Die vermoë om met mense te onderhandel - die basiese reëls en tegnieke - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Die lewe van mense in die samelewing is vol van allerlei situasies, insluitende konfliksituasies. Sosiale wetenskaplikes wys daarop dat hierdie verskynsel of selfs 'n eienaardigheid redelik natuurlik is. Die meningsverskil tussen die verskillende standpunte oor dieselfde probleem en die maniere om dit op te los, is natuurlik. In hierdie geval blyk dit dikwels dat een probleem sy oplossing dadelik deur verskeie mense of die hele span vereis, aangesien dit die belange van baie mense raak. In so 'n situasie is dit onmoontlik om te bestuur sonder die vermoë om te onderhandel, dit is die soeke na gesamentlike pogings van 'n wedersyds aanvaarbare oplossing. Anders kan die openbare betrekkinge op verskillende vlakke 'n deurlopende onoplosbare konflik word.
Enige ernstige (en mees belangrik - monetêre) werksposisie vereis dat die persoon wat dit beset, die vermoë het om met verskillende mense te kommunikeer, dit is om te onderhandel. Daar is sulke beroepe waarin 'n positiewe uitkoms van die onderhandelinge nie net nuwe vennote sal lok of die ondernemer sal help om hulleself finansieel te verryk nie, hy sal mense se lewens red. Gevorderde onderhandelaars word byvoorbeeld uitgenooi na die belangrikste gebeure: om met die terroriste oor die lot van die gyselaars te onderhandel, om 'n arbiter in 'n plaaslike interstaatlike politieke konflik te word.
Alle openbare beroepe vereis die ontwikkeling van diplomatieke kuns - die vermoë om te onderhandel. Hierdie kategorie sluit politici, sakemanne, kunstenaars in. Hulle moet dikwels met verskillende mense kommunikeer en verskillende ongemaklike vrae beantwoord, maar as 'n professie moet hulle die sielkundige tegnieke van selfbeheersing en kommunikasie met ander bemeester.
Enige persoon kan egter leer om die geskil op te los. Elke persoon wat selfrespek het, moet die konfliksituasie verlaat deur diplomaties die probleem op te los en die reputasie te behou. Konflik ontstaan ​​in enige sfeer, dit kan verhoudings in die familie, werkgemeenskap, op straat beïnvloed (op enige openbare plek). Selfs klein huishoudelike twis vereis hul bevoegde toestemming. Daarom is dit nodig om vooraf voor te berei vir sulke situasies ten einde altyd die vermoë om te onderhandel te gebruik.
Ontwikkeling van die vermoë om te onderhandel
As 'n persoon besluit om hom te vereer vir die vreedsame oplossing van moontlike konfliksituasies, moet hy 'n plan ontwikkel, verf, onthou en daagliks die vermoë ontwikkel om met mense te onderhandel.
Hier kan jy hierdie tegniek gebruik:
1. Gesprek het tyd nodig.
2. Dit is nodig om vooraf toestande voor te berei.
3. Druk jou eie argumente uit en laat die gesprekvoering sê.
4. Kom tot 'n wedersyds voordelige oplossing.
Diplomasie is 'n kuns wat begryp moet word. Daar is 'n algemene probleem wat die oplossing van verskeie mense vereis. Daarom is dit die moeite werd om te besef dat die partye gelyk is aan beide die probleem en die soektog na sy besluit. Die belange van elke party moet gerespekteer word, en die finale besluit moet gebaseer wees op konsensus, maar nie op die welwillendheid van een deelnemer nie.
Om 'n ooreenkoms te kan bereik, is 'n korrek uitgespreek eie standpunt oor hierdie aangeleentheid, 'n gehoor van 'n eweknie, respek vir hom, die oorweging van sy sielkundige eienskappe, 'n welwillende houding. Dit is belangrik om saam na 'n oplossing te soek. Voordat jy iemand aanmoedig om saam te werk, moet jy jou eie verwagtinge duidelik uiteensit. Terselfdertyd, wat u doelwitte uitdruk, moet u dit argumenteer. Die boodskap aan die gesprekvoerder het die volgende vorm: "Ek wil" + 'n redelike voortsetting van "Jy doen dit". Byvoorbeeld, hoe 'n ouer met die kind kan saamstem: "Ek wil jou gedrag op skool en by die huis hê om vir die beter te verander." + "Jy moet jou eie opinie hê, maar wees seker om na die opinies van seniors (onderwysers en ouers) te luister."
Dit is duidelik dat by die ontwikkeling van 'n kompromie-oplossing dit nodig is om die mening van die gespreksgenoot te bepaal oor wat hy aangebied is en wat hy by die uitgang wil kry. Terselfdertyd is dit nodig om nie sy eie posisie te stoot nie, maar om sy effektiwiteit te bewys met behulp van feite, voorbeelde, gesonde verstand.
Die basis van die toekomstige ooreenkoms is 'n kompromie, sowel as die vermoë om te verstaan, die vermoë om te luister en te hoor, om u mening te verdedig. Elke kant het sy eie belange, begeertes, wat getransformeer word, verander in die proses van onderhandelinge. Die resultaat is 'n oplossing wat almal wat hierin belangstel, sal bevredig. Om 'n algemene ooreenkoms te bereik is moontlik deur middel van 'n kompromie, dit wil sê deur middel van sekere toegewings.
