PressReader - Kuier: 2017-02-08 - VOORBLADSTORIE: Suid­oos­ter- ak­teurs praat oor se­pie-affair én wa­re lief­de
VOORBLADSTORIE: Suid­oos­ter- ak­teurs praat oor se­pie-affair én wa­re lief­de
Soms lyk die gras groe­ner aan die an­der­kant. Maar al het hul­le ’n warm affair in Suid­oos­ter, weet Denise en Sherman wat wa­re lief­de is. DEUR ER­NUSTA MARALACK
Ons het al die ve­te­raan-ak­tri­se Denise Ne­w­man in baie rol­le ge­sien, maar haar on-screen lo­ve affair met ’n jon­ger man in die kykNET-se­pie
Suid­oos­ter, het ons ’n bie­tjie on­kant be­trap en iet­wat ver­ward ge­laat. Want af­fairs is ver­keerd en ons praat dit glad nie goed nie, maar daar is net iets aan Sherman P­ha­ro, wat die rol van Ismail (My­moe­na se broer) ver­tolk, wat ons hom baie sal laat ver­ge­we en ons laat ver­staan hoe­kom Denise se ka­rak­ter, B­rid­get­te, klip­hard vir hom ge­val het.
’n S­pan­nings­vol­le sto­rie­lyn speel hom tans af tus­sen B­rid­get­te en Ismail en ons weet nog nie of B­rid­get­te haar hart gaan volg of eer­der haar man, Ian Oc­to­ber (ge­speel deur Abduragh­maan A­dams), se geld en die high li­fe gaan kies nie.
In die se­pie staan B­rid­get­te Oc­to­ber se ge­sig ge­woon­lik mees­te van die tyd op nul, haar kop en neus is in die lug en haar nek stok­styf. Sy laat jou ook nie ver­geet sy is die“Qu­een O”nie. Maar nou sien ky­kers skie­lik ’n an­der, sag­ter kant van B­rid­get­te en ons kan glad nie daar­die glow mis­kyk nie. En dis Ismail wat hier­die din­ge in haar los­maak om­dat hy haar die een ding gee waar­na die mees­te vroue smag – aan­dag.
Wan­neer ons Denise (61) en Sherman (35) pols om net iet­sie kleins te ver­klap oor wat nog gaan ge­beur tus­sen hul Suid­oos
ter- ka­rak­ters, lag Denise uit haar maag uit en sê net ons sal self moet sien, want din­ge gaan ’n dra­ma­tie­se wen­ding neem.
Kui­er doen nie ge­woon­lik sto­rie­lyn­sto­ries nie, maar dis die maand van lief­de en ons glo ons Kui­er- fa­mi­lie sal ons da­rem ver­ge­we dat ook ons ver­lief ge­raak het op Ismail. Maar ons wou ook met Denise en Sherman, wat al­bei ge­luk­kig ge­troud is, praat oor die lief­de en vir Sherman wat so skie­lik op die TV-to­neel ver­skyn het, ’n bie­tjie be­ter leer ken.
Sherman, van die vis­sers­ge­meen­skap in Hawston in die Wes-Kaap, het ’n kalm e­ner­gie, ’n in­ne­men­de glim­lag en is ’n ab­so­lu­te gent­le­man – in dié op­sig­te is hy en Ismail baie die­self­de. Sherman is eint­lik meer ’n te­a­ter­ak­teur, maar sê met ’n sag­te glim­lag: “Ek is eint­lik maar net ’n vis­ser­man wat to­neel­speel. En net soos wat die see my kalm maak wan­neer my ge­moed storm­ag­tig is en ek dan weet ek is tuis wan­neer ek op die wa­ter is, net­so voel ek oor to­neel­spel. Ek voel ge­se­ënd dat ek al­twee kan doen.”
Maar voor ons Sherman se roe­ren­de le­wens­ver­haal ver­tel, ge­sels ons eers oor die lief­de – daar­die een e­mo­sie wat die wê­reld ’n be­ter plek maak en waar­van ons ge­rus meer van vir me­kaar kan gee in e­ni­ge ver­hou­ding.
OOR DIE LIEF­DE
Wan­neer Denise oor B­rid­get­te en Ismail se affair praat, sê sy sy wil dit net dui­de­lik maak dat sy, as Denise, glad nie buit­eeg­te­li­ke ver­hou­dings goed­praat nie, maar
sy ver­staan hoe­kom B­rid­get­te so in­ge­trek is deur Ismail se sjar­me.
En, sê Denise en Sherman, hul­le is ver­ras oor hoe die ky­kers tot dus­ver op B­rid­get­te en Ismail se affair re­a­geer het. Hul­le het ver­wag ky­kers sou uit­vaar en hul­le le­li­ke goed op straat en op so­si­a­le me­dia toe­snou oor die son­de wat hul ka­rak­ters pleeg, maar toe kry hul­le niks daar­van nie.
