Hoe om die tuin nat te maak? * Oor plante
Hoe om die tuin nat te maak?
Die belangrikheid van natmaak is moeilik om te oorskat. Goeie besproeiing is egter nie net 'n daaglikse versadiging van die grond met vog nie, maar ook 'n redelike benadering, insluitend die kenmerke van kultuur en besproeiingstegnologie, wat as 'n reël besproeiingswater bespaar. Dit is tegnieke wat die vog in die grond help behou. Dit is 'n kombinasie van kulture wat ooreenstem met landboutegnologie. Hierdie ... ens.
Daar is verskillende maniere om water te gee. Die keuse van die een of die ander hang af van die moontlikhede om die terrein te beplan en te rangskik, die tipe grond en kultuur. Oor die algemeen word besproeiing onderskei deur die tipe watervoorsiening en word dit onderskei: oppervlakte-besproeiing, besproeiing, besproeiing en ondergrond.
Besproeiing op die oppervlak
Dit bestaan ​​uit besproeiing langs vore, insluitend ringvormig (rondom die bome of bosse), asook op tjeks en bakke. Dit is raadsaam om die oppervlak van die terrein gelyk te maak en die grond voldoende waterdeurlaatbaarheid het.
Besproeiing in die lengte in
Besproeiing in die lengte is die algemeenste. Dit word gebruik vir reguit plant van gewasse en is die beste geskik vir rante wat 'n minimum helling het (anders loop die water óf te vinnig af, sonder genoeg tyd om die grond nat te maak, of stagneer aan die begin van die groef, sonder om eenvormige vog te gee).
Die diepte van die vore tydens sodanige besproeiing kan wissel van 10 tot 15 cm.Die afstand tussen die vore is van 50 tot 60 cm op leemagtige grond, van 60 tot 80 cm op leeglopies en van 80 tot 100 cm op klei. Hierdie aanbevelings hou verband met die feit dat water op ligte gronde hoofsaaklik aan die onderkant van die voor val, en op swaar gronde eweredig in alle rigtings versprei word.
Giet in bakke of tjeks
Water in bakkies of tjeks word in tuine gebruik en is 'n vul met water omring deur 'n aarde om die bos of boomstomp. Dit is raadsaam waar die grond swak deurlaatbaar is. Die grootte van die besproeiingsarea moet in hierdie geval gelyk wees aan die omtrek van die kroon.
Nie minder gewilde manier van natmaak nie. Dit bestaan ​​uit die vermorsel van die waterstraal wat met druk in druppels voorsien word, wat verkry word deur die gebruik van verskillende spuitkoppe.
Die voordele van sulke besproeiing is vinniger en vollediger benatting van die grond, die vermoë om gebiede te besproei met 'n moeilike mikrorif of 'n groot helling, laer arbeidskoste, waterbesparing van 15 - 30% (in vergelyking met besproeiing met vore), asook die moontlikheid van volledige meganisasie.
Besprinkel is ideaal vir ligte gronde, vir gebiede met meerjarige grasse, maar nie geskik vir swaar grond nie. Water op kleigrond penetreer nie goed nie, en vorm dus plas, dreineer, wat erosieprosesse uitlok. 'N Verdere nadeel is die vermoë om die grond net tot 50 cm op swaar gronde te week, tot 60 op ligte gronde, wat van groot belang is wanneer boorde en wingerde natgemaak word tot 100 cm.
Besproeiing van hierdie aard impliseer die toevoer van water in die vorm van druppels in die gebied van die grootste opeenhoping van plantwortels en die geleidelike verspreiding daarvan in alle rigtings. Sulke besproeiing word deur middel van spesiale druppels uitgevoer, met inagneming van die besproeiingsnorme. Die aantal druppels word bereken op grond van die besproeiingsgewas, grondtipe, plantgrootte en plantpatrone (vir volwasse bome is dit gewoonlik verskillende druppels, vir jong, struike en groentegewasse, een vir elke plant).
