EMKAR BEESTE, EMKAR KRS (FOTO'S EN VIDEO) - DIERE - 2022
Wat is 'n bees emkar
Op die oomblik word in ons land slegs klein uitbrake van bees emkar infeksie gereeld aangeteken. Vir meer as honderd jaar is dit beskou as 'n baie gevaarlike aansteeklike siekte waaraan koeie meestal vatbaar is. Maar as die tyd nie die siekte openbaar nie en nie toepaslike maatreëls tref nie, sal dit selfs tot 'n baie kragtige veeteelt ernstige skade veroorsaak.
Oorsake en toestande van die siekte
Die tweede naam van die siekte is emfysematiese karakters. Die hoofpatogeen in koeie word beskou as 'n aktiewe anaërobiese bacillus (Clostridium chauvoei). Hierdie mikro-organisme in die loop van die aktiwiteit kan baie geskille genereer en vir baie jare lewensvatbaar bly.
Die wandel- en weiveldgebiede van die kudde word hoofsaaklik besmet deur middel van mis en uitskeiding van siek diere. Die stok word suksesvol bewaar in droë grond en in moerasland. Maar die gevaarlikste en aktiefste is die grond besmet van 'n dooie dier. Die konsentrasie van die patogeen in hierdie plek is uiters hoog, sodat al die dooie koeie verbrand of versorg moet word by spesiale ondernemings.
In 'n slaapstaat kan die geskille van beesemkar jare lank in die oop grond volhard, lae temperature beïnvloed dit nie. Alhoewel die spore van mikroörganismes binne 'n dag onder direkte sonlig sterf, en deurlopend kook hulle hulle binne 2 uur dood. Die temperatuur van 120-150ºC stokke duur tot 'n halfuur.
Maar die snelste mikroörganismes sterf van ontsmettingsmiddels. So, die oplossing van mercuric chloride doodmaak plae in 10 minute, en hulle weerstaan ​​'n formaldehiedaanval vir nie meer as 15 minute nie.
Ouderdom van siek diere
Alhoewel die karbool in alle hoefdiere voorkom, is koeie meestal siek met emkar. Die eerste in gevaar is jong, goed gevoed, sterk diere tussen die ouderdomme van 3-4 jaar. Die feit is dat die wand op glikogeen voed, en veral glykogeen word in die spiere van die jong gekonsentreer.
Die ou veestapel is minder vatbaar vir die siekte, en vir die kalwers is daar niks om te vrees wanneer hulle voed met die kolostrum van ingeëntes of herwinde koeie met 'n stabiele immuunstelsel nie.
Daar is opgemerk dat siekteuitbrake gewoonlik gedurende die droogteseisoen voorkom. Die gras groei swak, en hulle word gedwing om kos direk van die grond af te haal en die patogenspore van die grond af te vang.
Die oorsaak van die siekte in die winterperiode van slyk, hoofsaaklik, is voedsel wat in die besmette gebied versamel word, sowel as direkte kontak met besmette diere.
Vleis en melk van besmette koeie is streng verbied om beide vir kos en vir tegniese doeleindes te gebruik. Alles moet weggedoen word, volgens die Sowjet-besluit "Op die stryd teen emfysematiese karbonade" gedateer 10.10.1982.
Diagnose en eienskappe van die siekte
Wetenskaplikes skryf emcar vas aan stilstaande infeksies. Met ander woorde, na die opsporing van die uitbraak, kan die stok lankal in kontak met die kudde bly.
Tot die einde van die XIX eeu is die siekte gediagnoseer as 'n vorm van miltsiekte. Gevolglik het ook gesukkel met die infeksie. In 1875 is die karbonaatstok geïdentifiseer deur prof Otto von Bolinger. As spesialis op die gebied van veeartsenykunde het hy 'n gedetailleerde beskrywing daarvan gemaak.
10 jaar later is 'n aantal ander wetenskaplikes, insluitend Russies, bevestig deur Bolinger se navorsing. As gevolg hiervan is 'n entstof teen emkar gebore. Op daardie stadium is 'n oplossing gebaseer op aluminiumhidroksied geneem. En hoewel die doeltreffendheid van die dwelm teen die karbonaat baie te wense oorgebly het, het hierdie maatreël die hoofkudde toegelaat om ingeënt te word en die ontwikkeling van 'n epidemie te vermy.
Maniere van infeksie in die liggaam
Deur die spysverteringskanaal van 'n koei penetreer, kom die infeksie in die bloed en versamel dit in die spiere waarvan die weefsels ryk is aan glikogeen. Dikwels - dit is die nek, heupe, submandibulêre streek, sternum.
Die nutriëntglikogeenomgewing gee aanleiding tot die aktiewe voortplanting van mikroörganismes en gevolglik laat hulle 'n massa gevaarlike toksiene in die bloed vry. Hulle is die ware oorsaak van 'n skerp afname in die liggaam se immuniteit en die vernietiging van bloedvate. Hulle veroorsaak swelling, karbons en in die finale fase - spiernekrose.
