United Airlines verklaar bankrotskap - Inligting
United Airlines lê aansoek om bankrotskap van hoofstuk 11
United Airlines het vandag om bankrotskap aansoek gedoen en word die grootste lugredery wat ooit hofbeskerming gekry het, nadat 'n swak ekonomie, hoë koste en lae tariewe die wêreld se tweede grootste lugredery met te veel skuld en te min kontant gelaat het.
Die lugdiens sal steeds vlieg terwyl dit onder beskerming van die Amerikaanse bankrotskapshof in die noordelike distrik van Illinois herorganiseer.
Vliegtuie van United Airlines sit op die teerpad op die Ronald Reagan Nasionale Lughawe in Virginia. Die lugredery het hoofstuk 11 -bankrotskap ingedien nadat hy 'n versoek om federale leningwaarborge verloor het.
United volg sy kleiner mededinger, US Airways Group Inc. van Arlington, Virginia, as die tweede groot Amerikaanse lugredery wat vanjaar bankrot is.
Die mees algemeen aanvaarde teorie oor die oorsprong van die woord "bankrotskap" kom uit 'n mengsel van die ou Latynse woorde BANKUS (BENK OF TAFEL) EN RUPTUS (GEBREEK).
Die mees algemeen aanvaarde teorie oor die oorsprong van die woord "bankrotskap" kom uit die vermenging van die ou Latynse woorde bancus (bank of tafel) en ruptus (stukkend). Toe 'n bankier, wat oorspronklik sy openbare marktransaksies op 'n bank uitgevoer het, nie kon voortgaan om uit te leen en sy verpligtinge na te kom nie, was sy bank gebreek in 'n simboliese bewys van mislukking en onvermoë om te onderhandel. As gevolg van die frekwensie van hierdie praktyk in Middeleeuse Italië, word die huidige term bankrot algemeen geglo spesifiek uit die vertaling van banco rotto, Italiaans vir gebroke bank. Ander spekuleer dat die woord se oorsprong eintlik voortspruit uit die Franse uitdrukking banke roete, tafelspoor. Hierdie frase het betrekking op die metaforiese praktyk van slegs 'n teken wat op die plek van 'n bankier se tafel oorgebly het toe hy daar was en nou weg is. Hierdie praktyk het diegene wat vinnig gevlug het, ontsnap met geld wat aan hulle toevertrou was.
IN ENGELAND WORD DIE EERSTE AMPTELIKE WETTE MET BETREKKING TOT 1542 IN HENRY VIII.
In Engeland is die eerste amptelike wette aangaande bankrotskap in 1542 onder Henry VIII aangeneem. Destyds word 'n bankrot persoon as 'n misdadiger beskou en as sodanig straf opgelê, wat wissel van gevangenisstraf tot die uiterste doodsvonnis. In die 16de eeu het Spanje se Phillip II in die jare tussen 1557 en 1596 vier afsonderlike staatsbankrotskappe verklaar. Trouens, Spanje het die eerste soewereine nasie geword wat bankrotskap verklaar het. In die vroeë agtiende eeu was daar 'n stelsel van vooruitdenkende, positiewe versterking met die bekendstelling van Statuut 4 Anne Ch. 17, wat bepaal dat onbetaalbare skulde afgeskryf sou word om die skuldeisers te beloon wat ingestem het om te betaal wat hulle kan.
In die Verenigde State was vroeë federale bankrotwette tydelike antwoorde op slegte ekonomiese toestande.
In die Verenigde State was vroeë federale bankrotwette tydelike reaksies op slegte ekonomiese toestande: Die eerste amptelike bankrotwet is in 1800 in reaksie op grondspekulasie uitgevaardig en onmiddellik in 1803 herroep. In reaksie op die paniek van 1837 was 'n tweede bankrotwet aangeneem in 1841. Hierdie wet is vinnig herroep in 1843. Die ekonomiese omwenteling van die burgeroorlog het daartoe gelei dat die kongres in 1867 nog 'n bankrotwet aangeneem het, en die wet is in 1878 herroep. Elkeen van hierdie wette het 'n mate van toelae vir die aflegging van onbetaalde geld. skuld. Die eerste twee, dié van 1800 en 1841, het slegs 'n minimale kwytskelding van skuld toegelaat, terwyl die wet van 1867 die eerste was wat beskerming vir korporasies insluit. Voor die 20ste eeu het reëls en praktyke rakende bankrotskap die skuldeiser in die algemeen bevoordeel en was dit strenger teenoor die bankrot. Die fokus was daarop om die beleggings van die skuldeisers te verhaal, en-anders as nou-was byna alle bankrotskappe destyds onwillekeurig. Die praktyk van onwillekeurige aansoeke bestaan ​​vandag nog, met die opsie om na vrywillige liasseringstatus oor te skakel, maar dit bly relatief skaars.
Moderne bankrotwette en praktyke in die Verenigde State beklemtoon rehabilitering (herorganisering) van debiteure in nood met 'n beperkte nadruk op die straf van die skuldeiser.
Moderne bankrotwette en -praktyke in die Verenigde State beklemtoon die rehabilitasie (herorganisasie) van debiteure in nood, met 'n beperkte klem op die straf van die skuldenaar. Die Bankrotskapwet van 1898 was die eerste wat ondernemings in nood die opsie gegee het om teen skuldeisers beskerm te word. Die onderneming kan 'n "aandele -ontvangerskap" kry, 'n bepaling wat gedurende die dertigerjare baie meer formeel en uitgebreid in die Verenigde State gemaak is. Die ekonomiese omwenteling van die Groot Depressie het bykomende wetgewing oor bankrotskap opgelewer, veral die Bankrot -wette van 1933 en 1934. In 'n Amerikaanse hooggeregshofbesluit van 1934 het die hof onthul dat die hoofdoel van bankrotwette was om skuldenaars 'n "nuwe begin" te bied van finansiële laste. In Plaaslike lening v. Hunt, beweer die Hooggeregshof, "[Ek] gee aan die eerlike, maar ongelukkige skuldenaar ... 'n nuwe geleentheid in die lewe en 'n duidelike veld vir toekomstige inspanning, onbelemmerd deur die druk en ontmoediging van bestaande skuld."
HIERDIE WETGEWING KULMINEER MET DIE CHANDLER -WET VAN 1938, WAT STOFBEPALINGS INGESLUIT HET TOT HERORGANISASIE VAN BESIGHEDE.
Hierdie wetgewing het 'n hoogtepunt bereik met die Chandler Act van 1938, wat aansienlike bepalings vir herorganisasie van besighede ingesluit het. Ook in 1938 het die kongres artikel 60e van die bankrotskapwet uitgevaardig en 'n enkele en aparte fondsbegrip geskep wat bedoel is om verliese aan kliënte te verminder deur hulle voorrang te gee bo eise van algemene skuldeisers. Die sekuriteitsbedryf het in 1969 en 1970 beduidende onstuimigheid beleef, wat gelei het tot vrywillige likwidasies, samesmeltings, ontnemings en bankrotskappe van 'n aansienlike aantal makelaars. In reaksie op hierdie situasie het die Kongres die Securities Investor Protection Act van 1970 uitgevaardig in 'n poging om die aansoeke te onderdruk, beleggersvertroue te herstel en finansiële verantwoordelikheidsvereistes vir geregistreerde makelaars en handelaars op te gradeer.
DIE WET OP HANDLEIDING VAN DIE BANKGELD
DIE WET OP HANKLIKHEID Hervorming van 1978 het op 1 OKTOBER 1979 van krag geword.
Die Wet op die Bankrotskaphervorming van 1978 het op 1 Oktober 1979 in werking getree. Hierdie wet, wat steeds dien as die uniforme federale wet wat vandag alle gevalle van bankrotskap beheer, het die bankrotskapspraktyke aansienlik opgeknap. 'N Sterk hoofstuk vir herorganisasie van sake is geskep: Hoofstuk 11, wat die ou hoofstukke X, XI en XII vervang het wat deur die 1898 -wet geskep is en deur die Chandler -wet gewysig is. Net so het 'n sterker persoonlike bankrotskap, hoofstuk 13, die ou hoofstuk XIII vervang. Oor die algemeen het die Hervormingswet van 1978 dit vir ondernemings en individue makliker gemaak om 'n bankrotskap in te dien en te herorganiseer. Die 1978 -wet was 'n belangrike wetgewing wat 'n aantal regsopgawes begin het, en baie wysigings en geregtelike verduidelikings van die 1978 -wet is gedurende die 1980's geïmplementeer. Een belangrike gebeurtenis was die uitspraak van die Hooggeregshof in 1982 dat die vergrote jurisdiksie van die bankrotskapshof, wat deur die 1978 -wet ingestel is, ongrondwetlik was. In die leek se terme, lui die uitspraak van die Hooggeregshof dat bankrotters regters te veel mag gekry het en dat hul pligte oorvleuel met dié van ander takke van die regering. Hierdie besluit van 1982 het gelei tot die wysigingswet op bankrotskap van 1984.
DAAR IS 'N Aantal ander noemenswaardige ontwikkelings in bankrotskapreëls tydens die 1980's.
Daar was 'n aantal ander noemenswaardige ontwikkelings in die bankrotreëls gedurende die 1980's. Die 1978-wet het nie belastingverwante aangeleenthede gedek nie, en dit is behandel deur die Wet op Bankrotskapsbelasting van 1980. Die belastingwet het dinge soos belastingverliese en belastingreëls verduidelik wanneer daar 'n ruil van ekwiteit vir skuld is. 'N Uitspraak van die hooggeregshof van 1983 betwis die gemak waarmee ondernemings hulself teen arbeidskontrakte kan beskerm terwyl hulle bankrot is. Die Wysigingswet op Bankrotskappe van 1984 beperk maatskappye se reg om arbeidskontrakte te beëindig. In 1986 is hoofstuk 12 geskep vir die aanpassing van die skuld van 'n 'familieboer' of 'familievisser'. Volgens die administratiewe kantoor van die Amerikaanse howe het die kongres hoofstuk 12 ingestel "spesifiek om te voldoen aan die behoeftes van familieboere wat finansieel in nood verkeer. Die primêre doel van hierdie wetgewing was om familieboere wat bankrot was, 'n kans te gee om hul skuld te herorganiseer en hul plase te behou. " Gedurende die 1980's en vroeë 1990's is rekordgetalle bankrotskappe van alle soorte ingedien. Baie bekende ondernemings het om bankrotskap aansoek gedoen, hoofsaaklik ingevolge hoofstuk 11, waaronder LTV, Eastern Airlines, Texaco, Continental Airlines, Allied Winkels, Federated Department Winkels, Greyhound, R.H. Macy en Pan Am. Verskeie van hierdie groot sake, soos Maxwell Communication en Olympia & amp York, het die ekstra kompleksiteit gehad om die transnasionale insolvensiereëls van verskillende lande te betrek. Hierdie massiewe bankrotskappe het uitdagings vir die hofstelsel geskep.
NUWE TEGNIEKE, SOOS "VOORVERPAKTE" EN "VOORGEREELDE" BANKRUPPETIES, HET DIE HOFE TOEGESTAAN OM DIE VERHOGDE KASLOAD VAN DIE LAAT 1980's EN VROEG 1990's REGTIG doeltreffend te hanteer.
Nuwe tegnieke, soos "voorafverpakte" en "vooraf gereëlde" bankrotskappe, het die howe in staat gestel om die verhoogde saaklading van die laat 1980's en vroeë 1990's redelik doeltreffend te hanteer. So 'n voorafverpakte bankrotskap, ook bekend as 'voorafverpakte', is 'n situasie waarin 'n onderneming met sy skuldeisers vergader om ooreen te kom oor die voorwaardes van 'n herorganisasieplan voordat die petisie van hoofstuk 11 ingedien word. In 'n standaard liassering word sulke onderhandelinge gevoer na die bankrotskap. Hierdie voorafverpakte benadering bied die potensiële voordeel van 'n meer tydige, koste-effektiewe herstrukturering van bankrotskappe. Ondanks die gebruik van vooraf-onderhandelde aansoeke, was daar steeds groot kommer oor die vlak van professionele fooie en oënskynlike vermorsing van korporatiewe bates in 'n aantal bankrotskapsake. Onlangse inisiatiewe om hierdie kwessies te hanteer, sluit in die 'fast-track'-benadering tot klein en mediumgrootte hoofstuk 11-sake wat in verskeie distrikte gebruik word. In die vroeë 1990's was daar ook 'n toename in die gebruik van eksaminatore en bemiddelaars, veral in groot gevalle. Daar word verwag dat hierdie professionele persone, wat oor breë magte beskik of beperk is tot die fokus op spesifieke aangeleenthede, die oplossing van omstrede aangeleenthede sal bespoedig en die tyd en geld wat aan komplekse sake bestee word, sal verminder.
DIE WET OP DIE BANKRUPTCY
OP 22 OKTOBER 1994 TEKEN PRESIDENT WILLIAM (WETSKRIF) JEFFERSON CLINTON DIE WET OP HANKLIKHEIDSVORMING VAN 1994 (OPENBARE REG 103-394, 22 OKTOBER 1994).
Op 22 Oktober 1994 onderteken president William (Bill) Jefferson Clinton die Bankrotcy Reform Act van 1994 (Public Law 103-394, 22 October 1994)-die mees omvattende stuk bankrotwetgewing sedert die 1978-wet. Die Wet van 1994 bevat baie bepalings vir besigheids- en verbruikersbankrotskap, insluitend die volgende: bespoedig bankrotskapsverrigtinge, moedig individuele skuldenaars aan om hoofstuk 13 te gebruik om hul skulde te herskeduleer eerder as om hoofstuk 7 te gebruik om skuldeisers te vereffen en te help met die verhaal van eise teen bankrot boedels. Die hervormingswet van 1994 het ook 'n nasionale bankrotskapskommissie geskep om verdere veranderinge in die bankrotskapswet en ander aangeleenthede te ondersoek. In November 1997 het die National Bankruptcy Review Commission 'n uitgebreide en gedetailleerde verslag oor hervorming van bankrotskappe voltooi.
Die afgelope twee dekades het die aantal groot lugrederye in die VSA met die helfte verminder. Kyk hoe konsolidasie in die 2000's kliënte met minder opsies gelaat het namate die wins gestyg het.
Terwyl die koronaviruspandemie die wêreldwye lugvaartbedryf steeds teister, het die drie groot Amerikaanse lugrederye almal die regering om hulp gevra om die afswaai te oorleef, ondanks die feit dat hulle in die vorige jare miljarde winste verdien het.
