Lukas 8:40-56 – Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou – NGK Somerstrand
Lukas 8:40-56 – Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou
Written by on 31/12/2014 . Posted in Chris van Wyk.
As jy terugdink aan 2014, wat staan vir jou uit? Wat was jou hoogtepunte, dié dinge wat jy onthou en wat jy met jou die nuwe jaar sal inneem?
Ek het paar mense die week daarna uitgevra. Ek het gehoor van die vreugde om 'n verskil in mense se lewens te maak – werksverwante dinge. Dit is darem net besonders om iets te doen wat mense se kanse in die lewe verbeter.
Enigeen van ons wat in die onderwys is óf in een of ander beroep wat mense se lewe of lewenskwaliteit verbeter, is darem bevoorreg, nie waar nie? Of dit nou in die mediese beroep is, of in die opvoeding (skool, universiteit) óf in die besigheidswêreld waar jy 'n verskil in jou kliënte of selfs in mense in jou direkte werksomgewing kon maak, dit bly besonders!
Die belangrikste hoogtepunte wat ek egter van gehoor het, was die rol wat familie en vriende in ons lewens dié jaar gespeel het.
Baie het gepraat oor hulle familie byeenkomste dié jaar – die lekker eet, die lekker gesels, die verhoudinge wat verstewig is, en in sommige gevalle geheel is, die vreugde in dinge wat uitgewerk het, nuwe moontlikhede wat oopgegaan het, prestasies wat behaal is.
Moet sê, vir myself staan Oupaskap loshande uit. Die kleine Lily laat my besef hoekom die OT mense in hulle kinders die ewigheid ervaar het. Hulle nageslag was die manier waarop hulle voortbestaan het. En dat ons dit binne familieverband kon ervaar, beide by die geboorte en nou onlangs weer met 'n kuier in Johannesburg, almal van ons bymekaar, was baie besonders. En ek slaan met groot vreugde die ontwikkeling gade in my kinders se lewens. Ek is doodgewoon baie bevoorreg.
En die vyf kinders wat verlede Sondag hier in ons gemeente gedoop is, simboliseer dit vir ons as gemeente! Ons het skoon 'n traffic jam hier voor die kansel gehad om almal in te pas! Familie en vriende is regtig belangrik en om iets van God se besondere seën te kan ervaar in die verbondseël van die doop, is regtig kosbaar.
Vir sommige is familie egter ook waar hulle grootste pyn lê.
Ek dink aan die Korkie gesin. Pierre, die Vrystaatse onderwyser wat in Jemen as gyselaar gevange geneem is 18 maande terug, is doodgeskiet net 'n dag voor hy vrygelaat sou word. Dit het almal van ons geruk. Volgens berigte het die Amerikaners nie geweet van die beplande vrylating ná R1.7 miljoen vir hom ingesamel is nie. 'n Hond het begin blaf toe die soldate die plek bestorm het waar hy en 'n Amerikaanse joernalis gevange gehou is. Een van die Al Qaeda lede het blykbaar die twee eers koelbloedig tereggestel, voor hulle gevlug het. Gelukkig is Yolande reeds vroeër ná onderhandelinge vrygelaat, en kon sy die kinders versorg, maar die geweld van dié dood het steeds baie mense oor die wêreld heen tot stilstand geruk.
Ek dink ook aan die Groenewalds. Hannelie, die ma, moes einde November toesien hoe die liggame van haar man, Werner, en haar twee kinders, Jean-Pierre (17) en Rode (15), van hulle huis af weggeneem word nadat dié drie by hulle huis in Kabul, Afghanistan, deur lede van die Taliban vermoor is. Sy was ten tyde van die aanval by die kliniek waar sy as dokter gewerk het en het die dood vrygespring. Werner, haar man, was vroeër predikant by Moreletta Park gemeente voor hulle as gesin in Afghanistan by hulpverlening betrokke geraak het.
Ek dink aan mense in ons eie gemeente, mense wat worstel met siekte, en ander wat ook moes afskeid neem. Ek wil nie nou name noem nie, maar daar is talle van ons medegelowiges in die gemeente wat nood in hulle families en in hulle vriendekringe het. Daar is mense wat met kanker stry. Daar is mense wat deur krisisse van verhoudingsnood gaan, selfs die pyn van egskeiding ervaar. Daar is mense wat worstel met verhoudinge, en daar is mense wat die oorgang na die dood hierdie jaar in die oë moes staar.
En ons dink aan hulle as lede van een liggaam. Ons kry saam met hulle swaar. As een lid ly, ly die hele liggaam.
Ek het die Here gevra vir 'n woord hieroor, en is gelei na Lukas 8.
