Selfs al is jy die armste van die armes, sal Hy enigiets wat jy kan versamel aanvaar. 'n klein blaartjie, 'n bietjie water, 'n klein blommetjie. Vir ŉ tyd lank was dit wél die geval. ŉ Slag of wat het ek selfs vir Karel Schoeman in die winkel raakgeloop en hom nie gesteur nie, soos ek weet hy dit sou verkies. Sowel Kannemeyer as Heinrich Ohlhoff en Helize van Vuuren sonder – in hul onderskeie, kort oorsigte oor Knobel se werk in Die Afrikaanse literatuur 1652-2004 en in Perspektief en profiel. ‘n Afrikaanse literatuurgeskiedenis (deel 2, 1999) – slegs sy lykdig “Elegie” uit vir enkele waarderende opmerkings. Om iets van die leegheid van die postkommunistiese moment te begryp dink ek ‘n mens moet die rolprent Goodbye Lenin! weer en weer kyk. Maar die Engelse vertaling verduidelik ook soms vir mens wat die oorspronklike Afrikaans bedoel. Die digter manipuleer ook die vertaling om doeltreffender en ritmies sy boodskap oor te kan dra.