🥇 ▷ Greedfall Review: Perfect Rebound After Skyrim ✅
Die Elder Scrolls Skyrim het beslis baie ure tydens elke speler verbruik. Onthou dat dit nie 'n Skyrim-oorsig is nie, maar een ding van hierdie speletjie was dat dit 'n leemte in jou laat as jy klaar is. As ons groot leë met hierdie leë ruimtes agterlaat, is dit baie moeilik om hierdie leemte te vul. Ek dink persoonlik dat Greedfall 'n redelike goeie werk doen. Ek sê nie dat Greedfall 'n kopie of 'n kloon van Skyrim is nie. Ek sê net dat ek verskeie soortgelyke gevoelens van nostalgie opwek toe ek dit gespeel het. Ek is seker hy sal dieselfde vir jou doen.
Greedfall volg die speler se karakter as hy per skip na 'n nuwe grens reis. Van die begin af moet spelers voorbereid wees op goeie outydse werk. U ken die boor, newe-take na-kant-take na-kant-take, wat dan verdeel word in hooftake. Die spel begin wanneer u voorberei om te reis om die vermiste neef, goewerneur, te vind.
Ja, terwyl Greedfall jou toelaat om jou karakter aan te pas, het jy 'n soort stelverhaal. Dit lyk soos Fallout 3, waarin u as eensame swerwer 'n kliprol gehad het. By Greedfall verteenwoordig u 'n faksie genaamd die Traders 'Congregation. Dit is een van die drie faksies wat die eiland Teer Fradee gekoloniseer het.
Sodra u van die vlermuis verdryf word, word u na spioenasie gestuur om 'n vermiste neef te vind. Hierdie herstelmissie is dat die res van die spel stadig voor u oopvou. Die ontwikkeling vind plaas in terme van sowel die spelwêreld wat homself aan u openbaar as die onthulling van wie dit bewoon, verlate.
Soos ek vroeër genoem het, is daar baie speurwerk in hierdie spel. U kan amper sê dat dit u sagte rol is van die begin af. Een van die vorige ondersoeke het ook goed getoon hoe keuses en stylstyle in die spel gewerk het. As u 'n uitstekende kaart wat deur 'n vriend in 'n taverne gelaat is, vind, het u baie maniere om die probleem op te los.
U kan self die boekmerk betaal, die taverne regmaak en opknap as vergoeding, of aan 'n kroeggeveg deelneem om uit te kom. Die keuse was uiteraard heeltemal sonder enige ernstige gevolge. Dit verander later namate die tempo toeneem, hoe meer u die spel inskryf. Ek hou egter van die kort inleiding tot hoe die verkiesing gewerk het.
Na 'n paar wenke sal u aflei dat u goewerneur ontvoer is. Nadat die oortreder hul leuen gevolg het, begin swaarder keuses verskyn. Dit sluit in opsies soos die gebruik van gif, sluip of vegvestingwagte. Die keuses neem steeds toe, maar daar is basiese riglyne. U kan dinge wat lelik is, diplomatieke of gewelddadig doen.
Die manier waarop take in hierdie spel ontwerp word, is ook redelik dinamies. Hiermee bedoel ek dat hulle nie betyds versamel en gevries word totdat u besluit het om dit te voltooi nie. As die taak begin, word sy gebeure aan die gang gesit. Dit beteken dat te lank gewag word om die gyselaarsending te voltooi, waarskynlik sal lei tot die dood van die gyselaar. Ek hou van die dinamiese taakstelsel in die spel, maar ek hou nie van hoe styf sommige van hulle was nie. Die laaste ding wat u in RPG wil hê, is 'n speletjie wat u presies vertel hoe u dit moet doen. Ek bedoel in die sin dat sommige take absoluut op 'n spesifieke tydstip gedoen moet word. Dit verwoes die missie 'n bietjie en kan taamlik irriterend wees in newe-gaste as u die hoofverhaal probeer ontvou.
Teer Fradee Island is ook nie vinnig in die park nie. Nou sê ek nie dat u kan verwag om groot kothuise, stede en ander vorme van groot landmassas te vind nie. Die wêreld is 'n bietjie meer saamgepers, maar dit is nie noodwendig 'n slegte ding nie. As daar iets is, gee dit die ontwikkelaars 'n beter kans om op hul kunsvlyt aandag te gee. Die ewekansige verkenning wat u in die spel doen, kan baie interessant en lonend wees. Daar is standaard RPG-aflaai-take. Wees bang vir hom, hardloop, kry take dieselfde. Ek erken egter dat hulle nog nooit sinneloos was nie. Elke aflaai-missie het tot die geheel bygedra, as dit sinvol is.
Die stryd in die spel het my baie herinner aan The Witcher 3. In die besonder oor die manier waarop die kamera die speler volg en hoe voorraadbestuur werk. Afhangend van die konstruksie, was voorbereidings voor die meerderheid van die gevegte. Diegene wat kan verseker dat u wapen die gewenste effek het, of dat u wapen die regte skop het. Ek het persoonlik 'n baie charismatiese karakterstruktuur gekies. Ek hou daarvan om situasies in RPG's te vermy wat my hierdie opsie bied. Dit lyk my die enigste wedstryd waarin ek 'n uitsondering op hierdie reël gemaak het, is The Witcher 3. Dit is regtig gaaf as ek in hierdie spel begin kak maak.
Die spel het tipiese RPG-statistieke gehad wat u karakter fisies beïnvloed het. Dinge soos hierdie, hoeveel jy kan staan ​​of wat jy kan weggee. Selfs klein goedjies wat u benodig, soos die hoeveelheid toerusting wat u kan dra. Daar was baie speelstyle wat u kan implementeer en eksperimenteer en selfs op sommige punte kan kombineer. Alhoewel u die aanvangsklas kan kies, is die nivelleringstelsel in hierdie speletjie redelik buigsaam en laat dit later vertakking toe. My aanvanklik diplomatieke prater begin ontwikkel in 'n dodelike skurk toe ek die spel self ontwikkel het.
Die spel het ook 'n gepaardgaande stelsel gehad. Die een wat met sy eie verhaal gekom het, wat onderwerpe soos geskiedenis, karakterbou en selfs romanse dek. My enigste nadeel vir my kamerade is dat hulle slegs geskep is om te verteenwoordig watter faksie hulle vandaan kom. Hulle hele bestaan ​​was bedoel om te wys hoe hulle mense was. Ek wens hulle was meer van hul karakters.
Die voortsetting van hierdie onderwerp was nie so erg nie. Ek hou van hoe hy 'n taamlik kontroversiële onderwerp subtiel aangespreek het. U en u faksie is in wese koloniseerders. Daarom word selfs 'n tydlyn in die laat Victoriaanse tyd opgestel. Alhoewel u nie so genadeloos teenoor die inboorlinge is soos histories koloniseerders nie, was u asof u in dieselfde bootjie was. Om eerder manipulerend te wees om te kry wat u van die grond af wil hê. Ek het gehou van die bydrae wat u as speler tot die verhoudings met die naturelle gehad het. Boonop het sommige stemakteurs werk nodig. Algehele cool.
Ek dink dit is die moeite werd om Greedfall te probeer. Alhoewel dit jou nie heeltemal kan binnedring nie, kan dit jou beslis in beslag neem. Nie op 'n patetiese manier nie. Die spel is ook baie goed geoptimaliseer, probeer dit dus.