Afrikaans: Wêreldwyd is daar onlangs 'n oplewing in akademiese belangstelling in semi-ariede streke en woestyne, en Suid-Afrika is geen uitsondering nie. Die grootste gedeelte van Suid-Afrika se droeë binnelandse streek bestaan uit die Karoo, wat 400 000 vierkante kilometre beslaan. Die Karoo is gedeel tussen vier provinsiale administrasies, en is dus nooit bestuur as 'n enkele streeksentiteit 111 sy eie reg nie. Die sentrale regering se Nasionale Ruimtelelike Ontwikkelingsperspektief het dit bestempel as 'n streek met min ontwikkelingspotensiaal. Inter provinsiale samewerking is redelik raar, en dit het 'n regstreekse impak op die Karoo se kapasiteit om himself te bemark, byvoorbeeld gelyk aan Australië se Outback. Tot die middel-1990s is die Karoo gesien as 'n verlate, vervelige land wat vir niks anders as skaapboerdery kan dien nie. In die 1990s het verskeie belangrike tendense begin plaasvind, wat die Karoo begin transformeer het in die publieke denke. Hierdie tendense was gegrond op die ontsluiting van Suid-Afrika vir internasionale market en invloed, na die aftakeling van apartheid; die internasionale herbesinning oor die nut en waarde van woestyne, veral in die konteks van toerisme; die uitbreiding van mobiele telefoonnetwerke, saam met e-pos en die internet; 'n nuwe internasionale benadering tot die ontwikkeling van landelike areas, met die aanvulling van landbou deur verskeie ander ekonomiese aktiwiteite; en 'n opswaai in die eiendomsmark wat landelike behuising baie meer aantreklik gemaak het. Teen hierdie agtergrond, veral aan die begin van die nuwe eeu, het baie meer navorsers begin besef dat 'n nuwe sosiale wese ontstaan het. 'n Nuwe kategorie mens het ontwikkel in pas met die kennis-gebaseerde ekonomie wat moontlik gemaak is deur die vinnige uitbreidings in inligtingstegnologie. 'n Konstante tema is die begrip van' kreatiwiteit', en die belangrikheid van die kreatiewe bydraes van hierdie nuwe kategorie mense word al hoe meer besef. Die sosiale struktuur in Suid-Afrika is diep geskud deur die gesamentlike impak van hierdie veranderinge. Veral die blanke gemeenskap is hierdeur geaffekteer. Terwyl menige blankes geemigreer het, het 'n aansienlike getalook besluit om na klein dorpies in Suid-Afrika te verhuis, óf as nuwe inkomelinge, óf as beleggers wat tweede huise aangeskaf het. Die sosio-ekonomiese samestelling van baie klein dorpies in die Karoo is fundamenteel verander as gevolg van hierdie nuwe intrekkers van die metropolitaanse gebiede. Hierdie statistiese onbenullige maar ekonomiese belangrike groep het hulle netwerke en professionele vaardighede gebruik om 'n renaissance in die Karoo te bewerkstellig. Die tesis ontleed verskeie aspekte van hierdie verskynsel deur Richard Florida se invloedryke konsep van die 'kreatiewe klas'. Dit beskryf die oplewing van sekere Karoo dorpe deur die invloei van nuwe 'sosiale en menslike kapitaal', en die verskeie newe-effekte van hierdie instroming. Die inkomelinge het ook verskeie sterk eienskappe van die dorpe en die plaaslike gemeenskappe ge-identifiseer, wat hulle aan die werk gesit het, amper soos sade wat vir reën gelê en wag het. Daarom het 'n verskeidenheid kreatiewe produkte in die Karoo die lig begin sien, veral in die toerisme waarde-ketting. Baiemaal het hierdie kreatiewe beleggers hulle eie bemarkingsnetwerke en ander 'lewensstyl media' gebruik, om 'n diep verandering in mense se persepsies oor die Karoo teweeg te bring. Die positiewe effek van hierdie oplewing in die plaaslike ekonomie van klein dorpe sal landurig en transformerend wees.