Om stilte te verstaan… | Thulana
Om stilte te verstaan…
Plaashuis se kuierstoep
Ou Vaal Jan wat op my Pa se werf gewerk het, sal vandag sê: "Ounooi se hart is wit". As my Pa beneuk was oor 'n kalf wat uit sy kamp geglip het, en die koei droog gesuip het, was sy hart blykbaar swart. Ons kuier vir 'n paar dae op die plot in Windhoek.
My kroos is om my. Die honne is sommer laf. Is so; my hart is spierwit.
Namib se sonopkoms
Voor ligdag sit ek al op die stoep. Iewers naby die opstal is 'n Nonnie uil wat roep. 'n Klomp tarentale kom jaa mekaar rond. Met volmaan lyk dit iemand het 'n lig iewers aangelos. Ek kyk vêr oor die werf. Volmaan kom die jakkalse nader want hulle lus vir die dik ganse. Die honne en die jakkalse speel kat en muis. Tussen die boerboel en foxsterrier is die twaalf dik ganse nog veilig.
Sonsopkoms is net 'n prentjie. Die lug is aan die vlam, rooi en geel gemeng. Matteas klingel oor die werf met die melk-emmers en speensalf. Blommetjie die ou vrieskoei se nat neus groet hom reeds by die kraal se hek. Sy stoot en druk hom in die holte van die rug en staan gedwee dat hy haar agterbene riem en haar uitmelk.
Blommetjie die melkkoei
Mens maak tyd vir 'n tweede koppie koffie.
Ons wag die reën.
Buurman se beeste loop naby die lyndraad en bulk van die dors. Sy Kwa-jonges het sekerlik almal gaan ringkink en niemand het vir die bees hekke oopgelos vir watersuip nie. Namibië trek nog skouers op na 'n lang vreksel van 'n droogte. Ons het nou so terg reëntjie gekry, net genoeg om die melkkoeie nie te laat opdroog nie. Maar die goed in die stalle lyk sleg. Oupa gee byvoer maar die pense blaas op en net so weer af, net vel en been.
Skaap floreer in hierdie klip en bossie wêreld. Die swart ou ooi gooi altyd tweeling lammers af, maar dié jaar het sy sowaar een lam verwerp. Nou word daar 'n hanslam ge-bottelvoer. Ouma steriliseer bottels en lamtiete soos toet se jare, en hanslam kry klokslag warm melk; vars uit die melk-emmers. Hanslam bly 'n ougat ding. Jare later weet jy presies, vanuit die bondel watter ene was hanslam. Die res hol mos simpel in die kloof in, maar hanslam kom nader getrippel, staan stil en kyk jou effe diep in die oë.
Daar's geelvinke in die treurwilgboom wat nesbou. Party staar heeldag na 'n tv-skerm. Ons bekyk die nesbouery van swaeltjies en vinkies. Ander mense deel uit aan die kerk, gee hannevol munte vir vreksleg op straathoeke, dra aan by die dierekliniek; ek voer voëls; dis my ding. Gryskat en sy wolmaat sluip en bekruip die voëltjies maar die voëltjies bly slimmer en vinniger as die katte.
Oupa se diesel-bakkie met die valvlappe en seiltjie word nader getrek. Vandag ry ons die vullissakke weg na die dorp se vullisterein. Lyndrade word styfgetrek en die damwal moet versterk word. Werk is daar altyd genoeg van, werk wag nie, dit moet gedoen moet word.
Die Jack Russel kom trots aangetrippel oor die werf, met 'n vreksel van 'n Zebra slang in die bek. Die kop is reeds afgebyt. Die ander honne se opgewondenheid ken geen perke nie. Elkeen gryp 'n stuk slang en hol in 'n rigting en speel met die wikkellyf daarvan.
Gister het ons skaap geslag. Ons slag al om die ses weke, gans, hoender en skaap. Die aanwas en eiers is vir onse huis gebruik. Ouma werk die vleis en ons maak pakkies en sny vleis van die been af. Daar's plak-vlieglinte wat vanaf die plafon hang. Die vleis word in blik geel enamel skottels gesorteer, en Ouma tel al haar Victoria Knox messe voor en na die slag. Mieta gaan sny spinasie uit die groentetuin.
Ons het vriende wat vanaand oorkom om 'n rib te braai en ietsie te drink met sonsondergang. My seun slaan 'n piekniektafel op, by die dam, voor die gaste aankom staan 'n ysboks en gepoetse glase reg. Daar's eend op die dam, sonspikkels op die water en die honne wat baljaar in die water.
Elke daglig oomblik word opgeslurp.
Na sonsondergang hang 'n stilte en vrede oor die werf. Al die werk kom tot stilstand.
Iemand stort in die plaashuis.
Potte is uitgeput van stoom en prut op die gasstoof.
Honne lê uitgestek op die stoep.
Oor die werf hoor ons vêr-weg stemme van die volk.
