September 2017 – Trommeltjie
September 25, 2017 trommeltjies
Baie gedink oor hierdie onderwerp. Daar is soveel praktiese goedjies wat ek kon saam neem, maar….
Ek klim in die vliegtuig, kry my sit. Nou volg my ritueel – Kry n lekker fliek, skoene uit, trek vliegkouse aan, blaas kussingkie vir die nek op. Gooi kombersie oor my bene. Voor ek verder gaan moet julle weet dat ek MOET ń venstersitplek kry vir die lang vlug, my eie hoekie, my spasie. Haat dit as mense oor my klim of te na aan my sit, wil nie nou skouer skuur nie. Dan drink ek my slaappil, begin my fliek kyk, sodra die waentjie om kom, kry ek n glasie rooiwyn, nou is ek reg vir lekker slaap.
Iewers oor die oseaan, terwyl ek diep in droomland verkeer val ons vliegtuig. Ek lekker deur die blare beleef alles baie baie vaag.
Gelukkig is my trommeltjie altyd by my, welliswaar nie n fisiese trommeltjie nie, maar in die geval word hy werklik. Ek hang nog bedwelmd oor hom en dobber oor die water weg gevoer deur die seestrome.
Met my weer terugkeer na realiteit lê ek op n strand. My trommeltjie langs my.
My eiland het n pragtige wit strand, palmbome wat hemelhoog bo my troon. Ek besef, goed, dis tropies.
Neem my trommel en beweeg in die plantegroei in, daar ontdek ek n fontein met heerlik vars water en n grot daar naas. Daar is piesangbome, papajabome, so genoeg kos. Ek leef op my eiland saam met my trommel vol onthoue en drome. As die eensaamheid erg word, maak ek my trommel oop en ek word weg gevoer na tye en mense vol onthou. Ek beleef elke dingetjie met n intensiteit uniek, geskep deur my isolasie.
Die see, was nog altyd die plek waar ek die naaste aan my Here voel. So ek beleef Hom baie diep. Ek praat met Hom diep prate en voel Hom tasbaar in die dae. Ek dans en sing op my eiland strand, geen terughou of selfbewustheid nie. Ek is vry…..
Ek maak ook my trommeltjie oop en pak nuwe ervarings in hom en weet, sou ek gered word sal ek altyd weer en weer hierdie tyd kan uitpak en onthou van n tyd toe ek losgeknoop was van alles wat my inhibeer en dat ek n tasbare loop met my Here gehad het op my eiland, op my strand.
September 19, 2017 September 19, 2017 trommeltjies
My pad met Thai green curry begin toe nie in Thailand nie, maar in Bali. Daar in Wayan’s place noem hulle dit net green curry. Jy sot in die mooiste mooiste tuin op n platformpie, kaalvoete op n kussing. Jy teug die reuk van plante, water ek kos in. Die kelners is n pragtige tradisionele klere aangetrek.
Met my terugkoms in SA, moes ek net hierdie dis vir my huismense maak. Ek het glad nie verwag dit gaan my man se ultimate gunsteling word nie. As ek weg gaan sal pappie op eerste aand ń groot wok green curry maak en dan letterlik elke ete daarvan eet tot bodem gesien word. As hy gedurende die dag bel en ek sê daar is green curry vir aandete, hoor ek net n stem vol blydskap wat gewoonlik sê, hy kan nie wag vir aandete nie.
So, ons het hierdie gereg nou al op allerhande verskillend maniere gemaak en ook in restaurante ge-eet, maar ek deel graag ons gunsteling resep.
Green curry ala Trommeltjie:
1 E coconut oil
So ongeveer 500g hoenderborsies, ontbeen en in klein blokkies gesny. So ongeveer 3cm.
1 Pakkie green curry paste. (By enige supermark te koop)
1 Blik coconutmelk
1 Blik water (afgemeet in melk se blikkie)
1 E Oyster sous
1 Sakkie hoender aftreksel. (Ek gebruik Ina Paarman s’n)
1 E Lemmetjiesap
4-5 Kafir lime leaves (te koop by enige chinese winkel, maar opsioneel)
100g Groenbone in so 3cm stukkies gesny.
1 Zucchini in ringe gesny
Maak coconut olie warm in wok, gooi green curry pate daarby en braai bietjie.
