Engela van Rooyen - Wikipedia
Engela van Rooyen (1939-) is ’n Afrikaanse skryfster. Sy skryf vir volwassenes en ook vir die jeug en van haar boeke word gereeld voorgeskryf op skool. Sy maak onder meer van die volgende skuilname gebruik: Engela Linda (haar getroude van), Barend Bornman en Louisa du Toit. As laasgenoemde skryf sy liefdesverhale.
2.1.2 Outobiografiese werke
2.1.3.1 Die Gesie-reeks
2.1.4 Ander skryfwerk
Engela Elizabeth Helena van Rooyen is op 11 Augustus 1939 te Kakamas teen die Oranjerivier in die distrik Kenhardt gebore as tweede oudste van ’n gesin van tien kinders. Die gesin bestaan uit ses seuns en vier dogters, wat tydens haar geboorte in ’n riethuis woon, met die vloer wat bestaan het uit ’n laag doringboomgom. Een van haar susters Haar suster, Hetta Hager is ook 'n skryfster. Haar voorouers was pionier-koloniste in ’n besproeiingsnedersetting wat deur die NG Kerk gestig is om boere te help wat deur droogte en runderpes verarm is. Sy begin skoolgaan op Neus by ’n eenmanskool en matrikuleer in 1956 aan die Hoërskool Kakamas. Tydens haar skoolloopbaan “spring” sy ’n standerd toe die inspekteur op sy jaarlikse besoek haar na ’n hoër standerd bevorder omdat sy so mooi kon voorlees.
Hierna studeer sy vanaf 1957 verder aan die Universiteit van Stellenbosch waar sy ’n B.A.-graad en Sekondêre Onderwysdiploma verwerf. Sy hou vir ’n jaar skool by Paarl Girls High, maar trou dan met Kobie Linde, ’n predikant. Hulle eerste gemeente is Kameelboom in die Kalahari naby die grens met Botswana. Hiervandaan gaan hulle na Migdol, waar hulle twee oudste seuns gebore is. Die volgende staanplek is Kimberley, waarna Kobie as weermagkapelaan aangestel word, eers op Grahamstad en later op Potchefstroom. Tydens hierdie omswerwinge word ’n dogter en nog ’n seun vir hulle gebore. Op Potchefstroom word hulle kinders groot en hier behaal sy die B.A. Honneurs-graad en die M.A.-graad in Afrikaanse letterkunde cum laude aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Haar verhandeling is getiteld Die beelding van sonde in ‘Kroniek van Perdepoort’.
Sy is betrokke by die vrouetydskrif Rooi Rose as verhaalredakteur en help vir vyf jaar by die ATKV se skryfskool op die Potchefstroomse Universiteit. Die egpaar woon sedert hulle aftrede in 1990 in die noorde van Pretoria teen die Magaliesberg, waar Engela ook uitgewer is vir die nuwe boekklub Aktuapers se reeks liefdesverhale Die romantiese uur.
As jong kind begin sy reeds skryf en as student verskyn haar eerste kortverhaal, Die gemmerpoeding, in 1958 in Die Huisgenoot. Met die geld van agt ghienies wat sy vir hierdie verhaal ontvang, koop sy vir haar ’n tikmasjien. Sy lewer in die eerste jare uitsluitlik tydskrif- en radiowerk. Van haar kortverhale word ook in Tydskrif vir Letterkunde gepubliseer. Vir volwasse lesers skryf sy verskeie romans, met haar meer ernstige werk wat geskryf word as Engela van Rooyen, haar nooiensnaam, en ontspanningsliteratuur wat sy skryf onder haar getroude naam, Engela Linde, en die skuilname Louisa du Toit en Barend Bornman.
Van die boeke wat sy as Engela van Rooyen skryf, sluit in Die wenteltrap, waar die gebeure sentreer rondom die sentrale motief van skuld, waar elke mens aandadig is aan sy eie en sy medemens se struikelinge.
Kontrapunt se titel is ’n musiekterm wat verwys na die kombinasie van twee of meer verwante maar selfstandige melodieë tot ’n musikale toonsetting. Hierin word die ineengeweefde lewens van ’n aantal verstotelinge ondersoek, met die invloed van gebeure uit die verlede op ’n kind se vorming en toekomstige gedragspatrone wat beklemtoon word.
