'n Engel in ons midde toe ons dit die minste verwag het – Business Writing
My klasonderwyser in Standerd 4 aan Hoërskool Bultfontein was Meneer Mostert. Hy was 'n besondere leerkrag wat in die taal van vandag se jongmense waarskynlik as 'old school' gereken sou word. Vir hom was die leerling en sy of haar vordering al wat saak gemaak het. (Ja, destyds was ons leerlinge gewees, nie leerders soos vandag nie, en onderwysers nog leerkragte.)
Dit was 'n warm Vrystaatse somersdag toe ons besig was met 'n spesifieke Engels-mondelingperiode. Elkeen moes 'n dier in Engels beskryf. Willie Goosen het oor olifante gepraat. Telkens wanneer hy na 'elephant' verwys het, was die uitspraak 'elliephant' met die klem op die 'ie' klank soos in 'ellie'.
Hy het na die venster gedraai, sy lang arm horisontaal gelig en sy wysvinger in die rigting van Tant Ellie van Wyk wie se huis vanuit die klaskamer sigbaar was, gewys. (Dit was voordat die kerksaal gebou was wat veroorsaak het dat die huis nie meer van die skool af sigbaar was nie. . .)
Ek is nie seker of die res van die klas die desperaatheid van hierdie groot man op daardie oomblik ervaar het soos wat ek dit ervaar het nie. Ek twyfel ook of Tant Ellie van Wyk ooit uitgevind het dat sy die onderwerp van uitroepe was ten einde vir Willie Goosen te leer Engels praat. Wat ek wel weet is dat ek Tant Ellie van Wyk nooit sal vergeet nie, nie net omdat hierdie tenger vroutjie 'n bekende inwoner van ons dorp was nie, maar omdat sy op 'n manier die onsigbare engel was wat na vore gekom het om Meneer Mostert te hulp te snel toe hy hulp so nodig gehad het!