Image deur analogicus
As ander spesies bewus is van seisoene van die jaar en ure van die dag, maak hulle nie 'n groot probleem daarmee nie. Ons mense, aan die ander kant, het ons lewens rondom die kalender en die horlosie gereël, wat almal teen middernag, Desember 31, eindig wanneer een jaar eindig en 'n nuwe jaar begin. As dit ons nie as 'n interessante spesie merk nie, is dit die feit dat ons hierdie groot oorname waarneem, deur onsself te dronk enigiets wat beweeg, te soen.
Die New Year's Eve-hangers dra skaars af voordat ons ons hokke tuismaak, en is gretig om terug te keer na die normale ritme van ons lewens. En tog voel ons 'n verhoogde bewustheid en verwagting. Dit is 'n nuwe jaar! Alles voel nuut en vars, en dit is wonderlik. Hoop en die glinsterende moontlikheid hou ons lig. Skuld en berou weeg ons af.
En tog skuld en berou verkoop. Ons word aangeval deur advertensies wat op ons skree en ons skree om al ons vakansiegewig te verloor, by 'n gimnasium aan te gaan, kry ses-pak abs. 'N sekere detoks of dieet heroorweging is gepas na die Binging Bermuda Driehoek van vakansiedae (Thanksgiving, Kersfees, Oujaarsaand). Egter, ek hou nie daarvan om geskreeu te word nie.
Die nuwe jaar verdien om geleidelik en saggies ingevoer te word, eerder as om in die kop te wees, want die skok alleen kan jou doodmaak. Gaan van 'n maand partytjievoedsel na 'n dieet wat uitsluitlik bestaan ​​uit suurlemoen en water, is niks wat jy kan byhou nie, veral as dit bitter en grys is. Dit is 'n tol op jou liggaam en siel. Dit maak jou cranky en swak.
Die winter is geneig om my in elk geval krank te maak. Dit is winter in my siel, en dit is moeilik om die welwillendheidskrag in te voel, goed, enigiets. Die nuwe jaar onthul homself so goed soos verlede jaar, met al die toerusting, al die stres, maar sonder Desember se sparklies en partye, plus 'n massiewe vakansiekaartkaartjie om af te betaal.
Dit is 'n goeie tyd om terug te gaan slaap. Tot April. Ek begrawe myself in komberse, sluit my oë in my oë. My brein sal nie toegesluit word nie. "So, Ellen," sê dit in daardie snarky toon wat ek kry as ek kwesbaar is. "Wat het met jou groot planne vir hierdie blink nuwe jaar gebeur? Jy weet, die bereiking van wêreldvrede, die oplossing van wêreldwye voedselskaarste. Van hier af lyk dit of jy net daar lê. Tyd mors."
Maak Absurde Onbereikbare Nuwe Jaar se Resolusies?
Ek het absurde, onbereikbare Nuwe Jaar se besluite geneem. En hulle maak my net frustrerend en laat my voel soos 'n verloorder. Dus vir nog 'n paar jaar het ek besluit om chaos te omhels. Want dit kom by ons of ons daarvan hou of nie. Ek is nog steeds nie goed daarmee nie, maar het meer gemaklik geword met die konsep; Daar is dinge in die wêreld buite my persoonlike beheer - olieverspilling, oorlog, honger, siekte, dinge soos dit.
Ek haat dat ek hierdie dinge nie kan oplos nie, maar ek leer om te wees - o, wie skat ek? Ek sal altyd bekommer. Maar omdat ek chaos leer omhels, is ek goed met my eie bekommernis. Ek kan selfs 'n deel daarvan laat gaan. N bietjie.
Met troos in geloof?
Ek beny mense wat troos troos troos - die gedefinieerde, institusionele soort - wat God sal voorsien, of as iets regtig ellendig gebeur, dit is goed, want dit is God se wil, of - inshallah - dat dit sal gebeur soos Allah wil. Dit is veral die tye wat ek God, Allah, of wie in beheer is, wil vra, net wat die hel is hy na.
Ek is nie heeltemal seker dat ek in God glo nie. Ek verstaan ​​hy / sy glo in my, wat ek die meeste gejuig vind. Ek dink as daar 'n God is, is dit baie hartseer ten spyte van ons kwinkslae en gekheid, wat op die groot prentjie kan fokus, kyk wat ons doen en basies skou en sê: "O, wat kan jy doen?"
