Die Slag van Antietam (17 September 1862) - Geskiedenis - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Slag van Antietam (17 September 1862)
Die agtergrond van die Slag van Antietam
Slag van Antietam - Nadat die grootste deel van die Ou Dominion bevry is, neem Lee sy troepe op 'n veldtog na Maryland, met sy oë op Pennsylvania, in die hoop om 'n ander leër van die Unie uit te lok en te verslaan. Dit was 'n verkiesingsjaar, en as Lee Konfederale troepe na Maryland en Pennsylvania kon bring, sou Noord-kiesers miskien 'n meerderheid van die Kongres teruggee wat die suidelike vryheid sou erken.
Lee het 'n proklamasie uitgereik toe sy leër na Maryland oorgesteek het - 'n staat waar Lincoln die habeas corpus opgeskort het en krygswet ingestel het - met die klem daarop dat die Suide staan ​​vir die beginsel van vryheid, vrye assosiasie en verdraagsaamheid. In teenstelling met die pous se dreigemente teen die burgerlikes van die Suide, lui Lee se proklamasie: "Geen beperking op u vrye wil is bedoel nie: geen intimidasie sal binne die perke van hierdie leër toegelaat word nie. Marylanders sal weer hul antieke vryheid van denke en spraak geniet. Ons weet van geen vyande onder u nie, en sal almal van alle opinies beskerm. Dit is vir u om u lot en vryheid sonder beperking te bepaal. Hierdie leër sal u keuse respekteer, wat dit ook al mag wees; en hoewel die Suiderland hulle sal verheug om u te verwelkom in u natuurlike posisie onder hulle, sal hulle u slegs verwelkom as u uit eie vrye wil kom. "
Lee se troepe was kwesbaar en reis op Federale grondgebied, en in een van die groot keerpunte van die oorlog het Unie-troepe drie sigare toegedraai in 'n vel papier gevind. Die koerant was 'n duplikaat van Lee's Special Orders No. 191 wat aan een van die personeellede van generaal D. H. Hill behoort het. Die opdragte is afgelewer aan McClellan, wat nou nie net Lee se hele bewegingsplan ken nie, maar besef hoe gevaarlik verdeeld Lee se magte was. 'Hier is 'n artikel,' roep Little Mac uit, 'waarmee ek nie bereid is om huis toe te gaan nie, as ek nie Bobby Lee kan sweep nie.'
Die Slag van Antietam:
Lee was verbaas oor McClellan se skielike gewelddadigheid - asof hy Lee se roete en gesindhede ken, wat hy natuurlik gedoen het. McClellan het 75.000 man na die aanval gebring. Lee se volle sterkte was slegs 38.000 man, en hy kon daardie nommer net na die veld bring as Jackson se korps betyds terugkeer van die herwinning van Harpers Ferry. Lee het 15.000 man gestuur om die voorskot van McClellan te belemmer deur 'n kloof in die Catoctin-gebergte in Maryland. Hy het die res van sy leër na die Maryland-stad, Sharpsburg, op Antietam Creek gebring, waar hy van plan was om aan McClellan se stoot te voldoen.
Die geveg is op 17 September 1862 gevoer. Die kans teen Lee het met die horlosie verskerp. Elke vorderende uur het meer gekonfedereerdes van die optog na die gevegslyn gebring. Die oggend, toe Lee sy manne by Sharpsburg reël, het hy skaars 'n kwart soveel troepe as McClellan na die veld gebring. Teen die middag, met die koms van Jackson, het hy die kans tot drie teen een teen hom afgeskeer. En op volsterkte, wat hy nie gehad het voordat die geveg amper verby was nie, was hy nog twee tot een oortref.
Die geveg was desperaat. In die eerste vier uur van gevegte het 13.000 mans in blou en grys as ongevalle op die bloedigste dag van die oorlog geval.
Twee keer was die Konfederale lyn byna oorweldig: eers op Bloody Lane, waar die Konfederate, verkeerdelik gedink het dat hulle beveel is om terug te trek, amper hul magte kon verdeel; en toe laat op die dag toe Lee se regterflank, wat hy voortdurend gestroop het om sy linkerhand te ondersteun, onder 'n heftige, volgehoue ​​aanval van die unie-generaal Ambrose Burnside begin wegstaan. Toe die flank uiteindelik onder die federale vuur ontbind het, het Burnside 'n duidelike veld gehad om Lee se leër te vernietig.