Vuurwag is die verhaal van ’n baie klein bosgemeenskap wat onder hoë druk geplaas word. Die outoritêre boswagter Loets trou met die jong vrou Eva uitsluitlik om ’n gratis oppasster vir sy kindse ma te bekom. Daar is ook die goedige voorman met sy wulpse vrou (wat ’n tweeling van Loets gebaar het) en ’n onderwyser wat in Eva hunkeringe wakker maak. Oor hierdie ontplofbare situasie wag altyd die dreigende gevaar van ’n bosbrand, wat alles sal vernietig.
Vollermaan vertel die lotgevalle van drie geslagte Van der Weys, wat almal oorlog en die verwoesting en smart wat dit bring, geken het. Die begrippe skuld, straf en versoening in aansluiting by Paasfees en Christus se lyding is die deurlopende tema.
In die oog van die web word in 1993 genomineer vir die Rapportprys, nadat dit in manuskripvorm in 1990 ’n finalis was in De Kat, Sanlam en Antenne se romanwedstryd. By die geboorte van ’n tweeling sterf een skynbaar kort na geboorte en word sy begrawe, maar in werklikheid word sy grootgemaak deur ’n vrou wat haar eie kind verloor het. Hierdie kind, Lou de Wet, se ontwikkeling en groei tot volwassenheid is die fokus van hierdie verhaal.
Vuur op die horison is ’n roman oor die Anglo-Boereoorlog – dit is ook haar honderdste boek. Sy doen vir nege jare navorsing vir hierdie roman en dit word dan ook ’n beduidende historiese roman in Afrikaans, wat die oorlogsgebeure op realistiese wyse en met inagneming van die goed en kwaad aan alle kante (Britte, Boere en swart mense) weergee. Die familie Viljoen en hulle lotgevalle vanaf 1846 tot 1903 is die spilpunt waarom gebeure draai, wat ook die liefdesverhoudings van Frans Viljoen en Memorie en Gerrie en die Engelse Michael Dalmain insluit. Hierdie boek is in 2001 op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys.
Haar jeugherinneringe versamel sy in Met ’n eie siekspens en hierdie boek is in 1995 op die kortlys vir die toekenning van die CNA-prys en die ATKV-Prosaprys en in 1996 op die kortlys vir die toekenning van die Helgaard Steyn-prys. Sy slaag daarin om die intens persoonlike herinneringe op bedrewe wyse oor te dra sodat die karakters werklike gestalte kry en die ontbering en stryd om oorlewing by die leser aanklank vind as ’n meer universele belewenis. Die gemeenskap van die kerklike arbeidskolonie in die harde natuuromgewing van Kakamas aan die  Oranjerivier se alledaagse stryd teen die natuur word universeel as soortgelyk aan die stryd van alle mense met hulle aardse woonplek. Hier is mense op mekaar aangewese en staan mekaar by in geboorte, dood en tussenin, sodat die oorweldigende gevoel van meelewendheid almal positief stem. Dit is hierdie warm menslikheid wat van die herinneringe iets spesiaals maak en veel meer as net kontreikuns oor ’n streek se mense en dinge. Verdere kleur word verleen deur die vermaaklike staaltjies oor die handelswyse en gesegdes van die inwoners, wat nie net die menslikheid van die kolonie verder illustreer nie, maar ook ’n vaslegging is van ’n ryk Boerekultuur van vanslewe se dae.
Haar volwasse herinneringe word opgeneem in Seisoene. Haar huwelik met ’n predikant en die lewe as pastoriepaar en ouers word beskryf, met al sy opdraandes en afdraandes. Die seisoene van die titel is aanduidend van die wisselende aard van die ervarings en gebeurtenisse op die lewenspad. Langs die vreugdevolle tye is daar ook die hartseer van dinge soos ’n ernstige motorongeluk waarin haar oudste seun en sy gesin betrokke is en die egskeiding van die jongste seun. Weereens slaag sy daarin om die gebeure sonder sentimentaliteit weer te gee.
In Erfstories vertel sy saam met haar broer Elias van Rooyen en suster Hetta Hager, die drie oudste kinders van die familie, anekdotes oor hulle grootwordjare. Die sketse is ook ’n nalatenskap van sommige van die stories waarmee hulle groot geword het.
