DIE OES VAN ONS LAND - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 29 November 2020 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 143
"En 'n ander deel het in die goeie grond geval en gegroei en honderdvoudige vrug
opgelewer. Toe Hy dit gesê het, roep Hy uit: Wie ore het om te hoor, laat hom hoor!" (:8). Dit is weer daardie tyd van die jaar wat die boere hier in die Vrystaat met ywer hul lande bewerk. Die reëntjie wat ons tot dusver ontvang het, het die meeste met groot opgewondenheid vervul. Dit wek by die mens sommer 'n groot verwagting. Daar word hard gewerk, lande word voorberei en saad word geplant, want die huidige stand van sake wek 'n vooruitsig van 'n goeie opbrengs. En hierna wag die landbouers op die opbrengs van hul handewerk soos wat ons in Jakobus 5:7 lees. "…Kyk, die landbouer wag op die kostelike vrug van die aarde en het geduld daarmee totdat dit die vroeë en die laat reën ontvang het."
Hierdie opgewondenheid en verwagting onder ons mense laat my dink aan die woorde van die Here by monde van die profeet Jesaja. "En Hy het dit omgespit en die klippe daar uitgehaal en dit beplant met edel wingerdstokke; en Hy het 'n toring daar binne-in gebou en
ook 'n parskuip daarin uitgekap; en Hy het verwag dat dit druiwe sou dra, maar dit het wilde druiwe voortgebring." (Jes. 5:2). Ja - al daardie moeite en dit tevergeefs! Hoe groot is daardie teleurstelling nie. Al die werk, al die moeite en waarvoor – wat is daar om daarvoor
te kan wys?
Geliefdes, ek vra u dan vanoggend om saam met my te dink aan hoe die oes van God in die akker van ons volk lyk? Die wonderwerke en kragtige werk van God om ons hier te vestig en te versorg? Die wonderwerkende krag van God by Bloedrivier? Die wonder 'n onverklaarbare beskikking van God om Sy Woord deur die eeue heen behoue te laat bly en na ons te bring – nog boonop in ons eie taal! Die talle verkondigers van Sy Woord wie se harte Hy deur die jare heen opgewek het om te waarsku, te onderrig, te berispe, te smeek,
te pleit, te stry ja en soms ook hard te bestraf om 'n opbrings van hierdie land te kan afhaal.
Die gelykenis van Christus Jesus uit ons teksgedeelte van vanoggend laat ons oor die oes van ons volk besin. Die saad is in gereelde hoeveelhede in ons volk se geskiedenis mildelik gesaai. Dit was vir sommige mense so waardeloos dat hulle gewoon hierdie kosbare saad
vertrap het. Dit het vir hulle geen waarde gehad nie en hulle het nie weerstand teen die satan gebied wat dit maklik van hulle kon kom roof nie. Ja, by ander het hierdie saad darem in hul harte geval, maar dit was vir hulle nie kosbaar genoeg om dit te versorg nie. Daar was
vir hulle nie tyd om hierdie saad te besproei en te versorg nie. Ja, hulle tyd is eerder aan die begeerlikhede van die wêreld afgestaan. Dit was belangriker om sport te beoefen, duur vakansies te hou en die vermaak van Hollywood aan te hang as om die saad van God wat in
hul lewens geval het te versorg. Ja, soveel tyd moes afgestaan word in die najaag van rykdom en genietinge van hierdie lewe sodat die oes wat wel opgelewer sou word deur die sorge van hierdie wêreld verstik is.
Geliefdes, hoe klein is daardie groepie nie wat met volharding probeer vrug dra nie? En tog verwag ons dat God moet aanhou om oor ons seën te gebied en vir ons te ywer. Die valse leraars verkondig mos dat God alleen liefde is. Hierdie brak, vrugtelose aarde sal Hy aanhou
bewerk sodat dit kan dorings en distels oplewer. Hulle beledig God om te impliseer dat Hy tevrede is met 'n onheilige, vrugtelose, goddelose volk wat geen vrug oplewer nie. Hulle besluit vir Hom, namens Hom, dat Hy nie vernieling en verderf sal aanrig nie. Hulle besluit
seker vir God dat Hy nie regtig bedoel wat Hy in Jesaja 5:5&6 sê nie? "Laat My julle dan nou te kenne gee wat Ek met my wingerd gaan doen: Ek sal sy doringheining wegneem, sodat dit verwoes word; Ek sal sy muur stukkend breek, sodat dit vertrap word. En Ek sal dit 'n wildernis maak: dit sal nie gesnoei of omgespit word nie, maar opskiet met dorings en distels; en Ek sal die wolke gebied om nie daarop te reën nie." Geliefdes, kan u sien dat hierdie dwaalleraars dienaars van die satan is wat die saad wat gesaai word kom wegsteel sodat dit geen vrug sal oplewer nie!
Ek kan vir u vanoggend plegtig verseker dat God nie met 'n onheilige, vrugtelose opbrengs tevrede sal wees nie, geliefdes. Dit word vir ons duidelik gestel in Christus se gelykenis van die onkruid dat die koring, die goeie opbrengs, by Hom versamel sal word, maar dat die onkruid daarenteen met vuur verbrand sal word. "…Maak eers die onkruid bymekaar en bind dit in bondels om dit te verbrand, maar bring die koring bymekaar in my skuur." (Matt. 13:30). Ek en u behoort vanoggend te bedink wat God se uitspraak sal wees indien Hy op hierdie
oomblik die opbrengs van ons lewens moet kom beoordeel. Sou Hy uitsien na 'n mooi en belowende oes? Of sou Hy met teleurstelling moet kyk na 'n land wat braak lê – 'n land waaraan soveel arbeid spandeer is, maar dalk ook vergeefs? Geliefdes, sou Hy moet besluit om hierdie boom wat die grond onvrugbaar maak te laat uitkap? "Toe sê Hy vir die tuinier: Kyk, drie jaar kom ek om vrugte aan hierdie vyeboom te soek en ek kry niks nie; kap hom uit. Waarvoor maak hy die grond nog onvrugbaar?" (Luk. 13:7). Of sou die saad wat Hy in ons harte kom plant het vir Hom tot 'n verblyding en sieraad wees? "…Die koninkryk van die hemele is soos 'n mosterdsaad wat 'n man neem en in sy land saai; wat wel die kleinste is van al die soorte saad, maar as dit gegroei het, groter is as die groentesoorte en 'n boom word, sodat al die voëls van die hemel kom en nes maak in sy takke." (Matt. 13:31&32).