Watter tipe ouer is jy? Ontwerp deur Wes Mountain, CC BY-ND
En dit blyk dat daar baie style is. Tot op datum is van die bekendste die volgende:
Tiger ouers, wat gesien word as hulle kinders stoot om volgens hul ouers se bepalings te slaag.
Helikopter ouers, wat elke aspek van die kind se lewe oorneem.
Snowplough ouers, wat hindernisse verwyder om die lewe makliker vir hul kind te maak.
Vrye ouers, wat kinders baie vryheid toelaat.
Aanhegsel of sagte ouers, wat ontspanne is, maar stel perke in lyn met die kind se behoeftes en karakter.
Sielkundiges praat oor die algemeen ouerskap as pas in tipologieë, gebaseer op die werk van Prinses Baumrind, 'n kliniese en ontwikkelingsielkundige wat bekend is vir haar navorsing oor ouerskapstyle.
Daar word algemeen vier tipologieë verstaan:
Outoritêre ouers is die gesag in hul kind se lewe. Hulle stel die reëls en sê "spring" en hul kind reageer "hoe hoog?". (Die meeste lyk soos tierouers.)
Toelatende ouers is lui oor hul verwagtinge, stel nie standaarde in en vra nie veel van hul kinders nie.
Nalatige ouers is onbelangrik in hul kinders en onwillig om 'n aktiewe deel van hul kind se lewe te wees.
Gesaghebbende ouers is hoogs veeleisend terwyl dit hoogs responsief is.
Een van die belangrikste kritiek op hierdie tipologieë is hoe kultureel bepaal hulle is.
So, wat sê navorsing oor die voor- en nadele van elk van hierdie ouerskapstyle?
Soort ouer: U verwag eerste keer gehoorsaamheid, uitnemendheid in elke strewe en 'n kind wat nooit terug praat nie.
Wie het dit geskep? Amy Chua het hierdie naam in haar 2011-boek gewild Slaglied van die Tiermoeder. Chua beskryf tierouers, wat dikwels in Chinese gesinne gesien word, as beter aan Westerse ouers. Chinese ouers neem krag aan en moenie skaam wees om hul kinders te roep nie name. Hulle neem aan dat hul kinders hulle skuld en verwag dat hul kinders hulle sal terugbetaal deur gehoorsaam te wees en hulle trots te maak.
Waarom ouers kies hierdie styl: Tigermoeders, soos Chua getuig, word gesocialiseer om op hierdie manier deur hul kulturele agtergrond te wees. Dus, as hulle 'n uur van klavierpraktyk suksesvol vra, is dit deel van hul kulturele agtergrond dat die kind voldoen Westerse ouers sal die jare van akkulturasie wat lei tot die oomblik moeilik is om te emuleer.
Ouers wat Chua volg, kan dit doen omdat hulle hul kind wil hê suksesvolle. Dit mag wees dat hierdie ouers diep hou onsekerhede oor die toekoms. Hierdie ouers is waarskynlik outoritêre.
Pros: Op hierdie manier kan 'n kind opgewek word lei tot hulle wees meer produktief, gemotiveerd en verantwoordelik.
Nadele: Kinders kan sukkel om te funksioneer in die daaglikse lewe of in nuwe instellings, wat kan lei tot depressie, angs en swak sosiale vaardighede. Maar weer dit is kultureel afhanklik.
Soort ouer: Jy stap in om te verhoed dat jou peuter elke stryd is; jy is oormatig betrokke by jou kind se opvoeding en noem dikwels hul onderwyser; Jy kan nie ophou om oor jou tiener te kyk nie.
Wie het dit geskep? Sielkundige Foster Cline en opvoedkundige konsultant Jim Fay het die frase in 1990 in hul boek geskep: Ouerskap met liefde en logika. Hulle het helikopter ouers beskryf as verward oor die verskil tussen liefde en die redding van kinders van hulself. Nog 'n naam vir helikopter ouerskap is "Overparenting".
Waarom ouers kies hierdie styl: Hierdie ouers sal waarskynlik wees bang vir hul kind se toekoms, dalk soos tierouers. Hulle mag nie vertrou hul kind se vermoë om die wêreld te navigeer. Deur te beweeg, kan hulle dink dat kinders ingeënt sal word teen mislukking.
Hierdie ouers is waarskynlik 'n mengsel of outoritêre en permissiewe tipologieë, maar daar is skaars navorsing op die styl.
Pros: Ouers kan wees oorbeskermend, wat hul kind of adolessent kan red van probleme wat hulle nie sou voorsien nie.
Nadele: Kinders kan Gebrek aan emosionele veerkragtigheid en onafhanklikheid, wat hulle tot volwassenheid kan beïnvloed. Om 'n kind van 'n helikopter ouer te wees, kan lei tot 'n onvermoë om beheer gedrag.
Daar is selfs 'n AskReddit gewy aan die ergste aspekte van grootword met helikopter ouers. Stories sluit in 'n bydraer, 21 by die tyd, wie se pa hulle na die jurieplig gevolg het, omdat hy nie vertrou het dat hulle dit behoorlik kon doen nie. Dit is beweer pa het 'n tantrum gehad toe hy deur die veiligheidswag uitgeskop is.
Snowplough of bulldozer ouers
Soort ouer: Jy druk al die struikelblokke uit jou kind se pad. Miskien het jy het die skoolhoof vir 'n ander onderwyser naggemaak of die afrigter omgekoop om jou kind 'n plek op die span te kry.