In die reisverhaal Om op eeue te loop, doen sy in dagboekvorm verslag van haar reis na Israel. Sy skryf ook ’n hele aantal geestelike boeke.
Meer as twintig jeugboeke verskyn van haar en etlike van hierdie boeke word wyd voorgeskryf vir gebruik in skole. In haar werk fokus sy gereeld op die noodsaaklikheid om hard te werk om probleme en veral armoede te oorkom.
Kaboep en Koer verskyn aanvanklik as vervolgverhaal in die tydskrif Sarie en speel tydens die Tweede Wêreldoorlog af. Die agtjarige Hannah bly by haar oom-hulle na haar ma se dood en terwyl haar pa in Egipte veg. Sy en haar neef Loet kom eers nie met mekaar klaar nie, maar word later goeie maats. Kaboep en Koer is twee naguile wat na hulle name klink wanneer hulle mekaar roep en Hannah se tante vergelyk haar en Loet dan met die naguile.
Omkeer op Wolwekop vertel van die dertienjarige Kokkie wat afgeskeep voel na sy pa se dood. Hy besluit om die pad te vat na sy oupa op Wolwekop in Suidwes-Afrika, maar raak onderweg by diamantsmokkelary betrokke.
Janie in Akkerhof vertel van die dertienjarige Janie se aanpassing na ’n verhuising.
In Tjarie kom huis toe het Tjaart ’n swak selfbeeld weens hulle armoede. Hy word in ’n oorstroming meegesleur en moet probeer oorleef op ’n verlate eiland, wat nuwe perspektiewe vir hom open.
In Jat kry vlerke is Jat op soek na sy werklike pa, omdat hy nie die omstandighede waarin hy lewe kan hanteer nie. Hulle is arm en hy is wat verstandelike vermoëns betref sy ouers ver voor. Hy vind sy pa, maar leer dat finansiële voorspoed nie noodwendig tot geluk lei nie. Hierdie boek word gereeld voorgeskryf, veral vir tweedetaalonderrig.
Middelmannetjie speel tydens die Eerste Vryheidsoorlog af. Reinhardt Botes is verskeur oor waar hy tuishoort, want hy is Reinhardt vir die Boere, Hardy vir sy Engelse familie en hy het ook ’n naam by die swart mense, naamlik Lethola. Hierdie roman illustreer hoe alle mense in ’n oorlog ly.
Koenie se ontdekking speel af op die delwerye in die sewentigerjare van die negentiende eeu. Die dertienjarige Koenie loop van sy pleegouers weg om sy geluk by die delwerye te gaan soek.
Die môreboom speel ook af op die delwerye in die negentiende eeu. Die sestienjarige Ben bly droom van die groot diamant, wat hy dan eindelik kry, maar dit bring vir hom ongeluk. Die titel verwys na die kameelboompie wat opkom waar hy in moedeloosheid die pitte neergesmyt het.
In Joepie maak plek is Joepie die twaalfjarige seun van die skoolhoof. Hy het net ’n baie ouer suster en het dus nooit geleer om met ander te deel nie. Vier nuwe kinders kom na die skool en twee bly by hulle in, wat hom afgeskeep laat voel. Hy besluit om weg te loop, maar die vier nuwelinge agtervolg hom en hulle val almal vas in ’n grot. Hier kan Joepie deur die gesprekke insig kry in die omstandighede van die ander kinders en word hy met sy eie selfsug gekonfronteer. Ook hierdie boek word dikwels voorgeskryf.
Die duiwe van Botala het die swart hoërskoolseun Frank Modiba as hoofkarakter, wat saam met sy suster Katie van Botala High oorgeplaas word na die multikulturele skool Meliora, wat “iets beters” beteken. Hier kruis hulle paaie met dié van die ryk wit seun George Smith, of Carrots, die sportheld. Die swart gesin se omstandighede en familie-atmosfeer word treffend gekontrasteer met dié van die ryk wit seun George en sy gesin.
Vuvuzela word in 2005 bekroon met die Silwertoekenning van die Sanlam-prys vir jeuglektuur. In hierdie boek word van Afrikaans, Engels en Fanagalô gebruik gemaak om die verhaal realisties wee te gee. Senke is dertien en sy ouer broer Buthi agtien. Na hulle ma se dood begin Buthi werk sodat Senke skool kan klaarmaak, terwyl hy drome droom van ’n eie baksteenhuis eendag.
