Waters Waar Rus Is: 2017
Wees versigtig met uitsprake oor Kersfeesgesindheid
Zahn van Zyl (16.12) beweer dat die "ongevoelige" doodry van 'n hond op 'n besige verkeersweg in dié dae op die motoris se "Kersfeesgesindheid" dui. Volg dit dan daaruit dat iemand wat 'n hond gedurende Paasfeestyd doodry, dit ook sal dui op sy Paasfeesgesindheid? Ek vind dit vreemd. Duidelik maak Van Zyl sekere afleidings uit mense se gedrag aangaande hul gesindhede.
Hoe dit ook al sy, Van Zyl vestig die aandag op die belangrikheid van die "regte" Kersfeesgesindheid. Manifesteer dié gesindheid sigself nie basies op een van twee wyses nie: materieel-sekulêr of kerklik-spiritueel?
Vir my vind eersgenoemde gesindheid, sonder veroordeling, uitdrukking in kersfeesadvertensies in ons posbusse, koerante en op TV; in ons dolle geskarrel met oorvol winkeltrollies gelaai met kos, drank en geskenke; kersbome, -vader, -liggies en -musiek soos "Jingle Bells", ens., myns insiens deelname aan 'n grootliks gekommersialiseerde kersfees, dog tegelyk bewus van ons in-die-wêreldwees, maar nie van-die-wêreldwees, en daarom nie noodwendig doelbewustelik aan die wêreldse meedoen nie.
Selfs ook binne kerklik-spirituele konteks mag Kersfeesgesindhede bevraagteken word. Vir my, weer eens, behels kersfees, benewens Sy koms/geboorte as vervulling van die eeue-oue Messiaanse belofte, ook Sy totale lewe van lering, lyding, sterwe, opstanding en hemelvaart met 'n nuwe belofte van Sy wederkoms. Juis in laasgenoemde lê vir my die ware seën van kersfees opgesluit, en nie net in 'n fiksering op 'n stal- en kriptoneel nie.
Mense is vry om hieromtrent van my te verskil sonder dat ek hulle gaan beskuldig van 'n verkeerde Kersfeesgesindheid. Dit bly steeds moeilik, indien nie onmoontlik, om mense se hartsingesteldheid, ook teenoor kersfees, vanuit hul gedrag te probeer beoordeel. Hieromtrent het elkeen van ons 'n keuse. Laat ons ons self dus maan tot versigtigheid aangaande uitsprake oor mense se Kersfeesgesindheid.
Dingaansdag, Geloftedag, Versoeningsdag - opeenvolgend beklemtonende name vir die historiese Slag van Bloedrivier op 16 Desember 1838. Om goeie redes heg nie alle Suid-Afrikaners dieselfde betekenis aan dié dag nie.
Naamgewing beklemtoon die sentraalstelling van iets kernbelangrik. As Afrikanernasaat staan die 1838-Gelofte vir my sentraal; vandaar my keuse vir Geloftedag, dog sonder uitsluiting van die versoeningsgedagte.
Beide rolspelers en gebeureverloop van 16 Desember 1838 is histories onomkeerbaar, 'n oorlewingstryd om volksvoortbestaan vir die Trekkers teen 'n Zoeloe-oormag van tussen 12 000 en 15 000 krygers waartydens 'n Goddelike ingryping sou geskied.
Vanwaar die Trekkers en waarom dié 1838-Slag? Selfs by vele Afrikaners is dié geskiedenis nie meer algemeen bekend nie. Na militêre verowering van die Kaap in 1806 word onverbiddelike Engelse gesag gevestig wat 'n vrye en onafhanklike bestaansruimte in die land van hul geboorte aan die Nederlandse koloniste - reeds vir 150 jaar gevestig - weier. Bekend as Trekkers, sou vele die onsimpatieke Engelse kolonie verlaat. Redes vir dié Trekbeweging is in Piet Retief se "Manifes" in "The Graham's Town Journal" van 02.02.1837 gepubliseer.
Die soeke na 'n nuwe tuiste bring die Trekkers uit by onderhandeling met Dingaan vir grondgebied, kom hulle sy voorwaardes daartoe na, volg 'n ooreenkoms, en word 'n traktaat mede-onderteken. Dingaan pleeg egter verraad deur Retief en sy manskappe te vermoor en etlike kleiner Trekgeselskappe word uitgewis.
