Gedurende die pre-dinastiese tydperk is katte as heilige wesens beskou en w - Inligting - 2022
Brons kat stryd katte? Of Bronstydperk katkrygers? Die waarheid is dat katte 'n integrale deel van die antieke wêreld was vanaf ongeveer 10 000 jaar gelede tot die Middeleeue. Hulle is gevind in Egiptiese grafte, op Fenisiese en Griekse skepe, en is in antieke China gebruik om teen bose geeste te beskerm.
Daar is bewyse dat katte so ver terug as 4 600 jaar gelede in pre-dinastiese Egipte teenwoordig was. Argeologiese opgrawings het oorblyfsels van katte in grafkelders ontdek wat dateer uit die begin van die Egiptiese dinastiese tydperk (3 500 jaar gelede). Gedurende hierdie tyd het Egipte sy eerste dinastie gevestig en die gebied op 'n relatief vreedsame wyse regeer. Dit was eers met die Farao's wat gevolg het dat hierdie vrede na oorlog verander het.
P.L. Valkenburgh, van die Universiteit van Kopenhagen, Denemarke, glo dat die Egiptenare dalk die kat as 'n nuttige dier vir baie doeleindes aangeneem het. Hulle het die kat gebruik om kleinwild, soos knaagdiere, insekte, voëls en reptiele, te jag. Hulle het dit as 'n plaagbeheermiddel gebruik, en katte is vir die mummifikasieproses gebruik. In sy boek, The Cat in Ancient Egypt, skryf hy: "Katte is van nature taamlik eensaam, en aangesien hulle min van mense te vrees gehad het, het hulle geen groot behoefte gehad om hulself onder beheer te hou nie. Katte is in Egipte gebruik. as bewakers van die grafte, en sommige is ook as voogde gebruik, veral as bewakers van die dooies, sowel as katte wat aangeneem is om as famuli of huishoudelike gode te dien" (p. 14).
Gedurende die pre-dinastiese tydperk is katte as heilige wesens beskou en is nou geassosieer met die gode. Hulle het 'n aantal simboliese rolle gehad. Hulle is beskou as verteenwoordigend van die siel en is soms uitgebeeld as 'n gees in die vorm van 'n kat. Katte het ook vrugbaarheid verteenwoordig en is beskou as 'n teken van die gode se teenwoordigheid in die huishouding. In die vorm van 'n kat is die godin Bastet gesien as die vrou van die god, Ra. Die godin het ook Ra se mense teen die bose beskerm. Katte is dikwels met Ra op die mure van Egiptiese tempels uitgebeeld.
Die Egiptenare het nie hul dooies begrawe sonder om katte te gebruik nie. 'n Dooie liggaam sou eers in 'n kleed toegedraai word, waarna 'n kat bo-op die kleed geplaas sou word en dan met vuilheid bedek sou word. Dit is as goeie geluk beskou, aangesien katte beskerming vir die oorledene saamgebring het. Volgens Valkenburgh was die begrafnis van 'n kat 'n teken van hoë sosiale status.
Die eerste keer dat katte in die Griekse literatuur genoem is, was in Homer's Odyssey. Hy vertel van 'n kat wat afgegaan het na die onderwêreld en die siele van die dooies na hul huis op aarde gedra het. Hy skryf: "Ook die katte gaan af na die doderyk, hulle word bekendes van mense genoem, omdat hulle goed is vir hulle, en in hulle siele woon geen kwaad nie; hulle help die siele en bring hulle na die lig, en word onder die hemel famuli genoem, of vriende, en vriende is hulle van mense" (p. 38).
Die eerste verwysings na katte in China verskyn in die derde eeu vC in die geskrifte van die eerste-eeuse filosoof Mencius. Die filosoof se kommentaar dui daarop dat sy lesers min kennis van die natuurlike wêreld gehad het. Hy het die kat beskryf as ongeveer 'n halwe voet lank en as swart van kleur. Hy het geglo dat dit uit die see kom, en sy beskrywing van die kat se dieet is nogal interessant. Hy het geskryf: "Hulle voed op die ongediertes van die berge en die riviere. Hulle het lang ore om die geluide van die nag te vang." Hy het ook geskryf dat "Dit is 'n soort kat, nie 'n wilde kat nie, en dat dit 'n dier is wat nie geëet moet word nie. Dit is 'n dier met bont." (Sien "The Ancient Origins of the Cat," The Mystery of Man's First Pet, pp. 37-45.)
Katte is deur die Fenisiërs gebruik om rotte en muise te vang. Hul geskrifte vertel van die gebruik van die kat om te help met die mummifikasieproses, aangesien dit insekte sou weghou. Daar is gedink dat die kat geluk na die graf sou bring. In Fenisiese geskrifte is daar verskeie beskrywings van 'n kat en 'n slang as vriende en helpers. In sommige van hierdie tekste het die kat die vermoë om te praat, loop en eet. Daar is geglo dat hierdie vermoëns van die slang na die kat gekom het, en dat die kat 'n slang se dienaar was.
Katte is vir 'n aantal doeleindes in antieke China gebruik. Een van die belangrikste was dat hulle gebruik is om agnste bose geeste te beskerm. Een verslag, geskryf in die derde eeu vC, sê: "Die kat is egter 'n voog van die huis. Sy laat nie die spook in nie, en laat ook nie die bose gees uit nie. Die kat laat nie toe dat die spook kom in die huis, en die kat laat ook nie die bose gees uit nie. Dus, deur middel van die kat, kom die bose gees nie uit die huishouding nie. As die kat nie die spook toelaat om te kom nie, dan sal hy nie wees nie skade kan veroorsaak. As die kat nie die bose gees toelaat om uit te kom nie, dan kan die bose gees nie ongeluk vir die huishouding bewerkstellig nie." (Uit The Cat in Ancient China, bl. 30)
Katte is ook as troeteldiere gebruik en om die bose te help beskerm. In antieke China, wanneer mense siek of seergemaak was, sou hulle dikwels deur 'n geneser, of "Healer of the House" behandel word. Hierdie persoon sal 'n "geneser van die huishouding" genoem word. In sommige gevalle is die Geneser van die Huishouding as meer waardevol as die geneser beskou. Die kat is egter nie as 'n geneser beskou nie. Dit sou nie aan die siekes of beseerdes raak nie, en sou nie probeer om die pn van ander weg te neem nie.
In die derde eeu vC is daar 'n verwysing na katte in een van die oudste Chinese tekste. Dit vertel van 'n kat wat in 'n huis gewoon het wat deur 'n spook besoek is. Na 'n paar dae het die spook besef dat die kat kan praat en het selfs sy baas gesien. Die kat was afrd