Middeleeue - dit is amper 'n tydperk van duisend jaar van tyd in die geskiedenis van Europa. Dit is afkomstig van die ineenstorting in die vyfde eeu nC het die Romeinse Ryk, vang feodalisme en eindig by die begin van die vyftiende, wanneer dit is die Renaissance.
Die belangrikste kenmerke van die filosofie van die Middeleeue
Beskik oor 'n Middeleeuse filosofie kortliks die Christelike geloof aan te bied as 'n instrument vir die eenwording van alle mense, ongeag van hul finansiële status, nasionaliteit, beroep, geslag. Middeleeuse filosowe het seker gemaak dat elke persoon gedoop, ontvang die geleentheid om die voordele in die toekoms lewe, wat ontneem het van hierdie kry. Die geloof in die onsterflikheid van die siel as die belangrikste komponent van die essensie van elke persoon 'n beroep tussen al: die koning en die bedelaar, die tollenaar en die vakman, die siekes en die gesonde, manlike en vroulike. As ons die stadiums van ontwikkeling van die Middeleeuse filosofie dink, kortliks, wat is die vestiging van die dogmas van die Christendom en die bekendstelling van die Christelike wêreldbeskouing in die openbare bewussyn in ooreenstemming met die vereistes van feodalisme as die skoolhoof vorm van regering in die meeste lande van die tyd.
Die probleem van die Christelike filosofie
Die belangrikste probleme van Middeleeuse filosofie opgesom baie moeilik. As jy probeer om hulle aan te bied in 'n paar woorde, dit is die vestiging van wêreldoorheersing van die Christelike Kerk, die rasionaal vir sy leer uit die wetenskaplike oogpunt, met posisies wat verstaanbaar en aanvaarbaar is vir die mense van alle kategorieë is. Een van die belangrikste konflikte van Middeleeuse filosofie was die onderwerp van universele. Die digotomie van gees en materie uitgedruk in die stryd tussen die nominalists en die realiste. Volgens Fomy Akvinskogo die konsep van universele gemanifesteer in die drieledige vorm. Eerste - domaterilny, dit is ontasbare, in die vorm van die oorspronklike plan van die Skepper. Die tweede - die materiaal of werklike, dit wil sê die fisiese voorkoms. Derde - posleveschny, met ander woorde, is vasgevang in die geheue, die gees van die mens. Thomas Aquinas weerspreek nominalistiese Rostselin. Sy standpunt uiterste rasionalisme was om te verseker dat die wêreld kan weet net vanuit die perspektief van die primaat van materie, omdat universele is net in hul titels. Waardig studie net wat individuele. Dit is nie net een swing stem. Die Rooms-Katolieke Kerk veroordeel die teorie Rostselina as onversoenbaar met die beginsels van die Christelike geloof. Die Heilige Stoel is alternatiewe wêreldorde goedgekeur deur Thomas Aquinas. Sy matige realisme is uiteindelik deur die Rooms-Katolieke Kerk aangeneem as die mees rasionele en logiese is relatief maklik om te studeer.
God-soekende - die belangrikste taak van die Middeleeuse filosowe
Middeleeuse filosofie kortliks kan aangewys word as 'n soeke na God en die erkenning van God se bestaan. Atomisme van die antieke Griekse filosowe neergewerp is, sowel as één god van Aristoteles, maar Platonisme, daarenteen, is geneem in die aspek van die drie-eenheid van die goddelike wese. Theocentrism Middeleeuse filosofie beskryf kortliks in kategese. Christenskap begin om 'n dominante posisie in die politieke lewe van die Middeleeuse Europa state beset. Ernstige probleme van die era van die Inkwisisie en Middeleeuse filosofie kortliks ten volle gebruik as die dryfkrag vir die bekendstelling van die Christelike denkwyse in die alledaagse verhoudings in die boerderygemeenskappe tussen burgers en handelaars onder die ridderlike klas.
Drie fases van Middeleeuse filosofie
Daar is die volgende stadiums van Middeleeuse filosofie, opgesom die essensie van die volgende. Algemene kenmerk van die eerste - die vestiging van die drie-eenheid van God, 'n bewys van die bestaan van God, die aanpassing van die vroeg-Christelike rituele en simbole van die ontluikende Christelike kerk. Die tweede fase van die Middeleeuse filosofie het self die taak van die stigting van die reël van die Christelike kerk stel. Die Middeleeuse filosofie derde stap kortliks gedefinieer word as 'n tydperk van Rethinking gelegitimeer in die vorige tydperk Christelike dogma. Die skeiding van hierdie fases oor 'n tydperk en individue hulself filosowe kan net baie voorwaardelik wees, aangesien verskillende bronne voorsien in hierdie opsig teenstrydig inligting. Scholastica, patristiese en apologetiek is nou interafhanklik en verweef. Dit is egter die verskoning steeds beskou as die tyd van oorsprong van die Middeleeuse siening van die filosofiese wetenskap wese en bewussyn van die persoon wees en neem oor die lengte van die tyd van die tweede tot die vyfde eeu. Patristiese konvensioneel begin in die derde eeu in 'n dominante posisie is aktief totdat die agtste eeu, skolastiek is die duidelikste verteenwoordig in die interval van die elfde tot die veertiende eeu.
