Versindaba » Blog Archive » Andries Bezuidenhout. Musiek vir die narsissistiese eeu
Andries Bezuidenhout. Musiek vir die narsissistiese eeu
Die Kanadese band Arcade Fire het 'n paar jaar gelede 'n Grammy vir hul album "The suburbs" gewen en het sedertdien voor veel groter gehore as in die verlede gespeel. Nou wag almal vir die volgende album om te sien hoe hulle op die sukses reageer – 'n bietjie soos 'n kultusdigter se eerste bundel na die toekenning van 'n belangrike letterkundige prys. Sal die digter getrou aan 'n klein groepie aanvanklike aanhangers bly, of gaan sy vir die hoofstroom skryf? (Die poëtiese hipster se nagmerrie.) Nou is daar 'n video van "Reflektor" op die web beskikbaar, 'n vreemde liriek met verwysings na die eeu van weerkaatsings, waarin die figuur van David Bowie 'n verskyning maak. 'n Musiekvideo is deesdae so deel van die liriek as wat musikale verwerkings is en Arcade Fire het baie moeite met die visuele aspekte van "Reflektor" gedoen. Dit lyk vir my asof hulle daarin kommentaar op sukses lewer, asook die eeu van narsissisme. Ek haal gedeeltes uit die liriek aan:
Trapped in a prism
Alone on a stage
Entre le royaume, des vivants et des morts.
Beslis populêre liriek en geen grootse digkuns nie, maar ek hou van die feit dat hulle in Frans sing en daardeur klaarblyklik die punt maak dat hulle 'n Kanadese band uit 'n tweetalige land is. Rofweg vertaal sou die Franse deel verwys na iemand wat tussen die nag en die sonsopkoms is, tussen die koninkryk van lewendes en dooies. In een stadium kyk die hele band na die weerkaatsing van hulself – eerder, afbeeldings van hulself – in 'n waterpoel. Hulle is mense, maar ook poppe – hulle koppe afbeeldings van hulself, baie soos die poppe wat die Occupy-beweging van politici maak. Die tema van die spieëlbal – tipies van discoklubs uit die sewentigs – vind ook neerslag in die elektroniese verwerkings en die ritme. In die liriek word die medium waarop musiek steeds gevind word – die laserskyf, wat ook straks iets van die verlede word – met 'n spieël vergelyk:
Our song escapes
On neon silver discs
Our love is plastic
We'll break it to bits
Gaan kyk gerus na die video. Dis langer as die tydsformaat van 3:30 wat deur radiostasies se speellys-polisie voorgeskryf word – ook seker kommentaar op hoe vlak die poele van die narsissistiese eeu geword het.
Tuesday, September 10th, 2013 | Binneblik.
7 Kommentare op "Andries Bezuidenhout. Musiek vir die narsissistiese eeu"
Ooooh, poppe, maskers en mosaiek spieels! pragtig. En daar staan en gooi hul hul poppe uit die trokkie! Ai. Dankie dat jy dit gedeel het. "See you on the other side"….
Ek luister nog gereeld The Suburbs: 'n lieflike liedsiklus, 'n soort Winterreise vir die motor en mall era; en met die nagtelike motorritte en voorstedelikheid, 'n gesprek met Springsteen se The River. Ek het die album baie in die gym geluister vroeg tydens Claire se swangerskap. Hierdie reels het by my gespook:
But if it's too much to ask, too much to ask
Then send me a son…
September 10th, 2013 at 10:32 am
NS. Hierdie kon netsowel oor Brackenfell en my jeugjare gewees het:
Desmond, "Suburban War" is steeds die een op die plaat waarna ek terugkeer as ek al die ander oorslaan van te veel luister.
Ek onthou ons het in die verlede hier vergelykings tussen Arcade Fire en The National gemaak. Nou't beide bands weer plate in dieselfde jaar, kort na mekaar. Ek dan's daar nog 'n spieël ook op The National s'n se omslag.
NS. Hannalie, so praat die poppe en lirieke oor en weer tussen ons blogs.
September 10th, 2013 at 11:31 am
Van Kanadese gepraat, vreemde stukkie oor Atwood en klere:
Laat my dink aan daardie gedig van haar oor die milit^re historikus. In ons konteks is daar seker niemand wat 'n molvelbroek in soveel detail soos Karel Schoeman kan beskryf nie.
Nog iets oor Atwood uit Macleans: http://www2.macleans.ca/2013/08/24/margaret-atwood-on-plague-comic-end-times-and-human-nature/
September 10th, 2013 at 5:26 pm
Baie dankie hiervoor Leon. Aan die begin van die onderhoud kom sy nogal bitsig oor, maar as mens verder lees, skemer 'n meer ironiese figuur deur – ook in die video-uittreksel aan die einde.