Dave Pepler parfuum-blog: Ou mans ruik na bokram
JY LEES NOU Dave Pepler parfuum-blog: Ou mans ruik na bokram
Ou mans ruik na bokram, en jongmans na nat strooi. En rooikoppe na gekneusde gras?
Mansmense het ‘n groot problem met liggaamsreuk.Vir die eerste dertig minute nadat hul begin sweet, ruik dit lekker en aantreklik vir vroue, veral dié wat ovuleer.Die rede hiervoor is dat vars sweet androstenol bevat, ‘n feromoon* wat chemiese seine dra van fiksheid en vrugbaarheid.Ongelukkig oksideer hierdie feromoon binne dertig minute na androstenool, ‘n reuk wat vroue vermy en gewoonlik afstootlik vind, behalwe weer by ovulasie, wanneer hulle dit gelate verduur. Daarby het liggaamsreuk te make met dieet (dink maar aan die bykans oombliklike effek van aspersies op uriene), met genetika en met ras.Oosterlinge het verbasend min liggaamsreuk (hulle het ook minder oorwas!) in vergelyking van rasse wat hul oorsprong by die ewenaar het.Duidelik is hierdie aanpassings wat met temperatuurbeheer te doene het. En wat van die rooikoppe?Die literatuur is deurspek van verwysings na die unieke liggaamsreuk van rooikoppe, en dit wil voorkom of daar wel redes hiervoor is.Slegs 2-4% van die wêreldbevolking het rooi hare, en die oorsprong blyk uit noord Europa te wees.Met hul ligte velle, sproete en geneties unieke samestelling, wil dit voorkom of rooi hare ‘n aanpassing is om vitamien D te bekom waar daar min of flou sonlig voorkom.Kanse is dus goed dat hul sweet effe anders mag ruik.Ek dink so. En wat op aarde het dít met parfuum uit te waai?Wel, die deursnit Suid Afrikaanse man is steeds skrikkerig vir parfuum, met die vrees dat dit dalk mag dui op gay-wees en ook dat dit mag reflekteer op hul beeld as “aartappel-boer” pilare van die samelewing.Gelukkig lyk ons kinders meer androgeen by die dag (ek moet fyn kyk by die stomme Goths) en ouer mans gee nie meer ‘n blou duit om nie.Onlangse navorsing by die Smell and Taste Research Foundation in Chicago het bevind dat ouer mans sielkundig baat by aangename geure en dat dit hul selfvertroue aansienlik verhoog. Ek het op ‘n dorpie in die Klein-Karoo grootgeword en in die ganse hoërskool het slegs een onderwyser na enigiets behalwe karboolseep geruik.Sal ek ooit die somerdae vergeet, sonbesies in die peperbome buite die vensters, die temperatuur bo 35 ºC, die wete dat daar ‘n loom rivier wag – voor jou slaperige oë ‘n tabelsyfers en Meneer X wat oor jou skouer loer, sy walm Old Spice die konsentrasie van primitiewe narkose... (Smell like a man, man.Yeeeehah!) Mans wat belangstel in parfuum sal ‘n goeie begin maak met ‘n verkenning van vetiver, oftewel kuskusgras.Die allerbeste konsentraat kom uit Indië, gemaak in koperketels oor houtvure in die rivier-stad Kannauj.Ek het ‘n bottletjie uit Kannauj wat dien as my verwysing waaraan ek ander meet – die geur is groen en grond en aarts – iets vir ‘n tuinier met growwe hande.
Hier volg my gunsteling kuskus-parfuums:
Vetiver van Guerlain:Die koning, reeds in 1959 vrygestel, waaraan alle ander gemeet moet word.Vetiver begin met ligte sitrusnoot wat byna oombliklik oorgaan in ‘n kliniese kuskusgras met kruie en sandelhout in sy skaduwee.Later vervaag die kruie effens, en die basis van nat mos en leer kom na vore. Vetiver is droog, droog droog, in die selfde kraal as die hemelse Chanel No. 19, en bly neutraal en verfynd.Dit vra na ‘n somermiddag teen sononder, op ‘n vel wat heeldag buite was. Fat Electrician van Etat Libre d’Orange: Moenie dat hierdie moedswillige naam jou afsit nie – Fat Electrician is een van die voorste kuskus-parfuums.Mens sou dit nooit sê as jy na die afgeleefde agterstewe van ‘n oorgewig werker op die etiket kyk nie, nog minder daaroor lees op die webwerf: ... “A midnight cowboy lost on city asphalt”. My eerste neus-opslag het my herinner aan ‘n klam wynkelder – daardie soet-muf reuk van grond en kurk.Dan besef jy die kuskusgras het ‘n deken van soeter mire en opoponax en dat dit van aanwending, tot dit vervaag, presies dieselfde kwaliteit behou.Hierdie parfuum sal nog lank met ons wees, kyk maar. Grey Vetiver van Tom Ford: Elke jaar word ‘n aantal parfuum-pryse uitgeloof, sommige met meer prestige as ander.Maar een ding is seker, vanjaar het Tom Ford se Grey Vetiver skoonskip gemaak by almal.Dis ‘n verbluffende goeie parfuum, in die kenmerkende styl van Ford.Sonder tierlantyntjies, silwerskoon, en gemaak van slegs die beste bestanddele tref Vetiver jou met die opening van vars sitrus, dan kuskus en laaste kom die effe-soet amber en vanilje basis.Dit was vanaf dag een ‘n klassiek.
En so van klassieke gepraat, vroeër vanjaar het Commes des Garçons in samewerking met die Finse ontwerpers Artek, Standard vrygestel.‘n Parfuum wat ruik na ‘n skrynwerkerswinkel, met houtskaafsels, gom, stopverf, en terpentyn?As jy weer in London kom, gaan loer in by die Dover Street Market, en koop ‘n bottle Standard.En as jou man nie daarvan hou nie? - basta! – dra dit self. Laastens, twee ou gunsteling, uit toentertyd.Chanel se Antaeus was ‘n baanbreker met sy heuning en houtgeure, toe dit in 1981 vrygestel is. Ongelukkig was dit die mode om dit ruim aan te plak en Antaeus het bekend gestaan as ‘n sogenaamde “stonker”, sterk genoeg om honde aan’t blaf te sit.Probeer dit weer ‘n slag, net ‘n titsel is genoeg om te bevestig dat dit ‘n meesterstuk is. Guerlain se Habit Rouge, in 1965 vrygestel, bly een van die beste mans-parfuums op aarde.Dit begin oosters, lemoen-agtig, gevolg deur hout en speserye en eindig met leer en amber.Luca Turin noem dit “Sweet dust” – presies reg. Die gebruik van parfuum, veral by mans, kan maklik ontspoor.Daar is produkte op die mark wat ‘n stiervegter teen ‘n verwoede bul sal beskerm en vlieë van die plafon sal losmaak.Benader dus parfuum katvoet en dra dit omdat jy daarvan hou.