SIEKTE VAN POSTPARTUM PARESE IN KOEIE: DIE SIMPTOME EN BEHANDELING - DIERE - 2020
Moederskapparesis of gebrek aan kalsium in koeie
Postpartum parese in koeie is 'n komplekse en lewensbedreigende dieresiekte, wat gekenmerk word deur 'n skerp afname in kalsium. Kom voor in die eerste 72 uur na kalwing. Hoekom en hoe om siekte te voorkom, kom ons uitvind saam.
Watter soort siekte en hoe gebeur dit?
Postpartum parese kom meestal voor in hoë opbrengs of bejaardes, die siekte kom selde in jong verse voor. Die siek koei het sy aptyt verloor in die eerste dae van kalwing, dit ontwikkel senuweeagtigheid, spierspasmas verskyn en die liggaamstemperatuur daal. As die dier nie betyds begin genees nie, word die koei gedeeltelik verlam, en dit val met sy kop teruggegooi. Dit is 'n baie gevaarlike stadium van die siekte, in 70% van die gevalle sonder tydige behandeling sterf die dier.
Simptome van postpartum parese:
eetlus is verlore, daar is geen kougom nie;
Liggaamsbewende verskyn, die temperatuur daal;
onstabiliteit in die bene, spierspasmas, verlamming;
Opwinding van die psige, die koei begin mooing, skud sy kop, slaan die horings van die muur, maal sy tande;
verlamming van die farinks en mond, verlies van tong, erge speeksel;
depressie van die toestand, lacrimation;
beëindiging van die interne sekresie, insluitend leëning.
Postpartum parese: 1-ernstige vorm; 2-lig vorm.
Vandag, onder spesialiste, is daar verskeie verduidelikings waarom hierdie komplekse siekte voorkom. Die eerste opsie is 'n skerp afname in bloedsuiker, hipoglisemie. Die tweede opsie is verhoogde aktiwiteit van die pankreas, wat 'n groot hoeveelheid insulien tot gevolg het. In verband met hierdie menings en bevestigings in die praktyk is een van die vinnigste metodes om die probleem te hanteer, 40 ml van 'n 20% glukose-oplossing te spuit. Daar is egter ander oorsake van geboorteparesis:
oorvoeding met konsentrate;
lang hou van 'n dier sonder om te loop;
koue en konsep tydens kalwing;
inhibisie van die funksie van die paratiroïedklier;
sterk senuweeagtige opwinding tydens bevalling;
verskuif koolhidraat en proteïenmetabolisme.
By die eerste tekens van die aanvang van die siekte moet mens die hoofmetode van behandeling vir Schmidt gebruik - die lug in die uier pomp. Hierdie prosedure word uitgevoer met 'n spesiale Evers-toestel.
Die dier word aan sy sy gelê, die uier is gestrek, 'n skoon handdoek is omring, en die tepels word met alkohol ontsmet.
Dan gee elke tepel 'n bietjie melkstrome om die kanaal skoon te maak.
Lugopblaas word vanaf die laer tepels met die toestel uitgevoer. Luchtinjectie word gestop na die spanning van die uier.
Dan word tepels vasgebind met 'n lint of 'n verband. Jy kan nie draad of tou gebruik nie, hulle kan die stof uier deag.
Om met die tepels aan te trek, kan onmiddellik verwyder word nadat die dier opgestaan ​​het. Sien die video vir meer besonderhede.
Nog 'n metode van behandeling is om 'n glukose-oplossing in 'n aar te spuit. Dien 250-500 ml kalsiumglukonaatoplossing toe. Na die onmiddellike behandeling kom die koei gewoonlik binne 30 minute op sy voete. In hierdie geval word die dier opgewek, neem kos, vernuwe die tandvleis, gaan na die toilet. As die koei nie binne die eerste uur na die behandeling opstaan ​​nie, moet die terapeutiese maatreëls herhaal word.
Postpartum parese kan vermy word as jy sekere voorkomende maatreëls volg.
Stal 'n koei om gereeld hooi graankosse te gee, byvoorbeeld, timoteus of weide bluegrass. Maar alfalfa en klawer moet verminder word.