Die Templar-rewolusie - Die versamelings
Van die buitengewone geskiedenis van die Tempeliers (1120-1312), is daar vandag nog net nege manuskripte oor wat die ontstaan ​​vertel. Die historikus Simonetta Cerrini het lank na hulle gesoek voordat hy die een na die ander gevind het: in Rome, in Brugge, in Praag ... na Baltimore in die Verenigde State - soos 'n skattejag, in die styl van 'n ondersoek.
Elk van die nege manuskripte vorm 'n hoofstuk van hierdie werk wat die reëls van hierdie Orde, die daaglikse lewe van sy lede, maar ook die persoonlikheid van die eerste Grootmeester van die Tempeliers, Hugues de Païens, beskryf. In 1120 het hy die idee gehad om in Jerusalem 'n alternatiewe samelewing te stig as dié van sy tyd, waar 'n mens toegang tot die heilige kon hê sonder om van die wêreld afgesny te word, beide godsdienstig en sekulêr. Maar die Orde van die Tempel wou ook vir soveel mense moontlik oopgaan, en weier byvoorbeeld die eksklusiewe gebruik van Latyn, wat in sy oë te elitisties is, en toon dat hy baie verdraagsaam is, nuuskierig oor ander godsdienstige ervarings, byvoorbeeld Islam, soos hier getoon deur die vriendskap tussen die eerste Tempeliers en die beroemde Emir Ousama.
Hierdie verlore geskiedenis van die 12de eeu onthul die innoverende en oorspronklike karakter van die Orde, terselfdertyd as dit die benadering diep hernu. Ons verstaan ​​dus hoe die skepping van die Orde van die Tempeliers 'n revolusionêre idee was. Aan die begin van die 14de eeu, toe niks in die Heilige Land Europeërs terughou nie, is die Orde verban. In Frankryk het Philippe le Bel hul veroordeling verkry en 'n einde gemaak aan 'n geestelike avontuur wat meer as twee eeue geduur het.
Italiaanse historikus, spesialis van die Tempeliers, Simonetta Cerrini is die skrywer van 'n proefskrif oor die spiritualiteit van die Orde van die Tempel. 'N Lid van die Society for the Study of the Crusades and the Latin East, sy berei 'n kritiese uitgawe van die Tempelheerskappy en die Eerste Meesterbrief aan die Tempeliers voor.