Ek het tot dusver baie gelees, baie gestap en elke item in my rugsak is geweeg tot op die gram. So ken julle my mos. Ek raak so vasgestrengel in die detail dat ek nie die eintlike punt kan insien nie.
Gelukkig bly ek die afgelope paar dae op ‘n bizarre plek. Dis ‘n motel op ‘n snelweg, iets soos ‘n Ultracity. Jy sou dink dis raserig, maar ek kan amper glad nie die karre hoor nie, en die kamer is grafstil. Ek sit net hier met my gedagtes, en dink oor die reis wat voorlê. En lees boeke. In die dag werk ek as locum by ‘n nuwe praktyk wat nog nie amptelik oop is nie. Daar is heelwat tyd tussen afsprake. Baie tyd vir gedagtes om te dwaal.
Ons is so pas terug van die SA Gemeente Dankfees naby Tonbridge. Ek was nie eers bewus van die byeenkoms nie, tot ‘n mede-blogger my uitgenooi het. Die ou bloggers sal weet wie die man is, wat by wyse van spreke eerder sy tabak kou. Ons het deur die jare slegs enkele van hierdie dae bygewoon, miskien omdat ons nie so nou inskakel by die SA Gemeente nie. Baie mense kampeer daar vir die hele naweek; ek en die seuns het net deurgery vir die dag.