Wat bedoel ons as ons sê dat geskiedenis 'n wetenskap is? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Wat bedoel Mark as die moderator 'geskiedenis is 'n wetenskap' is?
Ek weet wat iemand bedoel as hulle sê "biologie is 'n wetenskap". Hulle bedoel: "Ek kan my rasionaliteit uitdruk in terme van die leefwêreld soos dit werklik is. En ek kan my rasionaliteit demonstreer deur die resultate van eksperimente te herhaal en voorspellings te maak oor lewende dinge wat waar sal blyk te wees.
Hoe demonstreer 'n mens hul historiese rasionaliteit wetenskaplik?
Terloops, daar was 'n goeie voorbeeld in die nuus van vandag oor 'n muntstuk wat vermoedelik afkomstig is van Kilwa wat in Australië ontdek is. Kilwa, vir konteks, was 'n laat -Middeleeuse nasie van handelaars wat min of meer gebaseer was in die huidige Tanzanië.
Kilwa -munte van daardie era is nie behalwe in Australië buite die Arabiese skiereiland gevind nie. Hierdie ontdekking gee dus meer geloofwaardigheid aan die teorie van die Portugese ontdekking van Australië.
Soos u kan sien, het historici verskeie hipoteses voorgestel, en as nuwe bewyse na vore kom, elimineer hulle teorieë wat eenvoudig nie by die data pas nie. Wat vir my as wetenskaplike in elk geval redelik ooreenstem met die wetenskaplike metode.
Dit is waarskynlik minder toetsbaar as byvoorbeeld astronomie, aangesien nuwe bewyse op 'n min of meer ewekansige plek moet grawe eerder as om te besluit om 'n teleskoop na 'n sekere deel van die lug te wys met 'n bekende ongewone of voorspelbare kenmerk. Maar persoonlik gesproke stel ek voor dat dit sinvol is om geskiedenis onder wetenskap te lê.
Die probleem hou vir my meer verband met die verspreiding van die kennis oor nuwe historiese bevindings aan diegene wat gewoonlik nie in geskiedenis, argeologie, ensovoorts belangstel nie.
Oor wie 'n mens moet blameer vir die diskrediet, is daar 'n troepe wat soms aan Churchill toegeskryf word, wat meen dat die geskiedenis deur die oorwinnaars geskryf is.
Dit gesê, ek vermoed dat 19de -eeuse historici - bv. Jules Michelet - verdien miskien meer die skuld as ander, omdat hulle baie verhale ontwikkel het wat in hul nasionalistiese fantasieë gegrond was eerder as gesonde bewyse. Die gevolg van laasgenoemde is samesweringsteorieë wat vandag nog in die wiele ry. Byvoorbeeld, jy kan spore van Aryanisme vind in Russiese antisemitiese atlantistiese okkultiste uit die 19de eeu, wie se vullisteorieë vandag nog by ons bly - en dit is net een ideologie.
Ek dink jy het baie goed saamgevat dat wetenskap 'n werkwoord is - wetenskap is 'n metode, nie 'n ding nie. My antwoord is dat geskiedenis volgens die wetenskaplike metode beoefen word.
Om Churchill te omskryf, ek het nie tyd vir 'n goeie antwoord nie, so ek skryf 'n slegte antwoord en probeer terugkom en hersien in die hoop om dit beter te maak.
Kuhn het verskeie bewerings gemaak oor die vordering van wetenskaplike kennis: dat wetenskaplike velde periodieke "paradigmaverskuiwings" ondergaan, eerder as om net op 'n lineêre en deurlopende manier te vorder, en dat hierdie paradigmaverskuiwings nuwe benaderings open om te verstaan ​​wat wetenskaplikes nooit as geldig sou geag het nie ; en dat die idee van wetenskaplike waarheid op 'n gegewe oomblik nie slegs deur objektiewe kriteria bepaal kan word nie, maar gedefinieer word deur 'n konsensus van 'n wetenskaplike gemeenskap. Wikipedia: Kuhn
Dit beskryf die geskiedenis redelik goed * Die geskiedenis is vol paradigmaverskuiwings. Baie van hulle is te danke aan nuwe tegnologie wat nuwe bewyse lewer. Sommige van hulle is te danke aan eenvoudige herondersoek van die vorige paradigma-erkenning en herondersoek van die aannames van vorige generasies. Soms is dit te wyte aan teoretiese veranderinge - sien Physiocrats. of Marixiste vs almal.
