PressReader - Weg! Platteland: 2015-06-01 - En al­les dans
En al­les dans
Ie­wers in die vet­plant­ka­roo, op ’n plaas tus­sen niks en nê­rens, het Ma­ri­ke Bek­ker af­ge­kom op ’n son­der­lin­ge kuns­werk. sy ver­tel hoe dié groe­pie dan­sen­de beel­de van Mar­cel­la de Boom ge­red is van ver­val. us­sen Loxton en Vic­to­ria­wes – 100 km suid van die Pr
Weg! Platteland - 2015-06-01 - Versteekte Geheim -
die Ka­roowind en ­weer trot­seer. Die t­wee vroue het in die veld ge­kam­peer en met se­ment en sand die ver­we­ring van die tyd pro­beer stuit.
Mar­cel­la is in 2009 op 64­ja­ri­ge ou­der­dom aan ’n hart­aan­val oor­le­de. Dit was kort na­dat ’n ver­sa­me­ling self­por­tret­te (1967 tot 2009) in haar klei­hui­sie ten toon ge­stel is. Die ti­tel van die uit­stal­ling was On­e­wo­man,one Li­fe. Ná haar dood het Il­se na Aus­tra­lië ver­huis, en “Die dans” was weer oor­ge­le­wer aan die wind en weer van die on­ge­naak­ba­re Groot­ka­roo. Maar in 2010, toe Jo­han en Ja­ce­liz van die buur­plaas Eras­mus­kraal die nu­we ei­e­naars van Taai­bosch­fon­tein word, kom hul­le op ’n dag toe­val­lig op die ver­weer­de en ver­val­le beeld­hou­werk af. Groot was hul­le ver­ba­sing toe ’n groep van Mar­cel­la se ou vrien­de hul­le ’n ruk daar­na uit die blou­te kon­tak om te ver­neem of hul­le kan kom kyk of her­stel­werk weer no­dig is.
Hul­le het die her­stel­werk van die beel­de by He­len Mar­tins se be­roem­de Uil­huis op Nieu­bet­hes­da in die OosKaap as rig­lyn ge­bruik. In die vroeë ja­re ne­gen­tig het Mar­cel­la en Il­se die Uil­huis be­soek, en Mar­tins het in ’n sta­di­um ook op Cul­li­nan ge­woon en daar skool­ge­hou. gens, en Ar­mand en Rie­nie du P­les­sis van die Di­no­keng­wild­re­ser­vaat na­by Ham­mans­kraal. Toe hul­le daar op­daag, was dit dui­de­lik Va­der Tyd het plek­plek al ’n groot hap uit van die dan­sers ge­vreet. D­rie beel­de het om­ge­val en die ge­boë fi­guur van die Ou dan­ser het in duie op die rots­bank ge­lê.
Ná ’n week se werk in die fel son is “Die dans” weer tot sy vol­le glo­rie her­stel – selfs die Ou dan­ser was weer ewe op die been. ’n Ka­rook­lip on­der sy voet en ’n ge­roes­te ys­ter­paal in sy hand stut sy moeë lig­gaam ter­wyl hy weer sy plek in die kring vol staan.
EEN­KANT HET MAR­CEL­LA ’n groot bob­be­jaan sit­ge­maak. O­n­af­ge­werk. Ge­van­ge in se­ment. Met ’n gryns­lag hou hy al­les uit die hoog­te dop. Uit­ge­sluit van die uit­bun­di­ge dans ’n ent­jie daar­van­daan. Dis ’n le­li­ke ge­dier­te, son­der e­ni­ge be­we­ging in sy lomp lig­gaam. Hy staar strak na die dan­sers en wer­kers, le­we­loos, half be­lan­ge­loos, sy so­lie­de lig­gaam veel be­ter be­stand teen die tyd. Dit lyk as­of Van Wyk Louw se woor­de deur sy ver­veel­de ge­dag­tes maal…