Voedsel Allergieë & Intoleransie In Katte | Troeteldiere Huishouding
Voedselallergieë verteenwoordig ongeveer 10% van al die allergieë wat by katte en honde voorkom. Dit is die derde mees algemene oorsaak van vlooibyt allergieë en atopie (inhalante allergieë). Voedselallergieë verteenwoordig 57% van die oorsake van jeuk en kras in katte.
Die hele proses van 'n troeteldier wat sensitief is vir 'n spesifieke agent in voedsel en die ingewikkelde teenliggaamsreaksie wat in die dermkanaal voorkom by troeteldiere met voedselallergieë, word nie goed verstaan ​​nie. Ten spyte van ons gebrek aan begrip van die werklike siekteproses, is daar baie dinge wat ons weet, insluitende die simptome, hoe om voedselallergieë te diagnoseer, en hoe om dit te behandel.
Katte ontwikkel allergieë vir die kosse wat die meeste gevoed word.
Voedselallergieë affekteer beide katte en honde. In teenstelling met atopie, is daar geen sterk verband tussen spesifieke rasse en voedselallergieë nie. Voedselallergieë affekteer beide mans en vrouens en gemanierde en ongeskonde diere ewe. Hulle kan so vroeg as vyf maande en so laat as 12 jaar verskyn, hoewel die oorgrote meerderheid gevalle tussen 2 en 6 jaar voorkom. Baie diere met voedselallergieë het ook gelyktydige inhalerende of kontak allergieë.
Voedselallergie of onverdraagsaamheid?
Daar is 'n onderskeid tussen voedselallergieë en voedselintoleransies. Voedselallergieë is ware allergieë en toon die kenmerkende simptome van jeuk- en velprobleme wat verband hou met katte- en hond allergieë. Voedselintoleranse kan diarree of braking veroorsaak en skep nie 'n tipiese allergiese reaksie nie. Voedselintoleranse by troeteldiere sal soortgelyk wees aan mense wat diarree of 'n ontstoke maag kry om pittige of gebraaide kosse te eet. Gelukkig kan albei voedselintoleransies en allergieë geëlimineer word met 'n dieet vry van aanstootlike middels.
Algemene kosse skuldiges
Verskeie studies het getoon dat sommige bestanddele meer voedselallergieë as ander veroorsaak. By katte is die algemeenste oortreders beesvleis, lam, seekos, koring, soja, suiwelprodukte en koringgluten. Soos u dalk opgemerk het, is die algemeenste oortreders die algemeenste bestanddele in beide kat- en hondekos. Hierdie korrelasie is nie toevallig nie. Terwyl sommige proteïene effens meer antigene as ander is, is baie proteïene soortgelyk in vorm en die voorkoms van allergiese reaksies word waarskynlik geassosieer met die hoeveelheid blootstelling.
Kat met haar verlies
Die simptome van voedselallergieë is soortgelyk aan dié van die meeste ander allergieë wat by katte voorkom. Die primêre simptoom is jeukende vel. Simptome kan ook haarverlies, oormatige krap en miliêre dermatitis insluit.
Dit is moeilik om 'n dier wat aan voedsel allergieë ly, te onderskei van 'n dier wat ly aan atopie of ander allergieë op grond van fisiese tekens. Daar is egter 'n paar ssigns wat die vermoede verhoog dat voedselallergieë teenwoordig kan wees. As 'n kat die hele jaar deur allergieë ly of as simptome begin in die winter, vermoed ek 'n voedselallergie. Met voedselallergieë kan katte baie klierige vel ontwikkel wat nie op steroïedbehandeling reageer nie.
Die diagnose vir voedselallergieë is baie eenvoudig. Maar as gevolg van die feit dat baie ander probleme dieselfde simptome kan veroorsaak en dat diere dikwels meer probleme ondervind as net voedselallergieë, is dit baie belangrik dat alle ander probleme behoorlik geïdentifiseer en behandel word voordat hulle die voedselallergie ondergaan. Atopie, vlooibyt allergieë, hipersensitiwiteit van intestinale parasiete, nootkoolmurg, gis of bakteriële infeksies, of seborrhea, kan almal soortgelyke simptome veroorsaak as voedselallergieë. Sodra alle ander oorsake uitgesluit of behandel is, is dit tyd om 'n kosproef te doen.
