6 Month Braces Hollywood, CA
6 Month Braces - Near You in Hollywood, CA
Female cosmetic dentist 90028
how long do veneers last Hollywood
bridge dental Hollywood 90028
gold crowns in Inglewood 90301
veneer teeth Tempe 85284 Herbert William Weekes Wholesale China Oil Painting Frame 1
Date betw 1864-1904 cyf
Painting ID:: 81220 Herbert William Weekes Buy Warner Music in Sitemusic | Filter by Best Selling
Home / Sellos / Warner Music
Astor Piazzolla / Adios Nonino, En Vivo En Italia PressReader - Landbouweekblad: 2018-09-14 - Pekanneute: Is die Wa­ter­berg die vol­gen­de groei­punt?
Pekanneute: Is die Wa­ter­berg die vol­gen­de groei­punt?
Daar is geen keer aan pekanneute nie. Hoewel die Wa­ter­berg-om­ge­wing te­kort skiet aan wa­ter, is daar tal­le fak­to­re wat guns­tig is vir ’n in­kom­ste van R150 000 tot R250 000
Hoewel die Vaal­harts­om­ge­wing in die Noord-Kaap Suid-A­fri­ka se groot­ste en ver­naam­ste pe­kan­neut-pro­duk­sie­ge­bied is, le­wer die Wa­ter­berg-om­ge­wing in Lim­po­po ’n al hoe groter by­drae tot die land se aan­plan­tings.
Een van die men­se wat ’n sleu­tel­rol in die aan­plan­ting van pekanneute in Lim­po­po speel, is mnr. I­van Ot­to, voor­sit­ter van die
Suid-A­fri­kaan­se Pe­kan­neut-pro­du­sen­te­ver­e­ni­ging (Sap­pa) in Lim­po­po.
Ot­to het 160 ha on­der pekanneute op sy plaas na­by Mo­di­mol­le en hy ver­skaf deur sy kwe­ke­ry plant­ma­te­ri­aal aan boe­re tot in M­pu­ma­lan­ga se La­e­veld.
On­danks die pas waar­teen pekanneute in Lim­po­po aan­ge­plant word, sê Ot­to die streek is eint­lik baie on­der­ont­wik­kel wat pekanneute be­tref. Dees­dae is daar een of twee ver­wer­kers in Gauteng, maar die mees­te neu­te wat in Lim­po­po ver­bou word, word steeds na Vaal­harts ver­voer.
Die Wa­ter­berg-om­ge­wing is baie ge­skik vir pekanneute en bo­me aard goed. Die groot­ste be­per­king, sê Ot­to, is wa­ter. Daar is nie ’n groot be­sproei­ing­ske­ma soos by Vaal­harts nie, hoewel Gro­blers­dal se be­sproei­ing­ske­ma ook taam­lik baie pe­kan­aan­plan­tings het.
Of­skoon die pe­kan­boom baie wa­ter no­dig het, aard die mees­te kul­ti­vars nie in hoë hu­mi­di­teit nie. In sul­ke dele moet ’n mens kul­ti­vars plant wat nie neig om skurf­siek­te te kry nie. Ot­to vertel dat boe­re in stre­ke met ’n hoë hu­mi­di­teit, soos die La­e­veld, wel pekanneute op laag­ge­leë dele plant waar dit te koud word vir ma­ka­da­mi­as en a­vo­ka­do’s. Daar sal hul­le kul­ti­vars soos U­ku­lin­ga plant, want dit bied goeie weer­stand teen skurf­siek­te. Ander kul­ti­vars wat op sul­ke plek­ke aard, is Bar­ton en Su­tex.
Ot­to sê die weg­spring­blok­ke vir ’n suk­ses­vol­le pe­kan­neut­boer­de­ry is om die reg­te bo­me en die reg­te ver­sa­me­ling kul­ti­vars te plant.
Vir hom is dit baie be­lang­rik om sy klan­te goeie raad te gee wan­neer hul­le nu­we boor­de ve­s­tig.