Ek was Joods opgevoed, maar Hervorming. Eintlik Hervorming. My man, Benjamin, dink my familie is so Hervorm, ons verdien 'n ander kategorie - Mellow. Benjamin is Lutherse geopper.
Maar in beide sy geval en myne het die formele godsdiensdeel net nie geneem nie. Wat resoneer met my is die meer sekulêre deel van Judaïsme, die konsep van tikkun olam, die genesing van die wêreld, die sosiale verantwoordelikheid deel.
Is ek Joods? Volgens liturgie, ja, maar onder die lys van wysigers wat ek sou kies, vegan en vroulike sou goed voor dit kom.
Dien die mensdom: Doen klein, besondere dinge
Vir 'n lang tyd het ek gedink die enigste manier waarop ek die mensdom kon dien, was om te hardloop en by dokters sonder grense aan te sluit. Net hoe ek, sonder formele mediese opleiding, hulle gaan help, was 'n bietjie vaag.
Ek het dus klein, spesifieke dinge gedoen wat nie 'n visum of mediese graad vereis het nie. Ek het by 'n massiewe vrywilligerspoging aangesluit om kinders te help om 'n organiese tuin in hul openbare skool te plant. Ons het die onstuimige soet opgegrawe - harde, warm, blisterwerk. Ons het die saad geplant. Ons het vet, rooi tamaties, blink eiervrug, en 'n wurm van groen geword, insluitend Callaloo, 'n groen geskenk uit die Karibiese See. Ek het kinders gewys hoe om dit te kook. Ek het gekyk hoe hulle dit eet - 'n groente!
Die pad terug huis: Die plaaslike gemeenskap bedien
Die kinders hou daarvan, nie omdat dit goed was vir hulle nie, maar omdat hulle dit laat gebeur het, het hulle die saad geplant om dit te oes en dit met chili en knoffel te braai. Dit is daardie gevoel van eienaarskap, hey, ek het 'n persoonlike belang in hierdie, wat die kos smaak goed maak, wat dit waarde gee. Dit gaan alles oor hoe ons met die planeet gegroei en verkry word, en met daardie groot groot, mistieke ding daarbuite. Die skoolkinders het vars produkte ontdek; Ek het my eie gemeenskap ontdek en dit is beter om met kinders te werk en te speel as wat ek myself gelei het om te glo.
Om by die boeremarkte aan te sluit, wat deel uitmaak van ons plaaslike gemeenskap se gedeelde landbouprogram, werk met wonderlike sjefs en organisasies en inisiatiewe wat ons boere laat groei tot die mense wat dit nodig het. Dit is my idee van 'n goeie tyd. Ek kan nie belowe dat dit my tot redding bring nie. Maar dit help my om myself terug te bring.
© 2013 deur Ellen Kanner. Alle regte voorbehou.
Nuwe Wêreldbiblioteek, www.newworldlibrary.com.
Voer die Honger Gees: Lewe, Geloof, en Wat om te Eet vir Aandete - 'n Voldoende Dieet vir Ontevrede Tye
deur Ellen Kanner.
Ellen Kanner glo dat as ons 'n bietjie dink en voorberei, elke maaltyd nie net ons liggame, maar ook ons ​​siele en ons gemeenskappe kan voed nie. Warm, bose en een-van-die-soort, Ellen bied 'n onverbiddelike benadering om eerbied in die daaglikse lewe te bring - en eet. Sy bied wêreldwye veganistiese resepte aan wat jou na die tafel bel, stories wat jou laat opstaan ​​en moed en sagte knuffels wat daarop gemik is om te dien waarvoor ons honger het: 'n meer belangrike self, meer liefdevolle en betekenisvolle verbindings, 'n gevoed en Voedende wêreld, en ook goeie kos.
Ellen Kanner is 'n bekroonde kosskrywer, Huffington Post's Meatless Maandag blogger, en die gesindikeerde rubriekskrywer die Edgy Veggie. Haar werk is gepubliseer in Bon Appetit, Eet Wel, Vegetariese Tye, Elke Dag Met Rachael Ray, en Culinate, sowel as ander aanlyn- en gedrukte publikasies. 'N Voorstander van volhoubare, toeganklike kos, het sy op die Miami-direksies van Slow Food and Common Threads gedien. Besoek haar webwerf by https://soulfulvegan.com/
Video / onderhoud met Ellen Kanner: Feeding the Hungry Ghost
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Gaan die Nuwe Jaar geleidelik en saggies in