Die Wagner-wet van 1935, ook bekend as die Wet op Arbeidsverhoudinge, waarborg die reg van werkers om die wetlike raamwerk vir vakbond- en bestuursverhoudinge te organiseer en uiteensit. Benewens die beskerming van werkers, het die Wet 'n raamwerk vir kollektiewe bedinging voorsien. Dit is ontwerp om dit meer waarskynlik te maak dat kommersiële belange sonder ontwrigting van stakings uitgevoer kan word, waardeur besighede en die ekonomie sowel as werkers beskerm word.
Die Wagner-wet bepaal en verbied vyf onbillike arbeidspraktyke (ander is sedert 1935 bygevoeg). Dit sluit in:
Inmenging met werknemers in die uitoefening van hul regte (insluitende die vryheid om werknemersorganisasies te sluit of te organiseer en gesamentlik te onderhandel vir lone of werksomstandighede)
Beheer of inmeng met die skepping of administrasie van 'n arbeidsorganisasie
Diskriminasie teen werknemers om ondersteuning vir 'n arbeidsorganisasie te ontmoedig of aan te moedig
Diskriminasie teen (dws afvuur) werknemers wat die Wagner-wet hef of 'n getuienis indien
Weier om gesamentlik met verteenwoordigers van werknemers te onderhandel
Die Wagner-wet het ook die Nasionale Arbeidsverhoudingsraad geskep wat toesig hou oor vakbondverhoudinge.
Die Nasionale Arbeidsverhoudingsraad dui op die regstruktuur vir die stigting en ontsluiting van vakbonde en die uitvoer van verkiesings.
Die Raad ondersoek die koste van werkers, vakbondverteenwoordigers en werkgewers wat hul regte onder die Wagner-wet oortree het. Dit moedig partye aan om sonder afspraak tot ooreenkomste te kom en vergemaklik dispute.
Die Raad hou verhore en besluit oor sake wat nie deur mediasie gereël word nie.
Dit hou toesig oor die handhawing van bestellings, insluitende die verhoor van sake voor die US Appèlhof wanneer partye nie aan die besluite van die Raad voldoen nie.
Die Taft-Hartley Wet
Die Wagner-wet is in 1947 gewysig deur die Taft-Hartley-wet wat sekere beperkings op die invloed van vakbonde verskaf het. Wetgewers het destyds geglo dat die balans van mag te ver is ten gunste van die vakbonde.
Die Wet bied werkers die reg om Unie-lidmaatskap te weier en vakbonde te decertifiseer indien hulle ontevrede is met hul verteenwoordiging in kollektiewe bedinging. Die Wet plaas ook vereistes vir vakbonde, insluitend dat hulle bestaande kontrakte nakom sonder dat dit slaan en sekondêre boikotte of stakings teen maatskappye wat met hul werkgewer sake doen, vermy.