2 September 1940 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Luggevegte vind plaas in die suidooste van Engeland
Luftwaffe het 'n aanval op die Bristol -kanaal en Suid -Wallis uitgevoer
RAF Bomber Command voer nagaanvalle uit op Noordwes -Duitsland, Oostende en Genua
Italië val Egipte binne
Op 13 September 1940 het Mussolini se magte uiteindelik die Libiese grens na Egipte oorgesteek en bereik wat die Duce drie eeue lank gesoek het na die Italië.
Italië het Libië sedert 1912 beset, 'n suiwer ekonomiese uitbreiding. " In 1935 begin Mussolini tienduisende Italianers na Libië stuur, meestal boere en ander landelike werkers, deels om kommer oor oorbevolking te verlig. Teen die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het Italië dus 'n langtermyn-teenwoordigheid in Noord-Afrika gehad, en Mussolini het begin droom om die teenwoordigheid altyd uit te brei met die oog op dieselfde gebiede as die ou Romeinse Ryk. het tot sy verowerings gereken. Die belangrikste onder hulle was Egipte.
Maar in Egipte sit Britse troepe, wat ingevolge 'n verdrag van 1936 daar gestaan ​​het om die Suez -kanaal en Royal Navy -basisse in Alexandria en Port Said te beskerm. Hitler het aangebied om Mussolini te help met sy inval, om Duitse troepe te stuur om te help om 'n Britse teenaanval af te weer. Maar Mussolini is tereggewys toe hy Italiaanse hulp aangebied het tydens die Slag om Brittanje, en daarom dring hy nou daarop aan dat Italië as 'n kwessie van nasionale trots 'n mediterrane invloedsfeer sal moet skep of dat hy 'n risiko kan word #x201D -vennoot van Duitsland en#x2019s.
Met die aanvang van die Blitz, en die landinvasie van Brittanje deur Duitsland was "imminent " (of so het die Duce gedink), het Mussolini geglo dat die Britse troepe in Egipte besonder kwesbaar was, en het sy generaals sy planne aangekondig om sy besluit te neem Egipte in. Genl. Rodolfo Graziani, die wrede goewerneur van Ethiopië, 'n ander Italiaanse kolonie, was dit nie eens nie en was van mening dat die Libiese magte van Italië nie sterk genoeg was om 'n offensief oor die woestyn te voer nie. Graziani het Mussolini ook daaraan herinner dat Italiaanse bewerings van lug superioriteit in die Middellandse See niks anders as propaganda was nie.
Maar Mussolini, 'n ware diktator, het hierdie betogings geïgnoreer en Graziani beveel om 'n besluit uit Egipte te neem wat die gesegde dat oorlog te belangrik is om aan die generaals oor te laat, weerlê.
In Mei 1940 is die publiek, die redakteurs, die amptenare van die Verenigde State in groot verwarring geplaas deur die ontwikkelinge in Europa. Hitler het die grootste deel van Wes -Europa vinnig oorval. Hy het woedende en onverwagte slaankrag getoon. Die ander lande het swakheid wat onverwags en onverantwoordelik was, getoon. Mans het hul vertroue in alles verloor, van die sien hoe die nasies van Europa so vinnig ondergaan voor Hitler se leërs. "
– Die herinneringe van Robert H. Jackson. Harlan B. Phillips red., 1955. Columbia Universiteit, Oral History Research Office. bl. 881
Winston Churchill het onlangs die premier van Groot -Brittanje aangeneem toe hy op 15 Mei 1940 hulp by die Verenigde State gesoek het. Churchill se kabel van 15 Mei na president Roosevelt beskryf die haglike situasie waarin Engeland verkeer het.
Die toneel het vinnig verdonker. Die vyand het 'n duidelike oorwig in die lug, en hul nuwe tegniek maak 'n diepgaande indruk op die Franse. Ek dink self die stryd op die land het nou eers begin …Die klein lande word eenvoudig, een vir een, soos vuurhoutjie in stukke geslaan. Ons moet verwag, alhoewel dit nog nie seker is nie, dat Mussolini sal haas om die buit van die beskawing te deel. Ons verwag dat ons in die nabye toekoms self aangeval sal word, beide uit die lug en deur valskerm- en luggedrewe troepe, en maak ons ​​gereed hiervan. As dit nodig is, sal ons die oorlog alleen voortsit, en ons is nie bang daarvoor nie. Maar ek vertrou dat u besef, meneer die president, dat die stem en krag van die Verenigde State niks mag tel as hulle te lank weerhou word nie. U het moontlik 'n heeltemal onderwerpde, genasifiseerde Europa met 'n verstommende vinnigheid gevestig, en die gewig kan meer wees as wat ons kan dra. "
Churchill, Winston, en Warren F. Kimball. Churchill en Roosevelt – die volledige korrespondensie. Eerste uitg. Vol. 1. Princeton, NJ: Princeton Univ. Pr., 1984. 37-38.
