ALLE MENSE IS VAN GEBOORTE IN ADAM
Bladsy 1 Bladsy 2 Bladsy 3 Bladsy 4 Artikels
Laai hierdie artikel “Die Geestelike Geboorte.pdf” hier af.
ALLE MENSE IS VAN GEBOORTE IN ADAM
God het die mens so geskape dat hy nie 'n natuur van sy eie het nie. By sy skepping was Adam neutraal, in sy gees was nog geen natuur gebore nie. Hy het nie 'n goddelike natuur of 'n satan natuur gehad nie. Hy was so geskep dat hy vatbaar kon wees vir die aanneming van die natuur van God of die natuur van Satan. Daar was eintlik geen middeweg nie – nie eens ruimte vir 'n menslike natuur nie. Dit was óf die natuur van God óf die natuur van Satan wat vir die mens beskore was. In ooreenstemming met God se begeerte na liefdevolle kinders, nie robotte nie, het hy Adam vrye keuse gegee. Daar was een boom waarvan Adam nie mag geëet het nie, die boom van die kennis van goed en kwaad. Adam was ongehoorsaam en het die verbode vrug geëet, net soos God vooraf geweet het. As Adam eerder van die boom van die lewe geëet het, sou Hy ewige lewe ontvang het (Gen. 3:22).
Adam se sonde het geweldige implikasies gehad. Die dag wat hy die verbode vrug eet, sou hy sterf. So het God hom gewaarsku (Gen 2:17). Hoe kan dit wees? Adam het dan na die sondeval nog aan bly lewe tot die rype ouderdom van 930 jaar (Gen. 5:5). Het God 'n fout gemaak? Het hy van gedagte verander?
Nee, die waarheid is in Adam se gees is satan se natuur gebore, dus het Adam gesterf die dag toe hy satan gevolg het. Sy liggaam het nog bly lewe, maar die eintlike Adam, sy gees (waar sy identiteit opgesluit lê), was voortaan dood– verwyder ver weg van God. Meer nog, satan was nou sy vader want wie ookal se natuur in die mens se gees gebore is, is sy vader. Dus het Adam satan se natuur aangeneem en satan is niks van God.
Die sonde bring die dood (Rom. 6:23) en omdat die hele mensdom uit Adam voortspruit (Hand. 16:26), is sy gevalle toestand en geestelike dood ook aan elkeen van ons oorgedra. Ons almal het in Adam gesterwe (1 Kor. 15:22).
Dis 'n moeilike konsep vir ons om te verstaan. Dit klink so onregverdig. Hoekom moet ons geblameer word vir wat Adam gedoen het? Die antwoord is dat ons nie daarvoor geblameer word nie. Meeste gelowiges dink sonde is die mensdom se grootste probleem. Baie dink dat die wat hel toe gaan, gaan omdat hullle gesondig het. Dis nie heeltemal waar nie. Hoekom nie? Want sonde is bloot 'n uiterlike manifestasie van 'n dieperliggende toestand. Ons is nie sondaars omdat ons sondig nie—ons sondig omdat ons sondaars is. Dit het te doen met ons toestand. 'n Hond is as hond gebore vanuit hond-ouers. 'n Kat is as kat gebore vanuit kat-ouers. 'n Gevalle mens is as gevalle mens gebore vanuit gevalle mens-ouers. Die klei kan nie vir die pottebakker sê: hoekom maak jy my so nie! (Jesaja 45:9). Onthou wie is ons vader toe ons gebore is, natuurlik satan. (In elk geval, soos ons later in die boek sal sien, God het ook op hierdie gebied 'n oplossing vir die probleem verskaf.)
Maar die probleem is nie soseer die sondes wat ek en jy gepleeg het nie. Hier is die probleem: Daarom, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het… (Rom. 5:12)
Die probleem is die toestand van rebellie en vyandigheid teenoor God, wat ons van Adam geërf het (Rom. 8:7-8). So kras as wat dit mag klink, ons het 'n Satan - natuur van Adam geërf (Joh. 8:44; 1 Joh. 3:8). Dit is die kern van die probleem - ons sondes is maar bloot 'n uitvloeisel daarvan. En daardie toestand is daarvoor verantwoordelik dat ons geestelik doodgebore is.
As ons weer kyk na ons skets van die drie komponente van die mens, dan is die kern van die mens se wese, die gees, met satan se natuur reeds in die mens se gees by geboorte.
Maar daar is ŉ oplossing. Dis die wonderlike nuus! Ons kom nou daarby. Maar ek wil jou waarsku: die kanse is goed dat dit nog nooit so aan jou verduidelik is, soos wat jy hierna gaan lees nie.
God, die Vader hunker na liefdevolle lojale kinders in Sy huis. God kan op geen geskape wese staatmaak om vir ewig volmaak voor Hom te wees nie. Iets anders as 'n geskape mens moes uitgedink word. God word nooit onkant gevang nie. Hy het 'n plan uitgedink nog voor die grondlegging van die wêreld. Kyk na Efes. 1:3-4: Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus, … soos Hy [God die Vader] ons in Hom [Christus] uitverkies het voor die grondlegging van die wêreld om heilig en sonder gebrek voor Hom [God die Vader] in liefde te wees... (woorde in hakies en onderstreep bygevoeg deur outeur)
Hierdie gedeelte gaan nie oor die uitverkiesing van een groep mense bo 'n ander nie. Dit gaan oor die feit dat God dit vooraf beskik het dat die mens in Christus sal wees. Hierdie in-Christus mense/kinders sal in Sy huis woon. Hulle sal “sonder gebrek”, sonder tekortkominge en volmaak in liefde wees, vir ewig. As jy kyk na vers 5, dan sê dit dat dit ook insluit dat Hy dit vooraf beskik het dat ons sy eie kinders sal wees.