Belangrike voordele van drupbesproeiing is die moontlikheid dat dit in onbelyde gebiede, terrein met 'n beduidende helling, in die oorgrote meerderheid grondtipes en vir die meeste gewasse gebruik word. Besparing van besproeiingswater met sulke besproeiing bereik 80%. Die grootste nadeel van hierdie metode is die neiging om die stelsel te verstop met vaste deeltjies wat in water voorkom.
Hierdie metode van besproeiing is nog min bekend, maar baie belowend, aangesien dit in die kategorie van die ekonomiesste val. Dit bestaan ​​daarin dat die watertoevoer ondergronds, direk in die wortelsone, deur spesiale lugbevochtigerbuise plaasvind. Dit verseker 'n minimum van waterverlies deur verdamping, 'n kleiner groei van onkruide (aangesien die meeste van hul sade in die boonste, nie vogtige laag is nie), wat optimale toestande vir plantvoeding skep.
Benewens die belangrikste besproeiingsmetodes wat daarop gemik is om optimale grondvog te handhaaf, is daar besproeiing met addisionele funksies. In die besonder: verfrissende natmaak, natmaak met die gelyktydige toediening van kunsmisstowwe, vogoplaai (of winter) en ryp teen ryp.
Die behoefte aan hierdie besproeiing ontstaan ​​onder toestande van langdurige bewaring van hoë temperature. Gedurende sulke periodes verdamp plante baie vog, waardeur die waterinhoud in hul weefsel aansienlik verminder word, wat lei tot probleme in belangrike prosesse.
Produseer verfrissende water in die warm tyd van die dag deur fyn te strooi (spuit water tot 'n mistige toestand) met 'n frekwensie van 5 minute na 1 uur. Met bespuiting kan druppels nie dreineer nie, maar op die oppervlak van plante bly, hul hidrasie herstel, en geleidelik verdamp, om hul weefsels en die oppervlaklaag van die lug af te koel.
Sulke besproeiing word gedoen met behulp van spesiale spuitpunte of met 'n spuitpistool (wat meer tydrowend is).
Giet terselfdertyd met kunsmis nat
Hierdie tipe besproeiing is meer ekonomies as afsonderlik natmaak en bemes. Die voordeel daarvan word verklaar deur die feit dat voedingstowwe wat in water opgelos is vinniger die wortelsone binnedring en beter deur plante opgeneem word.
Sulke besproeiing word uitgevoer deur vooraf opgeloste of toegevoegde kunsmis by die besproeiingswater te voeg. Terselfdertyd word die diepte van kunsmisplasing beheer deur die tyd van toediening: as dit nodig is om kunsmis op die bogrond toe te dien, word die oplossing natgemaak aan die einde van die besproeiing, as dit dieper is - aan die begin.
Wat kan gelyktydig met besproeiingswater toegedien word? Gefermenteerde voëldruppels, mis, kruie- of kompostee, kalium, ammoniumnitraat, ens. Die verhouding organiese kunsmisstowwe moet 1:10 (met water) wees, en minerale kunsmisstowwe moet 1: 100 wees, aangesien plante in 'n hoër konsentrasie verbrand sal word.
Gieter word gereeld met die gelyktydige toediening van kunsmis langs vore of uit 'n gieter gedoen. As u dit besprinkel, moet u die plante met skoon water spoel.
Eienskappe van besproeiingswater
Nie elke water het 'n positiewe uitwerking op plante nie. Inteendeel, vir besproeiingswater is daar aanbevelings vir temperatuur en kwaliteit.
Baie koue water, soos te warm, beïnvloed die belangrike aktiwiteit van grondmikroörganismes en die absorpsievermoë van die wortelstelsel. Boonop ervaar die plante 'n temperatuurskok wanneer hulle met ys of warm water natgooi, wat manifesteer in verdorde en soms afval van blare. Hierdie reaksie hou verband met die feit dat spanning die werking van die wortelapparaat belemmer, terwyl die proses van transpirasie (verdamping van vog deur die blare) op dieselfde vlak van intensiteit bly.
