Die eerste 10 dae met Paul + impak op die minimalistiese leefstyl - opvoedingLees Meer
Hoof opvoeding Die eerste 10 dae met Paul + impak op die minimalistiese leefstyl
'n Paar dae gelede het ek reeds op die blog vir jou gesê dat ek en Dirk 'n nageslag het: 'n Klein Franse bulhond met die naam Paul (-> Paul - Wanneer 'n mal idee in groot liefde verander). Paulus is - stand 28.05.2018 - die elfde dag saam met ons en ontwikkel pragtig. Hoe die eerste keer met ons hondjie gegaan het en watter uitwerking die klein boef op my minimalistiese leefstyl het, wil ek vandag vir julle vertel.
Paul raak gewoond daaraan
Die eerste dae saam met Paul het gegaan oor om mekaar te leer ken en te arriveer. Ons het Paul die woonstel uitgebreid laat snuffel, die area bietjie verken en ywerig geoefen om nie die hondekrat dom te vind nie. Boonop is Paul toegelaat om al die ander familielede te leer ken, ook my suster se hond, en natuurlik is daar baie gekuier.
In daardie eerste paar dae was Paul nog redelik kalm, versigtig en het die meeste van die tyd geslaap. Ek en Dirk het altesaam agt nagte op die bank in die sitkamer deurgebring en Paul is toegelaat om in sy mandjie reg langsaan te slaap. So na as moontlik aan ons en verkieslik met een hand wat in sy mandjie hang. Dit was wonderlik, want hy was heeltemal kalm en het heerlik geslaap. Tot dusver het ons min Pippi of hope flaters in die nag gehad, want Paul het baie vinnig uitgevind hoe om kontak te maak wanneer hy moes. Dan snork hy altyd en ons weet dat ons hom nou weer in die wei kan afdra.
Uiteindelik aangekom en dadelik astrant geword
Nadat Paul amper 'n week by ons was, kon jy letterlik kyk hoe hy van uur tot uur al hoe wakkerder en moediger geword het. Hy het die eerste inval in ander kamers in ons woonstel alleen gemaak en opgemerk hoe lekker dit is om van die sitkamer na die eetkamer en terug te hardloop. Dit was by tye redelik stresvol. Ook omdat hy skielik aan allerhande goed begin knaag het. Alhoewel ek die week van Pinkster op vakansie geneem het, het ek in hierdie dae niks gekry nie. Ek het net heeltyd agter Paul aangehardloop en hom gekeer om nonsens te doen. Soms meer, soms minder suksesvol.
Bly alleen en hondeskool
Ná die eerste naweek saam het ek en Dirk geoefen om alleen by Paul te bly. Op 'n stadium is elke "hondjie ouerskapsverlof" onvermydelik verby en Paul moet so gou moontlik leer dat alleenbly niks sleg is nie. Begin met 'n paar minute, Paul het redelik vinnig daarin geslaag om 'n halfuur alleen te bly. Intussen kan ons selfs twee ure regkry en dit maak werk baie meer ontspanne.
Ons was verlede Saterdag vir die eerste keer na die hondjieskool toe. Die gewone basiese opdragte soos "Kom " en "Sit " sowel as om aan 'n leiband te loop was op die plan. Boonop kon ons omtrent al die vrae vra wat ons gebrand het: "Help my hond om gras te eet "
"Help my hond om alles te eet wat op die vloer is ".. "Help my hond drink net niks, al is dit amper 30 grade buite "
Nie net Paul het natuurlik die hondjieskool geniet nie, ek het ook baie geleer en baie meer ontspanne geraak.
Hond vs. Minimalisme - Die impak
Wat die minimalistiese leefstyl betref, het dinge fundamenteel verander sedert Paul by ons aangesluit het. Eerstens die positiewe: Ons woonstel is nou baie netjieser as voorheen. Al is Paul nog klein, kry hy verbasend baie en het hy baie nonsens in sy kop. Enigiets wat selfs op 'n afstand binne sy bereik is, word opgeraap en rondgedra. Of dit nou 'n selfoon, die afstandbeheer, die waterbottel, sokkies of onderklere is - niks is veilig van Paul nie. Gevolglik pas ons baie versigtig dat niks rondlê nie. In terme van begroting, regtig 1A!
Nog 'n positiewe punt is dat die prioriteite baie verskuif het. In plaas daarvan dat ons soggens 4:30 van die partytjie by die huis kom, staan ​​ons nou soggens 4:30 op want Paul moet Pippi toe gaan. En in plaas daarvan om Saterdag etenstyd in die biertuin na die rand te gaan, ontspan ons nou almal saam in die volkstuin. Al is die eerste keer saam met Paul uitputtend, was ek lanklaas so ontspanne en gebalanseerd soos ek nou is.
Ongelukkig het Paul negatiewe uitwerking op die onderwerp van "Zero Waste " en / of. "Geen plastiek ". Begin by die poepsakke vir die rondtes van die stap, tot watterolletjies en skoonmaakmiddels, tot kos - danksy Paul moet ek nog baie goed koop wat ek tot onlangs kategories geweier het. Dankie tog dat 'n deel daarvan eintlik net tydelik is. As hy eers tuis opgelei is, neem die verbruik van Zewa en skoonmaker darem af.
Vir die baie nuuskieriges onder julle, hier is die harde feite oor Paul van hierdie week:
Paulus is - stand 27. Mei 2018 - 12 weke oud, meet nou ongeveer 25 cm (skouerhoogte) en weeg nou 4,3 kg. Toe ons hom optel, was ons nog 2,8 kg oO Hy luister nou betroubaar na sy naam, die opdrag "Sit " werk in 80% van die gevalle en hy doen verbasend min in die woonstel. Snags moet hy 1-2 keer uitgaan, wat absoluut goed is en gedurende die dag kan hy dit lank neem sonder om uit te gaan. As iets verkeerd loop, sit dit dit betroubaar op 'n handdoek en nêrens anders op die vloer nie.
Al met al is ek super tevrede met hom en sien elke dag meer en meer uit na my nuwe bestaan ​​as hondema. Sonder Paul sou dit 'n onmoontlikheid wees - al kos dit my soms die laaste senuwee;)