Lithops: groei van sade, versorging, spesies - Nuut
Lithops: groei van sade, versorging, spesies
Lithops - "lewende stene", soos hulle dikwels genoem word, behoort tot die soort vetplante van die Aizovye-familie, wat meer as drie dosyn spesies het wat groei op die sanderige en klipperige grond van warm Afrika-lande - Namibië, Botswana en Suid-Afrika. Die vorm van litops lyk regtig soos see-klippies wat 2,5-5 cm hoog en breed is. Van Augustus tot November is daar wit, geel, selde oranje blomme wat tot 5 cm in deursnee is.
Van belang is die jaarlikse siklus van Lithops: in die somer, wanneer die weer droog is en die dag lank is, rus hulle. Hierdie plante groei en blom gedurende die herfsreënseisoen. In die winter, wanneer die dag verkort word, sluimer litops, maar dit vorm dan 'n nuwe paar blare, en soms selfs twee. Ou blare voed en beskerm nuwe groei, breek geleidelik uit en bars uiteindelik. In die lente, gedurende die neerslagseisoen, versamel jong blare water voordat droogte en hitte intree.
Hierdie Afrika-vetplante reageer ook op binnenshuise kultuur se temperatuur, vogtigheid en daglig, daarom is dit belangrik om te weet waar litops in die natuur groei en watter mikroklimaat dit benodig.
Groeiende litops van sade
Lithops word voortgeplant deur sade, gewoonlik vroeg in die lente. U kan sade van verskillende variëteite in die winkel koop, of u kan dit by u eie plante afhaal. Hou in gedagte dat u Lithops met die hand moet bestuif om eierstokke te vorm, en dat die sade ongeveer 9 maande in vrugte ryp word.
Voordat dit gesaai word, word klein saadjies van litops etlike ure in die water gehou, waarna dit op vooraf bevochtige sand gesaai word. As gewasse onder goeie beligting gehou word, by 'n temperatuur van 25 ⁰C, wanneer die grond gereeld vanuit 'n fyn verspreide spuit gespuit word en uitgesaai word, kan saailinge binne 'n week en 'n half voorkom. Saailinge groei egter lank: 'n paar ware blare verskyn soms eers na ses maande.
Al hierdie tyd bly jong litops in saailingskottels, en slegs wanneer die eerste paar blare oud, droog en gebars is, wat jong groeisels bevry, word die saailinge in die grond oorgeplant vir kaktusse of in 'n selfbereide grondmengsel uit 'n winkel universele grond en sand of ander losmateriaal.
Lithops sorg tuis
Sukkulente Lithops voel die gemaklikste op vensterbanke wat suid of suidoos kyk: van die oggend tot die middagete moet die plant 4-5 uur in direkte sonlig bly, en vanaf die middaguur moet dit in gedeeltelike skaduwee wees. As bewolkte weer lank aanhou, moet u 'n bron van kunsmatige beligting installeer: bo volwasse litops op 'n hoogte van 10 cm, en bo die saailinge - op 'n hoogte van 5-7 cm.
Van Maart tot laat herfs ontwikkel plante normaalweg by normale kamertemperatuur, op 'n balkon of terras. In die winter moet die temperatuur vir litops tussen 10-12 ⁰C wees. Die onderste limiet vir plante is 8 ⁰C.
"Lewende klippe" benodig grond wat vry is om water deur te laat. Dit kan 'n gekoopte grond vir vetplante en kaktusse wees, waarby 'n bakpoeier moet gevoeg word - klein klippies, gruisskyfies (die breuk mag nie groter as 1-2 mm wees nie) of gebreekte baksteen in 'n verhouding van 2: 1 . U kan die substraat voorberei deur gelyke dele blaargrond en bakpoeier te meng. Voordat dit geplant word, moet die grondmengsel ontsmet word deur dit vir 30 minute in 'n warm oond of mikrogolf te verhit.
