Rachel Conners - U.S. Soccer
U.S. National Team: U-18 WNTPosition: MidfielderDate Of Birth: Dec. 27, 1994Height: 5-4Hometown: Moorpark, Calif.Club: Real So Cal Die Ou Top in Afrika. | Just another blogs demo Sites site
Die Ou Top in Afrika.
Die groot geeste het verdwyn en ons sit nog hier.
Augustus 25, 2012 in Sonder kategorie
16 Kommentare »
Lees ek vandag in ons koerant die Nobel prys skrywer van Suid Afrika wat nou in Australia woon se vrou se dat hulle te sensitief is om in SA te bly, dat daar een aand hier in sy motor ingebreek was en dat hy nie meer so vryelik kon fietsry hier nie. Waar woon Nadine Gordemir, Breyten Breutenbach vandag, en wat se Andre Brink en al daai snare wat vir dekades lank ons land en regering en ons Afrikaners so verguis het. Soveel so dat nadat hulle ons oorwin het, die swart mense hierdie week op die dorp Senekal plakate gedra het wat se hulle was beter af onder die apartheids regering. So draai die wiel.
Ons gematigde mense het altyd geweet wat kom, so ook vandag weet ek: uiteindelik sal mense soos die DA en ander swart organisasies hierdie land vir die goeie mense van hierdie land, weer terugneem vanaf die korrupte magsbehepte ANC regering.
Kyk wat doen ons blanke boere in Zambie, die Kongo en Mosambiek Daardie lande word nou uitvoerders van kos, nie invoerders nie. En het u op Voetspore gesien hul plaashuise het nie diefwerings aan nie. Al die jare het aktiviste geskreeu ons Afrikanerboere is die grootste rasiste, maar wat maak hulle nou daar in vreemde lande met swart mense wat die lande regeer? Is dit hoe rassiste optree? In ons eie land word boere nog steeds gedreig dat hul plase afgevat sal word, nog steeds word hulle vermoor. Totdat ons invoerders van kos word, eers dan sal Malema se mense tevrede wees.
Gelukkig draai die wiel, ons wen n hofsaak dat n Afrikaanssprekende Kleurling nie vanaf die Kaap na Limopo verplaas word, net omdat daar te min Kleurlinge in Limpopo is nie. Is dit ook hoekom jong mediese dokters wat klaarmaak vir twee jaar in die ou Transkei moet gaan werk? Is dit hoekom ons eie kinders en dogters nie werk kry in hierdie land nie?
Is dit hoekom duisende mense van Pretoria, Johannesburg en selfs van Bloemfontein, hewig beplan om te trek na die WEs Kaap. Net in Bloemfontein tel ek vier gesinne hierdie maand, en dis net die mense wat ek ken, en hulle is almal jonk en ekonomies kragtig. Is dit waar swart, wit en bruin mense wat saamstem oor dinge gaan begin om die wereld te wys dat ons wel die potensiaal het om n ordentlike, beskaafde land te word wat ten minste saamstem oor die beginsels van die Tien Gebooie nie.
En ten laaste, ou PG Du Plessis, die skrywer, daar op sy plaas in Noord Wes, geluk met die prys wat jy ontvang het en die voorbeeld wat jy stel om op 78 nog op jou plaas te boer en te bou aan jou huis en te skryf vir wie ook al wil lees oor ons land.
Ja, stil nou broers, daar gaan n man verby.
Ek word n korrupte man van Afrika……. sommer so maklik
Augustus 18, 2012 in Sonder kategorie
n Ou vriend se seun het n eiendomsagentskap, uit geldnood begin ek daar te werk. My eerste sending is om twee kopers uit te neem na n wildsplaas wat ons in die mark het. Ek ken die eienaar en die plaas goed. Die koper is n skatryk sakeman wat n Bee vennoot het en hulle bied aan dat ons met hulle vuurwa ry, my ou skedonkie doen afbreuk aan hulle lewenstyl. Dis n pragtige ryding, ek het nie eers geweet die Duitsers maak so n luukse 4×4 nie. Ons laat waai, ek sit voor en die BEE ou sit agter, net omdat ek die pad moet beduie.
