Gebrek aan persoonlike betekenis en vervulling is endemies vir hedendaagse Westerse en Westerse gemeenskappe. Waarom word depressie, angs en selfmoord toenemend algemeen? Sosiale ontleders wys op die spanning en stamme inherent in die moderne lewe. Maar ek glo dat die oorsaak meer te doen het met wat ons bring - of nie bring nie - tot die lewe as met wat ons daarmee ervaar.
My waarnemings van die menslike natuur dui daarop dat, behalwe sosio-ekonomiese onderdrukking, die primêre oorsaak van individuele nood 'n deurlopende mislukking is in menslike ontwikkeling (in die eerste drie lewensfases) soos aangetref in en veroorsaak deur die eietydse egosentriese samelewing. Die goeie nuus is dat ons, sodra ons dit verstaan, kan begin om die veranderinge te maak wat tot 'n positiewe toekoms lei.
In die 1960s en 1970s het die Amerikaanse samelewing begin om sommige van hierdie kulturele veranderinge te maak, soos gesien in die menslike potensiële beweging en die bewussynsrevolusie. Albei het beklemtoon die bereiking van nie-gewone state deur geestelike paaie, humanistiese en transpersoonlike sielkunde, musiek, kuns, entheogens, en sosiale en politieke bewusmaking. Hierdie bewegings het op sigself nie 'n blywende of voldoende kulturele verskuiwing tot gevolg gehad nie.
Die mensdom se heilige wond
Vir miljarde jare, biljoene wesens
het 'n huis op hierdie juweel-planeet gemaak
van water en klip. Wilde liefdesake -
Son en Aarde; swamme en alge; bakterieë
en mitochondria - voorafgegaan en bespuit ons,
ons voorvaderlike afkoms is in die oorspronklike oë aangeteken
van trilobiete, in golwende spiere van kwallen,
in antieke skeletale minerale het eers geskets
in die donker hart van sterre.
Tussen miljarde jare agteruit in die tyd,
ons ondersoek diep ruimte en kosmogenese,
ontsyfer die ontluikende verhaal van die lewe,
maar skaars sien die toekoms seer
na ons toe, selfs soos dit gevorm is
deur ons ambisieuse greephande en gevul
met die dinge van menslike verbeelding -
egter arm of groot.
Miljarde wesens weet reeds
hul ideale plek in die kosmiese dans -
hul spesifieke genie uitgedruk in verhouding
na nektar- of koraalrif, sequoia of havik.
Miljoene ongeïsoleerde spesies antwoord reeds
vrae wat ons skaars begin het om te vra -
die oudste raaiselskool wat sigbaar is
wie kommunikeer sonder kultusse, kommunikeer
sonder taal, migreer sonder verbranding,
of - sonder brein of hande - saam met die son,
geboorte energie van eindeloos streaming fotone.
Wat moet hulle aan ons dink - honger spoke,
vasgemaak aan plasma-TV, verby verre kos
in pakkies, drink uit bottels plastiek,
rasse woude vir geurige weefsel en katalogusse,
sny ons eie vleis vir plesier of perfeksie,
giet gif in die foutlose liggame van kinders,
laai die sagte arms van jong mans en vroue
met bomme en gewere wat hul gedagtes ontplof
met die gedroogde liggame van hul eie soort
voordat hulle weet hoe om met 'n minnaar te wissel
in wilde blomme, onder die heilige maan
en brandende oë van die gode voor hulle weet
Watter genie ruik daar in hulle, wag op vuur,
voordat hulle weet hoe om 'n columbine te pluk
En bied koel nektar aan die minnaar se tong?
So is dit altyd:
Miljoene wesens kom saam, vervaag in en uit
van die onomkeerbare kosmiese simfonie. Het hulle spyt
leef soos hulle moet, cued na primal harmonics
van gety en storm, fytoplankton
en eik, leeu en vole?
In die laaste groen flits van bewussyn,
voordat ons deur die groot nag see ingesluk word,
sal ons wonder of ons weggeval het
of van viering - 'n offer
van wederkerige grootte
tot die golwende verbeelding
en wilde kosmiese baarmoeder
waaruit ons die eerste keer na vore gekom het
as vonk, as saad,
as 'n breekbare embrio
- Geneen Marie Haugen, "Vrae Vir Wesens Met Vooruitgaande Verbeeldingskrag (Vir Thomas Berry)"
Die aangebore kwesbaarheid van die mensdom en heilige wond
Die mensdom as geheel het 'n aangebore kwesbaarheid, 'n 'heilige wond', en hierdie kwesbaarheid spruit uit ons unieke menslike manier van bewussyn. Hierdie wond is geneig om verlore te gaan, individueel en gesamentlik, sonder om te blom en vas te val. Soms lei dit sommige van ons tot werklike versteurde gedrag, soos 'ons eie vlees sny vir plesier of perfeksie' of 'die tere arms van jong mans en vroue laai / met bomme en gewere', soos die digter Geneen Marie Haugen skryf, of uiteindelik ons ​​biosfeer vernietig.