Groei van litops behels gereelde natmaak van plante, met inagneming van die lewensperiodes. Byvoorbeeld, tydens intensiewe groei word aanbeveel om die grond een keer elke twee weke nat te maak, maar water word stopgesit wanneer knoppe verskyn.
Van Januarie tot Maart, wanneer lithops rus, het plante geen vog nodig in 'n kamer met normale lugvogtigheid nie. As die lug in die kamer droog is, is dit genoeg om die grond af en toe nat te maak. Laat die oortollige water, nadat die wortelbal deurweek is, na die water dreineer en dreineer.
Lithops, soos byna alle vetplante, ly meer aan versuiping as aan gebrek aan vog: in 'n nat substraat kreukel hulle en sterf.
Lewende klippe hou van skoon lug, dus ventileer die kamer gereeld. Dit is nie nodig om te bespuit nie: hierdie vetplante verdra droë en vogtige lug sonder veel skade. As u besluit om die stof van die plant af te was, plaas dit na 'n plek waar die sonstrale nie daarop sal val nie, anders kan brandwonde voorkom in die plek van druppels wat op die oppervlak geval het.
Oorplanting en bemesting
Lithops-wortels vul vinnig die ruimte van die pot en dan moet die plant in 'n groot houer oorgeplant word, maar dit is beter om die plant nie te versteur sonder dat dit nodig is nie. Soos enige ander plant, word lithops aan die begin van die periode van aktiewe groei oorgeplant.
Geregte vir litops word gebruik met 'n diepte van minstens 10 cm, en die deursnee hang af van die aantal plante. Gewoonlik word "lewende klippe" in 'n groep van 3-5 plante gekweek - op hierdie manier groei dit beter en is dit makliker om na hulle om te sien.
As die pot keramiek is, kan die onderdreinering weggelaat word, maar in die plastiekhouer moet die laag uitgebreide klei of fyngedrukte skuim aan die onderkant 2-3 cm dik wees.
Die penwortel van die plant moet reguit gemaak word sodat dit nie in die pot buig nie. Nadat die houer met grond gevul is, word die oppervlak bedek met 'n ander laag dreineringsmateriaal wat die basis van die plant moet bedek sodat die blare twee derdes van hul hoogte bo die oppervlak uitstyg.
As u een keer elke 2-3 jaar lithops oorplant, hoef u dit nie verder te voer nie. As u die grondmengsel minder gereeld verander, gebruik 'n kunsmisoplossing vir kaktusse en vetplante wat volgens die voedingsaanwysings voorberei is.
Bloei en rustyd
Die eerste blomme gaan op litops oop in die derde lewensjaar, aan die einde van die groeiseisoen. Blomme is gewoonlik groter as blare.
Gedurende die winterrus word die kleur van litops bleek, die ou blare sterf af en val in twee helftes, droog dan af en val af, wat ruimte bied vir 'n jong paar blare.
Reproduksie van litops
Lithops-blomme kan vermeerder deur jong lote, wat van volwasse plante geskei word en afsonderlik geplant word. Tot die volledige wortels, word die prosesse in 'n kweekhuis bewaar.
In plaas van sade, kan u klein vrugte van litops plant, in die plek van blomme vasgemaak. Dit word gewoonlik in die vroeë somer by 'n lugtemperatuur van 20 ⁰C gedoen. Sorg vir die saailinge wat verskyn, word uitgevoer, sowel as vir spruite van sade.
Siektes en plae van litops
As u weet hoe u lithops moet versorg, sal u geen probleme met hierdie plante hê nie. Daar kom egter van tyd tot tyd probleme voor, en u moet daarop voorbereid wees.
Oormatige water lei meestal tot die dood van litope, aangesien mikro-organismes in nat grond ontwikkel wat verrotting veroorsaak - nat, stowwerig droog of verspreid.
As die plant deur 'n swaminfeksie getref word, is dit byna onmoontlik om dit te red: die uiterlike tekens van die siekte verskyn slegs wanneer die wortels reeds verrot.
