Hoe kies u 'n rypbestande meerjarige film vir 'n kweekhuis? - Nuut
Hoe kies u 'n meerjarige rypbestande kweekhuisfilm?
U het nie aangedui watter soort meerjarige film gebruik is om die kweekhuis te bedek nie, hoewel u waarskynlik nie die presiese eienskappe by die verkoop vertel het nie. In werklikheid word 'n groot aantal films vir verskillende seisoene vervaardig, met verskillende eienskappe en sterkte. Maar die meeste van hulle moet vir die winter uit die kas verwyder word, want die maksimum mate wat hulle weerstaan, is -15 ° ryp.
Die eerste ding wat u by die verkoper moet nagaan, is dat die jare of seisoene in die eienskappe van die produk aangedui word. Byvoorbeeld, 'n laag wat vir 2-3 seisoene ontwerp is, veronderstel die gebruik daarvan slegs by vriesende temperature. En na die einde van die somerhuisie word die poliëtileen in die bykamer gevou. Daarom word jaarlikse films jaarlikse films genoem, wat somer en winter op die raam hang, sonder vrees vir lae temperature.
Die tweede maatstaf waaraan u aandag moet gee, is toevoegings in die samestelling van poliëtileen. Die volledige name van die aangebied produk spreek daarvan:
1. Die hittebehoudende film bevat 'n toevoeging wat die deurlaat van infrarooi strale na buite blokkeer en perfek 'n stabiele mate in die kas hou. In die nag koel so 'n kas feitlik nie af nie.
2. Die ligstabiliserende film bevat komponente wat voorkom dat poliëtileen instort onder die invloed van versengende sonlig, wat beteken dat hierdie laag meer kans het om vir 'n paar jaar te dien.
3. Die een wat omskakel, verrig twee funksies gelyktydig: dit stel nie infrarooi hitte van binne vry nie en dra ultravioletstrale van buite na die maksimum. In so 'n kweekhuis sal plante meer intensief groei en 'n goeie oes lewer. Antistatiese komponente gee die film die vermoë om stof af te stoot, wat beteken dat dit die hele seisoen goed sal oordra.
4. Hidrofiliese film is 'n uitstekende opsie vir kweekhuise waar plante gekweek word wat bang is vir vog en kondensasie. Die laag akkumuleer nie vog in die vorm van druppels op die kweekhuisdak nie, omdat spesiale bymiddels al die vog laat afloop.
Dikwels word hierdie eienskappe gelyktydig aangetref, 2-3 in een poliëtileenlaag. Besluit watter eienskappe voordeliger is vir u plante.
Alles wat hierbo beskryf is, het uitsluitlik verband gehou met poliëtileenfilms. Maar daar is bedekkings van ander polimere, en as u een van hierdie films aanbeveel, oorweeg die volgende punte:
1. Produkte wat van polivinielchloried gemaak word, dra ultraviolet lig perfek uit en straal nie infrarooi straling uit nie (soos ligomskakelende poliëtileen). Maar wat sterkte betref, is so 'n laag baie hoër. Onthou hoe dik die mure van mediese druppels is. Maar hulle is ook gemaak van polivinielchloried. Nietemin het so 'n film min vraag, want dit is duur en moet vir die winter verwyder word. Nog 'n nadeel: dit trek stof perfek aan, wat die ligoordragkapasiteit verminder.
2. Polyamide-bedekkings is bekend daarvoor dat hulle nie skadelike ligstrale in die kweekhuis toelaat nie, wat 'n wonderlike klimaat vir plante skep. Maar dit is nie ontwerp vir winter- en langdurige reën nie, want met 'n groot hoeveelheid water sal die film begin rek en swel.
3. Lugborrelmateriaal bestaan ​​uit twee lae poliëtileen, waartussen lugborrels verseël word. Dit is een van die min produkte wat winters kan weerstaan. In 'n kweekhuis wat met so 'n film bedek is, is daar geen koste gevind nie. Dit is waar dat u die struktuur moet red van die klopjagte van kinders wat daarvan hou om borrels te druk en dit te onderdruk.
En nou ongeveer twee van die duursaamste films wat sneeustorms en storte kan weerstaan. Baie duur - kopolymeer. Dien 5-6 jaar by temperature van -80 tot + 60. Stuur meer as 89% van die ligstroom binne.
