Ehud en die Sirkel van Sonde – Rusplekkies op my Geloofspad
Ons kyk vandag na een van die minder bekende helde in die Bybel: 'n man met die naam van Ehud. Ons ontmoet hom in die boek van Rigters, waar ons lees hoedat hy die Israeliete bevry het van die juk van die Moabiete. Ek glo dat ons 'n hele paar waardevolle lesse kan leer uit hierdie verhaal. Ons weet nie baie van Ehud nie, behalwe dit wat ons uit hierdie paar verse kan leer en aflei nie. Dit blyk dat Ehud 'n goeie strateeg en leier was, asook dat hy belangrik genoeg geag was om die afvaardiging te lei wat die jaarlikse belasting moes gaan oorbetaal aan die koning van Moab, aan wie Israel op daardie stadium onderdanig was. Die Bybel meld spesifiek dat Ehud linkshandig was en ek glo dat die ironie nie verlore gegaan het aan die Israeliete nie; want Ehud was uit die stam van Benjamin, en Benjamin beteken 'seun van my regterhand'. Maar kom ons lees eers sy verhaal:
Rigters 3:11-30 Toe kry die land rus veertig jaar lank. En Otniël, die seun van Kenas, het gesterwe. (12) En die kinders van Israel het weer gedoen wat verkeerd was in die oë van die HERE. Toe maak die HERE Eglon, die koning van Moab, sterk teen Israel, omdat hulle gedoen het wat verkeerd was in die oë van die HERE; (13) en hy versamel by hom die kinders van Ammon en Amalek. Daarop het hy weggetrek en Israel verslaan, en hulle het die Palmstad in besit geneem. (14) En die kinders van Israel het Eglon, die koning van Moab, agttien jaar lank gedien. (15) Maar toe die kinders van Israel die HERE aanroep, het die HERE vir hulle as verlosser verwek: Ehud, die seun van Gera, die Benjaminiet, 'n man wat links was. Deur hom stuur toe die kinders van Israel die belasting aan Eglon, die koning van Moab. (16) En Ehud het vir hom 'n swaard gemaak, aan twee kante skerp, een el lank, en dit onder sy klere aan sy regterheup vasgegord; (17) en hy het die belasting aan Eglon, die koning van Moab, gebring; en Eglon was 'n baie vet man. (18) En toe hy die belasting volledig afgelewer het, bring hy die mense wat die belasting gedra het, weg; (19) maar hy self het omgedraai by die gesnede beelde wat by Gilgal was, en gesê: Ek het 'n geheime opdrag aan u, o koning! Dié sê toe: Stil! En almal wat by hom staan, het van hom af weggegaan buitentoe. (20) En toe Ehud by hom inkom, terwyl hy in die koel bo-kamer sit wat vir hom alleen was, sê Ehud: Ek het 'n woord van God aan u! En toe hy van sy stoel af opstaan, (21) steek Ehud sy linkerhand uit en gryp die swaard van sy regterheup af en steek dit in sy buik, (22) sodat selfs die hef agter die lem ingedring het en die vet, want hy het die swaard nie uit sy buik uitgetrek nie, om die lem toegesluit en by die wond uitgepuil het. (23) Toe gaan Ehud uit op die galery, maar hy het die deure van die bo-kamer agter hom gesluit en gegrendel. (24) Net toe hy uitgegaan het, kom sy dienaars; en toe hulle sien en kyk: die deure van die bo-kamer was gegrendel, sê hulle: Hy is seker besig om sy voete te bedek in die koel kamer. (25) En hulle het gewag totdat hulle verleë was; maar—hy het die deure van die bo-kamer nie oopgemaak nie! En toe hulle die sleutel gaan haal en oopsluit, lê hulle heer daar dood op die grond! (26) Maar terwyl hulle nog talm, het Ehud ontvlug en die gesnede beelde verbygegaan en na Seïra ontsnap. (27) En toe hy aankom, blaas hy op die ramshoring op die gebergte van Efraim, en die kinders van Israel het saam met hom van die gebergte afgetrek, en hy voor hulle uit. (28) Toe sê hy vir hulle: Volg my, want die HERE gee julle vyande, die Moabiete, in julle hand; en hulle het agter hom aan afgetrek en die Moabiete van die driwwe van die Jordaan afgesny en niemand toegelaat om deur te gaan nie. (29) En hulle het in dié tyd van Moab omtrent tien duisend man verslaan, almal goed geboude en almal dapper manne, en niemand het vrygekom nie. (30) So moes Moab dan dié dag buig onder die hand van Israel; en die land het tagtig jaar lank gerus.
Eglon – Sirkel van Sonde
Die Bybel is vol weggesteekte klein juweeltjies. Om die eerste juweel van Ehud se verhaal te ontdek, is dit nodig om die patroon van sonde waarin Israel telkens verval het, raak te sien:
Afvalligheid is die eerste stadium: Israel het gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here (v.12). Hulle het God vergeet en weggedraai van Hom na ander vleeslike en sondige belange. Hulle het ook hul aanbidding van God vervang met die aanbidding van ander gode.
Slawerny is die tweede stadium: God het die Israeliete aan Eglon, die koning van Moab, in slawerny oorgegee. In hierdie stadium van die sirkel van sonde was Israel onder God se oordeel vir hulle afvalligheid. Israel het 18 jaar lank vir Eglon gedien. Dit was nie vir hulle lekker nie maar hulle was vasgevang in hulle slawerny.
Dan sien ons die derde stadium wat Smeking is (v.15). Die Israeliete het tot die Here uitgeroep.
Uiteindelik het die vierde en laaste stadium gekom – Verlossing: God het in Sy genade 'n verlosser genaamd Ehud opgewek. Hierdie redder het na Gilgal gekom om sy eerbetoon aan Eglon te bring en hom in die proses doodgemaak. Ehud het die basuin geblaas, en die hele Israel het by hom aangesluit terwyl hy hulle teen die Moabiete gelei het.
