Transgender Riders Vind 'n familie in Portland se TRU Cycling Group 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
Portland maak voorsiening vir oënskynlik elke nis van fietsrykultuur, maar toe Quinn Lindstrom ernstiger geword het oor die pad wat die afgelope lente ry, het sy een groot vakature ontdek - sy kon nie 'n enkele klub in die dorp vind wat bestaan ​​uit transgenderfietsryers nie.
"Dit was nie dat daar nie trans-inklusiewe groepe was nie, daar was net nie 'n plaaslike, deurlopende fietsryplek vir transgendere mense nie," sê Lindstrom, een van die ongeveer 1,4 miljoen volwasse Amerikaners wat as transgender identifiseer.
Eerder as om alleen te ry of te wag vir iemand anders om die groep te soek waarna sy soek, het sy haarself bevind in 'n posisie waar sy 'n trans-mense, vir die trans-mense se fietsrygroep in die stad kon skep - wat gelei het tot Transgender Riders United (TRU).
Die TRU-fietsrygroep het sedertdien steeds gegroei met groepritte en sosiale geleenthede. Ons het met Lindstrom gepraat oor wat TRU beteken vir sy lede, en hoe transfietsryers (en hul bondgenote) landwyd kan help om sulke groepe te begin en ondersteun. (Leer oor al die wonderlike nisse van fietsrykultuur in Fietsstamme!)
Fietsry: Hoe het TRU werklik begin?
Quinn Lindstrom: TRU het begin met gesprekke met Leah [Benson] by Gladys Bikes. Ek het in die winkel gegaan toe ek die eerste keer in Portland was. Ek het navraag gedoen oor vrouegroepe wat werklik inklusief was - nie net gesê hulle was nie, maar dan kyk die ruiters die hele tyd na jou. Dit is die soort passiewe-aggressiewe gedrag wat emosionele skade kan veroorsaak en jou van binne kan eet.
Leah het my vraag oor sosiale media versprei, en terwyl daar baie houe en aandele was, het daar niks van die saak gekom nie. Sy het reeds baie trans ryers in die winkel gekry. Ek dink as gevolg van die winkel se houding van 'As jy dink jy behoort hier, doen jy.' Dit is 'n oop, verwelkomende ruimte. Maar na 'n paar weke van nie gehoor van 'n trans-inklusiewe vrou se rit nie, het ek weer in die winkel ingegaan. Leah het gevra of ek belangstel om een ​​te begin en dat sy my sal ondersteun as ek verkies het om dit te doen. Toe ek dit hoor, het ek gedink: 'Geez, ek is al twee en 'n half maande lank hier weg! Ek is passievol oor fietsry, maar ek is nog steeds 'n beginner. Kan ek dit selfs doen? "
Dit lyk asof jy kan! Hoe het jy dit reggekry?
Ek het gesê, 'Ek sal dit seker doen. Ek weet nie hoe nie, maar ek is bereid om te leer. ' Daar was twee maande van beplanning, waar ek by verskeie Facebook-groepe aangesluit het om te leer wat ander mense gedoen het, en met 'n groot aantal plaaslike fietswinkels saamwerk. so baie het net gevra wat hulle kon doen om die groep te ondersteun, van afslag tot gebeurtenisruimte. Almal het hul harte en gedagtes vir die groep oopgemaak voordat dit selfs 'n naam gehad het. Ek hoef nie in enige deure te skop nie, wat ek eerlik gedink het ek moet doen. Ek dink dit het net 'n persoon geneem wat bereid was om te sê: "Goed, laat ons dit doen."
Wat was sommige van die uitdagings om TRU te begin?
Ek dink dat, om te verseker dat 'n fietsrygroep werklik vir transkripsies is, moet jy die werklikheid aanvaar wat ons ernstig kwaadwillig maak en beduidende probleme het met die verkryging van indiensneming en maatskaplike dienste. Ons kan dit nie as 'n renspan of 'n padspan doen nie, wat dikwels aansienlike kapitaal vereis. Dit sal onprakties wees, en uit voeling met die werklikheid om aan te neem dat die groep toegewy sal wees aan padry en wedrenne. Terwyl baie Trans mense in Portland en die VSA toegang tot padfietse het, sal veel meer trans mense waarskynlik net toegang tot klooffietse hê, of glad nie fiets hê nie. 'N Transgroep wat probeer om lede net 'n sekere soort fiets te maak, of 'n sekere soort manier, sal heeltemal buite voeling wees met die uitdagende realiteit van die lewe as 'n transpersoon in ons samelewing.
Hoe het die groep gegroei sedert jy begin het?
Ons Facebook-groep het nou meer as 60 lede, wat 'n mengsel van trans mense en bondgenote is. Ek begin om te dink oor vinniger ritte, en 'n paar padspesifieke ritte. Terwyl dit my persoonlike belangstelling lê, probeer ek om te fokus op gebeure wat die grootste deel van die gemeenskap op een slag kan insluit.
Het u enige reëls in die groep?
Die enigste reël in TRU wat ek afdwing, is: geen beoordeling van enige aard ooit. Geen geslagspolisiëring, geen verskyning polisiëring, en geen fiets polisiëring. Nie een daarvan nie. Die groep is daar as 'n manier om weg te kom van polisiëring. Om jou fiets weg te ry van sulke probleme.
