Waarom is epigenetika belangrik vir toekomstige ouers om 'n begrip te hê van die rol wat dit in hul ontwikkelende baba speel? - Bruce H. Lipton, PhD
Waarom is epigenetika belangrik vir toekomstige ouers om begrip te hê vir die rol wat dit speel in hul ontwikkelende baba?
Die huidige wetenskap word genetiese beheer genoem, wat eenvoudig beheer deur gene beteken. Die nuwe wetenskap waarmee ek meer as 40 jaar gelede betrokke geraak het en nou hoofstroom word, word epigenetiese beheer genoem. Hierdie klein voorvoegsel "epi" keer die wêreld onderstebo. "Epi" beteken hierbo. Epigenetiese beteken dus beheer bo die gene. Ons weet nou dat ons die aktiwiteit van ons gene beïnvloed deur ons optrede, persepsies, oortuigings en houdings. Trouens, epigenetiese inligting kan 'n enkele geen-bloudruk neem en die uitlees van die geen verander om meer as 30,000 verskillende proteïene uit dieselfde bloudruk te skep. Dit sê basies dat die gene plasties en veranderlik is en aanpas by die omgewing. Dit is sinvol in 'n wêreld waar 'n vrou byvoorbeeld 'n kind verwek, maar skielik is daar geweld in die omgewing, oorlog breek uit en die wêreld is nie meer veilig nie. As sy 'n kind in haar skep, hoe gaan die kind reageer? Dieselfde manier waarop die moeder reageer. Waarom is dit belangrik? Wanneer 'n moeder reageer op 'n stresvolle situasie, word haar veg- of vlugstelsel geaktiveer en word haar byniere gestimuleer. Dit veroorsaak dat twee fundamentele dinge gebeur. Nommer een, die bloedvate word in die ingewande ingedruk, wat veroorsaak dat die bloed na die arms en bene gaan (omdat bloed energie is), sodat sy kan veg of hardloop. Om hierdie rede skakel die streshormone ook die bloedvate in die brein oor. In 'n stresvolle situasie is u nie afhanklik van bewuste redenasies en logika wat uit die voorbrein kom nie. U is afhanklik van die reaksie van die agterbrein en reflekse; dit is die vinnigste antwoord in 'n bedreigende situasie. Dus, die streshormone wat veroorsaak dat die bloedvate in die ingewande saamtrek, veroorsaak ook dat die bloedvate in die voorbrein saamtrek. Dit stoot die bloed na die agterbrein sodat die reflekse die arms en bene kan aktiveer en sorg vir 'n veilige reaksie.
Dit is wel gaaf vir die moeder, maar wat van die ontwikkelende fetus? Die streshormone gaan in die plasenta oor en het dieselfde effek, maar met 'n ander betekenis as dit die fetus beïnvloed. Die fetus is in 'n baie aktiewe groeiende toestand en dit benodig bloed vir voeding en energie. Die orgaanweefsel wat meer bloed kry, sal vinniger ontwikkel. Die betekenis in dit alles is dat die voorbrein bewustheid en bewustheid is; u kan die intelligensie van 'n kind met tot 50 persent verminder deur omgewingsstressors omdat u die bloed uit die voorbrein skuif en 'n groot agterbrein ontwikkel. Die belangrikheid hiervan is die natuur om die kind te skep om in dieselfde beklemtoonde omgewing te leef as wat die ouers ervaar. Dieselfde foetus wat in 'n gesonde, gelukkige, harmonieuse omgewing ontwikkel, skep 'n baie gesonder binnegoed wat die groei en instandhouding van die liggaam vir die res van sy lewe moontlik maak, asook 'n veel groter voorbrein, wat dit baie meer intelligensie gee. Dus, die moeder se persepsie en houding oor die omgewing word vertaal in epigenetiese beheer, wat die fetus verander in die wêreld wat die moeder ervaar. Nou, as ek moeder beklemtoon, moet ek natuurlik die vader beklemtoon, want as die vader opskroef, maak dit die moeder se fisiologie deurmekaar. Albei ouers is eintlik genetiese ingenieurs. Hulle vorm die genetika van hul kind om oorlewing te verseker.