Uncategorized | Rosalind Franklin
Augustus 21, 2012 in Uncategorized
Na my selfopgelegte ballingskap van meer as 'n jaar – dit mag langer wees – het ek weer op WordPress kom rondkyk.
Ek verbeel my hier is nou meer verregse mense as 'n paar jaar gelede wat agter elke klip en bos na volkstate en nasionalisme soek. Dit wil mens laat kots.
Hulle swak geskrewe stukkies snot (hulle ken ook nog steeds nie die taalreël van los- en vasskryf van woorde en begrippe nie) versuur die blogs nog meer.
"Ons sal sterf vir Afrikaans!!" En dan kan hulle nie eens behoorlik spel nie en die woordeskat is so beperk soos die van 'n padda.Een van die kleintjies.
Om hulle saak te versterk – weef hulle teksversies en klap-vir-jesus-hande smarterige sinne – tussen nog meer snert.
Kennis is mag, dudes.
Julie 29, 2011 in Uncategorized
Die jaar was vreemd in baie opsigte, dood en verlies waaroor ek nie sal tob nie. Maar ook sukses, uitdagings.
Ek het eintlik maar weggebly hier en op FB – speel nie meer al die "games" nie. Ek dink die fokus het soveel verskuif met al my verpligtinge.
Ons een hondjie is dood, vyf weke gelede. My hart was so seer en rou – dit was onmoontlik vir my om daaroor te praat. Is steeds. Ure na haar dood moes ek op 'n vliegtuig klim oorsee. Dit was een van die moeilikste goed wat ek in my hele lewe moes doen – ek kon nie kanselleer nie wat dit was 'n uitnodiging.
Ek kan steeds nie eintlik oor haar praat nie.
Mei 16, 2011 in Uncategorized
was ek so moeg vir die alledaagse gesukkel, ek het die blog gesluit, hy is nou eer oop saam met my ander een wat ek intussen oopgemaak het: Rosalind Reloaded.
Niks het verander nie, inteendeel. – Ek voel nog oor baie goed dieselfde.
Mag ons die celebs survive
Februarie 2, 2010 in Uncategorized
Sleutelwoorde:christina storm, jub jub, survivor suid afrika
Kyk, Jub Jub, ek weet nou nie wat was toe met jou tottie verkeerd nie, maar ek sal nog steeds graag wil weet waar is jou "internal genitals are infected" – wat toe besig was om af te vrot.
Rub a dub dub se jub jub wou afval, maar dalk het was sy dub jub siek gewees voor hy daar aangekom het? Ek sal ook nie weet nie, maar dat hy kleinserig is, die het ons gesien toe 'n snytjie die grote van 'n atoom teen sy been opgeduik het.
Die medic se nogal op 'n skaal van 1 tot 10 is dit 'n 2. LOL.
Flippen, dood is die big strong African Warrior en hy is vervang deur 'n Rapper-sissie. Fokkit.
Cindy Nel was nice. Jinne kyk hoe oulik het sy daar gesit en huisie bou. Man daai was nou cute. En toe stem hulle haar af. Onnosel goed.
Christina Storm wat die hel met haar aangegaan het sal ons nooit weet nie, maar ek is seker ons het nie alles gesien nie, dit is ge-edit. Sy moes 'n baie groter tantrum gegooi het was net: tata en daar gaan die boot.
Die mense wat net so opgee, julle is 'n skande vir julle charities. Hoe moet die mense nou voel? Julle sal nou nooit weer toesprake kan maak oor aanhouer wen en hard probeer nie.
Een van die kotslikste oomblike egter was daai klein bruin meisie/DJ?, ek weet nie wat haar naam is nie, wat in die charity advertensie se: "The reason why I am so famous is because of children…" soos in hallo ek het nog nooit van jou gehoor nie en jy is nie famous nie. Nee die jirre weet, ek wonder waar kom die mense vandaan. Mag Kersvader hulle almal kom haal.
En nee, dit is nie moerse as jy een fokkin klein vissie so groot soos 'n nr. 4 skoen vang vir 15 mense nie. Dit is moerse as jy 20 groot visse vang en almal kan hulle dik vreet. Check 'n bietjie die ego.
Wanneer huil een van hulle nou lank en aanhouend? Of val 'n gekroonde tand uit? (ek mag maar so wreed wees ek het self tande verloor in 'n ongeluk en moes deur die hel gaan van dit laat terugsit). So ek soek tande!!! Tande wat uit monde spat en trane.
Die trein na Malelaan (2)
Desember 22, 2009 in Uncategorized
Ek het nou amper iets leliks geblog oor kersfees, nee wees rustig niks oor godsdiens nie, maar oor ander goed. Soos dat mense kos koop asof die groot honger op ons is en asof hulle beplan in selfmoord te pleeg deur vreet.
Nouja nadat ek my innerlike uiteindelik versterk gekry het met voedsel op die stasie in JHB, ry die trein verder. Ons is al omtrent 12 ure laat. En die mense moan.
Ek het erge bedenkinge of al die oumense wel na JHB weer op die trein gekom het, want niemand luister nie, maar vra wel al die vrae oor en oor. Ons is veronderstel gewees om vanmiddag op Nelspruit in te trek – maar dis middag en wat ek sien is die Oos-Rand.
Drink maar weer wyn.
Laat-laat in die nag kom ons by Nelspruit aan waar ons aandkos al so oud is, dit kon netsowel die volgende dag se oorskiet-middagete gewees die. Die oumense se hulle gaan nie van die trein afklim om te eet nie, want dit is laat, koud en weer eens te laat.
Maar toe daai trein intrek by die stasie waar ons kos wag, toe storm hulle soos 'n trop leeus op daai kos af. Weer eens kry ek omtrent laaste kos. Dit is net onmoontlik om in 'n ry te staan, hulle staan in 'n reguit bondel en beur na vore.
Die volgende oggend moet ons op busse na die wildtuin klim, vir die dagtoere en saans slaap ons steeds op die trein. Ons word mooi ingedeel volgens die treinwaens in die busse. Aikona, by die eerste stop, klim almal behalwe ek en omtrent 3 ander, in die verkeerde bus…
Chaos. Die spul spring aan mekaar oor wie die beste plek het, waar om hul kissies advokadopere en naartjies te stoor, wie wanneer kan PP en by watter kitch curio-shop gestop moet word.
Daar is 'n kameelperd! Waar? Ek kan hom nie sien nie! Daar is hy!!!! Maar waar. Ag fok.
Daar is 'n bok!! Waar? Daar! Dit is nie 'n bok nie. Dit is! Dit is nie! So gaan dit. Aan en aan en aan.