Sommige 36 persent van alle inwoners van die VSA is óf finansieel desperaat - wat beteken dat hulle nie genoeg verdien om basiese rekeninge te betaal nie - of skaars om by te kom, 'n nuwe internasionale opname sê.
Die studie deur die Internasionale Handelskongres, die wêreld se beste internasionale unie federasie, voeg by dat 7 persent van Amerikaanse respondente finansieel desperaat is, maar die verhouding is hoër onder vroue, mense van 16-24 en diegene met minder onderwys.
Die Amerikaanse deel van die werklik desperate is vasgebind vir die laagste proporsie onder die nege lande wat ITUC geteister het, met die Verenigde Koninkryk en China. Suid-Korea het die grootste deel van die werklik desperate: 22 persent van sy mense val in daardie kategorie.
Aan die ander kant van die skaal sê die ITUC-verslae dat bykans drie-vierde van die Chinese respondente (72 persent) sê hulle verdien genoeg om basiese noodsaaklikhede te betaal en kan ook 'n bietjie geld spaar. Indië (65 persent) is die volgende onder die nege en die VSA (60 persent) is derde.
Die nege nasies verteenwoordig saam 45 persent van die wêreldbevolking en meer as die helfte van die uitset. Maar in hulle kan een van elke nege mense (11 persent) nie vir die basiese beginsels betaal nie en nog 'n derde (34 persent) verdien net genoeg om dit te doen, het ITUC gesê. "Dit verteenwoordig 'n sosiale en ekonomiese ramp," sê die sekretaris-generaal van die ITUK, Sharan Burrow.
Die opname het nie deurgegaan waarom respondente voel hulle kan nie verbykom nie, maar Burrow het die skuld geblaas op "korporatiewe gierigheid wat die rykdom van werkers se bydrae vasgelê het deur 'n model van globale handel wat op lae lone, onveilige en onveilige werk staatmaak vernietig die lewens van werkende gesinne en stryk ironies die globale korporasies ondermyn - wat krimpende markte in die gesig staar. " ITUC het volgende maand sy opname vrygestel van 'n wêreldwye ekonomiese beraad.
En "mislukking van regerings om in korporatiewe gierigheid en korrupsie te heers, het vertroue in ons demokrasieë gebreek," het Burrow gewaarsku.
"Die wêreld benodig 'n hysbak in inkomste-aandeel vir die 99-persentasie, met 'n maatskaplike beskermingsvloer, 'n minimum loon waarop mense met waardigheid en versterkte kollektiewe bedinging kan lewe. Niks anders sal ongelykheid, opstart-ekonomieë aanpak en 'n mate van sosiale geregtigheid, "het sy gesê.
Amerikaanse werkers en hul bondgenote noem Verskillende oorsake vir finansiële wanhoop. Dit sluit in:
Korporatiewe uitvoer van hoë-betalende Amerikaanse bane aan lae-betalende lande oorsee - ondersteun en ondersteun deur sogenaamde "vryhandel" -pacts
Doelbewuste wetgewing om ongelykheid in inkomstebelasting te verhoog, soos belastingverlagings skeef aan die rykes en snitte in programme wat ontwerp is om die middelklas en armes te bevoordeel.
Die afname van werkersmag en die reg om te organiseer.
Nog 'n rede is die opkoms van die diens ekonomie, veral in deeltydse werk en in sy laagste betalende sektore soos gesondheidsorg, temps, en by kroeë en restaurante.
Landnemers bevraagteken tussen 1,004 respondente (VSA) en 1,034 (VK) in elk van die nege G20-ekonomieë wat ondervra is: Argentinië, Kanada, China, Frankryk, Duitsland, Indië, Suid-Korea, die Verenigde Koninkryk en die VSA. Die opnames het nie marges van fout.
Altesaam een ​​derde van alle respondente het gesê hulle is skaars in staat om vir hul noodsaaklike behoeftes te betaal - kos en elektrisiteit behuising - en 11-persent meer het gesê hulle kan dit nie eens regkry nie. Laasgenoemde figuur "het skaars verander sedert 2012, toe ITUC eers hierdie vraag begin vra."
"Dit laat byna die helfte van die bevolking met geen buffer vir die toekoms nie, en met geen vermoë om met die mark as verbruikers te betrek nie," het ITUC gesê.
In die VSA het die Weste die grootste deel van werklik desperate mense (10 persent), terwyl die noordoostelike (6 persent) die laagste het. In drie van die vier Amerikaanse streke het 61 persent van die respondente gesê hulle het genoeg gehad om nie net vir noodsaaklikhede te betaal nie, maar om ook 'n bietjie te red. Die suide het daarin geslaag, teen 57 persent. Die Suide het gelei tot mense wat vir noodsaaklikhede kon betaal, maar niks anders nie (31 persent). Die Noordoos, Midwest en Wes elk was teen 27 of 28 persent.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Waarom die dood nie nader is as sommige baie langer as ander leef nie