Die eerste fase is gedefinieer as verskonend. Die vernaamste aanhangers was Quintus Septimius Florent Tertullianus en Kliment Aleksandriysky. Apologetiese veral Middeleeuse filosofie kan kortliks beskryf word as 'n stryd met heidense konsepte van die wêreld orde. Geloof moet bo rede wees. Dat die Christendom nie geverifieer kan word, moet dit gesien word as die waarheid van God, sonder uitdrukking twyfel of meningsverskil. Geloof in God moet nie rasionele wees, maar dit moet onvernietigbaar wees.
Die tweede fase is om die patristiese bepaal, aangesien in hierdie tyd is daar geen behoefte om die bestaan van God te bewys. Nou moet filosowe om alles wat uit Hom as 'n seën te aanvaar, as 'n wonderlike en nuttige geskenk. Middeleeuse filosofie bondig en duidelik kommunikeer die evangelie aan die heidene die organisasie van die Kruistogte. Wat nie 'n Christelike kerk is daarteen, met vuur en swaard uitgebrand verdeeldheid. St Avgustin Avrely, in sy "Confessions" gebrek aan geloof in God en die sondige begeertes van die persoon identifiseer as die belangrikste probleme van die Middeleeuse filosofie. Hy beweer dat alles goed gaan in die wêreld van God, en die slegte - van die bose wil van die mens. Die wêreld is geskep uit niks, so alles wat daarin is oorspronklik bedoel as 'n goeie en 'n goeie. Die man het sy eie wil en kan hulle begeertes te beheer. Die menslike siel onsterflik is en behou die geheue, selfs nadat hy sy aardse woning - die fisiese menslike liggaam. Volgens die patristiese, die belangrikste kenmerke van die Middeleeuse filosofie kortliks - is aanhoudende pogings om die Christendom oor die hele wêreld versprei as die enigste ware inligting oor die wêreld en die mens. Dit is gedurende hierdie tydperk filosowe tot stand gekom en bewese inkarnasie van die Here, Sy opstanding en hemelvaart. Dit is ook vasgestel dogma van die tweede koms van die Verlosser, die laaste oordeel, die universele opstanding en 'n nuwe lewe in die volgende inkarnasie. Dit is baie belangrik uit die oogpunt van die bestaan in die ewigheid van Christus se kerk en priesterlike kontinuïteit binne dit, was die aanvaarding van die leer van die eenheid en katolisiteit van die kerk.
Die derde fase - die skolastiese Middeleeuse filosofie. Kort beskrywing van die tydperk kan aangewys word as die vorming van Kerk Christelike beginsels soos uiteengesit in die voorafgaande tydperk. Daar is skole, die filosofie gaan in die teologie. Theocentrism Middeleeuse filosofie, om dit kortliks te stel, verskyn as die vestiging van skole en universiteite met teologiese oriëntasie. Wetenskap en geesteswetenskappe geleer uit die perspektief van die Christelike geloof. Filosofie word in die diens van die teologie.
Filosofiese soeke en Christelike denkers
Middeleeuse filosofie, 'n kort beskrywing van die fases helder verduidelik in handboeke oor die geskiedenis van filosofie. Daar kan jy melding gemaak van die werke van sulke prominente denkers van die eerste fase vind, as die verteenwoordigers van apologetiek Tatianus en Origenes. Tatianus ingesamel vier Evangelies van Markus, Lukas, Matthew en John in een. Hulle het later bekend geword het as die Nuwe Testament. Origen het 'n tak van filologie, gebaseer op Bybelse stories. Hy behoort ook aan die bekendstelling van die konsep van die God-mens in verhouding tot Jesus Christus. Onder filosowe wat die belangrikste punte in hierdie wetenskap verlaat, natuurlik, nie om die patristiese Boëthius Anicius Manlius Torquatus Severin noem. Hy het agter 'n merkwaardige werk "vertroosting van filosofie". Middeleeuse filosofie was kortliks opgesom en vereenvoudig hulle vir onderrig in skole. Universal - die breinkind van Boëthius. Met sy inisiatief die sewe hoofareas van kennis is verdeel in twee soorte dissiplines. Eerste - dit is die geesteswetenskappe. In trohpute ingesluit retoriek, grammatika en dialektiek. Die tweede - die natuurwetenskappe. In hierdie chetyrohpute sluit meetkunde, rekenkundige, musiek en sterrekunde. Hy het vertaal en verduidelik die belangrikste werke van Aristoteles, Euclid en Nicomachus. Scholastica in die filosofiese leerstelling is altyd gekoppel aan die naam van die Dominikaanse Orde monnik Fomy Akvinskogo, wat die postulate van die Ortodokse Kerk gesistematiseerde, het hy vyf onoorwinlike bewyse van God se bestaan. Hy gekombineer en logies verbind filosofiese berekeninge Aristoteles met Christelike leerstellings, het getoon dat die natuurlike mens, rede en logika in die ontwikkeling van alle middele gaan na 'n hoër vlak van bewussyn, naamlik geloof in die bestaan en aktiewe deelname alomteenwoordig, almagtig en ontasbare drie-enige God. Hy het dit oopgemaak en het die ry is altyd tot stand gebring toe die gedagte voltooi deur die geloof, die natuur - genade, en filosofie - 'n openbaring.
Filosowe - die heiliges van die Rooms-Katolieke Kerk
Baie Middeleeuse filosowe is ingedeel word deur die Rooms-Katolieke Kerk as 'n heilige. Dit Irenaeus, Augustinus, Kliment Aleksandriysky, Ioann Zlatoust, Albert Weliki, Foma Akvinsky, Ioann Damaskin, Maksim Ispovednik, Grigoriy Nissky, Vasiliy Weliki, Dionisiy Areopagit, Boëthius, heilig as Saint Severin, en ander.