In die verootmoediging en skuldbelydenis voor God is ’n belangrike erkenning dat ons almal sondaars is. Ons moet ook die sonde van die gemeenskap, die sonde van die nasie op ons neem. Die toorn van die Here kom oor alle sonde. Die bidders moet die Heilige Gees smeek om berou in hulle wakker te maak oor hulle sondige lewenstyl en dié van die gemeenskap.
Die Here beloof dat opregte skuldbelydenis deur vergewing gevolg sal word en daarom sal die bidders self onmiddellike vergiffenis ervaar en ’n nuwe verhouding met God word daardeur gekonstrueer.
Voorbidding handel oor die intree ten behoewe van ’n ander en is in die Bybel soms vir ’n individu, of vir die volk, of vir die hele gemeente of selfs vir die heidene/nasies. Die bidders vra om God se ingrype in ’n situasie en pleit om redding in ’n krisis. In hierdie noodsituasie word die uitsigloosheid beklemtoon, die bidders se onvermoë om iets daaraan te doen en afhanklikheid van God word voor Hom bely en God se reddingskrag word veronderstel.
Smeking is om die eie nood en pyn voor God te lê. In die gebed moet daar telkens vasgegryp word aan die beloftes van God, byvoorbeeld aan die belofte dat Hy sy Heilige Gees sal gee aan dié wat Hom vir die Gees bid en dank. Die Ons Vader-gebed bevat al die elemente van die ware gebed. Eers word in drie bedes op God gefokus en in die laaste drie op die behoeftes van die bidder.