Manie grootheid - simptome, behandeling, oorsake, hoe om ontslae te raak - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Uitdrukkings van grootsheid - dit is 'n soort gedrag of selfbewussyn van 'n persoon, uitgedruk in die uiterste mate van oorskatting van sy roem, belang, gewildheid, genie, politieke invloed, rykdom, mag tot almag. Megalomanie-sinonieme - wreedhede van grootsheid en megalomanie, vertaal uit Griekse μεγαλο, beteken oordrewe of baie groot, en μανα - waansin, passie.
In die alledaagse lewe gebruik nieprofessionele mense die term "megalomania" verkeerd nie, en hulle verstaan ​​die verhoogde, onvoldoende bui, gekenmerk deur motoriese verhoogde aktiwiteit, versnelde spraak en denke. So word manie in psigiatrie oorweeg.
In die moderne psigiatrie word wangedrag van grootheid nie as 'n aparte geestelike wanorde beskou nie, maar hulle word beskou as 'n manifestasie van een van die geestesversteurings. Byvoorbeeld, as deel van 'n maniese sindroom of simptome kompleks van paranoia, in watter mal idees moontlik is wanneer manie 'n ernstige graad bereik met psigotiese simptome.
Mania grootheid, wat is dit? Hierdie toedrag in psigiatrie nie beskou word as 'n siekte, maar 'n simptoom van 'n ander siekte toestand wat verband hou met 'n geestelike versteuring.
Megalomanie verskyn dikwels in maniese depressiewe psigose, paranoïede versteurings en 'n minderwaardigheidskompleks. Tekens van megalomanie manifesteer hulself in die feit dat die individu al sy gedagtes konsentreer op persoonlike eksklusiwiteit en belang vir die samelewing. As gevolg hiervan, al die gepraat en optrede van 'n siek persoon wat daarop gemik is gewaarsku ander van sy eie genius en uniekheid.
Die redes lê in die simptome van paranoïede versteuring of maniese depressiewe psigose. Dikwels kom hierdie toestand voor met verskeie neurose, skisofrenie en affektiewe psigose. So 'n siekte kan hom manifesteer ná traumatiese breinbesering en komplikasies van progressiewe verlamming.
Daar is die volgende redes vir die ontwikkeling van hierdie staat
genetiese aanleg. As een van die ouers 'n soortgelyke siekte het, sal dit waarskynlik in die kind voorkom;
dwelm- en alkoholverslawing, vorige sifilis;
Simptome van megalomanie
Daar is verskeie stadiums van ontwikkeling van hierdie staat. Vir die aanvanklike stadium van vorming is primêre simptome kenmerkend, wat amper waarneembaar is vir mense rondom. Met verloop van tyd is daar 'n verdere vordering van die sindroom van megalomanie, wat lei tot lewendige kliniese manifestasies en ernstige depressie, sowel as die ontwikkeling van demensie.
Want so 'n staat is inherent in die individuele ontkenning van die irrasionaliteit van sy gedrag. Die pasiënt is baie seker dat sy oordele die enigste ware is en alle ander persoonlikhede moet entoesiasties met hom saamstem. Maar nie altyd die simptome van megalomanie manifesteer hulself met die gepaardgaande wanordeversteuring en indringende pogings om ander te beïndruk rondom hul standpunt nie. Dikwels is die siekte manifesteer verhoogde aktiwiteit. Hierdie toestand is inherent in bipolêre versteuring, waarin die fase van depressie afgewissel met episodes van manie. In die maniese fase is die individu heeltemal vol vertroue in sy eie eksklusiwiteit, bly vol krag en energie, voel feitlik nie moeg nie, sy selfbeeld styg. 'N Persoon in hierdie staat verleen nie net sy eie idees en gedagtes nie, maar eis ook 'n soortgelyke houding wat hom van ander verhef.
Emosionele onstabiliteit is kenmerkend van die simptome van hierdie wanorde, sterk aktiwiteit kan dramaties vervang word deur passiwiteit, en vreugdevolle bui word oorweldig. Sulke gemoedskommelings is in die meeste gevalle onmoontlik om te beheer. Pasiënte het 'n skerp negatiewe houding teenoor enige kritiek. Soms ignoreer die pasiënt in sy adres enige kommentaar, en dit gebeur dat hy met aggressie op hulle reageer en weier om iemand anders se mening en hulp te aanvaar.
Mense met hierdie manie word versteur deur slaapstoornisse. As gevolg van die konstante senuwee stimulasie en 'n verhoogde aktiwiteit wanorde simptome sluit dikwels slapeloosheid, angstig en vlak slaap. In ernstige gevalle het pasiënte manifestasies van depressie, gedagtes van selfmoord, en selfs probeer om selfmoord te pleeg. Individue word dikwels gekenmerk deur uitputting, beide fisies en geestelik.
