Hartaanval (miokardiale infarksie) - tekens, simptome, oorsake, terapieë - Hart - 2021
Hartaanval - 'n vinnige oorsig
Hartaanvalle, ook genoem miokardiale infarksie, is lewensgevaarlik en is een van die algemeenste oorsake van dood wêreldwyd. Aangesien hierdie siekte iemand kan aantas, is dit belangrik om die vroeë waarskuwingstekens, simptome, oorsake, terapieë en voorkomende maatreëls te ken. Hier is 'n kort oorsig:
Vroeë waarskuwingsteken: Herhaalde pyn in die borsarea of ​​in die bene, wat tydens oefening of spanning voorkom en dan bedaar, kan 'n harsingskudding wees en moet dringend deur 'n dokter ondersoek word.
simptome: 'N Skielike en langdurige pyn in die linkerborsarea, wat dikwels na die nek, rug, bobeen en arms uitstraal, is kenmerkend. Daarbenewens kan tipiese newe-effekte soos bleekheid, kortasem, koue sweet, gevoelens van digtheid in die bors, naarheid, rusteloosheid en angs voorkom. Met hierdie tekens moet onmiddellik 'n nooddokter genoem word!
oorsake: 'N Hartaanval word tipies veroorsaak deur die sluiting van die kransslagare wat bloed aan die hartspier voorsien. Die gebrek aan bloed lei tot die voortdurende dood van die hartspierselle en kan lei tot volledige mislukking van die orgaan as dit nie behandel word nie.
terapie: Die basiese voorvereiste vir terapie is die vinnigste moontlike professionele sorg vir pasiënte. As daar enige vermoede is, moet die noodnommer 112 onmiddellik gebel word.
voorkoming: 'N Gesonde leefstyl met gereelde oefening kan die risiko aansienlik verminder. Dit sluit 'n gesonde dieet in wat gekenmerk word deur min vleis, in plaas daarvan meer vis, groente-olies en baie groente en vrugte.
risikogroepe: Rokers is ongeveer drie keer so geneig om 'n nie-roker te wees. Mense met hoë bloeddruk en diabete behoort ook tot die risikogroep.
Elke minuut tel
'N Hartaanval is 'n akute noodsituasie waarin die eerste paar minute van kardinale belang is. Navorsing toon dat die dood in ongeveer die helfte van die pasiënte wat binne die eerste 15 minute aan 'n infarksie gesterf het, voorgekom het. Om hierdie rede, as daar redelike vermoede is, moet die nooddokter onmiddellik op 112 ingelig word.
'N Infarksie is 'n drastiese ervaring in die lewe van diegene wat geraak word. Dit lei byna altyd tot heroorweging van leefstylgewoontes. Die voorspelling na 'n infarksie hang baie af van die mate waarin gunstige risikofaktore aanhou bestaan ​​en hoeveel miokardiale weefsel beïnvloed word.
Die term hartaanval beskryf 'n akute bloedsomloopversteuring van die hart wat langer duur (gewoonlik ten minste 20 minute) en die hartspierweefsel laat sterf. Verder is daar verskillende definisies, wat byvoorbeeld gebaseer is op die omvang van die waarneembare skade. Talle sinonieme word vir die term gebruik, soos miokardiale infarksie, miokardiale infarksie, infarksie, hartaanval, hartklop, voorwandinfarksie, agterwandinfarksie of akute koronêre sindroom. Uiteindelik is daar agter al hierdie name 'n potensieel lewensgevaarlike akute verswakking van hartfunksie as gevolg van onvoldoende bloedsomloop.
