Image deur Vlad Bitte
Kort nadat ons uitgevind het dat Anthony oorlede is, maak ek my gereed om twee uur na die suidelike vallei te ry om vir my seuns en my ouers te gaan vertel dat ons geliefde Anthony in die gees oorgegaan het. Ek het gestort en kon hoor hoe hy op my skree ... Ek is OK, Ma! Ek is OK!
Die skok het my getref. 'N Glasmuur het ons van mekaar geskei en hy het vir my geskreeu om hom te hoor. Ek kon net huil: "Hoe kan dit wees !!!" Ek was so ontsteld - selfs asemhaling kom moeilik. Hy het probeer om vir my te sê dat hy OK was, maar my innerlike ore het net die dreiging gehoor.
Ek het probeer om hom te hoor en te verstaan, maar ek kon myself net nie inhou nie. My hart het nooit sulke pyn gevoel nie, en my brein het 'nee' gesê, dit sou nie verwerk wat gebeur het nie.
Hoe kan dit gebeur?
Die herinneringe is vaag - die meeste daarvan word vergeet. Op 'n stadium voel ek hoe ek my liggaam verlaat. 'N Stukkie van my wat my beskerm teen hierdie geweldige trauma. Probeer die woorde verstaan ​​... jou seun is weg, oorlede. Probeer om in 'n ruimte te bly om met hom te kan kommunikeer. Maar ek het dit self moeilik verstaan.
Ek kon hoor hoe hy kort-kort op my skree, maar ek was nog nie heeltemal begrypend nie. Hoe kan dit gebeur? My seun ... weg? Dit was te veel om te dra.
Toe ek met die motor af ry, ry ek en ek skakel met Anthony en vra hom om my te wys hoe hy dood is. Ek moes weet of hy gely het as hy pyn gehad het. Min het ek geweet dat hierdie gevoel my hele wese sou omvat.
Dit was nie soos 'n tipiese mediumsessie nie - ek was jare lank 'n medium, en hierdie keer was dit my kind, my vlees, my bloed. Niks kon my voorberei op hoe oorweldig ek sou word nie.
Ek het aartsengel Michael gevra om ons albei met lig en beskerming te omring. Ek voel dringend van Anthony en wil met my kontak maak. Hy het geweet dat ek 'n gemors sou wees. Ek het pas dieselfde geweldige verlies van 'n geliefde ervaar as in 'n vorige leeftyd, en in daardie lewe het ek besluit om eerder te vertrek as om die pyn te verduur.
Toe ek by my seuns en by my ouers aankom, 'sou ek die woorde weer en weer moes herhaal:' Anthony is dood. '
Hierdie woorde martel my steeds. Die slegste gevoel in die wêreld het my deurgedring soos 'n lied wat terugloop na die begin toe ek gedwing is om die woorde aan my familie te herhaal. Die nuus het my seuns Erich en Tyler so geskok dat hulle bevrore gestaan ​​het toe ek my ma en pa probeer troos. My man was verlore. Hy voel hulpeloos. Weereens het ek my liggaam verlaat, 'n stuk van my wat apart gesweef het toe ek probeer het om alles wat met ons gesin gebeur, te verwerk.
Is jy OK? Is jy regtig OK?
Ek moes weet dat hy reg is. Ek het hom hoor sê, maar was ek regtig? Of was dit wensdenkery? Is my gedagtes besig om truuks op my te speel? My psigiese sintuie het 'n volle waarskuwing! '
Alles het te vinnig vir my gebeur. Ek het geweet dat ek my psigiese medewerkers by Sedona Soul Sisters, Rozlyn Reynolds en Ivory LaNoue moes stuur om te bevestig dat hy wel OK was - dit was nie net iets wat ek wou glo nie.
Ek is baie geseënd om sulke wonderlike mense in my lewe te hê. Ek is na Sedona Soul Sisters gelei terwyl ek by die Airport Mesa in Sedona mediteer, en 'n paar maande later het ons begin saamwerk. As ek nou terugkyk, sien ek 'n stuk wat vir my aangebring is om te dra wat sou kom. Die sielkontrak tussen Anthony en ek het ander siele ingesluit wat ook ingestem het om deel daarvan te wees. Roz en Ivory het net betyds deel van my lewe geword. Dit is nie toevallig nie.
