Die aanbou van die dagbreek vanaf die dorpe - ONDERWERPE - 2022
Deur Fernando Ramón Bossi
Dit gebeur gewoonlik dat hulle tydens konferensies waar ALBA, die Boliviaanse alternatief vir Amerika, nie die hoof is nie, nie oor ALBA praat nie, maar eerder oor die FTAA. En dit moet duidelik gemaak word dat ALBA nie net 'n reaksie op die FTAA is nie, dit is nie net dit nie, maar dit oorskry dit in al sy aspekte.
Voordat ek met die uitstalling begin, wil ek die organiseerders van hierdie geleentheid bedank vir die uitnodiging om deel te neem en 'n paar nadenke oor ALBA met u te deel.
Ek moet ook verklaar dat dit 'n ware eer is om hierdie rostrum te kan deel met leiers van die formaat van Jorge Ceballos, nasionale koördineerder van die Beweging Barrios de Pie en lid van die Politieke Sekretariaat van die Boliviaanse Kongres van die Volke, asook met vriend Aníbal Mellano, ware verteenwoordiger van klein en mediumgrootte Argentynse maatskappye, 'n man wat toegewyd is aan die saak van die mense.
Dit gebeur gewoonlik dat hulle tydens konferensies waar ALBA, die Bolivarian Alternative for America, die sentrale tema is, nie oor ALBA praat nie, maar eerder oor die FTAA. Dit stel homself bloot aan die FTAA, bring al die euwels aan wat hierdie imperialistiese voorstel behels en sluit af deur te sê dat ALBA die teenoorgestelde is. Hoogstens word enkele voorbeelde genoem: Petrosur, Telesur of Banco del Sur. Daar word selde gepoog om die Boliviaanse integrasievoorstel te verklaar, en dit moet duidelik gemaak word dat die ALBA nie net 'n reaksie op die FTAA is nie, dit is nie net dit nie, maar dit oorskry dit in al sy aspekte.
Dit is waarom ek, met die bedoeling om nie die tradisionele konferensie oor ALBA te herhaal nie, maar waar daar nie oor ALBA gepraat word nie, maar die FTAA, die taak geneem het om die 10 benaderingspunte van die ALBA-voorstel en die rol van die mense in die konstruksie daarvan uiteen te sit.
1) ALBA is 'n historiese projek
Alhoewel dit gebore is as 'n alternatiewe voorstel vir die FTAA, reageer ALBA op 'n ou en permanente konfrontasie tussen die Latyns-Amerikaanse Karibiese volke en imperialisme. Monroisme versus Bolivarianisme, miskien is dit die beste manier om die projekte in konflik te bewerkstellig. Die eerste, die een wat opgesom word in 'Amerika vir die Amerikaners', eintlik 'Amerika vir die Amerikaners'. Dit is die imperialistiese projek, van oorheersing, plundering en roof. Die tweede is die voorstel vir eenheid van die Karibiese Latyns-Amerikaanse volke, die idee van die bevryder Simón Bolívar om 'n Federasie van Republieke te vorm. Kortom: 'n imperialistiese voorstel met 'n bevrydingsvoorstel. Vandag ALCA versus ALBA.
Daarom moet ons verstaan ​​dat ALBA sy voorgangers erken in die beste tradisie van die stryd om onafhanklikheid en om eenheid.
Daar verskyn dan die figuur van die voorloper, Francisco Miranda, met 'n regeringsplan vir hierdie streek, wat hy Colombia genoem het. En ons vind sonder twyfel die werk en denke van die bevryde Simón Bolívar. Dit is nodig om die "Brief van Jamaika", sy toespraak in die Kongres van Angostura, die brief aan Martín de Pueyrredón, die oproep tot die Amfiktioniese Kongres van Panama, die Mosquera-Monteagudo, Mosquera-O Higgins te lees, te bestudeer, te besin. , Santamaría-ooreenkomste -Alaman, die korrespondensie met José de San Martín en vele ander dokumente wat die weg van ALBA aankondig.