American Airlines, United Airlines en Delta Air Lines vorm die drie groot as die grootste lugrederye in die land, met 'n voorjaarbelasting van 2018 vir onderskeidelik $ 2.8 miljard, $ 2.7 miljard en $ 5.1 miljard.
Net 20 jaar gelede was die winste nie so groot nie en die lugvaartlandskap in die VSA was baie anders, met meer name wat destyds op die lughawe van die land gesien is, in teenstelling met vandag.
Die eerste hoëprofiel-samesmelting van lugrederye het plaasgevind tussen American Airlines en Trans World Airlines kort na die eeuwisseling, wat 'n neiging in die Amerikaanse lugvaart sou begin, aangesien konsolidasie 'n verswakte bedryf sou oorneem wat deur die terreuraanvalle van 11 September getref is, 2001, en die finansiële krisis van 2008.
In die 19 jaar sedert die twee lugrederye saamgesmelt het, het die VSA nog agt samesmeltings en verkrygings gevorm wat die huidige bedryf vorm en die weg gebaan het vir rekordwins, aangesien sommige lugdienste met elke transaksie groter geword het.
Die gevolg van jare van samesmeltings en verkrygings het drie dominante diensverskaffers in die VSA geword, met kleiner ondernemings wat in hul skaduwee en in die gapings werk, en die Amerikaanse publiek het minder opsies.
Met die Amerikaanse lugvaartbedryf op die rand van ineenstorting weens die dalende vraag te midde van vrees vir COVID-19, kyk na die belangrikste samesmeltings wat ons huidige lugvaartbedryf gevorm het.
OPgedateer (31/12/20) - Die lys van bankrotskappe vir lugrederye vir 2020 is nou gesluit
Gegewe die geweldige gewildheid van die lys van bankrotskappe in 2019, het ek besluit om die werk in 2020 voort te sit. Ek gebruik ook die geleentheid om almal te bedank wat met wenke en voorstelle van oor die hele wêreld vir my geskryf het.
Daarbenewens sal hierdie jaar ook probeer om tred te hou met nuwe lugrederye op 'n ander inskrywing. As u weet dat nuwe lugrederye bekendgestel word, stuur dit gerus op my pad!
Nantucket Express (VSA)
Nie veel inligting oor hierdie lugredery nie, hul webwerf is nie meer aktief nie, maar die FAA het sy AOC vroeër in Januarie herroep omdat hy vlugte met ongekwalifiseerde vlieëniers uitgevoer het
Toe Qatar Airways belê in die sieklike Italiaanse lugdiens Meridiana, het dit gelyk asof 'n nuwe jeug op hande was vir hierdie lugredery wat uit Sardinië begin en steeds gedeeltelik besit word deur 'n samelewing wat histories met die Aga Khan verbind is. Dit lyk egter asof die ambisieuse hermerk, die hernoeming en die herontduiking van die program nie genoeg was om dit uit die rooi te trek nie. Air Italy is ook swaar geraak deur die grondlegging van die Boeing 737 MAX, aangesien dit gewed het op die tipe om die ruggraat van sy vloot te vorm. Dit het 20 Boeing 737 MAX bestel, waarvan 3 reeds afgelewer is toe die aarding plaasgevind het.
Hierdie lugredery het reeds 'n tydelike verskyning in die lys van bankrotskappe vir lugrederye in 2019 gemaak, net om vlugte net voor die einde van die jaar te hervat. Maar sonder verrassings, hierdie nuus in Februarie is dat dit vir die tweede (en moontlik definitiewe) tydperk stop. Benewens sy hoofbedryf in Turkye, het dit ook 'n filiaal in die Oekraïne gehad.
Trans States Airlines (VSA)
Hierdie in Missouri gebaseerde, plaaslike lugredery en United Airlines-voerder sal nog 'n paar maande vlieg, maar, soos berig deur The Points Guy, is reeds besluit dat dit einde vanjaar sy bedrywighede sal staak. 36 van sy 50-sitplek Embraer ERJ-145 streekvliegtuie gaan na 'n ander United-vennoot, ExpressJet, oorgeplaas word.
Die betrokkenheid van Virgin Atlantic en 'n konsortium van beleggers was nie genoeg om die grootste onafhanklike plaaslike lugredery in Europa met 63 vliegtuie te red nie. Planne is geskets om Flybe as Virgin Connect te hermerk en as 'n voerder op te tree, maar dit het nooit gekom nie. Die Britse regering het tot die redding gekom, maar dit is te verstane deur ander lugrederye betwis. Ek dink die openbare druk om vlugte in kort afstande (Flybe se spesialiteit) te verminder, het ook nie gehelp nie. Die Coronavirus -epidemie was die laaste strooi.
Compass Airlines (VSA)
Nog 'n Amerikaanse streekvoerder, en een wat besit word deur dieselfde beheermaatskappy as Trans States Airlines (vroeër in hierdie lys genoem). Dit bedryf 'n vloot Embraer E175's vir Delta. Alhoewel dit een van die eerste (maar waarskynlik nie die laaste) is wat te midde van die koronavirus -epidemie gesluit het, het Compass Airlines reeds 'n paar maande verminder, na die aankondiging van Delta in die somer van 2019 dat sy sy kontrak met Compass sou beëindig.
Alhoewel u miskien nog nooit daarvan gehoor het nie (ek moet erken, ek het nie!), Was Ravn die enigste lugredery wat verskeie geïsoleerde bestemmings in Alaska bedien, met 'n gemengde vloot van klein vliegtuigtipes (die grootste is die DHC-8- 100). Soos aangedui deur die lugvaartjoernalis Seth Miller, wie gaan nou hierdie roetes versorg? Wel, dit is moontlik dat Ravn self terugkeer as hy daarin slaag om befondsing vir die roetes te bekom. Sal die situasie monitor en dienooreenkomstig opdateer!
Dit is nie seker of dit by hierdie lys hoort nie, aangesien hierdie volfiliaal van Lufthansa beswaarlik as 'n losstaande lugredery beskou kan word en dit in elk geval in Eurowings (nog een van die groep se eenhede) gevou sou word. Wat egter duidelik lyk, is dat die aankondiging deur die Duitse vlagskip vandag die einde van die pad vir Germanwings aandui.
Suid -Afrikaanse Lugdiens
'N Seldsame voorbeeld van 'n vlagdraer wat ondergaan. Die probleme van die Suid-Afrikaanse Lugdiens (SAL) was lank aan die gang, maar Covid-19 was die laaste strooi. 'N Regeringsbefondsde herkapitalisering van die Suid -Afrikaanse Lugdiens was al 'n hele paar maande die middelpunt van politieke debat, maar dit is nie so nie. South African Airways was een van die grootste lugrederye in Afrika. In ander omstandighede sou Suid -Afrikaanse Lugdiens se bankrotskap die konneksie van Suid -Afrika met die res van die wêreld in die wiele gery het, maar met feitlik geen lugverkeer wêreldwyd op die oomblik nie, sal die uitwerking op die verkeer nie onmiddellik gevoel word nie en sal internasionale lugdienste wat Suid bedien Afrika sal moontlik tyd hê om hul skedules aan te pas sodra dinge weer normaal begin word.
'N Regionale lugredery in Suid -Afrika wat onder die sambreel van die Suid -Afrikaanse Lugdiens werk (sien die vorige inskrywing), hoewel met 'n mate van operasionele en bestuursonafhanklikheid. South African Express ondervind reeds ernstige probleme lank voor die Coiv-19-epidemie, en tussen Mei en Augustus 2018 is selfs sy AOC opgeskort en dan weer ingestel. Dit begin nou met likwidasieprosedures.
German Airways (Luftfahrtgesellschaft Walter) (Duitsland)
Dit bedryf Bombardier DHC-8-400 en Embraer E-Jets vir Lufthansa se filiaal Eurowings en voorheen vir Air Berlin. Dit het om insolvensie aansoek gedoen nadat die kontrak met Eurowings nie hernu is nie. Die huidige krisis is veral erg met streeks- en voerdraers aan weerskante van die Atlantiese Oseaan!
Miami Air International (VSA)
Nog 'n lugredery wat nie die pandemie kan sluit nie. Miami Air International was 'n charter -lugredery in die stad waarvandaan dit sy naam gekry het.Dit het 'n vloot van 6 B737-800's wat dit vir die weermag, sportspanne en, basies, almal wat 'n lugbrug benodig, gevlieg het.
'N Newe-effek van die probleme by Avianca se moedermaatskappy, wat in dieselfde week vir hoofstuk 11 ingedien is. Dit het 'n 5-vliegtuig-alle-Airbus-vloot bedryf.
Hierdie een was ook lank op dreef, met Covid-19 die laaste strooi. TAME was tot 2011 deel van die Ecuadoriaanse lugmag, toe dit as 'n onafhanklike, kommersiële entiteit beëindig is. Dit het tans 'n paar Airbusse (1 A319 en 1 A320) en 3 ATR-42's bedryf nadat dit sy Embraer E190's in Desember 2019 afgetree het. Die maatskappy begin nou met likwidasieprosedures.
'N Klein lugdiens wat hoofsaaklik tussen Buenos Aires en Montevideo sowel as 'n paar binnelandse bestemmings in Argentinië met CRJ200 -vliegtuie bedryf het. Dit was gesamentlik die eiendom van 'n plaaslike sakeman en die Spaanse streeksmaatskappy Air Nostrum. Daar is steeds 'n kans dat dit herstruktureer kan word en weer kan vlieg, maar die kans lyk skraal, selfs meer, aangesien die Argentynse ekonomie weer (!) In 'n krisis verkeer, en dit voeg dus by tot die lys.
OPDATERING (9/8/20):Dit lyk asof Flyest eintlik omgedraai kan word, aangesien hy die meeste van sy skuld heronderhandel het en nou beleggers soek
Die Argentynse filiaal van die LATAM -groep gee op. Die binnelandse bedrywighede word gesluit, terwyl die internasionale dienste gedeeltelik deur die groep se eenhede in Brasilië, Chili en Peru oorgeneem word (dit wil sê sodra die reissituasie genormaliseer is)
Ten spyte van sy naam, was Air Georgian nie van die land of staat met dieselfde naam nie. Dit was 'n klein Kanadese lugredery, gebaseer in Toronto, wat 'n geruime tyd in samewerking met Air Canada Beechcraft 1900D en CRJ100s bedryf het.
VLAK Europa (Oostenryk)
Dit is die WAG-gebaseerde arm van IAG. 'N Ander filiaal van IAG, ook genoem LEVEL, en wat langafstand-lcc-hibriede dienste uit Barcelona en Parys bedryf, is steeds aktief. IAG Europe het 'n Airbus -smalbakvloot gehad met basisse in Wene en Amsterdam. Dit was 'n poging om vastrapplek te kry op die markte wat voordeel trek uit die afsterwe van die Oostenrykse vervoerder Niki, maar dit was nooit regtig duidelik waarom hierdie taak nie deur Vueling (ook deel van die IAG -groep) vervul kon word nie, of watter sinergieë dit veroorsaak het merk met die langtermyn -operasie.
SunExpress Deutschland (Duitsland)
Dit is die Duitse tak van SunExpress, 'n gesamentlike onderneming tussen Lufthansa en Turkish Airlines wat voorsiening maak vir die ontspanningsmark, veral tussen Duitsland en son- en seebestemmings in die Middellandse See en ander vakansieplekke. Dit is belangrik om te beklemtoon dat die, groter, Turkse tak van SunExpress (wat 40 vliegtuie bedryf) 'n aparte entiteit is en steeds funksioneer.
Dit is 'n klein Chileense vervoerder wat twee Boeing 737-300's bestuur het, hoofsaaklik in huurvlugte en wat die behoeftes van die mynbedryf dek. Die kombinasie van reisbeperkings en mededinging van laekoste -lugrederye soos JetSmart was te veel en die lugredery het besluit om te sluit.
Aandeelhouers (51% Nok Air - 49% Scoot) het besluit om hierdie gesamentlike onderneming te likwideer in die lig van die haglike marksituasie wat veroorsaak word deur die Covid -19 -pandemie. NokScoot was 'n medium- en langafstand -laekostevervoerder wat hoofsaaklik tussen Thailand en verskeie Asiatiese markte (China, Japan, Indië ...) opereer met 'n vloot van 7 B777's.
As deel van die herstrukturering van Virgin Australia, sy moedermaatskappy, deur sy nuwe beleggers, Bain Capital, gaan die Tigerair Australia -bedrywighede staak. Tigerair Australia het 'n hoofsaaklik huishoudelike netwerk bedryf.
Leeward Islands Air Transport - LIAT (Antigua)
Die finansiële kwessies van LIAT was al geruime tyd in die media. LIAT was 'n inter-eiland lugredery wat ATR-turbopropvliegtuie regdeur die Karibiese Eilande bedryf. Dit lyk asof die administrateurs uiteindelik die handdoek ingegooi het. Die Antiguaanse regering het gesê dat 'n nuwe lugdiens geskep kan word om die leemte wat LIAT gelaat het, te vul.
Shoreline Aviation (VSA)
'N Leser het hierdie een onder my aandag gebring. Shoreline Aviation het 10 Cessna Caravan Seaplanes in die noordooste van die VSA bedryf. Seevliegtuie is altyd baie interessant; u kan kyk na hierdie stuk wat ek geskryf het oor watervliegtuie op The Points Guy.
Jet Time (Denemarke)
Alhoewel hierdie Deense charteroperateur bankrot verklaar het, lyk dit asof Jet Time se eienaars binnekort 'n nuwe lugredery met 'n byna identiese naam sal begin.
Hierdie naam beteken min vir die meeste, aangesien hierdie Go2Sky, gebaseer in Bratislava, hoofsaaklik vir ander diensverskaffers onder ACMI -kontrakte bedrywig was. Dit het 'n vloot van 4 Boeing 737-800's gehad.
Nog 'n ander Amerikaanse streek wat die stof byt. Die Expressjet klink vir baie dalk nie bekend nie, want dit werk onder die handelsmerk United. Die vloot bestaan ​​geheel en al uit Embraer ERJ-145-vliegtuie, almal 84.
Dit is nie die eerste keer dat 'n lugdiens wat onder die handelsmerk Air Asia Japan werk, stilhou nie. Die eerste poging van die Air Asia -groep om 'n vestiging in Japan te stig, het uiteindelik tot gevolg gehad dat 'n deel van die bedrywighede in 2013 na sy waagmaat ANA oorgeplaas is en as Vanilla Air hernoem is, waarna dit saamgesmelt word in die Peach -laekoste -filiaal. Hierdie tweede inkarnasie van Air Asia Japan werk sedert 2017, maar die vraagskok wat deur die covid -pandemie veroorsaak is, is te veel om te dra. Air Asia Japan het drie A320 -vliegtuie in sy vloot gehad.
