WISSEL FUNDAMENTELE ONTLEDING – SLEUTEL ONDERWERPE – Gaan voort met u Forex-opleiding
Die feit is dat die mark in verskillende stadiums van die ekonomiese siklus verskillend op dieselfde nuus reageer. Maar dit is alles "bla, bla, bla," soos hulle in een beroemde film gesê het. In werklikheid is daar 'n hoofonderwerp op die mark wat tans deur markfundamentalistiese ontleders bevorder word. Sulke onderwerpe kom op een of ander manier onmerkbaar in populariteit en kom ook stilweg uit die guns.
WAT IS DIE HOOFMARK ONDERWERP?
Dit is 'n onderwerp waaroor die 'praatkop' voortdurend iets in die bloekomberg dra, waaroor verskillende 'hoofontleders van die Tokio-tak van die Mushito Bank' praat van 'fundamentele' artikels in tydskrifte, ens.
Onderwerpe kom periodiek na vore, soos geopolitieke spanning en terrorisme; lank gespeel, as 'n onlangse tema van die tweeling: negatiewe Amerikaanse handelsbalans en begrotingstekort, wat 'n jaar en 'n half geduur het. Daar is onderwerpe wat beskryf kan word as "wie die eerste is" wanneer die mark wag op toonaangewende aanwysers soos verbruikersvertroue, ISM, ens.
WAT BETEKEN DIE HOOF ONDERWERP MET DIE MARK?
Die belangrikste is dat sy 'n tendens maak. Dit is nie eens die onderwerp wat dit maak nie, maar die evaluering van die onderwerp (Soros se refleksiwiteit word volledig hier gemanifesteer).
In die nabye verlede het die euro ongeveer een jaar opgeskuif oor een van hierdie belangrike onderwerpe. As so 'n onderwerp in die mark is, word alles (aanwysers, stellings) slegs in die algemene markpot geëvalueer.
HOE WERK DIE HOOF ONDERWERP?
In die eerste plek ignoreer sy al die ander nuus heeltemal. Ons herinner ons as voorbeeld aan die onlangse verlede en die toename in die euro. Kyk wat het gebeur toe die slegte nuus in die VSA uitkom? Die euro het 100 punte opgeskiet. Wat van die goeie nuus in die VSA? Die euro het nog steeds opgeskiet, maar met 10 punte. Swak fundamentele ontleders wat dit probeer verduidelik! Hul kop is seer.
Ek onthou een van die nuus. Dit was die Amerikaanse verbruikersvertroue, wat uitgekom het, dit lyk byna 20 punte bo die vorige waarde. Ek kan nie presies onthou nie, maar dit lyk asof dit die tweede grootste groei in die hele geskiedenis van die berekening was. Die euro het gereageer met 'n kort beweging af met 20 pitte en dan weer opgetrek, meer as 'n syfer. En dit alles omdat die belangrikste onderwerp anders was, en die mark oor die algemeen nie omgee wat Amerika met vertroue gehad het nie.
Die belangrikste neiging is om nie die fondament te skep nie, maar die belangrikste onderwerp van die stigting.
Tydens die bestaan ​​van die hooftema word alle fundamentele aanwysers en stellings óf deur die prisma daarvan beskou óf heeltemal geïgnoreer.
U kan slegs aan die nuus werk volgens die 'neiging van die hoofonderwerp'. In die meeste gevalle sal die mark in sy rigting beweeg en niks anders ignoreer nie.
Die langtermyn-hooftema eindig gewoonlik met die oorskakeling van die mark na 'n nuwe een.
TIPE FINANSIËLE KRISISE
Finansiële krisisse kom baie voor in moderne ekonomieë en
bring beide sakelui en regerings baie probleme in. Finansiële krisisse, die meganismes en gevolge daarvan is baie uiteenlopend. Om die wese van die gebeure beter te verstaan, is dit nuttig om krisisse te identifiseer. Om finansiële krisisse te "vertroud raak", sal ons die tipering en algemene kenmerke van elke soort oorweeg.
