Maar die historiese politieke verwydering tussen hierdie twee nasies kan nie weggeredeneer word nie.
Motiveringstoespraak: Om ’n rugbyspan aan te moedig om hul beste te lewer en binne die reëls van die spel te bly
Moet om hemelsnaam nie dat dit gebeur nie, manne. Ek weet daar is ’n geneigdheid onder sekeres van julle om warm onder die boordjie te raak wanneer dinge ’n slag regtig warm op die veld word. Nou ja, aggressie is ’n goeie ding, sê ek altyd. Dit motiveer ’n mens om bo uit te kom en rugby gaan immers daaroor om te wen.
Dit kan ’n mens egter in die verderf laat beland as dit buite die reëls van goeie sportmanskap aangewend word. Dan is aggressie soos ’n veelkoppige monster wat niemand kan doodkry nie. Dan sal dit die een verfoeilike onheil op die ander laat volg.
Respek vir die reëls van die spel bly immers ook die wagwoorde as ’n mens werklik jou beste wil lewer. Julle weet net so goed as ek hoe die beste rugbyspanne ter wêreld al in die verlede hul eie ondergang bewerk het—nie omdat hulle nie superfiks was nie, nie omdat hulle die bal nie uitstekend kon hanteer nie, maar doodeenvoudig omdat hulle in hul dolle ywer onderduims begin raak het.
Goeie rugby gaan oor skoon spel, manne, nie oor ’n kleinlike gekonkel en kansvatterye om te sien hoe ver jy kan oortree voordat die skeidsregter jou sluwe agterbakshede raaksien nie. Gaan uit en doen net wat van jou verwag word. Onthou jou eerlike beste is altyd heeltemal goed genoeg.
’n Kykie na een van die groot vraagstukke van ons tyd en hoe die spreker reken ’n werklose sy probleem kan hanteer
DIT kan soos ’n wolk van wanhoop oor ’n gesin hang—die verskrikking van werkloosheid. Pa, ma, die kinders wat al groot genoeg is om ’n geldjie te verdien... almal dwaal lusteloos in die huis rond. Of hulle lê afgetrokke op die rusbanke en beddens of peuter hier en daar aan ’n stokperdjie om die lange ure van neerslagtige verveling te probeer verwyl.
In die ergste gevalle word die ontsettende honger ’n deel van hul lewe. Krieseltjies muwwe brood moet verskeie monde voed. Selfs die kopermunte word weer en weer omgedraai voordat dit bestee word om net die absoluut noodsaaklike te koop.
Die uiteinde vir sulke gesinne is dalk ’n plakkerskamp... sterftes weens ondervoeding... bloedige struwelinge onderling en die grootste ellende...
’n Geleerde wat werkloosheid bestudeer het, het eenmaal gevind dat, telkens wanneer die getal werkloses in ’n gemeenskap beduidend styg, daar die volgende nadelige veranderings in hul omstandighede is:
In Suid-Afrika, waar die persentasie werkloses in die laaste kwartaal van 2008 op 21,9% geraam is, kan ’n mens wel vra in watter mate ons hoë misdaadsyfer aan werkloosheid en karige lone gewyt kan word. ’n Mens kan aanneem dat die verslegting in die wêreldwye finansiële krisis die persentasie werkloses intussen onrusbarend laat styg het.
Volgens ’n persvrystelling in Januarie vanjaar deur die Internasionale Arbeidsorganisasie in Genève, Switsersland, bly Afrika besuide die Sahara—wat Suid-Afrika insluit—een van die streke met die armste werkers op aarde. ’n Mens kan jou skaars die haglike omstandighede voorstel wat kan volg wanneer sulke brandarm mense boonop werkloos raak en selfs die bietjie geld wat hulle nog verdien het heeltemal verdwyn het.
Ons eie politici wat in die afgelope verkiesing groot beloftes oor werkskepping gedoen het, sal dus ernstig moet besin in watter mate hulle die beloftes gestand kan doen. Die skep van yslike verwagtinge wat nie vervul kon word nie, was in die geskiedenis al meermale die resep vir ’n politieke en maatskaplike ramp.
Maar wat, kan ’n mens jou wel afvra, is die oplossing om werkloosheid te verminder? Een van die grootste teenvoeters vir die probleem, is natuurlik entrepreneurskap.
In plaas daarvan om met ’n bordjie om die nek langs die verkeersligte te staan en bedel, kan die werklose ’n plan probeer maak om homself en andere met ’n klein informele sakeonderneming te onderhou. Soos om die lekkerste, vullendste toebroodjies te maak en dit op strategiese plekke te verkoop waar baie werkers in die etensuur byeenkom of smiddags ná werk verbyloop.
My boodskap dus aan almal wat deur ’n afdanking getref is of die moontlikheid in die gesig staar om hul werk te verloor... my beskeie boodskap aan diesulkes is om nie in swartgalligheid te versink nie.
In die tweede plek is sepies hier om te bly omdat mense daarin ontvlugting soek van die daaglikse spanninge. In die halfuurtjie waarin hulle kyk na die wedervaringe van ander mense in ’n wêreld buitekant hul eie, word die stres en geworstel van hul eie bestaan net so effens vergeet.
