Die algehele wenner van vanjaar se Atterbury Nasionale Klavierkompetisie is ’n onpretensieuse, plat-op-die-aarde 17-jarige van Harrismith, met ’n eksotiese naam danksy sy Burmese agtergrond en ’n paar hande wat 12 note op ’n klavier in een vat kan raakvat. Hierdie presteerder is ook ’n uithaler danser en naelloper, en die eerste leerling in sy skool se geskiedenis wat die wit erebaadjie mag dra vir sy uitmuntende akademiese prestasie (sy jaargemiddelde is sedert Graad 1 altyd 80%) en ook vir dienslewering (dubbeld die die aantal ure in die afgelope jaar diens aan die skool gelewer; meer as 120 uur oor ses jaar). Ons het Swunhtat Oo ’n paar dae na sy triomfanttelike aand opgespoor vir ’n geselsie.
Ja, nogal ewe in Betlehem. Ek kan ’n bietjie Afrikaans praat, maar my woordeskat laat my soms in die steek!
Jy is seker baie opgewonde dat jy eindelik die groot prys gewen het, want jy het voorheen ook aan die kompetisie deelgeneem, en pryse gewen, dan nie?
Ek het drie kategorieë gewen en dan ook die algehele prys… en ja, dit was R51 750 in totale prysgeld!
Vir nou gee ek dit natuurlik vir my ouers, en hulle sal dit seker vir my opvoeding belê. Ek wil òf musiek òf medies gaan swot na matriek. Ek wil graag ’n sjirurg word.
Ek het regtig alles wat ek wil hê, so ek reken ek sal dit gee vir welsynswerk, om kos vir kinders te gee. Ek sien so baie kinders op straat wat honger ly. My ouers maak soms kerrie en rys en dan gaan gee ons dit vir die mense by 42nd Hill, ’n baie armoedige woonbuurt naby Harrismith se vullishoop.
Dis pragtig. Maar ons dink jy verdien darem so ’n duisend rand om op jouself uit te gee. Hoe sal jy jou bederf?
Ek hou wel van ander soorte musiek. Ek het onlangs Koreaanse pop ontdek… gaan soek bietjie vir 15&. Ek verstaan nie die taal nie, so mens luister half daarna soos na klassieke musiek. Die musiekbedryf is vol sulke negatiwiteit met lirieke oor dwelms en seks en geweld, so ek moet sê ek hou daarvan om te luister net vir die musiek, en my eie interpretasie daarvan. Ek hou ook van dansmusiek, want ek dans graag.
So vyf uur per dag in die vakansie en een of twee uur ’n dag gedurende die kwartaal. Elke naweek ry ons deur Pretoria toe vir ’n twee-uur les by Prof Stanford.
Wel, ek studeer, of ek hardloop vir oefening, of ek dans! Ek het myself verskillende “moves” geleer deur lesse op Youtube te kyk; want dis lekker oefening en nie so eentonig soos hardloop nie. Ons skool hou elke tweede jaar ’n megadrama en ek het vir vanjaar s’n ons graad se choreografie gedoen. Ek het dit basies soos ’n klavierstuk ingestudeer en toe my klasmaats al die passies geleer. En ek het ook ’n rol gedans; dit was regtig pret!
“Ons is ontsettend trots op Swunhtat. Hierdie prys is ’n groot eer, maar die Harriston Skool-familie ken hom so… hy is voorwaar ’n buitengewoon talentvolle leerling. Hy is akademies uitstekend, hy presteer op die atletiekbaan, en hy is ook geweldig kunstig soos hierdie prys wys. En jy kry nie ’n meer nederige kind nie – hy sal nooit sy gewig rondgooi nie. Ons skool is klein en daarom neem almal aan alles deel; en ons fokus op individuele aandag. Hy gryp alles aan wat na sy kant toe kom, soos sy graad se dans wat hy vir ons megadrama gechoreografeer het – en maak daarvan ’n sukses. Hy is ’n wonderlike deel van ons familie.”