Versindaba » Blog Archive » Onderhoud met Louis Esterhuizen
Wednesday, March 12th, 2014 | Onderhoude.
10 Kommentare op “Onderhoud met Louis Esterhuizen”
Klink baie opwindend. Ek lees spore (“wat aanhou na-apertjie speel”?!) van Derrida se (onhebbelike) teks “At this very moment in this text here I am” (Hooglied 3 en 5(die (twee) vrou(ens) wat haar/hul geliefde soek wat spoorloos verdwyn het (elkeen gaan ook by die wagte op die stadsmure verby, maar een se sluier word afgeneem en die ander s’n nie)), “die man op die straat” (Levinas se “op die man af” droiture/”straightforwardness”) en die “Holocaust”. Derrida “mors” met Emmanuel Lévinas se voorletters en spreek ‘n E.L. (elle) aan – “Asof dit ook nog / vergifnis kan wees”? Levinas het mos ‘n kleintjie dood in ondeursigtige poëtiese taal gehad, ten spyte van die feit dat hy self baie poëties geskryf het. So, ek wonder, Louis, wat hy van jou opmerking wat volg op “Holocaust” sou maak.
Omtrent die lieflike reels
“Ongefokus jakkals jou gedagtes van bossie
wat mense bind”
sou gesê kon word il aura obligé (dit sou verpligtend/verbindend moes gewees het), want, soos Derrida o.a. aan die einde van sy teks skryf:
HERE AT THIS VERY MOMENT I ROLL UP THE BODY OF OUR INTERLACED VOICES
Identiteit? ‘n “Ongefokus[de] jakkals” tussen onthou en vergeet “van bossie / na gat”- hoe sal ek dit nou ooit weer kan vergeet?!?
Ek sien dus baie uit na die lees van jou tiende (?!) bundel Louis – en ek het agt om in te haal! Ek het Liefland – gelees en geniet.
il aura obligé (? quoi? qui? de quoi?) il aurait (été) obligé de…?
Jou beurt, Louis, om geDerra te word.
March 14th, 2014 at 6:05 am
Janee, ons Derroris het weer toegeslaan, of is dit dalk toegeslaai? Grappie Maria, ek’s nog lief vir jou hoor!
March 14th, 2014 at 6:09 am
Ek weet nie waarom my smileys soms verlore raai nie, dink dis my iPad. Hier kom hopelik deur: 🙂
Derroris is my woord van die jaar 🙂
March 14th, 2014 at 7:50 am
Solank hy nie ge-Oscar word nie, is die saak reg!
Marlise: jy verwys darem nou seker na daardie goue afgodebeeldjie en nie die ongelukkige vryskutskieter in die dok nie…
Breyten, I will put it to you, that I do not understand the purpose of any of the two oscars you have mentioned and that no poet should ever be subjected to any one of them. Although, in all fairness, the first one you have mentioned will buy some time. The last one will not. But I will come back to you at a later stage to clear this matter …
That’s correct, m’lady.
March 15th, 2014 at 6:02 am
Ossewania! Wat gebeur nie alles as die demonstruktiewe poskantoortjie se deure toe is nie?! (Dubbelsinnige) drama by die deure?! ‘n Os-kar se Moses! ‘n Janus (twee-gesig) se Josefskleed?! Non-sens na my hart. Derrida erken hy funksioneer naby aan negatiewe teologie …
Dankie vir die liefde, Leon. Breyten, daar sou ‘n gaping/gebeurtenis/afwesigheid van berge/oor-sprong (oor ‘n fallus!?) moes gewees het, soos die maagd Maria wat geboorte gegee het aan Jesus, en die spoor daarvan speel nog oral rond. Hoe gebeur ‘n gedig, ‘n geboorte, ‘n dood, enige iets? Waar begin (en eindig) geo-metrie?
Vergelyk Miriam Bankovsky (2004) se proefskrifskrywe “A Thread of Knots: Jacques Derrida’s Homage to Emmanuel Levinas’ Ethical Reminder” vir ‘n lekker leesbare leidraad tot Derrida se dol ver-(k)not-te teks (wat mense skep wat … (HAT 2010:1280)).
Derrida speel intensioneel met wat (sou moes) gebeur, gedugte digters intuïtief.
Skakel na Bankovsky (2004):