Al die gedagtes is 'n verenigingsverband. Om iets voor jou te hê, bring iets in gedagte dat jy amper nie geweet het dat jy geweet het nie. -Robert Frost
Waarom vergeet so baie van ons waar ons ons motorsleutels, bril of selfone sit? Omdat hierdie voorwerpe neergesit word, is die mees algemene gebeurtenisse, deel van die mees humdrum-aspekte van ons lewens. (Volgens readers Digest, die gemiddelde volwassene spandeer 16 uur per jaar Ons soek probleme met die onthou van iets wat ons eenvoudig nie aandag gee nie. Ons onthou nie 'n telefoonnommer wat met ons gepraat word nie, as ons reeds ons eerste datum met die persoon uitbeeld.
Jy kan niks verander nie - 'n datum, gesig, naam of feit - in iets onvergeetlik sonder ten minste 'n konsentrasie konsentrasie. Ek kan die saak maak dat 'n vreeslike deel van wat ons beweer dat ons vergeet het, het ons eenvoudig nooit in die eerste plek geweet nie; ons het nooit daaraan aandag gegee nie. Dit verklaar die voortdurend misplaasde glase, sleutels en beursies en die holoog om die parkeerterrein om te onthou waar ons ons motor verlaat het. Wat ons 'afwesigheid' genoem het, is op baie maniere net 'n funksie van onoplettendheid.
Ons brein is nog steeds geheimsinnig
Terwyl ek gaan sit om hierdie hoofstuk te skryf, was daar 'n serendipitous wetenskaplike referaat wat volgens die New York Times, 'n "skouspelagtige nuwe breinkaart, met byna 100-voorheen onbekende streke." Aangesien die "bekende" streke slegs 83 genommer het, sou dit vir my aandui hoe min ons eintlik van ons brein weet. Wetenskaplikes het opgemerk dat dit dekades kan duur om elke streek se funksies eintlik te ontbloot.
Ons weet so min van ons eie brein dat dit so min verrassing moet wees dat ons selfs minder weet oor "herinnering." Ander het vergelykings en metafore gebruik om dit te verduidelik: Die brein is soos 'n spier. Uitoefening maak dit sterker. Geheue is soos die ROM en geheue van 'n rekenaar of 'n groot liasseringskas of 'n groot biblioteek met eindelose rye "geheue rakke." Wel ... nee.
Sover ons weet, is daar nie 'n enkele area van die brein-geen struktuur nie - dit bevat "geheue" of enige groep streke of gebiede waarin verskillende kategorieë geheue gestoor word. Inderdaad, dieselfde geheue of verskillende aspekte van dit mag in baie dele van die brein bestaan, miskien in verskillende vorme. Daar is veronderstel dat 'n herinnering wat u wil herwin, van sy verskillende stukke "heraangestel" moet word, wat kan help verduidelik hoekom ons op verskillende tye of in verskillende omstandighede ook dinge anders ook "onthou".
Hoe werk die geheue werklik? Hoe en hoekom onthou ons sommige dinge en vergeet ander? is hulle is vergeet of net "verkeerd geplaas"?
Kort- en langtermyngeheue
Kom ons praat oor wat ons do weet. Daar is twee primêre soorte geheue: kort- en langtermyn. Wanneer ons praat oor die verbetering van ons geheue, praat ons regtig oor laasgenoemde.
Korttermyngeheue het beide 'n beperkte kapasiteit en 'n beperkte duur. Soos 'n notaboek van Microsoft Word, bly daar 'n rukkie en verdwyn dan (of, waarskynlik, word net oorskry). Dit is merkwaardig maklik om te ontwrig. Ons het almal opgestaan ​​en in die volgende kamer gegaan, dan vergeet hoekom. As ons aandag geskenk het, is die herwinning nie regtig 'n probleem nie. Daar is nie soveel data daar om te kry nie. Dit is bloot 'n padstasie. Op baie punte gedurende ons dag, maak ons ​​die besluit van watter dele dit moet oordra na langtermyngeheue en wat om te gooi.
Die langtermyngeheue is daardie groot stoorplek (maar moenie daaraan dink as 'n fisiese plek nie), volgens sommige wetenskaplikes, 'n onbeperkte (of ten minste verduisterde) kapasiteit. 'N Februarie 2016 artikel in Scientific American verklaar dat ons brein 'n kapasiteit het van 2.5-petabytes (dit is 2,500,000,000,000,000), die rowwe ekwivalent van 20 miljoen vier-laai lêerkaste of 'n halwe triljoen bladsye van teks. Soos ek gesê het, miskien nie onbeperk nie, maar groot geword!