Lugrederye wat as filiale van groot groepe gewerk het, was een van die wat die meeste geraak is deur die sluiting tydens hierdie ongekende krisis in 2020. U hoef net na hierdie lys met bankrotskappe in 2020 te blaai om 'n paar voorbeelde te vind (Avianca Perú, Germanwings, South African Express, Air Asia Japan, ens.). Hierdie keer is Cathay Dragon (eens bekend as Dragonair), 'n filiaal van Cathay Pacific wat in Asië bedrywig was. Dit het 'n vloot van 35 Airbus-vliegtuie bedryf, waarvan 18 A330 wye liggame.
Montenegro Airlines (Republiek van Montenegro)
Byna nie 'n verrassing nie, want dit was lankal in 'n finansieel brose situasie. Ek dink dit is moeilik om die nasionale lugredery van so 'n klein land te wees, selfs al is dit 'n gewilde toeristebestemming. Montenegro Airlines bedryf 3 Embraer E195's en, interessant, 'n Fokker 100! Ek dink dit sal nie moeilik wees vir Europese laekostevervoerders om die leemte te vul sodra die grense weer oopgaan en toeriste na die Adriatiese kus begin terugtrek nie.
Ek was huiwerig om hierdie een op te neem, aangesien hierdie lugredery die afgelope paar jaar baie uiteenlopende bedrywighede gehad het, met min inligting beskikbaar. Dit lyk asof sy vloot van twee Fokker F50's aan 'n ander vervoerder in Afrika verhuur is. Dit wil voorkom asof die Palestynse Owerheid uiteindelik besluit het om die prop van sy ontsteld lugredery te trek.
26 bekende lugrederye wat bedrywig is
Die Britse plaaslike lugredery Flybe het vroeg in Maart sy bedrywighede gestaak.
Die 40-jarige lugredery het gesluit na 'n lang finansiële stryd, maar 'n afname in besprekings wat veroorsaak is deur angs vir COVID-19, het dit oor die grens gedruk.
Dit was nie die eerste Europese lugredery wat hierdie jaar in duie gestort het nie - Air Italy het in Februarie gevou.
Gedurende die afgelope twee dekades het 'n aantal bekende lugrederymerke uit die lugvaartlandskap verdwyn. 'N Groot aantal van hierdie handelsmerke het verdwyn as gevolg van samesmeltings, aangesien lugrederye bymekaargekom het om die brutaal mededingende mark te oorleef.
Noordwes en Delta het saamgesmelt om die nuwe Delta Air Lines te vorm. United en Continental het saamgesmelt om die nuwe United Airlines te skep met vliegtuie wat in Continental livery geverf is. TWA is verkry deur American Airlines. America West en US Air het saamgesmelt om US Airways te word. American Airlines en US Airways het daarna saamgesmelt om 'n nuwe American Airlines te vorm onder bestuur van US Airways. Virgin America is deur Alaska Airlines verkry terwyl AirTran Airways en Morris Air deur Southwest Airlines verkry is.
In Kanada is Canadian Airlines saamgesmelt in Air Canada. Terwyl hy in Brasilië was, is Varig deur Gol verkry. Die Britse Caledonian en British Midland van die VK is albei verkry deur British Airways, wat self ontstaan ​​het deur die samesmelting van British Overseas Airways Corporation, British European Airways en twee kleiner streeksvervoerders.
Maar met die groot aantal lugrederye wat ineengestort het te midde van 'n wye reeks probleme, het ons by Business Insider besluit om 'n lys op te stel van lugrederye wat op die ou manier bedrywig was, sonder geld.
Hierdie artikel is oorspronklik gepubliseer deur Benjamin Zhang in Maart 2019. Dit is opgedateer deur David Slotnick in Maart 2020.
By Noordwes en Delta is daar ten minste 'n einde aan 'n lewenswyse vir werknemers.
United, wat hierdie jaar die grootste wanbetaling in die geskiedenis van die federale pensioenagentskap verreken het toe hy sy tradisionele aftreeplanne geskrap het, het twee diep ronde besnoeiings van sy werkers onder bankrotskapsbeskerming gekry en 25 000 poste uitgeskakel.
US Airways, wat 46,500 werkers gehad het voor die terreuraanvalle in September 2001, het tot 'n diep afname in reis gelei, het nou net 22,000. Sy werkers het drie rondes besnoeiings in sy twee bankrotskappe gedoen.
"Vir Amerikaanse werkers is dit 'n onophoudelike grimmige scenario," het David Gregory, 'n professor in arbeidsreg aan die St. John's University, gister gesê.
Maar alhoewel albei maatskappye herhaaldelik gewaarsku het dat hulle moontlik beskerming teen bankrotskappe moet soek, het werkers elk hul besnoeiings teenstaan, veral dié in Noordwes, wat sedert 2001 $ 3,6 miljard verloor het.
Dit probeer al drie jaar om toegewings van sy vlieëniers, stewardesses, bagasiehanteerders en ander werknemers te wen, wat sy vraag na besnoeiings van $ 900 miljoen tot $ 1,4 miljard in daardie tyd verhoog het.
Maar slegs Noordwes -vlieëniers het ingestem tot besnoeiings, en die lugdiens is in die derde week van 'n staking deur 4 430 lede van sy vakbond, wat 20 Augustus uitgegaan het oor die versoek om $ 176 miljoen aan konsessies.
Noordwes werk steeds met 1 900 toesighouers, kontrakteurs en plaasvervangers. Gister het dit begin om permanente werk aan sommige plaasvervangers te bied. As die staking afgehandel is, hoef Noordwes nie werkers wat dit permanent vervang het, te heraangestel nie.
Northwest -aandele het gister die helfte van hul waarde verloor, nadat The New York Times op sy webwerf berig het dat die maatskappy dit oorweeg om bankrotskapbeskerming te versoek. Northwest -aandele het $ 1,74, oftewel 52 persent, tot $ 1,57 gedaal.
Delta -aandele het intussen 7 sent gedaal tot 78 sent. Delta het sy vlieëniers gister gevra vir nog 'n ronde diep besnoeiings, bo en behalwe die $ 1 miljard se toegewings wat 'n jaar gelede verkry is, toe Delta op die punt was om beskerming teen bankrotskappe te soek.
Delta en sy plaaslike lugrederye voer ongeveer 3000 daaglikse vlugte uit. Die lugdiens, gebaseer in Atlanta, het ongeveer 52 000 werknemers. Noordwes en sy streeksvervoerders voer 1,500 daaglikse vlugte. Northwest, gebaseer in Eagan, Minn., Het ongeveer 40 000 werknemers.
Leiers van die Air Line Pilots Association, die enigste vakbond van Delta, het gesê dat hulle eerskomende Maandag met 'n vergadering van drie dae sal begin om te besluit of hulle met die onderneming wil onderhandel.
Maar teen daardie tyd is Delta moontlik bankrot, 'n lot wat sy uitvoerende hoof, Gerald Grinstein, desperaat probeer vermy het. Mnr. Grinstein (72) het 20 maande gelede die leiding oor die lugdiens geneem en het sedertdien probeer om $ 5 miljard se koste te besnoei kragtens 'n herstruktureringsplan wat die uitskakeling van 7000 poste insluit.
Verlede week het Delta, wat sedert 2001 byna $ 10 miljard verloor het, Atlantic Southeast Airlines, een van sy pendelmaatskappye, vir $ 450 miljoen aan SkyWest verkoop. En Delta reël die finansiering wat dit nodig sal hê om in bankrotskap te werk, wat ongeveer $ 1,7 miljard beloop, met leners soos GE Corporate Financing.
Hierdie week was daar egter tekens dat die lugdiens nie meer tyd het nie. Omdat Delta meer vlieëniers wou besnoei, het Delta nie 'n rentebetaling op sy korporatiewe skuld gemaak nie, en voordeel getrek uit 'n tydperk wat dit meer tyd gee.
'N Woordvoerder van Delta, Chris E. Kelly, het gesê die lugredery is van mening dat die stap 'n verstandige stap is om te neem, terwyl dit besluit het om bankrotskapsbeskerming te soek. Delta staar Maandag nog 'n skuldbetaling in die gesig.
Intussen het Northwest gister in 'n regulatoriese aansoek bekend gemaak dat hy môre 'n pensioenuitbetaling van $ 65 miljoen moet betaal, wat hy nie kan oorslaan nie, tensy hy aansoek gedoen het om bankrotskapbeskerming. Die departement van tesourie het gister 'n versoek van Northwest om die betaling uit te stel, verwerp en gesê dat dit die verligting beperk vir korporasies in die Golfstreek.
Northwest het ook bekend gemaak dat dit skuldbetalings van $ 42 miljoen vertraag het. Dit en die pensioenbetaling verminder die kontant van Northwest, wat hierdie maand tot $ 1,7 miljard afgeneem het van $ 2,1 miljard einde Junie.
Maar selfs die kleiner bedrag kan genoeg wees om die bedrywighede van die lugredery in die eerste maande van bankrotskapsbeskerming te finansier, wat dien as die ekwivalent van finansiering van skuldenaars in besit, sê Philip A. Baggaley, 'n ontleder van lugrederye by S. & ampP. Dit sou verklaar waarom die lugdiens blykbaar nie na eksterne finansiering gesoek het soos Delta gedoen het nie.
Een voordeel vir Noordwes is dat baie van sy senior bestuurders ondervinding het met bankrotskappe, veral die uitvoerende hoof, Douglas M. Steenland (53), 'n prokureur wat deelgeneem het aan sake waarby Continental Airlines en Eastern Air Lines betrokke was.
En omdat meneer Steenland glo dat sy bankrotskapsaak meer as 18 maande kan duur, is dit waarskynlik een van die redes waarom Noordwes sowel as Delta vandag kan aanhangig maak.
Federale bankrotskapswette verander op 17 Oktober, nadat die bestuur slegs 18 maande tyd het om 'n herstruktureringsplan op te stel.
Maatskappye wat voor 17 Oktober indien, kan meer tyd hê as hulle 'n regter kan oorreed om dit toe te staan. United werk byvoorbeeld al byna drie jaar onder beskerming van bankrotskappe en verwag nie eers in Februarie nie.
Ron Adams, 'n lid van die vakbond mechanics ' in Northwest, het gesê hy is nie verbaas om te hoor dat die lugdiens 'n bankrotskap oorweeg nie. Maar hy het gesê dat dit hom nie meer bereid maak om die besnoeiings te aanvaar nie.
"Ek wil my werk behou, maar as hulle my wil vervang, meer krag vir hulle," het mnr. Adams gister gesê terwyl hy op die treinstasie op Detroit Metropolitan Airport, een van die hubs van die lugdiens, geloop het.
United Airlines sluit een van die ergste jare in sy geskiedenis af met 'n verlies van $ 7 miljard in 2020
16:59 op 20 Januarie 2021 CST
United Airlines het in die laaste drie maande van 2020 $ 1,9 miljard verloor, maar die lugredery sê dat dit die grondslag lê vir 'n geleidelike herstel nadat die uitbraak van die koronavirus voorkom is
United Airlines het Woensdag gesê dat dit een van die ergste jare in sy geskiedenis geëindig het deur $ 1.9 miljard in die laaste drie maande van 2020 te verloor, en dit voorspel meer daarvan in die eerste kwartaal van hierdie jaar.
Die verlies was groter as wat ontleders verwag het. Die aantal Amerikaanse vliegtuigpassasiers het sedert Mei stadig begin bou, maar is weer gehamer toe COVID-19-gevalle in die herfs begin toeneem het, wat gesondheidskundiges laat smeek het om tuis te bly.
United verloor $ 7,1 miljard in 2020, 'n bedrag wat slegs in 2005 oorskry is, toe bankrotskoppie-koste die onderneming tot 'n verlies van $ 21 miljard gedryf het. Met inbegrip van skuld- en skeidingsbetalings, het die lugdiens $ 33 miljoen in kontant per dag verbrand.
"Die waarheid is dat COVID-19 United Airlines vir ewig verander het," het Scott Kirby, uitvoerende hoof, in die verklaring gesê.
Inkomste het in die vierde kwartaal met 69% gedaal vergeleke met 'n jaar tevore. United voorspel 'n soortgelyke afname - tussen 65% en 70% - in die eerste kwartaal van 2021, 'n effens meer pessimistiese siening as die wat Delta Air Lines verlede week uitgespreek het.
Ontleders meen dat Amerikaners wat sedert Maart saamgebind is, gretig is om weer te reis as dit veiliger is. Maar die stadige pas om Amerikaners teen COVID-19 in te ent en kommer oor nuwe variante van die virus, maak besprekings van lugrederye seer. Kirby het einde Desember gesê dat hy nie veel verandering in die vraag verwag het voor einde Maart nie.
United uit Chicago het beleggers gerusgestel dat hy die grondslag lê vir geleidelike herstel sodra die uitbraak van die koronavirus vasgestel is.
United het gesê dat hy begin om $ 2 miljard se jaarlikse strukturele koste uit sy bedrywighede te besnoei. Terselfdertyd het die lugredery vertroue uitgespreek dat belangrike sakereise uiteindelik sal terugval, hoewel dit nie so vinnig is as ontspanningsreise nie.
Die kombinasie lei tot hoër winsmarges in 2023 as wat United in 2019 gesien het, voor die pandemie, het die maatskappy voorspel.
Verenigde amptenare wou nie die resultate of hul vooruitsigte bespreek nie. Die maatskappy het Donderdag 'n konferensie met ontleders gereël.
Met uitsondering van enkele eenmalige winste, het United gesê dat die verlies in die vierde kwartaal tot $ 7 per aandeel uitwerk. Dit was erger as die verlies van $ 6,62 per aandeel wat gemiddeld deur 19 ontleders in 'n FactSet -opname voorspel is. In dieselfde kwartaal van 2019 verdien United $ 641 miljoen.
Die inkomste het tot $ 3,41 miljard gedaal, wat amper ooreenstem met die $ 3,42 miljard wat deur ontleders voorspel is. Die inkomste uit internasionale vlugte het met 83% gedaal, vergeleke met 'n daling van 72% in binnelandse inkomste.
Ongeveer 56% van die sitplekke is in die vierde kwartaal op die gemiddelde vlug verkoop, en dit was nadat United duisende vlugte gesny het weens 'n swak vraag.
Cargo was 'n seldsame ligpunt, met 'n omset van 77% meer as 'n jaar tevore, maar vrag maak 'n klein deel uit van United se totale onderneming.
