AFRIKAANSE OPSOMMING: Oor die afgelope 50 jaar het slim materiale hulle verskyning gemaak in verskeie strukture. Termopiezo-elektriese keramieke is een van hierdie nuwe materiale. Wanneer termiese e ekte onbeduidend is, word hierdie materiale as piezo-elektriese materiale geklassifiseer. Hierdie sogenaamde piezo-keramieke word gebruik as aandrywers en sensoriese onderdele in verskeie strukture. Die kombinasie van hierdie onderdele met saamgestelde materiale het belangrike toepassings in die ruimte- en lugvaartkunde. Die interaksie van die piezo-elektriese materiale met die saamgestelde materiaal strukture kan verbeter word om die energie-vereistes van die materiaal vir vervorming te verminder. ’n Tipiese doel in die optimering van saamgestelde materiaalstrukture is om styfheid uT f te maksimeer met die gelamineerde laag-oriëntasies as ontwerpsveranderlikes, waar u en f onderskeidelik verplasing en kragvektor voorstel. In teenstelling met die optimering van die samestelling wat voorheen gedoen is, is die doel hier nie die maksimering van styfheid nie, maar die minimering van styfheid, met falingskriteria as tipiese beperkings. Die falingskriteria sluit die volgende in: die maksimum spanningsteorie, en die Tsai-Hill of Tsai-Wu falingsteorieë. Die styfheid word geminimeer om piezo-elektriese verplasing te versterk, maar word hierin net teoreties bekyk. Sodra piezo-elektriese materiale gepolariseer word, word hulle quasi-isotropies. Die piezoelektriese materiale is isotropies in die vlak gelyk aan die rigting van die stroomspanning wat daarop toegepas word en het ander eienskappe normaal tot die vlak. Die verandering in die materiaal se eienskappe kan gebruik word sodat beide die saamgestelde materiaal en die piezoelektriese laag se oriëntasie aangepas kan word vir verbeterde werkverrigting. Die idee is om die meganiese vermoëns te verbeter van ’n struktuur wat onderwerp word aan ’n elektriese inset of vice versa. In die literatuur van beide Carrera et al. en Piefort word Eerste Orde Skuifvervormings Teorie (EOST) gebruik in eindige element analises om die strukturele en elektriese gedrag van ’n plaat of dop te karakteriseer. EOST, ook bekend as Mindlin-Reissner teorie, is ’n plaat buigings-teorie wat ’n dwarsvervormingverspreiding aanneem deur die dikte van die plaat. Hierdie teorie word gesien as ’n verbetering op die standaard teorieë soos bv. Kircho of Timoshenko se teorieë. Daar bestaan baie optimeringstegnieke wat geklassifiseer word as ’direkte soek’ of ’hellinggebaseerde’ metodes. Partikel swerm-optimering (PSO) is ’n direkte soekmetode. Dit boots die gedrag van ’n swerm voëls of ’n skool visse in hulle poging om kos te vind, na. PSO se wiskundige stelling karakteriseer ’n aanvanklike stel onbekende partikels binne ’n afgebakende soekgebied wat vergelyk word met ’n stel van die beste plaaslike partikels sowel as ’n enkele beste globale partikel. Die vergelykings word gebruik om die swerm met elke siklus op te dateer. Regressie is ’n metode waarin toetsdata gebruik word om ’n benaderde funksie te konstrueer wat ongeveer voorspel hoe die regte funksie lyk. Die doel van hierdie werk is om die piezoelektriese saamgestelde laag te optimeer en die interaksie van die totale gedrag van die struktuur te verbeter. Uitgebreide modellering word uitgevoer en getoets met eweknie-beoordeelde literatuur om die akkuraatheid en korrektheid te bewys.