Nie-verbale kommunikasie - funksies, kommunikasie, gebare, tipes - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Nie-verbale kommunikasie - Dit is 'n soort kommunikasie tussen nie-spraak-kommunikasie tussen lewende wesens. Met ander woorde, nie-verbale kommunikasie van 'n persoon is 'n soort oordrag van allerhande inligting of die vermoë om die omgewing te beïnvloed sonder om spraak- (taal) meganismes te gebruik. Die instrument van die omskrewe interaksie is die fisiese liggaam van individue, wat 'n wye verskeidenheid gereedskap en spesifieke tegnieke vir die oordrag van inligting of die uitruil van boodskappe het.
Nie-verbale kommunikasie sluit alle soorte gebare en gesigsuitdrukkings, verskillende liggaamsopstellings, stemklank, liggaams- of oogkontak in. Die middel van nie-verbale kommunikasie van 'n persoon dra die figuurlike inhoud en emosionele wese van inligting oor. Die taal van nie-spraak kommunikasie komponente kan primêr wees (al die bogenoemde beteken) en sekondêre (verskeie programmeringstale, Morse kode). Baie geleerde gedagtes glo dat slegs 7% van die inligting deur woorde oorgedra word, 38% van die data word gestuur met klankgereedskap wat stemtoon, intonasie en 55% insluit deur nie-verbale interaktiewe gereedskap, wat eintlik primêre nie-spraakkomponente gebruik. Dit volg dat die basiese ding in die kommunikasie van die mens nie die gesproke inligting is nie, maar die wyse waarop dit aangebied word.
Die omliggende samelewing kan baie leer oor 'n individu slegs deur sy keuse van klere en praatjies, gebare wat gebruik word, ens. As gevolg van baie studies het dit geblyk dat nie-verbale kommunikasie twee soorte oorsprong van oorsprong het, naamlik biologiese evolusie en kultuur. Nie-verbale kommunikasie is nodig om:
- regulering van die vloei van die proses van kommunikatiewe interaksie, die skep van sielkundige kontak tussen gesprekke;
- verryking van die betekenisse wat deur woorde oorgedra word, die rigting van interpretasie van die verbale konteks;
- uitdrukkings van emosie en refleksie interpretasies van situasies.
Nie-verbale kommunikasie kommunikasie sluit bekende gebare, gesigsuitdrukkings en fisiese posture in, en ook die haarstyl, styl van klere (klere en skoene), kantoorbinne, sakekaartjies, bykomstighede (horlosies, aanstekers).
Alle gebare kan verdeel word in gebare van openheid, agterdog, konflik of verdediging, bedagsaamheid en redenasie, onsekerheid en twyfel, probleme, ens. Om 'n baadjie uit te knoop of die afstand tussen 'n praatvennoot te verminder, is 'n gebaar van openheid.
Die agterdog en stealthiness word aangedui deur die voorkop of kin te vryf, 'n poging om die gesig met hande te bedek, en veral vermyding van oogkontak, verwerping van die blik na die kant. Die gebare van konflik of verdediging sluit in die kruising van hande, die versameling van vingers in 'n vuis. Die deurdringendheid van die gesprek word aangedui deur die tinteling van die neusbrug, die hand op die wang (houding van die "denker"). Om die spasie bokant die oorlap of die nek van die nek met die wysvinger te krap, beteken dat die gesprekvoerder iets betwyfel of sy onsekerheid aandui. Kras of raak die neus dui op 'n probleem van die persoon wat praat. As een van die deelnemers tydens die gesprek die ooglede verlaag, dan vertel so 'n aksie oor sy begeerte om so spoedig moontlik die gesprek te beëindig. Kras die oor toon afkeuring deur die geselskap van die maat of die manier waarop hy dit sê. Om die oorloof te verlig, herinner dit aan die feit dat die vennoot reeds moeg is om te luister, en hy het ook 'n begeerte om uit te spreek.
Nie-verbale kommunikasie van kommunikasie sluit ook handdruk in, wat die verskillende posisies van deelnemers in kommunikasie-interaksie uitdruk. Om die hand van een van die mense wat so ondervind word vas te vang dat haar palm aan die onderkant is, dui op die outoriteit van die gesprekspartner. 'N Handdruk word aangemeld oor dieselfde status van die vergadering, waarin die deelnemers se hande in dieselfde posisie is. Strek die arm van een kant, draai onderstebo, dui op voorlegging of ondergeskiktheid. Beklemtoon die verskillende status van die vergadering of 'n sekere afstand in die posisie of respek gee die greep uit 'n reguit, nie geboë arm uit. Strek net die punte van die vingers vir 'n handdruk, praat van die totale disrespek van 'n ander individu. Oor die vertroue van opregtheid, oortollige gevoelens, nabyheid word bewys deur die skud met twee hande.