Maar dan, dadelik, na 'n twintigmyl gedwonge opmars, kom die konfederaat-generaal A. P. Hill van Harpers Ferry. Hill het slegs 3000 man na die veld gebring - 2 000 ander het uitgeval óf agterweë gelaat - maar met serendipiteuse presisie het hulle presies aangekom waar en waar die Konfederate hom die nodigste gehad het, op Burnside se flank. Ondanks die streng optrede, het Hill se mans die Federale geskeur en die aanranding van die Unie versprei. Die dag van die geveg was verby.
Daardie aand het Lee geen toevlug beveel nie. Sy manne het kamp opgeslaan, gerus en die Federale opgewonde gehou om hulle die volgende dag weer aan te val. McClellan het die geleentheid van die hand gewys. Lee trek die mans dus uit die bloute uit en trek hulle terug oor die Potomac na die veiligheid van Virginia, met AP Hill wat 'n kontingent slaan om Federale na die noordoewer van die Potomac te agtervolg, volgens die woorde van die historikus Shelby Foote, ''n soort optimistiese koda na die ongeluk en donder van wat voorheen gebeur het.'
Die Slag van Sharpsburg word dikwels beskou as 'n nederlaag van die Konfederasie, omdat dit Lee se inval beëindig en sy planne in die wiele gery het. Dit het wel gedoen, maar Lee en die Army of Northern Virginia verdien krediet vir wat ook 'n briljante taktiese oorwinning in die geveg self was. Die Konfederate het hul grond teen oorweldigende kans gehou en dit die volgende dag weer sonder enige uitdaging gehou. En as Lee nie sy leër verder noord kon neem nie, neem J. E. B. Stuart sy kavallerie so ver noord as Chambersburg, Pennsylvania. President Lincoln was beslis nie baie tevrede nie. Hy het generaal McClellan van die bevel onthef.
Die slag van Antietam - 'n botsing van 1862 tussen Robert E. lee se Army of Northern Virginian en George McClellan's Army of the Potomac - was die dodelikste eendagstryd in die Amerikaanse geskiedenis, met 'n totaal van 22.717 dood, gewond of vermis. Dit kom nadat Lee die planne van McClellan om beleg te belemmer teen die Konfederale hoofstad van Richmond belemmer het en probeer om die momentum te benut deur noord na Maryland oor te trek.
John Pope and the Army of Virginia
Lincoln beveel generaal John Pope, wat Island Ten in die Mississippi, Oos, gevange geneem het.
Lincoln het al die soldate onder Fremont, Banks en McDowell onder pous se bevel geplaas en hulle die naam die Army of Virginia gegee.
Pous het sy leër na Gordonsville in die sentrale VA verhuis. Daar sou hy sleutelspoorweë in VA kon dreig. Hy sou ook Lee se westelike flank bedreig.
Pous was 'n arrogante man. Toe hy daar aankom, het hy 'n verklaring uitgereik waarin hy sê: "Ek het na u gekom uit die Weste, waar ons altyd die rug van ons vyande gesien het; van 'n leër wie se taak dit was om die teëstander te soek en hom te slaan toe hy gevind is; wie se beleid aangeval is en nie verdediging nie. '
Pous het ook gespog dat hy sy hoofkwartier in die saal gehad het. Sommige het geantwoord dat hy sy hoofkwartier het waar sy agterkwartier moes wees.
Anders as McClellan, was Pous 'n Republikein en het hy belowe om harder op die rebelle te wees.
Lee, gewoonlik baie beleefd, het geskryf: "Hierdie verkeerde pous moet onderdruk word."
Lee se aktiwiteit
Generaal Lee het sy leër in twee korps verdeel, een onder Jackson en een onder Longstreet.
Lee het Jackson en sy korps gestuur om Pope se dreigement te hanteer. Lee en Longstreet het agtergebly om na McClellan, wat nog by Harrison's Landing was, te gaan kyk.
Op 9 Augustus het Jackson die gevorderde wag van Pope raakgeloop en hulle op Cedar Mountain verslaan. Die Federale het teruggetrek.
Lee het besef dat McClellan en die Army of the Potomac na Washington herroep word. Lee en Longstreet het noord getrek om met Jackson te verenig.
Lee het sy leër weer verdeel en Jackson om die regterflank van Pous gestuur. Jackson het Pope se agterkant bereik en 'n enorme toevoer depot by Manassas Junction gevang.
