Revolusie onder die duvet - Gesondheid - 2022
Hulle is bekende persoonlikhede. In elk geval, genoeg warm om opgerig te word deur Oprah Winfrey en aangehaal in die New York Times. Jim Pfaus van Concordia University in Montreal en Meredith Chivers of Queen's University in Kingston, Ontario word wêreldwyd erken vir hul werk oor seksuele begeerte.
Soveel dat die farmaseutiese bedryf hul kundigheid uitruk. In die besonder, dié van Jim Pfaus, 'n seksoloog en 'n neuroloog met 'n punk-sanger, het vinnig getrek - wat hy destyds was.
Dit is die skitterende van sy eerste orgasme, op die ouderdom van 11, wat hom laat verstaan ​​het dat die seks vanuit 'n neurochemiese en molekulêre oogpunt verstaan ​​word, bely hierdie verbomotor in Converse, jean maer en 'n baadjie wat met skedels versier is. Ons sal met die bril na die wetenskaplike teruggaan.
In vennootskap met sy leër van rotte, ondersoek hy die antics in gesuiwerde persele van die Loyola-kampus in Montreal. Hy het jare lank deelgeneem aan navorsing oor die ontwikkeling van die chemiese cocktail wat vroue met libido in die kuilen sal help. . "'N probleem wat lewens breek," sê hy, en dit sal meer ernstig een uit drie vroue in Noord-Amerika raak.
Na verskeie pogings, insluitend 'n testosteroon nasale bespuiting met effekte nie baie olé ole (dit was soms braak!), Jim dink dit is 'n bietjie van 'n hare om die Viagra vir vroue te hou: Lybrido en Lybridos. Anders as hul manlike eweknie, moet die twee medikasie wat drie tot ses uur ingesluk word voordat hulle liefde maak, eerder op die brein as op die loodgieterswerk doen. Ontwerp deur 'n Nederlandse maatskappy, Emosionele Brein, waarvoor Jim laboratoriumtoetse gedoen het, verskil heeltemal van Osphena, 'n nuwe pil wat in die Verenigde State verkoop word, ook bekend as die "Viagra for Women" -pers. Jim dring daarop aan: "Osphena voorkom vaginale pyn tydens penetrasie, maar het geen effek op seksuele begeerte nie."
Lymido is bedoel vir meisies wat probleme ondervind om hul eie seine van fisieke opwinding te ervaar, byvoorbeeld as gevolg van die gebruik van antidepressante (sommige van die gesonde dosisse testosteroon) sou die ongelukkige effek hê om die libido by die halwe mas te plaas.) Haar niggie, Lybridos, is gerig op meer seksueel gestremde vroue.
As alles aan die kant van die voedsel- en dwelmadministrasie - Gesondheid Kanada in die Verenigde State - sal dokters hierdie twee produkte binne twee jaar kan voorskryf. "Sedert die wetenskap besorg is oor die gentleman se sagte penis, is dit nie te vroeg nie," sug Jim, wat nie 'n pennie van 'n moontlike kommersialisering sal raak nie. (Om sy wetenskaplike onafhanklikheid te behou, onthou hy ook om aandele van maatskappye te koop waarvoor hy navorsing doen.)
Jim Pfaus (Foto: Concordia Universiteit)
Trouens, wat hom regtig meer as die pil van begeerte aanskou, is ons tyd: vir hom swem mens in die middel van 'n seksuele revolusie. Miskien soveel van 'n ontwrigting as wat deur die mondelinge voorbehoedmiddels in die 1960's gegenereer is. Nog nooit is soveel vroue blootgestel aan kliniese studies in seksuele medisyne nie. Hy het nog nooit gehoor hulle praat oor hul erotiese lewe met soveel vryheid nie.
Veral in sy klasse by Concordia Universiteit, waar meisies nou in die meerderheid is. "Danksy die internet het hulle nou ook toegang tot porno, wat hulle toelaat om dinge te ontdek wat hulle aanskakel." En gedrag verander. "Op hul beurt vermenigvuldig hulle die avonture en verlaat die bed voor die ander wakker!" Hy wil graag "100 jaar meer" leef om te sien wat 'n klap dit tot stereotipes sal neem.
Een ding is seker: die toenemende krag van meisies oor hul seksualiteit maak dit makliker vir wetenskaplikes soos Meredith Chivers, 'n sielkundige wat se doel is om hul seksuele aptyt te bestudeer. In haar laboratorium by die elegante Koningin se Universiteit word die dames nie gevra om aan toetse deel te neem nie, om hul impulse beter te verstaan.