Wat het jy geleer om 'n rygroep te laat groei?
Die advies wat ek ontvang het voor die aanvang van TRU was nie te veel te beplan nie, en om oorbeplanning te vermy. Open die ritte tot variasie gebaseer op wie opdaag en wat hulle wil doen. Ons eerste rit was 'n goeie voorbeeld: Die ruiters wat opgedaag het, het vinniger fietse gehad en was atleties, so ons het die oorspronklike plan gedompel en het 'n meer uitdagende, vinniger paadjie gedoen.
Daar sal altyd ten minste drie van ons op enige TRU-rit wees. Ek weet dit sal tyd neem om die groep te laat groei, maar in die tussentyd moet ons 'n soliede hoeveelheid rubber op die pad hou om mense te wys dat dinge gebeur. Dit is een van die groot redes wat ek besef het ons het 'n transfietsrygroep nodig. Ek was in 'n posisie waar ek skaam was om te ry met cis-geslagsfietsryers. Ek het uiteindelik heeltemal verkeerd gegaan oor die houding wat in Portland se fietsrygemeenskap teenwoordig was. Almal was baie warm en verwelkomend vir my, maar ek weet dat daar ander Trans-mense daar is, en alles wat hulle verhoed om te ry, is dat hulle dit nie alleen wil doen nie. Of watter fietswinkel is 'n veilige plek vir hulle om vrae te vra en in fietsry te gaan.
Wat is sommige van die bekommernisse wat transfietsryers het?
Die bekommernisse van transfietsryers is dikwels dieselfde kommer as ander fietsryers. Dit is 'n algemene ding: Trans kwessies is dikwels dieselfde as algemene menseregte kwessies.Dit is 'n kwessie van perspektief. Ek dink daar is opgemerk en letterlike struikelblokke - veral met rasse-organisasies. Toe ek begin het, was my persepsies van hoe ander, nie-transfietsryers teenoor my sou wees, verkeerd. Op grond van my ervarings hierheen, sal ek die fietsryers aanmoedig om dapper te wees en daar buite te gaan. Om te probeer om enige persoonlike, sielkundige hindernisse te verwyder wat hulle belemmer om op 'n fiets te kom.
Enige boodskappe wat jy wil stuur na die fietsryers, miskien in ander stede, wat op soek is na 'n groep soos TRU?
As 'n transfietsryer wat wil ry, weet jy nie alleen nie. Jy kan voel dat jy ander fietsrygroepe belemmer of steur, maar ek het gevind dat jy net daar moet kom en jouself 'n bietjie kwesbaar maak. Miskien het jy verbrand, gaan na 'n fietswinkel en het 'n slegte ervaring gehad. Daar is beslis winkels in Portland wat nie die omgewing het wat ek in 'n winkel soek nie. Maar in die algemeen dink ek die meeste fietsryers is net bly om enigiemand te sien, maak nie saak wie jy is nie, of hoe jy dit identifiseer, om daar te gaan en te ry.
En wat kan trans bondgenote doen om groepe soos TRU te ondersteun?
Om 'n bondgenoot te wees om fietsryers te maak, moet jy 'n bondgenoot wees op dieselfde manier as wat jy sou wees om mense in die algemeen oor te dra. Moenie 'n boek oordeel nie, vra mense oor hul voornaamwoorde en voorkeure, en moenie die voorlegging van die polisie aanmeld nie. Probeer net om 'n ordentlike persoon te wees. Wees redelik en akkommoderend. Miskien het iemand nie toegang tot die coolste fiets nie. Of dalk sal iemand bekommerd wees oor die keuse van saalkeuses en saal wat nie ooreenstem met jou aannames oor hul geslagsidentiteit nie. Jy moet net medelydend wees, oorweeg en luister.
Transfietsryers moet meer vergewensgesind wees van bondgenote wat eerlik probeer. Ek ken baie wonderlike bondgenote wat voornaamwoorde oproer, en terminologie-soos 'transgender' as 'n werkwoord of selfstandige naamwoord gebruik. Dis net 'n ongeluk.
Hoe kan iemand 'n groep soos joune begin, of hul gebeurtenisse meer inklusief maak?
Een persoon moet net sê, 'Haai, ek wil graag 'n program aanstel wat trans-mense help om te ry.' Een van die maklikste maniere om dit aan te pas, sal wees om 'n vrouensaand by 'n fietswinkel na 'n WTF-nag oor te skakel - dit is Women, Trans, en Female-identified. Deur net die naam in te skakel, kan jy meer mense kry, en jy laat enige trans mense in jou gemeenskap weet dat hulle welkom is.
Sosiale geregtigheid en fiets geregtigheid-hoe oorvleuel die twee vir jou?
Fietsregtigheid is beduidend in transgroepe. Met inagneming van algemene sosio-ekonomiese onregte vir trans mense, dink ek dit vereis dat 'n transfietsgroep ook die aspekte van die groep wat rondom sosiale en fietsregtigheid fokus, moet oorweeg. Om 'n fiets te kry, om fiks te raak, buite te gaan, plekke te gaan en om 'n agentskap en beheer in jou lewe te hê, is noodsaaklik wanneer alles anders kan voel dat dit heeltemal kranksinnig is. Die feit dat jy kan uitgaan, kies 'n rigting en gaan net, en niemand kan jou beheer nie. Dit is wonderlik en bevrydend.