Die viering van die afskaffing van slawerny in Parys - Inligting
Die viering van die afskaffing van slawerny in Parys
Viering van die aankondiging van die afskaffing van slawerny. 30 Pluviôse Jaar II / 18 Februarie 1794.
Pierre-Gaspard Chaumette bekend as Anaxagoras.
Titel: Viering van die aankondiging van die afskaffing van slawerny. 30 Pluviôse Jaar II / 18 Februarie 1794.
Datum getoon: 18 Februarie 1794
Afmetings: Hoogte 63,5 - Breedte 47
Tegniek en ander aanduidings: Ets en burin, in kleur.
Prentverwysing: Afdrukke, Qb1 4 Februarie 1794
Titel: Pierre-Gaspard Chaumette bekend as Anaxagoras.
Afmetings: Hoogte 45,5 - Breedte 29
Prentverwysing: Druk N2 Chaumette / De Vinck 6249
Stooring plek: Nevers munisipale mediabiblioteekwebwerf
Vier die afskaffing
Die party wat deur die Paryse gemeente gereël is om die afskaffing van slawerny te vier deur die sans culottes massaal bymekaar te bring in die Temple of Reason wat in Notre-Dame de Paris geïnstalleer is. Om die mense teen die vyande van die Revolusie te galvaniseer, is van die grootste belang in hierdie winter van Jaar II, omdat die rewolusie beide moet veg teen buitelandse oorlog, die opstand van die Vendée en die uiters noodsaaklike bestaansvraag wat voortdurend dreig om 'steek die mense van Parys aan.
Chaumette (1763-1794), aanklaer van die Paryse kommune sedert Desember 1792, is die tweede persoon na die burgemeester; hy neem die voornaam van Anaxagoras aan - 'n Griek wat gedurende die dae van Perikles opgehang is omdat hy as ateïsme belyd het - en het hom sedert 10 Augustus as die woordvoerder van die sans-culottes gevestig. Die dreigement van ontslag hang oor hom; bowendien het die oordadigheid van ontkristendom Robespierre mishaag, wat hom reeds van die Jacobynse klub uitgesluit het.
Oortuigte teenstander van slawerny, Chaumette het alle rede om die afskaffing te vier, maar dit lyk asof hy alles in hierdie fees speel om Robespierre tevrede te stel: om onontbeerlik te wees deur sy invloed op die sans-culottes, en om gelyktydig in die openbaar te doen die bekentenis van sy toegewydheid aan die Montagnard-konvensie.
'N Revolusionêre party
Die uitbundigheid van hierdie gravure het die verbeelding van die afskaffing van slawerny in 1794 laat slaag. Dit is in werklikheid die fees wat die afskaffing vier, vyftien dae na die proklamasie daarvan, op 30 Pluviôse. Jaar II of 18 Februarie 1794. Ons ontdek die binnekant van die katedraal Notre-Dame de Paris, wat sedert November 1793 in die rede van die rede omskep is. Hierdie filosofiese tempel is in die katedraal gebou, op 'n simboliese 'berg'. . Genie, Liberty and Equality, wat 'n skrynwerkersvlak behels, is egter moontlik bo-op die fees vir die afskaffing. Die buitengewone dekor verberg die Gotiese kluise en pilare onder die takke; 'n hele boom dra die krone wat die volk aan die byeenkoms toegeken het. Na 'n soortgelyke ritueel in die 37 of so stede waar die fees gehou word, word snoeke en rooi doppies geswaai, en applous te midde van applous.
Voor die tempel hou Chaumette 'n vloeiende toespraak oor slawerny, onvergeetlik vir sy inspirasie en lengte! Twee sekretarisse neem daarvan kennis; die teks sal gelyktydig deur die konvensie en deur die munisipaliteit gepubliseer word. Elke adjunk ontvang ses eksemplare om te versprei.
Die Konvensie was tevrede met die stuur van 'n dosyn verteenwoordigers na die party. Maar hierdie gravure huldig die regering van die vergadering. Konvensionele hoede is duidelik sigbaar, soms aan die einde van snoeke.
