VOLLEDIGE KUNDIGE ANALISE: 'MOENIE DIE GOEIE NAG AANDURF NIE' DEUR DYLAN THOMAS - SAT / ACT PREP AANLYNGIDSE EN WENKE
Volledige kundige analise: 'Moenie die goeie nag aandurf nie' deur Dylan Thomas
Om gedigte te leer lees en verstaan, is lastig. Tussen die moeilike terminologie — wat is dit? sinekdogee , in elk geval?! - en ingewikkelde struktuur, kan dit soms onmoontlik voel om te verstaan ​​wat 'n digter probeer sê. Helaas, as u die AP Letterkunde-eksamen gaan aflê, sal u moet uitvind hoe u poësie vinnig kan lees en verstaan.
Een van die beste maniere om poësie onder die knie te kry, is om 'n gedig saam met 'n gedetailleerde uiteensetting te lees van wat die gedig beteken en hoe die digter daardie betekenis oordra.
Om dit te doen, ons gaan kyk na Dylan Thomas 'Moenie sag in daardie goeie nag gaan nie,' een van die bekendste gedigte van die 20ste eeu. U sal nie net die algemene boodskap van die gedig hanteer nie, maar u sal ook die belangrikste tegnieke verstaan ​​wat Dylan Thomas gebruik om die betekenis aan die leser oor te dra.
Ons belowe: aan die einde van hierdie artikel sal poësie baie minder eng lyk. Laat ons dus begin!
Jim Forest / Flickr
Ontmoet die digter, Dylan Thomas
Net soos met 'n roman, toneelstuk of kortverhaal, kan 'n bietjie kennis van 'n skrywer u help om hul werk beter te verstaan. Alhoewel daar geen manier is waarop u kan leer nie elke belangrike outeur ooit Voordat u u AP-literatuurtoets aflê, moet u beslis 'n bietjie weet van enkele van die belangrikste spelers in die literatuurwêreld. ( Kyk na ons AP-literatuurleeslys is 'n goeie plek om te begin!)
Dylan Thomas is beslis 'n literêre figuur wat u moet ken. Thomas is in 1914 in Swansea, Wallis gebore en het op 'n vroeë ouderdom begin poësie skryf. Trouens, baie van sy bekendste gedigte - waaronder ' En die dood sal geen heerskappy hê nie ' en 'Voordat ek geklop het' - is geskryf toe hy nog 'n tiener was! In werklikheid was sy poësie so goed dat dit die aandag van Engelse literêre grootmense getrek het T.S. Eliot , Geoffrey Grigson , en Stephen Spender , wat hom gehelp het om sy eerste digbundel uit te gee, 18 gedigte, op die ouderdom van 20.
Thomas, anders as baie digters, het die geluk gehad om tydens sy leeftyd alombekend en bekroonde te wees. Sy digbundels was kritieke treffers, en hy het aan verskeie toere deelgeneem - binne en buite die land - om oor sy werk te praat.
En tog, ondanks sy sukses, het Thomas dit moeilik gevind om slegs uit sy poësie 'n bestaan ​​te maak. Saam met die finansiering van welgestelde beskermhere, het Thomas ook stukke vir BBC-radio geskryf en opgeneem, en hy het ook in BBC-radiodramas opgetree. Thomas het selfs in die film gewoeker en ten minste vyf films geskryf, insluitend Dit is kleur (1942) en Verowering van 'n kiem (1944).
Ondanks Thomas se persoonlike sukses, was sy persoonlike lewe moeilik. Hy het van kindsbeen af ​​aan asemhalingsprobleme gely, en dit het hom dwarsdeur sy lewe geteister. (Sy asemhalingsprobleme het hom daarvan weerhou om in die Tweede Wêreldoorlog dienspligtig te word.) Thomas is jonk getroud en sy huwelik met Caitlin McNamara was omstrede. Thomas was 'n baie sterk drinker en versorger, en sy alkoholisme en veelvuldige sake het sy verhouding met sy vrou onder druk geplaas.
Dit het ook 'n spanning op sy liggaam geplaas. Tydens 'n Amerikaanse toer in 1953 het Thomas begin siek word. Die aand van sy 39ste verjaardag het Thomas siek geword en in 'n koma gegly. Hy is 'n paar dae later oorlede en die lykskouer het sy oorsaak van dood as 'n mengsel van vetterige lewer, longontsteking en breinswelling bepaal.
watter graadgemiddelde is 'n 3.0
Ondanks die feit dat hy op so 'n jong ouderdom oorlede is, Thomas word beskou as een van die invloedrykste digters van die moderne tyd, en hy is beslis een van die beroemdste Walliese digters van alle tye.
