Die reg – Afrikaanse gedigte vir almal
Ek het diep bewus geword van die feit dat ek nie die reg het om oor my naaste se menslike foute te dink, besin of te tob nie. Nee, ek mag dit nie teen hulle hou of hulle daaroor verwerp nie, want dan is ek blatant ongehoorsaam aan God:
Daar is baie gruwels teenoor christene in Rome gepleeg. Daarom is dit gepas om te sê christene het baie om die Romeine te vergewe. So word Rome en sy geboue vir my ‘n metafoor van ander se sondes teenoor my.
Wat maak jy daarmee? Terwyl jy in Rome loop, verkyk jy jou só aan al die mooi geboue dat jy nie aan alles wat daar gebeur het, dink nie. Jy bewonder net die talent van die mense wat sulke mooi geboue kon bou. Boonop het hulle soveel minder as vandag se bouers tot hulle beskikking gehad!
In hierdie gedig is my naaste se sonde teenoor my sy Rome. My intense wens is dat ek nie aan hierdie mense se oortredings (Rome) wil dink nie, want volgens God het ek nie die reg nie
Ek wil nie weer
deur jóú Rome stap nie,
want jou Rome is nie
my Jerusalem nie!
jou afgode bekyk nie,
oor jou kolosseum
se dooie oë besin nie
óf sy gruwelarena
probeer herleef nie,
ek wil nie die wrede triomfe
van jou triomfboë oordink nie,
want my Jerusalem se vergifnis
lê nuut op die horison
onder die goddelike blou Triomfboog
van die oorwinnende ewige God!
Posted on Mei 10, 2020 Mei 10, 2020 Author Gedigte wat jou laat dink.
Volgende Next post: Begeer God se wil