Een van die mooiste versre”els in die Afrikaanse digkuns is G.A. Watermeter se “my swart haan roep die dagbreek rooi”. Na die skryfdaad word daar onder andere verwys as “die sinkronisering van werklikheidsverbeelding// geknoop in woordlusse. dis die beweging van gaan.” (“digters neem afskeid reël vir reël”, 140). Haar hart klop vinniger. “…voor jou gesê…vir jou gesê: is hier ’n Nederlander aan die woord? Dit ruik soos wilde sampioene wat oor die blou van ’n gasvlam in botter braai. Woorde soos Armagnac, Cassoulet, Choucroute & Calvados maak stem dik in ’n praatkoor saam met maters soos, Bouillabaisse, Boeuf Bourguignon, Daube de Sanglier en truffels. Die digter as moordenaar: Ek stel die bogenoemde aflegging in die skryfproses gelyk aan moord. ‘n Lykskouing kan tog net op ‘n afgestorwene uitgevoer word. Die twee modules wat bespreek word sluit 'n kurrikulum-gebaseerde gemeenskapsontwikkelingsprojek in waarin die studente 'n gemeenskapsprofiel saamstel en vervolgens poog om behoeftes en uitdagings wat geïdentifiseer is saam met die gemeenskap aan te pak. 'n Aksienavorsingsmodel wat trapsgewys verloop ('n "step-up"-model) is ontwikkel om die gehalte van die diensleermodules te verbeter hoofsaaklik deur te fokus op 'n deegliker integrasie van diens leer en navorsing; en dit het uiteindelik gelei tot meer volhoubare studenteleer en gemeenskapsontwikkeling.