Aandele van United Airlines Holdings Inc. het met 1% gestyg tot $ 45,18 in gewone handel voordat die finansiële resultate bekend gemaak is. Tydens uitgebreide handel het hulle met byna 2%gedaal.
Voor 1898 was daar verskeie kortstondige federale bankrotwette in die VSA. Die eerste was die Bankruptcy Act van 1800  wat in 1803 herroep is en gevolg deur die wet van 1841,  wat in 1843 herroep is, en daarna die wet van 1867,  wat in 1874  gewysig is en in 1878 herroep is.
Die eerste moderne Bankruptcy Act in Amerika, soms die "Nelson Act" genoem,  is aanvanklik in werking getree in 1898. Die huidige Bankruptcy Code is in 1978 uitgevaardig deur § 101 van die Bankrotcy Reform Act van 1978,  en het oor die algemeen van krag geword op 1 Oktober 1979. Die huidige kode het die voormalige Bankruptcy Act, die "Chandler Act" van 1938, heeltemal vervang.  Die Chandler Act het ongekende magtiging verleen aan die Securities and Exchange Commission in die administrasie van bankrotskappe. Die huidige kode is sedert 1978 verskeie kere gewysig. Sien ook die Wet op die Voorkoming en Verbruikersbeskerming teen Bankrotskappe van 2005.
Entiteite wat verligting soek ingevolge die bankrotskapskode, kan 'n versoek om verligting ingedien word onder 'n aantal verskillende hoofstukke van die kode, afhangende van die omstandighede. Titel 11 bevat nege hoofstukke, waarvan ses voorsiening maak vir die indiening van 'n versoekskrif. Die ander drie hoofstukke bevat reëls vir bankrotskapsake in die algemeen.Daar word tipies na 'n saak verwys in die hoofstuk waaronder die versoekskrif ingedien word. Hierdie hoofstukke word hieronder beskryf.
Hoofstuk 7: Likwidasie Redigeer
Likwidasie ingevolge 'n hoofstuk 7 -liassering is die algemeenste vorm van bankrotskap. Likwidasie behels die aanstelling van 'n kurator wat die nie-vrygestelde eiendom van die skuldenaar invorder, dit verkoop en die opbrengs aan die skuldeisers versprei. Omdat alle state toelaat dat skuldenaars noodsaaklike eiendom kan aanhou, is sake in hoofstuk 7 dikwels 'geen bate'-sake nie, wat beteken dat die bankrot boedel nie bates het wat vrygestel is om 'n uitkering aan skuldeisers te finansier nie. 
Hoofstuk 7 -bankrotskap bly 10 jaar lank op 'n kredietverslag van 'n bankrotskap.
Die bankrotwet van die Verenigde State het in 2005 aansienlik verander met die aanvaarding van die Wet op die Voorkoming van Misbruik en Verbruikersbeskerming (VS)- BAPCPA, wat dit vir verbruikersskuldenaars moeiliker gemaak het om bankrotskap in die algemeen en hoofstuk 7 in die besonder in te dien.
Advokate van BAPCPA het beweer dat die verloop daarvan verliese aan krediteure soos kredietkaartmaatskappye sou verminder, en dat die skuldeisers dan die spaargeld aan ander leners sou oordra in die vorm van laer rentekoerse. Kritici beweer dat hierdie bewerings vals blyk te wees, en het opgemerk dat alhoewel die verliese van die kredietkaartmaatskappy afgeneem het ná die wet, die pryse wat aan kliënte gehef is, toegeneem het en die wins van die kredietkaartmaatskappy toegeneem het.
Hoofstuk 9: Herorganisasie vir munisipaliteite Redigeer
'N Hoofstuk 9 -bankrotskap is slegs vir munisipaliteite beskikbaar. Hoofstuk 9 is 'n vorm van herorganisasie, nie likwidasie nie. Bekende voorbeelde van munisipale bankrotskappe is dié van Orange County, Kalifornië (1994 tot 1996) en die bankrotskap van die stad Detroit, Michigan in 2013.
Hoofstukke 11, 12 en 13: Herorganisasie wysig
Bankrotskap ingevolge Hoofstuk 11, Hoofstuk 12 of Hoofstuk 13 is 'n meer ingewikkelde herorganisasie en behels dat die skuldenaar sy of haar hele eiendom kan bewaar en toekomstige verdienste kan gebruik om krediteure af te betaal. Verbruikers lê gewoonlik hoofstuk 7 of hoofstuk 13 in. Hoofstuk 11 -indiening deur individue word toegelaat, maar is skaars. Hoofstuk 12 is soortgelyk aan hoofstuk 13, maar is slegs beskikbaar vir "familieboere" en "familievisser" in sekere situasies. Hoofstuk 12 het oor die algemeen meer vrygewige terme vir debiteure as wat 'n vergelykbare hoofstuk 13 -saak sou hê. So vroeg as middel 2004 sou hoofstuk 12 verval, maar einde 2004 is dit hernu en permanent gemaak.
Hoofstuk 15: Grensoverschrijdende insolvensie Redigeer
Die Wet op die voorkoming van misbruik van bankrotskappe en verbruikersbeskerming van 2005 het hoofstuk 15 (as 'n plaasvervanger vir artikel 304) bygevoeg en handel oor grensoverschrijdende insolvensie: buitelandse maatskappye met Amerikaanse skuld.
Vrywillige versus onwillekeurige bankrotskap Redigeer
As drempelwaarde is bankrotskapsake vrywillig of onwillekeurig. In vrywillige bankrotskapsake, wat die oorgrote meerderheid van die gevalle uitmaak, versoek skuldenaars die bankrotskapshof. Met onwillekeurige bankrotskap lê skuldeisers, eerder as die skuldenaar, die petisie in bankrotskap. Onwillekeurige versoekskrifte is egter skaars, en word soms in besigheidsomgewings gebruik om 'n onderneming tot bankrotskap te dwing sodat skuldeisers hul regte kan afdwing.
Die boedel Edit
Behalwe in hoofstuk 9 -sake, begin die begin van 'n bankrotskapsaak 'n "boedel". Die skuldeisers se skuldeisers moet oor die algemeen na die boedel se bates kyk om hul eise te bevredig. Die boedel bestaan ​​uit alle eiendomsbelange van die skuldenaar tydens die aanvang van die saak, onderhewig aan sekere uitsluitings en vrystellings.  In die geval van 'n getroude persoon in 'n gemeenskapseiendomsstaat, kan die boedel sekere belange van die gemeenskap van die skuldenaar insluit, selfs al het die gade nie bankrotskap ingedien nie.  Die boedel kan ook ander items insluit, insluitend maar nie beperk nie tot eiendom wat deur testament of erfenis verkry is binne 180 dae na die aanvang van die saak. 
Vir federale inkomstebelastingdoeleindes is die bankrotskap van 'n individu in 'n hoofstuk 7 of 11 -saak 'n aparte belasbare entiteit van die skuldenaar.  Die bankrotskap van 'n korporasie, vennootskap of ander kollektiewe entiteit, of die boedel van 'n individu in hoofstukke 12 of 13, is nie 'n aparte belasbare entiteit van die skuldenaar nie. 
In 1982, in die geval van Northern Pipeline Co. v. Marathon Pipe Line Co.,  het die Hooggeregshof van die Verenigde State beslis dat sekere bepalings van die wet wat verband hou met bankrotskapsregters in artikel I (wat nie lewenslange regters is nie "Artikel III") ongrondwetlik is. Die kongres reageer in 1984 met veranderinge om die grondwetlike gebreke reg te stel. Kragtens die hersiene wet vorm bankrotters in elke geregtelike distrik 'n 'eenheid' van die toepaslike Amerikaanse distrikshof.  Elke regter word aangestel vir 'n termyn van 14 jaar deur die Amerikaanse hof van appèl vir die kring waarin die toepaslike distrik geleë is. 
Die distrikshowe van die Verenigde State het onderhewig aan jurisdiksie oor bankrotskapsake.  Elke sodanige distrikshof kan egter by bevel bankrotskapsaangeleenthede na die bankrotskapshof "verwys",  en die meeste distrikshowe het 'n permanente "verwysingsbevel" in hierdie verband, sodat alle bankrotskapsake deur die bankrotskapshof. In buitengewone omstandighede kan 'n distrikshof die verwysing "terugtrek" (dit wil sê, 'n spesifieke saak neem of binne die saak weggaan van die bankrotskapshof) en self die saak beslis. 
Beslissings van die bankrotskapshof is oor die algemeen appèl na die distrikshof  en dan na die appèlhof. In 'n paar jurisdiksies hoor 'n aparte hof, 'n appèlpaneel vir bankrotskappe (saamgestel uit bankrotskapsregters), 'n beroep op sekere appèlle van bankrotskapshowe. 
Verenigde State Trustee Edit
Die Amerikaanse prokureur-generaal stel 'n afsonderlike trustee van die Verenigde State vir elk van een-en-twintig geografiese streke vir 'n termyn van vyf jaar aan. Elke kurator kan van sy amp verwyder word en werk onder die algemene toesig van die prokureur -generaal.  Die Amerikaanse trustees onderhou streekskantore wat ooreenstem met federale geregtelike distrikte en word administratief onder toesig gehou deur die uitvoerende kantoor vir trustees van die Verenigde State in Washington, DC Elke trustee van die Verenigde State, 'n beampte van die Amerikaanse departement van justisie, is verantwoordelik vir die instandhouding en toesig te hou oor 'n paneel van private trustees vir hoofstuk 7 -bankrotskapsake.  Die kurator het ander pligte, insluitend die administrasie van die meeste bankrotskapsake en trustees.  Ingevolge artikel 307 van titel 11 van die Amerikaanse kode, kan 'n Amerikaanse trustee "in elk geval in 'n bankrotskap optree en kan verskyn en aangehoor word, behalwe vir die indiening van 'n plan van herorganisasie in 'n hoofstuk 11 -saak. 
Die outomatiese verblyf wysig
Bankrotskapskode § 362  stel die outomatiese verblyf op die oomblik dat 'n versoek om bankrotskap ingedien word. Die outomatiese verblyf verbied in die algemeen die aanvang, handhawing of appèl van aksies en vonnisse, geregtelik of administratief, teen 'n skuldenaar vir die invordering van 'n eis wat ontstaan ​​het voor die indiening van die bankrotskap. Die outomatiese verblyf verbied ook invorderingsaksies en verrigtinge wat gerig is op die eiendom van die bankrot self.
In sommige howe word oortredings van die verblyf as nietig beskou ab initio wetlik, alhoewel die hof die verblyf kan vernietig om uitvoering te gee aan andersins nietige handelinge. Ander howe beskou oortredings as vernietigbaar (nie noodwendig nietig nie ab initio).  Enige oortreding van die verblyf kan aanleiding gee tot skadevergoeding teen die oortredende party.  Opsetlike oortredings van die verblyf word dikwels sonder straf verskoon, maar opsetlike oortreders is aanspreeklik vir strafskade en kan ook as minagting van die hof bevind word.
'N Sekere skuldeiser kan toegelaat word om die toepaslike onderpand te neem indien die skuldeiser eers toestemming van die hof verkry. 'N Skuldeiser vra toestemming deur 'n aansoek om verligting van die outomatiese verblyf in te dien. Die hof moet óf die mosie toestaan ​​óf die beskermde skuldeiser voldoende beskerming gee dat die waarde van hul onderpand nie tydens die verblyf afneem nie.
Sonder die bankrotskapsbeskerming van die outomatiese verblyf kan krediteure na die hof jaag om hul posisies teen 'n skuldenaar te verbeter. As die onderneming van die skuldenaar voor 'n tydelike onderdrukking te staan ​​kom, maar tog op die lang termyn lewensvatbaar is, sal dit moontlik nie 'n "lopie" deur skuldeisers oorleef nie. 'N Lopie kan ook lei tot vermorsing en onregverdigheid onder skuldeisers wat op dieselfde plek geleë is.
Bankrotskapskode 362 (d) gee 4 maniere waarop 'n skuldeiser die outomatiese verblyf kan verwyder.
Debiteure, of die trustees wat hulle verteenwoordig, kry die vermoë om te verwerp, of verhoed aksies wat ten opsigte van die skuldenaar se eiendom geneem is vir 'n bepaalde tyd voor die indiening van die bankrotskap. Alhoewel die besonderhede van vermydingsaksies genuanseerd is, is daar drie algemene kategorieë van vermydingsaksies:
Alle vermydingsaksies poog om die risiko te beperk dat die regstelsel die finansiële ondergang van 'n finansieel onstabiele skuldenaar wat nog nie bankrot verklaar het nie, kan versnel. Die bankrotstelsel poog oor die algemeen om skuldeisers te beloon wat voortgaan om finansiering aan skuldeisers uit te brei en skuldeisers te ontmoedig om hul pogings tot invordering van skuld te versnel. Vermydingsaksies is een van die duidelikste van die meganismes om hierdie doelwit aan te moedig.
Ondanks die skynbare eenvoud van hierdie reëls, bestaan ​​daar 'n aantal uitsonderings in die konteks van elke kategorie van vermydingsaksie.
Voorkeuraksies laat die kurator in die algemeen toe om sekere oordragte van die skuldenaar se eiendom te vermy (dit wil sê om 'n andersins regtens bindende transaksie te vernietig) wat die krediteure bevoordeel waar die oordragte plaasvind op of binne 90 dae na die datum van indiening van die bankrotskap. Byvoorbeeld, as 'n skuldenaar 'n skuld het aan 'n vriendelike skuldeiser en 'n skuld aan 'n onvriendelike skuldeiser, en die vriendelike skuldeiser betaal en dan 'n week later bankrot verklaar, kan die kurator die geld wat hy aan die vriendelike skuldeiser betaal het, verhaal 11 USC § 547. Alhoewel hierdie "terugkom" tydperk gewoonlik 90 dae agteruit strek vanaf die datum van die bankrotskap, is die tydsduur langer in die geval van "insiders" - tipies een jaar. Insiders sluit in familie- en noue sakekontakte van die skuldenaar.
Bedrieglike oordrag Redigeer
Die wettige oordragwet op bankrotskap is in die praktyk soortgelyk aan die wettige oordragwet wat nie bankrot is nie. Sommige terme is egter meer vrygewig in bankrotskap as andersins. Die verjaring binne bankrotskap is byvoorbeeld twee jaar, in teenstelling met 'n korter tydsbestek in sommige kontekste wat nie bankrot is nie. Oor die algemeen werk 'n bedrieglike oordragaksie op dieselfde manier as 'n voorkeur -vermyding. Bedrieglike oordragaksies vereis egter soms 'n bewys van opset om die eiendom van 'n skuldeiser te beskerm.