Goedkoper versterkte film wat lyk soos 'n visnet met poliëtileenselle. Sulke bedekkings word versterk met veselglas, gedraaide poliëtileen, polipropileen, maar alle soorte het 'n lewensduur van ongeveer 3 jaar. Hoe kleiner die maasmaat, hoe sterker is die laag. Miskien is dit die goedkoopste opsie vir alle somerbewoners wat die kweekhuis tegelyk wil bedek.
Konstruksies van kweekhuise en kweekhuise
Ondanks die duidelike verskil in grootte, is die strukture dieselfde. Daar is verskillende, sowel as baie kombinasies en aanpassings.
Die belangrikste ontwerpverskille is in die vorm van die dak. Daar is drie van hulle:
Waarvan is die raamwerk vir kweekhuise en kweekhuise gemaak?
Die keuse van materiale is groot, en dit word gereeld gekombineer. Die raam van 'n kweekhuis of kweekhuis is dus gemaak van:
hout (hout of planke)
ronde en vierkantige pype
PPR - polipropileenskuim.
Kweekhuise vir houtraamwerk word meestal as 'n huis gebou.
Almal weet waarskynlik van die voor- en nadele van metaal en hout. Maar wat is goeie en slegte plastiek, min. Plastiek is goed omdat dit goed buig, hul buitenste oppervlak is aanvanklik glad en nie verwerk nie, dit skeur nie die bedekkingsmateriaal nie. Plastiekpype is rond, daar is vierkantige, die muur is dik en sterk genoeg om self-tappende skroewe vas te hou. Hul belangrikste voordeel: hulle is chemies neutraal, blom nie, roes nie, verrot nie. 'N Ander eienskap is ligtheid. Wat die konstruksie van kweekhuise betref, is dit beide 'n voordeel en 'n nadeel. Enersyds blyk die ontwerp lig te wees, dit is maklik om te monteer en uitmekaar te haal. Maar in sterk winde is ligtheid al 'n nadeel. Dit word geneutraliseer met 'n goeie basis waaraan die raam veilig vas is.
Hoe om plante van ryp te red
Ek sal u 'n aantal maniere vertel om plante van enige lente-somer-ryp te isoleer.
Rookbrande ter beskerming van tuine en groentetuine is algemene kennis. Hulle word teen geen lugtemperatuur aangesteek nie. Sit droë "koeikoeke" op die vuur of strooi turf - dit gee baie rook, omhul die tuin, groentetuin, plante. Die rook hou hulle koud. Wees waaksaam met vuur in tuinvennootskappe en somerhuisies, sodat die huis nie 'n vuur word nie. En moenie so 'n roker in die kas probeer reël nie. Een vriend steek 'n vuur in 'n emmer aan, vul die turf op, bring dit in die filmkas en gaan slaap self. Die oggend besoek ek - die kas was grys van rook, ek kon amper niks anders doen nie. En die tamaties verlep! Nie van ryp nie, maar van rook. Uitgebrand.
Dit is eenvoudig om kweekhuise te verhit: sit die emmer op vier emmers met water en skakel die elektriese ketel aan. Die stoomkamer is nie 'n vlek nie. Nog beter is 'n elektriese verwarmer, 'n termiese elektriese waaier. Die belangrikste ding is om nie kouer as nul te word nie. Die bedryf vervaardig ook spesiale buigsame elektriese verwarmers, soos teuels. Hulle word begrawe in 'n tuinbed (bedek met dik, viskose klei, bedek met aarde). Saailinge word bo-op geplant. As daar ryp dreig of as die nag te koud is, word die elektriese bed aangeskakel.
En dan is daar pille, soos pukke, wat seuns in die winter op ys ry. Maar hulle het 'n ander samestelling! Dit is termiese verwarmers. Hulle word aan die brand gesteek en smeul warm onder 'n filmomslag oor die nok sonder rook en roet die hele nag.
Ons oupas het sonder elektrisiteit en wassers klaargekom. 'N Klein stoof in 'n glaskweekhuis het dit moontlik gemaak om sedert Maart radyse, uie en selfs komkommers te kweek. Outydse kerosiengas, kerosienstoof kan deesdae help - dit word snags in 'n kweekhuis of in 'n tuinbed aangesteek en 'n film word van bo af op boë getrek. Die lug wat benodig word vir verbranding gaan deur die dun gleuwe onder die film.