Tweede Bull Run (28-30 Augustus)
Op 29 Augustus draai Pous om en val Jackson aan.
McClellan het geweier om twee korps te stuur om Pous te help. Tydens die geveg het McDowell sy korps onfeilbaar hanteer, en 'n ander bevelvoerder van die korps, Fitz John Porter, was ongehoorsaam aan Pope se bevel om aan te val (waarvoor hy later die hof geveg en uit die leër geskop is).
Terwyl die leër van Pous teen Jackson veg, val Longstreet sy linkerflank aan en verdryf baie Federale van die veld.
Pous het (ordelik hierdie keer) teruggetrek na Washington.
Die Confederates het 9000 ongevalle gehad, terwyl die Federale 16,000 gehad het.
Lincoln het die pous van die bevel verwyder en hom na Minnesota gestuur om die Sioux te hanteer. Lincoln het McClellan dan onder bevel van al die troepe in Washington (sy en die pous) geplaas. Hy het gesê: "ons moet die gereedskap wat ons het gebruik."
Die Plan van die Slag van Antietam
Lee wou die inisiatief hou.
Noord-Virginia is verwoes. Daar was byna geen voorraad oor nie. Lee wou die leër êrens nuut neem met vars voorrade.
Lee wou noord en wes van Washington gaan en die Federale uit Washington lok.
Hy het ook gedink dat Marylanders na sy geledere sou stroom.
Die leër van Noord-Virginia het op 4 September die Potomac oorgesteek op 'n punt wes van Washington. Sy teiken was die Federale spoorwegsentrum in Harrisburg, PA.
Toe Lee se leër optog, het hulle 'Maryland, My Maryland' gesing. Dit het nie gewerk nie. Min Marylanders het by Lee se leër aangesluit.
Hulle het na Frederick, MD, getrek. Daar besluit Lee om weer sy leër te verdeel. Ongeveer die helfte van hulle, onder Jackson, sou Harper's Ferry aanval, terwyl die res in MD sou bly.
Tydens die veldtog het tussen een derde en die helfte van Lee se leër uit die geledere geval. Sommige wou nie buite die Suide veg nie, terwyl ander honger en / of uitgeput was.
Op 13 September het twee federale soldate 'n afskrif van Lee se bevele gevind wat om 'n bondel sigare toegedraai is. Dit is na McClellan gestuur. McClellan het gesê: "Hier is 'n koerant waarmee ek Bobby Lee nie kan sweep nie, ek bereid sal wees om huis toe te gaan."
McClellan het Lee vinniger agtergeloop as gewoonlik (maar steeds nie vinnig nie). - hier
'N Klein aantal federale en konfederale soldate bots op die 14de.
Harper's Ferry het op die 15de vir Jackson geval (met 12,000 gevangenes). Lee het Jackson beveel om na Sharpsburg te marsjeer en hom daar te ontmoet.
Die res van die konfederale leër (30.000-35.000 man) het posisies op die kruin van 'n rant naby die stad ingeneem. Die Potomac was agter, en daar was net een plek waar hulle dit kon oorsteek. In hul voorkant loop 'n kreek genaamd Antietam.
Die Slag van Antietamon, die Confederate Left
McClellan het 70.000 man gehad. Sy plan was om druk op albei die konfederale flanke uit te oefen, die middel te verswak en dan daardeur te slaan en Lee van die Potomac af te sny.
McClellan kon nie alle dele van die rebelleerlyn gelyktydig aanval nie. Die geveg was regtig drie afsonderlike gevegte, beginnend met een aan die regterkant van die Unie, dan die sentrum, en daarna die Unie links. Dit het Lee in staat gestel om troepe van die een deel van sy lyn na die ander op te hef.
Links het die Union Corps onder Joseph Hooker die korps van Jackson aangeval wat agter 'n koringveld versteek was. Die doel van die bloubokke was 'n plato waarop 'n klein, wit kerkie besit word deur 'n sekte met die naam die Dunkards. (Kort bio-inligting oor Hooker).
Die gevegte het heen en weer oor die koringveld gegaan. Baie mans het 'n kort tydjie van 'gevegswaai' ervaar terwyl hulle manierig aangeval het terwyl hulle gelag het.
