Hartlik, hartlik dank Eskom | Oudtshoorn Courant
Hartlik, hartlik dank Eskom
Hannes Visser | 06 February 2020
Gun my asseblief midde julle frenetiese knoppiedrukskedule, die geleentheid om my opregte dank en waardering te betoon vir julle onselfsugtige toewyding om nagte waartydens ek normaalweg sou geslaap het, op te kikker. Kom ons neem laasnag as 'n voorbeeld.
Ek vermoed vir die persoon wat die knoppie presies om 20:00 gedruk het om ons van die hel van helder ligte en blêrende televisiestelle te red, en dit weer om halfelf aangeskakel het, is Oudtshoorn bloot net nog 'n skakelaar op 'n skakelbord. (Terloops, wat is Oudtshoorn se kleur? Ek hou nogal van 'n sagte seegroen) Maar, liewe Eskom, ek wil julle graag inlig dat Oudtshoorn baie meer is as bloot 'n skakelaar, dit is 'n dorp gelaai met afwagting.
Julle sal my seker nou nie glo nie, maar die opwinding van die vooruitsig om alle waaiers en lugreëlaars af te skakel as dit soos gister die hele dag bo 40 grade was, is 'n absolute hoogtepunt. Want, dan kan ons deur die sweet van ons aangesigte, terwyl ons herlaaibare liggies stadig verdof, in halfdonker rondsit en vir mekaar kyk en wonder of dit broccoli of 'n frikkadel op ons vurk is voor ons hap. Die uiterste teleurstelling as die krag weer aankom is onbeskryflik, want dan moet ons gaan slaap, want oor drie en 'n half ure is dit om 02:00 weer knoppiedruktyd vir julle en dan gaan staan alle spreekwoordelike Gert Vlok Nel-treine botstil en almal word natgesweet wakker want wie wil nou alleen in 'n "summer cotton dress" sit en sweet.
In my geval bewys julle my 'n verdere guns, want danksy julle onbaatsugtige knoppiedrukkery kon ek vanoggend om tweeuur by die dowwe lig van 'n canned-fruit-bottel-solarliggie op 'n laptop waarvan die battery half gelaai is, 'n nuwe hoofstuk in my roman aanpak - toevallig 'n gedeelte waar 'n skurk met wraakgedagtes in die donker rondsluip en tot sy nadeel 'n pit bull vir 'n tuindwerg aansien. En, toe die rekenaar se batteryliggie so skuins na drie begin flikker kon ek met my canned-fruit-bottel versigtig sonder om die hond wat in die gang lê en droom raak te trap, my weg baan tot by die plonspoel in die voortuin en soos 'n nagblind lomp seeleeu in die lou water gaan lê waar muskiete aan my skouers smul terwyl ek smag na 'n yskoue bier.
En nou, terwyl ek hier sit, is dit byna halfvyf, my rekenaar het nog 'n bietjie krag oor, maar ek sukkel met die sleutelbord, want die solarliggie in die canned-fruit-bottel het tragies omgekom soos in 'n Gert Vlok Nel-song.
En mit dese woorde wil ek vra, (nie soos Boerneef my liefde verklaar nie) net vra, liewe Eskom, wil julle nie sommer maar net die krag af los nie, dis werklik die enigste bietjie opwinding in 'n dorp waar nie veel gebeur nie.