Ter ver­de­di­ging van Ismail wat ’n ge­trou­de vrou ro­man­ce, sê Sherman, Ismail is ’n lo­ner en ’n in­tro­vert en het be­hal­we sy sus­ter, My­moe­na (ge­speel deur Jill Le­ven­berg), nie vrien­de nie.
“Dit is die eer­ste keer dat Ismail hom­self voor al­mal sit. Hy het net vir Moe­na en toe hy vir B­rid­get­te vind, gee hy nie om wat met hom gaan ge­beur nie. Hul­le is com­for­ta­ble met me­kaar.”
Sy sal nie af­fairs aan­be­veel nie, sê Denise, wat al 36 jaar ge­luk­kig ge­troud is met haar man, C­li­ve (59). Sy sê lag­gend toe sy sien die affair wat vir haar ka­rak­ter be­plan is, het sy ge­hoop dis ten min­ste ’n mooi man.“En toe is hy jonk ook nog!”terg sy vir Sherman, wat skaam glim­lag.
“Maar B­rid­get­te is baie needy en kom­pe­teer die heel­tyd met haar sus­ter vir aan­dag by haar man en haar kin­ders. Sy het hard ba­klei om nie in­ge­trek te word deur Ismail se charms nie. Maar mans moet ver­staan, el­ke vrou het aan­dag no­dig en hoe­wel ek as Denise nie af­fairs goed­keur nie, gaan ’n vrou waar sy aan­dag kry. Mans moet be­sef jy kan nie net aan­dag aan jou werk by­voor­beeld gee nie,”voeg sy by.
Denise sê wat sy in haar am­per vier de­ka­des van ge­trou­de le­we ge­leer het, is dat die lief­de van­self­spre­kend daar moet en sal wees, maar paar­tjies moet van me­kaar as men­se hou. Sy sê sy en C­li­ve het nog al­tyd baie van me­kaar ge­hou en me­kaar nog al­tyd baie goed ge­ken en het daar­om ge­weet daar is niks wat hul­le nie sal kan uit­praat nie.
Sy be­skryf C­li­ve as die kalm een en haar­self as die dra­ma qu­een en sê haar man kan haar tot rus­te bring as sy té vu­rig raak.“C­li­ve het my ge­leer om nie iets te sê wan­neer ek kwaad is nie, ver­al nie wan­neer dit kan seer­maak nie om­dat ek dit nie sal kan te­rug­vat nie. Ek het ge­leer om diep a­sem te haal en diep te dink voor­dat ek praat.”
Denise is ook eer­lik wan­neer sy sê tus­sen hul­le twee is sy die ja­loer­se een. Sy voeg by C­li­ve het baie vrou­mens­vrien­de en sy het al­tyd vir hom ge­sê as hy jol, is sy uit by die deur.
“Maar ge­luk­kig was ek nog nooit op daar­die ma­nier ge­toets nie, want ek weet nie of ek ná so­veel ja­re net by die deur sal kan uit­stap nie. ’n Hu­we­lik en e­ni­ge ver­hou­ding is nie iets wat net kan stag­neer nie – jy moet kon­stant daar­aan werk.”
Haar oë skiet skie­lik vol tra­ne wan­neer sy ver­tel C­li­ve is on­langs ge­o­pe­reer toe sy in Jo­han­nes­burg was. Hul dog­ters was by hom in die hos­pi­taal toe Denise bel om te hoor hoe dit gaan. C­li­ve was nog lo­me­rig van die nar­ko­se, maar toe hy hoor Denise praat met hul kin­ders, het die ma­sjien wat sy hart­klop mo­ni­tor, te­ke­re ge­gaan.
“C­li­ve sê ek laat sy hart steeds flad­der,”sê Denise lief­de­vol. Sy is ná so­veel ja­re dui­de­lik steeds baie ver­lief op haar man. So in die reg­te le­we staan geen man ’n kans om Denise van haar voe­te af te sweep nie, want haar hart is klaar ge­vat en sy kry al die aan­dag waar­van B­rid­get­te maar net kan droom.
Sherman se vrou, E­van­ge­li­ne (36), het hom ver­ge­sel na die shoot en ons kon sien hul­le is ’n ge­luk­ki­ge paar­tjie en baie ge­mak­lik met me­kaar. Hul­le is al 15 jaar ge­troud en het twee seuns, S­her­ma­no (12) en Bla­ke (6) aka “the ter­ro­rist”.
