Hoekom moet ons die betekenis van die ouderdom heroorweeg
Geskryf deur Jane Falkingham, Universiteit van Southampton
Die lewensverwagting van mense sal vir die eerste keer gou 90 jaar oorskry, wetenskaplikes het voorspel. 'N internasionale studie stel voor dat mense baie langer in 2030 sal leef, met die gaping tussen mans en vroue wat begin sluit.
Die afname in mortaliteit en gepaardgaande verbetering in oorlewing is een van die groot suksesverhale van die 20e eeu. Gegewe die sterftesyfer wat aan die begin van die vorige eeu heers, kan 'n baba seuntjie wat in die Verenigde Koninkryk in 1901 gebore is, gemiddeld verwag om tot die ouderdom van 45 te leef. Teen die begin van hierdie eeu het die gemiddelde manlike lewensverwagting tot 75 jaar gestyg.
Dit is 'n toename van 30 jaar in lewensverwagting oor 'n eeu. Breek verder, dit klink selfs meer buitengewoon: 'n toename van drie jaar in elke tien, of drie en 'n half maande elke jaar. Dit is meer as sewe uur elke dag oor die eeu.
Hierdie verbeterings in lewensverwagting weerspieël vooruitgang in medisyne en openbare gesondheid, sowel as stygende lewenstandaarde, beter onderwys, verbeterde voeding en veranderinge in lewenstyl. Hulle lei ook natuurlik tot besprekings oor die betekenis van die ouderdom self.
Daar is geen algemeen aanvaarde definisie nie van wanneer die ouderdom begin. Vir sommige is die afsny vir wanneer die ouderdom begin, 65 jaar, maar dit is ietwat willekeurig en word dikwels bloot geassosieer met die ouderdom wat 'n pensioen en ander voordele kan ontvang.
Een alternatiewe benadering is om na die sterftesvlakke van verskillende ouderdomme te kyk. As 'n mens dink aan die begin van die ouderdom as wanneer daar 'n 1% kans is om te sterf, en die aanvang van 'ouer ouderdom' as wanneer daar 'n 10% kans is om dood te gaan, is dit duidelik dat Die ouderdom word al hoe meer uitgestel.
Sterftesvlakke wat voorheen in mense se vroeë 50's heers, is nou heersende in die vroeë 60s. Vir mans is die ouderdom waar daar 'n 1% kans is om te sterf, van 52 in 1955 na 63 in 2015 gestyg. Vir vroue het dit van 58 na 68 verskuif. Net so is die aanvang van ouer ouderdom verskuif van 77 vir mans in 1955 tot 86 in 2015, en van 80 tot 88 onder vroue. So die goeie nuus is dat 60 werklik die nuwe 50 is.
Die sterftes aannames ingesluit in die bevolking projeksies van die Kantoor vir Nasionale Statistiek stel voor dat die aanvang van ouderdom vir mans wat in 1955 gebore is, ongeveer die ouderdom 65 sal wees en vir vroue sal dit op ouderdom 70 wees. Maar "ouer ouderdom" sal nie tot ouderdom 91 vir hierdie groep mans plaasvind nie, en by 92 vir vroue.
Aangesien sommige van diegene wat gebore is in 1955 nou begin om af te tree, dui dit daarop dat hulle sal kan uitsien na 'n aktiewe en gesonde aftrede. As ons die projeksies glo, kan 'n seun wat in 2015 gebore is, verwag om 75 te bereik voor die aanvang van die latere lewe en sal 98 bereik voor ouer ouderdomsgroepe, terwyl 'n meisie wat in 2015 gebore is wat haar eerste lewensjaar oorleef het, waarskynlik sal bereik 100 voordat sy 'n jaar in die gesig staar waar die risiko vir mortaliteit 10% bereik.
Tyd om planne te maak
Wat beteken hierdie toenames in oorlewing? Mense wat tans in die middel van die lewe is, onderskat hulle waarskynlik lewensverwagting en dus die tydperk waarin hulle hul pensioenbesparing moet strek.
Vir die jong vroue en mans wat hul 20'e binnekom, maar as hulle met 'n hoë mate van sekerheid geweet het dat hulle waarskynlik goed in hul 90's in goeie gesondheid kan oorleef en dalk selfs in hul 100s kan oorleef, hoeveel kan kies om weer te prioritiseer hul lewens kursus.
Op die oomblik is die tydperk van verlaat onderwys, die vestiging van 'n loopbaan en 'n gesin oorvleuel gedurende die mense se 20s en 30s, wat die "spitsuur van die lewe" tot gevolg het. Miskien is dit tyd om te heroorweeg en te verlangsaam.
Wat die samelewing nodig het, is 'n stelsel wat mense in staat sal stel om tyd en hulpbronne oor die lewensloop te herverdeel, in een stadium die belegging in die gesinslewe te fasiliteer en by die ander te werk. Natuurlik is daar onduidelikhede rondom die jongste projeksies, maar as die verlede 'n riglyn vir die toekoms is, is die tyd om te begin dink nou.
Jane Falkingham, Dekaan van die Fakulteit Sosiale, Menslike en Wiskundige Wetenskappe, Universiteit van Southampton