Ek skrik toe ek sien hoe vinnig die telefoonpale verbyflits, ek skrik nog groter toe ek sien die naald staan op 220 km per uur. Ek waarsku dat daar soms spietkops is op hierdie pad. Kort daarna spring hulle voor ons in die pad.
” Los als vir my”, se die drywer.
n Boek word uitgehaal, die swart spietkop wil skryf. Die wit spietkop kom aangestap. Die vorm van hul liggame verskil drasties. Ek dink aan n ou liedjie van my jeug.”Die een ou Spook was maer… en die ander ou Spook was vet, Ho-Ho”.
Die dun wit Spook se die oortreding kwalifiseer vir beslaglegging op die motor en reguit tronk toe vir die bestuurder. Die vet Spook se dis nou n helse probleem. Die bestuurder verduidelik dat daar geen ander karre op die pad was nie en dat hy die nuwe ryding van bykans n miljoen rand wou toets en seker maak of alles waar is wat die Duitse maatskappy hom vertel het. Ek dink dit was die woorde, “n miljoen rand”, wat almal daar soos roofdiere in die veld, die reuk van bloed in die neuse laat kry het. Lyk amper of die Spoke hulle koppe lig om beter te ruik. Is dit bloed of is dit geld wie se reuk daar aangewarrel kom ? Bloedgeld, besluit ek in doodse stilte.
Toe eers laat hoor die BEE man van agter. Hy wil weet of die drywer eers kan gaan kyk na wat die lesing was, netnou jok die wit Spook vir almal. Ons klim nou almal uit, die bestuurder en die wit Spook gaan kyk. Die Bee ou en die swart spietkop wissel n paar vinnige woorde in Sotho. Die ander twee kom saam terug.
” Bliksem, nee julle het my,” se die bestuurder, ” kan ek en my partner net eers bietjie alleen praat, voor julle my toesluit en ek my prokureur bel”. Hulle kry die toestemming en gaan staan agter die 4×4 en praat. Hulle kom gou terug en dan vra die Bee ou vir die bestuurder wat hul prokureur vir die laaste saak gevra het, toe hy hulle op n tegniese punt los gekry het.
Die bestuurder se dit het hulle byna R12,000 gekos, prokureurs is bliksemse bloedsuiers. Ons stem almal saam en knik ons koppe.
Ewe skielik is almal nou effens stil en gespanne, ek seker die meeste. Die Bee ou vra my selfoon, hy sit dit op die enjinkap neer, so ook sy eie selfoon en die van die bestuurder.
Die bestuurder se, ” miskien is dit beter om sonder n prokureur die ding op te los, miskien nis dit beter vir almal as ons die boete sommer nou betaal dat ons almal kan aangaan met ons werk. Die boete behoort seker so drie of vierduisend rand te wees. Kan my vennoort net gou self ook gaan kyk na die lesing? Ons deel alles fifty-fifty in ons besigheid.”
Die vennoot gaan alleen en is vinnig terug. Die een Spook gaan terug na die motor, die vennoot het die deur oop gelos, netnou word hul motor se battery pap en hy moet n ander pen gaan kry, die een in sy sak se ink is op, verduidelik hy. Hy vat nogal n tydjie soos hy na die pen soek. Ons kry toe n ernstige waarskuwing om versigtig te bestuur, ook dat daar nog n lokval net duskant die volgend dorpie is.
Ons ry verder, ek kan nie die versoeking weerstaan nie en wil droogweg weet.
” Wonder wat het hy toe daar op die kar se sitplek gesien, miskien net nog n pen wat se ink op geraak het. Gelukkig kry n man kry darem deesdae nog goeie en billike spietkops ook.”
Ag en die heiliges en vromes onder julle lesers, moet tog nie nou die polisie bel en my aanklae as medepligtige nie. Ek het alles maar net gedroom, ook gedroom die polisie kom by die huis aan en toe my vrou wou betoog teen korrupsie, toe skiet hulle haar uitmekaar uit met hul outomatiese gewere.
Soms soek n man net na stilte.
