Daar was dan selfs belangrike ‘kultuurmanne” en kommentators wat hulle op die openbare verhoog van die sogenaamde “taalstryd” gedistansieer het, asof dit die taal sélf is wat verhoor en skuldig bevind word vir wandade van die verlede en nou verdíén om tot niet te gaan; dis tog absurd, is dit nie?! En hulle genees die verbreking van die dogter van my volk op die maklikste manier deur te sê: Vrede, vrede! --terwyl daar geen vrede is nie. Hier het hy van nomade of rustelose reisiger nou volledig mens geword, en wel sonder apatie; wat die ‘heilige dinge’, die dinge wat daar is (o.a. in die natuur, die see) in sy verse benoem en aan die mens kommunikeer (soos die filosoof Martin Heidegger dit eens gestel het), en so vorder tot by eenwording met die dinge, met die lewende dinge, die lewenskragtigheid van die skepping in al sy vorme. Ek kon nie help om vanoggend te gaan kyk hoe daar op die Praag-webblad oor SA se oorwinning oor Frankryk berig word nie (ek belowe, ek sal na dese eers ophou met Praag!).