Hy praat uit er­va­ring van duur les­se wat hy op sy eie plaas ge­leer het. “Hier by my het ek ’n boord van so­wat 1 600 bo­me wat reeds ge­ves­tig was toe ek die plaas ge­koop het. On­ge­luk­kig is van daar­die bo­me saai­lin­ge wat nooit ge­ënt was nie. Dit duur baie lank vir sul­ke bo­me om in pro­duk­sie te kom en hul­le dra dan min, klein en harde neu­te.”
Pe­kan­neut­bo­me is soos a­vo­ka­do’s en par­ty
ander boom­ge­was­se wat ’n heel ander kul­ti­var as die saai­ling op­le­wer. Daar­om moet ’n mens spe­si­fie­ke plant­ma­te­ri­aal op saai­ling­on­der­stam­me ent om die ge­wens­te kul­ti­var voort te bring.
Ot­to sê dit is be­lang­rik dat voor­ne­men­de ko­pers hul­le ver­ge­wis van die ge­hal­te van die bo­me wat deur kwe­kers aan­ge­bied word. ’n Goeie ver­trek­punt is om op die Sap­pa­web­werf te gaan na­lees oor die ver­e­ni­ging se bo­om­stan­daar­de vir kwe­ke­rye. Dan sal die
voor­ne­men­de ko­per weet om uit te vra oor boom­groot­te met ’n spe­si­fie­ke ver­wy­sing na stam­dik­te en ander ge­hal­te-aspek­te.
Ot­to ge­bruik hoof­saak­lik U­ku­lin­ga-saad om on­der­stam­me te kweek. Daar is ander kul­ti­vars wat ook ge­skik is vir on­der­stam­me, soos Ri­ver­si­de, maar U­ku­lin­ga aard goed in Suid-A­fri­ka. Hy laat die saai­lin­ge twee jaar lank uit­groei voor­dat hy dit af­sny en ander kul­ti­vars daar­op ent.
Bo­me word van Sep­tem­ber af ge­ënt. Ot­to sê vol­gens sy er­va­ring kan ’n mens aan­vaar dat so­wat 60% van die en­te gaan slaag in­dien jy weet wat jy doen. Om te o­ku­leer is meer ge­slaag, maar dit kan eers la­ter in die sei­soen ge­doen word wan­neer daar nu­we uit­loop­sels is. Dan is die bo­me se groei­tyd korter. Dit kan dus eers ’n jaar la­ter as ge­ën­te bo­me bemark word.
Bo­me wat op twee jaar oue on­der­stam­me ge­ënt is, kan ’n jaar la­ter bemark word. Dit het dan al ’n mooi stam en groei sterk wan­neer ’n mens hul­le uit­plant, sê Ot­to. Teen die hui­di­ge tem­po sal hy oor so­wat ’n jaar el­ke jaar heel­wat meer sul­ke boompies kan le­wer.
Deur met sterk, ge­son­de jong bo­me te be­gin, kan boe­re vroe­ër in pro­duk­sie wees en só ’n paar jaar wen op ’n baie lang wag­tyd­perk vir bo­me om op­ti­ma­le pro­duk­sie te be­reik. “Ons kry so­wat 1 kg tot 2 kg neu­te per boom van ons vyf­ja­ri­ge bo­me af en be­gin eers in die agt­ste jaar ge­lyk speel.”
Pekanneute raak van die tien­de jaar af reg­tig wins­ge­wend, maar Ot­to sê ’n mens kan die pro­ses ver­kort deur goed na jou bo­me om te sien. “Jy kan ’n boom bin­ne agt jaar tien jaar oud maak, of oor twaalf jaar tien jaar oud maak, dit hang af hoe jy vir hom sorg.”
