’n Tyd gelede was die land byvoorbeeld verstom oor die storie van ’n Staffordshire-terriërteef van ’n boer van Cornelia in die Vrystaat wat saam met ’n ander hond in hul baas se bakkie was toe dit aan die Wes-Rand gesteel is. Uiteindelik is die voertuig in ’n verlate hut naby die Kruger-wildtuin gekry—byna 700 km van die boer se plaas af. Wat van die honde geword het, was ’n raaisel.
Miskien wel, maar waarskynlik nie heeltemal nie. Neem nou maar weer die hond as voorbeeld. Hy woon in ’n wêreld van aromas en geure en stanke en reuke, sê die kenners, waarin hy hom laat rondlei deur sy spitsige neus op ’n manier wat ons mense ons byna nie kan voorstel nie.
Word hy van sy eienaar af weggeneem—al is dit agter in die stikdonker kattebak van ’n motor—kan die afsonderlike reuke langs die pad nog een-een in sy geheue ingeprent word soos op ’n rolfilm, reken sommige.
Die grasvelde, die vleie, die motorhawens, die woonbuurte, die apteke, die kafees, die fabrieke en wat nog alles kan belangrike wegwysers wees wanneer die verlangende Wagter uiteindelik in die pad val terug huis toe.
Só vertel Desmond Morris in sy boek Cat Watching van ’n Duitse dierkundige se proefneming met huiskatte. Hy het hulle in bokse gelaai en kruis en dwars met kronkelpaaie in hul tuisstad met hulle rondgery en hulle toe iewers in ’n stikdonker doolhof afgelaai.
Die Europese ''painted lady'' steek byvoorbeeld elke lente die Engelse Kanaal van Europa af na Brittanje oor. Europa is op sy beurt die gasheer-vasteland van die Noord-Afrikaanse spesie. In die herfs keer die vlinders terug.
Hoewel hulle oor die grootste deel van hul reis deur die wind voortgestu word, kan ’n mens steeds tereg vra: hoe kan daardie fyne vlindervlerke dit dan hou?