Julie 8, 2012 in Sonder kategorie
Wanneer ek op n kliprantjie onder n olienhoutboom sit en staar oor die wuiwende rooigras vlaktes van die Vrystaat; en ek sien hoe die blesbokke en swart wildebeeste in hul groepies doer onder vreedsaam wei. Dis dan wanneer ek wonder as die mensdom eensklaps sou verdwyn, saam met alles wat hul hier op aarde tot stand gebring het, of die natuur nie baie beter af sou gewees het nie. Hoekom pas ons nie die natuur op nie.Hoekom verwoes ons woude, hoekom bevuil ons riviere, hoekom gooi ons afval in die see sodat daar reeds n gebied van 20,000 kilometer lank, geen koraalriwwe meer bestaan nie, hoekom bevuil ons die lug dat in sommige stede daar elke paar tree n suurstof toedienings aparaat is.
Die aasvoels sterf uit, die blou kraanvoel sterf uit, die renoster sterf uit, die visse in ons see sterf uit en die mense word net meer en meer. En soos die mens meer word, word hy al meer gevoelloos en gewetenloos teenoor die natuur. Ons in Suid Afrika is gelukkig, ons het seker die meeste wildreservate en natuurreservate van elke land in die wereld. Ons moet dit met alle krag en mag so behou.
Ons moet ons aanwas beperk, ons moet die natuur beskerm teen onsself, ons moet elke boer of instansie wat n gebied wil afsper as natuurbewarings area, ondersteun. Ons wette moet strenger word. Ons moet mekaar aanmoedig vir bewaring en saam veg teen besoedeling.
Want moeder aarde is besig om haar geduld met ons te verloor, dit vloed waar dit nooit gevloed het nie, aardbewings word al meer, tornados tref selfs die Vrystaat en Transvaal, woestyne groei al groter. Ys begin smelt in die Noordpool, ysbere begin vrek, walvisse weet nie meer waar om hul kleintjies groot te maak nie, want op pad soontoe word hulle doodgemaak en hul vleis op tafels voorgesit vir die mens.
Ek kan sien en hoor hoe moeder aarde haar begin vervies vir ons optredes, tsoenamis kom en saai verwoesting vir die mens, riviere oorstroom sy walle en vat mense saam. Eendag gaan sy besluit dat ons planeet baie beter af sal wees sonder die mens.
En ons is dan die slimste en mees ontwikkelde lewendige wesens op aarde, wat spog met die naam van beskawing.
Dis koud hier onder die boom, die windjie het ook nou opgekom, op beskaafde wyse haal ek my plat silwerkannetjie vol soet wyn van Jacobsdal uit my baadjiesak, ek vat n paar heel onbeskaafde slukke. Dit sal my warm hou, want ek wil nie nou al afstap daar na die bungallows toe nie. Ek raak verslaaf aan hierdie stilte om my.
Lyk vir my die witmense se koppe word nou mal….
Julie 7, 2012 in Sonder kategorie
12 Kommentare »
Na die diefstal van my tweede hekmotor het ek terug gegaan na die handmodel.Ek maak die hek oop en wou net terugstap om in die kar te klim, toe groet n Kleurlingman my vriendelik’
” More Oubaas, my hene Oubaas na al die jare,” se hy met uitgestrekte hand. Langs hom staan n jonger man met n litteteken op sy wang.My honde het ek geleer om nie oor die loop yster van die hek te gaan nie, die reun staan egter daar en knor vir die uitgestrekte hand.
Ek druk my een hand agter my rug uit en vryf die hond se kop, hy bedaar. Ek kyk na die Kleurling man en probeer hom onthou, ek kan nie. Hy glimlag nog vriendelik en vra of ek my knieg seer gemaak het, hy sien ek loop effens kruppel. Die jonger een beweeg so n meter links en dit lyk vir my kompleet of hy in die erf loer om te sien wat se kar ek ry. Ek kry hond se gedagtes.
” Maar Oubaas, hoe ken die Oubaas dan nie meer vir my nie?”. wil hy weet. Ek vra hom wat my naam is. Hy antwoord dadelik, ” Oubaas Green-door.”
Dis nie my naam nie se ek en tree agteruit in my erf in , die honde is onmiddellik voor my en wys tande. Die Kleurling kyk na sy jonger metgesel, die ouer man se gesig is half hartseer en kwaad. Hy se hy is Hendrik, die messelaar, hy ken my goed. Ek se weer ek ken hom glad nie.
