Geskryf deur Leonard Saxe
Vigil gehou in die Squirrel Hill-gedeelte van Pittsburgh vir die skiet van slagoffers, Oct. 27, 2018. AP / Gene J. Puskar
Die Sabbatsvredes is die afgelope naweek verbreek toe dit deur die gewelddadige anti-semitisme aangevuur is 11 lede van die Joodse gemeenskap van Pittsburgh is in 'n sinagoge vermoor waar hulle vergader het om 'n geboorte te vier, te bid en te studeer.
As 'n geleerde wat die Joodse gemeenskap bestudeer en het noue bande met Pittsburgh, voel die tragedie baie persoonlik. Maar dit is nie net 'n persoonlike of Joodse tragedie nie, en dit is nie net 'n probleem vir diegene wat deel is van godsdienstige gemeenskappe nie.
As 'n samelewing is ons in gevaar om besig te raak met 'n bepaalde soort geweld - die massaskietery en bombardemente wat dit is voorkom met toenemende frekwensie.
Van skole en huise van aanbidding na restaurante en nagklubs is hierdie soort geweld nou so gereeld dat dit nie meer verbasend is nie. Dat dit kan gebeur in Squirrel Hill, die lewendige sentrum van Pittsburgh se Joodse gemeenskap en 'n buurt ten volle geïntegreer met die res van die stad, is 'n sein dat dit oral kan gebeur.
Maanpraktyk Joga Met Adriene
Aan die wortel
Baie verduidelikings vir die Amerikaanse samelewing se voorkoms vir geweld bestaan, maar dit is duidelik onvoldoende.
Die meeste verduidelikings illustreer wat ons sosiale sielkundiges noem die "fundamentele toeskrywing fout. "Hulle fokus op individue, nie op die situasie nie.
Hierdie voorvalle word gesien as die werk van sielkundig versteurde individue wat slegs deur fisiese krag en bedreigings van die straf beperk kan word.
Om seker te wees, diegene wat gewelddadige misdade pleeg, is versteurde individue. Maar om te oorkom hoe ons samelewing geweld toegelaat het om onontvangs te word, en haatlike idees aanvaarbaar, is om 'n oorsaak te ignoreer.
Die moorddadige rampage wat in Pittsburgh plaasgevind het, is nie die eerste voorval van gewelddadige antisemitisme in Amerika nie, maar blyk die ergste te wees. Vir Jode is dit 'n pynlike herinnering dat fisiese geweld deur anti-Joodse haat aangesteek word - wat volgens ons in die nasleep van die Holocaust uitgewis is - steeds 'n bedreiging vir die Joodse lewe is.
Soos 'n virus wat muteer, het kontemporêre antisemitisme nuwe vorme aangeneem, insluitend pogings Joodse Israeli's met Nazi's te vergelyk. Maar herkenbare trope wat weer op die been kom, lê in die besonder Joodse beheer van die media en ekonomie.
Wat ons in gemeen het
In die geval van die Pittsburgh synagoge aanval, die Motivering blyk te wees haat van 'n Joodse gestigte organisasie genoem HIAS nou maar wat gestig is as die Hebreeuse Immigranthulpvereniging. Gestig in die laat 19th eeu om Joodse immigrante te help wat Pogroms in Oos-Europa vlug, het HIAS die afgelope jaar sy aandag gevestig op immigrante van regoor die wêreld.
Om seker te wees, sou slegs 'n geswelde individu onskuldige Jode vermoor weens die werk van 'n Joodse gestigte organisasie. Terselfdertyd is ons 'n oomblik in die Amerikaanse geskiedenis wanneer Die beleidsdebat oor immigrasie het lelik en verdeeld geword.
'N Toksiese omgewing wat deur haatspraak aangevuur word, het ontstaan, waar individue en groepe skuldig bevind word aan ons sosiale siektes. Voorbeelde sluit in die stuur van troepe na die grens om inskrywing te blokkeer van die migrante uit Sentraal-Amerika, wat genoem word "Illegals" deur anti-immigrant aktiviste en wie die president sê bring misdaad en onwettige dwelms en sal seksuele aanranding pleeg.
Beklemtoon ons gemeenskaplikheid is beide 'n Amerikaanse ideaal en die essensie van Judaïsme. In die nasleep van die Pittsburgh skiet, vigils bygewoon en aangespreek deur mense van baie godsdienste, het opgedaag in openbare ruimtes regoor die land, wat vorm gee aan ons land se oorspronklike leuse, "E Pluribus Unum," wat vertaal na "uit baie een."
In Judaïsme, die idee dat ons is verantwoordelik vir mekaar is sentraal in hoe Jode veronderstel is om oor hulself te dink.
Hierdie oomblik van verdriet oor die lewens verloor en besorgdheid oor die herstel van diegene wat beseer is, behoort 'n geleentheid te wees vir ons om te dink oor hoe ons na mekaar kyk.
Dit is te maklik om ander individue en groepe te blameer vir die probleme wat ons ervaar. Dit is moeiliker, en dalk onnatuurlik, om onsself as deel van die probleem te beskou. Ons moet 'n omgewing skep waar gewelddade nie aanvaar word nie en haat word nie geduld nie.
Verskillende maniere om met ander te praat
As sosiale wetenskaplike wat die verhouding tussen godsdienstige en etniese groepe bestudeer, en kwessies soos antisemitisme, is dit duidelik dat ons, saam met die verantwoordelikheid vir ons medeburgers, verskillende maniere moet vind om met ander te kan praat. Daar is maniere om te debatteer en toe te lig eerder as om te ontken.
Byna 2,000 jaar gelede, was daar verhitte gesprekke tussen twee denkskole, Hillel en Shamai, oor hoe om die Joodse wet te interpreteer. Die dissipels van Hillel was, vir hulle tyd, liberaal, en Shamai se volgelinge, konserwatief.
Na 'n hemelse ingryping om hul geskille op te los, is daar besluit dat Hillel gevolg sal word. Beide posisies is as korrek beskou, maar die volgelinge van Hillel het Shamai erken, selfs al het hulle tot 'n ander gevolgtrekking gekom.
Die praktisyns van huidige politieke retoriek kan in ag neem van hierdie antieke les.
Aangesien die Joodse gemeenskap van Pittsburgh die verlies van hul familielede en vriende betreur, is dit aanloklik om hierdie moorde as iets veraf te beskou. Omdat dit lyk as die woede van 'n misleide individu, blyk dit iets Amerikaners is naby magteloos om aan te spreek.
Maar haat kom nie in 'n vakuum voor nie, en geweld ontvang ook nie aanvaarbare sosiale konsensus nie.
Ongetwyfeld, Amerikaners sal moet nuwe maniere vind om te reageer op individue wat wette en sosiale taboes breek. Die groter taak is om 'n kultuur te skep wat ons verskille waardeer, maar erken ons verantwoordelikheid om vir mekaar te sorg.