Roz en Ivory het albei met my bevestig dat hy inderdaad OK was en dat hy maklik oorgesteek het. Alhoewel dit vir hom 'n verrassing was om nie meer uit sy liggaam te wees nie, voel hy tuis nadat hy oorgesteek het. Hy het vir Ivory gesê: 'Ek het hierdie kak nie sien kom nie.' Dit was ook die boodskap wat ek gekry het. Net voor sy dood het hy gedink hy het net 'n maaggogga. Hy het 'n dringende sorg besoek en is met 'n diagnose van die maagbesering huis toe gestuur.
Anthony se teenwoordigheid bly by ons terwyl ons almal bymekaarmaak en probeer verstaan ​​wat gebeur. Ons hele gesin het in my ouerhuis saamgedrom toe ons begin beplan het wat sou kom. Al wat ek wou doen, was om my babaseuntjie vas te hou. Maar ek kon nie. Die lykshuis het my nie toegelaat om hom te sien voordat hulle hom na die begrafnisonderneming vrygelaat het nie. Ek was desperaat - ek sou nie glo dat hy weg was voordat ek hom kon sien nie.
'N Gesamentlike gevoel sweef by my terwyl die ure met my gesin verbygaan nadat ek eers van Anthony se heengaan gehoor het. Op twee plekke tegelyk, ietwat hier en ietwat daar. Twee wêrelde, een vir die wat op die aarde lewe, die ander vir die wat in die gees leef. Ek voel hoe Anthony weer in my teenwoordigheid kom. Dit het my wese verswelg. Die feit dat my kind as 'n gees met my kommunikeer, het my oorweldig.
Ek begin vir hom uitroep.
En hy begin met my praat ....
Ma. Ek is so jammer dat jy seer het. Ek is so jammer dat ek weg is.
Ek was net so verbaas soos jy. Ek was nie seker wat aangaan nie. Die een oomblik was ek in die kamer met erge pyn en kon ek nie asemhaal nie, en die volgende oomblik het ek my liggaam uitgelig. Ek het half in die kamer gesweef en gekyk hoe die paramedici aan my lyf werk. Ek het gevoel asof ek nog daar was, maar ek was nie.
Ek kyk en kyk ontsteld hoe ek hoor hoe hulle die tyd van my dood noem. Ek was deurmekaar. Dan (Anthony se kamermaat) was daar en hy was baie ontsteld. Ek het aanhoudend na hom geroep: 'Dan, ek is nie dood nie, ek is hier.' Hy kon my nie hoor nie.
Dit is toe dat alles verander het. Ek beweeg weer in die rigting van 'n pragtige platinum helder lig, en sweef weg deur 'n massiewe tonnel van lig. Ek het heeltyd teruggekyk na wat op aarde gebeur, maar ek was so betower deur hierdie wonderlike lig dat ek daarop ingestel was om dit te volg.
Ek het omring gevoel deur bekende wesens, maar was nog nie seker wie dit was nie. Toe ek in my beweging stadiger begin raak, verdof die lig 'n bietjie. Ek kon 'n soort deur sien. 'N Pragtige poort na die eenheid wat ek besig was om te word.
Ek het soos 'n veer gevoel en geen pyn meer gehad nie, maar ek het getreur oor wat ek agterlaat. Ek kon nog steeds 'n geweldige verbintenis met u almal voel, en tog was ek nie seker waar ek presies was nie. U sien, Ma, ek het die gevoel van die lig liefgehad, maar hartseer omdat ek u almal verlaat het. Ek het geweet dat ek daar moes wees, maar ek kon nie by u bly nie.
Ons het hiertoe ingestem voordat ons ek en jy geword het. Sommige dinge is nou net te moeilik vir jou om te verstaan. Daar is 'n aangebore proses wat u sal verstaan ​​as u u menslike vorm agterlaat. Aan die ander kant het pragtige ligwesens en bekende gesigte my ontmoet. Oupagrootjie en Benny is hier by my. En ouma ook. Hulle het op my gewag. Baie wesens. Allerhande energie wat bekend gevoel het. Ek het veilig en veilig gevoel toe ek huis toe is.
