Slange op die werf - hoe om die giftige te herken en jouself teen 'n byt te beskerm? * Oor plante
Voordat ek na die Kuban verhuis het, was my ervaring met kommunikeer met reptiele nie eers klein nie. Ek is gebore en getoë in 'n dorpie naby Moskou en ek het nog nooit 'n slang gesien nie. Bekende seuns het eendag van êrens in die verre moerasse gebring, maar teen die terugkeer van die bad het hy hulle "ontsnap". Tydens my verblyf in Komsomolsk-on-Amur (binne die stad), hoef ek nie op een of ander manier reptiele te ontmoet nie. Ja, en ook tydens uitstappies in die bos. Op die oewer van die Amur het Amur-slange verskeie kere afgekom: knap mans wat 1,5 m lank en dik in die hand was. Op 'n dag, in 'n somerhuis op 'n vriend se paadjie, word 'n klein adder gevang wat vinnig in die gras gly. Dit is die hele ervaring. Om na die Kuban-nedersetting te verhuis, het hierdie leemte vinnig gevul. Wat is slange en of dit nodig is om teen hulle te veg, sal ek in hierdie artikel vertel.
Hoe ons slange beveg het
Giftige slange in Rusland
Hoe optree slange as hulle iemand ontmoet
Wanneer is slange die gevaarlikste?
Hoe om giftige slange te onderskei van nie-giftige slange
Ons het ons in die tweede helfte van November in ons huis in die Kuban gaan vestig, toe al die reptiele al vinnig aan die slaap geraak het op afgesonderde plekke. In die hele winter het die plaaslike bevolking ons bang gemaak met stories oor slange wat hier voorkom (sonder name) en, soos vissers, met hul arms wyd uitmekaar, hul afmetings gedemonstreer. Niemand het ooit aan slange gely nie, maar die verhale was eng - waar is Stephen King!
Daarom is die eerste klein adder wat ons gevind het onder 'n hoop bas naby 'n drovok geslaap, vernietig. Skaam my steeds. Die alwetende internet het die eienaardighede van die slanglewe duidelik gemaak, en ons het besluit om dit op 'n goeie manier van die werf af te vervoer.
Aan die begin van die lente was die omtrek van die drovnik ruim met droë mosterd bedek. Swartbessie-ruigtes is langs die omtrek van die plot gesny (slange hou van hoekies). Daar is hope klippe gehak. 'N Vriend van 'n nabygeleë straat het gekla dat hulle voortdurend met nimfe uit 'n kunsmatige dam moet ry. Uit ons planne is 'n dekoratiewe reservoir deurgevoer om die situasie duidelik te maak.
Die paringsperiode, wat die maksimum aktiwiteit van slange beteken, val hier in April. In ons land het dit saamgeval met die begin van sny, het die gras genoeg gegroei. Tydens die sny, was die eerste een wat ontdek is, 'n gesonde, ongeveer 'n meter lank. Swart met 'n geel strik agter op die kop. Die trimmer is elektries, en hy was baie bang. Die sny is gestaak, reeds tyd gegee om te herstel, toe skop hulle met 'n stok van die werf af.
Op 'n lae en vogtige plek onder die vislyn van die trimmer kom 'n klein, 15 sentimeter, geelbokkie slang. In die omgewing het die water een skaars daarin geslaag om te ontsnap (ek het my voorberei op die winter, nadat ek die uiterlike tekens van die slange wat hier woon) noukeurig bestudeer het. Verder is die saai noukeuriger voortgesit om weg te skrik en nie slange te beseer nie. Verskeie kere het verskillende sterte in die gras geflikker.
Aangesien ons in die eerste lewensjaar eintlik geen bure op die nuwe plek gehad het nie, en daar heuwels aan alle kante was, het ons besluit om die omtrek met Roundup te verwerk, gevolg deur die oorskot te verbrand. Plaaslike slange kruip nie na kaal grond nie. Die eerste somer, met gereelde sny van gras, word slange nie meer gevind nie.
In die daaropvolgende jare, toe die bye ingebring en die sny minder gereeld geword het, sodat die bye alles kon versamel wat nodig was, het slange en slange weer begin oorkom. Selde, nader aan die bos en 'n verlate buurland. Ons veg nie aktief met hulle nie, so ons ry met die hond.
As jy weet wat om te verwag, is dit nie so eng nie. Ontdek dat die vreeslik giftigste in ons omgewing - steppe adder (ons het dit die eerste jaar vernietig), ons het kalmeer. Haar byt was glo pynlik, maar nie dodelik nie.
Ek is deur 'n klein slang gebyt toe ek die oortollige gras agter die heining trek en haar aan die stert gryp. Ek was in handskoene, let nie op die byt nie - oral rondom was daar stekelrige swartbessie-lote. Die slang spring in die gras.
Tuis, terwyl ek klein swart stekels van my vingers uithaal, het ek twee kenmerkende punte op die vel gevind, behandel met alkohol en die simptome begin waarneem. Daar was feitlik geen simptome nie. Dit wil sê, die bytplek was effens geswel en rooi, sonder veel pyn. As ek hom nie stip aangekyk het nie, sou ek glad nie aandag gegee het nie. Ek het meer klagtes oor swartbessies.
