Reën in die lewens van haweloses is Dante se Inferno for a Saint
Niemand verdien reg nie
Reën in die lewens van haweloses is Dante se Inferno for a Saint. Die lewe van 'n hawelose persoon is 'n groot ***.
En wie altyd 'n slaapplek gehad het, het geen idee nie !!!
Die reën in die lewe van 'n hawelose man
Om so iets op die vooraand van Kersfees te publiseer, is doelbewus.
Ek wil jou dwing om na daardie persoon te kyk wat elke oggend na jou uitreik
En dat jy elke middag, wanneer sy jou hande weer uitsteek, kan nadink:
Wat as ek daar was, sonder hoop, as P **** nie? Dit kan jy môre wees!
En as jy van jouself na jouself kyk, of my op die een of ander manier antwoord, is jy goed in wat jy doen en is onvervangbaar!
Ek sê vir jou iets baie slim:
'Begraafplase is vol onvervangbaar ".
En sien, die lewe van 'n hawelose persoon, hoe slim hy ook al is, staan ​​voor die gesig crise:
Waar gaan ek vandag slaap:
Glo my, die hawelose persoon het altyd, of amper altyd, 'n plek.
'N "Min of meer veilige" plek. 😳😳😳
Hierdie plek waar die hawelose "bly" is 'n sypaadjie.
Ken u die drumpel van 'n winkel wat 'n bietjie verder terug is?
Tot die dag toe iemand beveel om in 'n slotmakery 'n 'apparaat' met 'ontelbare klein spiese!
En die stap is weg! 😡😡😡
Wel, ek het twee baie ontstellende verhale gehad oor hierdie verskynsel genaamd reën!
Die reën in die lewens van hawelose mense is Dante se Inferno for a Saint is net klimaat / atmosfeerverskynsel? Nie!
Een daarvan het te make met 'n reis wat ek na Santos onderneem het, met die doel om as 'n langwag te werk. Die dokters lag vir my!
Maar dit is nie die geleentheid waarmee ek nou in hierdie teks wil handel nie. Die feit is dat u dit moet verduidelik om u te vertel wat ek u nou gaan vertel.
Voorheen moet ek al my verduidelik modus vivendi, wat ek uiteindelik ontwikkel het, te midde van die absolute gebrek aan opsie!
The Rains en jy, haweloos, as deel van die versiering
Daar kom 'n tyd wanneer u op straat woon, dat u 'deel word van die versiering'. En toe ek die maklik verklaarbare verduidelik het, het ek deel van hierdie 'versiering' geword.
Al die mense wat saam met my op straat gewoon het of diegene wat op die een of ander manier die hele dag op straat deurgebring het, het bekend gestaan ​​as: ...
... Die mense van die straat. Want die reën in die lewens van hawelose mense is Dante se Inferno for a Saint.
En om deel te wees van hierdie gemeenskap het voor- en nadele. Die ergste van hierdie nadele was om goed te weet deur polisie-ondersoekers en soldate van die Militêre Polisie, wat juis absurd onder absurditeite was Afgevaardigde José Wilson Richett, hulle het selfs diegene wat alreeds bekend was, alhoewel hulle geweet het dat nie een van hulle (insluitend ek) gevaar, gevaar of bedreiging vir die samelewing was, na die polisiekantoor van die 3de Polisiedistrik, daar op Rua Aurora, geneem nie.
Magsmisbruik. Selfs hierdie dwase het op reënerige dae en nagte verdwyn!
Op sulke nagte, of daardie hartseer volgorde van vier nagte, vertel op die blog, sou ek u vra om vir my uit te vind om daaruit te kom!
Ek is nie trots daarop nie. Ek was so bekend dat ek kon sê dat ek 'n gewoonte! Telkens as ek dit sien, was ek deel van die daaglikse hoeveelheid mense wat hulle moes saamneem om 'uit te vind'.
Om die jongste op te spoor en diegene wat, sonder om dit reg te weet, beweer dat hulle die ekstreme reg is.
Heilige geduld met die onkunde van hierdie idiote!
Nie eers die groot weermag in die land wil so iets hê nie!
Op daardie stadium, toe enige ondersoeker of polisiebeampte na die persoon gekyk en 'die moontlikheid van 'n misdadiger' in hom gesien het, het hy reeds die reg gehad om te betwis.
Vra u dokumente aan, en neem dit in werklikheid sonder 'n huidige en opgedateerde registrasie na die Polisiedistrik.
Ek het dit self gedoen. Ek is geneem met die verdomde beursie
As gevolg hiervan het verwringings plaasgevind en was die persoon wat in die bussie geplaas is nie altyd 'n persoon met 'n ongeregistreerde werkspermit nie.
Hulle was minderjariges of vroue wat deur Avenida Rio Branco gereis het, aangesien hierdie laan destyds bekend was vir die hoogste persentasie sekswerkers per vierkante meter. Net om te onthou, Dit raak op my senuwees!