Ons menslike bewussynswyse is selfrefleksief, dit wil sê dat ons weet dat ons weet. Met ander woorde, daar is 'n klein deel van ons bewussyn, die ego, wat bewus is van homself as bewus. Dit bied 'n geweldige gedragsvoordeel, maar ook 'n potensieel noodlottige aanspreeklikheid.
Alhoewel die ego weet dat hy weet, is daar 'n hele heelal dinge wat hy nie weet nie (veral nie voor volwassenheid nie), dinge wat die groter, nie-egoïese gedeelte van die menslike psige wel ken en wat nodig is vir sy eie oorlewing. Dit is dinge soos hoe om 'n hartklop te hou en hoe om 'n gesonde lid van die meer as menslike gemeenskap te wees - hoe om '' 'n tuiste te maak op hierdie versierde planeet / van water en klip ''.
Die onvolwasse (vroeë-adolessente) ego is in staat om bewuste keuses te maak wat op die langtermyn onophoudelik ekosidies en dus selfmoordend is. Byvoorbeeld, "versamel verby kos in pakkies, drink uit plastiekbottels, woedende woude vir geurige weefsel en katalogusse. " 'N Volwasse ego leer daarenteen hoeveel hy nie weet nie en hoeveel dit afhanklik is van kennis en wysheid wat van buite sy ryk kom, naamlik uit die diep verbeelding, die Geheim, die mite, die buitengewone bewustheidstoestande, die argetipes, drome, visie, ritueel, die natuur en elders. 'N Samelewing met min ware volwasse volwassenes is blind en helwaarts na 'n krans.
Tog, net soos by ons individuele wonde, is daar ook 'n onskatbare voordeel wat met die kollektiewe wond van ons spesie kom, wat moontlik gemaak word deur ons kenmerkende menslike bewussynsvorm. Geneen stel voor dat dit die gawe is van ons "vooruitziende verbeelding". Saam met ons teenstrydige duime en ons unieke menslike simboliese taal, bied ons vooruitgaande verbeelding ons die vermoë om 'n lewensvatbare toekoms te skep, nie net vir onsself nie, maar ook vir alle aardse wesens. In die een-en-twintigste eeu het hierdie kapasiteit 'n noodsaaklikheid vir oorlewing geword.
Ander sê dat die geskenk van ons kollektiewe wond die vermoë is om bewustelik te verheug in die grootheid van die heelal, 'n vermoë wat alles met ons kollektiewe menslike lot kan doen. Die bewuste viering van die heelal kan 'n "wedersydse omvang van die woedende verbeelding en wilde kosmiese baarmoeder wees, waaruit ons eers as vonk, as saad, as 'n breekbare embrio van moontlikheid verskyn het."
Deur die krag van ons menslike verbeelding en ons vermoë om die heelal te vier, te herstel en te herwin, maak ons ​​die wond van ons spesie heilig. Ons word Homo verbeeldings.
'N Meer ontwikkelde mens of samelewing is nie noodwendig 'n meer volwasse mens of samelewing nie - en andersom. Dit is byvoorbeeld moontlik dat die menslike spesie die afgelope vyfduisend jaar ontwikkel het, terwyl die meeste individue en samelewings terselfdertyd al hoe meer onvolwasse geword het. As dit waar is, het ons al hoe verder agter geraak met ons potensiaal, en tog het ons potensiaal gegroei ondanks die feit dat ons dit nie gedoen het nie.
Die evolusie van ons spesie - van eintlik eintlik - is 'n boog, 'n eenrigting, nie-repeterende trajek, terwyl die volwassenheid van individue binne daardie spesie die vorm van 'n sirkel, 'n ewige vernuwende siklus, vorm. Die sirkelvormige patroon is egter slegs een raam in 'n lang evolusionêre ontvouing van sirkelvormige patrone van menslike volwassenheid, elke raam wat miskien 'n paar duisend jaar of langer hou.
