An exploration of the perceptions of prison health care personnel regarding the accessibility of mental health services for inmates in Maseru prison
Posholi, Malerotholi (2019-04)
AFRIKAANSE OPSOMMING : Inleiding: Daar is wêreldwyd omtrent 450 miljoen mense wat aan geestesiektes ly. Ten minste een uit nege gevangenes ly aan algemene geestesgesondheidsprobleme soos depressie en angs. Geestesiektes kom oor die algemeen meer onder gevangenes voor as onder die algemene publiek. Daar word nietemin min aandag aan geestesgesondheidsdienste in lae- en middelinkomste lande geskenk. Die 2013 Globale Siekte-las Studie het bevind dat depressie die tweede belangrikste bron van onkapasiteit globaal is en ‘n hoofbydraer is tot die las van selfdood en iskemiese hartsiektes. Die hoë voorkoms van ernstige geestesiektes (EGS) in gevangenisse bly ‘n uitdaging vir geestesgesondheidsdienste. Daar is wêreldwyd meer as 10 miljoen gevangenes met geestesiektes. Daar is bevind dat ‘n groot persentasie van die gevangene-bevolking geestesgesondheidsprobleme het, waarvoor hulle geskikte sorg en ondersteuning benodig. Die meeste van die gerapporteerde studies is in ontwikkelde lande uitgevoer waar geestesiektes in tronke groter aandag kry. In Lesotho is min inligting beskikbaar aangaande die aard en effektiwiteit van geestesgesondheidsdienste; geen studie van hierdie aard is al spesifiek in Lesotho met betrekking tot geestesiektes onder die gevangenes in Lesotho se tronke uitgevoer nie. Doel: Die doel van hierdie studie is om die persepsies van gesondheidspersoneel ten opsigte van die beskikbaarheid en toegang tot geestesgesondheidsdienste vir gevangenes in die Maseru gevangenis te ondersoek. Metodes: ‘n Kwalitatiewe beskrywende studie navorsingsontwerp is in hierdie studie gebruik. Semi-gestruktureerde onderhoude is met nege deelnemers gevoer. Bevindings: Die persepsies van gesondheidspersoneel in Maseru is dat daar ‘n toenemende aantal gevangenes met geestesgesondheidsiektes in die Maseru gevangenis is, maar wat nie gediagnoseer is en dus onbehandel is, weens ‘n gebrek aan kennis onder die huidige gesondheidspersoneel. Geestesgesondheidsdienste is ontoeganklik, omdat daar geen psigiater, psigoloog en medikasie is om geestesieke gevangenes te behandel nie. Die meeste gesondheidspersoneel het rapporteer dat hulle oor ‘n gebrek aan selfvertroue en vaardigheid beskik om geestesieke gevangenes te help, want hulle dra geen kennis omtrent geestesiektes nie, omdat hulle nie daarvoor opgelei is nie Gevolgtrekking: Daar word minimale geestesgesondheidsdienste in die Maseru gevangenis verskaf, weens ‘n gebrek aan kennis en beskikbaarheid van gekwalifiseerde geestesgesondheidspersoneel. Dit is duidelik dat geestesgesondheidsdienste wêreldwyd ‘n probleem is, wat Lesotho insluit. Dit is dus belangrik vir die ministerie van gesondheid om die tekorte aan geestesgesondheidspersoneel wat in Maseru se gevangenisse werk aan te spreek en die gaping van ‘n gebrek aan kennis te vernou, deur die beskikbare personeel aangaande geestesgesondheidskwessies op te lei.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/105921