Anders as sommige digters wat in 'n digterlike beweging soos metafisiese of barokpoësie pas, is Thomas moeilik om te klassifiseer. Sy poësie is duidelik modern, en hoewel hy beïnvloed is deur surrealistiese poësie , sy liriek en intense emosie het meer gemeen met die romantici as hierdie tydgenote. Daarbenewens, in teenstelling met ander moderne digters wat gelyktydig skryf, Thomas se gedigte hou nie verband met sosiale kwessies nie . In sy werk gaan dit eerder oor die fisiese prosesse van lewe en dood, en hy meng die antieke en die moderne saam op maniere wat opmerklik uniek was - en nog steeds is.
Dylan Thomas 'Moenie saggies in daardie goeie nag gaan nie' (1951)
'Gaan nie saggies die goeie nag in nie' is een van Thomas se bekendste gedigte, en in werklikheid kan een van die bekendste gedigte van die 20ste eeu wees. Hy het dit gekomponeer toe hy in 1947 met sy vrou en kinders in Italië gereis het, en dit is gepubliseer as deel van sy digbundel uit 1952, In die plattelandse slaap, en ander gedigte.
Hier is die volledige teks van die gedig:
'Gaan nie saggies daardie goeie nag in' van Dylan Thomas nie
Moenie saggies die goeie nag binnegaan nie,
Ouderdom moet aan die einde van die dag brand en raas;
Woede, woede teen die dood van die lig.
Alhoewel wyse manne aan hul einde weet dat donker reg is,
Omdat hulle nie weerlig gevloek het nie
Moenie saggies die goeie nag binnegaan nie.
Goeie manne, die laaste waai verby, huilend hoe helder
Hulle verswakte dade het miskien in 'n groen baai gedans,
Wilde manne wat die son vlug gevang en gesing het,
En leer te laat, hulle bedroef dit op pad,
hoe balanseer u 'n chemiese vergelyking
Grafmense, amper dood, wat met verblindende sig sien
Blinde oë kan soos meteore vlam en gay wees,
En jy, my vader, daar op die hartseer hoogte,
Vloek, seën, my nou met u kwaai trane, ek bid.
(As u dinge beter verstaan ​​deur dit eerder te hoor as om dit te lees, moet u U kan eintlik luister hoe Dylan Thomas die gedig lees homself!)
Die agtergrond agter die gedig
Thomas het geskryf 'Moenie saggies die goeie nag in gaan nie' gedurende 'n baie spesifieke oomblik in Dylan Thomas se lewe. Sy vader, David John Thomas, het hom die eerste keer die taalwonder voorgestel deur hom voor die bed Shakespeare te lees. Thomas se vader was 'n grammatikaalonderwyser, maar hy wou nog altyd 'n digter wees, maar kon nooit sy droom verwesenlik nie.
Sommige kenners stel voor dat Thomas geïnspireer is om te skryf 'Moenie saggies in daardie goeie nag in gaan nie' omdat sy pa sterf (alhoewel sy vader nie oorlede is tot Kersfees van 1952 nie).
In 'n draai van die noodlot, Thomas se gedig oor die dood sou een van die laaste gedigte wees wat hy sou skryf voor sy eie ontydige afsterwe die volgende jaar.
'Moenie die goeie nag saggies betree nie': betekenis en temas
Lees die gedig weer voordat u begin praat oor Dylan Thomas 'Moenie sag gaan in die goeie nag nie'. As u dit vars in u gedagtes het, sal dit die begrip van die gedig baie makliker maak.
Klaar? Groot! Waaroor gaan hierdie gedig dan in elk geval?
'Moenie daardie goeie nag saggies ingaan nie' Betekenis
In sy hart is 'Moenie saggies in daardie goeie nag in gaan nie' 'n gedig oor die dood. Die verteller van die gedig ervaar die dood van sy vader, wat ons in die laaste sien kamer , of groep lyne. Die getuienis van die dood van sy vader laat die spreker op 'n meer algemene manier nadink oor die dood. Die eerste vyf strofes fokus op verskillende soorte mans, en die spreker dink aan hoe hulle ook eendag die dood sal moet trotseer.