Churchill het die Verenigde State gevra vir die lening van "forty of vyftig van u ouer vernietigers, " en gewaarsku dat sonder hulle Brittanje nie in staat sou wees om die "Battle of the Atlantic " teen Duitsland en Italië te beveg nie. Die nederlaag van Brittanje sou 'n katastrofe vir die Verenigde State wees, wat dit op twee fronte bedreig.
Wat gevolg het, was drie en 'n half maande se onderhandelinge. Daar was belangrike kwessies om uit te sorteer. President Roosevelt se aanvanklike reaksie was nie waarop Churchill gehoop het nie. Roosevelt het geantwoord: ''n soortgelyke stap kan slegs geneem word, met die spesifieke toestemming van die kongres, en ek is nie seker dat dit verstandig sou wees om die voorstel op die oomblik aan die kongres te doen nie.
/> Winston Churchill dra 'n staalhelm tydens sy besoek aan die beskadigde gebied van Dover en Ramsgate, Julie 1940 Krediet: Associated Press. "Churchill dra 'n helm." Foto. New York: World-Telegram and the Sun Newspaper Photograph Collection c1940. Van Library of Congress: Churchill en die Groot Republiek. http://www.loc.gov/item/2004666450/ (2 September 2015 geraadpleeg).
Gedurende die res van Mei en tot in Junie het Churchill voortgegaan om hulp te vra na die Verenigde State. Op 3 Julie 1940 bombardeer die Britse vloot die Franse vloot by sy basis in die noordweste van Algerië. Jackson skryf oor hierdie gebeurtenis in That Man: An Insider Portrait of Franklin D. Roosevelt, Pg 85.
'Die spook van oorweldigende Duitse vlootmag, wat bygedra het tot haar oënskynlik onweerstaanbare lug- en landmagte, het die president erg ontstel. As die Duitsers die Franse vloot sou vang, sou dit - met die eie van Duitsland en dié van Italië, en met moontlike samewerking van Japan - die Verenigde State alleen laat staan ​​teen 'n formidabele vloot- en lugmag. Maar in die vroeë dae van Julie het Brittanje, wat die magte wat so onverbiddelik was as die noodlot en die vervreemding van die Franse volk bedreig het, getart en die Franse vloot met vrymoedigheid aangeval en grotendeels uitgeskakel, sodat dit nie langer van groot nut vir Hitler kon wees nie. Brittanje het nie net ons bewondering vir haar moed en vermetelheid gewen nie, maar ook ons ​​dankbaarheid. "
Gedurende Augustus het die samesprekings tussen Brittanje en die Verenigde State oorgegaan van 'n lening of verkoop van die vernietigers na 'n ruil van die vernietigers vir basisse op Britse gebiede in die Noord -Atlantiese Oseaan en die Karibiese Eilande. Jackson het die "Destroyer-Bases Exchange" in die mondelinge geskiedenis wat hy aan Harlan B. Phillips van die Columbia-universiteit in 1952-1953 gegee het, breedvoerig bespreek. Hieronder is 'n aanhaling van bladsye 892-893.
Op 13 Augustus sê Stimson dat hy saam met Knox, Sumner Welles en Henry Morgenthau met die president vergader het en 'n voorgestelde ooreenkoms saamgestel het, dit wil sê die belangrikste punte van 'n ooreenkoms uiteengesit. 'N Ruk tevore het die president met my die regsituasie bespreek of hy die bevoegdheid het om hierdie vernietigers te beëindig sonder verdere toestemming van die kongres. Op 15 Augustus het ek hom meegedeel dat ons, in die departement van justisie, beslis geglo het dat ons wel die gesag het om op te tree sonder die toestemming van die kongres. "
/> Roosevelt hou destroyer -konferensie, 22 Augustus 1940 - Links na regs, prokureur -generaal Robert H. Jackson, oorlogsekretaris Henry Stimson, waarnemende minister van buitelandse sake, Sumner Welles en sekretaris van die vloot Frank Knox. Krediet: The Robert H. Jackson Center, International News Photo Collection
Jackson verklaar in sy mondelinge geskiedenis dat die mening 'n eenvoudige, statutêre interpretasie bevat, wat as dit nie in die konteks van oorlog was nie, nie eens 'n baie belangrike een sou gewees het nie. Dit het die oordrag van die vernietigers goedgekeur omdat dit in die klassifikasie van verouderde materiaal val, op voorwaarde dat die vloot- en militêre owerhede gesertifiseer het dat dit nie nodig was vir die verdediging van die Verenigde State nie. Die mening weier om die oordrag van die muskietbote goed te keur, aangesien dit in 'n ander indeling val, en dit het geen bespreking van die internasionale regsaspekte van die transaksie gemaak nie.
