Rut het goed besef wat haar skoonma aan haar voorgestel het. Deur hierdie simboliese handeling moes sy aan Boas ‘n huweliksaansoek doen. Sy moes daar op die dorsvloer, waar Boas lê en slaap, sy kombers optel en by sy voete gaan lê. Nou die kombers optel was in Israel ‘n algemene uitdrukking vir huweliksgemeenskap. Rut moes egter simbolies net die puntjie van die kombers by sy voete optel. En dan moes sy nie langs hom gaan lê, asof sy sy vrou was nie, maar aan sy voetenent, soos ‘n dienares wat iets kom bedel.
God sy dank het hy hierdie simboliese handeling direk verstaan. Rut het hom ‘n huweliksaansoek gedoen.
Tog was dit nie uit die bloute nie. Dit sien mens uit die feit dat toe Boas wakker word, hy direk begryp het wat aan die hand was. Rut het nie sommer ‘n willekeurige man besoek nie. Hy was een van die lossers van haar skoonfamilie. Die feit dat Rut die huweliksaansoek gedoen het, was ook nie in daardie tyd ongebruiklik by ‘n swaershuwelik nie. Daar is van die vrou self verwag om die saak aan die orde te stel. Die weduwee moes self op soek gaan na die losser.
Hy moes ook sorg dat die stuk grond in die familie bly. Hierdie bepalings uit Moses se wet was dus vir Naomi baie gunstig.
God sy dank het Rut daardie nag die regte losser ontmoet. Hy was inderdaad nie die naaste losser nie, maar wel iemand wat God se wet eerbiedig het. Boas het vir Rut daardie nag waardig behandel, nie soos ‘n ou dronk man nie, maar soos dit ‘n losser betaam het. Hierin het hy God self weerspieel, die groot Losser van sy volk. Boas het haar motief raakgesien. Hy sê vir haar: Jy het jou laaste liefde beter gemaak as die eerste, omdat jy nie agter jongmanne, arm of ryk, aan geloop het nie (vers 10). Boas het goed begryp dat sy iets opgeoffer het. Ter wille van haar familieverpligtinge het sy eerste na ‘n ouer man gekom, en nie gaan aandag soek by die jongmanne nie. Boas was soveel ouer as Rut dat hy haar as my dogter aangespreek het. Die optrede het hom beïndruk, soseer dat hy haar verseker het: Alles wat jy sê, sal ek vir jou doen, want die hele stadspoort van my volk weet dat jy ‘n deugsame vrou is (vers 11).
Dit was ‘n pragtige uitspraak in die donker Rigtertyd. ‘n Illustrasie dat God se wet, wat Hy deur Moses gegee het, inderdaad vir sy volk geluk kon bring in die beloofde land. Die HERE het sy wet aan sy volk gegee, nadat Hy hulle verlos het. Dink aan die aanhef van die wet. Ek is die HERE jou God wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis uitgelei het. Hy het dit eers vir sy volk moontlik gemaak. Hy vra nie wat Hy nie eers gegee het nie. In dankbaarheid mog sy volk in die beloofde land lewe. En God se genadige wette se bedoeling was om hulle gelukkig te maak in die land. En toe die volk in sonde en ongehoorsaamheid hierdie goeie en genesende wette aan die kant geskuif het, het Hy hulle nog steeds nie in die steek gelaat nie. Ja die HERE het self gesorg vir ‘n losser. Nie net Boas nie, maar ook Dawid, ook Jesus Christus. Dit mag ons vandag aan die nagmaal vier. God het self ‘n Losser voorsien. Ons Losser se naam is beroemd, nie net in Israel nie, maar wêreldwyd. Hy is die Bruidegom, wat sy bruid met sy kosbare bloed betaal het. Hy het ons duur gekoop.