In Kay Pollack se onderhoud op Youtube bevestig hy dat sy film daaroor handel dat 'n mens jou lewe moet leef sonder om redes te soek waarom jy nie gelukkig kan wees nie. Hou op om 'n slagoffer te wees - bring self die verandering waarna jy smag teweeg en moenie vir ander wag om dit vir jou te doen nie. Die hemel word 'n werklikheid wanneer onvoorwaardelike aanvaarding en liefde ten spyte van menslike foute en 'n verskeidenheid van idees en persoonlikhede kan seëvier. Dit is vir my die boodskap van die film wat nou by die evangeliese eise wat Jesus aan ons stel, aansluit. Dit is die publieke teologie van Filmhermeneutiek en so word die Christusnarratief in 'n ander baadjie, wat vir die gesekulariseerde publiek visueel verstaanbaar is, geklee.