” Nei wat Selwin”, se hy vir die jonger een, “kos loop, lyk vir my die witmense se fokken koppe word nou mal.”
Ek maak die hek toe, vergeet skoon van die kafee en gaan sit agter my lessenaar in my studeerkamer. My vrou wil weet wat makeer, ek vertel haar en sy se dit was maar net boemelaars wat kos of geld wou he.Ek antwoord dat hulle niks gevra het nie. Nou is my vrou bekommerd, sy is oortuig dis rowers, huisrowers wat toe geskrik het vir die honde.
Ek kan nie die ou se oe vergeet nie, hy was werklik geskok en hartseer dat ek hom nie kan onthou nie. So asof ons nogal heel goeie vriende was. Dan bel ek my broer.
” Ken jy vir Hendrik die messelaar,” vat ek n kans,” hy stuur groete.”
” My liewe land Outop, leef die ou nog, het jy sy nommer gevat? Die beste messelaar in ons stad”, wil my broer opgewonde weet.
Nee, ek het nie,antwoord ek, maar wie is Oubaas Green-Door?
Dis ek, se hy, my ou slaghuis het mos altyd n groen deur gehad.Mense van die lokasie het my so gedoop.
Ek bly lank stil, hy roep na my oor die foon, wil weet wat nou aangaan, hoekom praat ek nie.
Nee, se ek, ek sit maar hier en wonder, dis maar die derde mens in ons lewe wat dink ons lyk effens na mekaar.
“Ag stront man”, se my ongeskikte broer. ” ek was nog altyd mooi en jy lelik”.
Seker maar net n familietrek of so iets, dink ek by myself, maar in my binneste wil die hartseer glad nie wyk.
Die mens vernietig homself.
Junie 30, 2012 in Sonder kategorie
Wanneer ek oplees oor die lewe van die mens in oertye, veral Neander se blog, besef ek dat die mens van die begin af in vrees gelewe het. Daar was roofdiere wat jou heel kon insluk, reptielagtige vliegende voels wat jou kon vang en vir hul kuikens voer. Dis hoekom die arme mens in grotte gewoon het. Die gevaarlike diere daar buite kon hulle uitwis. Net die sterkste en dapperstes het bedags uitgegaan om kos te soek en terug te bring vir vrou en kind.
Toe begin die mens wapens maak om homself te verdedig en ook om vinniger vleis op die vuur te kry. Selfs in die Bybelse tyd was die groot gevaar vir die mens wilde diere. Hulle moes in groepe rondtrek of gaan kuier. Vind ons toe buskruit uit en maak gewere, Toe kon ons die gevaarlike diere op hulle blikslaer gee. Ons roei hulle amper uit sodat hulle vandag net in afgekampte wildreservate oorleef. Ons bly en reis toe lekker rond, slaap nie meer in grotte nie. So veilig ons kan sommer in tente slaap of in huise sonder omheinings en tralies.
Maar die mens rus nooit, ons begin mekaar toe verniel. algaande moet ons weer omheinings opsit en tralies voor ons deure en vensters plaas. Word toe al erger, ons moet selfs bedags op straat of daar waar ons reis en op vakansie is, rondkyk en voorbereid wees vir n aanval. Eens rustige piekniekplekke het borde op wat jou waarsku teen misdadigers.
Ons blaker uit dat die krokodil in Afrika 240 mense per jaar doodmaak, dis verskriklik. Ons swyg oor die 27,000 wat, net in Suid Afrika, elke jaar deur mense doodgemaak word. Of oor die 80,000 vrouens wat per jaar, net in SA, verkrag word. Intussen koop ons pepersproei, rewolwers, skokstokke en neem karate lesse, om ons self teen die gevaaarlikste dier op aarde te beskerm. Die mens.
Ons het die kringloop voltooi, ons is nou die gevaarlikste dier op aarde vir die mens. Terug in ons veilige grotte.
Ons wag en ons wag tot….
Junie 27, 2012 in Sonder kategorie
21 Kommentare »
Ons hele lewe lank wag ons op iets. Ons wag net tot die kinders almal uit die huis is…. dan gaan ons dit en dat doen. Ons wag net tot die pensioenfonds uitbetaal, dan gaan ons… Of ons wag net tot die huis verkoop, dan… o… dan.