Die adjunk Jean-Baptiste Belley, aangekom van Saint-Domingue, is herkenbaar in uniform, aan die regterkant en swaai met sy hoed aan die einde van sy swaard. Die aanwesigheid van hierdie eerste swart verteenwoordiger by die byeenkoms het die hele bywoning getref, maar ook ander gekleurde figure is sigbaar. Die swart vrou voor hom kan Lucidor Corbin wees, 'n Republikeinse Kreool wat na Chaumette 'n dankrede sal lewer. Op die voorgrond gee wit en bruin vroue hul kinders borsvoeding en, volgens sommige verslae, ruil hulle dit uit om aan die einde van die slawerny die vooroordeel van kleur aan te dui.
Agter die optog, ''n groot menigte toeskouers wat die grootste tempel in Parys nie kon bevat nie', volgens die verslag van konvensionele Guffroy in sy dagboek, Die Rougyff, anagram van sy naam. Hierdie massaparty waar teenwoordigheid deur die mag vereis word om die openbare gees te verenig en te herleef, het ten doel om 'n nuwe verbeelding in die sans-culotte te skep. Die viering van die einde van die slawerny vier albei die triomf van die swart broers wat sedert die somer van 1791 slawerny met arms in die hand beveg en om sans-culottes en voormalige slawe te mobiliseer, almal slagoffers van despotisme. , om saam te veg teen die onderdrukkers.
Chaumette se toespraak
Chaumette se vurige, sensitiewe en mobiliserende welsprekendheid was 'n reuse sukses en het entoesiastiese weerklank in die pers gewek. Met liriek roep hy die misdade van slawerny op en stel dit gelyk aan feodale serwituut. Afwisselend profeties, eties en bowenal polities, eindig hierdie toespraak egter op 'n taamlike plat manier deur die voormalige slawe sowel as die patriotte uit te nooi om hulself met geduld te bewapen en die konvensie te vertrou!
Die brosjure wat deur die munisipaliteit gedruk is, bevat 'n ontwerp wat reeds onthou is. Hierdie knielende swart man was die embleem van die Society of the Friends of Blacks in Parys, soos dié van die afskaffende samelewing in Londen. Die beeld is deur die Girondins aangeneem, wat almal uitgeskakel is, maar Chaumette durf dit goed aanvaar omdat dit 'n simbool geword het wat almal bekend is as die drama van slawerny.
Ondanks sy onderwerping aan die konvensie en sy pogings tydens hierdie fees, het Chaumette nie op 13 April 1794 aan die guillotine ontsnap toe Robespierre besluit het om die gemeente te onthoof nie.
Die sans-culotte en die swart het teen die onderdrukker verenig
Die stryd teen slawerny is nie die voorwerp van 'n beleid van die Konvensie nie, dit hoop hoogstens om die swartes teen die Engelse wat die kolonies binnedring, uit te put. In Frankryk gee die afskaffingsbesluit die geleentheid om die glorie van die Konvensie te vier. Dit gaan daaroor om die sans culottes en die swart bymekaar te bring en om hulle gelyk en verenig te toon in die stryd teen die onderdrukker. Chaumette se sensitiewe liriek, wat die ongeluk van slawe oproep, weet ook hoe om die rewolusionêre gelykheidsbeginsel uit te lig, die sans-culotte.
Met die gravure kan Notre-Dame de Paris voorgestel word in 'n tempel van die rede. Toe die Parysenaars, wil-nilly, daar paradeer vir die rewolusionêre feeste, betree hulle 'n monument waarvan al die buitestandbeeld 'n paar maande tevore vernietig is, en dan tussen die takke gevorder het, na die berg van die tempel van die filosofie. . Met verwysing na die verwoeste dekor van die gebou, beweer Guffroy dat dit 'n revolusionêre betekenis gee aan die vernietiging daarvan: 'die ministers en volgelinge van die republikeinse kultus minag hierdie apparaatmateriaal; hulle weet dat hoe meer ons die waarheid uittrek, hoe mooier is dit "!
NICOLE BOSSUTChaumette, woordvoerder van die sans-culottesParys, Editions du C.T.H.S., 1998. Marcel DORIGNY en Bernard GAINOT Die Vereniging van Vriende van SwartesParys, UNESCO, 1998.Gids tot die bronne van slawehandel, slawerny en die afskaffing daarvanDirektoraat Archives de France, La documentation française, Parys, 2007.