Robert Graves - Geskiedenis Podcasts - 2022
Robert Graves het een van die voorste digters van die Eerste Wêreldoorlog geword. Graves het 'n nog groter roem verwerf, nie deur sy poësie nie, maar as gevolg van sy boek oor sy oorlogstyd-ervarings "Goodbye To All That". Saam met Siegfried Sassoon, Wilfred Owen en Rupert Brookes, word Robert Graves beskou as een van die min digters wat die groot afgryse van die loopgraafoorlog op papier kon plaas.
Robert Graves is op 28 Julie geboreste 1895. Sy vader 'A P' was van Ierse voorraad, terwyl sy moeder, Amalia (Amy), 'n Duitse familie gehad het. Terwyl sy vader geestelik, lighartig en gemaklik was, was sy moeder baie ernstig en word deur diegene wat haar geken het, nie 'n sin vir humor nie, en hy het baie ernstig opgeneem.
Na 'n reeks voorbereide skole het Graves na Charterhouse gegaan. Terwyl hy op hierdie skool was, het Graves baie beïnvloed deur 'n onderwyser genaamd George Mallory - die man wat in 1924 in sy klim van Mount Everest dood is. Mallory het 'n liefde vir letterkunde en veral poësie in Graves verleen. Graves het gedigte vir die skooltydskrif geskryf, wat hy later saam geredigeer het.
Graves het 'n klassieke uitstalling aan die St. John's College, Oxford University, gewen. In sy vrye tyd het hy sy poësie ontwikkel, of, aangemoedig deur Mallory, 'n groot belangstelling in klim en bergklim ontwikkel.
In 1914, toe oorlog verklaar is, kry Graves 'n opdrag in die Royal Welch Fusiliers - en gebruik sy tyd in die Charterhouse OTC om dit te regverdig. Sy oorlogservaring het begin deur gevange geneem vreemdelinge in 'n kamp in Lancaster. Alhoewel Graves na Frankryk wou gaan, het sy bevelvoerder geglo dat hy nog nie van die regte kaliber was om op so 'n reis te gaan nie, maar eers onlangs uit die skool gekom het. 'N Bokswedstryd teen 'n geharde NCO het sy c / o oortuig dat Graves miskien nou gereed was vir oorlog.
Hy is egter eers na Mei 1915 gestuur en hy het saam met die 2 gediennd Walliese Regiment. Grawe het 'n peloton van veertig man beveel. Volgens die verhale wat in 'Goodbye To All That' vertel is, was een van sy mans 'n 63-jarige oorlewende van die Boereoorlog, terwyl verskeie seunsoldate van 15 jaar oud was. In Julie 1915 is Graves gestuur om by die Royal Welch Fusiliers by Laventie aan te sluit . Terwyl hy hier was, het hy in sy boek aangeteken dat die offisiere in die RWF nie die oorlog ernstig opgeneem het nie en het gesien dat dit vir hulle baie belangriker was om die regimentele tradisies te behou. Daar word na hierdie tradisies as "kinderagtig" verwys.
Die eerste ware oorlogservaring wat Graves gehad het, was in die Slag van Loos. Wat Graves na verwys het as 'n 'bloedige opskiet', het daartoe gelei dat slegs vyf maatskappybeamptes van die RWF oorleef het. Die gedig 'The Dead Fox Hunter, ter herinnering aan kaptein L. Samson' is oor hierdie geveg geskryf.
In November 1915 ontmoet Graves Siegfried Sassoon in Locon, noord van Cambrin. Sassoon sou oor Graves skryf in 'Memoirs of an Infantry Soldier' ​​waar hy verskyn het as David Cromlech - 'n man wat geglo het dat almal sy mening moet ken en wie se voorkoms 'betreurenswaardig onnet' was. Ondanks dat hy geskryf het dat Cromlech tot 'n "bumptious young prig" sou word, het Sassoon Graves baie geëerbiedig. Terwyl hulle aan die voorkant was, probeer hulle die oorlog vergeet deur literatuur, veral poësie, te bespreek.
Na verlof toe hy tyd in die heuwels rondom Harlech deurgebring het, het Graves op 27 Junie na Frankryk teruggekeerste 1916 met die rang van kaptein. Hy het te laat opgedaag om in die eerste dae van die Slag van die Somme betrokke te wees. In die tweede week van Julie verhuis hy na die Somme-slagveld - naby Mametz Wood waar die 38-jarigeste Die Walliese Afdeling het baie ongevalle opgedoen. Hy moes kamp opslaan waar baie liggame nog op die slagveld lê - ''n sekere genesing vir die begeerlikheid van bloed'.
Op 19 Julieste, Graves is ernstig beseer by High Wood toe 'n Duitse dop ontplof het en fragmente daarvan het Graves in die bors getref. In werklikheid is grafte vir dooies opgegee en hy het oorleef as begrafnis in die oorlog begrawe toe hy asem gesien het terwyl hy na sy begrafnis gebring is. Sy ouers het selfs 'n brief ontvang waarin hy van sy dood in kennis gestel is - 'n dag nadat hy 'n brief van Graves ontvang het, waarin hy hulle inlig dat hy van sy wonde herstel. Die hele voorval word in die gedig "Ontsnapping" onthou.
Die wonde wat Graves by High Wood opgedoen het, het baie gedoen om sy senuwees te toets. Grawe is uitgespreek as ongeskik vir diens en het tyd met verlof gekry. Hy is na die Universiteit van Oxford gestuur waar hy as instrukteur in die Training Officiële Bataljon van die Universiteit gewerk het. Gedurende hierdie tyd het hy Sassoon ontmoet net toe laasgenoemde sy "Willful Defiance" publiseer. Graves het sy kontakte in die RWF gebruik om te verseker dat Sassoon as iemand behandel word met wat nou na traumatiese stresversteuring verwys sou word. As Graves dit nie gedoen het nie, sou Sassoon in baie ernstige moeilikheid kon gewees het en kon hy 'n krygsraad in die gesig gestaar het.
Terwyl Graves veral bekend is vir "Goodbye To All That", het hy ook gedigte geskryf wat baie duidelik sy noue verbintenis getoon het aan die mans wat hy gelei het - en aan diegene wat gesterf het. In 1916 het hy 'Over the Brazier' en in die daaropvolgende jaar 'Fairies and Fusiliers' gepubliseer. Na die oorlog het Graves hierdie werke effektief geïgnoreer.
Na die oorlog het Graves roem gekry vir sy outobiografie en vir 'I Claudius' en 'Claudius die God'.
Robert Graves is in 1985 oorlede.
Oorlogsgrafkommissie van die Statebond
Die Commonwealth War Graves Commission (CWGC) is gestig deur Fabian Ware en is tans besig met 'n projek om alle ...