Digters, stortkoppe, Zuma, Mugabe … Plato se piramiede van die gemeenskap met die filosowe boon-aan … Hegel se piramiede, i.e. die liggaam van die teken wat met iets vreemds bevrug is … digters, stortkoppe, pizza … Levinas wat die spoor (van die Absolute Ander) vergelyk met ‘n persoon wat ‘n perfekte misdaad probeer pleeg, maar toe hy sy voetspore uitvee los hy vingermerke … soos ‘n handtekening … maar hy het nie bedoel om dit te doen nie … Derrida wat praat van die geskenk van die dood … d.w.s. lewe … gee my koffie, koffie, koffie en NOG nikotien! Hoewel die ewige dinge (bv. die maan) die “gestolde moment” natuurlik beklemtoon. En as die vorste hoor dat ek met jou gespreek het en by jou kom en aan jou sê: Vertel ons tog wat jy met die koning gespreek het; steek dit nie vir ons weg nie, en ons sal jou nie doodmaak nie; en wat het die koning met jou gespreek? --