Waarom het Brittanje Alaska nie gekoop toe Rusland dit te koop aangebied het nie? - Inligting - 2022
Waarom het Brittanje Alaska nie gekoop toe Rusland dit te koop aangebied het nie?
Een ding wat gereeld ter sprake kom tydens die bespreking van 'what-ifs' met familie of vriende, is waarom die Britse regering Alaska nooit ingehaal het toe Rusland dit te koop aangebied het nie en dit in Kanada se vierde gebied gemaak het. Was dit 'n slegte tydsberekening (Kanada het daardie jaar selfbeheer gekry), 'n gebrek aan geld (moeilik om te glo met 'n ryk van daardie grootte), of 'n gebrek aan belangstelling? Of inderdaad 'n ander rede waaraan ek nie gedink het nie?
Omdat Rusland die grootste deel van die voorafgaande twee dekades in oorlog was met Brittanje.
Een van Rusland se probleme met die besit van Alaska was om dit te verdedig teen die gebruik daarvan as 'n Britse roete om Rusland binne te val (militêr kranksinnig - maar dit is politiek) - onthou Kanada was destyds Britte.
Deur dit aan Amerika te verkoop, het hulle een van Brittanje se teëstanders in die pad gesteek
Rusland en Amerika (die Unie) was tydens die Burgeroorlog byna bondgenote. Die geïmpliseerde vyande was nie soseer die Suide (Konfederasie) nie, maar eerder Groot -Brittanje en Frankryk, wat gedreig het om namens die Suide in te gryp en 'n paar jaar tevore teen Rusland geveg het.
Alhoewel Rusland Alaska wou "verdien", wou sy dit ook in "vriendelike" hande hê. Die (her-verenigde) VSA pas by die rekening. Groot -Brittanje het dit nie gedoen nie, nadat hulle in die Krimoorlog met Frankryk en Turkye verbonde was.
Die volgende kan verduidelik waarom die Britte nie meer Amerikaanse besittings probeer bekom het nie: http://en.wikipedia.org/wiki/Monroe_Doctrine.
Kortom, die Monroe -leer, wat in die 19de eeu bekendgestel is, is 'n verklaring van die Verenigde State dat hulle enige Europese pogings om Noord -Suid -Amerika te koloniseer of in te meng, as vyandig sou beskou en daarvolgens sou reageer. Omgekeerd sou die VSA nie inmeng met die huidige Europese besittings nie.
Die Monroe -doktrine is in 1823 bekendgestel en Alaska is in 1867 deur die Verenigde State gekoop.
Daar is twee weergawes van die verhaal van hoe die VSA Alaska uit Rusland gekoop het
Honderd -en -vyftig jaar gelede, op 30 Maart 1867, onderteken die Amerikaanse minister van buitelandse sake, William H. Seward, en die Russiese gesant, baron Edouard de Stoeckl, die sessieverdrag. Met 'n penstreep het tsaar Alexander II Alaska, sy laaste land in Noord -Amerika, se laaste voet in Noord -Amerika afgestaan ​​aan die Verenigde State vir $ 7,2 miljoen.
Hierdie bedrag, ter waarde van $ 113 miljoen en $ 160 miljoen in vandag se dollars, het 'n einde gemaak aan die 125-jarige Odyssee van Rusland in Alaska en sy uitbreiding oor die verraderlike Beringsee, wat op 'n stadium die Russiese Ryk tot in die suide tot Fort Ross, Kalifornië, 90 myl van San Francisco Bay af.
Vandag is Alaska een van die rykste Amerikaanse state, danksy die oorvloed van natuurlike hulpbronne, soos petroleum, goud en vis, sowel as die uitgestrekte ongerepte wildernis en strategiese ligging as 'n venster op Rusland en toegangspoort tot die Arktiese gebied.
Wat het Rusland daartoe gelei om hom van sy Amerikaanse strandkop te onttrek? En hoe het dit in die eerste plek gekom om dit te besit?
As afstammeling van Inupiaq Eskimo's, leef en bestudeer ek my hele lewe lank hierdie geskiedenis. Op 'n manier is daar twee geskiedenis van hoe Alaska Amerikaanse perspektiewe geword het. Die een is hoe die Russe die besitting van Alaska ingeneem en uiteindelik aan die VSA afgestaan ​​het. emosies, insluitend groot verlies, maar ook optimisme.
Die ' sagte goud ' van die see -otter was wat soveel Russe na Alaska gelok het. (Laura Rauch/AP Foto)
Tydlyn van belangrike gebeurtenisse: hoe ANCSA geword het
Hieronder is 'n tydlyn wat beskryf hoe versuim deur die Kongres om inheemse grondeise in dekades se wetgewing aan te spreek, daartoe gelei het dat die ANCSA uiteindelik in 1971 kon oorgaan. dit moet uiteindelik deur die kongres hanteer word 104 jaar nadat Alaska uit Rusland gekoop is.