Reaksie van Trekkerkant is 'n strafekspedisie teen Dingaan. Andries Pretorius neem hierin die leiding, en voorafgaande tot die Slag 'n Gelofte onder leiding van Sarel Cilliers teenoor God afgelê, wat uitloop op 'n Trekkeroorwinning op 16 Desember 1838.
Hoe vergelyk toestande in 2017 met dié van 1838? Na onderhandelinge (Kodesa) beskik ons oor 'n "traktaat" (grondwet). Die frontaanvalle op die 2017-slagveld is tans strategies-verraderlik veel meer kompleks as net militêr soos in 1838, steeds met dieselfde vernietigende doel. Dit pas ons dus om trou te bly aan die Gelofte.
Max du Preez besit die vermoë om Afrikaners wat van hom verskil grensloos te irriteer met sy volgehou aanvallende kritiek soos ook nou weer blyk uit sy "Afrikaners is nie spesiaal" (14.11). (Wanneer het Afrikaners gevra om 'n buite-grondwetlik spesiale posisie in SA?) Hierin gryp hy Swart Maandag van 06.11 se protes teen plaasmoorde as stok om Afrikaners mee te slaan.
Hy sê: "Ek is 'n Afrikaner...'n nasaat van Voortrekkers en Boerekrygers." Wie wil hy hiermeee beïndruk, en maak hy afkoms tot waarborg? Baie Afrikaners kan dieselfde sê. Aartskommunis Bram Fischer was die seun van die konserwatiewe Afrikaner-premier van die destydse Oranjerivier-kolonie (1907-1910), Abram Fischer. Nee, afkoms bied geen waarborg nie.
Max sê: "Ek is 'n ingeligte, denkende mens (wat)...die geskiedenis...ontleed en verstaan." Impliseer hy dat ander nie ook ingelig denkend en tot analise en begrip in staat is nie? Hoe korrek is sy "ontleding" as hy geen blyke toon van die bestaan van 'n Afrikanertipologie, waarvan hy slegs een tipe verteenwoordig, met ook ander tipes soos die volkse Afrikaner oor wie se koppe hy voortdurend vurige kole van kritiek uitgiet?
En hoe goed "verstaan" hy ons geskiedenis as hy na die ou landsvlag as "apartheidsvlag" verwys, 'n vlag wat na 'n lang parlementêre stryd in 1928 as Unievlag aanvaar is - 20 jaar vóór die apartheidsbedeling - waaronder ook Afrikanerbloed gevloei het vir die vryheid van ander tydens WO2 en die Koreaanse Oorlog? Max is histories opportunisties. Net politiek korrektes verwys na 'n "apartheidsvlag".
Soos vele ander, ly ook Max aan oikofobie. Simptome van dié fobie is 'n selfafkeer en 'n "weg-met-ons" mentaliteit. Oikofobe toon 'n sterk neiging om hulle toegewend aan te pas by eisestellende groeperinge en spoor ook ander aan om dieselfde te doen onderweg na selfvernietiging.
Het ons nie nou al genoeg gehad van Max se vervelige getokkel op sy eensnarige Afrikanerkritiek-instrument nie? (ngn)
ANC-regering vir insident te blameer
Ek deel nie in die skrywersmening van "Doodskisvonnis:Sulke voorvalle moet gestraf word" (31.10) nie. Dié skrywer beweer "dit het plaasgevind in die konteks van kru rassisme." Louter snert. Dit het darem net té gerieflik geword om telkens wittes as sagte teikens blamerend te veroordeel, en sodoende rassespanning en -polarisasie - politiek korrek - lewendig te hou.
Victor Mlotshwa is met gesteelde koperdraad betrap waarna hy die twee wit boere met optrede teen hul oeste en vrouens gedreig het (28.10) midde in 'n plofbare klimaat waarin plaasaanvalle en -moorde hoogty vier. Mlotshwa is nié tydens dié insident beseer nie, en selfs van die getuienis is teenstrydig gevind.
Hoe vergelyk die noodlottige teistering van Suna Venter skaars vier maande gelede met dié van Mlotshwa? Daar is op haar geskiet; sy is ontvoer; by drie geleenthede aangerand; haar motor se bande en remkabels gesny; in die gesig geskiet; vasgebind aan 'n boom en die gras rondom haar aan die brand gesteek. Dit alles het haar dood veroorsaak. Maak u eie gevolgtrekking hieruit.