Daarom is dit belangrik dat water betyds en gebalanseerd is. 'N Noodsaaklike voorkomende maatreël is ook die stelselmatige ventilasie van die kamer waarin die litops geleë is.
Van insekte kan die witplante witluise beskadig. Dit gebeur meestal aan die begin van blom, wanneer die gaping tussen die blare waaruit die blom opkom, toeneem. In sulke gevalle word die plant behandel met isopropylalkohol, en in ernstige gevalle word 'n insekdoder gebruik. As u wurms heel aan die begin van die beroep vind, moet u die plae met die hand verwyder en die litops met seepwater was.
Wortelwurms benadeel plante waarvan die teenwoordigheid 'n wit bloei op die blare gee. Nadat u tekens van die aanwesigheid van plae gevind het, moet u die vetplante uit die grond verwyder, die wortels met warm water (45-50 ⁰C) spoel, die hele plant behandel met 'n oplossing van Aktara en dit in 'n vars substraat oorplant. In 'n verwaarloosde geval moet u die plae saam met die wortels verwyder.
Gevaarlik vir litops en skaarlarwes, wat plantwortels snoei. Om sampioenmuggies af te weer, word 'n waaier langs die litops geïnstalleer, of vetplante word gedurende die somerperiode met insekte bedek met 'n ligte lap sodat die muskiete nie eiers daarop kan lê nie. As u te laat is, en daar reeds larwes in die grond verskyn het, mors dit met 'n oplossing van Mukhoeda of 'n ander voorbereiding van 'n soortgelyke aksie.
Plantluise kan vernietig word met 'n oplossing van seep of tabak, en as hierdie fondse nie werk nie, behandel die litops met 'n insekdoder.
In kamerkultuur word verskillende soorte en variëteite van litops gekweek.
Lithops Salleros - 'n plant met wit blomme, wat herinner aan die vorm van 'n wilde krisant en 'n paar silinderagtige blare van 'n grys-olyfkleurige kleur, bedek met vlekke van 'n donker kleur. Die boonste gedeelte van die blare is plat.
Lithops pragtig dit word gekenmerk deur 'n geelbruin kleur van dieselfde grootte blare en geurige wit blomme wat uit 'n skeur kom wat die grondvlak bereik. Die blare is bedek met 'n patroon van wye gebreekte lyne van donkergroen kleur.
Lithops verdeel dit lyk soos 'n hoef en is 'n paar groen-grys blare met 'n gevlekte patroon, waartussen 'n geel blom gevorm word.
Lithops vals afgekap - vetplante met twee afgeronde blare van 'n grys, pienkerige of bruin kleur, bedek met 'n patroon van 'n meer intense skaduwee. Die gaping tussen die blare is baie nou. Die blomme van hierdie spesie is goudgeel.
Olyfgroen litops vorm lyk soos 'n hart met afgeknotte bokante. Grys ​​blare, blinkgroen, is bedek met ryk grys en wit vlekke. Die blomme is liggeel.
Lithops Optika - 'n variëteit van ongeveer 2 cm hoog met lila-pers blare waarvan die binneste oppervlak effens ligter is. Die blomme van die vetplante is wit met liggeel meeldrade.
Lithops marmer vorm fluweelagtige witgrys of grysgroen blare, besaai met grys gebreekte lyne. Die blomme is wit, groot, met 'n geel middel.
Lithops Leslie vorm vlesige blougrys kegelvormige blare, wat bo-op bedek is met baie klein sigsakkies wat vanaf die donker kol strek. Die blomme is geel.
Litops bruinerig is 'n plant met grysbruin of bruin blare, gestippel langs die boonste vlak met kolle van verskillende buitelyne, wat 'n donker net vorm. Die geel kleur van die blomme het 'n suurlemoentint.
Lithops Aucamp - 'n plant met dig gekweekte bruin of blou blare, bedek met 'n donker maas van lyne en kolle van verskillende groottes. Die blomme is geel.
