San Miguel Bueno, martelaar, die eksistensialisme van Unamuno | Huidige literatuur
Saint Michael Good, martelaar.
Op 13 Mei 1931 verskyn dit vir die eerste keer Saint Manuel Bueno, martelaar, in die N ° 461 van die tydskrif Vandag se roman. Dit is 'n nivola wat baie van die kenmerkende kenmerke van die uitgebreide werk van die filosoof en skrywer Miguel de Unamuno saamvat.. Die teks weerspieël baie van die bekommernisse wat 'n bejaarde intellektueel voortdurend geteister het.
Hierdie eksistensiële refleksies word uitgedruk deur sy hoofkarakter, die priester. Asook die bedoeling van die Baskiese skrywer om sy lesers se gewete te skud om hulle tot 'n ware geestelike soeke aan te spoor. Die konfrontasie tussen geloof en rede het immers 'n permanente interne stryd in Unamuno geword.
1.1 Unamuno se persoonlikheid, styl en denke
2 Argument van Saint Manuel Bueno, martelaar
2.0.1 Die regverdiging
3 Filosofiese teorieë
3.1 Parallelle tussen Unamuno en sy protagoniste
3.2 'N Kwessie van identiteit?
3.3 Saint Manuel Bueno, martelaar: 'n meesterstuk in elke sin van die uitdrukking
Miguel de Unamuno (Bilbao, 29 September 1864 - Salamanca, 31 Desember 1936) is een van die grootste verwysings van die Generasie van 98. Sy werk toon 'n verhewe beheersing van verskillende genre-style soos essays, romans, poësie en uitvoerende kunste. Aan die Universiteit van Salamanca was hy professor in Grieks, hy was selfs rektor, maar hy is om politieke redes ontslaan.
Hy het in Frankryk in ballingskap gegaan tydens die diktatuur van Primo de Rivera. By sy terugkeer na Spanje het hy weer die pastorie besit. Na die bekendstelling in 1931, Saint Manuel Bueno, martelaar is onder die Espasa Calpe-etiket gepubliseer, tesame met nog twee verhale in 1993. Hierdie twee aanvullende verhale word ewe gedomineer deur die eksistensialistiese temas wat die meeste geïnteresseer het Unamuno.
Unamuno se persoonlikheid, styl en denke
Sy taai temperament kontrasteer ietwat met 'n taamlike ontstellende lewensopvatting, geraam in 'n permanente filosofiese beraadslaging. Op dieselfde manier was die eindige toestand van die mens 'n gereelde idee in sy lirieke, gekenmerk deur 'n lewendige en presiese styl, sonder fieterjasies. Alles word uitgedruk in 'n rustieke, ekspressiewe prosa, belas met antitese, om sy innerlike heelal te openbaar.
Verder, sy standpunt oor Spanje en Europa is 'n teken van sy uiteindelike ekstremisme. In sy eerste dekades van sy lewe het Unamuno dit nodig gesien om Spanje te "Europeaniseren" as gevolg van die agtergeblewenheid van die Iberiese volk ten opsigte van die vasteland. Maar teen die einde van sy lewe het hy dit belangriker geag om Europa te "spaansiseer". Hiermee laat vaar hy dus die eens lof vir Europese vooruitgang.
Argument van Saint Manuel Bueno, martelaar
Ángela Carballino is die redakteur van die verhaal van Don Manuel Bueno, die plebano van die klein stadjie waar sy woon, Valverde de Lucerna. 'N Opeenvolging van gebeure veroorsaak dat die gemeentepriester beskou word as 'n lewende heilige, gemaak van vlees en bloed' en 'n presiese argetipe van 'n dienaar van God. Met onvoorwaardelike liefde en toewyding om die weerloses te vertroos, en help almal om goed te sterf.
Op 'n dag keer Angela se broer, Lázaro, 'n vrydenker met 'n antiklerikale neiging, terug na die stad. Alhoewel Lázaro se aanvanklike antipatie teenoor Don Manuel vinnig in bewondering verander nadat hy sy selfverloëning gevoel het. Maar die priester het 'n verborge kant: hy glo beslis nie in Hom nie. Hy verlang na die ewigheid, maar sy gebrek aan geloof maak dit vir hom onmoontlik om die opstanding van die vlees te verstaan.