In die meeste gevalle wissel die tyd van inkubasie van hierdie siekte by koeie van 10 uur tot 2 dae.
Die simptomatologie van die siekte is soos volg: skerp en skynbaar onredelik, neem die temperatuur van die dier af tot 41-42 grade. Om hierdie limiet te bereik, stabiliseer dit en kom swaar uit. Tydens die siekte in diere, eetlus val af, apatie steek in, en bowenal verdwyn die herkouer refleks.
Die koei kan begin om te bors of sleep die bene, soms stop die gewrigte buig. Digte gewasse verskyn by die lokaliseringspunte van die infeksie - dit is dieselfde carbuncles. Eers is hulle warm en baie pynlik, maar geleidelik verlaag die hitte. Op die ou end, hulle afkoel en amper hul sensitiwiteit verloor.
Alle limfknope naby die uitbreek word ook vergroot. Die dier se pols verswak en die asemhalingsritme is verlore en kortasem verskyn.
Die afname in temperatuur in koeie en sensitiwiteit in die gebied van carbuncles word veroorsaak deur die dood van lewende weefsel. Die karbond verduister, en as jy 'n sny maak, verskyn 'n vloeistof met 'n kenmerkende bruin kleur en skuim.
As jy op die gewas druk, kan jy 'n soort crunch hoor. Dit is as gevolg van hierdie spesifieke siekte word ook 'n raserige karbonaat genoem. Hierdie effek word veroorsaak deur 'n groot aantal lugborrels wat, wanneer dit gedruk word, die stof bars en skeur.
As die siekte begin, kom die koeie nie meer op nie. Daar is 'n duidelike kortasem, en skuim verskyn om die neusgate en mond. In hierdie geval kan die diere nie meer gered word nie, meestal word hulle geslaap en weggedoen.
Dit is onmoontlik om die inenting te verontagsaam, as die kudde nie ingeënt is nie, kan die massa sterftes van beeste uit emfysemate karboon so vroeg as 'n dag na die aanvang van die eerste simptome van die siekte begin.
In dun en swak diere, kan koolhidrate glad nie verskyn nie. In hierdie geval sal die siekte slegs aangedui word deur gebrek aan aptyt, koors en apatie. Hierdie kenmerke lei dikwels tot die formulering van foutiewe diagnoses. Daarom, by die eerste vermoede van 'n siekte, moet u dadelik 'n veearts genooi, anders kan die hele kudde besmet wees.
Daar is ook 'n atipiese vorm van die siekte. Dit veroorsaak nie die dood nie en word slegs vergesel deur algemene depressie en spierpyn. Daar is ook geen karbons nie. Hierdie vorm word gewoonlik in ouer koeie gesien. Met die vroeë diagnose van die siekte kan die dier binne 2 tot 5 dae volledig genees word.
Die sogenaamde septiese vorm van emkar is uiters skaars en slegs in jong diere onder 12 weke oud. Die siekte beweeg vinnig, sonder karbons, maar met 'n sterk koors. Die kalf kan in 'n dag sterf.
Die belangrikste ding - moenie die siekte verwar nie
Diagnose van die siekte word uitgevoer met inagneming van 'n aantal faktore. Dit sluit seisoen, ouderdom, fisiese toestand van die beeste, asook dieet en voorwaardes van aanhouding in.
Om die miltsiekte onmiddellik uit te skakel, neem die veearts monsters van weefsel uit karbons. In miltsiekte breek carbuncles nie, maar slegs laboratoriumtoetse kan volledige vertroue bied.
Die proses van palpasie en seleksie van toetse van carbuncles veroorsaak ernstige pyn in 'n dier, en slegs 'n professionele moet dit doen. Daarbenewens moet die karkasse van dooie koeie in geen geval direk op die plaas of weiding gesny word nie. Die karkas moet eenvoudig verbrand word, en die plek van sy dood moet met kragtige antiseptika behandel word, of ten minste moet 'n vuur daar ontvlam word.
Eerstens, onthou dat die vind van 'n emkar in 'n koei nie 'n sin is nie. Nou is daar effektiewe maniere om beeste uit hierdie siekte te behandel. Wat voorkoming betref, as jy 'n kudde betyds inent en die land boer, kan siektes heeltemal vermy word.
Basiese middels vir behandeling
Dit is nodig om die siekte in 'n kompleks te beveg. Die belangrikste wapens is antibiotika. Maar saam met hulle word subkutane ontsmettingsinspuitings en wasgoed van karbons met oplossings aktief gebruik. Van die lyn van antibiotika in die behandeling van die siekte het die volgende medisyne meestal gebruik:
Uit die nuwe generasie dwelms word antibiotika van die kefalosporienrichting onderskei, hulle het 'n redelike hoë doeltreffendheid, maar hulle is aansienlik duurder as die tradisionele. Alle inspuitings word intramuskulêr gegee.
