Nuuskommentaar: Notre Dame: Het elke volk ’n siel?Vlamme en rook borrel uit die brandende Notre Dame-katedraal in Parys, Frankryk (15 April 2019). (Foto: AP Photo/Diana Ayanna) Die brandskade aan die Notre Dame-katedraal in Parys geniet wêreldwyd groot nuusdekking. Sekere foto’s tref die oog, soos mense wat langs die Seine staan en kyk hoe die brand sy verwoestingswerk doen, terwyl hulle trane stort. Bouwerk aan die katedraal het in 1160 begin en is in 1260 voltooi. Dit word as die beste voorbeeld van Franse Gotiese argitektuur beskryf. Een nuusberig verwys na die historiese gebou as die siel van die Franse. Het alle nasies en volke iets waarna hulle as hul siel kan verwys? En wat van Suid-Afrika? Dit spreek vanself dat dit ’n gelaaide vraag is in die geval van ’n heterogene gemeenskap, veral in ’n geval soos Suid-Afrika waar verskillende volke heel verskillende persepsies oor dieselfde geskiedenis het. Seker die grootste kopseer in Suid-Afrika is dat swart mense oorweldigend glo wit mense het hul grond bekom deur die van swart mense te gesteel het. Oorweldigend die meeste wit mense glo dis bog – trouens, die ad hoc-komitee het die swart mense se opvatting as “die Groot Leuen” beskryf. Kan mense met sulke uiteenlopende sienings hoegenaamd iets genoegsaam deel dat dit as die siel van ŉ nasie beskryf kan word? Oudpres. Nelson Mandela se nalatenskap was ’n hele ruk voorgehou as so ’n saambindende faktor, maar dit is reeds duidelik dat dit nie die toets van die tyd gaan oorleef nie. Vergelyk maar die groot aantal swart mense wat nou meen dat Mandela hul belange verraai het. Wat van Tafelberg? Roer dié berg, internasionaal ’n belangrike gesig van Suid-Afrika, werklik die hartsnare van die landelike gemeenskap van Venda? Pres. Cyril Ramaphosa se skokkende weergawe oor Bloedrivier was naas die planne vir grondonteiening sonder vergoeding seker een van die belangrikste stimulante om nasionale verdeeldheid te stimuleer. Kort voor die verkiesing maak hy nou ander praatjies. Mense staan en kyk van ‘n afstand af hoe die vlamme en rook bo die Notre Dame-katedraal uitborrel. (Foto: Thibault Camus/AP) Vir baie Afrikaners is die kommersiële boerdery so na as moontlik die siel van die volk. Plaasaanvalle en plaasmoorde is dan verstaanbaar baie emosioneel. Tog deel baie Suid-Afrikaners statisties minstens een aspek – die Christelike geloof. Maar wat het geword van Jesus se woorde dat jy nie net jou naaste moet liefhê nie, maar ook jou vyande, en ook die vreemdeling in jou poorte? (Lukas 10: 27 en Matteus 5: 44). In die aanloop tot die komende algemene verkiesing is daar weinig tekens van liefde vir die naaste óf die vyand, en sodoende is liefde vir God ook opsigtelik erg gekneus. Maar ook nie oral nie. Die Hervormde Kerk Wes-Moot in Pretoria vra vergifnis vir die oproeriges wat hul kerkgebou so geplunder en gevandaliseer het dat die gemeente Sondag onder ’n afdak moes kerkgaan. Die komende naweek word die Paasfees gevier. Donderdagaand vier baie gemeentes die donker Nagmaal. Gaan ons met besoedelde hande ons kruisies trek? Ons moet waak teen die versoeking om God as ons instrument vir die verkiesing in te span. Ons moet immers God se instrument wees, en nie andersom nie. Om die regte voorbeeld in ons daaglikse lewe te stel is baie belangrik, maar dit is moeilik as persepsies oor die werklikheid so uiteenlopend is.