Van die vroeg-Julie SAPD-aangekondigde ondersoek na Suna se dood het daar dusver, spreekwoordelik, net mooi dadels gekom. Vonnisoplegging van die twee wit boere is met breë glimlagte begroet deur Mlotshwa, ANC,DA en EFF "met 'n gejuig en handeklap..." - 'n regterlike vonnisoplegging van duidelik politieke belang.
Natuurlik het Oosthuizen en Jackson fouteer deur die reg in eie hande te neem. Hoeveel boere het nie al gevoel dat die SAPD en die regstelsel hulle telkens in die steek laat nie? Hoeveel keer het ook swartes self nie die reg in eie hande geneem nie, en verneem ons ooit weer daarvan?
Nee, dié insident het niks, maar niks, met rassisme te make nie, maar wel alles met 'n vrotsige ANC-regering wat daarvoor blameer moet word, omdat hy nie sy primêre taak van burgerlike beskerming nakom nie.
In sy "Eers apartheid, nou gays" (14.10) sê dr.Frits Gaum : "Die NGKerk...het...finaal van apartheid ontslae..." geraak, en vra dan of "...die Afrikaanse kerke (daaruit)...'n les geleer" het. Hy sê: "Dit bly verstommend dat die NGKerk, wat so 'n enorme fout gemaak het met (apartheid)...nie die parallel raaksien met die onreg...teen gay mense...nie. Daar sal 'n dag kom dat die Kerk...sy skuld in dié verband sal moet bely."
Gaum verswyg die kritiek-belangrike Sola Scriptura-beginsel - slegs die onvervalste Woord van God en niks anders nie - as 'n fondamentsteen waarop die Ware Kerk van Christus gebou is. Die Gaumstandpunt het essensieel met Woordvertolking te doen.
Daar is twee vertolkingswyses van die Bybel: 1.die meganiese interpretasie (MI) wat sê die Bybel is Goddelik geïnspireerd en onveranderlik, en 2.die organiese interpretasie (OI) wat beweer die Bybel is slegs histories-menslike woorde oor God en Sy skepping en daarom veranderbaar om die eietydse situasie te pas. Dié twee interpretasiekontekste hou implikasies in vir verskille in kerkwees.
'n Paradigmaskuif vanaf die MI na die OI van die Bybel is waarneembaar in die NGKerk. Dié kerk se "finale ontslae" raak van apartheid is gedeeltelik hieraan toe te skryf. Baie opvallend het beide NGKerk- en NP-beleid hieromtrent sáám verskuif. Indien die NGKerk op grond van sy MI-OI-skuif apartheid kan veroordeel, kan dit vir Gaum ook dié kerk se "onreg...teen gay mense" veroordeel.
'n Veranderde sosiale samelewingstruktuur, asook die invloed van die bevrydingsteologie, het veel bygedra tot die NGKerk se OI-gebaseerde beleidskuif ten opsigte van apartheid. Presies dieselfde geld die gay-kwessie waaromtrent wetenskaplike aansprake vir die OI-aanhangers swaarder weeg as die duidelike Bybelse uitsprake daaroor.
NGKerk-skuldbelydenis oor die "onreg...teen gay mense" is slegs moontlik binne 'n OI-gedrewe kerk; nie binne 'n MI-gedrewe Sola Scriptura-kerk nie.
Ek bewonder dr.Irving de Swardt se geloof wat spreek uit sy "Afrikaner sal regkom, soos tevore" (19.09), wetende dat Afrikaners by verskeie geleenthede in die verlede uit diepe ellende herstellend weer kon opstaan en "regkom, soos tevore". Gaan hulle dit dié keer ook weer regkry?
Het ons kenmerkende volkskarakter onveranderd dieselfde gebly as dié van ons strydende voorsate? Van wyle dr.D.F.Malan se aanmoediging om te glo in God, ons volk en onsself, gaan daar vandag weinig meer inspirasie uit. Wyle Siener van Rensburg het verwys na Afrikaners se "donkerste uur" in hul geskiedenis. Is dit dalk nou? Toe Simson die geheim van sy krag openbaar het, is hy geketting, sy oë uitgesteek en moes hy die vyand bespottend vermaak.