Op die ou end, die spreker besef dat die dood nie vermy kan word nie, maar wel uitgedaag kan word. Wanneer hy vir lesers sê om 'nie die goeie nag in te gaan nie' en 'woed teen die dood van die lig', sê hy vir hulle om die dood nie passief te aanvaar nie. In plaas daarvan vertel hy mense dat die laaste ding wat 'n sterwende persoon moet kies, is hoe hy die dood in die gesig staar. Vir Thomas is stryd teen die dood beide 'n dapper en menslike reaksie.
Sodra u verstaan ​​wat in die gedig gebeur, kan u beter begin verstaan ​​wat 'Moenie sag in daardie goeie nag' beteken nie. Om die verskillende boodskappe van Thomas se gedig beter te hanteer, kom ons kyk na drie van die hoofgedigte van naderby temas / boodskappe .
Tema 1: Die onstuitbare aard van die dood
Soos ons vroeër genoem het, kom 'Moenie sag in daardie goeie nag in nie' as gevolg van Thomas se ervaring om te sien hoe sy vader sterf. As gevolg daarvan, die gedig se primêre doel is om na te dink oor die dood - of meer tot op die punt, om na te dink sterwend. In baie opsigte is dit ook 'n gedig oor die mens se laaste sterflike daad wat verbygaan.
Gegewe dit, Thomas ' gedig word dikwels geleer as 'n hartseer man se toorn oor die dood, wat gekom het om sy vader weg te neem. Die frase 'goeie nag' verwys na die dood - waar 'goeie nag' verwys na hoe ons van mense afskeid neem en hoe 'n sterwende in 'n finale slaap gly waaruit hulle nooit wakker word nie.
wat is intrige van 'n verhaal
Maar meer spesifiek, Thomas se gedig sê vir mense dat hulle 'nie sag moet gaan nie' in die dood. Hier beteken die woord 'sag' 'gemaklik', of passief en sonder weerstand. met ander woorde, Thomas sê vir lesers dat hulle die dood nie passief moet aanvaar nie, maar eerder daarteen (of 'woede') moet veg ('die dood van die lig').
Maar hoekom is dit presies? Waarom moet jy teen die dood veg in plaas daarvan om vreedsaam weg te glip?
Vir Thomas, die beste manier is om die dood met krag en krag die hoof te bied, soos die 'wilde' helde van ouds. In sy gedig voer Thomas aan dat dit sterwende mense in staat stel om die vurige energie van die lewe nog 'n laaste keer te omhels, en op baie maniere dien as 'n klein manier om te seëvier waaroor hulle uiteindelik geen beheer het nie. Anders gestel: as u nie kan sterf nie, is dit beter om te veg as om glad nie te veg nie!
Dit is belangrik om daarop te let dat hoewel Thomas lesers opdrag gee om te veg teen die dood dit gaan nie oor 'n gedig nie seëvierend oor die dood. Die eindresultaat van die stryd teen die dood is nie 'n oorwinning nie. Die mense in die gedig verneuk nie die dood om nog 'n dag te leef nie. Die waarheid is dat die mense wat Thomas noem, sterf - en hulle sal sterf, ongeag wat.
Dus, 'Gaan nie saggies die goeie nag in' nie, fokus op die letterlike finale keuse van iemand: nie of hy moet sterf al dan nie, maar hoe hulle die onvermydelike sal ondervind.
alg 2 trig regente hersiening
Tema 2: Die krag van die lewe
In 'Moenie sag in die goeie nag in gaan nie' skep Thomas spanning tussen die dood - waaroor hy simbolies praat deur middel van beelde van die nag en die duisternis - en die lewe, wat hy deur middel van die ligbeelde voorstel. Kyk byvoorbeeld na die tweede reël van die gedig. As Thomas 'naby die dag' sê, verwys hy na die dood. Maar hy sê ook dat mense daarteen moet 'brand' - en soos ons almal weet, produseer dinge wat brand, lig!
Die daad om twee anders as dinge, soos lig en donker, naby mekaar te plaas, word genoem jukstaposisie . In hierdie gedig beklemtoon die jukstaposisie die kontras tussen lewe en dood. As die dood donker en onvermydelik is, dan die samestelling help lesers om te sien dat die lewe kragtig en vol energie is.
