Namate die klassestryd ontwikkel -en. vormi kry, verloor die fantastiese opsystaan uit die stryd, die fantastiese bevegting daarvan alle praktiese waarde, alle teoretiese regverdiging. Ek moet egter erken dat dit sommige oggende (Nuuswekker word normaalweg vóór 05:00 geplaas) maar broekskeur (of is dit “droogpen”?) gegaan het, maar dan lees ek weer my eerste Nuuswekker met sy skaamtelose uitdaging aan myself en dan kan ek dit nie verhelp om te glimlag oor die voortvarendheid daarvan nie. Krog “skryfode” begin, naamlik “om te kan skryf moet ek myself binne kom / deur my te buite te gaan”, d.w.s. ‘n paradoksale self-separerende-geboortegewende verhouding met die self is nodig om te kan skryf/wees, oftewel ek is via my ander, byna soos daardie “fabelagtige ryk man” in DeLillo se Cosmopolis waarvan jy vertel wat so be-staan/is via sy “tydig[e] en ontydig[e] ‘medicals’ — sommer so in sy ‘limo’. My indruk is dat die Xhosa-toehoorders nie altyd so mooi begryp wat die Europeërs se bedoeling met hul gedigte is nie. Die jongeres het egter hoorbaar van Finuala Dowling se gedig gehou, veral dat so ’n bleekgesig grysaard met deurskynende ore genoeg byderwetse Xhosa kan ken om te vertaal ‘ndithe swii nguwe’ – letterlik ‘ek is swii gemaak deur jou’ – overgeset synde ‘ek is dol verlief op jou.’