NG gemeente Carnarvon - Wikipedia
Van die moedergemeente Beaufort-Wes is, buiten twee gemeentes op die dorp in 1949, vier aanliggende gemeentes in die geheel afgestig, naamlik Prins Albert, Victoria-Wes, Fraserburg en Carnarvon. Van laasgenoemde is afgestig: Prieska, Williston, Kenhardt, Upington (nie-amptelik omdat die dorp buite die Kaapkolonie geval het en dus streng gesproke nie afgestig kon word nie, maar liewer net gestig is) en gedeeltes van Vosburg, Loxton (aan wie Beaufort-Wes 'n aansienlike getal plase afgestaan het) en Brandvlei. Merweville is in 1904 uit gedeeltes van Beaufort, Laingsburg, Prins Albert en Sutherland afgestig.
Die NG gemeente Carnarvon is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy setel op die dorp Carnarvon in die Noord-Kaap.
Die gemeente het in 1874 van die NG gemeente Beaufort-Wes afgestig. Van Beaufort-Wes, wat vanweë sy ouderdom die moedergemeente van al die NG gemeentes in die Wes- en Noord-Kaapse Karoo is, het ses dogtergemeentes afgestig: Prins Albert (1842), Victoria-Wes (1843), Fraserburg (1851), Carnarvon (1874) (waarvan afgestig is: Prieska, Williston, Kenhardt, Upington [hoewel dit buite Sinodale verband gestig is en eers later by die Kaapse Kerk ingelyf is] en gedeeltes van Vosburg, Loxton en Brandvlei) en laastens op 22 Junie 1949 op Beaufort-Wes self sowel Gamkavallei as Gamka-Oos op Beaufort-Wes self. So is Carnarvon van vier gemeentes, van wie 'n magdom dogtergemeentes op hul beurt afgestig het.
1 Ds. W.P. de Villiers, eerste leraar
2 Tweede kerkgebou opgerig
3 Inwyding van vorige kerk
4 Ou kerk gesloop
5 Nuwe kerk ingewy
Ds. W.P. de Villiers, eerste leraar[wysig | wysig bron]
In 1875 is op die ou plaas Schietfontein die dorp en gemeente Carnarvon gestig en kort daarna beroep die dogtergemeente vir ds. Willem Petrus de Villiers, wat hom geroepe voel om die lidmate op Schietfontein te gaan help met die bou van 'n kerk, 'n pastorie, 'n nuwe gemeente en 'n nuwe dorp. Hy vra sy demissie by die kerkraad op 5 Julie 1875 aan en kry sy eervolle ontslag op Maandag 16 Augustus 1875. Die vorige dag het hy en die gemeente hartroerend van mekaar afskeid geneem. Die Gereformeerde Kerkbode het op 4 September as volg oor die afskeidsplegtigheid berig:
Met die afskeid van die Sondagskoolkinders die agtermiddag is aan hom 'n pragtige skryfkis gegee. Die aand het hy weer sy afskeidsboodskap in die sendingkerk van eerw. Teske gegee, toe 'n "fraai servies" hom aangebied is. Maandagmôre het hy vand ie skool, destyds deur hom gestig en waarvoor hy soveel gedoen het, afskeid geneem. Teen twaalfuur vertrek ds. De Villiers vergesel van 'n menigte inwoners van albei rasse en waens, karre en te voet. Buite op die vlakte het hulle van hom afskeid geneem terwyl, aldus die Kerkbode-medewerker, "de leraar zijne tranen met die der gemeente mengde".
Tweede kerkgebou opgerig[wysig | wysig bron]
Inwyding van vorige kerk[wysig | wysig bron]
Ds. en mev. D.P. van Huyssteen en hul dogtertjie, Dorothea Christina.
Ou kerk gesloop[wysig | wysig bron]
Ds. J.J. Struwig, leraar van 1948 tot 1951.
Ds. W.A. Alheit, leraar van 1951 tot 1963.
Ná byna vyftig jaar het die kerkgebou na deeglike herstel begin vra, gevolglik is omvattende vernuwings en veranderinge gedurende 1929 aangebring. Tog kon die tand van die tyd nie gekeer word nie. Die klippe het dit uitgeroep en die balke uit die timmerasie het antwoord gegee - alles het gesmeek om herstel. In 1946 vestig ds. D.J. Malan wat tydelik waargeneem het na die vertrek van ds. Hugo, die kerkraad se aandag op die dringendheid en omvattendheid van herstelwerk aan die gebou. Die kerkraad het die noodsaak van omvattende restourasie ingesien, die goedkeuring van die gemeente verkry, Wouter De Wet Bronkhorst van die firma Louw en Louw (van Wynand Louw) as argitek aangestel en met 'n geldinsameling begin.
Met die koms van ds. Struwig in 1948 is bevind dat daar twyfel was oor wat te doen staan. Die hulp van argitek Gerard Moerdijk is ingeroep. Sy advies was: breek die ou kerk af en bou 'n nuwe met gebruikmaking van materiaal van die oue. "Buitendien", so het hy betoog, "u kerk verteenwoordig die Gotiese boustyl; dus die Rooms-Katolieke gedagte van die kruiskerk. As Protestante het ons van die Roomse weggebreek, maar aan hulle boustyl hou ons vas - dit is 'n anachronisme!" Volgens M.C. Kitshoff, skrywer van Carnarvon se eeufees-gedenkboek, kan so 'n argument dalk "'n sterk indruk maak op iemand wat afwysend staan teenoor alles wat verband hou met die Rooms-Katolisisme; histories en prinsipieel gesien, staan dit egter swak. By die Hervormers het dit tog nie gegaan oor die plek van aanbidding nie, maar oor die aanbidding in Gees en waarheid; nie oor die kerk en sy boustyl nie, maar oor die feit dat die Woord nie in kerk en kerkgebou tot sy reg gekom het nie. Natuurlik was daar die beeldestormers wat met oorywerigheid ook Roomse kerkgeboue beskadig het; hulle handelwyse is egter nie goed te keur nie en weerspieël ook nie die ware gees van die Protestantisme nie. Dit is so: die Gotiese boustyl is hoofsaaklik 'n godsdienstige boustyl wat in noue verband met die (Roomse) Kerk gestaan het. Tog het hierdie styl gesorg vir die mooiste en indrukwekkendste kerkgeboue in die wêreld - en bewondering daarvoor is tog nie bewondering vir die Rooms-Katolisisme nie!"
Nuwe kerk ingewy[wysig | wysig bron]
'n Brosjure van sowat 40 bladsye is uitgegee met die oog op die inwyding van die nuwe kerk van 11 tot 13 Februarie 1955.
Daniël Petrus van Huyssteen, 1906 – 1913
Wilhelm Adolph Alheit, 1951 – 1963
August Daniël Lückhoff, 1961 - 1964
Harry Butler van Zyl, 1983 - 1987
Arrie Philippus van Eck, 1987 – 1992
Suzanne Cicilia van der Merwe, 2014 - 2019
(af) Kitshoff, M.C. 1974. Kudde van Carnarvon. Nederduitse Gereformeerde Kerk Carnarvon 1874 - 1974. Carnarvon: N.G. Kerk.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=NG_gemeente_Carnarvon&oldid=2169095"
Die bladsy is laas op 23 April 2020 om 09:44 bygewerk.