Die verse oor Kuba, o.a. het eers jare later tot uiting gekom. Die laaste gedig in die boekie is P.C. Boutens se “Goede Dood”: Welgeluksalig is die man wat die HERE vrees, Bet. wat ‘n groot welbehae in sy gebooie het. Du Preez (2005) voeg hierby ook die volgende as hy praat van “... die onbetwisbare werklikheid dat die ANC-regering nie werklik die politieke wil het om meertaligheid of moedertaalonderwys te bevorder nie” – m.a.w. moet nie illusies koester oor die nakom van die grondwetlike bepalings oor meertaligheid nie. 44 U het my gered van opstandige mense, my as hoof van vreemde nasies aangestel. 'n Volk wat ek nie geken het nie, is my onderdane. Sny dan ook jou vinger raak. ‘n Ander oplossing is om Chappies te kou – jy kou Chappies in dit sitkamer terwyl jou goose in die kombuis staan en grens met die uie. Dit strook met die volgende uitspraak van M.C.E. van Schoor (2006:133) dat Louw “nêrens met historici in debat oor hul bevindinge [getree het] nie”.