WAT 'N VOORREG! - Afrikanervolksparty
Ons het 75 gaste en geen lede aanlyn
Gepubliseer op 17 April 2016 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 1357
1 Joh. 3:1-24
"KYK wat 'n groot liefde die Vader aan ons bewys het, dat ons kinders van God genoem kan word! Om hierdie rede ken die wêreld ons nie, omdat dit Hom nie geken het nie." (:1)
'n Mens kyk soms na die samelewing rondom jou en dan kan jy nie help om te wonder wat op dese aarde jy nog hier doen nie. 'n Mens voel menigmaal nie baie welkom in 'n samelewing waarin daar min plek vir God en Sy gebod is nie. Dit laat tog soms, onnodig, die vertwyfeling by 'n mens onstaan of daar nie dalk fout is met jou nie. Die hele wêreld kan tog nie verkeerd wees en ek die enigste een tussen soveel mense wat heeltemal anders dink nie?
Dit is juis dan wanneer jy moet besef dat jy weliswaar iets reg doen, want jy staan uit in die samelewing. Jy staan uit in die wêreld omdat jy anders is, omdat daar 'n ander gees in jou is as wat daar in die wêreld is. Nadat Jesus Christus uit die dood opgestaan het, het Hy sy Gees op Sy volgelinge uitgestort wat beteken dat Hy in elke ware bekeerde gelowige se hart en lewe voortleef. Wanneer ons waarlik tot bekering gekom het in Jesus Christus, stel ons ons harte tot troon vir Hom sodat Hy in ons kan lewe.
'n Baie groot fout wat menig belydende lidmate maak, is om te dink dat hul geloofsverantwoordelikheid afgehandel is sodra hulle belydenis van geloof in 'n kerk afgelê het. Mense reken dat wanneer hulle geloofsbelydenis in 'n kerk afgelê het hulle die geloofsaangeleentheid afgehandel het en kan voortgaan met die res van hul lewe met 'n skoon gewete dat hulle saligheid gewaarborg is. Hierdie is 'n verskriklike wanpersepsie aangesien die ware geloof in Jesus Christus en die bekering tot Hom 'n lewenslange verbintenis aan Hom is. Wanneer ek waarlik Jesus Christus as my Verlosser en Saligmaker aanneem, stel ek my lewe tot Sy beskikking. Dit beteken dat ek Hom toelaat om my lewe te dikteer (deur Sy Woord) en dat ek streef daarna om volgens Sy voorskrif te leef en Hom te gehoorsaam. Dit beteken dat ek in Hom sal bly.
Ons samelewing stort in duie terwyl menig "kerke" mense aanmoedig om in hul sonde te volhard in plaas daarvan om mense tot bekering te roep. Die kerke wil niemand aanstoot gee nie en daarom word verskonings uitgedink waarom mense maar eerder in hul sondes kan volhard as om mense te vermaan en te berispe. As God diegene tugtig wie Hy liefhet, is die kerk nie veronderstel om dieselfde te doen nie? "Almal wat ek liefhet, bestraf en tugtig Ek. Wees dan ywerig en bekeer jou." (Open. 3:19). "want die HERE tugtig hom wat Hy liefhet, ja, soos 'n vader die seun in wie hy behae het." (Spr. 3:12). As die Here ons met die roede besoek en ons land lamlê met 'n allesverwoestende droogte wat mens en dier laat versmag, kan menig teoloë nie wag om mense te verseker dat die droogte geensins met sonde verband hou nie. Wanneer ons land uitmekaar geruk word deur 'n onbevoegde regering wat die voltrekking van God se strafgerig oor 'n wederstrewige volk is, moet ons maar glo dat die son weer sal skyn wanneer die onbevoegde staatshoof tot 'n val gebring word. Niemand is so blind soos hy wat nie wil sien nie.