Ek hoor dit elke dag van my lewe onder mense. Selfs onder kinders. Wag, dat ek net matriek klaar maak, dan gaan jy sien. Of wag, dat ek net graad vang. Ons wag alewig op iets om te gebeur en dan gaan ons verskriklik gelukkig wees. Uiteindelik is alles amper verby en ons wag dan net op die dood.
Nee, o hel, ek is nou gatvol vir mense wat aanmekaar wag. Ek wil nou leef, ek wil nou gelukkig wees. Wag maak jou steriel en knak jou gees. Dis ongesond, dis verkeerd. Waag iets, doen iets, al is dit soms die verkeerde ding, leef n slag man. As die ding waarvoor jy so lank voor wag dan eendag kom, is jy vir n paar dae vreeslik gelukkig en dan wag jy weer vir die volgende ding. Ek sien en ek hoor dit al om my.
Ek kom nou van n paartjie af wat vyf jaar hier in Bloem gewag het dat hy aftree ouderdom bereik en sy pensioengeld ontvang. Toe kom dit, toe wag hulle twee jaar vir hul huis om te verkoop. Toe wag hulle twee jaar in n beknopte woonstel by die see vir die regte huis om teen die regte prys in die mark te kom. Toe wag hulle twee jaar om goeie, nuwe vriende daar te maak. Dit gebeur nie. Toe wag hulle nog n jaar dat die wind gaan le.
En nou? Hulle wag nou al ses maande lank vir die regte huis in Bloem, want hulle kom terug. En as hulle eers hier is, gaan hulle vir ewig wag dat dinge hier weer diesefde gaan word soos toe hulle hier weg is.
Dit gaan nooit gebeur nie. Dis nie die goed wat kom wat ons gelukkig gaan maak nie, dis die goed wat vandag hier is wat ons gelukkig maak.
Lag kan soms gevaarliker vir jou wees as huil.
Junie 18, 2012 in Sonder kategorie
Ek hoor n ou skreeu my naam dat die gange van Pic en Pay weergalm. Dis n groot man en hy kom met sy arms wyd oopgesprei vir n ” bear hug”. Hy druk byna my ribbes af en as ek klae lag hy dat die bottels op die spesery rak begin kantel. Dis n ou vriend van my met die duidelikste en hardste stem wat ek ken. Ook die hardste en dawerendstee lag wat ek ken. Menste kom tot stilstand en staar, almal met bree glimlagte op hul gesigte.
Ou John het drie jaar gelede ge-emigreer na Australia. Hy is sak en pak terug en het n n besigheid hier in Blooem gekoop. Hy
vertel dat hy nie regkom met die mense in daardie land nie. Was glo veertien keer in drie jaar gearresteer, na die polisiekantore geneem en getoets vir alkohol en drugs in sy bloed. Ek is verstom, ek weet hy drink net sjampyn op sy verjaarsdag en op oujaarsaand.
” No, man Outop, those people dont laugh anymore, and when I do they think I am drunk or that I am using drugs. They wont believe me when I tell them that is how is how I always laugh. They are crazy, man,” se hy en begin weer lag. Dit dreun maar almal in die gang lag saam. Ek ook.
Die swart werker wat goed uit sy trollie op die spesery rak pak, skud so van die lag, hy pak sommer die visspessery tussen die braaivleis spesserye.
Soos my vrou haarself gisteraand van die stoel af gelag het toe daai tennisspeler uit frustrasie die grensregter n helse skop gegee het. Nee, die lewe is n lied, lag in die gange, lag oor die nuus, lees net die agterblad van die koerant. Bly positief.
Ons bly in n rowwe land, maar ons het nog die vryheid om hard en dawerend te lag oor dinge.
n Man bieg nie maklik nie, maar ek moet, want ek is bang my seuns vang my uit.
Junie 10, 2012 in Sonder kategorie
20 Kommentare »
Veral die seun wat my name dra, soms voel dit of hy my kop kan lees. Nee, ek moet bieg: ek is en was nooit die sterk en tawwe Pa wat hulle gedink het ek is nie. Die ding het al begin to ek 15 jaar oud was en ek se jou ek moes al lieg soos n tandetrekker om los te kom. Sover het ek dit gemaak, maar ek is bang, daarom bieg ek eerder hier.
