Die Here bewaar nie 'n tempel omdat dit 'n tempelgebou is nie. Hy bewaar dit net wanneer sy eer daar tot sy volle reg kom. Presies dieselfde beginsel is waar van 'n gemeente en selfs van 'n volk.
Ons kan maklik 'n verkeerde indruk van die godsdienstige toestand van daardie tyd hê, want mens dink maklik dat die Jode gedurende daardie jare net afgodediens beoefen het.
Dit is waarom die profeet by die Here die opdrag gekry het om hierdie preek in die tempelpoort te gaan hou.
Ons kan aanneem dat baie mense na die plek toe saamgestroom het waar Jeremia gepreek het en dat hy aan die einde van die dag 'n groot gehoor gehad het wat na sy prediking geluister het.
Die Here stel in baie duidelike taal dat Hy in beheer is van die saak: as hulle hulle saak regmaak sal Hy hulle in hierdie plek laat woon.
Die dreigiment lê sterk in die agtergrond: As hulle nie tot bekering kom nie, gaan die Here hulle en hulle land laat vernietig.
Wat hulle nie besef het nie, was dat die Here hulle land en hulle volk nie onder alle omstandighede sal beskerm nie.
Die profeet preek toe dat die Here inderdaad sal waak oor die tempel, maar op 'n manier waarop hulle nie reken nie.
Die Here wys hulle daarop dat hulle nie met hulle sondes voor Hom kan verskyn asof Hy nie weet wat hulle buitekant die tempel doen nie.
Die Here gee vir hulle 'n sterk motivering van hoe beslis Hy is om hulle te straf as daar nie verandering kom nie.
Dit is 'n verkeerde ding om weg te kruip agter die geloof dat die Here die tempel nie sal skend nie, terwyl jy maar kan doen wat jy wil.
Dit gaan oor die eer van die Here se Naam. Die oomblik as Hy dink sy volk het dit losgelaat, vernietig Hy hulle. Die bewys is Silo.
Ons weet nie hoe dit gebeur het dat Silo verwoes is nie. Hierdie is die enigste plek waar die Bybel daarna verwys.
Die vernietiging van Silo moet dus as 'n waarskuwing dien vir die hele kerk van die Here deur die eeue.
Ons moet nooit dieselfde valse gerustheid hê wat die volk gehad het dat die Here hulle nie sal vernietig nie, omdat Hy sy Kerk sal wil bewaar nie.
So 'n houding gee aanleiding tot 'n baie diep verdorwenheid in die gedrag van die kerkvolk wanneer hulle weg is van die tempel/kerkgebou af.
Ons moenie maak ook soos daardie Jode gemaak het nie. Ons moenie saamwees in die erediens en saam die Woord hoor en die Naam van die Here bely, maar as ons hier wegstap, dit is asof sommiges van ons se geloof hier in die kerkgebou agtergebly het, omdat sommiges van ons se lewe op straat heeltemal verskil van ons lewe in die kerk nie.
Prakties het dit daarop neergekom dat hulle in die kerk ewe gelowig was, maar daar buite in Jerusalem se strate het hulle net soos al die ongelowiges gelyk en gedoen.
Daarom teken die Here vir hulle 'n straattoneel. Wat gebeur as hulle nou van die tempel af wegstap? Die kinders begin hout bymekaarmaak. As hulle by die huis kom, maak die pa's dadelik vuur en die ma's knie deeg, want hulle wil vir die hemelkoningin offer.
Dit help nie vir my om vir u enige mooi woordjies te sê nie. Ons het mos allerhande sulke redenasies soos:
Die belangrike ding wat saak maak, is wat die Here daarvan maak: Hy is baie kwaad. Die Here was so kwaad oor die ekstra dinge wat die Jode in hulle godsdiens ingevoer het, dat Hy reeds vas besluit het om die volk se toekoms heeltemal te beëindig - oor niks anders nie as oor afgodery.
Die Here maak 'n skerp onderskeid tussen die heiligheid van sy Naam en die gedrag van die mense wat in die tempel inkom om te kom bid.
Dit is presies wat die volk gedoen het: hulle het afgode soos Baäl en die koningin van die hemel en die mologdiens (v. 31) saam met die diens aan die Here gedoen. Die Here sê daar is ook nog ander afgode wat hulle nie ken nie.
Dit is mos gewoon skynheiligheid as jy die Here dien en in sy tempel sy Naam drie keer agter mekaar uitroep, maar as jy uit die tempel uitstap, het jy nog ander waardes ook.
'n Voorbeeld is die dinge wat in die tyd van Jesus Christus se lewe op aarde in die tempel gebeur het: Die mense het in die kerkgebou duiwe verkoop en tussenin ook nog 'n soort van 'n bank bedryf waar geldwisselaars was.
Hulle het dus die tempel in 'n stewige besigheid omskep en hulle het geglo dit was nodig. Hulle het gedink dat hulle tyd so 'n stuk modernisme kon akkomodeer.
My huis moet 'n huis van gebed genoem word. Maar julle het dit 'n rowerspelonk gemaak (Matteus 21: 13).
Wat belangrik is, is om na die Here se optrede te kyk. In altwee die gevalle het Hy Hom van die volk gedistansieer.