Vier juwele in die verhaal
Hier is die eerste juweel wat vir my uitstaan: Die koning van die Moabiete, Eglon – se naam beteken o.a. 'sirkel' of 'kringloop'. As die Israeliete se leiers geestelik waaksaam was, sou hulle God se waarskuwing raakgesien het alreeds in die betekenis van hulle slawemeester se naam.
Die tweede juweel is dat Eglon ('Koning Kringloop') die koning van die Moabiete was. Moab was hulle stamvader, en hy was verwek toe Lot bloedskande met sy dogter gepleeg het. Op dieselfde wyse doen ons soms dinge in ons lewens wat op die oog af 'n geheim bly of nie iets vreesliks is nie, maar wat ons later vasvang in 'n kringloop of sirkel van sonde.
Die derde juweel vir my is die simboliek van Eglon en die Moabiete. Die Moabiete staan vir al die ongekonfronteerde sondes en verkeerde denkpatrone wat ons in ons lewens toelaat en nie mee wil deel nie – veral daardie sogenaamde 'troetelsondes'. Omdat ons hulle ongehinderd toelaat in ons lewens, groei hulle tot 'goedgeboude en dapper manne' (v.29). In die Nuwe Testament word hulle 'vestings' genoem. Eglon staan vir die 'sirkel van sonde' wat ons in slawerny vasgevang hou. Omdat ons dit bly voer, word dit vet en sterk in ons lewens, net soos wat Eglon 'n baie vet man was. 'n Voorbeeld is die persoon wat sukkel met 'n drank probleem, maar nie met die oorsaak van die probleem wil deel nie. Elke keer wanneer daar dus 'n sneller plaasvind (bv. sy meisie sê hom af) dan gee hy om oor aan drank om die pyn te hanteer. Die oorsaak van die probleem (bv. minderwaardigheid) word egter nie mee gedeel nie en dit hou hom vasgevang in slawerny aan drank.
Die vierde juweel is dat die siklus begin het toe daar vrede in die land was (v.11). Dit is opvallend in ons eie lewens hoedat ons God aanroep wanneer ons in nood verkeer, maar hoedat ons afvallig raak en ander belange begin dien wanneer dit met ons begin goedgaan en ons voorspoedig raak.
Ehud – Die Verlosser
In vers 15 lees ons dat God die Israeliete se gebede verhoor het en vir hulle 'n verlosser verwek het – Ehud, die seun van Gera. Ons het gesien hoedat Eglon verwek is uit Moab, wat staan vir ongekonfronteerde sondes. Ehud – die verlosser, sien ons, is verwek uit Gera. Gera beteken 'graankorrel' en dit herinner ons aan Jesus se woorde in Joh 12:24 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, as die koringkorrel nie in die grond val en sterf nie, bly dit alleen; maar as dit sterf, dra dit veel vrug. Volgens Hitchcock se Bybelname staan Gera ook vir: 'konfrontasie', 'oorlogsvoering' en 'pelgrimsreis'. Hieruit sien ons dat 'n verlossing teen ons slawerny aan sonde opgewek word wanneer ons bereid word om 'n pelgrimsreis onderneem om die sondes in ons lewens te konfronteer en oorlog daarteen te voer.
Ehud, die Verlosser – was presies bereid om dit te doen. Hy het die oorsaak van die verslawing geïsoleer van die sondes wat dit omring, dit gekonfronteer ('ek het 'n woord van God aan u') en oorlog daarteen gevoer sodat dit dood voor sy voete neergeval het.
Ehud beteken 'verenig' en 'sterk'. Hieruit sien ons dat ons verenig en sterk raak teen ons vyande wanneer ons bereid is om dit te konfronteer met God se woord, net soos wat Ehud met Eglon gedoen het. Ehud beteken ook 'een wat lofprys'. Dit leer ons dat ons sterk en verenig raak wanneer ons daarop fokus om God te loof en prys in plaas daarvan om op ons sondes te fokus. Dit herinner ons ook aan Ps 22:3 (22:4) U [is] die Heilige wat woon onder die lofsange van Israel!
Ons leer ook in hierdie verhaal dat mense tevrede is om lank in slawerny te bly. Dit het Israel agttien jaar geneem voordat hulle tot die Here uitgeroep het. Ons moet onsself afvra, hoekom het hulle so lank gewag? Hoekom wag ons so lank wanneer ons verslaaf raak aan sondige patrone? Miskien omdat ons bang of skaam is om die realiteit of die lelikheid van hierdie patrone en verslawings in die gesig te staar. Miskien voel ons ons gaan iets verloor wat ons te veel geniet. Of dalk is ons tevrede om te bly waar ons is en ons ellende word vir ons gemaklik. Maar ons het 'n Verlosser, 'n Verlosser wie se naam Jesus is, en Hy red ons van die heerskappy en krag van die sonde in ons lewens. Of dit nou agt jaar of 18 jaar is, ons kan vandag die Here aanroep. Ons kan van ons sonde wyk en Hy sal ons van ons verslawing bevry.
Dan sien ons die gevolg daarvan om na Christus te kom, om van ons afgode weg te draai en Hom toe te laat om ons te verlos. Die resultaat is rus en vrede. Nadat Ehud Israel verlos het, was daar 80 jaar rus in die land. Paulus skryf dat die loon van sonde die dood is, maar die vrye gawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, ons Here (Romeine 6:23). Sonde maak ons ​​ongelukkig; dit beroof ons van ons gevoel van vreugde en welsyn. Maar God gee ons nuwe lewe in Christus en gee ons rus van ons verslawing tot sonde.