Volgens die Federale Buro vir Statistiek is hartaanvalle steeds een van die algemeenste oorsake van dood in Duitsland, selfs al neem die aantal sterftes al dekades af. Volgens amptelike syfers is ongeveer 50.000 mense in 2015 in Duitsland dood aan so 'n beslaglegging, wat akute miokardiale infarksie die tweede algemeenste doodsoorsaak in Duitsland maak ná chroniese iskemiese hartsiektes (insluitend koronêre hartsiektes). In totaal het meer as 250,000 Duitsers elke jaar 'n infarksie (die Duitse Hartstigting skat selfs dat daar jaarliks ​​meer as 300,000 gevalle is). Alhoewel hierdie getal die afgelope paar jaar redelik konsekwent was, het die aantal sterftes wat daarmee gepaard gaan steeds gedaal danksy verbeterde mediese sorg.
In die reël vorm 'n verswakking van die kroonslagare in die vorm van 'n hartvatsiekte die basis vir die voorkoms van 'n miokardiale infarksie. Byvoorbeeld, die kransslagare word toenemend vernou namate arteriosklerose vorder, wat lei tot koronêre arteriesiekte (CAD) en 'n ooreenstemmende vermindering in bloedvloei na die hartspier. Hoe meer dit die bloedvloei na die hartspierweefsel beïnvloed, hoe groter is die waarskynlikheid van 'n miokardiale infarksie.
Bloedklont as sneller
As die kransslagare deur bloedklonte (trombi) geblokkeer word, is onvoldoende bloedsomloop en 'n gepaardgaande onvoldoende toevoer van suurstof (iskemie) aan die hartspier onvermydelik. Die hartspierselle begin 20 tot 30 minute nadat die bloedvloei onderbreek is, sterf.
Na drie tot ses uur is die skade onomkeerbaar
Na drie tot ses uur het onomkeerbare nekrose van die aangetaste spierweefsel ontwikkel. Uiteindelik kan triggering faktore vir die hartaanval ook fisieke inspanning en stresvolle situasies wees. Statisties gesproke kom die meeste hartaanvalle in die vroeë oggendure voor - weens die bloeddruk in die oggend.
Benewens die arteriosklerotiese veranderinge in die kroonslagare, kan verskillende ander, skaars siektes genoem word as 'n moontlike oorsaak vir die vernouing van die kroonslagare en 'n daaropvolgende hartaanval. Byvoorbeeld, die sluiting van die hartvate kan ook voorkom as gevolg van ontsteking van die binneste voering van die hart (endokarditis) of 'n gewas op die hart.
Afhangend van die ligging en die omvang van die bloedsomloop van die hartspierweefsel, kan die simptome van die pasiënte in baie verskillende vorme manifesteer. Geslagspesifieke verskille in simptome word ook waargeneem. Pyn kom nie voor by ongeveer 20 persent van alle miokardiale infarksies nie, wat die diagnose soms beduidend vertraag. Die volgende algemene simptoom is van toepassing:
Druk op die bors en in die bors steek,
Stralende pyn, veral in die linkerarm, maar ook in ander liggaamsdele,
ander newe-effekte soos buikpyn, maagdruk, rugpyn, pyn in die skouerblad, duiseligheid en kakebeenpyn.
In die lig van die dramatiese simptome, ontwikkel die pasiënte gewoonlik geweldige (dood) vrees. Nie elke hartaanval gaan egter gepaard met ooreenstemmende ernstige simptome nie. Dit is nie ongewoon dat 'n hartaanval wat herstel is, na 'n daaropvolgende EKG-ondersoek bepaal word nie. Dit is meer gereeld die geval by vroue as by mans, nie die minste nie omdat die simptome by vroue dikwels minder spesifiek is. Daarbenewens kan meer of minder simptoomvrye infarks meer gereeld by diabetes pasiënte waargeneem word.
Simptome na lokalisering van die okklusie
Die simptome kan ook aansienlik wissel, afhangende van die ligging van die sluiting van die kransslagare. Byvoorbeeld, in 'n sogenaamde posterior muurinfarksie, wat te wyte is aan 'n bloedsomloopversteuring in die regterkarsslagaar, is dit gewoonlik pyn in die boonste buik, terwyl die simptome in die borsarea meer duidelik word in 'n sogenaamde anterior muurinfarksie (wat veroorsaak word deur 'n bloedsomloopversteuring in die linker koronêre arterie).