Ten derde sal mense altyd sepies wil hê omdat hulle hulself daarheen verplaas en as’t ware deel word van die kammaland. Die sepieskryfster Karen Hart, gewese redakteur van die tydskrif TVPlus, het op ’n keer in die tydskrif Sanlamklub in ’n interesssante artikel juis na hierdie soort sielkundige verplasing verwys. Dit lyk of dit in die menslike aard is om ewig antwoorde en vervulling te soek in die sfere van die denkbeeldige—om daarin op te gaan en self soos die houtkapper te word wat Rooikappie se ouma van die wolf gered het.
En daarmee dink ek dat ek my saak gestel het dat die mens nie moeg sal raak vir sepies nie. Op stuk van sake is hulle maar net ’n voorsetting van die sprokies wat eeue gelede saans om kampvure of waar ook al vertel is.
Ek stem nie saam nie. Sulke mense hou nie hul ore oop nie. Hulle hoor nie of hulle WIL nie hoor wat om hulle aangaan nie. Elkeen wat luister, sal weet hoe op en wakker en LEWEND die Afrikaanse taal is.
IS JY OF ek onder daardie mense wat sommer net wil weghol? Daardie mense wat sê daar kan nooit ’n mooi toekoms vir hierdie land wees nie?
Ek hoop nie dis soos jy voel nie, want ek voel beslis nie so nie. Ek dink daar wag ’n wonderlike toekoms as ons net wil leer om daarvoor te werk.
Maar ons woon ook in ’n land met die meeste goud op aarde en soveel pragtige geleenthede dat ’n mens nooit kan ophou om daaroor te praat nie. Ons woon in ’n land van melk en heuning... byna soos die Bybel se Kanaän... as ons net om ons wil kyk en leer om ook die duisend goeie dinge raak te sien.
Hoeveel verwarring skep dit vir nie vir kinders nie. En watter bedroewende toestand sal dit nie wees nie. ’n Mens kan jou die gevolge voorstel. Op sy ergste kan vroue straks begin vra dat wetenskaplikes ’n metode moet vind om mans ook swanger te laat word. Só kan die “las” van kindergeboortes mos gelykop tussen die geslagte verdeel word!
Daarteenoor moet seuns as seuns behandel word en nie soos ontmande lammetjies of kapaters wat nooit in die lewe hul fisieke krag mag wys nie.
Neem nou maar byvoorbeeld die sogenaamde Gemini-mense. Wie weet, dalk het hul eenderse inborste eintlik maar net te doen met menslike bioritmes, of so iets. Word die bioritmes telkens met die koms van die winter op dieselfde manier in menslike embrio’s gevorm? En beïnvloed die ritmes die psige sodanig dat dit ’n soortgelyke stempel op die karakter laat van ’n ieder en ’n elk wat in Junie gebore word?
Die maan is so naby aan die aarde dat sy swaartekrag-invloed seker biljoene kere groter is as dié van die nietige dwergplaneetjie Pluto op sy eensame wentelbaan doer in die buitewyke van ons sonnestelsel.
Pluto is maar eers so onlangs as in 1930 ontdek, dadelik as ’n volbloed-planeet aanvaar, en daarna het die sterrewaarsêers hom natuurlik ook ewe gerieflik betrek om hul kaarte van die menslike wel en weë te trek.
Maar toe kom die geleerde mense ’n klompie jare gelede agter dat die raaiselagtige Pluto wat hulle vir ’n groterige planeet aangesien het, in der waarheid die samegestelde beeld van ’n piepklein hemelliggaampie en sy eie maantjie is.
Wat sê dit alles vir ons van die astroloë se Plutoniese voorspellings? Hulle het al die tyd hul fortuinvertellery gebaseer op ’n “planeet” wat nie naastenby die naam planeet werd nie!
Watter uitwerking, vra ek jou, kan die ontsettend verafgeleë sterre op ons geaardhede en ons samestellings hê? Die lemoen daar in my skooltas of die tennisraket in die laai moet, indien enigsins, ’n onberekenbaar groter fisiese invloed op my uitoefen as die sterre doer ver in die astronomiese verskiet!
’N MENS se mond is darem maar ’n wonderlike ding. As ’n mens daarmee praat, moet jy keer dat jy nie liederlike dinge daarUIT laat kom nie. En as jy daarmee eet, moet jy weer sorg dat jy nie liederlike dinge daarIN laat beland nie!
Maar selfs met gesonde kosse moet ’n mens versigtig wees as dit kom by hoeveel daarvan jy eet. As jy elke dag ’n hele bruin brood verslind, sal jy sommer gou-gou vet genoeg wees om nie soggens skool toe te loop nie, maar skool toe te rol!
Die beste is dus om jou mond toe te hou soveel as wat jy moontlik kan. Aan die een kant sal jy dan nie so maklik dinge sê wat jy nooit gesê moes gewees het nie. En aan die ander kant sal jy nie soveel dinge deur jou keelgat laat gaan wat eintlik nooit as te nimmer in jou maag moes geëindig het nie.