'N Stadbewoner, een van diegene wat net naweke by die dacha uitkom, kan sonder kerosienstowe klaarkom en die plante red, terwyl hy op die oomblik ver van die tuin af is. Om dit te doen, moet 'n addisionele filmskuiling in die kas bo die nok gereël word. Stel jou voor: 'n kweekhuis, en daar is ook 'n kweekhuis in! Op hierdie manier het ek my tamaties selfs van agt grade ryp gered. Die tuinbed was wel vol biobrandstof, soos 'n goeie ou Russiese kweekhuis.
Om uit te vind wat die geheime van boere, tuiniers is, hoe hulle of hul moeders, oumas en oumas behandel het, het ek deur ons stadsmarkte geloop en met verkopers van piekels gesels. Nie by gehuurde handelaars nie, nie by handelaars nie, maar by tuiniers. Dit is maklik om hulle van die eerste woorde af te herken aan hul openheid, betroubaarheid, verstandigheid - aan al hierdie wonderlike eienskappe wat inherent is aan hardwerkende boere. Iets wat ek kon uitvind, sal ek met u deel.
Eerste. Stoom beddens. Slote van 40 sentimeter diep word in die tuin gegrawe, 'n laag skyfies word op die bodem gegiet (afgesonderd van die diep koue wat oorbly vanaf die winter). Biobrandstof word op die skyfies gegooi, dit wil sê strooimis met 'n laag van tot 30 sentimeter, met warm water gegiet en onmiddellik bedek met aarde sodat daar 'n holte op die grond langs die nok bo die mis is. aan die kante. Die erdebed moet minstens 20 sentimeter lank wees. En die rante is van dieselfde hoogte. Komkommers word tamatiesaailinge in die holte gedoen, dit wil sê in die middel. Biobrandstof verhit dit van onder af. In die geval van ryp word dwarsstokkies op die rante geplaas, hulle is bedek met strooi- of rietmatte bo-op, of matte, paadjies, linne, oliedoek word uitgerol. Dit is wat hulle in sentraal-Rusland gedoen het.
Tweede. Hulle word op die gewone manier geplant, op 'n gewone tuinbed, rye is gemerk met landmerke - as komkommers onmiddellik in die grond met saadjies gesaai word. En wanneer die saailinge geplant word, is geen stokke nodig nie. Dan word die rif met hooi besprinkel. In warm weer word die hooi eenkant toe geskuif. In afwagting van ryp word die hooi met 'n rol oor die aanplantings verskuif. Dus in die Novgorod-streek, in Priilmenye, kom hulle oor die weg.
Derde. Hulle draai koelies van dakmateriaal af en bedek die aanplanting met hierdie doppies vir die aand voor die ryp. Sulke koelies is maklik om in bale op te berg, mekaar aan te trek en dien dit jare. En baie bedek vir die nag met emmers, of selfs gietyster, panne. Diegene wat nie bedek het nie, het swart toppe. Wie dit bedek, sal die pet afhaal: alles leef, wonderlik. In plaas van potte en emmers word kartondose gebruik.
Vierde. Hulle het ook tamaties, komkommers, pampoene in grotte geplant. Dit is maklik om te maak. Jy steek dit in die tuinbed, skroef 'n emmer sonder 'n bodem in. Jy skep die aarde daaruit. Hy haal 'n emmer uit - daar is 'n grot in die grond. U plant saailinge onderaan. Bedek met glas van bo. Die persoonlike sel is gereed. Die saailinge groei totdat hulle die glas tref, en teen hierdie tyd sal daar geen ryp wees nie. Maar vir sulke saailinge moet daar onder biobrandstof wees, anders is die wortels te koud in die lentegrond. Tamaties hou immers op om selfs teen 10 grade Celsius te groei. En dat die wortels koud is, kan die tuinier maklik verstaan ​​deur die rooi-blouagtige kleur van die blare.
En die maklikste manier wat ek per ongeluk ontdek het. Dit kan nie makliker wees nie! Courgette, krukneki het op die beddens opgespring, amarant groei - en skielik kom ek op die internet agter: dit sal snags ysig wees. Ek het al die potte, emmers, leë bokse, al die doppies oor die bosse omgedraai. Maar daar is nog baie groen oor. Hoe om te wees? Narwal van groen gras, bedek met amarant - dit het oorleef. Krukneki bedek met aarde. Soggens gehark - lewendig! Courgette, vir die eksperiment, was bedek met droë turf. Die ryp het verbygegaan, ek gooi die turf na die tuinbed - die courgette is ook goed! Nou weet ek: in die hitte beskerm veenlaag die land teen uitdroging, en as jy die spruite bedek in die koue, kan jy red die plante van ryp: hark met 'n kruiwa.