Die mening besluit dat:
Daarom word u met respek aangeraai:
(a) Dat die voorgestelde reëling gesluit kan word as 'n uitvoerende ooreenkoms, van krag sonder om te wag vir bekragtiging.
(b) Dat daar presidensiële bevoegdheid bestaan ​​om die titel en die besit van die voorgestelde oorwegings na goedkeuring deur die toepaslike personeelbeamptes oor te dra.
(c) Dat die versending van die sogenaamde "muskietbote" 'n oortreding van die statuutwet van die Verenigde State sou uitmaak, maar met hierdie uitsondering is daar geen regshindernis vir die voltooiing van die transaksie nie, natuurlik, natuurlik, met die toepaslike bepalings van die neutraliteitswet oor aflewering. "
Daar was openbare skuilings in die meeste dorpe, maar baie mense het Anderson -skuilings in hul tuine gebou sodat hulle beskerming kon kry as hulle nie by die openbare skuiling kon kom nie. Anderson -skuilings is gemaak van sinkplaat en was baie sterk. 'N Gat is in die tuin gegrawe, daarna is die skuiling in die gat geplaas en dit is met aarde bedek. 'N Siraan met 'n lugaanval het mense gewaarsku toe 'n klopjag sou begin.
Die regering het probeer om die Duitse bomwerpers deurmekaar te maak deur 'n 'blackout ' af te dwing. Straatlampe is afgeskakel, motorligte moet toegemaak word en mense moet snags swart materiaal in hul vensters hang sodat huisligte nie gesien kan word nie. Om in die nag uit te gaan, kan gevaarlik wees terwyl die verduisteringsmotors in mekaar vasgery het en voetgangers, mense in mekaar gestap het, van brûe afgeval het of in damme geval het.
Na Mei 1941 het die bomaanvalle minder gereeld plaasgevind toe Hitler sy aandag op Rusland gevestig het. Die gevolge van die Blitz was nietemin verwoestend. 60 000 mense het hul lewens verloor, 87 000 is ernstig beseer en 2 miljoen huise is vernietig.
Tweede Wêreldoorlog - Tagtig jaar later - September 1940
Waarskuwings oor lugaanvalle was nou meer, met lugaktiwiteite daagliks oor die gebied. In die vroeë oggendure het 'n vyandelike vliegtuig bomme op Slough neergegooi. 'N Direkte treffer het 'n huis verwoes, maar die gesin het beserings vrygespring, ongelukkig het 'n verbygaande R.A.F. Beampte is dood. Heftig ack-ack. brand uit die plaaslike batterye het ontstaan, maar geen treffers is verkry nie. Namate die Slag om Brittanje toegeneem het, was die soldate wat die gewere op Dorney Common beman, byna aanhoudend by aksiestasies. Inwoners van die dorp wat naby die kamp woon, hoor die geskreeu en ander aktiwiteite wat verband hou met die uitvoering van die gewere, en vrees dat die terrein aan lugaanvalle blootgestel sou word.
Die waarskuwing klink net na ontbyt en duur ongeveer 'n uur. By die dorpskool het die leerlinge bymekaargekom in die klaskamer wat gereed was om onder hul lessenaars te skuil as daar 'n aanval sou ontstaan. Dit was 'n goeie dag, in die rigting van Londen se damproetes in die lug, terwyl die hoogvliegende RAF-vegvliegtuie met die aanvallende vliegtuie veg. Daar was gedurende die week intense nag- en dagaanvalle oor 'n groot deel van die suide van Engeland. Gekonsentreerde aanvalle is uitgevoer op vegbase en vliegtuigfabrieke wat probeer het om die RAF -vegterverdediging uit te skakel. Hawker se Brooklands -fabriek wat orkaanvegters vervaardig, was 'n aangewese teiken, maar RAF -vegters het ingegryp om ses van die aanvallende mag af te skiet. Die oorblywende aanvallende Messerschmidt 110 's het die teiken gemis en die Vickers -fabriek by Weybridge gebombardeer wat skade en ongevalle veroorsaak het.