Behoud is die proses waardeur ons al die bisse en grepe van feite, figure, name, gesigte, ervarings en soveel meer in langtermyngeheue stoor. Onderworpe aan ander aksies van die verstand, kan dit onthou word wanneer dit nodig is. As jy dink dat iets belangrik is, sal jy dit makliker behou. So oortuig jouself dat jy moet behou (en onthou) iets verhoog jou kanse om dit by jou stoorkamer te voeg - jou langtermyn-geheue bank.
Onthou is die proses waardeur ons kan haal daardie dinge wat ons behou het. Herroeping is onderhewig aan versterking deur die proses van herhaling. Die dinamika van ons vermoë om te herroep word, word deur verskeie faktore beïnvloed:
* Ons onthou die dinge wat vir ons van belang is, die maklikste.
* Wees selektief om te bepaal hoeveel u moet herroep. Alle inligting is nie ewe belangrik nie; fokus jou aandag op om die meeste te herroep belangrike stukke inligting.
* Assosieer nuwe inligting met wat jy reeds weet, maak dit makliker om te herroep.
* Herhaal, óf hardop of in gedagte, wat jy wil onthou. Vind nuwe maniere om die dinge te sê wat jy wil herroep.
* Gebruik die nuwe data wat jy op 'n betekenisvolle wyse kon herroep. Dit sal jou help om dit weer te herroep.
Erkenning is die vermoë om nuwe materiaal te sien en te herken vir wat dit is en wat dit beteken. Vertroudheid is die sleutelaspek van erkenning. Jy sal voel dat jy hierdie inligting vooraf "ontmoet" het, met ander data of omstandighede geassosieer het en dan die raamwerk waarin dit logies pas, herroep.
Herinneringe mag dalk beskikbaar wees-jy Weet jy weet iets, dit is reg daar op die "punt van jou tong" - maar nie maklik herwinbaar nie. Ons het almal onthou deel van wat ons moet weet-'n gesig maar nie 'n naam, 'n voornaam nie, maar 'n laaste, 'n historiese datum, maar nie die persoon of gebeurtenis wat daarmee gepaard gaan nie, en sukkel om die res te onthou. Ek is gereeld deur 'n blokkiesraaisel gestompel, dit neergesit, het later later daarheen teruggekeer, en dadelik onthou wat my voorheen ontheilig het.
Versuim om iemand of iets te erken, kan 'n probleem wees met konteks. Ons assosieer dikwels spesifieke mense met die plekke waarvan ons hulle ken. Het jy al ooit die "bekende" gesig van 'n vrou wat haar kinders van die skool af opgetel het, laat plaas, net om later te besef dit was die barista wat elke oggend jou koffie gemaak het ... vir maande? Omdat jy haar uitsluitlik op een plek geassosieer het, het jy dit moeilik om haar in 'n ander te erken.
Maak my onvergeetlike
Wat het alle "onvergeetlike" name, datums, plekke en gebeure gemeen? Die feit dat hulle is verskillende. Wat iets maak wat onvergeetlik is, is hoeveel dit verskil van ons normale ervarings (sy ekstraordinansie) wat ons brein help onderskei tussen wat ons spesifiek wil onthou van die groot, afleidende woestyn van soortgelyke of mededingende inligting wat ons elke dag sien en hoor.
So, hoe kan sommige mense die name, simbole en atoomgewigte van die elemente van die periodieke tafel so maklik noem terwyl hulle Trivial Pursuit (en wen) wen? Omdat hierdie inligting op een of ander manier "gemerk" of "gekodeer" gekry het. Vir sommige mense is talle stukke data byna outomaties gemerk sodat dit redelik maklik en handig gestoor en opgespoor kan word. Maar as die meeste van ons uitsonderlike herinneringe moet hê, moet ons 'n spesiale poging doen en die tegnieke leer wat so 'n "tagging" vereenvoudig.
