New York Noodles: Tuisgemaakte pasta by Costata - Nuwe resepte
New York Noodles: Tuisgemaakte pasta by Costata
Klim die trap verby die uitgestrekte wynkelder en gaan in die betowerende, dowwe eetkamer wat aan Michael White behoort Costata, waar bedieners en sommeliers geduldig wag om u eetervaring aan te pas by elke begeerte en begeerte.
Die Italiaanse spyskaart, wat hoofsaaklik bekend staan ​​as 'n steakhouse, gewild onder bestuurders en diegene wat oornag vir sake uit DC of Tokio is, spog met uitstekende pasta om jou te troos, selfs op die koudste aande. Diegene wat 'n minder formele aand wil hê, maar die pastageregte wil geniet, kan by die kroeg met houtpanele sit, waar glimlaggende kroegmanne maklik met u kan gesels oor u liefde vir cavatelli, of u kan laat luister na die gewilde klankbaan van die restaurant terwyl u onderdompel jouself in die week Die New Yorker.
Alhoewel dit 'n voorgereg of voorgereg is, kan 'n pasta of 'n paar gedeelde borde maklik 'n maaltyd maak.
Die ferrantini gegooi met varkskouer ragù, pomodoro en robiolina is die perfekte rustieke Italiaanse gereg om enige pasta -begeerte te blus. Die dik, tamatieagtige ragù kook langer as drie uur en is die perfekte deklaag vir die dik tuisgemaakte pastastringe. Bedek met 'n klontjie ligte robiolina, deur die kaas in die skottel te meng, maak die sous romerig sonder om te ryk te wees, en laat die sagte vleissnitte in die ragu hul hartige geur uitstraal.
Spaghetti con vongole, manila en skeermeslemmetjies, bedek met gerasperde preie en mollica, bied 'n nuwe draai aan 'n tradisionele linguine met mossels. In klein stukkies botterige spaghetti word dun mossels maklik gesny en die bros broodkrummels bo -op gee elke happie 'n aangename knars.
Garganelli alla fiamma is moontlik die rykste pastagereg op die spyskaart; die buisgemaakte tuisgemaakte noedels word gegooi met spikkels, radicchio en truffelroom. Die gereg bied dinamiese geure, met die subtiele soetheid van die splinter, die bitterheid van die raddichio en die hartige rykdom van die truffelroom, alles saamgebind deur garaganelli -noedels.
Vir werklik uitstekende tuisgemaakte pasta, slaan miskien die steaks oor (of voeg net by die maaltyd) en vul pasta by Costata aan.
Vars pasta, eenvoudig gemaak
Die mite dat jy 'n Italiaanse ouma moet wees om goeie pasta te maak, was so ingeburger by Anna Klinger dat sy as jong kok na Italië gegaan het om die ambag te bestudeer, dat dit jare sou neem om te bemeester.
'Ek het gedink dat die maak van pasta 'n uitdagende, morsige onderneming is wat u en u kombuis van bo tot onder met meel en eier laat bedek,' sê me. Klinger, nou sjef en mede-eienaar van Al Di La, Bar Corvo en Lincoln Station in Brooklyn.
Die grootste verrassing toe sy in Italië kom, is dat pasta so nuut en eenvoudig gemaak word dat daar amper geen leerkurwe is nie.
'As u dit 'n paar keer gemaak het, het u dit reggekry,' het sy gesê.
En in teenstelling met ander pasta -mites, hoef u ook geen spesiale toerusting aan te skaf of u skedule vir 'n hele dag skoon te maak nie.
Selfs vanaand kan u 'n bak pappardelle saambring vir u gesin of 'n vriend met niks meer as u hande nie, 'n deegroller en 'n paar basiese bestanddele wat u waarskynlik reeds het (eiers, meel, sout en miskien olyfolie). En dit neem u minder as 'n uur aktiewe tyd om dit te doen.
Die uitbetaling is geweldig. Vars pasta het 'n pragtige syagtige, maar veerkragtige tekstuur en 'n ryk, byna botterige eiergeel wat baie beter is as enigiets wat u kan koop-selfs die eerste keer dat u dit maak.
My eerste poging tot pappardelle, hoewel effens klonterig en effens geraf aan die kante, het nog steeds tot 'n wonderlike en bevredigende pot noedels gelei. Die daaropvolgende groepe het 'n syer en fyner tekstuur gekry en was makliker en vinniger om saam te meng. Maar die verskil in smaak tussen die eerste, voorlopige poging en my mees onlangse is klein.