DIE REG­TE KUL­TI­VARS
Ot­to sê baie boe­re maak die fout om hul bo­me af te skeep in die wag­ja­re om­dat die bo­me nie geld ver­dien nie. Hy sê dit ver­traag eg­ter net die pro­ses. Dit is be­lang­rik om in die be­gin­ja­re mooi na die bo­me te kyk, want dit sal ver­se­ker dat hul­le een­dag groot en pro­duk­tie­we bo­me word.
Hy meen boe­re plant par­ty­keer net ’n paar bo­me om te kyk hoe pekanneute werk en skiet hulself dik­wels in die voet om­dat hul­le nie heel­te­mal ver­bind is tot die suk­ses van ’n pe­kan­boer­de­ry nie. “Ek meen ’n mens moet min­stens ’n paar hon­derd bo­me plant. Jou be­leg­ging moet groot ge­noeg wees dat jy daar­na kyk.”
Ot­to sê pro­duk­sie is ook nie al­tyd op­ti­maal nie om­dat boe­re nie die reg­te kul­ti­vars aan­plant nie. Daar is twee be­lang­ri­ke aspek­te om te ont­hou. Eer­stens kan vrou­li­ke pe­kan­blom­me hulself ge­woon­lik nie vol­ko­me be­stuif nie en maak die boom op wind­be­stui­wing staat.
“Jy kry ’n ti­pe een (pro­tandrie­se) en ti­pe twee (pro­to­gie­ne) boom. Die stuif­meel sit aan die vo­ri­ge jaar se groei, en die vrou­li­ke blom­me wat die neu­te word, vorm op die nu­we jaar se groei. Die twee word ge­woon­lik nie op die­self­de tyd ryp nie (di­cho­ga­mies).
“Bo­me is een­hui­sig (twee­slag­tig) en op ’n ti­pe een boom word die stuif­meel eer­ste ryp en ’n ti­pe twee se vrou­li­ke blom word eer­ste ryp,” sê I­van.
Die stuif­meel en die vrou­li­ke blom is elk vir ge­mid­deld se­we dae ryp (ver­skil tus­sen kul­ti­vars) en op par­ty kul­ti­vars, soos Wi­chi­ta, oor­vleu­el hier­die twee sta­di­ums in ’n ma­te. Wi­chi­ta kan om­trent 80% van sy eie blom­me be­stuif, maar die eer­ste 20% is te vroeg vir die boom se eie stuif­meel. Om vol­le­di­ger be­stui­wing te kry, moet ’n mens ander kul­ti­vars soos U­ku­lin­ga plant.
I­van sê boe­re moet hul kul­ti­var­keu­se met ’n er­va­re kwe­ker be­spreek en se­ker wees dat daar­die kwe­ker die pe­kan­bo­me se ver­skil­len­de si­klus­se in daar­die om­ge­wing ken.
In ge­bie­de met ’n lae hu­mi­di­teit moet Wi­chi­ta en C­hoc­tow by­voor­beeld ’n boer se hoof­kul­ti­vars wees.
I­van hou nou­keu­rig boek van die blom- en stuif­meel­vor­ming van sy ver­skil­len­de bo­me. Deur hier­die mo­ni­te­ring kon hy sien wat is die bes­te kul­ti­vars om saam te plant en hoe Lim­po­po se kli­maat ander kul­ti­vars as ander stre­ke verg.
“In Harts­wa­ter het ek by­voor­beeld ge­sien boe­re ge­bruik hoof­saak­lik Na­va­ho om Wi­chi­ta te be­stuif en Wi­chi­ta be­stuif C­hoc­tow. By ons het ek ge­sien die Na­va­ho is te vroeg; die stuif­meel val al af, dan is die vrou­li­ke blom­me van die Wi­chi­ta nog nie ont­vank­lik nie. Daar wil jy U­ku­lin­gas in jou boord hê.”
Hy sê dit kan mak­lik ge­beur dat ’n mens so iets nie ag­ter­kom nie, ver­al as jy by­voor­beeld net Wi­chi­ta-bo­me het om­dat hier­die bo­me hulself 80% be­stuif. Dit lyk dus of die bo­me heel goed pres­teer.
