Ouma - Granny's House in Wellington North, Wellington, Wes-Kaap
Vrydag vanaf 8:00 am tot 12:00 pm
Geskep: Maandag 30 Mei 2016 ; Laas opgedateer: Dinsdag 01 Januarie 2019 PressReader - Sarie: 2018-04-01 - Boeboe toe ’n vu­ri­ge bru­net!
Boeboe toe ’n vu­ri­ge bru­net!
Boeboe & Li­a­ne soos dag en nag As Vet­koek­pa­leis en Ou­boet & Wors se Boeboe is die ak­tri­se Li­a­ne Heyl ’n bor­re­len­de blon­di­ne. In die reg­te le­we, ’n vu­ri­ge bru­net. Hul­le kan nie méér ver­skil nie
Sarie - 2018-04-01 - Inhoud - DEUR DELIA DU TOIT FOTO’S PHYLLIS G­REEN S­TI­LE­RING FA­NIE CRON­JÉ
Wys jou net, moet nooit toe­laat dat ie­mand vir jou sê jy kan nie iets doen nie
haar bruin ha­re in ’n net­jie­se bol­la vas­ge­bind, kan jy nie glo dis Vet­koek­pa­leis se Boeboe wat voor jou sit nie. Wanneer die ak­tri­se Li­a­ne Heyl in haar stoel in­skuif, is daar nie ’n sweem­pie van die dra­ma­tie­se man­ne­ris­mes, die hoë stem en die gig­gels van haar Tv-ka­rak­ter waar­voor sy so be­kend ge­word het nie.
An­ders as die los­kop-kel­ne­rin wat sy in Vet­koek­pa­leis ge­speel het, is Li­a­ne ’n “to­ta­le be­heer­vraat”, sê sy som­mer met die in­trap­slag. Haar huis­hulp was laat die og­gend, ver­dui­de­lik sy, en dit het by­na haar he­le dag deur­me­kaar­ge­krap.
“Ek het my dag pre­siés be­plan ge­had. As en­kel­mam­ma kan jy nie an­ders nie!”
Li­a­ne is dees­dae weer as Boeboe te sien, dié keer in die reeks Ou­boet & Wors, wat se­dert Ok­to­ber ver­le­de jaar op ky­knet wys – en nou vir nog twee sei­soe­ne her­nu is.
Boeboe, sê Li­a­ne, is steeds net so ’n bim­bo, steeds met die blon­de krul­le (’n pruik van reg­te mens­ha­re, ver­dui­de­lik sy), maar nou is sy die ei­e­naar van ’n skoon­heid­sa­lon, Beau­ty by Boeboe. “Sy is in­tus­sen al drie keer ge­troud en ge­skei, en het ’n dog­ter, Da­ko­ta, wat in ma­triek is en haar ma grys ha­re gee. Maar sy is ook wy­ser – die le­we het haar al hard ge­klap deur die ja­re. Sy is ’n en­kel­ma wat nie on­der­houd van haar eks kry nie en dis moei­lik, soos baie en­kel­ma’s in SuidA­fri­ka weet. Die le­we is vir haar nie meer net bub­bles and gig­gles nie, al wag sy steeds vir die rid­der op die wit perd.”
Li­a­ne is dees­dae by­na dub­bel die ou­der­dom wat sy was toe ky­kers haar die eer­ste keer in 1994 in haar blou kel­ne­rin-u­ni­form op die Vet­koek­pa­leis­stel leer ken het. Sy het ver­le­de jaar 50 ge­word en van­jaar het haar eie dog­ter, Wil­low (7), graad een toe ge­gaan. >
[ook Genée, ’n nuus­le­ser vir e­nuus en i­den­ties] soos ’n ma na­dat ons ons ou­ers ver­loor het.”
Genée se man, Die­ter (82), is in ver­band met die moord in heg­te­nis ge­neem, maar die saak is la­ter te­rug­ge­trek. En toe, in Ja­nu­a­rie van­jaar, is on­der­soek weer in­ge­stel – waar­skyn­lik van­weë Li­a­ne en haar sus se vol­ge­houe druk.
“Kyk, ek kan mos nie ’n ding laat lê nie. Ons het al die tyd ge­veg dat die saak her­vat word. Dit was vrees­lik om al­les te her­roep vir die nu­we on­der­soek, weer die foto’s van die lyk te sien. Dis iets wat jy juis wil uit­sny. Ons het ge­weet dit sal moei­lik wees, maar ge­reg­tig­heid moet ge­skied.”
