Nederland voel kultureel naby; Spanje, wel, Goya, Velazquez (?), Lorca, Montalban, Benuel, Almodovar… Trouens, in my ideale lewe woon ek in SA maar spandeer elke jaar tyd in Amsterdam en Barcelona. Mense vertel dus om te verstaan of te verklaar, hoewel daar in die postmoderne era hoogstens gepraat kan word van die strewe of uitreik na verstaanbaarheid en verklaring. Of daar ‘n geldige gevolgtrekking of slotsom bereik word deur die verhalende handeling, is nie ter sake nie (waarskynlik word daar in hierdie stadium van die geskiedenis geglo dit is ook nie moontlik nie). En die samehang is soos ‘n lied wat jy hoor, en wat vra om vertaal te word in begrip, maar ons weet almal dat ’n lied nie eintlik in “begrip” vertaal kan word nie. ’n Mens se belewenis daarvan lê op ’n ander plek. Waarom het julle so naby die muur gekom? -- dan moet jy sê: U dienaar Uría, die Hetiet, is ook dood!