Written by Besoeker on October 9, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
“ Ek moet jou dringend kom sien ”, was die oproep die week. “Ek is nie meer lus om te bid nie – wat nog van Bybel te lees – Wat gaan met my aan? Ek is tog ’n kind van die Here. Ek het geestelike hulp nodig! “is die boodskap wat ek van haar kry.
Met ons afspraak luister ek baie lank en vra haar uit na haar lewe en die sisteem waarbinne sy funksioneer. Hoe langer ek na haar luister, hoe meer kom ek agter dat haar lewe so vol is dat sy nie meer plek vir enigiets anders het nie – nie haarself nie , nie vir haar passies in die lewe nie – veral nie vir gebed nie! Daarom is sy ook nie lus vir Bybel lees nie.
Ek dink haar krisis is kenmerkend van onder andere twee probleme wat baie mense oor gebed ervaar:
1. Aan die een kant sukkel mense soms om te bid omdat gebed as plig gesien word
Die lewe is so vol stress en verpligtinge dat mense nie ook nog lus het vir ’n “godsdiensplig” nie. Mense ervaar dat hulle net wil wegvlug van enige plig of iets wat hulle moet doen. Die denkfout is dat ons gemeenskap met die Here nie ’n plig moet wees nie. Dit moet ’n lewenstyl wees. Dit is nie iets wat jy gou moet afhandel nie. Dit is eerder soos asemhaling – ‘n deel van ons bestaan.
Sodra jy gebed as ’n plig begin sien, skram jy daarvan weg of doen dit vinnig net om jou gewete te stil. Jy bid vinnig voor jy gaan slaap – sodat jy net nie moet skuldig voel dat jy nie gebid het nie. Of baie mense bid net “gou” voor ‘n vergadering of ’n ander geleentheid, net sodat dit darem kan troos dat jy wel gebid het! As jy jou gebedslewe so benader word dit ‘n plig en daarmee saam ’n las wat afgehandel moet word! As jy gebed of godsdiens so sien, is jy soms nie meer lus daarvoor nie en net te moeg om nog te bid ook!
Dit is daarom belangrik dat ons moet verstaan dat gebed die uiting is van die liefdesverhouding wat ons met God het. Dit is nie iets wat ons sommer net moet klaarmaak of moet afmerk dat ons dit afgehandel het nie. As jy ’n verhouding met God het, is Hy heeltyd by jou teenwoordig en lewe jy heeldag in sy teenwoordigheid – dan praat jy as’t ware elke oomblik met Hom. Gebed is dus nie ’n plig wat op ’n spesifieke tyd gedoen moet word nie, maar dit is die uitdrukking van jou lewende verhouding met die Here – waarvan jy heeltyd bewus moet wees. Natuurlik vorm dit deel van jou eie geestelike dissiplines en moet jy ook spesiale tyd maak vir gesprek met die Here, maar dan is dit steeds geen plig nie – eerder ’n dankbare gesprek.
2. Aan die ander kant sukkel gelowiges om te bid omdat hulle nie besef : – dat dit juis gebed is wat geestelike energie gee:
“ Gebed is die asemhaling van ons geestelike lewe” Die teenpool daarvan is – as ons nie bid nie gaan ons geestelik dood. As ons nie bid nie, het ons nie energie nie , want ons het geen lewensaar nie. Natuurlik leef ons heeltyd in teenwoordigheid van die Here en natuurlik is alles wat ons doen deel van ons gebed voor die Here. Maar die Bybel is vol van voorbeelde dat ons spesiale geleentheid moet maak om stil te word voor die Here en te bid! So as ons nie bid nie (of te moeg is om te bid) kom daar nie nuwe geestelike suurstof in ons liggaam nie en versmoor ons geestelik.
Om van jou moegheid ontslae te raak moet jy dus spesifiek die teenwoordigheid van die Here opsoek!
Soms as mense nie meer geestelike energie het om aan te gaan nie, soek ons te veel ingewikkelde oplossings daarvoor. Ons moet eerder leer om mekaar te vra: Hoe lyk jou gebedslewe? Bid jy nog en hoe bid jy? Maak jy nog tyd om afgesonderd in teenwoordigheid van die Here te wees?
As jy dan nie weet wat om te bid nie – wees net stil voor die Here, niks te vra nie , niks te klae nie maar waardeer net die teenwoordigheid van die Here. Al lees jy ook net ’n Psalm vir die Here. Dit is egter belangrik om te bid. Deur gebed kry ’n gelowige nuwe geestelike energie. As jy nie bid nie, sal jou geestelike energievlakke laag bly. Lees maar gerus Ps. 13 waar die digter met moedeloosheid en moegheid voor die Here staan, maar sy gebed en pleitroep voor die Here het hom soveel geestelike energie gegee dat hy die gebed met lofprysinge eindig. Gebed is voorwaar die asemhaling van ’n kind van die Here!
As jy dus soms geestelik te moeg is om te bid: Moenie jouself in skuldgevoel dompel nie, want God is nie net by jou teenwoordig as jy jou oë toemaak en met Hom praat nie. Hy is juis by jou te midde van jou moegheid. Aan die ander kant moet jy wel moeite doen om tyd te maak om jouself af te sonder en te bid – nie omdat dit ’n plig is nie, maar omdat jy ’n diep verhouding met die Here het en in sy teenwoordigheid krag kry . Ja, deur gebed ontvang jy geestelike krag van die Here !
