Blompot kort nog Cobra Polish Lesse | Karinsegriffels
Mei 2, 2017 Mei 2, 2017 ~ Karinsegriffels
Kom! Jul moet saamtrek! (Kunswerk deur Blompot)
‘Ma, kan ek maar Ouma sê ou kombuistafel gebruik? (Let wel – mooi beskaaf die woord gebruik nie sommer ‘kry’ nie). En 4 van die stoele wat Pa reggemaak het. Die ander is te wobbly. (Fussy ook nog). Ja ek beloof ek sal hul mooi met cobra polish smeer soos Ma en Ouma gedoen het. Ahm, hoe lykCobrapolieshenhoedoenmensdit? Is jy seker Mammie? As Mom eers verklein word na Mammie dan weet ek hier kom sweet talk op steroides.
Trek is nie vir sissies nie. Selfs nie as dit jou eerste trek is uit jou ma se huis nie. Dis opwindend en nogal ‘n bietjie scary ook.
‘En een van die blou sitbanke asb. Dis nou wel nie my favorite kleur nie. Dis so verskriklik BLOU!’ (My sitkamerbank! ag wat de heng – ek het te veel bleddie goed en dis tyd om af te skaal. Ten minste hou sy darem van sommige van haar Ma se goed. Ook nie alles nie – daar is baie waarvoor sy haar oë rol en neus optrek. Ek offer nog iets – ‘ek’s lief vir jou maar nee dankie – ek sal nie plek hê nie’. Sy asem skaars uit, dan ‘maar as jy nie daardie vintage kis gebruik nie – dit sal so mooi lyk!’ (Hmmm – terwyl ek wonder waar de heng ek nou die stoepkussings in gaan bêre. Jy sien my stoepkussings en ek het ‘n daaglikse roetine. Soggens haal ek hul uit die kis en flaff en faff hier en daar om die stoep skaflik te laat lyk. Saans word die ritueeltjie omgedraai en die kussings en tafeldoeke weer opgevou en in die kis gebêre. Ek droom oor ‘n ou afdakkie sodat die kussings en magodies daar kan bly. Maar vir nou…) ‘Vat die kis my kind.’
‘O ek gaan die katte en die hond mis en ek sien uit om die woonstel mooi te maak en is daar dalk ‘n tafeltjie en stoele vir buite op die stoepie en OOO en ‘n paar plante – asseblief Mammie’.
‘Maar Maaaaaaaaaaa (let wel die afwesigheid van die verkleinende lieftallige Mammie) – wat as dit nie uitwerk nie? (Op skool het ek nogal gehou van storiesomme uitwerk – maar mens moes aan hom werk om uit te werk, gaan ‘n vlietende gedagte deur my kop).
Ek sê nie veel nie – deel maar stilletjies haar opgewondenheid. Hartseeropgewonde – die wie se kinders die nes gevlieg het – jul weet mos.
< Previous Veeroorbelle en lipstiek – terwyl ons wag
Next > Van Grootgatte se Gatlose en ander Stoele
12 thoughts on “Blompot kort nog Cobra Polish Lesse”
Mei 2, 2017 om 1:04 nm
So ‘n bittersoet hartseer as die kuikens die nes verlaat. Toe ons seun koerskry het net die bokrammetjie ruik agtergebly, en ook nie vir lank getalm nie.
Mei 2, 2017 om 1:15 nm
Bittersoet – inderdaad Lewies.
Mei 2, 2017 om 1:39 nm
Dis voorwaar n jaar van baie endings en beginnings ne. Is die trek ver of in die dorp?
Mei 2, 2017 om 1:47 nm
Gelukkig naby vir nou so ek kan gaan koffie soek en my vuil koppie in haar wasbak los. Shhhh
Lovely, at least you got to keep the cushions!!
Mei 2, 2017 om 1:46 nm
Jy bring nou ñ paar herinneringe na vore. Myne is al jare uit die huis, maar ek onthou nog.
Mei 2, 2017 om 10:47 nm
Nee ek weet nie (hoe sal ‘n bloedjong klong soos ek dan nou weet?). Maar verhale soos die help my voorberei – sal solank van die meubels begin wegsteek. Oilik geskryf Karin
Mei 2, 2017 om 11:13 nm
Mei 3, 2017 om 3:32 nm
Ja daardie gevoel…as hulle weg is en jy loop verby die leë kamer en bars dan in trane uit!Dit hou net ‘n rukkie,dan sprei mens jou eie vryheidsvlerke sonder die bloedjies😄
Augustus 13, 2017 om 11:28 vm
Oktober 9, 2017 om 7:39 nm