In die koue, ongunstig vir die tuinmaak van die Tikhvin-streek, het ek vroeg in Junie 'n bejaarde groentetuinier Vepsianka ontmoet. Sy stap die bos uit met 'n yslike armvol groen wilgtakke. Sy het verduidelik dat dit snags sal vries en dat die takke nodig is om die saailinge te bedek.
En nog een raad: vir wie die tamaties in die kas dood is, en jy dit nie weer wil plant nie, saai komkommers in hul plek! Oor anderhalf maand is jy by die oes.
Natuurlik is die besteding van elektrisiteit of aan film vir dubbelmure in 'n groentehuis nie heeltemal bekostigbaar vir tuiniers nie. Ek het dit eenvoudig gedoen. Ek sit twee vate aan verskillende punte van die kas en gooi water na bo. Bedags, wanneer dit warm is, neem die water oortollige hitte weg, versamel dit, en snags word die vate stadig afkoel en verhit die lug en plante. Om die water beter te maak, bedek ek die vate met foelie. Ek het verskeie takke in die water gesit, 'n bietjie ondergedompel - en 'n filmkring is daarop. Ek maak die plante nat met amper warm water. Hulle groei beter hieruit, veral as jy 'n emmer vars mullein by die loop voeg en dit gis. 'N Goeie toediening word verkry uit brandnetelsny, gegeur met 'n handvol mineraalwater, as dit 'n week lank in 'n warm water versuur.
Laat my die leser herinner aan die bedekkingsmateriaal, wat die afgelope paar jaar baie deur ons tuiniers gebruik word as beskerming teen ryp-oggendprestasies, teen droë wind, teen plaaginsekte. Dit is lutrasil en spunbond.
Finse boere gebruik lutrasilkappe om die rypwording van aarbeie te versnel: die oes word tien dae vroeër geoes. Dit is voordelig: die eerste bessies op die mark is baie duurder as die "seisoenale" bessies. Daar is een subtiliteit hier: ten tyde van blom is dit nodig om die skuiling van die beddings te verwyder, sodat bye en hommels op blomme sit, bestuif, sodat die bessies vasgebind word.
Lutrasil beskerm teen ryp in 2-3 grade, afhangende van die tipe materiaal. Dit kan sonder 'n raam, soos 'n kappie, gebruik word. Maar ons praktyk toon dat dit beter op die boë blyk. Daar sal meer ruimte wees vir die groei van dieselfde komkommers, tamaties, soetrissies, radyse. Onder hierdie beskerming vergruis die wind nie die blare nie, en geen plaag sal ons groente raak nie.
Die belangrikste ding is dat nie-geweefde materiale "asemhaal", in teenstelling met plastiekwrap. Dit beteken dat as u die dacha na die stad verlaat, u nie hoef te bekommer dat die saailinge in die hitte sal "brand" en in die koue sal vries nie! Oormatige dampe uit die kweekhuis sal in die atmosfeer ingaan, gesonde lug sal die ontwikkeling van stamvrot voorkom, wat die lewens van die inwoners van kweekkamers so nadelig beïnvloed.
Soos elke versigtige tuinier, bedek ek die kas met 'n sterk film wat tot agt seisoene kan weerstaan ​​sonder om dit te vervang. Binne die kas, bokant die bed met tamatiesaailinge op penne, span ek 'n raam uit 'n visaar van 0,5 millimeter. Ek gooi 'n dun lutrasil-moeselien oor die raam. Ryp in die nag. Die film op die kweekhuis was heeltemal gevries, maar binne, onder die lutrasilbedekking, het die saailinge groen en gesond gebly. Vir 'n beter weerstand teen ryp, het ek daaraan gedink om hierdie skuiling snags met water te besprinkel. As dit vries, sal die plante nog onder die ysskulp lewe.
Die son sal opkom. Die gras is wit van ryp. 'N Ysige "kis" skitter bo die tuinbed: onder die "kristal" -dak vang die lewende, gesonde palms van die courgette die warm oggendlig.
Let wel: sommige soorte bedekkingsmateriaal het 'n voor- en 'n "sy" -kant, waarvan nie alle tuiniers weet nie. As u die materiaal soos 'n dak met 'n helling rek en water giet, laat die voorkant dit nie deur nie. As u wil hê dat die reën moet afloop, bedek die kas met die regte kant na bo. As u wil hê dat die reën die beddens moet natmaak, bedek dit met die "gesig" na binne. Elke metode is op sy eie manier interessant. Kool sal natuurlik van die stort hou. En wat van tamaties en komkommers? Dink menere! En ek wens jou toe red die plante in enige lente ryp!
