My seun luister nie na my as ek met hom praat nie - Inligting - 2021
Een van die Die mees konstante en herhaalde klagtes wat ouers maak, is: "my seun luister nie na my as ek met hom praat nie". Of ons hulle vra om hul kamer skoon te maak, te gaan eet, te stort of gereed te maak vir skool, dit lyk asof ons woorde hulle nie bereik nie, hulle verdwaal êrens tussen ons kele en hul ore. Tyd om dit te verander!
Daar is kinders met ADD, ADHD, Asperger of Oppositional Defiant Disorder wat dit moeiliker vind as ander kinders om aandag te gee aan wat hul ouers sê of vra. Maar dit is nie 'n geïsoleerde feit by kinders met 'n soort versteuring nie, oor die algemeen luister byna alle kinders nie as ons met hulle praat nie. Dit kan egter verander.
1. Vra hulle haalbare doelwitte: om die speelgoed op te tel, is 'n maklike versoek om selfs vir die kleintjies na te kom as ons dit makliker maak deur mandjies of bokse te plaas, maar hulle kan hulself dalk nog nie aanbring nie wat om te doen of gee hulle 'n hand as hulle nie die sokkies reg kan kry nie.
2. Praat direk met hom: dit is nie die moeite werd dat ons in die kombuis is en skree nie: "gaan stort yaaaaaa". Ons kan nie sê dat my seun nie na my luister as ons uit 'n ander kamer skree nie. Ons moet stop wat ons doen, gaan langs die kind, kyk hom in die oë, kom op sy hoogte en probeer afleiding rondom hom, soos die televisie of die tablet, vermy. As ons sien dat hulle luister, dan moet ons hulle die riglyne of take gee wat hulle moet uitvoer.
3. Moenie skree nie: voortdurende geskree blokkeer kinders, as die bedoeling is dat hulle na ons luister, is die enigste ding wat ons sal bereik om hulle te verlam en nie goed te verstaan ​​wat ons van hulle wil hê nie. Het u nog nooit gesien hoe u seun met 'n vraende gesig na u kyk terwyl u skree nie? 'N Direkte bevel, ferm maar sonder om te skree, is duidelik en bondig, meer effektief.
4. Moenie meerdere bestellings gelyktydig gee nie: "Kom trek jou tekkies aan, gaan doen jou huiswerk en neem die speelgoed uit die klaskamer" ... Dat ons ouers altyd gedurig multitasking, beteken nie dat ons kinders dit kan doen nie. Dit is baie effektief as ons eers 'n taak gee en wag totdat hulle klaar is voordat hulle die volgende gee.
5. Luister na u kinders: dit is die so herhalende wese vir kinders, dit is die steunpilaar van opvoeding. As ons nie daarna luister nie, kan ons hulle amper nie vra om dit te doen nie.
6. Gebruik 'n sin vir humor: Dit is weliswaar nie maklik om dit te doen as ons daaglikse lewens so stresvol is nie, maar dit is ook nie onmoontlik nie. As u probeer, sal u sien dat dit baie effektiewer is as ons kinders nie na ons luister nie, maar om grappies te gebruik. Moedig die aandag en welwillendheid van kinders aan. Byvoorbeeld: "Juan, koeie vlieg, visse kan uit die water lewe, jy moet jou kamer opruim. Net een is waar en jy moet dit nou doen" of sit 'n paar post-op die hemp met die taak daarop geskryf en loop voor hom uit.
7. Liefling in diens: As ons voortdurend na "nee" draai, as ons onophoudelik skree of as ons in 'n slegte bui is, reageer kinders slegter as as ons met liefde met hulle praat, met 'n glimlag of hulle streel terwyl hulle iets vra. Die antwoord is baie anders as ons liefde en nie slegte maniere toepas nie.
8. Toevlug tot opvoedkundige gevolge: As ons alles in praktyk gebring het en ons seun ons bly ignoreer, is daar geen ander keuse as om na gevolge te gaan nie. Ons sal beslis vir ons seun sê dat as hy nie ophou om op die bank te spring nie, as hy nie sy suster alleen laat nie of as hy verder speel en nie gaan stort nie, sal hy die foto's nie later kan sien nie, of hy sal nie die speelgoed hê om te speel nie. Dit moet redelike gevolge hê, wat onmiddellik uitgevoer word en natuurlik moet ons dit uitvoer.
U kan meer artikels lees soos My seun luister nie na my as ek met hom praat nie, in die kategorie van gedrag op die terrein.