" ... as Ek bloed sien, sal Ek by julle verbygaan."
Dit is die nag van die uittog uit Egipteland. Die engel van die dood sal weldra sy verwoestingswerk onder die eersgeborenes in Egipte begin. Vreeslik sal die gejammer wees. Om behoue uit die gerig te voorskyn te kom, moes die Israeliete één ding doen. Die paaslam moes geslag word, en die bloed aan die deurposte en bo-drumpel gestryk word. Bloed aan die bo-drumpel, bloed aan die kante, oral bloed. Wie hier binnegaan, gaan as 't ware deur 'n bloedpoort.
En wat is nou die taal van die bloed? Dit verkondig sekerlik in die eerste plek dat die Israelitiese huis ook maar niks anders as die dood verdien nie. Die bloed van die geslagte paaslam moet getuig van hulle doodswaardigheid. Die doodsengel moes by sy rondgaan daarin lees: jy hoef nie meer deur hierdie deur binne te gaan nie, die dood was al hier. Kyk maar na die bloed. En as die doodsengel dan straks tog sy doodsrondte doen en 'n verskriklike spoor van geklag agterlaat, dan handel hy volgens die Woord van die Here: "As Ek bloed sien, sal Ek verbygaan". Die Lam se bloed het in die plek van die offeraar se bloed gevloei.
En dit is die betekenis van die bloed van Jesus Christus. Wie onder die dekking verkeer van sy bloed, ontvang vryspraak van die dood en die ingang tot die lewe. Petrus verkondig dit in sy eerste brief aan die gelowiges van alle eeue: "Julle is losgekoop deur die kosbare bloed van Christus, soos van 'n Lam, sonder gebrek en vlekkeloos."
Op Golgota is Hy geslag — ons Paaslam. Die verderfengel het by Hom nie verbygegaan nie. U hoor sy kermende klag: "Waarom het U my verlaat?"
Daar is die fees van bevryding vir ons gebore: "want ook ons paaslam is vir ons geslag, naamlik Christus. Laat ons dan feesvier..." (1 Kor. 5:7, 8).