Die lank verwagte derde bundel ná die topverkopers Innie skylte vannie Jirre en Boegoe vannie liefde. In die tradisie van lewende mondelinge literatuur word eeue oue gebeure geklee in die gedaante van sake wat vir die hedendaagse spreker bekend is. So wil die verlore seun nou al sy deel van die erfbok hê. Die gebruik om strak modernistiese strukture te gebruik vir annekse wat aan ouer geboue vas is, het heel gewild geword. (ŉ Ander voorbeeld hier in Denemarke is die Ordrupgaard kunsmuseum se anneks.) Tydens die informele oorhandigingsgeleentheid het Elize Botha, sameroeper van die beoordelaarspaneel, wat verder bestaan het uit W.E.G. Louw en Ernst van Heerden, ‘n kort motivering gegee vir die eenparige bekroning van Voetskrif. De Lange sluit sy tweedelige vers “Wordende naak” af met die volgende reëls waain N.P. van Wyk Louw se noemnaam “Wyk” opklink: “… jy sit smeulend waar jy sit / hierdie verminderende uur wat yk, / vermink, maar bly, en nie sal wyk”.