William Rosecrans - Geskiedenis Tydlyne - 2021
William Rosecrans was 'n senior generaal van die Unie tydens die Amerikaanse Burgeroorlog wat 'n groot rol gespeel het in die sogenaamde Western Theater of the war.
Rosecrans is op 6 September geboreste 1819 in Delaware County, Ohio. Sy pa het 'n taverne bestuur en op 'n plaas gewerk. Hy het in sy beginjare min opleiding gehad en het op dertienjarige ouderdom die huis verlaat om as winkelklerk te gaan werk. Rosecrans kon dit nie bekostig om universiteit toe te gaan nie, maar in 1838 probeer hy 'n plek kry by die Amerikaanse Militêre Akademie in West Point. Sy aansoek was suksesvol en Rosecrans het vir die eerste keer formele opleiding ervaar. Hy presteer in so 'n omgewing en in 1842 studeer hy vyfde uit twee en vyftig kadette in sy klas.
Hy het West Point verlaat met die rang van tweede luitenant en by die Corps of Engineers aangesluit. Die Korps was 'n baie gerespekteerde eenheid en dit was 'n teken van hoe ver Rosecrans beweeg het dat 'n seun wat op 'n plaas met weinig opleiding grootgemaak is, by so 'n gesogte militêre eenheid sou kon aansluit.
Na 'n jaar bou aan seemure, keer hy terug na West Point as lektor in ingenieurswese. Hy het die leër in 1854 verlaat as gevolg van gesondheidskwessies en het 'n mynbou-onderneming in die hedendaagse Wes-Virginië oorgeneem. Rosecrans word president van die Preston Coal Oil Company en maak 'n naam vir homself in die sakewêreld. Rosecrans het voortdurend met nuwe uitvindings geëksperimenteer en terwyl hy aan een daarvan gewerk het - ironies genoeg 'n veiligheidsolielamp - is hy erg verbrand. Toe hy herstel het van sy brandwonde, het die Amerikaanse burgeroorlog begin.
Rosecrans het weer by die Unie-leër aangesluit en as assistent-de-kamp geword vir generaal George McClellan met die rang van kolonel. Op 16 Meiste In 1861 word Rosecrans tot Brigadier-generaal bevorder en hy was suksesvol in die gevegte by Rich Mountain en Corrick's Ford. Na die nederlaag van die leër van die Unie tydens die eerste slag van Bull Run, het McClellan die opdrag aan Rosecran oorhandig oor wat die Departement van Wes-Virginië sou word. Die res van 1861 was egter 'n anti-klimaks uit Rosecran se oogpunt, aangesien byna al sy mans na 'n ander opdrag oorgeplaas is, en met net 2,000 man oor was Rosecrans nie in staat om te doen wat hy wou doen nie - Winchester in Virginia aanval . Rosecran's het geglo dat die val van Winchester 'n groot slag vir die Konfederasie sou wees, maar sy beplande aanval het nooit gerealiseer nie. In werklikheid is sy oorblywende 2.000 man na 'n ander departement, die bergafdeling, oorgeplaas, en Rosecran's het in Washington DC gaan werk. Terwyl hy in die hoofstad was, het Rosecrans in aanraking gekom met Edwin Stanton, Staatssekretaris van Oorlog. Nie een van die twee het dit getref nie en Stanton het een van Rosecran se grootste kritici geword.
Hy het egter in Mei 1862 na Washington verhuis na die Western Theatre toe hy die bevel van twee afdelings in die generaal Pope's Army of the Mississippi ontvang het. Rosecran het in Korinte en die Slag van Iuka geveg. Alhoewel sy optrede by albei nie die volle goedkeuring van generaal Ulysses Grant gewen het nie, het die Unie-media Rosecran se positiewe opmerkings gegee en hom as 'n Unie-held uitgebeeld. Die gevolg hiervan was dat Rosecrans die opdrag gekry het om die Army of the Cumberland te word met die rang van majoor-generaal. Terwyl Grant gretig was om te sien dat Rosecrans sy algemene bevel verlaat, was hy nie gelukkig dat 'n senior offisier krediet ontvang vir wat Grant 'n gebrek aan aggressie op die slagveld beskou het nie. Beide Korinte en Iuka het Grant die mans van Rosecran beveel om die konfederale magte te onttrek, maar by albei geleenthede het Rosecran's besluit om sy uitgeputte mans te laat rus voordat hulle met 'n gejaag begin word. Teen die tyd dat hulle herstel het, was enige strewe van min waarde.