Boe­re moet ook hul al­ge­me­ne wind­rig­ting in ag neem ty­dens aan­plan­tings, want bo­me moet op die ver­ste 45 me­ter wind-af van be­stui­wers wees.
“Ons plant 10% tot 20% be­stui­wers en die ander 80% is Wi­chi­ta of C­hoc­tow.”
MAAK HUL­LE SÓ GROOT
Ot­to sê een van die moei­lik­ste din­ge van pe­kan­neut­boer­de­ry is om te wag om wins­ge­wend­heid te be­reik. “Dit kos jou el­ke jaar geld wat jy eers baie la­ter weer sien.”
Hy het nie ander ver­tak­kings in sy boer­de­ry nie en kon­sen­treer op be­dry­wig­he­de waar­by sy bo­me en kwe­ke­ry reg­streeks baat vind. Hy ge­bruik by­voor­beeld erd­wurms om be­ter kom­pos te maak en sorg dat hy plae in be­dwang hou.
“Ons groot pro­bleem in die Bos­veld is ter­mie­te en die e­nig­ste ge­na­de is om bo­me sterk en ge­sond te hou en om die ter­mie­te met gif te be­stry. Toe ons met die boer­de­ry be­gin, het ek 3 000 bo­me aan­ge­plant en toe ek by die ein­de kom en by die be­gin­punt gaan kyk om te sien hoe my nu­we bo­me groei, toe is am­per 300 van hul­le al op­ge­vreet.”
In daar­die sta­di­um het Ot­to klap­sproei­ers ge­bruik en ag­ter­ge­kom dat die ter­mie­te die bo­me wat ’n bie­tjie min­der wa­ter as die res ge­kry het, ge­vreet het. Hy het daar en dan oor­ge­ska­kel na mi­kro­sproei­ers waar­mee hy meer be­heer kan uit­oe­fen oor die hoe­veel­heid wa­ter wat el­ke boom kry.
Dees­dae meng hy ook ter­miet­gif in die grond in wan­neer hy nu­we bo­me plant. Sap­pa het ge­re­gis­treer­de pro­duk­te vir pe­kan­neut­bo­me en dit is die e­nig­ste pro­duk­te wat ’n mens mag ge­bruik, sê I­van.
Wat plant­voe­ding be­tref, is hy ’n groot voor­stan­der van kom­pos en doel­tref­fen­de mi­kro-or­ga­nis­mes. Hy boer ook met erd­wurms; hul­le ver­werk die per­de­mis wat hy van ’n na­by­ge­leë perdry­skool aan­koop so­dat dit saam met die kom­pos ’n spons­ag­ti­ge wor­tel­bed vorm. Ot­to meen die sleu­tel tot ’n op­ti­ma­le neut­drag lê in die haar­wor­tels van ’n boom, ver­al die wor­tels in die boon­ste 20 cm on­der die op­per­vlak.
Hy ge­bruik el­ke moont­li­ke stuk­kie plant­ma­te­ri­aal en af­val om kom­pos te maak, maar sê hy suk­kel om ge­noeg vir sy 160 ha te maak. Boon­op kry die kwe­ke­ry voor­keur as dit by kom­pos kom.
Ot­to ver­koop kom­pos saam met sy jong boompies met dui­de­li­ke voor­skrif­te hoe om dit te plant. Hy sê die kom­pos help dat die san­de­ri­ge grond waar­in pekanneute flo­reer, be­ter wa­ter hou.
Wa­ter is die sleu­tel tot pe­kan­neut­pro­duk­sie en hy het al op sy plaas ge­sien dat ’n boom aan die ein­de van ’n drup­lyn meer neu­te dra as die ander om­dat dit ek­stra wa­ter kry wan­neer hy die drup­ly­ne skoon­spoel. Hoewel hy al­bei stel­sels het, ver­kies hy nie drup­pers nie, om­dat die ly­ne mak­lik ver­stop en ’n mens nie ver­stop­pings so mak­lik waar­neem soos met ander be­sproei­ing­stel­sels nie.
