Castle Rock May 2, 2016 Guidebook
FallShoulder SeasonSpringWinterShare On: Tweet
Cady Ridge-Cady Creek LoopChiwaukum CreekRelated Posts Stuart (Mt) via Sherpa Glacier
June 4, 2016 Van Creek to Sugarloaf Navorsing toon 'n herleefde CO2 Opname deur die Suidelike Oseaan - Klimaatsimpak Nuus Climate Impact News
Navorsing toon 'n herleefde CO2 Opname deur die Suidelike Oseaan
Geskryf deur Peter Rüegg ETH Zürich
'N Navorsingsboot ploeg deur die golwe wat die sterk westelike winde van die Roaring Forties in die Suidelike Oseaan versterk om sodoende die vlakke van opgeloste koolstofdioksied in die oseaan te meet. Foto: Nicolas Metzl, LOCEAN / IPSL Laboratorium.
Soos 'n reuse-long absorbeer die Suidelike Oseaan jaarliks ​​groot hoeveelhede koolstofdioksied (CO2) uit die atmosfeer en stel dit later later in die jaar terug - maar nie almal nie.
Hoe Stille Oseaan Lande Advance Regional Policy Towards Migration And Climate Change
Die eindresultaat: Die see verwyder 'n groot deel van die CO2 wat menslike aktiwiteite uitstoot, wat die groei van kweekhuisgas in die atmosfeer vertraag.
Alhoewel die Suidelike Oseaan nie meer as 'n kwart van die totale oppervlakte van die wêreld se oseane verteenwoordig nie, verteenwoordig dit 40 persent van die globale oseaanopname van die mensgemaakte CO2.
'N Dekade gelede het wetenskaplikes gedink die suidelike oseaan-koolstofwas het begin versadig, aangesien modelle voorgestel het dat die hoeveelheid koolstof wat geabsorbeer is, sedert die laat 1980's nie toegeneem het nie. Dit was onverwags aangesien die veronderstelling was dat hoe hoër die konsentrasie CO2 in die lug, hoe groter die hoeveelheid CO2 die oseaan sou absorbeer.
Maar nuwe navorsing gepubliseer in Wetenskap Hierdie week dui daarop dat die sinkstowwe in die Suidelike Oseaan baie sterker geword het sedert 2002 - ongeveer verdubbel tot 1.2 miljard ton in 2011 (gelykstaande aan die jaarlikse mensgemaakte kweekhuisgasvrystellings van die Europese Unie).
Nicolas Gruber, 'n professor in omgewingsfisika by ETH Zürich wat die studie gelei het, sê die resultate dui daarop dat die sterkte van die koolstof in die suidelike oseaan sterk fluks wissel, moontlik in periodieke siklusse, eerder as om monotonies te verhoog as gevolg van die groei in atmosferiese CO2.
Wetenskaplikes terug Global Climate Strike
"Ons was verbaas om so groot variasies in die oseaan se netto koolstofopname te sien," sê hy.
"'N sterk koolstof sink in die Suidelike Oseaan help om die klimaatverandering vir die oomblik te verminder, want anders sou selfs CO2 in die atmosfeer gebly het, maar ons kan nie aflei dat dit vir ewig sal voortduur nie," het Gruber gesê. aan die Guardian gesê.
"'N Mens moet erken dat ondanks hierdie merkwaardige toename in die suidelike oseaan-sink, het die uitstoot selfs meer gegaan."
Blameer die weer
Gruber en kollegas skryf die herontwikkeling van die koolstofsink bo alles aan by veranderinge in die heersende weerpatrone in die bestudeerde gebied.
Sedert die draai van die millennium het die dominante atmosferiese drukstelsels 'n toenemend asimmetriese verspreiding getoon. 'N Kragtige hoëdrukstelsel het bo die Atlantiese sektor van die Suidelike Oseaan opgebou, terwyl 'n duidelike gebied van lae druk oor die Stille Oseaan-sektor gevorm het.