Drie soorte geheue
Die drie soorte geheue is visueel, verbaal en kinesteties, elke waarvan sterk of swak kan wees, en slegs die eerste twee wat met jou verband hou brein. Dit is natuurlik 'n bruto vereenvoudiging van wat ons terme "herinnering" noem. Opnames het meer as honderd verskillende geheue take in die alledaagse lewe gevind wat mense probleme kan veroorsaak, wat elkeen 'n ander strategie vereis. (Jammer om dit vir jou te breek, maar net omdat jy 'n maklike manier geleer het om 'n 100-syfernommer te onthou [sien Hoofstukke 8 en 9] nie waarborg dat jy nie jou dae sal spandeer op soek na daardie gegote glase nie.) Sommige het geplaas dat visuele en verbale herinneringe heel anders kan werk en selfs teen verskillende snelhede kan werk. Die meeste studies toon dat visuele geheue woordgeheue oorskry.
Om ons verbale herinneringe te versterk, gebruik ons ​​rympies, liedjies, lettervervangings, en ander mnemoniese gimmicks. Maar die meeste mense het die maklikste tyd om hulle te versterk visuele herinneringe, daarom is soveel geheue tegnieke behels die vorming van "geestelike prente." Sien vir jouself: Stel twee lyste saam - een van 'n dosyn woorde, die ander van 'n dosyn foto's of foto's. Bestudeer elkeen vir vyf minute. Drie dae van nou af, probeer om albei lyste te herhaal. Ek sal wed dat jy baie meer prente onthou as woorde.
Benewens hierdie twee soorte geheue waarmee ons almal bekend is, is daar 'n derde soort: kinestetiese geheue, of wat jou liggaam onthou. Atlete en dansers moet beslis nie oortuig word dat hul spiere, gewrigte en tendons hul eie herinneringe het nie. Niemand wat ooit 'n foonnommer onthou het nie, het sy vingers beweeg en onthou hoe om dit te skakel.
En jy weet nooit wanneer, soos Marcel Proust in Herinnering van die dinge wat verby is, die blote smaak (of reuk, sig, klank of raak) van iets van lank gelede sal 'n kaskade van "vergete" indrukke opwek. "Ongetwyfeld, wat so in die diepte van my wese is, moet die beeld wees, die visuele geheue wat, gekoppel aan daardie smaak, probeer om dit in my bewussyn te volg," soos hy onthou die tuin, huis, kerk, dorp vierkant, strate en landpaaie van sy kinderjare, wat alles veroorsaak word deur die smaak van 'n tee-geweekte koekie.
Soos u dink oor die elemente van die ontwikkeling van goeie geheue, kan u dit gebruik om aan te spreek waarom u vergeet nie. Die wortel van swak geheue word gewoonlik in een van hierdie gebiede gevind:
* Ons versuim om die materiaal sinvol te maak.
* Ons verstaan ​​nie wat onthou moet word nie.
* Ons het nie die begeerte om te onthou nie.
*. Ons versuim om te assosieer wat ons wil onthou aan iets wat ons reeds ken.
* Ons versuim om ons verbale of visuele "tags" lewendig, ongewoon, selfs bizar of onheilspellend en dus onvergeetlik te maak.
* Ons gebruik nie die kennis wat ons opgedoen het nie.
Die kern van die geheue is die vermoë om kontak te maak met sommige feite of sensasie asof dit pas gebeur het. Die ontwikkeling van 'n geskoolde of geoefende geheue is om feite, formules, ervarings, getalle, name, gesigte en meer tot u beskikking te hou sodat u hulle kan herroep wanneer u dit wil of wil hê.
Jou verbeelding en kreatiwiteit is die basis vir elke geheue tegniek wat jy sal leer. Ewekansigheid moet struktuur gegee word, die betekenislose betekenisvolle, die maklik vergeetbare maak onvergeetlike.
© 2017 deur Ron Fry. Alle regte voorbehou.
Bemeester jou geheue: Van Amerika se top deskundige op studievaardighede
deur Ron Fry.
Ron Fry is 'n nasionaal bekende voorstander van die verbetering van openbare onderwys en 'n advokaat vir ouers en studente, wat 'n aktiewe rol speel in die bevordering van persoonlike onderwysprogramme. Benewens die outeur van die bestselling How to Study-reeks, wat tot dusver meer as 3,000,000-kopieë verkoop het, het Fry meer as 30 ander boeke op die gebied van onderwys en loopbane geskryf. Hy is die stigter en president van Career Press, 'n internasionaal bekende onafhanklike uitgewer van handelsfiksieboeke.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Hoe onthou ons en waarom vergeet ons?