1867: Sessieverdrag Die Verenigde State koop Alaska van Rusland af
In 1867 is die Sessieverdrag onderteken. Die verdrag beskryf die bepalings vir die verkoop van Alaska van Rusland aan die Verenigde State. Die Verenigde State het $ 7,2 miljoen vir Alaska betaal.
Die inboorlinge van Alaska wat Alaska duisende jare lank bewoon het, was dit nie eens met Rusland se reg om hul grond te verkoop nie. Die Russiese aanspraak op inheemse lande van Alaska was onder die Laws of Discovery, wat bepaal dat die twee voorwaardes inheemse mense hul grond kan verloor: 1) deur 'n regverdige oorlog, of 2) deur spesifieke grond in 'n verdrag prys te gee. Nie een van hierdie voorwaardes was van toepassing op die inwoners van Alaska nie, wat grondeise onopgelos gelaat het toe die aankoop plaasgevind het.
1884: Die eerste organiese wet vir Alaska word 'n burgerlike en geregtelike distrik van die Verenigde State
Toe die organiese wet van 1884 deur die kongres aanvaar is, het dit die burgerlike en geregtelike distrik van Alaska gestig. Die status as 'n burgerlike en geregtelike distrik het die nie-inheemse inwoners van Alaska toegelaat om 'n burgerlike regering op te stel, wat 'n distriksgoewerneur, 'n distrikshof met 'n regter en hofbeampte, vier kommissarisse en 'n marshal van die Verenigde State insluit.
Die Organic Act van 1884 het grondkwessies rakende myne en mineraalvoorregte marginaal aangespreek. Die wet het ook spesifiek melding gemaak van die inheemse volke van Alaska (wat hulle Indiërs noem) en hul besetting van die land, maar hulle het nie hul grondeise opgelos nie. Die wet bepaal,
Die Indiane of ander persone in die genoemde distrik mag nie in die besit van grond wat in hul gebruik of besetting besit word, gesteur word nie, of word nou deur hulle geëis, maar die voorwaardes waaronder sodanige persone die titel kan verkry, word voorbehou vir toekomstige wetgewing deur die kongres
1912: Die Tweede Organiese Wet vir Alaska word 'n gebied van die Verenigde State
Die Tweede Organiese Wet het Alaska tot stand gebring as 'n geïnkorporeerde Amerikaanse gebied, wat Alaska in staat gestel het om 'n territoriale afgevaardigde na die kongres te kies, wetgewers in 'n territoriale wetgewer te kies en 'n territoriale goewerneur te kies. Die Tweede Organiese Wet het die wette vir territoriale verkiesings en die bevoegdheid van verkose amptenare uiteengesit.
Die Tweede Organiese Wet bevat geen spesifieke taal wat die oorspronklike grondeise aanspreek nie, sodat dit in die toekoms deur die Kongres behandel kan word.
1959: Die Alaska Statehood Act van 1958 Alaska word die 49ste deelstaat van die Verenigde State
In 1958 het die kongres die Statehood Act goedgekeur, wat Alaska die 49ste staat van die Verenigde State van krag gemaak het, op 3 Januarie 1959. Die Statehood Act het 'n staatsregering ingestel, verkose verteenwoordiging vir die staat in Washington, DC gedefinieer en die tipes openbare gronde wat die staat kon kies.
Weereens het die Statehood Act nie spesifiek aandag gegee aan omvattende grondeise deur inheemse mense in Alaska nie. Die Statehood Act het egter verklaar dat die
Die staat moet alle reg en eiendomsreg op gronde en ander eiendom wat nie aan die staat toegestaan ​​is nie, ontken, insluitend die reg of titel wat deur enige Indiërs, Eskimo's of Aleute (inboorlinge) gehou kan word of deur die Verenigde State in vertroue gehou word vir genoemde inboorlinge.
Die wet het verder gesê dat grond wat aan inboorlinge behoort, onder die jurisdiksie en beheer van die Verenigde State val.
Omdat die kongres die kwessie van inheemse grondeise nie regstreeks opgelos het nie, het Alaska se inheemse leiers omstreeks hierdie tyd in groepe begin organiseer om hul onderskeie streke te verteenwoordig terwyl hulle oplossing vir hul grondeise wou soek.
1966: Die Alaska Federation of Native word gestig om te pleit vir 'n skikking vir grondeise
Die Alaska Federation of Natives (AFN) is in 1966 gestig in reaksie op die kwessies oor grondeise wat deur verskillende georganiseerde Alaska Native -groepe aan die orde gestel is. AFN het die verskillende pogings van die inheemse groepe van Alaska gekonsolideer en die staatswye organisasie geword wat pleit vir inheemse grondeise.
