Meditatio: Jesus en die Ou Testament I – Dirk Human | TEO website of the Faculty of Theology University of Pretoria / TEO Webwerf van die Fakulteit Teologie, U.P.
Meditatio: Jesus en die Ou Testament I – Dirk Human
Dit is die betekenis van die woorde wat Ek vir julle gesê het… naamlik dat alles vervul moet word wat in die wet van Moses en in die profete en in die psalms oor My geskrywe is (Lukas 24:44)
Die Christelike geloof is ‘n geloof in God waarin die lewe en werk van Jesus Christus sentraal staan. Sonder twyfel getuig die Nuwe-Testament van hierdie belangrike posisie van Jesus.
Wanneer ons na Christus se rol in die Ou Testament vra, verg dit duidelike onderskeiding, sonder om sy belangrike posisie te ontken of enigsins onder te beklemtoon. Die vraag na sy rol in die Ou Testament raak die verhouding tussen Ou- en Nuwe Testament. Beide Testamente is ewe gesaghebbend en dra ewe veel gesag in die Christelike Kerk(e).
Die Nuwe Testament fokus primêr op Christus en erken die gesag van die Joodse ‘Geskrifte’ (Wet, Profete en Geskrifte) deur verskeie Ou-Testamentiese tekste aan te haal. Ander kere pas hulle Ou-Testamentiese tekste op Jesus toe (Heb 1). Wanneer NT tekste, outeurs of Jesus self daarop wys dat: ‘so is vervul wat die Here deur die wet van Moses of die profete of die psalms gesê het’ (vgl Mat 1:22; 2:14), bevestig dié uitspraak ‘n band tussen Jesus en die OT.
Sommige mense verstaan hierdie verwysings as deel van ‘n belofte – vervulling patroon, waarin hulle die Ou-Testamentiese tekste as belofte of voorspellings van Jesus Christus verstaan, terwyl hulle NT tekste as vervulling van dié Ou-Testamentiese belofte(s) sien. Daarom lees hulle die sogenaamde ‘moederbelofte’ (Gen 3:15), verskeie profete uitsprake (bv. die jongvrou wat swanger word in Jes 7:14; lydende kneg-liedere in o.a. Jesaja 53) asook sogenaamde ‘Messiaanse’ psalms/teksgedeeltes (Pss 2; 16; 22; 110 ens.) as voorspellings of vooruitwysings na Christus. Hoe kan ons dié verhouding tussen Jesus en die OT verstaan?
Die NT interpreteer talle OT tekste. Daarmee erken hulle die OT se gesag asook God se werk onder Israel wat in die lewe van Christus herbevestig word. Daarom interpreteer Nuwe-Testamentiese outeurs die OT met Rabbynse en ander eietydse Skrifbeginsels deur daardie tekste op Christus toe te pas. So toon hulle aan hoe die werk van Israel se God deur die lewe en werk van Christus by herhaling ‘n werklikheid word. Christus bevestig God se werk uit die Ou Testament.
Soos God sy groot dade uit Israel se geskiedenis in Jesus kom ‘vervul’ of herbevestig het (Luk 24), bevestig Hy dieselfde krag vandag nog in jou lewe.
Here, dankie dat u God se groot dade uit Israel se geskiedenis in Jesus kom bevestig en weer waar gemaak het.