September | 2008 | Kaalvoet ini reen
Ek hou begrafnis in Korea
Ek het so rukkie terug by die huis aangekom vanaf 'n begrafnis. Dit was nou regtig bietjie vreemd vir my. Een van die onderwysers se pa is gister oorlede en toe word ek ook sommer aangese om by die begrafnis te wees.
Dis 'n anderste grappie hoor. Eerstens moes ons almal 'n aardige bedraggie opdok, om die familie te ondersteun in die betaling vir al die goeters. Ek weet wragtig nie hoekom ek daarby ingesleep is nie, want ek ken skaars die onderwyser, wat nog van haar pa of enige ander familielid.
Vanaand na skool is ons almal in ons swart pakkies (jy moet soos 'n goth lyk) by die skool weg. Toe ek weer sien stop ons by 'n hospitaal en dom ek vra: "Why are we at the hospital? I thought he died yesterday." So vind ek toe uit dat die begrafnis sommer in die hospitaal se basement gehou word. My eerste gedagte was natuurlik iets in die lyn van 'n snaakse ondergrondse affere. Af met die loopvlak, land ons op 'n blink teelvloer en allerhande fancy en mooi goeters teen die mure. Dit het eerder na die voorportaal van 'n deftige hotel gelyk.
Ons stap nog so ent aan en die antiklimaks van lae plastiek tafeltjies, oorgetrek met wit plastiek, slaan my sommer so tussen die oe. Oral sit mense gesellig op die vloer en kuier om die kospotte. 'n Restaurant by 'n begrafnis???!!! WTF?
Elk geval, om die hoek is 'n groot vertrek waar 'n "shrine" opgerig is met 'n A3 foto van die oorledene en chrysante net waar jy kyk. Die blommerangskikkings is massief met 2 swart en wit linte wat daarvan af hang. Die een lint het 'n boodskap op en die ander een se van wie af dit kom.
Op die tafel voor die foto is 'n klomp eetgoed uitgepak in verskillende bordjies en houers. Van links na regs was daar wit ryskoekies, 'n bak dadels, 'n bak met goed wat ek nie ken nie, dan sulke halfgeskilde pere in een bak en appels in die volgende. Heel regs was 'n heel waterlemoen wat se punt afgesny is. Ek het nie die vaagste benul wat die simboliek of idee agter dit is nie. Ek neem aan dis maar soos offers of iets in daai lyn.
Die naasbestaandes is in tradisionele swart rokke en pakke geklee met 'n wit omboordsel om die kraag by die vrouens en 'n swart en wit band om die linker bo-arm van die mans.
Vir die volgende stap maak jy maar soos die Fillistyne of is dit nou die Romeine? 😉
Uit met die skoene en in 'n ry langs mekaar ingeryg. Ek moes mos op die blerrie punt eindig. Toe ek weer sien word ek aangehuts om eerste te buig en ek het die storie net so aangestaar en gedink hier kom nou nonsens. Dank Vader dit was nie die "moer-op-die-vloer-neer" buig nie, want anders het ek dalk net begin lag. Net 'n respekvolle buig van die hoof en toe is ek daar uit!
Dit het nie eers 'n minuut gevat nie en toe word ons aangejaag na die restaurant toe waar ons neergeplak is op die vloer en allerhande kosse is aangedra. Van rys tot druiwe en rou vis en baie slegte vissop! Dan natuurlik, wat is 'n Koreaanse geleentheid dan nou sonder sy bier en soju! Ek kon dit amper nie glo nie.
Ek moet se, dit was die jollieste begrafnis waarby ek nog was en niemand het eers 'n traan gepik of hartseer gelyk nie. Dis glo hoe die storie maar verloop! Hoop net nie die spul kry dronkverdriet nie…
Ek wens ek kon 'n paar foto's neem, maar ek was bang my begrafnis sal dan volgende op die lysie wees 😉
Rus en vrede tussen gister se helde
Na 'n besige en uitputtende week het ek Saterdag 'n bietjie rus en vrede buite die woelige stad gaan soek.
Ek het 'n ruk terug hier geskryf oor die opstand wat plaasgevind het in 1980 in Gwangju, asook die Nasionale begrafplaas wat opgerig is ter herdenking van die wat gesneuwel het in die proses.