Die moeilikste deel van die maak van pasta is die vertroue om nie die resep te volg nie.
Die basiese pasta -reël is om een ​​eier vir elke 100 gram meel te gebruik. Maar die presiese verhoudings van die bestanddele sal wissel na gelang van die humiditeit in die kamer, die ouderdom van die meel en die tyd van die jaar, dus moet u aandag gee aan die deeg en u instinkte u laat lei.
In haar ensiklopediese kookboek, 'Essentials of Classic Italian Cooking', het die immer presiese Marcella Hazan-wie se pasta deegresep ses bladsye neem om deur te kom-gevra om die bestanddele in 'n heuwel direk op die tafelblad te meng om die grootste beheer te behou.
'Omdat niemand vooraf presies kan weet hoeveel meel 'n mens nodig het nie,' het sy geskryf, 'is die verstandige metode om eiers en meel te kombineer met die hand, wat u toelaat om die verhoudings meel aan te pas.
Gabrielle Hamilton se ranchero -sous is ideaal vir huevos -rancheros, of stroop garnale of in blokkies gesnyde swaardvis daarin.
As u van plan is om te braai, oorweeg dit geroosterde hoenderspies met dragon en jogurt. Ook hierdie gegrilde eiervrugslaai.
Of wat van 'n eenvoudige worsbroodjiepartytjie, met oorvloedige speserye en speserye?
Dit is goeie dae om 'n eenvoudige aarbei -tert, die bloubessie -skoenlapper van Chez Panisse of appelkoosbroodpoeding te maak.
As jy 'n paar morele het, probeer hierdie skokkende goeie gebraaide hoender in roomsous van die sjef Angie Mar.
Me. Klinger het byvoorbeeld verduidelik: 'In die winter, as u vel droog is, weet u dat u pasta ook droog sal wees, dus moet u 'n bietjie minder meel gebruik. In die warm en taai somer benodig u miskien 'n bietjie meer meel om alles bymekaar te kry. "
Sommige kokke voeg water, olyfolie en sout by die meel en eier. Die sjef van Philadelphia, Marc Vetri, wie se nuwe boek, "Mastering Pasta", diep in die kuns en wetenskap van die maak van pasta gaan, het gesê dat as u met hierdie verskillende komponente speel, u die pasta kan verfyn volgens u eie smaak.
'U kan eiers en meel meng, en u sal 'n lekker noedel maak,' het hy gesê. 'Maar as u eers begin verstaan ​​hoe die eier werk, hoe die meel werk, as u olie byvoeg, kan u die teksture en geure manipuleer. Dit is dan wanneer dit regtig lekker begin raak. "
Byvoorbeeld, alhoewel u eintlik pasta kan maak van niks meer as meel en water nie, voeg die eier geur, proteïen en vet by, wat die deeg makliker laat werk en die smaak verryk.
Pastadeeg gemaak met alle eiergele is die rykste, maar dit kan ook baie sag wees. Die water en proteïene in die eierwit maak die deeg makliker om mee te werk, en gee pasta nog 'n bietjie kou.
Olyfolie gee vet en geur, en maak die deeg soepeler en makliker om uit te rol. 'N Bietjie bygevoegde water kan help om die tekstuur van die deeg te korrigeer, en 'n droë deeg sagter te maak, maar as jy te veel byvoeg, loop jy die risiko om pap noedels te hou wat aan mekaar kleef. En die sout gee smaak en help om die gluten in die meel te versterk, wat bydra tot die struktuur en elastisiteit.
Wat meel betref, word die "00" meel wat in Italië vir pasta gebruik word, gemaal totdat dit baba-poeier fyn is, wat 'n besonder delikate noedel vorm. Maar meel vir alle doeleindes werk amper so goed, en die verskille in die pasta, wat eenmaal bedek was met gerasperde Parmigiano en botter, is skaars merkbaar.
Met broodmeel kry jy 'n effens growwer pasta. Maar omdat die hoë proteïeninhoud die elastisiteit van die deeg verhoog, is dit soms lekker om te gebruik as jy wil hê dat 'n dikker, dikker noedels 'n pittige arrabbiata -sous kan weerstaan.
