Tag: lyding - www.bybelkennis.co.za
Ons toewyding aan spoed, ons afhanklikheid van arbeidsbesparende toestelle en tegnieke bring sekere vrae na vore:
– Hoekom bespaar ons arbeid?
– Watter soort ruimte skep ons in ons lewens deur arbeid uit te skakel? Wat gaan ons met daardie ruimte doen? Ledig wees? Ondermyn ons nie die geleenthede vir goeie werk goed gedoen nie?
Die mens is geskep om te werk. Vandag is daar spanning tussen goeie werk goed gedoen en die gevolge van oorwerk – tussen die goedheid en noodsaaklikheid van werk en ons roeping as mense van God in ‘n sabbatslewe.
Die Westerse kultuur met al sy tegnologiese grootsheid het ‘n obsessie om lyding te oorkom. Natuurlik is daar sekere soorte lyding wat oorkom moet word as ons daartoe in staat is, maar ons roeping is deernis – om saam te ly. Ongelukkig het ons ‘n kultuur geskep wat lyding vermy. Nog erger: ons het die vermoë en gewilligheid om saam met ander te ly, verloor. Ons is nie meer saam met die mense wat huil nie. Ons is nie meer bereid om stadiger voort te gaan om by diegene wat alleen huil, te wees nie. Daarom is daar so baie mense wat in stilte en alleen ly – sonder enige menslike kontak.
Ons vermyding van lyding water ons getuienis van Jesus Christus, wat ons lyding in liefde op Homself geneem het, af. As ons nie meer kan deel in die lyding van medegelowiges en ons bure nie, is die Christus wat ons in ons buurt beliggaam ‘n vlak verwringing van dié Jesus wat ons in die Skrif raakloop. Die vermyding van lyding beteken dat ons kortpaaie neem wat ons wegstuur van menslike lyding, moeilike situasies en mense wat seer het. Mense wat siek of haweloos is, het mense wat saam met hulle as vriende sal loop nodig om hulle laste te help dra. Dit vereis baie van ons. Ons geloofsgemeenskappe gee aan mense in nood kos, klere en geld … en dan laat ons hulle verder op hulle pad … alleen.
Geduld is hoe deernis in ons lewens beliggaam word. Maar geduld is nie passiewe wag nie. Geduld beteken nie dat noodsaaklike verandering in die gemeente vermy word nie. Geduld beteken om aktief by die lewe betrokke te raak en om die lyding in en om ons te dra. Jy kan nie die lyding van ander hanteer soner om self deel daarvan te word nie. Die pad na genesing en versoening is die geduldige deernisvolle weg van Jesus Christus.
Geduld het ‘n vormingswaarde in die vroeë kerk gehad. Die kerkvaders het heelwat daaroor geskryf. Vir hulle was geduld langstaande lyding. Dit is wat hulle in die lewe, lyding, sterwe en opstanding van Jesus Christus gesien het – dit is beter om te ly as om skade te berokken. Hulle het vas geglo dat God ‘n nuwe familie, ‘n geloofsgemeenskap onder een Vader, geskep het. Hierdie gemeenskap het saam die moeilike pad van dissipelskap geloop en mekaar se laste gedra. Tertullianus sê dat geduld en liefde waardes is wat na aan mekaar staan. Die eerste beskrywing van die liefde in 1 Korintiërs 13 is: Die liefde is geduldig.
Moderne gemeentes moet langstaande lyding weer ontdek. Ons moet getuies wees van die deernisvolle liefde van Jesus.
Hoe kan ons geduld in die plaaslike gemeente leer? Daarna kyk ons volgende keer.
If we are not supposed to know for certain whether God does everything in salvation, then … I ask you, what is useful to be known – Martin Luther.
As ek die Bybelse teologie van lyding verstaan, sal ek nie verbaas wees as hartseer, pyn en verlies kom nie. Ek sal dan in staat wees om te reageer op die verskillende maniere waarvan die Skrif praat. Hier is tien riglyne:
.Lyding is nie uniform nie. Daar is verskillende tipes lyding wat verskillend hanteer moet word. Die vier belangrikste groepe is:
Lyding as gevolg van verkeerde gedrag. My gevoelens is dié van skuld en skande.
Lyding as gevolg van aanvalle van ander mense. Ek is kwaad en in opstand.
’n Meer universele lyding wat alle mense kan tref, maak nie saak hoe hulle leef nie – dood van ’n geliefde, siekte, finansiële terugslae, ens. My gevoelens is dié van hartseer en selfs vrees.
Lyding wat aaklig is – iemand stap by ‘n skool in en skiet ‘n klomp kinders dood. My reaksie is om kwaad te word … selfs vir God.
Elke vorm van lyding deel sekere algemene tekens en word basies op dieselfde manier hanteer, behalwe dat vir elke groep daar spesifieke hantering moet bykom.
