Geskryf deur Alexis Elder
Hoe moet jy jou vriende kies? Liderina / Shutterstock.com
Goeie vriendskappe lyk die moeite werd om te vier. Maar vir baie van ons kan spanning van tyd tot tyd tussen 'n goeie vriend verskyn en die regte ding doen. As dit byvoorbeeld 'n situasie is waar dit aanloklik is om te bedrieg vir 'n vriend, kan dit voorkom asof hoewel vriendskap en moraliteit op 'n botsingskursus is.
Ek is 'n etikus wat werk oor kwessies wat vriendskap betref, so hierdie spanning is van groot belang vir my.
Dit kan aanloklik wees om te sê dat slegte mense hulle vriende sleg sal behandel: Hulle kan byvoorbeeld lieg, bedrieg of steel van hul vriende. Maar dit lyk logies moontlik dat iemand sleg is vir sommige mense, maar goed vir ander.
So is daar ook ander, meer fundamentele redes om te dink dat 'n goeie persoon nodig is vir 'n goeie vriendskap?
Probleme vir vriendskap en moraliteit
Kom ons begin deur te kyk na gevalle waar moraliteit en eise van vriendskap in konflik is.
Vriendskap blyk te vereis dat ons oop is vir ons vriende se manier om dinge te sien, selfs wanneer hulle van ons eie verskil. Dit blyk ook dat ons bekommerd wees oor die welsyn van ons vriende. Dis nie net dat ons goeie dinge vir hulle begeer nie. Ons wil ook onsself betrokke raak by ten minste sommige van daardie goedere.
Dit is een ding wat die sorg van vriende onderskei van dié van blote welgevalle.
Maar ons moet ook oop bly vir ons vriende se oortuigings oor wat goed is vir hulle: Blote optrede oor wat ons dink is die beste vir ons vriende, wanneer die vriend nie saamstem nie, lyk paternalisties. In sommige omstandighede, soos om 'n vriend se sleutels weg te steek wanneer hy gedrink het, kan 'n bietjie paternalisme toegelaat word. Maar dit lyk asof dit 'n swak algemene kenmerk van vriendskap is.
Sommige teoretici argumenteer dat dit hierdie openheid is vir vriende se perspektiewe wat morele gevaar inbring. Byvoorbeeld, vriendskap met 'n persoon wat verskillende waardes het kan geleidelik jou eie verander, insluitend vir die erger. Dit is veral waar wanneer die verhouding jou geneig maak om hul standpunt ernstig te aanvaar.
Ander geleerdes beweer dat dit die kombinasie van die begeerte is om vriende te help met hierdie openheid vir hul standpunt dat is die grootste probleem. By die maak van hierdie argument, geleerdes Dekaan Cocking en Jeanette Kennett haal 'n lyn aan uit Jane Austen se "Pride and Prejudice." In hierdie reël vertel die hoofrolspeler Elizabeth Bennett die verkoue en onbuigsaam mnr. Darcy dat "'n Aansoek vir die aanvraer gereeld 'n opbrengs geredelik sal maak op 'n versoek sonder om te wag vir argumente om een ​​te redeneer Dit."
Met ander woorde, as jou vriend jou vra om die baas te vertel sy is siek, nie opgehang nie, moet jy dit doen, net omdat sy gevra het.
Aristoteles op grond van vriendskap
Om te reageer op hierdie bekommernisse, is dit nuttig om te hersien wat Aristoteles sê oor vriendskap en om 'n goeie persoon te wees.
Vir Aristoteles is daar drie hoof soorte vriendskappe. Een, vriendskappe van nut: soos byvoorbeeld tussen vriendelike medewerkers. Twee vriendskappe van plesier: byvoorbeeld, tussen lede van 'n trivia-span. En drie, vriendskappe onder diegene wat mekaar goed en waardevol vind vir hul eie sake. Hierdie laaste een noem hy vriendskappe van deugde, die beste en volste vorm van vriendskap.
Dit blyk redelik duidelik, waarom die waardering van iemand vir hul deugde kenmerkend is van goeie vriendskap. Anders as die ander vorme van vriendskap, behels dit om vriende vir hulself te waardeer, nie net vir wat hulle vir jou kan doen nie. Verder behels dit om te dink hulle karakter en waardes het die moeite werd.