DIE KONSEP VAN FINANSIËLE KRISIS
Die finansiële krisis verwys na 'n taamlik uiteenlopende situasie waarin sommige finansiële ondernemings of bates (soos aandele of effekte) 'n beduidende deel van hul waarde dramaties verloor.
Dit is duidelik dat finansiële krisisse hoofsaaklik die finansiële sektor van die ekonomie beïnvloed. Weens die feit dat die werklike sektor ten nouste met die finansiële een verband hou, word sulke krisisse op die ou end weerspieël in alle sektore van die ekonomie en lei dit tot 'n afname in produksie, 'n toename in werkloosheid, 'n afname in die welstand van die bevolking, ens.
TIPE FINANSIËLE KRISIS
Noudat die eerste kennismaking met die konsep van die finansiële krisis en die gevolge daarvan plaasgevind het, gaan ons direk oor na die soorte finansiële krisisse:
'N Bankkrisis is 'n situasie waar 'n bank 'n skielike en groot toestroming ervaar van kliënte wat deposito's wil onttrek, waardeur die bank nie alle deposante kan betaal nie.
Dit is die moeite werd om te verduidelik dat daar in die beskrewe situasie geen element van bedrog aan die kant van die bank is nie: die bankstelsel is so ontwerp dat banke geld verdien deur lenings uit te reik ten koste van deposante; dit is duidelik dat die skielike eis van 'n terugbetaling nie sonder 'hulp van buite' deur die bank vervul kan word nie.
'N Situasie waarin baie banke 'n toestroming ervaar van kliënte wat hul deposito's terselfdertyd wil onttrek, word 'n sistemiese bankkrisis genoem.
Dit is duidelik dat indien 'n bank (of verskeie banke in 'n sistemiese krisis) nie eksterne ondersteuning ontvang nie, die bank self die bankrotskap kan hou. In krisistye hou die bank ook op om lenings uit te reik, wat die produsente van goedere en dienste dramaties beïnvloed wat lenings benodig vir normale funksionering. Die bankkrisis versprei dus deur die hele ekonomiese stelsel.
Voorbeelde van hierdie soort krisisse is byvoorbeeld bankkrisisse in Latyns-Amerika in die 1980's.
Ekonome meen dat 'n finansiële bate 'n borrel toon as die prys hoër is as die huidige waarde van toekomstige inkomste uit die bate.
Met ander woorde, 'n borrel vind plaas wanneer die prys van 'n bate onredelik hoog is in vergelyking met die inkomste wat die bate sal oplewer. Dit is dus 'n situasie waar mense te optimisties is oor die vooruitsigte van 'n bate.
Dit is duidelik dat hierdie situasie nie vir ewig kan duur nie en vroeër of later bars daar borrels. 1. As gevolg van die vinnige afname in die waarde van bates, word hul eienaars skerp armer. Wat gister baie gekos het, kan vandag niks kos nie. Aangesien verskillende bates in 'n ontwikkelde ekonomie dikwels as sekuriteit of waarborg gebruik word om ander lenings aan te trek, hou 'n skielike verlies aan fondse 'n afname in die kredietwaardigheid of selfs die bankrotskap van twee eienaars van waardedalingsbates. Dit is duidelik dat in die geval van massiewe bankrotskappe die krediteurondernemings van vandag se bankrotskappe môre kandidate vir bankrotskap word.
Dit is baie belangrik dat as gevolg van sulke skokke beide die ondernemings wat direk geraak word, sowel as hul vennote hul gedrag verander om versigtiger te wees: nuwe beleggingsprojekte word uitgestel, die huur van werknemers word opgeskort en die produksie volumes verminder. Dit alles kan lei tot 'n "verlangsaming" van die ekonomie – stagnasie.
