'n Groot bôrdinghuis | Fontainebleau Gemeenskapskerk
Hoe leef ons tydens hierdie Covid-19 krisis met Jesus se woord, "Julle moet nie ontsteld wees nie"? Johannes 14:1.
Hierdie woorde van Johannes 14 is die leesrooster teks in hierdie 5de week van die Paasseisoen. Die seisoen wat ons op die 50-dag pad tot en met Pinkster laat.
Ons loop nie hierdie pad alleen nie. Die uitnodiging is om saam met Jesus te stap. Want Hy is die Weg, die Waarheid, die Lewe.
Wanneer mens midde 'n storie leef is ontsteld-wees omtrent altyd in die "mix". Dink maar aan al die goeie stories. Vat bv. Lord of the Rings se vertelling van arme Frodo wat platgeslaan word deur die enorme taak om die ring te verwoes. In een van die treffende gesprekke hoor ons hierdie (jy kan ook die video hieronder kyk):
Frodo: "I can't do this, Sam".
Waaraan hou jy in hierdie tyd vas?
Jesus se opdrag, na sy uitnodiging om nie ontsteld te wees nie is : Glo in God, glo ook in my.
Vroeër hierdie week vra een van my vriende vir my, "Tom, waarmee is God tans besig in jou lewe en in die lewe van julle gemeente?"
Dit is 'n vraag wat geloofsonderskeidend is. Dit voorveronderstel dat God besig en aktief is. Dit is 'n vraag wat deur ons sekulêre realiteit sny. Want ons kan maklik leef asof God nie aktief aan die werk is nie. Dit is 'n toestand wat die Kanadese filosoof Charles Taylor beskryf as "The buffered self." Die buffered persoon kan leef in 'n manier wat James KA Smith beskryf as "disenchanted". God is nie meer aktief besig nie.
So waarmee is God besig?
Om plek te maak … om 'n woning te skep … 'n oikos waar daar baie plek is … Johannes 14:1-4
Of soos Breyten Breytenback so treffend dit gestel het … "mý vader het 'n groot bôrdienghuis"
Hy skryf in hierdie gedig oor sy grootword in Wellington en oor hierdie teks in Johannes 14. Hier is die gedig , en hieronder 'n video wat die ATKV daaroor gemaak het:
EK SAL STERF EN NA MY VADER GAAN: 'N GEDIG
As personeel en leierskap van die gemeente gaan ons in die volgende paar maande met diepe afhanklikheid saam onderskei wat die Here in ons midde doen. Jy is welkom om saam te onderskei en te gesels. Komende week bestudeer ons hierdie artikel.
Christian creativity begins with grief — the grief of a world gone wrong. It enfolds it in lament — the loud cry of Good Friday, the silence of Holy Saturday — and still comes to the tomb early Sunday morning. We are burying and saying goodbye to so much in these days, and around the world people are burying and saying goodbye to those they loved. But we do not grieve without hope. If we grieve with Jesus, and make room for others to grieve, we can hope to be visited by the Comforter, the Spirit who breathed over creation before it was even formed. And that Spirit will guide us in the choices we have to make, even on the hardest days that are ahead.
Ons werk saam met Jesus met die belofte dat ons saam met Jesus in hierdie seisoen wandel as die Weg, die Waarheid en die Lewe.