AFN behaal 'n vroeë oorwinning in 1966 toe die destydse sekretaris van binnelandse sake, Stuart Udall, 'n grondstop ingestel het. AFN -afgevaardigdes het aangedring op die bevriesing van grond om grondseleksies en vervoer in die hele staat te stop, wat deur die inboorlinge van Alaska as 'n inbreuk op hul lande beskou word. Deur alle grondvervoer binne Alaska te vries, het sekretaris Udall die staat Alaska, die federale regering en die inboorlinge van Alaska gedwing om inheemse grondeise op te los voordat verdere grondkeuses plaasvind.
Die laat 1960's: Kommersiële hoeveelhede olie word op die noordelike helling van Alaska ontdek
In die laat 1960's is kommersiële hoeveelhede olie op die noordelike helling van Alaska ontdek. Om die olie via die Golf van Alaska op die mark te bring, moes die staat eers van die noordelike helling af tot by Valdez kom. Die voorgestelde Trans-Alaska-pypleidingstelsel (TAPS) sal grond moet oorsteek wat verskillende groepe inheemse Alaska beweer het. Aangesien grondeise van Alaska nog steeds ongeskonde is en die grond vasstaan, is die voorgestelde konstruksie van TAPS uitgestel. Verdere eksplorasie en ontwikkeling van olie het ook tot stilstand gekom.
Hierdie omstandighede plaas sekretaris Udall in die kollig in Washington, DC en in Alaska. Die olie- en gasbedryf en vroeë omgewingsorganisasies het die debat oor grondeis betree en meer stemme en kompleksiteit bygevoeg.
1971: Die Alaska Native Claims Settlement Act van die federale regering van 1971 spreek uitdruklik aboriginale grondeise in Alaska aan
Na intense interne onderhandelinge tussen die verskillende inheemse groepe van Alaska en tussen afgevaardigdes van die Alaska Federation of Natives (AFN) en verteenwoordigers van die staats- en federale regering, het die kongres uiteindelik Alaska Native grondeise -wetgewing in 1971 aanvaar. Op 18 Desember 1971 spreek president Richard Nixon die afgevaardigdes van AFN telefonies en het hulle meegedeel dat hy pas die Alaska Native Claims Settlement Act onderteken het.
Ten tyde van sy aanvang was die ANCSA heeltemal anders as enige vorige federale Indiese beleid. ANCSA het aboriginale grondeise in Alaska uitgewis en 'n winsgewende model opgestel met grondtitel onder korporatiewe eienaarskap. Met die verloop van die ANCSA het 'n nuwe era begin vir die inboorlinge van Alaska. Baie van die vroeë leiers van die streekkorporasies van die inheemse Alaska het nog nooit in 'n korporatiewe onderneming gewerk nie en min het 'n universiteitsgraad gehad, wat nog te sê van gevorderde grade in sake of regte. Ondanks die nederige begin, het die plaaslike korporasies van die inheemse Alaska 'n integrale deel van die ekonomie van Alaska geword.
Bring dit terug na die howe en aanvaar dat hulle dit letterlik van ons gesteel het, net soos op die eilande Hawaii. Hierdie eilande was 'n soewereine nasie met 'n koningin, maar die naeltjie het hulle oorgeneem en van die monargie ontslae geraak. ons het ons uitverkoop, ons het in die Boereoorlog vir hulle geveg en hulle het ons op hul beurt aan die Amerikaners uitverkoop sodat hulle 'n beter verhouding met mekaar kon hê. Die Britte en Rusland het 'n verdrag gehad wat die panhandvatsel vir Kanada verseker het. Die state het die wêreld rondgeneem en grond geneem wat nie van hulle was nie.
Die vooroordeel in hierdie artikel is duidelik en aanmatigend. U ondermyn u posisie en geloofwaardigheid as u met hierdie toon skryf
Wees net bly, die besluit is jare gelede geneem en geen gekla gaan iets verander nie. Kanada het een ding wat die VSA nie het nie en dit is die Red Coated Mounties, en die Si. Roch -skoener.
Dit is 'n jaar gelede afgehandel, kan u nie net gelukkig wees nie, en daar sal altyd 'likes' en 'likes' wees en dat die besluit jare gelede geneem is, en daar is niks om dit vandag te verander nie. VSA het nie#8217t nie, en dit is die Red Coated Mounties.
so hoe kry ons dit terug? dit is ons s'n, enige hof ter wêreld sal met Kanada saamstem
Vriendelike Amerikaner hier. Ek dink julle moet ons die laaste strook grond en daardie eiland daar naby die suidelike punt van Alaska gee. Hoe gaan dit met 'n soort handel? Soos miskien sou julle die deelstaat Maine wou hê? Net 'n idee. My drang om die stukkie daar te vang, word slegs gedryf deur my gevoel vir estetika. Die kaarte sou beter lyk as die goed aan ons behoort, en Maine aan u behoort. Dit is al.