Die mans van Hooker sluit die kerk toe, toe 'n afdeling onder die Konfederaat-generaal John B. Hood die Federale terugstoot. Hooker word geskiet en moet die veld verlaat.
Een beampte van die Unie het berig dat "elke stingel koring in die grootste deel van die veld net so met 'n mes gesny is, en die gesneuweldes het in rye gelê, presies soos hulle 'n paar minute tevore in hul geledere gestaan ​​het." Daar was meer as 8000 slagoffers in die koringveld alleen. Een regiment, die Eerste Texas, het 80% ongevalle daar opgedoen.
Jackson het uitkyk oor die bloedbad en gesê: "God was baie goed met ons vandag."
Die geveg in die konfederale sentrum
Die rebelle het ingegrawe in 'n gesonke pad wat as 'n sloot gedien het. Lee het gelas dat die posisie ten alle koste beklee word.
Die Federale het aangeval. Toe hulle net 'n paar meter van hulle af was, het die Confederate-bevelvoerder John B. Gordon sy troepe beveel om af te vuur.
Die bloujasse het teruggetrek en vyf keer teruggekom. Hul bevelvoerder is doodgemaak, en Gordon is vyf keer geskiet.
Die gesonke pad vol konfederale liggame en het later die naam "The Bloody Lane." Gekry.
Die Confederate-lyn was op die punt om te breek, maar McClellan het die aanval beveel om te stop. Hy sê aan 'n ondergeskikte dat om nie reserwes in te stuur "nie verstandig sou wees nie."
Die geveg aan die konfederale reg
'N Unie-korps onder Ambrose Burnside het geveg om 'n goed bewaakte klipbrug oor die spruit te steek. (Die brug is later na Burnside vernoem.)
Burnside het ongeveer 12.000 man gehad teen slegs 400 rebelle, maar die rebelle het 12 kanonne beveel om 'n bluf wat oor die brug uitkyk. Hulle het die verdorde vuur in die Federale gegiet.
Die Federale het drie uur geduur om oor die brug te kom. Burnside se soldate het die Konfederate teruggestoot in die rigting van die pad wat na die drif oorkant die Potomac gelei het.
Dit lyk asof daar 'n ramp vir die Konfederate is, maar op die laaste oomblik het die laaste Konfederale afdeling (onder AP Hill) van Harper's Ferry aangekom om die pad te beskerm en die Unie se vooruitgang te keer. Hill se aankoms (ná 'n gedwonge optog) red Lee se leër.
Burnside het McClellan gevra vir versterkings, maar McClellan het geweier om dit te stuur.
Uitkoms van die Slag van Antietam
McClellan het nie 25% van sy leër gebruik nie.
Die federale het die Konfederate byna teruggestoot
Dit was die bloedigste enkele dag in die Amerikaanse geskiedenis. 10 500 Konfederate was slagoffers (dit was 1/3 van Lee se leër), met ongeveer 1600 dood. 12 500 Federale het geval (2100 gedood). Dit is twee keer meer as die aantal slagoffers op D-Day.
Op "Bloody Lane" beweer een beampte 100 meter oor lywe geloop het sonder om die grond te raak.
Lee het op die 18de plek op die veld gebly. Die twee kante is gewond.
Lee het op die 19de keer na Virginia teruggekeer. McClellan het slegs 'n paar troepe gestuur om die Konfederate te teister, maar het nie van krag geword nie. Lee se leër het weggekom.
Scott noem dat die foute van McClellan in hierdie veldtog die Konfederasie in staat gestel het om 'n Oosterse leër te onderhou en die oorlog langer as twee jaar voor te hou.
Gevolge van die Slag van Antietam
Die stryd was 'n taktiese trekking, maar die Unie het die veld behou.
Lincoln het die slagveld besoek en McClellan probeer kry om Lee te agtervolg. McClellan het geweier.
In November het Lincoln McClellan verwyder. McClellan het geskryf "Hulle het 'n groot fout begaan. Helaas vir my land! "
Die Britte, wat daaraan gedink het om te probeer bemiddel, besluit om dit nie te doen nie.
Dit was genoeg vir 'n unie-oorwinning vir Lincoln om die Emancipation Proclamation uit te reik. (Meer hieroor volgende keer).
Baie moderne wetenskaplikes noem dit om hierdie rede die "draaipunt van die oorlog."
Copyright 2021 \ Die hele geskiedenis van die mensdom op een webwerf \ Die Slag van Antietam (17 September 1862)