Hoe oud is Lunsklip Selfbehoudkamp?
Lunsklipkamp is in 1962 deur Werner Louw gestig. Oom Werner was kampleier tot 1986. Daarna was Chris Jordaan die kampleier tot in 1996. In 1997 het Willie Matthysen by hom oorgeneem. In 2009 en 2010 was Malan le Roux die kampleier en sedert 2011 is dit Jan van Heerden.
Janie van Heerden, destyds Janie Badenhorst, is die kampsekretaresse sedert 1987. Sy het in 1980 vir die eerste keer gekamp en tot op hede het sy nog nie een kamp oorgeslaan nie. Dit maak haar die langsdurendste Lunsklipper!
Voor haar was Tannie Edelweiss du Plessis die kampsekretaresse vir die eerste 25 jaar van die kamp se bestaan.
Hoe het Lunsklip begin?
Eerstens was oom Werner oortuig daarvan dat daar opnuut geleentheid geskep moes word vir Verkenners, en spesifiek stadskinders, om die natuur beter te leer ken.
Tweedens moes daar voorsiening gemaak word dat die jeug wat dan meer bewus is van hulle afhanklikheid van die natuur, groter dankbaarheid teenoor God sal openbaar deur met groter sorg die natuur te beheer en te bewaar.
Derdens is gepoog om Verkenners op avontuurlike wyse te laat besef dat hulle as enkelinge en as lede van die Afrikanervolk aan die bodem van ons vaderland verbind is.
Oom Werner het sy inspirasie uit die kultuuropdrag in die Bybel gekry. Genesis 1:28 : “Toe het God hulle geseën en vir hulle gesê: “Wees vrugbaar, word baie, bewoon die aarde en bewerk dit. Heers oor die vis in die see, oor die voëls in die lug, oor al die diere van die aarde, ook oor die diere wat op die aarde kruip.”
Julle is dan so oud?
'n Visie is iets wat nooit werklik tot voleinding gebring word nie maar is iets waarna altyd gestreef word. Oom Werner Louw se visie was juis vir 'n tyd soos nou.
Kom ons kyk vir 'n oomblik wat Lunsklip se bydrae was in die Voortrekkers:
Lunsklip was die eerste veldwerkkamp in Die Voortrekkers. Tot in 1962 was daar nog net kompetisiekampe;
Die Selfbehoudkenteken is destyds Chris Jordaan, die tweede kampleier van Lunsklip, geskryf. Die gedagte het by hom ontstaan om die jong Verkenner aan te moedig om dit wat eie is aan die Afrikaner en sy kultuur-historiese erfenis, op te pas en daardeur die volk se voortbestaan te help verseker.
Daar is vandag verskeie kampe wat die Selfbehoud kenteken aanbied - veldwerk- sowel as waterwerkkampe. Kampe soos Boknes, Thaba, Seejol, Roodeplaat en Wilgedraai.
Verskeie kampe het uit Lunsklip onstaan omdat die Lunsklipterrein nie die groot getalle in die tagtigerjare kon hateer nie. Van die kampe het ongelukkig al weer gesluit. Dit is kampe soos Westvalia Veldwerkkamp; Kruisrivier Veldwerkkamp en Thabazimbi Veldwerkkamp. Vandag se Thaba Veldwerkkamp is 'n samevoeging van die ou Thabazimbi en Kruisrivier Veldwerkkampe.
Boknes, en Rhus Keeti kampe se stigters en kampleiers. Al hierdie mense en kampe het en is steeds besig om op hul unieke wyse 'n bydrae te lewer aan Die Voortrekkers en Afrikanerjongmens.
Lunsklip kampeerders het in die begin met 'n trein na die kampterrein gereis;
Lunsklip was die eerste Voortrekkerkamp waar die nuwe Nasionale vlag in 1994 gehys is - nog voor die vlag op 27 April amptelik in gebruik geneem is;
Lunsklip was die eerste Voortrekkerkamp met 'n kampradiostasie;
Lunsklip was die eerste Voortrekkerkamp met provinsiale toestemming om 'n driepaal en V-formasie parade te hou;
Lunsklip was die eerste Voortrekkerkamp wat vaandels vir elke jaar van sy bestaan gehad het;
Lunsklippers het een nag met 'n nagoefening, toe die weer 100% reg was per weermagradios met oorlogskepe van die Amerikaanse vloot gepraat (‘n Een-uit-‘n-miljoen kans!);
Lunsklippers het in die sestiger jare met die treinongeluk by Opblaas-stasie, naby Lunsklipstasie, mense wat in die ongeluk was, gered en medies versorg en uit ontspoorde waens gaan uithaal – veral offisiere was hierby betrokke.
Die Lunsklipterrein is geleë binne die Percy Fyfe Natuurreservaat tussen Potgietersrus (Mokopane) en Pietersburg (Polokwane). Die natuurskoon is asemrowend mooi, soos gesien kan word op die paar foto's op hierdie blad. Dit was eers die plaas Lunsklip, wat aan Oom Percy (oorlede 1965) behoort het. Hy was 'n aangetroude familielid van Oom Werner Louw en baie lief vir kinders. Hy en sy vrou was kinderloos en hy het in sy testament bepaal dat die grond na Natuurbewaring gaan maar dat die jeug van Suid-Afrika altyd toegelaat moet word om op die terrein te kamp. Die terrein word tans deur die 'Vriende van Percy Fyfe', 'n nie-winsgewende organisasie, bestuur.
Die kampterrein was eers Oom Percy se pampoenland! Ons is baie bevoorreg om die wildskampe tot ons beskikking te hê wat ons 'n terrein van honderde hektaar gee om in te beweeg.