Mevrou Klinger en haar chef de cuisine, Felipe Rodriguez, meng die deeg vir al die halfdosyn pasta-variëteite op die Al Di La-spyskaart (insluitend sweet pea tortelli, ricotta lemon ravioli en pappardelle met opritgroente en eend ragù ) in 'n groot bak met een hand.
Maar u kan eerder 'n elektriese menger gebruik, soos mnr. Vetri in sy restaurante doen om tred te hou met die volume wat deur meer as 100 sitplekke vereis word, teenoor mev Klinger se 65.
Ek verkies om 'n voedselverwerker met 'n metaalblad te gebruik, wat die vinnigste is, alhoewel u die deeg deeglik moet dophou om seker te maak dat u die regte konsekwentheid kry. Die deeg moet bymekaar kom as u dit in u hand druk - eweredig klam, maar nie nat of taai nie.
Nadat dit in 'n bal geknie is, moet dit glad wees soos satyn, volgens mev Hazan - klam en elasties.
Jenn Louis, die sjef en 'n mede-eienaar van die restaurante Lincoln and Sunshine Tavern in Portland, Ore., En die skrywer van die nuwe boek "Pasta met die hand", het gesê dat dit op daardie stadium noodsaaklik is om die deeg te laat sit ten minste 30 minute. 'Deur die deeg te laat rus, word die meel gehidreer, wat dan nog meer gehidreer word as u dit uitrol, en die watermolekules in elke hoek en hoek gestoot word,' verduidelik sy. Dit maak die deeg makliker om in 'n gossamervel uit te rol en dan in vorms te sny, soos pappardelle, fettuccine, linguine, ravioli.
En wat die rol betref, werk 'n deegroller goed, maar dit verg 'n bietjie spier om die deeg dun genoeg te maak. Gebruik 'n groot werkoppervlak wat liggies met meel bestrooi is ('n kombuistafel is perfek) en moenie bang wees om u gewig daarop te gooi nie, anders as wat u sou doen met 'n skilferde gebak.
Maar selfs die veeleisende mev. Hazan gee haar die seën om 'n pastamasjien te gebruik om die deeg te dun, en dit is baie makliker, ten minste vir die beginner. Vetri beveel 'n elektriese in plaas van 'n handvatsel aan, want dit laat albei u hande vry om die deeg tussen die rollers te voer. Of roep 'n vriend aan om te draai terwyl u die deeg deurvoer, of omgekeerd.
Kook dan u geel noedels en bedien dit vir die vriend. Hulle het nie veel meer nodig as 'n bietjie gerasperde kaas, olyfolie of botter en skilferige seesout nie. Maar dit sal die luuksste maaltyd wees vir almal wat deelneem.
Nadat u u tuisgemaakte pastadeeg geknie het en in 'n bal gebring het, is dit baie belangrik om die deeg te laat rus. Ek draai my deeg in kleefplastiek toe en laat dit vir ten minste 30 minute en maksimum 4 uur in die yskas rus. Dit gee die deeg tyd om die meel die vloeistof te absorbeer en die gluten te laat ontspan. Gluten is wat die pasta -deeg kan laat rek en uitrol tot superdun.
Lidia Bastianich deel Italiaanse en Ierse huwelikstradisies wanneer sy haar niggie se troue in New York bywoon Lidia vier Amerika: troues: iets geleen, iets nuuts. Hier is Lidia se wenke oor hoe om vars pasta te maak.
"Die meeste werkblaaie en werkoppervlaktes is gebou op 'n hoogte wat gemaklik is om te kap en te meng. Die beste hoogte om enige deeg te knie, is effens laer - op ongeveer heupvlak, waar u regtig u gewig in die knieproses kan kry. jy het 'n gerieflike oppervlak op so 'n hoogte, gebruik dit om deeg te knie. Indien nie, sal enige tafelblad werk - staan ​​net 'n bietjie van die tafel af sodat jy die deeg nie uitstoot nie. My ouma se metode vir knie deeg is 'n bietjie anders as die meeste - sy het my geleer om my kneukels in die deeg te grawe tussen die rondtes om dit te versamel en te druk. Ek gee die metode hier aan u deur. Selfs as u die deeg in 'n voedselverwerker voorberei, stel voor dat u die deeg met die hand afknie. Sodra u 'n gevoel kry van die regte konsekwentheid van deeg, verloor u dit nooit. U kan die knie tyd of die hoeveelheid meel of water aanpas om aan te pas elke keer as jy dit in 'n deeg vorm."
New York Noodles: Tuisgemaakte pasta by Costata - Resepte
2 koppies (300 gram) "00" of alledaagse meel
3 eiergele, plus meer indien nodig
Meng die meel in die middel van 'n groot, breë mengbak. Grawe 'n put in die middel van die hoop en voeg eiers en eiergele by. Klits die eiers saam met 'n vurk en begin die meel by die binnekant van die put. Die deeg begin in 'n ruige massa bymekaar kom wanneer ongeveer die helfte van die meel opgeneem is.
Gebruik jou vingers om die deeg te meng. Druk los stukkies meel in die deegmassa. Voeg indien nodig nog 'n eiergeel of 'n eetlepel water by om al die meel op te neem. Haal die deeg uit die bak sodra die deeg saamgevoeg is.
Plaas dit oor op 'n meelbestrooide oppervlak en knie nog 4 tot 5 minute met die hand tot die deeg glad, elasties en eenvormig is. Draai die deeg in plastiek toe en laat dit by kamertemperatuur vir ten minste 30 minute (en tot 4 uur) eenkant staan.
Beklee drie bakplate met bakpapier en bestrooi liggies met meelblom. Tersyde gestel.
Sny 'n kwart van die deeg af. Pak die res toe en hou eenkant. Gebruik die hak van u hand om die deeg tot 'n ovaal ongeveer dieselfde breedte as u pastamasjien, ongeveer ses sentimeter, plat te maak. Stel die rollers in hul grootste omvang en voer die deeg deur.
Plaas die deeg op 'n ligte meelbestrooide snyplank of tafelblad en druk netjies in die helfte vas, sodat dit weer ongeveer dieselfde breedte van die pastamasjien is. Voer die pasta weer op die breedste plek. Beskou hierdie eerste rolle as 'n uitgebreide knie. Gaan voort om die deeg in derdes te vou en rol dit totdat dit glad, syagtig en eweredig is. Doen u bes om die vel die volle breedte van die masjien te maak.
Sodra die deeg syerig en glad is, kan u dit meer dun begin rol. Rol dit een keer deur elk van die volgende twee of drie instellings, voeg meel by indien nodig totdat die deeg ongeveer 1/4 duim dik is.
Sodra die pasta ongeveer 1/4 duim dik is, begin dit twee keer deur elke instelling rol. Terwyl u rol, strooi alledaagse meel of 00 meel aan albei kante van die pasta om te verhoed dat dit by homself vassit.
Rol pasta uit totdat jy net die buitelyn van jou hand kan sien as jy dit onder 'n laken hou, ongeveer 1/16 duim dik vir noedels.
Sny pasta in velle, ongeveer 12 tot 14 duim lank. Bestryk die velle liggies met griesmeel en stapel dit op een van die voorbereide bakplate en bedek dit met 'n skoon, effens gedempte kombuishanddoek. Herhaal met die oorblywende deeg.
Om noedels met 'n pastarol te sny, voer die pastavelle een vir een deur die snybeslag en gooi dan met semolina -meel. Maak die noedels saggies en skei dit in 'n enkele porsie (ongeveer 3 gram). Plaas dit op bakplate wat met bakpapier uitgevoer is en met semolina bedek is, en bedek totdat dit gereed is om te gebruik.
Om noedels met die hand te sny, stapel vier velle pasta wat liggies met semolina-meel bestrooi is, en rol dit dan los in die lengte in die lengte (soos om 'n letter te vou). Sny met 'n skerp mes (in stappe van ½ duim vir tagliatelle of fettuccine en in stukkies van inch duim vir pappardelle), totdat al die deeg gebruik is. Maak die noedels saggies en skei dit op die voorbereide bakplate in 'n enkele porsie (ongeveer 3 gram).
1 pakkie linguine -pasta
6 eetlepels saffloerolie
2 teelepels chili sous
6 groen uie, in skywe gesny
1 teelepel sesamsaad, gerooster
Bring 'n pot ligsoutwater tot kookpunt. Voeg pasta by en kook tot al dente, ongeveer 8 tot 10 minute. Dreineer, en plaas in 'n opdienbak.
Plaas intussen 'n kastrol oor medium-hoë hitte. Roer knoffel, suiker, olie, asyn, sojasous, sesamolie en chilisous by. Bring tot kookpunt, terwyl aanhoudend geroer word, totdat suiker opgelos is. Giet die sous oor die linguine en gooi dit bo -oor. Garneer met groen uie en sesamsaad.
Tuisgemaakte pasta: u vrae beantwoord
Hoe kook ek tuisgemaakte pasta?
Tuisgemaakte pasta kook vinniger as pasta wat in die winkel gekoop is. Plaas u tuisgemaakte pasta in 'n pot kookwater en kook dit twee minute lank. Proe, en as dit nie volgens u smaak gedoen word nie, kook dit nog twee minute (dus in totaal 2-4 minute).
Hoe bêre ek tuisgemaakte pasta?
As u nie dadelik al die pasta eet nie, of as u die pasta later wil gebruik, kan u die pasta ongeveer 'n uur aan die lug droog of op 'n bakplaat droogmaak. Plaas dit dan in 'n lugdigte houer en plaas die pasta vir 2-3 dae in die yskas of vries ongeveer 2-4 weke. Wees versigtig hoe u pasta verpak word, anders kan dit 'n klont deeg word.
Waarom moet die deeg rus voordat jy pasta maak?
U laat die deeg rus om die meel tyd te gee om die vloeistof volledig te absorbeer en ook die gluten te laat ontspan. Gluten is wat die pasta toelaat om te rek en super dun uit te rol.
Maak pasta van voor af met twee bestanddele
Om mee te begin, wil u eiers en fynmeel van 00 poeier hê. Skep 'n bak meel en grawe 'n put daarin-'n outydse Italiaanse truuk-sodat u die eier sonder gemors kan begin meng. Dit meng en verdik en word stadig 'n bal wat lyk soos die pasta wat jy ken en liefhet. Laat dit 30 tot 40 minute rus totdat u daarop druk en dit weerkaats. Dit sal buigbaarder wees nadat dit gerus is, en dit sal voorberei word deur die pasta -masjien.
As u nie 'n masjien het nie, moet u dit nie sweet nie. Gebruik 'n deegroller om die pasta so dun as moontlik te druk. U wil in lae bou, dit oor homself terugvou en weer en weer plat maak. White weet syne is gereed as hy sy horlosie deur 'n vlymdun pastastrook kan lees. Sny en vorm nou. As u nie ravioli soos White maak nie, stop dan hier en kook 'n pot vars pasta.
Hierdie keer kook White 'n maklike carbonara met ravioli. Hy vul groen knoffel, ertjies en ricotta in, maar vul nie: Ravioli kan (en sal) in die pot kom as dit te vol is. Pasta, ontmoet water. Geen olie word toegelaat nie, sê White, anders is dit amper onmoontlik vir sous om in die pasta op te neem. Gevulde pasta neem ongeveer twee tot drie minute in die water.
Bo -op sy ravioli, klits White 'n sous op met guanciale, ertjies, sprietuie, knoffel, chilievlokkies, room, eiergeel, pecorino en swartpeper. Pro tip: styselwater is 'n sjef se geheime wapen met romerige souse soos hierdie. Nog 'n wenk? Voeg die sous by die pasta uit die vuur, anders beland jy met roereiers waarvoor jy nooit gevra het nie. Die finale produk is 'n syagtige, romerige carbonara van u eie skepping.
Wees trots! Wys dit! Ons belowe dat ons nooit vir u gaste sal vertel hoe maklik dit was om weg te kom nie.
Wil u meer resepte hê?
Teken in op ons Recipe Lab nuusbrief waar heerlikhede elke week in u inkassie afgelewer word!
Verklarings op hierdie webwerf is nie deur die Amerikaanse Food and Drug Administration geëvalueer nie. Inligting wat deur hierdie webwerf of hierdie onderneming verskaf word, is nie 'n plaasvervanger vir direkte, individuele mediese behandeling of advies nie. Dit is u en u gesondheidsorgverskaffers se verantwoordelikheid om alle besluite rakende u gesondheid te neem. Bulletproof beveel aan dat u met u gesondheidsorgverskaffers konsulteer oor die diagnose en behandeling van enige siekte of toestand. Produkte wat op hierdie webwerf verkoop word, is nie bedoel om siektes te diagnoseer, te behandel, te genees of te voorkom nie.
Jessica DiGiacinto is al meer as 10 jaar 'n skrywer en redakteur op die gebied van gesondheid en welstand. Jessica, 'n MFA -ontvanger van die Tisch School of the Arts, woon in New Hampshire, Massachusetts, Maine, Colorado en New York, en het 'n ongelooflike vermoë om die beste natuurlike aanvullingswinkels en boeremarkte te vind waar sy ook al gaan. Sy is 'n groot fan van CrossFit en lang staptogte in die bos.
2 koppies alledaagse meel, plus meer vir rol en afstof
8 gram (of 2 x 4g pakkies) inkvis ink (ek gebruik hierdie handelsmerk)
Meestermetode vir alle resepte
Meng die meel op u werkoppervlak en maak 'n groot put in die middel. (Wenk: ek gebruik my maatbeker om 'n diep, perfekte put met 'n deursnee van ongeveer 5 cm uit te sny.)
Knip elke eier in die put, gevolg deur die oorblywende bestanddele in die pasta -resep wat u gekies het.
Klits die eiers en olie (plus kruie, groentesap of inkvis, indien gebruik) met 'n vurk, tot goed gemeng.
Voeg die meel bietjies -bietjies by die eiermengsel en klits tot alles ingewerk is.
Meng die deeg met jou vurk totdat dit begin vorm aanneem en dit in 'n los bal kan versamel.
Knie die deeg met u hande. Dit sal op hierdie stadium sag en wankel voel, maar knie ongeveer 10 minute totdat die deeg ferm word.
Ek hou daarvan om die deeg met die hakke van my hande af en uit te druk, vou dit dan weer op homself, draai 'n kwartdraai en druk weer af.
Daar is geen korrekte metode om te knie nie, beskou dit as 'n baie intense massage. U wil die deeg met u hande werk om die gluten te ontwikkel, wat dit sterkte en elastisiteit gee.
Binne 'n paar minute sal u agterkom dat die deeg al hoe moeiliker word om te knie - pasta kan 'n uitstekende oefensessie in die kombuis wees!
As daar oortollige meel of deegkrummels op u werkoppervlak bly en nie by die deeg sal plak nie, skraap dit eenvoudig af met 'n deegskraper of 'n streep.
As u deeg glad lyk en nie meer taai voel nie, vorm u dit tot 'n bal en bedek dit met 'n kombuishanddoek sodat dit nie uitdroog nie.
Laat die deeg minstens 30 minute rus.
Sny die deeg in kwarte.
Hou die res van die deeg bedek met 'n kombuishanddoek terwyl u aan elke stuk werk.
Rol die deeg op 'n meelbestrooide oppervlak so dun uit as wat jy dit kan kry - jy moet jou hande deur die pastaplaat kan sien as jy dit optel. Bestrooi mildelik met meer meel om te voorkom dat dit vassit.
Vou die pasta -vel 'n paar keer oor homself (asof jy 'n letter vou) en sny dit op die verlangde breedte.
Spaghetti: 1/16 duim
Linguine: 1/8 duim
Tagliatelle: 3/16 duim
Fettucine: 1/4 duim
Pappardelle: 1 duim
Skud die noedels uit, gooi met 'n bietjie meelblom, en laat dit dan in los heuwels op 'n kombuishanddoek rus terwyl jy die res van die deeg rol.
As u al die noedels klaar gesny het, gooi dit eenvoudig in 'n kookpot met soutwater. Vars pasta kook in 2 tot 5 minute, afhangende van die dikte.
As u die pasta stoor om later te gebruik, lê die noedels in lang toutjies om te rus en 'n bietjie uit te droog. Pak 'n enkele porsie noedels op en draai in 'n nes.
Herhaal met die oorblywende noedels, plaas dan die neste op 'n bakplaat en vries ongeveer 1 uur.
Dit verhoed dat die pasta bymekaar klou in die stoorplek sodra hulle vasgemaak is, in 'n vrieskas of houer oorgedra word en weer gevries word.
Bevrore pasta kan reguit in kookwater ingaan, en dit neem 'n bietjie langer om te kook, maar kom anders presies soos vars pasta uit.
Op die foto hierbo, links van links met die kloksgewys: spinasiepasta, pasta met inkvis, wortelpasta, beetpasta, pietersieliepasta en eierpasta.