Om 20:00 is die kodewoord 'Cromwell ' (inval binnekort) na Londen, Suidelike en Oostelike bevele gestuur - die Slag van Londen het begin. Plaaslike geheue het onthul dat 'n ligte vliegtuig beskikbaar was om lede van die koninklike familie in Windsor na veiliger plekke te vlieg met Agars Plough as 'n vliegveld. 'N Majoor Hutton het die Village Hall -komitee meegedeel dat die weermag troepe op die grondvloer van die saal sou laat geld vir die duur van die vyandigheid. Hierdie voorstel het nie gerealiseer nie, maar troepe het twee nagte in 1943 by die Methodist Chapel, Tough Memorial Hall ingeklim. Inwoners van die dorp het min nag geslaap (7 en 8 Sept.) terwyl Duitse vliegtuie oor die lug gedring het en voorberei op hul bombardement op Londen. . Die aanval, wat meer as ses uur geduur het, het groot brande veroorsaak wat die naghemel met 'n rooi gloed verlig het.
Die hele nag het die lugafweergewere rondom Slough in werking getree wanneer vyandelike vliegtuie binne bereik was. Vyandaktiwiteite het gedurende die daaropvolgende week elke aand voortgegaan. Waarskuwings oor lugaanvalle duur van laataand tot die vroeë oggendure. Willekeurige bomme is in die Slough -distrik laat val, maar geen sterftes is aangemeld nie.
'N Goeie dag wat groot formasies van Duitse vliegtuie gebring het om Londen aan te val. Die formasies van R.A.F. vegters was duidelik te sien vanuit uitkykpunte rondom Slough en Windsor toe hulle die Nazi -vliegtuie betrek het ter verdediging van die stad. Spitfires van 609 eskader het oor die Windsor -gebied gepatrolleer. Daar is destyds beweer dat die R.A.F. het 185 vyandelike vliegtuie neergeskiet. Na soveel aktiwiteite het ses dae verbygegaan sonder die sirene (16 - 21 September) om net weer die waarskuwing om 22:30 op die 22ste te huil. Verskeie bomme is oor Slough gegooi, wat veroorsaak het dat 'n groot aantal huise beskadig is met een persoon wat dood is en verskeie beseer is. Die plaaslike ack-ack batterye was in aksie en 'n paar baie harde ontploffings is gehoor.
Aanvalle deur vyandelike vliegtuie wat Londen vanuit die weste nader, het gereelde waarskuwings vir lugaanvalle na die Slough -Windsor -gebied gebring, gevolglik het die gebied deel geword van die vroeë waarskuwingsdistrik in Wes -Londen. Duitse vliegtuie wat op pad was na Londen gedurende die laaste twee aande van die maand, het 'n hewige vuur gekry. Twee huise is vernietig en vier ontruimde kinders is dood toe oliebomme gedurende die nag van 28/29 op Salt Hill, Slough, geval het.
Nog 'n goeie dag met ses plaaslike lugaanval -waarskuwings toe die Luftwaffe Londen aanval. Dit, die 82ste dag van die Slag om Brittanje, was die laaste massale dagligaanval op die hoofstad. Aan die laatmiddag het Britse vegters honderd bomwerpers betrek wat deur Messerschmidt -vegters begelei is.
Omstreeks 17:00. 'n Duitse Messerschmidt van 7/JG27 Nr 4851 Bf109E-1-vegvliegtuig wat op begeleiding van die bomwerpers was, het van die res oor Windsor Forest geskei. Teenstrydige nuusberigte het destyds gesê dat die Duitse vlieënier twee Anson -vliegtuie aangeval het toe hy deur 'n Britse vegvliegtuig verloof is wat die radiator en petroltenk getref het. Toe hy uit die wolke duik, het die vlieënier probeer om naby Queen Anne's Gate, Windsor Great Park, te land. maar het omgeslaan tydens die gedwonge landing en stukkend vlerke en romp. Die vlieënier is skoon gewerp sonder beserings.
Ander betroubare bronne verklaar dat die vegter op begeleiding van die bomwerpers oor Surrey aangeval en beskadig is deur vlieënieroffisier P.G. Dexter van 603 eskader. 'N Nieu -Seelandse lugmagoffisier wat op daardie stadium deur die park gery het, kon die Duitse vlieënier in hegtenis neem. Die vliegtuig, die eerste wat in hierdie gebied neergeskiet is, het baie kykers gelok en later is dit buite die ou poskantoor van Windsor vertoon.