Hartaanvalstekens by vroue
Oor die algemeen ervaar vroue meer onopvallende simptome soos kortasem, uitputting, angs, maagprobleme of naarheid en braking as gevolg van die infarksie. Simptome soos slaapstoornisse en chroniese moegheid kan ook in die aanloop tot baie pasiënte waargeneem word, volgens die resultate van 'n studie wat in 2003 in die joernaal "Circulation" deur Amerikaanse wetenskaplikes van die Universiteit van Arkansas vir Mediese Wetenskappe gepubliseer is. 'N Ander Amerikaanse navorsingspan het in 2007 'n metastudie oor die simptome by vroue gepubliseer in die joernaal "JAMA Internal Medicine", waarvolgens ongeveer 'n derde van die pasiënte in die groot kohortstudies geëvalueer is en 'n kwart van die pasiënte in die kleiner ondersoeke nie borspyn as die belangrikste simptoom toon nie.
Rook, oorgewig, te min oefening - baie (maar nie almal nie) hartaanvalle kan vermy word. Verskeie aspekte bevoordeel die siekte van die kroonslagare. Bekende fisiese risikofaktore sluit in:
Hoë bloeddruk en afwykings van vetmetabolisme,
Opeenhoping van hartaanvalgevalle binne die gesin,
oormatige alkoholverbruik (alkoholisme),
Volgens 'n studie wat op die jaarlikse byeenkoms van die Amerikaanse Akademie vir Neurologie in 2013 aangebied is, is daar ook 'n groter risiko vir migraine met aura-simptome, en daarom word migraine ook onder die risikofaktore gereken, selfs al is die simptome van dieselfde oorsake en Migraine hou dus slegs indirek verband met die verhoogde risiko.
Sielkundige oorsake, soos massiewe spanning, depressie, gereelde uitbarsting en angsversteurings of paniekaanvalle, hou ook verband met die simptome. Daarbenewens het 'n studie wat vroeg in 2012 in die vaktydskrif Circulation: Journal of the American Heart Association gepubliseer is deur navorsers van die Harvard School of Public Health en die Harvard Medical School in Boston, getoon dat die verlies van 'n geliefde en die daaropvolgende hartseer beduidend was. Die risiko neem toe (sien Verdriet verhoog die risiko van hartaanval).
Gestremdhede in die vitamienbalans of 'n gebrek aan vitamien D3 in die bloedserum hou ook verband met 'n verhoogde risiko. 'N Verhoogde bloedvlak van die aminosuur homocysteine ​​word ook as 'n risiko vir hartaanval beskou, veral by pasiënte wat reeds aan koronêre hartsiektes ly.
Selfassessering van die risiko
Om die individuele risiko te beoordeel, bied die Duitse Hartstigting 'n aanlyntoets op sy webwerf, wat bedoel is om dit maklik te maak vir almal wat nie vaskulêre siektes gediagnoseer het nie, om hul eie risiko vir siektes maklik te beoordeel. Bekende risikofaktore soos nikotienverbruik, voeding, moontlike oorgewig, bloeddruk en persoonlike stres is by die toets ingesluit. Alhoewel die toetsuitslag slegs 'n aanvanklike beoordeling van die risiko toelaat, wat nie noodwendig die geval hoef te wees nie, kan die swak prestasie diegene wat geraak word, bewus maak dat hulle tot die risikogroep behoort, en hulle sodoende motiveer om gepaste voorkomende maatreëls te tref.
Hartaanval vroeë waarskuwingsteken
Verskeie waarskuwingstekens kan lank vooruit verskyn, en die Duitse Hartstigting noem beenpyn as 'n aanduiding van 'n groter risiko vir aanvalle. Enigiemand wat pyn in hul kalwers het as hy loop, wat vinnig bedaar as hulle stilstaan, of wat pyn in die toonarea het as hy gaan lê, wat afneem as hulle opstaan, moet dit as 'n moontlike teken van arteriosklerose beskou en 'n mediese diagnose soek, beveel die hartslag aan .
