Wat dink ek gebeur nadat ons doodgaan? Ek dink elke dag aan hierdie vraag as 'n oefening van die verbeelding, en ek verander my gereeld daaroor. Soos Rupert Sheldrake, vermoed ek dat wat gebeur nadat ons dood is, grootliks beïnvloed word deur wat ons glo, baie soos in die lewe.
Dood is iets waarna baie mense probeer om te dink, maar ek kon nie ophou om daarvan te wonder nie, want ek was 'n kind. Een van die redes waarom ek voortdurend met die dood gekonfronteer word, is omdat ek 'n langdurige lid van WAMM (Wo / Men's Alliance for Medical Marijuana) was en baie van die lede hierdie wêreld gereeld verlaat. Maar dit is veel meer as dit. Ons lewens lyk so broos, die verborgenhede van geboorte en dood omring ons, en ons tyd hier is so kort en kosbaar.
My naby-dood ervaring
Nadat 'n vrou met wie ek baie verlief was, met 1995 saam met my gebreek het, het ek aan 'n ernstige depressie geval. Die emosionele pyn was uitbundig en ek het voortdurend selfmoord oorweeg. In 'n wanhopige, gekke en suiwer idiotiese toestand het ek my ex-vriendin gebel en ek het haar vertel dat ek myself wou doodmaak. Ek het dit ernstig oorweeg om dit ook te doen.
Twee dae later het ek deur die Santa Cruz-berge gery, en toe ek skielik om 'n skerp draai beweeg, het my stuurkolom gebreek en ek kon nie die rigting van die motor beheer wat regs oor 'n steil krans was nie. Ek het 'n skrikwekkende skrik ervaar, aangesien die tyd stadig begin beweeg het. Ek het die hele gewig van my lyf op die remme gesit, maar die motor het te vinnig beweeg en ek het reguit van die krans af gevlieg.
Sodra my motor was in die middel van die tyd heeltemal gestop. Ek het die teenwoordigheid van 'n hoër intelligensie met my gevoel en die vraag wat my in hierdie tydlose oomblik gestel het, was kristalhelder: "Jy het gesê dat jy wil sterf, hier is jou kans. Wil jy regtig doodgaan? 'Het die ontstoke stem gevra. Dink aan al die mense wat ek liefgehad het, ek het geweet dat ek wou lewe. Ek het gesmeek en gepleit vir my lewe.
Oomblikke later het die voorkant van my motor om die twee honderd voet onder in die berg geslaan. Ek was verbaas om lewend te wees. Ek het opgekyk na die truspieël en verwag om die ergste te sien en het nie eens bloed gesien nie. My motordeur was aan die bestuurder se kant, sodat ek die passasier se kant moes klim. Wonderlik kon ek die berg klim en hulp vra.
Toe die polisie aangekom het, het die beampte my vertel dat hy nog nooit iemand gesien het wat voorheen oor die krans gaan nie, laat staan ​​weg. Ek het werklik geseën en het nooit weer selfmoord oorweeg nie. Die lewe is eenvoudig te kosbaar en ek voel nou te sterk dat ek 'n belangrike missie het om hier te voltooi.
Byna-Dood-ervaring (NDE) vs Psigedeliese Ervarings
Toe ek sielkundige Charles Tart ondervra het, het ek hom gevra hoe 'n naby-dood ervaring (NDE) soortgelyk aan en anders as 'n psigedeliese ervaring is. Hy het geantwoord:
Ek wens dat ek kan sê ons het baie studies wat gedetailleerde fenomenologiese vergelykings gemaak het, maar natuurlik het ons dit nie. Die NDE is natuurlik gekonsentreer op die feit dat jy dink dat jy dood is, wat 'n mooi kragtige middelpunt is. Dit sluit gewoonlik die gevoel van om deur 'n tonnel te beweeg, na 'n lig, kontak met ander wesens, en 'n vinnige lewensoorsig.
'N Psigedeliese ervaring mag nie al hierdie eienskappe hê nie. Sommige van die eienskappe kan teenwoordig wees, maar sekere besonderhede van die NDE mag dalk ontbreek, soos die vinnige lewensoorsig of die vinnige terugkeer na normale bewussyn. Nou, dit is interessant. Dit is een van die baie skerp verskille tussen psigedeliese ervarings en NDE's. Met NDE's kan jy voel dat jy êrens daarheen is, en dan sê hulle dat jy moet teruggaan en bang! Jy is terug in jou liggaam en alles is normaal weer.
Met psychedelika kom jy natuurlik stadiger af en ondervind gewoonlik nie 'n verkorte lewensoorsig nie. . . . Maar psigedeliese ervarings bereik ook oor 'n veel groter terrein van moontlikhede.
Laat ek jou iets vertel oor die lewensoorsig. Dit is uiters algemeen in NDE's dat persone 'n lewensoorsig ondergaan, waar hulle voel asof hulle ten minste elke belangrike gebeurtenis in hul lewe onthou, en dikwels sê hulle elke gebeurtenis in hul lewe. Soms brei dit selfs uit om nie net elke gebeurtenis in hul lewe te onthou en herleef nie, maar ook om psigies die reaksie van ander mense op al hul aksies te ken. Vir sommige moet dit vreeslik wees, want dit lyk asof jy jou pyn werklik sal ervaar.