E­van­ge­li­ne het haar klaar ge­lag vir Sherman se po­ses, want sy weet hy is nie ’n fo­to-mens nie – sit hom voor ’n TV-ka­me­ra, op die ver­hoog of op sy vis­sers­skuit en hy is baas, maar ’n fo­to in­ti­mi­deer hom so ’n bie­tjie. Sherman vind dit ook steeds vreemd dat men­se hom nou met sy
Suid­oos­ter- rol op straat voor­keer en vra om ’n fo­to saam met hom te neem.
Sherman ver­tel hy en E­van­ge­li­ne se neef het des­tyds saam op die see ge­werk en hy het haar vir die eer­ste keer by haar ma se huis ge­sien. Hy ver­tel lag­gend hy het dié dag bui­te ge­sit en ’n gor­dyn sien be­weeg. Dit was toe al die tyd E­van­ge­li­ne wat hom dop­ge­hou het.“Ek het ge­dink dis
da­rem ’n lek­ker man wat daar sit!”ver­tel E­van­ge­li­ne blo­send.
“Die vol­gen­de dag sê my neef vir my Sherman vra of ek moeg is, want ek het heel­aand in sy ge­dag­tes rond­ge­hard­loop. Dit was só cheesy.”
Maar as Sherman ge­dink het E­van­ge­li­ne gaan din­ge vir hom mak­lik maak, het hy ’n fout ge­maak, want hy het vir drie maan­de ge­sweet voor­dat sy hom ’n kans ge­gee het om reg­tig te be­wys hy is haar lief­de, aan­dag en tyd werd. Hul­le was twee jaar saam voor hul­le die knoop deur­ge­haak het.
E­van­ge­li­ne sê, nes Denise is sy ook ’n dra­ma qu­een en dat Sherman se kalm gees haar vuur gou blus.
In hul 15 jaar van ge­trou­de le­we, sê Sherman, het hy al ge­leer wat­ter but­tons om nié te push nie, maar nes hy dink hy ver­staan el­ke moont­li­ke but­ton, is daar nu­wes! Hy het ook waar­de­vol­le les­se ge­leer oor die lief­de en ver­hou­dings.
“Ge­duld tel baie en ons moet me­kaar ver­staan en f­or­gi­ving wees. Al­mal maak fou­te, maar dis hoe ons dit han­teer wat saak maak. Ek het ook ge­leer ja­loe­sie mors din­ge net op en ver­oor­saak wry­wing en jul­le moet nooit kwaad gaan slaap nie.
“Dis ook be­lang­rik dat jul­le ge­mak­lik moet wees met me­kaar, want as jul­le in ge­mak­li­ke stil­tes kan sit, dink ek dis waar jy wil wees, want nie al­le stil­tes hoef ge­vul te word nie,”sê Sherman.
Met die lief­desles­se en die on­moont­li­ke si­tu­a­sie waar­in Ismail hom­self be­vind ag­ter die rug, wou ons hoor wat­ter draaie die le­we met Sherman ge­loop het voor­dat hy deur mid­del van Suid­oos­ter deel van ons aand­roe­ti­ne ge­word het.
Hoe­wel Sherman nou al vir die af­ge­lo­pe 18 jaar ’n trot­se Hawston­ner is, het hy in Jo­han­nes­burg groot­ge­word. Sy le­we het eg­ter ’n hart­seer wen­ding ge­neem toe sy ma sterf toe hy 17 en sy broer, Nat­han,12 jaar oud was. Sy pa het ge­suk­kel met die drank­dui­wel en sy ma het Sherman op haar sterf­bed ge­vra om te be­lo­we dat hy na Nat­han sal kyk.
Sy ma was sy an­ker en skie­lik was sy weg. Sherman moes toe op 17 vin­nig groot­word en plan­ne be­raam oor hoe hy na hom­self en sy broer gaan kyk. In Jo­han­nes­burg was daar nie­mand na wie Sherman kon keer vir hulp nie. Hy was op sy eie en moes die le­we pro­beer uit­fi­gu­re. “Dit was baie moei­lik vir my met my ma se dood, want ek was spoi­led. Sy het my al­tyd pro­beer gee wat ek wou hê en toe sy sterf, was die mat on­der my voe­te uit­ge­ruk. My pa het te diep in die bot­tel ge­kyk en ons het ons huis ver­loor. My broer het by my tan­nie ge­bly en ek het op straat be­land,” be­gin Sherman sy le­wens­ver­haal in ’n sag­te stem ver­tel. Die e­mo­sies sit vlak en dis dui­de­lik dis nie mak­lik vir hom om oor hier­die tyd te praat nie.