Dit is goed, want ons is in die opvangmodus. Skaars 15 jaar gelede was die wetenskaplike literatuur oor vroulike seksualiteit skaars soos goosebumps, wat herinner aan die lang, genadige ballerina gebaar. "Miskien, want tot dusver was seksologie 'n wêreld van mans, in die laat 1990's was ek die enigste meisie in my departement."
Meredith Chivers (Foto: Greg Black)
Sedertdien het haar fassinerende navorsing baie wanopvattings oor vroue en seks ongeldig. Die impak is so dat 'n medewerker van New York Times Magazine, Daniel Bergner, het werk gedoen Meredith Chivers die hoeksteen van sy onlangse boek, Wat wil vroue hê? (HarperCollins, 2013).
Die mees gepraatde navorsing wat die sielkundige die meeste verras het, is dat vrywilligers - mans en vroue, reguit en gay - gevra is om hul opwindingvlak te evalueer tydens die besigtiging van erotiese films.
Daar was iets vir almal: 'n man wat 'n vrou in die bos ry, 'n adonis flambette op 'n strand, 'n meisie wat sy tong kuier, 'n ander se klit, tonele van masturbasie, sodomie, seksuele speletjies met erotiese gadgets ... en selfs bonobos kom uit in die lug.
Die deelnemers moes op dieselfde tyd skryf wat hulle gevoel het. Hierdie getuienisse het gepaard gegaan met 'n meer objektiewe maatstaf: die volume veranderinge wat veroorsaak word deur die bloedvloei (denk ereksie ...) gevang deur 'n pletimograaf. In die deelnemers het dit die vorm aangeneem van 'n tampon wat in die vagina ingebring is, wat die seine van swelling van die mure na die sagteware oordra wanneer die brein aan seksuele stimuli onderwerp word.
Volgens die plethysmograaf, wie het die meeste lewendig op al die lustige tonele gereageer? Reguit vroue! Sal hulle "allooie" van seks wees, soos Daniel Bergner hulle in sy boek noem?
"Hulle reaksie is intrigerend," sê die navorser, "meer versigtig as mans en meer as homoseksuele, dit lyk of hulle nie omgee of dit 'n man of 'n vrou in die scenario's is nie." 'N Uitslag wat bevestig word deur studies in studies, waarneem sy.
Nog 'n ding maak haar verward: die verskil tussen wat vroue sê is opwindend en die pletimografiese metings. In hul stories het hulle gesê hulle het marmer gebly by die gesig van bonobos, liefhebbers wat die mond wil hê, mans omhels, vroue masturbeer. Hul vagina het egter die teenoorgestelde boodskap gestuur. Die verslae van die mans was baie beter met die reaksies van hul penis.
Het deelnemers oor hul seksuele ywerigheid gegaan vir die feit dat hulle geoordeel word? Meredith Chivers glo dit nie, alhoewel sy in sommige erkenning nodig het om te voldoen aan 'n beeld (dié van die heilige moedervoog van moraliteit). Inteendeel, sy dink aan 'n soort onbetaalbaarheid tussen die brein en die vagina, asof die opwekking seine van laasgenoemde nie altyd na die beheerkantoor gaan nie (terwyl 'n man die druk wat sy oprigting in die broek!).
Laastens, die sielkundige bepaal dat 'n reaksie van die liggaam op 'n stimulus nie sistematies saamstem met begeerte, aantrekkingskrag nie. Dit kan 'n eenvoudige refleks wees, soos speeksel met die reuk van spek. Of selfs 'n verdediging, byvoorbeeld tydens verkragting. In sommige vroue word die vagina gesmeer tydens 'n seksuele aanranding, soos dit deur die slagoffers in terapie toegeskryf word. "Hulle het dit ook nie geniet nie - hulle was verskrik, en smeermiddel kon hulle beskerm teen die beserings wat deur gedwonge penetrasie veroorsaak is."
Uit "miskien" en voorwaardelike werkwoorde is daar baie in Meredith Chivers se antwoorde. Maar sy het my gewaarsku: "Dit is baie frustrerend om my te onderhou, die wetenskap van vroulike begeerte het pas uitgekap, ons is meestal op die vraagstadium." Die goeie nuus is dat Kanada is een van die lande waar seksologie-navorsing die mees bloeiende en beste ondersteun deur die staat is. "Ons is baie vryer as in die Verenigde State," sê Jim Pfaus, 'n inheemse Amerikaner wat in Quebec verlief geraak het weens sy spreekwoordelike "Joie de Vivre" (en meisies, erken hy). "Vir wetenskaplikes soos Meredith en ek is dit 'n baie opwindende tyd."