Die twee soorte pyn wat genoem word, is "dikwels 'n teken dat daar arteriosklerose in die bloedvate van die bene is, wat nie net die aangetaste been in gevaar kan stel nie, maar ook 'n verhoogde risiko vir hartaanval kan verklaar," het die Duitser gesê. Hartstigting. Volgens die kenners is die voordeel van die vroeë opsporing van die verharding van die are "dat die verhoogde risiko van hartaanval byna altyd aansienlik kan verminder word met 'n paar weldeurdagte maatreëls."
Eerste meet in 'n hartaanval
As daar 'n vermoede van 'n infarksie is in die lig van die bestaande simptome, is dit vinnig nodig om die pasiënt se lewe en dood te bepaal. 'N Noodarts moet onmiddellik in kennis gestel word (telefoonnommer 112) om seker te maak dat die pasiënt so vinnig as moontlik na mediese hande oorgeplaas word. Hier hoef u nie te huiwer nie, want volgens die Duitse Hartstigting sterf ongeveer "elke derde hartaanvalpasiënt in Duitsland voordat hy by die kliniek uitkom, omdat die noodoproep 112 te lank gewag het en dat die tydige behandeling verhoed word."
Tel die telefoon onmiddellik op in 'n noodgeval
Ondanks duidelik identifiseerbare simptome, wag baie mense te lank, wat lewensreddende tyd kan kos. Volgens die Duitse Hartstigting geld die beginsel hier: hoe gouer infarktpasiënte in die kliniek behandel word, hoe meer hartspier en dus kan die hartpompkrag gehandhaaf word, wat op sy beurt nie net die kans op oorlewing verhoog nie, maar ook die lewensgehalte van die pasiënt verbeter gaan saam.
Maatreëls totdat die nooddokter opdaag
Nadat die nooddienste in kennis gestel is, is verskillende maatreëls nodig, afhangende van die toestand van diegene wat geraak word, of kan dit op kort termyn verligting bied. Byvoorbeeld, die verwydering van stywe klere en vars lug word deur baie pasiënte as 'n verligting gesien.
As hartstilstand reeds begin het, kan hart-lungmonitêre lewens redding red. Die hartmassering alleen (sonder mond-tot-mond ventilasie) is volgens die Heart Foundation ook geskik as 'n onmiddellike maatreël vir hartstilstand. As die hart van 'n volwassene skielik ophou, is daar ongeveer agt minute lank genoeg suurstof in die bloed, wat die brein eenvoudig nie bereik nie weens die gebrek aan pompkrag. Die hartmassering verseker die suurstoftoevoer hier.
Volgens die Duitse Hartstigting maak "helpers wat nie mond-tot-mond ventilasie bemeester nie, dikwels foute" en moet "onervare mense hulself tot hartmassering beperk." Hartstilstand kan aanvaar word indien die betrokke persoon nie meer reageer op of fisiese stimuli reageer en toon merkbare veranderinge in asemhaling (piep, asem na lug).
Skielike verlies aan beheer
Oor die algemeen, as die vermoede bestaan ​​dat diegene wat geraak word, onder geen omstandighede self na die kliniek moet ry nie, aangesien die risiko bestaan ​​dat die beheer skielik sal verloor.
Op grond van die simptome wat waargeneem moet word, polsmetings, metings van die bloeddruk en die luister na die bors, stel die reddingswerkers 'n aanvanklike diagnose, wat gewoonlik 'n akute koronale sindroom is in die geval van 'n hartaanval, en dit moet in die verdere verloop verminder word. Hier is die vinnigste moontlike skepping van 'n EKG nodig om 'n moontlike ST-elevasie-infarksie te bepaal en onmiddellik die nodige behandelingsmaatreëls te kan inisieer. Oor die algemeen speel tydige diagnose 'n belangrike rol in die versorging van potensiële pasiënte. 'N Betroubare diagnose kan soms slegs 'n paar uur na die akute voorval gemaak word op grond van 'n bloedtoets.