Op 15 jaar oud is ek saam met my Pa jagveld toe anderkant die Soutpansberg,waar ek die eerste kremetartbome in my lewe gesien het. Pa kon nie sy koedoe raakloop nie, toe gee hy my sy geweer en reel dat ek die hele dag by n watergat waar hulle elke oggend n groot bul se spore waargeneem het, gaan wegkruip. Ek sit in n holte van n groot kremetartboom so vyf voet bokant die grond. Daar kom rooibokke, duikers, blouwildebeeste en zebras om te drink. Hulle gewaar my nie, ek het n dodelike skuilplek naby die watergat.
Skielik, asof van nerens, is die reusagtige koedoebul daar. Hy ruik onrustig, sy neusvleuels maak sommer so oop en toe. As Vrystatertjie is dit die eerste koedoebul wat ek in die veld sien. Ek het n klein verkykertjie waardeur ek hom deur my kamoefleer takkies bekyk. Die geweer le reg, ek kan net aanle en skiet. Die bul se maanhare op sy nek verstom my, voor het hy ook hare onder sy keel. Sy horings is lank en dik. Sy liggaam tril van senuwees, hy vermoed daar is iewers fout. Ek kan sweer hy het iets gewaar of geruik. Doodstil bekyk ek sy kop en die uitdrukking op sy gesig; n trotse, pragtige dier, hy het seker al baie jagters uitoorle. Hy is vir my so mooi, so edel, ek kan nie ophou kyk nie. Sy oe lyk asof hy hartseer is oor iets. Ek moet hom vir Pa skiet, maar ek kan nie, ek wil net na hom kyk. Hy stap n paar meter nader, as hy skuinsdraai sien ek hoe n spiertjie aan sy boud senuweeagtig ruk en spring. Ek sit my hande om die geweer en korrel net waar Pa gese het ek moet korrel. Maar ek kan nie die sneller trek nie. Iets binne in my skreeu op my dat ek n helse sonde gaan pleeg. Ek gee naderhand n fluit en jy sien net stof en klippies spat soos hy wegtrek. Ek sien hoe elke spier saamtrek en weer los. Dit is die mooiste ding wat ek in my hele lewe nog gesien het.
Ek klim uit my skuiling en en staan en piepie teen die stam van die ou kremetart. Toe Pa hulle my vieruur kom haal, le daar n rooibokram wat ek geskiet het. Die swart man wat as gids optree kyk na die spore om die watergat. Hy kyk vraend na my. Ek sit my vinger op my lippe. Net ek en hy weet.
Dit was 48 jaar gelede. Ek het al blouwildebeeste geskiet, blesbokke, hartbeeste, duikers, elande en gemsbokke ook; maar nog nooit n koedoebul nie. Is altyd op my lys, maar nog nooiut een geskiet nie. Elke keer aspris gemis, soms as daar te veel getuies om my was, het ek dit net-net gemaak. Almal was altyd jammer vir my, maar ek het geweet en gese dis maar my senuwees wat lol, bokkoors. Selfs met my eie seuns wat dikwels by was. Die laaste keer het die een wat my name dra, sy jagmes al saggies uitgetrek vir die keel afsny, toe mis ek. Hy het my daarna vir weke lank so skeef aangekyk, want hy het geweet ek is n goeie skut, en dat ek nog nooit n koedoe geskiet het nie. Gehoor hy se al vir ander, ‘ Die mooiste bok vir Pa is n koedbul’. Vanjaar is n koedoe weer op my lys, maar ek skryf maar hier, ek is n slapgat, sodat almal dit maar hier kan lees.
Vir jare het ek hierdie ding van my sielkundig probeer ontrafel. Nooit werklik die antwoord gevind nie. Altyd maar besluit, n koedoebul is net te mooi, te adel, te trots om dood te maak vir biltong. Toe lees ek gister n artikel wat Ian Player, bekende wildbewaarder wat al 84 somers agter sy rug het, op n vraag van n joernalis gese het. Hy antwoord:
” It is the wildness of the animal that makes it so appealing to us. We feel a spiritual connection with wild animals because much of the wildness in ourselves has already been destroyed.”
n Pragtige koedoebul doen dit vir my en ek sal vanjaar seker weer tot almal se verbasing n misskoot skiet.