En, HEY! Waarom al die haat vir die VSA, Kanada? Amerikaners is mal oor julle.
Amerika het nie genoeg gekry nie. Ons moet 'n goeie deel van die weste kry, sodat ons tussen Alaska en die onderste agt -en -veertig kan reis sonder om ooit Kanada binne te gaan. Verder hou ek nogal van Maine. Ek hou ook van Florida, dus moet ons die verkope daar slegs vir nie -Kanadese voorbehou. Amerikaners hou net van julle.
Ek dink dat enigiemand met 'n greintjie gesonde verstand die vooroordeel of grypsug van die VSA kan sien in die verkryging of (neem) van hierdie Alaskan -handvatsel saam met hul aankoop van Alaska, tydens 'n era van die bou van die Amerikaanse ryk … om net met die blote oë na die kaart te kyk, en u kan duidelik sien dat die handvatsel van Alaska 'n inherente deel van die Kanadese gebied is, net soos die skiereiland Kalifornië aan Mexiko behoort. Ek vermoed, ' praat saggies en dra die Big stick ' is tog handig! En die onopgevoede geskreeu, U S A, U S A, U S A … …
Ja, as u na 'n kaart van Kanada en die VSA kyk, is die Alaska -handvatsel geen deel van Kanada nie, deel van British Columbia. Dit lyk ongemaklik om te sien hoe dom die grens lyk. Wat Maine betref, was dit deel van New Franchise wat is deur die Britte oorgeneem. Dit het in die beginjare van die vorming van Kanada deel geword van Kanada. Dit strek tot in Quebec en New Brunswick, wat nie reg op die grens met ons in Kanada lyk nie. Ons behoort minstens die helfte daarvan terug te kry. Die name van dorpe en dorpe is meestal Frans. 'N Ander landgreep deur die Amerikaners was Michigan, hulle het 'n eiland geneem wat redelik groot is, maar nie eens by Michigan aansluit nie, sodat hulle die hele Great Lake of Michigan in hul land kon hê. het gesê dat 'n tonnel gebou is om water na die water te lei Honger laer droë en nageregstate. Kalifornië sink terwyl die watertafel daal.
Ek het geen idee gehad dat die grens van Alaska so lyk totdat ek na die ligging van Port Protection gekyk het nadat ek die National Geographic -kanaal gekyk het nie. Dit moet een van die vreemdste grense ter wêreld wees.
Die geel lyn onderaan verteenwoordig 'n deel van die grens waar Kanada/Brittanje en die VSA dit eens was. Hulle het ooreengekom dat die grens die Portland -kanaal tot by sy kop sou volg, en vanaf daardie punt, of eintlik op 56 ° breedtegraad, was die grens in geskil. British Columbia het 'n heeltemal ander suidelike beginpunt gehad, want dit het met die Clarence Strait in plaas van die Portland -kanaal opgegaan, en dit sou Kanada baie meer van die panhandle gegee het. U kan die eis van BC op die kaart op die Wikipedia -bladsy oor die geskil sien.
Ek het net hierdie belaglike grens opgemerk nadat ek die ligging van Haines AK opgesoek het. Ek het die rand van die paneelhandvatsel opgemerk en gedink wat gebeur daar? Nadat ek daaroor gelees het, dink ek dat dit nog 'n geval is van die Amerikaanse boelie -seuntjie wie se enigste doel wêreldoorheersing is. Dit behoort duidelik aan Kanada te behoort. Onpartydig oor die manier waarop ek in die Verenigde Koninkryk woon
Die UGLY AMERICANS dink hulle besit Kanada, eerstens het die Russe die noordooste uit Kanada gesteel en die Amerikaners het gesteelde grond van Rusland gekoop. Hierdie land moet vandag teruggegee word aan Kanada, bekend as Alaska.
Klink soos 'n weerlegging van 'n Amerikaner wat dink dat slegs Amerikaanse burgers in Amerika woon en nie baie goed ingelig is nie, net bevooroordeeld
Hierdie mentaliteit gaan baie jare terug, jy weet dat as jy nie seker is nie, maar jou groter net Take It " Nie anders as Poetin wat sy Oekraïense power dance crap probeer nie. Ek sê dit is tyd dat Kanada weer na hierdie valse grensaansoek kyk en ons neem die regmatige landmassa en die belangrikste van ons kuslyn. Soos ek dit sien, kan hulle die reeks vulkaniese eilande hê. Die reguit lyn wat ons van Alaska skei, moet egter afgetrek word as dit die Stille Oseaan ontmoet. Dit is alles en dat 's REGVERDIG …. IMO Ek is 'n woedende Kanadees wat nie 'n kak gee oor T Roosevelt nie, sogenaamde " Carry a Big stick Policy "
Daar is niks gek daaraan om geregtigheid te wil hê vir blatante diefstal nie.