Voeg coconut melk, water, oystersous, aftreksel, lemmetjiesap, kafir lime leaves by. Roer goed.
As lekker gemeng, voeg hoender by. Laat kook oor lae hitte tot hoender amper gaar is. Onthou genoeg voeistof.
Voeg boontjies en zucchini by en kook tot sag, maar nog ferm.
Intussen kan jy rys maak, ons verkies basmatierys. As ons banting eet pappie cauli rys, maar dan eet ek die green curry net so.
Dit moet n lekker lang sous he, so sorg dat daar genoeg vloeisof is.
As dit bietjie te warm is na jou smaak voeg bietjie room by met die opskep of nog coconut melk.
Verskillende soorte green curry paste varieer in vurigheid, so proe maar. Soms voeg ons nog green curry paste of chillies by.
Die volgende dag is hierdie nog n groter treffer, sommer vir ontbyt.
Kook lekker saam met my en kry so n klein reukie vd ooste, wat jou mond sal laat water.
Met een van my reise is skoonsus saam, sy hou egter glad nie van brand kosse nie, so as ons bestel sê ek gewoonlik – “padas” en sy “no padas” Ons het elke keer hieroor gegiggel.
Padas beteken brand warm en panas temperatuur warm. Om hierdie konsep in engels oor te dra is onmoontlik, so ek het gou besef ek moet die idonesiese woorde leer om die regte ding te kry.
September 18, 2017 trommeltjies
Met die taak voor oë, het die volgende in my verbeelding ontvou:
Ek, Vegeta-vrou is op ń komissie van ondersoek afgevaardig om na die planeet aarde te kom. Ek moet n in diepte ondersoek kom doen na die verdwyning van mede vegeta-burgers. Hulle is na die aarde gestuur om onderhandelings met die karnivoriese inwoners te kom voer. Ons wil baie graag n samewerkings ooreenkoms met hulle aan gaan, waarby albei partye sou baat.
Met my aankoms moes ek tot my grootsye skok ontdek dat hierdie nie karnivoriese inwoners is nie, maar dat daar vele herbivore en omnivore hier woon. Dit was n katasrofiese waarneming. Of soos ons, by ons Groen planeet se: “ń Ontdekking van epidermiese perporsies”.
Ek het strafkampe gevind, waar hulle die sade uit ons inwoners druk, dit droog en dan in die grond begrawe. Andere staan in rye vasgevang in die grond. Hier is foto’s van my bewyse.
Ek is tot in my diepste groenhart geskok. Die heel grusaamste ontdekking wat ek nog gemaak het is die martelkamers. Ek hoor hulle noem dit kombuise, daar word my mede burgers op die grusaamste wyses gemartel. Een van die apparate word glo die rasper genoem, ek het een burger fyn gerasper gesien😱😨. Daar is ook vele in kookwayer gegooi of fyn gesny. Nog n wrede marteling is om die velle afteskil of tectrek.
Jammer, ek gaan terug na my Groen planeet, hopelik sal ek kan ontsnap voor ek ook in n bak beland in n onherkenbare vorm.
Julle sien my nooit weer op hierdie aarde nie. Onderhandelings se voet!!!
September 9, 2017 September 9, 2017 trommeltjies
Die trommel is leeg
Julle sien, as ek die dag afsterwe sal my trommeltjie leeg wees, want onthou sal ek nimmer meer. Tog nou in my lewe sê manlief….
As jy die dag nie meer Green curry eet nie skei ek jou. So, met tong in die kies sê ons dus kan my verbeeldings grafskrif so lyk: Trommeltjie se lewe was green curry, so ook haar sterwe. Wonder wat die wat daar verby loop sal sê…
Sy was seker baie vet, sy was n kos verslaafde, haar man het haar vermoor want sy het nie meer green curry ge-eet nie ens.
Ek sal nie n grafskrif hê nie, want ek wil veras word. Tog as ek kan kies, sal ek graag op my as plekkie n koorsboom wil hê wat deur my assies gevoed word in sy tenger eerste groei.
Miskien kan hulle ń bankie onder hom sit, daar kom sit en stil word terwyl hulle in hulle onthou trommeltjies diep om die onthou van n stukkie gedeelde lewe in herinnering te roep.