Geskep op 28 Junie 2011 | Druk | E-Pos
Stede met mure en poorte
Daar was verskeie groot stede in die ou tyd in Palestina, waarvan Jerusalem die belangrikste was. Vir beskerming is gewoonlik 'n muur om groter Joodse stede gebou, met enkele torings en poorte. Poorte is so gebou dat daar 'n soort saal binne in die poort was. Daarin kon vreemdelinge wat vir die aand in die stad wou oorbly, veilig vir die nag toegesluit word. So weier die stad nie gasvryheid vir die vreemdelinge nie, maar laat ook nie sommer vreemde mense, wat miskien vyande kon wees, in die stad toe nie. Verder was die poort die plek waar daar deur die dag vergaderings en selfs hofsittings gehou is.
Joodse stede was nie toonbeelde van goeie beplanning nie
KULTUUR- EN BELEWENISWêRELD
'n Mens se kultuurgebondenheid bepaal hoe jy oor die toekoms dink. Die blanke se kultuur- en beleweniswêreld verskil so radikaal van dié van die swarte, dat dit onoorbrugbaar is. Swartes se lewensuitkyk getuig van innerlike armoede en hulle heidense lewensingesteldheid beroof hul van vooruitgang.
Swartes is maskermense. Hulle vertoon altyd twee gesigte. Een na blankes en een na hul eie stamgenote toe. Wie nie daarmee rekening hou nie, word maklik 'n rat voor die oë gedraai. Om die swarte te verstaan, moet daar deeglik rekening gehou word met sy kulturele agtergrond. Sy animistiese verklarings van sekere gebeure is byvoorbeeld so finaal dat hy nie eens verder daaroor wil spekuleer nie. (Animisme is 'n heidensiening wat aan alles 'n siel of toorkrag toeken).
Omdat sy beleweniswêreld deurspek is van kwaadwillige elemente, leef hy in gedurige vrees. Bonatuurlike magte wil hom elke dag kwaad aandoen sodat hy moet bontstaan om hulle te paai of te laat manipuleer. Derhalwe vergeet hy maklik die goeie dinge en onthou slegs die slegte dinge.
'n Swarte neem selde verantwoordelikheid vir sy eie foute. Iemand of iets anders word eerder daarvoor blameer.
Die Weskus se vissermanne, of hulle nou langliepel of met die mes vang, kom van oral uit die "Kap" soos hulle daar sê, en al die onopgetekende Afrikaanse idiome en sêgoed laat die visvangtyd en die eentonigheid langs die viswaters beduidend krimp. Nie dat visvang rêrig eentonig is nie. Die paddakombers is nooit dieselfde nie, en as jy nou rêrig 'n eietaligheid wil hoor, luister bietjie as die snoekvangers hul vangste aan die langanas verkoop.
Die volgende hét gebeur. . . en is nie 'n grap nie. Onlangs, op 'n snoekboot met vier man en die skipper aan boord, het dit weer jollie gegaan.
DIE BUITELANDSE HANDEL MISLUK (4)
"De meesten onzer swerfen van het jaar 1835 tot 1837 in Afrika om: al onzen bezittingen door het moorden en plunderen der swart natiën byna geheel of gedeeltelyk verlooren hebbende en door de godloozen handelwyzen van het Engelschen Gouvernement gedurig verjaagd..."
Holland het gedurende hierdie periode 'n politiek van versoening en vriendskap met sterker moondhede soos Engeland gevolg en nie geaarsel om te verklaar dat hy glad nie Smellekamp se doen en late goedkeur nie. Omdat die Hollandse regering dus geen ondersteuning aan die pogings van die private handelsmaatskappye gegee het nie en dit boonop nog teengewerk het, was sulke ekspedisies van meet af aan tot mislukking gedoem,
DIE LUG AS STIKSTOFBRON (2)
Geskep op 27 Junie 2011 | Druk | E-Pos
DIE WÊRELD VAN DIE KLEINSTES (12)
Die stikstofbindende bakterieë:
Van die bakterie-soorte wat die moeilike werk om stikstofgas te bind, kan uitvoer, is die eerste en belangrikste dié wat tot die geslag Azotobacter behoort.
Hulle is tweeledig-vormige koeël-bakterieë. Hierdie bakterieëhet vir hulle groei taamlik baie suurstof nodig en dit is dus duidelik dat hulle nie goed in sleg deurlugte grond kan lewe nie. Hoe beter die grond bewerk is, hoe beter kan die bakterieë gedy, en hoe meer stikstof sal dus deur hulle in die grond vasgelê word.
DIE AGTER- GEBLEWENES (4)
Afrika se inheemse kinders het nie veragter omdat blankes hulle uitgebuit het nie. Hulle kniehalter hulself. Hul verknogtheid aan die heidendom is en bly die hoofprobleem vir hul agterstand. Dit maak dat hulle nie kan inskakel by 'n beskaafde Westerse bestel nie. Afrika bly vasgevang in sy eie vernietigende, tradisionele wêreldbeskouing wat nie op rassionele denke ingestel is nie, maar eerder op die psigiese.
Aan die wortel van hulle agterlike lewensbeskouing lê hul onwrikbare geloof in die invloed van geeste en magiese kragte op hul lewe. Hulle glo dat hulle weinig indien enige beheer oor dié magte het en is derhalwe lewenslank aangewese op toordokters en ander manipuleerders. Gevolglik is hierdie magte die oorsaak van al die dinge wat met hulle verkeerd loop. Hulleself is nie te blameer nie. Vandaar hul sombere lewensuitkyk.
Die Afrikamens het nie veel erg aan die Christendom nie en volg dit maar betreklik oppervlakkig. Hulle bid byvoorbeeld soos wat hulle in die kerk geleer is. As daar nie dadelik aan hulle versoeke gehoor gegee word nie, wend hulle hul ewe maklik na bonatuurlike magte. Gevolglik wemel Afrika se tradisionele kerke van heidengebruike wat in die Christendom ingebed word.