Lofpsalm 102:1, 2.
Skriflesing: Openbaring 3
Teks: Kategismus Sondag 2. Openbaring 3: 17
Dit kan nie lekker wees as jy vir 'n ryk man moet gaan vertel dat hy in sy rykdom armlastig is nie. Maar dit is wat die Here hier doen. In die begin van die brief stel die Here Homself op 'n baie eienaardige manier aan hulle bekend:
Dit sê die Amen, die getroue en waaragtige Getuie, die begin van die skepping van God (v. 14).
Met hierdie bekendstelling voer die Here hierdie gemeente in hulle gedagtes terug na die skepping toe.
Hulle moet meteens weer daaraan dink dat alles elke keer op God se bevel tot stand gekom het.
Dit moet hulle laat besef dat dit net die begin was en dat die Here van toe af nog steeds alles met sy bevel regeer en beheers.
Die gemeente moet daarmee onder die besef kom dat al die rykdom en vrede wat hulle het, van die Here af kom.
As hulle nie met eerlikheid en die nodige respek die Here aanbid nie, kan die Here alles van hulle af wegneem as Hy lus het.
Kom ons gaan ondersoek die nood wat daar by elke mens is, soos wat dit voorgekom het by die gemeente Laodisea:
1. Wat weet ons van Laodisea en die Christelike gemeente daar?
2. Die probleem waarin Laodisea verval het.
3. Ons meet onsself aan Laodisea.
4. Die genade van die Here.
Laodicea was in Frigië geleë. Dit was nie ver van Kolosse af nie. Dit was 'n baie ryk handelstad. Die hoofpad van Efese af na die Ooste toe het deur Laodicea gegaan. Hier in Laodicea het nog twee ander handelsroetes by die hoofpad tussen Efese en die Ooste aangesluit.
Die inwoners van die stad was baie ryk.
Hulle was destyds wêreldbekend vir die klere en materiale soos byvoorbeeld linne wat daar verkoop is.
Die destydse wêreld se beste mediese skool was ook daar gewees.
Hulle het onder andere groot bekendheid verwerf vir die verskillende medisinale salwe wat hulle gemaak het.
Hulle het onder andere 'n oogsalf gemaak wat van uitstaande kwaliteit was.
In hierdie stad was daar 'n Christengemeente. Ons weet nie hoe die gemeente tot stand gekom het nie - ons weet net dat dit beslis nie deur Paulus se bediening was nie, want hy skryf in Kolossense 2: 1 dat hierdie mense nog nooit eers sy gesig gesien het nie en dat hy 'n groot stryd met hulle het. In die gedeelte wat ons saam gelees het, verwyt die Here hierdie gemeente ook: Hulle is lou.
Die gemeente was nogal anders as die ander gemeentes - in die sin dat daar niemand was wat hulle vervolg het soos wat in sommige ander gemeentes die geval was nie.
Daar was blykbaar ook nie die gevaar van kettery nie, want die Jode het nie met allerhande vorme van dwaalleer in hierdie gemeente kom onrus saai nie.
Maar mettertyd het dit duidelik geword dat al die dinge soos rykdom en vrede nie baie heilsaam op die gemeente ingewerk het nie.
Omdat hulle altyd genoeg geld en weelde gehad het, en omdat hulle hulle nooit teen dwaalleer moes verset nie, het hulle bitter min oor hulle beginsels besin.
As gevolg daarvan het hulle in 'n geestelike probleem vasgevang geraak.
Omdat daar niks was waaraan hulle hulle geloofswaardes voortdurend kon toets nie, het hulle dit begin verloor sonder dat hulle dit geweet het.
Die gemeente het in selfgenoegsaamheid en verwaandheid begin verval. Hulle geloof het dus heeltemal onder die kerf geraak - en die ergste van alles was dat hulle dit nie eers geweet het nie.
Daar het toe by die gemeente 'n houding gekom waar hulle nie meer dinge gevoel en belewe het nie.
Hulle het met saaiheid en sonder enige ontsteltenis oor enige iets voortgelewe.
Hulle was lou: nie werklik dood nie, maar alles behalwe lewendig vir God se koninkryk.
