Die Here spreek hom nie teen die besigheid by die tempel uit nie, maar hy is uiters ontsteld oor die gesindheid, onsensitiwiteit, selfsug en selfs die onreg wat met die besigheid gepaard gaan.
Dit help nogal wanneer ek skaam oor ons kerkgebou en geriewe is, in vergelyking met die ander kerkgeboue waar ek al besoek het, want dit is nie waaroor kerkwees gaan nie. Hierdie gemeente bestaan ter wille van die Here se koninkryk. En Hy stuur ons nie na mekaar nie, maar na mense en plekke waarheen die Here van plan is om self te gaan of waar Hy reeds aan die werk is.
Jesus wat die tempel reinig, het nie ‘n af dag gehad nie. Hy was op en wakker. Hy het ‘n fyn aanvoeling vir geregtigheid en is ontstel wanneer Hy onreg waarneem. Dit gaan oor sy alles insluitende genade wat alles oortref. Dis deur Hom wat almal, swart en wit, man en vrou, vrye toegang tot God kry. Die muur van skeiding wat mense van mekaar skei is finaal afgebreek. Dit het Sy lewe gekos, die skeiding in die tempel is afgebreek. Sy bloed reinig ons van die sonde van verdeeldheid onder gelowiges. Dít skep ‘n nuwe mensheid waar gelowiges saam mekaar se laste ken en dra, mekaar nodig het en mekaar opbou, saam diensbaar is aan al God se mense, ook of veral diegene wat Hom nie ken nie. En dit is baie belangrik dat ons gelowiges nie ander mense verhinder om saam te kom bid nie.
– Die vloek van die ‘volkskerk’ wat in die murg en gebeente van Afrikaanse mense veral deur boere-Calvinisme, soos Ferdinand Deist dit duidelik raakgesê het, ingebrand is. Ek het persoonlik terugvoer van die oorsese verteenwoordigers van die Gestuurde-Gemeentes-projek gehad, wat sê: nêrens in die wêreld waar hulle werk, is die volkskerk so erg as in die RSA nie.