Om 'n kortverhaal te skryf, maak dit nie seer om te weet dat die kortverhaal 'n redelik jong vorm is nie, net terug na Nathaniel Hawthorne en sy 1837-boek, Twice-vertel Tales . Vir Edgar Allan Poe, wat hulle "prosa verhale" noem, is die feit dat kortverhale in 'n enkele vergadering gelees kon word, die sleutel tot die vorm. Dit het die leser toegelaat om 'n ononderbroke ervaring van die fiktiewe wêreld te hê.
As 'n onlangse genre het die kortverhaal 'n paar formele elemente wat nie met die roman gedeel word nie. Die uitdaging vir die kortverhaalskrywer lê in die ontwikkeling van die belangrikste elemente van fiksie - karakter , plot , tema, standpunt , ens. - in ongeveer tien tot vyf en twintig bladsye. Die afsny vir die meeste joernale is 10,000 woorde. Om hierdie uitdaging aan te spreek, volg kortverhaalskrywers oor die algemeen bewustelik of onbewustelik 'n mooi standaardlys van reëls.
Gebruik 'n paar karakters en hou by een oogpunt
Jy sal eenvoudig nie meer as een of twee ronde karakters hê nie . Vind ekonomiese maniere om jou protagonis te karakteriseer, en beskryf minderjarige karakters kortliks.
Om net een of twee hoofrolspelers te beperk, beperk jou geleenthede om perspektiewe te verander. Selfs as jy versoek word om dit te probeer, sal jy sukkel om ten volle op 'n gebalanseerde manier meer as een oogpunt te besef.
Beperk die tydraamwerk wanneer jy 'n kort storie skryf
Alhoewel sommige kortverhaalskrywers vroegtydig spring, het jou storie die grootste kans op sukses as jy die tydsbestek so veel as moontlik beperk.
Dit is onrealisties om jare van 'n karakter se lewe in vyf en twintig bladsye te dek. Deur die tydperk te beperk, laat u meer fokus op die gebeure wat in die vertelling ingesluit word.
Soos met poësie, vereis die kortverhaal dissipline en redigering. Elke lyn moet óf karakter bou of die aksie bevorder.
As dit nie een van hierdie twee dinge doen nie, moet dit gaan. William Faulkner was reg om skrywers te adviseer om hul darlings dood te maak. Hierdie raad is veral belangrik vir kortverhaalskrywers.
Volg die konvensionele storie struktuur
Die standaardreëls van vertelling wat ons almal in ons hoërskoolliteratuurklasse geleer het, is ook van toepassing op skrywers. Alhoewel jy nie ruimte het om elke element van tradisionele plotstruktuur te slaan nie, weet dat 'n storie ongeveer bestaan ​​uit uiteensetting, konflik, stygende aksie, klimaks en ontknoping .
Hoeveel jy ook met vorm eksperimenteer, iets moet in die storie gebeur (of ten minste moet die leser voel asof iets gebeur het). Dinge soos konflik en resolusie bereik hierdie effek. Storievertelling mag magies lyk, maar die boustene is eintlik baie konkreet. Soos met enige tipe skryfwerk, is die begin en die einde die belangrikste dele. Maak seker dat jou eerste en laaste reëls die sterkste in die storie is.
Weet wanneer om die reëls te breek
Soos met alle reëls word dit gebreek. Alexander Steele wys in sy inleiding tot die Gotham Writers 'Workshop's Fiction Gallery dat die kortverhaal leen om eksperimenteer juis omdat dit kort is: strukturele eksperimente wat nie vir drie honderd bladsye volgehou kan word nie, kan vir vyftien pragtig werk.
En vandag is die lyne tussen genres soos die kortverhaal en die gedig op opwindende maniere vervaag.
Hou egter in gedagte dat die vertel van jou storie steeds die belangrikste ding is. As jy 'n reël breek, kan jy jou storie meer effektief vertel, in elk geval, breek. Anders dink twee keer of ten minste eerlik met jouself as die innovasie misluk.
Na aanleiding van hierdie reëls behoort u te help om u stories suksesvol te voltooi. As jy vind dat jou storie hierdie grense oorloop, maak nie saak wat jy doen nie, oorweeg dit om dit in 'n roman uit te brei. Die kortverhaal is nie vir elke storie nie.