Doemprofesie? Nee. Realisme? Ja. My kommer oor ons volksvoortbestaan berus op eksterne sowel as interne oorwegings. Hoef enigiets bygevoeg te word by wat ons almal reeds weet - ekstern feitelik aanwysbaar - hoe die lot van wit Afrikaners, en hul toekomsvooruitsigte, sedert 1994 onder ANC-bewind verslegtend verander het?
Interne veranderinge binne die volkshuis is 'n selfs groter bron van kommer. Enkele voorbeelde: as vroeëre kerkvolk met 'n eie volkskerk is dié vernietig; die getransformeerde kerk het die volk die rug gekeer; die sterk band tussen huis, kerk en skool, waarbinne die volksjeug gevorm is, is vernietig; ons volksverlede word doodgeswyg; duisende talentvolle jong Afrikaners verhuis oorsee, terwyl werkloos verarmde volksgenote hul in wit plakkkerskampe bevind. Dié lys gaan voort.
Geoordeel aan ontwikkelinge in Duitsland, Nederland, Frankryk en Swede, word hard gepoog om nasionale- en volksgrense te vernietig en volksidentiteite prys te gee in ruil vir burgerskap van 'n geglobaliseerde wêreldgemeenskap. Geld dieselfde die Afrikanervolk?
Na die mislukte 1914-rebellie om onafhanklikheidsherstel, sê J.van Melle se Bart Nel: "Ek is nog hy." Vandag, 100 jaar later, word die post-1994 Afrikaner gekonfronteer met die vraag: "Is ek nog hy?", die antwoord waarvan die voorwaarde is vir ons "sal regkom, soos tevore" Tensy sy wil om voortbestaan duidelik weerspieël word in sy antwoord, is dit ikabod met die Afrikanervolk.
Soms is daar simboliese parallelle te vind tussen gebeurtenisse wat in ruimte en tyd van mekaar verskil. Aleid van Rhijn se boek: "Die Waters Kom!" - uit Nederlands vertaal - dui op 'n simboliese ooreenkoms tussen die Nederlandse 1953-watersnood en ons eie huidige Suid-Afrikaanse noodsituasie, beide gekenmerk deur onbeheerbare krisis en tragiese verlies.
Op dramaties spannende wyse verhaal Van Rhijn die gebeure van die nag van 31 Januarie op Sondag 1 Februarie 1953 toe talle Nederlandse seedyke tydens springgety meegegee het voor stormsterk windopgeswiep angsaanjaende branders wat die drooggeleg laagliggende polderlandskap met grootskaals tragiese verlies aan lewens en eiendom oorstroom het.
Ek vind die volgende verwysings na dié vloedramp simbolies subtiel toepaslik op die na-1994 Suid-Afrika: "Die nag om twee-uur begin die dorpsklok lui; die alarmteken...Die water op die werf begin geheimsinnige klein golfies maak...Die stygende water dwing die huisinwoners na die solder, en druk hulle uiteindelik teen die dakpanne vas...hulle veg om oorlewing..."
Met weinig verbeelding nodig, merk die geestesoog hoe die daargestelde "dyke" - wat ons samelewingsgemeenskap teen die aanslae van misdaad-, moord-, verkragtings-, bendegeweld-, armoede-, staatskapings- en korrupsiegolwe moet beskerm - onder "dykbreuke" swig en, met tragiese verlies van lewens en eiendom van indiwidue, gemeenskappe en die staat, ons nasionale samelewing oorspoel.
Sedert die Zuma-era het dit "nag" geword en lui Suid-Afrika se "alarmklok" sonder ophou. Saboterende "dykbreuke" onder sy bewind het reeds gelei tot die gedeeltelike oorstroming van ons onderhandelde demokratiese "polderlandskap" met onberekenbare skadeverlies. "Geheimsinnige klein golfies" onder Zuma het reeds aangegroei tot verwoestende branders wat hulself ook teen die "hoofdyk" - ons grondwet - opwerp. Mag ons geregtelike "dyk" egter ferm bly staan en voorkom dat Suid-Afrika in die Zumastorm vergaan.