Wie het dit geskep? Dit blyk dat die termyn deur voormalige hoërskoolonderwyser geskep is David McCullough. In 2015 het hy 'n boek gepubliseer, Jy is nie spesiaal nie, waarin hy ouers beweer om terug te gaan en hul kinders te laat misluk. Dit was gebaseer op a 2012 aanvangspraak Hy het aan hoërskoolstudente gegee.
Waarom ouers kies hierdie styl: Miskien dink jy jou kind is uitsonderlik, of hulle is te groot om te misluk, en daarom het jy met hierdie ouerskapstyl geïdentifiseer. Wat tipologie betref, is daar aspekte van outoritarisme In die mengsel, want hulle eis sukses (hulle het immers al die struikelblokke van hul kinders se pad getolleer). Hulle skenk egter ook hoogs vir toelaatbaarheid.
Wat die navorsing sê: Daar is geen empiriese bewyse nie óf vir die snowplough-benadering. Daar is egter 'n baie blog boodskappe en media artikels gewy aan die onderwerp.
Dit word gesê, die voor- en nadele is waarskynlik soortgelyk aan helikopter ouers. Hierdie ouers kan kinders help om veilig en veilig te voel. Maar dit kan ook 'n gevoel van geregtigheid of narcisme in u kind.
Soort ouer: Jy glo jou rol is om jou kind te vertrou. Jy rus hulle toe met die vaardighede om veilig te bly, en dan weer af.
Wie het dit geskep? Die term is bekend gemaak deur 'n geval van "verwaarlosing" teen Lenore Skenazy, 'n voormalige rubriekskrywer wat geskryf het dat sy haar negejarige seun alleen in die New York-metro laat ry. Die ervaring het daartoe gelei dat sy gemerk is "Amerika se ergste ma" en het haar gevra om 'n boek te skryf. Die boek het gehandel oor die persepsie dat die wêreld gevaarliker geword het.
Skemazy se blog poog om ouers met eggenote te verbind wat saamstem dat kinders veiligheidsbaadjies en helms benodig om hul onafhanklikheid veilig te ervaar. Die benadering gaan oor die gee van kinders aan die kinders wat hul ouers ervaar het in die 1970s / 1980s.
Waarom ouers kies hierdie styl: Sielkundiges en kenners stel voor hierdie styl is 'n terugslag teen -Angs gedryf, risiko-sku kind grootmaak. Dit mag wees dat Skenazy reg is, ons is te veel bekommerd oor alles van kieme om ander mense. Terwyl Skenazy antwoorde van ouers (en wetgewers) noem wat die benadering is verwaarloos, dit is waarskynlik meer in ooreenstemming met die gesaghebbende tipologie, waar ouers glo om kinders te leer om na hulself te kyk.
Pros: Kinders leer om hul vryheid te gebruik, outonome te wees en hulself te bestuur. Hulle kan ook beter foute hanteer, meer wees veerkragtige en neem verantwoordelikheid vir hul optrede. Daar word ook gesê dat dit lei gelukkiger volwassenes.
Nadele: Probleme met hierdie styl sentrum op die regsaspekte van die benadering. In Queensland is dit Onwettig om jou kind alleen te laat vir 'n "onredelike" tyd terwyl ouers in ander lande redelik moet toesien dat hul kind behoorlik versorg word. Queensland se wet bepaal nie "onredelike" tyd nie, maar die ouer sal 'n misdryf ontvang (tot drie jaar in die tronk) as hulle die kode oortree.
Aanhegsel of sagte ouers
Soort ouer: Jy glo dat 'n kind se vroegste aanhangsel aan versorgers lig alle daaropvolgende aanhangsels wat 'n persoon ervaar. Die argument dui daarop dat sterk emosionele en veilige fisiese aanhangsels aan ten minste een primêre versorger noodsaaklik is vir die kind se persoonlike ontwikkeling.
Wie het dit geskep? Die filosofie is gebaseer op die werk van sielkundiges John Bowlby en Mary Ainsworth on aanhangsel teorie. Die werk het begin Bowlby in die 1950s. Bowlby het ook met Ainsworth gewerk en Ainsworth het sommige gedoen bekende eksperimente met jong kinders.
Aanhegtingsteorie stel voor dat kinders wat in die vroeë jare sterk bande met ouers / versorgers ontwikkel, gelukkiger, gesonder verhoudings sal hê as hulle ouer word. Die term is dan gewild gemaak deur 'n boek genaamd die "Baba bybel" geskryf deur die Sears-familie in 1993.
Waarom ouers kies hierdie styl: Ouers kan hierdie styl kies omdat hulle hul kinders wil hê positiewe oor hulself en hul verhoudings met ander soos hulle volwasse is. Aanhegsel ouerskap word geassosieer met die gesaghebbende tipologie. Hierdie ouers probeer om hoë verwagtinge met mekaar te balanseer empatie en dit word geassosieer met die beste uitkomste.
Pros: Dit bied 'n veilige hawe van liefde en respek in wat die kind se verhoudings en waaruit die kind kan beleef die wêreld veilig.
Nadele: Dit kan saamgevoeg word permisiewe ouerskap. Dit word ook, met ander woorde, met oormatige ouers geassosieer, aangesien sommige voorstel dat dit 'n naam is vir moeders wat nie hul kind kan laat gaan nie. Sommige het hierdie styl van beskuldiging beskuldig anti-vroue or anti-feministiese. Hierdie outeurs sê die styl verhoed vroue se rol met moederskap, die werk van feminisme onttrek. Maar ander verskil nie.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Watter navorsing sê oor voor-en nadele van populêre ouerskapstyle