Afskeid en Bestemming - Vaandel Uitgewers
Ek ken dié uitdrukking al van kinderdae af. Want afskeid laat altyd 'n gevoel van gemis agter — 'n leemte wat jou soms dae lank bybly. Die skrywer WA de Klerk het dit so uitgedruk: "Afskeid is die klein dood."
Maar altyd is daar ook die hoopvolle troos: ons sal mekaar weer sien.
My eerste kennismaking met afskeid was as 13-jarige toe ek met die trein van Lichtenburg-stasie af koshuis toe is. Pa en Ma het my vroegdag op die stasie afgesien, en ek kan nou nog onthou hoe Ma my vasgehou en ons saamgehuil het asof ons mekaar nooit weer gaan sien nie. Toe het Pa hier langs my kom staan en op sy rustige manier gesê:
"Ou seun met die eerste skoolvakansie kom jy mos weer huis toe, jong."
En skielik was die afskeid nie meer so finaal nie.
Daardie aand by die koshuis maak ek toe my tas oop en heel bo-op lê die Bybel wat Ma die vorige dag met bruinpapier oorgetrek het. Op die eerste bladsy het sy in drukskrif geskryf: EER JOU VADER EN MOEDER DAT JOU DAE VERLENG MAG WORD. (Eksodus 20:12).
Eers jare later sou ek besef dat daardie woorde van Moses oneindig dieper strek as om maar net aan jou biologiese ouers eer en respek te betoon. Dit vra veel, veel meer, en dis ook glad nie skaam om byna bowe-menslike offers van jou te eis nie, want ingesluit in hierdie eerbetoon, is die behoud van wie en wat jy is, die beskerming van jou vaderland, agting en respek vir jou herkoms, erflike identiteit, karakter en beginsels wat altyddeur geheilig moet word. En, ja, ook om dit sónder skaamte aan die ganse wêreld, maar veral jou vyande, as spieëlbeeld voor te hou.
Juis daarom vra dit ook dat ons dit wat die voorsate aan ons nagelaat het (en ek praat nie nou van materiële wins en aardse goedere nie) met trots sal koester en bewaar, sal uitbou en veredel sodat ons kinders bevoorreg sal wees om, net soos ons, die goeie druif van 'n edele wingerd te geniet.
Geloof, taal, wette en kultuur is die bestanddele wat die Boervrou saamvoeg om deeg vir die volksbrood te maak, en sou een van die bestanddele afgewater of weggelaat word, verloor die brood sy unieke volksgeur en -smaak.
Vir die Landbouer is dit weer die juk, strop en swingel waarmee hy sy trekdiere voor die volkswa inspan. Gebeur dit dat 'n juk, strop of swingel breek, verloor 'n trekos sy krag en die wa sy momentum.
Tot en met Tsafendas se dolksteek in Dr. Verwoerd se volkshart, het ons saam met hom vader en moeder geëer, saam die goeie Gawes uit óns Vader se hand ontvang en geniet. Maar skaars was hy weggelê, of ons volksleiers, priesters, leraars en pastore verneem van ons God se haters, dat al die voorskrifte in sy Wetboek wat daarop die kansel lê, vir hulle onaanvaarbaar is, hulle aanstoot gee en dat selfs sy Naam vir hulle 'n belediging is.
Hul woorde was skaars koud, of ons leiers verklaar sy Naam verbode in ons hoogste vergadering.
En die Here hoor my, sonder om, soos die profete van ouds, eers vir Hom óf sy Wetboek te raadpleeg, het priester, leraar en pastoor dadelik knieë toe gegaan en met 'n groot gejammer en gesnotter die barbaar om vergiffenis gesmeek omdat hulle na hul God geluister het en nie besef het watter oneer Hy hul nuutgevonde broers aangedoen het nie, want alles wat Hy tot geregtigheid verklaar het, het net ongeregtigheid gebaar. En hoe innig bly was hulle nie dat hierdie einste nuwe broers ook hul grootste sonde (apartheid) bekend gemaak het nie, want hulle het, tot hul skande, aan hierdie God se vernederende, rassistiese bevele gehoor gegee:
"Jy mag jou nie met hulle verswaer nie; jy mag nie met hulle saam in een grondgebied woon en saam het hulle in dieselfde juk trek nie; ook mag jy nie saam met hulle aanbid, óf hulle enige geluk of voorspoed toewens nie!"