Bedrieglike oordrag kan 'n werklike of 'konstruktiewe' bedrog behels. Werklike bedrog is gebaseer op die bedoeling van die oordrag, terwyl konstruktiewe bedrog op grond van ekonomiese faktore afgelei kan word.  Faktore wat tot afleiding van bedrog kan lei, is onder meer of die oordrag teen redelike ekwivalente waarde was en of die skuldenaar insolvent was ten tyde van die oordrag.  
Die omskakeling van nie -vrygestelde bates aan die vooraand van bankrotskap in vrygestelde bates is nie 'n aanduiding van bedrog op sigself nie. Afhangende van die bedrag van die vrystelling en die omstandighede rondom die omskakeling, kan 'n hof egter vind dat die omskakeling 'n bedrieglike oordrag is. Dit geld veral as die omskakeling niks meer as 'n tydelike ooreenkoms beloop nie. Wanneer die omskakeling van nie -vrygestelde in vrygestelde bates 'n bedrieglike oordrag is, is die howe geneig om te fokus op die bestaan ​​van 'n onafhanklike rede vir die omskakeling. Byvoorbeeld, as 'n skuldenaar 'n woning koop wat beskerm word deur 'n vrystelling van 'n opstal met die doel om in so 'n woning te woon, is dit 'n toelaatbare omskakeling in eiendom wat nie vrygestel is nie. Maar waar die skuldenaar die woning met al sy beskikbare fondse gekoop het, sonder om geld oor te hou, het dit aangeneem dat die omskakeling tydelik was, wat dui op 'n bedrieglike oordrag. Die howe beskou die tydsberekening van die oordrag as die belangrikste faktor. [ aanhaling nodig ]
Skuldeiser van nie-bankrotskap-"sterk arm" Redigeer
Die sterk arm vermydingskrag spruit uit 11 U.S.C. § 544 en laat die kurator toe om die regte uit te oefen wat 'n skuldenaar in dieselfde situasie ingevolge die betrokke staatswet sou hê. Spesifiek verleen § 544 (a) die kurator die regte om te vermy van (1) 'n geregtelike retensieregskuldeiser, (2) 'n ontevrede retensieregskuldeiser, en (3) 'n bonafide koper van vaste eiendom. In die praktyk oorvleuel hierdie vermydingsbevoegdhede dikwels met voorkeur en bedrieglike oordragvermydingsbevoegdhede.
Die skuldeisers Redigeer
Veilige skuldeisers wie se sekuriteitsbelange die aanvang van die saak oorleef, kan na die goedkeuring van die hof (in die vorm van verligting van die outomatiese verblyf) na die eiendom kyk wat hul sekuriteitsbelange onderwerp. Sekuriteitsbelange, geskep deur wat sekuriteitstransaksies genoem word, is retensiereg op die eiendom van 'n skuldenaar.
Onversekerde skuldeisers word oor die algemeen in twee klasse verdeel: krediteure sonder prioriteit en algemene ongedekte krediteure. Ongesekureerde prioriteitsskuldeisers word verder onderverdeel in klasse soos beskryf in die wet. In sommige gevalle is die bates van die boedel onvoldoende om alle prioriteit ongesekureerde skuldeisers ten volle te betaal, in sulke gevalle ontvang die algemene ongesekureerde skuldeisers niks.
Vanweë die prioriteits- en rangorde -kenmerk van die bankrotskapsreg, kom debiteure soms verkeerdelik met ander (wat moontlik met die skuldenaar verband hou) in die kollig om hulle te verkies, deur hulle byvoorbeeld 'n sekuriteitsbelang te gee in bates wat andersins nie verpand is nie. Om hierdie rede word die trustee van die bankrotskap toegelaat om sekere transaksies van die skuldenaar terug te keer binne 'n tydperk voor die datum van bankrotskap. Die tydperk wissel na gelang van die verhouding van die partye tot die skuldenaar en die aard van die transaksie.
In hoofstukke 7, 12 en 13 moet krediteure 'n "bewys van eis" indien om betaal te word. In 'n hoofstuk 11 -saak hoef 'n skuldeiser nie 'n eisbewys in te dien nie (dit wil sê 'n eis word geag ') as die eis van die skuldeiser op die bankrotskapskedules van die skuldenaar verskyn, tensy die eis geskeduleer is as' betwis, voorwaardelik of ongeldig. "  As die skuldeiser se eis nie in 'n hoofstuk 11 -saak op die skedules verskyn nie, moet die skuldeiser 'n bewys van eis indien.
Uitvoerende kontrakte Redigeer
Die trustee van die bankrotskap kan sekere uitvoerende kontrakte en huurkontrakte wat nie verstryk het nie, verwerp.  Vir bankrotskapsdoeleindes word 'n kontrak oor die algemeen as eksekutief beskou as beide die partye by die kontrak nog nie ten volle 'n wesenlike verpligting van die kontrak nagekom het nie.
As die Trustee (of skuldenaar in besit, in baie hoofstuk 11 -gevalle) 'n kontrak verwerp, is die skuldenaar se bankrotskap onderhewig aan gewone kontrakbreuk, maar die skadevergoeding is 'n verpligting en word in die algemeen as 'n onversekerde eis beskou.
Onder sommige hoofstukke, veral hoofstukke 7, 9 en 11, word komitees van verskillende belanghebbendes deur die bankrotskapshof aangewys. In hoofstuk 11 en 9 bestaan ​​hierdie komitees uit entiteite wat die sewe grootste eise van die soorte verteenwoordig wat deur die komitee verteenwoordig word. Ander komitees kan ook deur die hof aangewys word.
Komitees het daaglikse kommunikasie met die skuldenaar en die skuldenaars se adviseurs en het toegang tot 'n wye verskeidenheid dokumente as deel van hul funksies en verantwoordelikhede.
Vrygestelde eiendom Wysig
Alhoewel teoreties alle eiendom van die skuldenaar wat ingevolge die Bankrotskapskode nie van die boedel uitgesluit is nie, eiendom van die boedel word (m.a.w., word outomaties van die skuldenaar na die boedel oorgeplaas) ten tyde van die aanvang van 'n saak, kan 'n individuele skuldenaar (nie 'n vennootskap nie, 'n korporasie, ens.) sekere goedere as "vrygestel" eis en sodoende die items behou (onderhewig aan egter vir enige geldige retensiereg of ander beswarings). 'N Individuele skuldenaar kan kies tussen 'n "federale" lys van vrystellings en die lys van vrystellings soos bepaal deur die wet van die staat waarin die skuldenaar die bankrotskapsaak aanhang, tensy die staat waarin die skuldenaar die bankrotskapsaak aanhangig gemaak het, wetgewing uitgevaardig het wat die skuldenaar verbied van die keuse van die vrystellings op die federale lys. Byna 40 state het dit gedoen. In state waar die skuldenaar mag kies tussen die federale en staatsvrystellings, het die skuldenaar die geleentheid om die vrystellings te kies wat hom of haar ten volle bevoordeel en in baie gevalle ten minste sommige van sy of haar eiendom kan omskakel van -vrygestelde vorm (bv. kontant) tot vrygestelde vorm (bv. verhoogde ekwiteit in 'n huis wat geskep is deur die kontant te gebruik om 'n verband af te betaal) voordat die bankrotskapsaak ingedien word.
Die vrystellingswette wissel baie van staat tot staat. In sommige lande bevat vrygestelde eiendom die ekwiteit in 'n huis of motor, handelsgereedskap en persoonlike besittings. In ander state sal 'n bateklas, soos handelsinstrumente, nie op grond van sy klas vrygestel word nie, behalwe in die mate waarin dit geëis word onder 'n meer algemene vrystelling vir persoonlike eiendom.
Een van die belangrikste doelwitte van bankrotskap is om 'n ordelike en redelike hantering van skuld te verseker. Daar word vermoed dat vrystellings vir persoonlike besittings strafbare beslaglegging op items van geringe of geen ekonomiese waarde (persoonlike besittings, persoonlike versorgingsartikels, gewone klere) voorkom, aangesien dit geen gewenste ekonomiese resultaat bevorder nie. Afhangend van die beskikbare vrystellings, kan die handelsinstrumente ook 'n toegelate vrystelling wees, aangesien hul voortgesette besit die insolvente skuldenaar in staat stel om so gou as moontlik voort te gaan met produktiewe werk.
Die Wet op die Voorkoming en Verbruikersbeskerming teen Bankrotskappe van 2005 het pensioenplanne geplaas wat nie onderhewig was aan die Wet op Werknemer -aftree -inkomste van 1974 (ERISA) nie, soos 457 en 403 (b) planne, in dieselfde status as ERISA -gekwalifiseerde planne met betrekking tot vrystelling. status soortgelyk aan spaarsaamheidstrusts. SEP-IRA's en EENVOUDIGE is steeds buite die federale beskerming en moet staatmaak. 
Spendthrift trusts Wysig
Die meeste state het eiendomswette wat toelaat dat 'n trustooreenkoms 'n wetlik afdwingbare beperking op die oordrag van 'n voordelige belang in die trust bevat (soms bekend as 'n "anti-vervreemdingsbepaling"). Die anti-vervreemdingsbepaling verhinder in die algemeen dat skuldeisers van 'n begunstigde die begunstigde se deel van die trust kan verkry. So 'n trust word soms 'n spaarsaamheidstrust genoem. Om bedrog te voorkom, laat die meeste state hierdie beskerming toe slegs in die mate dat die begunstigde nie eiendom aan die trust oorgedra het nie. Sulke bepalings beskerm ook nie kontant of ander eiendom nadat dit van die trust na die begunstigde oorgedra is nie. Ingevolge die Amerikaanse bankrotskapskode word 'n bepaling teen vervreemding in 'n spaarsaamheidstrust erken.Dit beteken dat die begunstigde se deel van die trust gewoonlik nie die eiendom van die bankrotskap word nie. 
In 'n likwidasie -saak van hoofstuk 7 kan 'n individuele skuldenaar sekere "tasbare persoonlike eiendom wat hoofsaaklik bedoel is vir persoonlike, gesins- of huishoudelike gebruik", wat deur 'n retensiereg beswaar is, aflos. Om in aanmerking te kom, moet die eiendom in die algemeen (A) vrygestel wees ingevolge artikel 522 van die Bankrotskapskode, of (B) moes die trustee ingevolge artikel 554 van die Bankrotskapskode laat vaar word. Om die eiendom af te los, moet die skuldenaar die pandhouer die volle bedrag van die toepaslike toegelate versekerde eis teen die eiendom betaal. 
Debiteure kwytskelding Redigeer
Belangrike konsepte in bankrotskap sluit die ontslag van die skuldenaar en die verwante "nuwe begin" in. Ontslag is beskikbaar in sommige, maar nie alle gevalle nie. Byvoorbeeld, in 'n hoofstuk 7 -geval kan slegs 'n individuele skuldenaar (nie 'n korporasie, vennootskap, ens.) 'N kwytskelding ontvang nie. 
Die uitwerking van 'n bankrotskap -ontslag is om uit te skakel enigste die van die skuldenaar persoonlik aanspreeklikheid,  nie die in rem aanspreeklikheid vir 'n versekerde skuld tot die omvang van die waarde van onderpand. Die term "in rem"beteken in wese" ten opsigte van die saak self "(dws die onderpand). Byvoorbeeld, as 'n skuld ter waarde van $ 100,000 verseker is deur eiendom met 'n waarde van slegs $ 80,000, word die tekort van $ 20,000 in bankrotskap behandel as 'n onversekerde eis (alhoewel dit deel uitmaak van 'n 'versekerde' skuld). Die gedeelte van $ 80,000 word as 'n versekerde eis behandel. Gestel dat kwytskelding toegestaan ​​word en nie een van die tekorte van $ 20 000 betaal word nie (bv. ), die tekort van $ 20,000 — die skuldenaar persoonlike aanspreeklikheid—Vrygestel word (as die skuld nie onder 'n ander bepaling van die bankrotskapskode nie-onteienbaar is). Die gedeelte van $ 80,000 van die skuld is die in rem aanspreeklikheid, en dit word nie deur die hof se ontslagbevel vrygestel nie. Hierdie aanspreeklikheid kan vermoedelik nagekom word deur die skuldeiser wat die bate self neem. 'N Noodsaaklike konsep is dat wanneer kommentators sê dat 'n skuld "aflosbaar" is, hulle slegs verwys na die skuldenaar se persoonlike aanspreeklikheid op die skuld. Vir sover 'n las gedek word deur die waarde van onderpand, word die skuld nie vrygestel nie.
Hierdie analise veronderstel egter dat die onderpand nie in waarde toeneem nadat die saak begin is nie. As die onderpand in waarde toeneem en die skuldenaar (eerder as die boedel) die onderpand behou (bv. Waar die bate vrygestel is of deur die kurator aan die skuldenaar teruggestuur word), kan die bedrag van die skuldeiser se sekuriteitsbelang al dan nie toeneem . In situasies waarin die skuldenaar (eerder as die skuldeiser) voordeel trek uit die verhoging in die waarde van onderpand, word die effek 'retensieregstelling' of 'paring down' genoem. Afstigting van retensieregte word slegs in sekere gevalle toegelaat, afhangende van die soort onderpand en die spesifieke hoofstuk van die kode waarvolgens kwytskelding toegestaan ​​word.
Die kwytskelding skakel ook nie die regte van 'n skuldeiser uit om sekere onderlinge skulde wat die skuldeiser aan die skuldenaar verskuldig is, te verreken (of te "verreken") teen sekere vorderings van die skuldeiser teen die skuldenaar nie, waar beide die skuld van die skuldeiser sowel as die vordering teen die skuldenaar ontstaan ​​het voor die aanvang van die saak. 
Nie elke skuld kan ingevolge elke hoofstuk van die kode vrygestel word nie. Sekere belasting verskuldig aan die federale, staats- of plaaslike regering, studielenings en kinderondersteuningsverpligtinge kan nie betaal word nie. (Gewaarborgde studielenings is egter moontlik kwytskeldelik as skuldenaar die oorhand kry in 'n moeilik te wen teenstander teen die lener wat begin word met 'n klag om die losbaarheid te bepaal. Die skuldenaar kan ook die hof versoek om 'n "finansiële ontbering" kwytskelding, maar die toestemming van sulke ontslag is skaars.)
