Serotonien Sindroom - Oorsake, Erkenning en Behandeling
Oorsake, erkenning en behandeling
Serotonien Sindroom is 'n potensieel lewensbedreigende toestand wat veroorsaak word deur verhoogde serotonienkonsentrasies in 'n persoon se stelsel. Hierdie toestand kan aangewend word deur die gebruik van serotonergiese middels, wat verskeie tipes antidepressante insluit, soos SSRIs (selektiewe serotonienopname-inhibeerders) soos Paxil en Celexa , trisikliese soos amitriptylien en trimipramien, en MAOIs (monoamienoksidase-inhibeerders) soos Nardil en Parnate.
Ander stowwe wat kan bydra tot serotonien sindroom sluit in St John's wort , kokaïen, L-tryptofaan, litium, amfetamiene, ekstase en LSD.
Daarbenewens kan sommige nie-psigiatriese middels die vlak van serotonien in die bloedstroom beïnvloed. Om hierdie rede is dit noodsaaklik dat al u dokters wat medikasie voorskryf, altyd weet watter medisyne en aanvullings u tans gebruik.
Al hierdie middels en middels beïnvloed die neurotransmitter serotonien op een of ander manier. Sommige blok senuwee reseptore; 'n paar blok heropname ; sommige vertraag die afbreek van serotonien; sommige verhoog die vrylating van serotonien (sien byvoorbeeld Straatmedisyne en BP: Ecstasy ). Sommige mense se liggame is natuurlik stadiger as gewoonlik by die metabolisering van serotonien. Nolan en Scoggin het berig dat pasiënte met vaskulêre siekte op verhoogde risiko vir serotonien sindroom verkeer. (Sien Boodskappe van die brein vir 'n vereenvoudigde beskrywing van die manier waarop sommige van hierdie funksies werk.)
Byna alle antidepressante bevat 'n waarskuwing dat pasiënte minstens twee weke (soms meer) moet wag tussen die verandering tussen 'n MAOI-tipe geneesmiddel en 'n ander soort antidepressant (in beide rigtings). Een van die vernaamste redes hiervoor is die gevaar dat beide tipes dwelms in sy stelsel kan lei tot serotonien sindroom.
Prozac (fluoxetine) in die besonder neem 'n paar weke uit die liggaam gespoel.
Die mees algemene simptome van serotonien sindroom sluit in:
Skielike ruige of skokagtige bewegings
Spoel of bleekheid
Stadige of vinnige pols
Daar is nog 'n dwelmverwante siekte, neuroleptiese kwaadaardige sindroom (NMS), wat 'n paar van dieselfde simptome as serotonien sindroom het. Wanneer dokters 'n pasiënt diagnoseer wat hierdie simptome vertoon, is dit belangrik dat hulle soveel as moontlik oor die pasiënt se medikasiegeskiedenis weet. Dit is omdat die serotonien sindroom gewoonlik aan die gang kom nadat die snellermedikasie begin is, terwyl NMS gewoonlik ongeveer 'n maand neem om op te daag.
Die eerste lyn van behandeling is om alle geneesmiddels wat serotonien affekteer, te staak. Bensodiasepiene kan nuttig wees om spier-simptome te verlig, en ondersteunende behandeling kan nodig wees vir toestande soos respiratoriese nood. Dwelms wat spesifiek teen serotonien optree, kan ook nuttig wees.
In die meeste gevalle verdwyn die simptome vinnig sodra dit gedoen is en die pasiënt herstel ten volle.
Dit moet egter beklemtoon word dat serotonien sindroom dodelik kan wees. Dit is dus belangrik om dadelik hulp te verkry indien u of 'n geliefde enige van die bogenoemde simptome moet ervaar kort nadat u 'n nuwe antidepressant begin of van een na die ander verander.
Daar moet kennis geneem word dat sommige van dieselfde simptome soos hierbo gelys, ook kan voorkom wanneer 'n persoon skielik ophou om 'n antidepressant te gebruik of dit te vinnig af te sny. Agitasie, hoofpyn, skokagtige sensasies, swak koördinasie, kouekoors en verswakte konsentrasie is van die eienskappe wat algemeen is vir beide sindrome.
Sien SSRI Stop-Sindroom vir 'n diepgaande blik op die toestand.
> Nolan, S., en Scoggin, JA "Serotonin Sindroom: Erkenning en Bestuur." Amerikaanse apteker 23: 2. http://www.uspharmacist.com/oldformat.asp?url=newlook/files/feat/acf2fa6.htm.