EU-geskiedenis: Schuman-verklaring - verslaggewer van die EU
Die Schuman-verklaring is deur die Franse minister van buitelandse sake, Robert Schuman, op 9 May 1950 aangebied. Dit het voorgestel die totstandbrenging van 'n Europese Kolen- en Staalgemeenskap, wie se lede die produksie van steenkool en staal sal versamel.
Die stigterslede van die EGKS: Frankryk, Wes-Duitsland, Italië, Nederland, België en Luxemburg was die eerste van 'n reeks supranasionale Europese instellings wat uiteindelik die "Europese Unie" van vandag sou word.
In 1950 sukkel die nasies van Europa nog steeds om die verwoesting wat deur die Tweede Wêreldoorlog gedoen is, te oorkom. Dit het jare gelede 5 geëindig.
Die Europese regerings was vasbeslote om nog so 'n verskriklike oorlog te voorkom en het saamgevat dat die samevoeging van steenkool- en staalproduksie - in die woorde van die verklaring - oorlog tussen historiese mededingers Frankryk en Duitsland "nie net ondenkbaar nie, maar wesenlik onmoontlik sou maak".
Dit is goed geglo dat die samesmelting van ekonomiese belange sal help om lewenstandaarde te verhoog en die eerste stap in die rigting van 'n verenigde Europa te wees. Lidmaatskap van die EGKS was oop vir ander lande.
"Wêreldvrede kan nie beskerm word sonder om kreatiewe pogings aan te wend in verhouding tot die gevare wat dit bedreig nie."
"Europa sal nie gelyktydig of volgens een enkele plan gemaak word nie. Dit sal gebou word deur konkrete prestasies wat eers 'n de facto solidariteit skep."
"Die samevoeging van steenkool- en staalproduksie ... sal die lotgevalle verander van die streke wat lank gewy is aan die vervaardiging van oorlogsmunisies, waarvan hulle die konstantste slagoffer was."
Die wêreldvrede kan nie beskerm word sonder kreatiewe pogings in verhouding tot die gevare wat dit bedreig nie.
Die bydrae wat 'n georganiseerde en lewende Europa tot beskawing kan bring, is onontbeerlik vir die instandhouding van vreedsame verhoudinge. As sy vir meer as 20-jare die rol van kampioen van 'n verenigde Europa aangewend het, het Frankryk nog altyd as sy noodsaaklike doel die diens van vrede gehad. 'N Verenigde Europa is nie bereik nie en ons het oorlog gehad.
Europa sal nie alles gelyktydig of volgens een plan gemaak word nie. Dit sal gebou word deur konkrete prestasies wat eers die de facto solidariteit skep. Die samekoms van die nasies van Europa vereis die uitskakeling van die eeue-oue opposisie van Frankryk en Duitsland. Enige aksie wat geneem word, moet in die eerste plek betrekking hê op hierdie twee lande.
Met die oog daarop het die Franse regering voorgestel dat dadelik op een beperkte maar beslissende punt dadelik opgetree word.
Dit stel voor dat die Franco-Duitse produksie van steenkool en staal as geheel onder 'n gemeenskaplike Hoë Owerheid geplaas word, binne die raamwerk van 'n organisasie wat oop is vir die deelname van die ander lande van Europa. Die samevoeging van steenkool- en staalproduksie moet dadelik voorsiening maak vir die oprigting van gemeenskaplike grondslae vir ekonomiese ontwikkeling as 'n eerste stap in die federasie van Europa en sal die bestemmings van die streke verander wat lankal gewy is aan die vervaardiging van oorlogskampioene , waarvan hulle die mees konstante slagoffers was.
Die aldus ingestelde solidariteit van die produksie sal duidelik maak dat enige oorlog tussen Frankryk en Duitsland nie net ondenkbaar is nie, maar wesenlik onmoontlik is. Die opbou van hierdie kragtige produktiewe eenheid, wat oopstaan ​​vir alle lande wat bereid is om uiteindelik deel te neem en gebind te maak om al die lidlande die basiese elemente van nywerheidsproduksie op dieselfde voorwaardes te verskaf, sal 'n ware grondslag vir hul ekonomiese eenwording vorm.
