Steve sê dit het al sy vernuf gekos om Ralph te oortuig om nie die sanger uit te haal nie. Maar hy het dit eindelik reggekry en die man is onttrek. Steve weier om die naam vir my te gee. Toe hy klaar vertel het, sê ek: “Jy praat van Theuns Jordaan.”
Steve het ’n oomblik doodstil gebly en toe gesê: “Dit lyk my jy ken die storie.” Hier is dit dan: Steve het nie die sanger se naam genoem nie.
Hulle is op die punt om Ralph vas te trek. Steve het hom vererg. Hy het Joost ook verwyt oor sy verraad.
Vir Mike het hy gesê hy gaan nie ’n dolk in iemand se rug steek wat vir hom net goed was nie en die vergadering verlaat. Ralph was verskriklik in sy noppies oor Steve se optrede.
Daardie gesprek waarin hy Ralph ingelig het oor wat by Mike se huis gebeur het, was die laaste persoonlike gesprek tussen hulle.
Steve beskryf Frikkie as ’n vreemde karakter, maar hulle het lekker gekuier en die uiteinde was dat Frikkie Steve hand en mond belowe hy het niks met Ralph se verdwyning te doen nie. Of hy hom moet glo, weet hy nie.
Steve het ’n tyd lank vas geglo Ralph het self verdwyn en vir almal wat hom soek ’n streep getrek. Maar toe dit naderhand ses maande word, het hy aanvaar Ralph is dood.
Hoekom sal enige regdenkende mens ’n vriendskapsband met iemand soos Ralph Haynes hê as hy nie deel is van die onderwêreld of daaruit wil voordeel trek nie? “Ek trek sulke weird mense aan omdat ek nie ’n oordeel vel oor wie iemand is nie,” sê Steve.
Ralph Haynes was ’n berugte figuur in die Wes-Randse onderwêreld. Hy was na bewering een van die laaste lede van ’n bende waarin die apartheidsmisdadiger Ferdi Barnard, steeds agter tralies weens onder meer moord, ’n hooffiguur was.
Die polisie het Ralph weens ’n string aanklagte insluitend diefstal en bedrog gesoek toe hy op 21 Januarie 2011 saam met die sakeman, hokvegter en voormalige recce Frikkie Lutzkie naby Pretoria in ’n helikopter klim.
Theuns Jordaan het by monde van sy woordvoerder, Ronél Brink, laat weet hy is “stomgeslaan” deur die bewerings en weet glad nie waarvan die skrywer praat nie.
“Hy was vreeslik lief vir musiek en het my elke Maandag van my lewe gebel. Ek was net bewus van Ralph se reputasie en gefassineer deur die skrikwekkende stories uit sy eie mond. Van dié het ek gebruik in my roman Kapabel. Dit sal jammer wees as niemand noem hoe hy soms pakke kontant in sy ma se buurt tussen behoeftiges uitgedeel het nie. Verder twyfel ek nie dat hy ’n donker kant gehad nie, maar dit het hy vir die onderwêreld gespaar. “Vir my is dit alles amper ’n dekade gelede. ’n Vreemde episode, maar lank vergete. Ek dink hy leef nie. Hy sou my laat weet het.”