Ja, nog skaars het hulle weer orent gekom, hulle snot en trane afgevee, of ons word opgekommandeer om dieselfde te doen.
Daarna het ons met 'n sug van verligting en sonder 'n oogknip die eer-jou-vader-en-jou-moeder-gebod oorboord gegooi, ons en ons God se haters tegemoetgegaan, hulle met 'n kus in ons midde verwelkom en hul gode blymoedig aanvaar.
Sedert daardie dag probeer ons tevergeefs verstaan waarom so baie van ons vaders en moeders, ons jongelinge, ons dogters en seun se dae so verkort word in die land wat Hy aan ons gegee het. Ons spandeer duisene om dit te verhoed, maar niks help nie. Ons huise is in versterkte tronke verander om die nuwe broers wat ons so liefhet, buite te hou; ons motors is met sirenes en ratkasslotte beveilig om te keer dat hulle dit nie steel nie; vrees vir hulle oorskadu ons. En oraloor word ons teen hulle gewaarsku: in die koerante, op TV, in duisende e-posse en op kennisgewingborde lees en hoor ons daagliks:
"Moenie sommer by jou huis uit jou motor klim nie, kyk eers rond of dit veilig is. Moenie langs die pad stilhou nie. Vroue moenie alleen in die nag rondry nie. Laai jou kind by die skool af, dis te gevaarlik om te loop. As hulle jou in die straat aanval en beroof, moenie jou probeer teësit nie, laat hulle maar jou besittings vat, jou lewe is meer werd. Hulle is altyd gewapen. Die banke gebruik pantservoertuie en gewapende wagte om geld na en van banke te vervoer. Selfs jou bankbestuurder waarsku jou met 'n nota by sy kitsbank om nooit hulp van hierdie broers te aanvaar nie, want hulle sal jou beroof, selfs doodgemaak vir jou handvol note en selfoon. Soggens groet ons ons kinders en mekaar asof daar nie 'n weersiens gaan wees nie. Ons gaan slaap met 'n vuurwapen onder die kussing, en staan op met 'n dankgebed dat ons nog lewe. Hulle is ons broers en ons het hulle lief, baie, baie liewer as ons eie volksgenote. Maar ons gaan elke môre tegemoet met die angsvolle, blinde hoop dat hulle ons nog hierdie dag genadig sal wees. En word ons tog deur hulle aangeval, pleit en soebat ons dat ons lewe gespaar moet word.
Ons durf dit nie meer van God afpleit nie, want ons het Hom al in '94 ons parlement, ons skole en selfs ons binnekamer belet.
Nadat die Messias sy dissipels verlaat het, was dit HOOP wat hulle staande gehou het.
Drie jaar lank het hulle saam met Hom die stofpaaie van Galilea bewandel, was Hy die een na wie hulle daagliks opgekyk het. In die storm kon hulle Hom gaan roep en vra om te help; toe daar nie kos was nie, moes Hy voorsien; toe Petrus se skoonma siek gelê het aan koors, was Hy die Geneesheer. By geleentheid het die Jode hulle probeer vastrek, en Hy het hulle op hulle plek gesit; en daar in die tempel moes Hy die sweep inlê om die boosdoeners te verjaag.
Maar na sy afskeid en Vertrek op die wolke, was hulle skielik ook van God verlate, heeltemal alleen, verward, onseker en angsbevange.
En hulle het – uit vrees vir die Jode – agter geslote deure gaan wegkruip.
Toe stuur Hy sy Trooster, en skielik het hulle weer onthou: die AFSKEID was nie finaal nie. Hy kom weer terug — want dis die loon van die pad wat hulle met Hom saamgeloop het.
Op daardie pad is geen afskeid ooit finaal nie en hy loop na waters waar rus is.
