Édouard Manet Le dejeuner sur l'Herbe, 1863 Art in Detail - Realistiese Kunstenaar - 2020
Verwerp deur die jurie van die 1863 Salon, Manet het Le dejeuner sur l'Herbe uitgestal onder die titel Le Bain by die Salon des Refusés (begin dieselfde jaar deur Napoleon III) waar dit die grootste aantrekkingskrag geword het, wat beide lag en skandaal opgewek het. In die Le dejeuner sur l'Herbe het Manet hulde gebring aan die artistieke erfenis van Europa. Hy het sy vak van die Konsertkampe ontleen - 'n skildery van Titian wat destyds aan Giorgione toegeskryf is. (Louvre) - en neem sy inspirasie vir die samestelling van die sentrale groep uit die Marcantonio Raimondi graveur na Raphael se uitspraak van Parys.
Maar die klassieke verwysings is opgebou deur Manet se vrymoedigheid. Die teenwoordigheid van 'n naakvrou onder geklede mans word nie deur mitologiese of allegoriese presedente geregverdig nie. Hierdie, en die kontemporêre rok, het die vreemde en byna onwerklike toneel obsceen in die oë van die publiek van die dag gelewer. Manet self het sy skildery genaamd "la partie carrée"In daardie dae is Manet se styl en behandeling as skokkend beskou as die onderwerp self. Hy het geen oorgang tussen die lig en donker elemente van die prent gemaak nie, die gewone subtiele gradasies verlaat ten gunste van brutale kontraste, en sodoende die verwyte van sy"manie om in blokke te sien"En die karakters lyk ongemaklik in die sketsagtige agtergrond van die bos, waarvan Manet die diepte en perspektief doelbewus uitgesluit het. Le dejeuner sur l'herbe - getuienis van Manet se weiering om aan die konvensie te voldoen en sy inisiatief van 'n nuwe vryheid van tradisionele vakke en modusse van verteenwoordiging - kan dalk beskou word as die vertrekpunt vir Moderne Kuns. | © Musée d'Orsay
Rifiutata dalla giuria del Salon del 1863, La Colazione sull'erba die meeste van ons is 'Salon van Refusés"Autoizzato quello stesso anno da Napoleone III. Die opera, die motivering vir die uitreiking van die skandale, is die hoofsaaklikheid van die toernooi. Colazione sull'erba, Manet rivendica l'eredità die maestri del passato e si ispira a due opere del Louvre. Il Concerto Campestre Di Tiziano, die hele plek om die hele Giorgione te verken, is 'n soggerisce in die middel van die sentrum, en is die middelpunt van die sentrum van die Raffaello-omgewing. Die stad is in Paride.Tuttavia, in Colazione sull'erba, la presenza di una donna nuda in mezzo n uomini vestiti non en giustificata da alcun pretesto mitologico e allegorico. La modernità dei personaggi rende oscena, agli occhi diei contemporanei, questa scena quasi irreale.La cosa divertiva Manet che aveva soprannominato il suo quadro "Lo scambio di coppie".Lo stile e la vascura scandalizzarono quasi quanto il soggetto. Manet abbandona le consuete sfumature per lasciare spazio ai violenti contrasti tra luce ed ombra. Egli viene anche aspramente criticus per la sua"mania di vedere tramite macchie"Ek persoonlik nie net 'n paar idees vir die integrasie van die sottobosco, maar ook om die scenario te hê, en om dit te doen, dit is 'n goeie ding om 'n duidelike probleem te gee. La colazione sull'erba, Manet non rispetta nessuna delle convenzioni ammesse tuttavia, ek het 'n nuuskierige reaksie gehad oor die feit dat ek die tradisie van die rappresentasie het. | © Musée d'Orsay
Marcantonio Raimondi - Die uitspraak van Parys, 1510-1520 Marcantonio Raimondi - Die uitspraak van Parys, 1510-1520 Tiziano Vecellio, (inisialmente attribuito a Giorgione) Concerto Campestre, 1509, Parigi, Museo del Louvre
Copyright 2020 \ none \ Édouard Manet | Le dejeuner sur l'Herbe, 1863 | Kuns in detail