Die oggend het begin met koffie by die 24-uur Wimpy op die Bult. Net nadat ons bestel het en ek besluit het ek is eintlik honger, moes ons die kelnerin weer wakker maak om ’n kaasbroodjie te maak. Iets wat ons geleer het, is dat dit wel goedkoper is om ’n broodjie sonder chips te bestel.
Toe ons weer op die pad kom, sien ons iets wat in die vroegoggendlig aanvanklik soos ’n bok gelyk het, maar in werklikheid net ’n aalwyn was. Daar is deurlopend op die pad verskeie dom voëls teëgekom, wat om die een of ander rede die neiging het om REG VOOR die kar in te vlieg. Dit is dus hul eie skuld indien hulle iewers op die snelweg ’n paar vere aan die vooruit van ’n blou Honda i10 afgestaan het. Amper soveel dom voëls as slaggate – amper. Ek het, tot my verleentheid, twee keer gekoes vir ’n tarentaal wat búite die kar opgevlieg het. “Roadtrip” van Kaleidoskoop het gespeel, en ons het gedink dis ’n baie oulike toeval, aangesien ons op ’n roadtrip was…
Ons het verby ’n kar gery wat langs die pad gestaan het met twee mense wat hulp vra… Ja, ons het ’n bietjie sleg gevoel, maar die situasie het wel ‘scaly’ gelyk (dit was immers in die middel van nêrens – enige kwaliteit moordstorie begin so). Daar het darem ’n oom met ’n bakkie van die ander kant af gekom en afgedraai het, so toe het ons darem beter gevoel.
In nog ’n wonderlike oomblik van toeval, het ons perde langs die pad gewaar terwyl “Spirit: Stallion of the Cimarron” se klankbaan in die kar gespeel het. Ons het ’n dom tor ook ontmoet, plegtig teen die voorruit.
By Colesberg aangekom, lyk die wêreld steeds plat. Verdere waarnemings: ’n bottel in ’n boom by Hanover, lukrake warrelwinde, ’n vlam-spook (wat eintlik net ’n rooi lap was wat in ’n tak vasgesit en deur bogenoemde warrelwind rondgefladder is, maar ons was moeg en het gedink dis snaaks…), die ABNORMAL/E-trok (wat ’n aantal karre vervoer het en omtrent elke keer vir Arno gevolg het as ons afdraai vir ’n badkamerbreek by ’n petrolstasie) en drie gemsbokke – ons vermoed hulle was vroulik – by Drie Susters.
Ter afsluiting: Ek het reeds die aantal windpompe tussen Colesberg en Beaufort-Wes genoem: 215-en-’n-half (die windpompe sonder lemme is getel as halwes). Ek het met die tellery van die windpompe begin as ’n manier om vir Arno wakker te hou, soos dit ’n goeie shotgun betaam. Dit is wel nie ’n baie akkurate getal nie – daar is eintlik baie meer, maar ons het hier en daar ’n paar gemis, weens moegheid of onoplettendheid of albei. En die prys vir die Beste Nommerplaat van dié jaar se Noordwes-Wes-Kaap roadtrip gaan aan: