Matshakaile, Thabani Nkosiyapha (2014-04)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Die regte wat in die Handves van Regte in Suid-Afrika se finale Grondwet veranker is, word op enkele uitsonderings na vir burgers en nie-burgers gewaarborg. Sedert 1994 het Suid- Afrika instroming van migrante, asielsoekers en vlugtelinge beleef, en hierdie verskuiwing het wesenlike uitdagings aan die post-apartheid regsorde gestel. Hierdie tesis is gemoeid met die Staat se implementering van sy grondwetlike verpligting om die grondwetlike regte van almal wat hul binne Suid-Afrika se landsgrense bevind, te beskerm en te waarborg. Dit is belangrik dat hierdie grondwetlike verpligtinge nie blote aspirasies bly nie, maar ’n werklikheid word. Die meeste nie-burgers wat in Suid-Afrika woon staar talle hindernisse in die gesig wat dit vir hulle moeilik maak om toegang tot geregtigheid te verkry en om hul regte te verwesenlik. Die tesis ondersoek die begrip “toegang tot geregtigheid” en bekyk aantal struikelblokke in die weg van verskillende kategorieë nie-burgers – soos vlugtelinge, asielsoekers en gedokumenteerde en nie-gedokumenteerde migrante – wat toegang tot geregtigheid probeer verkry en hul regte probeer verwesenlik. Teen hierdie agtergrond word arrestasie, aanhouding en deportering ingevolge die Wet op Immigrasie en die Wet op Vlugtelinge ondersoek, aangesien hierdie prosesse dikwels deur staatsamptenare misbruik word om nie-burgers te verhinder om toegang te verkry tot die regte en beskermings wat in hierdie wetgewing en in die Grondwet gewaarborg word, en om geregtelike bevele wat die regte van nie-burgers afdwing, te verydel. Die toepassing van die Wet op Immigrasie en die Wet op Vlugtelinge word deur die lens van artikels 12(1), 33, 34 en 35(2) van die Grondwet bespreek, wat probeer verseker dat arrestasie, aanhouding en deportering op regmatige en prosedureel billike manier geskied, in teenstelling met die willekeur wat nie-burgers op daaglikse basis ervaar. Tweedens ondersoek die tesis toegang tot geregtigheid vir nie-burgers in die konteks van vreemdelingehaat en misdade wat op vooroordeel gebaseer is. Die Staat het in die verlede in gebreke gebly om in die aangesig van gewelddadige manifesterings van vreemdelingehaat op gekoördineerde en tydige manier te reageer. Die Staat se verpligting om ingevolge artikel 12(1)(c) van die Grondwet nie-burgers teen geweld van hetsy openbare hetsy private oorsprong te beskerm, word bespreek en ontleed. Die rol, toeganklikheid en doeltreffendheid van gelykheidshowe word ook bespreek in die lig van die Promotion of Equality and Prevention of Unfair Discrimination Act en die sake wat deur hierdie howe beslis is wat uit xenofobiese voorvalle voortspruit. Die tesis sluit af met voorstelle oor terreine waar beter implementering van bestaande wetgewing benodig word, asook terreine waar wetgewende hervorming verlang word.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/86576
Masters Degrees (Public Law)52