Rogersia: plant en versorg in die oop veld, soorte en kweekreëls - Raad - 2022
Die plant en versorging van Rogers in die oop veld, die soorte en groeiende reëls
Rogersia het verlief geraak op blomkwekers vir sy welige blare en pretensieloosheid. 'N Eksotiese gas het nie 'n oorvloed sonlig nodig nie, en gooi 'n tapyt van gekerfde blare in skaduryke hoeke waar ander plante verdor sonder helder strale. Oorweeg hoe u Rogers kan verbou - seleksie, aanplant en versorging van terreine, sowel as die gebruik in landskapontwerp en plantteelmetodes.
Die vaderland Rogersia (Rodgersia) is die oostelike deel van Asië, die Himalaja. Dit is 'n kruidagtige meerjarige plant met 'n lang penwortel. Die plant word gekweek vanweë die pragtige gekerfde blare - op lang blare, vingervormig of vingervormig, met 'n puntige punt. Gedurende die groeiseisoen kan blare van kleur verander. Bloeiwyse - pluim, kleur van klein blommetjies - van wit tot rooi. Die bos blom in die middel van die somer vir 4-6 weke. Helder blomme teen 'n tapyt van blare lyk elegant en aangrypend. Behoort aan die Kamnelomkov-familie.
Slegs enkele soorte Rogers is bekend, wat verskil in die vorm en kleur van die blare. Almal kom slegs in die natuur in die ooste van die Asiatiese vasteland voor.
Word natuurlik in China aangetref. Ouerblom van Rogersia blom met wit geurige takke en bereik 'n hoogte van 0,5-0,6 meter. Die blare is soos vlierbessiegroen.
Die blare van hierdie soort rogers lyk soos 'n perdekastanje, 'n bos wat goed versorg, kan meer as 'n meter groei. Blare is ryk aan donkergroen kleur. Perde-kastaiing rogers blom in die middel van die somer met wit, pienk of pienk-wit pluise.
Pienk-wit bloeiwyses van Rogersia-pinnate word tot 1,2 meter hoog, die lengte van die pluim is 30 sentimeter. Die kort blaartjies laat die blare soos palmbome lyk. Baie variëteite word geskep op grond van Rogersia-pinnate, hulle word gekenmerk deur hoë droogteweerstand.
Een van die dekoratiefste soorte Rogers - die kleur van die blare verander van brons na groen, teen die val word die bos rooi. Groei tot 1,6 meter. Blomme in roomkleurige ruite.
Die blare van die Nepalese Rogers sit ver uitmekaar op lang blare, het 'n blink oppervlak en spitse kante. Die bloeiwyses is dig, die blomblare is geelgroen.
Bosse word tot 0,8 meter. Henrici is 'n subspesie van perdekastanje. In die somer word die blare heldergroen, die kleur van die blomme is pienk, roomkleurig.
Verwysing: die naam van die pragtige meerjarige plant is gegee deur die naam Admiral Rogers (Amerika), wie se ekspedisie in China 'n onbekende plant met 'n indrukwekkende voorkoms ontdek het.
Die variëteit van Rogers is indrukwekkend. Baie variëteite toon opvallende veranderinge in die blaarkleur gedurende die seisoen. Diegene wat glo dat blare net groen kan wees, sal ook Rogers vind om te proe.
Bronspou het gestruktureerde blare wat in die lente van bronsbruin na donkergroen in die somer verander. Die pienk blomme word versamel in groot bloeiwyses wat tot 1,2 meter styg.
Irish Bronze het 'n bos tot 'n meter hoog en breed. Blare - tot 50 sentimeter, op lang blare. Hulle blom in brons en goud en word dan groen. Die blomme verander van room na wit.
Die pienk-wit bloeiwyses van Elegans styg tot 1,2 meter; die blare is pers aan die begin van die groeiseisoen en word geleidelik rykgroen.
Donker Pokers blom met pienkrooi blommetjies op hoë voetstukke. 'N Bruin-pienk rand loop langs die rand van die groen blare. Weerstaan ​​ryp tot -29 °, kan in enige streek van Rusland geplant word.
Die pienk Superba-panele laat niemand onverskillig agter nie. Die geoesde blare met skouspelagtige are kry 'n bronsblom nader aan die herfs wanneer die Rogersia vervaag.
