elke blom en boom ens tot in die fynste besonderhede beplan word en na omgesien word. Ek sien God aan die werk waar mense uitreik en hulle naaste help soos ons op die platteland beleef in die droogte wat baie straf is, met elke geskenkte vrag voer. Ek sien God aan die werk in verhoudings wat herstel.
Ek kom agter dat aanddienste soms afgewissel word met iets anders soos om saam ’n geestelike fliek te kyk. Daaroor te gesels. Iets eenvoudig soos koffie drink na die diens het ’n samehorigheid gebring. Afwisseling van aanbiddingsformaat dra by tot ryk eredienste. Klein groepe wat saam ontdek en groei werk ook tans.
Ek sou aan jong dominees wil vra en motiveer om hulle man of vrou by te staan. Maak genoeg tyd vir jou geliefdes en jou gesin. Neem jou verlof gereeld, moenie dit laat ophoop nie. Bemagtig ander om saam met jou te werk, want jy hoef nie alles self te doen nie.
Ek probeer om te hou by my af dae. Ek probeer om my verlof op gereelde basis te neem. Daar is tye in ons huis waar daar geen screen time is nie, en waar ons net gesels. Ek probeer my werk bestuur dat ek binne aanvaarbare ure kan werk en ook beskikbaar kan wees vir my man.
Ds Lieze Meiring
“My roeping is om soos sout te wees – ek wil waar ek gaan, en in die gemeente waar ek werk, met God se liefde smaak en betekenis aan die lewe gee,” sê ds Lieze.
Die groot les wat ek geleer het, is om nie bang te wees om jouself te wees nie.
Die beste: pastorale gesprekke met mense. Slegste: admin.
Ek sien vir God aan die werk in mense se stories – ek sien vir God daar waar mense in slegte omstandighede tog die moed het om op te staan.
Ek droom vir die kerk en gemeente
My droom vir die gemeente en die NGK is dat dit ’n plek van hoop sal wees.
In ons gemeente sien ek hoe mense werklik vir mekaar omgee. Ek dink hier­die omgeekultuur is baie jare terug al gevestig.
Wees jouself, en leer om te luister.
Ek en my man is albei predikante, en daarom moet ons beplan wie werk by die huis, en wie werk buite saans, sodat ons seun nie alleen bly nie. Ek kan hard werk, maar ek kan ook nee sê!
Gilead van Marilynn Robinson; Sapiens van Yuval Noah Harari; Two years, eight months & twenty eight nights van Salman Rushdi.
Die klein tekens van omgee tussen gewone mense in ons land.
Ds Rene Potgieter
NG gemeente Stellenberg
“Wanneer God mense se hart en oë oopmaak vir mense wat van ons verskil en hulle met liefde omarm, dáár is God,” sê ds Rene.
Bly op jou knieë en bly nederig.
Beste is om saam met mense te reis op hulle geestelike lewenspad.
Slegste is die seer en pyn wat mense op hierdie reis beleef.
Droom vir gemeentes en die NGK
Om nader aan God en nader aan mense te groei. Dat ons relevant in ons konteks sal bly en altyd God se liefde sal uitleef.
Maak doodseker dat jy geroepe voel om dit te doen. Want in swaarkrytye hou jy vas aan die wete dat God jou geroep het vir hierdie taak.
Tyd saam met my gesin en stap saam met my honde.
Mense. Hoe hulle denke kan skuif. Hoe ons mekaar ondersteun. Hoe ons saamleef met mekaar. Hoe ons uitdagings oorkom.
Ds Alta Kotzee
NG gemeente Heidelberg
“Om Jesus Christus aan mense te ver­kondig, is my roeping. Sy liefde, sy ge­na­de en sy vrede,” vertel ds Alta.
Soms moet jy jou nie steur aan mense se opinies nie.
Om gefokus te wees op die werk van die evangelie en nie ander ditjies en datjies nie.
As mense bymekaar is om stories te vertel. Wanneer mense geluk (en hartseer) ervaar.
Wenke vir ander leraars
Wees wie jy is. Hou by God se Woord en nie dié van die wêreld nie.
Raad vir jong dominees
Leef en leer die Woord van God.
As ek nie dominee is nie …
Dan is ek vrou, mamma, huishoudster en beoefen nou en dan ’n stokperdjie.
Seker dat ek eintlik net mens is soos enige ander.
Dat ek elke dag die geleentheid het om Jesus Christus na te streef en te beleef.
Ds Lorinda Schoonwinkel
NG gemeente Alberton-Noord
“Om God se hande en voete te wees, sodat sy koninkryk reeds hier bekend sal wees vir mense.” Dít is die lewensdoel van ds Lorinda.
Daar is altyd politiek. Dis nie wat jy het nie, dis wie jy ken en wat hulle het.
Beste: ons drink koffie vir ’n lewe. Slegste: die politiek.
Oral, hang net af hóé jy kyk.
Dat ek waarlik ’n verskil sal maak.
Dat óns die verskil sal wees wat ons in die wêreld wil sien.
Klein-wees. Daar’s niks so heg soos ’n geloofsfamilie nie.
Voor jy in bediening gaan, onthou …
Daar’s waarskynlik nie werk nie, en daar’s beslis nie geld nie. So, moenie daarop staatmaak nie.
Kry ’n tweede graad. Dan doen jy wat jy doen omdat jy vir die Here en sy mense lief is, nie oor jy moet nie.
Dan is ek by my gesin.
Ek is altyd eerlik, al hou jy nie daarvan nie. Status quo pla my nie.