Die Duitse vlieënier, Oberleutnant Fisher, het 'n ander verduideliking gegee en gesê dat sy eie Messerschmidt 109 daardie dag ondiensbaar was en dat hy die ekstra Me109 moes vlieg. Oor Londen het die vliegtuig probleme met enjins ontwikkel, en al sy pogings om in die lug te bly, was tevergeefs, en daarom het hy 'n geskikte plek gesoek om te land. Hy het nog geen hindernisse teen indringing teen landings in die lug gesien nie, totdat dit te laat was en dit vermy het dit moeilik gemaak om die vliegtuig te land. Die eerste persoon op die toneel was die lodge -bewaarder by Queens Anne Gate wat die Nazi ongedeerd gevind het nadat hy gelukkig was en in goeie Engels gepraat het. Die Duitser het die lodge -wagter 'n sigaret gevra. 'N Gewapende wag was gemonteer op die neergestorte vliegtuig wat skares kykers gelok het.
Feite oor die Tweede Wêreldoorlog - Fascisme
Die etiket "Fascisme " word gebruik om enige beweging of politieke ideologie te beskryf wat geïnspireer is deur Benito Mussolini se Italiaanse fascisme. In die reël word fascisme geassosieer met diktatuur of 'n streng hiërargiese, outoritêre struktuur waar die staat totale beheer kry. Die oortuigings van Adolf Hitler en Benito Mussolini is twee uitstekende voorbeelde van wat mense vandag as fascisties beskou.
Fascisme het vroeg in die 20ste eeu in Europa, veral Italië, ontwikkel en word geïnspireer deur nasionale sindikalisme. Die ideologie is gekant teen marxisme, liberalisme en tradisionele konserwatisme, maar dit leen ook praktyke en konsepte van al hierdie ideologieë. In plaas van om op klaskonflik te fokus, soos die sosialiste, fokus fasciste meer op rasse en nasies. Fascisme verwerp die liberale denke van 'n verteenwoordigende regering en individuele regte, terwyl hy terselfdertyd pleit vir openbare deelname aan die politiek en die gebruik van parlementêre kanale. Dit verwerp konserwatiewe standpunte, maar skilder die verlede dikwels in 'n romantiese lig om nasionale wedergeboorte te inspireer. & Fasciste glo in 'n gemengde ekonomie met die doel om nasionale onafhanklikheid en selfvoorsiening te bereik. Imperialisme, politieke geweld en oorlog word almal gesien as 'n manier om nasionale wedergeboorte te bewerkstellig en baie fasciste beweer dat daar niks verkeerd is om ander, swakker nasies te verplaas deur u gebied uit te brei nie.
Die meeste mense plaas fascisme op die verregse spektrum, vanweë fascistiese leiers soos Hitler wat rasse-meerderwaardigheid bepleit het. Daar is egter geleerdes wat sê dat hierdie beskrywing nie akkuraat is nie, aangesien fascisme ook sekere linkse oortuigings bevat. In 1919 beskryf Mussolini die fascisme as 'n beweging wat teen die agteruitgang van regs en die vernietigendheid van links is. "
Gebruik van die Woord
In plaas daarvan dat dit as 'n akkurate kategorisering van 'n ideologie gebruik word, word die woord " fascisties " vandag meestal as 'n belediging gebruik om 'n persoon te beskryf met standpunte wat as onverdraagsaam, outoritêr of verregs beskou word.
Vandag in die geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog — Sept. 2, 1940 & 1945
Royal Navy en US Navy matrose ondersoek dieptekoste aan boord van die Wickes-klas vernietigers in 1940. Op die agtergrond is USS Buchanan (DD-131) en USS Crowninshield (DD-134). Op 9 September 1940 is albei na die Royal Navy oorgeplaas. (Library of Congress)
80 jaar gelede - Sept. 2, 1940: "Destroyers for Bases": Roosevelt en Churchill stem in om 50 ou Amerikaanse vernietigers te ruil vir 99-jaar huurkontrakte op Britse basisse in Bahamas, Antigua, Trinidad, Jamaica, Brits Guyana en St. Lucia, asook grond in Bermuda en Newfoundland Roosevelt omseil die kongres in die ooreenkoms.
Great Smoky Mountains National Park is toegewy.