Nietemin word vroue wat niks daarmee te doen gehad het nie en wat in die streek gewoon het, deur hierdie kranksinnige mense geneem (beter plasing) en in die sel geplaas vir ondersoek. 'N Vrou wat geen idee gehad het hoe om voort te gaan nie, toe iemand sê:
Die skoen, die bed en die os
- "Gooi die skoen op die os".
Die gevangenes het op die vloer geslaap. Die vloer was die bed, soos u sou durf trap, met skoene uit die strate, die "bed van hierdie mense". Dit het net daar en dan begin stink. Maar ...
En dit was nie net een nie en daar was nie twee vroue wat in hegtenis geneem is vir desperaatheid nie. Baie van hulle het vertrek net om na die winkel langsaan te gaan en vinnig terug te kom, want hulle het die drukkoker by lae hitte by die huis gelos.
Wel, ek glo dat die paragrawe hierbo baie praat oor wat die oppergesag van die reg is.
Die lys van die skending van menseregte.
In daardie dae was dit baie moeilik.
Praat oor Menseregte!
Iemand wat die moed het om menseregte te verdedig, was nodig om balle te hê !!!.
Maar ek haal byvoorbeeld aan Dom Evaristo Arns*. 'N Ikoon onder reuse.
Wat vandag nie ontbreek nie, is mense wat menseregte verdedig en vlae ophef wat ek dubbelsinnig en twyfelagtig beskou. Vir een eksperiment, toe die Komitee vir Vroueprokureurs my uit 'n baie moeilike probleem gehelp het, het ek hulp van die OAB se Menseregtekommissie nodig gehad. En haar verteenwoordiger was lankmoedig en ek wil vir my sê: Ons gaan u nie help nie!
Dit was hoe ek op daardie oomblik gevoel het en wou sê VTMNC
Oor hierdie onderwerp het ek voor dit 'n paar aanvanklike kwashale gegee in die teks, waar ek die wettigheid van die verdediging van die menseregte van mense wat in 'n toestand van totale en volkome kwesbaarheid is, erken.
Mense wat nie in staat is om voldoende besluite te neem vir hul eie oorlewing nie, en wat reeds in 'n duidelike lewensomstandighede is soos die van slawerny!
Destyds toe ek op straat gewoon het, was daar nie so iets nie.
Selfs minderjarig wees. Niemand wat enigsins sin gehad het nie, sou 'n minderjarige beskerm vir die plekke waarheen ek gegaan het nie. Plekke wat in daardie dae as "puteiros" bekend gestaan ​​het.
Prostibles wat ek bygewoon het
Dit was geboue wat, om die een of ander rede, nie agtergekom het nie, uiteindelik afgeskryf en gedevalueer is. Hul eienaars (ek verstaan ​​nie regtig hoe hulle saamgeval het nie) het ooreenkomste gesluit sodat elke woonstel vir die doel van pimping gebruik is*.
Wat ek wel weet, is dat hierdie geboue reeds funksies gehad het toe ek dit ontdek het.
Die frekwensie waarmee ek hierdie plekke besoek het, het my bekend gemaak as 'n p ** eta! , 'n persoon wat hierdie geboue besoek het, sonder die geringste voorneme om die dienste van enige sekswerker te bekom, maar om natuurlik voordeel te trek uit die kunswerke wat hierdie meisies gebruik het in hul gretigheid om die kliënt te wen!
Die minderjarige wat net een keer vir FEBEM was!
Maar ek was minderjarig en laat ons sê dat ek al 'n manier met vroue gehad het ... Wat ek uiteindelik gekry het, was die vriendelikheid van hierdie meisies en selfs van die eienaars en eienaars van hierdie woonstelle!
Op hierdie manier word ek uiteindelik omskep in 'n soort kantoor-seun van hierdie "kommersiële ondernemings".
Op dieselfde manier het ek ook bekend geword by die werknemers van hierdie geboue wat oor die algemeen mense ouer as 60 was wat deur die 'Social Security System' vergeet is en wat sonder hulpbronne om hul lewens te verdien, uiteindelik op hierdie plekke as hysbakoperateurs gewerk het. , opsigters en portiers.
Die stelsel, altyd die stelsel
Hulle was die kinders van 'n ekonomiese stelsel wat skynbaar probeer herstel in hierdie land!
Maar omdat ek nie hier is om iets oor politiek te sê nie, gaan ek terug na my persoonlike verhaal, waar die een wat my lewe gered het op 'n gegewe aand, een van daardie portiers was. Hy het wel geweet dat Reën in die lewens van hawelose mense Dante's Hell for a Saint is!
Een van daardie ongelukkige slagoffers van die makabere en sadistiese stelsel van kapitalisme wat blykbaar net die waarheid verdedig dat 1% van die rykstes in ons samelewing so simpatiek is dat hulle verdien om in eensame gevangenisstraf gevange te hou.
Ek dink ek was 14, miskien 15 en ek gaan nog baie kak eet in my lewe.
Ek weet wel waarom en ek sê dat dit my in die hel geplaas het
Die feit het op 'n sekere aand gebeur, toe ek nie eens weet waarom ek nie in die geboue kon verskyn nie, waar ek kon sê dat dit 'my gebied' was.