Nota oor terminologie
Wat die gebruik van die terme betref, moet dit verklaar word dat daar in die mediese gemeenskap, wanneer die tipiese simptome voorkom, aanvanklik 'n akute koronêre sindroom is (akute inkorting van die kransslagare), wat weer lei tot die sogenaamde ST-elevasie-infarksie, die nie-ST-elevasie-infarksie en die onstabiele angina pectoris word onderskei. Die definisie van veranderinge in die ST-segment is gebaseer op die diagnose met behulp van 'n elektrokardiogram (EKG).
In die EKG word simptome van 'n infarkt aangetoon deur veranderinge in die hartstrome, waardeur gevolgtrekkings gemaak kan word oor die grootte, ligging en ouderdom van die infarksie. As 'n sogenaamde verhoging van die ST-segment gevind word, word dit beskou as 'n betroubare aanduiding van 'n hartaanval. Aan die ander kant maak minder duidelike stellings dit moontlik om 'n afname in die ST-segment in die EKG te bepaal. Slegs 'n daaropvolgende bloedtoets kan hier inligting bevat wat die diagnose met 'n paar uur vertraag.
Die sogenaamde elektrokardiogram en die langtermyn-elektrokardiogram word gebruik om die hartfunksie en dus die risiko van verdere hartklagtes na 'n aanval te bepaal.
Die bloedtoets soek na spesiale biomerkers soos hartspier-tipiese troponien, glikogeenfosforylase BB of spesiale kreatienkinase (kreatienfosfokinase; CK), wat beskou word as 'n betroubare aanduiding van 'n onlangse hartaanval. Toepaslike bewyse van die biomerkers in die bloed is gewoonlik slegs enkele ure na die hartaanval moontlik. Om die tyd en omvang te beperk, word die bloedtoets gereeld herhaal.
Om die risiko tot op die tydstip van die finale diagnose te skat, word sogenaamde echokardiografie (ultraklankondersoek van die hart) gewoonlik uitgevoer, waarin die hartwande, hartkleppe, hartholtes, sowel as die beweeglikheid van die hart en dus die pompfunksie gekontroleer kan word. As die bloedvloei deur 'n infarksie onderbreek word, word dit sigbaar in die hart-ultraklank. Die betrokke hartgedeelte beweeg nie normaal nie. Ophopings van vloeistof in die perikardium kan ook met behulp van echokardiografie bepaal word.
'N Ander opsie vir diagnose is koronêre angiografie. Hier word 'n kontrasmedium direk in die koronêre arteries via 'n sogenaamde hartkateter ingespuit en dan word 'n beeld van die bloedvate deur middel van 'n X-straal geskep. Daar kan redelik duidelik vaskulêre insnydings en okklusies gesien word. Alhoewel koronêre angiografie die plasing van 'n hartkateter, dit wil sê 'n indringende prosedure, vereis, bied dit ook die opsie om diagnose en behandeling in een sessie te kombineer in die geval van 'n samesmelting van die hartvate, aangesien perkutane transluminale koronêre angioplastiek (PTCA) ) kan gedoen word.
Die simptome kan maklik met ander siektes verwar word, veral solank daar nie 'n meer gedetailleerde ondersoek gedoen is nie, sodat hier 'n differensiële diagnose benodig word. Siektes met soortgelyke simptome wat deur differensiële diagnose nagegaan moet word, sluit byvoorbeeld longembolisme, spontane pneumotoraks, akute buik (akute buikpyn), aorta disseksie of gal koliek in. In die loop van die diagnose van talle pasiënte, blyk dit dat die vermeende hartaanval eintlik nog 'n siekte was.