Die handdruk van burgers van verskillende state kan ook verskil. So, byvoorbeeld, word Amerikaners gekenmerk deur sterk, energieke handdruk. Hulle praat immers oor sterkte en doeltreffendheid. Vir migrante uit die Asiatiese deel van die vasteland, kan sulke handskake verbaas wees. Hulle is gewoond aan sagte en lang handdruk.
Nie-verbale kommunikasie in besigheidskommunikasie speel 'n belangrike rol. Byvoorbeeld, gebare van afkeuring en meningsverskil by die onderhandelinge, haal villus uit 'n pak. Om die pouse uit te stel om die finale besluit te neem, kan jy die bril verwyder en op die lense sit of afvee. U kan ook die aksies wat nie-verbaal praat oor die begeerte om die vergadering te voltooi, uitlig. Dit sluit in: die voorwaartse vloei van die liggaam, terwyl die hande op die knieë of op die armleunings geleë is. Die hande wat agter die kop staan, demonstreer dat die gesprek leeg, onaangenaam en onaangenaam vir die gesprek is.
Nie-verbale taal van kommunikasie manifesteer selfs in die manier waarop 'n individu rook. 'N Geslote, verdagte kommunikasievennoot lei die uitasem rookstroom afwaarts. Oor 'n sterk afkeer of aggressie, sê uitaseming van rook uit die hoeke van die mond af. Ook die intensiteit van die uitaseming van rook is belangrik. Die vertroue van die gesprek word bewys deur die vinnige uitaseming van rook. Hoe vinniger dit is, hoe meer selfvertroue voel die individu. Hoe meer intens die vloei uitgehaal word, hoe meer negatief is die gesprekvoos. Ambisie word aangedui deur die uitaseming deur die neusgate van rook met die kop opgewek. Dieselfde, maar met die kop af, berig dat die individu baie kwaad is.
Verbale en nie-verbale kommunikasiemetodes in die loop van kommunikatiewe interaksie word gelyktydig beskou, waardeur hulle as 'n ondeelbare geheel ontleed moet word. Byvoorbeeld, tydens 'n gesprek met 'n glimlaggende, mooi geklede onderwerp met 'n aangename klank van sy stem, kan sy gesprek nog sonder om dit te besef, van sy maat wegbeweeg omdat hy nie die reuk van sy toiletwater hou nie. So 'n nie-verbale optrede sal die vennoot laat dink dat hy nie goed is met byvoorbeeld die voorkoms nie. Verstaan ​​hiervan kan lei tot verlies van vertroue in eie woorde, bloos van die gesig en belaglike gebare. Hierdie situasie dui daarop dat verbale en nie-verbale kommunikasiemetodes onlosmaaklik gekoppel is. Na alles, gebare wat nie deur woorde ondersteun word nie, is ver van altyd betekenisvol, en woorde in die afwesigheid van gesigsuitdrukkings is leeg.
Die moeilikste vir die kommunikasie is die moeilikste vir die selfbeheersing van die posisie van die liggaam, kop, arms en skouers. Dit is presies wat die eienskappe van nie-verbale kommunikasie in die proses van gesprek bestaan. Die spanning word aangedui deur verhoogde skouers. Wanneer hulle ontspan, gaan hulle af. Verlaagde skouers en 'n verhoogde kop dui dikwels op openheid en houding teenoor suksesvolle probleemoplossing. Verhoogde skouers in kombinasie met die kop af is 'n teken van ontevredenheid, isolasie, vrees en onsekerheid.
'N aanduiding van nuuskierigheid en belangstelling is 'n geboë kop, terwyl in die pragtige helfte hierdie gebaar 'n effense flirt of flirt kan uitdruk.
Baie oor die individu tydens die gesprek kan die uitdrukking op sy gesig vertel. 'N Opregte glimlag dui op vriendelikheid, 'n positiewe houding. Ontevredenheid of isolasie druk strak saamgepersde lippe uit. Die buiging van die lippe, soos in 'n glimlag, praat van twyfel of sarkasme. Ook 'n belangrike rol in nie-verbale kommunikasie is die oog. As die voorkoms na die vloer gerig word, toon dit die vrees of die begeerte om kommunikasie-interaksie te stop, indien dit ter syde is, praat dit van verwaarlosing. Jy kan die wil van die gesprek onderworpe aan die hand van 'n lang en beweginglose direkte kyk na die oë. Verhoging van die kop in kombinasie met opkyk beteken 'n begeerte om in die gesprek te breek. Verstaan ​​spreek 'n ligte kanteling van die kop in kombinasie met 'n glimlag of 'n ritmiese knik van die kop. 'N Effense terugwaartse beweging van die kop in 'n kompleks met fronsende wenkbroue dui op 'n gebrek aan begrip en die behoefte om die gesproke woord te herhaal.
