Vlad du Plessis In sy rubriek Wanneer gaan die Afrikaner koers kry? noem Dan Roodt beslis interessanthede wat verdere bespreking verdien. Ek dink nie mens kan hedendaagse Afrikaner politiek verstaan as jy nie die politieke psige van vandag se Afrikaner begryp nie.
“Enkele dae gelede sê 'n prominente lid van die party, dr. Conrad Beyers, egter vir my dat die party eerder sy Afrikanersentriese leuse moet laat vaar en 'n party ‘vir alle konserwatiewe Suid-Afrikaners, ook swartes, moet word’. Hy is blykbaar skaam vir die ‘rassistiese beeld van die party’ as 'n beweging vir blanke Afrikaners. Beyers is 'n dosent aan die multikulturele Universiteit van Pretoria en in 'n gesprek met 'n Venda-student het hy ongemaklik begin voel om aan hom die Vryheidsfront Plus se beleid te verduidelik. Kennelik val "selfbeskikking vir Afrikaners in 'n eie geografiese gebied of volkstaat" net nie mooi op die oor van 'n Venda-student nie en daarom begin Beyers sterk aan die roeping van sy eie party te twyfel.”
"Verkaffer" jou kind
deur Vlad du Plessis,In die laat sewentiger jare toe ek op skool was, is Xhosa as skoolvak deur die Kaaplandse Onderwys Departement ingestel. Aanvanklik het dit heel onskuldig voorgekom. As jongelinge het ons nie veel ag daarop geslaan nie. Immers was daar geen eksamens betrokke nie. Dit was egter ‘n irritasie vir laerskoolkinders vir wie dit addisionele huiswerk mee gebring het. Dit is interessant dat hierdie verwikkeling juis plaasgevind het in ‘n era toe die Nasionale Party toenemend rigtingloos en die pad begin byster raak het. Selfs toe ons Xhosa-juffrou vir ons Nkosi Sikelel' iAfrika maak sing het, het ons geen idee gehad wat die lied behels nie. Die onderwyseres het dit as ‘n onskuldige geloofsliedjie aan ons verkoop. Ons het geen benul gehad dat dit die lied van ‘n moordadige tereurgroep, die ANC, was nie. Tenspyte van hierdie vroeë poging om jong Afrikanerkinders mak te maak vir die ongure Afrika kulture, was Christelike Nasionale Onderwys nog goed opdreef om ons terselfdertyd weerbaar teen die Rooi Gevaar te maak. Laasgenoemde was ‘n daadwerklike bedreiging, een wat oplaas die stryd teen ons sou wen. Terugskouend was die aanbieding van swart tale (kulture) aan jong kinders te same met die konstante klem op ‘parraatheid’ ‘n totale teenstrydigheid. Hierdie teenstrydigheid was tekenend van die warboel en rigtingloosheid waarin die NP regering oor die daaropvolgende dekade sou verkeer.
Sowat ‘n week gelede sê ‘n kennis van my, wat in Pretoria woon, hoe onstellend sy dit vind dat die Onderwys Departement alles in hul vermoeë doen “om ons kinders te verkaffer”. Sedert die aanvang van die huidige bedeling is Afrikanerskoliere aan beide ‘n Afrikaner-vyandige sillabus, sowel as die barbaarse kultuurgewoontes van swart skoliere blootgestel. Terselfdertyd word Afrikanerkinders gebombardeer met die regime en die privaatsektor se pogings om rasvermening met die Afrikaan as ‘n utopiese ideal voor tehou. Afrikanerskoliere word konstant bewus gemaak van watter skurke ons as Afrikaners is. Die sillabusse verteenwoordig ‘n onakurate en kommunisties propagandistiese wanvoorstelling van ons land se geskiedenis. Om elke hoek en draai word ons kinders skaam gemaak vir hulle herkoms. Kinders wie se ouers nie sterk staan teen hierdie ondermynende veldtog nie sal hullself gemaklik vereenselfwig met die nuwe pseudo-Anglisistiese Bantoekultuur.
Asof dit nie erg genoeg is nie, is daar nou die Wêreld Sokkerbeker. Skole neem gulhartig aan hierdie seëviering van die swarte se nasionale sport en die hoogtepunt van sestien jaar se misrabele ANC administrasie deel. Ongelukkig moet ek my skaam vir die vele Afrikaners wat met oortuiging aan hierdie wêreldfees van die ANC en FIFA deelneem. Mense wat met misplaaste trots die onderbroekvlag van verdrukking op hul motors vertoon, is ook besig om hul bloedjies in oorgawe met vuvuzelas, Bafana Bafana kleure en allerhande bantoeparafanelia toe te rus. Dat dit nie reeds erg genoeg is dat die ANC-gesinde media en die regime die wereld van die Afrikaan en die leun van die reenboognasie ewig in ons keelgatte afdruk nie, sluk te veel Afrikaners hierdie selfvernietegende simbole met gulsigheid.
By die draai van die vorige eeu was dit Cecil John Rhodes se oogmerk om Kaapse Afrikaners te de-etnifiseer deur hulle aan rugby verslaaf te maak. Ook boerekrygers is in oorlogsgevangeniskampe deur rugby gepassifiseer. Sedert hierdie verslawende Engelse tydverdryf in ons kultuur opgeneem is het Afrikaners hulself meer bekommer oor die ‘spel’ as oor hul stryd om oorlewing op hierdie ongenaakbare kontinent. Selfs I.L. Devilliers het opgemerk, dat die ideaal om internasionale rugby te speel ‘n rol by ons oorgawe in 1994 gespeel het. Kort daarna het Nelson Mandela, oor wie die boek Playing the Enemy geskryf is, hierdie verspotte spel verder aagewend om Afrikaners weereens onskadelik te stel.