Die pers blomme blom laat in Junie en vroeg in Julie. Die hele seisoen behaag Rogersia die oog met groot, pragtige blare met pers randjies.
Die Hercules-variëteit word gekenmerk deur sy groot ekspressiewe blare (50 sentimeter lank). Op die agtergrond van tregtervormige blare lyk ligpienk lang bloeiselblare sag.
'N Groot meerjarige plant word gebruik om 'n skouspelagtige tuinbouwerk te skep. Wit blomme geniet 'n maand lank varsheid en skoonheid teen die agtergrond van indrukwekkende blare.
'N Gewilde verskeidenheid onder diegene wat nie net groen op die webwerf hou nie. Die blare is brons-sjokolade wanneer dit blom, dit word net groen vir blom. Voetstukke met knoppies van 'n rooi-pienk tint styg bo 'n meter uit.
Braunlaub is pretensieloos en groei in die skaduwee en in die dowwe son. Die blare word groen wanneer dit blom, aanvanklik die kleur van melksjokolade. Die romerige blomme het 'n fyn geur.
Liefhebbers van groen blare moet die Smaragd-verskeidenheid kies, wat u deur die hele seisoen met 'n ekspressiewe smaragdskadu van die bos sal vermaak.
Die bloeiwyses van die Pagode-verskeidenheid het die telers aan 'n kultusgebou laat dink, daarom het die Rogersia die naam gekry. Een van die vroegste soorte wat blom betref.
Hierdie soort Rogersia is bekend vir sy skouspelagtige blaarkleur. As die struik in die son groei, bly die blare gedurende die seisoen bronsbruin en rooierig. Bosse wat in die skaduwee groei, het groen blare. Blomme behou lank varsheid, pluime is pienkerig-romerig met 'n uitgesproke aroma.
Die skouspelagtige meerjarige blom met pienk kersieblomme wat einde Junie blom. Cherry Blush het aanvanklik sjokolade-blare, wat geleidelik groen word en teen die herfs rooi word.
Die bloeiwyses van Die Schone Rogers styg bo 'n meter uit. Pienk blomme lyk op die agtergrond van ekspressiewe groot groen blare met gebosselde are helder en vars.
Rogersia word gekweek deur blomkwekers in Europa en Amerika; ons liefhebbers van eksotiese plante weet minder van die skouspelagtige meerjarige plant. Onpretensieusheid en nie-veeleisende sonlig laat groeiende Rogers in enige streek toe nie.
Die keuse van 'n plek vir die landing van Rogers moet ernstig opgeneem word - die bos leef lank, benodig nie oorplanting nie. Waarmee rekening gehou word as u 'n plek kies:
die bos groei beter en lyk beter in skaduwee;
die plant het 'n kragtige wortelstelsel wat voortdurend groei en kan naburige plante met 'n swakker wortel vernietig;
die bosse word tot 1-1,2 meter in deursnee, dit is nodig om genoeg ruimte te bied;
in laagliggende gebiede met hoë grondwater en gereeld plasse, kan die Rogersia-wortel verrot.
Verskillende soorte word aangeraai om op 'n afstand van mekaar af te plant, aangesien Rogers bestuif kan word. Bosse word 1-3 uur per dag op plekke verlig wat deur diffuse sonstrale verlig word - tussen die heining en geboue, tussen bosse en bome.
Rogers benodig 'n ligte, lug- en vogdeurdringbare grond met neutrale suurgehalte. Swaar kleigrond word verlig deur houtagtige blare, kompos, humus. Die plek vir plant word vooraf opgegrawe, indien nodig, word dit met kalk gedeoksideer en komplekse kunsmisstowwe toegedien.
Rogersia wortel goed nadat hy in die lente en herfs geplant het. Dinge om te onthou as u 'n term kies:
Ervare produsente glo dat Rogers, wat in die herfs geplant word, vinnig in die lente groei. Dit is belangrik om die bos nie te laat te plant nie, sodat die wortelstelsel tyd het om sterker te word voor ryp.
As u in die lente plant, moet u wag vir bestendige hitte - gedurende die week 5-10 ° snags.
Rogersia word dikwels saam met die grond uit potte geplant, sodat die plant vinnig en sonder wortel wortel.