Dus moet die temperatuur van die besproeiingswater gerig wees op die optimale grondtemperatuur, waarteen die gunstigste ontwikkeling van die plante plaasvind, en dus gelyk is aan + 15 ... 25 ° C. Daarom, as water vir besproeiing uit 'n put of put verkry word, moet dit vooraf verhit word in 'n tenk wat spesiaal daarvoor toegewys is, op die hoogste punt van die terrein geïnstalleer.
Die kwaliteit van besproeiingswater is net so belangrik. Dit is verbode om water met 'n hoë konsentrasie sout op besproeiing toe te dien (hoë soutgehalte word gewoonlik in grondwater en mynwater waargeneem), wat ongewens is met 'n verhoogde hoeveelheid gesuspendeerde deeltjies (vuil rivier of meer). U kan uitvind wat die kwaliteit van water is deur laboratoriumnavorsing en op grond van aanwysers, dit verdedig of skoonmaak met chemiese metodes, of dit met kraanwater gooi, aangesien dit gewoonlik gemiddelde aanwysers het in die teenwoordigheid van soute en in die besoedeling deur gesuspendeerde deeltjies. Daar is egter ook 'n "vlieg in die salf" - die teenwoordigheid van bleikmiddel en redelik lae temperature, maar weer kan die vestiging dit die hoof bied.
Ander gevare wat met natmaak gepaard gaan, is swak natmaak en versuip van water. Die eerste laat toe dat vog wat die grond binnedring nie die wortellaag voldoende versadig nie, waardeur die konsentrasie van die grondoplossing skerp toeneem en voedingstowwe ophou om die plante in die regte hoeveelheid te betree. Boonop lei gereelde benatting van slegs die boonste laag van die aarde daartoe dat die grootste deel van die wortels van die plante op die oppervlak gekonsentreer is, waardeur hulle nie genoeg vog en voeding ontvang nie.
Die oormatige natmaak versadig die grond met water, wat ook die toestande vir die opneem van die wortelstelsel vererger en plante se remming kan veroorsaak. Met 'n oormaat vog in die grond, neem die hoeveelheid suurstof af, neem die persentasie koolstofdioksied toe, wortelhare (absorbeer water en spoorelemente) word vernietig, en die risiko vir terugwerkende prosesse verhoog.
'N Konstante gebrek aan vog, sowel as gereelde versuip, verminder die suigoppervlak van die wortels, lei tot chlorose, blaarbederf, remming van groeiprosesse, 'n afname in die hoeveelheid en kwaliteit van die gewas, en 'n afname in winterhardheid in bessies en vrugtegewasse.
Hoe kan u die optimale besproeiingsyfer bepaal? In agronomie word dit bereken volgens spesiale formules gebaseer op konstante waarnemings van die grondtoestand. Natuurlik sal niemand dit in die tuin doen nie. Maar u kan steeds gelei word deur sekere reëls.
Die eenvoudigste daarvan is om te weet op watter diepte dit nodig is om die grond onder 'n spesifieke gewas nat te maak. Vir groente is dit 30 cm (tydens saailinge van 5 - 15 cm), vir aarbeie 35 - 40 cm, vir frambose tot 40 cm, bessies en kruisbessies tot 50 cm, vir vrugte en wingerde - 100 cm.
Boonop is die behoefte aan water in verskillende lewensperiodes by plante nie dieselfde nie. Die meeste van alles het saailinge en 'n blomperiode stabiele vog nodig, maar teen die einde van die groeiseisoen word die vogverbruik deur plante tot die minimum beperk.
Kenmerke van gewasse
As u die tuin natmaak, is dit nodig om die eienskappe van individuele gewasse in ag te neem.