Onder die naam Engela Linde skryf sy onder andere Omdat die wind alleen is. Die rykmansdogter Hermien Malan is nie seker of sy met die rykmanseun Lewis Müller wil trou nie. Sy kry ’n kamer in ’n ou gebou (Acedia) wat sy met gewone jongmense deel en word ’n gewone werkende meisie wat haar eie potjie krap. In Acedia gebeur daar interessante en selfs skokkende dinge en Hermien raak bekend met ’n deel van die lewe wat sy voorheen nie geken het nie. Sy raak ook betrokke by Winnie Dekker, die vrou wat buitensporig in haar belangstel en selfs haar ouers bel. Hermien vind dan uit wie Winnie werklik is en die antwoord is verstommend en skokkend. Hierdie nuwe lewe bring egter vir Hermien ook ware liefde.
Gesig op die lewe (1976) is die verhaal van ’n groep uiteenlopende mense wat almal in die dominerende en baasspelerige mevrou Bird se losieshuis woon. Daar wag egter ’n groot verrassing op mevrou Bird.
Die Gesie-reeks[wysig | wysig bron]
Die Gesie-reeks word spesifiek vir dogters geskryf, waar die hoofkarakter ’n skooldogter is wat in die “verkeerde” woonbuurt grootword en sodoende geleer word om die werklikhede van die lewe in die oë te kyk.
In Gesie van Sonsig verlaat haar ma die huis met haar jongste suster en bly sy en haar oudste suster alleen in haglike omstandighede by haar stiefpa agter.
Gesie maak lig vertel van veranderende omstandighede wanneer die ryk dokter Melcher ingryp.
Gesie maak in Gesie in Villa Musica opgang as sangeres, maar ontdek dat sy van haar mense vervreem raak. Die laaste boek in die reeks, Gesie in diep water, vertel van haar grootwordproses en die verkeerde keuses wat sy in die proses maak, veral in haar eerste ernstige verhouding.
Sy skryf ook etlike boeke vir kleuters. Jan Môre en die hamer vertel van die lui Jan Môre wat onder die motivering van sy oom in die flukse Jan Hamer verander. Hierdie boek word in Engels vertaal.
Die nuwe woud het ’n ou mannetjie en vroutjie as hoofkarakters en vertel van die uitroei en heropbou van ’n woud. Die boodskap is dat die mens verantwoordelik met die natuur moet omgaan.
Die Niemands van Langelaan verhaal die alledaagse bestaan van ’n normale voorstedelike gesin van Almansburg.
Onder die naam Engela Linde skryf sy Die ding en Die koning, die boswagter en die reënboog. Die ding vertel van ’n groot skurwe bruin ding se verskyning op die plaaswerf, wat onmin tussen die plaasdiere veroorsaak. Hierdie boek word in Engels vertaal as The thing. Die koning, die boswagter en die reënboog (in Engels The king, the forester and the rainbow) vertel hoe ’n koning moes leer om deur die oë van ’n boswagter die prag van die natuur te ontdek. Van haar verhale word ook in versamelbundels opgeneem, waaronder Die pienk engeltjie in Goue fluit my storie is uit onder redaksie van Linda Rode; Aan die punt van jou arm in Keerpunt saamgestel deur Linda Rode en Jakes Gerwel en Die boom in Stories suid van die son.
As Engela Linde lewer sy ook werk van vakkundige aard. In Kroniek van sonde, wat sy saam met D.H. Steenberg skryf, ondersoek sy die beelding van sonde in Anna M. Louw se bekroonde roman Kroniek van Perdepoort. Die boek word uitgegee deur die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys.
Geagte skrywer: briewe van ’n verhaleredakteur is ’n handleiding aan voornemende skrywers.
Engela Linde skryf ook ’n aantal boekies in die My eie Bybelstories-reeks. Sy skryf ook ontspanningsverhale onder die name Louisa du Toit en Barend Bornman (almal familiename).