Dus, eintlik, oor giftige slange. In Rusland is die giftigste slang - gyurza (addergesin). Dit word in die suidooste van Dagestan gevind, nie oral nie. Groter, tot 2 meter slang, gevarieerde kleur, afhangende van die omgewing. Meer gereeld - grysbruin. Dit val soms aan sonder sis of enige ander waarskuwing as dit vir haar lyk of haar regte geskend is. Dit kan tot op die lengte van sy liggaam spring, sterk en vinnig - dit is beter om nie betrokke te raak nie. Dit is in die Rooi Boek gelys, aangesien die gif waardevol is en die slang vreeslik is.
Die res van die land is bevolk adders en snoet (ook van die addergesin). Vipers kom oral voor, snuit - van die onderste bereik van die Volga tot Primorye. Dit:
Gewone adder (die algemeenste), woon in die middel en in die noorde van die Europese deel, in Siberië sonder permafrost en Transbaikalia.
Sakhalin-adder versprei in die Amur-streek, Sakhalin, Primorye, Khabarovsk-gebied.
Ander - van Maykop na die suide.
steppe woon in die bosstap, voetheuwels, steppe en halfwoestyne van die westelike grense tot by Altai.
Adder Nikolsky, wat, soos 'n gewone subspesie, in die bosstappersone van die Europese deel is.
In die Kaukasus is daar verskillende soorte aasvoëls wat skaars voorkom.
Die giftigheid van almal is anders. Dodelik giftig kan 'n byt van 'n gewone adder, 'n Sakhalin, blanke adder wees. Die gif van aders affekteer die bloed en bloedvormende organe en voorkom stolling.
In die snuit is die byt pynlik, die gif belemmer ook bloedstolling, wat tot baie onaangename gevolge kan lei, maar sonder 'n dodelike uitkoms.
Vipers kies lewens naby die water, maar die son is allerlei afgesonderde plekke waar hulle kan wegkruip. Slange hou nie van onbehoorlike angs nie. Ons met ons trimmer vir hulle is soos 'n buurman met 'n hamerboor. Verkies om habitat te verander. Gelukkig is daar genoeg verlate terreine met onbegaanbare bosbessies.
Slange bemeester baie vinnig gebiede wat deur mense laat vaar word: ruigtes gras en struike, waarin muise, voles, struike en ander kos gemaklik voel, bied vars voedsel en goeie beskerming. In die reël is daar waar om te oorwinter.
Vipers hiberneer in die grond onder die vrieslaag, in gate van knaagdiere, mol, holtes. Hulle kan hulself met die winter onder hooibakke of hope vullis vestig - afhangend van die klimaat en die hittekapasiteit van die hoop. Mos, droë grasstingels, planke, houtblokke word verkies. Hulle kies plekke wat teen die wind beskerm is, onoorwinbaar, deur die son verhit. As mense of hoefdiere in die herfs op die plek van die beweerde oorwintering struikel, sal die aders nie daarheen gaan nie.
In die lente kom slange uit by skuilings by temperature van 0 tot +5 ° C. Weens die natuurlike koudbloedigheid is 'n eksterne hittebron nodig om dit te warm. Daarom, in sonnige weer, kry slange hitte op warm plekke. Daar word hulle meestal aangetref. 'Opwarming' duur drie weke of minder as die weer konstant warm en sonnig is.
Nadat hulle warm geword het, vervaag hulle en is hulle reeds in 'n nuwe dekmantel tot paring. Sommige, veral temperamenteel, paar voordat hulle smelt. Hierdie geleentheid duur een of twee weke met 'n adder.
Teen die einde van die somer sal klein aders gebore word. Vlieërs ontwikkel in die eiers, maar die dop van die eier los selfs op in die moeder se liggaam nader aan die geboorte, of breek in die proses. Die slang kruip op 'n kort struik of boom (tot 'n halwe meter) en beweeg sy stert soos 'n slinger en laat slange na die grond los wat onmiddellik in 'n skuiling wegkruip. Daar is selfs 'n gesegde: "dit lê al eiers, en die adder klim op 'n berk."
Dan sorg die kinders vir hulself. Gif verkry na 'n paar uur.
Die basis van die addertafel van die adder is klein soogdiere: skuurblaaie, muise, voles, klein waterrotte. As aanvulling - paddas, akkedisse, kuikens van klein voëls, insekte en slakke. Slange wat naby water woon, vreet redelik suksesvol met stertlose amfibieë, newts.
Oor die algemeen, afhangende van die habitat, spesie en bevolking, is hul dieet anders. Die spysvertering van slange is stadig, hulle kan een keer per week eet en vir 'n seisoen het hulle 100-200% van hul eie gewig genoeg kos. Aan die begin van die somer eet hulle meer, teen die einde van die somer eet hulle minder (behalwe wyfies wat welpies dra).
