Vaslegging van die swerwende baarmoeder: bevalling in Middeleeuse kuns - Artikels - 2022
Deur Kate Phillips
Die Haverford Journal, Vol.3: 1 (2007)
Inleiding: Alhoewel geboorte 'n deurgangsritueel is vir elke lewende wese, is min van sy rituele geskiedenis bewaar. In die Middeleeue was die geval van bevalling 'n proses wat byna uitsluitlik deur vroue gesien en beleef is, aangesien die kraamkamer die enigste sekulêre ruimte was waaruit mans stelselmatig afwesig was. Geboorte was dus die wesenlike verskil tussen mans en vroue, nie net op die biologiese gebied nie, maar ook op die kulturele gebied.
Die geboorte-ritueel was ook 'n praktyk met spanning van botsende magte. Wat bevalling en vroulike seksualiteit in die algemeen betref, het vroue verskillende boodskappe van die Kerk, mediese praktisyns, wetgewers en medevroue ontvang. Hierdie onversoenbare stemme het gelei tot 'n toenemende marginalisering van vroue binne die konteks van die fisiese ritueel en het 'n dubbelsinnige samelewingshouding teenoor geboorte self geskep.
Geboortebeelde gee aan hoe mans en vroue konflik hanteer. Leerstellinge het byvoorbeeld geleer dat vroue vrugbaar moet wees, maar tog het dit ook gesê dat pyn van geboorte af God se oorspronklike straf vir vroue was omdat hulle versoeking nie ignoreer nie. Daarbenewens het vroue druk gekry om oorvloedig voort te plant en om kuis te bly. Beide die spanning rondom die bevalling en die verwante marginalisering van vroue blyk duidelik uit beelde van sekulêre en godsdienstige geboortes, Middeleeuse mediese geskrifte en Bybelse tekste.