Nommers 11 (Afrikaanse Vertaling 1953)České uživatelské rozhraní
1 En die volk het hulle voor die ore van die HEREHERE beklaag dat dit sleg gaan. En toe die HEREHERE dit hoorhoor, het sy toorntoorn ontvlam, en die vuurvuur van die HEREHERE het onder hulle gebrand en het gewoed aan die kant van die laer.
2 Toe het die volk na MosesMoses geroep, en MosesMoses het tot die HEREHERE gebid; en die vuurvuur het doodgegaan.
3 Daarom het hulle die plekplek Tabéra genoemgenoem, omdat die vuurvuur van die HEREHERE onder hulle gebrand het.
4 En die gemengde bevolking wat onder hulle was, is met lus bevang. Toe het die kinderskinders van IsraelIsrael ook weer geween en gesêgesê: Wie sal vir onsons vleisvleis gee om te eeteet?
5 Ons dink aan die visse wat ons in EgipteEgipte verniet kon eeteet, aan die komkommers en die waterlemoene en die prei en die uieuie en die knoffelknoffel.
6 Maar nou is ons sielsiel dor; daar's glad niks nie: net die mannamanna is voor ons oëoë.
7 Die mannamanna was soos koljandersaad, en dit het gelyk na balsemgom.
8 Die volk het rondgeloop en dit versamel en in handmeule gemaal of in vysels gestamp, en hulle het dit in potte gekookgekook en daarvan roosterkoeke gemaak. En die smaaksmaak daarvan was soos die smaaksmaak van oliekoeke.
9 En as die doudou snags op die laer val, het die mannamanna ook daarop geval.
10 Toe het MosesMoses die volk, volgens hulle geslagte, elkeen by die deurdeur van sy tenttent hoorhoor ween; en die toorntoorn van die HEREHERE het grootliks ontvlam; ook was dit verkeerd in die oëoë van MosesMoses.
11 En MosesMoses sêsê aan die HEREHERE: Waarom het U u kneg kwaad aangedoen en waarom het ek geen genade in u oëoë gevindgevind nie, dat U die laslas van hierdie hele volk op my lê?
12 Het ék hierdie hele volk dan ontvang? Of het ék hulle gebaargebaar, dat U vir my sêsê: Dra hulle aan jou bors soos 'n oppasser die suiglingsuigling dra, na die land wat U aan hulle vadersvaders met 'n eed beloofn eed beloof het?
13 Waarvandaan moet ek vleisvleis kry om aan al hierdie volk te geegee? Want hulle ween by my en sê: geegee vir onsons vleisvleis, dat onsons kan eeteet.
15 En as U so met my wil handel, slaan my dan maar liewer dood as ek genade in u oëoë gevindgevind het, en laat ek my ongeluk nie aansien nie.
16 Toe sêsê die HEREHERE aan MosesMoses: Bring vir My sewentig manne uit die oudstes van IsraelIsrael bymekaar, van wie jy weetweet dat hulle oudstes van die volk en sy opsigters is, en bring hulle by die tenttent van samekoms, dat hulle daar by jou kan staan.
17 Dan sal Ek neerdaalneerdaal en daar met jou spreek; en van die Gees wat op jou is, sal Ek afsonder en op hulle lê; en hulle sal jou help om die laslas van die volk te dra, sodat jy dit nie alleen hoef te dra nie.
18 En aan die volk moet jy sêsê: HeiligHeilig julle teen môremôre; dan sal julle vleisvleis eeteet. Want julle het voor die ore van die HEREHERE geween en gesêgesê: Wie sal vir onsons vleisvleis geegee om te eeteet? want dit was vir onsons goed in EgipteEgipte. Daarom sal die HEREHERE vir julle vleisvleis geegee, en julle sal eeteet.
19 Julle sal nie eeneen dagdag of twee daedae eeteet nie, of vyfvyf daedae of tientien daedae of twintigtwintig daedae nie--
20 'n hele maandmaand lank, totdat dit uit julle neusneus uitkom en julle daarvan walg; omdat julle die HEREHERE wat in julle midde is, verwerp en voorvoor sy aangesig gehuil en gesê het: Waarom het ons tog uit EgipteEgipte uitgetrek?
21 Toe sêsê MosesMoses: SesSes honderdhonderd duisendduisend te voet is die volk onder wie ek verkeer; en U het gesêgesê: Ek sal aan hulle vleisvleis geegee, en hulle sal 'n hele maandmaand lank eeteet!
22 Sal daar vir hulle kleinveekleinvee en beeste geslag word, sodat daar vir hulle genoeg sal wees? Of sal al die visse van die seesee vir hulle versamelversamel word, sodat daar vir hulle genoeg is?
23 Maar die HEREHERE sêsê vir MosesMoses: Sou die handhand van die HEREHERE te kort wees? Nou sal jy siensien of my woordwoord vir jou uitkom of nie.
24 Toe het MosesMoses uitgegaan en die woordewoorde van die HEREHERE aan die volk te kenne gegee; en hy het sewentig manne uit die oudstes van die volk bymekaar laat kom en hulle rondom die tenttent laat staanstaan.
25 Daarop het die HEREHERE neergedaal in die wolkwolk en met hom gespreek; en Hy het van die Gees wat op hom was, afgesonder en op die sewentig oudstes gelê. En terwyl die Gees op hulle rus, het hulle geprofeteer; maar daarna nie meer nie.
26 Maar tweetwee manne het in die laer agtergebly: die naamnaam van die eeneen was Eldad en die naamnaam van die ander Medad; en die Gees het op hulle gerus--hulle het behoort by die wat opgeskryweopgeskrywe was, hoewel hulle nie na die tenttent uitgegaan het nie--en hulle het in die laer geprofeteer.
27 Toe hardloop 'n seunseun en vertel dit aan MosesMoses en sêsê: Eldad en Medad profeteer in die laer.
28 En JosuaJosua, die seunseun van Nun, die dienaar van MosesMoses van sy jeug af, antwoordantwoord en sêsê: My heer MosesMoses, belet hulle dit!
29 Maar MosesMoses sêsê vir hom: Ywer jy vir my? Ag, as die hele volk van die HEREHERE maar profeteprofete was, dat die HEREHERE sy Gees oor hulle magmag geegee!
30 Daarop het MosesMoses hom in die laer teruggetrek, hy en die oudstes van IsraelIsrael.
31 Toe het 'n windwind wat van die HEREHERE kom, uitgevaar en kwartelskwartels van die seesee af oorgedrywe en op die laer gestrooi omtrent 'n dagreis hier en omtrent 'n dagreis daar, rondom die laer; en hulle was omtrent twee el bokant die grondgrond.
32 Toe het die volk opgestaanopgestaan daardie hele dagdag en die hele nagnag en die hele volgende dagdag en die kwartelskwartels versamelversamel. Hy wat die minste gehad het, het tientien homerhomer versamelversamel. En hulle het dit oral vir hulle uitgesprei rondom die laer.
33 Die vleisvleis was nog tussen hulle tandetande, voordat dit gekou was, toe die toorntoorn van die HEREHERE alreeds teen die volk ontvlam het, en die HEREHERE het onder die volk 'n baiebaie groot slagting teweeggebring.
34 Daarom het hulle dié plekplek genoemgenoem Kibrot-Hattáäwa; want daar het hulle die volk begrawe wat so begerig was.
35 Van Kibrot-Hattáäwa af het die volk weggetrekweggetrek na Háserot toe, en hulle het in Háserot gebly.