Kosproewe en eliminasie dieet:
'N Kosproef bestaan ​​uit 'n kat 'n nuwe voedselbron van proteïen en koolhidrate vir 12 weke. 'N Nuwe voedselbron sal 'n proteïen en koolhidraat wees wat die dier nog nooit geëet het nie. Voorbeelde sluit in eend en aartappel, of wildsvleis en aartappel. Daar is 'n aantal sulke kommersiële diëte beskikbaar op die mark. Daarbenewens is daar gespesialiseerde dieet wat die proteïene en koolhidrate in sulke klein molekulêre groottes verdeel het, wat hulle nie meer 'n allergiese reaksie sal veroorsaak nie. Dit word 'beperkte antigeen' of 'hidroliseerde proteïen'-dieet genoem. Tuisgemaakte diëte word dikwels gebruik, aangesien die bestanddele versigtig beperk kan word. Ongeag van die dieet wat gebruik word, moet dit die enigste ding wees wat die dier vir 12 weke eet. Dit beteken geen behandel, geen gegeurde medikasie nie; absoluut niks behalwe die spesiale kos en water nie. Daarbenewens moet die kat nie toegelaat word om rond te loop nie, wat kan veroorsaak dat hy toegang tot kos of vullis het.
Slegs die aanbevole dieet moet gevoer word.
Moenie gee nie:
Gegeurde medisyne (insluitend hartwurm voorkomende middels) of aanvullings
Gegeurde plastiek speelgoed
Enige tipe voedsel wanneer medisyne gegee word
As jy wil behandel, gebruik die aanbevole dieet. (Wenk: ingemaakte diëte kan in stukke gevries of gebak word, en dit kan as lekkernye gebruik word.)
Indien moontlik, voed die ander dieselfde dieet as die pasiënt. Indien nie, voer ander troeteldiere op 'n heeltemal ander plek as die pasiënt, en laat die pasiënt nie toegang tot daardie kos.
Onderhou 'n aparte rommelbak vir die pasiënt.
Hou jou troeteldier by die maaltyd uit die kamer. Selfs 'n paar klein hoeveelhede kos val op die vloer of gelek van 'n bord kan 'n eliminasieproef kanselleer en vereis dat jy weer begin. Was die hande en gesigte van enige kinders nadat hulle geëet het.
Moenie toelaat dat jou troeteldier dwaal nie. Hou katte op leibande wanneer dit buite is.
Hou 'n tydskrif waarin jy die datum en enige kos, behandel, ens. Kan opneem. Jou troeteldier mag per ongeluk geëet word.
'N Kosproef bestaan ​​uit 'n kat 'n nuwe voedselbron van proteïen en koolhidrate vir 12 weke.
Veeartse het aanbeveel dat 'n troeteldier slegs 3 weke op 'n spesiale dieet moes plaas, maar nuwe studies het getoon dat by honde slegs 26% van diegene met voedselallergieë op dag 21 gereageer het. Die oorgrote meerderheid van die diere het egter gereageer 12 weke. Dieselfde kan waar by katte wees, daarom is dit baie belangrik om die kat vir die hele 12 weke op die dieet te hou. As die kat 'n duidelike vermindering of eliminasie van die simptome toon, word die dier teruggeplaas op die oorspronklike voedsel. Dit word 'provokatiewe toetsing' genoem en is noodsaaklik om die diagnose te bevestig. As die simptome terugkeer na die oorspronklike dieet, word die diagnose van 'n voedselallergie bevestig. As daar geen verandering in simptome is nie, maar 'n voedselallergie steeds sterk vermoed word, kan 'n ander voedselproef gebruik word van 'n ander nuwe voedselbron.
Die enigste manier om voedselallergieë akkuraat te diagnoseer, is met 'n kosproef.