Jare later vind ek dit, en ek moet noem, hoe bestaan ​​Kanada selfs? Dit moet aan die inheemse stamme teruggegee word. As u wil hê dat die behandeling terugskouend moet wees, wie is u dan om die tydsbeperking daaroor te bepaal?
"Die tyd het aangebreek
'N Feit is 'n feit
Dit behoort aan hulle
Laat ons dit teruggee "
Moet die VSA ook aan die inheemse stamme teruggegee word?
Op 15 Junie 1846 onderteken Brittanje en die Verenigde State die Oregon -verdrag wat die 49ste parallel stel as die primêre internasionale grens in die Stille Oseaan. Sedert 1818 is die hele streek, insluitend die huidige Washington, Oregon en Idaho, en groot gedeeltes van British Columbia, onder gesamentlike besetting, waarin burgers van beide lande vrylik reis en handel dryf. In 1845 aanvaar Amerikaners die frase "Vyftig en veertig of veg!", Met verwysing na die breedtegraadlyn van 54 grade en 40 minute, 'n meer noordelike grens wat die VSA 'n groot deel sou gee van wat Kanada vandag is. Die VSA is egter onwillig om eintlik oorlog te voer oor hierdie kwessie, omdat dit teen die suidelike grens met Mexiko te kampe het. Dus gaan die VSA en Brittanje 'n kompromie in deur die 49ste parallelle grens - wat lank oos van die Rockies gevestig is - tot by die Stille Oseaan uit te brei. In die enigste uitsondering op die 49-grade-lyn, stem albei partye saam dat die grens suidwaarts rondom Vancouver-eiland kan swaai, wat Brittanje die hele Vancouver-eiland bied. Die vastelandgrens tussen die VSA en Kanada sal sedertdien onveranderd bly.
Sowel Brittanje as die VSA het geglo dat hulle die vorige historiese aanspraak op die Columbia -rivier en die groot dreinering daarvan gehad het. Die eerste nie-Indiese ontdekkingsreisiger wat die mond van die Columbia binnegekom het, was die Amerikaner Robert Gray (1755-1806) in 1792, wat die rivier vernoem het na sy skip, die Columbia Rediviva. 'N Paar maande later het die Britse vloot William Broughton (1762-1821), onder kaptein George Vancouver (1758-1798), 100 myl langs die rivier geroei. Die Britse pelshandelaar David Thompson (1770-1857) was ook die eerste nie-Indiër wat die rivier vanuit sy bronne in die skadu van die Kanadese Rockies kanoë gevoer het. Beide lande was nie bereid om 'n definitiewe grensooreenkoms te bereik nie, en in 1818 het hulle ingestem tot gesamentlike besetting.
In die daaropvolgende dekades het hulle elkeen gemanoeuvreer om soewereiniteit oor die streek te vestig. In 1825 stel die goewerneur van die Hudson's Bay Company 'n suidelike grens voor wat Brittanje groot stukke Montana en Idaho, byna die hele Washington en die hele Columbia-rivier sou gee. Die Amerikaners het die idee verwerp. Intussen het die VSA begin om koloniste aan te moedig om na die Oregon -land te verhuis, wat destyds die hele noordweste omvat.
In 1844 het Amerikaanse politici begin kla vir 'n definitiewe antwoord op die Oregon -vraag. James K. Polk (1795-1849) is pas verkies tot Amerikaanse president en sy ekspansionistiese ondersteuners het die slagspreuk "Fifty Four Forty or Fight!" Aangeneem. (Johansen en Gates, 205). Hulle het die spesifieke breedtegraadlyn, 54-40, gekies omdat dit reeds as die suidelike grens van Russiese Alaska gevestig was.
Soos dit blyk, was die Amerikaanse senaat nie bereid om vir die hoë noordelike grens te veg nie. Die regering het verkies om 'n kompromie aan te gaan, aangesien sy voorberei het op 'n ander grensoorlog: die Mexikaanse oorlog. Die Britte het eers voorgestel dat die lyn van 49 grade na die Columbia-rivier uitgebrei word en dan langs die rivier tot by die see. Dit sou Brittanje die hele Columbia -rivier, sowel as Puget Sound, gegee het. Amerikaanse onderhandelaars het die voorstel verwerp en teëgestaan ​​deur 'n eenvoudige reguit lyn voor te stel, dwarsoor die vasteland-die 49 grade lyn, reguit deur Vancouver Island, wat die eiland in twee sny.
