(Nota: Hierdie is die oorspronklike weergawe van ‘n essay wat vroeër in Beeld verskyn het. – CPN ) Hy matrikuleer aan Hoërskool Eldoraigne, voltooi ‘n jaar van diensplig as foto-joernalis in die Lugmag en behaal in 1994 ‘n BA Honneurs in Uitgewerswese by die Universiteit van Pretoria. Hy werk onder andere as boekverkoper en opvoedkundige uitgewer, maar fokus vanaf 2004 op konsultasiewerk in die e-opleidingsbedryf. Salig en heilig is hy wat deel het aan die eerste opstanding” (Op. 20:4-6). Dit is die jaar 1967. ‘n Tienjarige seun in ‘n disfunksionele mynwerkershuis op die Wesrand is aan die woord. Dis nie wys om garnale op ‘n vlug te eet nie en hierom kies ek die hoenderkerrie bó die Indiese garnaalkerrie. ‘n Wok werk nie vir my en pangeroosterde vis is te alledaags. J.H. Prynne, lid van die sogenaamde “Cambridge School”, word (glo) allerweë beskou as Brittanje se mees hermetiese digter en pas het daar ‘n belangrike fokus-artikel oor dié ietwat kontroversiële digter in die Sunday Times verskyn; ‘n digterskap wat eweneens deur niemand minder as Craig Raine in ‘n onlangse artikel krities bevraagteken is nie.