Lank gelede, waarskynlik na Lucifer se rebellie, maar voor die aarde gevorm is, het God so besluit. Hierdie voorafbepaalde plan staan vas, maak nie saak wat op die aarde, of in die uitspansel, of in die hemel gebeur nie.
Maar wat bedoel ons met “in Christus”? Aha! Hier kom ons by die groot geheimenis - 'n misterie! Hierdie uitdrukking of soortgelyke ekwivalent kom meer as 200 keer voor in die Nuwe Testament en meer as 140 keer verwys dit na die eenwording tussen Christus en 'n mens.
Vir God die Vader en vir Sy Seun is dit 'n uiters belangrike konsep. Weet jy wat was Jesus se laaste boodskap aan sy elf dissipels gedurende die Nagmaal voor Hy gevange geneem is? Dit was juis oor hierdie misterie:
In dié dag sal julle weet dat Ek in my Vader is, en julle in My, en Ek in julle… (Joh. 14:20) Wie in My bly , en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie. (Joh. 15:4)
Die betekenis van die boodskap het bo-oor die koppe van die die dissipels gegaan, want hierdie eenwording is 'n geheimenis wat God later deur Sy Heilige Gees aan een man sou openbaar.
Alhoewel Jesus verwys het na die geheimenis wat homself sou afspeel, moes Hy eers gekruisig word en dan uit die dood opstaan, voordat die geheimenis openbaar kon word. Hy was die Saad wat op die grond moes val en sterf voordat Hy vrug kon voortbring (Joh 12:24). Die geheimenis is daarna eers aan Paulus openbaar en na hom, aan gelowiges wat 'n honger ervaar het vir dieper insig.
Geen geskape wese kan 'n rol speel in die vervulling van God se plan nie. God moes iets van Homsself neem en in mense plaas waardeur hulle blywend omskep sou word in 'n nuwe mensras met 'n Goddelike natuur. Dit was 'n besluit van God “volgens sy eie voorneme … van ewigheid af” (2 Tim. 1:9) [Grieks: pro chronos - dit is letterlik voordat tyd begin het]. Dit was toe dat die tweede Persoon van die Drie-eenheid soos 'n lam geoffer is om op 'n kruis vermoor te word, sodat Hy in die mens kan wees en die mens in Hom (Hand 2:23, Openb 13:8). Net Christus in daardie pesoon, kan deur God vertrou word.
Jesus was die eerste een wat die uitdrukking weer gebore gebruik het. In sy gesprek met een van die leiers van die Fariseërs, Nikodemus, het Jesus uit die bloute die onderwerp aangeroer:
...Ek sê vir jou,as iemand nie weer gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie. (Joh. 3:3)
Nikodemus was verstom. So sou ek en jy ook gewees het. Wie het al ooit gehoor van enige wese wat tweekeer gebore word? Dis absurd! Dit gebeur net eenvoudig nie! Nikodemus se reaksie was heeltemal normaal. Hy vra: hoe kan dit gebeur - 'n mens kan tog nie terug in jou ma se skoot ingaan nie? Jesus herhaal toe sy stelling en voeg by: Wat uit die vlees gebore is, is vlees; en wat uit die gees gebore is, is gees…. Die wind waai waar hy wil, en jy hoor sy geluid, maar jy weet nie vanwaar hy kom en waarheen hy gaan nie. So is elkeen wat uit die gees gebore is. (Joh. 3:6-8)
Jesus se antwoord het nie juis die absurditeit opgeklaar nie. Al wat mens daaruit kon neem was dat die wedergeboorte nie 'n vleeslike ding was nie, maar in die geestelike dimensie plaasvind en dat dit 'n onsigbare onverklaarbare verskynsel is, soos die wind wat wie weet waarheen waai. Dit was 'n misterie wat nog so sou bly totdat die tyd ryp sou wees vir God om meer daaroor te openbaar. En die persoon aan wie God dit openbaar het, was iemand van wie mens dit die minste sou verwag het. Dit was die een wat apostel geword het, nadat hy Christene passievol vervolg het: Saulus wat later Paulus genoem is! Na sy bekering het God sekere diep waarhede - die kern van die evangelie van Christus– aan hom geopenbaar (Gal. 1:15-17). Hy skryf daaroor in Kol. 1:27:
Die geheim is: Christus leef in julle. Dit is die waarborg dat julle in die hemelse heerlikheid sal deel. (Nuwe Lewende vertaling)
As Christus in jou leef, kan jy deel word van die heerlikheid van God se huis - dit is gewaarborg! Paulus het nooit die term wedergeboorte gebruik nie, maar hy het male sonder tal die uitdrukking in Christus gebruik om die eenwording tussen die gelowige en Christus aan te dui. Hoe werk dit? Wat het die eenwording met Christus, met die wedergeboorte uit te waai? Dit is waaroor die volgende hoofstuk gaan.