2.In my hantering van lyding, moet ek mense se temperamente onderskei. Ek moenie aanvaar dat die manier waarop God iemand deur die smeltkroes gelei het, in ‘n ander geval presies dieselfde sal wees nie. Mense reageer verskillend op lyding: sommige isoleer hulle; sommige keer in hulleself; sommige veroordeel; sommige word kwaad; ens. Die persoon se emosionele temperament en geestelike volwassenheid bepaal sy reaksie – hoe sterk sekere van hierdie reaksies deurkom. Die oorsaak van my beproewing bepaal ook my reaksie op lyding. Daarom moet ons aanpassings maak as ons lyding hanteer.
3.Ek moet eerlik met myself en God wees oor my pyn en hartseer. Ek moenie my swaarkry ontken nie; ek moenie te hard probeer om my gevoelens te beheer nie. Lees maar net die klaagpsalms en Job. God is baie geduldig met my as ek desperaat is. Ek kan maar my siel voor Hom uitstort.
4.Vertrou op God se wysheid en sy liefde. Hy is soewerein. God is deur die lyding waardeur ek nou gaan. Jesus het self gevra dat die beker by Hom verby moes gaan, voordat Hy gesê dat God se wil en nie syne nie, moet geskied. Ek moet stry totdat ek ook kan sê: Here nie my wil nie, maar u wil.
5.Bid. Job het gekla en selfs sy geboortedag vervloek, maar hy kla by God, hy stry met sy lyding voor God. As ek ly, moet ek my Bybel lees, bid, deel bly van die geloofsgemeenskap al is dit soms pynlik. Ek moet vra dat God my help om Hom lief te hê ten spyte van my swaarkry.
6.Ek moet in my denke gedissiplineerd wees. My perspektief moet bepaal word deur te onthou wat God alles in die verlede vir my gedoen het … en nog vir my gaan doen. Ek moet na my hart luister, maar ook met my hart praat en redeneer. Dit het natuurlik met my Christelike hoop te doen.
7.Ek moet selfondersoek doen. Dit beteken nie dat my lyding altyd die gevolg van my sonde is nie – soos Job se vriende geglo het. Job het in sy lyding gegroei. Ek moet elke keer as ek ly, vra hoe ek kan groei.
8.Herprioritiseer my liefdes. Lyding wys vir my dat daar dinge is wat ek te liefgekry het – liewer as vir God. Lyding vererger as ek goeie dinge in finale dinge verander. Lyding is positief as dit my leer om God liewer te hê as vantevore. Dit gebeur as ek God se lyding in Jesus Christus vir my as ‘n feit erken.
9.Ek moet my nie afsonder nie – ek moet deel van die geloofsgemeenskap bly. Ek moet vir my ’n gemeente kry waar hulle mense wat swaarkry liefhet en ondersteun. Afsondering sal net my lyding vererger,
10.Ek moet genade en vergifnis wat God aan my gee, aanvaar – en dieselfde aan ander doen. As lyding my sondes openbaar, moet ek leer om berou te hê, my te bekeer en om by God versoening te soek. Ek moet leer om te vergewe as ek ly as gevolg van ander mense se ongeregtighede.
The focus of the Bible is not on the question, “What would Jesus do? But on, “What has Jesus done?” – Michael Horton
Die Here antwoord vir Job, maar Hy hanteer nie enige van Job se bekommernisse nie. Job verwag ten minste ‘n verduideliking; Job se vriende verwag ‘n veroordeling. Nee, die Here gee ‘n digterlike beskrywing van die wonders van die natuurlike wêreld. Die Here vertel hom nie van Satan en die byeenkoms in die hemel nie (1:6 ev). Hy gee geen rede waarom Hy toegelaat het dat Satan Job se lyding veroorsaak nie.
Wat ongelooflik is, is dat Job tevrede is sonder dat hy al die feite ken. Deur nie vir Job alles te vertel nie, verseker die Here dat Job in die geloof loop: Tot nou toe het ek net gehoor wat mense van U sê, maar nou het ek U self gesien (42:5). Satan het gesê dat Job nie werklik vir God liefhet en Hom dien nie – Job doen dit vir sy eie persoonlike voordeel. Ons is ook nie ten volle tevrede met God nie tensy ander dinge ook glad verloop nie – voorspoed, gesondheid, ens. Daarom word ons deur die winde van veranderende omstandighede omgewaai. Om God waarlik te ken, moet ek eers gestroop word. Dan verander ons – ons soek na, bid tot en gehoorsaam God.
Wat Job uiteindelik ontvang het, was moontlik omdat God nie vir Job vertel het waarom hy gely het nie. Job het by ‘n plek gekom waar hy God liefhet en gehoorsaam net omdat Hy God is. Hy het nie meer gunstige omstandighede nodig om geestelik te kan regop staan nie. Job sien steeds nie die groot prentjie nie, maar hy sien vir God en dit is al wat hy nodig het. Satan wou vir Job gediskrediteer het, maar hy kry presies die teenoorgestelde reg.
God gee aan die bose net genoeg ruimte om homself te vernietig. God doen dit steeds in ons lewens en in die geskiedenis. Dit maak ons dikwels kwaad. Job trek vir ons die sluier op ‘n skrefie oop – God gee nie aan die bose onbeperkte mag nie.