Die Nuwe Verdraagsaamheid - Joy! Digital
– deur James Kennedy
Verdraagsaamheid mag die dominante tema in die moderne kurrikulum wees." Die outeurs van 'n onlangse studie by hoërskole het tot die gevolgtrekking gekom dat diversiteitsverdraagsaamheid die morele gom is wat die samelewing en skole aanmekaar en bymekaar hou.
'n Ondersoek van Geskiedenis-handboeke het die volgende aan die lig gebring: "Verdraagsaamheid is die 'enigste godsdienstige idee' wat die moeite werd is om te onthou", volgens Steven Bates.
Een skrywer stel dit in die tydskrif, Teaching Tolerance, soos volg: "Tolerance is an idea that is universally relevant [to every class], and it belongs everywhere in the curriculum."
Verdraagsaamheid is die vermoë en die gewilligheid om die beskouings en lewenswyses van dié wat van jou verskil, te verduur en daarmee saam te leef sonder om met hulle saam te stem. En elke Christen behoort 'verdraagsaam' in die regte en historiese betekenis van die woord te wees.
Dit is wat die Bybel bedoel in die 'liefdes­hoofstuk' in die Woord, 1 Kor. 13: "die liefde verduur alles." Elke Christen behoort verdraagsaam te wees. Dit is die teken van 'n ware heer wat alle mense met snaakse idees of selfs snaakse gewoontes verdra, selfs al stem hy nie daarmee saam nie.
Maar as jy dink dít is wat in die kurrikula van hierdie land geleer word, is jy só verkeerd. 'The New Tolerance' is die titel van 'n boek wat onlangs deur Josh McDowell vrygestel is en wat ek almal sal aanraai om te lees. Die 'nuwe verdraagsaamheid' beteken die volgende: Nie alleen verdra, verduur en leef jy saam met die wat anders dink as jy, ander gewoontes het as jy en wat ander leefwyses het as jy nie, maar jy moet ook met hulle standpunte saamstem.
Jy moet voorts ook die ander lewens­wyse bevorder en onderskryf, want dit is in elke opsig net so goed as jou eie. Dit begin by die idee dat daar geen absolute waarheid is nie. Alles is relatief.
Daarom is een soort leefstyl net so goed soos die ander. Jy mag nie oordeel nie, omdat daar geen absolute standaard is, waarvolgens geoordeel kan word nie! Die Post-Modernisme sê: "Die Rede het ons gefaal, ons moet nou terugval op Gevoel." Dit is nie 'ek dink' nie, maar 'ek voel'.
Ons het selfs 'n nuwe mensereg ontdek – die reg dat my gevoelens nie seergemaak mag word nie. 'n Jong dame in een van die hoërskole het onlangs 'n saak aanhangig gemaak omdat 'n lied met godsdienstige woorde gesing is.
Haar argument was dat dit haar gevoelens seergemaak het. Die hele skool het tot stilstand geruk. Die hoof het dadelik aksie geneem, "Ons kan niemand se gevoe­lens seermaak nie!" 'n Groot deel van die Post-Modernisme is die hele konsep van die universele individu. Ons het nie meer lande nie. Daar is net die individu, en sy of haar gevoelens en hulle moet tog net nie seergemaak word nie. "Daar is geen waarheid nie, daar is nie morele waardes wat absoluut is nie en die belangrikste ding is my gevoelens."
Daar is selfs nie universele waarhede vir enige mens nie en wat ookal die waarhede is wat ons aanhang, dit is slegs konstruksies wat elke gemeenskap, nasie of omge­wing geskep het en dit geld dus nie verder as die grense van die betrokkenes nie. Morele waardes is deur kultuur geskep en gedefinieer. Dit is dus waar die waarheid eindig. Die waarheid bestaan dus nie in die objektiewe sin van die woord nie en is altyd tot 'n spesifieke kultuur beperk.
En omdat die stemming herhaaldelik gewys het dat hoërskoolstudente in hierdie land glo dat jy niemand se oortuigings kan kritiseer, sonder om die persoon self ook te kritiseer nie.
Daarom, as jy 'n bespreking oor ateïsme met 'n ateïs het; dan vind jy fout met die persoon en jy kritiseer sy oortuigings. Jy kan die twee nie skei nie. As jy fout vind met die dief en sy diefstal kritiseer, hoewel ons as Christene hom wil liefhê; dan vind jy fout met hom en nie slegs met dít wat hy doen nie. Dieselfde geld vir die homoseksueel. Jy kan geen rasionele bespreking oor die reg of verkeerd van homoseksualiteit hê nie, want as jy fout vind daarmee; dan vind jy fout met die persoon wat vir jou sê "wat ek doen, is wie ek is." Jy kan nie tussen die twee onderskei nie. Ons is duidelik op die afdraandpad.
Maak dit saak? Ja, dit maak beslis saak, want jy sien, as jy kritiseer wat die persoon doen of waarin hy glo; dan maak ons sy gevoelens seer en dit is 'haatmisdaad'. Vir die eerste keer in die geskiedenis kan jy nou veroordeel word vir wat in jou kop of jou hart aangaan! Eers is hulle gespot – daar is vir hulle gelag. Toe het hulle hulle begin veroordeel. En toe het hulle hulle begin stilmaak en sensuur toegepas. Toe is hulle vervolg en toe is hulle ingekerker. En toe… is hulle doodgemaak – alles in die naam van verdraagsaamheid. Soos een skoolamptenaar gesê het: "Dit is die missie van openbare skole om nie verdraagsaam te wees teenoor onverdraagsaamheid nie!"
Hoeveel mense sê nie vandag: "Wel, alle gelowe is eintlik maar dieselfde," nie. Dit is teologiese bog! Dit wys maar net die onkundigheid van die persoon wat hierdie stelling maak. Gautama Buddha het vir niemand gesterf nie; Lao-tze het vir niemand gesterf nie; Confucius het vir geeneen gesterf nie; Mohammed het vir geen­een gesterf nie.
Net Christus het aan die kruis vir ons sonde gesterf. En net Christus het uit die dood opgestaan en net Christus bied die Ewige Lewe aan die wat in Hom glo. Die Christendom staan lynreg teenoor al die ander godsdienste in die wêreld as dit kom by die beginsels wat regtig saak maak.Maar omdat dit nie relatief is nie, is dit die Christelike godsdiens waarteen al hierdie voorafgaande dinge wat genoem is, gemik word. Dit is soos die skape wat uitgesoek is vir die slagpale, maar die meeste van die skape weet nie eers wat aan die gang is nie. Word wakker! Christene moet wakker word!
Vriende, vir veertig jaar praat ek nou al met Christene om die groot Opdrag – om die Evangelie met 'n verloregaande wêreld te deel – uit te voer. Baie is getrou om dit jaar na jaar te doen, dekade na dekade. Maar nog meer van julle het nog nie eers één siel na Jesus gelei nie. Julle sal nog uitvind wat die einde van die pad is vir die wat níé Sy groot Opdrag uitvoer nie. Dit is tyd dat ons opstaan vir Jesus en die ruggraat openbaar, terwyl ons nog plek het om te staan.