Toe Brittanje onwillig was om sy nuwe Fort Victoria op die eiland prys te gee, het die onderhandelaars 'n kompromie aangegaan met een uitsondering op die 49 grade lyn: Brittanje sou die hele Vancouver-eiland kry. Die verdragstaal het gespesifiseer dat die lyn van 49 grade slegs sou strek "tot in die middel van die kanaal wat die vasteland van Vancouver se eiland skei en daarvandaan suidwaarts deur die middel van die genoemde kanaal en van die Fuca-seestraat na die Stille Oseaan" (Johansen en Gates , 207). Met ander woorde, die grens sal om die suidelike punt van Vancouver Island draai. Die finale verdrag is op 15 Junie 1846 onderteken en op 19 Junie 1846 bekragtig.
150 jaar na die verkoop van Alaska het sommige Russe 'n tweede gedagte
Die herbevestiging van Rusland se grootheid was 'n motief vir die presidentskap van Vladimir V. Poetin, en sy projeksie van militêre mag en kubermag is deels waarom die Russies-Amerikaanse betrekkinge op die laagste punt is sedert die einde van die Koue Oorlog.
Dus was die 150ste herdenking Donderdag van Rusland se verkoop van Alaska aan die Verenigde State-'n gebeurtenis wat min Amerikaners dalk agterkom-'n dag van rou vir sommige hard-regse Russiese nasionaliste wat die transaksie as 'n reuse-fout sien deur die siek tsaristiese ryk, een wat weerklink as die groot moondhede om invloed op die Arktiese gebied en sy natuurlike rykdom in 'n tydperk van klimaatsverandering veg.
"As Rusland vandag in besit was van Alaska, sou die geopolitieke situasie in die wêreld anders gewees het," het Sergey Aksyonov, die premier van die Krim, hierdie maand aan 'n Krim -televisienetwerk gesê.
'N Nis-militêre tydskrif, Military-Industrial Courier, het onlangs 'n tweeledige artikel met die opskrif "The Alaska We've Lost" gepubliseer, wat brom oor wat kon gewees het.
Selfs Sergey V. Lavrov, die Russiese minister van buitelandse sake, is in 'n onlangse onderhoud met 'n Russiese koerant oor Alaska uitgevra. 'Die herdenking kan natuurlik verskillende emosies veroorsaak,' het hy gesê. 'Maar dit is 'n goeie geleentheid om herinneringe aan die Russe se bydrae tot die verkenning van die Amerikaanse vasteland te verfris.'
Meneer Poetin, wat tydens 'n oproepvertoning in 2014 oor Alaska uitgevra is, het gesê: "ons hoef nie hieroor te werk nie." By die Internasionale Arktiese Forum in Arkhangelsk, Rusland, het hy egter gesê dat Amerikaanse aktiwiteite in Alaska die wêreldorde kan destabiliseer. 'Wat ons doen, is plaaslik vervat, terwyl wat die VSA in Alaska doen, dit ook op wêreldvlak is,' het hy gesê en noem die Amerikaanse ontwikkeling van 'n missielstelsel daar 'een van die dringendste veiligheidskwessies'.
Niemand stel natuurlik ernstig voor dat Rusland Alaska weer sou inneem soos dit die Krim in 2014 uit die Oekraïne geannekseer het nie. Maar die verskille in hoe die verkoop in Rusland en die Verenigde State onthou word - en veral onder die inheemse gemeenskappe van Alaska - dui op die staat se geskiedenis as 'n kulturele en godsdienstige kruispad.
Russe het Alaska in 1784 begin vestig en handelsposte en Oosters -Ortodokse kerke opgerig, meestal langs die kus. Teen die 1860's, nadat hy die Krimoorlog teen Brittanje verloor het, en bang was dat Brittanje Alaska in enige toekomstige konflik sou gryp, het die tsaar besluit om 'n ooreenkoms te sluit.
Die see-otters wat die kern van die destydse florerende pelshandel was, was amper uitgewis, en die Russe was ook bevrees dat as goud ontdek sou word-soos dit sou wees in die Klondike Gold Rush wat in 1896 begin het-die Amerikaners die gebied, het Susan Smith-Peter, 'n historikus aan die College of Staten Island in New York, gesê.
'Uit die Russiese oogpunt het die ooreenkoms baie sin,' het sy gesê. 'Hulle kan Brittanje irriteer en 'n nouer verhouding met die Verenigde State hê.
Die Verenigde State het ook gedink dat die aankoop dit nader aan die handel met China sou plaas en enige Britse gedagtes van inbreuk op die Weskus sou afweer, sê Gwenn A. Miller, 'n historikus aan die College of the Holy Cross in Worcester, Mass.