Uit die boek "Garden Soul" deur Vladimir Mashenkov
Nommer 3. Tipes tintfilms
Afhangend van die produksiespesifikasies, lyk die kleurfilms effens anders en vertoon hulle verskillende funksies. Tot op hede is die volgende films die algemeenste:
Kweekhuis met verwarming
Terugval kom in die meeste streke aan die einde van Mei - vroeg in Junie. In kweekhuise word daar tans hoofsaaklik tamaties en komkommers geplant, en dit is sensitief vir negatiewe temperature. So jy moet iets doen.
Ek raai u aan om 'n ysteroond te maak wat saagsels gebruik. Die ontwerp is eenvoudig. Na ryp kan dit verwyder word, dit is nie baie swaar nie.Hierdie oond help om 6-8 uur 'n konstante temperatuur in die kas te handhaaf, en ek het dit al 'n paar jaar. Ek sal dit saans oorstroom en dan eers die oggend kom. As dit baie koud is, verdrink ek bedags weer.
Enkele verduidelikings oor vervaardiging.
Die saagsels moet nie droog wees nie, maar 'n bietjie nat: droog brand vinnig.
Die vylwerk met saagsels is eenvoudig: haal die dop af, plaas 'n pyp van 800 × 100 mm (sien tekening). Vul die oorvleuelingsnes met saagsels tot bo, stamp dit hard. Dan verwyder ons die pyp: ons kry 'n skoorsteen, waar die saagsels geleidelik uitbrand. Ons maak dit met 'n kap toe en heg dit aan die uitgaande pyp. Dit is al - as u die stoof oorstroom het, kan u huis toe gaan tot die oggend.
© Skrywer: Raisa LUZINA stad Asbest
Ek het dit met my eie hande van metaal gemaak.
Die buurman het die heining verander, en die ou een, gemaak van pype en hoeke, was vir my baie nuttig. Sulke metaal kan gekoop word op die plekke waar skrootmetaal oorhandig word. U kan 'n kweekhuis van metaal van enige gedeelte maak, ek het dit van pype van 100 mm en 'n hoek van 50 mm. So 'n kweekhuis kan vinnig gemaak word en is maklik om te bedryf. As? Dit is maklik om dit van plek tot plek te verskuif (die grond in die kas moet gereeld verander word), aangesien die basis van pype bestaan. Eerstens het ek pype en hoeke met 'n slypmasjien op maat gesny.
Ek het 'n basis uit pype gemaak, dit op die grond neergesit en gesweis. Die resultaat was 'n reghoek van 8 × 4 m. Ek het die rakke van 1400 mm (12 stuks) pype gesny en aan die basis vasgesweis. Daarna het hy die hoek in balke gesny, die hoeke in die vorm van balke aanmekaar gesweis en aan die rakke vasgesweis. Ek het dit vasgemaak met hoeke van die uithoeke van die kweekhuis af.
Ek het nog twee ou balkondeure gehad, ek het dit aangepas en ou vensterrame aan die kante gesit. Versterk hulle op skarniere - vir ventilasie.
Die hoogte van die kweekhuis was 2 m in die nok. Toe neem hy houtblokke van 50 × 50 cm by 8 m en maak dit met die self-tappende skroewe oor die hele lengte vas. Die rand blyk halfsirkelvormig te wees - dit is dus makliker om die karbonaat aan die tralies te heg sonder om dit te sny. Ek sit bakstene onder die pype langs die omtrek van die kweekhuis.
© Skrywer: Nikoloy Loolobich SHLYKOV, Barnaul
Algemene skoonmaak in die kweekhuis
Na die laaste oes word die plante so vinnig as moontlik uit die kas verwyder. Hulle word op ongeveer 20 cm hoogte gesny, die plantmassa word uit die verbouingsfasiliteit gehaal en verbrand. Die wortels word uitgetrek en ondersoek, want dit is 'n "spieël" van die toestande wat gedurende die somer in die grond ontwikkel het: 'n goed ontwikkelde wortelstelsel wat diep genoeg in die grond binnedring, dui op eenvormige en gereelde besproeiing en voldoende hoeveelheid van voeding.
