Fourie het in die ure voor sy dood ’n aantal briewe aan sy volk, sy vrou en familie geskryf. Nadat hy op 19 Desember 1914 skuldig bevind is aan verraad (omdat hy as lid van die Unie-Verdedigingsmagte aktief aan die Rebellie deelgeneem het) is die vonnis gelewer. Dit is minder 24 uur later voltrek. Ten spyte van die emosies wat daar sekerlik in sy binneste moes woed in dié tyd, het hy in ’n brief aan sy volk ’n treffende oproep gelewer. Sy “vermaning” aan sy volk, soos hy dit self stel, is eenvoudig. Dit is ’n vermaning wat in vandag nog net soveel betekenis dra as tydens die worstelinge van 1914: “Wees getrou tot die dood. Wees getrou aan u tradisies, aan u taal en aan u volk.” (Vertaal uit die oorspronklike Hollands.)
Hy het aan die Anglo-Boereoorlog deelgeneem, maar teen Oktober 1901 hom aan die vyand oorgegee om mediese behandeling te ontvang vir ’n ernstige beenwond waaroor hy vir sy lewe gevrees het. Hy was tot en met Februarie 1902 in ’n hospitaal in Pretoria verpleeg, maar was permanent mank. Hy is hierna as krygsgevangene aangehou.