En ons kan nie Sucre vergeet nie, die proklamasies van Hidalgo en Morelos, generaal San Martín, Artigas en sy agrariese hervorming, die "Gaucho-wet" van Güemes, die Mariano Moreno-operasieplan, die ekonomiese geskrifte van Belgrano, die werk van Simón Rodríguez, die Bernardo Monteagudo Federasie-projek, die werk van die Hondurese Cecilio del Valle en die stryd vir die Sentraal-Amerikaanse Bond van Francisco Morazán. Gedurende hierdie tydperk, van hoogstens 20 jaar, is revolusionêre leerstellings, programme, projekte, ondernemings en wette wat tot integrasie en onafhanklikheid met sosiale geregtigheid gelei het, deur middel van denke en aksies voortgebring. Ek dink dit is een van die mooiste tydperke in ons geskiedenis.
Maar ook in die rigting, na die nederlaag van die Bolivariese projek, komponeer die gewilde magte hulself en keer hulle terug na die historiese stryd. Eenheidsvlae word gehys deur Eloy Alfaro in Ecuador, Martí in Kuba, Ezequiel Zamora in Venezuela, Felipe Varela in Argentinië, Ramón Emeterio Betances in Puerto Rico ... en vele ander.
Dieselfde groot Nicaraguaanse patriot en rewolusionêr "The General of Free Men", Augusto César Sandino, sal sy projek van Latyns-Amerikaanse eenheid skryf: "Plan for the realization of Bolívar's supreme dream." En dit net om 'n paar mylpale in ons geskiedenis te noem.
As ons op soek is na die mees kontemporêre, die mees onlangse, verskyn Perón en Getulio Vargas saam met ABC; Salvador Allende en die Latyns-Amerikaanse Universiteit; Fidel se stem sê vir ons "Daar sal net redding in eenheid wees"; Francisco Caamano van die Dominikaanse Republiek; Velasco Alvarado van Peru mariateguista en tupacamarista; Torres en Marcelo Quiroga Santa Cruz van Bolivia; Omar Torrijos van Panama; Carlos Fonseca van Nicaragua; João Goulart van Brasilië; Gaitán van Colombia; Che Guevara van ons hele Amerika ... In elk geval ... stemme, gidse wat 'n duidelike koers na eenheid en die tweede en laaste onafhanklikheid aandui.
Daarom het ALBA 'n glorieryke agtergrond, dit kom uit die diepte van die opstandige Amerika, dit het wortels, diep wortels wat dit 'n historiese projek vir die bou van die Groot Tuisland maak.
2) ALBA is 'n heldhaftige skepping
Soos die Peruaanse amauta José Carlos Mariátegui opgemerk het, sal die rewolusie in hierdie wêrelddeel ''n heldhaftige skepping wees, nooit kopieer of kopieer nie'. "Of ons bedink of ons maak foute," het Simón Rodríguez vir ons gesê. Dit is die moeite werd om te sê dat die taak om ALBA te bou sonder handleidings of 'towerformules' sal wees.
Die voorbeelde van die Europese Unie het geen nut vir ons nie, en nog minder die manier waarop die Verenigde State sy eenheid bereik het, ten koste van roof, inheemse volksmoord en inval. Die Europese Unie ook nie, omdat die unie verdedigend ingestel word, onder die parameters van kapitalisme en slegs om krag te versamel in sy kompetisie met die Verenigde State en Japan. Die Europese Unie is 'n strategie van 'n reeks nasies binne die raamwerk van die inter-kapitalistiese en inter-imperialistiese stryd. Nie een hiervan is integrasiemodelle wat ons as Latyns-Amerikaners in die Karibiese Eilande kan dien nie.
Dit is waarom ons Suid-Amerikaners sal moet uitvind, in ons geskiedenis moet duik, moet luister na die "stemme van die verlede wat ons na die toekoms wys", soos Eduardo Galeano sê; implementeer 'n endogene streekmodel wat lei tot 'n eenheid wat die produk van ons eie werk is, om in ons behoeftes te voorsien en ons belange te verteenwoordig.
3) ALBA is gebaseer op die potensiaal van Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande
Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande is een van die rykste streke met natuurlike hulpbronne op die planeet. Die benutting van ons potensiaal is die sleutel tot die ontwikkeling en welstand van ons mense.
Waar is ons potensiaal en hoe benut ons dit vandag? Waar ons ook al kyk, sal ons rykdom op ons vasteland vind; maar ons sal ook vind dat hierdie rykdom nie deur ons mense gebruik word nie. Dit is om hierdie rede dat miljoene van ons broers wat honger ly, in geweldige savanne, vlaktes en pampas, met onverbeterlike lande vir landbou en vee, met 'n oneindige potensiaal om voedsel te produseer, saam woon.
