Morele letsel is 'n wond vir die siel. Dit gebeur as u deelneem aan dinge wat u diepste oortuigings oor reg en verkeerd oortree. Dit is uiterste trauma wat manifesteer as verdriet, hartseer, skaamte, skuldgevoelens of enige kombinasie van daardie dinge. Dit kom voor as negatiewe gedagtes, selfhaat, haat teenoor ander, gevoelens van berou, obsessiewe gedrag, vernietigende neigings, selfmoordgedagtes, en algehele konsiderasie.
U kan morele letsels ervaar as u mishandeling oorleef het, geweld gesien het, aan die chaos van gevegte deelgeneem het, of enige vorm van trauma ervaar het wat u begrip van waartoe u, of ander mense, moreel in staat is, verander het. Vir baie gevegsveterane word morele letsels aangerig tydens oorlog wanneer hulle in twee verskillende weergawes van hulself verdeel word: die persoon met wie hulle was voor oorlog, wie se moraliteit deur hul ouers, godsdiens, kultuur en die samelewing en die persoon wat hulle geword het, in hulle opgeneem is tydens oorlog, waarvan die moraliteit vervang is met 'n gevoel van reg en verkeerd wat hulle gehelp het om in 'n oorlogsone te oorleef.
Om te getuig van die morele onverskilligheid van ander, of die aanleiding tot geweld, is genoeg om jou begrip van moraliteit te verdraai en jou te laat twyfel oor die morele karakter van almal wat jy ontmoet. Dit maak dit moeilik vir veterane om ander mense te vertrou en die beste in ander en op hulself te aanvaar.
Benewens die deelname aan en getuie van geweld, is daar 'n derde, minder bekende oorsaak van morele besering wat soldate wat uit die oorlog terugkeer, beïnvloed. Dit is die gevoel van verwarring, magteloosheid en verraad wat soldate ervaar as hulle tuis kom en probeer terugkeer na die burgerlike lewe.
Sommige mense noem hulle helde, maar die meeste veterane voel nie soos helde nie, dus is daar 'n verbinding tussen die werklike ervaring van oorlog en die waargenome ervaring daarvan. Daardie ontkoppeling laat veterane geïsoleer en verkeerd verstaan ​​word.
Ander bevraagteken veterane se morele karakter omdat hulle aan oorloë deelgeneem het, op valse voorwendsels of in enige oorlog. 'N Klein maar vokale minderheid noem veterane bloedsuiers of lui. Hulle sê veterane trek voordeel uit die regering, en gevolglik belastingbetalers, wanneer hulle deelneem aan die voordele wat hulle vir hul diens belowe het. As hierdie beskuldigings, misverstande en vrae gekonfronteer word, begin veterane hulself bevraagteken.
Morele letsels is emosioneel, sielkundig en geestelik. Dit maak dit anders as post-traumatiese stresversteuring, wat meer 'n fisiologiese reaksie is - die reaksie van die brein en die liggaam op ekstreme, langdurige spanning of angs. Sommige van die simptome van PTSV - nagmerries, terugflitse, slapeloosheid, disassosiasie - kan met medikasie gestabiliseer word. Maar dit lyk asof morele letsel nie op medikasie reageer nie, ten minste nie permanent nie. Nie op sielvlak nie.
Die VA skat dat in die Verenigde State twintig veterane elke dag hul lewens neem.* Terwyl die meerderheid van diegene wat selfmoord sterf, ouer as vyftig is, neem die getal jonger veeartse wat bydra tot die statistiek van twintig op 'n dag, toe. As die veterane van die oorloë in Irak en Afghanistan nie morele letsels erken en genees nie, sal die duisendjarige generasie veterane steeds dieselfde lot ondervind as diegene wat voorheen gegaan het.
Die verantwoordelikheid om morele letsels te erken, te aanvaar en te genees, is nie net diegene wat aan morele letsels ly nie. As ons ons jeug namens ons in die stryd stuur, is ons medepligtig aan hul optrede. Ons is verantwoordelik om ons deel van die pyn wat hierdie aksies veroorsaak, te dra. En as ons verantwoordelikheid neem, word ons bemagtig om hierdie vroue en mans te help om hul morele steierwerk op te bou, hul plek in die samelewing wat hulle vrywilliglik beskerm het, te herwin en te onthou wat dit beteken om menslik te wees - en om te behoort.
U hoef nie te glo dat God in alles is nie en dat alles om 'n rede gebeur nie. U hoef nie morele letsels as 'n geskenk te sien nie, 'n kragtige onderrigmiddel wat bedoel is om met geweld, pynlik te herinner wie u regtig is. U hoef nie te glo dat die slim dinge wat met ons gebeur ons beste leergeleenthede is wat bedoel is om ons te skud en wakker te maak en ons te verbeter nie. U hoef nie te begryp dat morele letsels u moet beklemtoon nie is nie - dat die pyn en hartseer en skuld en skaamte soveel seermaak omdat hierdie dinge so in stryd is met u ware aard. U hoef nie te verstaan ​​dat dit seer is om morele letsels te ervaar nie, want dit is morele letsels so nie jy nie.
Maar selfs as u deur morele letsels verwoes voel en alleen in die wêreld is, is u nie los van die skoonheid en goed wat hier bestaan ​​nie. U is nog steeds 'n deel daarvan. U is daaraan gekoppel, of u dit nou voel of nie. U kan daardie skoonheid en goedheid weer ervaar as u wil.
U kan vrae vra soos: "Waarom is ek altyd in so 'n vieslike bui as ek drink?" of "Waarom voel ek nog depressief, al is ek op medikasie?" As u vrae vra en die waarheid met 'n eerlike hart soek, sal die antwoorde verskyn.
Intussen is 'n goeie plek om te begin reg waar jy is. Sit dus, sit stil en haal diep asem. Neem dan miskien nog een. Vra die vraag as dit moeilik is om stil te sit. As u baie weerstand ervaar, raak dan nuuskierig daaroor. Wees sag met jouself. Terugslae is in orde. Terugslae sal plaasvind. As u nog steeds asemhaal, is daar meer reg met u as verkeerd. As u nog steeds asemhaal, is daar hoop.