Daarbenewens is 'n baie belangrike kenmerk van nie-verbale kommunikasie die vermoë om gebare wat van leuens praat, te onderskei. Immers, sulke gebare word meestal onbewustelik uitgedruk. Dit is dus moeilik om hulle te beheer vir 'n persoon wat wil lieg.
Dit sluit in om die hand met die mond te bedek, die kuiltjie onder die neus te raak, of direk na die neus, vryf die ooglede, ontvoering na die vloer of na die kant toe te kyk. Die regverdige seks, wanneer hulle lieg, word dikwels met 'n vinger onder die oog uitgevoer. Om die nek te krap, aan te raak, om die hemp kraag te trek, is ook 'n teken van leuens. Die posisie van sy palms speel 'n belangrike rol in die beoordeling van die opregtheid van 'n kommunikasievennoot. As die gesprekspartner byvoorbeeld 'n palm of albei strek, maak dit gedeeltelik of heeltemal oop, dan dui dit op eerlikheid. Verskuilende hande, of vaste en vaste, dui stealth aan.
Nie-verbale en verbale kommunikasie
Kommunikatiewe kommunikasie of kommunikasie verwys na 'n taamlik komplekse veelsydige proses aan die begin van die vestiging en dan die ontwikkeling van kontakte tussen individue wat veroorsaak word deur die behoefte aan gesamentlike aktiwiteite en die uitruiling van boodskappe, die ontwikkeling van 'n gemeenskaplike rigting of strategie van interaksie en persepsie met die daaropvolgende begrip van 'n ander vak. Kommunikatiewe interaksie bestaan ​​uit drie komponente:
Kommunikatiewe, wat direk die uitruil van inligting tussen mense kommunikeer;
Interaktief, bestaande uit die organisasie tussen die vakke van interaksie;
Perseptueel, wat in die proses van individue se persepsie van mekaar is en in die vestiging van wedersydse begrip.
Kommunikatiewe interaksie kan spraak en nie-verbaal wees. In die proses van die alledaagse lewe praat individue met baie mense, met beide 'n nie-verbale as 'n nie-verbale. Spraak help mense om kennis te deel, wêreldbeskouings, kennis te maak, sosiale kontak te vestig, ens. Maar sonder die gebruik van nie-verbale en verbale kommunikasiemetodes sal spraak moeilik wees vir persepsie.
Kenmerke van nie-verbale kommunikasie en verbale interaksie bestaan ​​uit die gebruik van verskeie instrumente vir die aanvaarding en ontleding van inkomende data in die loop van kommunikasie. Dus, vir die persepsie van inligting wat deur woorde oorgedra word, gebruik mense intelligensie en logika, en hulle gebruik intuïsie om nie-verbale kommunikasie te verstaan.
Verbale kommunikasie impliseer 'n begrip van hoe presies 'n toespraak deur 'n kommunikasievennoot beskou word en watter effek dit het. Tenslotte is spraak een van die fundamentele middele van interpersoonlike kommunikasie.
Vir die menslike individu begin die verskynsel in die volle sin wanneer dit vernoem word. Taal is 'n universele manier van menslike interaksie. Dit is die basiese stelsel waardeur mense inligting en die belangrikste kommunikasiehulpmiddel enkripteer. Die taal word beskou as 'n "kragtige" enkripsiesisteem, maar terselfdertyd laat dit ruimte vir vernietiging en die skepping van hindernisse.
Woorde maak die betekenis van verskynsels en omstandighede duidelik, hulle help individue om gedagtes, wêreldbeskouing en emosies uit te druk. Persoonlikheid, haar verstand en taal is onafskeidbaar. Dikwels is die taal voor die vloei van gedagtes, en dikwels gehoorsaam dit hulle glad nie. 'N Individu kan op dieselfde tyd iets of stelselmatig uitstryk, sonder om te dink oor wat sy eie houdings vorm met sy stellings deur die samelewing, en lei hulle na 'n spesifieke reaksie en gedrag. Hier kan jy die gesegde toepas: "Soos dit gaan, kom dit rond, so dit sal reageer." Met die korrekte gebruik van woorde kan u hierdie reaksie beheer, voorspel en selfs dit vorm. Baie politici het die kuns van geletterd gebruik van woorde.
