Genesis 44 (Afrikaanse Vertaling 1953)České uživatelské rozhraní
1 Toe gee hy bevelbevel aan die opsigter oor sy huishuis en sê: Maak die sakke van die manne vol met lewensmiddele soveel as hulle kan vervoer, en sit elkeen se geldgeld bo in sy sak;
2 en my beker, die silwerbeker, moet jy bo in die jongstejongste se sak sit saam met die geldgeld vir sy koring. En hy het gehandel volgens die woordwoord wat Josef gespreek het.
3 Toe dit die môremôre lig word, het hulle die manne laat trek, hulle met hul eselsesels.
4 Hulle het uit die stadstad uitgetrek, hulle was nog nie ver nie toe Josef aan die opsigter oor sy huishuis sêsê: Maak jou klaar en jaag die manne agterna; en as jy hulle inhaal, vra hulle dan: Waarom het julle kwaadkwaad vir goed vergelde?
5 Is dit nie die ding waaruit my heer drinkdrink en waarmee hy altyd waarneem nie? Julle het verkeerd gehandel met wat julle gedoen het.
6 En hy het hulle ingehaal en hierdie woordewoorde aan hulle meegedeel.
7 Toe sêsê hulle vir hom: Waarom spreekspreek my heer sulke woordewoorde? Dit is ver van u dienaarsdienaars om so iets te doen.
8 Kyk, geldgeld wat ons bo in ons sakke gevindgevind het, het ons uit die landland KanaänKanaän aan u teruggebring hoe sou ons dan silwersilwer of goudgoud uit die huishuis van u heer kan steelsteel?
9 Dié een van u dienaarsdienaars by wie dit gevindgevind word, moet sterwesterwe; en ons sal ook my heer se slawe wees.
10 Toe sêsê hy: Nou goed, laat dit wees soos julle gesêgesê het. Dié een by wie dit gevindgevind word, is my slaaf. Maar júlle sal vry wees.
11 Daarop het hulle gougou elkeen sy sak op die grondgrond neergesit en elkeen sy sak oopgemaak.
12 En hy het gesoek; hy het begin by die oudste en opgehou by die jongstejongste; en die beker is in Benjamin seBenjamin se sak gevindgevind.
13 Toe skeur hulle hul klereklere, en elkeen laai sy esel, en hulle gaan na die stadstad terugterug.
14 En JudaJuda het saam met sy broersbroers in die huishuis van Josef gekom, terwyl hy nog daar was, en hulle het voorvoor hom neergeval op die grondgrond.
15 Daarop sêsê Josef vir hulle: Wat is dit nou wat julle gedoen het? WeetWeet julle nie dat 'n manman soos ek dit ongetwyfeld moet waarneem nie?
16 En JudaJuda antwoord: Wat kan ons aan my heer sêsê? Wat kan ons spreekspreek? En waarmee kan ons ons regverdigregverdig? GodGod het die ongeregtigheidongeregtigheid van u dienaarsdienaars uitgevind. Kyk, ons is my heer se slawe, ons sowel as hy by wie die beker gevindgevind is.
17 Maar hy sêsê: Dit is ver van my om dit te doen; die manman by wie die beker gevindgevind is, dié sal my slaaf wees. Maar trek júlle in vrede op na julle vader.
18 Toe kom JudaJuda nadernader na hom en sêsê: Ag, my heer, mag u dienaardienaar tog 'n woordwoord spreekspreek voor die ore van my heer, en laat u toorntoorn nie teen u dienaardienaar ontvlam nie, want u staan gelyk met FaraoFarao.
19 My heer het sy dienaarsdienaars gevra en gesêgesê: Het julle 'n vader of broerbroer?
20 En ons het my heer geantwoord: Ons het 'n ouou vader; en daar is 'n jong seunseun, 'n kind van die ouderdom, maar sy broerbroer is dooddood; en hy het alleen oorgebly van sy moedermoeder, en sy vader het hom lieflief.
21 Toe het u aan u dienaarsdienaars gesêgesê: Bring hom afaf na my toe, dat ek my oogoog op hom kan rig.
22 En ons het my heer geantwoord: Die seunseun kan sy vader nie verlaat nie, want sy vader sal sterwesterwe as hy hom verlaat.
23 Daarop het u aan u dienaarsdienaars gesêgesê: As julle jongstejongste broerbroer nie saam met julle afkom nie, sal julle my aangesig nie weer siensien nie.
24 En toe ons na u dienaardienaar, my vader, opgetrek het en hom die woordewoorde van my heer te kenne gegee het,
25 het onsons vader gesêgesê: Gaan koop weer vir onsons 'n bietjie voedsel.
26 Maar onsons het gesêgesê: onsons kan nie aftrek nie. As onsons jongstejongste broerbroer by onsons is, sal onsons aftrek; want onsons mag die aangesig van die manman nie siensien as onsons jongstejongste broerbroer nie by onsons is nie.
27 En u dienaardienaar, my vader, het aan onsons gesêgesê: Júlle weetweet dat my vrouvrou vir my tweetwee gebaargebaar het--
28 die eeneen het van my af weggegaan, en ek het gesêgesê: Voorwaar, hy is verskeurverskeur, verskeurverskeur! En ek het hom tot hiertoe nie gesiengesien nie.
29 As julle nou hierdie een ook van my afaf wegneem en hom 'n ongeluk oorkom, dan sal julle my grys hare met droefenis in die doderyk laat afdaal.
30 As ek dan nou by u dienaardienaar, my vader, komkom en die seunseun nie by onsons is nie--terwyl sy sielsiel innig aan hom verkleef is--
31 sal hy sterwesterwe as hy siensien dat die seunseun daar nie is nie; en u dienaarsdienaars sal die grys hare van u dienaardienaar, onsons vader, met kommer in die doderyk laat afdaal.
32 Want u dienaardienaar het die seunseun deur borgskap van my vader verkry deurdat hy gesê het: As ek hom nie na u bringbring nie, sal ek lewenslank teenoor my vader skuldig staan.
33 Laat u dienaardienaar dan nou tog in die plek van die seunseun my heer se slaaf blybly, en laat die seunseun saam met sy broersbroers optrek.
34 Want hoe kan ek na my vader optrek as die seunseun nie by my is nie? Mag ek maar net die ellendeellende nie aansien wat my vader sal tref nie!