Voordat hulle oorwinter, in teenstelling met byvoorbeeld bere, stop hulle glad nie. Net ná die oorwintering eet hulle ook nie. Nie omdat die muise skraal en smaakloos is nie, maar omdat niks in die koue liggaam werk nie, ook nie spysvertering nie. Eerstens moet u opwarm. Slange eet ook skaars tydens die smelt. Blykbaar verloor hulle gewig, sodat ou vel makliker afskil.
As hy 'n man ontmoet, probeer die adder weg kruip. 'N Bytjie kan slegs voorkom word, en aktief: deur die stert, deur die bolyf vasgegryp word, op die trap getrap of in die hoek gesit word.
Dodelik gevaarlik kan 'n byt in die nek, slagaar of aar wees, 'n byt in die gesig is gevaarlik. In ander gevalle moet die een of ander mate van bedwelming verwag word, wat binne enkele dae verloop. Giftigheid hang af van die ouderdom (grootte) van die slang en die grootte van die gebyt.
In die meeste gevalle oorheers mans onder die slagoffers en is die plek van die byt die hande.
Volgens dokters is tipiese byt-situasies:
"Ek het die adder om die nek gevang, gedobbel, dit het uitgebars en gebyt";
"Gespeel met die slang terwyl hy bedwelm";
"As jy probeer om 'n slang in 'n bottel te sit";
'Terwyl ek die slang probeer gryp.'
Die lys duur voort, maar dit is duidelik dat die aantal kandidate vir die Darwin-prys nie afneem nie.
Vipers is meer bang vir mense as slange, en byt gereeld van vrees. Daar is tye wanneer 'n beer siekte in die hande van die aders voorkom. In sommige gevalle, as 'n slang gevang word, gee hy voor dat hy dood is, hoewel dit 'n swoeg van vrees is.
Daar is gevalle waar aders, verwar met ander slange, opgetel word, soms in die huis gehou word - en hulle het nie gebyt nie.
Gif vir 'n slang is 'n belangrike hulpbron wat nodig is vir jag en in 'n noodgeval sal dit nie gemors word nie, laat staan ​​nog 'n ongelukkige sampioenplukker om dit te byt.
Almal weet: as daar 'n soort irriterende faktor is, neem aggressiwiteit toe, en selfs geringe probleme kan 'n onvoldoende reaksie veroorsaak. So slange het dieselfde ding. In die lente het hulle gesmelt (en nie net in die lente nie, maar ook in die somer), dit is onaangenaam, ongemaklik, honger, en hier dwaal die sampioenplukkers, plak stokke in die blare, gras, klim in die ruigtes ...
Nadat u die lente gesmelt het, 'n hap geëet het, moet u dringend 'n paartjie vind - die seisoen is op, u kan nie tred hou met die warm weer nie, en nou is die somerbewoners op. Met honde, katte, stink karre, waaruit die aarde vreeslik vibreer. Daar is geen voorwaardes vir persoonlike lewe nie. Oor die algemeen kan dit ook verstaan ​​word.
Boonop sien slange nie goed nie en hoor dit glad nie, en reageer slegs op vibrasies. Die slang sal alles moontlik doen om nie op die pad vasgevang te raak nie, as hy byvoorbeeld swaar trap. Wedersydse vergunning: ons het gewaarsku - sy het skoongemaak.
Dit is jammer om dooie slange of geelbalg op die paadjies of op die pad te sien. En as 'n slang 'n slang is, hoewel nie giftig nie, dan is die geelbokkende hondjie gewoonlik 'n akkedis! Net 'n beenlose gesin.
In plaas van giftige aders, ly dit gereeld geelbalkies, waterslange, breekbare spil (ook beenlose akkedisse) en kopervis. Gewone slange val ook.
Daar moet in gedagte gehou word dat die aders 'n sigsakkie of ruit van verskillende kleure op die rug het, hoewel daar suiwer swart aders (Nikolsky se adder of bosstap) is. Shchitomordniki het 'n gestreepte kleur.
In waterslange en -koppies is die kleur 'n keurbord, in beenlose akkedisse (asse) is dit monofonies of met lengtestreep, gewone slange van selfs swart of grys kleur met ligte vlekke agter die oë.
In aders en snuit is die koppe driehoekig, in teenstelling met die slange van 'n ovaalkop, en van beenlose akkedisse waarin die kop in die algemeen nie onderskei word nie en glad in die liggaam deurgaan.
As u skielik 'n kans het om die slang se oë in te kyk, dan moet die ronde leerling kalmeer, want die pupille van die aders is langwerpig, spleetagtig. Daar is nog steeds kardinaalverskille aan die onderkant van die stert, maar daar sal waarskynlik min mense wees wat daar sal kyk.
Beste lesers! "Die Wêreldwye Web "bied ons 'n wonderlike geleentheid om inligting van kundige mense te bekom oor die lewende wesens wat in 'n spesifieke streek woon. En dan - volgens die situasie: ongewenste - beslis wegry, nuttig om te lok. Skielik het iemand 'n vriendskap met 'n slang ...