Hoe u baba sal lyk op grond van genetika - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelHoe u baba sal lyk op grond van genetika
Deur Sherri Gordon Opgedateer op 17 Junie 2019 Medies hersien deur Anita Sadaty, besturende direkteur
Rol van genetika
Die hantering van teleurstelling
Mense kan dit net nie help nie - hulle wil graag voorspel hoe 'n baba sal lyk. Sal sy haar ma se oë en haar pa se hare hê ">
Die rol van genetika
Alhoewel daar baie verskillende moontlikhede bestaan ​​vir die presiese kombinasie van gene wat u kind kan erf, kom dit alles op DNA neer. En dit is nie so maklik om die voorkoms van u baba te voorspel nie.
Die meeste eienskappe wat babas erf, is die resultaat van veelvuldige gene wat saamwerk om die voorkoms van u baba te vorm.
Wat meer is, as die gene bymekaarkom, word sommige van die gevolge versterk terwyl ander verminder word; en steeds is ander heeltemal afgeskakel.
Wetenskaplikes het 'n mate van begrip van waarom babas die funksies ontwikkel wat hulle doen. Hier is 'n paar maniere waarop die baba se primêre eienskappe soos haarkleur en oogkleur deur genetika beïnvloed word.
Babas erf verskeie pare gene wat 'n rol speel in die bepaling van haarkleur. Sommige van hierdie pare is van Ma en ander van Pappa. Hierdie gene bepaal dan die haarkleur van u baba sowel as oogkleur en gelaatskleur. En hoewel wetenskaplikes nog hoef vas te stel hoeveel gene uiteindelik die presiese kleur van die baba se hare bepaal, verstaan ​​hulle wel hoe die proses werk.
Die gene wat haarkleur bepaal, reguleer ook melanosiete of die kleurproduserende selle in ons liggame. Waar babas se rokke op die spektrum van swart tot bruin en rooi tot blond val, kan bepaal word deur hoeveel melanosiete hulle het, watter pigment hierdie selle maak, en hoeveel van elke skaduwee die selle produseer.
Byvoorbeeld, eumelanien, 'n stof in die melanosiet, produseer swart tot bruin, terwyl feomelanien geel tot rooi lewer. As gevolg hiervan, hoe meer kleure-produserende selle het babas, en hoe meer eumelanien die selle maak, hoe donkerder sal hul hare wees. Intussen sal babas met slegs 'n paar melanosiete wat meestal baie min eumelanien maak, ligbruin tot blonde hare hê. En babas wie se selle meer feomelanien produseer, sal rooier hare hê.
In werklikheid is rooi hare een van die min eienskappe wat deur 'n enkele geen beheer word. As babas twee kopieë kry, sal hulle baie pheomelanien vervaardig en 'n kop vol rooi hare hê. Hierdie babas het ook 'n ligte vel en sproete. Hierdie geen veroorsaak dat die melanosiete van die vel saamsmelt en sproete veroorsaak. Vir mense met sproete en geen rooi hare nie, het hulle moontlik net een van die gene geërf wat daardie pragtige gemmerhaar produseer.
Haarkleur verander met verloop van tyd, so selfs as 'n baba gebore word met 'n kop vol swart hare, kan hierdie haarkleur verander.
In werklikheid is haarkleur veral geneig om te verander as kinders puberteit kry. Die hormone wat deur hul liggame loop, kan gene aktiveer wat veroorsaak dat hul hare van kleur verander of krul ontwikkel.
Die meeste babas word gebore met blougrys-grys oë wanneer hulle gebore word. Die rede hiervoor is dat die kleurproduserende selle in die iris van die oog blootstelling aan lig benodig om te aktiveer. As gevolg hiervan kan dit tot ses maande duur voordat die oogkleur van 'n baba stabiliseer.
Net soos haarkleur, word oogkleur bepaal deur melanosiete waarvan die rol die proteïen melanien afskei waar nodig. Met verloop van tyd, as melanosiete slegs 'n bietjie melanien afskei, sal u baba blou oë hê en as hulle 'n bietjie meer afskei, sal die baba se oë groen of hazel lyk. Intussen kom bruin oë voor wanneer melanosiete baie melanien afskei.