Aan die ander kant is ons streek ryk aan energie en minerale. Olie, gas, steenkool en elektrisiteit, danksy die enorme waterbronne. Ons het ook nie yster, koper, tin, sink, aluminium, goud, silwer, sement, kalk nie. Die afwesigheid van nywerhede en die de-industrialiseringsproses wat deur die implementering van neoliberale beleid ontketen word, is egter 'n ander feit van die werklikheid.
Ons het die grootste reserwe drinkwater op die planeet, 'n bron wat vandag strategies is en die komende jare baie meer sal wees. Maar ondanks die feit dat hulle so 'n groot rykdom het, sterf meer as 30% van die 500 000 kinders wat jaarliks ​​sterf weens diarree in die kinderjare; weens gebrek aan drinkwater.
Ons is een van die rykste streke in biodiversiteit. Aan die ander kant is ons ook die streek waar meer spesies uitsterf weens die irrasionele optrede van multinasionale ondernemings.
Ons het 'n kultuur van duisende jare wat stelselmatig deur die elitistiese en vreemde kultuur ontken is. Die bydrae van die kulture van die inheemse volke, hul verhouding met die natuur en hul wêreldbeskouing, moet dringend deur ons samelewings opgeneem word in die stryd vir die verbetering van menslike naasbestaan ​​en lewe in harmonie met die omgewing. Diversiteit en oorspronklikheid is die fundamentele pilare van 'n welige Latyns-Amerikaanse Karibiese kultuur wat tot vandag toe self deur die Latyns-Amerikaanse Karibiese Eilande gekaap en ontken is.
En ons het ook, binne die enorme potensiaal, 'n geskiedenis waardig vir 'n volk wat hom nog nooit aan onderwerping en slagting berus nie. Terwyl Europeërs spog met die geboorte van 'n Alexander die Grote, 'n keiser, 'n Napoleon, kan ons, Karibiese Latyns-Amerikaners, met trots sê dat dit die land van bevryders was en nooit van oorwinnaars nie.
Samevattend: vrugbare lande, imposante riviere, biodiversiteit, energie, minerale, 'n antieke kultuur en 'n heldhaftige geskiedenis van stryd is die belangrikste rykdom wat die konstruksie van ALBA onderhou.
4) ALBA maak staat op antikapitalistiese waardes
Die ALBA-tabel is gebaseer op vier elemente wat ondenkbaar is binne die parameters van kapitalisme:
d) Respek vir die soewereiniteit van lande.
Laat ons 'n voorbeeld gee op grond van die reeds bereikte ooreenkomste.
a) Aanvulling: Hier is onder andere die ooreenkomste van Argentinië en Venezuela. Argentinië produseer voedsel wat Venezuela vandag benodig, en Venezuela het brandstof wat vandag noodsaaklik is vir Argentinië. Aanvulling gebaseer op ons potensiaal.
b) Samewerking: olie-ooreenkomste tussen Brasilië en Venezuela. Brasilië spesialiseer in "buitelandse" olie-ontginning; Venezuela in die produksie op die "vasteland". Daar word dan 'n samewerkingsooreenkoms opgestel wat elkeen sy kennis sosialiseer op die gebiede wat hulle die meeste gespesialiseer het.
c) Solidariteit: Petrocaribe. Die Karibiese lande het baie min rykdom aan koolwaterstowwe. Venezuela, in solidariteit - sonder om iets weg te gee -, help hierdie lande om brandstof teen billike pryse te bekom.
d) Respek vir soewereiniteit: Alle ooreenkomste sonder uitsondering word gemaak met inagneming van die soewereiniteit en die reg op selfbeskikking van elke ondertekenende land.
5) Die ALBA is 'n gewilde konstruksie
ALBA is ondenkbaar sonder die deelname van die volke, wat 'lewensbelangrik is, soos suurstof vir mense', het kommandant Chávez gesê.
Baie jare gelede het generaal Perón hom hieroor uitgespreek en die belangrikheid van populêre deelname aan die taak van integrasie verhoog. Die driemalige president van die Argentyne het in dieselfde rigting as Chávez gesê dat die teenwoordigheid van die mense in die stryd vir eenheid in die Karibiese Eilande in die Karibiese Eilande noodsaaklik is, 'omdat individue sterf, regerings slaag, maar mense bly'.