My Pa het eendag gesê die huwelik is soos twee perde wat voor 'n kapkar ingespan is. As hulle van die wegspringplek af soos 'n span saamtrek, saam teen die steil bulte uitbeur, saam teen die afdraandes briek, en op die gelyk pad saamgalop, sal hulle aan die einde van die reis saam by die laaste watergat uitspan.
Vir my volk wil ek ook graag sê: Ons het saam die smal pad verkies en daarop vertrek, saam die bulte uitgebeur, saam teen die afdraandes briek aangedraai en op die eensame, oop vlaktes saam gestap en mekaar bemoedig en vertroos met die wete: ons bestemming is ook die Laaste Watergat, en daar voor die poorte van die Nuwe Jerusalem sal ons uitspan, sy Huis binnegaan, en saam met Hom die Bruilofsmaal geniet.
Adriaan weereens n baie diep stuk en soos mana vir die siel. Ons ouer gaarde ken afskeid, weermag, grens, universiteit ens. So waar afskeid is inderdaad die hoop op n herontmoeting. Heb 11 v 1 kom ter sprake, laat ons dus die geloof behou en ons oe vas op Yahshua ons messias hou sodat ons die eind bestemming kan bereik.
Ek be-aam wat B62 se.
BoereGroete in Jahweh
Ai Adriaan wat 'n voorreg is dit nie om weereens so bemoedig te word nie. Dit wat jy hier geskryf het laat 'n mens weer klein voel, oe met trane gevul en tog met die versugting dat ons weet en besef dat ons Heilige Skepper na Sy Volk suid van die riviere van Kus van waar Sy aanbidders, Sy Volk sal kom vir ons na Hom toe sal roep en vir die wat aan Sy Woord getrou bly uit hierdie elende sal verlos. Ons besef terdee dat daar 'n tyd vir bid en 'n tyd van veg is en nou het ons nog die geleetheid ( Die voorreg ) om op ons aan gesig voor YAHWEH te pleit vir genade, vir wysheid, vir beskerming en bowe als om ons sondes te vergewe vir al die verkeerde besluite wat ons geneem het as Volk.
Die tyd toe ons die politieke leiers tot orde moes roep het ons dit versuim, hulle mooi praaitjies was geglo hulle was in die Volk se oe soos godelikes, alles wat hulle gese het was reg en ons as Volk het hulle geglo. Later het ons eers besef nadat ons land aan die barbaar oorhandig is dat daar ter wille van dertig stuks silwer die nuwe wereld orde se opdragte uit gevoer was. Hoe lank moet ons nog die straf verduur?
Barry, KleinVrystaat, Chris (en almal wat al op hierdie blog sy kleim afgesteek het vir die Waarheid.) Julle onblusbare geloof en vertroue in die nou, byna onbegaanbare paadjie, waarop ons nog skaars die perde se maanhare kan sien, gee ook vir my hoop en vertroosting, tesame met die wete: in die duisternis waarin ek aanstons nie meer my hand voor my oë sal kan sien nie, het Hy my nie alleen gelos nie! En ek dink vir elkeen van die elf dissipels wat na hul Meester se dood, gaan wegkruip het, was daar ook die dankbare troos: hier is nog tien ander saam met my! 'n Vroutjie het 'n tyd gelede iets aan my vertel wat my altyd sal by bly. Met haar vierjarige seuntjie op die agterste sitplek van haar motor, was sy op pad Supermark toe, toe die bakkie voor haar om een of ander rede skielik stilhou en sy in hom vasry – dit was nie 'n ernstige ongeluk, maar sy was so ontsteld dat sy sommer begin huil het. Na 'n paar oomblikke voel sy die kind se handjie op haar skouer en hoor sy hom saggies sê: "Toe maar, Mamma, ek is hier…" Ek wil namens haar ook net sê: "Dankie dat julle hier is!" Ek is besig met 'n nuwe stuk oor siener se visioene waarvan talle in die afgelope tyd bewaarheid is en sal dit binnekort op die blog plaas. Genade en vrede vir julle!