'Dit het eintlik gegaan oor Manifest Destiny', 'het sy gesê,' oor die uitbreiding van die VSA '
Die verdrag - wat die prys bepaal op $ 7,2 miljoen, of ongeveer $ 125 miljoen vandag - is onderhandel en onderteken deur Eduard de Stoeckl, die Russiese minister van die Verenigde State, en William H. Seward, die Amerikaanse minister van buitelandse sake. Dit word meestal as voordelig vir beide lande beskou, maar sommige kritici het dit as 'Seward's Folly' of 'Seward's Icebox' beskou - en selfs nou debatteer geleerdes of dit 'n winskopie is.
In sommige Russiese oorde het die verkoop 'n bitter nasmaak gelaat. 'Saam met Alaska het u u Russiese volk uitverkoop', het Vladimir Kolychev, 'n geskiedenisliefhebber, verlede herfs in 'n gedig geskryf, gerig aan tsaar Alexander II.
Andrei Znamenski, 'n professor in geskiedenis aan die Universiteit van Memphis, het gesê dat irredentistiese oproepe om Alaska te herwin nie net tot ekstremiste beperk is nie.
'Dit is 'n baie gerieflike episode vir nasionaliste, wat wil hê Rusland moet uitbrei, wil uitbuit,' het hy gesê. 'Dit pas in die nasionale retoriek: kyk hoe die Amerikaners ons behandel het.'
Daar is selfs teorieë dat Rusland verstyf geraak het dat die goud wat vir die verkoop betaal is, op 'n skip gesink het of dat rowers die goud beslag gelê het. (Een geleerde, Aleksandr Petrov van die Staatsuniversiteit van Moskou, het hierdie teorieë weerlê deur 'n dokument op te spoor wat toon dat byna al die geld om spoorweë te bou.)
In Washington sou die herdenking Donderdag herdenk word met 'n middagete by die National Press Club, 'n onthaal by die staatsdepartement en 'n konsert met musiek deur die komponis John Luther Adams, wat 'n groot deel van sy lewe in Alaska deurgebring het. In Alaska sal gesprekke, lesings, kunsuitstallings en ander geleenthede voortgaan tot en met Alaska -dag, 18 Oktober, wat die formele oordrag van die gebied aandui. Alaska word in Januarie 1959 die 49ste staat.
Lt. -goewerneur Byron Mallott, wat Tlingit is, 'n inheemse groep van die Noordwes -Stille Oseaan, noem die gebeure ''n herdenking, nie 'n viering nie.'
'Ons kyk na die 150 jaar op 'n baie oop manier,' het mnr. Mallott, 'n demokraat, in 'n telefoniese onderhoud gesê. 'Daar was probleme onder die Russiese en Amerikaanse heerskappy vir die inboorlinge van Alaska, wat nie so goed was nie. Maar ons is ook baie bewus daarvan dat ons in die grootste demokrasie op die aarde leef, ongeag die onlangse omstandighede, en aan die ander kant nie soveel nie. "
Toe die Russe in Alaska aankom, het hulle die mense wat langs die kus woon, ingeroep om see -otters te jag. Na die verkoop van die grond is die inheemse groepe bevry, maar die Amerikaners het hul probleme gebring, sê Sergei A. Kan, professor in inheemse Amerikaanse studies aan die Dartmouth College in New Hampshire.
"Die Russiese era het oor paternalistiese beheer gegaan, maar die Russiese doel was nie om die lewe radikaal te verander nie, maar om mense vir ekonomiese doeleindes in te span," het Kan gesê. 'By die Amerikaners het dit gepaard gegaan met 'n baie kragtiger verwestering.'
Hal Spackman, die uitvoerende direkteur van die Sitka History Museum in Alaska, het gesê die Russiese nalatenskap kan nog steeds gesien word in mense se vanne, die name van geografiese kenmerke en die volharding van die Russies -Ortodokse geloof.
Bob Sam (63), 'n Tlingit wat gebore en getoë is in Sitka, wat die eerste hoofstad van Alaska was, het gesê dat nie almal in die omgewing bly was oor die sesjarige herdenking nie.
'Maar na 150 jaar,' het hy gesê, 'is dit tyd om te genees en is dit tyd om samesyn te vind sodat die inboorlinge van Alaska die mense kan wees wat ons bestem was.'
Die verkoop het ook hierdie week op die kantlyn van die forum in Arkhangelsk verskyn.
Paul Fuhs, wat die Marine Exchange of Alaska bestuur, 'n privaat poging om die skeepvaart in die Beringstraat te reguleer, het gesê dat sy Russiese eweknieë soms drankies oor die verkoop van die grond geklaag het.
