Stukkende meisie maak nou ander heelStefan Pieterse is die hoof van Solidariteit Helpende Hand se Studiefondssentrum. Foto: Verskaf. Deur Stefan Pieterse “Meneer! Meneer!” roep iemand my by die kerk op ’n Sondagoggend ná die diens. Terwyl ek nie eintlik lus is vir ’n geselsie nie, stap sy nader. “Kan meneer my dalk help om te studeer?” Sommer met die eerste oogopslag sien ek iemand wat swaarkry ken. Ek kan ook sommer vinnig sien ’n “nee” gaan nie vir haar werk nie. Sy sê ’n tannie só en só is haar mentor, sy wil ’n verpleegster word en sy wys ’n skrywe waar sy klaar aanvaar is om te studeer. “Dis net die <pouse> finansies meneer,” sê sy. In my standaardantwoord probeer ek aan haar mooi verduidelik sy moet die Studiefondssentrum (SFS) se aanlynproses volg, sekere dokumente aanheg en binne die voorgeskrewe sperdatums aansoek doen. “O ja, en ’n motiveringskrywe van ongeveer 250 woorde daarby insluit asseblief,” sluit ek af. Ek stap terug kar toe, beïndruk met haar passie en ywer – my gedagtes dwaal weer vinnig na die Sondagmiddag-skaapboud wat in die oond wag. Sy stuur vir my haar aansoek net die volgende dag, met die volgende motiveringskrywe ingesluit: “… Ek was verkrag toe ek vyf jaar oud was en kon met niemand daaroor praat nie. Noudat God my herstel en gered het, is dit my passie om die volgende kind, en ander mense wat deur sulke trauma gaan, te help. My vader is op die nasionale pensioenfonds (Sassa) van R1 600 per maand en ek kon ongelukkig nie my skooljare voltooi nie. In 2017 het ek my suster verloor aan kanker. Sy was nog jonk, maar dit was my voorreg om haar te versorg vir die laaste drie maande van haar lewe. Hierdie ervaring het my laat besef dat God my geroep het om met siek mense te werk en diegene te help wat seer en terneergedruk is. Ek wil daarom ’n verpleegster word…” SFS het dadelik ’n donateur gesoek. Studiehulp is toegestaan vir haar volle studiekoste vir 2019. Sy kontak my ’n paar maande later uit ’n goeie hospitaal in Pretoria waar sy besig is met haar prakties, net om haar uitmuntende puntestaat vir my te stuur en weer dankie te sê. Besig om te dien, besig om mense heel te maak, besig om terug te gee. En so besef ek net weer dit is gee wat ’n mens ryk maak, nie die neem nie. Dit is hoekom ek doen wat ek doen.