Volgens Rosecrans het Rosecrans 'n soortgelyke gebrek aan dringendheid as sy leërmag getoon. Eerder as om die vyand aktief te agtervolg, het Rosecrans sy pogings aangewend om sy manne op te lei sodat hulle ten volle geveg was. Aan die einde van Desember 1862 het Rosecran vasgestel dat sy mans gereed is en hy Braxton Bragg se Army of Tennessee aktief agtervolg het. Hulle het op 31 Desember by die Slag van Stonesrivier gevegst. Dit was 'n baie bloedige geveg wat tot 2 Januarie geduur hetnd en eindig met 'n Unie-oorwinning wat aan hulle beheer oor die Midde-Tennessee gegee het. President Abraham Lincoln het aan Rosecran's geskryf om hom persoonlik geluk te wens en hom te bedank vir die oorwinning wat 'n groot hupstoot vir die moraal van die Noorde was. Dit was na hierdie geveg dat die leër van Rosecran formeel die 'Army of the Cumberland' genoem is.
Die winter van 1862/63 was baie sleg waar die Army of the Cumberland gebaseer was. Dit is om hierdie rede dat Rosecran's gebly het waar hy was en geweier het om die verslaan leër van Braxton Bragg na te jaag. Dit het die woede opgedoen van Lincoln wat aan Rosecran geskryf het om hom te versoek om Bragg te agtervolg en aan te val. Rosecran's het teruggeskryf dat die risiko's om uit sy winterkwartiere te verhuis, die voordele wat daarmee gepaard gaan, ver oortref het. Rosecrans het ook aangevoer - en voortgegaan om sy saak te beredeneer - dat om die Army of the Cumberland in Mid-Tennessee te vestig, beteken dat die Konfederale leër gedwing is om hom te bedek en dat Bragg nie sy manne elders wou verhuis nie (soos om teen Grant te help) as dit sou Rosecran's met 'n vrye hand in die streek verlaat. Dit was nie 'n argument wat deur Lincoln ondersteun is nie. Rosecrans het geantwoord deur sy senior generaals te vra of hulle saamstem met wat hy doen en die grootste deel daarvan - 15 uit 17 generaals. Dit was eers op 24 Junieste 1863 dat Rosecrans teen Bragg verhuis het - hy het eenkeer gevoel dat sy manne die taak opgelê het.
Die aanval op Bragg het buitengewoon goed verloop. Lincoln het geskryf dat dit "die wonderlikste strategie was". Bragg is teruggestoot na Chattanooga. Rosecrans het voortgegaan om op Bragg te marsjeer en sy agtervolging het uitgeloop op die Slag van Chickamauga (September 1863). Hier was 'n misverstand van 'n opdrag 'n ramp vir Rosecrans. Twee bevelvoerders van die divisie is beveel om hul mans te sluit om 'n gekonsentreerde eenheid vir die geveg aan te bied. Op een of ander manier interpreteer hulle Rosecran se opdrag om hul mans te verdeel. Toevallig was dit op hierdie punt dat Bragg 'n groot aanval teen 'n vyand beplan wat homself as 'n vegeenheid sterk verswak het. Die Konfederate onder Bragg het 'n groot gat in die Army of the Cumberland geskeur en dit het in wanorde teruggeval na Chattanooga. Die nederlaag sou 'n ramp gewees het, maar vir die dapperheid van majoor-generaal George H Thomas wat 'n dapper verdediging op Horseshoe Ridge georganiseer het wat Bragg se vooruitgang vertraag het. Dit was die ergste nederlaag van die Unie in die Westerse teater en het die einde van Rosecrans se loopbaan gespel, want hy het nooit sy prestige na Chickamauga herstel nie. Rosecrans en sy manne is in Chattanooga beleër en dit het 15.000 man beveel deur generaal Joseph Hooker, ondersteun deur 20.000 man van die leër van William Sherman, om die stad te verlig. Grant het al besluit om Rosecrans van sy bevel te verlig.
Chickamauga was die laaste groot rol wat Rosecrans in die Amerikaanse Burgeroorlog gespeel het. Gedurende 1864 veg hy in Missouri teen die stropers daar wat die staat geteister het. Daar was 'n poging om hom tot die politiek te bring, maar dit het tot niks gekom nie.
Rosecrans het die vrywillige leër op 15 Januarie verlaatste 1866 en hy het op 28 Maart uit die gewone leër bedankste 1867. Hy het sake- en politiek gedoen, en dien as 'n Huislid vir Kalifornië en as Register of the Treasury (1885 tot 1893).
William Rosecrans is op 11 Maart oorledeste 1898.
Die slag van Chickamauga is tussen 19 September en 20 September 1863 geveg. Chickamauga was 'n groot oorwinning vir die leër van die Konfederale generaal Braxton ...