By elke stadium van kommunikasie-interaksie ontstaan ​​hindernisse wat die doeltreffendheid daarvan belemmer. In die loop van interaksie ontstaan ​​dikwels die illusoriese aard van wedersydse begrip tussen vennote. So 'n illusie is te danke aan die feit dat individue dieselfde woorde gebruik om heeltemal verskillende dinge aan te dui.
Data verlies en data korrupsie vind plaas in elke stadium van kommunikasie. Die vlak van sulke verliese is te wyte aan die algemene imperfeksie van die menslike taalstelsel, die onvermoë om gedagtes akkuraat en heeltemal omskep in verbale strukture, persoonlike houdings en aspirasies (die verlangde word as werklik beskou), die geletterdheid van die gesprekke, woordeskat en ander dinge.
Interpersoonlike kommunikasie interaksies, hoofsaaklik uitgevoer deur die gebruik van nie-verbale instrumente. Nie-verbale taal word as ryker beskou as verbaal. Sy elemente is immers nie verbale vorms nie, maar gesigsuitdrukkings, liggaamsbou en gestikulasies, intonasionale eienskappe van spraak, ruimtelike rame en tydelike grense, 'n simboliese kommunikatiewe tekenstelsel.
Dikwels is nie-verbale taal van kommunikasie nie die gevolg van 'n doelbewuste gedragstrategie nie, maar die gevolg van onderbewuste boodskappe. Dit is hoekom dit baie moeilik is om te val. Die individu beskou onbewustelik klein nie-verbale besonderhede, met inagneming van hierdie persepsie om die "sesde sin" te wees. Dikwels sien mense onbewustelik teenstrydighede tussen die gesproke frases en nie-verbale seine, waardeur hulle die gespreksparty begin misleef.
Nie-verbale interaksie speel 'n belangrike rol in die uitruil van emosies.
Tipes nie-verbale kommunikasie:
- stem, gebare, voorkoms (insluitend klere, liggaamsposisie);
- gesigsuitdrukkings (teenwoordigheid van 'n glimlag, blik rigting);
- beweging (knik of skud sy kop, swaai ledemate, simuleer sekere gedrag, ens.);
- gang, aanraking, drukkie, handdruk, persoonlike ruimte.
Die stem is die klank wat 'n individu tydens 'n gesprek maak terwyl hy sing of skree, lag en huil. Stemvorming vind plaas as gevolg van vibrasie van die vokale toue, en skep klankgolwe tydens die deurlug van uitasemde lug deur hulle. Sonder gehoorsaamheid kan die stem nie ontwikkel nie. Die gehoor kan ook nie sonder die deelname van die vokale apparaat gevorm word nie. So, byvoorbeeld, in 'n individu wat aan doofheid ly, funksioneer die stem nie, omdat daar geen gehoorpersepsies en stimulering van die spraakmotorentrums is nie.
In nie-verbale kommunikasie is dit moontlik met die hulp van slegs een stemvermoë om die entoesiastiese of ondervragende aard van die sin oor te dra. Uit die toon waarop die versoek gemaak is, kan ons aflei hoe belangrik dit is vir die spreker. Dikwels kan die versoeke soos bestellings klink weens die verkeerde toon en intonasie. So, byvoorbeeld, die woord "jammer" kan heeltemal verskillende betekenis hê, afhangende van die intonasie wat gebruik word. Ook, met behulp van 'n stem, kan 'n vak sy eie staat uitdruk: verrassing, vreugde, woede, ens.
Voorkoms is die belangrikste komponent van nie-verbale kommunikasie en dit impliseer 'n beeld wat die menslike omgewing sien en waarneem.
Nie-verbale besigheidskommunikasie begin met die beoordeling van die eksterne eienskappe van die individu. Aanvaarbare voorkoms hang af van die volgende eienskappe: netheid, opvoeding, natuurlikheid van gedrag, teenwoordigheid van maniere, geletterdheid van spraak, toereikendheid van reaksies op kritiek of lof, charisma. Dit is baie belangrik dat elke individu in die lewe die vermoëns van sy eie liggaam korrek kan gebruik om inligting aan die gesprekspartner te stuur.
