Die vernietiging van die oorlog 1914-18 - Verskeie
Titel: Reims-katedraal in vlamme.
Skrywer: BOUSSU Emile (1889 - 1916)
Afmetings: Hoogte 94,5 - Breedte 63
Tegniek en ander aanduidings: Kleurpotlode, grafiet en verhoogde gouache op beige papier Donasie deur me. Boussu, moeder van die kunstenaar, 1918
Reims-katedraal in vlamme.
'N Ikonoklastiese oorlog
Die oorlog van 1914-1918 het die geboue erfenis baie ernstig aangerig, aangesien die Duitse leër baie geboue gebombardeer het en selfs laat dynamiseer het om die morele samehorigheid van die Franse te verswak.
Reims is die hardste getref deur die oorlog in 1914: die stad is gedurende die Duitse besetting van Noord-Frankryk byna deurlopend gebombardeer, vanaf 3 September 1914 tot 5 Oktober 1918.
Die katedraal, die heiligdom van kroning, verskyn hier as die simbool van die vernietigende barbaarsheid van die Groot Oorlog. In totaal is 350 skulpe op die gebou afgevuur, wat die kluise van die skip bars en 70 standbeelde vermink, waaronder Die glimlaggende engel.
Die hou van die monument word as heilig beskou, aangesien dit onnodig is. Die heropbou van die katedraal is eers aan die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog in 1937 voltooi.
Die vernietiging van die hoogs simboliese Reims-katedraal
'N Swakheid in die linkerhak het Boussu van meet af aan 'n hervormer gemaak, ondanks homself. Dit is nie bekend wanneer en onder watter omstandighede die kunstenaar hierdie manjifieke tekening van die Reims-katedraal aan die brand kon steek nie. Dit is egter moontlik om dit te dateer. Die teenwoordigheid van 'n houtsteiger wat leun teen die noordelike toring en wat die vuur verwoes, dui in werklikheid aan dat dit oor die brand van 1914 gaan. Die katedraal waar die konings van Frankryk gekroon is, is nou net 'n smeulende ruïne, met die Rooi Kruis-vlae op die torings.
Boussu, met 'n presiese lyn, kon die dramatiese aard van hierdie gebeurtenis oordra. Geen mens verskyn in hierdie prentjie van verlatenheid wat die omvang van die vernietiging vasvang nie. As sodanig is hierdie tekening ook van dokumentêre belang.
Die herinnering aan die ruïnes
Ná Reims het Arras 'n soortgelyke lot gely. Die bomaanval op 21 Oktober 1914 het die Grande en die Petite-Place vernietig, omring deur arcade- en gewelhuise uit die 17de eeu, 'n argitektoniese ensemble in die noorde van Frankryk. Verder van voor af was Parys gelukkig om relatief gespaar te word. Op 29 Maart 1918 breek 'n skulp op 'n groot afstand deur 'die groot Bertha' die kluis van die Saint-Gervais-kerk uit tydens die diens van Goeie Vrydag, en meer as honderd mense is dood, vir die meerderheid van die vroue. in gebed.
Hierdie vernietiging van monumente, sonder historiese presedent, is oorvloedig voorgestel. Die beelde van die verkoolde rame van hierdie groot geboue, simbole van nasionale identiteit, het die propaganda gedien en sodoende die figuur van die barbaarse Teutoniese, vyand van die wet en beskawing, opgebou. Die vernietiging van monumente word gesien as 'n onherstelbare verlies, 'n wrede breuk met die verlede en met die geskiedenis. Die Franse ontdek die omvang van die ramp deur die voorstelling van skilders en fotograwe, maar ook deur berigte soos Albert Londres oor die bombardering van Reims. Na 1918 het poskaarte oorgeneem, met ontelbare uitsigte oor verwoeste stede en monumente, wat dikwels gepaard gaan met die opskrif "Frans, onthou".
Pierre VALLAUD, 14-18, Eerste Wêreldoorlog, volumes I en II, Parys, Fayard, 2004. Louis REAU Geskiedenis van vandalisme: die verwoeste monumente van die Franse kuns Parys, Robert Laffont, coll. "Boeke", 1994. Hans REINHARDT Reims-katedraal: sy geskiedenis, sy argitektuur, sy beeldhouwerk, sy loodglasvensters Marseille, Laffite Herdrukke, 1983.