Rapport en Afrikaans se joernalistieke krisis | The new South Africa
Posted on August 15, 2009 by rudiprinsloo	Deur Dan Roodt
Woensdag 12 Augustus 2009 1:53 pm
Die afgelope naweek het Rapport bekendgemaak dat hy sy internetuitgawe later beskikbaar stel in ‘n poging om vas te stel of die sirkulasie van die koerant se papieruitgawe deur die aanlynweergawe beïnvloed word.
Ook is die koerant se internetlesers in ‘n opname gevra of hulle bereid sou wees “om vir Rapport se aanlyn-inhoud te betaal”. Agt-en-tagtig persent van die aanlynlesers het egter geantwoord dat hulle nie bereid is om te betaal nie.
As ek eerlik moet wees, sal ek ook nie vir Rapport betaal nie, hetsy op papier, hetsy op my rekenaarskerm. Benewens sensasionele berigte oor Steve Hofmeyr se owerspel en foto’s van Saterdag se rugby, bevat Rapport geen nuus wat my as opgevoede Afrikanerleser interesseer nie.
Dan praat ek nie eens van die koerant se redaksionele kommentaar in die vorm van hoofartikels en rubriekskrywers nie. Daar is die Snotkop Jan-Jan Joubert wat eers ‘n Mbeki-bewonderaar was en deesdae ‘n soort adolessente aanbidding vir Helen Zille koester. Die goue draad van Snotkop Joubert se oppervlakkige, onintelligente menings is egter sy afkeer van alles wat van die Afrikaner is: ons geskiedenis, Standaardafrikaans, die gedagte dat ons oor taal-, kultuur- of minderheidsregte mag beskik.
‘n Ander weeklikse rubriekskrywer in Rapport is Daggakop Kombuis. Onlangs het ek al menige artikel gelees waarin daar beweer word dat blootstelling aan dagga en ander dwelms permanente breinskade tot gevolg het. Daar is ‘n soort ligsinnigheid omtrent hom wat spreek van ‘n verwronge werklikheidsbesef. Hoe meer geweldsmisdaad daar in Suid-Afrika gepleeg word en hoe meer ons infrastruktuur in duie stort, hoe meer juig Koos Kombuis oor “demokrasie” en “vryheid”. Vir hom is daar geen verskil tussen ‘n rockkonsert en ‘n verkiesing nie; albei is vorme van massavermaak wat met ‘n bottel Tassenberg geniet kan word. Dat Rapport hoegenaamd kans sien om Koos Kombuis as ‘n politieke kommentator aan te bied, toon dat die koerant insgelyks sy kontak met die werklikheid kwyt is.
Asof ‘n Snotkop en ‘n Daggakop nie genoeg is nie, vergas Rapport ons ook op die halfgebakte skrywes van die Warkop Andries (alias Roof) Bezuidenhout. Benewens rocksanger, is Roof ook dosent of navorser aan Wits in ‘n geesteswetenskaplike dissipline. As iemand wat self aan Wits gestudeer het in die dae toe daar nog toelatingsvereistes was, kan ek getuig van die mate waartoe die geesteswetenskappe in daardie tyd reeds gerysmier is deur ‘n bonte versameling malles wat onder die vaandels van Marxisme, Feminisme en Afrikanisme die res van die samelewing as boos beskou het. Wits het nooit die ineenstorting van die Berlynse muur oorkom nie en sedertdien gryp die toenemend gehawende groepie sosioloë, politieke wetenskaplikes en literatore aan daardie universiteit na al hoe meer vergesogte teorieë en linkse clichés wat Robert Mugage na ‘n groot wysgeer laat voorkom. Roof voel hom vir seker tuis by Wits en tussen die blaaie van Rapport waar hy, die Warkop, geredelik saam met Snotkop en Daggakop deelneem aan allerlei klagtes en beledigings teen die normale, heteroseksuele en boonop blanke Afrikaner wat die meerderheid van Rapport se lesers verteenwoordig.
Dan is daar nog, les bes, Jakes Gerwel, wat al odes aan die Kommunistiese Party in Rapport geskryf het en blykbaar letterlik in trane uitgebars het toe die skare vanuit Oos-Berlyn in 1989 oor die Glienickebrug gestroom het sonder dat die destydse Oos-Duitse muurskieters op hulle geskiet het om hulle in hul werkersparadys gevange te hou. Ek sou Jakes Gerwel seker Kroeskop kon noem, maar netnou word ek van rassisme beskuldig. Noem hom dan maar eerder Rooikop, wat nie die kleur van sy hare uitdruk nie, maar wel sy matelose bewondering vir alles wat met die SAKP en ANC te make het. Trouens, elkeen van sy stukke kommentaar in Rapport gaan gewoonlik oor een of ander figuur in die SAKP of ANC wat ons eer en agting verdien. Waarskynlik is hy die enigste kaartdraende lid van die ANC wat sowel ‘n aanhanger van Thabo Mbeki as Jacob Zuma is, want hy koester ‘n kinderlike bewondering vir albei. Hy is ook alewig besig met “nasiebou” en om alles in dié droewe land goed te praat. Elke donker wolk het sy silwer randjie en as jy gister in jou huis aangeval is of daar is ontlasting in Sannieshof se drinkwater, onthou net: dis ‘n voorreg om deur die groot leiers van die ANC en SAKP regeer te word.
