Haworthia - vetplante - groeiende Haworthia - Vetplante - 2021
Die haworthia is vetplante van klein grootte, ornamenteel vanweë die pragtige radiale blare wat in baie verskillende vorms en skakerings afgeneem is. Hulle het gewild geraak vanweë hul gemaklike verbouing: dit is eintlik veeleisend ten opsigte van besproeiing en algemene onderhoud. In Italië word hulle meestal in potte gekweek, hoewel dit in bepaalde kontekste (uiterste suide en baie milde kusgebiede) ook in die tuin geplant kan word, veral as ons gedurende die winter 'n goed beskermde gebied het.
Deur goed skaduryke of nie te helder posisies te verdra nie, word hulle ook wyd gebruik as binnenshuise plante: hulle kan 'n uitstekende geskenkidee word om 'n persoon met 'n klein "groen duim" te tuin.
Oorsprong en kenmerke van Haworthia
Die genus, wat deel uitmaak van die familie Liliaceae, bevat ongeveer 70 spesies vetplante wat nou verwant is aan die Aloeë en Gasterias (hulle lyk in werklikheid baie eenders). Hulle is almal inheems aan die suidelike state van Afrika en word gekenmerk deur redelik klein afmetings (in sommige gevalle is hulle meer as 30 cm hoog) met puntige of afgeknotte blare (eintlik baie polimorf), meestal in 'n roset gerangskik ten opsigte van die middel. Daardie stamme (genaamd "fenestrates") het baie skoonheid gedurende die ontwikkelingstydperk: die apikale deel van die blaar (waar dit lyk asof dit 'n 'sny' is) word baie helder, deurskynend en byna deursigtig, want dan in die lente en somer, hervat normale matte voorkoms.
Die ontwikkeling verloop baie stadig en verg daarom baie min onderhoud en baie min hervertelings; blom, (wat gewoonlik rondom die wintersonstilstand voorkom), kom gereeld voor, maar die korollas is meer 'n nuuskierigheid as 'n werklike sieraantreklikheid. Dit word op stamme van 10 tot 30 cm gedra, soms baie langer as die hele plant; die kroonblare is wit, roomkleurig en ligpienk.
DIE HAWORTHIA IN KORT
Lilicecae, genl. Haworthia, ongeveer 70 spesies
Van 5 tot 60 cm hoog
Laag en maklik
Swak en baie dreinerend; vir kaktaceae
5-10 ° C
Temperatuur in die vegetatiewe periode
15-22 ° C
Verdeling, sny, saai
In hierdie opsig is hierdie vetplante minder veeleisend. In die natuur leef hulle bloot met die humiditeit wat die nag op die grond agterbly. Om gesonde plante te hê, sal ons verskillende fases gedurende die seisoene van die jaar moet volg. Aan die einde van die winter is daar 'n periode van maksimum vegetatiewe groei: dit moet ondersteun word met 'n bietjie meer gereelde besproeiing (ons laat die grond 'n dag droog voordat ons met die toediening voortgaan). In die somer laat ons 'n bietjie meer tyd deur. : die haworthia is eintlik hoofsaaklik toegewy aan die ontwikkeling van die wortels en juis in hierdie fase is daar 'n groter risiko vir die aanvang van verrotting. Laat die substraat dus heeltemal droog word. Die ligte verdamping van die blare is nuttig om die hitte te verminder.In die winter moet besproeiing feitlik heeltemal opgeskort word: ons kyk net of die gemaalde brood nie 'n enkele blok wat te droog en kompak is nie.Haworthia verpot
Dit kan op enige tyd van die jaar gedoen word. Dit is nie 'n operasie wat gereeld uitgevoer moet word nie; 'n mens gaan voort as die wortels al die beskikbare ruimte beset het of rotte op radikale vlak ontstaan ​​het.
In laasgenoemde geval kan die wortels ook heeltemal verdwyn: om dit reg te stel, laat ons die hele plant 'n paar dae lugdroog. Plaas dit dan in 'n nuwe substraat, die mees moontlike inerte, swak en dreinerende: dit sal die produksie van nuwe wortels (veral gedurende die somerseisoen) bevoordeel.
Die haworthia het 'n taamlik vlesige en diep wortelstelsel: ons kies dus groter vate as wyd en is van natuurlike materiaal (wat beter transpirasie waarborg).
