Diep in die hartjie van die bosveld waar die jakkalse rondsnuffel en die patryse goggas soek, woon 'n volstruismuis.
Snags slaap hy in 'n sagte bol opgerol in sy huisie onder die boomwortels en bedags soek hy tussen die klippers en graspolle na snoepsels.
Hy gesels graag met die patryse en partykeer kuier hy 'n bietjie by die eekhorings, maar snoepsels is waarna hy eintlik soek. Partykeer kry hy die snoepsels sommer maklik. Hulle is veral volop net ná die reëntyd. Ander kere sit hulle 'n bietjie hoog, sodat hy maar sukkel om hulle by te kom. Soms, na lang tye van droogte en winter in die bosveld, soek hy baie dae lank vir net 'n ou paar snoepseltjies.
Maar dit help alles niks, want sy maag gee 'n knorrr dat die eekhorings hul sterte wip en woerts-warts wegkruipplek soek en die patryse aan die sketter raak tot sy arme ore daarvan tuit.
Volstruismuis weet hy gaan nie snoepsels kry van stilsit en dink nie. Hy sal verder moet gaan soek. Iewers in hierdie groot, wye wêreld moet daar tog 'n plek wees waar daar nog snoepsels is.
Toe sug volstruismuis lank en diep en gaan rol hom in sy graskombersie toe agter in die holte van sy huisie onder die boomwortels.