Gebiede met 'n duidelike weefselbeschadiging word afgesny met ontsmettingsmiddels, veral, hier word gebruik:
Lysol - 5% oplossing;
waterstofperoksied - 'n oplossing van 2%;
karboksielsuur - 4% oplossing;
Kaliumpermanganaat - 'n oplossing van 0.1%.
Disinfectant inspuitings word direk in die tumor self ingespuit. Chipping rondom die omtrek van die karbonaat gee nie die gewenste resultaat nie en is feitlik nutteloos. As die karbonaat oopgemaak word en vloeistof daaruit spoel, moet die maag gereeld skoongemaak word met dieselfde oplossings van kaliumpermanganaat of waterstofperoksied.
Wanneer kwarantyn aangekondig word
Kwarantyn word verklaar indien 'n besmette plaas onderhewig is aan die besluit van die Ministerie van Landbou van die Russiese Federasie No. 476, gedateer 12.19.2011. Die goewerneur van die streek het die reg om 'n kwarantynsone te verklaar met die indiening van die hoofgesondheidsbeampte van die streek. Met ander woorde, die plaaslike distriksadministrasie het geen gesag om kwarantyn te verklaar nie.
Hierdie prosedure behels 'n aantal ernstige maatreëls. In die tyd van kwarantyn moet siek koeie volledig van die hoofkudde geïsoleer word. En om die diere in verskillende geboue te lê. Alle oorblywende beeste, in watter laboratoriumtoetse geen tekens van siektes bekend gemaak het nie, word sonder versuim ingeënt.
Totdat die kwarantyn gesluit is, kan selfs gesonde koeie nie vir slae gestuur word nie, en ook nie hul melk as voedsel gebruik kan word nie. As 'n saak opgespoor word, beteken dit dat die karkasse saam met die oorblyfsels van voer en mis verbrand word.
Subtiliteite van die verwerking van besmette persele
Al die persele van die skuur, sowel as die omliggende gebiede word minstens 2-3 keer met 4% formaldehiedoplossing of bleikoplossing behandel. Berei hulle dadelik voor gebruik voor.
Die skuur ontsmetting proses is ook gereguleer. Alles word verwerk: die skuur self, die gereedskap, die stalletjie. Die prosedure word drie maal in 'n ry herhaal, met tussenposes van 'n uur. Werkers moet spesiale pakke en respirators dra.
Putkruike en ander soortgelyke plekke rondom die skure word oorvloedig met droë bleikpoeier gegooi. As 'n brand nie by die dood van 'n koei gemaak kan word nie, word dit met 'n vuurplof of 'n gasfakkie verbrand. Daarna, gooi baie bleikmiddeloplossing. Oop grond word opgegrawe en met bleikmiddel op 'n bajonetspade gemeng.
Oorpakke en gereedskap wat tydens kwarantynwerk gebruik is, word minstens drie uur in 'n formaldehiedoplossing verbrand of geweek. Met dien verstande dat al die vereiste maatreëls uitgevoer word, kan die kwarantyn slegs twee weke na die herstel of dood van die koeie gesluit verklaar word.
Entstowwe as die beste manier om siektes te beveg
Teoreties verhaalde beeste moet 'n sterk immuniteit vir die siekte hê. Maar in die omstandighede van kuddehouding en op groot veeboerdery, bly die risiko van besoedeling van lewende hawe. Daarom voorskryf die instruksie om die kudde voor die aanvang van die seisoen te inent, dit is in die lente en herfs.
Inokuleer die hele kudde, ongeag gewig en ouderdom. As die beeste gekastreer of die horings afgesny word, moet die entstof 'n week later gedoen word. Koeie na kalwing kan na 10 dae ingeënt word. Swanger vroue kan nie vir 'n maand voor kalwing ingeënt word nie.
Inentingsmateriaal moet slegs in geverifieerde plekke aangekoop word. Entstowwe van hierdie rigting het 'n beperkte rakleeftyd, dus dit moet eers nagegaan word. Daarna word die beskikbaarheid en, bowenal, die egtheid van die kwaliteit sertifikaat vir oplossings nagegaan.
Algemene voorkomende maatreëls
By die aankoop van nuwe vee kan diere slegs na 'n maand se kwarantyn van nuwelinge in 'n aparte stalletjie toegelaat word. Teen hierdie tyd is die nuut aangekoopte koeie nie in kontak met die hoofkudde nie.
Nadat die kudde oorgedra is na somer weidings, moet die hoofplaas ontsmet word. Verwerking word twee keer uitgevoer: onmiddellik na die weiding en voor die kudde van die somer gronde.
Dit is uiters ongewens om weidings te gebruik of om voer vir koeie naby beeste begraafplase of moerasse te oes. As hierdie toestand onmoontlik is om te verrig, moet u die skedule van inentings so noukeurig as moontlik monitor en die toestand van die diere noukeurig monitor.
As die inligting nuttig was, deel dit met vriende.
Het u enige ondervinding gehad om hierdie siekte in koeie te behandel? Deel asseblief u ondervinding in die kommentaar.