Voorbeelde van borrels: tulp-manie in Nederland, 'n borrel op die Japanse eiendomsmark van die tagtigerjare, 'n borrel van hoë-tegnologie-ondernemings (dotcoms) in 2000, 'n borrel in 2007 op die effektemark wat verband hou met verbandlenings in die VSA, ens.
Daar moet kennis geneem word dat nie alle borrels bars nie: soms word die herevaluering van verwagtinge en gevolglik 'n daling in pryse geleidelik voorkom. Praat in hierdie gevalle oor die borrel "afblaas".
Dit was die geval in 2008, toe, na die ineenstorting van die borrel in die mark vir bates wat verband hou met verbandverpligtinge, baie maatskappye bankrot geraak het wat sulke bates in hul rekeninge gehou het.
Die valutakrisis, of, soos dit ook genoem word, die krisis van die buitelandse handelsbalans, vind plaas wanneer die waarde van die binnelandse valuta dramaties verander. Sulke situasies kan die gevolg wees van vrywillige optrede van regerings, of die gevolge van sogenaamde spekulatiewe aanvalle.
Dus, wanneer die aktiewe verkoop van buitelandse valuta-bates deur buitelandse (kapitaaluitvloei) en binnelandse beleggers begin, begin die wisselkoers 'druk' ervaar. Hierdie situasie word vererger as 'n vaste koersstelsel in die land aangeneem word: die staat moet kies tussen die besteding van 'n beduidende hoeveelheid reserwes om die wisselkoers te ondersteun en 'n skerp verandering in die wisselkoers om te verswak"Druk". Gevolglik verander die geldeenheid die waarde daarvan dramaties, wat lei tot gevolge vir sowel die reële as die finansiële sektor.
'N Voorbeeld van 'n valutakrisis is 'n skerp devaluasie wat plaasgevind het ná 'n soewereine wanbetaling in Rusland in 1998.
Die bankrotskap van die staat is 'n soewereine standaard: 'n situasie waarin die staat erken dat hy nie sy verpligtinge kan betaal nie.
Soos die geldeenheidskrisis, kan soewereine wanbetaling die gevolg wees van sowel ondeurdagte ekonomiese beleid as ekonomiese skokke. In elk geval, onmiddellik nadat 'n soewereine wanbetaling verklaar is, verloor die regering se verpligtinge skerp in waarde, begin kapitaaluitvloei, en 'n valutakrisis dreig.
'N Voorbeeld van soewereine wanbetaling is die krisis van 1998 in Rusland.
Die konsep van likiditeitskrisis beskryf een van die situasies:
Die algemene toestand van wedersydse wantroue in die bankstelsel, wat lei tot die tydelike verdwyning van lenings.
'n Gebrek aan kontant ondervind deur 'n spesifieke onderneming.
Soms word die term as 'n sinoniem vir kredietvermindering gebruik.
As ons praat oor die likiditeitskrisis wat regdeur die ekonomie voorkom, is dit in 'n sekere sin 'n spesiale soort finansiële krisis: dit kom meestal voor as die eerste gevolg van ander krisisse, soos bankkrisisse of die ineenstorting van spekulatiewe borrels.
Die situasie van 'n likiditeitskrisis is byvoorbeeld in die Amerikaanse mark waargeneem ná die ineenstorting in 2007 van 'n borrel van sekuriteite wat verband hou met verbandlenings.
Die finansiële krisis verwys na die situasie van 'n skerp en beduidende afname in die waarde van finansiële bates of hele organisasies. Die ingewikkeldheid van die finansiële stelsel lei tot die bestaan ​​van verskillende soorte finansiële krisisse, waaronder bankkrisisse, markborrelongelukke, valutakrisisse en soewereine wanbetalings, sowel as likiditeitskrisisse. As gevolg van die noue verband tussen die finansiële stelsel en die werklike sektor van die ekonomie, het finansiële krisisse vinnig na die sfeer van die produksie van goedere en dienste versprei en veroorsaak dit dikwels 'n afname in produksie, toenemende werkloosheid en 'n algemene afname in welsyn.