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die soeke na 'n kompromie 'n baie moeilike taak is. Om die kuns van onderhandeling te bemeester, moet jy eers van jouself werk, jou eie reaksies, geduld, uithouvermoë en selfbeheersingsvaardighede ontwikkel. Dit is nodig om vooraf te dink oor die toegewings wat waarskynlik nodig sal wees om 'n oplossing uit te werk wat almal bevoordeel. Jy moet nie op kleinhandels en wedersydse verwyting, oortredings, op die hoofsaak fokus nie.
Stadiums van voorbereiding van die onderhandelingsproses
Die vermoë om 'n kompromie te vind en op grond daarvan om 'n ooreenkoms te bereik, is 'n baie moeilike taak. Die vaardighede vir die oplossing daarvan moet voortdurend in jouself ontwikkel word. Selfs die mees ervare onderhandelaars voorberei vooraf vir die volgende vergadering en dink deur elke detail.
Soos die navorsers daarop let voordat jy met 'n ander persoon saamstem, moet jy jouself eers aanpas, saamstem met jouself. U kan u selfs voorberei deur die "onderwyser" -metode, dit wil sê, skryf alles neer wat u benodig. Opgesoekte nuwe kennis (in werklikheid die algoritme van toekomstige aksies) sal dien as die grondslag van selfvoorbereiding.
Ons moet die volgende vrae opreg beantwoord:
1. "Hoe verstaan ​​ek die gesprekvoerder en wat verhoed dat ek dit doen?"
2. "Hoe kan neutrale emosies en gevoelens onderskei word van negatief / positief?"
3. "Hoe vind jy 'n benadering tot 'n spesifieke persoon wat kan help?"
Na die eerste fase - selfvoorbereiding, moet jy die tweede fase doen, die voorbereiding van die proses van die toekomstige gesprek self.
Eenvoudige reëls en tegnieke vir die ontwikkeling van onderhandelingsvaardighede
Die eerste reël in die voorbereiding vir onderhandelinge is respek vir die pariteit van die partye. Geen wonder daar was 'n bestendige uitdrukking "om by die ronde tafel te vergader nie." Dit wil sê, niemand neem aanvanklik 'n posisie wat gunstiger is teenoor ander deelnemers nie, druk nie met sy status (sosiale, professionele, materiaal, ouderdom, geslag) nie.
Voordat jy begin met die proses om 'n ooreenkoms te bereik, moet jy nie die gedagte verloor dat die hoofdoel is om 'n kompromie te vind nie. Daarom moet kommunikasie in enige stel omstandighede korrek, beleefd wees.
Basiese reëls om te help onderhandel:
1. Almal praat vrylik, niemand onderbreek iemand nie en luister na die gedagte tot die einde toe.
2. U moet u eweknie respekteer.
3. Dit is onaanvaarbaar om druk op die teenstander te plaas, om sy mening op te lê, om te dreig.
4. Dit is die moeite werd om te fokus op die positiewe aspekte van die gesprek: praat oor prestasies, voordele.
5. Die belangrikste "gereedskap" van die onderhandelaar is 'n oortuigende argument, onbetwisbare feite, 'n kalm en volgehoue ​​kommunikasietoestand.
6. Op grond van diplomatieke tegnieke kan jy 'n persoon red, en selfs met 'n moeilike gesprekspartner kan saamstem.
7. Moenie improvisasie veronagsaam nie, maar moenie daardeur ernstige hoop opdoen nie.
Die mees tipiese voorbeeld is die feitlik onbegaanbare konflik van "vaders en kinders". Wanneer 'n veroude kind sy eie belange het, val die studie dikwels in die agtergrond. Enige verantwoordelike ouer stel 'n doelwit om die kind se goeie prestasie terug te gee. Duidelike optrede van 'n ouer is 'n gesprek wat met 'n sekere ooreenkoms moet eindig. Om 'n kompromie te vind, is dit nodig om die redes vir hierdie gedrag, die motiewe, uit te vind om die belange van die kind in ag te neem. Maak seker dat u addisionele inligting oor die gesprek nodig het, dit is makliker om saam te stem. Dit is ook nuttig om jouself in sy plek te verbeel en sy sielkundige toestand te besef. Wanneer die prentjie ten volle verskyn, moet jy soek na 'n kompromie.
Praktiese advies van professionele persone (deur U. Yuri)
1. Die goue reël wat in die Bybel aangeteken is: "Doen aan ander soos wat jy wil hê hulle moet met jou doen."
2. Selfbeheersing is die sekerste pad na sukses. Die belangrikste ding is nie om onder die vlak van selfbeeld te val nie, nie om aggressiewe gesprekke te wees nie.
3. Moenie die teenstander blameer vir hul eie mislukkings nie, maar jy moet altyd 'n terugval weergawe van die finale ooreenkoms hê, wat 'n goeie alternatief sal wees vir die aanvanklik gewenste resultaat.
4. Nie nodig om die toekomstige gesprek as 'n geveg of oorlog te beskou nie, dit is beter om 'n positiewe en vriendelike kommunikasie in te stel.
5. Dit is nodig om altyd die oomblik te gebruik, om nie te onthou of te voorsien nie, en om op grond van die hede op te tree in vandag se dag.
6. Dit is nodig om enige gesprekspartner te respekteer met wie dit nodig is om te stem. Jy moet altyd vriendelik, simpatiek wees en van jouself ontslae raak. Die reputasie sal dus nie verduister word nie.
7. Altyd moet fokus op 'n positiewe uitkoms van die gesprek vir alle deelnemers. Dit is nodig om "zero-sum games" te vermy, dit wil sê wanneer een presies dieselfde bedrag gewen het as die ander en omgekeerd. Almal moet uiteindelik wen, en 'n ooreenkoms sal bereik word.