Afsonderlik moet u die volgende verloop van die siekte oorweeg - ernstige depressiewe versteuring met selfmoordtendense. Die redes vir die ontwikkeling van depressie kan 'n paar te ervaar. As ons praat oor 'n pasiënt met bipolêre versteuring, dan met so 'n siekte word manie vervang deur depressie. Dit is 'n kenmerkende verloop van die siekte. Dikwels kan erge depressie voorkom as gevolg van die verlies van 'n persoon se rede om homself die beste te beskou. Die oomblik van die ineenstorting van idees van persoonlike eksklusiwiteit, as 'n reël, is uiters moeilik vir pasiënte om te verduur. Gedempte bui kan voorkom as gevolg van fisiese en senuwee-uitputting.
Die megalomanie word dikwels nie net deur die persepsie van kritiek gemanifesteer nie, maar ook deur ontkenning van iemand anders se standpunt. Pasiënte met 'n soortgelyke geestesversteuring is dikwels geneig om heeltemal irrasionele en gevaarlike dade te pleeg, heeltemal reageer en nie na die raad van ander en geliefdes luister nie.
Daar moet op gelet word dat by vroue vroue megalomanie baie minder gereeld as by mans voorkom, en hierdie siekte is meer aggressief in die manlike deel van die bevolking. Dikwels die geval in 'n poging om oor te dra na die omgewing van hul idees en hulle te oortuig van die korrektheid van sy eie staat bereik van fisieke geweld.
By vroue is die siekte dikwels die vorm van erotomanie en is dit baie ligter. Tipies, die regverdige seks is daarvan oortuig dat hulle die voorwerp van iemand se vurige liefde en passie is. Hul manie versprei na die voorwerp bekend en die publiek.
Dikwels sluit individuele tipes van hierdie afwykings simptome van verskeie wanpraktyke, wat in afsonderlike vorms in die kliniese praktyk geklassifiseer word.
Die waan van grootheid met parafreniese delirium het fantastiese kenmerke uitgespreek en word dikwels gekombineer met persoonlikheidsversteuring en vervolgingsmania. Die kliniese prentjie kan die pasiënt se patologiese fantasieë wat verband hou met sy uniekheid, aanvul.
Byvoorbeeld, die pasiënt vertel van sy groot dade, fabels, wat dikwels baie fantastiese vorms inneem. 'N Persoon mag verklaar dat hy die wêreld moet red of dat hy voortdurend vanuit die ruimte gekyk word, ens.
'N Individu wat aan grootskaalse bedrog ly, kan byvoorbeeld 'n bekende persoon wees, byvoorbeeld, in die geval van die uitstaande wiskundige John Nash, wat 'n gesogte akademiese pos geweier het met die feit dat hy deur die keiser van Antarktika ingehuldig moes word.
Minder algemeen is 'n soort wanorde, wat gepaard gaan met wreedhede van grootsheid en is die sogenaamde messiaanse wanorde. 'N Persoon in hierdie toestand dink aan homself as Jesus of blykbaar sy volgeling te wees. Daar was gevalle in die geskiedenis wanneer individue met so 'n versteuring beroemd geword het en versamel volgelinge van hul eie kultus.
Die grootste gevaar vir ander mense is mense wat aan Manichaean wanorde ly. Die megalomanie in hierdie geval word uitgedruk in die feit dat die siek persoon homself as die beskermer van die wêreld verteenwoordig van die kragte van goed en kwaad. Dikwels word hierdie nonsens in skisofrenie waargeneem.
Hoe om te kommunikeer met 'n man met megalomanie? Hierdie vraag belange die familie en die naaste sirkel. In die hantering van so 'n individu moet hul belangstelling te toon. Dit sal raadsaam wees om die persoon te wys dat sy mening waardeer word. Om met die pasiënt te praat moet genoeg wees om tyd en aandag aan hierdie gesprek te spandeer. Aan die einde van die gesprek, ongeag persoonlike verhouding, wil jy dankie vir jou gedagtes. Dit sou reg wees om vertroue in so 'n persoon te toon. As die pasiënt sien dat hy vertrou word, sal dit sy gevoel van selfwaarde kan bevestig en vertroue in homself en die gesprekspartner kan kry om aggressiewe gedrag in sy adres te vermy.
Geestesversteuring met megalomanie moet vinnig behandel word sodat 'n depressiewe episode nie ontwikkel word nie.
Hoe om van wanhoop van grootsheid ontslae te raak? Hierdie wanorde is nie heeltemal genees nie, maar baie belangrik is die behandeling van die onderliggende siekte wat in elke geval individueel gekies word en help om die simptome effens te verlig.
Afhangende van die rede waarom die manie in 'n persoon veroorsaak is, word die toediening van neuroleptika, kalmeringsmiddels, kalmeermiddels voorgeskryf, spesifieke psigoterapie uitgevoer.
Aangesien die pasiënt nie die erns van sy toestand kan realiseer nie, kan verpligte terapie vereis word. Wanneer dit nodig is, is so 'n pasiënt in 'n geestelike hospitaal en in die hospitaal behandeling uitgevoer.