Ek is ŉ burger van God se rykJannie Pelser. Foto: Verskaf. Deur Jannie Pelser Ons leef in stresvolle tye in hierdie sonskynland van ons. Die tragiese wyse waarop Suid-Afrikaners vermoor en verinneweer word, dreig om ŉ totale sonsverduistering te veroorsaak. Daar is ŉ swaarmoedigheid in die gemoed. Hartseer gemeng met woede oor die blatante ongeregtigheid pols in my binneste. Swart Maandag was nog nie eens verby nie toe ŉ volgende plaasmoord deel word van die onverkwiklike statistieke. Sedertdien was daar verskeie plaasmoorde, tesame met die daaglikse kwota van kapings, inbrake, verkragting, ensovoorts – om nie eens van staatskaping te praat nie. ŉ Mens is bekommerd, diep bekommerd. Dit is mense wat deur hierdie goed geraak word. Vir baie van ons is bogenoemde nie meer ŉ teoretiese moontlikheid nie, maar ŉ pynlike ervaring aan eie lyf. As gelowige is dit by tye baie uitdagend om te onderskei hoe die Here wil hê ŉ mens, gegewe die provokasie, moet optree. Ek moet myself gedurig aan ŉ aantal realiteite herinner sodat ek nie koers verloor en die vlaktes inhardloop nie. Het ek daarmee gesê dat misdadigers – alle misdadigers sonder uitsondering – nie aan die pen moet ry nie? Uiteraard nie. Romeine 13:4: … want die owerheid is ŉ dienaar van God tot jou beswil. Maar as jy kwaad doen, het jy rede om bang te wees, want die owerheid het nie verniet die reg om te straf nie. Hy is immers ook hierin die dienaar van God dat hy die kwaaddoener moet straf. Mag hulle hul verantwoordelikheid in dié verband nakom.