Dit is belangrik dat ons sal besef dat daar 'n groot verskil bestaan tussen godsdienstige mense en Godvresende mense. Dit is niks besonder om 'n godsdienstige mens te wees nie, want daar is weinig mense op hierdie aarde wat nie een of ander godsdiens beoefen nie. Selfs diegene wat hulself as verhewe bo enige vorm van godsdiens beskou, is ironies genoeg besig met die godsdienstigheid van individualisme ("eie-ek" godsdiens). Daar is egter net 'n handjievol mense wat bevoorreg is om die enigste ware en lewende God van hemel en aarde te aanbid. Hy wie van alle ewigheid af was en tot in alle ewigheid sal wees. Dit is daardie handjievol mense wat ag gegee het op die roepstem by die deur van hul harte en Hom in hul lewens ingenooi het om die troon van hul harte te bestyg. "Kyk, ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek ingaan na hom toe en saam met hom maaltyd hou, en hy met My." (Open. 3:20). Dit is hierdie mense wat nie meer in beheer van hul eie lewens wil wees nie, maar hul lewens vrywillig aan Sy gesag onderwerp en na Sy Wil in hul lewens streef. Dit is hierdie mense wat uit dankbaarheid en liefde aan Hom diensbaar en gehoorsaam is wat Hy kinders van God gemaak het. Dit is diegene wat verstaan dat Hy nie sommer maar net om moedswillig te wees die skepping van droogte sal laat versmag nie. Dit is diegene wat verstaan dat 'n goddelose regering nie toevallig oor 'n volk aangestel word nie. Dit is diegene wat verstaan en erken dat Hy volkome in beheer is.
'n Groot verskil tussen godsdienstige mense en kinders van God is natuurlik dat godsdienstige mense baie passief in hul godsdiensbeoefening is. Godsdienstige mense hou nie daarvan dat hul lewens verontrief word nie en oppofferings is ook nie juis hulle idee van pret nie. Godsdienstige mense wil gedurig sake só rankskik dat hulle in beheer van sake sal wees, maar kinders van God probeer sake só rangskik dat Hy in beheer van sake sal wees.
Die kinders van God besef sekerlik dat daar baie werk is wat in Sy koninkryk hier benede gedoen moet word en dat Hy ons ook nie ledig wil vind wanneer Hy kom om Sy eiendom te kom haal nie. Dit is waarom Sy kinders hulle besig hou met die werk waarin Hy hulle uitstuur en derhalwe daagliks hul lewens daaraan toewy om Hom diensbaar te wees . Dit beteken nie dat ons almal predikante moet word of in Afrika moet invaar op allerhande sendingveldtogte nie – allermins! Dit beteken dat ons ons hemelse Vader moet dien daar waar Hy ons geplant het. Dit beteken dat ons alles wat ons daagliks doen, moet doen asof in diensbaarheid aan Hom sodat Hy in alles wat ons doen, verheerlik sal word.
Ons wonder soms waarom God se kinders feitlik oral in die minderheid is – nie net in die minderheid nie, maar meestal verreweg in die minderheid. Die antwoord is mos eenvoudig – sodat ons nie in eie krag sal kan roem nie, want Sy krag word in swakheid volbring.
Ek wil vandag die kinders van God bemoedig om nie moeg te word in u ywer nie, moenie moedeloos raak en voel dat u 'n verlore stryd stry nie. Die stryd is eeue gelede reeds gewen en ons werk gaan nie ongesiens voor die oë van onse HERE verby nie. "Ek ken jou werke en liefde en diens en geloof en jou lydsaamheid en jou werke,…" (Open. 2:19). Net soos wat Hy bewus was van die doen en late van die gemeente in Thiatíre, is Hy ook bewus van elkeen van ons se werke.
Wanneer u voel dat u nie tuis hoort hier op aarde nie, onthou dat ons maar net tydelik hier is. Moet ook nie die tyd hier benede omwens nie, want ons het net eenkeer die voorreg om hier op aarde vir God diensbaar te wees en ons moet derhalwe ons allerbeste vir Hom gee nadat Hy ons die onverdiende geskenk van lewe gegee het.
Onthou, die eenkeer wat Jesus Christus as mens die aarbodem bewandel het, het Hy niks minder as Sy allerbeste vir ons gegee nie en ons daardeur kinders van God gemaak!