Europese intellektuele kapitaal (Eik) het aanwysbaar versnelde ontwikkeling, vooruitgang en welvaart sedert 1652 na Suid-Afrika gebring, soos wat dit ook welvaartsvoordele in ander wêrelddele in lande soos die VSA, Kanada, Australië en Nieu Zeeland tot gevolg gehad het.
Delende in dié Eik-poel, het Suid-Afrika deel geword van 'n internasionaal florerende welvaartsekonomie tot en met 1994. Sedertdien huldig die ANC, volgens Afrika intellektuele kapitaal (Aik), 'n totaal ander siening van welvaart en die skepping daarvan. Die praktyk dui egter daarop dat armoede eerder toeneem as afneem onder aandrywing van Aik.
Die sterk rasgedrewe ANC openbaar 'n antagonisme en vyandigheid teenoor die Eik, en word laasgenoemde gestrem deur allerlei beperkende ANC-ingestelde maatreëls. Op 'n ontkennende en waarderinglose wyse verrnietig inheemse Aik die eeue-oue gevestigde "beleggingsopbrengste" van die uitheemse Eik.
Die ideologiese kopstampery tussen die Eik en die Aik strem groei en vooruitgang van die Suid-Afrikaanse ekonomie; so nodig vir werkskepping, armoedeverligting en nasionale stabiliteit.
Aik poog om die Eik in die swaks moontlike lig te stel, binne- sowel as buitelands, terwyl, ironies, pres.Zuma en sy vriende kwistig parasiteer op die finansiële vrug daarvan. So is, agterbaks en in die geheim, Bell Pottinger se dienste bekom om "die reeds sensitiewe rasseverhoudinge in Suid-Afrika uit te buit" waarvoor, onder meer, die kwaadwillige term "wit monopoliekapitaal" (25.08) geskep is.
Die verontrustend Eik-dreinerende emigrasiestroom na die buiteland is 'n simptoom van waardevolle intellektuele kapitaal wat Suid-Afrika verlaat wat andersinds in die opheffende belang van alle landsburgers aangewend kon word. Hiervoor is alleen die ANC en sy Aik te blameer.
Skuil daar dalk iets profeties in wyle N.P.van Wyk Louw se: "Miskien sal niemand later mooi dinge van ons (wil) weet", maar, bemoedigend daarby: "dat ons nie kon gebuig word soos húl geweld dit wou..."?
In sy brief: "US:Uitnemendheid, nie maklikste" (DB,08.16), sê Pieter Hurter dat die huidige US-rektor, prof.Wim de Villiers, die "maklikste opsie...voorhou wanneer kernprobleme om 'n oplossing vra." Dié "maklikste opsie (sal)...die doodskoot vir Afrikaans by die US beteken (en)...dié doodloopstraat is vir almal duidelik...behalwe vir...prof. De Villiers."
Sonder enige poging tot 'n vergelyking van US-rektore, tel ek my seëninge dat ek aan die US kon studeer tydens die rektorskap (1954-1969) van wyle prof.H.B.Thom, 'n nou, miskende, verbygegane tydperk.
Volgens wyle prof. Bun Booyens was hy die seun van 'n Paarlse onderwyser wat met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog (1899) hom in die Vrystaat bevind, by die Boeremagte aangesluit, aan verskeie veldslae deelgeneem het, en uiteindelik na Indië verban is.
Vanuit huis, kerk en skool was prof.Thom 'n ware Afrikaner wie se invloed en oortuigings die ganse universiteits- en studentegemeenskap sestien jaar lank deursuur het. Hy het gesê "dat die Universiteit van Stellenbosch uit die nood van die Afrikanervolk gebore is (en)...in 'n diepe behoefte van die volk voorsien het; omdat hy al vroeg 'n volksuniversiteit geword het...Baie het daarvan gehou, baie ook nie."
Die Thom-tydperk het 'n omgewing geskep waarbinne ek, vanweë 'n gemeenskaplike taal-, kultuur- en geloofsomgewing, my volkome tuis gevoel het. Op al drie gemelde terreine, en nog meer, het prof.Thom sy stempel landswyd afgedruk.
Van hom het wyle dr.S.J.Gericke gesê: "Ek noem hierdie groot Afrikaner ook 'n groot Kerkman..", terwyl D.J.Viljoen, destydse hoofsekretaris van die FAK, gesê het: " 'n Mens sou boekdele kon skryf oor die aandeel wat hierdie man aan die georganiseerde kultuurlewe van die Afrikaner gehad het...", waarvan sy ywer vir die Afrikaanse taal 'n kernfaset was.
