In die VSA is ’n warm debat oor politieke korrektheid en die spesmaas dat dit spraakvryheid as reg aantas. In Suid-Afrika kom te veel heethoofde met radikale en opruiende uitsprake weg deurdat hulle deur “politieke korrektheid” ’n soort vrypas kry. In die proses is Julius Malema se drywer skynbaar vir ’n spoedoortreding en die wegjaag van die verkeersmense dieper in die sop as Malema wat ná sy hofverskyning wesenlik oorlog teen die Afrikaner verklaar het. Penny Sparrow word veel harder geslaan as die dosent wat wit mense kakkerlakke noem, en steeds wag ’n mens vir ’n gerekende kommentator om ’n woord hieroor te rep.
Malema verskyn (al weer) in die hof, en (al weer) maak hy uitlatings wat hom tien teen een in die sop kan laat beland, en logies gesproke hom wel in die sop moet laat beland. Met sy laaste hofverskyning, dié keer in Bloemfontein, het hy die grens getoets met wat baie maklik as ’n oorlogverklaring van die EFF teen spesifiek die Afrikaner beskou kan word.
Maar waar pas politieke korrektheid in die prentjie in? Die vermaarde rubriekskrywer en menseregte-aktivis, Rhoda Kadalie, het by geleentheid geskryf politieke korrektheid is die wapenrusting van die liberalis. En ja, daarvan het Suid-Afrika toe reeds emmersvol beleef met sekerlik die groep swart redakteurs en ’n paar bekendes, ook wit mense, meelopers wat gewaarsku het dat voortgesette kritiek op die ANC tot ’n bloedbad kan lei.
’n Paar maande tevore is van hierdie einste redakteurs by name geloof vir hul rol om politieke korrektheid te sloop, wat die deur vir wit redakteurs geopen het om ook so te maak. Op die oog af wil dit voorkom of die swart redakteurs basies kritiek op pres. Thabo Mbeki verwelkom het, maar toe Jacob Zuma oorneem, was kritiek nie meer welkom nie.
’n Amerikaanse rubriekskrywer, Lindy West, het die hele kwessie probeer saamvat in ’n artikel in The Guardian, wat ook in ander tale soos Vlaaams verskyn het. Sy het ook kritiek ontlok soos deur ’n persoon wat haar beskuldig daarvan dat sy die saak deur ’n liberale bril bekyk.
West se artikel verskaf egter aan die buitestander ’n omvattende, hoewel gebrekkige, begrip oor die debat oor politieke korrektheid en spraakvryheid, en die vraag of dit teenoor mekaar staan. Die volgende som die situasie in die VSA dalk baie goed op: