Koningskap – 1 Samuel 8 | Gereformeerde Kerk Hoedspruit
Koningskap – 1 Samuel 8
Sondag 21 Februarie 2010
Titel: Die Konings amp
Tema: Gesalfde regeerder
Teks: 1 Samuel 8:1-22
Teksvers: vers 7
Psalms: Ps. 45:1, 4, 6 en 10
Ps. 103:10 en 11
Ps. 2:1, 3 en 4
Ps. 48:1, 2 en 4
Geliefdes, vandag staan ons stil by die derde van die drie ampte in die Ou Testament, naamlik die Koningskap. Ons het reeds die afgelope twee weke stilgestaan by die amp van profeet wat handel oor die geroepene van die HERE wat as middelaar optree om die Woord van God te verkondig. Ons het ook stilgestaan by die priesters wat as middelaars optree om versoening te doen deur die offers.
Vandag dan, die koningskap, die regeer-amp.
Wat die koningskap in die Ou Testament behels, sien ons dat dit nie soos met die ander twee ampte deur God direk ingestel is nie. Die HERE het self die priesters aangestel deur die bevel van Moses en so ook het die HERE Self aan die profete Hom geopenbaar. Maar met die koningskap is dit anders.
Die rede hiervoor is vervat in die eerste gebod. Die HERE ons God is `n Enige Here. Hy alleen is die Enige ware Koning. So vorm die ampte van profeet en priester dan `n hulpmiddel as `n genadegawe waarmee God as Koning sy volk regeer.
En net soos dit is met elke Koning het Hy `n koninkryk. Dit is `n gebied waaroor hy heers, en mense wat binne hierdie gebied bly. Met God se Koningsheerskappy word hierdie regering beperk tot Israel alleen. Hoewel die nasies van die wereld God moet erken as Koning, is hulle nie sy volk nie. Israel alleen is die uitverore volk wat aan die HERE behoort.
God het egter reeds aan Abraham en Juda gese dat daar konings uit hulle nageslag sal voortkom. En ons sien hoe God deur Moses in Deuteronomium 17 ruimte skep vir `n aardse koning. Dat daar aardse konings kan wees, is dus nie verkeerd in die oe van die HERE nie.
Ons lees dat hy uit Israel moet voortkom. Hy mag nie baie perde he nie, en hy mag nie teruggaan na Egipte om perde te kry nie. Hy mag nie baie vrouens he nie en ook nie baie rykdom nie. Deut 17:18 En as hy op die troon van sy koninkryk sit, moet hy vir hom 'n afskrif van hierdie wet in 'n boek skrywe, uit dié wat voor die Levitiese priesters lê; en dit moet by hom wees, en hy moet al die dae van sy lewe daarin lees, dat hy kan leer om die HERE sy God te vrees deur al die woorde van hierdie wet en hierdie insettinge te hou, om dit te doen; sodat sy hart hom nie verhef oor sy broers nie en hy van die gebod nie regs of links afwyk nie; dat hy die dae kan verleng in sy koninkryk, hy en sy seuns, onder Israel.
So moet die koning dan deur die wet van die HERE die volk rig. Dit is om deur die Woord van die HERE die volk te lei in hulle onderlinge verhoudinge tussen die stamme.
Hierdie koning sal dan ook nie demokraties verkies word deur die volk nie, maar hy sal deur God self aangestel word.
Wat egter verskil van dit wat ons hier lees, is dat God self hierdie amp sou instel. Dit gebeur egter nie so nie, want die volk maak aanspraak op `n koning vir die verkeerde redes. Die volk wil nie `n koning op aarde he om hulle te rig en te lei in die wee van die HERE nie, nee, geliefdes, hulle wil `n aardse koning he om soos die nasies rondom hulle te wees.
Israel wil `n koning he om in te pas in hulle sosiale omstandighede. Hulle wil lyk soos die wereld lyk, en daarmee verwerp hulle die ware Koning, God.
Hulle wil nie meer deur God alleen gelei word nie, hulle wil `n aardse koning he wat vir hulle kan oorlog maak.
Daarmee kom die waarskuwing aan die volk! Die Here stel dit dan baie duidelik dat `n koning die volk moet lei en nie net oorlog voer nie, daarom mag hy nie baie perde he nie. Verder waarsku die HERE hulle dat hy hulle seuns en dogters sal neem en hulle sal sy slawe word, sal sy wingerde bewerk en in sy paleis dien.
Maar die volk wil nie luister nie. Hulle begeer om `n aardse koning te he, en dit in stryd met die bedoeling wat God daargestel het.
Die rede hiervoor is omdat God self die strydvoerder van Israel is. As die volk gehoorsaam is aan God deur die leiding van die koning op aarde, dan sal God self die stryd aanvoer teen hulle vyande.
Maar as die koning hulle verlei om met mag oorlog te voer, dan word God weggeskuif omdat hulle dan self die mag beklee.
God laat egter hierdie verkeerde koningskap toe. Hy beveel Samuel om te luister wat die volk vra en om aan hulle versoek gehoor te gee.
Daarop beveel Samuel die hele Israel om terug te gaan na hulle tente na hulle wonings toe. God sal self die koning aanwys en aanstel. En so kom dit dan op Saul. Saul is die eerste koning van die volk en hy word deur Samuel tot koning gesalf.
Hierdie salwing is die simboliese teken wat wys op die werking van die Heilige Gees. Die priester Samuel, salf Saul tot Koning. Dit wys daarop dat die Gees deur die Woord werk.
En dan kom die teleursteling van koning Saul, hoe hy gefaal het om die volk te lei in die wee van die HERE. Hyself word afvallig en later selfs ongelowig. Daarop kom Mefiboset en dan Dawid. Met Dawid sien ons die ware uitvoering van die koningskap van God, maar ook Dawid pleeg sonde.
Kan u sien broeder en suster, hoe onvolmaak is die mens om te dien in die amp van koning?
Hierdie totale mislukking van die mens om die ampte te kan beklee, net soos wat Samuel se seuns ook te kort skiet wys op die geweldige noodsaak van Hom wat hierdie ampte na heenwys.
Dit roep uit na die ware Koningskap. `n Koningskap wat nie tot `n val gebring kan word deur mense en sonde nie. Dit moet `n koningskap wees wat vir ewig duur. Hierdie Koning moet regverdig en barmhartig wees. Dit is die belofte van God aan die mens dat Hy sy Koninkryk sal herstel deur Een wat die slang se kop sal vermorsel. En hierdie koninkryk word dan opgebou deur God self, naamlik dat Hy onderdane aanstel op aarde om Hom te dien.
Deur die Ou Testament heen sien ons hoe hierdie koninkryk van God opgebou word. Deur die ampte word die HERE dan gedien. En daar was ook `n tempel waar God self teenwoordig was. Maar die mense het egter in hulle ongehoorsaamheid volhard sodat God uit hierdie tempel gewyk het.
Daar was geen hoop meer vir die mens nie. Dit was asof daar geen vooruitsig was dat die mens weer met God as Koning kon leef nie. Dit is juis wanneer die aardse koninkryk op `n hoogtepunt is, dat God sy Seun stuur om sy koningskap en koninkryk op die aarde te hervestig.
Ons weet wie hierdie Koning is. Reeds ins Dan 7:13-14 lees ons van hoe hierdie koms van die Messias sal wees: Ek het gesien in die naggesigte, en kyk, met die wolke van die hemel het Een gekom soos die Seun van 'n mens, en Hy het gekom tot by die Oue van dae, en hulle het Hom nader gebring voor Hom. En aan Hom is gegee heerskappy en eer en koningskap; en al die volke en nasies en tale het Hom vereer; sy heerskappy is 'n ewige heerskappy wat nie sal vergaan nie, en sy koninkryk een wat nie vernietig sal word nie.
Dit is ons Here Jesus wat Koning is, wat mens geword het. Sy Koningskap is nie `n aardse koningskap nie, maar ewig in die hemele. Hy het sy koninkryk ook hier op aarde gevestig deur die krag van die Heilige Gees. En Hy regeer oor hierdie ryk deur alle dinge te onderhou.
In Christus het God sy Koninkryk herstel. Hierdie Koninkryk in Christus is die koninkryk van God wat tot by ons gekom het. Deur die menswording van Christus en die soenoffer wat Hy gebring het, het dit moontlik geword dat die Koninkryk van God in ons kom.
Met sy hemelvaart bevestig Hy sy koningskap en Hy bevestig die andersheid van sy Koninkryk. En as Koning gaan sit Hy op sy troon in die hemel vanwaar Hy regeer as ewige Koning. Dit is sy verheerliking.
Hierop volg die belofte wat voortspruit uit Christus se verheerliking as Koning naamlik die uitstorting van die Heilige Gees, of soos dit bekend is, die Pinkstergebeure.
Die Heilige Gees word uitgestort sodat die Koninkryk van God op aarde kan realiseer. Dit wat Christus begin het, word deur die werking van die Gees voortgesit. Ons kan se die uistorting van die Heilige Gees is die realisering van die Koninkryk van God op aarde van die gebeurtenis wat in die hemel plaasvind. Ons lees daarvan in Hand. 2:32 – 36 Hierdie Jesus het God opgewek, waarvan ons almal getuies is. Nadat Hy dan deur die regterhand van God verhoog is en van die Vader die belofte van die Heilige Gees ontvang het, het Hy dít uitgestort, wat julle nou sien en hoor. Want Dawid het nie in die hemele opgevaar nie, maar hy self sê: Die Here het gespreek tot my Here: Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het 'n voetbank van u voete. Laat dan die hele huis van Israel sekerlik weet dat God Hom Here en Christus gemaak het, hierdie Jesus wat julle gekruisig het.
So word Jesus deur die uitstorting van die Gees die een wat sy koninkryk in ons oprig. Dit is Christus-in-ons. Want sy koninkryk is deur die inwoning van die Heilige Gees.
Maar dit is ook die koninkryk van ons-in-Christus. Wat met Christus gebeur is ook wat met ons gebeur. Hy word gekruisig en ons word saam met Hom gekruisig. Hy het opgestaan en ons staan saam met hom op.
Dit is die uitstorting van die Heilige Gees wat die koninkryk binne elke gelowige vestig.
Nou is die koninkryk van God in ons. Daar is geen meer tempel nie, want ons is die tempel. Die kerk , naamlik die mense wat die kerk is, is die inwoning van God se koninkryk. In Christus, deur die inwoning van die Heilige Gees word ons weer burgers van die koninkryk van God. En Hy regeer hierdie koninkryk deur sy Woord en Gees. In hierdie koninkryk is daar net Een Koning en net Een stel reels wat geld. Hierdie Koning is die Een aan wie alle dinge onderwerp is.
Net soos dit is met elke koninkryk is daar vyande. En die vyande van die Koninkryk van God is van die begin af in stryd met hierdie koninkryk. Om deel te wees van hierdie koninkryk beteken dat ons ook deel is van die stryd tussen God en sy vyande.
God vernietig elke mag en opstand teen Hom. Hy verdra nie onluste in sy koninkryk nie. Daarom moet ons versigtig wees, geliefdes, dat ons nie die kerk wil verander om soos die wereld te lyk nie. Want daar is baie stemme in die kerk wat opgaan deur te se die kerk moet aanpas by die tydsgees, want soms lyk dit tog vir ons of die ryk van God hier op aarde verdryf word. Soms dink ons die werke van die duiwel oorskadu die genade van God. Dit wil vir ons voorkom asof ons stryd teen hierdie helse mag `n taak is wat ons nie sal kan doen nie, en ons moet alle moontlike hulpmiddels gebruik, al moet ons die kerk verander.
Ja, die kerk moet stry teen die satan en teen die sonde, maar dit is onmoontlik vir ons om hierdie mag te oorwin. Daarom broeders en susters, is ons enigste troos in die werke van God. Dit is nie die kerk wat teen die Satan stry nie, maar God! Hy is die een teen wie gestry word, en as ons soos Israel self wil oorlog maak en die sryd self wil aanvoer, dan sal ons verloor.
Dit is nie die kerk se taak om die duiwel te soek om elke hoek en draai en hom dan voos te wil slaan nie. Nee, geliefdes, die taak van die kerk is gehoorsaamheid aan die Koning. Want ons enigste troos, in lewe en sterwe, is dat ons aan Christus Jesus behoort.
Die feit dat u en ek, dat die kerk nie die stryd moet aanse nie, wys daarop dat Christus reeds hierdie mag oorwin het.Ons stryd is daarom nie teen vlees en bloed nie, maar teen die sonde.
Die laaste vyand is die dood. Christus het reeds die dood oorwin aan die kruis. Daar waar Hy gehang het tussen hemel en aarde, waar die hel op Hom neergedaal het en Hy lewendig aan die kruis die smartedood van die ewige hel gedra het.
Daar geliefdes, het Christus die dood oorwin sodat daar weer lewe kan wees. Daar het Christus deur die dal van die dood gegaan sodat u en ek dit nooit hoef te vrees nie.
Maar Hy het ook gesterf soos `n mens, en is begrawe. Maar sy graf is leeg. Hy het uit die aardse dood ook opgestaan. Dit is hierdie dood wat nog `n mag oor ons het. Dit is hierdie dood wat ons soms nog laat huil. Wat ons nog hartseer maak.
Alleen in Christus is daar vir ons vertroosting. Alleen in Christus word ons vry van hierdie mag van oorheersing sodat ons gewillig kan stry. Nie ons stryd nie, maar `n stryd in Christus. Want in Christus is ons meer as oorwinnaars deur Hom wat ons die krag gee.
Daarom bid ons dat die koninkryk van God sal kom, sodat Hy ons gewilliglik onder Hom sal onderwerp. Dat Hy ons sal regeer deur sy Woord en Gees, en dat ons Hom as Koning sal erken. Dit is om te bid dat die Here ons sal bekeer, sodat ons onsself sal bekeer.
Daarom, as ons net in hierdie lewe op Christus sou hoop, dan is ons die ellendigste van alle mense. Dan is ons hoop net vir hierdie wereld, en dit is te vergeefs.
Want God se koninkryk is `n ewige koninkryk. Hy regeer van ewigheid tot ewigheid. Hy bepaal die wereldgeskiedenis. Hy is die Een wat uit die stof van die aarde die mens kan maak.
Broeder en suster, God het ons deel van sy Koninkryk gemaak in Christus, dat ons Hom kan erken as Koning!! Dat ons ons hele lewe kan toewy om God se Naam te verheerlik in sy koninkryk. Daarom vestig Hy sy konikryk in ons, dat ons Hom kan verheerlik in en deur sy Koninkryk. As God ons nie verlos van die boosheid van hierdie wereld nie, sal ons nooit sy Naam kan heilig nie.
As konings dan moet ons die taak van regering reg uitvoer. God het nie hierdie amp aan ons oorgedra nie, maar opgedra. Ons is slegs rentmeesters van die koningskap en in die koninkryk van God. En so geliefdes, moet ons hierdie regering reg uitvoer in die koninkryk. Elke lidmaat moet as koning oor sy besittings regeer. Ook die ouderlinge moet die gemeente reg regeer. En so ook die ouers. Die man moet sy huisgesin so regeer dat elke gelowige in daardie huis sy of haar amp gewillig kan uitvoer.
Wie is Koning in jou lewe? Wie is die een wat die gesag is onder wie jy jouself onderwerp?
Is dit die reg van jou menswees? Dat jy `n reg het om te leef? Of `n reg het om jou kinders groot te maak soos jy wil? Of dat jy `n reg het om die Here te dien soos dit jou pas?
Of is God jou Koning aan wie jy jouself onderwerp dat Hy jou kan regeer deur sy Woord en Gees?
Deur die wonderbare Majesteit van sy mag het Hy ons ook as konings aangestel om te regeer op aarde. Nie dat ons namens Hom regeer nie, maar juis dat ons rgeer volgens sy bevel.
Laat ons dan hierdie koningskap uitvoer, want die groot Koning is besig om sy Troon te bestyg en Hy sal oordeel en rekenskap neem. Mag Hy dan se: goed so, getroue dienskneg, dat ons saam met die triomferende kerk die lied van die Lam mag sing in die ewige Jerusalem.
Daar waar daar geen stryd meer sal wees nie, en geen sonde nie. Daar waar ons in harmonie sal leef saam met die ewige Koning is sy tempel, waar ons as gesalfdes met die Heilige Gees saam met Hom sal leef en regeer tot in ewigheid.