Etikette: Afrikanervolk, Onderwys
Is dit 'n geval van slim vang sy baas?
Ek reageer op Slimmer se brief: "Godsdienstiges hou nie van feite" (DB,07.08). Vanuit sy skuilnaam lei ek af dat sy eie geloof sterk in die menslike rede/verstand/intellek veranker is, en sy kritiek op die godsdienste en gelowe van ander daaruit voortkom.
Van geloof en godsdiens sê Slimmer: "(dat) daar weinig geloofwaardigheid in enige van die gelowe bestaan (en)...as gelowe op feite (Slimmer se "feite") gegrond was, was dit nie gelowe nie (asook)...gelowe stimuleer die ekonomie", en daarom "maak dit sin om gelowe te bevorder" - asof gelowe die ekonomie moet dien.
Ek wys slegs op twee van Slimmer se mistastings. 1.Behalwe sy eie verstandsverabsoluterende mensbeskouing, negeer hy dié van ander. Die mens is egter ook 'n kenbare dog misterievolle wese wat dinge kan transendeer, dit wil sê bokant die sintuiglik waarneembare en verklaarbare dinge kan uitstyg. Teenoor Slimmer se eng beskouing, gee laasgenoemde erkenning aan die veelheid van menslike dimensies, waaronder ook sy geloofs- en godsdienstige dimensie.
2.Hy ignoreer ook die veelheid van kontekste waaruit feite tot ons spreek, soos, byvoorbeeld, waarnemings-, ervarings-, teoreties-wetenskaplike en ook geloofsfeite. Slimmer se verabsolutering van verstandsfeite, aangewend as kriteria vir gelowe en godsdienste, vind ek arrogant.
Slimmer se standpunt jeëns godsdienstige gelowiges getuig van 'n sofistiese ingesteldheid. Sy aanvallend veroordelende ingesteldheid benadeel in plaas van om verhoudings te bevorder. Dit is duidelik dat, benewens 'n behoefte aan verstandsmense, daar 'n groter behoefte aan verstandige mense bestaan. Het ons hier 'n geval van slim(mer) vang sy baas?
'n Aap kan uit die bos verwyder word, maar nie die bos uit sy aapnatuur nie. Hy behou sy aapidentiteit instinktief. Mense is anders. Hulle kan hul identiteit versaak, en 'n vreemde aanneem.
Die Europese Parlement se oopstelling van nasionale grense - en strewe na die uiteindelike afskaffing daarvan - is 'n duidelike teken van die prysgawe van Europese identiteite as gevolg van 'n eenwêreld globaliseringsaanslag.
Met die lees van historiese werke oor die Afrikanervolk se langdurige stryd teen Britse imperialisme, konfronteer die vraag na identiteitsversaking my, en wel sodanig òf die huidige geslag Afrikaners steeds hul volksidentiteit behou, òf aan die prysgee is,terwyl volke Skepperverordinerende mense-indelings is (Deut.32:8).
Ek kan nie my mede-erfgenaamskap van die Afrikanervolksverlede ontken nie. Soos etnisiteit, is ook volksheid nie 'n Grondwetlike oortreding nie. Behoud, of prysgawe, van ons volksidentiteit berus by onsself. Is ons bereid om ons volkstatus versakend te verruil vir dié van 'n etniese minderheidsgroep; allermins as tevredestellende toegewing aan volksvyandiges?
Antjie Krog (09.11.09) suggereer dat Afrikaners herdefinierend sal transformeer. Verwag sy dieselfde van ander etniese minderheidsgroepe? Ons volkwees, verwerf deur bloed, sweet en trane op die volkspad, is geen Grondwetlike oortreding nie.
Die gelyknamige hoofkarakter in Van Melle se boek, "Bart Nel", sê teen die verhaaleinde: "Ek is Bart Nel van toe af, en ek is nog hy."
Wie van Antjie Krog of Bart Nel vertolk ons huidige volksvisie ten beste in die lig van die vraag of Afrikaners besig is om hul legitieme volksidentiteit te versaak?