Twee verhale word in Lukas 8 in mekaar geweef. Die een verhaal is van 'n familie wat met siekte en uiteindelik die dood gekonfronteer word, die verhaal van Jaïrus se twaalfjarige dogtertjie. Die ander verhaal is dié van 'n vrou, dit wil lyk asof sy sónder familie was, wat 12 jaar aan bloedvloeiing gely het, en al haar geld op dokters spandeer het, en net nie gesond kon raak nie.
Jesus genees 'n vrou en wek 'n dogter op (Matt 9:18-26; Mark 5:21-43)
40 Met Jesus se terugkoms het die skare Hom verwelkom, omdat almal vir Hom gewag het. 41 Daar kom toe 'n man met die naam Jaïrus aan. Hy was 'n leier van die sinagoge. Hy het voor Jesus se voete neergeval en Hom gesmeek om na sy huis te kom, 42 omdat dit sy enigste dogter was. Sy was ongeveer twaalf jaar oud en het op sterwe gelê.
Op pad daarheen het die skares Jesus verdring. 43 Onder hulle was daar 'n vrou wat al twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely het en reeds alles wat sy besit aan dokters bestee het, maar sy kon deur niemand genees word nie. 44 Sy het van agter af nader gekom en die soom van sy bokleed aangeraak — en haar bloedvloeiing het onmiddellik opgehou. 45 "Wie het My aangeraak?" het Jesus gevra. Toe almal dit ontken, het Petrus gesê: "Meneer, die skare dring tog rondom U saam en druk teen U aan." 46 Maar Jesus het gesê: "Iemand het My aangeraak, want Ek het agtergekom dat daar krag uit My vloei." 47 Toe die vrou besef dat haar optrede nie ongemerk verbygegaan het nie, het sy bewend voor Hom kom neerval. Sy het toe voor die hele volk vertel waarom sy Hom aangeraak het en hoe sy onmiddellik gesond geword het. 48 Toe sê Hy vir haar: "Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede!"
49 Terwyl Hy nog praat, kom daar iemand van die leier van die sinagoge af en sê: "U dogter is nou net dood. Moenie die leermeester langer lastig val nie." 50 Maar Jesus het dit gehoor en vir hom gesê: "Moenie ontsteld wees nie. Glo net, en sy sal gered word." 51 Toe Jesus by die huis aankom, het Hy niemand toegelaat om saam met Hom in te gaan nie, behalwe Petrus, Johannes, Jakobus, en die kind se pa en ma. 52 Almal het gehuil en gerou oor haar. Maar Jesus het gesê: "Moenie huil nie, want sy het nie gesterf nie, maar slaap net." 53 Hulle het Hom egter uitgelag omdat hulle geweet het dat sy gesterf het. 54 Maar Jesus het haar aan die hand gegryp en uitgeroep: "Meisie, word wakker!" 55 Haar gees het teruggekeer en sy het dadelik opgestaan. Jesus het beveel dat hulle vir haar iets te ete moet gee. 56 Haar ouers was oorstelp van blydskap, maar Jesus het hulle opdrag gegee om vir niemand te vertel wat gebeur het nie.
Lukas beskryf vir ons twee verhale van pyn.
Die worsteling van hierdie anonieme vrou was uitmergelend.
Totdat sy resloos haarself op God se sorg gewerp het.
Die worsteling van Jaïrus was baie meer dringend.
Jesus sorg vir dié wat Hom vertrou.
Hoofstuk 8 is eintlik 'n wonderlike prentjie van die werk wat God vir Jesus gegee het om te doen. Dit begin met 'n kernagtige opsomming van Jesus se bediening. Hy het oral gegaan, die land deurkruis van een stad en dorp na die ander, en oral gepreek en die koninkryk van God verkondig.
Jesus red ons
Maar daar is 'n tweede boodskap in hierdie verhaal wat my 'n nog dieper betekenis het.
Die belangrikste betekenis is nie in wat Jesus vir hierdie twee lydendes gedoen het nie, al was dit wonderlik, en al kan 'n mens die Here daarvoor vra. Die belangrikste betekenis van dié gedeeltes lê in wat Jesus vir hulle gesê het.
Ons mag kom en Jesus se kleed, by wyse van spreke, aanraak. Hy sal sorg.
Ons mag kom en vra dat Hy die dood sal weerhou. Alles is moontlik by Hom.
God doen vandag nog wonders. Ons mag daarvoor vra.
En met daardie hoop kan ons die nuwe jaar 2015 ingaan.
Die verhouding met God is ons grootste geskenk. Dit is waar in alle gevalle en die grootste wonderwerk van almal.