Hierdie produksie word sonder onderskeid of uitsondering aan die wêreld as geheel aangebied, met die doel om by te dra tot die lewenstandaard en om vreedsame prestasies te bevorder. Met verhoogde hulpbronne kan Europa die verwezenlijking van een van sy noodsaaklike take, naamlik die ontwikkeling van die Afrika-vasteland, nastreef. Op hierdie manier word daar eenvoudig en vinnig besef dat die samesmelting van belange wat onontbeerlik is vir die totstandbrenging van 'n gemeenskaplike ekonomiese stelsel; Dit kan die suurdeeg wees waaruit 'n breër en dieper gemeenskap tussen lande wat lankal teenoor mekaar staan, deur sanguinary afdelings groei.
Deur die basiese produksie te kombineer en deur 'n nuwe Hoë Owerheid in te stel, wie se besluite Frankryk, Duitsland en ander lidlande sal bind, sal hierdie voorstel lei tot die realisering van die eerste konkrete fondament van 'n Europese federasie wat noodsaaklik is vir die behoud van vrede.
Ter bevordering van die verwesenliking van die doelwitte wat gedefinieer is, is die Franse regering gereed om onderhandelinge te voer oor die volgende basisse.
Die taak waarmee hierdie gemeenskaplike Hoë Owerheid aangekla sal word, is om in die kortste moontlike tyd die modernisering van produksie en die verbetering van die gehalte daarvan te verseker; die verskaffing van steenkool en staal op identiese voorwaardes aan die Franse en Duitse markte, asook aan die markte van ander lidlande; die gemeenskaplike ontwikkeling van uitvoer na ander lande; die gelykmaking en verbetering van die lewensomstandighede van werkers in hierdie nywerhede.
Om hierdie doelwitte te bereik, word aan die hand van die heeltemal verskillende omstandighede waarin die produksie van lidlande tans geleë is, voorgestel dat sekere oorgangsmaatreëls ingestel moet word, soos die toepassing van 'n produksie- en beleggingsplan, die instelling van vergoedingsmasjinerie vir die gelyke pryse en die skepping van 'n herstruktureringsfonds om die rasionalisering van produksie te fasiliteer. Die beweging van steenkool en staal tussen lidlande sal onmiddellik vrygestel word van alle doeaneregte en sal nie beïnvloed word deur verskillende vervoerkoerse nie. Voorwaardes sal geleidelik geskep word wat spontaan sal voorsiening maak vir die meer rasionele verspreiding van produksie op die hoogste vlak van produktiwiteit.
In teenstelling met internasionale kartels, wat geneig is om beperkende praktyke op te stel vir verspreiding en die uitbuiting van nasionale markte en om hoë winste te behou, sal die organisasie die samesmelting van markte en die uitbreiding van produksie verseker.
Die noodsaaklike beginsels en verbintenisse wat hierbo uiteengesit word, sal onderworpe wees aan 'n verdrag tussen die state onderteken en ingedien vir die bekragtiging van hul parlemente. Die onderhandelinge wat nodig is om besonderhede van aansoeke te vereffen, sal onderneem word met die hulp van 'n arbiter wat deur gemeenskaplike ooreenkoms aangestel word. Hy sal toevertrou word om te sien dat die ooreenkomste bereik ooreenstem met die beginsels wat neergelê is, en in die geval van 'n dooiepunt sal hy besluit watter oplossing aangeneem moet word.
Die gemeenskaplike hoë owerheid wat aan die bestuur van die skema toevertrou word, sal bestaan ​​uit onafhanklike persone wat deur die regerings aangestel is, en wat gelyke verteenwoordiging gee. 'N Voorsitter sal gekies word in ooreenstemming tussen die regerings. Die besluite van die Owerheid sal in Frankryk, Duitsland en ander lidlande afdwingbaar wees. Toepaslike maatreëls sal voorsien word om die besluite van die Owerheid te appelleer.
'N verteenwoordiger van die Verenigde Nasies sal geakkrediteer word aan die Owerheid en sal opdrag gegee word om twee keer per jaar 'n publieke verslag aan die Verenigde Nasies voor te lê, waarin die werksaamhede van die nuwe organisasie uiteengesit word, veral met betrekking tot die beveiliging van sy doelwitte.
Die instelling van die Hoë Owerheid sal geensins die metodes van eienaarskap van ondernemings in die vooruitsig stel nie. In die uitoefening van sy werksaamhede sal die Hoë Owerheid in ag neem die bevoegdhede wat aan die Internasionale Ruhr-owerheid toegeken word en die verpligtinge van alle soorte wat aan Duitsland opgelê word, solank dit van krag bly.