Hoe om 'n ateïs te pis - Versamelings
Laat ons eerlik wees: ons ateïste kan redelik maklik pis. Ons is bekend daarvoor dat ons skril, teësinnig, neerbuigend en manier te gewillig om 'n geveg te kies.
Maar raai wat? U moet nog steeds met ons gaan. Ons getalle het toegeneem van 1% van die Amerikaanse bevolking in 2005 tot 5% in 2012, en ons groei ook in baie van die res van die wêreld. As die huidige neiging voortduur (sal dit so wees), sal ons almal eendag in 'n skandinawiese ateïstiese utopias leef.
Tot dan is hier 'n paar dinge wat u moet doen nie doen as u met ons vreedsaam wil saam bestaan.
Probeer ons bekeer.
Kyk, die meeste van ons het die hele godsdiens-ding probeer. Ons stel waarskynlik nie belang nie. Ons het grootgeword dat ons die institusionele misbruik van, byvoorbeeld, die Katolieke Kerk, of die regse politieke evangelisasie sien, en ons het gedink: 'Weet jy wat? Ek gaan net al die gemors oorslaan. '
As u ons dus probeer om u spesifieke geloofsoortuigendheid te gebruik, dan het ons meestal al besluit en is ons heeltemal besig met georganiseerde godsdiens. Vir sommige van ons is daar baie persoonlike geskiedenisse agter die verlaat van godsdiens. Neem eerder die tyd om daaroor te leer.
Sê vir ons ons gaan hel toe.
Ouens, ernstig: daardie bedreiging beteken niks vir ons nie. ons moenie in die hel glo nie. Ons glo nie in God nie of die duiwel, so dit is basies soos om te sê: 'Jy gaan vertrap word deur 'n trop unicorns.' Ja, ons is nie so nie.
In werklikheid is dit nie baie produktief om met ons in die taal van u kerk in die algemeen te praat - om iets te noem dat ons sonde doen nie. Baie ateïste is heeltemal bereid om met u te gesels oor u godsdienstige oortuigings. In werklikheid is dit skokkend, gesien hoeveel ons nie daarin glo nie hoe gewillig ons moet oor godsdiens praat. Vertel ons wat jy glo. Moenie u oortuigings op ons projekteer nie. Ons moet burgerlik kan wees.
Sit ons almal saam.
As u 'n gesprek met 'n ateïs begin deur te sê: 'Maar julle glo almal ...', dan is u al verkeerd. Ateïsme is die gebrek aan 'n geloof in 'n God. Dis dit. Dit is daardie een daad van ongeloof wat ons verenig. Andersins is daar nie noodwendig 'n enkele gewone draad nie.
Ayn Rand, die libertariese neutedop, was 'n ateïs. Net so was Joseph Stalin, die kommunistiese ontvoerder. Net so was die neokonserwatiewe Christopher Hitchens. Noam Chomsky, die anargis, word soms as 'n ateïs geïdentifiseer. Ons kan letterlik enige verskeidenheid van oortuigings of opinies hê buiten ons gebrek aan geloof in God. Vra ons daaroor, moenie aanvaar dat jy hulle ken nie.
Sê ons is nihiliste.
Ek bedoel, sommige van ons is. Maar nie almal glo dat die lewe, die heelal en alles betekenisloos is nie. Sommige van ons (myself ingesluit) glo dat daar talle maniere is om u lewe met betekenis te vul sonder om in 'n god te glo, en ons lei toevallig baie sinvolle, vervullende lewens. Dit is moontlik dat mense goed in die lewe oor die weg kom deur op 'n ander manier te leef as jy.
Kyk, ek weet dat dit 'n mate van geloof is wat by geloofsake aangaan, en jy sal miskien sommige dinge glo wat op geen manier 'bewysbaar' is nie. Ons kan die bestaan ​​van 'n god nie weerlê as wat u kan bewys dat hy bestaan ​​nie.
maar - Sommige dinge is bewysbaar. Soos evolusie. En klimaatsverandering. En hoewel daar nog baie wetenskaplike en metafisiese vrae is wat nog beantwoord moet word, is dit nie onder hulle nie. Ons kan deurdagte gesprekke voer, maar nie as u weier om redelik te wees nie.
Sê vir ons dat ateïstiese verenigings nie werk nie.
Ja, ons het gehoor van Nazi-Duitsland en die USSR. Ja, ons weet dat hul ideologieë tegnies atheïsties was (hoewel Christopher Hitchens goeie argumente gemaak het dat kultuurpersoonlikhede baie kenmerke met godsdienstige samelewings het).
Dit is skaars die enigste ateïstiese samelewings in die geskiedenis. Boeddhisme is in baie opsigte 'n ateïstiese godsdiens. Moderne liberale samelewings - waaronder jy weet, die Verenigde State - is gebaseer op sekulêre beginsels. Samelewings sonder God kan werk, en om twee lelike voorbeelde uit te haal, is die oopmaak van 'n Pandora-kassie waaraan u nie moet raak nie, tensy u 'n ywer oor die Inkwisisie, die Kruistogte of Afghanistan onder die Taliban wil kry.
Sê vir ons dat u God nodig het om goedhartig / medelydend / goed te wees.
As u geweet het watter van u vriende ateïste is, sou u dit nie sê nie. Ateïste kan vriendelike en sorgsame mense wees sonder die hulp van 'n god of 'n godsdiens of 'n moontlike straf in die hiernamaals, omdat, glo dit of nie, vriendelikheid inherent is aan sommige mense, en nie in ander nie, ongeag godsdienstige geloof. Wat jy eintlik vir ons sê, is: 'Jy kan nie volkome mens sonder godsdiens wees nie.'
Wees nie respekvol vir ons oortuigings nie.
Dit moet eintlik vir almal geld. Daar is natuurlik sommige oortuigings wat onmoontlik is om te respekteer (*Hoes*kreasionisme*Hoes*nihilisme), maar daar is vir die grootste deel geen rede waarom mense nie in staat moet wees om verskillende dinge te glo en vreedsaam saam te leef nie, solank hul oortuigings niemand skade berokken nie.
Maar ateïste kan het 'n groot skyfie op hul skouer oor hul oortuigings. Soms kom dit uit 'n geskiedenis van traumatiese ervarings met godsdiens, soms kom dit uit volledige en totale frustrasie met die irrasionaliteit wat ons (soms skynheilig) in ander geloofstelsels waarneem, maar ongeag, die beste manier om dit aan te pak, is om te begin respekteer grond en werk dan na die plekke waar ons nie saamstem nie.