Image deur Niek Verlaan
In hierdie hoofstuk gaan ons die ongeëwenaarde potensiaal wat in ons verborge dieptes lê, ondersoek en die moed ontwikkel om dit op te lei, uit en in ons gemeenskappe in.
Ek glo dat elkeen van ons wat betrokke is by hierdie radikale vlaag van ontwaking, 'n yslike, innoverende en kragtige geskenk vir die wêreld het. Nie as 'n soort handelsmerk- of bemarkingsoefening wat op ons Facebook-feeds ontplof as die nuutste 'moet-hê'-item nie, maar as 'n ware en opregte, verhelderende ervaring wat ware en blywende verandering tot gevolg het.
Om hierdie reis so diep en wyd moontlik te maak, moet ons onsself na buite omswaai en van die waarheid leef. Eerstens moet ons na hierdie heilige geskenk soek, en ons manier om dit te doen is om ongemaklike en ongemaklike vrae in toenemende diepte te begin vra.
Die eerste vraag is: is ons vry?
Is ons liggaamlik vry en kan ons beweeg, reis, verbind, netwerk, deel, praat, gee en ontvang? Of is daar 'n soort klein tiran - intern of ekstern - wat poog om ons byeenkoms en kontak met ander te voorkom? Indien wel, moet ons dit behoorlik aanpak.
Ons moet seker maak dat ons ons eie interne meganismes ondersoek. Hou ons ons daarvan weer om te deel en te vergader? Skram ons weg van kontak met ander? Laat ons dit aan ander mense om idees uit te droom, 'n byeenkoms te reël, die byeenkoms by te woon en dan daardie idees in werking te stel? Sit ons op die een of ander manier op die heining, en kyk hoe ander betrokke raak en wens ons was deel daarvan?
'N Bedreiging teen die donker agenda
Een van die grootste bedreigings vir die Donker Agenda is die samekoms van mense, met 'n gedeelde passie saamgevoeg en dan in 'n verhoogde toestand van wakkerheid gebring word. Hierdie hoëvlak inspirasie en verheffing word baie gevrees en op geen manier aangemoedig deur die alledaagse onsigbare wette van die samelewing nie.
Soms wonder ek of mensgemaakte stowwe doelbewus in ons kulture ingebring word om seker te maak dat ons nie self uitvind hoe om daardie state te bereik nie. Want as ons dit doen, sal ons nie werk vir 'n lae loon nie, ons sal nie met vuil brandstofaangedrewe vervoer pendel na die giftige waas van stedelike verspreiding nie, en ons sal nie huis toe gaan na vierkantige bokse wat ons gees vertrap en breek nie. verlaag ons kreatiwiteit en intimiteit.
Nee, in plaas daarvan sal ons in die buitelug sit, deur vure sit, speel en skep in ons vurige, groen, verstrengelde mal, natuurlike huis, waar ons nie meer 'veilig' is nie, maar dans.
'Is daar iets wat probeer om my op enige manier terug te hou?
In hierdie tyd en tyd kan daar nie 'n innerlike of uiterlike oortreder wees wat ons vryheid om te versamel, te deel en deel te neem, beheer nie. Ons moet ons verhoudings op diep en eerlike maniere ondersoek, insluitend die verhouding wat ons met onsself het. Ons moet inklim en vra: 'Is daar iets wat probeer om my op enige manier terug te hou? Hou ek, of hou iemand / ding wat ek tans aanbied in die veilige grense van gewildheid, 'handelsmerkbaarheid' en finansiële sekuriteit? '
Nou is dit nie die tyd vir veilige en geloofwaardige kreatiwiteit nie. Dit is nou die tyd vir nuwe, slim en innoverende idees en eksperimente en kreatiewe, geestelike inisiatiewe wat outentieke en blywende groei bied. Ons moet ophou om 'n beroep op die gewildheidstem te gee en daardie ekstra stap in groot onbekende dele van onsself neem en vra: "Wat meer kan ek gee?" wat ook antwoord op die meer egoies gefokusde vraag van “Wat meer kan ek ontvang?”