Die skuldenaar se aanspreeklikheid op 'n gesekureerde skuld, soos 'n verband of 'n retensiereg op 'n huis, kan vrygestel word. Die gevolge van die verband of die retensiereg kan egter in die meeste gevalle nie vrygestel word as die retensiereg voor die indiening daarvan aangebring is nie. As die skuldenaar die eiendom wil behou, moet die skuld dus gewoonlik betaal word soos ooreengekom. (Sien ook die vermyding van retensiereg, herbevestigingsooreenkoms) (Let wel: daar kan bykomende buigsaamheid in hoofstuk 13 beskikbaar wees vir debiteure wat verband hou met onderpand, soos 'n gefinansierde motor, solank die eiendom met 'n te veel sekuriteit nie die primêre woning van die skuldenaar is nie.)
Enige skuld wat aangetas is deur een van die verskillende onregmatige dade wat deur die bankrotskapskode erken word, insluitend ontbinding, of verbruikersaankope of kontantvoorskotte bo 'n sekere bedrag wat 'n kort tydjie voor die indiening aangegaan is, kan nie kwytgeskeld word nie. Sekere soorte skuld, soos skuld aangegaan deur bedrog, kan egter deur die hoofstuk 13 kwytgeskeld word super ontslag. Al met al is daar vanaf 2005 19 algemene kategorieë skuld wat nie in 'n bankrotskap van 7 uitgevoer kan word nie, en minder skulde wat nie ingevolge hoofstuk 13 kwytgeskeld kan word nie.
Waardasie en herkapitalisering Redigeer
In 'n korporatiewe of besigheids bankrotskap word 'n skuldmaatskappy wat bankrotskap lê tipies herkapitaliseer sodat dit uit bankrotskap kom met meer ekwiteit en minder skuld. Tydens hierdie proses kan baie skuld "ontslaan" word, wat beteken dat die onderneming nie meer wetlik verplig is om dit te betaal nie. Watter skuld word betaal, en hoe ekwiteit en ander aansprake aan verskillende groepe beleggers versprei word, lei gewoonlik tot waardasiekwessies.  Die waardasie van bankrotskappe is dikwels baie omstrede, want dit is subjektief en belangrik vir die uitkomste van die saak. Die waardasiemetodes wat by bankrotskap gebruik word, het mettertyd verander, en dit het oor die algemeen die metodes wat gevolg word in beleggingsbankdienste, Delaware -korporatiewe reg en korporatiewe en akademiese finansies gevolg, maar met 'n aansienlike tydsverloop.   
Entiteite wat nie debiteure kan wees nie Wysig
Die gedeelte van die bankrotskapskode wat bepaal watter entiteite 'n versoek om bankrotskap mag indien, is 11 U.S.C. § 109. Banke en ander deposito -instellings, versekeringsmaatskappye, spoorweë en sekere ander finansiële instellings en entiteite wat deur die federale en staatsregerings gereguleer word, en Private en Persoonlike Trusts, behalwe statutêre besigheidstrusts, soos deur sommige state toegelaat, kan nie 'n skuldenaar wees nie ingevolge die bankrotskapskode. In plaas daarvan bepaal spesiale staats- en federale wette die likwidasie of herorganisasie van hierdie maatskappye. In die Amerikaanse konteks is dit ten minste verkeerd om na 'n bank of versekeraar as 'bankrot' te verwys. Die terme "insolvent", "in likwidasie" of "in ontvangs" sou onder sekere omstandighede gepas wees.
Status van sekere pensioenverpligtinge met omskrewe voordele in bankrotskap Wysig
Die Pension Benefit Guaranty Corporation (PBGC), 'n Amerikaanse regeringskorporasie wat sekere pensioenverpligtinge met 'n bepaalde pensioenversekering verseker, kan aanspraak maak op bankrotskap onder een van twee afsonderlike statutêre bepalings. Die eerste word gevind in die Internal Revenue Code, op 26 U.S.C. § 412 (n), wat bepaal dat retensieregte in besit van die PBGC die status van 'n belastingpensioen het. Ingevolge hierdie bepaling moet die onbetaalde verpligte pensioenbydraes 'n miljoen dollar oorskry voordat die retensiereg kan ontstaan. 
Die tweede statuut is 29 U.S.C. § 1368, waaronder 'n PBGC -retensiereg die status van 'n belastingpensioen in bankrotskap het. Kragtens hierdie bepaling mag die retensiereg nie meer as 30% van die netto waarde van alle persone aanspreeklik ingevolge 'n afsonderlike bepaling, 29 U.S.C. § 1362 (a). 
By bankrotskap is PBGC -retensieregte (soos federale belastingpensies) oor die algemeen nie geldig teen sekere mededingende retensieregte wat vervolmaak is voordat 'n kennisgewing van die PBGC -retensiereg ingedien is nie. 
In 2013 huur 91 persent van die Amerikaanse individue wat bankrotskap ingedien het 'n prokureur om hul petisie in hoofstuk 7 in te dien.  ​​Die tipiese koste van 'n prokureur was $ 1,170.  ​​Alternatiewe vir liassering by 'n prokureur is: indiening pro se, dit wil sê sonder 'n prokureur, wat vereis dat 'n individu ten minste sestien afsonderlike vorms invul,  die aanstelling van 'n petisievoorbereider,  of die gebruik van aanlyn sagteware om die petisie.
Die Amerikaanse bankrotskapshof hef ook fooie. Die bedrae van hierdie fooie wissel na gelang van die hoofstuk van bankrotskap wat ingedien word. Vanaf 2016 is die aansoekfooi $ 335 vir Hoofstuk 7 en $ 310 vir Hoofstuk 13.  Dit is moontlik om aansoek te doen vir 'n paaiementbetalingsplan in gevalle van finansiële ontbering. Bykomende fooie word gehef vir die toevoeging van skuldeisers na indiening ($ 31), die omskakeling van die saak van een hoofstuk na 'n ander ($ 10- $ 45) en die heropening van die saak ($ ​​245 vir hoofstuk 7 en $ 235 in hoofstuk 13). 
In die Verenigde State word strafregtelike bepalings met betrekking tot bankrotskapsbedrog en ander bankrotmisdade gevind in artikels 151 tot 158 ​​van titel 18 van die Amerikaanse kode.
Bankrotskapsbedrog behels die indiening van 'n bankrotskapsversoek of enige ander dokument in 'n bankrotskapsaak met die doel om 'n skema of kunswerk om bedrog te probeer uitvoer of te verberg. Bankrotskapsbedrog behels ook die maak van 'n vals of bedrieglike voorstelling, eis of belofte in verband met 'n bankrotskapsaak, hetsy voor of na die aanvang van die saak, met die doel om 'n skema of kunsgreep tot bedrog uit te voer of te verberg. Bankrotskapsbedrog is strafbaar met 'n boete, of tot vyf jaar gevangenisstraf, of albei. 
Om die eiendom van die boedel bewustelik en bedrieglik te verberg vir 'n bewaarder, kurator, marshal of 'n ander hofbeampte, is 'n afsonderlike oortreding en kan ook met 'n boete of tot vyf jaar gevangenisstraf of albei gestraf word. Dieselfde boete kan opgelê word vir opsetlike en bedrieglike verberging, vernietiging, verminking, vervalsing of valse inskrywing in boeke, dokumente, rekords, papiere of ander aangetekende inligting rakende die eiendom of geldsake van die skuldenaar na 'n saak ingedien is. 
Sekere oortredings rakende bedrog in verband met 'n bankrotskapsaak kan ook geklassifiseer word as 'afpersingsaktiwiteite' vir die doeleindes van die Wet op Racketeer beïnvloed en korrupte organisasies (RICO).  Elke persoon wat inkomste ontvang wat direk of indirek verkry is uit 'n "patroon" van sodanige rampokkery (gewoonlik twee of meer aanstootlike dade binne 'n tydperk van tien jaar) en wat 'n deel van die inkomste in die verkryging gebruik of belê, tot oprigting of bedryf van 'n onderneming wat betrokke is by (of beïnvloed) interstaatlike of buitelandse handel, kan tot twintig jaar gevangenisstraf opgelê word. 
Bankrotskapsmisdade word vervolg deur die Amerikaanse prokureur, gewoonlik na 'n verwysing van die Amerikaanse kurator, die kurator of 'n bankrotteregter.
Bankrotskapsbedrog kan ook soms lei tot strafregtelike vervolging in staatshowe, onder die aanklag van diefstal van die goedere of dienste wat deur die skuldenaar verkry is, waarvoor betaling, geheel of gedeeltelik, deur die bedrog teen bankrotskap ontduik is.
Op 23 Januarie 2006 het die Hooggeregshof, in Central Virginia Community College v. Katz, wou nie staats soewereine immuniteit toepas nie Seminole Tribe v. Florida,  om 'n kurator se optrede ingevolge 11 U.S.C. § 547 om voordelige oordragte deur 'n skuldenaar na 'n staatsagentskap terug te vorder. Die hof beslis dat artikel I, artikel 8, klousule 4 van die Amerikaanse grondwet (wat die kongres bemagtig om eenvormige wette oor bankrotskap op te stel) die staat se soewereine immuniteit opskort in pakke om voorkeurbetalings te verhaal.
In 2008 was daar 1,117,771 aansoek om bankrotskappe by die howe in die Verenigde State. Daarvan was 744,424 hoofstuk 7 -bankrotskappe, terwyl 362,762 hoofstuk 13.  Afgesien van sosiale en ekonomiese faktore soos opvoeding en inkomste, is daar dikwels ook 'n verband tussen ras en bankrotuitkoms.  By persoonlike bankrotskapseise het minderheidsdebiteure byvoorbeeld 'n verminderde kans van ongeveer 40% om ontslag te ontvang in hoofstuk 13 -bankrotskap. Hierdie rasseverskille word vererger deur die feit dat baie minderheidsskuldenaars nie 'n gepaste advokaatverteenwoordiging het nie. 
Persoonlike bankrotskap Wysig
Persoonlike bankrotskappe kan deur 'n aantal faktore veroorsaak word. In 2008 was meer as 96% van alle aansoeke om bankrotskappe nie-besigheidsaanmeldings, en ongeveer twee derdes was hoofstuk 7-gevalle. 
Alhoewel die individuele oorsake van bankrotskap kompleks en veelsydig is, behels die meerderheid persoonlike bankrotskappe aansienlike mediese rekeninge.   Persoonlike bankrotskappe word tipies ingedien onder hoofstuk 7 of hoofstuk 13. Persoonlike bankrotskappe 11 is relatief skaars. Die American Journal of Medicine sê meer as 3 uit 5 persoonlike bankrotskappe is weens mediese skuld. 
Daar was 175 146 individuele bankrotskappe in die Verenigde State gedurende die eerste kwartaal van 2020. Sowat 66,5 persent was direk gekoppel aan mediese probleme. Verslag van die Vereniging vir Kritieke Siektes 2 Junie 2020
Korporatiewe bankrotskap Wysig
Korporatiewe bankrotskap kan ontstaan ​​as gevolg van twee breë kategorieë: besigheidsmislukking of finansiële nood. Mislukking van die onderneming spruit uit gebreke in die sakemodel van die onderneming wat dit verbied om die nodige wins te produseer om sy kapitaalbelegging te regverdig. Omgekeerd spruit finansiële nood uit gebreke in die manier waarop die onderneming gefinansier word of sy kapitaalstruktuur. Voortgesette finansiële nood lei tot tegniese insolvensie (bates swaarder as laste, maar die onderneming kan nie huidige verpligtinge nakom nie) of bankrotskap (laste swaarder as bates, en die onderneming het 'n negatiewe netto waarde). 'N Onderneming wat mislukking ondervind, kan bankrotskap afweer, solank dit toegang het tot befondsing, maar 'n onderneming wat finansiële mislukking ondervind, sal bankrot word, ongeag die betroubaarheid van sy sakemodel. Die werklike oorsake van korporatiewe bankrotskappe is moeilik om vas te stel weens die samestellende gevolge van eksterne (makro -ekonomiese, nywerheids-) en interne (sake- of finansiële) faktore. Sommige studies het egter aangedui dat finansiële hefboomfinansiering en wanbestuur van bedryfskapitaal waarskynlik twee van die belangrikste oorsake van korporatiewe mislukking en bankrotskap in die VSA is. 
Enron lê bankrotskap in
Op 2 Desember 2001 lê die Enron Corporation aansoek om beskerming teen bankrotskappe in 'n hof in New York, wat een van die grootste korporatiewe skandale in die Amerikaanse geskiedenis veroorsaak.
Enron, 'n energie-handelsonderneming in Houston, Texas, is in 1985 gestig as die samesmelting van twee gasmaatskappye, Houston Natural Gas en Internorth. Onder die voorsitter en uitvoerende hoof, Kenneth Lay, het Enron tot sewe gestyg op die lys van die top 500 Amerikaanse maatskappye in die tydskrif Fortune. In 2000 het die onderneming 21 000 mense in diens gehad en 'n inkomste van $ 111 miljard verdien. Oor die volgende jaar het die aandeelprys van Enron egter 'n dramatiese daling begin, wat van $ 90,75 in Augustus 2000 tot 0,26 gedaal het deur op 30 November 2001 te sluit.
Namate die pryse daal, verkoop Lay groot hoeveelhede van sy Enron -aandele, terwyl hy terselfdertyd werknemers van Enron aanmoedig om meer aandele te koop en hulle te verseker dat die maatskappy besig is om op te styg. Werknemers het gesien hoe hul aftreespaarrekeninge uitgewis word toe die aandeelprys van Enron steeds daal. Nadat 'n ander energiemaatskappy, Dynegy, 'n beplande uitkoop van $ 8,4 miljard einde November gekanselleer het, het Enron om bankrotskap aansoek gedoen. Teen die einde van die jaar het die ineenstorting van Enron beleggers miljarde dollars gekos, ongeveer 5600 poste uitgewis en byna $ 2,1 miljard aan pensioenplanne gelikwideer.
In die komende jare het die naam 𠇎 Enron " sinoniem geword met grootskaalse bedrog en korrupsie, aangesien 'n ondersoek deur die Securities and Exchange Commission en die Amerikaanse departement van justisie onthul het dat Enron sy verdienste opgeblaas het deur skuld en verliese weg te steek. in filiaalvennootskappe. Die regering beskuldig Lay en Jeffrey K. Skilling, wat van Februarie tot Augustus 2001 as uitvoerende hoof van Enron gedien het, daarvan dat hulle saamgesweer het om hul maatskappy se finansiële swakhede van beleggers te bedek. Die ondersoek het ook die rekeningkundige reus Arthur Andersen laat val, wie se ouditeure skuldig bevind is aan die opsetlike vernietiging van dokumente wat Enron beskuldig.