Die Japanse afvaardiging wat aan boord van USS Missouri, Tokiobaai, arriveer vir die oorgawe-seremonie, 2 September 1945 (Amerikaanse nasionale argief: USA C-2719)
75 jaar gelede - Sept. 2, 1945: Die Tweede Wêreldoorlog eindig amptelik toe Japan hom formeel oorgee aan genl Douglas MacArthur op die slagskip USS Missouri in Tokiobaai by 0903.
'N Amerikaanse C-54 Skymaster-vervoervliegtuig maak 'n rekordvlug van 31 uur en 25 minute van Tokio na Washington, DC met film van die oorgawe-seremonie.
Ho Chi Minh verklaar die Demokratiese Republiek van Viëtnam in Hanoi.
Om foto's van my toer deur die USS te sien Missouri by Pearl Harbor, sien 'Onthou Pearl Harbor -toer, dag 3'
Genl. Douglas MacArthur onderteken die Japanse oorgawe-dokumente aan boord van USS Missouri, 2 September 1945 (Amerikaanse nasionale argief: USA C-4627)
Die dag toe Buckingham -paleis tydens die Tweede Wêreldoorlog gebombardeer is
Die jaar was 1940. Die wêreld was in oorlog, en daar was skynbaar niemand wat dit kon vermy om vasgevang te raak in die geweld nie.
Daardie somer het die Duitse weermag hul aanvalle op Britse bodem verskerp, en Londen was te midde van 'n stamp deur die Luftwaffe. Die Duitse Blitz -aanvalle was ongelooflik skadelik, en hulle het 'n rol gespeel in die vernietiging van baie van die Londense infrastruktuur.
Op Vrydag 13 September was die Duitsers egter baie naby aan die bereiking van die uiteindelike teiken.
September 1940: 'n Krater en beskadigde relings buite Buckingham -paleis, Londen, na die ontploffing van 'n Duitse bom wat die vorige dag in 'n lugaanval geval het. (Foto deur Central Press/Hulton Archive/Getty Images)
Daar was vroeë waarskuwingstekens dat Buckingham -paleis moontlik 'n teiken vir die Luftwaffe was. Op 8 September het 'n bom van 50 kilogram op die terrein van die paleis geval, maar dit het gelukkig nie ontplof nie en is later in 'n beheerde ontploffing vernietig.
Die oggend van die 13de was koning George VI en koningin Elizabeth besig om hul eie sake te bedink en tee te drink, toe hulle 'n gedreun en 'n ongeluk hoor.
'N Duitse aanvaller het vyf hoë plofbomme op die paleis laat val. Die koninklike kapel, binneste vierhoek, paleishekke en die gedenkteken Victoria is almal deur die bomme getref. Vier personeellede van die paleis is beseer, van wie een sou sterf.
In 'n brief beskryf koningin Elizabeth hoe sy die 'onmiskenbare dwarrel van 'n Duitse vliegtuig' en die 'geskree van 'n bom' hoor. Gelukkig is die koning en koningin ongedeerd in die voorval.
In 'n aangrypende verklaring het koningin Elizabeth ook gesê: 'Ek is bly dat ons gebombardeer is. Dit laat my voel ek kan die Ooskant in die gesig kyk '.
September 1940: Koningin Elizabeth (1900 - 2002) en koning George VI (1895 - 1952) inspekteer die bomskade by die Buckingham -paleis in Londen na 'n lugaanval. (Foto deur Fox Photos/Getty Images)
Terwyl koning George en koningin Elizabeth natuurlik geskok was deur die bombardement, sou die voorval eintlik die reputasie van die koninklike familie in die oog van die Britse publiek versterk.
Die buitelandse kantoor het die koning en die koningin aangeraai om onmiddellik uit die land te vlug. Hulle standvastige weiering toon moed en toewyding aan die Verenigde Koninkryk wat die publiek waardeer.
In 'n verklaring aan die nasie het die koningin uitgeroep 'Die kinders sal nie vertrek nie, tensy ek dit doen. Ek sal nie vertrek nie, tensy hul vader dit doen, en die koning sal die land in geen geval verlaat nie. '
Hierdie verset teenoor die Duitse Blitz het die land 'n broodnodige hupstoot gegee in hul oorlogspogings, en het ongetwyfeld 'n gevoel van eenheid in die hele Verenigde Koninkryk gesmee.
