"...want daar sal 'n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in die gehoor gestreel wil wees, vir hulle 'n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede , en hul oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels" (2 Tim.4:3,4)
Dwaalleer trek tans soos 'n plaag deur ons land en laat duisende volksgenote geestelik ontspoor. Gevoelsgodsdienste staan hier kop en skouers uit. Wat hulle so gevaarlik maak, is hul nadruk op geestelike ervarings, iets wat vir hulle belangriker as Bybelse waarhede is. Baie mense verlaat die gesonde leer vir hierdie leuen. Hierdie kerke bars uit hul nate van die geld wat hulle dikwels op bedenklike wyse van lidmate afpers. Daarmee word groot kerksentrums gebou en leef baie van die leraars uitspatting.
Gevoelsgodsdienste verskil wesenlik niks van kultusse nie. Die manier waarop die predikers mense met emosionele prediking betower, stem met dié van kultusleiers ooreen. Hulle word as gesante van God beskou wat gelowiges na iets nuuts moet lei - die sg.volheid van die koninkryk van God op aarde.
Ongelukkig verwar mense die vurige betoë van hierdie ekstroverte met prediking onder leiding van die Heilige Gees. Hulle betower mense met hul dun godsdiens-vernislagie, praat soos engele maar dien die vader van die leuen!
Vir oningeligtes lyk dit asof die predikers oor besondere geestelike insig beskik; iets wat glo in tradisionele kerke ontbreek. Mense soek gedurig na iets nuuts en opwindends en klim graag op 'n nuwe wa wat hulle na nuwe geestelike hoogtes kan lei. Lukas skryf:
"Nou het al die Atheners en die uitlanders wat by hulle gewoon het, vir niks anders tyd gehad as om iets nuuts te sê en te hoor nie" (Hand.17:21).
Met gevoelsgodsdienste dieselfde – iets nuuts, iets anders!
In hul soeke na iets nuuts, maak hulle tragiese foute soos om die Bybel opsy te skuif en te glo dat God ook op ander maniere met mense praat. Dit maak hul kwesbaar vir bose elemente. Desondanks ag lidmate van gevoelsgodsdienste hulself as deel van God se binnekring en moet gereeld bymekaar kom om na dit wat God vir hul deur die predikers sê te luister. Hulle is altyd die ene ore vir nuwe boodskappe.
Van ware Bybelkennis is daar feitlik geen sprake nie. Hul gebede is dikwels niks anders as 'n grootdoenerige aandrang op God se beloftes nie. Hulle matig hulself die reg toe om God by genesingsdienste te hiet en te gebied. Van "laat U wil geskied" is daar geen sprake nie!
Hulle smag gedurig na geheimsinnige insigte in God se weë - waarhede wat God direk deur die prediker na hulle kanaliseer. Dit wat hy sê, word as direkte woorde van God geag en verskil gevolglik niks van die Roomse Kerk se ex cathedra uitsprake nie.
Gevoelsgodsdienste moet skerp tereggewys word. Ongelukkig word kritici as mense met gebrekkige geestelike insig, foutvinders en skeurmakers veroordeel. Daar kan nouliks op grond van Bybelse waarhede met hulle geredeneer word. Hulle beskou hulself as mense wat as't ware onder die Bybel uitgegroei het en in 'n nuwe fase van direkte kennis van God verkeer. Hy gaan deur hulle iets nuutsvorm - 'n geestelike leër wat sy koninkryk sigbaar op aarde sal laat verwerklik.
Gevoelsgodsdienste is nie met die eenvoudige Evangelieboodskap tevrede nie; slegs met nuwe waarhede. Hulle wag soos branderplankryers met afwagting vir die volgende golf. So versuim hulle hul taak om dissipels van mense te maak en hulle aan die hand van die Bybel te leer hoe om Jesus in waarheid te volg.
Gevoelsgodsdiensbyeenkomste word aan 'n gemaklike atmosfeer, slenterdrag en nuwerwetse musiek gekenmerk. Van stemmigheid, God se heiligheid en orde is weinig te sien. Dit ontaard eerder in 'n familiêre omgang en oneerbiedigheid met God. Daar word wel oor God se liefde, geestelike doelwitte en groot drome gepraat, maar dis omtrent al. Daar is geen diepte nie. Hul geestelike lewe is hol van al die oppervlakheid. Daarom bars gevoelsgodsdienste uit hul nate. Mense vind aanklank by emosionele prediking en die koffieklub atmosfere.
