Enigiemand wat selfs belangstel in die wêreldomgewing, weet alles is nie goed nie. Maar hoe sleg is die situasie? Ons nuwe referaat toon dat die lewensvooruitsigte op aarde slegter is as wat algemeen verstaan ​​word.
Die navorsing gepubliseer vandag hersien meer as 150 studies om 'n volledige opsomming van die natuurlike wêreld te lewer. Ons gee 'n uiteensetting van die waarskynlike toekomstige neigings in die agteruitgang van biodiversiteit, massa-uitwissing, klimaatsontwrigting en planetêre vergiftiging. Ons verduidelik die erns van die menslike verknorsing en gee 'n tydige momentopname van die krisisse wat nou aangespreek moet word.
Die probleme, wat almal gekoppel is aan menslike verbruik en bevolkingsgroei, sal die komende dekades byna seker vererger. Die skade sal eeue lank gevoel word en bedreig die voortbestaan ​​van alle spesies, ook ons ​​eie.
Ons artikel is geskryf deur 17 vooraanstaande wetenskaplikes, waaronder die Flinders Universiteit, Stanford Universiteit en die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles. Ons boodskap is dalk nie gewild nie en is inderdaad skrikwekkend. Maar wetenskaplikes moet openhartig en akkuraat wees as die mensdom die omvang van die uitdagings wat ons in die gesig staar, wil verstaan.
Die mensdom moet ooreenkom met die toekoms wat ons en toekomstige geslagte in die gesig staar. Shutter
Om die probleem aan te pak
Eerstens het ons gekyk na die mate waarin kundiges die omvang van die bedreigings vir die biosfeer en die lewensvorme daarvan, insluitend die mensdom, begryp. Dit is kommerwekkend dat die navorsing toon dat toekomstige omgewingstoestande baie gevaarliker sal wees as wat kenners tans glo.
Dit is grotendeels omdat akademici geneig is om daarin te spesialiseer een dissipline, wat beteken dat hulle in baie gevalle nie vertroud is met die komplekse stelsel waarin probleme op planetêre skaal en hul potensiële oplossings bestaan.
Boonop kan regerings positiewe verandering belemmer verwerp of wetenskaplike advies te ignoreer, en onkunde oor menslike gedrag deur beide tegniese kundiges en beleidmakers.
Meer in die breë, die mens optimisme vooroordeel - om slegte dinge te dink, is meer geneig om ander as jouself te tref - beteken dat baie mense die omgewingskrisis onderskat.
Getalle lieg nie
Ons navorsing het ook die huidige stand van die wêreldomgewing nagegaan. Alhoewel die probleme te veel is om hier volledig te dek, sluit dit die volgende in:
A halvering van die plantegroei-biomassa sedert die landbou-rewolusie ongeveer 11,000 XNUMX jaar gelede. Oor die algemeen het mense amper verander twee-derdes van die aarde se landoppervlak
Oor ons 1,300 XNUMX gedokumenteer uitsterwing van spesies oor die afgelope 500 jaar, met baie meer onopgeneem. Meer in die algemeen het die populasiegroottes van diersoorte met meer as afgeneem twee-derdes oor die afgelope 50 jaar, wat daarop dui dat meer uitwissings op hande is
Oor ons een miljoen plant- en diersoorte wêreldwyd met uitsterwing bedreig. Die gesamentlike massa wilde soogdiere van vandag is minder as n kwart die massa voordat mense die planeet begin koloniseer het. Insekte is ook vinnig verdwyn in baie streke
85% van die wêreldwye vleilandgebied verlore in 300 jaar, en meer as 65% van die oseane gedrang tot 'n mate deur mense
'N Helfting van lewende koraalbedekking op riwwe in minder as 200 jaar en 'n afname in seegras met 10% per dekade oor die afgelope eeu. Ongeveer 40% kelpwoude het in oorvloed afgeneem, en die aantal groot roofvisse is minder as 30% daarvan 'n eeu gelede.
Belangrikste omgewingsveranderingskategorieë word uitgedruk as 'n persentasie relatief tot die ongeskonde basislyn. Rooi dui persentasie kategorie aan beskadig, verlore of andersins aangetas; blou dui persentasie ongeskonde, oorblywende of onaangeraak aan. Grense in bewaringswetenskap
'N Slegte situasie word net erger
Die menslike bevolking het bereik 7.8 miljard - verdubbel wat dit in 1970 was - en sal teen 10 ongeveer 2050 miljard beloop. Meer mense is gelyk aan meer voedselonsekerheid, grondagteruitgang, plastiese besoedeling en verlies aan biodiversiteit.
