Authentication of Hadith - Redefining the Criteria:Israr Ahmad Khan:9781565644489:Book : Noorart
Noorart Code: BKAHRC Geskryf deur Alessandro Ossola en Matthew Burns
Harde oppervlaktes verhoog die risiko van stedelike oorstromings. Chesapeake Bay-program / Flickr, CC BY-NC
Stedelike oorstromings verteenwoordig die meeste algemene maar ernstige omgewingsbedreiging na stede en dorpe wêreldwyd. Toekomstige veranderinge in reënval uiterstes sal waarskynlik hierdie bedreiging verhoog, selfs in gebiede wat droër kan word.
Die verstedelikingsproses self is een van die hoofoorsake van stedelike oorstromings. Geboue, sypaadjies en padgebiede is ondeurdringbaar vir stormwater. Wanneer die hoeveelheid stormwater wat die stedelike landskap kan behou of infiltreer, oorskry word, begin water afloop afloop, wat afloop afloop.
Benewens oorstromings, is stormwater afloop ook 'n belangrike oorsaak van besoedeling en ekologiese afbreking van stedelike strome. Die vermindering van die hoeveelheid stormwater afloop wat oorgedra word aan stormwaterpype, is sentraal die herstel en beskerming van ons waterweë.
Die voorplase is 'n al hoe gewilder praktyk om motorruimtes in ons besige stede te skep. Dit kan die afloop van water deur private huishoudings verhoog. Met vergunning Alessandro Ossola
In stedelike gebiede word groot hoeveelhede stormwater afloop gegenereer uit ondeurdringbare oppervlaktes wat op private residensiële grond geleë is, soos dakke en ons geliefde agterplaas.
Byvoorbeeld, gegrond op werk wat ons vir die stad Melbourne gedoen het, is die gemiddelde hoeveelheid stormwater wat gegenereer word vanaf 'n tipiese stedelike landperseel in Melbourne, Australië, selfs in baie droë jare ongeveer 83,000 liter per jaar (wat 'n totale ondeurdringbare oppervlakte van 250 vierkante meter).
Aan die ander kant maak residensiële tuine in totaal meer groen ruimte as stedelike openbare parke of natuurreservate, wat agterplaas noodsaaklike waterpermeabele gebiede binne stede maak.
In die Verenigde State word beraam dat stedelike grasperke 'n oppervlakte van ongeveer 128,000 vierkante kilometer dek drie keer die gebied wat met mielies verbou is, die grootste besproeide oes van die VSA.
In Australië het 83.5% van huishoudings - of ongeveer 6,733,600 huise - 'n tuin, in vergelyking met ongeveer 52,000 ontspanningsparke en reserwes.
Die dood van die agterplaas
Ongelukkig verander ons tuine vinnig onder nuwe ekonomiese bestuurders en sosiale norme. Navorsers het dit gevind plaveisel van residensiële tuine in Leeds, Verenigde Koninkryk, het met 13% oor 'n tydperk van 33 jaar (1971-2004) gestyg. Dit het 'n toename van 12% in afloop van dieselfde tuine gegenereer.
Mense word ook losgemaak van tuinmaak weens gebrek aan tyd en belangstelling. Soortgelyk aan Brittanje, die "dood van die Australiese agterplaas"Kan ook hier aan die gang wees, aangesien nuutgeboude huise groter word ten koste van ons tuine.
Ten spyte van die krimp van residensiële tuine, bied hierdie groen ruimtes steeds waardevolle privaat en openbare voordele, veral as dit op 'n watergevoelige wyse bestuur word.
Stormwater wat deur ondeurdringbare oppervlaktes gegenereer word, kan in ons tuine vasgevang word, met die verbreking van residensiële eiendomme van munisipale rioolstelsels. Tuine is ook wydverspreid oor die stedelike landskap, wat help in die gedesentraliseerde bestuur van stedelike stormwater afloop.
Die skep van 'n watergevoelige tuin
Residensiële tuine kan soos sponse optree. Wanneer dit reën, sny plante water op blare en blare. Reënwater kan dan deur die grond perk of verdamp terug in die atmosfeer. Die oorblywende water is verlore as oppervlakkige afloop.
Om meer bome, struike en grasse in ons tuine te plant, sal help sny groter hoeveelhede stormwater af, wat veroorsaak dat water deur die plantegroei na die atmosfeer teruggevoer word.
Toediening van deklaag en blaarvullis om te akkumuleer, of gebruik van praktyke soos differensiële sny, kan ook help om afloop te verminder.
Tuine met digte plantegroei van bome, struike en grasse onderskep aansienlike hoeveelhede reënwater en verminder die afloopwater wat rioolstelsels en waterweë bereik. Hierdie soort plantegroei help ook om geboue in die somer af te koel, wat die energieverbruik verminder. Met vergunning Alessandro Ossola
"Reëntuine" is watergevoelige ontwerpe wat bestaan ​​uit 'n hoogs poreuse substraat (byvoorbeeld 50 cm leemse sand) geplant met inheemse plantegroei (of selfs groente).
Gewoonlik word stormwater wat na reëntuine oorgeplaas word, toegelaat om tot 'n diepte van 20-30 cm te slaan voordat enige oorloop na die dreineringstelsel oorgedra word. Dit kan bereik word deur die reëntuin omring met verhoogde houtrand wat die stelselprestasie aansienlik verbeter.
Reëntuine kan maklik gebruik word om die stormwater gegenereer van 'n tipiese Melbourne huishouding te onderskep. Deur die installeer van 'n reëntuin so klein soos 10 vierkante meter, kan die hoeveelheid stormwater wat stroomaf vervoer word, van ongeveer 83,000 liter per jaar tot ongeveer 15,000 liter per jaar verminder word. Dit verteenwoordig naby 'n 81% reduksie.
In reëntuine word die meeste van die onderskepte stormwater terug in die grond geïnfiltreer. Dit kan nabyliggende plantegroei voorsien met grondwater, wat die gebruik van drinkwater vir besproeiing verminder (veral tydens droë periodes).
'N Privaat tuin met 'n grasperk bedek met sintetiese gras. Alhoewel dit nie as 'n behoorlike sypaadjie beskou word nie, verteenwoordig hierdie grasperk steeds 'n ondeurdringbare gebied wat nie die water in die grond laat inskuif nie en dra dit by tot 'n verhoogde oppervlakkige stormwaterafloop. Met vergunning Alessandro Ossola
Op plaaslike vlak begin talle stadsrade en groen groepe ook om die belangrikheid daarvan te ontdek om ons buurte te ontbloot om groener en gesonder stede te skep. Byvoorbeeld, in die Verenigde State, Philadelphia se Waterdepartement, bied raad aan verhuurders aan de-plaveisel jou agterplaas. Depave, 'n omgewingsgroep in Portland, beoog ook om onnodige geplaveide gebiede in plaaslike wyk te verwyder deur gemeenskapsbetrokkenheid en deelname.
Ons privaat tuine is veel meer as vlugtelinge van die drukte van moderne stede. Hulle is deel van die oplossing vir sommige van ons mees dringende stedelike omgewingsprobleme, soos stormwaterbestuur.
Gelukkig is daar talle maniere waarop ons elke tuin 'n watergevoelige een kan maak.
Alessandro Ossola, navorser in stedelike ekologie, Universiteit van Melbourne en Matthew Burns, navorsingsgenoot, Universiteit van Melbourne
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Hoe u tuin kan help om u oorstromings te stop