Die wye wêreld in.
Blommekind vlieg alweer die wye wêreld in. Ek het haar skaars gesien. Net so woerts warts weg is sy.
Verlede naweek het ons natuurlik dieselfde rockfees bygewoon, maar apartheid het geheers, en die spruite wou eintlik nie die outoppie te veel daar gesien het nie. Dit is nou maar hoe dit is, hulle was daar saam met hulle pêlle …. ek het al baie gewonder oor die disassosiasie verskynsel.
Ek het dit jare gelede self toegepas. Wou nie gehad het 'n ouer moet my reg voor die skool met die kar aflaai nie. Was nie cool nie. Daarom het verlede naweek op die musiek ens konsentreer, en nie Space Invader of Spy vs Spy gespeel nie. Liewer op die musiek konsentreer, dit was tog hoekom ek gegaan het. Kon tog nie help om te wonder nie, alhoewel ek eintlik die "vibe" verstaan.
Noudat sy vlieg, en eers weer oor maande gaan terug wees, kan mens nie anders as om te dink aan hoe tyd verbyvlieg nie.
Vyftien jaar gelede by 'n soort vergadering het 'n ouer man die vergadering vertel dat dit belangrik was "to take the time", bestee die tyd met jou mense.
Dan is daar 'n liedjie was soms by mens spook, Cat and the Cradle, geskryf deur Harry Chapin, en deur 'n hele paar sangers ge"cover". Guns N Roses se weergawe is vir my die mooiste, Cat Stevens s'n ook, maar ek plaas Harry Chapin self hier, en soos hy sê dit is "scary" om aan te dink. Blommekind het vandag hoeka vir my gesê ek moet verstaan, haar tyd was beperk.