Ek weet dit is baie wat u op hierdie oomblik moet begryp, maar ek wil hê dat u moet weet dat dit nou goed gaan met my. Ek het nie bedoel om jou te los nie, Ma, ek sou julle nooit kon agterlaat nie. Sê asseblief vir almal dat ek lief is vir hulle en dat ek altyd daar sal wees vir hulle. Ek belowe om gereeld met u in verbinding te tree, en ek sal my teenwoordigheid soveel as wat ek kan bekend maak. Doen my asseblief 'n guns en laat weet Dan dat dit reg is. Hy het gedoen wat hy kon.
Hierdie boodskap sou later weer deurkom, herhaal deur 'n medium waarmee ek vroeër in 'n klein boetiek in Sedona gewerk het. Dan was Anthony se kamermaat vir baie jare nadat hulle mekaar op universiteit ontmoet het. In die tyd van Anthony se afsterwe het Dan sy besorgdheid oor Anthony uitgespreek, maar nie een van hulle het gedink dat sy 'maagbesie' iets was om oor bekommerd te wees nie. Wie dink op 27-jarige ouderdom dat hulle gaan sterf?
Terug by my ouerhuis het ons begin praat oor die planne wat ons sou moes maak. My man, Tim, het die regeringstydperk geneem en dadelik begin om te bel en met mense in Flagstaff te skakel. Woord versprei vinnig. Erich het besluit dat dit die beste vir hom sou wees om by Dan op te gaan, aangesien Anthony in hul woonstel gesterf het. Dan was baie ontsteld en ons het geweet dat hy ons ook daar by hom nodig gehad het.
Die tyd het verbygegaan omdat ons 'n paar besluite moes neem oor die reëlings en hoe ons alles sou hanteer. Erich het regtig vir my opgetree. Ek kon dit nie sonder hom gedoen het nie. Hy het alles geweet oor wat Anthony sou wou hê, en Erich en Tyler het begrafnisreëlings bespreek. Anthony was baie besonders oor baie dinge, maar as iemand hom die beste ken, is dit sy broers.
Die speurders van die polisie was baie behulpsaam en het verduidelik hoe die stelsel werk terwyl hulle die laaste paar dae van Anthony se lewe probeer ontrafel het. 'N Speurder in Flagstaff het intuïtief gevoel Anthony se dood hou verband met 'n mediese toestand, en dit is ook wat ek gevoel het. Die lykskouer in Flagstaff was ook baie ondersteunend.
Ek was nie regtig daar gedurende hierdie hele proses nie - 'n deel van my het weggedryf as 'n daad van selfbehoud. Ek het my van die besonderhede afgesluit. Die amptenare het dinge so goed moontlik verduidelik, maar dit is my seun waaroor hulle gepraat het. Ek kon net nie verstaan ​​hoe dit alles gebeur nie.
Iets in my het gebreek en ek was nie myself nie. Ek het dit geweet, maar ek kon nie keer dat dit met donker gedagtes en bose magte oorgeneem word nie.
Ek gaan by my seun aansluit. Ek kon die pyn nie verdra nie.
Daar was by my geen twyfel waarheen ek op pad was nie. Ek het gedagtes begin hoor oor myself wil doodmaak, en kwaadwillige entiteite wat my lag en tart.
Ek huil en skree vir die seun wat ek pas verloor het en die stemme sal harder word. Ek sou myself so opgewerk kry dat ek nie kon asemhaal nie, en dan sou my seun intree. Ek sou voel dat liefde en vrede my hele wese omvat en my asemhaling sou vertraag. Hy was daar elke keer wat ek gevoel het dat ek nie sonder hom kon aangaan nie. Sy geestelike teenwoordigheid sou my ruimte binnegaan en ek sou sy stem van buite my liggaam hoor kom:
Ma, jy moet my onder geen omstandighede volg nie. Die trajek van 'n ramp sou wonderlik wees. Baie lewens sou geraak word. U kan my nie volg nie. Maak nie saak wat nie. Vertrou my hieroor. U moet agterbly, maak nie saak hoe seer dit is nie!
Sy krag het my deur daardie oomblik gebring ...
Video / meditasie met Terri-Ann Russell: Ontmoet u geliefde in geesmeditasie
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Ek het dit nie sien kom nie! Boodskappe van daarbuite