Jaco, ek weier nêrens om die woord verkragting te gebruik nie – inteendeel, ek erken dit juis in verskeie gevalle. Die vraag is of daar by die gebeure waarna jy spesifiek verwys werklik van verkragting sprake is. Jy is daarom bloot meerwaardig en neerpratend met jou verwysing na hierdie definisies van verkragting.
As die wet sê jy kan met jou gevangene trou, het sy die reg om nee te sê? Waar staan dit dat ‘n vrou moet instem, anders is dit verkragting?
Apostaat, die onus rus op jou om te bewys dat verkragting deel was van die Israelitiese man se huwelik met sy vrou, selfs al was sy ‘n krygsgevangene. Ek het geen rede om uit die wette wat hier ter sprake is af te lei dat verkragting van hierdie vroue, self binne die huwelik, goedgepraat of aangemoedig word nie.
Gestel ek is ‘n krygsgevangene wat teen my sin met ‘n Israeliet trou. Hy probeer my verkrag en ek keer hom en sê, jy mag dit nie doen nie. Hy vra my hoekom. Wat sê ek vir hom?
Jy stem saam dat verkragting ‘n werklikheid was in die antieke wêreld, en ook dat dit voorgekom het onder die Israeliete. Ek beskuldig nie hier enigiemand spesifiek nie, maar vra jou wat jy dink sou gebeur in die hipotetiese scenario wat ek hier voorstel. As jy dink dit is ‘n onredelike vraag sal ek graag hoor hoekom.
Hiermee eindig ek my gesprek oor hierdie onderwerp. Ek is ook vir die volgende twee weke op vakansie en aflyn. Ek sal my weer in Januarie vergewis van hoe jou anti-Christelike agenda vorder.