Na die belangrike aanvanklike maatreëls word die pasiënte na 'n intensiewe sorgeenheid gebring waar verdere terapeutiese maatreëls ingestel word. Dit sluit in:
PTCA / ballon uitbreiding,
Langdurige behandeling met medikasie,
ideaal gesproke 'n verandering in lewenstyl.
Akute behandeling vir miokardiale infarksie
Geaffekteerde persone moet in die intensiewe sorgeenheid gemonitor en behandel word, aangesien komplikasies kan ontstaan ​​in die akute fase wat onmiddellik intensiewe mediese reaksie benodig. Eerstens word verskillende medisyne gebruik om die vernouing van die kransslagare reg te stel en om te verseker dat die hart weer suurstof kry. Daar word meestal nitroglycerienbespuiting gebruik, wat weens die vasodilaterende effek die simptome by baie lyers reeds aansienlik verlig. Pynstillers, kalmeermiddels, medisyne teen naarheid en om die hartritme te stabiliseer, kan ook gebruik word.
Die belangrikste doel van die herstel is om die bloedtoevoer na die hartspierweefsel in die verlangde mate te herstel. Hier word byvoorbeeld, in die geval van 'n ST-verhogingsinfarkt, meestal sogenaamde lysis-terapie gebruik, wat bedoel is om 'n moontlike trombus in die hartvate op te los met medikasie. Hierdie behandeling is baie belowend as dit binne die eerste uur nadat die simptome verskyn, gegee word. Gepaste medikasie word dus gewoonlik deur die nooddokter ingespuit. Die gebruik daarvan in 'n nie-ST-infarksie is egter teenaangedui, en dit is waarom dit noodsaaklik is om die tipe infarksie te beperk voor die behandeling van die lisensie.
PTCA (perkutane transluminale koronêre angioplastiek) / ballonuitbreiding (ballonuitbreiding)
As die infarksie te wyte is aan ingekorte of geslote kransslagare, is dit moontlik om die aangetaste bloedvate deur 'n sogenaamde ballonkateter, wat gewoonlik op die lies geplaas word, te penetreer en dit dan uit te brei deur 'n klein ballon op te blaas (ballon-dilatasie). In geval van twyfel, kan die stabilisering van die vaskulêre wand ook uitgevoer word deur middel van 'n sogenaamde stent (klein buisvormige inplantaat) gedurende die prosedure, om te voorkom dat die kransvate weer op dieselfde punt vernou. Die intervensie word gemonitor deur koronêre angiografie. Komplekse en riskante hartoperasies kan dikwels met behulp van die PTCA vermy word en, indien nodig, die invoeging van 'n stent.
As die pogings tot lysiseterapie en PTCA nie suksesvol is nie, bly die moontlikheid van 'n sogenaamde omseiloperasie. In die loop van 'n taamlik ingewikkelde ingryping word hier 'n omseil van die vernoude kransslagare geskep. Tot op datum is 'n oophartoperasie gewoonlik nodig, selfs al is daar moderne, minimaal indringende prosedures. Stukke van die linkerborsslagaar of beenare word gewoonlik as materiaal gebruik vir die nuutgeskepte bloedpaadjies.
As die akute voorval verby is, is verdere behandeling van die pasiënt nodig om te voorkom dat die simptome herhaal. Hier is verskillende medisyne beskikbaar vir terapie, wat verskillende effekte het en op verskillende maniere gekombineer kan word, afhangende van die simptome en die grootte van die infarksie. Die volgende is die belangrikste medisyne vir die nasorg van pasiënte:
Asetielsalisielsuur belemmer die saamklamp van bloedplaatjies in die vaskulêre stelsel en verbeter die vloei-eienskappe van die bloed.
Betablokker verlaag die hartklop en bloeddruk en dus die suurstofbehoefte van die hart.
ACE-remmersbrei bloedvate uit, verlaag die bloeddruk en verlig die hart.
