Evolusie van die mens | LitNet
Tuis > SêNet-briewe Evolusie van die mens
2013-01-08 Comments 6 Ek sien in een van George Claassen se artikels, Om die porieë van die lewe te kan raaksien, 'n oulike prentjie van 'n aap en 'n mens met vier oorgangwesens tussen die twee (ek hoop die fossiele van al hierdie oorgangwesens is al gevind). Nou wonder ek: Daardie aap is aangepas vir hitte en koue, hy kan die warm son vir ure trotseer en ook die nag se koue maar toe gaan staan en evoleer hy in 'n ding wat binne 'n uur blase brand en sommer tjop-tjop aan blootstelling doodgaan. Hoe werk dit?
Dirk 2013-01-08 at 22:04	Goed gestel. Meeste mense op aarde is maar swak aangepas en het nie toegang tot die ontwikkelde wêreld se klimaatbeheer nie. Hulle sou kon doen met die isolasie wat 'n apevag bied. Reply	Leon Retief 2013-01-08 at 22:35	Jan Rap, nie-menslike primate, of “ape” soos jy hulle noem, is nie so robuust as wat jy dink nie. Elke primaat is aangepas by sy omgewing – sit ’n aap wat in die reënwoud leef in die Kalahari en hy is gou-gou ’n geraamte en omgekeerd. Soos mense kan hulle ook nie ekstremes van temperatuur of klimaat weerstaan nie. Nie-menslike primate word meestal in dele van Afrika, Asië en Suid-Amerika gevind, mens tref hulle nie in byvoorbeeld die Sahara of boreale gebiede aan nie. Ja, jy en ek sal dalk gou-gou blase brand as ons te lank in die son is, maar jy sal seker toegee dat menslike inwoners van die Kalahari en die Australiese woestyngebiede nie juis daarmee gepla is nie.
Reply	Trienie 2013-01-08 at 23:40	Jan Rap, moet sê dat jou stelling: "waar kruis die opwaartse breinkapasiteitskromme met die afwaartse omgewingsaanpassingskromme?" my nou mooi deurmekaar het. Net soos evolusie.
Reply	Duitswester 2013-01-09 at 02:25	Raak gepraat Jan,
Reply	Angus 2013-01-09 at 02:44	Beste Jan, Ja, die evolusieteorie is maar ’n moeilike ding vir ons almal om te sommer so te verstaan, veral as jy dit met “gesonde verstand “ vanuit jou studeerkamer voor die rekenaar wil sit en uitpluis. Om te kom by jou vrae. Gestel ’n groepie geharde, harige, taai mensape woon in die veld, tussen die doringbome. Snags slaap hulle sommer so onder die sterre, of in bome. Son, reën, wind, koue, haelstorms, dit alles kan hulle trotseer, want hule het sterk velle, en baie van hulle energie word daarin gesit. Sterk velle is vir hulle dus noodsaaklik vir voortbestaan. Dan gebeur daar iets en die groep word geskei. Een deel bly nog in die veld tussen bome, maar die ander deel van die groep beland in die berge. Hulle neem hulle intrek in grotte en moet by nuwe omstandighede aanpas. Die wat nie aanpas nie, sterf uit. So met die miljoene jare heen word hulle velletjies dunner, want hulle het nie die dik harige velle nodig as hulle in grotte woon nie. Soos wat hulle vermeerder, is daar ook nie meer plek in die grotte vir almal nie. Diegene wie se breine al so ontwikkel het, bou skuilings, en hulle verbeter op die skuilings totdat hulle naderhand hutte en baie later huise kan bou. Dié met minder verstand wat nie huise kan bou nie, sterf uit sodat net hulle met ontwikkelende breine bly voortleef. Die lekker lewe onder skuiling is bevorderlik vir die groei van die brein, want die energie wat dit gekos het om dik harige velle te kweek word nou gebruik vir die groei van die brein. Dit kom egter nie sonder ’n prys na die anderkant toe nie. Die velletjies raak dunner en die son brand seer kankerkolle daarin. Sommiges wil nie hoor nie, en gaan lê op die strand, maar, helaas, die velle sal nie nou sommer bestand raak teen die strale nie. Evolusie geskied oor miljoene jare. As jy my nie wil glo nie, gaan kyk maar wat geografiese, geologiese en klimaatsveskille aan die Eskimo's, die Khoi- en Sanvolkere gedoen het. Hulle het tog een of ander tyd dieselfde voorouer gehad.
Reply	Brianvds 2013-01-09 at 16:09	Jan, soos ander reeds uitgewys het verstaan jy miskien aspekte van evolusieteorie verkeerd. Ander van jou vrae is heeltemal goeie vrae, en op vele van hulle sal ons straks nooit antwoorde kan kry nie omdat die nodige getuienis nie altyd meer bestaan nie. Vir my is die mens se groot brein, en die feit dat hy hom grootliks gebruik om twak mee te praat eerder as enigiets anders, ietwat van ’n misterie. Dit is ’n orgaan wat nogal baie energie gebruik en tog skynbaar relatief min nut het (insekte het veel minder breinkrag as ons en oorleef net so goed!)
Dat ons en sjimpansees ’n gemeenskaplike voorouer het is ’n feit. Presies waarom ons geword het wat ons is, is ’n ander vraag en ek vermoed ons gaan straks nooit ’n heeltemal volledige antwoord hê nie. Reply	Reageer Cancel reply	Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Kommentaar is onderhewig aan moderering.ReageerJou naam* Jou e-posadres* Notify me when new comments are added.	LitNet AkademiesPasgelaaiKommentaarAdverteerLitNet-blogsNuusbrieflitnet: wat is ’n taal?	Besoek LitNet se argiewe:
Amsterdam kry Zuid-Afrika... The art of saam-mekaar-an... Die Viserektor van die UV... Die bloed vloei op die Vl... Bertie Coetzee by US Woor... Meeste kommentaar