Lithops penvormig vorm 'n paar gegroeide rooibruin blare. Volwasse eksemplare ontwikkel dikwels sylote wat gebruik kan word om die spesie weer te gee. Die blomme is geel.
Eienskappe en ander plante van familie Aizaceae
Afdelings: Huisplante Sier-bladwisselende vetplante Aizovye (Aizoonovye) Plante op L
Roosmaryn: soorte, versorging, toediening en groei van sade
Groeiende roosmaryn van sade
Medisinale eienskappe en gebruike van roosmaryn
Roosmaryn is 'n immergroen meerjarige struik wat hoofsaaklik in warm klimaat groei. Dit behoort tot die labiate familie. Sy takke kan 1,5 meter hoog word. Die wortels is sterk, vertak en gaan in die grond tot op 'n diepte van 4 meter. Die blare is dun, lyk soos klein naalde, maar hulle het niks met naaldbome te doen nie. Hulle is dig geleë op die digte takke van die bos. Die blomperiode van roosmaryn duur alle warm maande. Blomme word in bloeiwyses versamel en is blou, pers, pienk of wit in verskillende soorte en soorte.
Beskrywing van die plant, spesie en variëteite
Die geslag Nemesia behoort tot die familie leporidae (Scrophulariaceae) en bevat etlike dosyne spesies wat in eenjarige en meerjarige plante gedifferensieer is. Plante wissel in grootte, afhangende van die spesie en verskeidenheid.
Die volgende soorte nemesia is bekend:
Baard (N. barbata),
Tweehorings (N. Bicornis),
Groot vrugte (N. Macrocarpa),
Sering (N. Lilacina),
Fintand (N. Denticulata),
Veelkleurig (N. Versicolor),
In ons tuine kom die goiter-spesie (Nemesia strumosa) hoofsaaklik voor. Die grootste waarde daarvan is klokvormige blomme met 'n wye boonste blomblaar en verskeie kleiner blomblare in die onderlip van die blom. Goiter nemesia kom voor in een of twee kleure, wit, geel, oranje, pienk of rooi. Bloei van Junie tot September.
U kan 'n meer uitgestrekte plant kies (Nemesia fruticans - bosagtige) of 'n kompakte plant met verhoogde stamme ('n baster van die Karoo-reeks). Nemesia fruticans word gekenmerk deur 'n unieke asimmetriese struktuur; sy oorvloedige blombosse sal 'n wonderlike versiering wees vir 'n blombedding of balkon.
Die variëteite in die Sunsatia-reeks het stingels en blomme wat effens versprei in vuurwit en pienk kleure. Dit kan in staande potte en mandjies gebruik word. Variëteite van die Karoo-groep is kompakter, het lae lote en bloeiwyses, blom is baie volop, veral in koue blomme.
Die nuwe variëteite uit die Maritana-reeks spog met groot, pragtige blomme van verskillende kleure. Hierdie plant word gewoonlik 30-40 cm hoog. Maritana Scented Lady word gekenmerk deur wit en inkie blomblare. Hul vertakte, hoekige stingels en blaartjies met klein tande word in los trosse versamel. Die variëteite van die Maritana-reeks blom gewoonlik van Junie tot Augustus.
Oorvloedige blom van nemesia vind plaas vanaf Junie tot September. Blomme van nemesia, versamel in los bloeiwyses, het 'n klokvormige vorm met 'n kenmerkende struktuur - 2 lipvormige ledemate. Die bolip is kleiner - vierlob, die onderlip is groter, enkel of tweesaadlobbig, soms met 'n aansporing. Die kleur van die blomme is baie uiteenlopend: wit, blou, oranje, rooi, pers, pienk, geel, tweekleurig en in baie skakerings van die bogenoemde kleure.
Planthoogte, afhangende van die variëteit, bereik 30-40 cm.
