Vanweë sy neo-klassieke boustyl het Edinburg reeds in die 19de eeu die bynaam "Athene van die Noorde" gekry. Die distrikte Old Town – die historiese stadskern – en New Town – 'n nuwe stadswyk wat in die tweede helfte van die 18de eeu ontstaan het om welgestelde burgers te huisves – is deur Unesco in 1995 as wêrelderfenisgebiede gelys.
Sowat 320 miljoen jaar gelede het die komme van 'n aantal vulkane in die gebied afgekoel en verdig om vaste vulkaniese basaltproppe te vorm. Gedurende die laaste Ystydperk het gletsers die gebied geërodeer en die prop in die weste as 'n rotspunt blootgelê, terwyl rolstene en ander materiaal in 'n oostelike rigting weggevee is.
Tegelykertyd het die gletser die grond op albei kante uitgebeitel en sodoende die Grassmarket- en Cowgate-ravyne in die suide en die vleiagtige Nor Loch-vallei in die noorde geskep. Die rotspunt vorm nou Castle Rock, terwyl die steil rif in die ooste as Royal Mile bekend staan. Die Royal Mile hel Holyrood toe oor 'n afstand van sowat 1,6 kilometer af.
Hierdie landskap het 'n natuurlike vesting gevorm, en tydens opgrawings is hier onlangs voorwerpe uit die Laat Bronstyd (sowat 850 v.C.) ontdek. Arthur's Seat, 'n berg van vulkaniese oorsprong, bied 'n pragtige uitsig oor die stad.
Alhoewel Edinburg op dieselfde breedtegraad as byvoorbeeld Moskou en Labrador lê, het dit 'n gematigde seeklimaat soos die meeste gebiede in Skotland. Gedurende die winter daal temperature gewoonlik nie benede vriespunt nie, terwyl maksimum-temperature in die somer net 23 °C bereik. Weens sy ligging tussen die see en heuwels is Edinburg 'n baie winderige stad. Die Golfstroom sorg vir wind uit 'n suidwestelike rigting en warm en onstabiele weer met reënval. Uit die ooste kom winde, wat gewoonlik droër, maar ook kouer is. Reënval kom dwarsdeur die jaar voor, en tussen Oktober en Maart kom Atlantiese laedrukgebiede voor, wat soms deur hewige storms gekenmerk word.
Die vestiging van die Skotse parlement in 1999 het 'n positiewe bydrae tot die ekonomiese groei van Edinburg gelewer, aangesien 'n groot aantal regeringsinstellings ontstaan en nuwe werkgeleenthede geskep het. Ook regsprekende en opvoedkundige instellings lewer 'n groot bydrae tot Edinburg se ekonomiese groei.
Edinburg het ook steeds as 'n belangrike handelsentrum gedien, en die stad speel 'n belangrike rol by Skotland se handelsbetrekkinge met die Europese vasteland en Skandinawië. Die tradisionele ekonomie van die stad, wat deur die seehawe van Leith, uitgewerye, brouerye en beskuitfabrieke oorheers is, het in die laaste dekades minder belangrik geword.
Edinburg was oorspronklik 'n Piktiese nedersetting, wat in die 7de eeu deur Angel-Sakse uit Northumbrië verower is. Volgens oorlewerings het hulle koning Edwin die stad, wat sedertdien sy naam dra, nuut gestig. Hy het ook 'n vesting op die heuwel opgerig, waar later die kasteel van Edinburg ontstaan het.
Met die Act of Union van die jaar 1707 het Skotland en Engeland saamgesmelt, en die stad het sy rol as wetgewende hoofstad kwytgeraak. Desondanks het die bevolking teen die laat 18de eeu op sowat 35 000 te staan gekom. Die woonkwartiere het meestal uit huise bestaan, waar die welgesteldes die aantreklike boonste verdiepings bewoon het, terwyl die armes net die laer- en grondverdiepings kon bekostig. Baie welvarendes het Edinburg verlaat om hulle in Londen te gaan vestig. In 1752 is 'n pamflet gedruk wat die welvarende burgers sou oorreed om aan te bly. Tien jaar later is argitekte uitgenodig om aan 'n kompetisie deel te neem en voorstelle vir 'n nuwe stadswyk vir welgestedes, New Town, te maak.
Uiteindelik is James Craig se ontwerp met 'n kenmerkende roosterpatroon as wenner aangewys. Boubedrywighede het in 1767 begin, en die projek, wat as die grootste destydse stadbeplanningsprojek opwinding veroorsaak het, is in 1810 voltooi.
Skotland se nasionale rugbyspan speel sy tuiswedstryde tydens die jaarlikse Sesnasies-toernooi in die Murrayfield-stadion wat deur die Skotse Rugbyunie besit word en ook vir ander doeleindes soos byvoorbeeld konserte gebruik word. Edinburg se professionele rugbyspan Edinburgh Rugby speel hier in die Pro14.
Murrayfield-stadion is in die weste van Edinburg geleë en het in 1975 'n rekord behaal met 104 000 mense, die grootste aantal toeskouers ooit by 'n rugbyunie-wedstryd toe Skotland teen Wallis gespeel het. Tans beskik die stadion oor 67 800 sitplekke.