'N Dag in die lewe van 'n expat in Kopenhagen, Denemarke - Interessant
'N Dag in die lewe van 'n Amerikaner te midde van 'n Deense winter.
Ek het lank genoeg in Kopenhagen gewoon om te weet dat stiptelikheid die kardinale reël van die Deense etiket is, en tog is my dag op die een of ander manier nog steeds so:
Dit is verbasend ingewikkeld om vroeg in Kopenhagen wakker te word. Vandag, met een voet wat in die Skandinawiese winter geplant is, is die sonsopkoms net voor agt en verborge agter die reënpatroon. My man probeer my rooster voordat hy werk toe gaan, maar selfs dan, met die gemaklike balans tussen werk en lewe hier, is hy skaars by die deur uit nege.
Nadat ons ons koolhidrate-stash vir ontbyt gepil het - donker brood genaamd rugbrød en regte botter - stap ek die vier vlugte van ons stap af en gaan na die gimnasium. Tussen Oktober en Maart kry ons in die beste plek ses tot agt uur gryserige daglig, sodat fietsry, die gimnasium en hardloop in die blaarryke Gemeedparken die winter-D's - vitamien D-tekort, depressie en drinkery - op die spel hou.
En ... ek is laat. Vandag is dit vir koffie saam met 'n Deense vriend in die Royal Library-kafee in die middestad, dus na die gimnasium haas ek deur die hoekmark waar 'n klein Egiptiese hummus, platbrood en groente op voorraad is. Normaalweg oefen hy sy Engels op my - ons het 'n lekker dag gehad! ' - maar ek probeer 'n naderende stiptelikheidsramp vermy, so ek pak vinnig, maak skoon en kies die bus as ek fietsry in die middestad.
Daar is 'n gerug hier dat busbestuurders eksponensieel deur die winter vererger, en die rit van vandag is 'n bewys. Die bestuurder speel hoender met fietsryers en motors terwyl hy by die venster uitkom, verkrummel geel geboue en groen koperspioene die donker lug.
Uiteindelik in die kafee drink ek 'n latte van tien dollar en gesels oor babas en kraamverlof (een jaar, ten volle betaal - net een van die vele maatskaplike dienste wat deur hoë Deense belasting ondersteun word). Buite is die weerspieëling van die biblioteek se vaartbelynde gevel in die Oresund 'n interessante samestelling met die 17de-eeuse woonstelgeboue oorkant die water.
Dit is maklik om te haat op die Deense winter (en dit doen ek gereeld), maar die weer kan ook 'n katalisator wees om nuwe dele van die stad, soos die biblioteek, of ou dele deur 'n nuwe lens te sien.
Na koffie maak ek vinnig 'n draai in die supermark en ignoreer die belaglike pryse terwyl ek my mandjie laai - die enigste manier om suinig te wees terwyl ek inkopies doen. Daarna sit ek rond in plaaslike boetieks totdat 'n willekeurige Deense uit 'n sjokoladeswinkel verskyn en vir my 'n stukkie lekkergoed bied.
Ek is so geskok oor 'n vreemde (terwyl nugter) dans wat van oral af opduik, aanvaar ek sonder enige nadenke. Dit is 'n lekker deel van die lewe hier; aanvanklik lyk die Dene baie gereserveerd, maar dan laat my klein verrassings dink hoe vriendelik en snaaks hulle net onder die oppervlak is. Dit is ook wonderlik dat u nie hoef te bekommer oor die hele lekkergoed- en vreemdelingeprobleem nie.
Die stad is so veilig dat moeders babas in stootwaentjies op die sypaadjie laat terwyl hulle inkopies doen of in kafees eet. Toe ek op my sjokolade klap, stap ek af met die oorvol stoep na die huis en word beloon met nog 'n lekkerny: die ondergaande son wat in 'n blou eterblou lug uit die wolke loer. Minder as 'n uur later is dit nag.
My man arriveer om agtuur huis toe en vind my toegedraai in 'n kombers, skryf, e-pos lees en ons volgende reis beplan. Ons steek 'n paar kerse aan, sit op die rusbank en eet gerookte salm. Die Dene noem dit hygge: die kuns om saam met u belangrike ander (of vriende en familie) te kuier om die winter af te weer, terwyl u buite die nag soos 'n kombers oor die stad gaan sit. Die donker is ten minste stiptelik.
As u daarvan hou om 'n dag in die lewe van 'n expat te loer, gaan kyk gerus na 'n dag in die lewe van 'n expat 'in Oaxaca, Mexiko, 'n dag in die lewe van 'n skrywer in Zagreb, Kroasië en 'n dag in die lewe van 'n Au' Paar in Breukelen, Nederland.