Vir ons as familie, was hy soos 'n sederboom, sterk, regop,reikend na bo, met oopgespreide arms, wat almal altyd in sy liefde omvou het!
Ek sit nou slapeloos hier en bepeins die lewe en dood van my pragtige skoonpa.Hy is presies om middernag oorlede. Ons het gejaag om betyds te wees, maar was te laat.Dis eintlik 'n verligting, want hy het nou vir amper drie weke wanhopig geklou aan die lewe.
Al was hy negentig,is dit steeds 'n groot verlies vir ons..'n era is vir ewig verby. Ons sal nooit meer sy laggie hoor nie. Ons sal nooit meer saam met hom stap om na sy tuintjie, waarop hy so trots was, te gaan kyk nie.Ons sal hom nooit meer uitgevat sien in sy hemp, das en baadjie nie. Hy was so lief om mooi aan te trek.Ek sal nooit meer vir hom klavier speel nie.Ons sal nooit meer sy leuse, "werk maak sterk",uit sy mond hoor nie. Dit sal net 'n familieherinnering bly!Hy sal nooit weer sy hand diep in sy sak steek om vir 'n arme 'n geldjie te gee nie.Hy sal nooit meer die motordeur vir my oopmaak nie. Hy was een van die min jintelmanne wat ook sou terugstaan dat 'n vrou eerste by die deur ingaan.
Gelukkig het hy die laaste drie maande van sy lewe, verskeie hoogtepunte beleef. Manlief het hom geneem om op die Gautrein te ry, hom vir oulaas Marievale toe geneem om voëls te gaan kyk. Sterk is die prentjie nog, toe hy daardie skemeroggend met sy sweetpak aan en sy verkykertjie reggestaan het vir die oplaai! Hy het ook 'n paar honderd Bybels namens die Gideons by verskeie skole uitgedeel.Die week voor hy siek geword het, het hy nog sy tuintjie reggeruk vir die nuwe seisoen.
Nou is dit net die bergwagters,duiwe en langstertjies wat elke dag vergeefs kos kom soek. Ja, die bakkie met beenmeel en saadjies is vir ewig leeg…
My hart voel soos hierdie bakkie, maar ek weet as die smart en hartseer verby is, sal die bakkie weer vol word van die goeie herinneringe aan 'n baie besonderse mens!