Te koop is meestal Goiter nemesia en basters, wat aangebied word in talle helder weergawes, gegroepeer in sekere reekse.
Bekende goiteragtige reeks:
Oranje Prins Oranje Prins is 'n verskeidenheid wat gekenmerk word deur oranje blomme. Hoogte 15-20 cm.
The Fire King is 'n kultivar met pragtige, ekspressiewe rooi blomme.
Blue Gem Blue Gem is 'n baie interessante variëteit wat bekoor met blou blomme.
Sunsatia Suurlemoen - geel blomme.
Sunsatia Cranberry - rooi blomme.
Sunsatia Peach - blomme van verskillende skakerings met 'n perske-oorheersing.
Sunsatia Cassis - pienk blomme.
Sunsatia Kumqwat is 'n baie interessante kultivar met gloeiende blomme.
Sunsatia Cherry on Ice - die verskeidenheid verras met sy tweekleurige wit en kersiebloeisels.
Sunsatia Pomelo - geel blomme.
Innocence Pink - 'n verskeidenheid uit die Innocence-reeks, pienk blomme.
Innocence White is 'n verskeidenheid van die Innocence-reeks, wit blomme.
Karoo Blue - 'n variant uit die Karoo-reeks, baie kompakte, blou blomme.
Karoo Soft Blue - bekoorlike blomme van fyn blou kleur.
Sunsatia Framboos is 'n variëteit uit die baie gewilde Sunsatia-reeks met blaarlote en karmosynrooi blomme.
Karoo White - wit blomme.
"Safari Pink" Safari Pink - Safari-reeks, pienk blomme.
Karoo Violet Ice - pers-wit blomme.
"Blue Bird" Blue Bird - 'n verskeidenheid bosse spesies van nemesia.
Karoo Donkerblou - diepblou en pers blomme.
Siektes en plae van lewende klippe
Goed versorgde litops is selde vatbaar vir plaagaanvalle en die ontwikkeling van siektes.
As tekens van die siekte opgemerk word, word die aangetaste deeltjie met 'n mes uitgesny en die wond gedroog en met geaktiveerde koolstof besprinkel.
Soms word dit beïnvloed deur paddastoele of wurms, wat gebeur met oormatige water. In hierdie geval word die grondsubstraat natgemaak met 'n baie swak oplossing van kaliumpermanganaat, gevolg deur droog.
Onder plae val slakke en plantluise Levisia aan. Slakke word met die hand weggegooi, van die plant af opgevang of spesiale lokvalle geplaas. Behandeling van aangetaste blare met seepwater of knoffel-infusie bespaar plantluise. As die gelyste beheermetodes nie help nie, gebruik insekdoders.
Van die siektes is grys vrot veral gevaarlik: die blare word bedek met rooigrys kolle. In die beginfase van die siekte is dit genoeg om siek blare te verwyder en die plant met 'n swamdoder te behandel. As die siekte 'n groot deel van die plant beset het, moet dit vernietig word.
Die held van die artikel is bestand teen plae. Hulle "verower" gewoonlik verswakte plante. Oormatige of onvoldoende natmaak, onsuksesvolle skaduryke ligging kan hulle "afmaai". Dan sit die blomme neer:
Blaaspootjies. Dit is klein insekte met 'n lang liggaam en dieselfde smal vlerke. Op kamilleblare lyk blaaspootjies soos swart kolletjies, wat die sneeuwit knoppe verdonker.
Mynwerkers. Dit is die naam van die larwes van vlieë of motte. Hulle sit in die blare en beweeg daarin.
Pennies. Dit is homoptera-insekte uit die cicada-familie. Pennies het speeksel met borrels. Insekte omhul haar blaarstingels en stingels.
Na lang stortreën kan wit kolle met dieselfde blom en 'n bruin rand op die blare van die madeliefie verskyn. Dit is giardiasis. Witvrot is ook waarskynlik. Hiermee word die basisse van die stingels vernietig, bedek met 'n melkagtige blom.