Ot­to waar­sku oor die po­ten­si­ë­le ge­va­re wat groei-in­hi­beer­ders kan in­hou en bly self weg daar­van. Hy sê op die Vaal­harts­ske­ma waar grond­op­per­vlak­te be­perk is, word pe­kan­bo­me met ’n spa­si­ë­ring van 5 m x 8 m en selfs 5 m x 5 m ge­plant. Daar is dit be­lang­rik om bo­me klein te hou vir son­deur­drin­ging, maar in die Bos­veld be­veel Ot­to aan dat boe­re niks min­der as 10 m x 10 m-spa­si­ë­ring ge­bruik nie. “Rye van 12 m x 8 m wat van noord na suid loop, is vir my op­ti­maal.
“Ons be­per­ken­de fak­tor is nie grond nie. Ons het baie grond hier, ons aan­plan­tings word eer­der deur die be­skik­baar­heid van wa­ter be­perk.”
Nog ’n voor­deel van ’n pe­kan­neut­boom is dat dit nie ar­beids­in­ten­sief is nie en die boer­de­ry kan gro­ten­deels ge­me­ga­ni­seer word. Bo­me word aan hul stam­me ge­klamp met ’n ma­sjien wat ge­woon­lik agter op ’n trek­ker ge­mon­teer word en die ryp neu­te word dan uit­ge­skud.
Ot­to sê dit is dus be­lang­rik om jong boompies so te snoei dat hul­le ’n sen­tra­le stam het wat mak­lik deur die skud­ma­sjien se ka­ke vas­ge­vat kan word. Hy snoei sy bo­me ook dat hul­le nie skerp hoe­ke of vur­ke in die hoof­stam vorm nie, want dit is net ’n breek­ri­si­ko as die wind op­kom.
Om die bo­me te skud, het ’n mens on­ge­veeer 1,8 m skoon stam aan die on­der­kant van ’n boom no­dig. Die bo­me word dan ge­skud oor net­te wat daar­on­der oop­ge­gooi word om die neu­te op te vang.
HOE GROTER, HOE BE­TER
Pry­se van pekanneute word deur groot­te en kern­vul­per­sen­ta­sie be­paal. Tans ver­dien boe­re min of meer R72 per ki­lo­gram vir ek­stra­groot neu­te, maar dit wis­sel saam met die wis­sel­koers. Kul­ti­var, kli­maat, wa­ter en voe­ding speel ’n groot rol. “Pe­kan­bo­me is ge­neig om sin­kaan­vul­lings no­dig te hê, en ek s­tuur jaar­liks blaar­mon­sters vir ont­le­ding.”
Par­ty kul­ti­vars le­wer groter neu­te as ander, maar Ot­to waar­sku dat ’n mens jou nie daar­teen moet blind­staar nie. “Kul­ti­vars het al­mal voor- en na­de­le en ’n Mo­hawk, wat van die groot­ste neu­te dra, is by­voor­beeld ge­neig om meer pro­mi­nen­te wis­sel­drag te hê.”
Die prys val som­mer R8 tot R10 van ek­stra­groot tot groot neu­te en nog R10 vir la­e­kern­neu­te. Die i­de­aal is dus om kul­ti­vars te kies vir mi­ni­ma­le wis­sel­drag en bo­me dan te be­stuur vir op­ti­ma­le neut­groot­te.
Die ander voor­deel van pekanneute is dat pro­duk­sie­kos­te be­trek­lik laag is. Ot­to sê dit be­loop so­wat 15% tot 20% van ’n mens se ge­mid­del­de in­kom­ste, wat van R150 000 tot R250 000 per hek­taar kan wees.
