En Rispa, die dogter van Aja, het ‘n sak geneem en dit vir haar oopgespan op die rots, van die begin van die oes af totdat daar water uit die hemel op hulle gegiet het, en sy het die voëls van die hemel oordag nie toegelaat om op hulle te gaan sit nie, en ook nie die diere van die veld in die nag nie. (2 Samuel 21:10 AFR53)
Ons lees nêrens in die Bybel in die geskiedenis van Saul van hierdie saak nie. Ons lees net hier dat hy dit gedoen het in sy ywer vir die kinders van Israel en van Juda.
Dit is waar dat die Gibeoniete eintlik Amoriete was, van wie die Here Israel beveel het dat hulle almal met die skerpte van die swaard moes ombring as hulle die land in besit neem.
Hierdie manne moes die skandelikste dood sterf wat daar in daardie tyd was. Die Ou Testament dui die skandelikste dood aan as om aan ’n paal of ’n hout opgehang te word.
…dan mag sy lyk nie aan die paal oornag nie, maar jy moet hom sekerlik dié dag nog begrawe; want een wat opgehang is, is deur God vervloek. En jy mag jou land wat die HERE jou God jou as erfenis sal gee, nie verontreinig nie. (Deuteronomium 21:23 AFR53)
Dawid voldoen aan hierdie wrede eis, om daarmee te verseker dat die Gibeoniete weer die erfdeel van die Here seën.
Dit is die mees oneervolle manier van begrawe wees, want daar is eintlik geen begrafnis nie, en die mense se beendere lê die wêreld vol soos wat die diere dit rondgedra het.
Baie jare later gebeur daar in dieselfde land, in dieselfde tyd van die jaar, oor dieselfde saak, weer ‘n saak wat die aandag verdien.
Die kruisdood wat die Here Jesus Christus gesterf het, was vir die wraak van God oor ons sondige onverantwoordelikheid, omdat ons so dikwels die eer van God in oneer verander.
Net soos wat die dood van die sewe seuns van Saul die vloek oor Israel afgekeer het, en die Here weer reën aan hulle gegee het, net so wend die dood van Christus die oordeel van God van ons af.
Soos wat sy die liggame van die roofdiere beskerm, so beskerm die Here Jesus Christus ons van die gretige hande van die satan.
Hy is die God wat almagtig teen die dood stry, en selfs hier aan die kruis die satan se werk verbreek.
Die Here Jesus Christus is egter oneindig meer as hulle, daarom preek Hy dat Hy ons in hierdie lewe en die een hierna versorg.
Daarom is daar by baie die verskriklike vrees vir die dood. Dit is vir baie van ons ‘n dag wat liewer nooit moet aanbreek nie – as dit moontlik is!
Ons moet natuurlik in hierdie aardse lewe die verantwoordelikheid teenoor die Here nakom dat ons teen alle werke van die duiwel stry.
Die seën wat ons in die lewe na die dood ontvang, is so groot, dat ons beste oomblikke in hierdie lewe maar ‘n flou afskaduwing is van hoe dit daar sal wees.
Onse Vader wat in die hemele woon, ons pleit dat U Naam oor ons geheilig word. Laat U koninkryk kom. Laat U koninkryk in die lewe reeds in ons werke kom, en ook in ons kerk. Maak ons aan U gehoorsaam soos die engele in die hemel aan U gehoorsaam is. Ons bid vir daaglikse versorging, en vir beskerming teen alle kwaad. Ons smeek dit om Christus wil,