Hondegedrag in die natuur - Inligting - 2022
Mak honde deel baie eienskappe met hul wilde familielede, maar daar is ook duidelike verskille. Die wetenskap het die verskillende verskille nie heeltemal ingehaal nie, hoofsaaklik omdat DNA-honde (Canis familiaris) byna identies is aan dié van grys wolwe (Canis lupus).
Voeding is soortgelyk en verskil by mak honde en grys wolwe. Wolwe jag in pakke en neem groot prooi af om hul familiegroepe te voed. 'N Hiërargie word afgelei tussen die pak, met die alfas eers gevoer, gevolg deur ander volwassenes en dan die jeugdiges. Alhoewel die dieet van die huishond steeds sterk afhanklik is van dierlike proteïene, het die domestiseringsproses hul dieet verander om die van mense beter na te boots. Een teorie suggereer dat, omdat honde mak gemaak is, dit oorleef het om die oorskot van menslike jag te verwyder. Namate die tyd vorder, het die eerste mak honde swaar oorleef van 'tafelreste' van menslike etes, wat beteken dat hulle meer vrugte, groente en korrels in hul dieet kry as hul wilde eweknieë.
Wilde honde is per definisie wild. Hulle is meer as 'n generasie weg van mak troeteldiere. Wildehonde is grotendeels aasdiere in teenstelling met jagters, hoewel pakjag wel voorkeur geniet by sommige wilde groepe. Hulle is meer opportunistiese voeders as jagters. Hierdie gedrag boots hul naaste familielid, die coyote, van naderby na. Sommige wilde pakke voed hoofsaaklik op menslike vullis, terwyl ander vee soos hoenders afneem. Wilde honde vorm pakke, soos baie wilde honde. In die Verenigde State lyk die meeste wildehonde soortgelyk aan husky's en Duitse herders, alhoewel die wye verskeidenheid rasse en kruistasse tot 'n verskeidenheid voorkoms by wilde honde lei.
Vertroue op mense
Gemaakte honde het ongetwyfeld aangewese op die leidrade, sorg en gedrag van hul menslike eweknieë. Baie troeteldiere, veral sekere rasse, sal nie oorleef sonder die sorg van 'n mens nie. Genetiese mutasies wat veroorsaak word deur selektiewe teling, soos kort snoete en haarlose rokke, verminder ongelukkig die vermoë van die hond om self te sorg. Hierdie mutasies, gekombineer met die algemene sorg wat mense bied, skep 'n wese wat afhankliker is as onafhanklik. Dit gesê, sommige huishonde is vindingryk genoeg om te oorleef en floreer soms as hulle deur hul mense dit agterlaat. Selfs sommige wilde honde het sterk vertrou op die teenwoordigheid van mense om te oorleef deur rommel te eet en skuiling te neem in mensgemaakte geboue.
Gedurende die laat 1900's en vroeë 2000's is daar verskillende studies gedoen oor die verskille tussen wolf- en hondegedrag. Een so 'n studie het gehandel oor die verskil tussen wolfhondjies wat deur mense grootgemaak word en huise wat deur mense grootgemaak word. Alhoewel albei op dieselfde manier grootgemaak is, namate die wolwe volwasse geword het, het hulle geen vertroue op mense getoon nie en het hulle nie daarin belanggestel om hul eienaars te behaag nie. Die honde, aan die ander kant, het op mense vertrou en baie belang gestel om hul eienaars behaag te kry.
Die mak hond vertrou sterk op menslike bewegings, soos om te wys, op 'n daaglikse voorkoms. Die mak hond kan ook menslike emosies lees deur die menslike gesig te bestudeer. Die studies toon die duidelike verskille in hierdie twee spesies ten spyte van hul noue verwantskap en byna identiese DNA-reekse.