Laat ons ophou om onsself op Instagram en Facebook te brandmerk soos 'n soort produkplasing wat met voorkoms floreer. Laat ons asseblief ophou om plasings in te tik wat die meeste "likes" kry en virale word omdat hulle op een of ander manier glansryke, sexy of skandalig is. Laat ons ophou prostitueer vir 'n onsigbare wêreld wat nie regtig bestaan ​​nie en staatmaak op ons verslawende en narcistiese aard om nie net te oorleef nie, maar ook te floreer.
Die rede waarom ek dit skryf, is omdat ek dit self gedoen het. Ek het dit natuurlik nie bewustelik besef nie, maar ek het myself tot 'n handelsmerk gemaak! Ek het 'n perfekte patriargie-marionet geword. 'N Aangename, liefdevolle, omheerser wat gewild, verkoopbaar en veilig was.
Die moed kry om op te daag
Dit was te danke aan Andrew Harvey, en die tyd wat ek saam met hom en Linda Tucker by die Global White Lion Protection Trust in Suid-Afrika deurgebring het, het dit alles vir my begin verander. Hy het die groep van ons daar in 'n nou en beperkte hoek gesteun en ons verskriklik ongemaklike vrae gevra, soos 'Waarom dink jy het jy mistieke ervarings gekry? Wat doen jy gedurende hierdie tyd as die wêreld brandend vanweë u aanhoudende gierigheid en geregtigheid brand? ”
En dan, die laaste bludgeon, “Wat is meer angswekkend? Word gevoelloos van apatie as jy nog 'n glas chardonnay sluk terwyl die laaste boom op die planeet tot op die grond brand, of toelaat dat jou are gevul word met die vuur van Kali, en protesteer met jou 'Nee!' en wakkerheid tydens die vernietiging van u planeet en u moontlike uitwissing? ”
Na geweldige golwe van skok, walging en verlatenheid, het ek uiteindelik my kop in ongeloof geskud en daar en dan besluit dat ek desperaat die moed nodig het om op te tree op maniere wat my aanvanklik vreesbevange gemaak het en my later geïnspireer het.
Laat ons dus op die elektrifiserende noot ons aanlyn-teenwoordigheid gebruik om die soorte dinge te skryf wat ander regtig sal help en ons aanmoedig om meer uitgesproke en outentiek te wees. Laat ons mekaar se eerlike, skoonheid en deursigtigheid aanmoedig. Laat ons ons plasings vreugde en katalisasie gee.
Ons Heilige Geskenk en die Drie Skrikwekkende Voogde
Laat ons nou terugkeer na ons heilige gawe. In wese is die ontdekking daarvan 'n wen-wen-situasie, selfs al lyk dit nie aanvanklik so nie. Om toegang tot dit te kry, sal ons verder as ons gemaksones strek. Om hierdie heilige geskenk, wat ook bekend staan ​​as 'n evolusionêre spelwisselaar, sal drie skrikwekkende voogde wees, wie se taak dit is om te voorkom dat ons ons heilige gawe, ons heilige tegnologie, ontdek.
Hierdie drie voogde sal probeer om ons in 'n heel ander rigting te laat swaai deur ons ydelheid, vrees en lafhartigheid aan te spreek. Slegs die dappere van harte sal weier om te luister of weg te hardloop van hul verskriklike dreigemente en voorkoms.
As hulle staak by ons nietigheid, sal ons verkrummel as ons dink aan al die oordeelkundige dinge wat mense oor ons kon sê, en hoe ongewild ons kan word. Ons sal bekommerd wees soos ons nie hou of gevier word nie, en daarom kan ons terugdraai en wegdraai - om nooit weer gesien te word nie.
As hierdie drie voogde ons bang maak, sal ons verlam wees oor al die aaklige dinge wat met ons kan gebeur, soos om gejag of vervolg te word omdat ons die verkeerde ding gedoen of gesê het, en dus nie verder kan waag nie.