Stadsmens vra my gister, "Nou wat maak julle so in die stilte? Raak julle nie verveeld nie?". Ek dog sy maak 'n grap, maar sien sy's toe heel ernstig, want sy wag 'n antwoord. Dis nie iets wat ek elke dag plan nie. Dit gebeur net; koffie drink, diere versorg, skoonmaak, regmaak wegry kosmaak en versorg.
Gedempte stemme op die stoep tot laataand, iewers lê vergete selfone en niemand wonder wat op TV blêr nie. Saterdag is vir TV-rugby kyk en nuus luister ons agtuur soggens en saans oor die draadloos.
My man het 'n kampbedjie uitgetrek op die stoep hy kyk verskietende sterre, en loer vir kole wat gloei in die donker
Ons smag na die stilte. Dis nie vir ons 'n probleem nie.
As jy die stilte nie leer ken nie, sal jy dit nooit verstaan nie.
This entry was posted in Expat Living on December 25, 2015 by Daniël Bezuidenhout.
← Kaalgat op straat Pannekoek vanaf Tsumeb… →
18 thoughts on "Om stilte te verstaan…"
Christina B December 25, 2015 at 9:40 pm
Ek het nou baie lekker gelees, dankie. Dit het my soontoe verplaas en ek kon sommer die Namibiese plaas om my voel, die stilte hoor en amper die plaasreuke ruik ook. Geniet dit, jou mense om jou en die stilte. Die beste.
Daniël Bezuidenhout Post author December 25, 2015 at 9:46 pm
Dankie Christina ek waardeer x
HesterLeyNel December 26, 2015 at 4:20 am
Hoe heerlik klink jou stilte en jou rus nie! Vakansietye hier in Paradys is natuurlik 'n lawaai en mensegedrang van vroeg soggens tot saans laat. Lekker gelees, dankie.
Daniël Bezuidenhout Post author December 26, 2015 at 8:08 pm
Dankie Hester – ons ry môre na Swakop en ek gaan ure lank iewers in 'n koffiewinkel sit en al die toeriste bekyk….die lawaai sal ek maar weer gewoond raak…of miskien sal ek duine toe vlug
Rob Alberts December 26, 2015 at 8:01 am
Het lawaai van de 24/7 economie dendert hier door de straten en door de lucht.
Wat een pracht om dan even jouw blog voorbij te zien komen.
Dankie Rob x
dalenatjie December 26, 2015 at 8:05 am
Dit was pragtig… Mal oor daai stoep, wat 'n fees! Ek ken n paar mense wat erg bang is vir stilte, hulle voel genoop om elke leemte te vul met nuttelose vrae en ondeurdagte stellings en dis nogal effe frustrerend vir iemand wat wel gemaklik met die 'sound of silence' is.
Daniël Bezuidenhout Post author December 26, 2015 at 8:09 pm
Oe ek weet so waarvan jy praat, daar's twee vriendinne van my wat soveel praat, dit smaak my hulle het 'n radio ingesluk en ek kry nie die afskakel knoppie nie….blah-blah-blah
dalenatjie December 27, 2015 at 9:57 am
Presies ja! My ma en skoonma het beide daai probleem… Mens sou sweer die stilte gaan byt as jy hom loslaat!
Daniël Bezuidenhout Post author December 27, 2015 at 12:00 pm
Hectic party keer voel dit mos mens hou jou asem op reg om in te spring met ietsie om te sê maar nee….dis asof hulle deur hulle kiewe asemhaal. Mens kan mos nie net luister nie. Mens wens hulle kan hulle lippe lek en die nonsens proe wat hulle praat.
dalenatjie December 27, 2015 at 1:42 pm
Ja o ja!! En dan begin hulle vrae en stories herhaal ook terwille van praat! Gap gee? O wee, o nee… Gewoonlik teen die tyd wat mens dan ook n spreukbeurt kry is daardie onderwerp lank reeds in die verlede en jo kommentaar sinneloos..
rondomtaliedraai December 26, 2015 at 6:19 pm
Dis baie spesiaal Baie dankie
monicahaddad01 December 27, 2015 at 8:19 am
Ai ek het nou so ver gaan draai by jou en elke woord ingedrink. Die probleem is dat as jy eers stilte verstaan wil jy nie meer daarsonder……..
Daniël Bezuidenhout Post author December 27, 2015 at 8:29 am
Monica jys so reg. Slaat dir spyker op sy kop
coetzee2014 December 27, 2015 at 8:31 pm
Lekker gelees. Stem met so baie saam, maar die beste is die praters wat hul lippe moet aflek. Sal dit onthou. Mense, kom by ons en dan kan hulle nie uitgepraat raak oor die rustigheid (tranquilidad) nie en ook die baie sterre in die lug nie.
perdebytjie December 27, 2015 at 9:56 pm
'n Storie so na my hart!Ek kan ure in stilte verkeer en hou daarvan om op plekke te wees waar niemand is nie.