Kom ons kyk na reëls sewe en agt van naderby om beter te verstaan ​​hoe dit werk. Die reëls lees: 'Goeie manne, die laaste waai verby, huilend hoe helder / hul verswakte dade in 'n groen baai sou gedans het.' Daar is twee gevalle van ligbeelde in hierdie lyne: 'helder' en 'groen baai' (water lyk blykbaar groen of blou op 'n sonnige dag). Hierdie woorde help om die 'goeie' mens se lewe, wat vol lig en energie is, te beskryf. Alhoewel sy dade 'verswak' is - wat in hierdie geval 'gering' of 'onbeduidend' beteken, sou hulle tog 'gedans' het. In hierdie gedeelte kan ons sien hoe die lewendes vol lewensbelangrike, kragtige energie het. Hierdeur vertel Thomas lesers dit die ware tragedie van veroudering en dood is dat dit die lewenskragtigheid wegneem.
Tema 3: Die limiet van tyd
Die spreker van Dylan Thomas 'Do not go gentle into that good night' is 'n anonieme verteller wie se vader sterf, en hy verteenwoordig elkeen wat 'n geliefde ooit verloor het.
Maar die spreker is nie die enigste karakter in 'Moenie saggies die goeie nag in gaan nie'. Elke strofe van die gedig bevat 'n ander persoon aan die einde van sy lewe : die 'wyse' man in strofe twee, die 'goeie' man in strofe drie, die 'wilde' man in strofe vier, die 'graf' man in strofe vyf, en Thomas se eie vader in strofe ses.
In elke strofe kyk die genoemde tipe man terug na sy lewe. Hy besin oor wat hy gedoen het en wat hy nie gedoen het nie. In die meeste strofes betreur die mans die dinge wat hulle nie gedoen het nie. Die wyse man is byvoorbeeld bekommerd dat sy 'woorde geen weerlig gevuur het nie'. Met ander woorde, die wyse man - 'n onderwyser, geleerde of 'n ander opgeleide persoon - is bekommerd dat sy idees nie sal voortleef nie. Elk van die karakters in hierdie gedig betreur op sy eie unieke manier die dinge wat hy ongedaan gelaat het.
Thomas sluit die idee van spyt in sy gedig in om lesers te wys hoe kort die lewe werklik is. As ons jonk is, het ons groot planne vir alles wat ons wil doen, en voel ons dat ons die hele tyd in die wêreld het om ons doelwitte te bereik. Maar Thomas voer aan dat die tyd vinnig verbygaan. Te 'treur' ons tyd 'op pad,' wat Thomas se manier is om te sê dat mense dikwels wil hê dat die tyd vinniger moet beweeg. Maar as ons dit doen, mis ons die geleenthede van die lewe. In plaas daarvan, Thomas vertel lesers op 'n rotonde dat dit belangrik is om die dag aan te gryp. Die tyd is kort en die dood wag vir ons almal, en Thomas herinner lesers daaraan om die lewe te omhels eerder as om dit te laat verbygaan.
Die top 2 poëtiese toestelle in 'Moenie saggies in daardie goeie nag in gaan nie'
U kon nie 'n huis bou sonder gereedskap soos hamers, moersleutels en saag nie. Dieselfde geld vir poësie: as 'n digter 'n gedig 'bou', het hulle die regte gereedskap nodig vir die werk!
Dit is waar digterlike toestelle kom in. 'N Poëtiese instrument is 'n taalinstrument wat 'n digter kan gebruik om hul boodskap of tema oor te dra.
Ons het al oor 'n paar poëtiese toestelle gepraat - soos beelde en jukstaposisie - maar nou wil ons fokus op twee ander poëtiese instrumente wat vir Dylan Thomas belangrik is '' Moenie saggies die goeie nag binnegaan nie. '
AAN villanelle is 'n soort poëtiese struktuur . Met ander woorde, dit is 'n gedig wat 'n duidelike en reproduceerbare vorm het, soos 'n sonnet of a sestina . Die villanelle soos ons dit vandag ken, dateer uit die Renaissance, maar die vorm het eers in die 1800's wyd gewild geword. Ondanks die naam van die Italiaanse woord 'villano', wat 'boer' beteken, was die villanelle die gewildste onder Engelse digters.
So, wat maak 'n gedig presies 'n villanelle? Om 'n gedig as 'n villanelle te beskou, moet dit 'n baie spesifieke struktuur volg.
Eerstens moet 'n villanelle negentien reëls hê. Min of meer, en die gedig is nie 'n villanelle nie!
Tweedens, villanelle het vyf stukke en 'n afsluitende kwatryn. Dit is 'n wonderlike manier om te sê dat die negentien reëls in vyf strofes verdeel is met elk drie reëls (tercets) en een strofe met vier reëls ('n kwatryn).