Nie-verbale kommunikasie in besigheidskommunikasie is absoluut noodsaaklik. Sake-mense moet immers dikwels teenstanders van iets oortuig, hulle in hul eie standpunt laat neerkom en sekere aksies begaan (handel of belê 'n ernstige bedrag in die ontwikkeling van 'n onderneming). Dit sal makliker wees om dit te bereik as dit moontlik is om aan die maat te bewys dat die ondervraer eerlik en oop is.
Ewe belangrik is die posisie van die liggaam (postuur) tydens die gesprek. Met die hulp van 'n pose kan mens ondergeskiktheid, belangstelling in 'n gesprek, verveling of 'n begeerte vir gesamentlike vennootskap, ens. Uitdruk. As 'n gesprekspartner roerloos sit, is sy oë onder donkerglas weggesteek, en hy dek sy eie rekords, die ander persoon sal eerder ongemaklik voel.
Невербальное деловое общение для достижения успешности не предполагает использование на деловых встречах поз, демонстрирующих закрытость, агрессивность. Также не рекомендуется в ходе любых коммуникаций надевать с затемненными стеклами очки, особенно при первой встрече. Aangesien die gesprekspartner, sonder om die oog van die kommunikasievennoot te sien, dalk skaam voel, omdat die leeu se deel van inligting vir hom onbereikbaar bly, waardeur die algemene atmosfeer van kommunikatiewe interaksie versteur word.
Ook in die posture weerspieël die sielkundige ondergeskiktheid van die deelnemers in die gesprek. Byvoorbeeld, die begeerte vir voorlegging of oorheersing.
Dus, nie-verbale kommunikatiewe interaksie is een van die instrumente van persoonlike voorstelling van jou eie "I", 'n instrument van interpersoonlike invloed en regulering van verhoudings, vorm die beeld van die gesprekvoering, spesifiseer en bevorder die verbale boodskap.
Nie-verbale kommunikasie gebare
Dikwels verklaar individue wat hulle bedoel, en hul gesprekke verstaan ​​absoluut nie wat hulle aan hulle wil oordra nie. Al hierdie is as gevolg van die onvermoë om liggaamstaal korrek te lees.
Nie-verbale kommunikasie kan in die volgende verdeel word:
- ekspressiewe en ekspressiewe bewegings, wat gesigsuitdrukkings, liggaamsposisie, gang- en handgebare insluit;
- tasbare bewegings, insluitende aanraking, tik op die skouer, soen, handdruk;
- kyk, gekenmerk deur die frekwensie van oogkontak rigting, duur;
- beweging in die ruimte, wat die plasing aan die tafel dek, oriëntasie, rigting, afstand.
Met behulp van gebare kan jy vertroue, superioriteit of omgekeerd, afhanklikheid uitdruk. Daarbenewens is daar vermomde gebare en onvolledige struikelblokke. Dikwels in die lewe kan vakke toestande ondervind wanneer hulle nie heeltemal gemaklik is nie, maar terselfdertyd moet hulle selfversekerd wees. Byvoorbeeld, tydens 'n aanbieding voor 'n groot gehoor. In hierdie situasie, die intuïtiewe verdedigingsbewegings wat die spreker 'n senuweeagtigheid gee, probeer die individu blokkeer, en vervang hulle dan gedeeltelik met onvolledige hindernisse. Hierdie hindernisse sluit in 'n situasie waarin een hand in 'n stil toestand is, terwyl die ander die voorarm of skouer van die tweede hand hou. Met behulp van vermomde gebare kan die individu ook die nodige vertroue en kalmte bereik. Soos u weet, word 'n beskermende versperring uitgedruk in die vorm van kruisarms oor die liggaam. In plaas van hierdie situasie gebruik baie vakke aktief manipulasies met verskillende bykomstighede, byvoorbeeld, draai manchetknope, trek 'n horlosieband of armband, ens. In hierdie geval is nog een hand oor die liggaam, wat die installering van die versperring aandui.
Hande wat in sakke geplaas is, kan ook baie betekenisse hê. Byvoorbeeld, 'n persoon mag dalk net koud wees of hy het net gefokus op iets. Daarbenewens is dit nodig om gebare te onderskei van die gewoonte van die individu. So byvoorbeeld, die gewoonte om 'n voet te swaai of 'n hak te tik terwyl jy aan 'n tafel sit, kan gesien word as 'n onwilligheid om kommunikasie voort te sit.
Gebare van nie-verbale kommunikasie word in die volgende verdeel:
- gebare wat die aard illustreer (instruksies, afmerkings);
- Regulerende aard (knik, skud sy kop);
- gebare, embleme, dit is gebare wat woorde vervang of selfs hele frases (byvoorbeeld, gebalde hande beteken 'n groet);