In ‘n boek wat ek so pas gelees het, het iemand, en ek meen dit is heel gepaste beskrywing en ook ‘n sinvolle begin om vanoggend se gedeelte vir ons sinvol in ons tyd oor te vertaal, die ryk jongman in ons gedeelte beskryf as die jappie van die Nuwe Testament.
Hy is ryk met leerskoene aan. Hy dra ‘n handgemaakte snyerspak. Al sy geld is op die regte plekke belê. Hy leef soos hy vlieg — eersteklas. Hy is jonk, vol lewe, planne en idees. Sy verstand en oë is skerp. Energie is sy handelsmerk, en die dood is vir hom iets wat ‘n ewigheid weg en ver is.
Verder meen hy dat hy werklik magtig is. Want het jy vrae, hy het antwoorde op alles. Het jy probleme, hy het al die oplossings. En het jy dilemmas, hy het baie opinies. Hy weet waarheen hy op pad is, en hy gaan sommer môre daar aankom. Hy is, meen hy, van die nuwere geslag. En die oueres beter maar hulle litte roer om by te bly, of maar hulle tasse pak. Vir hom is die lewe ‘n gemaklike wandeling op ‘n reguit, verligte teerstraat.
Wat ons ook kan aflei is dat dit vir hom, wat so gewoond was om oor ander baas te speel en antwoorde op al sy vrae te hê, miskien so ‘n bietjie moeilik was om raad te kom vra by iemand soos die seun van ‘n timmerman. Dit gebeur in elk geval nie elke dag dat iemand so belangrik soos hy ‘n gewone plattelander nader vir raad nie.
Maar aan die ander kant, broers en susters, is sy vraag nie maar net sommer so ‘n standaardvraag nie. Want, meneer, vra hy, watter goeie daad moet ek doen om die ewige lewe te verkry? En uit sy vraag, geliefdes, kan ons dadelik aflei dat hy iets nie reg verstaan nie. Want hy dink dat hy die ewige lewe kan verkry soos hy alles in sy lewe verkry en gekry het — deur eie inspanning.
Dit is, broers en susters, wat ons sou verwag die jongman sou sê, maar ‘n belydenis oor sy eie leemtes is die laaste ding wat deur sy verstand gaan. Nee, wat hy eerder doen is om, in plaas van Jesus te vra vir hulp, by wyse van spreke sy potlood en ‘n stukkie papier uit die sak te haal en te vra vir die lys van die gebooie waarna Jesus verwys.
Watter gebooie, stel ons onsself voor, vra hy vir Jesus terwyl hy sy wenkbroue lig. En Jesus, lees ons, kom hom tegemoet: Jy mag nie moord pleeg nie, jy mag nie egbreuk pleeg nie; jy mag nie steel nie, jy mag nie vals getuienis aflê nie, eer jou vader en moeder, en jy moet jou naaste liefhê soos jouself.
Daarom sy antwoord: Meneer, maar hierdie sake is maklik. Ek dink ek slaag die toets. Wat meer is, ek doen dit al van kleins af. En trots stoot hy sy bors uit en hak sy duime in sy gordel.
En dan tref Jesus se antwoord sy toehoorders soos ‘n bom: vir mense is dit onmoontlik! Let goed op, broers en susters, wat Jesus hier sê: Hy gebruik die woord onmoontlik, nie die woord onwaarskynlik nie. Hy sê onmoontlik. Daar is geen kans nie. Daar is geen manier nie. Geen skuiwergate nie. Geen manier nie. Geen hoop nie. So onmoontlik as om met ‘n vlieër maan toe te wil vlieg of Mount Everest met ‘n piekniekmandjie en kierie te wil uitklim.
Kom ons wees eerlik, broers en susters, Jesus se antwoord klink so ‘n bietjie ongevoelig. ‘n Mens se hele lewe lank word jy beloon op grond van jou prestasie. Jy kry goeie punte as jy hard leer. Jy word geprys as jy suksesvol is. Jy word betaal vir werk wat jy doen. En dit is juis waarom die ryk jongman gedink het die hemel is maar net ‘n paaiement ver. Dit is net logies. Jy werk hard, jy doen jou plig, en siedaar, jou rekening is betaal en alles is reg.
Maar Jesus sê vir hom dat dit nie is hoe dit werk as dit by die koninkryk kom nie. Want wat jy wil hê, kos baie meer as wat jy kan betaal. Jy het ook nie ‘n plan nodig nie, maar ‘n Verlosser. Jy het nie ‘n goeie CV of verwysing nodig nie, jy het ‘n Saligmaker nodig.
Ons moenie, broers en susters, omdat hierdie gedeelte vir ons so bekend is, en selfs miskien omdat dit wat ek vanoggend sê so bekend is, die boodskap van hierdie vers miskyk nie. Jy kan jouself nie red nie. Nie deur die regte rituele nie. Nie deur die regte leerstelling nie. Nie deur toewyding nie. Noem maar op. Want sê Jesus, dit is onmoontlik.
Want sien, broers en susters, dit was nie die ryk jongman se geld wat hom verhinder het nie, dit was sy selfgenoegsaamheid, sy oortuiging dat hy alles het, alles kan verkry, op sy eie, sonder die hulp van ander. Ook die ewige lewe. Ook was sy groot somme geld nie die probleem nie, dit was sy grootdoenerigheid, sy dunk van homself, sy oortuiging dat hy beter as almal was. Daarom, broers en susters, en dit moet ons raaksien, Jesus het dit nie hier teen ryk as sodanig nie, maar teen die sterkes, die mooies, gewildes, die geleerdes, die godsdienstiges. En ook teen ons wat dink dat enigiets ons kan laat kwalifiseer vir die koninkryk.
En as ons dit moeilik vind om te verteer wat Jesus vir die ryk jongman gesê het, sal Jesus se beskrywing van die oordeelsdag in Matteus 7:22 in die keel bly vassteek: Baie sal daardie dag vir My sê: Here, Here, het ons dan nie in u Naam gepreek nie, deur u Naam bose geeste uitgedryf en deur u Naam baie wonders gedoen nie?
Kom ons sê dit op ‘n eietydse manier: ‘n Mens beïndruk nie die grootkoppe by NASA met ‘n papiervliegtuigie nie. Jy spog nie in die teenwoordigheid van Picasso met ‘n kryttekening van ‘n stokkiesmannetjie nie. En jy dink nie dat jy so slim soos Einstein is omdat jy weet water word as H2O geskryf nie. Daarom, bo alles: jy spog nie oor jou goedheid in die teenwoordigheid van die volmaakte God nie.
Hulle vra God om vir hulle te doen wat hulle nie sonder Hom kan doen nie. Hulle het gesien hoe heilig God is, en hoe sondig hulle is, en hulle stem saam met Jesus se stelling: Dit is onmoontlik om gered te word.
Hierdie pad, broers en susters, is vir baie van ons ‘n onbekende pad, dit is vir ons ‘n ander pad, ‘n pad wat ons nie gewoond is om te bewandel nie. Want ons verklaar nie dikwels ons onmag nie. Ons mislukkings lei nie gewoonlik tot blydskap nie. Eerlike belydenis in ons lewe lei ook nie gewoonlik tot algehele vergifnis nie. Hierdie pad, die pad van God, is ‘n ander pad.