Ek hoor baie selde dat mense iets sê oor 'n lewensoorsig oor psigedelika. Ja, soms het verlede herinneringe ontstaan, maar nie hierdie dramatiese oorsig van 'n mens se hele lewe nie. Daar is soms gevolge wat oorvleuel en wedersyds is, maar ek sal sê dat die NDE sterker is. Dit is meer kragtig in die sin dat 'n persoon meer drastiese veranderinge in hul lewenstyl of in hul gemeenskap kan maak as hulle die aanvaarding van die NDE probeer integreer en sin maak. Dit is ook meer kragtig in die sin dat dit meer aanspreeklik is om langer blywende veranderinge te veroorsaak.
'N Psigedeliese ervaring kan ook kragtige lewensveranderende effekte hê. Maar laat ons dit in die gesig staar: sommige mense kan hul psigedeliese ervaring eerder vergeet, baie minder verander hul lewens. Dit kan sekere aspekte van die NDE simuleer, maar dit dra nie dieselfde krag wat die tipiese NDE doen nie.
Dit is eintlik waar met my eie ervaring. My psigedeliese ervarings was bleek in vergelyking met die tyd dat my motor oor die krans gegaan het. Vir ongeveer 'n jaar daarna het die ervaring my die lewe op 'n heeltemal nuwe en vreugdevolle manier waardeer, en dit het my vrees vir omtrent alles, insluitend die dood, uitgeskakel. Ek was so opgewonde om net lewendig te wees, en die blik van sonlig wat deur die blare van 'n boom flikker, sal my dankbaarheid tot my oë bring. Hierdie nuwe toestand van persepsie het egter na ongeveer 'n jaar verdwyn en ek het weer my ou neurotiese self geword.
Kontak met die dooies
My laat vriend, Nina Graboi (wat ek vir my boek gevoer het Mavericks of the Mind) en ek het dikwels gedink aan filosofiese idees oor die verborgenheid oor wat met die bewussyn na die dood gebeur. Dit was een van ons gunsteling onderwerpe van gesprek. Oor die algemeen het ek die standpunt ingeneem dat nadat jy doodgaan, jou individualiteit oplos, en jou gevoel van bewustheid saamsmelt met die universele eenheid, die bron van alles, die verstand van God.
Aan die ander kant was Nina se standpunt: "Wel, daar is natuurlik wel, maar dan is daar al hierdie vlakke tussenin, waar die persoonlikheid bly, behalwe die liggaam, en jy gaan deur verskeie inkarnasies daarmee." Vir jare het ons het heen en weer gegaan met hierdie idees. In ons gesprekke het Nina na haar liggaam verwys as 'n ruimtepak. Sy het gesê dat sy 'n nuwe spasiepak gaan kry nadat sy dood is, met herinneringe uit haar vorige lewens versigtig gekodeer, en dat sy elke keer as sy reïnkarnereer, van een ruimtesak na die ander sal gaan.
Nadat Nina in 1999 gesterf het, het ek een nag in my tydskrif by 'n vriend se huis in Colorado geskryf en die TV was aan die gang. Ek het sowat 'n uur voorheen 'n cannabiskoekie geëet en gedink aan wat in Nina se gedagtes aangaan toe sy dood was. Ek het aan myself gedink, Ek sal wed Nina het gedink, "Nou sien ek-David Jay Brown was reg! Jy meng net met die universele bewussyn. " Terwyl ek daar gesit het, het ek op 'n soort egoïstiese, self-gelukwensende manier na my gekyk en op die televisieskerm was net twee woorde: SPACE SUIT.
'N Toring het my ruggraat gereis, ek het opgehou om in my tydskrif te skryf, en my kakebeen het oopgesak. Dit was die mees diepgaande gevoel van kommunikasie met iemand nadat hulle gesterf het wat ek ooit gesien het. Dit is die mees oortuigende bewyse wat ek persoonlik ervaar het dat bewustheid nie net na die dood voortduur nie, maar dat sekere sin vir individualiteit ook voortduur.
Sekerlik, ander verduidelikings sou dit kon verantwoord, maar dit was te opvallend om net 'n blote toeval te lyk. Tog is ek nie heeltemal oortuig nie. Miskien het ek dit net ge hallucineer?
Park Street Press, 'n afdruk van Inner Traditions Inc.
© 2013 deur David Jay Brown. www.innertraditions.com
Hierdie artikel is uitgetrek met toestemming van Hoofstuk 8 van die boek:
Die Nuwe Wetenskap van Psigedelika: By die Nexus van Kultuur, Bewussyn en Spiritualiteit
deur David Jay Brown.
So lank as wat die mensdom bestaan ​​het, het ons psigedelika gebruik om ons vlakke van bewussyn te verhoog en genesing te soek - eers in die vorm van visioenêre plante soos cannabis en nou met die toevoeging van mensgemaakte psigedelika soos LSD en MDMA. Hierdie stowwe het geestelike wakkerwordinge, artistieke en literêre werke, tegnologiese en wetenskaplike innovasie, en selfs politieke revolusies geïnspireer. Maar wat hou die toekoms vir die mensdom - en kan psychedelika ons daar help?
David Jay Brown het 'n meestersgraad in psigobiologie van die Universiteit van New York. 'N Voormalige neurowetenskap navorser aan die Universiteit van Suid-Kalifornië, het hy geskryf vir Wired, Vind, en Scientific American, en sy nuusberigte het verskyn Die Huffington Post en CBS News. 'N Gereelde gasredakteur van die MAPS Bulletin, hy is die skrywer van verskeie boeke, insluitend Mavericks of the Mind en Gesprekke op die Rand van die Apokalips. Besoek hom by www.mavericksofthemind.com
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Laat hulle praat: om dood te gaan in die ope en die viering van die lewe
Die wetenskap van die verhoging van plesier en kreatiwiteit deur gebruik te maak van Psychedelics?
Het jy die reg om te kies wanneer jy gaan sterf?