En dit is in hierdie titaniese taak wat die mense hul toekoms sal bepaal.
6) ALBA is 'n hoofstuk van die wêreld rewolusionêre proses
Die volk se taak is titanies, kolossaal as gevolg van die uitdagings wat die oomblik stel. Kom ons kyk byvoorbeeld:
Sonder die aktiewe deelname van die volke is dit vir geen van ons lande onmoontlik om ware onafhanklikheid te verkry nie. Omdat daar geen onafhanklikheid kan wees sonder sosiale geregtigheid nie, 'Wat is die nut van onafhanklikheid, Simón, as die armes aanhou bedel, as die Indiërs aanhou om hul hande uit te steek om te bedel!', Skryf Manuela Saenz aan die Liberator, toe hy alreeds was optog na sy graf, verslaan deur die selfsugtige belange van die inheemse oligargieë en kolonialisme.
Maar daardie onafhanklikheid sonder sosiale geregtigheid sal nie bereik word as die volke nie na die Karibiese Latyns-Amerikaanse eenheid vorder nie, want slegs daarin sal ware onafhanklikheid en sosiale geregtigheid gekonsolideer word.
En daardie eenheid van Ons Amerika sal nie genoeg wees as ons nie 'n nuwe, nie-kapitalistiese wêreldorde bereik wat harmonie tussen lande, vreedsame naasbestaan ​​tussen mense en 'n nuwe verhouding met die omgewing en die natuur bereik nie.
Dit wil sê, die taak van die volke is 'n permanente stryd om 'n wêreld met geregtigheid, vryheid en gelykheid te bereik. ALBA is dus 'n gebeurtenis, 'n skakel in hierdie ketting van doelstellings, van die revolusionêre proses wat nodig is om die menslike spesie te bewaar en enige vorm van uitbuiting van die mens deur die mens te begrawe.
7) ALBA is 'n vorm van integrasie wat nie deel uitmaak van die advertensie nie
Die eerste ding om in die nuwe integrasievoorstel te doen, is om te breek met die kapitalistiese logika, die logika van wins en wins, die logika van kompetisie, die logika van ekonomie as chrematistiek. ALBA moet in die eerste plek begin met die integrasie van die politieke en sosiale aspekte. En dit impliseer gewilde mobilisasie.
Daar het ons, vanuit die sosiale oogpunt, take wat reeds uitgevoer word en ander wat onderneem moet word met die mobilisering van volksmagte: geletterdheidsveldtogte, inenting, mediese sorg, die netwerk van gewilde universiteite, kunswerk en kunsvlytwerkswinkels, die alternatiewe medianetwerk, die Latyns-Amerikaanse Karibiese werkersentrum, die boeresentrum van Our America, die verdedigingsnetwerk vir ons natuurlike hulpbronne, kortom, 'n aantal ondernemings wat uit die boesem van die progressiewe mense en regerings moet kom. kontinent. Vanuit politieke oogpunt moet ons ook inisiatiewe aanmoedig, soos die oprigting van die netwerk van parlementariërs vir integrasie, wat in El Salvador gestig is, op inisiatief van die Farabundo Martí National Liberation Front (FMLN) en die Boliviaanse Kongres van die Volke ; bydra tot die vorming van 'n kragtige netwerk van burgemeesters en burgemeesters in die Karibiese Eilande, wat integrasiemeganismes van plaaslike mag bevorder; die permanente steun en solidariteit met die progressiewe politieke kragte wat streef om goeie resultate te behaal in die komende verkiesing regdeur die kontinent ... Daar is landgenote Evo Morales, Andrés Manuel López Obrador en Daniel Ortega, toekomstige presidente van onderskeidelik Bolivia, Mexiko en Nicaragua .
Kortom, dit is meer en meer nodig vir die politieke en sosiale kragte van die Karibiese Eilande in Latyns-Amerika, die demokratiese, patriotiese, anti-imperialistiese en rewolusionêre magte om 'n kragtige Latyns-Amerikaanse en Karibiese gewilde beweging te word en in koördinasie op te tree as die ware Algemene staf van die revolusie in Ons Amerika. Dit is die voorstel van die Boliviaanse Kongres van die Volke.
