Sy Pruisiese gene kom sterk na vore wanneer hy vertel dat hy bly was toe sy vierde dogter, Elka, die oggend halfagt gebore is. Dit het beteken dat hy tienuur terug kon wees op kantoor om die redaksionele vergadering by te woon. Harde en deeglike werk is immers twee van die dinge waaraan hy sterk glo. Harald Pakendorf is al in die media bestempel as ŉ beleë koerantman, ŉ progressiewe denker, ŉ groot gees in die Afrikaanse joernalistiek en selfs ŉ liberale redakteur. Van die joernaliste wat onder die redakteurskap van Harald werksaam was, stem oor een ding saam: al was hy ŉ streng redakteur wat nie enige nonsens opgeëet het of met minderwaardige werk tevrede was nie, het hy bankvas agter sy joernaliste gestaan en sou hy hulle nooit vir die wolwe gegooi het nie. Die respek waarmee sy oudkollegas nou nog na hom opkyk, het hy verdien.
Hy gee toe dat die Afrikaanse taal ook onmisbaar in sy loopbaan was. Vandag dink hy met groot waardering terug aan die sanger Koos du Plessis wat ŉ subredakteur by Oggendblad was. Hy lag en vertel hoe hy en Koos altyd gestry het oor die woord ‘hul’. Koos het die woord nie in die koerant geduld nie. Wanneer Harald hom dan daarop gewys het dat die mense so praat, het Koos net gesê: “Dit moet hulle wees en klaar!”
Een van die groot en belangrike bydraes wat ŉ koerant soos Oggendblad ook tot die Afrikaanse taal gehad het, was die boekeblad wat maandeliks in die koerant verskyn het. Harald se vrou, die bedrewe joernalis Aletta Pakendorf, was verantwoordelik vir die samestelling van hierdie baie gewilde insetsel in die koerant. Met Harald se skuif na Die Transvaler het die blad daar ook lewe gekry.
Met die skryf van die boek is dit ook duidelik watter belangrike rol sy vrou, die talentvolle joernalis Aletta Pakendorf, aan sy sy gespeel het. Die storie oor hoe sy loopbaan in die joernalistiek eintlik danksy Aletta gebeur het, is een van die interessante stories wat in die boek vertel word.