'N Rottende, onderontwikkelde wortelstelsel kan dui op oormatige vog, swak dreinering en onvoldoende versorging van plante.
Dit beteken dat dit nodig sal wees om in die volgende seisoen die groeitoestande van plante te verbeter. Dit is heel moontlik dat dit nodig is om dreinering te reël of organiese materiaal by te voeg om die grond te verryk.
As daar gedurende die seisoen baie witvlieë, blaaspootjies, plantluise, weeluise en ander skadelike insekte was, word alle oppervlaktes bespuit met insekdoders wat toegelaat word om in privaat huise te gebruik.
Maar wat van die grond, waar gaan sommige van die plae na die winter en waar patogene van gevaarlike siektes voortduur (wat wortel- en wortelvrot, verwelking, bakteriose veroorsaak)?
Laat herfs grawe sonder om kluite aarde op te breek, sal help. Hulle sal vries in erge ryp, en daarmee saam allerhande parasiete.
In 'n kweekhuis wat vir die winter sonder dak bly, kan u uie en knoffel voor die winter op setperke plant. Die sneeu bedek die plant en laat die bolle oorwinter in gemaklike omstandighede.
Rondom die kweekhuis
Daar moet ook onthou word dat sommige plae (plantluise, minerale, spinnekoppe, witvlieë) in die omgewing van die kweekhuis kan woon en siektes aanhou (byvoorbeeld patogene van skimmel wat deur die wind na die kweekhuis vervoer word).
Patogene van virale en bakteriese siektes word bewaar op wilde plantegroei.
En op kweekhuisplante word hulle van die straat van blaarspringers en plantluise gebring. En dit beteken dat dit selfs in die herfs nodig is om alle plantegroei uit die vloedvlakte te verwyder en die grond rondom die bewerkingstruktuur op te grawe sonder om kluite te breek, sodat dit goed vries en alle parasiete verloor.
As die grond op die terrein swaar, kleierig is, aan die skoene vassit, nie water goed kan deurgaan nie, moet dit verbeter word deur losmateriaal, soos rysskille, by te voeg, asook humus of verrotte mis vir verryking met organiese materiaal , wat ook die struktuur van die grond verbeter, dreinering.
Om die kweekhuis te weerstaan ​​teen die hewige sneeuval wat in ons omgewing voorkom, word swak strukture versterk met addisionele steun. Dit geld ook vir kweekhuise van polikarbonaat, aangesien die sneeu in warm weer afrol na die basis en ontdooi, en met 'n daling in die lugtemperatuur in die nag, vorm 'n yskors uit hierdie massa wat geleidelik gewig kry en op die dak druk. Gewoonlik weerstaan ​​kweekhuise van polikarbonaat met 'n dikte van minder as 6 mm en 'n dun metaalprofiel.
Sulke goedkoop strukture kan ineenstort na die eerste swaar sneeuval en die daaropvolgende ontdooiing, wanneer die sneeu swaar en nat word en snags vries.
Om swak strukture te versterk, kan vertikale pilare elke 1,5-2 m van mekaar binne die struktuur geïnstalleer word. Maar van tyd tot tyd is dit steeds nodig om die sneeu van die dak af skoon te maak na hewige sneeuval nadat die struktuur versterk is. Om die rekwisiete nie vanweë die sneeu in die grond te laat sak nie, moet dit op bakstene, klippe of betonblokke geïnstalleer word. Die stutte word voor die koue weer geïnstalleer totdat die grond heeltemal gevries is.
Onvoldoende ventilasie, wat die verspreiding van onderskeidelik siektes en gewasse beïnvloed, kan in die herfs 'uitgeskakel' word. Sit net nog 'n deur of venster op die dak. En dan is dit in die lente tyd om te begin saai, nie met bouwerk nie.
Afhangend van die streek en die doel van die kweekhuis, moet 15 tot 25% van die kweekhuis oopgemaak word.
Kweekhuise in lae gebiede kan reeds in die herfs omring word deur groewe, sodat oortollige neerslag, insluitend gesmelte bronwater, nie oorstromings kan veroorsaak nie.
Nadat alle plantreste uit die kas verwyder is, moet die mure en dakke met enige skoonmaakmiddel en bleikmiddel gewas word.
Ons doen alle werk in dik rubberhandskoene!
As die polikarbonaatvel troebel geword het, vog in die heuningkoek gevorm het en die plate in warm weer uitswel of uitbult, is dit tyd om die termoplastiek heeltemal te vervang.