Wanneer sy so vuur en vlam raak oor ’n saak, ’n diep frons op haar voor­kop, kan jy sien hoe ’n ka­rak­ter soos die bor­re­len­de Boeboe ’n uit­laat­klep vir Li­a­ne moet wees. “Sy is be­slis. Dis wat dit so lek­ker maak om ie­mand te speel
< “Ons het ’n bie­tjie kon­tak be­hou deur die ja­re, maar die le­we raak ook so be­sig en ons ge­sels nie juis meer nie. Hy is ie­mand wat be­slis sy le­we ten goe­de ver­an­der het en is dees­dae ’n mo­ti­ve­rings­pre­ker.”
Dees­dae lyk Li­a­ne se le­we ook baie an­ders as in die moei­li­ke tye toe haar ou­ers en tan­nie dood is. Sy het twee dra­mas­ko­le, een in P­re­to­ria en nou ’n nu­we een in Jo­han­nes­burg, en haar ske­du­le is prop­vol.
“Ek sing nou weer baie, meest­al by re­stau­ran­te, ek doen ra­di­o­stem­werk, ek is ’n se­re­mo­nie­mees­ter, en ek hou ook ’n reeks ver­to­nings vir kin­ders [Li­a­ne het in 2015 ’n kin­der­al­bum, Kers­fees met die kids, be­kend ge­stel]. Dan doen ek ge­sig­verf vir die kin­ders ná die ver­to­nings en ek’s mal daar­oor. Ek het ’n kur­sus daar­in vol­tooi en dis vir my lek­ker om so kre­a­tief te kan wees.”
On­langs was sy te sien as Hen­ri­ët­ta, ’n “sno­bis­tie­se Wa­ter­kloof-da­me”, in twee e­pi­so­des van Die kas­teel, ’n ko­me­die wat in Ja­nu­a­rie op ky­knet begin het.
Maar haar ta­len­te ein­dig nie hier nie. Sy is ook ’n op­ge­lei­de o­pe­ra­san­ge­res en was ’n jaar lank in die sir­kus! “Die sir­kus was iets wat ek nog al­tyd wou doen en toe, net na­dat Vet­koek­pa­leis in 2001 ge­ëin­dig het, het ek vir ’n jaar by Gold Reef Ci­ty se sir­kus ge­werk. Dit was groot pret – ek het oor glas ge­loop, ge­sing en ’n di­sap­pea­ring act ge­doen. Maar ek mis dit glad nie, want dis ’n ve­ny­ni­ge wê­reld. Joe, die ja­loe­sie!”
Sy neem steeds o­pe­ra­les­se, “maar dis nie juis ge­wild in Suid-a­fri­ka nie en ek doen dit nou om my stem sterk te hou. Som­mi­ge men­se is ge­bo­re met ’n sterk stem, maar ek moet daar­aan werk – soos ’n at­leet wat moet oe­fen om sterk te bly.”
Dra­ma is en was al­tyd haar eer­ste lief­de. “Ek het as kind al ge­weet dat ek dra­ma wil doen. Toe gaan stu­deer ek dra­ma by die U­ni­ver­si­teit van Kaap­stad, maar hul­le het my ge­pluk en ge­sê ek sal dit nooit maak nie. Ek het so skaam ge­kry dat ek nie eens my ou­ers laat weet het nie! Dit was nog in die tyd van te­le­gram­me, en my ma s­tuur toe die dag vir my ’n te­le­gram om te sê: We know you fai­led. P­ho­ne ho­me,” rol sy haar oë – en dis die eer­ste keer wat jy Boeboe in haar kan raak­sien.
“Daar­na is ek na die P­re­to­ri­a­se Tech­ni­kon [dees­dae die Tshwa­ne U­ni­ver­si­teit van Teg­no­lo­gie] om ’n ho­ër di­plo­ma in dra­ma te doen en daar het ek begin flo­reer.”
En ’n suk­ses was en is sy be­slis. Li­a­ne en haar me­de­spe­lers op Vet­koek­pa­leis is im­mers kul­tus­fi­gu­re. “Dit bly vir my on­ge­loof­lik hoe ge­wild dit was. Ek meen, daar is nóú nog her­uit­sen­dings. Ons het ver­al ’n groot ge­volg in die bruin A­fri­kaan­se ge­meen­skap en as ek Kaap toe gaan, word ek o­ral her­ken, bruin ha­re of nie. Die program bly re­le­vant, want men­se gaan al­tyd daar­van hou om te lag. Ek dink die ge­mid­del­de A­fri­kaan­se ky­ker kan met ons i­den­ti­fi­seer, want ons is nie snot­ty nie.
“Wys jou net, moet nooit toe­laat dat ie­mand vir jou sê jy kan nie iets doen nie. As jy iets wil doen, doen dit – die be­lang­rik­ste les wat ek al ge­leer het.”
Li­a­ne Heyl en haar hond­jie, Lexi.