Vir haar hoorspele ontvang sy verskeie pryse. In 1970 wen sy ’n prys by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie met die historiese hoorspel Die kokerbome sal dit uitroep en in 1986 wen sy die tweede prys vir hoorspele oor die Johannesburgse Eeufees.
Omdat die wind alleen is (’n verwerking van die gelyknamige roman) wen in 2004 ’n tweede prys in die -Sanlam radiodramakompetisie. Hierdie radiodrama word opgeneem in die versamelbundel Droomskip en ander radiodramas en handel oor die gevolge wanneer ’n afperserfiguur die lewens van ’n “broer” en “suster” binnedring. In die ontboeseming wat volg, word dit duidelik dat die suster eintlik haar veel jonger broer se ma is. Weens buitengewone omstandighede kon sy nie voorheen die pa se identiteit verklap nie en is die pa self onbewus van die feit, al is die broer een van sy studente.
Ver viole word in 2012 uitgesaai. Die weduwee Jacoba Krantz se man is in verdagte omstandighede oorlede. Na sy dood word sy deur die gewetenlose uitbuiter en afperser Frik Bosch afgedreig omdat hy haar lappie grond wil hê vir sy sake-uitbreiding. Hulp kom uit ’n onverwagte oord wanneer ’n rondloper en voormalige tronkvoël aan haar deur aanklop. Hy begin haar help om haar plek reg te ruk en die bedreiging van Bosch die hoof te bied. Die titel verwys na die herinneringe wat sy musiek op die mondfluitjie by haar wek, want op hulle troue het haar oorlede man vier viole gehad vir musiek – met die tydsverloop word dit nou ver viole, nie meer so belangrik nie.
Wie is bang vir die goeie wolf? is ’n Paasdrama wat in 2014 uitgesaai word. Rufus Roux word oorgeslaan vir die pos as hoof van die departement by die universiteit en Herman Smit word eerder aangestel. Herman was Rufus se promotor vir sy doktorstesis en is bewus van sy poging om plagiaat te pleeg en Rufus is bang dat Herman net wag vir die geleentheid om dit teen hom te gebruik. Rufus besluit om Herman se swak gesondheid teen hom te gebruik in ’n poging om hom uit die pad te kry. Tot sy verbasing vind hy uit dat Herman volkome herstel het, maar ook dat Herman uitreik na hom en sy samewerking in die departement hoog op prys sal stel. Só word Rufus dan gedwing tot selfondersoek.I
By Woordfees van 2014 word haar 75e verjaarsdag en skryfwerk gevier in ’n gesprek met Danie Botha en Linda Rode, waar haar gespreksgenote om die beurt sterkpunte in haar omvangryke oeuvre uitlig.
1977 Kaboep en Koer
Dans van die seekat
Om op eeue te loop: ’n Israel-dagboek
Briewe vir Sanet: lekkerlees-Bybelstudie vir vroue
Koenie se ontdekking
1994 Met ’n eie siekspens
1995 In die begin
Die nuwe woud
1997 Die kokkewiet roep
1971 Eenling die mens
1975 Reënboog in my tuin
1976 Die pad na Swerwersrus
Gesig op die lewe
Anderkant die winter
Jou stem in die winde
1977 Aan ’n liefde van gister
Prys vir die son
1978 Die huis langsaan
Eiland van die bokslagters
Juwele in die stof
1979 Skepe in die nag
Die stille roep
Die oes van ons winter
Hoog brand die oesvuur
1980 Omdat die wind alleen is
Mense van die môre
Najaar van die Feniks
Die blaasbalk blaas hard
Silwer uit die smeltoond
Voetreis deur die balsembosse: 66 Dagstukkies
1981 Dwaallig vir sterre
Mooi is die erfenis
Dag van klein dinge
Fana gaan weg: kortverhale
1982 Dag van kleine dinge
Waar stormwaters breek
Figure uit die Nuwe Testament: Herodes, Pilatus, Paulus
1984 Een lang winter
1985 Talmende tuiskoms
Om alles te weet
Maak brand die lampe
1986 Ploeg die wolke
Kroniek van sonde (saam met D.H. Steenberg)