2 September 1940 - Geskiedenis
Die ontploffing by die Hercules -poeierfabriek van
Kenvil, New Jersey, op 12 September 1940
Gedurende die jaar van 1940 het die High Explosives -fabriek in Kenvil, NJ, die produksie verhoog om aan die behoeftes van die Amerikaanse weermag sowel as ons bondgenote wat by die oorlog in Europa betrokke was, te voorsien. Die Kenvil -ammunisie -aanleg was een van verskeie in die noordweste van New Jersey, wat oorspronklik in 1871 geopen is om dinamiet aan die plaaslike ystermyne te verskaf.
Die Kenvil-fasiliteit was geleë in Roxbury Township, Morris County, en was in besit van die Hercules Company, 'n uitvloeisel van DuPont, wat verskeie ander chemiese en ammunisie-aanlegte in New Jersey bedryf het. Tientalle groot geboue beslaan meer as 1,200 hektaar en verwerk verskillende soorte hoë plofstof, met honderde plaaslike inwoners wat die verskillende skofte by die aanleg gewerk het. Ongelukke het oor die jare by die aanleg plaasgevind, met 2 ontploffings in 1934 wat altesaam 6 werkers doodgemaak het.
Hier is die inskrywing vir 'Kenvil' in 'n New Jersey -gids wat in 1939 gepubliseer is:
KENVIL, (720 voet hoog., 1.000 inw.), Voorheen bekend as McCainville, adverteer homself as die "Home of America's Oldest Continuously Operating Dynamite Plant", die HERCULES POWDER Co. PLANT, gestig 1871. Twee groot ontploffings het die aanleg in die nuus gekry in 1934. Op 8 Maart is vier werkers dood in 'n pakhuisontploffing wat elke ruit vensterglas in naburige dorpe gebreek het en 'n mariene uitkyk toring by Sandy Hook, 50 myl oos, geruk het. 'N Bord is by die fabriekshek aangebring wat aankondig dat die ongeluk die eerste in 180 dae was en dat daar 14 jaar lank geen ernstige ontploffing op die terrein was nie. Vyf maande later het 'n ontploffing in die rooklose poeier -eenheid twee mans doodgemaak en drie beseer. Die E. I. du Pont de Nemours Co het 'n groot belangstelling in Hercules gehad.
Om 12:30 op 12 September 1940 het meer as 297 000 pond buskruit in 'n reeks ontploffings en brande opgeblaas en meer as 20 geboue gelykgemaak. Die ontploffings het die gebied so sterk geskud dat motors van die paaie afgestamp is, die meeste vensters in huise myl ver was gebreek en artikels van rakke en mure gevlieg het.
Die ontploffings is tot in Poughkeepsie, N.Y., gevoel en is deur die seismograaf aan die Fordham Universiteit in New York, ongeveer 50 kilometer oos van Kenvil, opgetel. Nie net is vensters gebreek nie, maar telefoondrade is van hul pale geskeur. Baie vensters in beide Roxbury en Wharton hoërskole is verpletter. Sommiges het vertel van hoërskoolleerlinge wie se vaders by die Powder -werke gewerk het, skielik besef wat gebeur het, skreeuend hardloop en uit die gebou na die fabriek hardloop om na geliefdes te kyk.
Die ergste was natuurlik die lewensverlies. Altesaam 51 werkers is dood as gevolg van die ramp, met meer as 200 beseerdes en verbrand. Die slagoffers is na die Dover Algemene Hospitaal gebring, wat so oorweldig was dat baie individue net op die voorste grasperk van die hospitaal neergelê is en op hulp gewag het. Die slagoffers is agter in bakkies en motors gebring. Die meeste dokters en verpleegsters uit die naburige fasiliteite is nie net ontbied nie, maar verpleegkundestudente uit die omgewing het weke lank bygewoon om pasiënte te verbrand. Selfs ouer Boy Scouts is gebruik om familielede te vind en boodskappe oor te dra.
Uiteindelik is die fasiliteit herbou met nuwe veiligheidsmaatreëls en heropen in April 1941 om ammunisie vir die Tweede Wêreldoorlog sowel as vuurpyl -dryfmiddel en ander produkte te vervaardig. Teen 1958 was die Koue Oorlog in volle gang, en die fabriek van Hercules Kenvil het aan materiaal vir die Minuteman -raket gewerk. Kleinere ontploffings het van die laat veertigerjare tot die 60's voortgeduur en 'n tiental ekstra lewens geëis. In 1964 is twee werkers dood in 'n brand in 'n gebou waar rooklose poeier voorberei is. In 1967 het 'n ontploffing en brand drie geboue gelyk gemaak en twee werkers is dood. Onlangs het 'n ontploffing in 1989 20 werkers beseer en glas myl verpletter, en in 1994 het 'n masjien wat 500 pond nitrogliserien meng, opgegaan - vier werkers na die hospitaal gestuur en die parkeerterrein met stukkies warm metaal laat stort.
