Wanneer geregtigheid uit die Regverdige se hande geneem word | Maroela Media
In die tyd waarin ons leef, het die uitdrukking "sosiale geregtigheid" 'n politieke gonswoord geword. Ongelukkig weergalm dit ook deesdae in baie kerke en in baie Christene se lewe as 'n nuwe soort standaard waarna gestreef moet word as teken van post-moderne heiligmaking. 'n Vraag wat by 'n mens ontstaan, is waarom mense dit deesdae nodig ag om 'n begrip soos "geregtigheid" deur 'n byvoeglike naamwoord te laat bepaal? Wanneer het mense anders begin dink en wat het dit veroorsaak? Die antwoorde op hierdie vrae sal ons help om die deformasie (verval) binne ons samelewing te identifiseer sodat ons reformerend daarop kan reageer.
Die wyse waarop die stad Genève gedurende die sestiende eeu onder leiding van Calvyn gereformeer is, is 'n goeie voorbeeld van so 'n Christelike samelewing. In 1538 word Calvyn en Farel uit die stad verban omdat die stadsvaders nie gehou het van die hervormings wat Calvyn voorgestel het nie – onder meer die instelling van die kerklike tug. Twee jaar later (1540) versoek hulle Calvyn egter om terug te keer omdat hulle 'n oplossing vir die onsedelikheid en losbandigheid in die stad gesoek het. Toe Calvyn in 1541 terugkeer, het hy hom toegespits op die implementering van Christelike beginsels en die kerklike tug om sodoende die stad na 'n heilige stad, in ooreenstemming met God se wil, te verander.
Tydens die AP Akademie se teologiese dag van 2014, wys ds. Johan Schütte daarop dat Genève aan die hand hiervan 'n voorbeeld van 'n Christelike samelewing geword het. God se reg en sy geregtigheid het in so 'n mate gegeld dat Bernardino Ochino, 'n Italiaanse vlugteling, soos volg oor die stad getuig:
"Vloek en skel, onreinheid, owerspel, onrein lewens soos wat ek op al die plekke waar ek al gewoon het teengekom het, bestaan nie hier nie. Hier is nie bordele of prostitute nie. Niemand bly op die sypaadjies nie en almal is betaamlik geklee. Die mense gee soveel vir mekaar om dat niemand nodig het om te bedel nie. Die mense vermaan mekaar broederlik soos wat Christus dit voorgeskryf het. Mense het nie regsake met mekaar nie, daar is geen simonie, moord of partyskappe nie, maar net vrede en welwillendheid."
Die verleidende woorde van Satan in die tuin van Eden, "Julle sal soos God wees" (vgl. Gen. 3:5), kan as 't ware as die slagspreuk van en dryfkrag agter die liberalisme bestempel word. Die mens, met sy natuurlike (sondige) behoeftes en begeertes, is al meer op die voorgrond geplaas en het God uit die sentrum begin verdryf.
In 'n post-Christelike, sekulêre samelewing is Christelike begrippe soos geregtigheid steeds in omloop, maar dit kry nuwe betekenis. Dit word herdefinieer en moet dus nou deur 'n byvoeglike naamwoord soos "sosiale", bepaal word. Gelykheid word die nuwe reg en die samelewing word die nuwe regter.
So 'n post-Christelike gemeenskap roep natuurlik om reformasie. As gelowiges kan ons nie apaties staan en dit as blote politiek afmaak nie. Politiek spruit immers voort uit wat jy bely en is daarom uitvloeisel van wie of wat jy aanbid. Grondige hervorming vereis meer as om een groep in die samelewing met 'n ander groep te vervang, want uiteindelik gaan dit dieselfde noodlottige gevolge hê. In sy referaat, "Teologika vir die derde Afrikaner" (2020), sit prof. Alwyn Swanepoel van die AP Akademie 'n beter alternatief tot grondige verset (reformasie) uiteen: "Verander die aanbidding van die samelewing en sy kultuur en politiek sal volg."
Hierdie alternatief behels dat die reg weer in die hande van die Regverdige geplaas sal word. Dit vra weer geloof in die bonatuurlike en vereis kniebuig voor die Almagtige wat as Regter oor elkeen sal oordeel. Dit vereis die afbreek van die humanistiese hoogtes en sosiale altare, maar vereis ook iets in die plek daarvan. Soos in die dae van koning Josia vra dit dat die sentrums van ons aanbidding herstel sal word sodat die Wetboek daarin voorgelees en die samelewing aan die hand daarvan hervorm kan word (vgl. 2 Kon. 22).
Internasionale oorsig: Europese Unie se uitdagings
In die laaste dae…..2Tim. 3:1 "Maar weet dit, dat daar in die laaste dae swaar tye sal kom." Rig 21:25 "In dié dae was daar geen koning in Israel nie: elkeen het gedoen wat reg was in sy oë." Ons word ook geindoktroneer om eienaarskap op te neem van alles waarby ek betrokke is. Wel dan geld my standaarde, en daar tuimel alles die afgrond in.
Ongelukkig het die kerk oor die afgelope paar dekades sy mantel gereeld geruil soos dit hom pas en ruimskoots bygedra tot liberalisme.
'n Paradys-op-aarde wag nie op ons nie, eerder baie erger… soos die aanbidding van 'n gedrog en woeste menslike gedrag. Die Nuwe Wèreldorde is nie 'n kinderkransuitstappie-in-wording nie. Die pandemie-pes-uitbraak het skynbaar geen dominee se hare laat rys nie… Waar begin die kerk met sy inkeer of is leraars verhewe bo sonde?
Wat verwag mens as die evangelie selektief verkondig word? Daar is bitter min herders wat oor Bybel profesie praat dus is ek glad nie verbaas oor dit wat tans gebeur nie. Dis immers duisende jare gelede in die Bybel geprofeteer. Mense gaan ten gronde weens 'n gebrek aan kennis en glo eerder die hoofstroom as om self ondersoek na die waarheid in te stel.