Hoe kan God so iets toelaat?
Die Here verstoot ’n mens nie vir altyd nie; as Hy beproewing oor ’n mens gebring het, ontferm Hy Hom weer, want sy liefde is groot: dit is teen sy sin dat Hy mense in ellende en beproewing bring. (Klaagliedere 3:31-33)
Ons staan soms verbaas oor die ellende en lyding wat oor Christene kom.
Klaagliedere 3 is ’n aangrypende lied oor hierdie worsteling van die mensdom, maar spesifiek oor die innerlike stryd van God se kinders in tye van nood. Die digter het ervaar dat die Here presies teenoorgesteld opgetree het as wat sy geestelike leermeesters hom onderrig het: Hy het geglo dat die Here met die gelowiges is, vir sy kinders sorg en hulle beskerm teen alle gevare. Maar toe gebeur die verskriklike en ondenkbare (Kl 3:1-20). Die Here sorg nie vir hom soos ’n herder nie, maar tree op soos ’n wilde dier; beskerm hom nie soos ’n koning nie, maar val hom aan soos ’n vyand. Die herder lei hulle in duisternis na absolute godverlatenheid in plaas van na groen weivelde.
Die belewenis van God se onderstebo optrede, wil ons soms sonder hoop laat. Wanneer gelowiges deur moord, siekte, armoede, oorstromings, en ander ellende getref word, wil ons begin twyfel aan God se opregtheid.
Is Hy wie Hy sê dat Hy is? Waarom gebeur sulke dinge dan met sy kinders?
Klaagliedere is in die tyd van die ballingskap van Juda geskryf. Jerusalem is beleër, mense het die ergste ellende beleef. Uiteindelik is die stad ingeneem en die volk as gevangenes weggevoer.
In sy soeke na antwoorde, vind die digter baie diep waarhede. God maak Hom vir alle tye van lyding in hierdie lied bekend. Hoe ons oor Hom moet dink en wat ons moet doen in sulke omstandighede, word duidelik uitgespel.
onthou wat jy oor God bely, omdat Hy Homself so bekend gemaak het: dit is teen sy sin dat Hy mense in ellende en beproewing bring. (3:33)
doen selfondersoek, persoonlik maar ook saam met jou medegelowiges en jou nasie: laat ons met ons hele hart ons hande na God in die hemel uitsteek en bely: “Ons het sonde gedoen en was opstandig; ...” (3:41-42)
wees verseker dat die ellende na iets beters loop, na ’n meer intieme verhouding met God, na ewige verlossing: Die Here verstoot ’n mens nie vir altyd nie; as Hy beproewing oor ’n mens gebring het, ontferm Hy Hom weer, want sy liefde is groot (3:31)
Ons beleef die laaste dae voor die wederkoms van Christus. Die profesieë waarsku oor groot ellendes wat oor die wêreld sal kom.
Die God van liefde skenk nog genadetyd. Te midde van die seerkry en swaarkry moet ons selfondersoek doen. Hoe tree ons land se mense op? Hoe dien Christene die Here? Watter sake is ons prioriteite? Hoe sien God ons en beoordeel Hy ons?
Ek is seker dat die ellendes ons tot ware bekering oproep. As individue, maar ook as volk.