Die behandeling van medisyne is baie belowend wanneer pasiënte terselfdertyd hul eie lewenstyl ondersoek en sodoende risikofaktore wat hulle kan beïnvloed, uitsluit. Dus moet rook opgegee word, gewig ingeneem word en lae-cholesterol diëte gebruik word. 'N Gereelde bloeddrukondersoek kan ook hier geskied. Boonop moet diegene wat geraak word nadink oor hoe hulle in die toekoms stresvolle situasies kan hanteer.
Om die suksesvolste opvolgbehandeling te bewerkstellig, is polikliniese of binnepasiënt opvolgbehandeling (AHB) voordelig, wat gewoonlik na die hospitaalverblyf aanbeveel word. Hierdie maatreël, wat gewoonlik drie weke duur, is bedoel om die beste moontlike en volledige herintegrasie in die alledaagse lewe moontlik te maak deur fisioterapie, gedoseerde liggaamlike oefening, opleidingsmaatreëls en psigososiale sorg.
As die pompfunksie van die hart permanent benadeel word, kan 'n sogenaamde defibrillator ingeplant word, wat ernstige hartaritmieë en moontlik lewensgevaarlike ventrikulêre fibrillasie in 'n noodgeval in die geval van 'n elektriese skok teenwerk.
Komplikasies en gevolglike skade
Komplikasies kan voorkom, veral in die eerste paar uur, maar ook gedurende die eerste paar dae. Tipiese vroeë komplikasies wat by 'n groot deel van die aangetaste pasiënte opduik, is hartaritmieë soos ventrikulêre of boezemfibrilleren. Ventrikulêre fibrillasie is die algemeenste oorsaak van die dood van pasiënte, maar 'n buitengewone trae polsslag wat veroorsaak word deur 'n AV-blok ('n geleidingsversteuring) kom ook voor en vereis soms die gebruik van 'n pasaangeër. Om die risiko te verminder, word die hartfunksies van diegene wat geraak word deurlopend deur 'n EKG gemonitor en in noodgeval word defibrillasie of pasaangeër-inplanting onmiddellik uitgevoer. As daar 'n uitgebreide nekrotisering van die hartspierweefsel in die loop van die infarct is, bestaan ​​die risiko van linkerhartversaking gevolg deur 'n opeenhoping van die longe tot longedeem.
Boonop word ongeveer 15 persent van die pasiënte deur 'n sogenaamde kardiogene skok geraak. Hierdie lewensgevaarlike bloedsomloop met ernstige suurstoftekort in die organisme ontstaan ​​wanneer die hart nie meer genoeg bloed kan pomp en die liggaam kan voorsien nie. Die hartskade as gevolg van die bloedsomloop kan so groot wees dat voldoende hartfunksie nie herstel kan word nie en die gebruik van 'n pasaangeër nodig word.
Benewens die komplikasies wat in die eerste uur en dae voorkom, kan laatkomplikasies tot ses weke na die infarksie voorkom. Dit sluit byvoorbeeld 'n hart-aneurisme in die hartmuur (versakking van die hartwand), longembolisme en perikarditis (inflammasie van die perikardium) in. Aanhoudende angina pectoris of selfs nuwe hartaanvalle is nie ongewoon nie. In die algemeen is die risiko vir komplikasies by ouer pasiënte gemiddeld aansienlik hoër as by jonger pasiënte. Vanaf die ouderdom van 75 neem die sterftesyfer van pasiënte wat in hospitale behandel word aansienlik toe (van ongeveer sewe persent tot net minder as 24 persent), volgens die resultate van 'n studie wat in Duitsland deur die Landeskrankenhaus Salzburg - Universiteitskliniek van die Paracelsus Medical Private University gedoen is. 2006.