'Hulle dink dit was 'n dom besluit dat hulle dit vir $ 7,2 miljoen verkoop het,' het hy op die forum gesê. 'Dit beteken nie dat hulle saam met hul leër sal terugkom om dit terug te neem nie.'
Craig Fleener, die senior Alaska-regeringsadviseur oor Arktiese aangeleenthede, was die voorwerp van groot belangstelling deur die Russe op die forum, veral toe hy praat oor die blokkering van die 'koloniale ingesteldheid'-dit wil sê die voorkoming van pogings deur die federale regering of ander entiteite om noord te kom om natuurlike hulpbronne te benut, met min voordeel vir plaaslike inwoners.
'Die Amerikaners het dieselfde probleme as ons!' een Russiese deelnemer was verwonderd nadat meneer Fleener gepraat het.
Russiese kolonisasie van Alaska. Alaska is 'n arm kolonie en u sal waarskynlik nooit u uitgawes verhaal nie. Op Kodiak -eiland stig Grigory Shelikhov, 'n Russiese pelshandelaar, drie Saints Bay, die eerste permanente Russiese nedersetting in die Europese ontdekking van Alaska, het in 1741 gekom toe 'n Russiese ekspedisie onder leiding van die Deense navigator Vitus Bering die vasteland van Alaska gesien het.
Die geldeenheid is onderverdeel in 100 sotkas (сотка, sotka Russiese kolonisasie van Alaska is die eerste omvattende studie wat die oorsprong en evolusie van Russiese kolonisasie ontleed op grond van navorsing oor politieke ekonomie, geskiedenis en etnografie. Die Verenigde State het die grond van Rusland gekoop 126 jare later. Rusland regeer ook oor grond in Kalifornië. Wat was die hoofrede vir die Russiese kolonisering van Alaska ?, waarom het Europeërs en Russe eers na Alaksa gevaar, wat was die drie belangrikste pelse wat die Russe wou hê, Rusland het met Engeland meegeding en Spanje vir kolonies en hulpbronne, want baie Europese lande was dit.
Russiese kolonisasie van die Amerikas - Wikipedia vanaf upload.wikimedia.org Russiese kolonisasie van Alaska is die eerste omvattende studie wat die oorsprong en evolusie van Russiese kolonisasie ontleed op grond van navorsing oor politieke ekonomie, geskiedenis en etnografie. Russiese kolonisasie van Alaska is die eerste omvattende studie wat die oorsprong en evolusie van Russiese kolonisasie ontleed het op grond van navorsing oor politieke ekonomie, geskiedenis en etnografie. Russiese invloed in Alaska word steeds gevoel. Russiese kolonisasie van Alaska is die eerste omvattende studie wat die oorsprong en evolusie van Russiese kolonisasie ontleed het op grond van navorsing oor politieke ekonomie, geskiedenis en etnografie. Скачать бесплатно » книги » история » Russiese kolonisasie van Alaska:
Russe het Alaska in 1741 gekoloniseer om die natuurlike hulpbronne van die streek te benut.
Russiese kolonisasie van Alaska is die eerste omvattende studie wat die oorsprong en evolusie van Russiese kolonisasie ontleed het op grond van navorsing oor politieke ekonomie, geskiedenis en etnografie. Die kurator van versamelings in Alaska -staatsmuseum, Steven Henryson, het die periode van kolonisasie verduidelik en hoe dit die inboorlinge van Alaska beïnvloed het. Gabriel under the command of mikhail gvozdev and ivan fedorov. For more items indigenous peoples of alaska. The first russian settlements are most often dated to the seventeenth century. Russian colonization of alaska is the first comprehensive study to analyze the origin and evolution of russian colonization based on research into political economy, history, and ethnography. Grinёv's study elaborates the social, political, spiritual, ideological, personal. Russian colonization of alaska is the first comprehensive study to analyze the origin and evolution of russian colonization based on research into political economy, history, and ethnography. On kodiak island, grigory shelikhov, a russian fur trader, founds three saints bay, the first permanent russian settlement in the european discovery of alaska came in 1741, when a russian expedition led by danish navigator vitus bering sighted the alaskan mainland. Petersburg polytechnic university in russia. The period of russian colonization had the greatest influence on the aleuts, who were the main allies of the colonists. The yefimok is the official currency of alaska. Russian colonization of alaska is the first comprehensive study to analyze the origin and evolution of russian colonization based on research into political economy, history, and ethnography.
Die Nonsuch returned to England with a large cargo of furs. Additional ships were dispatched, with similar successful results. In 1670, the "Governor and Company of Adventurers of England Trading into Hudson's Bay" (the Hudson's Bay Company, or HBC) was created under a royal charter signed by Charles II.
Copyright 2022 \ Waarom het Brittanje Alaska nie gekoop toe Rusland dit te koop aangebied het nie?...