Van geestelike diepte is daar min sprake. Gevoelsgodsdiensprediking bestaan hoofsaaklik uit dinge wat pastore op hul eie geestelike horison sien; versinsels wat in godsdienstige taal vir die waarheid opgedis en soos kelners met die regte disse opgedien word. Paulus het dit wat tans gebeur alreeds in sy tyd voorspel:
Gevoelsgodsdienste se grootste swakpunt is die gebrek aan Skrifondersoek. Die toewyding van die gelowiges in Berea (Hand.17), behoort elke gelowige se erns te wees. Hierdie gelowiges het die Skrif daagliks ondersoek om vas te stel of dit wat Paulus geleer het, daarmee ooreen gestem het. Vers 11 noem hulle edelmoediger weens hul liefde vir en toewyding aan die Woord van God; iets wat by gevoelsgodsdienste geheel ontbreek.
Die gevoelsgodsdienste leer dat God sekere dinge laat gebeur wat nie noodwendig met die Bybel ooreenstem nie. Dit was die geval met die Skrifgeleerdes in Jesus se tyd. Hy sê by geleentheid vir hulle:
".... Julle dwaal, omdat julle die Skrifte nie ken nie en ook nie die krag van God nie" (Mt.22:29).
Die krag van God is met kennis van die waarheid van die Skrif verweef.
Mense wat die gevoelsgodsdienste verlaat, getuig dikwels van 'n nuutgevonde liefde vir God se Woord en kennis van die waarheid. Die Bybel word lewendig omdat kennis daarvan die enigste manier is om God te leer ken en te verheerlik.
Dwaalleer moet aan die kaak gestel word.
"Geliefdes, glo nie elke gees nie, maar stel die geeste op die proef of hulle uit God is want baie valse profete het in die wêreld uitgegaan" (1 Joh.4:1).
Wie nalaat om te waarsku, is daarvoor aanspreeklik. Jesus prys die gelowiges in Efese:
"Ek ken jou werke .... en dat jy die op die proef gestel het wat sê dat hulle apostels is en dit nie is nie, en hulle leuenaars bevind het" (Openb.2:2).
Alle leer moet aan die Skrif getoets en valse leer veroordeel word:
"Elkeen wat 'n oortreder is en nie bly in die leer van Christus nie, hy het God nie .... As iemand na julle kom en hierdie leer nie bring nie, ontvang hom nie in die huis nie en groet hom nie" (2 Joh.9,10).
Paulus praat in 1 Kor.12:10 van die onderskeiding van die geeste. Dis 'n gawe van die Heilige Gees en die gebrek hieraan een van die hoofredes vir die onrusbarende toename in dwaalleer en valse kerke wat 'n etenstafel het waar bose geeste na hartelus kan aansit!
Mense wat by dwaalkerke betrokke raak, dink nie. Hulle volg net. Predikers lieg en kom met 'n breë glimlag daarmee weg. Niemand sal ooit glo dat die glimlaggende, welsprekende man op die kansel 'n dwaalleraar is nie!
Gevoelsgodsdienste bied gedurig konferensies aan. Konferensiejagters teer op die geheimsinnige stemmings wat hulle by sulke geleenthede vind. Dis 'n baie gerieflike toevlugsoord vir mense wat nie juis bid of Bybel lees nie, maar slegs na nuwe geestelike ervarings soek.
Om die Woord van God vir geestelike ervarings opsy te skuif, is gevaarlik. Gevoelsgodsdienste sê: "Bêre jou Bybel. God is besig om nuwe dinge te doen. Spaar jou verstand en moenie verder dink nie. Spring, God sal jou nie laat val nie" Nee, moenie! Dwaalleer is juis die gevolg van mense se dwase soeke na waarhede buite die Bybel.
Wees versigtig vir mense met 'n ongesonde belangstelling in sake wat nie sentraal in die Bybel staan nie, maar op die omtrek lê. Valse kennis is gevaarliker as dwaasheid! Gevoelsgodsdienste trek dikwels die aandag van die sentrale temas van die Bybel af weg. Dwaalgeeste gee voor om met die Bybel saam te stem, maar aan hul leer, skrywes en profetiese boodskappe is rand-temas eerder aan die orde van die dag.
"Die regverdige vind sy weide uit, maar die weg van die goddelose laat hulle dwaal" (Spr.12:26).
Wie leuens verkondig, is geen dienskneg van God nie, maar wel 'n werktuig van die Satan. Satan gebruik dwaalleer om met God die spot te dryf! Paulus skryf:
" Moenie dwaal nie; God laat Hom nie bespot nie; want net wat die mens saai, dit sal hy ook maai" (Gal.6:7).
Geen dwaalleraar sal die hemel beërwe nie:
" ..... Altyd dwaal hulle met die hart. Maar hulle het My weë nie leer ken nie, sodat Ek in my toorn gesweer het: Hulle sal in my rus nie ingaan nie" (Heb.3:10,11).