In Julie 2004 het 'n hof in Houston 'n aanklag van Skilling aangekla op 35 aanklagte, insluitend bedrog, sameswering en handel met binnehandel. Lay is van 11 soortgelyke misdade aangekla. Die verhoor het op 30 Januarie 2006 in Houston begin. 'N Aantal voormalige werknemers van Enron het op die staanplek verskyn, waaronder Andrew Fastow, oud-finansiële hoof van Enron, wat vroeg skuld beken het op twee aanklagte van sameswering en ingestem het om teen sy voormalige base te getuig. In die loop van die verhoor het die uitdagende Skilling, wat kort ná sy bedanking byna $ 60 miljoen aan Unron se voorraad afgelaai het, geweier om toe te gee dat hy geweet het van die naderende ineenstorting van die onderneming en dat dit die persoon was wat die meeste persoonlik met die skandaal geïdentifiseer het. In Mei 2006 is Skilling skuldig bevind aan 19 uit 35 aanklagte, terwyl Lay skuldig bevind is op 10 aanklagte van bedrog en sameswering. Toe Lay net twee maande later aan hartsiektes gesterf het, het 'n Houston -regter die aanklagte teen hom ontruim. In Oktober is die 52-jarige Skilling tot meer as 24 jaar tronkstraf gevonnis.
22 grootste bankrotskappe in die wêreldgeskiedenis
'N Jaar en 'n half gelede, Lehman Brothers begin die grootste bankrotskap verrigtinge in die geskiedenis, en sluit aan by die vele ander groot en eerbiedwaardige maatskappye wat tydens hierdie ekonomiese krisis tot onder gegaan het. Almal het gesien hoe die ineenstorting van Lehman Brothers die kapitalisme op die randjie gedryf het. Die Wall Street-titaan se bankrotskap het 'n stelselwye vertrouenskrisis by banke oor die hele wêreld veroorsaak.
Daar word ook gesê dat die afgelope paar jaar in die geskiedenis die grootste krisis in die wêreldekonomie is. Trouens, agt van die 22 grootste bankrotskappe het gedurende die afgelope drie jaar van resessies plaasgevind. Hier in hierdie pos vind u Top 22 gevalle van grootste bankrotskappe in die wêreldgeskiedenis met kort besonderhede om u 'n werklike idee te gee van hierdie bankrotskappe.
Vir diegene wat nie weet wat bankrotskap dan in terme van ekonomie beteken nie "Bankrot " is 'n wettig verklaarde onvermoë of verswakking van die vermoë van 'n individu of organisasie om sy skuldeisers te betaal. Krediteure kan 'n versoek om bankrotskap teen 'n skuldenaar indien (" onwillekeurige bankrotskap ") in 'n poging om 'n gedeelte van die skuld wat hulle verskuldig is, te verhaal of 'n herstrukturering te begin. In die meeste gevalle word bankrot egter deur die skuldenaar begin ('n vrywillige bankrotskap wat deur die insolvente individu of organisasie ingedien word). [Lees meer..]
U sal moontlik ook belangstel in die volgende verwante artikels.
Sluit gerus by ons aan en u is altyd welkom om u gedagtes te deel wat ons lesers nuttig kan vind.
Grootste bankrotskappe in die wêreldgeskiedenis
Die meeste van u weet reeds dat bankrotskap 'n manier is om skulde te hanteer, waar 'n hof 'n bevel teen u maak as u nie u skuld kan betaal nie.Byna 19% van die individue wat bankrot is, is jonger as 30 jaar. In die afgelope paar jaar was daar 'n merkbare neiging in die toename in die aantal jongmense wat bankrotskap verklaar het, met die meerderheid van die individuele bankrottes wat jonger as 30 was. Korporatiewe bankrotskappe is ietwat anders as individuele bankrotskap. Kom ons kyk na 'n paar van die wêreld se grootste korporatiewe bankrotskappe wat begin "Lehman Brothers ".
01. Lehman Brothers Bankrotskap
Lehman Brothers Holdings Inc. was 'n wêreldwye finansiëledienstefirma wat, totdat hy in 2008 bankrotskap verklaar het, deelgeneem het aan beleggingsbankwese, aandele en vaste-inkomsteverkope, navorsing en handel, beleggingsbestuur, private ekwiteit en private bankdienste. Dit was 'n hoofhandelaar in die Amerikaanse Tesourie -sekuriteitsmark.
Lehman Brothers het op 15 September 2008 aansoek gedoen om beskerming teen bankrotskappe. Die bankrotskap van Lehman Brothers is die grootste bankrotskap in die Amerikaanse geskiedenis, met Lehman wat meer as $ 600 miljard se bates besit. Volgens Bloomberg het berigte wat op 16 September by die Amerikaanse bankrotskapshof in die suidelike distrik van New York (Manhattan) ingedien is, aangedui dat JP Morgan 'n totaal van $ 138 miljard dollar aan Lehman Brothers voorsien het in voorskotte wat deur die Federale Reserwe gesteun is. kontantvoorskotte deur JPMorgan Chase is op 15 September deur die Federale Reserwebank van New York terugbetaal vir $ 87 miljard en op 16 September $ 51 miljard.
Dit was alombekend dat Lehman, 'n katoenhandelaar uit Alabama, die bankrot was, die grootste bankrotskap in die Amerikaanse geskiedenis was. Maar niemand het presies verwag wat sou volg nie - 'n week wat op Wall Street bekend geword het as die groot paniek van 2008.
02. Onderlinge bankrotskap in Washington
Op 26 September 2008 het Washington Mutual, Inc. en sy oorblywende filiaal, WMI Investment Corp., aansoek gedoen om bankrotskap van hoofstuk 11. Washington Mutual, Inc. is onmiddellik uit die handel op die New Yorkse aandelebeurs genoteer en het met Pink Sheets begin handel dryf. Alle bates en die meeste laste (insluitend deposito's, gedekte effekte en ander versekerde skuld) van die Washington Mutual Bank se skuld is deur JPMorgan Chase aangeneem. Die FDIC het nie die ongedekte senior skuldverpligtinge van die bank aangegaan nie, wat die houers van die verpligtinge nie 'n betekenisvolle bron van herstel het nie.
Op Vrydag, 26 September 2008, het die Washington Mutual Bank -kliënte in die takke 'n brief gekry waarin gesê word dat die gesamentlike JPMorgan Chase en Washington Mutual Banks 5 400 takke en 14 200 kitsbanke in 23 state het. Washington Mutual -rekeninghouers kon soos gewoonlik voortgaan met bankwese. Deposito's wat deur Washington Mutual gehou word, word nou aanspreeklikhede van JPMorgan Chase.
03. WorldCom Bankrotskap
WorldCom, wat in 1963 gestig is, het gegroei tot die tweede grootste langafstandverskaffer in die VSA. Dit is in 1998 deur WorldCom gekoop en MCI WorldCom geword, en daarna tot WorldCom in 2000 verkort. WorldCom se finansiële skandale en bankrotskap het daartoe gelei dat die onderneming om sy naam in 2003 te verander na MCI. Die naam MCI het in Januarie 2006 verdwyn nadat die onderneming deur Verizon gekoop is.
WorldCom 's se bankrotskap in 2002 was die grootste so 'n aansoek in die Amerikaanse geskiedenis. Die WorldCom -skandaal word beskou as een van die ergste korporatiewe misdade in die geskiedenis, en verskeie voormalige bestuurders wat by die bedrog betrokke was, word strafregtelik aangekla weens hul betrokkenheid. Die belangrikste is dat die stigter en voormalige uitvoerende hoof van die onderneming, Bernard Ebbers, tot 25 jaar gevangenisstraf gevonnis is, en die voormalige finansiële hoof, Scott Sullivan, 'n gevangenisstraf van vyf jaar gekry het, wat langer sou gewees het as hy nie skuldig gepleit en teen Ebbers getuig het nie. Ingevolge die herorganisasie -ooreenkoms het bankrotskap $ 750 miljoen aan die Securities & amp Exchange Commission betaal in kontant en voorraad in die nuwe MCI, wat bedoel was om aan onregmatige beleggers betaal te word.
04. General Motors Bankrotskap
General Motors Company, ook bekend as GM, is 'n motorvervaardiger in die Verenigde State met sy hoofkwartier in Detroit, Michigan. Volgens verkope was GM die grootste Amerikaanse motorvervaardiger in die wêreld en die wêreld se tweede grootste vir 2008. GM het die derde hoogste inkomste uit 2008 onder motorvervaardigers op die Fortune Global 500. GM vervaardig motors en vragmotors in 34 lande, het onlangs 244 500 mense in diens gehad die wêreld, en verkoop en bedien voertuie in ongeveer 140 lande.
GM het op 1 Junie 2009 omstreeks 08:00 EST aansoek gedoen om beskerming teen bankrotskappe by die federale bankrotskapshof in Manhattan in New York. 1 Junie 2009 was die sperdatum om 'n aanvaarbare lewensvatbaarheidsplan aan die Amerikaanse tesourie te verskaf. Die versoekskrif is die grootste bankrotskap van 'n Amerikaanse nywerheidsonderneming. In die aansoek is bates van $ 82,29 miljard en skuld van $ 172,81 miljard gerapporteer.
05. CIT Bankrotskap
CIT Group, Inc. is 'n groot Amerikaanse kommersiële en verbruikersfinansieringsmaatskappy wat in 1908 gestig is. Die maatskappy het in 2009 aansoek gedoen om bankrotskap van hoofstuk 11. vervoerfinansiering, lenings vir kleinsake-administrasie en lenings op bates. Die onderneming doen sake met meer as 80% van die Fortune 1000, en leen aan 'n miljoen klein en medium ondernemings. Soos baie ander finansiële instellings, het die uitlener in klein ondernemings in New York jare lank spandeer op 'n toename in skuld. Maar toe Lehman Brothers ' se mislukking die likiditeitspoel van Wall Street uitlaat, was CIT hoog en droog.
Die firma het vinnig goedkeuring gekry om 'n bankhouermaatskappy te word en het TARP -fondse aangeneem, maar reguleerders het CIT Bank aan 'n kort leiband gehou. Uitgehonger na kontant, het die firma in Julie 'n tweede federale redding gesoek, maar is van die hand gewys en dwing dit om 'n lening van Eksperten in krone te neem vir 'n bedrag van $ 4,5 miljard.
CIT het sy uitvoerende hoof later laat vaar en 'n groot skuldruil probeer, maar dit het geen nut gehad nie. Die eeu oue onderneming is versink die dag toe die maklike geld opgedroog het.
06. Enron Bankrotskap
Enron Corporation (voormalige NYSE -simbool ENE) was 'n Amerikaanse energiemaatskappy in Houston, Texas. Voor sy bankrotskap aan die einde van 2001, het Enron ongeveer 22 000 in diens gehad en was hy een van die wêreld se voorste elektrisiteits-, aardgas-, pulp- en papier- en kommunikasieondernemings, met 'n opbrengs van byna $ 101 miljard in 2000. Fortune noemde Enron "America &# 8217s mees innoverende maatskappy " vir ses agtereenvolgende jare. Aan die einde van 2001 is onthul dat die gerapporteerde finansiële toestand wesenlik onderhou is deur geïnstitusionaliseerde, sistematiese en kreatief beplande rekeningkundige bedrog, bekend as die "Enron -skandaal ".
Die Enron -skandaal, wat in Oktober 2001 onthul is, het uiteindelik gelei tot die bankrotskap van die Enron Corporation, die ontbinding van Arthur Andersen, wat een van die vyf grootste oudit- en rekeningkundige vennootskappe ter wêreld was. Benewens die destydse grootste herorganisasie van bankrotskappe in die Amerikaanse geskiedenis, is Enron ongetwyfeld die grootste ouditmislukking.
Na raming het Enron ongeveer $ 23 miljard se skuld, beide uitstaande skuld en gewaarborgde lenings. Veral Citigroup en JP Morgan Chase het aansienlike bedrae te verloor met Enron se val. Daarbenewens is baie van Enron se belangrikste bates aan leners verpand om lenings te bekom, wat twyfel laat ontstaan ​​oor die ongesekureerde skuldeisers en uiteindelik aandeelhouers in bankrotskapsverrigtinge.
07. Conseco Bankrotskap
Conseco, Inc. is 'n beursgenoteerde beheermaatskappy met sy hoofkwartier in Carmel, Indiana. Conseco, Inc. is nie 'n versekeringsmaatskappy nie. Conseco, Inc. is betrokke by versekerings- en verbruikersfinansieringsbedrywighede deur 'n aantal filiaalmaatskappye. As 'n beheermaatskappy is Conseco, Inc. 'n aparte regspersoon wat afsonderlik verskil van sy filiaalversekeringsmaatskappye. Op 17 Desember 2002 het Conseco, Inc., (Conseco), tesame met verskeie filiale, waaronder CIHC, Inc. en Conseco Finance Corp., om toestemming tot herorganisasie ingevolge hoofstuk 11 -bankrotskapsbeskerming by die Amerikaanse bankrotskapshof in Chicago aansoek gedoen. Die onderneming het ineengestort onder 'n groot skuldlas as gevolg van 'n uitslag van verkrygings in die negentigerjare, insluitend die aankoop van $ 6 miljard van Green Tree, die land se grootste lener vir stacaravankopers.
Ingevolge die voorlopige bankrotskapsooreenkoms, sal Conseco Finance Corp. aan CFN Investment Holdings LLC verkoop word. Conseco Finance het insolvent geraak nadat hy nie 'n betaling van $ 4,7 miljoen betaal het nie.
08. Bankrotskap van Chrysler LLC
Chrysler Group LLC is 'n Amerikaanse motorvervaardiger met sy hoofkwartier in die voorstad Auburn Hills, Michigan, in Detroit. Chrysler is die eerste keer georganiseer as die Chrysler Corporation in 1925. Van 1998 tot 2007 was Chrysler en sy filiale deel van die Duitse DaimlerChrysler AG (nou Daimler AG).
Op 30 April 2009 dwing president Obama Chrysler tot federale beskerming teen bankrotskappe en kondig die onderneming 'n plan aan vir 'n vennootskap met die Italiaanse motorvervaardiger Fiat. Op 1 Junie het Chrysler LLC gesê dat hulle 'n paar bates en bedrywighede verkoop aan die nuutgestigte maatskappy Chrysler Group LLC. Fiat sal 'n belang van 20% in die nuwe maatskappy hê, met 'n opsie om dit tot 35% te verhoog, en uiteindelik tot 51% as dit aan die finansiële en ontwikkelingsdoelwitte van die maatskappy voldoen.
