Gedagte vir die dag:  Leiers …Foto: pixabay.com Lees 2 Korintiërs 13:5-10 Daarom skryf ek hierdie dinge terwyl ek nog van julle af weg is, want wanneer ek kom, wil ek nie met die gesag wat die Here aan my gegee het, streng teen julle optree nie. Met dié gesag moet ek opbou, nie afbreek nie. (2 Korintiërs 13:10) Dit is Paulus se tweede brief aan die gemeente in Korinte, en hy is aan die vooraand van sy derde reis na hulle toe (vgl. 2 Kor 13:1). In hierdie laaste hoofstuk rig hy enkele laaste vermanings aan hulle “terwyl ek nog van julle af weg is” (v. 10). Hy gun hulle die tyd om intussen die nodige aanpassings te maak, om positief op sy raad te reageer. Een van die dae is hy daar by hulle en dan moet die dinge reg wees … En as dit nie reg is nie? Wel, sê hy, hy wil nie streng met hulle wees nie. Hy beskik oor al die gesag daartoe – hy het dit immers van die Here af gekry – maar hy sal verkies om liefs opbouend op te tree. Leierskap, nie waar nie? ’n Leier wat die naam werd is, én die verantwoordelikheid én die gesag wat daarmee gepaardgaan. Dit is nie dinge wat jy van alle leiers kan sê nie. Inteendeel. Sommige leiers ken net een manier: Kraai koning! En as dit nodig is: Verguis. Vertrap. Raak van teenstand ontslae. Beloon jou gunsgenote. Bestendig jou posisie. Dien jouself. Paulus was ’n kerkleier. Hy, van almal, het goed geweet dat alle gesag aan God behoort. Dat Jesus die Hoof van die kerk is. Dat die aangewese leiers se gesag oor die kerk en die kerk se mense dus van Bo kom. Dat daar van Bo rekenskap van die leiers geëis word. En hy weet alte goed dat die Leier net een ding van die leiers verwag aan wie Hy sy gesag verleen het: Dien my mense. Bou hulle op. Hulle moet meer word en jy minder. Ek bid, Here, vir hulle wat die swaar las van u vertroue dra. Lei U hulle tog!