As dit kom by die bepaling van hoeveel melanosiete produseer, beïnvloed ten minste twee gene die skaduwee wat ontwikkel. Dit kom in twee vorme, of allele - een met bruin en blou weergawes en een met blou en groen weergawes. Gevolglik sal die oogkleur van babas afhang van die kombinasie van allele wat hulle van hul ouers erf.
Byvoorbeeld, as albei ouers donker oë het, is die kans dat die baba ook donker oë het, groot, aangesien die bruin alleel oorheersend is. As daar egter blou oë aan weerskante van die gesin is, is dit nie onmoontlik vir twee bruin oë om 'n blouoogkind te hê nie. Hou in gedagte dat oogkleur nie so gesny en droog is as wat mense in 'n hoërskoolbiologie-klas leer nie. Hier is nog steeds 'n algemene oorsig van wat met baba se oogkleur kan gebeur.
As albei ouers blou oë het, is dit baie waarskynlik dat hul kind blou oë het, maar onthou dat dit nie elke keer sal gebeur nie.
Twee ouers met bruin oë het waarskynlik 'n kind met bruin oë, maar soos in die voorbeeld hierbo, is dit nie gewaarborg nie.
As een of meer van die grootouers blou oë het, neem die kanse op die baba met blou oë effens toe.
As die een ouer bruin oë het en die ander blou oë, is daar gewoonlik 'n 50/50-kans dat die kind bruin oë het.
Hoogte en bou
Hou in gedagte dat die baba se afmetings by geboorte nie noodwendig die hoogte en gewig van die baba voorspel nie. Daar is baie faktore wat 'n baba se grootte beïnvloed as hy gebore word, insluitend die moeder van die dieet terwyl sy swanger was, asook verskillende gesondheidstoestande.
Meer as 100 gene kode vir lengte, dus ongeag die aanvanklike getalle, sal babas groei tot hul geneties vooropgestelde hoogte.
Daar is maniere om die toekomstige hoogte van u baba te voorspel as u wil. Een manier om 'n rowwe skatting vir 'n meisie te maak, is om vyf duim van Pa se hoogte af te trek en dit met Ma se hoogte te bereken. Dus, vir 'n pa wat 72 cm lank is, en 'n moeder met 'n lengte van 55 cm, is die gemiddelde 18, 5 cm groot. Ma se hoogte en dan gemiddeld met pa se hoogte. Deur dieselfde getalle vir ma en pa te gebruik, kan 'n seun moontlik 71, 5 duim wees (6, 5 cm).
Daar is nog steeds geen manier om die baba se toekomstige hoogte te bepaal nie. Selfs groeikaarte kan af wees. Daar is 'n aantal genetiese faktore wat hoogte bepaal. Daarbenewens kan voeding en fisieke aktiwiteit ook 'n rol speel.
Lyk gesigte van babadogters en gesigte van babaseuntjies dieselfde?
Die meeste mense glo dat alle babas dieselfde lyk totdat hulle 'n bietjie ouer is. As gevolg hiervan, vertrou hulle op klerekas-leidrade soos pienk klere, deurboorde ore en haarboë om vas te stel of 'n baba 'n seun of 'n meisie is. Maar soos dit blyk, dui studies daarop dat u selfs sonder die klerekas 60 persent van die tyd presies kan raai watter babas meisies is en watter babas seuns.
In 'n studie wat in Attention, Perception and Psychophysics verskyn het, het hulle ontdek dat 76 deelnemers meer as die helfte van die tyd die geslag van 120 Kaukasiese gesiggies kon sien wat in nougesnyde foto's getoon is.
Hierdie studie, tesame met talle ander, het bevestig dat as mense hard genoeg probeer, hulle die meisies babas van die baba babas kan onderskei sonder enige eksterne wenke.
Namate babas ouer word, word hul funksies volwasse. Wat meer is, puberteit sal daartoe lei dat hulle verskillende paaie ondergaan soos hulle volwasse word. Studies het getoon dat volwassenes die geslag van 'n ewekansige persoon kan kategoriseer deur na hul neuse, oë of wenkbroue te kyk.
Is dit waar dat pasgeborenes meer soos pa lyk?