Ja, ek is toe al die jare n liegbek sissie.
Ou Piet Rympies word op sy oudag n ware filosoof.
Junie 9, 2012 in Sonder kategorie
Kleintyd al het ons hom gedoop as ou Piet Rympies, hy wou en kon oor enige situasie n rympie maak. Soos oor die onderwyser wat toendertyd n matriekmeisie verwagtend gemaak het.” Hy kom daar om die taaibos, en hy maak sy groot papegaai los…” Ons het dit sommer in die stoepgange gesing tot groot onsteltenis van die onnies.
Nou is ou Rympies oud, geplooid en rietskraal, maar nog net so taai en vol sports as destyds. Wanneer mense kuier en gesels sal hy kort, kort oor n onderwerp n vers uit die Bybel aanhaal en nogal byvoeg waar dit staan. Die ou is uniek vir my, hy kan dit so droogweg noem dat niemand ooit aanstoot neem nie, eerder verbaas dat dit wel daar staan. Ek gee n paar voorbeelde van wat die ou onlangs genoem het.
Onderwerp: n vrou wat klae dat haar man tydens n braai na rugby te veel wyn gedrink het en n bietjie luiddrugtig geraak het: 1 Timotheus 5 vers 23. ” Moenie langer water alleen drink nie, maar gebruik n bietjie wyn ter wille van jou maag en jou herhaaldelike ongesteldhede.”
Onderwerp: mans klae oor almal deesdae vegetariers wil word, dis glo gesond en jy leef langer. Romeine 14 vers 2; ” Die een glo dat n mens alles mag eet, maar hy wat swak is eet groente.”
Onderwerp: Stout kinders wat nie wil hoor nie. Spreuke 23 vers 13 en 14, ” Hou jou tug nie terug van die seun nie,as jy hom met die roede slaan, sal hy nie sterwe nie. Jy sal hom wel met die roede slaan,maar sy lewe van die doderyk red.”
Onderwerp: Betaling van werknemers en bediendes: Jakobus 5 vers 4 tot 6 ; ” Kyk, die loon van die arbeiders wat julle lande ge-oes het, wat julle agtergehou het, roep uit en die geroep van die maaiers het gekom tot die ore van die Here van die leerskare. Julle het op aarde n weelderige en losbandige lewe gelei, julle het julle harte vet gevoer soos op n slagdag”
Onderwerp: Oor die regering wat alles wat hulle verkeerd doen en alles wat verkeerd gaan, blameer op apartheid. Spreuke 17 vers 9 ” Wie n oortreding bedek, soek liefde; maar hy wat n saak weer ophaal, skei vriende van mekaar.”
Onderwerp: Soustrein en vet katte in regering: Spreuke 3 vers 21 tot 22. ” Onder drie bewe die aarde, onder vier kan hy dit nie uithou nie. Onder n slaaf as hy koning word en n dwaas as hy volop brood het.”
Onderwerp: Die groot, swart en weelderige motors wat langs ons by die robots stop of ons uit die baan wil druk:
Spreuke 19 vers 10: “Weelde pas nie vir n dwaas nie, hoeveel minder vir n kneg om oor vorste te heers.”
Onderwerp: Die ongenaakbaarheid van sommige Afrikaners teenoor arm mede Afrikaners:
Jakobus 2 vers 15 en 16; ” As daar nou n broeder of n suster naak is en aan die daaglikse voedsel gebrek het. En een uit julle sou vir hulle se, ‘ Gaan heen in vrede, word warm, word versadig’, maar julle gee hulle nie wat vir die liggaam nodig is nie- wat baat dit ?”
Onderwerp: Oor vuilis op straat in die woonbuurte en inwoners weier om self voor hul huis skoon te maak: Jakobus 4 vers 10. ” Verneder julle voor die Here en Hy sal julle verhoog.
Onderwerp: Oor geskeide mans wat nie betyds of glad nie onderhoud betaal aan sy sukkellende eks en haar drie kinders nie. 1 Timotheus 5 vers 8 ; ” Maar iemand wat vir sy eie mense, en veral vir sy huisgenote, nie sorg nie, het die geloof verloen en is slegter as n ongelowige.”