Die bedrywighede van die fasiliteit het in 1996 gestaak, die grond is nou omhein en omhein. Daar word planne gemaak vir toekomstige gebruik van die groot erf, en sommige terreine benodig herstel vir besmette stowwe.
Op 5 September 2005 is 'n Gedenkdiens gehou ter nagedagtenis aan die 51 mense wat 65 jaar tevore omgekom het, en om 'n gedenkplaat met hul name op te dra, en die name van ander wat vanaf 1917 by Hercules Kenvil Works gesterf het. Die onderstaande gedenkplaat is naby die Memorial Garden in Horseshoe Lake Park, Succasunna, NJ.
Die werklike oorsaak van die noodlottige ontploffing in 1940: industriële ongeluk of Nazi -spioene, is nog steeds onbeantwoord.
'N Boks waarmee Hercules buskruit gestuur is.
Foto van tydelike werkers, waarskynlik omstreeks 1918 toe die produksie van die Eerste Wêreldoorlog op sy hoogtepunt was. Let op bofbalwedstryd op die veld en perdekar. Dit is waarskynlik Herculesweg, net noord van Rt. 46, kyk noordwes.
- Plaaslike inwoner Sal Valentino herinner aan die geleentheid:
Op 12 September 1940 het die Hercules -aanleg opgeblaas met 'n ontsaglike ontploffing wat 49 mense doodgemaak het, 200 beseer en Port Morris (5 myl daarvandaan) geskud het, wat veroorsaak het dat baie van die vensters in my skool gebreek het. Die Duitse Bund was destyds aktief in Amerika en word verdink van sabotasie (Redakteur: Die uiteindelike dodetal was 51, geen amptelike oorsaak van die ontploffing is ooit vasgestel nie). Een van die beseerdes was my broer Anthony, wat 50 voet in die lug geblaas is en op 'n warm asbed beland het met vuur rondom hom. Hy het gedink dat hy besig was om te sterf en het hulp ontbied van ons suster Dolly wat die vorige jaar, 1939, oorlede is. Skielik sien hy 'n opening in die vuur en kruip deur. Hy het brandwonde aan sy gesig en elmboog opgedoen en permanente skade aan sy oor opgedoen. Sy foto (links) wat weggelei is van die vuur, dek die hele voorblad van The New York Daily News op 13 September 1940. Op 5 -jarige ouderdom was my eerste herinnering in die lewe hoe ek met sy gesig deur die venster van die Dover General Hospital kyk. alles bedek met wit verbande & quot
Hercules Inc. het 'n huisvesting vir sommige van sy werknemers verskaf. Hierdie voorbeelde op Herculesweg in Kenvil is deur die skrywer afgeneem in September 2005, die 65ste herdenking van die ramp, terwyl dit leeggelê is vir sloop. In April 2006 is hierdie huise afgebreek, 'n uitstel van 'n laaste minuut wat 'n huis gered het vir gebruik as museum.
Op 5 September 2005 is 'n Gedenkdiens gehou ter nagedagtenis aan die 51 mense wat
65 jaar tevore omgekom en 'n gedenkplaat met hul name opgedra,
en die name van ander wat vanaf 1917 by Hercules Kenvil Works gesterf het.
Gegote bronsplaat by die Roxbury Township War Memorial bring hulde aan almal wat hul lewens by Hercules Kenvil verloor het
die jare, veral diegene wat gesterf het tydens die ontploffing in 1940, onder die eerste Amerikaanse 'slagoffers' van die Tweede Wêreldoorlog,
terwyl ons 'n jaar later ons bondgenote in 'n oorlog voorsien het.
HARRY TERUG, 29, Patchogue, Long Island.
W. G. SWART, 32, Vlaandere.
ELIJAH A. GREER, 20, Andrews, Noord -Carolina.
JAMES G. LYS, 34, Kenvil.
JOHN SAVKO, 20, Mount Hope.
PAUL STALCUP, 33, Mount Arlington.
ALVIN STOUT, Wes -Belmar.
WARREN WALDRON, berg Arlington.
BRONNE: Time Magazine, 23 September 1940
Rutgers Oral History Archive 1994 onderhoud met E. Robert Hoppe, Chemikus met Hercules Kenvil.
Kyk die video: Lyn Alden: Evergrande Is A Distraction For A Much Bigger Crisis: The Feds Plan On Government Debt (Oktober 2021).