Ek tipeer dié Matipa-skrywe as galgehumor. (ngn)
Dit is vandag Menseregtedag, en moeilik te oortuig dat waarheidpraat een van dié regte is. Hiervan is die Zille-debakel 'n sprekende voorbeeld (DB,17.03). Benewens die ANC en EFF eis ook swart DA-leiers haar kop sodat sy Julius Caesar sou kon nasê: "Et tu, Brute?"
Indien ons dan nie mag verwys na die vooruitgang en welvaart gekenmerk deur die koms van Europese koloniste na Suid-Afrika, en ook elders in Afrika nie, dan word ons gedwing om te vra: vanwaar dan dié dinge waarop Zille in haar twiet gewys het - vanuit Afrika self? Dié werklikheid is te pynlik selfs vir politiek korrekte lakeie soos Max du Preez (DB,21.03) om te erken.
'n Anti-wit sentiment, lank reeds met ons, is toenemend aan die opbou. Politiek korrektheid en gebrek aan MRK-optrede bevorder dié sentiment. Onlangs nog bid Esethu Ha-sane oor die droë Wes-Kaap: "Asseblief, Here, ons het swart mense daar, kies 'n ander manier om wit mense te straf" (DB,01.03), terwyl Duduzile Manana, ANC-LP, tydens die parlementêre debat oor plaasaanvalle en -moorde onbeskaaamd uitroep: "Bury them alive!", verwysende na wit boere. En dit is aanvaarbaar en vereis zero optrede?
Hierdie is die realiteite waarmee wittes gekonfronteer word: traagheid van optrede van die MRK in gevalle van haatspraak teen en moorde op wittes, terwyl indiwidue soos Max du Preez en die media se politiek korrekte ingesteldheid 'n klimaat skep waarbinne die anti-wit sentiment floreer.
Dit herinner my aan 'n spreekwoord van weleer: Die meule maal langsaam, maar die wiel sal weer draai.
Grondwetlike "waarborge" nié gewaarborg nie
Jeremia (7:4) wys oud-Israel op hul valse gerustheid wanneer hulle sê: "Ons is veilig! Dit is die Here se tempel, dit is die Here se tempel." Ons doen vandag presies dieselfde wanneer ons sê: "Ons is veilig. Ons het die Grondwet en Handves van Regte, ons het die Grondwet en Handves van Regte."
Dit is die geïmpliseerd oorwoë mening van prof. Koos Malan van die UP se Regsfakulteit soos verwoord in sy voordrag getitel: "Die ongewaarborgde waarborge van die Suid-Afrikaanse Grondwet", gelewer tydens die TLU SA se jongste jaarkongres.
Malan sê: "...ofskoon vry algemeen na die grondwetlike regte as waarborge verwys word, dié regte inderdaad nie gewaarborg is nie." Ook die Grondwet is nie verskans nie. Hierdie wete is ontstellend. Hy sê ons moet ons nie hieromtrent laat mislei nie.
Hy beweer die verwysing na "gewaarborgde regte" is bloot 'n vorm van algemeen aanvaarde bygeloof - 'n "sekulêre godsdiens" - waarmee ons sedert 1994 geteister word.
Malan verduidelik soos volg: 1. Regte spreek nie vanself nie. Regte kry betekenis na gelang van hoe hulle vertolk en toegepas word. 2. Grondwetlike regte is deurtrek van fundamentele teenstrydighede wat aan vertolkers - soos geregshowe, staatsorgane en politieke maghebbers - groot beweegruimte verleen om na goeddunke te vertolk. 3. Die betekenisse van regte kan met verloop van tyd verander sodat vertolkers daarvan kan bereik wat húlle daarmee wil bereik. 4. Hou in gedagte dat die SA-Grondwet as 'n transformatiewe regsinstrument beskou word, gemik op 'n egalitaristiese samelewing, en nie die "status quo" nie - 'n sterk dryfveer vir regtevertolking.
Volgens Malan is grondwetlike regte in groot omstredenheid gehul; kan ons nie daarop peil trek nie; waarborge (soos eiendomsreg) wat dit verskaf, is nie werklik waarborge nie, en die reg is nooit ideologies neutraal nie, maar word verdoesel in die regstaal. Laat ons dus nie langer valse sekuriteit probeer vind in "waarborge" wat geen waarborge is nie. (ngn)
Wees versigtig met uitsprake oor Kersfeesgesindhei...