Deur ons lewens verlang ons om ons meer diep lief te hê en om met ander te voel. In plaas daarvan kontrakteer ons dikwels, vrees intimiteit, en ly 'n verwarrende gevoel van skeiding. Ons soek liefde, en tog is ons eensaam. Ons misleiding om apart van mekaar te wees, om van alles wat rondom ons is, te skei, lei tot al hierdie pyn. Wat is die pad daaruit?
Geestelike praktyk, deur ons persoonlike mitologieë van isolasie uit te roei, ontbloot die stralende, vreugdevolle hart binne elkeen van ons en manifesteer hierdie uitstraling vir die wêreld. Ons vind onder die wondende konsepte van skeiding 'n verband vir onsself en vir alle wesens. Ons vind 'n bron van groot geluk wat buite konsepte is en buite konvensie.
Om onsself te bevry van die illusie van skeiding stel ons in staat om in 'n natuurlike vryheid te leef, eerder as om deur vooroordeel oor ons eie grense en beperkings gedryf te word.
Die bevryding van die hart is liefde
Die Boeddha het die geestelike pad beskryf wat lei tot hierdie vryheid as "die bevryding van die hart wat liefde is", en hy het geleer om 'n sistematiese, geïntegreerde pad wat die hart uit isolering van sametrekking tot ware verbinding lei. Daardie pad is nog steeds by ons as 'n lewende tradisie van meditasiepraktyke wat liefde, deernis, simpatieke vreugde en ewekansigheid kweek. Hierdie vier eienskappe is een van die mooiste en sterkste bewustheidstoestande wat ons kan ervaar. Saam word hulle genoem in Pali, die taal wat deur die Boeddha, die brahma-viharas, gepraat word. Brahma beteken "hemelse."Vihara beteken woonplek "of" huis. "Deur hierdie meditasies te beoefen, vestig ons liefde (Pali, Metta), medelye (Karuna), simpatieke vreugde (mudita), en ewekansigheid (Upekkha) as ons huis.
Ek het die eerste keer die praktyk van die brahma-viharas ondervind toe ek bekendgestel is aan Boeddhisme in 1971 in Indië. Ek het by baie ander mense aangesluit in wat 'n beduidende migrasie van Westerlinge was wat die geestelike leer van die Ooste soek. Ek was baie jonk, maar my verlange na 'n dieper begrip van die lewe en van die lyding wat ek alreeds verduur het, het my daar getrek.
Een ding wat ons ondervind het, was meer lyding as ons die uiterstes van klimaat en tropiese siektes van Indië gekonfronteer het. 'N Paar jare later, nadat 'n aantal van ons die Insight Meditation Society in Barre, Massachusetts gestig het, het 'n vriend met wie ek 'n paar jaar in Indië deurgebring het, gesels met een van die dokters wat by die plaaslike kliniek in Bane werk. Sy beskryf die verskriklike hitte in die somers van Nieu-Delhi, wanneer die temperatuur 110 grade kan oorskry. Een somer toe sy haar visum wou hernu, was sy gedwing om van die regeringskantoor na die regeringskantoor te gaan in daardie intense hitte. My vriend het aan die dokter verduidelik dat sy die somer besonder swak was omdat sy net herstel het van hepatitis, amebiese dysenterie en wurms. Ek kan onthou die dokter kyk na haar, heeltemal verskrik en sê: "Jy het al die siektes gehad en jy het probeer om jou visum te hernu! Wat was jy besig om uit te hou vir melaatsheid?"
Interne ervaring weeg buite
In die lig daarvan was ons verblyf in Indië inderdaad 'n verhaal van siekte, ongemak, en 'n heldhaftige poging (of dwaasheid) om voort te gaan. Maar ten spyte van die fisiese lyding wat my vriend gehad het, het ek geweet dat haar interne ervaring een van pure magie was. Ons tyd in Indië, heeltemal buite ons gewone sosiale voorwendsels of gemotiveerde reaksies, het elkeen van ons 'n heeltemal nuwe voorkoms op onsself toegelaat. Deur middel van meditasiepraktyk het baie van ons in aanvang gekom met ons eie kapasiteit vir goedheid en het ons die opwinding gevoel om 'n nuwe konneksie met alle wesens te ontdek. Ek kan niks voorstel wat ek bereid sou wees om vir daardie ontdekking te handel nie - geen geld, geen mag oor ander, geen trofeë of toekennings nie.
Daardie jaar, onder die Bodhi-boom in Bodh Gaya, waar die Boeddha verligting bereik het, het ek my strewe uitgespreek om die gawe van liefde te besef wat die Boeddha self besef en beliggaam het. Die brahma-viharas - liefde, deernis, simpatieke vreugde en ewigheid - is daardie gawe, en die geleentheid om hulle te oefen is die Boeddha se nalatenskap. Deur hierdie pad te volg, leer ons om vaardige geestestoestande te ontwikkel en los te maak van onverskillige kinders.
Ontwikkeling van integriteit, liefde en bewustheid
Die integriteit wat ons op 'n geestelike pad ontwikkel, kom uit onsself die gewoontes en invloede in die verstand wat vaardig is, te onderskei en tot liefde en bewustheid te lei, van die onverskillige en ons vals gevoel van skeiding. Die Boeddha het eenkeer gesê:
Verlaat wat onverskillig is. een kan verlaat die unskillful. As dit nie moontlik was nie, sou ek jou nie vra om dit te doen nie. As hierdie verlating van die onverskillige mense skade en lyding sal bring, sal ek jou nie vra om dit te laat vaar nie. Maar aangesien dit voordeel en geluk bring, sê ek, verlaat wat onverskillig is.
