Uit die puin van Suid-Afrika – Eendrag maak weer magJan Bosman van die Afrikanerbond. As laerskoolkind in 1976 is ek geruk deur die vernietigende effek van onluste. Ons het deur die relatiewe nuwe medium van TV, maar veral daagliks vanaf 16 Junie 1976, in die dagblaaie die skokbeelde gesien van infrastruktuur soos skole wat vernietig is, drankwinkels en biersale wat aan die brand gesteek is, optogte en proteste van skoolgaande kinders. In ons geordende wêreld het ons bekommerde ouers in fluisterstemme oor die politiek gepraat en was daar ŉ gevoel van onrustigheid en angstigheid. Tog het die politieke omgewing gestabiliseer en het gemeenskappe weer saam begin bou uit die puin en as van vernietigde geboue en ander infrastruktuur. Herstel het oornag plaasgevind en mense kon midde-in die politieke onstabiliteit van daardie tyd tóg weer hande neem en saam aan ons gedeelde land bou. In my kantoor hang die oorspronklike spotprent van Len Lindeque, destydse spotprenttekenaar, wat op 21 Junie 1976 in Die Vaderland verskyn het. Dit beeld duidelik wit en swart hande uit wat mekaar se hande neem, groot uitgebeeld teen die agtergrond van rook en brande van Soweto en die opstande wat op 16 Junie 1976 begin het met die woorde: Laat ons saam weer begin opbou. Net meer as 45 jaar later smeul Suid-Afrika steeds van die massavernietiging van anargie en plundertogte wat polities uitgebuit en misbruik is in die ANC se interne faksiegevegte. Dit het oorgespoel in grootskaalse vernietiging van infrastruktuur, voertuie, eiendom, informele ekonomiese aktiwiteite en plundery van winkels op ongekende skaal. Terwyl die rook egter nog uit die puin smeul en Suid-Afrika die enorme skade verreken terwyl wet en orde toegepas word en soldate winkelsentrums oppas, is daar weer sprankies hoop. Suid-Afrikaners – wit, bruin, Indiër en swart, ryk en arm, Afrikaans, Engels en Zoeloe – reik weer na mekaar uit. Saam word sleutelinfrastruktuur opgepas en beveilig, woonbuurte word gepatrolleer. AfriForum, taxiverenigings, boereverenigings, Indiër sakemanne en swart vakbonde neem hande. Dit is die ewigdurende wonderwerk van Suid-Afrika. Eendragtig is die boodskap: Laat ons saam weer begin opbou. Hierdie aksies en sprankies hoop toon reeds weer die onmiskenbare, groeiende krag van eendragtigheid wat aan die oplaai is om Suid-Afrika te red, te ontwikkel en weer sy regmatige plek in die internasionale arena te laat inneem omdat Suid-Afrikaners nie langer in die liga van korrupsie, kortsigtigheid, wanbestuur, wetteloosheid, rasbeheptheid en politieke retoriek waarin ons verval het, wil speel nie. Alle Suid-Afrikaners verdien veel beter as dit wat die ANC en faksiegevegte bied. Eendrag maak weer mag en hopelik kan ons aan ŉ nuwe waardestelsel vir ons land en sy mense begin bou. Die laaste paar dae het Suid-Afrika ŉ skrikwekkende spieëlbeeld gesien van wat ons nooit wil wees nie. ŉ Duiwelse boosheid is losgelaat wat ons laat skrik het. Dit het ons laat besef dat ŉ land wat misluk en in puin is gevaarlik is, en ons kan dit nie toelaat nie. Die diversiteit van Suid-Afrika het die land beskerm terwyl die gepeupel anargie aanblaas. Wit, bruin, swart en Indiër het as burgerlike samelewing reeds weer mekaar se hande begin neem. Dit is die wonderwerk van ons land en sy mense. Suid-Afrika betaal ongelukkig nou ŉ bitter duur prys vir die ANC se onvermoë om sy eie interne faksies in toom te hou. Die interne gevegte het nou na misdaad op ongekende vlak in die openbare arena oorgespoel, en word Suid-Afrika deur ŉ kriminele gepeupel gyselaar gehou. Slegs ŉ paar dae na die anargie staan gematigde Suid-Afrikaners weer uit die as en vernietiging op en sê: Genoeg is genoeg – tot hier toe en nie verder nie. Die boodskap wat uitgestuur word deur die kragtige beelde van wit, swart, bruin en Indiër is dat ons saam Suid-Afrika se belange sal beskerm en bevorder en sê ons weer, net soos 45 jaar gelede: Laat ons saam weer begin opbou.