DIE SEAHAWK II | Bontie se Bloggery
Augustus 4, 2017 Augustus 4, 2017 ~ Stories Uit My Wereld
In 2012 besluit Vroutjie-doutjie en ek om vir ons 'n SKIP/JAG te koop.
Die motivering is wyd:
Ons het nie meer kinders in die huis nie en ons niks keer ons om aan boord te gaan en vir 'n dag of 'n naweek te seil nie.
Ek wou nog altyd meer tyd aan hengel spandeer en dit sou ideaal wees ons sommer van ons skip (jag) af te hengel
In die stad is daar "min" afleiding vir avonturiers,
In ons omgewing, Gauteng, is daar baie mere en as ons skip klein genoeg was sou ons op enige van die mere kon seil.
Ons stel toe 'n paar vereistes:
Omdat ons in 'n meenthuiskompleks gebly het, was dit moeilik om in ons tuin, wat een en 'n half meter aan alle kante van die grensmuur af was, kaal te tan. Die skip se dek sou die ideale opsie wees. Ons het ook nie 'n grasperk gehad nie… slegs plaveisel.
Spasie in die tuin:
Vereistes vir ons skip/jag:
Die jag moet klein en hanteerbaar wees maar terselfdertyd genoeg dek-spasie hê vir twee mense om gemaklik op te beweeg.
Dit moet kompak wees sodat dit nie te veel spasie by ons meenthuis opneem nie.
Dit moet lig weer sodat Vroutjie-doutjie dit maklik kan hanteer.
By een van ons sport verskaffers, Sportman's Warehouse, kry ons toe net wat ons soek – Die SEAHAWK II:
Genoeg spasie, Voutjie-doutjie kan die maklik hanteer (oppomp, afblaas, dra ens.). wat meer wil 'n mens hê?
Ons vaar toe 'n paar keer op die wye waters van die Gautengse mere… twee keer om presies te wees.
Die tweede keer was die opwindendste!
Ons vaar op Roodeplaatdam:
Ons het die Seahawk II opgepomp, ons toerusting gelaai en, met ons veiligheidsbaadjies aan, die grote dam ingevaar. Diep in die dam in sodat ons nie die hengelaars moet pla nie.
Na sowat vyf minute se vaar teen die ongelooflike spoed van .007 knope per dag, hoor ons 'n geweldige geskree van die wal af.
Op die kant staan daar 'n man, visstok in die een hand en al waaiende met die ander hand en skree! Ons dink eers hy ken ons van iewers af maar uit die histeriese desperate toonhoogte lei ons toe af iets ontstel hom. Ek dink toe dat jy een of ander seedraak naby ons gewaar, dat ons in lewensgevaar verkeer, en die man ons waarsku. Ek het die water om ons bestudeer maar kon geen draak sien nie! Vroutjie-doutjie, wie se gehoor baie beter as myne is hoor toe dat die man, ten spyte van vele byvoeglike naamwoorde, aan ons probeer verduidelik dat ons jag se skroef sy lyn opbondel!
Ek het die motor onmiddellik afgeskakel en Vroutjie-doutjie en ek het kant toe begin roei.
Ons het ook daardie dag uitgevind dat van die min dinge wat ons twee nie saam kan doen nie, is roei. Eers beweeg ons agter toe en toe vorentoe en toe al in die rondte.
Ten einde raad het die hengelaar ons maar begin inkatrol. Sowat tien meter van die kant af het hy, onvriendelik, die water ingestorm en sy vislyn van die motor se skroef afgewen.
Ons het dadelik terug gevaar jeti toe en besluit dat om met 'n skip te vaar nie vir ons is nie.
Dit was tot met die laaste kuier van seuna hier by ons by die see.
Ons het, vandat ons see toe getrek het, gewonder of die bootjie nie lekker op die rivier sal vaar nie. Daar is min aktiwiteit in die rivier en tot by die riviermond is dit redelik vlak. Die rivierwater lyk ook baie kalm.
Seuna en ek het besluit ons gaan die rivier met ons jag aandurf.
Die begin van die vaart was heel skaflik. Dit was so met die draai van die gety en die motor het die boot teen 'n heel skaflike poed aangedryf.
Seuna aan die stuur van die Seahawk II en ons het so nou en dan geanker om 'n lyntjie nat te maak.
Die terugvaart jeti toe was egter nie so gemaklik nie!
Dit was sowat 'n kilometer terug jeti toe en ons het die terugvaart aangepak met seuna aan die stuur. Hy het na sowat vyf minute droogweg opgemerk dat ons nie eintlik vorentoe beweeg nie… inteendeel, dit het gelyk asof ons agtertoe beweeg. Die afleiding wat ons, uit ons beperkte seevaart kennis gemaak het, was dat die stroom te sterk was vir die Seahawk II se motor.
Ons het probeer roei maar die resultate was dieselfde as toe Vroutjie-doutjie probeer roei het. Omdat die enigste gemeenskaplike deler in die roeipogings ekself was, aanvaar ek heimlik dat ek die oorsaak van die roei probleem moet wees. Behalwe vir ons koördinasie probleem was die water, as gevolg van die gety, so laag dat die bodem van ons skip teen die sandbanke vasgesteek het.
Ten einde raad het seuna uitgeklim en die boot sowat 'n kilometer vêr, tot by die jeti, gesleep. Teen die stroom.
En nou liewe vriende is my skip, die SEAHAWK II, netjies opgevou en in sy sak, in die wendy-huis gebêre. Ons moet dit sien aan 'n aandenking van ons skeepvaart ondervindinge!
< Previous Die goue Hek
Next > CAPE VIDAL MET PAUL SE 4 X 4
4 thoughts on "DIE SEAHAWK II"
Augustus 4, 2017 om 5:28 nm
Grapgat! Ek het nou al te lekker gelag.
Augustus 4, 2017 om 7:12 nm
Nee! Jy kan nie noual moed opgee nie. Die jag kan sorg vir nog meer lekker stories. Dankie vir die lekker lag.
Augustus 5, 2017 om 3:26 vm
Dankie Jan. Not Lekker gelag
Augustus 7, 2017 om 6:14 vm
Ek dink die boitjie is te klein. Kry een wat in die hawe moet bly. 😉 Beroof net eers 'n bank wat baie kontant dra.