Met die Sokker WB is Afrikaners weer gretig om ‘n balsport, wat selfs nie deur hulle gespeel word nie, aan te wend om die pyn van onderdrukking uit te doof. Geen mens kan teen sy vyand weerbaar wees en terselfdertyd die vyand se kultuur-(en sport-) aktiwiteite ondersteun nie. Hierdie punt is soveel te meer waar vir die weerlose verstand van ‘n kind. In die apartheidsjare het swartes enige span wat teen die Springbokke gespeel het ondersteun. Hoewel Afrikaners in ‘n tyd van kruipende volksmoord leef, wat veel erger as apartheid is, ondesteun hulle die swart onderdrukker se vertoon van die NSA aan die wêreld. Is hierdie ‘n geval van Stockholmsindroom waar die slagoffer die terreurmaker lief het? Geniet Afrikaners die pyniging?
Dat volwasse Afrikaners die vyand wil verheerlik is sekerlik erg genoeg, maar dat hulle hul kinders deur die skole en in die huis hierby insleep skree ten hemele. My vriendin in Pretoria is een van die min ouers wat hierteen veg, maar te veel Afrikaners is al te gretig om hul kinders te "verkaffer" (haar term).
AfriForum Jeug verkla Fifa en Plaaslike Reëlingskomitee by MRK
AfriForum Jeug het vandag ŉ formele klag teen Fifa en die Plaaslike Reëlingskomitee van die 2010 Fifa-wêreldbeker by die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie (MRK) se hoofkantoor in Johannesburg indien. Hierdie klagte volg nadat die Potchefstroom-munisipaliteit AfriForum Jeug in kennis gestel het dat hul aansoek om op 10 Junie by die borgverhoor van die beskuldigdes wat daarvan aangekla word dat hulle die Potchefstroomse boer, Johan Strydom, vermoor het deur hom lewendig agter ŉ bakkie te sleep, te protesteer, afgekeur is.
In die skrywe wat aan AfriForum Jeug gerig is, word verduidelik dat Fifa en die Plaaslike Reëlingskomitee ŉ moratorium op die hou van protesaksies tydens die Sokkerwêreldbeker geplaas het.
“Die moratorium is direk in stryd met artikel 17 van die Grondwet, wat ons reg om vreedsaam te betoog verskans,” het Ernst Roets, AfriForum Jeug se nasionale voorsitter, gesê. “Die saak waaroor ons wil betoog, het te doen met die grusaamste vorm van geweld denkbaar. Om ons regte in hierdie verband te skend omdat daar ŉ sporttoernooi aangebied word, is totaal onaanvaarbaar.”
In die lig van die skending van AfriForum Jeug se reg om te betoog sal AfriForum Jeug ŉ minidokumentêr oor plaasmoorde internasionaal bekendstel in die komende week. Die dokumentêr sal handel oor plaasmoorde in Suid-Afrika en die rol wat Peter Mokaba daarin gespeel het. AfriForum Jeug sal pertinent ook beswaar maak teen die feit dat ŉ sokkerstadion na Peter Mokaba vernoem is, ten spyte daarvan dat hy rassegeweld en plaasmoorde in Suid-Afrika aangemoedig het en dat hy die regering beïnvloed het om die bestaan van HIV/vigs te ontken.
Staat se onbevoegdheid skep veiligheidsrisiko
Geskryf deur TLU SATLU SA se Dagbestuur het met kommer kennis geneem van die groter wordende lys van onbevoegde optrede van staatsinstellings, wat nou ‘n wesenlike veiligheidsrisiko skep: Die feit dat Korrektiewe Dienste nie toegesien het dat vrylatingsvoorwaardes stiptelik nagekom word nie, in die geval van die beweerde jeugdige moordenaar van mnr. Eugene Terre’Blanche, wat bydraend was tot die dood van mnr. Terre’Blanche; Die feit dat polisielede toenemend met misdaad verbind word, soos in die geval van die naweek se transitorooftog waartydens ‘n polisieman doodgeskiet is en daar vermoed word dat polisielede betrokke was; Die feit dat steeds meer gevalle aan die lig kom van polisie vuurwapens wat gesteel word of verlore raak, of waar wapens wat ter goeder trou deur die publiek ingehandig is, gesteel of selfs deur polisielede verkoop word. Die stadige en onbeholpe wyse waarop die polisie nuwe aansoeke vir vuurwapens hanteer. In sommige gevalle wag mense al tot twee jaar vir ‘n lisensie, en is hulle gevolglik sonder beskerming, omdat die polisie se stelsel óf nie werk nie, óf omdat die polisie daarop uit is om mense moedswillig weerloos te laat sonder selfbeveiligingswapen. “Die veiligheidsituasie in die land is reeds op ‘n gevaarlik lae vlak. Hierdie opsetlik of nalatig misdadige optrede van die polisie en ander staatsinstansies, veroorsaak dat ‘n uiters plofbare situasie kan ontstaan, waar die publiek geen vertroue meer in enige blou uniform sal hê nie, wat kan lei tot gewelddadige konfrontasie, met gevolge wat niks goeds vir die land kan inhou nie,” sê TLU SA se President, mnr. Ben Marais.
“Sodra ‘n bevolking sy respek vir die veronderstelde handhawers van wet en orde verloor, is daar al sprake van anargie. Suid-Afrika is tans op die rand daarvan, en tensy iets vinnig en drasties gebeur, onomkeerbaar op pad daarheen,” sê mnr. Marais. “Die enigste wat iets daaraan kan doen, is die regering self. Ons sal voortgaan om ons boere te wys op die noodsaaklikheid om hulleself te beveilig, deesdae oënskynlik selfs teen die polisie.”
AfriForum Jeug verkla Fifa en Plaaslike Reëlingsko...