Die rolprentkuns het oor die jare bewys dat dit as ’n verreikende kunsvorm stories na die voorgrond kan bring. Afgesien van die politiek van kommersiële waarde en die voorkoms van tydelike tendense in populêre kultuur, het outobiografiese rolprente soos 12 Years a Slave, Schindler’s List, Erin Brockovich, Dis ek, Anna en vele meer ons twee keer laat dink oor die wasem op ons eie spieëls.
En in die doodsnikke van die prent, waar Pakkies haar getuienis in die hof lewer oor wat die oggend gebeur het, verwag die kyker die voorspelbare: ’n aggressiewe bakleiery wat gelei het tot daardie finale besluit?.?.?. juis dáár bereik die prent ’n hoogtepunt.