Wetenskaplike waarheid is op enige oomblik gebaseer op gemeenskaplike konsensus. Ek dink die punt wat u in u vraag gemaak het, word geïmpliseer, maar word nie in Kuhn se verklaring gestel nie - dat die konsensus voortdurend getoets word deur die wetenskaplike metode. Dat die enigste manier om die konsensus te verander, is om 'n hipotese te verwoord en bewyse te versamel om die hipotese te bewys, en die belangrikste kenmerk van die konsensus is die ooreenkoms om wetenskaplike metodes en norme te respekteer. Daar is nie net 'n verwagting dat u bewys betwis sal word nie, maar 'n vereiste dat die bewys betwis moet word. Maar die uitdaging word uitgevoer deur bewyse te vergelyk. (nie deur 'n beroep op gesag, of spektrale besorgdheid, of geweld, of rykdom nie, maar deur streng ondersoek van bewyse).
U het gevra oor die voorspellingswaarde van die geskiedenis, en ek het beswaar aangeteken omdat ek gevoel het dat die vraag verkeerd geformuleer is. Ek stem saam dat dit nodig is dat 'n hipotese voorspellend moet wees - maar nie oor die toekoms nie. Oor die algemeen word die hipotese in die geskiedenis getoets aan ander datastelle. (net soos in sosiologie of politieke wetenskap). [Afgesien: ek het dit al voorheen probeer verduidelik, maar die geskiedenis op hierdie vlak word byna per definisie beoefen op 'n vlak wat moeilik is om in 'n paar sinne op te som. As dit so maklik was, sou dit nie soveel respek verdien nie. Ek gaan probeer om 'n enkele voorbeeld te bespreek, maar ek vat opsommings wat meer ingewikkeld is, op]
Bailyn is bekend vir noukeurige navorsing en vir interpretasies wat soms die konvensionele wysheid uitdaag, veral dié wat oor die oorsake en gevolge van die Amerikaanse rewolusie handel. In sy invloedrykste werk, The Ideological Origins of the American Revolution, het Bailyn voorrevolusionêre politieke pamflette ontleed om aan te toon dat koloniste geglo het dat die Britte van plan was om 'n tiranniese staat te stig wat die historiese Britse regte sou verminder. Hy het dus aangevoer dat die revolusionêre retoriek van vryheid en vryheid nie bloot propagandisties was nie, maar eerder sentraal was in hul begrip van die situasie. Hierdie bewyse is gebruik om Charles A. Beard se teorie, destyds die dominante begrip van die Amerikaanse rewolusie, te verplaas dat die Amerikaanse revolusie hoofsaaklik 'n kwessie van klasoorlog was en dat die retoriek van vryheid betekenisloos was. Wikipedia: Bailyn
Dit is 'n baie goeie voorbeeld. Baard het die Amerikaanse rewolusie ontleed in terme van die heersende paradigma van die dag - dat dit gedryf is deur ekonomiese/klasonderskeidings. Bailyn was dit nie eens nie en het die hipotese getoets deur terug te gaan na die primêre bronbewyse en 'n baie groot pamflette van die rewolusionêre oorlogstydperk te ontleed om te kyk na aanduidings van klasbelang versus politieke belange. Bailyn se gevolgtrekkings het die dag gewys. (soos Kuhn vinnig sou wys, sal die bespreking nie eindig voordat die laaste marxis sterf nie. Maar dit maak die wetenskap sterker, nie minder nie). Let op die twee temas - eers die verskuiwing van die Marxistiese/Whig -paradigma na 'n meer komplekse paradigma gebaseer op politieke denke en let op die rol van die nuwe bewyse.
Bailyn was 'n belangrike innoveerder in nuwe navorsingstegnieke, soos kwantifisering, kollektiewe biografie en verwantskapanalise.7 [Ibid] 6
Dit versterk net die behoefte aan wetenskaplike strengheid en metode in die praktyk van die geskiedenis.
Laaste gedagte om die voorspellende aard van die geskiedenis te versterk. Ek glo dat Pauline Maier se werk aan die bekragtiging van die Amerikaanse grondwet nie moontlik sou gewees het onder die ouer ekonomiese paradigma van Beard nie. Bailyn se hipotese oor die radikalisme van die stigters laat ontleding van die tipes radikalisme toe.
Ek kon nie versigtig wees hier nie. Daar is ander voorbeelde, maar dit is moeilik om vinnig te verwoord. (Aan die ander kant is dit moeilik om enige belangrike wetenskaplike bevinding vinnig en akkuraat te verwoord; probeer CRISPR of relatiwiteit of protonterapie of snaarteorie verduidelik).
Baie geluk aan u dat u dit in 'n goeie vraag verander het. Dubbel lof vir jou dat jy my geld laat sit het waar my mond is (??? Plaas my reputasie waar my snark is ???) Welgedaan !!