Kroeë moet vroeër sluit | Die Vryburger
Kroeë moet vroeër sluit
March 20, 2020 - Nuus
Openbare kroeë moet voortaan om 6 nm. (18h00) sluit, en op Sondae om 13h00 ten einde verspreiding van koronavirus te probeer beperk.
Die reëling geld vir restourante, kroeë, en bier-kroeë wat hoofsaaklik in swart woongebiede funksioneer.
Volgens die regulasie wat uitgevaardig is, geld die maatreël vir alle instansies wat alkohol verkoop, en sluit dus ook drankwinkels in.
Dit beteken ook dat hotelle, sekere gastehuise, ontspannings plekke van sport liggame en vele ander plekke dur die regulasie geraak word.
Beperkings word ook geplaas op samekomste waar meer as 100 mense bymekaar kan kom, en dit raak kerklike gemeentes sowel as groter vergaderings van enige aard. Wekelijkse Groepsvideochat transgenders West-Vlaanderen - UiT in Oostende
van 14 tot 100 jaar
vr29 mei 2020van20:00 uurtot21:30 uur
vr5 juni 2020van20:00 uurtot21:30 uur
Vingerlingstraat 15/17 , 8400 Oostende Sport skep universele taal vir bediening | Netwerk24
Sport skep universele taal vir bediening
Deur Dawid Yzelle 24 Junie 2020 06:02
Ben Marais, nasionale direkteur van Ambassadors Football SA, en lede van dié organisasie rig jong sokkerspelertjies af. Die foto is voor die staat van inperking geneem. Inlas: Ben Marais, nasionale direkteur van Ambassadors Football SAFoto’s: Verskaf
As jong predikant van die NG Moedergemeente in Bethlehem was die kansel Ben Marais se platform, maar dit was op ’n sportveld waar hy ’n universele taal ontdek het wat hom eindelik in staat sou stel om God se liefde oor kleur- en kultuurgrense heen te deel.
Marais (50), wat deesdae in Bellville woon, vertel dat hy in Bethlehem ’n krieketakademie begin en jong spelers by die plaaslike laerskool afgerig het. Die ma van een van dié spelers het eendag aan haar seun voorgestel dat hulle ’n afrigter nader aan hul huis oorweeg. Die 11-jarige se reaksie? “Nee, Mamma, by coach Ben leer ek van krieket én van God.”
“Ek het vir die eerste keer werklik besef in hoe ’n mate ek geloof en sport op die veld integreer – en dat ek op die sportveld baie meer effektief is as op die kansel,” vertel Marais.
Dié oortuiging het in sy binneste begin groei, soveel so dat hy geroepe gevoel het tot die sportbediening. In daardie stadium het hy egter nog geglo dat die bekende, rugby en krieket, die medium daarvoor sou wees . . .
“Wat kan ék doen?”
In 2002 het Marais en sy vrou, Marlene, en hul kinders Christoff, Sandri en Estea (vandag onderskeidelik 23, 22 en 17) Kaap toe verhuis nadat hy in Stellenbosch ’n sportbedieningskursus van die Internasionale Sportkoalisie gevolg het.
Ná ’n seisoen as lewensafrigter is hy in 2009 deur die Ring van Kaapstad, die Wes-Kaapse Jeugkommissie en die Sinodale Jeugkommissie befonds om oor die land heen te reis en bewusmaking te skep van die komende Werêldbeker-sokkertoernooi en die bedieningsgeleentheid wat dit sou bring.
Teen 2015 het die kwessie van vaderloosheid al swaarder op Marais se hart gedruk. Hy was toe reeds aangestel as die nasionale direkteur van Ambassadors Football SA (Afsa), die plaaslike kantoor van ’n internasionale sokkerbediening.
Een van die grootste uitdagings in die wêreld vandag is ’n gebrek aan vaderfigure en positiewe rolmodelle, sê Marais. Navorsing deur die Amerikaanse departement van gesondheid het byvoorbeeld gewys dat ’n sterk verband tussen die gebrek aan ’n pa-figuur en geweldmisdade, dwelm- en drankmisbruik, tienerswangerskap en selfdood bestaan.
Juis daarom lei Afsa afrigters op om dié geleentheid te benut en rig hulle self twee keer ’n week laerskoolleerlinge in Bellville af – die perfekte geleentheid om op ’n vroeë ouderdom ’n positiewe impak in ’n kind se lewe te maak.
Marais vertel ook van Afsa se sokkerakademie in die Drakenstein-gevangenis in die Boland, waar jong gevangenes gekeur word om aan die program deel te neem.
“In Drakenstein kon ek sien hoe saam sokker speel vertroue bou. Inherente wantroue en vooroordele word afgebreek wanneer ek saam met gevangenes op die veld is. Ek is nie meer iemand wat net met hulle kom praat, ’n buitestaander nie, want nou deel ons dieselfde passie. Ná ’n paar maande begin hulle hul harte oopmaak.”
En die proses is wedersyds, erken Marais. “Ek het geleef met ’n vooroordeel teenoor mense wat in die tronk is, want ‘hulle verdien dit’ immers. Toe werk ek in ’n tronk en luister vir die eerste keer na hul seer, soos die jong man wat hom weens huislike omstandighede tot gewapende rooftogte gewend het. En weer kom ek tot daardie besef dat ons elkeen ’n aandeel het in dié jong man se lot . . .”
Vandag is daardie jong man self ’n afrigter en rolmodel vir jong spelers. En daarin lê die krag van ’n sportbediening soos Afsa, glo Marais. Om Suid-Afrika se statistieke te verander deur middel van gemeenskapstransformasie, moet dit gedryf word deur individuele transformasie. Want dis die individu wat uiteindelik met sy nuwe identiteit, sy nuwe vaardighede, sy dieper geloof, verandering bring in sy span, sy skool, sy gemeente, sy woonbuurt.
Dít is die vrug van daardie saadjie wat jare gelede op Bethlehem in ’n jong predikant se hart geplant is.
“Daarom,” sê Marais eenvoudig, “doen ek wat ek doen.”
Sedert die staat van inperking gaan Afsa se werk voort, maar binne die regulasies van die inperking. Kontak met spelers en sokkerafrigters word byvoorbeeld deur middel van Zoom-vergaderings en video-oproepe behou.
Besoek www.ambassadorsfootball.org/za of www.facebook.com/aishopeacademy vir nog inligting.