Don Manuel bely sy geheim presies aan Lázaro en hierdie een aan Angela. Hy verduidelik sy bedrieglike gedrag in sy voorneme om 'vrede onder die gelowiges' te bewaar. Hy verkies om die vertroostende dogma van 'n hiernamaals onder die gemeentelede te handhaaf om hulle nie te steur nie. Dan besluit Lázaro om sy progressiewe idees te bedank, gee voor dat hy bekeer en werk saam met die vader se missie.
Na 'n paar jaar, Don Manuel sterf - steeds sonder om sy geloof te herwin - met voldoende verdienste om te salig te word. Net Angela en Lázaro is die enigste wat haar geheim ken. Uiteindelik, wanneer Lázaro sterf, wonder Angela uiteindelik oor die verlossing van haar geliefdes.
Oor die algemeen, Miguel de Unamuno se literêre skeppings is duidelik eksistensialisties van aard. Dit ondersoek die subjektiwiteit van menslike vryheid vanuit 'n individualistiese visie, waar elkeen verantwoordelik is vir sy eie besluite. Daarom stel 'n Unamuniese man nie alles voor aan 'n vorige entiteit wat in staat is om sy pad te bepaal of te bepaal nie.
Parallelle tussen Unamuno en sy protagoniste
Die karakter van Don Manuel wil in die ewigheid glo en homself verlos in sy geloof, want hy vrees sy sterflike toestand. Op dieselfde manier, Unamuno was kongruent met sy gedagte aan transendensie deur sy optrede, ervarings en toewyding aan ander. Maar die vermoede wat van die rede afgelei is, blyk altyd 'n groot onvermydelike plaat op sy geestelike weg.
Op die ou end, dat godsdienstige verdrukking deur Unamuno self in die skemer van sy dae oorkom word deur 'n rasionele agnostisisme in plaas van 'n absolute. Op hierdie stadium sou redding beskikbaar wees vir diegene wat daarna verlang om God te bereik. Om hierdie rede is Bybelse toespelings (hetsy direk, tekstuele of indirekte), ondanks dogmatiese twyfel, baie relevant in die werk.
'N Kwessie van identiteit?
Die name wat Unamuno in Don Manuel Bueno, martelaar dui die rolle van elke karakter in die teks aan. Angela - Angel is die boodskapper. Don Manuel - Emmanuel, die redder. Daar word op Lazarus verwys na 'n soortgelyke manier as die Bybelse figuur (wat sy pragmatisme laat vaar om hom aan 'n godsdienstige lewe te wy). Selfs die landskappe van die stad, die meer en die heuwel is verpersoonlik, hulle het 'n siel.
Aanhaling deur Miguel de Unamuno.
Don Manuel leef gedompel in 'n konstante identiteitsdilemma, die innerlike teen die openbare identiteit wat vir ander gekonstrueer is. Danksy die priester voel die gemeentelede egter dat daar geen enkele rede is om in geloof te wankel nie. Die gelowiges betwyfel nie dat hulle op die regte pad is nie. Hulle is seker dat hulle gered is.
Saint Manuel Bueno, martelaar: 'n meesterstuk in elke sin van die uitdrukking
Die moontlikheid van heiligmaking word die voertuig vir die onsterflikheid van Don Manuel. Na aanleiding, die optrede van die hoofkarakter kry 'n ewige belang aangesien dit vasgelê is in onvoorwaardelike liefde. 'N Geringe en onbaatsugtige opoffering in vergelyking met 'n ware waarde: die rustigheid van die inwoners van die dorp.
Daarom, Unamuno se genialiteit blyk duidelik as hy die groot teenstrydighede van die mens op so 'n vloeiende manier weergee. Met 'n benadering ten gunste van spiritualiteit as een van die fundamentele aspekte van beskawing en vooruitgang. Dit is twyfel as 'n belangrike element van geestelike groei en spiritualiteit as 'n onmisbare deel van die moderne mensdom.