Kweek die goeie. een kan kweek die goeie. As dit nie moontlik was nie, sou ek jou nie vra om dit te doen nie. As hierdie kweek skade en lyding sou bring, sal ek jou nie vra om dit te doen nie. Maar aangesien hierdie kweek voordeel en geluk bring, sê ek, kweek die goeie.
Verlating van onverskillige state wat lyding veroorsaak, is nie iets wat ons uit vrees of minagting vir daardie state of uit minagting vir onsself doen omdat hulle daardie state in die verstand opduik nie. Om die onverskilligheid te laat vaar, word nie bereik deur ons gewoontes van skeiding te verontagsaam of te stoot nie. Inteendeel, dit kom as ons leer om onsself en alle wesens werklik lief te hê, sodat liefde die lig gee waardeur ons getuig van daardie laste, om te kyk of hulle net wegval.
Ek laat gaan van woede en vrees
Eerder as obsessief na aanleiding van gemoedstoestande soos woede, vrees of gryp, sê dat ons onsself en ander skade sal berokken, kan ons loslaat asof ons 'n las verloor. Ons is inderdaad belas deur die gebruik van gewone onverskillige reaksies. Soos wysheid aan ons openbaar dat ons nie hierdie reaksies benodig nie, kan ons hulle laat vaar.
Deur die goeie te kweek beteken die herstel van die gloeiende krag van liefde wat as 'n potensiaal in ons almal voorkom. 'N Opgewekte lewe vereis 'n fundamentele heroorweging van die beperkte standpunte wat ons van ons eie potensiaal hou. Om te sê dat ons die goeie kweek, beteken dat ons ons in lyn bring met 'n uitgebreide visie van wat vir ons moontlik is, en ons gebruik die gereedskap van geestelike praktyk om ons werklike, oomblik tot oomblik ervaring van daardie visie te onderhou.
Die kapasiteit vir liefde en geluk
Hierdie visie is altyd vir ons beskikbaar; Dit maak nie saak hoe lank ons ​​in die sin van ons beperkinge vasgekeer het nie. As ons in 'n verduisterde kamer gaan en die lig aanskakel, maak dit nie saak of die kamer donker is vir 'n dag of 'n week of tien duisend jaar nie - ons draai die lig aan en dit is verlig. Sodra ons ons kapasiteit vir liefde en geluk kontak - die goeie - die lig is aangeskakel. Die oefening van die brahma viharas is 'n manier om die lig aan te skakel en daarna te neig. Dit is 'n proses van diep geestelike transformasie.
Hierdie transformasie kom van eintlik die pad: die waardes en teorieë in die praktyk bring, bring hulle tot lewe. Ons maak die poging om die onverskillige te verlaat en die goeie te kweek met die oortuiging dat ons wel suksesvol kan wees. "As dit nie moontlik was nie, sal ek jou nie vra om dit te doen nie." Onthou hierdie stelling van die Boeddha, ons loop die pad om te weet dat elkeen van ons in staat is om ons unieke potensiaal vir liefde en waarheid te aktualiseer.
Kweekregte Spraak en Regte Aksie
Die pad begin met die opbou van waardering vir ons eenheid met ander deur vrygewigheid, nie-benadeling, regte spraak en regsaksie. Dan, op grond van hierdie eienskappe, reinig ons ons gedagtes deur die konsentrasiepraktyke van meditasie. Soos ons dit doen, kom ons om wysheid te ervaar deur die waarheid te erken en word diep bewus van die lyding wat veroorsaak word deur skeiding en die geluk om ons verband met alle wesens te ken. Die hoogtepunt van hierdie erkenning word genoem deur die Boeddha "die vrye hart se vrylating." Om te verstaan ​​van die ware aard van die hart en van geluk is die vervulling van 'n geestelike pad. Die praktyk van die brahma-viharas is beide 'n middel vir hierdie begrip en 'n natuurlike uitdrukking daarvan.
My eie intensiewe praktyk van die vier brahma-viharas het in Birma in 1985 begin. Onder leiding van Sayadaw U Pandita, 'n Theravada meditasie meester, was my dae heeltemal gewy aan die koestering en kweek van liefde, deernis, simpatieke vreugde en ewekansigheid. Watter buitengewone dae! Hierdie beskermde tydperk van toevlug het die brahma-viharas so verduister en versterk dat toe die toevlug verby was, het ek bevind dat hulle nie erodeer het nie, maar dit werklik my huis geword het. Soms verloor ek natuurlik met hierdie eienskappe, maar my homing instink vir geluk bring my nou terug.
Die skrywer maak gebruik van eenvoudige Boeddhistiese leerstellings, wysheidstories uit verskillende tradisies, begeleide meditasiepraktyke en haar eie ervaring van vyf en twintig jaar praktyk en onderrig om te illustreer hoe elkeen van ons liefde, deernis, vreugde en ewigheid kan kweek vier "hemelse woonplekke" van tradisionele Boeddhisme.
SHARON SALZBERG oefen boeddhistiese meditasie vir vyf en twintig jaar. Sy is 'n medestigter van die Insig Meditasie Vereniging in Barre, Massachusetts, en leer meditasie oor die land. Besoek haar webwerf by https://www.sharonsalzberg.com/
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ontwikkeling van True Heart Connection en die Kapasiteit vir Liefde en Geluk