Wat is die oorsprong van die bedreigings teenoor ’n sake-eienaar of entrepreneur in Suid-Afrika in 2018 en wat moet hy of sy doen om die sakeonderneming staatsbestand te maak?
Die eerste is die regerende party en die bedreiging is hoofsaaklik gevestig in sy vormingsideologie. Die politieke ideologie van die regerende party word ondersteun deur die teorie van die Nasionale Demokratiese Revolusie. Dié teorie spruit op sy beurt uit Lenin se teorie van imperialisme dat die welvaart van koloniale magte slegs ontstaan het deur die uitbuiting van die gekoloniseerdes en is dus inherent onverdiend. In Suid-Afrika het die ANC dié teorie aangepas vir wat hy kolonialisme van ’n spesiale aard noem – die spesiale aard synde dat, anders as in baie ander dele van die wêreld, die koloniseerder ’n permanente deel van die samelewing geword het en nooit sal weggaan nie.
Die doel van die Nasionale Demokratiese Revolusie is om die koloniseerder van sy welvaart en alles wat daaruit voortvloei – sy onderwys, lewenstandaard, tuiste, eiendom en geleenthede vir vooruitgang – te onteien. Totdat dit gebeur het, hou die teorie stand, kan die revolusie nooit volkome wees nie.
Die party verstaan egter lankal dat om eenvoudig die kapitalistiese ekonomie te vernietig, so ’n kettingreaksie van negatiewe gevolge sou ontketen dat dit, op sy beurt, die revolusie sou vernietig. Die doel moet eerder wees om “die kapitalistiese ekonomie tot die revolusionêre agenda van die staat aan te wend”.
Deel van die briljantheid van die NDR-teorie lê daarin dat waar enige beswaar teen die negatiewe gevolge van hierdie regulatoriese beleide geopper word, die persoon wat die besware maak, daarvan beskuldig sal word dat hy/sy die onverdiende status quo, wat tydens die koloniale era gevestig is, wil verdedig. Om die beleid hoegenaamd te bevraagteken, is op sigself bewys van die misdryf en dus word die nadelige gevolge van die beleid nooit genoegsaam ondersoek nie.
Indien daar enige twyfel bestaan het oor waarheen die party oor beleid op pad is, behoort die onlangse twis oor die idee van wit bevoorregting selfs die skeptici te oortuig.
In ’n toespraak verlede maand het mnr. Maimane gesê dat die DA wit bevoorregting sou beveg. Daar is gesuggereer dat hy dalk nie volledig verstaan het waartoe hy sy party verbind nie, maar ek twyfel nie daaraan dat sy adviseurs presies weet wat die term in die Suid-Afrikaanse konteks beteken nie.
Dit is ’n vreemde wêreld wanneer diegene wat so hard werk om die ekonomie te bou en geleenthede vir die armes en die werkloses te skep, as skurke voorgehou word. Dit terwyl die politici en aktiviste, wat in die pad daarvan kom en dit so moeilik maak om te slaag en te belê, as helde in die stryd teen armoede en werkloosheid beskou word.
Laastens kom ons by die regering self. In plaas daarvan om ’n positiewe omgewing vir belegging te skep, het baie beleide van die regering die teenoorgestelde uitwerking. Ek verwag/vrees dat die regering in die onmiddellike toekoms die volgende sal doen:
Dit is ’n werklik beswarende lys struikelblokke wat u die hoof moet bied. Daar is baie ontleders wat ons sal vertel dat dinge nou sal verbeter, maar ek het egter sedert Desember genoeg gesien om te sê dat ek nie dink dat dit in die onmiddellike toekoms sal gebeur nie. Dus, indien kleinsake-eienaars hulle verbind het tot Suid-Afrika en wil help om ’n sukses daarvan te maak, sal ek hulle aanraai om die volgende strategiese opsies te oorweeg:
Die eerste is om versigtig te wees vir besigheid met die regering. Dit mag vir ’n tydjie lonend wees, maar indien daar ’n wending teen u kom, kan u heeltemal uitgeskakel word;
Die ideale posisie om dan in te wees, sou waarskynlik wees om ’n klein of middelgrootte firma met beperkte transaksies met die staat of georganiseerde besigheid te hê wat meer op intellektuele as op vaste kapitaal staatmaak en wat dienste verskaf aan ’n kliëntebasis binne sowel as buite Suid-Afrika.
Die eerste hiervan is om nie deel van die probleem te word nie. Indien u nie ’n slagoffer van die rassemanipulasie-dekrete van die staat wil word nie, moet u sover moontlik probeer om nie daaraan te voldoen nie of u voorsieners en vennote te dwing om dit te doen nie. Weer eens is die briljantheid van die NDR-tipe beleid dat die slagoffer die beleid op homself van toepassing begin maak. Ek weet dat hier wetlike en regulatoriese struikelblokke is en ek is simpatiek daarteenoor. Maar op ’n tydstip moet ’n mens uit beginsel ’n standpunt inneem.
Die tweede is om aktief betrokke te wees in die beleidsomgewing. Sluit aan by dié organisasies wat vir die regte goed baklei. Sluit by hulle almal aan. Soos om te belê in groepe soos AfriSake of om ’n vriend te word van die IRV (lees meer hieroor by irr.org.za) is van kritieke belang – ons gee om wat met klein sakeondernemings gebeur en baklei baie hard vir hulle (debietorders maak dit alles moontlik).
Saam het ons ’n geweldige impak, maar as u nie betrokke raak nie, is daar niemand anders wat vir u sal opstaan nie.
Dr. Frans Cronje bestuur die sentrum vir risiko-ontleding – ’n dinktenk van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge. SMS IRR na 32823 om meer te wete te kom.
Die vergaderings is net bedoel om die bates en laste te onderskei. Die Staat wil nie laste onteien nie. Net so met die NHI mediese dienste soos al die ander