Enigiets van Jodi Picoult: sy skryf oor die lewe. Max Lucado omdat dit met ’n mens se hart praat en die Afrikaanse kortverhaleboek, want dit gee inspirasie én voer ’n mens weg. Double score.
Mense. Daar’s elke dag iets wat gebeur wat net wys dat God altyd by mense betrokke is.
Ds Annemarie de Kock-Malan
“My roeping is om die evangelie te verkondig en mense te help om hulle roeping as gelowiges in die wêreld te leef,” sê ds Annemarie.
Beste: om met mense te werk. Wanneer iemand iets snap van ’n Bybelteks wat hulle in hulle geloof help. Wanneer mense my vertrou met hulle storie. My kollegas!
Slegste: ek is iemand wat hou van beplan, so as daar onverwags iets soos ’n roudiens gebeur wat my week ’n bietjie omgooi, dan kan dit sleg wees. Mense wat my soms nie ernstig opneem nie.
Dat die Woord eerste sal kom en nie mense se agendas en ego’s nie. Dat ons ook sal besef dat ons mekaar nodig het, ten spyte van verskille. Dat die samelewing die NGK sal sien as ’n kerk wat vir die gemeenskap omgee.
Ons doen baie moeite met ons erediens­te, veral met die kuier na die tyd en dit bring samehorigheid. Nog iets wat werk is die goeie verhoudings wat tussen die kollegas en personeel bestaan. Die gemeente sien dit en ek dink dit is een van die redes waarom mense ons as geeste­like leiers vertrou.
Volg jou roeping en moenie dat mense jou afskrik van Grieks en Hebreeus nie! Besef ook dat jy baie van jouself sal moet gee, maar om in die bediening te wees is baie “rewarding”.
Kry vir jou ’n mentor! Leer by die ouer predikante. Maak moeite met mense en verhoudings.
Ek sit tyd uit om saam met my man en familie deur te bring. Omdat ek net ’n deeltydse pos het, hoef ek nie by alles in die gemeente te wees nie. Dit help my ook om ander goed te doen, soos boeke wat ek graag wil lees.
Soms wil ’n mens “die bediening” se enjinkap so ’n bietjie oplig om uit te vind hoe dominees dinge doen.
Ek wonder nog altyd hoe predikante letterlik staande bly, en ander regop hou, in tye van die verlies van ’n geliefde. Met die onlangse tragiese dood van die Matiestudent, Leandró Hopley, het die vraag weereens by my opgekom. Hopley (18) het vermoedelik in sy koshuiskamer op kampus verstik, het Netwerk24 berig. Ds Angelique Havenga (sien “Nuwe stemme” hiernaas) het vir my lig hierop gewerp. Angelique het Leandró geken en sy begrafnis hanteer. Sy sê juis dit was die voorreg: om deel te kon wees van die “intieme ruimtes” van iemand se lewe. Sulke oom­blikke maak dit vir haar die moeite werd om predikant te wees. Ons word in hier­die “hei­lige oomblikke” ingenooi en “toe­gelaat om getuies van God se teenwoordigheid te wees”, vertel sy.
Vir ds Rethie van Niekerk is dit ook haar roeping om op dié manier by mense se lewe ingenooi te word. Op die “swaarste oomblikke”, maar ook met mense se “broos­ste” en “beste” oomblikke. Die “oorgange” van geboorte tot dood. Nes Angelique noem Rethie hierdie oomblikke heilig. “Hei­lige grond”.
Rethie en 14 ander vroue het ’n vraelys van Kerkbode beantwoord oor hulle roeping, maar ook ’n bietjie oor wie hulle is en hoe hulle dinge doen. Ons het die vraelys vooraf met behulp van sosiale media versprei en aan sowat 30 predikante uitgestuur om die net so wyd as moontlik te gooi.
Die idee het wel ’n paar geboortepyne gehad. Een van die slegs 15 vroue wat ruimhartig hulle stories gedeel het, het laat weet die vraelys het gemengde gevoelens by haar “en talle ander vroue in die bediening” ontlok. Waarom? “… Omdat dit die ongeregtighede wat vroue in die bediening beleef heeltemal verskans”, meen sy.
Dit was nietemin interesssant om te sien hoe elkeen van die vroue se roeping en leefstyle verskil. In hierdie klein steekproef van predikante is daar, byvoorbeeld, iemand wat met haar 50ste verjaardag gaan “paraglide” het vanaf Seinheuwel en daarna ’n bier saam met haar vriendinne gaan drink het. Vergeet van koek en tee! ’n Ander woeker met rekenaar­speletjies as sy die kans kry. En dan is daar ook ’n kunstenaar en ’n fietsryer. Een is ’n bobaasbakster en ’n ander sal enig­iets doen behalwe kook. Kortom, elk is uniek. Een van die respon­dente spel dit dan ook so uit: “Jy (vroue) verteenwoordig unieke eienskappe van God deur jou vrouwees en dit is wat jy met vrymoedigheid na die bediening moet bring.”
My gevolgtrekking uit die bydraes tot hierdie spesiale uitgawe? Ons het iets geleer: Die kerk en gemeenskap is ryk aan vroue wat hulle roeping lééf. Wat (dankie tog!) saam met mense stap in hulle broosste, swaarste maar ook heilige oom­blikke. Wat Jesus se liefde in daardie oomblikke kom openbaar.
Want om een of ander rede smag ons gewone lidmate/men­se daarna om iemand in te nooi wat “na” aan God is.
– Conette le Roux, gasredakteur: Vrouemaand-uitgawe.