Daar is 'n algemene opvatting dat babas meer geneig is tot hul vaders as hul moeders. Die idee is dat die menslike evolusie die voorkeur gegee het dat kinders by hul geboorte by hul vaders lyk, as 'n natuurlike manier dat Pa seker is dat die kind syne is. Hierdie teorie het in 1995 'n mate van wetenskaplike steun gekry toe 'n studie deur Nicholas Christenfeld en Emily Hill in die tydskrif Nature gedruk is dat mense baie beter was om foto's van eenjarige met hul vaders te pas, eerder as hul ma's.
Verskeie studies sedertdien het egter getoon dat die meeste babas ewe veel aan albei ouers lyk, en een studie dui selfs daarop dat die baba in die eerste drie dae van die lewe meer soos Ma lyk, maar dat sy die teenoorgestelde sal sê, met die klem op die kind se die pa. Sommige navorsers bespiegel dat moeders hierdie ooreenkoms uitwys sonder om eers te besef dat hulle dit doen. Hulle teoretiseer dat die opmerkings van 'n moeder 'n ontwikkelde of gekondisioneerde reaksie kan wees.
Verbasende voordele om soos pa te lyk
In 'n Fragile Family and Child Wellbeing-studie het navorsers ontdek dat babas van enkelmoeders wat 'n jaar later meer soos pa lyk, gesonder was as babas wat nie na hul vader lyk nie. Navorsers is van mening dat die baba, as babas soos hul vaders lyk, meer geneig is om hulself in die baba te "sien" en dat hy meer geneig is om die baba te hanteer, te besoek en te versorg.
Uit die navorsing is bevind dat vaders gemiddeld 2, 5 dae meer met die kind deurgebring het as die baba meer soos hulle gelyk het.
Op hul beurt teoretiseer navorsers dat hierdie gereelde vaderbesoeke groter versorging, toesig en ondersteuning vir die gesondheid en ekonomiese behoeftes van die kind moontlik maak.
Hoe om dit te hanteer as u baba nie soos u lyk nie
Sommige ouers trek dit af as hul kind nie soos hulle lyk nie. Wat aan die binnekant is, is alles wat regtig saak maak, nie waar nie? Maar dit is normaal om seergemaak te voel en te wonder hoe om te reageer as iemand sê dat u kind nie soos u lyk nie, of selfs erger as iemand vra of u die oppasser is. Moet u hul vraag beleefd beantwoord of 'n kursus in genetika aanbied?
Om 'n kind te hê wat nie soos u lyk nie, kan ouers vir u ontstel. Tog is dit verbasend dat mense aan Ma se kant van die gesin dink die baba lyk presies soos sy, terwyl mense aan Pappa se kant van die gesin dink die baba lyk net soos hy.
Die beste manier om ongevoelige kommentaar te hanteer oor wie u kind die meeste wil lyk, is om dit van u rug af te laat rol. Glimlag net en verander die onderwerp.
Maar as u nie iets wil laat gly nie, is die volgende opsie om 'n grap te maak. Jy sou iets kon sê soos: "Jy is reg, maar sy het my bekoorlike persoonlikheid." Of jy kan iets sê wat selfverswakend is: 'Dankie tog, hy lyk niks soos ek nie.' U kan selfs sê: "Ja, ek wag nog om te sien hoe my 50 persent van die DNA opduik."
Die sleutel is om te erken dat mense meestal 'n behoefte het om 'n vergelyking te tref. Dit het regtig niks met jou te doen nie, en meer met hulle te doen, veral as hulle familie is. Hulle wil 'n band met die baba vind. Die meeste van die tyd probeer hulle jou nie onbeduidend laat voel nie.
Maar as die feit dat u kind nie soos u lyk nie, begin soek na ander eienskappe wat u twee deel. Miskien maak u baba dieselfde gesigsuitdrukkings as wat u konsentreer. Of miskien deel jou kleuter jou liefde vir piekels. Die sleutel is om te erken dat u nie soos u kinders hoef te lyk om 'n band te deel nie.
Ongeag hoe u baba daar uitsien, hy of sy is deel van u en deel 50 persent van u DNA. Moenie te veel bekommerd wees oor die fisiese eienskappe wat u baba geërf het nie. Per slot van rekening kan hierdie eienskappe mettertyd verander. Geniet eerder die tyd saam met u klein wonderwerk.