Naturopatie vir hartsiektes
In die geval van 'n hartaanval is daar meestal geen manier om die intensiewe mediese versorging van diegene wat geraak word nie, maar naturopatiese prosedures kan beslis gebruik word om konvensionele mediese terapie vir hartsiektes te ondersteun. Hierdie prosedures sluit in:
Voedingsterapie en ortomolekulêre terapie
Ten einde die risikofaktore te minimaliseer, moet pasiënte met koronêre hartsiektes altyd 'n basisoorskot, meestal laktogreerbare en lae-cholesterol voedingswaarde, oorweeg. As die pasiënt aan oorgewig is, moet die gewig liggies verminder word. As daar bewyse is dat die organisme te versuur is, word aanbeveel dat basissoute versuur word. Verder bewys studies die positiewe effek wat die toediening van magnesium kan hê op die voorkoming en terapie van angina pectoris en hartaanvalle.
Sagte handterapie of handmatige prosedures soos osteopatie kan ook nuttig wees vir pasiënte met hartprobleme. Geskikte masserings is geskik om die perifere bloedsomloop te verbeter, waarvan die ontspannende effek ook 'n positiewe uitwerking op die toestand van die pasiënt het. Die Oostenrykse osteopaat Gudrun Wagner, D.O. van Wene het behandelingstegnieke ontwikkel wat volgens die "Riglyne vir Viscerale Osteopatie" die "anatomies-fisiologiese sentrum van hartontwikkeling en -funksie in die middelpunt" van die behandelingsbenadering plaas. Ander benaderings in osteopatie, soos dié van die Franse osteopate Jean Pierre Barral en Pierre Mercier, is gebaseer op asemhalingsbewegings en anatomiese verbindings.
Die stigter van die manuele metode van die fascia distortion model (FDM), Dr. Stephen Typaldos het die infarct gesien as 'n probleem van die fasciae van die hartvate en ligamente van die hart. Volgens sy waarnemings kan die kransslagare silindervormings of snellerbande of kombinasies van beide fascia-distorsies hê.
Verskeie gestandaardiseerde plantekstrakte kan die oorsake van hartsiektes beïnvloed. Fytofarmaseutika wat bloedsomloop bevorder (byvoorbeeld ginkgo) of vaskulêre beskermingsmiddels (byvoorbeeld knoffel), is byvoorbeeld nuttig vir baie pasiënte. Voorbereidings gemaak van meidoorn is ook nuttig. Hierdie medisinale plant verbeter sowel die bloedvloei van die krans as die hartspier.
Die uitskakeling van bestaande risikofaktore speel 'n belangrike rol in die herstel van hartpasiënte. 'N Lewenstyl wat 'n gesonde hoeveelheid oefening, maar ook die nodige rusperiodes moontlik maak en sodoende die vermindering van spanning moontlik maak, is noodsaaklik om die risiko van (verdere) infarks te verminder. Afhangend van die resultate van die ECG-oefening, word ligte oefeninge sonder oorbelasting en uithouvermoë, soos stap of fietsry, aanbeveel. Ontspanningsprosedures soos outogene opleiding, self-hipnose of die sogenaamde progressiewe spierverslapping volgens Jacobson is daarop gemik om spanning te vermy.
'N Gedetailleerde mediese geskiedenis word gevolg deur 'n ooreenstemmende repertorisering, wat lei tot die keuse van die keuse. Grondwetlike middels teen hartsiektes is aurum metallicum, aconitum, apis mellifica, arnica, asenicum album, kalium carbonicum, fosfor en veratum album. Den charakteristischen Allgemein- und Gemütssymptomen entsprechend können auch andere Konstitutionsmittel angewandt werden, wobei die Auswahl erfahrenen Therapeuten vorbehalten bleiben sollte.
Belangrik: Naturheilkunde und Homöopathie sollten nur in der begleitenden Nachsorge und nicht im Akutfall angewendet werden. Der akute Infarkt gehört in die Hände von Notfallmedizinern.
ICD-Codes für diese Krankheit:I21, I22ICD-Codes sind international gültige Verschlüsselungen für medizinische Diagnosen. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.