Ek vermoed dat individuele ontwikkeling (die sirkel) en spesie-evolusie (die boog) in wese onafhanklike prosesse is. Die evolusie van ons spesie dwing nie individue om psigies geestelik te volwasse nie, en individuele veroudering veroorsaak in die algemeen nie dat ons spesies ontwikkel nie. Maar in ons tyd, as ons nie as individue (en derhalwe as samelewings) volwasse raak nie, sal die hele boog van menslike evolusie binnekort tot 'n einde kom. Ons is in gevaar van uitsterwing - saam met die uitsterwing het ons reeds op duisende ander spesies gewerk. Die voortsetting van ons menslike boog hang heeltemal af op watter sirkel - egoentriese of sielkundige - ons omhels.
Die meeste mense weet nou dat globale klimaatsverandering, wat voortspruit uit die kweekhuisgasse-geïnduceerde aardverwarming, die mees onmiddellike bedreiging en uitdaging is wat ons tans in die gesig staar. Maar die primêre probleem om te reageer op hierdie krisis is nie tegnologies nie. Die kennis en middele bestaan ​​reeds om die toenemende toenames in kweekhuisgasvrystellings te keer. Wat ons ontbreek, is die politieke en sosiale wil om dit te doen. Omkering van aardverwarming vereis 'n transformasie in die waardes en lewenstyle van alle Westerse en Westerse gemeenskappe, 'n verskuiwing van pato-adolessente wat verouder word tot volwasse, ekosentriese kommunikasie. In hierdie boek het ek hierdie noodsaaklike verandering gekenmerk as 'n verandering van egosentriese tot sielkundige samelewing.
Dit dui daarop dat wat die krisis van globale klimaatsverandering onderliggend is, 'n dieper krisis is wat ons globale kultuurverandering kan noem, wat ons huidige klimaatkrisis aansienlik voorspel. Terwyl laasgenoemde eers twee eeue gelede begin het, is die voormalige sowat vyf duisend jaar aan die gang. Globale opwarming is die gevolg van 'n millennia-oue ontvouing waarin ons menslike kulture toenemend egosentries en patologies geword het - dit word toenemend vervreem van natuur en siel.
Dit lyk redelik om voor te stel dat wêreldwye kultuurverandering ons groter en onmiddellike krisis en geleentheid is. Ons moet al ons belangrikste kulturele instellings - onderwys, regerings, ekonomieë en godsdienste - herontwerp om in vennootskap met Aarde-stelsels te wees. Ons moet leer om alle kinders en tieners groot te maak in ooreenstemming met die natuur en natuurlike siklusse. In die besonder moet ons die onskuld van vroeë kinderjare bewaar; ons moet die middelkinderjare weer vorm as 'n tyd van verwondering en vryspel in die natuurlike wêreld; ons moet jong tieners help om so eg en kreatief te wees as wat hulle kan, met hulself en ander. En ons moet volle maatskaplike ondersteuning verleen vir laat tieners (en jong en middeljarige mense, soos nodig) as hulle verken deur die geheimenisse van die natuur en psige. En ons moet dit doen vir alle mense, in alle sosio-ekonomiese klasse, in alle samelewings.
Is dit moontlik? Nee. Maar laat ons dit nie stop nie ...
'Daar is geen rede om te probeer nie,' sê Alice, ''n mens kan nie onmoontlike dinge glo nie.'
"Ek durf sê jy het nie veel oefening gehad nie," het die koningin gesê.
"Toe ek jou ouderdom was, het ek dit al vir 'n halfuur per dag gedoen. Hoekom het ek soms soveel as ses onmoontlike dinge voor ontbyt geglo."
-- aangehaal uit Alice Through the Looking Glass by Lewis Carroll
Soos Albert Einstein sê, "Geen probleem kan opgelos word van dieselfde vlak van bewussyn wat dit geskep het nie." Wanneer ons in ons alledaagse konfrontasie-genereer modus werk, sal enige werklike oplossing, as ons een ervaar, onmoontlik lyk.
En tog bestaan ​​daar werklike oplossings en word ons dikwels deur ons eie psige aangebied - dikwels deur die siel of die Muse. Hierdie oplossings kom uit 'n vlak van bewussyn wat beslis verskil van ons ego's. Tensy ons eie bewussyn verskuif, lyk die siel en Muse se voorstelle vir ons soos onmoontlike drome en ons sal hulle uit die hand ontslaan. Maar hierdie oplossings is onmoontlik net vanuit die perspektief van die ego wat nog nie wakker geword het na 'n groter storie en 'n meer geheimsinnige en verdedigende wêreld as wat dit nog voorgestel het nie. Alle drome, visioene en openbarings kom uit 'n groter domein na ons bewussyn.