Dit is vir my wonderlik om te sien hoe die Koreane hul geskiedenis herdenk en die moeite wat hulle doen met die oprig van monumente. Ek het al foto's van die begrafplaas gesien, maar dit het my nie naastenby voorberei vir wat ek daar sou ervaar nie.
Dit was 'n stil dag met min mense op die gronde. Die lug was helder blou met 'n paar wit wolksptrepe daaroor geverf. Dit was ongelooflik stil en ek was oorweldig deur 'n gevoel wat ek nie met woorde kan beskryf nie. Ek het deur die groot hek gestap en is begroet deur 'n groot oop spasie en 'n 4m hoe monument wat 'n simbool is vir die nuwe lewe wat Koreane deur die stryd bekom het.
Regs van die monument is 'n klein gebou met foto's opgestapel tot teen die dak, van die 200 mense wat gesterf het. Die effek is baie dramaties en dis so stil en as jy mooi luister voel dit of jy die stemme van die mense wat na jou terugstaar kan hoor. Jong mense, ou mense en kinders wat geglo het in 'n saak en daarvoor baklei het.
Aan die oorkant van die gebou is 'n museum opgerig met foto- en videomateriaal wat die hele storie uitbeeld. Dit was vir my nogal ontstellend om te sien hoe die militante,mense met M16's en masjiengewere doodskiet. Hoe hulle met knuppels geslaan en met bakstene doodgegooi is en dit terwyl hulle nie een 'n wapen gehad het om mee terug te veg nie.
Die liggame van die gestorwenes is in plastieksakke gegooi en agterop 'n trok gelaai, waarna hulle sommer sonder seremonie begrawe is. Die families het egter in opstand gekom en later is almal opgegrawe en geskuif na die huidige begrafplaas waar hulle met eer begrawe is.
Elke jaar op 18 Mei, word daar 'n gedenkdiens gehou waar die families en vriende bymekaar kom om die helde van gister te vereer.
Na die besoek aan die museum is ek reguit na die grafte wat agter die monument le. Daar is 200 grasheuweltjies met 'n kopstuk en 'n wit en swart foto. Daar was 'n vrou wat, saam met haar seun en sy dogter, plat voor 'n graf gesit het en ge-eet en drink het en sodoende die held in hul familie vereer. Dit is hartseer om te sien hoe jonk die mense was.
Hierdie is net weereens 'n bewys dat daar soveel ander lande ook is wat geveg het vir hul vryheid en vir 'n demokratiese land. Suid-Afrika is nie die enigste land wat ooit deur so iets moes gaan nie en verseker ook nie die eerste en laaste nie. Wat dit aanbetref is SA verseker nie uniek nie, alhoewel baie mense vergeet dat daar 'n wereld daarbuite is wat daagliks veg vir hul vryheid en demokrasie.
"Commemoration of the past and continuation of great thoughts begin with finding out and remembering the truth about history"
By kaalvoetinireen 31 Kommentare
So vaal en koud as wat die winter in Korea kan wees, netso warm en kleurvol is die somers. Hier is 'n definitiewe onderskeid tussen die vier seisoene en word uiterse koue en hitte beleef.
Met die somer wat einde se kant toe staan, groet ek die laaste spatsels kleur wat ek kon vasvang. Ek weet die herfs is net so pragtige seisoen met die rooi en geel landskap, maar dit beteken net die koue kom nader.
Ek kan nie in woorde beskryf hoe pragtig dit is nie, maar ek dink met die foto's kan ek darem vir almal so ietsie daarvan gee.
Hierdie oranje veld het behoorlik my asem weggeslaan met die kontrasterende, groen grasgrafte ver in die agtergrond.
'n Plaat lotusblomme wat ek gevang het so aan die einde vat hul blomtyd.
Dit is nou maar eenmaal 'n besonderse blom en hulle is baie groter as wat mens dink.
Al die blare het reeds afgeval en al wat oorbly is hierdie ongelooflike mooi prentjie.
Ek het hierdie pragtige juweeltjie versigtig bekruip en was gelukkig genoeg om die ongerepte skoonheid daarvan vas te vang.
'n Mens kan nie glo dat iets so groen kan wees nie. Hierdie ryslande herinner my aan die Kaap se groen landskappe in die winter.