(Aangestuur vanaf Bartolomeo Prignano)
Urbanus VI was die 202de pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1378 tot 1389. Hy was die laaste pous wat nie ‘n kardinaal was toe hy verkies is nie. Die naam ‘Urbanus’ beteken 'beskaafde'.
Pous Urbanus VI het ‘n reputasie vir eenvoud en spaarsaamheid opgebou toe hy vise-kansellier van Pous Gregorius XI was. Hy was egter ‘n harde man, sonder Christelike genadigheid.
Die kroning is besonder sorgsaam uitgevoer om nie die minste kans te laat dat dit betwis sou word nie. Die Franse kardinale was nie baie gelukkig met die keuse nie en het onmiddellik teen die pous begin saamsweer. Die pous het nie juis vriende gemaak nie. Onmiddellik na sy kroning het die pous teen die leefstyl van die kardinale begin preek. Hy het bepaal dat die kardinale hulle werk moes doen sonder om gunste en gawes te aanvaar van die vorste. Hy wou ook nie na Avignon trek nie en het daarmee ‘n vyand van die Franse koning Karel V gemaak.
Vyf maande na die verkiesing versamel die Franse kardinale in Anagni en vra Urbanus om hom by hulle aan te sluit. Die pous wat gevrees het dat hulle hom sou gevange neem of selfs doodmaak, het nie opgedaag nie. Op 9 Augustus 1378 publiseer hulle ‘n verklaring met hulle griewe waarin hulle die verkiesing ongeldig verklaar omdat hulle deur die volk van Rome bedreig is. Hulle stuur ‘n brief aan die Italiaanse kardinale waarin hulle die pouslike setel vakant verklaar. Vervolgens, met die heimlike steun van koning Karel V, verkies hulle in Fondi Teenpous Clemens VII as hulle pous. Dit was die begin van die Westerse Skisma. Clemens vestig hom in Avignon en was totaal onder die invloed van die Franse koning.
Die pous het koningin Johanna I van Napels geëkskommunikeer omdat sy haar by Clemens geskaar het. Nadat sy vermoor is deur haar opvolger Karel III, vra die pous van hom die beste landstreke vir Francesco Prignano, ‘n nefie van die pous. Toe Karel weier trek die pous na Napels, maar word deur Karel gevang en opgesluit in die burg Nocera op 13 Oktober 1383. Daar spreek die pous teatraal die banvloek uit oor die koning. Sy gedrag het al meer waansinnig geword. Hy het ses kardinale wat teen hom saamgesweer het, gevange geneem, in ‘n kerker aangehou, gefolter en laat verhonger. Toe hy uit Nocera vlug met skepe wat deur die Doge van Genua beskikbaar gestel is, neem hy sy gevangenes saam en op 15 Desember 1386 laat hy vyf van hulle by sy aankoms onthoof op die strand. Die sesde een, Adam Aston, kom vry omdat hy ‘n Engelsman was en die pous bang was vir koning Richard II van Engeland.