Verbeelding | SkalkSkryf
« Die wonder van evolusie
FaceBook Wêreldkaart »
Desember 21, 2010 deur Joh
But what is the imagination for if not to grasp how the world feels to those who don't think what you think?
Die vraag kom uit 'n gesprek wat gegaan het oor geweld – 'n jong Joodse man is innie gesig met 'n mes gesteek en in een oog verblind. Net omdat hy 'n Jood is. Die storie speel in London af. Die spesifieke geval handel met die konflik tussen Arabiere / Moslems en Jode – rassisme uit die boonste rakke wat Suid Afrika half mak laat lyk.
Die vraag in hierie konteks spreek dus die kwessie van onverdraagsaamheid aan; 'n onverdraagsaamheid wat oorgegaan het in fanatisme, wat wellustige haat, moord en doodslag tot gevolg het.
Hierin speel een vorm van verbeelding, of eerder die gebrek daaraan, 'n spesifieke rol. Die fanatiese belewing van haat is gegrond oppie onvermoë om 'n anner se posisie, wat uiter aard anners as my eie moét wees (geen twee wesens kan immers ooit identies wees nie), te kan verdra of selfs te kan verstaan. Sodanige vermoë is nou gekoppel aan mens se verbeelding. Om jouself in iemand anners se skoene te plaas moet mens jou verbeelding gebruik. Hierdie vorm van verbeelding maak mens los vannie eng selfsugtige wêreld siening wat slegs daarop ingestel is om die eie-ek gestand te hou. Dit stel mens in staat om uit te reik na die anner, dit wat nie ek issie. Indien mens nié hierie vermoë ontwikkel nie sal die anner altyd 'n bedreiging vir mens se eie voortbestaan wees (vreet of word gevreet), of ervaar word as 'n voorwerp wat gebruik moet word om mens se wellustigheid te bevredig.
Jacobson se vraag lei my om 'n volgende vraag te vra: Is dit moontlik om jouself in die skoene van iemand te plaas wat wellustig moor, verkrag en martel? Kan mens in jou verbeelding voel hoe menswees vir iemand anners voel wat nie dieselle wêreldbeskouing as jyself hettie?
Posted in Joh | Tagged verbeelding, verdraagsaamheid, wellus | 2 Kommentaar
op Desember 21, 2010 at 10:48 nm Louwie
Ah, welkom terug op die werf!
Goeie storie die. Dit is `n lang pad wat die individu moet loop om uit te kom by die vermoë om die ander se standpunt in te sien. Robert Kegan reken dat min mense ooit regtig by `n staat van "Interindividual mindset" uitkom. Ek dink Wilber stel dit op minder as 20% en Maslow dink dit is nog minder.
In die "institutional period" is die eie en die eie groep se waardes absoluut en ander se waardes minderwaardig. Koppel daaraan `n rassistiese toon dan word die ander se waardes nie net minderwaardig nie, maar die ander self word minderwaardig, `n Kakkerlak (Malema se verbale diaree) en varke (Hitler se propaganda teen die Joodse volk) en jy het `n resep vir moord en doodslag.
Ek dink nie jy kan ooit voel hoe `n ander (moordenaar, verkragter) voel in sy versteurde wêreldjie nie, net soos jy nie kan "voel" hoe twee verliefdes voel om by mekaar te wees nie. In die Interindividual staium is jy veronderstel om wel intellektueel te kan verstaan waarom bv. `n Duitser en Engelsman nie van mekaar hou nie, maar dan het jy ook die vermoê om die saak rasioneel uit te sorteer sonder om kernbomme te gebruik.
In die stadiums voor dit is die ander se idees/denke `n bedreiging en as jou leier (AWB/KGB/Gestapo) sê hulle is nie mense nie, dan is dit maklik om hulle en hulle kinders in gaskamers te stop, hulle met hamers dood te slaan of om `n baba koelbloedig tereg te stel.
Sonder deernis is ons nie meer as net `n dier nie. En om daar uit te kom moet ons eers grootword.
op Desember 23, 2010 at 4:21 nm Vir almal in Blogland « Kouevuur
[…] Joh & Louwie – dankie vir die lekker lees deur die jaar daar by julle en vir die verstaan van in spoke glo. […]