Voeg hierby nog Christi van der Westhuizen, Mad Max du Preez en ander Afrikanerhaters wat meer of minder gereeld in Rapport hul ekstremistiese menings lug en dis duidelik dat die koerant oor ‘n doodswens beskik, ten minste wat sy sirkulasie betref. Sedert die heengaan van die ewe ultralinkse Insig, swerf ‘n bepaalde groepie Kaapse joernaliste egter van een Afrikaanse publikasie na die ander rond op soek na nog ‘n platform van waar hulle die Afrikanerpubliek kan beledig en slegsê.
Volgens Chris Louw beskik Harald Pakendorf oor die onderskeiding dat hy nie minder as vier Afrikaanse koerante “toegemaak het” nie. Liza Albrecht, die redaktrise van Rapport, is duidelik van plan om Pakendorf se rekord te oortref en vermoedelik daal die sirkulasie van die grootste en enigste Afrikaanse Sondagkoerant reeds. Albrecht het haar tande geslyp by die bylaag “By” waar Max du Preez, Christi van der Westhuizen en enigeen wat van Karl Marx, Andrea Dworkin en Carlos die Jakkals hou, welkom is om die kolomme vol te maak. Die voordeel van “By” is natuurlik dat kopers van Beeld, Die Burger en Volksblad dit as ‘n bylaag ontvang en dus maar verlief met die inhoud moet neem. Niemand sal ‘n sent daarvoor betaal nie.
Eintlik kan mens nie sê dat Liza Albrecht “uit voeling” met haar lesers is nie. Sy weet min of meer waarvan hulle hou – en gee hulle presies die teenoorgestelde. Die aanslag van Rapport – en van By – is dat Snotkop, Daggakop, Warkop, Rooikop en al die ander -koppe oor ‘n soort vrypas beskik om die Afrikanerlesers van dié publikasies week vir week te beskuldig, af te kraak en te demoraliseer. Enigiemand wat homself ‘n Afrikaner noem, is per definisie ‘n rassis en elkeen wat van skoon drinkwater hou, is ‘n Nazi wat nie die noodsaak vir diversiteit en transformasie wil erken nie.
Toevallig sien ek so pas raak dat Liza Albrecht oor ‘n Twitter-profiel beskik. Ja, reg geraai, sy beskryf haarself, nogal in die Rooitaal, as: “I’m the editor of an Afrikaans newspaper in South Africa.” Ene Jannie Momberg, redakteur van News24, ‘n volgeling van haar op Twitter, het beswaar teen die gebruik van blankes met blonde hare op die Vryheidsfront Plus se verkiesingsplakkate.
Ek vermoed Liza Albrecht het ook ‘n beswaar teen die ras en haarkleur, asook taalvoorkeur, van haar lesers. Vandaar haar veldtog om Rapport te herposisioneer as ‘n byderwetse, linkse, regstellende-aksiekoerant wat iewers in die toekoms met City Press gaan saamsmelt om net in Engels te verskyn.
Liza Albrecht en haar medejoernaliste – of eerder: -propagandiste – sal seker altyd werk hê. Immers is hulle konformiste wat bloot die heersende ideologie wat vanaf die ANC-beheerde SAUK se kassie uitgebasuin word, aanhang en in Afrikaans aan die dom Boere wat steeds aanhou om Afrikaanse koerante te koop, opdis. As Rapport weens sy grondige minagting vir sy eie Afrikanerlesers ophou bestaan, sal Albrecht vir News24, City Press of enige ander publikasie in die Naspersstal gaan werk.
Die tragedie vir Afrikaans lê daarin dat dít wat vir die “editor of an Afrikaans newspaper in South Africa” net nog ‘n werk is, waarskynlik vir die voortbestaan van ons taal, selfs ons fisieke voortbestaan in dié land, van wesentlike belang is.
Die internet gaan in die nabye toekoms die leemte vul wat deur kwynende Afrikaanse koerante soos Rapport gelaat gaan word. Allerlei “alternatiewe Afrikaanse media” wat grotendeels aan die dwangbuis van politieke korrektheid en konformisme ontkom, bestaan reeds op die wêreldwye web. Maar vir die afsienbare toekoms gaan daar steeds mense wees wat, hetsy nie oor rekenaars beskik nie, hetsy verkies om hul nuus op papier te lees.
Ek kan voorsien dat, soos wat publikasies soos Rapport saam met hul ANC-ideologie oor die afgrond stort, ons ook met omsigtigheid alternatiewe op papier gaan skep. Daar bestaan allerlei streeks-, gemeenskaps- en partykoerante in Afrikaans wat met ‘n bietjie verbeelding gekonsolideer kan word om ‘n alternatief vir Rapport in gedrukte vorm te bied.
In so ‘n geval sal die heengaan van Rapport, jou anti-Afrikanerkoerant op ‘n Sondag, geen tragedie vir ons taal wees nie, maar eerder ‘n bevryding.
Intussen het ons by praag.co.za, wat grotendeels ‘n vrywillige inernetpublikasie is, besluit om ten minste elke Sondagoggend ook ‘n uitgawe aan lesers te bied wat finaal genoeg van die Rapportkoppe gehad het.
Oorsprong: Dan Roodt se woernaalhttp://roodt.org/?p=87
Filed under: Uncategorized « Ek het stellig geen keuse buiten emigrasie nie Bleeding pensioner fights off ‘mad’ attacker »