Skryf-safari - ek het my stapplakkies aan. - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2018-05-04 42 Comments
Hierdie week se Lê Jou Eier uitdaging word aangebied deur travel460 van die blog Bali Drome en sy sê ons moet ons stapskoene aantrek, stapplakkies in my geval, want ek is te wild en onbeskaafd om skoene te dra.
Daardie mooi voetpaadjie deur die bos, teen die heuwel op, bergaf, strandlangs, maak nie saak waarheen dit lei nie, is deur die skepper van hierdie lieflike wêreld daar geplaas om my siel gesond te hou. Ek moet op ‘n daaglikse basis tone klap, straataf, iewers heen, net om die ooptes te beleef en vry te kan asemhaal. Wanneer ek in die huis vasgekeer word deur slegte weer of ‘n snotterneus, krimp my siel en gaan kruip weg in ‘n donker hoekie.
Diegene van julle wat gereeld my blogs lees (en dus weet die meeste van hulle handel oor uitstappies in die natuur), is seker al siek en sat vir my gebabbel en my fotos van die see, die riviere, die son, die blou lug, die plante- en dierelewe. Ag jammer om te hoor nè, maar Una moes van beter geweet het as om my uit te daag om wèèr hieroor te skryf.
Die eerste foto heel bo aan die blog is een wat Oudste Seun verlede week geneem en per whatsapp aangestuur het vanoggend. Dis ek en my geliefde stapmaatjie, dogter Karen, wat ‘n bietjie ons voete afkoel in ‘n rotspoeletjie by die strand tussen Southport en Sea Park – loopafstand van ons huis af. Kyk net die groot wittand-glimlagte wat vertel hoe lekker dit is om so te kan sit en rus na ‘n lang loop in die bloedige son. Let op die stapplakkies weerskante van ons op die plat rotse 😊
Die volgende foto is einde verlede jaar geneem by die Boesmangrotte in die Lake Eland Natuurreservaat. Ek het 383 trappe afgeklim teen die steil platorandrand om daar te kom en het nog steeds die plakkies aangehad toe ek dieselfde 383 trappies weer uitgekruip het tot bo.
Hier staan ek op Leopard Rock in die Oribi Gorge (met die plakkies aan) en probeer hard om aan te sluip na die punt toe vir daardie WOW! foto, terwyl Oudste Seun op my gil om terug te kom na veiligheid toe: “NOU DADELIK, MA!”
Al met die treinspoor langs en dan deur die bospaadjie tot op die strand met plakkies aan (slange? ja, soms) daar by Sea Park.
Een of ander tyd verlede jaar met plakkies aan op die plat rotse by die Ifafa getypoel.
En soms is die plakkies wel daar, maar net buite sig daar onder op die sand. Om die see te geniet, moet jy bo-op ‘n rots sit en jy klim liewer kaalvoet daar uit om seker te maak jy stort nie onverwags na benede nie. Iewers by die strand (Umzumbe dalk?) so ‘n paar weke gelede.
Geneem in die Oribi Gorge sowat 2½ jaar gelede, toe ons ‘n bietjie verdwaal het en amper sewe ure oor berge en deur dale geloop het om weer by die pad uit te kom. Wat is verkeerd met hierdie foto? O ja, ek dra nie plakkies nie, maar wel ‘n paar leerskoene. Die volgende dag was beide my groottone se naels potblou. ‘n Maand daarna was my groottone sonder naels. Dit het meer as ‘n jaar gevat om weer ordentlike naels aan my groottone te groei. Nou weet jy hoelom stapplakkies deesdae die “in” ding is.
Ek het blogs geskryf oor al die plekke wat ons al platgeloop het hier aan die Suidkus van KwaZulu-Natal. As jy belangstel om daarvan te lees, sal jy die blogs kry by hierdie skakel.
Oh! Pretty woman climbing rocky hills! La-la-la! 🙂 Great!
Haha, I love hiking, but often walk right into trouble. My spirit is very willing, but the body is not as agile as it once was.
Never mind, dear Hester! On photos you look like a champion! That’s the most important!
Haha, that’s important, yes.
Hike…or just impress…yes,yes,yes 🙂
O genade, dit was nou so heerlik om saam met jou rond te stap. Veral omdat ek al hierdie stapplekke reeds saam met jou beleef het, deur jou blog! Ek het nie ń saak met jou nie, Hester. Kom Desember, stick ek jou en Karen iewers vir ń piekniek; iewers waar ek reeds saam met julle rondgeloop het. Baie dankie vir jou inspirerende skrywe.
Dis ‘n deal
Son, see, sand en plakkies – wat meer wil ‘n mens hê?
‘n Wimpy roomys 😁 !!!