Of as hulle staak by ons lafhartigheid ons sal onwaardig voel en nie in staat wees om hul beweerde meerderwaardigheid uit te daag en te bly soos ons nog altyd was nie - impotent, swak en smeebaar.
Die diepste mistieke deel van ons self sien en hoor
Moet ons egter verby hierdie drie gaan en kies om die diepste mistieke deel van onsself te sien en te hoor, en besluit om in ons gemeenskappe in te gaan om niks meer terug te hou nie - hoe sou dit lyk? Dit is die vraag wat nou beantwoord moet word.
Die Fierce Feminine word nie deur gevaar of pyn afgeskrik nie. Sy word nie deur ander mense se opinies afgeskrik nie. Sy is nie bereid om iemand of enigiets vir haar teenwoordigheid af te water, te verdun of te pleit om diegene wat dit moet bereik en die balans te bewerkstellig wat so dringend nodig is nie.
Ons grondslag op die pad van heilige aktivisme
Daar is baie van ons wat op pad is na heilige aktivisme, namens die Fierce Feminine, wat op sekere tye tot 'n groter taakspraak uitgedaag sal word. Ons grond te staan ​​het niks te doen met koppigheid nie, niks te doen met dom wees nie, en niks te doen met naïef nie. Ons grondslag staan ​​as 'n standvastige houding as 'n soewereine wese wat vry is en niemand sal toelaat om ons grense te oortree en met ons Lig of die Lig van ander te peuter nie.
Ons grond is nie maklik nie, maar dit is nodig. Dit vereis intern sowel as ekstern 'n sekere sterkte. Ons moet bereid wees om gebombardeer te word deur die magte van teen-ontwaking; twyfel, angs, wanhoop, ontnugtering en die vraag of ons moet terugstaan, sal ontstaan.
In hierdie oomblikke moet ons wees wakker tot wat daar gebeur deur te verklaar dat ons probeer verstrik: 'Ek is 'n soewereine wese. Ek is vry. Ek is een met my ware Skepper. Ek is nie meer bang vir jou nie. Ek beskerm my Lig. ”
Dit is dan dat ons 'n verandering van atmosfeer binne-in sal voel, en 'n ligtheid sal gesien en gevoel word. Van daar af kan ons hierdie heerlike vrede in die episentrum van die draaiende donker mis (binne en buite) stuur.
Onthou, geliefde vriende, om op die grond te sit, gaan nie oor uitdagend of aggressief nie, maar om ferm en vreesloos waarheid te wees. Ons kan berus op die groot wete dat ons hierdie standpunt vir meer as net onsself inneem; ons doen dit vir mekaar en ons aarde.
Is ons lafaards?
Vrees. Daar is iets eerliks ​​daaraan. Dit is 'n stilstand. Dit is 'n nee. Ons kan eenvoudig nie vorentoe beweeg in hierdie oomblikke van vrees nie. Dit is 'n ware verlamming, 'n regte situasie. Terwyl lafhartigheid die keuse is om nie op te tree as ons weet dat ons kan nie.
'N Lafaard weet dat hulle 'n sekere aksie kan bereik, weet dat hulle die vuurkrag (of deernis) het om te sê wat gesê moet word, weet dat hulle kon dra by tot 'n situasie wat duidelik is, klaarblyklik om hulp roep - en eerder wegstap. Ek weet dit omdat ek 'n lafaard was. En ek vermoed dat baie van ons in hierdie leeftyd lafaards is of was.
Cowardice vra die vraag: "Is dit veilig?" Gunstigheid vra die vraag: "Is dit politiek?" Vanity vra die vraag: "Is dit gewild?" Maar die gewete stel die vraag: "Is dit reg?" En daar kom 'n tyd waarin 'n mens 'n posisie moet inneem wat nie veilig, nóg polities of populêr is nie, maar dat jy dit moet inneem, want 'n mens se gewete vertel wat reg is. - Martin Luther King, Jr.
'N Lafaard is iemand wat hul verantwoordelikhede of verpligtinge weghardloop of laat vaar in tye van gevaar, nood, pyn of vrees vir die onbekende. 'N Lafaard is iemand wie se sorg net vir hulself is.
