Afrikaans leef voort op die Kanadese platteland
JY LEES NOU Afrikaans leef voort op die Kanadese platteland
Al het hulle in Kanada wortel geskiet, praat die klompie Suid-Afrikaners steeds Afrikaans en maak hulle potjie en braai soos net Suid-Afrikaners kan
Op 'n klein dorpie, Moosomin, in die suidoostelike hoek van die provinsie Saskatchewan. Dis so 2 uur se ry van vier groterige stede, nl. Minot, Brandon, Yorkton en Regina. Die provinsies Alberta, Saskatchewan en die westelike deel van Manitoba maak die prêries uit. Die wêreld is taamlik plat hier. In die winter is dit 'n sneeu-woestyn en in die somer is die vlaktes beplant met graan en kanola.
Ons is ses SA gesinne en saam met al die kinders is ons 'n groep van 22. Die meeste van die kinders is in Kanada gebore, twee is in Engeland gebore en ons twee het uit SA saamgekom.
Waarom is julle Kanada toe?
Om die wêreld te verken en om vir ons kinders meer toekomsgeleenthede te bied. Werksgeleenthede is volop in Kanada. Op die platteland is die misdaadsyfer baie laag. Opvoeding is vir die Kanadese belangrik en baie geld word op skole, kolleges en universiteite spandeer.
In die somer lyk die prêries nogal soos die Karoo, net so plat, maar met geen berge in die vertes nie. Die gesaaides soos graan en kanola staan dan orals en die wêreld is baie groen, want dis 'n somerreënvalgebied. Ons almal geniet die buitelug. Watersport op die talle mere in die omgewing is gewild, en hier is ook volop kampeerterreine.
Waarskynlik die weer en taal. En natuurlik dat familie en vriende letterlik aan die anderkant van die wêreld is. Danksy die rekenaar gesels ons weekliks van aangesig tot aangesig en die telefoon, briewe en e-posse help ons om kontak te behou. Ons skrik nie meer vir die sneeu of koue nie. Ons kuier soveel ons kan bymekaar sodat ons in Afrikaans kan lag en huil, en stories uitruil. Die meeste van ons praat Afrikaans aan huis en ons kinders praat ook nog Afrikaans. Ons geniet die vryheid en die veiligheid baie. Die mense hier is baie rustig, glad nie snobisties nie en het ons maklik aanvaar. Daar is 'n hegte band tussen die Suid-Afrikaners en almal spring in om mekaar te help. Of dit nou 'n trekker is wat vasval of 'n kind wat seerkry, almal help om die krisisse die hoof te bied. Ons vroue hier op Moosomin probeer om een maal 'n maand saam tee te drink.
Was dit die moeite werd om julle daar te vestig?
Ek dink almal hier dink dit was die moeite werd, want ons is ná al die jare steeds hier. Ons werk lekker saam as 'n span, ons kinders is gelukkig in die skole, en soos Tannie Ina sê, om hierheen te verhuis was vir haar soos om 'n aftreepolis uit te neem.