'n Besoek aan St. Bernadin-kapel | Loer Toer
'n Besoek aan St. Bernadin-kapel
Côte d'Azur, Frankryk August 22, 2013 Leave a comment
'In die nou strate van Antibes se vieille ville, die middeleeuse deel van die stad wat op Romeinse en Griekse fondamente staan, kom ek per toeval op dié kapelle af. Ek sien die bordjie, loer die stegie af en sien, bo verwagtig, dat daar 'n oop portaal is. Dit is 'n gelukskoot in 'n land wat hulle deure willekeurig – so kom dit vir die reisiger voor – ouvre of fermé is. Ek haas my en is verbaas dat daar, tussen die geboue, 'n redelike groot kapel versteek is.
As die ingang, 'n oorspronklike okkerneuthoutdeur, goties is, val die barokinterieur mens dadelik op. Maar, meer as die barokkerke van die ou deel van Nice, is hierdie kapel redelik onlangs gerestoureer, 'n erfenisprojek. Die naafgewelf is 'n ruim boog van eenvormige helderkleurige diamantforme, slegs onderbreek deur 'n sentrale uitbeelding van Jesus en, in die vier hoeke, uitbeeldings van die Evangeliste met hulle ikoniese diere. Die algemene effek vir die oog is effens oorweldigend.
Die altaar is suiwer barok met vier draaipilare, versier met blaarmotiewe, en beelde van twee heiliges aan beide kante. Een, 'n martelaar vol pyle, is St Sebastiaan, die beskermheilige van Antibes. Langs die altaar self, is 'n beeld van St Bernadin, sterk, sereen. Sy lewensverhaal in die geskiedenis van die Kerk word baie hooggeag. Dit het in die vroeë dekades van die vyftiende eeu golwe van hervorming deur Italië laat spoel. Hy is vyf jaar na sy dood in 1444 tot heilige verklaar.
'n Bejaarde man en vrou wat naby die ingang sit en my as die enigste toeris nuuskierig dophou, nader my en begin verduidelik en ek moet vir die soveelste keer beken: Je ne parle pas Francais. Hulle verskaf pamflette en wys uit iets wat jy nie dadelik agterkom nie. Waar 'n koorgalerei sou wees, is daar 'n fresko van die kruisigingstoneel. Dit is verweer, half onduidelik. Original, verduidelik die man. Ek kyk en dit voel vir my soos 'n aanraking met 1581 toe die kapel ingewy is, hier tussen die helder, perfek gerestoureerde verfwerk – die werklikheid tussen die skyn.
By 'n sydeur uit, staan jy in 'n systraat waar jy die gotiese fasade van die kapelle kan sien. Sentraal is daar 'n kruis wat triomfantlik op die kopbeeld van 'n skeeuende en bevlerkte duiwel rus. Verder is daar beelde van twee kappie monnike wat nagenoeg wagstaan.
Die Kruis en die duiwel
Die besoek was vir my 'n belewenis. Ek word meermale deur inwoners gesê dat Frankryk dalk reeds in 'n post-Christelike era verkeer. Die kerke loop leeg, sê hulle, en die katedrale trek slegs toeriste. Tog was daar iets by St Bernadin, deur die stralende, primêre kleure, 'n verlange dalk, na dit wat deur die sigbare aangevoel word.
Saterdag 29 Desember 2012
Beelde deur Willem
Tagged: Afrikaans, altaar, barok, beskermheilige, Côte d'Azur, Frankryk, fresko's, St Bernadin, St. Bernadin-kapel, Willem van der Walt