Die skrywer van die Hebreërbrief skryf hierdie brief vir Christene wat uit die Jodendom gekom het. Dat hierdie deel van God se kerk nie sonder probleme was nie, is uit die brief baie duidelik.
Daarom word hulle baie skerp aangespreek dat hulle nie moet bly by die begin van die prediking aangaande Christus nie. Hulle moet vorentoe beweeg in hulle geloof – hulle moet na die volmaaktheid toe, want hulle het vasgesteek.
Daarmee saam het hulle so swaar klem gelê op die leer van die doop en van die handoplegging en van die opstanding van die dode en van die ewige oordeel dat daar in hulle lewens baie dinge begin skeefloop het.
Daarom skryf die Heilige Gees vir hulle dat dit onmoontlik is om die wat eenmaal verlig geword het – en die hemelse gawe gesmaak en die Heilige Gees deelagtig geword het, en die goeie woord van God gesmaak het en die kragte van die toekomstige wêreld, en toe afvallig geword het – weer deur bekering vernuut kan word.
U kan net dink watter twyfel en onsekerheid daar nou in sulke mense se gemoed moet ontstaan as hulle so ’n geweldige kwaai vermaning kry! Daarom het hulle begin wonder wie van hulle dan die paal gaan haal. Wie kan gered word as die uitoefening van jou geloof so ’n swaar saak geword het?
Daarom gee die Here vir die mense ’n vaste troos. Die ware gelowiges kan met ’n versekerdheid op hoop lewe. Daar is twee dinge wat God gegee het, wat alle moeilikheid in die lewe versag: Sy belofte en sy eed.
God se belofte is dat Hy nie onregverdig is om ons werk en die liefdesarbeid wat ons gedoen het vir sy Naam te vergeet nie.
Dit stel ’n eis aan ons: ons moet nie traag word nie, en ons moet dieselfde ywer vertoon om te kom tot die volkome sekerheid van die hoop tot die einde toe.
Die Bybel leer duidelik wat die inhoud van die hoop is: Ons is erfgename van die belofte (vers 9-12).
Omdat die eed vir God so belangrik is soos sy eie Wese, is dit die enigste manier hoe ons die eed reg sal kan gebruik soos God dit ingestel het en soos wat dit sy eer dien.
Iemand wat ’n eed aflê, moet dus die Here aanroep en aanbid. Hy beroep hom dus op die heilige teenwoordigheid van God sodat die Here self kan instaan vir die waarheid wat hierdie persoon praat.
Die Here het die eed altyd gebruik om die waarheid te bevestig. Dit wat die Here so bevestig het, het dan ook altyd gebeur. ’n Goeie voorbeeld is hoe die Israeliete die land Kanaän in die hande gekry het. Josua 21:43:
So het die HERE dan die hele land aan Israel gegee wat Hy hulle vaders met ’n eed beloof het om hulle te gee; en hulle het dit in besit geneem en daarin gaan woon.
Omdat dit belangrik is dat die waarheid in die kerklike en die sosiale lewe geopenbaar moet word, word die eed daarvoor gebruik – maar dan mag dit alleenlik gebruik word soos die Here dit gebruik.
Dit gaan nie net oor lig of die waarheid praat nie – dit gaan oor die openbaring van watter van hierdie magte in jou werk en by wie jy jou skaar.
Dit verklaar waarom die eed deur God as heilig beskou word. Die Here sê onomwonde dat Hy ’n strafsaak aan het met iemand wat ’n eed breek of ’n valse eed aflê.
Want hy het die eed geminag deur die verbond te verbreek; en kyk, hy het sy hand gegee en tog al hierdie dinge gedoen; hy sal nie ontvlug nie. Daarom, so sê die Here HERE: So waar as Ek leef, Ek sal gewis my eed wat hy geminag het, en my verbond wat hy verbreek het, op sy hoof laat neerkom. (Eseg. 17:18, 19).
• Die Here laat nie sy teenwoordigheid en sy heiligheid inroep om daarmee ’n leuen te vertel nie, want dit beteken dat jy die Wese van God betrek by dit wat eie is aan die duiwel.
• Daarmee kan God, kragtens die feit dat Hy ’n heilige en regverdige God is, nie vir lief neem nie. Dink hier aan wat die profeet Sagaria sê:
Die eerste aanvoeling is dat die gebed ’n gesprek met God is, en dat eedswering ook ’n gesprek met God is, want die teenwoordigheid van die Here word ingeroep.
Die Here se hulp word ook gevra waar daar nood is en Hy word gedank vir seëninge en uitkoms wat Hy gegee het.
Die Bybel stel ’n vaste reël wanneer dit oor die waarheid gaan: Daar moet iemand wees wat daarvan kan getuig. Met ander woorde daar moet mense wees wat daarvoor kan instaan dat die saak waarvoor hulle ingeroep word, werklik is soos wat dit gestel word:
Wat is die hoogste doel van die eed? Om die eer van God te bevestig. Die eed moet die eer van God bevestig by elkeen wat dit gebruik – die owerheid, die kerk of enige mens.
Die feit dat die Here ons beveel om by sy Naam te sweer, beteken nie dat ons nou sommer vir enige ding by sy Naam mag sweer nie. Ons het ’n voorbeeld waar ’n kerkleier dit gedoen het, en ernstig sonde daarmee gedoen het. Dit het gebeur tydens die Here Jesus se verhoor:
Daar is ook nog die bekende voorbeeld van ’n vals eed wat gesweer is deur Saul! En die leuens wat daarna die onopregtheid van hierdie eed bevestig het!
Ons is natuurlik anders, omdat ons Christene is! Ons is dit nie uit ons eie keuse nie – God het ons dit gemaak in Christus. Hy het daaroor ook ’n eed gesweer!
Verder ook wanneer ’n saak van soveel belang is dat dit betaamlik is om ’n eed af te lê, om die wedersydse liefde en eensgesindheid tussen mense te beskerm (aldus Calvyn – verwerk aangebied)