DIE KALENDER VAN DIE HAWORTHIA
Groei van die wortelstelsel
P-K maandelikse bevrugting
lente; altyd moontlik
Die bevrugting is in twee fases gestruktureer: wanneer die winter verlaat word, word 'n vloeibare produk met gelyke verhoudings stikstof, fosfor en kalium toegedien. Daarna word gewoonlik een keer per maand 'n formulering gebruik waarin die laaste twee makroelemente oorheersend is. Ons verkies altyd kunsmisstowwe wat ook met noodsaaklike mikro-elemente toegerus is, aangesien die substraat amper inert is.
Bloei word bevoordeel deur 'n periode van matige koue: die min belangstelling van die stingels (en die inspanning wat hulle vir die plant aanwend) bring baie entoesiaste tot die uitskakeling om 'n groter konsentrasie op vegetatiewe ontwikkeling moontlik te maak.
Die eenvoudigste metode van voortplanting is verdeling: dit kom gewoonlik in die lente voort. Die individuele saailinge moet uit die substraat gehaal word en vir 'n paar dae laat droog word (op hierdie manier word die aanvang van verrotting en vorm langs die insnydings vermy). Hulle word dan van mekaar geskei deur met 'n skerp mes te sny en in individuele flesse in te sit. Vermy natmaak vir 'n paar dae, en laat ons dit by 'n temperatuur van ongeveer 18 ° C in 'n skaduryke posisie hou.
Peste en siektes haworthia
Dit is baie weerstandbiedende plante: hulle ly slegs in die geval van oormatige besproeiing.
In uitsonderlike gevalle kan dit beïnvloed word deur meelagtige kogineale: dit kan met die hand verwyder word en dan met alkohol ontsmet word. Alternatiewelik gebruik ons ​​witolie wat met 'n sistemiese insekdoder geaktiveer is, en monitor die verdunning volgens die tyd van die jaar.
Baie wydverspreid op die mark: die blare, ongeveer 6 cm lank, is gewoonlik regop, van militêre groen kleur, gekruis deur kolletjies of lyne (byvoorbeeld die versnippervariëteit), wit onreëlmatig aan die voor- en agterkant. Die punt is nie skerp nie en is dus geskik vir huise met kinders of troeteldiere. Die finale grootte is ongeveer 15 cm hoog soos in breedte. Die blomvormig, roomkleurig, kom gewoonlik in die somer voor.
Dit leef goed met 'n taamlike intense lig, maar ly gewoonlik nie aan skaduryke blootstelling nie. Dit verg baie min onderhoud en verdra droogte baie goed.
Baie sappig as gevolg van die vreemde vorm van die blare: hulle is amper reghoekig en in 'n reguit lyn gerangskik. Die toppunt is van die stam asof dit skoon gesny is en lyk baie blink, veral gedurende die groeifases. Dit wil 'n perfek gedreineerde substraat hê om die aanvang van vrot te voorkom en is een van die min wat direkte sonlig kan weerstaan. Bloei word op 'n stingel van ongeveer 20 cm lank gedra. Die blomme is klein ligte buisies met bruin strepe.
Stekelige blare wat in 'n roset gerangskik is, redelik regop en meer as 15 cm breed. Pragtig vir klein wit gewasse.
Die blare groei in 'n roset van 'n besondere vorm: langwerpig en puntig. Die kleur is donkergroen met ligter lyne en verhoogde punte.
Word gekenmerk deur baie klein afmetings: dit word tot 8 cm lank en breedte. Dit is 'n redelik veranderlike spesie wat vorm en blaarkleure betref. Oor die algemeen word hulle byna altyd gepunt en gerangskik in 'n roset met min of meer sigbare kolle en kolle. Die blomme is wit met pienk skakerings.
Baie geliefd omdat dit goed leef in verskillende ligsomstandighede, maar u moet oppas om besproeiing nie te veel te doen nie, aangesien dit gereeld 'n slagoffer van verrotting is
Baie interessant vir sy vermoë om te groei deur uit te brei, selfs al het dit 'n redelike regop gewoonte. Die blare is gerig en na buite gekant, langs die rande. Die kleur is donkergroen (soms met rooierige skakerings) waar lyne in ligter skakerings voorkom. Dit kan tot 60 cm groot word, maar dit is 'n monster wat noodwendig gedurende die koue seisoen onttrek moet word, aangesien dit reeds by 10 ° C begin ly.
Baie soortgelyk aan die vorige (sommige klassifiseer dit as een van sy variëteite), dit het baie groot blare (meer as 30 cm lank) en word gekenmerk deur 'n uiters ornamentele vierkantige patroon.