Mooi fotos. Ja, stap met skoeisels en sport met tekkies, vereis kort toonnaels. Ek is net bekommerd oor daardie stappery, so tussen die bosse.
Ons is baie versigtig, Coetzee en ek weet dit is deesdae nie 100% versekering nie, maar die alternatief is om geen lewe te hê nie, net ‘n bestaan.
Dis Hester, dié een met die plakkies aan 😀😀😀😀 Was ook aan begin bekommerd oor jou en Karen wat so rondstap…. maar jy sal in jou huis vergaan.
Jy weet dan
Ek is ook lief vir stap. 😁
Ek weet. Dis goed vir die gees en die brein – die wind waai sommer die spinnerakke weg.
Mindinge so goed vir spinnerakke soos stap in die wind nie.
Die ydelheid van die jeug darem, hierdie stappery in die sjoe-broekies is net ‘n verskoning om been te wys en hoe minder stewel, hoe meer plakkie en been!!
Natuurlik die goue reel van stewels drs is kort toonnaels. Op die afdraendes is lang toonnaels ‘n pyniging.
Jy is duidellik meer talentvol as ek Hester, ek kan nie so stap met plakkies aan nie (maar dan ek het nie jou bene nie 🙂 🙂 :).
Maar ek hoor jou hart, ek kan ook nie in ‘n gebou vasgevang sit nie.
Haha, ek het gedog jy gaan my erger bykom as dit! Ag Abrie, ek loop darem nie op die hoogtes of onder in die laagtes soos Abrie die Avonturier nie, so my plakkies is meer paslik hier. Die bene, wel, jy kan nie die haelskade en die beskadiging van die oppervlakte so duidelik op ‘n foto sien nie, so gun my tenminste hierdie “brag”regte – in die werklike lewe sal jy dalk weghardloop as jy my in die nag teëkom. Ek gaan uit om bene te wys; geniet jou Sondag!
‘n Amptelike verklaring deur Abrie Joubert:
brag regte word met reg gegun
😀 Kyk hoe mooi smile ek nou.
I thoroughly enjoyed the photos, being a newer follower (thanks to the A to Z). Fortunately, Google translate did a decent job with the text. LOL!
Thank you for using the translator to read the post. Not many people would go to all that trouble!
Hester jy is omtrent n stapper! Wanneer is dit my beurt en jan ek sekf besluit waaroor ons skryf?
Jou beurt begin Donderdag die 10de (hierdie week). Jy moet vir my teen Woensdag laat weet wat die titel van jou blog gaan wees sodat ek vir jou die skakel op InLinkz kan skep. Toortsie ken die drill en jy kan vir haar vra vir my whatsappnommer (ek publiseer dit nie op die blog nie, want dan kontak Donald Trump my dalk). Of inboks my op fb. Direkte kontak maak dit makliker vir my om vir jou die instruksies en inligting deur te gee.
Hetster ek het eers gisteraand laat hierdie boodskap gesien . Ek het vir jou gewhatsup.
Jou storie laat my dink aan die keer laaaank gelede toe ek besluit het om met my goue sandaaltjies aan Oribi aan te durf, sal daaroor blog. Vrek snaaks
Mens kan mos nie met toe skoene aan daar by die see rondloop nie
Ek sien nou jou goue sandaaltjies op daai staproetes deur die bos en oor die klippe, haha. Skoene is nie my gunsteling kledingstuk nie.
Gepaste skoene is nie my gunsteling nie LOL
Suster Hes maar jy lyk goed jong, jy moet tog versigtig trap daar waar jy stap, hoor. Jy sien darem die mooiste mooi.
Dankie en ons is maar baie versigtig, maar die stappies is die moeite werd.
Lekker stap… sterk enkels en stapplakkies… hulle gaan saam sood spek en eiers!! Moer, nou is ek honger… ek wonder hoekom?
Jy wil aan my plakkies lek, dis hoekom.
AAAAAAHHH… nou’s ek sommer lus vir siek raak!! SIES!! Eeerded ek gaan nou eers ‘n bietjie badkamer toe… aaaaaaahhhhhh…
Lekkerste stappe wat jy doen. Dis so belangrik vir die bloedsomloop om te beweeg. Die plakkies draery was ook my geliefe manier van stap. My man het dit gehaat want hy kon my van ver af hoor aankom. Ek was ook mal oor plakkies maar hier doen ek dit nie want die wereld is te ongelyk en my balans is nie meer so goed nie.
Die plakkies wat so klap, haha. Ek het ‘n storie daaroor wat ek moet skryf.
Jy moenie nog praat nie. Toe ek opgehou het om hul te dra het ek hul vreeslik gemis. Hul is darem die heerlikse voetgoed.
Pragtige fotos, deel gerus meer fotos, ek kan die bos en strand amper ruik.