Derdens moet 'n villanelle twee refreine en twee herhalende rympies hê. 'N Refrein is 'n versameling reëls wat homself met gereelde tussenposes deur 'n gedig herhaal, veral aan die einde van 'n strofe. In Thomas se gedig is die reëls 'Moenie sag in daardie goeie nag in nie' en 'Woede, woede teen die dood van die lig' refrein. In villanelles bestaan ​​die refrein uit die laaste reëls van die gedig. Herhalende rympies is woorde wat op dieselfde manier rym.
Herhalende rympies kom regdeur die gedig voor, en 'n villanelle het twee stelle rympies wat dit doen. In 'Gaan nie saggies daardie goeie nag in nie', is die 'a' rympies 'nag', 'lig', 'reg', 'helder', 'vlug', 'sig' en 'hoogte'. Die 'b' rympies is 'hulle', 'dag', 'baai', 'manier', 'gay' en 'bid'.
Thomas gebruik 'n villanelle omdat villanelle dikwels pastorale, natuurlike of eenvoudige temas behandel het. In hierdie geval is die dood, hoewel hy eng is, 'n natuurlike deel van die lewe. Aangesien villanelles met die natuur te make het, is dit sinvol dat Thomas gekies het om die vorm vir sy gedig te gebruik.
Verder herhaal herhaalde refrein die manier waarop hartseer werk. Al weet ons dat ons geliefde nie aan die dood kan ontsnap nie, kom ons verstand dikwels terug na die moontlikheid dat hulle nie kan sterf nie. As hulle net 'n bietjie harder veg, sal hulle miskien net 'n bietjie langer lewe. Die refrein help om die hoop van die lewendes teenoor die onvermydelikheid van die dood te plaas. Thomas gebruik die villanelle om ook vas te stel hoe die dood vir 'n geliefde is.
Enjambment is die poëtiese tegniek waar die reël breek in 'n gedig in die middel van 'n sin gebeur. (Wanneer 'n lyn met 'n leesteken eindig, word dit 'n eindstop genoem.)
watter GPA benodig word vir Stanford
Enjambment werk as 'n manier vir 'n digter om spanning en beweging op te bou binne 'n gedig. Die spanning kom uit die feit dat die digter nie aan die einde van 'n sin gedink het nie. Elke lyn met enjambement is 'n mini-kranshanger, wat die leser wil laat lees om uit te vind wat gebeur! (As jy kyk Speletjie van trone , dan is jy regtig vertroud is met hoe kliphangers werk!)
Omdat lesers wil aanhou lees, betowering gee die gedig 'n vinnige - en soms rasende - pas . Dit is amper asof die digter hul gedagtes nie vinnig genoeg kan afhandel nie. Soms kan betowering ook drama skep, veral as die volgende reël nie is wat die leser gedink het dit sou wees nie.
In 'Moenie saggies in daardie goeie nag in gaan nie' vind betasting in ongeveer die helfte van die strofes plaas. Een goeie voorbeeld van betowering en hoe dit werk, kom in strofe vyf, waar Thomas skryf: 'Grafmense, naby die dood, wat met verblindende sig sien / Blinde oë kan soos meteore brand en gay wees.' In hierdie reëls skep betowering drama en laat Thomas 'n bietjie met woorde speel. In die eerste reël kan die grafmense 'verblindend sien', wat beteken dat hulle op hul lewens kan terugkyk en dit met uiterste helderheid kan sien.
Maar in plaas daarvan om ons te vertel wat die mans sien, draai Thomas dinge in die volgende reël. As Thomas 'blinde oë' sê, bedoel hy letterlike blindheid. Op ouderdom verloor mense dikwels hul sig, maar dit beteken nie dat hulle hul verlede nie duidelik in hul eie herinneringe kan sien nie. Hulle herinneringe 'vlam' in hul blinde oë; met ander woorde, die vreugde van 'n lewe wat goed geleef word, weerspieël hul gesig ondanks hul ouderdom. In hierdie geval skep betowering drama en laat Thomas a) 'n onverwagte draai in sy gedig plaas, en b) die stormloop van opgewondenheid en vreugde wat die 'ernstige mans' in die struktuur van sy gedig voel, weerspieël.
Belangriker nog, elke geval van betasting in 'Moenie sag in daardie goeie nag gaan nie' gee die gedig 'n gevoel van voorwaartse beweging. Al wil die spreker die tyd stop - en as gevolg daarvan die dood stop - gaan die tyd sowel as die gedig na 'n onvermydelike slot.