Tsaka word beskryf as groot, aantreklik en ‘n militêre genie. Hy het die Zoeloes as ‘n magtige oorlogmasjien gevestig, nuwe gevegsisteme ingestel en die nuwe aanvalswapen, die assegaai, ingebring.
Hy was ongeveer 30 jaar oud toe hy koning geword het. Hy het begin om vir homself ‘n nuwe hoofstat in Mgungundlovu (die plek van die groot olifant) te bou. Hy het baie vinnig meer as 300 vroue en byvroue gehad. Anders as Tsaka, het Dingaan verkies om net by sy paleis te bly. Hy was nie ‘n vegter soos Tsaka nie. I.p.v. aan die voorpunt van militêre veldtogte te wees, het hy die impi’s uitgestuur, maar self by die paleis agtergebly en was voortdurend omring deur dansers en feesvierings. Baie gou was hy ‘n gemaksugtige, oorgewig koning.
Terwyl Sarel Celliers die Kommando in die herhaling van die gelofte vir die laaste keer en die sing van Psalms gelei het, het die Zoeloes binne hoorafstand van die laer gekom. Hulle kon net die spookagtig-verligte laer sien en die vreemde sang hoor.
Daar was tussen 15 en 20 duisend. Die dag het begin met ‘n woeste geveg – die Zoeloes het gesis, gegil, hul assegaaie teen hul skilde gestamp, donde­rend met hul voete op die grond gestamp en toe die laer bestorm. Die twee kanonne het bane deur die menigtes geskiet en die dodelike korrel van die Boere het sy tol geëis. ‘n Massa Zoeloes het probeer om die agterkant van die laer, deur die donga, te bestorm, maar Sarel Celliers het sy manne gelei om hulle af te sny.
Vir die eerste keer in Zoeloe-ge­skiedenis het die impi’s op die vlug geslaan. Die eenheid waarop hulle strategie gebou is, is verbreek. Toe die son sak, het die uitgeputte Kommandolede teruggekeer vir ‘n Dank­diens en vir hul eerste ete van die dag.