Lafhartigheid is 'n siekte, en dit kom baie voor onder mense. Ek voel dat dit deur die Donker Agenda positief aangemoedig word om 'n lafaard te wees. Ek voel dat ons 'n program van lafhartige propaganda kry. Voorbeelde hiervan is die volgende:
'Moenie dit doen nie, anders word jy gearresteer.'
'Moenie dit doen nie, anders word jy tronk toe gestuur.'
'Moenie dit doen nie, anders gaan u motor, huis, werk, kind en land weggeneem word.'
'Doen dit nie, anders stuur ons die borgtog, polisie, advokate.'
'Moenie dit doen nie, of pappa (dit wil sê die stelsel) sal jou skel.'
'Moenie dit doen nie, of mamma (dit wil sê die aarde deur natuurrampe) sal kwaad wees.'
En daarom keer ons terug, word klein en hoop ons dat God ons nie straf nie.
Die program vir lafhartigheid verwerp
Ons moet dit stop. Ons moet ophou om lafaards te wees en dapper te wees. Moed beteken nie dat ons vreesloos is nie. Dit beteken dat ons vorentoe beweeg ondanks, en miskien as gevolg van ons vrees. Ons doen dit in elk geval. Ons neem daardie reuse sprong, ons reageer op die plig en ons tree op, praat, gaan op 'n ledemaat en eis ons vermoë om iets te doen wat ons kan skrik, maar ons doen dit vir almal.
Ons gooi ons bekommernisse oor die oordeel of uitroei of ontstel die gevoel van mense so ver van ons af as wat ons kan. Want as dit 'n werklike situasie is, 'n werklike vurige vroulike oproep tot diens, as mense en diere seergemaak word, word land vergiftig, of 'n pypleiding word beplan om deur heilige lande te gaan, dan is die gevoelens van ander mense onbelangrik.
Diegene wat op die heining sit, sal die eerste beoordeel. Diegene wat skinder, word nooit bemagtig nie; dit is altyd diegene wat bang is om die status quo te bedreig wat uitval. U word miskien uitgestoot, belaster, geblameer en skaam, maar onthou, dit is die impotente geskree van die lafaards. Diegene wat weet dat hulle kan optree en nog besluit om dit nie te doen nie.
Ons moet ons moed uitreik. Laat ons die lafhartige propagandaprogram verwerp en met 'n vol, dapper hart ons daaglikse dapperheid vier.
© 2020 deur Anaiya Sophia. Alle regte voorbehou.
Gedig met die toestemming van die boek: Kwaai vroulike opkoms.
Uitgewer: Destiny Books, 'n divn. van Inner Traditions Intl..
Kragtige vroulike opkoms: genees van roofvisse verhoudings en herinner u persoonlike krag
'N Handleiding om die waagmoed van die Fierce Feminine, of Dark Mother, te beliggaam om jouself en die hele wêreld te genees. Na duisendjarige onderdrukking maak die Fierce Feminine 'n dramatiese herlewing om ons universele verontwaardiging uit te spreek. Sy styg nou kollektief op, en baie vroue - en mans - ervaar 'n heilige woede binne-in, 'n beroep om dinge reg te stel in ons eie lewens en om geregtigheid te soek vir diegene wat hulself nie kan verdedig nie.
Anaiya Sophia is 'n mistikus, skrywer en inisieerder van die Heilige Huwelik. Sy is 'n geslag van sowel wysheid as ervaring en is bekend vir haar rol in die bevalling van New Paradigm Relationships, Divine Sexuality and the Awakening of the Sacred Body. Haar boeke sluit in Maak u hart oop met Kundalini-joga, pelgrimstogte van liefde, baarmoederwysheid, gewyde seksuele verbintenis, die roosridder, en Heilige verhoudings: die praktyk van intieme erotiese liefde. Besoek haar webwerf by: https://anaiyasophia.com/
Video / gesprek met Anaiya Sophia: Wat is emosionele intimiteit?
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Die moed kry om op te staan ​​en u grond te staan