8) ALBA is 'n politieke instrument
ALBA moet 'n politieke instrument vir bevryding wees. Nou, soos enige instrument, moet dit onder die omstandighede doeltreffend en buigsaam wees. Waarom sê ek dit? Omdat ek glo dat ALBA ook 'n hindernis moet wees teen die nuwe taktiek wat imperialisme sal gebruik om ons te oorheers. Byvoorbeeld: gekonfronteer met die keiserlike nederlaag om die FTAA met een enkele slag te wil oplê, verskyn die "Alquitas", die Free Trade Agreement (FTA) as 'n indirekte manier om die FTAA te bereik.
Die Amerikaanse regering is van plan om voordeel te trek uit die grootste swakheid wat ons Karibiese Latyns-Amerikaners het: verdeeldheid. Dus pas hulle die formule toe, intelligent sou ek sê, om ons een vir een te verslaan. .
Maar in die lig van hierdie nuwe kolonialistiese inisiatief, in die lig van hierdie voorstel van twintig huurgeld of FTA, wat in die totaal die geboorte sal gee aan die FTAA, is ons, die volke van Our America, met die progressiewe regerings en populêre organisasies , sal 100 "albitas" aan hulle moet oplê, 1000 "albitas", 10000 "albitas". Elk van hierdie ooreenkomste wat in die gees van ALBA gemaak word, sal soliede stene wees in die konstruksie van die Konfederasie van die Latyns-Amerikaanse Karibiese Republieke. Dit is die taak van die gewilde kragte vir integrasie van vandag.
9) ALBA is die program van die Latyns-Amerikaanse Karibiese rewolusie
Die mense van Our America het na 'n nuwe stadium oorgegaan. Ons moet die sprong maak vanaf die stadium van protes (sonder om dit natuurlik te verwaarloos), na die stadium van voorstelle. Weerstand is nodig, maar dit is tyd om aanstoot te gee.
Daarom moet die ALBA-program saamgestel word met die volke en onder die mense versprei moet word. Die drie fases van enige revolusionêre stryd moet ook aan die konstruksie van ALBA gewerk word:
a) Onderrig, oortuig dat ALBA nodig is.
b) Om die 'goeie nuus' van ALBA onder die gewilde massas te versprei en te versprei.
c) Organiseer en mobiliseer rondom die konkrete konstruksie van integrasie tussen mense.
Soos die Venezolaanse minister van Buitelandse Sake Alí Rodríguez baie goed gesê het, "is dit nodig dat die volke die voordele van integrasie voel." Dit is die taak van die gewilde magte om die voordele van integrasie deur sosiale veldtogte en missies te laat plaasvind.
Ek beveel aan dat ons die brosjure "Building ALBA from the Peoples" lees, 'n ware revolusionêre integrasieprogram, wat voortspruit uit die voorstelle van Latyns-Amerikaanse populêre organisasies wat by talle geleenthede en deur verskeie jare se stryd en pogings versamel is. Hierdie materiaal is nie 'n voltooide materiaal nie, maar word daagliks verryk deur nuwe ervarings, bydraes, studies en ondernemings wat deur die verskillende argitekte van integrasie uitgevoer word.
10) ALBA is 'n strategiese sprong na 'n nuwe stadium.
ALBA is reeds geïnstalleer, of die imperialiste en die oligargieë daarvan hou of nie. Dit sal van ons afhang of dit min of meer vinnig vorder. ALBA het 'n fundamentele hulpmiddel wat betref gevegte:
a) Dit het 'n vasberade leier wat reeds genoeg oortuiging en moed getoon het: kommandant Hugo Chávez.
b) Dit het 'n algemene staf, wat die leiers van gewilde organisasies in Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande is.
c) En dit het 'n leër van miljoene soldate: die mense van die Latyns-Amerikaanse Karibiese Eilande, gereed om, in vrede, die Groot Tuisland van die Bevryders te bou.
Dit is waarom die alternatief vandag nie meer 'wen of sterf' is nie; Die alternatief van vandag is baie veeleisender, baie groter, met nog groter verantwoordelikheid. Soos die Venezolaanse patriot José Félix Ribas gesê het: "nodig is om te wen." www.EcoPortal.net
* Aanbieding deur Fernando Ramón Bossi, sekretaris van organisasie van die Boliviaanse kongres van volke, in die Forum wat op 3 November 2005 op die III Peoples Summit, Mar del Plata, gehou is.