Die mensdom - in werklikheid, die hele Aarde gemeenskap - bestaan ​​tans in sulke moeilike omstandighede dat die mees betekenisvolle, lewensvatbare en kragtige oplossings vir die meeste mense (aanvanklik) onmoontlike drome sal lyk. Maar dit is blykbaar die manier waarop dit nog altyd in ons heelal was.
Op die grootste transformasiemomente - wat Thomas Berry 'oomblikke van genade' noem, gebeur die 'onmoontlike'. Soos twee miljard jaar gelede, toe 'n sekere bakterie (eukariot) geleer het hoe om suurstof te metaboliseer (dit wil sê asemhaal) en hoe om voort te plant deur meiotiese seks. Of miskien soos die oerknal self, ongeveer 2 miljard jaar gelede, wat iets uit niks skep nie. Of die voorkoms van 'n aardling met bewuste selfbewustheid. Meer algemeen is "wilde liefdesverhoudinge", skryf Geneen, "- Son en aarde; swamme en alge; bakterieë en mitochondria - het ons voorafgegaan en voortgebring .... Dit is soos dit nog altyd was."
Die idee van 'n sielkundige samelewing wat deur 'n ekosentriese volgorde van ontwikkelingsfases geleef word - vir die meeste mense sal dit 'n onmoontlike droom lyk. In die lig van die verwoestende ongevalle en verdorwenhede van hedendaagse Westerse samelewings, kan die Groot Draai ook lyk as 'n onmoontlike droom, soms selfs vir ons onmoontlike droomers. Maar in hierdie kritieke uur moet enige droom wat sy sout werd is, onmoontlik wees om die samelewing en die hoofstroomelemente van ons eie gedagtes onmoontlik te maak. In George Bernard Shaw se toneelstuk Terug na Metuselah sê die slang vir Eva: "Jy sien dinge, en jy sê 'Hoekom?' Maar ek droom dinge wat nooit was nie, en ek sê: "Hoekom nie?" "Groot wysheid, dit, van die ikoniese onderwêreldse afgevaardigde - beveel aan dat ons self in hierdie uur van radikale krisis en geleenthede sal ag slaan.
As u die inligting oor dinge soos huidige oorloë, omgewingsvernietiging en politiek-ekonomiese korrupsie in ag neem, lyk dit asof daar min hoop vir die mensdom en die meeste ander lede van die biosfeer is. Maar as u, alternatiewelik, na die feit van wonderwerke - oomblikke van genade - deur die hele geskiedenis van die heelal kyk, sal dit tot u deurdring dat daar 'n intelligensie of verbeelding is wat nog baie groter is as ons bewuste menseverstand. .
Aangesien ons nie in hierdie eeu 'n oomblik van genade deur ons kan uitsluit nie, het ons geen ander alternatief as om voort te gaan asof ons self die verskil kan maak nie - as dit genoeg van ons is om ons sielwerk te ontbloot en te verorden. Dit is van kardinale belang dat ons elkeen in ons onmoontlike drome glo, en dit met die wortels in die Mystery. Uiteindelik is ek seker, ons sal nie deur iets anders as onsself gered word nie. As ons deur 'n wonderwerk gered word, sal dit genoeg wees dat ons volwassenes word in kunstenaars van kulturele renaissance en verbeeldingryk skouers aan die stuur van die Groot Draai plaas.
Miskien sal die proses om ons menslike potensiaal op te vang, in twee stappe ontvou. Eerstens moet ons leer om 'n gesonde adolessente samelewing te skep, een waarin ons goed omgee vir ons omgewing en mekaar - grootliks gemotiveer deur ons vrees vir wat ons eie menslike verliese andersins sal wees. 'N Begeerte om onsself te red deur wyser verbruikers en meer liefdevolle bure te word, kan genoeg wees om die gety van vernietiging wat ons tans ervaar, te stuit, selfs al is hierdie begeerte antroposentries. 'N Oorgangsgemeenskap soos hierdie sal 'n groot voorsprong wees as wat ons nou het, en ek glo dat ons binne 'n paar jaar so 'n samelewing kan realiseer. Die mees progressiewe kontemporêre neigings stel my voor dat ons goed op pad is - met tienduisende visionarisse wat ons lei.
