Biden se klimaatsveranderingsplanne kan vinnig die lat verhoog, maar kan dit transformerend wees? - Klimaatsimpaknuus
Die volgende administrasie sal die ekonomiese, sosiale en omgewingsimpak van klimaatsverandering sowel as die beleidsreaksies noukeurig moet afweeg. Jim Watson / Getty Images
As sy regering slegs fokus op wat polities moontlik is en nie 'n gekoördineerde reaksie opbou wat ook aandag gee aan die sosiale en ekonomiese gevolge van sowel klimaatsverandering as die Amerikaanse beleidsreaksie nie, sal dit waarskynlik nie slaag nie.
Ek het spandeer 'n groot deel van my loopbaan besig met internasionale reaksies op klimaatsverandering en in Washington. Ek het die stille pogings in politieke partye gesien, selfs toe die retoriek verhit is. Daar is ruimte vir effektiewe klimaatsaksies, veral omdat hittegolwe, veldbrande en uiterste weer die risiko's van aardverwarming tasbaar maak en die die koste van hernubare energie daal. 'N Gekoördineerde strategie is van kardinale belang om verder te gaan as simboliese aksies en om transformerende verandering teweeg te bring.
Begin op dag een
Kom ons kyk eers wat Biden vinnig kan doen, sonder om te vertrou op wat waarskynlik 'n verdeelde Kongres sal wees.
Biden het al het belowe om weer by die Paryse klimaatooreenkoms aan te sluit. Met 'n uitvoerende bevel en sommige wat met die Verenigde Nasies stoei, sal dit redelik vinnig gebeur. Maar die ooreenkoms is slegs 'n belofte van lande wêreldwyd om die uitstoot van kweekhuisgasse wat klimaatsverandering veroorsaak, te verminder.
Om die land te begin beweeg na sy verpligtinge ingevolge die ooreenkoms van Parys, kan Biden herbevestig die kwytskelding dit stel Kalifornië in staat om sy brandstofverbruik en voertuig-standaarde te implementeer. Die Trump-administrasie het herroep. Kalifornië is 'n groot staat, en ander se optrede word gevolg, wat druk op die motorbedryf plaas om aan hoër standaarde landwyd te voldoen.
Op 'n soortgelyke manier kan Biden regeringsinstansies opdrag gee om hul geboue en voertuie met hernubare energie aan te dryf.
Die administrasie kan ook klimaatverwarmende kweekhuisvrystellings beperk deur aktiwiteite soos die opvlam van metaan op openbare lande. Die Trump-administrasie teruggerol 'n groot aantal klimaats- en omgewingsregulasies die afgelope vier jaar.
Daar is selfs wetgewende aksies wat deur 'n verdeelde Kongres kan kom, soos befondsing vir skoon energie-tegnologie.
Die groot taak: Transformasieverandering
Dit is die maklike deel. Die moeilike deel kataliseer die transformasieveranderinge wat nodig is om die aardverwarming te vertraag en die klimaat waarop ons ekonomie gebou is, te beskerm.
Die afgelope vyf jaar was die warmste op rekord, en 2020 is op pas om by hulle aan te sluit. Vergadering met die Parys-ooreenkoms se doelwitte om aardverwarming in toom te hou sal benodig om te werk hoe ons energie opwek en oordra, en om te sien hoe ons voedsel verbou op maniere wat kweekhuisgasvrystellings verminder. Biden het belowe om die grondslag te lê vir 100% skoon energie teen 2050, insluitend die belê van honderde miljarde dollars in tegnologieë en nywerhede wat die uitstoot kan verlaag en werk kan skep. Sy idees vir die transformasie van voedselsisteme was minder konkreet.
Die nuwe administrasie sal op die tou moet loop. Dit kan nie waag om sy politieke kapitaal te bestee aan moontlike aksies nie, maar nie veel nie. Dit moet ook die risiko erken dat openbare terugslag op enigiets wat kostes kan inhou, is bestempel as "sosialisme" deur teenstanders of 'n deel van die land skade berokken.
Transformatiewe oplossings sal sowel die voordele as die koste moet hanteer, en 'n pad na 'n gesonde toekoms moet bied vir diegene wat die grootste verliese het. Dit beteken byvoorbeeld dat nie net die verbranding van steenkool beëindig word nie, wat 'n belangrike bydrae lewer tot klimaatsverandering, maar ook gemeenskappe en werkers help om van steenkoolmynbou na nuwe werksgeleenthede en ekonomiese drywers wat gesonder vir die omgewing is, te help.
Wat moet eers gebeur
Een van die groot uitdagings - en die plek waar Biden moet begin - is die gebrek aan begrip van sistemiese risiko's, geleenthede en koste van beide klimaatsaksies en onbedrywigheid.
Op die oomblik is daar geen federale agentskap wat die taak het om 'n sistemiese begrip van die impak op klimaatsverandering in die samelewing te ontwikkel nie.
'N Bestaande uitvoerende gesag, soos die Raad vir Omgewingsgehalte of die Amerikaanse Global Change Research Program, kan 'n taakspan van politieke personeel, akademici en die burgerlike samelewing byeenroep om voorstelle oor klimaatbeleid te beoordeel, die voordele en koste te identifiseer en dan die administrasie te adviseer. Die werksgroep sal tussen agentskappe werk, sodat dit na die hele stelsel kan kyk en die breër effekte van voorgestelde beleide of aksies kan identifiseer en hoe dit met mekaar kan saamwerk. Soortgelyke instansies, soos die nie-partydige Kongresbegrotingskantoor en Kongresnavorsingsdiens, is reeds sentraal in die beleidsvorming.
Hulle werk sal vinnig moet beweeg. Die aard van komplekse stelsels beteken dat die taakspan advies sal gee oor klimaatsaksies onder onsekerheid.
Die uitdaging van die politiek is om die moontlike en die transformasie in lyn te bring, en dit is waar Biden se 47 jaar in Washington en die reputasie dat hy oor die gang werk, van onskatbare waarde is.
Dit sal 'n buitengewone uitdagende werk wees om by 'n buitengewone uitdaging te pas. Dit is ook nodig as die regering van Biden onder leiding van 'n man wat homself 'n oorgangskandidaat, wil sy land en die wêreld beter verlaat as wat hulle dit gevind het.
Edward R Carr, Professor en direkteur, Internasionale Ontwikkeling, Gemeenskap en Omgewing, Clark Universiteit