Hulle het maar net in vrede gelewe om met almal te kan besigheid doen. Ons sou kon sê: Gevoelloos en selfvoldaan.
'n Ware Christen lewe nie so nie.
'n Christen moet vurig standpunt inneem teen dinge wat verkeerd is.
As daar niks is wat verkeerd is nie, moet mens so met die Here en sy Woord omgaan dat jou geloof groei en verdiep.
Dit het nie by die Laodisensers gebeur nie.
Hulle het nie uitgebrei nie - al het hulle so baie middele gehad om dit te doen.
Hulle het nooit vurig gebid of gedank vir verlossing nie.
Hulle louheid het gemaak dat hulle hulle nie meer verwonder het oor die ontferming waarmee die Here sy kinders versorg nie.
Die Here het nie tyd vir sulke gelowiges nie, daarom het Hy gesê dat hulle lou is en dat Hy hulle gaan uitspoeg. Hulle was in die grootste ellendes en hulle het dit nie eers besef nie. Die besef van hulle sondeverlorenheid het ontbreek, daarom wou die Here hulle tot bekering beweeg.
Die Here wys hulle daarop dat hulle roem dat hulle ryk is en verryk geword het.
Die feit is dat hulle armoede daarin lê dat hulle net vir die tydelike voorsiening het, maar niks vir die hiernamaals nie.
Hulle is inderdaad doodarm, want hulle staan afgekoel teenoor die koninkryk van God.
...jy weet nie dat dit jy is wat beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie.
Hulle is geestelik so swaksiende dat hulle nie eers hulle eie skulde en geloofsverfloudheid kan raaksien nie. Hulle kan nie sien dat hulle probleem op 'n vlak lê waar geld en medisyne nie kan regmaak nie.
Die vraag waarna ons moet kyk, is of ons in staat is om ons eie sondes raak te sien, en die geweld daarvan te ervaar? Besef ons dat baie van die kwaad wat oor ons kom, inderdaad net ons eie sondes is wat ons inhaal? Of het ons in dieselfde selfgenoegsaamheid as die Laodisensers verval dat ons net na geld en die buitekant van die lewe kyk?
Ons moet ook soos die Laodisensers luister na die boodskap van die Here dat dit onmoontlik is om verlos te word as ons nie eers besef in watter sondige toestand ons is nie.
Daar moet by die mens 'n behoefte aan kennis van homself en sy eie sondes wees, anders word sy geloof lou - soos die van die mense van Laodicea.
U weet, ons is al so gewoond daaraan dat ons Christene is dat dit vir ons afgesaag saak.
Dit is waarom so baie van ons so swak kerk besoek. Ons beleef nie meer ons liefde en ons omgang met die Here so skerp as wat nodig is nie.
Dit is waarom so baie van ons se Bybelkennis so swak is. Dit is omdat dit lastig raak om baie Bybel te lees en om die Bybel te bestudeer, want ons programme is so vol.
Ons is ook te maklik standpuntloos. Ons sien dat kerke snaakse dinge doen, maar ons vra nie vrae daaroor nie. Ons worstel nie deur die Bybel om die regte antwoord te kry nie. Ons het so 'n lou houding dat elke kerk maar sy eie ding kan doen. Dit is tipies van hoe die mense van Laodisea geredeneer het.
Sulke lou mense is baie gevaarlik - omdat hulle vir die Here verwerplik word. Hy sê mos dat Hy sulke mense uitspoeg.
'n Lou mens mis die beeldskap van God totaal.
In effek beteken dit maar net dat hulle nie meer bid soos wat hulle moet nie, en hulle gaan nie met die Here om soos hulle moet nie.
Jesaja 59: 1, 2 skryf daarvan:
Kyk die hand van die HERE is nie te kort om te help nie, en sy oor is nie te swaar om te hoor nie. Maar julle ongeregtighede het 'n skeidsmuur geword tussen julle en julle God, en julle sondes het sy aangesig vir julle verberg, sodat Hy nie hoor nie.
Jesaja noem dan nog 'n hele aantal sondes op wat in ons gemeente ook voorkom, waarin ons onsself baie duidelik kan herken.
