Wat is Leptospirose, en hoe kan dit ons en ons troeteldiere benadeel?
Geskryf deur Christine Griebsch en Jacqueline Norris
Wanneer 'n speletjie haal kan dit skade berokken: leptospirose kan aan honde (en mense) oorgedra word van stilstaande water wat besmet is met urienrotte. van www.shutterstock.com
Onlangs aangemelde gevalle van die dikwels dodelike bakteriële infeksie leptospirose by honde in Sydney het die kwessie van dieresiektes wat ook mense beïnvloed, geopper.
Hierdie soönotiese siekte word deur rotte en ander knaagdiere versprei. Hierdie jongste groep honde het egter tot dusver nog nie gepaard gegaan met menslike gevalle in die Sydney-omgewing nie; honde gevalle word nie altyd vergesel deur mense in die omgewing nie.
So, wat is leptospirose? En wat kan ons doen om onsself en ons troeteldiere te beskerm teen hierdie potensieel dodelike siekte?
Daar was tot dusver minstens ses bevestigde gevalle van leptospirose in die binneste weste en stad in Sydney in 2019, met drie in Mei en Junie. Vyf van die ses honde is dood.
Hierdie gevalle is tot dusver beperk tot een deel van Sydney, maar ons weet nie wat die oorsaak van die infeksie is nie. Sommige mense het bespiegel dat die onlangse bouwerk rotte versprei het en besoedelde water deur vloede versprei het.
Hoe word dit versprei?
Leptospirose word veroorsaak deur Leptospira bakterieë wat knaagdiere en ander diere aan diere en mense kan oordra.
Honde kan besmet raak deur direkte kontak (byvoorbeeld deur rotte byt of deur rotte te eet) of deur indirekte kontak (byvoorbeeld deur urine-besoedelde water te drink).
Kliniese tekens sal moontlik vir ongeveer sewe dae nie by honde verskyn nie. Vroeë tekens kan vaag wees - koors, slaperigheid, anorexia (verlies van eetlus), braking en diarree.
Honde kan ook bakterieë in hul urine werp sonder om klinies siek te wees (“stil vergieters”). Dit en kontak met siek honde hou 'n moontlike risiko in vir ander honde en mense wat met hul urine in aanraking kom.
Honde wat erg aangetas is, kan akute nierversaking, lewerskade en geelsug (geel verkleuring van die vel), uveitis (ontsteking van die oë), bloeding en in ernstige gevalle bloeding in die longe veroorsaak, wat asemhalingsprobleme kan veroorsaak. Hierdie kliniese tekens is die gevolg van skade aan die bloedvate (vaskulitis) en gevolglike skade aan orgaanbloedtoevoer.
Veeartse kan die diagnose bevestig nadat hulle bloed- en urienmonsters geneem het. In verdagte gevalle, behandeling met antibiotika moet vinnig begin, selfs voordat die siekte deur laboratoriumtoetse bevestig word, om orgaanbeskadiging te verminder. Honde wat ernstig siek is, sal intensiewe sorg benodig, ideaal in 'n intensiewe sorgeenheid.
Hoe vang die mens dit?
Behalwe dat hulle blootgestel word aan bakterieë uit die urine van hul besmette troeteldiere, kan mense deur knaagdiere self besmet raak. Dit kan direk voorkom (vanaf 'n rotbyt) of as 'n wond aan die grond of water wat met rotte urine besmet is, blootgestel word. Die eet van besmette kos of die drink van besmette water kan ook verantwoordelik wees vir die oordrag van die bakterieë.
Mense het moontlik twee tot 25 dae geen simptome nie. Maar in 90% van die menslike gevalle is dit so ligte en nabootsende griep.
Minder gereeld kan erge siektes ontwikkel, wat soortgelyk kan wees aan wat ons by honde sien, en ook bekend staan ​​as Weil se siekte.
Volgens NSW Health, hierdie erger simptome sluit in nierversaking, geelsug (geel kleur van die vel en oogballe wat lewersiekte aandui), en bloeding in die vel en slymvliese. Meningitis (ontsteking in die voering van die brein) en bloeding in die longe kan ook voorkom. Die meeste mense wat ernstige siektes opdoen, moet hospitaal toe gaan, en ernstige leptospirose kan soms dodelik wees.
Leptospirose is 'n aanmeldbare siekte by mense, wat beteken dat laboratoriums gevalle van leptospirose by die plaaslike eenheid vir openbare gesondheid moet in kennis stel. Hierdie jaar, Tot dusver is 51 gevalle aangemeld in Australië, maar niks hiervan is gekoppel aan die huidige uitbraak by honde nie.
Hoe kan ons dit voorkom?
Ons kan leptospirose voorkom deur kontak wat ons en ons troeteldiere het met infeksiebronne te beperk, en deur ons honde in te ent.
Sorg dat honde nie in swem, soos damme, mere of plas drink nie.
Was u hande na kontak met stilstaande water, grond, urine van knaagdiere, honde of katte, of net na kontak met troeteldiere, veral voordat u dit eet.
Vermy ook kontak met knaagdiere, en sorg dat u die vullis korrek wegdoen om die kans op rotte te lok.
Tot nou toe is daar selde in Sydney berig oor leptospirose. Dus word honde nie gereeld ingeënt nie. Maar ons beveel tans inenting aan vir alle honde in die binneweste en stadsgebied.
Die entstof wat in Australië beskikbaar is, beskerm teen een serovar (tipe bakterie), en ons weet nie of dit die enigste tipe is wat onlangse probleme veroorsaak nie. Inentings teen verskeie serovars is oorsee beskikbaar.
Om meer oor die huidige groepering te leer, het ons 'n navorsingsprojek begin. Dit sal die geografiese verspreiding van die onlangse uitbraak en die serovars van die betrokke bakterieë ondersoek. Ons werk ook saam met veeartse in Sydney wat, met toestemming van troeteldiereienaars, bloed- en urienmonsters van honde neem voordat hulle teen leptospirose ingeënt word.
Hopelik kan ons hierdie jongste groep beter verstaan ​​en hoe ons in die toekoms diere- en menslike gesondheid kan beskerm.
Christine Griebsch, spesialis en senior lektor in kleinveegeneeskunde, universiteitsveeartsenykundige hospitaal Sydney, Sydney Skool vir Veeartsenykunde, Universiteit van Sydney en Jacqueline Norris, professor in veeartsenykundige mikrobiologie en aansteeklike siektes, Sydney School of Veterinary Science, Universiteit van Sydney
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Wat is Leptospirose, en hoe kan dit ons en ons troeteldiere benadeel?