1990 Die ding
Kom saam Jerusalem toe: ’n Bybelkor-kursus
1992 Vrede vir jou
1994 Die koning, die boswagter en die reënboog
1995 Huis en hart
Ploeg die wolke
Geagte skrywer: briewe van ’n verhaleredakteur
Stroompies langs die pad
2003 Geagte skrywer: briewe van ’n verhaleredakteur
2006 Stroompies langs die pad
1992 Een maand daardie winter
Die goue vuur
Die gras sal weer groei
Kerse in die wind
Maan oor die duine
Onrus op Rus-en-Vree
Ver lok die ligte
Die wakende droom
1993 Dwaallig vir sterre
Die juigende oues
Ons wag op die nuwe maan
Sterre in die nanag
Die sterrekyker van Oorstaan
Verby is die nag
1994 By die fontein van Soblou
Aan ’n liefde van gister
1996 Sterre in die stof
2001 Die jubeljaar en ander verhale
2003 Vier van haar bestes
2005 Die teken en ander verhale
2007 Omnibus 1
2008 Omnibus 2
1994 Terug na Jagtersrus
1995 Smalstraat se mense
Rode, Linda en Gerwel, Jakes (samestellers) Keerpunt. Kwela Boeke Kaapstad Eerste uitgawe Eerste druk 1995
Britz, Elretha. Moordende taak, maar jy doen dit. Die Volksblad, 19 Junie 2000
Cloete-Hofer, Mariette. Skryf – haar ambag van liefde. Algemene Kerkbode, 11 en 12 Augustus 2000
Fourie, Corlia. Met ’n soetkysie en ’n boek. Rooi Rose, 24 Maart 2001
Lategan, Leana. Dankbaar dat skryf haar gekies het. Volksblad, 3 September 2001
Louw, George. Jare bring meer deernis, sê Engela van Rooyen. Die Burger, 11 Augustus 1999
Nieuwoudt, Stephanie. Sagte potlood raas hard in nag. Boekewêreld, 14 Junie 2000
Pretorius, Fransjohan. Die historisiteit van resente Afrikaanse historiese fiksie oor die Anglo- Boereoorlog. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 52 no. 2 Lente 2015
Sterrenberg, Colette. Skryf is soos ’n brandnetel. Die Burger, 8 Julie 1994
Van Rooyen, Engela. Biografiese skets. Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein
↑ 1,0 1,1 NB-Uitgewers: http://www.nb.co.za/authors/1028
↑ Liefdesverhale: http://www.liefdesverhale.co.za/authors/2356
↑ 3,0 3,1 Storiewerf: http://www.storiewerf.co.za/cvs/cv_engelavanrooyen.htm
↑ Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/vrooyene.html
↑ Brink, André P. Rapport, 7 Desember 1975
↑ Eksteen, Louis. Standpunte, Nuwe reeks 126, Desember 1976
↑ Van Vuuren, Helize Oulitnet: http://www.oulitnet.co.za/seminaar/vuur.asp
↑ Venter, L.S. Beeld, 3 Julie 2000
↑ Bosman, Nerina Universiteit van Pretoria: http://repository.up.ac.za/dspace/handle/2263/10726
↑ Blignault, Audrey. Boekewêreld, 6 Maart 1996
↑ Botma, Riëtte. Die Burger, 12 Oktober 1994
↑ Wybenga, Gretel. Die Volksblad, 27 Junie 1994
↑ Jordaan, Annette. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 43 no. 1, Herfs 2006
↑ Ludick, Reinard. Insig, Julie 2005
↑ Wybenga, Gretel. Beeld, 13 Junie 2005
↑ Steenberg, Elsabe. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 30 no. 1, Maart 1990
↑ Le Roux, Marina. Die Burger, 1 Februarie 1994
↑ Gericke, Lona SA Children’s Books: http://sa-books.blogspot.co.za/2008/02/boekresensie-vir-vuvuzela-deur-engela.html
↑ Snyman, Maritha. Beeld, 19 Desember 2005
↑ Kruger, Joan. Die Transvaler, 10 Augustus 1981
↑ Van Zyl, L.A. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 25 no. 3, Augustus 1987
↑ NB Bookslive: http://nb.bookslive.co.za/blog/2014/03/18/engela-van-rooyen-se-skryfloopbaan-van-meer-as-50-jaar-by-us-woordfees-2014-gevier/
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Engela_van_Rooyen&oldid=1629921"
Die bladsy is laas op 7 Desember 2017 om 09:28 bygewerk.