Die bosse word geplant op 'n afstand van 1,2-1,5 meter en probeer om verskillende soorte van mekaar af te plaas. Die put word vooraf voorberei en fokus op die grootte van die saailing:
die bodem is gevoer met 'n dreineringslaag - gebreekte baksteen, klein klippies, sand;
plantgrond word voorberei - 'n mengsel van kompos, humus, blare, vrugbare grond, 'n klein laag word op die dreinering gegooi;
haal die plant uit die pot saam met 'n erdklont of maak die wortels van 'n oop saailing reguit;
in 'n put geplaas, met 6-10 sentimeter verdiep, bedek met grond, lig gestamp, natgemaak.
Om vog te behou, is die grond in die wortelfossa bedek met organiese materiaal - blare, hooi, droë gras.
In die skaduwee verander Rogersia effektief die kleur van die blare, lyk vars, gee lang voetstukke met 'n groot aantal geurige knoppies. Om die bos vinnig te laat groei, moet u die versorgingsreëls wat vir die kultuur aanbeveel word, nakom.
'N Eksotiese meerjarige plant hou van vog, maar 'n oorgroeide risoom verdra nie stilstaande water nie. As u 'n besproeiingsregime kies, word hulle gelei deur die weerkenmerke van die seisoen. In droë seisoene, 2 keer per week natgemaak. As die weer reën, moet u die grondvog nagaan en die Rogers-waterpatroon aanpas.
Veral versigtig natgemaakte bosse wat langs waterliggame groei en vog uit die grond kry. Met 'n oormaat water vertraag die plantegroei as gevolg van die verval van die wortels.
Let op: die kragtige rogersia-wortel word dikwels blootgestel tydens natmaak. U moet dit onmiddellik bedek met 'n laag vrugbare grond en organiese deklaag om dit te beskerm teen uitdroging en skade.
Sier snoei is nie nodig vir die bosse nie. Bloemiste word aangeraai om dadelik die droog en verdorende blare uit te sny sodat dit nie die voorkoms van die plant bederf nie, en in die teenwoordigheid van siektes of plae, besmet hulle nie die hele bos nie. As sade nie nodig is nie, word die droë stingels onmiddellik na verwelking afgesny sodat dit nie met droë stokke oor die groenigheid uitsteek nie. As dit nodig is, is slegs 1-2 voetstukke oor om saad te bekom.
In die lente en herfs word die bosse met organiese materiaal bemes, indien nie, word stikstofkunsmis toegedien om die groei van groen massa te verseker. Mis of voëlmis word gedurende 10-14 dae in water toegedien, dan verdun met water en tydens die water na die bos gevoer. Rogersia benodig ingewikkelde bemesting met die inhoud van swael, yster, magnesium, sink, wat sal verseker dat dit blom. U kan organiese bemestingstowwe gebruik vir blomplante, wat ook kalium en fosfor bevat. 2-3 verbande word per seisoen uitgevoer.
Deklaag dien om vog by die wortels te behou, wat die behoefte aan water verminder. Die wortelsirkel van Rogers is bedek met organiese materiaal (hooi, sonneblomskil), wat later 'n kunsmis word.
Verwysing: 'n dik laag deklaag word gebruik om die risome in die winter teen vriespunt te beskerm.
Die meeste Rogers-variëteite is bekend vir hul benydenswaardige rypweerstand. Om die plant betroubaar te laat vries, moet u:
Sny die groen deel aan die wortel voordat die ryp begin. Dit sal oorwintering in enige streek vergemaklik.
Maak die bos deeglik nat. Giet 1-3 emmers water in, afhangende van die voginhoud in die grond.
Bedek die grond rondom die bos met 'n dik laag deklaag.
Gebruik addisionele isolasie in koue streke (Siberië, noordelike streke, die Oeral).
Met die koms van die lente word die bedekkingsmateriaal verwyder om te voorkom dat die wortels uitdroog en verrot, om natuurlike ventilasie en uitdroging van die grond te verseker. Ou dekgras word verwyder of opgegrawe, wat in kunsmis verander.
In 'n reënerige jaar en in laagliggende gebiede ly Rogersia aan swamsiektes. Ten spyte van die weerstand van die gewas teen siektes en plae, met 'n oormaat vog op die bosse, kan roeswam, slakke en slakke, wat plante op skaduwee kies, voorkom.