Besef ons dat elkeen van ons met ons geloof en wat ons daarvan maak in ellende is?
Dit is tog nie moontlik dat 'n gelowige al hierdie dinge uit die Bybel kan hoor - en die waarheid besef - en dan nog geen behoefte aan verlossing te voel nie.
Ons moet altyd in gedagte hou dat die gemeente van Laodisea geen verskoning gehad het dat hulle deur die Here verwerp is nie.
Hulle het geen verskoning dat hulle lou geword het nie. Hulle het elke Sondag na die prediking van Jesus Christus geluister en hulle het die hele Ou Testament gehad.
Presies so staan ons ook voor die Here: Ons het die verantwoordelikheid om altyd te besin oor die erns van ons godsdiens en ons beginsels.
Die bedoeling daarvan is dat ons altyddeur baie skerp sal wees in ons aanbidding teenoor die Here.
Die Here wys die Laodisensers nie net op hulle ellendes nie. Hy roep hulle tot bekering:
Hulle moet hulle selfgenoegsaamheid laat vaar. Hulle moet vurig na God toe kom, want by Hom is daar verlossing:
Ek raai jou aan om by My te koop wat deur vuur gelouter is, sodat jy ryk kan word. En wit klere, dat jy jou kan aantrek en die skande van jou naaktheid nie openbaar word nie. En salf om jou oë te salf, sodat jy kan sien (v. 18).
Die wêreldberoemde handelsware van die Laodisensers lyk maar power langs die van God.
Die Here se goud is suiwerder gelouter as hulle s'n.
Sy wol en materiaal is ook witter as hulle s'n. Die Laodisensers het veelkleurige materiaal gedra om daarmee hulle welvaart en rykdom te vertoon. Maar God gee wit klere: die simbool van ewige saligheid.
Hulle wêreldberoemde oogsalf kan net liggaamlike oë regmaak.
Maar dit kan nie daardie mense wat gesond word se oë die regte dinge van die lewe laat raaksien nie.
Die Here se oogsalf laat ons sy verlossende genade raaksien. Dan sal ons altyd die nodige vuur in ons geloofslewe openbaar:
Wees dan ywerig en bekeer jou!
In handelsterme leer die Here hulle sy genade:
Hulle rykdom lê op die verkeerde plek. Hulle het baie vir die aarde, maar is doodarm as dit by die sake van die hiernamaals kom.
Hulle moet hulle vestig in die liefde van die Here, want daar is ewige verlossing en saligheid.
Gemeente van Jesus Christus, ons moet let op die dinge wat die Here vir hierdie gemeente van Laodisea sê, want dit raak ons ook.
In die tyd waarin ons lewe is daar baie groot magte onder al die volke van al die lande en alle gelowe aan die werk wat alle vorme van verskille wil laat saamsmelt in een groot eenheid van sogenaamde vrede.
Dit leer die gelykheid en die reg van alle soorte godsdienste.
Binne die Christelike kerke is daar deesdae leerstellinge wat leer dat ons net op ooreenkomste moet konsentreer - bedoelende dat alle verskille nie Bybels getoets moet word nie, want dit sal mense net van mekaar af weghou.
Ons moet versigtig loop, want dit kan maklik gebeur dat ons aan die einde van die dag net in naam die aanbidding van die Here bely. Dan het ons die werklikheid daarvan verloor omdat ons verflou het en lou geword het, soos die Laodisensers.
As u ware Christene is, sal u juis u lewe skerp afbaken binne die raamwerk van die beginsels wat God in die Bybel vir u leer.
Daarvoor het Christus gesterf - sodat u dit juis sal kan doen.
Daarvoor het Hy ook nog sy Heilige Gees teruggestuur na ons toe om ons hierin te lei ook.
Ons moet in ons tyd baie versigtig en onderskeidend wees in geloofsake. Ons moet altyd die nood van bekering besef en die behoefte aan verlossing hê.
Leef altyd 'n bekeringslewe en vermy louheid en neutraliteit, en wees verseker van die Here se liefde, want by Hom is baie genade.
Ons moet altyd onthou dat die Here mense wat saamlopers is omdat hulle verflou het, uitspoeg.
Slotpsalm 147:1, 2.