Dankie Adriaan, saam gaan ons nou die stik donker tyd binne. Op die smal pad sal Sy Lig ons lei. Sy Lig skyn ook uit Sy kinders, en hul sal mekaar lei. Ek sien uit na die nuwe stuk oor visoene wat in vervulling gegaan het. Dankie vir jou leiding en bemoediging aan ons.
Die gemoedstoestand van die komentaar op die blog het kwaai verander, het ek iets gemis?
Middag aan almal. Ek lees graag hier. Oom Adriaan dit was n voorreg om jou te ontmoet. Woon naby Knysna en kom die feeste in Ladismith by vriende hou. Maar alleen hier tussen baie want die geloof verdeel. Maar ons Vader maak die eensames bymekaar in Sy huis en laat hulle saamwoon.
Moenie alleen voel nie Louwkie, Die ding wat almal op hierdie blog by mekaar bring is die feit dat almal alleen voel, …. alleen teen die wêrld, …. maar soos jy sê, … tog bymekaar is Sy `huis`.
Weet nie mooi hoe om dit te stel nie, maar gaan kyk asb na die eerste artikel hier:
Nog n insiggewende blad:
"NOTE: Feel free to pass this newsletter on to others to help them be informed and learn something from the teachings also. Should they want to receive this newsletter, have them go to http://www.torah-truths.com and fill-in the form and click on the Submit button."
My nekhare staan regop en ek kry so n lam gevoel in my 'jis'
Staan sterk, rug teen die muur, die tyd is min.
Laat Sy wil geskied!
Die tyd stap aan vir die boervolk. Hoe gereed is ons werklik, sielkundig, geestelik en fisies?
Dankie Adriaan dat jy sulke goeie stukke skryf dis regtig n versterking vir n boeresiel.
Beste vir jou en joune.
Alles baie stil hier AS? Taxis het Maandag gestaak in Pta. Glo vandag ook. Bendes, vermom as polisie, teiken Oos Rand en Noordelike voorstede. Tja, sal nou nie weet of dit nie dalk werklik polisie is nie ne? Dit is vandag Hemelvaart dag. Die volk steur hom min daaraan. Wonder of die volk ooit weet vandag is Hemelvaartdag? Ons behoort almal vandag saam tetrek in aanbidding, maar nee die weerderstrewige volk gaan aan en gaan werk asof alles reg is tussen hulle en hul Skepper. Eintlik moet ek skepper met klein lettertjie skryf, want ons volk is baal aanbidders tans. Die prez maak skielik aankondigings uit Bloem. Wonder of die aankopery van olie uit Iran al gestaak is? Eintlik wonder ek nie. Ek weet hulle doen steeds net dit wat hulle wil doen. Die Da en cosatu se optrede oor jeug subsidies is lag wekkend. Maak nie saak of dit deurgevoer word of nie. Daar sal nie werk geskep word nie, al gee die regering R800/maand per jeugdige. As daar nie werk is nie, is daar nie werk nie. Dit is nou wortel voor die perd se bek, maar die perd is aan vrek, so hy gaan elk geval nie eet nie.
Vir die wat wel Hemelvaart herdenk, alle eer en dank aan ons Messias wat vir ons sondes gesterf het en opgevaar het na die hemel om aan die regterhand van ons Vader te sit van waar hy sal kom om te oordeel en as Koning te regeer. Hallelujah!
Laat alle aardse konings vandag die jaloesie van die enigste Koning sien en ervaar, waar Hy ookal op aarde onteer word. Amen.
Aai Oom Adrian, dis dam nou baie stil van jou kant…..
Daar is so baie dinge aan die gebeur om `n mening oor deur te gee, wat van Oom se siening oor die finale vase van totale Blanke verwoesting…
Ons hoor graag…
Dankie kind van Hom wat ook my Vader, Pa en Uitspangenoot kan wees ná die LAASTE SKOF. Jy praat soos My Vader dit Wil – Ek kan met sekerheid wéét dat jy ook my en my volk se vriend is, want jy's 'n vriend en kind van die Allerhoogste wat ons volk aan bid het al die jare en ook sal aanbid in die swaarder tye wat nog sal kom. Vrede vir jou kind van die Vader.