Weens die feit dat Afrikaans nie beskik oor die Imperfektum as grammatiese tydsvorm nie, word ŉ vertaler ook verplig om kreatiewe maniere te bedink om die verlede weer te gee sonder die dreun van die Perfektum se “het ge”. Vertaling is vir my ŉ strewe na ŉ ekwilibrium, ŉ “balanstoertjie” waartydens die bron- en doeltaal gelykberegtig word: wat jy verloor aan alliterasie, probeer jy voor vergoed deur assonansies of akkonsonansies te benut; wil binneryme byvoorbeeld nie werk nie, dan probeer jy “vergoed” deur rykryme te gebruik. So word daar byvoorbeeld in sommige kulture gereeld die metafoor: “my bloed is donker/swart” gebruik om ’n teneergedrukte gemoedstemming te beskryf. Kliniese definisie: depressie. Engela, ek dink nie die (utopiese?) ideaal van nie-rassigheid kan bereik word sonder om oor ras (en ek stem saam met die aanhalingstekens wat jy gebruik) te praat en die sosiale gevolge van die feit dat mense in terme van ras dink en optree te ignoreer nie (verskoon die lomp sin).