Boord­ves­ti­ging kan daar­by getel word en dít kan R350 tot R500 per boom kos, na ge­lang van die ma­te waar­in die grond reeds ont­wik­kel is. Boe­re wat moet ont­bos en moe­der­ly­ne in­stal­leer, kan tot R650 per boom op­dok om nu­we boor­de te ve­s­tig.
Ot­to sê in Lim­po­po se Wa­ter­berg­streek is dit heel re­a­lis­ties om 2 ton pekanneute per hek­taar van vol­was­se boor­de te ver­wag, maar hy glo dit sal moont­lik wees om 3 ton per hek­taar te oes as ’n mens mooi na jou bo­me kyk. Die neut­ge­wig per boom van se­ke­re van sy bo­me wat nou na­by aan vol­was­sen­heid is, wys reeds dat sy tei­ken bin­ne sy be­reik is.
Mnr. I­van Ot­to het spesiaal lan­ger sta­we vir sy vog­me­ters laat maak wat sy pe­kan­neut­bo­me se vog en tem­pe­ra­tuur el­ke 20 cm tot op ’n diep­te van 1,2 m meet. Hy meen eg­ter die bes­te raad vir ’n boer is om self in sy boord te kom. Pekanneute dop ge­luk­kig self hul skil af net voor die oes­tyd, rond­om A­pril. Dit hoef dus nie soos ma­ka­da­mi­a­neu­te “ge­skil” te word voor­dat ’n mens dit kan ge­bruik nie.
BO: Dui­sen­de saai­lin­ge staan in rye, ge­reed om ge­skuif te word na net­hui­se waar hul­le ge­ënt word.LINKS: Saai­lin­ge word in net­hui­se oor­ge­plant en uit­ge­groei voor hul­le ge­ënt word.
Mnr. I­van Ot­to en sy vrou, Su­san, het ’n klom­pie ja­re ge­le­de hul pro­fes­si­o­ne­le le­we in die stad vaar­wel ge­roep om in die Wa­ter­berg met pekanneute te boer. Hul­le is nog nie ’n dag spyt nie.
Hoewel Ot­to die mees­te van die nu­we saai­lin­ge in sy kwe­ke­ry ent, sê hy uit ’n kwe­ker se oog­punt is dit suk­ses­vol­ler om te o­ku­leer. Dit kan eg­ter eers la­ter in die sei­soen ge­doen word wan­neer daar nu­we uit­loop­sels is en dan is die tyd vir groei in die groei­sei­soen vir die bo­me korter.
Voor­dat Ot­to die bo­me ver­koop, word hul­le in groot, diep hou­ers ge­plant waar hul­le vir ’n jaar staan tot­dat hul­le sterk ge­noeg is om in ’n boord uit­ge­plant te word. Hy meen sterk bo­me het ’n be­ter kans op suk­ses­vol­le ves­ti­ging en kom vin­ni­ger in pro­duk­sie.
1 en 2: Per­de­mis is ’n sleu­tel­be­stand­deel in die kom­pos wat Ot­to op die plaas maak. Hy kry dit by ’n na­by­ge­leë perdry­skool. Die mis word eers in sy erd­wurm­bak­ke in­ge­werk. Eers na­dat die erd­wurms die mis deur­ge­werk het, gaan die helf­te van el­ke bak se in­houd na die kom­pos­hoop. Hy ver­my bees­mis om­dat voer­kra­le ge­neig is om hul bees­te te ont­wurm en die ont­wurmings­mid­dels in die mis ook sy erd­wurms sal dood­maak.
Ot­to be­veel aan dat boe­re in die Bos­veld spa­si­ë­ring van 10 m x 10 m vir hul pe­kan­boor­de ge­bruik. Rye van 12 m x 8 m wat van noord na suid loop, is vir hom op­ti­maal. Waar dit vir vrug­te­boe­re oor vrug­groot­te gaan, is dit die saad wat vir pe­kan­neut­boe­re be­lang­rik is. Hoe groter die neu­te, hoe meer ver­dien boe­re daar­voor per ki­lo­gram.