En toe ek klae oor die koue en pyne in my bene. Spreuke 18 vers 14; ” Die gees van man ondersteun hom in sy krankheid; maar n verslae gees– wie kan dit opbeur?”
Onderwerp: Werklose arm blankes wat sukkel en die familie moet help: Spreuke 19 vers 7
” Al die broers van die arme, haat hom; hoeveel te meer hou sy vriende hulle ver van hom af! Hy jaag agter hulle aan met woorde — maar weg is hulle”.
Onderwerp: Malema se opstokery oor plase en myne en hoe hy die gepeupel aanhits:. Spreuke 17 vers 8; ” Die woorde van n kwaadstoker is soos lekkernye, en dit gly af na die kamers van die binneste.” en ook Prediker 5 vers 8 ; ” Maar n voordeel oor n land, is dit: n Koning wat aan die landbou diensbaar word.”
Onderwerp: Die lotto. Spreuke 17 vers 33. ” In die skoot word die lot gewerp, maar elke beslissing daarvan, kom van die Here.” Asook Spreuke 13 vers 11; ” Goed wat uit niks verkry is, word minder; maar hy wat met die hand bymekaar maak, kry altyd meer.”
Onderwerp: Hoekom voel mense hulle gebede en smekinge val op dowe ore by die Here. Bid ons dalk net vir ons self?
Job 42 vers 10. ” En die Here het die lot van Job verander toe hy vir sy vriende gebid het; en die Here het Job se besittings vermeerder tot dubbel wat dit voorheen was.”
En toe my vrou spog oor die mooi matriekafskeid rokke wat sy maak, raak hy die volgende kwyt. Spreuke 31 vers 24 en 25; ” Sy maak hemde en verkoop dit, en gordels lewer sy aan die handelaaars. Sterkte en eer is haar kleed, en sy lag oor die dag wat kom.”
Oor n kwaai vrou: Spreuke 21 vers 9; ” Dit is beter om op die hoek van n dak te woon as by n twisgierige vrou.” en Spreuke 21 vers 19 ” Dit is beter om in n woeste land te woon as as by n twisgierige vrou en ergenis.” Ek het hieroor nogal gewonder of dit is hoekom party ouens die Kongo of op n olieboor in die Noordsee of in n woestyn gaan werk. Seker maar die geld en nie die vrou, of altwee saam.
Oor politiek, toe ek hom subtiel probeer oorhaal om volgende keer vir my party te stem, sidestep hy my blitsig met Prediker 10 vers 2 , ” Die hart van n wyse man is na regs, maar die hart van n dwaas is na links”.
Wat doen n man met n vriend soos hierdie? Jy verdra, glo my, jy verdra en waardeer hom, want sy soort sal een van die dae nie meer op hierdie aarde wees nie en ons gaan hulle almal mis.
In my hart se ek dankie, op my lyf rys my hare.
Junie 7, 2012 in Sonder kategorie
My tweede kleinkind is pas in Australia gebore, n dogtertjie. Sy le klein en fyn in haar kombersie met oop handpalms en staar na die nuwe wereld om haar. Ek bid haar die beste lewe toe, hoop sy het n gesonde, veilige lewe met volop geleenthede om haar geskenkte talente ten volle te ontwikkel.
Ek bid ook vir n 12 jaar oue seun iewers in Pretoria, wat vadaq n rietkruisie aanmekaar timmer om dit te gaan plant daar waar sy Pa die naweek voor sy oe op n gesellige fietsrit doodgeskiet is vir sy skoene en n bergfiets. Die seun was eerste aangeval. Ek dink aan jou ou seun en ek bid vir jou, ek bid vir ons land en vir die mense wat ons land regeer.
Gee my die krag en oortuiging om ook ter enige tyd met my eie lewe die van n kind of n naaste te beskerm.
n Rietkruis as monument vir sy dapper Pa. Wat n hero was jou Pa, ou seun.
← Vorige Inskrywings
zephur oor Die groot geeste het verdwyn en ons sit nog hier.
Madhatter oor Die groot geeste het verdwyn en ons sit nog hier.
bloukaap oor Die groot geeste het verdwyn en ons sit nog hier.
Papegaaislaai oor Die groot geeste het verdwyn en ons sit nog hier.