Daardie nag het dit in kruike gereën en ek het geen idee gehad hoe ek sou skuil nie. 'N Reën wat sommige sou sê, was God in beheer, maar dit, dink ek, was die duiwel wat dit gestuur het!
Reën weet ek nie. Dit was net 'n reën wat geen minuut se blaaskans gegee het nie
Die punt van dit alles is dat ek, van poging tot poging, uiteindelik aan die deur van een van hierdie portiers geklop het en gevra het om in te gaan. Aangesien dit reeds na middernag was en die aktiwiteite van die gebou geëindig het, het ek dit agtergelaat in 'n poging om my teen die reën te beskerm.
Die gebou het 'n baie lawaaierige metaaldeur, want toe ek dit met 'n gebalde vuis tref, kon die geluid in byna elke blok in die sentrum (nou die ou sentrum genoem) van die stad São Paulo gehoor word.
Die metaaldeur het ook 'n klein venster wat dit moontlik gemaak het om vir diegene wat gedurende die nag na die gebou omsien, oop te maak of op 'n skrefie oop te gaan en om te kyk wie by tye aanklop toe die instelling reeds gesluit was, om te weet of die geseënde ding al dan nie sou oopgemaak word. deur!
Die dialoog: haal my uit die reën, deur God
En deur daardie luik sit 'n man sy oë uit en vra wat ek wil hê.
- "Ek moet inklim! Dit reën te veel! Ek is baie koud ".
- "Ek kan jou nie toelaat nie! As ek u toelaat en die polisie hier stop, arresteer hulle my en ek verlaat nooit weer die aanhoudingshuis nie! '
Hier onder ons, waarskynlik, het daardie man al soortgelyke dinge ervaar en is onder rede gedek. Ek was egter ook bedek met rede en water!
Die finale beslissing: as ek moet sterf, laat my hier by u deur sterf
Ek het so op sy plasing geantwoord:
'As u nie die deur oopmaak nie, sal ek uiteindelik hier sterf! En aangesien ek nêrens anders het om te draai nie, sal ek buite sit en kyk wat met my gebeur. Wel, vir seker gaan ek sterf! "
Ek moet hier stel dat ek nie presies in daardie terme gesê het nie, want ek glo dat ek nie so 'n woordeskat gehad het nie. Maar eintlik het ek daar gesit en daar gebly, want die moegheid was baie gewelddadig en ek was al 'n bietjie nat.
Beter om te sterf? Of sou dit beter wees om 'n okra op die braaiplaat te wees?
Ek glo dat ek op daardie oomblik verstaan ​​het dat dit beter is om te sterf as om so voort te plant!
Maar dit het nie eers drie minute geduur nie. Daardie man, ek weet nie eens hoekom nie, het die deur oopgemaak en na my gewys en aangedui dat ek na die hysbak stap.
Die hysbakdeur was oop, maar die hysbak was nie daar nie. Hierdie heer het my beveel om in te kom en my 'n soort "voering vir ander tapyte gegee, die slegte ding wat jeuk maak, selfs in 'n gordeldier of krokodil, wat ook al!".
Hy het vir my gesê om nie 'n enkele loer te maak nie. As die hysbak weer gebel sou word, sou hy my bestel.
As u nie verstaan ​​wat gebeur het nie, sit ek dit in 'n paar letters wat regtig met my gebeur.
Die reën, die put en die vorm het my immuunstelsel 'n Elite-groep gemaak
Ek gaan lê in die hysbak, wat vol vullis was, met 'n reuk van helse vorm. Ek het nie die kakkerlakke of die risiko van 'n byt of 'n mega-urine van 'n rot onthou nie. Ek het net daar gestaan ​​en kyk na die hysbak, ongeveer 50 cm van my af.
Ek het geweet dat as ek nie daar was nie, ek op straat sou wees, en daardie aand op straat, met daardie koue en daardie reën, sou ek beslis sterf.
Twee dekades later is ek as 'n MIV-besmette persoon gediagnoseer. As dit nie die man was nie, die slagoffer van 'n stelsel wat so pervers is dat iets soortgelyks nie in die hel self gevind sal word nie, sou ek nie so ver gekom het nie, en ek sou beslis nie hierdie dinge aan u geskryf het nie.
Flashback: In werklikheid was die nag van daardie reën die moeite werd!
As ek terugkyk, die nag herleef en hier baie lewendig voel, weer die reuk, al wat ek weet, verstaan ​​en glo, is dat God my daardie nag, of daardie nag, 'n soort opleiding gegee het vir my immuunstelsel wat, van daardie dag af het dit iets geword baie soos 'n Elite-groep!
En dit alles, vriende wat my lees en vyande wat my lees en haat, is dinge en feite waarvoor ek God dankbaar is! Ek sou beslis nie die kans gehad het om hier te wees nie as my immuunstelsel nie so goed opgelei was nie hoe hy daardie aand was!
Hoe meer ek terugkyk, hoe meer ek sekere dinge verstaan, en hoe meer dankbaar ek is vir God.
Daarom is my lesersvriende en my altyd goed dopgehoue ​​oortreders seker van een ding: Alles is soos God wil.