Lees nog meer artikels op my blog: Gebed
(Geestelike uitputting is iets ander as depressie- hoewel dit raakpunte het , is depressie totaal iets anders- daarvoor het die Here vir ons wondelike professionele mense gegee om ons ook te help. Lees ook Frederick se blog van 8 Okt.).
Written by Besoeker on October 3, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Written by Besoeker on September 12, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Onlangs , met die afsluiting van ons ringsitting, vertel een van die leraars wat op aftrede staan, dat hy vir baie jare elke Woensdag vir al die kollegas in die ring bid… Verstaan ons nog dat gebed ook ’n bediening van voorbidding is? Voorbidding is om priesterlik by God vir mekaar in te tree. Die woord wat deur baie gebruik word, is intersessie. Voorbidding is om as’t ware as tussenganger op te tree – vir iemand in die bres te tree. Jy kom pleit by God vir die ander persoon of saak.
Die Here Jesus se voorbidding het behels dat Hy homself gegee het om as Hoëpriester namens ons by God in te tree. Hy het Homself gegee. ’n Voorbidder gee homself as hy intree vir ‘n ander voor God. Hy tree in met liefde, empatie, solidariteit , integriteit . Jy kan nie vir iemand voorbidding doen as jy nie bereid is om hom/haar lief te hê en te aanvaar nie. Voorbidding het die Here Jesus se lewe gevra – Hy het die offer gebring. In 1 Pet 2:9 word die volk van die Here ’n koninklike priesterdom genoem . God se volk is ’n volk van priesters – wat vir ander intree en voorbidding doen.
Voorbidding kan met reg ’n bediening van omgee genoem word. As jy dus aan iemand verklaar dat jy vir hom/haar bid – wys dit dat jy omgee en bereid is om voor God namens die persoon ’n offer te bring. Dit gebeur te veel dat sommige mense soms leë beloftes van voorbidding maak , miskien omdat dit die sosiaal korrekte ding is om te doen. Ek sou om daardie rede versigtig wees om vir almal te vertel dat ek vir hulle bid. Om vir mekaar te bid is ’n baie intense en ernstige saak. Dit is ’n bediening van omgee en van intree! Jy mag daarom nie leë beloftes vir iemand of vir ’n saak maak nie.
Persoonlik probeer ek ’n dissipline in my bediening van voorbidding handhaaf. Ek het ’n gebedsjoernaal waar ek agterin ’n basiese raamwerk vir elke dag se voorbidding het. Dit is goed om ’n gereelde voorbiddingslys te hê.
Ook vir gemeentes is ‘n gereelde voorbiddingslys nuttig. Tog word baie voorbiddingslyste van gemeentes eerder ’n inligtingstuk van lief en leed. Hoewel dit reeds die begin van ons omgee-gebed is, sal ons erns moet maak om vir mekaar voor God in te tree. Dit is dalk die moeite werd om met mekaar in gesprek te tree hoe ernstig ons dit bedoel as ons die woorde gebruik .. Ek bid vir jou……
Met al my erns oor voorbidding , het ek egter ook ’n klippie in my kerkskoen. Dalk is ek enig in my worsteling en het ek nog baie om in heligmaking te groei – maar ek is eerlik as ek sê : ek sukkel om vir iemand te bid vir wie ek nie ken nie. Ek sukkel om die offer van liefde te maak en vir hulle te pleit by die Here. Ek sukkel om net vir ’n naam te bid en nie regtig te weet waarvoor nie. Ek sukkel om te reageer op ’n onpersoonlike SMS. Dalk is my liefde vir die wêreld nie groot genoeg nie en hoop ek die Here sal dit vir my leer. Of miskien sê dit vir my iets oor die belangrikheid van die gemeenskap van die gelowiges…..?
U word uitgenooi om by die kommentaar-funksie van hierdie “post” u gemeente of indiwiduele getuienisse oor die kragtige werking van gebed te plaas.
Gebed is die een saak in die Christelike lewenstyl waar die ware verstaan daarvan nie van die kennis van teoloë, filosowe en geestelike voorgangers afhanklik is nie, maar van die verhouding en lewenswyse wat elke gelowige persoonlik in die aangesig van God beleef.
Met hierdie blog wil ek poog om ’n openhartige gesprek oor gebed en spiritualiteit aan die gang te kry. Ek wil jou uitnooi om saam met my te dink, te gesels en te groei oor en in die praktyk van gebed. Hierdie is nie ’n voorbiddingsblog waar gemeentes en indiwidue verskeie gebedsversoeke plaas nie – daarvoor het gemeentes hulle eie sisteme. Die oop gesprek in die blog moet juis inspirerend meewerk om gemeentes en gelowiges inligting te gee en te motiveer om ’n gebedskultuur te vestig.
Die blog wil onder andere aan twee sake aandag skenk.
Die een is ’n oop gesprek oor gebed en spiritualiteit. Neem asb. deel aan die gesprekke oor verskeie temas en gedagtes wat gereed in die blog sal verskyn.
Die ander is om ’n ruimte te skep sodat gemeentes en gelowiges oor die kragtige werking van gebed kan getuig. Kyk by die kategorieë en klik op “Getuienisse”