Dus, waatlemoen, spanspek, pampoen, koring, beetwortel, boontjies, het die vermoë om vog uit die diep lae van die grond te onttrek en behoort dit tot die kategorie hittebestande plante. Dieselfde groep bevat die meeste van die kruie.
Wortels en uie is veral veeleisend vir natmaak in die eerste helfte van die groeiseisoen, in die toekoms sal oortollige vog die kwaliteit van hul oes bederf.
Komkommers, kool, radyse, blaarslaai, soetrissies, aubergines benodig konstante grondvog. Aartappels moet gedurende die blomperiode natgemaak word. Tamaties kan aanpas by onvoldoende vog en hou daarvan om onder die wortel te water.
Binne een kultuur, onder variëteite, word ook verskille in verhouding tot vog waargeneem. Die veeleisendste rasse van vroeë rypwording, minder - laat.
Daar is voorkeure vir tuinplante. Die mees sensitiewe vir natmaak is aarbeie, gevolg deur swartbessies, dan frambose, kruisbessies, rooi bessies, pruime, appelbome, pere en kersies. Terselfdertyd het vrugte- en klipsaailinge wat gereeld gereël word gekweek, meer vog nodig as dié wat aanvanklik by die tekort aanpas.
As al die besproeiingsreëls tot een lys aanbevelings verminder word, sal die volgende blyk:
dit is beter om die plante vroeg in die oggend (voor die hitte) of in die aand nat te maak (tydens koue nagte moet u die oggend verkies);
water moet betyds en gereeld wees;
die besproeiing van die lente moet op 'n kleiner (ongeveer 10 cm) grondbevochtiging gerig wees, aangesien die vog wat in die grond opgehoop is nog gedurende hierdie periode vir plante beskikbaar is;
hoe hoër die temperatuur, hoe hoër is die besproeiingstempo;
in bewolkte weer moet die watertempo verlaag word, maar u kan nie heeltemal op reën vertrou nie;
op die tydstip van opkoms tot blom, is die plante die meeste gevoelig vir gebrek aan water, daarom is dit veral gevaarlik om die reëlings vir besproeiing gedurende hierdie periode te verwaarloos;
hoe hoër die plantdigtheid, hoe meer moet die gietwater wees;
gewasse wat op sanderige gronde gekweek word, is meer gereeld nodig.
Vir die wortelstelsel om effektief te werk, het plante nie net vog nie, maar ook suurstof nodig. Om hierdie rede is dit nodig om die vorming van grondkors te voorkom nadat dit natgemaak is, en dit vernietig deur los te maak, wat ook help om vog in die grond te behou;
benewens die losmaak, dra dit by tot die behoud van grondvog.
Hoe kan u water bespaar?
Om ekonomies nat te wees, moet u sekere reëls ken en volg:
sorg vir sneeu retensie, versamel smelt, reënwater in spesiaal aangewese houers;
plant saailinge vroegtydig, terwyl die grond natuurlike vog ná die winter ophoop;
natmaak is nie gereeld nie, maar in oorvloed, sodat die wortelstelsel binnelands kan ontwikkel;
na natmaak, bedek die grond of maak dit los, en vernietig die kapillêres van die boonste grondlaag (agrovesel kan gebruik word as 'n deklaagfilm);
kies die mees ekonomiese tipe besproeiing vir gegewe toestande: op plat terrein - langs vore, teen 'n helling - deur besproeiing, of relatief nuwe tegnologieë - drup-, vlek-, ondergrondse besproeiing.
Deur al hierdie tegnieke saam te gebruik, kan u die verbruik van water wat gedurende die seisoen vir besproeiing gebruik word, verminder tot 50-60%, en met genormaliseerde besproeiing (byvoorbeeld met drupbesproeiing) - tot 80%.
Kyk die video: Wat doen met veel regenwater in je tuin? Hemelwaterafvoer. Tuinmanieren (April 2021).