Ek kon letterlik voel hoe die Here my neersit. “Nie nou nie, Here. ’Seblief nie. Ek is nog nie gereed nie,” het ek Hom gesmeek. Geen antwoord. Geen teken. Ek het my kop op die stuurwiel laat sak. Na ’n ruk die motor aangeskakel: “Jy kan nie altyd die Here wil sien, voel of ervaar nie. Soms moet jy net wéét Hy is daar. Dit is waaroor geloof gaan.”
Deur die CD van Joyce Meyer wat in die radio was, het die Here my die versekering gegee dat Hy steeds daar is, maar dat die tyd nou aangebreek het om die lewe alleen aan te durf. Dit het ’n ruk lank geneem om daar te kom. Emosioneel was ek in ’n slegte toestand. Tot hiertoe en nie verder nie, het ek besluit. Ek was moeg, moeg, moeg. Uitgemergel deur emosies, pyn en verwerping.
Die Here het geweet wat Hy doen. Soos met alles in my lewe was daar ’n rede hoekom ek deur soveel moeilike verhoudings moes gaan. As ek nie swaargekry het nie, sou ek Nico nooit waardeer het nie, sou ek hom verniel het. Op sy sagte woorde getrap het. Nie sy breë, oop glimlag daardie eerste aand in die klub eers raakgesien het nie.
Nou het ek ’n man wat elke dag vir my sê hy is lief vir my. Of nee, eintlik beter: Hy is lief vir my nés ek is. He fills that cup. ’n Mens moet in jouself glo, jouself gelukkig maak, maar ’n vrou se selfbeeld word tog beïnvloed deur die mense wat in jou lewe is. Nico gee vir my daardie versekering waarna ek so lank gesmag het. Daar is niks met my verkeerd nie, die tyd was net nie reg nie.
Die oomblik toe die Here my die toestemming gegee het om te gaan, kan ek baie goed onthou. Ek het voor die kas in my kamer gestaan en dis asof die Here net vir my gesê het: “Just go.” Die tyd was uiteindelik reg.
Sonder dat ek ’n siel in Johannesburg geken het, het ek my tasse gepak en in ’n woonstel agter in ’n man se erf gaan bly. My platemaatskappy het seker gesien as hulle hierdie arme meisie uit Kuruman nie help nie, sal sy doodgaan van die honger. Hulle het my per uur betaal en ek het werkies gedoen soos om afdrukke te maak en die telefoon te antwoord. Nou is ek bly daaroor, want dit het my die ander kant van die bedryf laat sien.
Ek weet nou dat as ek volgens mý tyd Johannesburg toe gegaan het, dit nie sou gewerk het nie. Ek sou verkeerde keuses gemaak het, verkeerde liedjies gekies het, maar omdat ek die Here se seën gehad het, het ek in ’n baie moeilike bedryf oorleef.
Uiteindelik het ek ook ’n les oor die liefde geleer. Soos met my loopbaan, gaan hierdie les ook oor tyd: “As die Here nie die middelpunt van ’n verhouding is nie, gaan dit nie werk nie. Nooit nie, want Sy seën moet oor julle liefde wees.”
Ek was veertien, ek het nog nie selluliet nie, maar ek het geglo wat hierdie fotograaf vir my gesê het. Die volgende agt jaar het ek dit nie gedurf waag om ’n bikini te dra nie.
Ek moes pertinent daaroor gaan bid het om oor hierdie issue met my voorkoms te kom. Ek het geleer om dieper te kyk en te weet God het almal na sy beeld geskape. Wat daarvan as ek ’n moesie het? Die Here maak nie foute nie. As ek ’n plooi tussen my breë wenkbroue kry, is ek trots daarop, want Eli-zé het dit vir my gegee.
Die ander ding wat ek al dikwels ondervind het, is mense se vooroordele teenoor my. Die publiek dink bekendes is hoogmoedige mense. As hulle maar weet dat dit soms baie alleen kan wees. In daardie tyd na my slegte verhoudings het ek letterlik ’n jaar lank nie eers in ’n man se rigting gekyk nie. As dit nie vir Nico se deursettingsvermoë was en die feit dat hy die ware Elizma raakgesien het nie, was ons nie vandag bymekaar nie.
Die blote gedagte dat Nico of Eli-zé iets kan oorkom, is verskriklik. Ek wil nie eers my gedagtes in daardie rigting laat gaan nie.
Ek is verskriklik bang my kind kom iets oor. Ek sê nou die dag vir Nico ek het nie geweet ’n mens kan so verskriklik lief raak vir ’n mensie wat jy nog net ’n kort rukkie ken nie.
Maar dis ook ’n bangmaakliefde, want ek weet ek is hierdie dingetjie se mamma wat haar die regte pad moet wys en haar moet beskerm. As ek lees van ’n kind wat verdrink of deur ’n oppasser seergemaak word of met fire jel brand, bid ek net dat so iets net nooit met Eli-zé sal gebeur nie.
Vir die eerste keer in my lewe verstaan ek ook iets van God se liefde. Hy is nog liewer vir ons as wat ek vir Eli-zé is. Hoeveel te meer sal Hy ons nie beskerm nie? Ek en Nico is juis op die oomblik besig om na die DVD-reeks The Bible te kyk. Toe ons by die gedeelte van Moses kom, is dit asof ek vir die eerste keer besef hoe ’n groot God ons dien. Hy het die Rooi See letterlik voor die Israeliete oopgemaak, water in bloed verander, iemand wat dood is, lewendig gemaak. Dis nie feeverhale nie; dis goed wat regtig gebeur het. Ek kan my kind se veiligheid in niemand beter se hande laat as God, die Almagtige, nie.