Die tweede stap sal wees om die kwantumprong van 'n gesonde adolessente samelewing te maak na een wat werklik volwasse is (ekosielkundige). 'N Volwasse samelewing begeer baie meer as om homself fisies en ekonomies te red. Dit beoog om byvoorbeeld die reënwoud ter wille van die reënwoud te red, nie net omdat dit aardverwarming versagt of omdat dit plante bevat wat ooit medisyne vir mense kan verskaf nie. Benewens die beskerming van die habitat van alle spesies, het 'n volwasse samelewing 'n gedeelde visioenêre bewustheid van waar ons as mense en 'n planeet gaan. Soos Thomas Berry sê, beleef so 'n samelewing die wêreld nie as 'n nuttige versameling voorwerpe nie, maar as 'n heilige gemeenskap van vakke. Dit vereis 'n radikale verandering in die waardes van ons huidige verbruikerskultuur. Alhoewel dit 'n paar generasies kan neem om 'n volwasse samelewing te laat groei, glo ek dat ons heeltemal gereed is om sy infrastruktuur saam te voeg. In hierdie boek het ek probeer om te skets hoe so 'n infrastruktuur kan lyk. Dit begin alles met die manier waarop ons kinders opvoed en mentor tieners.
My onmoontlike droom is eenvoudig hierdie: in hierdie eeu sal ons elkeen leer om te volwasse, leef en liefde op 'n manier wat ons in staat stel om suksesvol te wees as Groot Turners, wat eendag as voorouers vereer word in die oë van die toekoms.
Natuur en die menslike siel: die heelheid en gemeenskap in 'n gefragmenteerde wêreld kweek
deur Bill Plotkin.
Die aanspreek van die deurdringende hunkering na betekenis en vervulling in hierdie krisistyd, Natuur en die menslike siel stel 'n visioenêre ekopsigologie van menslike ontwikkeling bekend wat onthul hoe volledig en kreatief ons kan volwasse word as siel en wilde natuur ons lei. Dieptesielkundige en wildernisgids Bill Plotkin bied 'n model vir 'n menslike lewensduur wat gewortel is in die siklusse en kwaliteite van die natuurlike wêreld, 'n bloudruk vir individuele ontwikkeling wat uiteindelik 'n strategie vir kulturele transformasie lewer.
Met evokatiewe taal en persoonlike verhale, insluitend dié van ouderlinge Thomas Berry en Joanna Macy, omskryf hierdie boek agt fases van die menslike lewe - Innocent, Explorer, Thespian, Wanderer, Soul Apprentice, Artisan, Master en Sage - en beskryf die uitdagings en voordele van elk. Plotkin bied 'n manier om van ons stroom te vorder egosentriese, aggressief mededingende, verbruikersgenootskap na 'n ekosentriese, sielgebaseerde een wat volhoubaar, samewerkend en medelydend is. Terselfdertyd 'n onderlaag vir menslike ontwikkeling en 'n manifes vir verandering, Natuur en die menslike siel vorm 'n sjabloon vir 'n meer volwasse, vervullende en doelgerigte lewe - en 'n beter wêreld.
Info / Bestel hierdie boek. Ook beskikbaar as 'n oudioboek, klank-CD en Kindle-uitgawe.
Alhoewel ek glo dat ons nou op 'n evolusiedrempel staan, dat ons kaarte en metodes moet voorstel vir 'n ongekende planeetreis, kan ons nog steeds wonder waarom vroeëre variante van die reis ...
Wat beteken dit presies om "verlore" te wees? Miskien dit: ons weet nie hoe ons kan kom van waar ons is tot waar ons wil wees nie. Ek weet miskien waar ek fisies is, maar is verlore, want ek het geen idee wat ek ...
Dit lyk asof alles verander! Wat nuut is, is dat die hele planeet nou aan die begin van hierdie millennium in terapie is. Planetêre terapie neem ons mee op 'n reis waarin ons ontdek dat ons ...
Verantwoordelike winsneming is eerbaar. Diegene wat wettige produsente is, verdien om beloon te word vir hul ernstige bydraes. Dit is wanneer winsbejag besorgdheid oor ander vervang of vir ...
Oregon het op 3 November 2020 die eerste deelstaat in die Verenigde State geword wat die besit van alle dwelms gedekriminaliseer het. Die besit van heroïen, kokaïen, metamfetamien en ander middels vir persoonlike gebruik is geen ...
Ons is te midde van 'n buitengewone oplewing in die gees van die Gees. Tientalle miljoene mense in gevorderde industriële gemeenskappe leef op 'n vlak van materiële welstand tot dusver ...