Dit het ál moei­li­ker ge­raak om al­leen in Jo­han­nes­burg te oor­leef en Sherman en sy broer het Wes-Kaap toe ge­kom. Hy het by sy ou­pa (sy ma se pa) in Bel­har in die Kaap gaan bly, ter­wyl ’n fa­mi­lie­lid in Hawston vir Nat­han in­ge­neem het. Sherman het in die Kaap ge­werk en geld ge­stuur Hawston toe vir sy broer.
“Dit was hart­ver­skeu­rend om weg te wees van my broer en ’n le­we te pro­beer maak. Maar ek moes hom weg­stuur om­dat ek moes uit­gaan om te werk en dus nie heel­tyd na hom sou kon kyk nie.”
Die ver­lan­ge het eg­ter te erg ge­word vir Sherman en hy wou sy be­lof­te aan sy ma ge­stand doen. Hy het toe be­sluit om ook Hawston toe te trek om na­by sy broer te wees.
Sherman het ’n werk as kel­ner by ’n re­stau­rant ge­kry en ge­noeg geld ge­maak om na hom­self en Nat­han te kyk. Maar na­dat hy een­dag saam met vis­ser­man­ne uit is op ’n skuit, het sy hart bly trek see toe.
“Toe ek daar­die dag op die see kom, het ek tuis ge­voel. Van daai dag af was dit my le­we. Ná my ma se dood was ek kwaad vir God oor my ma weg was en ek was kwaad vir men­se ook om­dat nie­mand da­de­lik daar was vir my en my broer nie. Maar die see het my kalm ge­maak en doen dit nou nog,”ver­tel Sherman.
To­neel­spel het so ter­loops oor Sherman se pad ge­kom in die win­ter van 2003 wan­neer dit tra­di­si­o­neel ’n stil sei­soen vir vis­ser­man­ne is.
Sherman was by die huis toe hy hoor van ’n works­hop wat by die plaas­li­ke bi­bli­o­teek aan­ge­bied word.
Hy en E­van­ge­li­ne het ge­gaan en deur die ven­sters ge­sien men­se trek hul ge­sig­te so snaaks. Toe hul­le bin­ne­kom, het hul­le ge­sien dit was eint­lik ’n ge­meen­skapste­a­ter works­hop.
Hy het die vol­gen­de dag te­rug­ge­gaan en saam met die works­hop-lei­er ’n to­neel ge­doen. Sherman het die script net daar­die dag ge­kry en vin­nig deur­ge­lees en die vol­gen­de oom­blik was hy op die“ver­hoog.”Sy eer­ste reg­te te­a­ter­pro­duk­sie was
Per­le­moen, My G­hoen en van daar af was to­neel­spel in sy bloed; net soos vis­vang.
“Die­self­de kalm ge­voel wat ek op die see kry, het ek ge­kry wan­neer ek op ’n ver­hoog is,”sê Sherman. En toe hy hom weer kom kry, is hy in
Suid­oos­ter en in die­self­de tyd wat hy hier­aan ge­werk het, het hy ook ’n rol ge­kry in nóg ’n kykNET-reeks Sa­ra se ge­heim, en moes ty­dens ver­fil­ming tus­sen dié twee pro­duk­sies se s­tel­le rond­hard­loop. Hy het ook ’n rol in Die Boek­klub 2, ook ’n kykNET­reeks ge­kry.
E­van­ge­li­ne sê die ge­meen­skap van Hawston is baie trots op hom en Sherman wil nou ook in die ge­meen­skap werk deur works­hops vir die jeug aan te bied en sy deel doen om op dié ma­nier te­rug te gee.
Hy is dank­baar vir die ge­leent­he­de wat oor sy pad kom en sê Je­re­mia 29:11 –“Ek weet wat Ek vir jul­le be­plan, sê die He­re: voor­spoed en nie teen­spoed nie; Ek wil vir jul­le ’n toe­koms gee, ’n ver­wag­ting!” – is die By­bel­vers wat hom dra.
Hy weet nou hoe­wel sy pad tot hier nie mak­lik was nie, het die He­re ’n doel ge­had en dít het sy plek saam met Denise Ne­w­man in ons har­te ver­e­wig. * Suid­oos­ter word van Maan­dae tot Don­der­dae uit­ge­saai op kykNET en kykNET & kie om 18:00 en weer om 20:00 op kykNET & kie.
HOOFFOTO: Denise Ne­w­man (links) en Sherman P­ha­ro se ka­rak­ters in Suid­oos­ter, B­rid­get­te en Ismail, het on­ver­wags ’n skelm ver­hou­ding aan­ge­knoop.
BO: Al sien Denise en Sherman me­kaar in die se­pie, is hul­le al­bei reeds ja­re ge­luk­kig ge­troud met hul on­der­skeie hu­we­liks­maats. REGS BO: B­rid­get­te en Ismail se lief­des­ver­hou­ding ont­wik­kel in Suid­oos­ter.