Sommige kan bekommerd wees dat dit die standaard te hoog stel: Om goeie vriende te wees, moet goed wees, dat goeie vriendskap onmoontlik skaars sal wees. Maar aristoteliese geleerde John Cooper argumenteer dat ons dit net kan doen om die kwaliteit van 'n vriendskap te beteken verskil van die gehalte van die vriende se karakters.
Middelmatige mense sal geneig wees om middelmatige vriendskappe te hê, terwyl beter mense beter vriendskappe sal hê, en alles anders gelyk wees.
Wat is deug?
Dit lyk dalk hopeloos subjektief, as ons "goeie persoon" onbepaald verlaat, of dink dit is relatief tot die individu se individuele waardes. Maar Aristoteles bied ook 'n objektiewe weergawe van wat nodig is om 'n goeie persoon te wees.
'N Goeie mens, sê hy, is iemand wat die deugde besit. Deugde, soos moed, geregtigheid en matigheid, is individuele eienskappe van karakter wat ons help om goeie menslike lewens te lei, alleen en saam.
Aristoteles voer aan dat net soos skerpheid 'n kwaliteit is wat help om 'n goeie mes sy funksie goed te verrig, funksioneer ons beter as mense wanneer ons kan beskerm wat ons waardeer, goed met ander werk en gemak geniet.
Hy definieer slegte eienskappe, of vices, as daardie eienskappe wat dit moeiliker maak om 'n goeie lewe te lei. Lafaards het byvoorbeeld probleme met die beskerming van wat belangrik is, maar nie weet hoe om te stop wanneer hulle verbruik, en onregverdige mense vertoon wat hy "greep" noem en vir meer as hul aandeel gryp. So, hulle het moeite om goed met ander te werk, wat 'n groot struikelblok vir 'n sosiale spesie kan wees.
Ten slotte sê hy dat ons hierdie eienskappe opbou, beide goed en sleg, deur herhaalde oefening. Ons word goed deur herhaaldelik goed te doen en sleg deur die omgekeerde.
Verbindende deug en vriendskap
Hoe kan dit ons dan help om die verhouding tussen 'n goeie mens en 'n goeie vriend te verstaan?
Ek het reeds gesê dat vriendskap beide openheid teenoor vriende se perspektiewe behels en hulle help. Gestel Aristoteles is reg oor die verhouding tussen goeie karakter en vermoë om goed te leef, dit is nie goed om 'n vriend wat sleg doen, te aktiveer nie, want dit sal dit moeiliker maak vir daardie vriend om 'n goeie lewe te lei.
Maar vriendskap word ook nie gedien deur 'n rowwe houding oor die vriend se eie oortuigings te doen oor wat hy of sy nodig het nie, selfs al is daardie oortuigings verkeerd. So, die enigste mense wat ons konsekwent kan doen as vriende, is diegene wat redelik goeie karakter het.
Ons kan natuurlik ons ​​eie waardes en reaksies verander om beter met ons vriende te pas. Baie van hierdie kan onbewustelik gebeur, en so 'n verandering kan selfs gesond wees. Maar as hierdie verandering die ergste is (byvoorbeeld, word lafaardig of onregverdig), lyk dit asof dit deur die vereniging benadeel word.
Gaan tyd saam met vriende vir jou 'n beter persoon? marco monetti, CC BY-ND
As tyd spandeer met my lui vriend geneig is om my minder gemotiveerd te maak as dit by my eie lewe kom, is ek waarskynlik slegter. Dit kan sulke vriende sleg vir ons maak, selfs al is dit onbedoeld.
Regtig goeie vriendskap, dit blyk, is nie eens moontlik nie, tensy albei vriende redelik goed is.
Die oënskynlike spanning tussen vriendskap en moraliteit blyk bloot 'n illusie te wees wat die gevolg is van die versigtige en duidelike oorweging van die verhouding tussen openheid vir ons vriende se perspektiewe en ons belangstelling om ons vriende te help.
As Aristoteles het dit gestel,
"Die vriendskap van slegte mans blyk 'n bose ding uit (omdat hulle weens hul onstabiliteit in swak streke verenig word, en bovendien word hulle kwaad deur mekaar te word), terwyl die vriendskap van goeie mense goed is, deur hul kameraadskap vermeerder word; en hulle word ook bedoel om beter te word deur hul aktiwiteite en deur mekaar te verbeter; want van mekaar neem hulle die vorm van die eienskappe wat hulle goedkeur. "