Vrot kan geïdentifiseer word deur vergeling en dood van blare, donker kolle, vertraagde groei. 'N Bos wat deur wortelvrot aangetas word, word opgegrawe, siek dele van die risoom word sonder jammerte uitgesny, met swamdoders behandel en oorgeplant. Peste word bestry met meganiese, volks (droë mosterd) metodes of chemikalieë ("Donderstorm").
Rogersia reproduseer op alle tradisionele maniere. Die meeste blomkwekers verkies vegetatiewe, aangesien dit lank sal neem om op die resultaat te wag tydens saadproduksie, word die variëteiteienskappe nie oorgedra nie.
'N Gedeelte van 'n wortel wat horisontaal geleë is, word uit die grond gegrawe. Verdeel dit in stukke (ongeveer 10 sentimeter) met 2-3 knoppies. In die lente kan stukke van die wortel in die grond geplant word, in die herfs word die steggies in houers geplant en tuis gekweek. Plante word gereeld voorsien en gevoer.
Die rol van die sny in die reproduksie van Rogers word gespeel deur 'n blaar met 'n blaarsteel. Dit word afgesny, vir 'n paar uur in 'n waterige oplossing van 'n wortelstimulator geplaas. Daarna word hulle na 'n voedingssubstraat oorgedra totdat sterk wortels verskyn. Handhaaf grondvog, temperatuur 15-18 °.
Voordat dit geplant word, word die sade verhard - toegedraai in 'n klam lap, vir 2 weke in die yskas gehou. Die saadplanttyd is einde Februarie. Die geharde sade word in 'n voedsame grond gesaai, versigtig oor die grondoppervlak geplaas. Bestrooi liggies met droë grond, klam met 'n spuitbottel. Die houer is bedek met glas, vogtigheid en konstante temperatuur (18-20 °) word gehandhaaf. Na die opkoms van saailinge word hulle gevoer. As daar verskeie blare verskyn, word dit in individuele houers oorgeplant om gekweek te word.
Met die hulp van Rogers kan u skaduwee-areas groen maak, wat die tuin 'n eksotiese smaak en sjarme gee. Deur die kleur van die blare te verander, verander die voorkoms van die bosse, die blomme, alhoewel dit nie in die besonder versierend is nie, plante vir 4-6 weke. Rogers word langs klokke, delphiniums, varings geplant. Delikate irisse, affodille wen langs die volop groen bosse. Kragtige blare lyk baie goed teen die agtergrond van naaldbome, junipers. Rogersia versier rotstuine, ingewikkelde blombeddings, rotsagtige tuine. Daar word geglo dat die bos in harmonie met die meeste plante is, maar dit word ook gebruik vir alleenaanplantings.
Hoekom blom en groei dit nie
Rogersia benodig vrugbare grond wat ryk is aan spoorelemente - sink, fosfor, koper, swael. Kom ons let op enkele nuanses van vertrek:
Groen massa groei swak met 'n gebrek aan stikstof in die grond. Rogersia groei blare swak, die bos word nie groter nie. Dit is nodig om stikstofkunsmis op die grond toe te dien.
Met 'n gebrek aan voedingstowwe vorm blomknoppies nie, die stomp vorm nie of word verswak nie. Oormatige stikstofbemesting lei tot oorgroei van groen tot nadeel van blom. Om blom te stimuleer, moet Rogers in Mei-Junie bemes word met kalium- en fosforkunsmis, groeireguleerders.
Gebrek aan vog, onreëlmatige water beïnvloed die vorming van blomknoppe negatief. As Rogersia voortdurend minder vog kry, val die blare af, groei nie tot die gewone variëteitsgrootte nie, blomstingels word nie gelê nie.
Rogersia het 'n pretensielose geaardheid, die bos groei tot tien jaar op een plek. Groot bossies met gekerfde blare wat van kleur verander, verdra skaduwee stewig. Rogers word gekweek in gebiede met 'n groot aantal bome, in hoeke waar blomme wat nie van son kan hou nie. Die wonderlike meerjarige plant wen geleidelik die harte van Russiese blomkwekers.
Kyk die video: Grond verbeteren: dat doe je zo! (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Die plant en versorging van Rogers in die oop veld, die soorte en groeiende reëls...