Hoe 'n jong regisseur met kreatiwiteit ondernemings uitdaag
Die mans klop weer en weer aan hout. Dit is hard, bedompig en glad nie die werk waaraan hulle gewoond is nie. Die hout is besig om te verkrummel, die kreatiewe werk neem vorm aan. Uiteindelik word drukvormsjablone geskep as ‘n uitdrukking van u eie onderneming. Dit is ‘n abstrakte prentjie wat ontstaan. Klaar, maar gelukkig, kyk die groep na hul werk.
Annalena Maas het dit gedoen: die kunswerkswinkel het die mans nie net nader aan mekaar gebring nie, maar het ook hul siening oor die onderneming en hul werk verskerp.
Die 33-jarige man beywer haar al twee jaar met haar agentskap perART. Nadat sy Duits gestudeer het, het sy as assistent-direkteur by die Schauspielhaus in Hamburg gewerk, en daarna vir die tweede keer gestudeer. Hierdie keer gerig aan die August Everding Universiteit in München. Tydens haar studies het sy elke jaar minstens twee stukke opgevoer.
Om die luukse van ‘n tweedegraadskursus te finansier, begin sy teaterkursusse in ondernemings aanbied – byvoorbeeld, by die drogisterij-ketting dm, is daar teater vir persoonlike ontwikkeling van werknemers vir ‘n paar jaar deel van die opleiding. Annalena Maas word deel van die kunstenaarsgroep wat hierdie werkswinkels lei.
“Na die graduering het ek toe begin werk as vryskutdirekteur,” sê die inheemse München. ‘Maar ná twee jaar het die teaterplafon op my kop geval.’ Sy het nie die uitruil buite die toneel nie. ‘Ek het net gedink, ek is hier op soek na mense met wie ek nie eens in gesprek is nie.’ Ek het die werk met leekmense, die teater-vreemdeling, misgeloop. ‘
Annalena Maas stig perART. ‘N Agentskap wat nie net waarnemende werkswinkels aanbied nie, maar ook die hele kunsspektrum. “Ek wou interdissiplinêr vir alle kunste aanbied. Die verhoog is immers nie die regte medium vir almal nie.”
Ook interessant: wat ondernemings kan doen om hul werknemers se welstand te verhoog
In Duitsland is die veiligheidsidee steeds van toepassing
Terwyl kunswerkswinkels reeds in Skandinawië as ‘n Nuwe werk-benadering gevestig is, is hierdie vorm van benadering tot werk in Duitsland steeds nuut. “In Skandinawië stel mense hulself dikwels die vraag: is ek gelukkig in my werk? Of wat is die punt agter my werk,” sê die 33-jarige. In Duitsland is die idee van veiligheid nog wydverspreid. ‘Die belangrikste ding, ek het geld.’
Selfs by maatskappye moet die kunstenaar dit oortuig. “Bedryfsbase verwag altyd ‘n resultaat, maar dit kan ek natuurlik nie vooraf lewer nie – na my werkswinkels is dit nie outomaties na al die vriende nie.” Inteendeel, die werkswinkel is ‘n aanbod van emosies, ‘n werk met en op mense. ‘Uiteindelik neem almal iets anders vir hulself.’
Voor die werkswinkel kyk die 33-jarige na die maatskappy. Wat is die uitdagings, wat is die probleem? “Terselfdertyd laat ek myself toe om in alle rigtings te dink.” Die verskeidenheid kunsvorme is by PreArt groot. Of dit nou musiek, fotografie, dans of drama is: die kunsvorm word gekies om by die groep te pas.
Kreatiwiteit is ‘n basiese menslike behoefte wat in baie poste verwaarloos word
Die ondernemings wat perART-werkswinkels bespreek, is gewoonlik al meer oop en doelgerig. Daar is dikwels reeds ‘n klimaat van uitruiling. “Nietemin is die werknemers aan die begin altyd skepties, en dit is baie belangrik om te sê dat ons nie nou drama-opleiding doen nie, maar dat almal kan sien hoe hy betrokke is en wat hy in die werkswinkel wil doen.” Niemand hoef sy grense te bowe gaan of te buig nie. ‘Maar ek dink dat ons selde die geleentheid het om kreatief te wees in ons alledaagse lewe, maar ek dink kreatiwiteit is ‘n basiese menslike behoefte.’ Dit word te dikwels eers van die hand gewys.
“Ek werk altyd met mense soos hulle voor my is, en baie mense besef dat as hulle niks hoef te doen nie, dit goed gaan, en hulle geleidelik uit hul gemaksone kom.”
Vir jong mense en vakleerlinge moet Annalena Maas dikwels uit die konflik kom wat so belangrik is vir die artistieke proses. “Jongmense probeer nog steeds om alles reg te doen en om hul werkgewers te behaag, wat opbouende kritiek lewer, maar as hulle tydens die werkswinkel uitgespreek word, genereer hulle positiewe energie.”
Vir die ouer deelnemers staar die 33-jarige die uitdaging om mense uit hul reservaat te lok. ‘Die vraag: waarom kom ek meer gereeld voor?’ Hier moet sy behoorlik bereid wees om goeie argumente te lewer, waarom? Daarbenewens werk die regisseur graag met inklusiewe groepe. ‘Dit is wonderlik hoe hulle die mense in die werkswinkels op ‘n heel ander vlak in die gesig staar as die beskadigde en ongeskonde liggaam.’
Sinvolheid en spanbou as ‘n nuwe werkbenadering
Die doelwitte van die werkswinkels verskil egter baie. Benewens spanbou, gaan dit ook oor die kohesie van werknemers. ‘In top-swaar ondernemings is dit belangrik om aan te toon dat u as werknemer gesien en bevorder word.’ Maar ook die oordra van betekenis en die bevordering van jong talent is op die voorgrond in die werkswinkels van PreArt.
‘Firmas definieer hulself toenemend deur waardes en dra dit aan hul werknemers oor: U is vir my belangrik.’
Annalena Maas, veral ondernemings in die versekerings- en IT-bedryf, trek voordeel uit sulke werkswinkels. “Die produk wat hulle verkoop en skep, het baie min met hulle as mens te doen. Die werkers is gespanne, maar hulle is altyd op die rekenaar, en ‘n groot deel van die mensdom word nie tydens hierdie werk gestimuleer nie. Werkswinkel bied dan die vergoeding aan. ”
En Annalena Maas self? ‘Hierdie werk gee my baie.’ Alhoewel sy voortgaan om as vryskutregisseur te werk, maak die artistieke vonk haar uiters gelukkig. ‘Ek het ‘n regisseur geword omdat ek die ander lewenswyses wou vertel. Nou maak ek deure oop vir wat moontlik is en ervaar soveel meer direk, dit is fantasties.’
Ook interessant: diversiteit in plaas van tafeltennis: wat maatskappye aantreklik maak vir aansoekers
5G tussen groot beloftes en onbeantwoorde vrae
Verdwyn die wagwoord uit e-handel?