Net na die eerste van die jaar het my kinders en ek saam met 'n kinderjare van ons huis in Arizona na Oklahoma reis. Net oos van Albuquerque, New Mexico, het ons by 'n vulstasie gestop om warm sjokolade te koop. Ek het gegaan om die toilette te gebruik en toe ek dit binnegaan het, het swartvere oor die badkamervloer versprei.
'N Vrees van vrees het deur my beweeg. Ongelukkig het ek nie altyd die vermoë om my eie toekoms te sien nie. (Ek het immers my eie lesse om te leer.) Ek het by die ander aangesluit en ons het ons reis hervat, maar nie voordat ek my vriend gewaarsku het om sy sitplekgordel aan te trek en voorgestel het dat ons vir die nag stilgehou het nie. Hy wou nie die vertraging hê nie, maar het ingestem om sy veiligheidsgordel vas te maak. Ek, nie een om hulle altyd te dra nie, het dieselfde gedoen. Vyftien minute later is ek weer in die posisie gestel om te besluit of ek my reis op Aarde moet voltooi of terugkeer om by my Skepper te wees.
Ons voertuig het 'n lappie swart ys getref, wat veroorsaak dat dit 'n keer een keer voor die kant van die sy kant val. Ek onthou onthou dat wit lig aan my kinders en vriende gestuur word, en vra Hom om ons te beskerm. Alhoewel my vriend se airbag verloof was, het die myn my nie gedoen nie en het ek my kop op die voorruit getref. Soos dit gedoen het, het 'n pragtige stem, waarvan ek bekend was, met my gepraat.
"Is jy gereed om by die huis te kom?" Dit het gesê, so duidelik asof iemand langs my sit.
Ek het my besorgdheid uitgespreek dat ek nie met hierdie boek gedoen word nie, want ek het boodskappe gehoor wat gehoor moes word.
"Die boek sal sonder jou gedoen word," het dit geantwoord.
Soos die kar geslinger het, het my kop my passasiersvenster getref en weer het die stem uitgeroep.
"Mary Ann, is jy seker jy wil nie tuis kom nie?"
Teen die spoed van gedagte is 'n visioen voor my uitgelê. Een wat ek nog nie voorheen gesien het nie. Hierdie visie was nie een van die skoonhede van my Hemelse huis waarna ek genooi is om weer by te voeg nie, maar van aardse gebeure wat my September 11-visioene en voorspellings laat sien het, lyk triviaal. Die beelde wat ek in my binneste gesien het, was skokkend en grafies van aard. Hulle het gehandel oor die uitdagings wat alle mense in die nabye toekoms sal in die gesig staar. Of die beelde het 'n vaste toekoms wat reeds in werking gestel is, of 'n moontlike toekoms waar vrye wilskeuses 'n verskil sou maak, was nie my besorgdheid op daardie oomblik nie.
Gedagtes van my drie kosbaarste gawes het na my toe gekom. "Ek kan nie my babas agterlaat nie." Ek het gesê.
"So sal dit wees." Het die stem gesê. En alles het gestop.
Dit was 'n verligting om weer die stilte van die nag te hoor. Ek was verheug om my kinders se huil te hoor, wat deur slaapsakke en bagasie beskerm is. Dit was inspirerende om getuies te hoor wat die ongeluk beskryf met die vuur en "lig" wat van binne in die motor uitgestraal het terwyl dit gespring het, en hul verrassing dat enigiemand oorleef het. Ons het almal weggestap met net mindere kneusplekke en snitte.
Terwyl ons weggery het na 'n hotel in die balju se motor, het ek 'n oomblik geneem om Hom te bedank vir die mense in my lewe en vir die kans om sy lig met minstens een siel te kan deel. Ek het ook genoeg bewus geword van die datum. Januarie 24, 2002. Dit was die 32-herdenking van my Nanny Aurelia se selfmoord.
In die sinchronisiteit het ek besef my reis moes voortgaan met 'n nog sterker oortuiging aan my missie. My lewe is vir 'n rede gespaar.
Met daardie besef het ek my lewe herontwerp om die Skepper se boodskap van "Living in the Moment" aan die wêreld te lewer, in die hoop dat dit gehoor sal word.
deur Mary Ann Morgan met Michelle Fitzhugh-Craig.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, 1st Books Library. © 1995. www.1stbooks.com
Van die tyd dat sy 'n klein kind was, kon Mary Ann Morgan kommunikeer met wat sy noem "dié aan die ander kant." In 2001 het sy die Mary Ann Morgan Charities Program gestig, toegewyde om fondse en hulpbronne by gevestigde instansies te bring. Morgan werk ook met wetstoepassingsagentskappe regoor die land. Sy het op nasionale radio- en televisieprogramme verskyn, waaronder Nightline, Discovery Channel, MSNBC en Odyssey. Individue wat Morgan wil kontak oor haar liefdadigheidsprogram, kan dit doen deur te besoek www.maryannmorgan.org .
Michelle Fitzhugh-Craig is 'n verslaggewer met die koerant The Arizona Republic in Phoenix. As 'n nuus verslaggewer en funksie skrywer, het sy verskeie klop gewerk insluitend funksies, nuus, polisie, vermaak en plaaslike gemeenskappe. Michelle is 'n jarelange ondersteuner van gemeenskapsorganisasies. Sy is sekretaris van die Arizona-vereniging Swart Joernaliste en vise-president van die Juntende Tradisie, Inc.