Hoë bevolkingsdigthede maak pandemies meer waarskynlik. Hulle dryf ook oorbevolking, werkloosheid, behuisingstekorte en verslegtende infrastruktuur aan, en kan konflik tot gevolg hê opstande, terrorisme en oorlog.
In wese het mense 'n ekologiese ontwerp geskep Ponzi skema. Verbruik, as persentasie van die aarde vermoë om homself te regenereer, het gegroei van 73% in 1960 tot meer as 170% vandag.
Hoogverbruikende lande soos Australië, Kanada en die VSA gebruik veelvuldige eenhede fossielbrandstofenergie om een ​​energie-eenheid voedsel te produseer. Die energieverbruik sal dus in die nabye toekoms toeneem, veral namate die wêreldwye middelklas groei.
Dan is daar klimaatsverandering. Die mensdom het die aardverwarming van 1 ° C in hierdie eeu al oorskry, en dit sal amper verseker wees 1.5 ° C oorskry tussen 2030 en 2052. Selfs as al die lande deelneem aan die ooreenkoms Parys as hulle hul verbintenisse bekragtig, sou die opwarming teen 2.6 nog tussen 3.1 ° C en 2100 ° C bereik.
Die menslike bevolking sal teen 10 2050 miljard bereik. Shutter
Die gevaar van politieke impotensie
In ons referaat word bevind dat wêreldwye beleidsbepalings nie hierdie eksistensiële bedreigings aanspreek nie. Om die toekoms van die aarde te beveilig, is verstandige langtermynbesluite nodig. Dit word egter belemmer deur korttermynbelange, en 'n ekonomiese stelsel wat konsentreer rykdom onder enkele individue.
Regse populistiese leiers met anti-omgewing agendas neem toe, en in baie lande word protesgroepe vir omgewings gemerk as "terroriste". Omgewingswese het as politieke ideologie gewapen geword, eerder as om dit as 'n universele manier van selfbehoud beskou te word.
gefinansier disinformasieveldtogte teen klimaatsaksie en bosbeskermingbyvoorbeeld, beskerm korttermynwinste en beweer dat sinvolle omgewingsoptrede te duur is, terwyl u die breër koste om nie op te tree nie, ignoreer. In die algemeen lyk dit onwaarskynlik dat besigheidsbeleggings sal op voldoende skaal verskuif omgewingsramp te vermy.
Fundamentele verandering is nodig om hierdie verskriklike toekoms te vermy. Spesifiek stel ons en baie ander voor:
afskaf die doel van ewige ekonomiese groei
die ware koste van produkte en aktiwiteite te openbaar deur diegene wat die omgewing beskadig, te dwing om te betaal vir die herstel daarvan, soos deur koolstof pryse
vinnig uitskakeling van fossielbrandstowwe
die regulering van markte deur monopolisering te beperk en onnodige korporatiewe invloed op beleid te beperk
regeer in korporatiewe lobbying van politieke verteenwoordigers
opvoeding en bemagtiging van vroue regoor die wêreld, insluitend om beheer oor gesinsbeplanning te gee.
Die werklike koste van omgewingskade moet deur die verantwoordelikes gedra word. Shutter
Moenie wegkyk nie
Baie organisasies en individue is toegewyd aan die bereiking van hierdie doelstellings. Hulle boodskappe het egter nie voldoende deurgedring tot die beleids-, ekonomiese, politieke en akademiese terreine om veel verskil te maak nie.
Om nie die omvang en die erns van probleme wat die mensdom in die gesig staar, te erken nie, is nie net naïef nie, maar gevaarlik. En die wetenskap speel hier 'n groot rol.
Wetenskaplikes moenie die oorweldigende uitdagings voorlê nie. In plaas daarvan moet hulle vertel dit soos dit is. Enigiets anders is op sy beste misleidend en in die ergste geval moontlik dodelik vir die menslike onderneming.
Corey JA Bradshaw, Matthew Flinders Professor in Globale Ekologie en Modelle Tema Leier vir die ARC Centre of Excellence for Australian Biodiversity and Heritage, Flinders Universiteit; Daniel T. Blumstein, professor in die Departement Ekologie en Evolusionêre Biologie en die Instituut vir die Omgewing en Volhoubaarheid, Universiteit van Kalifornië, Los Angeles, en Paul Ehrlich, president, Sentrum vir Bewaringsbiologie, professor in bevolking in Bing, Stanford Universiteit