Elizabeth het op 6 Februarie 1952 met die dood van haar pa, George VI, koningin geword van die Verenigde Koninkryk, Kanada, Australië, Nieu-Seeland, Suid-Afrika, Pakistan en Ceylon (nou Sri Lanka). Namate ander kolonies van die Britse Ryk tydens haar bewind onafhanklik van die VK geword het, het sy koningin van die nuwe lande geword – sy was in die meer as ses dekades op die troon die monarg van 32 individuele lande, waarvan die helfte eindelik 'n republiek geword het. Sy is die enigste monarg van meer as een onafhanklike staat.
Sy het in 2012 haar diamantjubileum gevier ná 60 jaar op die troon. Sy en prins Philip het ’n uitgebreide toer deur die Verenigde Koninkryk onderneem, terwyl haar kinders en kleinkinders namens haar op koninklike toere deur die Statebondslande gegaan het.
Sy is die wêreld se oudste regerende monarg en tweede langsregerende staatshoof wat tans regeer (naas koning Bhumibol Adulyadej van Thailand). Om koning Lodewyk XIV van Frankryk te oortref as die langsregerende monarg in die geskiedenis van Europa, moet sy tot op 26 Mei 2024 lewe wanneer sy 98 sal wees.
Sy beplan nie om te abdikeer nie, hoewel ’n ál groter deel van haar amptelike pligte deur prins Charles oorgeneem is namate Elizabeth, wat in 2016 reeds 90 geword het, haar pligte afskaal.
Sy en prins Philip het hul 60ste huweliksherdenking vyf jaar later gevier met ’n diens in die Westminster-abdy, ’n ete by prins Charles in Clarence House en ’n dinee met ander lede van die koninklike familie en verskeie ander hooggeplaastes.