Daar is geen bewyse dat bloedtoetse akkuraat is vir die diagnose van voedselallergieë nie. Veeartsenykundige dermatoloë dring daarop aan dat daar geen meriete in hierdie toetse hoegenaamd in die diagnose van voedselallergieë is nie. Die enigste manier om voedselallergieë akkuraat te diagnoseer, is met 'n voedselproef soos hierbo uiteengesit. Terwyl die intradermale veltoetsing uitstekend is vir die diagnose van atopie (inhalante allergieë), is dit ondoeltreffend vir voedselallergieë. Terwyl gespesialiseerde bloedtoetse gebruik kan word om die diagnose van atopie te help, het hulle geen voordeel om voedselallergieë te diagnoseer nie. In ons oorsig van al die huidige boeke en artikels oor veeartsenykundige dermatologie en allergieë, kon ons nie 'n enkele dermatoloog vind wat enigsins anders as die voedselproef as 'n effektiewe diagnostiese hulpmiddel onderskryf het nie. As jy voedselallergieë wil diagnoseer en behandel, moet jy 'n kosproef doen.
Die behandeling vir voedselallergieë is vermyding. Sodra die oortredende bestanddele deur middel van 'n voedselproef geïdentifiseer is, word hulle uit die dieet uitgeskakel. Korttermynverligting kan verkry word met vetsure, antihistamiene en steroïede, maar die uitskakeling van die produkte uit die dieet is die enigste langtermynoplossing. Die eienaar van die dier het twee keuses. Hulle kan kies om die dier 'n spesiale kommersiële dieet of 'n tuisgemaakte dieet te voed.
As die eienaar kies om die tuisgemaakte dieet te voed, kan hulle die troeteldier met nuwe bestanddele gereeld uitdaag en bepaal watter bestanddele die voedselallergie veroorsaak. Byvoorbeeld, as die dier se simptome op 'n dieet van haas en aartappels gedaal het, kan die eienaar vir twee weke hoender by die dieet voeg. As die dier geen simptome toon nie, kan hulle dan twee weke bees byvoeg. As die dier simptome begin toon, kan dit aanvaar word dat beesvleis een van die dinge waaraan die troeteldier allergies was. Die beesvleis kan teruggetrek word en nadat die simptome opgeruim is, kan 'n ander bestanddeel bygevoeg word, ensovoorts totdat al die oortredende bestanddele geïdentifiseer is. 'N Dieet kan dan geformuleer word wat vry was van die aanstootlike voedselbronne.
As tuisgemaakte diëte gebruik word, is dit noodsaaklik dat hulle gebalanseer word, met die korrekte hoeveelheid bestanddele, vitamiene en minerale. Tuisgemaakte diëte vir so 'n langtermyn gebruik moet ontwikkel word deur 'n veearts.
Wees bewus daarvan dat sommige troeteldiere met voedselallergieë allergieë vir nuwe voedselsoorte kan ontwikkel as hulle genoeg kosse gevoer word. As jy sien tekens van voedselallergieë terugkeer, raadpleeg jou veearts.
Griffin, CE. Vel immuunstelsel en allergiese siektes. In: Scott, DW; Miller, WH; Griffin, CE (eds). Muller en Kirk se klein dierlike dermatologie. WB Saunders, Philadelphia PA, 2001.
Jackson, HA. Dermatologiese manifestasies en voedingsbestuur van nadelige voedselreaksies. Veterinêre Geneeskunde 2007; Januarie: 51-64
Kennis, RA. Voedselallergieë: Opdatering van patogenese, diagnose en bestuur. In Campbell, KL (ed) Veeartsenyklinieke van Noord-Amerika Kleinvee Praktyk: Opdaterings in Dermatologie 2006; 36 (1): 175-184.
Rosenthal, M. Jy kan suksesvolle kosproewe uitvoer ... nee regtig. Veterinêre Forum 2008, Oktober: 20-25.
Roudebush, P. Hypoallergeniese diëte vir honde 'n dcats. In: Bonagura, JD (ed). Kirk se huidige veeartsenykundige terapie XIII. WB Saunders, Philadelphia PA, 2000.
Waisglass, SE; Landsberg, GM; Yager, JA; Hall, JA. Onderliggende mediese toestande by katte met vermoedelik psigogene alopecia. Tydskrif van die Amerikaanse Veterinêre Mediese Vereniging Junie 2006; 228 (11): 1705-9.