Tuk - Joop van Diepen | WEEFF
Home › Columns › Tuk - Joop van Diepen
Tuk - Joop van Diepen
Gepubliceerd: Dinsdag 25 december 2018 13:47
Gerbrand Buis het ’n Amsterdammer naast ‘m te weun kregen. Gerbrand is ’n pracht kirrel, haai ken met iederien monster worre. Je kenne wel stelle: aas je met hem ruzie krogge, den loit ’t echt an je zelf. Niet dat ‘t ’n goeie lobbes is, ’n Jan Doedel, oe nei, ’t is ’n stoute zegger en al krogt ie de kans, den het ie je d’r goed voor over. Alie, z’n vrouw, zit wel d’r ‘ns met loif houwen aas manlief de ien of aar perbeert te ondernemen.
Nou is lest dat huisie geneven hunnie an Karel van Woik verkocht. ’n Rasechte Amsterdammer die Gerbrands z’n Westfries verlegen mooi vindt. Echt, Karel geniet van al die oi-klanke, en perbeert dat ok wel nei te doen. Gerbrand het daar den skik van. Lest toen hunnie weer baai de hoining stinge gooide Buis d’r weer ‘n ’n kruier uit met ‘’k Hew niks teugen Mokummers ‘oor, d’r benne ok goeie baai.’
Die kon Karel in z’n diezek steke, maar die kwam an met ’t verhaal dat ie nei Westfriesland komme was voor ontwikkelingshulp. En deer kon Gerbrand ’t mee doen.
De bure hanse mekaar merakel. Dut voorjaar raakte Van Woik niet uitkeken op Gerbrand z’n siertuin. Die lag deêls nag wel in de winterlaag, maar Gerbrand was alle eivende drok in de grond an ’t froezele. De kroken en narcisse stinge d’r best baai en nou was ie bezig an alderhand plantjes te zetten. Karel had er hillegaar gien sjoeg van. Verskoôt meist toen ie zag dat ’t gras in z’n perkie groeie ging. Haai had ok nag ’n petieterig bloemetuintje, dat ie gong baai buur om reid.
‘Wat sal ik saaie Ger?’ vroeg ie. Haai wou ’n soort, weer ’n zoôt bloeme an kwamme, en ok weer ie woinig an hoefde te doen want haai had ‘ageluk wanig taad’ om in de tuin te werke. Gerbrand zou ‘ns neigaan. Nou had ie die vraag oigeluk al verwacht. In z’n hobbiekassie sting wat vuil: kruiskruid met dikke pluize. Wat dee die lieder! Haai stopte wat van dat zeid in ’n zakkie en kwam de are dag baai Van Woik met ’t verhaal van ’n zwager die baai ’n zeidbedroif werkte dat goeie zake deed met ‘glinterstingelkruid’: een plantje met mooie deurskoinende stingels en met ’n smacht gêle bloempies.
’t Maakte allegaar puur indruk op Karel en haai was zo bloid as blik. An Gerbrand vroeg ie dat inzaaien effies voor te doen. Kort ternei sting die met ’n klauw kluite te bewerken in Karel z’n tuintje om ’n gnap zaaibed te kroggen, en dee deernei ok ’t inzaaie voor. Je moete d’r wat voor over hewwe om ientje te grazen te nemen, docht ie. Gôh, wat had ie die stoetel van ’n Van Woik tuk. Nei ’n week koukte ’t van de plantjes en nei nag wat weke was ’t ien iengale deke van bloempies.
Karel liet gien gelegenhoid verbaai gaan om Gerbrand te bedanken en te zegge dat ie dat nuwe bloemesoort ‘omwaas mooi’ vond. Gerbrand kon den meist z’n lache niet houwe. Nou, dat lache verging ‘m wel toe nei ’n week of wat , die gêle knoppe allegaar begonne te pluizen. Ken je begroipe! Al dat zeid waaide over en bedaarde in zoin gnappe tuin. Wat ’n arremoed had ie d’r van.
En de buurman maar zegge dat ie dat glinsterstingelkruid pracht spul vond. Gerbrand is nou zo ver dat ie deer wat an twoifelt: Karel loikt almeer ’n gloim te hewwen as ’t zoit.
Wie het nou wie oigeluk te grazen nome, begint Buis z’n oigen zachiesan of te vragen.