Waarom pogings om droogtebewys in Australië te bewys, futiel is
Windse is nou geneig om in 'n golwende patroon te blaas, terwyl hulle in die 1990s reguit van die weste na die ooste blaas.
Die lugdrukgradiënt tussen hierdie gebiede van hoë en lae lugdruk het veroorsaak dat windpatrone verander. Windse is nou geneig om in 'n golwende patroon te blaas, terwyl hulle in die 1990s reguit van die weste na die ooste blaas. In die 1990's was hierdie winde ook sterker oor baie van die Suidelike Oseaan, wat veroorsaak dat meer water op die oppervlak van die grond opgewek word.
Aangesien hierdie dieper waters hoër konsentrasies van opgeloste CO2 bevat, het hierdie opwelling tot 'n afwykende vrystelling van hierdie kweekhuisgas in die atmosfeer gelei, wat tot stagnasie of selfs 'n afname in die oseaan se netto koolstofopname gelei het.
Kan nie die toekoms voorspel nie
Sedert die millenniumwisseling het die opwelling oor die algemeen in alle sektore afgesien van die Stille Oseaan afgeneem en die vrylating van gestoor CO2 in die atmosfeer gestaak. Maar die winde het ook die temperatuur van die oppervlakwater verander.
Deur warm lug van subtropiese breedtegrade na die Suid-Atlantiese Oseaan te bring, het hulle die oppervlaktes van die Suid-Atlantiese Oseaan aansienlik verwarm. Terselfdertyd het die anomale laedrukstelsel in die Suidelike Stille Oseaan uiters koue lug van die binneland van die Antarktiese vasteland na hierdie sektor van die Suidelike Oseaan gebring, wat gelei het tot 'n sterk afkoeling daar.
Saam wys die wind- en temperatuurveranderinge veel van die herontginning van die Suidelike Oseaan-koolsink.
Die verkoeling van oppervlakwater in die Stille Oseaan sektor stel hulle in staat om meer CO2 te absorbeer. In die Atlantiese Oseaan, daarenteen, is veranderinge in die windgedrewe sirkulasiepatrone waarskynlik verantwoordelik vir die hoër oseaanopname van atmosferiese CO2.
Die herontginning van die see se koolstof sink het plaasgevind gedurende 'n tydperk waar die globale lugtemperature baie min verander het, wat moontlik verband hou met 'n sterker hitteopname deur die see.
Peter Landschützer, 'n postdoktorale navorser wat by die studie betrokke was, sê die model kan nie voorspel hoe die patroon in die toekoms sal verander nie. "Daarom is dit baie krities om die CO2-konsentrasies in die Suidelike Oseaan te meet."
"Dit is veral belangrik aangesien huidige modelle nie die waargenome variasies kan reproduseer nie," voeg Gruber by. Vandaar dat langtermyn datastelle die enigste betroubare middel is om die toekomstige evolusie van die see se sink vir koolstof te bepaal.
Nog 'n faktor wat nog nie heeltemal verstaan ​​word nie, is die effek van grootskaalse klimaatverskynsels soos El Niño en La Niña op die Suidelike Oseaan-koolsink. Dit is veral opvallend dat die herinvestering van die koolstof sink saamval met 'n tydperk van algemeen La Niña toestande - dws relatief koel seevlak temperature in die Stille Oseaan.
Die herinvestering van die oseaan se koolstofsink het ook plaasgevind gedurende 'n tydperk waarin die globale lugtemperature baie min verander het - die sogenaamde klimaatverwarmingstoestand wat moontlik verband hou met 'n sterker hitteopname deur die see.
Peter Rüegg is deel van die kommunikasieteam by ETH Zurich.
Gedetailleerde Nuwe kaarte van die gletsers gewees het
Weer grafiek toon klimaat verander in die VSA
Toenemende Beaver Bevolking Verdoemd vir die verhoging van die bedreiging van Metaan