Mickail Adams van Randburg duik oor vir ’n welverdiende drie tydens die kwarteindstryd waar Alberton uitgeskakel is. Foto: Marius Nortjé
O,hoe wens ek dat die versugting van baie wit Suid-Afrikaners, veral die afgelope week, dat ons moet ophou oor ras praat en die toekoms saam omhels in my leeftyd haalbaar was.
Die onkunde, arrogansie en gewelddadigheid van ons voorsate teenoor die mense wat hulle van die 17de eeu af hier raakgeloop het.
Soos Dirk Hermann van Solidariteit gewys het toe hy laas week ’n brief oor die Anglo-Boereoorlog van 117 jaar gelede aan prins William geskryf het (skaars ’n dag nadat hy Jakarana FM se Tumi Morake aangeval het omdat sy onaangename herinneringe uit die verlede opgediep het), kan ons nie net die geskiedenis uitvee as ’n slegte nagmerrie wat verby is nie.
Dié etniese mobiliseerders gaan dit vir my tienderjarige dogter baie moeiliker maak om oor 10, 20 jaar gelukkig en tevrede in Suid-Afrika te woon.
Die oudredakteur Tim du Plessis skryf gister in Rapport oor dié saak en stel dit as ’n morele ekwivalensie: Die Kallie Kriels en die Tumi Morake’s het albei ’n saak; hulle is “ewe omgekrap”.
En nou tree jy in die bresse vir hul geesteskinders wat empire bou deur met vrees en agterdog te smous?
Wit mense en Afrikaners moet met ’n groter historiese perspektief, sensitiwiteit, begrip en realisme ’n nuwe plek in die nuwe omgewing verbeel.