09. Thornburg Mortgage Bankrot
Thornburg Mortgage Inc. was 'n Amerikaanse beursgenoteerde maatskappy met sy hoofkwartier in Santa Fe, New Mexico. Die onderneming, wat in 1993 gestig is, is 'n beleggingstrust in vaste eiendom (REIT) wat verband hou met die verkryging, verkryging en bestuur van verbandlenings, met 'n spesifieke fokus op jumbo- en superjumbo -verstelbare renteverbandlenings.
Tydens die finansiële krisis van 2007–2010 het die onderneming finansiële probleme ondervind wat verband hou met die voortgesette subprima -verbandkrisis, en op 1 April 2009 het Thornburg Mortgage, Inc. en vier van sy filiale (gesamentlik die "Debtors ") petisies ingedien in die Verenigde State se bankrotskapshof vir die distrik Maryland om verligting ingevolge hoofstuk 11 van die Verenigde State se bankrotskapskode. Na die verkoop van alle oorblywende bates sou dit nie meer as 'n lopende saak bestaan ​​nie.
10. Pacific Gas and Electric Co. Bankrotskap
Hierdie onderneming, met sy hoofkwartier in San Francisco, is in 1905 gestig en verskaf aardgas en elektrisiteit aan die meeste gebiede in Noord -Kalifornië. Hierdie onderneming het aanvanklik goed gevaar en het gaskrag, verskeie hidro -elektriese en stoomaanlegte. Onder die deregulering van die elektrisiteitsmark het die maatskappy sy aardgas -kragsentrales verkoop en die hidro -elektriese aanlegte behou. Maar met die verkoop van die gaskragsentrales het die opwekkingsvermoë afgeneem en moes dit krag by ander energieopwekkers koop. Die maatskappy moes teen wisselende pryse koop en teen vaste pryse verkoop, wat tot verliese en uiteindelik bankrotskap gelei het. In 2004 het die onderneming uit bankrotskap gekom en hom baie goed gevestig en is hy aangewys as een van die winsgewendste maatskappye vir 2005 op die Fortune 500 -lys.
Insolvensies word altyd by die Amerikaanse bankrotskapshof ingedien en word onder die federale wetgewing beheers. Staatswette word ook toegepas wat eiendomsreg betref. Daar was verskeie ander opvallende bankrotskappe in die Amerikaanse geskiedenis, soos Texaco, Inc. en Financial Corp. of America. Sommige maatskappye het 'n bankrotskap oorleef en sterk geword, maar ander het in die vergetelheid verval.
PG &E was vir 2005 een van die winsgewendste ondernemings op die Fortune 500 -lys met 'n wins van $ 4,5 miljard uit 'n inkomste van $ 11 miljard.
11. Bankrotskap in Texaco
Texaco was 'n onafhanklike onderneming totdat dit in 2001 saamgesmelt het in Chevron Corporation. olie by Spindletop. Vir baie jare was Texaco die enigste onderneming wat petrol in al 50 state verkoop het, maar dit is nie meer waar nie. In Februarie 1987 het die Texas Court of Appeals die beslissing bekragtig. Om die bates van Texaco te beskerm terwyl sy appèl voortgaan, het die maatskappy aansoek gedoen om beskerming ingevolge hoofstuk 11 van die Verenigde State se bankrotskapskode.
Texaco het die grootste deel van 1987 in hoofstuk 11 deurgebring terwyl hy sy litigasie voortgesit het. As gevolg hiervan het dit sy eerste bedryfsverliese sedert die Groot Depressie gely, en die jaar $ 4,4 miljard in die rooi afgehandel. Nadat die hooggeregshof in Texas geweier het om 'n appèl aan te hoor, het Carl Icahn, 'n finansier van New York, begin om die voorraad van Texaco vinnig te verswak in 'n poging om dit te dwing om met Pennzoil af te handel. 'N Paar weke later het Texaco ingestem om Pennzoil $ 3 miljard te betaal eerder as om teen die beslissing by die Hooggeregshof te appelleer, sodat hy kon begin beplan vir die verskyning daarvan uit Hoofstuk 11.
12. Financial Corp. of America Bankrotskap
Die Financial Corporation, die voormalige beheermaatskappy van die American Savings and Loan Association, het op 9 September 1988 aansoek gedoen om reorganisasie ingevolge Hoofstuk 11 van die Amerikaanse Bankruptcy Code. Robert M. Bass Group van Fort Worth het $ 350 miljoen ingespuit en die maatskappy as deel van 'n hoofstuk 11 -liassering. Die maatskappy het uiteindelik in Februarie 1989 gelikwideer.
13. Refco Bankrotskap
Refco was 'n in New York gevestigde finansiële dienste maatskappy, hoofsaaklik bekend as 'n makelaar van kommoditeite en termynkontrakte. Dit is in 1969 gestig as "Ray E. Friedman en Co. . Die ineenstorting van die firma kom ongeveer tien weke nadat dit aandele vir die eerste keer aan die publiek verkoop het. Die maatskappy word ondersoek omdat hy 'n skuld van $ 430 miljoen verberg het en die hoof uitvoerende beampte en voorsitter, Phillip Bennett, het skuld beken op bedrog en tot 16 jaar gevonnis.
Na 'n bedrog met sekuriteite, het Refco, Inc. 'n beroep gedoen op hoofstuk 11 vir 'n aantal ondernemings om beskerming van sy skuldeisers te kry op 17 Oktober 2005. Destyds verklaar dit bates van ongeveer $ 49 miljard, wat dit die vierde sou wees grootste aansoek om bankrotskap in die Amerikaanse geskiedenis. Hierdie in New York gevestigde finansiëledienstemaatskappy het sy gereguleerde termyn- en kommoditeitsonderneming in November aan Man Financial verkoop.
14. IndyMac Bancorp, Inc. Bankrotskap
"IndyMac " was 'n algemeen aanvaarde inkrimping van die formele naam Independent National Mortgage Corporation. Voor sy mislukking was IndyMac Bank die grootste spaar- en leningsvereniging in die Los Angeles -omgewing en die sewende grootste verbandloper in die Verenigde State. Die mislukking van die IndyMac Bank op 11 Julie 2008 was die vierde grootste bankmislukking in die geskiedenis van die Verenigde State, en die tweede grootste mislukking van 'n gereguleerde spaarsaamheid. Die moederkorporasie van IndyMac Bank was IndyMac Bancorp (Pink Sheets: IDMCQ) totdat die FDIC beslag gelê het op IndyMac Bank.
IndyMac Bancorp het aansoek gedoen om bankrotskap van hoofstuk 7, getref deur die subprima-verbandkrisis. Federale reguleerders het die maatskappy in beslag geneem en 'n opvolgermaatskappy, IndyMac Federal Bank FSB, bestuur. Op 19 Maart 2009 verkry OneWest Bank Group LLC IndyMac Federal Bank vir $ 16 miljard.
15. Global Crossing, Ltd. Bankrotskap
Global Crossing Limited is 'n telekommunikasiemaatskappy wat wêreldwyd rekenaarnetwerkdienste lewer. Dit het 'n groot ruggraat en bied skakel- en peering -skakels, VPN, huurlyne, klank- en videokonferensies, langafstandtelefoon, bestuurde dienste, inbel, kolokasie en VoIP, aan kliënte wat wissel van individue tot groot ondernemings en ander diensverskaffers.
Global Crossing, Ltd. het op 28 Januarie 2002 vir hoofstuk 11 aansoek gedoen. Die gevolg van hierdie bankrotskap was die verlies van 9000 poste. Global Crossing is 'n Amerikaanse telekommunikasiemaatskappy gebaseer in Bermuda, wat rekenaarnetwerkdienste oor die hele wêreld lewer. In sy aansoek het die maatskappy sy totale bates van $ 22,4 miljard en skuld van $ 12,4 miljard genoteer. Dit het sedertdien van bankrotskap herstel en daarin geslaag om sy prestasie om te draai.
16. Bank of New England Corp. Bankrotskap
The Bank of New England Corporation was 'n plaaslike bankinstelling in Boston, Massachusetts, wat in 1991 deur die Federal Deposit Insurance Corporation in beslag geneem is as gevolg van groot verliese in sy leningsportefeulje en in hoofstuk 7 gelikwideer is. Destyds was dit die 33ste grootste bank in die Verenigde State, en sy federale beslaglegging op beslaglegging was die tweede grootste op rekord. Op sy hoogtepunt was dit die 18de grootste bank en het dit meer as 470 takkantore gehad. Die likwidasie -onderneming het die naam Recoll Management Corporation gekry en sy bankrotskap bestaan ​​nog steeds om eise teen die maatskappy uit te betaal.
17. General Growth Properties, Inc. Bankrotskap
General Growth Properties is 'n beursgenoteerde beleggingstrust in die Verenigde State. Dit is gevestig in Chicago, Illinois, 110 North Wacker Drive, 'n historiese gebou wat ontwerp is deur die argitekfirma Graham, Anderson, Probst & amp White. Die maatskappy besit en bestuur winkelsentrums in die Verenigde State.
GGP kon nie 'n ooreenkoms met sy skuldeisers bereik nie en het op 16 April 2009 aansoek gedoen om bankrotskap van hoofstuk 11: die grootste eiendomsbankrotskap sedert ten minste 1980, en die grootste wat deur 'n winkelsentrumoperateur ooit misluk het.
Volgens sy bankrotskap het GGP aan die einde van 2008 ongeveer $ 29,6 miljard se bates en $ 27,3 miljard se skuld gehad. GGP het sy dividend opgeskort, byna alle ontwikkelingsprojekte gestaak of vertraag en sy arbeidsmag met meer as 20%verminder. GGP verkoop ook 'n paar van sy bates sonder winkelsentrums. Adam Metz, uitvoerende hoof, het gesê Alhoewel ons die afgelope paar maande onverpoos gewerk het om ons verouderde skulde aan te spreek, het die ineenstorting van die kredietmarkte dit vir ons onmoontlik gemaak om verouderde skuld buite hoofstuk 11 te herfinansier. " GGP behaal $ 375 miljoen in debiteur-in-besit finansiering. Geskenkbewyse in winkelsentrums was steeds bruikbaar.
Op 19 November 2009 is berig dat GGP deur sy groter mededinger Simon Property Group verkry kan word in 'n transaksie wat tot $ 30 miljard kan werd as GGP in sy geheel verkry word. Simon het die eiendomsbeleggingsfirma Cohen & Steers, sowel as die Lazard -beleggingsbank en die Wachtell Lipton Rosen & Krantz -prokureursfirma aangestel om die moontlikheid te ondersoek om GGP te bekom.
18. Bankrotskap van Lyondell Chemical Company
LyondellBasell Industries (LBI) is 'n privaat multinasionale chemiese onderneming in Nederland. Dit is in Desember 2007 gestig deur die verkryging van Lyondell Chemical Company (die derde grootste onafhanklike, chemiese onderneming in die VSA, met sy hoofkwartier in Houston, Texas) deur Basell Polyolefins vir $ 12,7 miljard. Die Europese finansieringsafdeling en Amerikaanse bedrywighede van LyondellBasell het ingevolge 6 Januarie 2009 aansoek gedoen om bankrotskap weens 'n groot skuldlas en 'n dalende vraag na sy produkte.
19. Bankrotskap van Calpine Corporation
Calpine Corporation is 'n Fortune 500 -kragonderneming wat in 1984 in San Jose, Kalifornië, gestig is as 'n verskaffer van hoë tegnologie van skoon en groen energie. Calpine 's se hoofkwartier is permanent verskuif van San Jose na Houston, Texas in 2009. Die maatskappy se aandele is op die New Yorkse aandelebeurs verhandel onder die simbool CPN totdat dit op 5 Desember 2005 gedenoteer is weens die lae aandeelprys.Op 31/01/08 het Calpine uit bankrotskap gekom en verhandel nou op die NYSE onder die simbool CPN. Die maatskappy se hoofkwartier is in die Calpine Center in die middestad van Houston.
Op 12 Desember 2005 het Calpine Corp., die eienaar van die Amerikaanse kragstasie, met meer as $ 22 miljard se skuld opgesaal, aansoek gedoen om beskerming teen bankrotskappe nadat stygende aardgaspryse hom nie in staat gestel het om lening- en verbandbetalings te doen nie. Die aansoek by die Amerikaanse bankrotskapshof in New York het gevolg op die verdrywing van topbestuurders nadat hulle 'n stryd met verbandhouers verloor het oor die gebruik van opbrengste uit bate vir plantbrandstof.
20. New Century Financial Corporation se bankrotskap
New Century Financial Corporation is in 1995 gestig deur 'n drietal voormalige bestuurders by Option One Mortgage, waaronder die voormalige uitvoerende hoof, Brad Morrice, en sy hoofkwartier is in Irvine, Kalifornië. New Century Financial Corporation was 'n beleggingstrust wat verband hou met verbandlenings in die Verenigde State deur sy filiale, New Century Mortgage Corporation en Home123 Corporation.
Op 9 Maart 2007 het New Century Financial Corporation berig dat dit nie aan die minimum finansiële doelwitte voldoen wat deur sy pakhuisverskaffers vereis word nie, en onthul dat dit die onderwerp is van 'n federale strafregtelike ondersoek. New Century Financial Corporation het verder aangedui dat dit nie die kontant het om krediteure te betaal wat hul geld eis nie. Op 2 April 2007 het New Century Financial Corporation en sy verwante entiteite vrywillige versoekskrifte ingedien ingevolge hoofstuk 11 van die Verenigde State se bankrotskapskode in die Amerikaanse bankrotskapshof, distrik Delaware in Wilmington, Delaware. New Century Financial Corporation het laste van meer as $ 100 miljoen genoteer.
21. UAL Corporation Bankrotskap
UAL Corporation is 'n lugrederyhouermaatskappy, gevestig in Delaware met sy hoofkwartier in Chicago, Illinois. UAL besit en bedryf United Air Lines, Inc., een van die grootste lugrederye ter wêreld en 'n stigterslid van die Star Alliance. Na vele ups en downs het die onderneming 2001 geëindig met 'n rekordverlies van $ 2,1 miljard.
Namate die verliese in 2002 voortduur, is Glenn Tilton, 'n voormalige uitvoerende hoof van Texaco met ervaring in die bedryf van 'n bankrotskap, deur die raad van direkteure van UAL ingebring om bankrotskap te voorkom, of, indien nodig, die onderneming suksesvol deur 'n bankrotskapproses te lei . Tilton is in September 2002 aangestel as voorsitter, president en hoof uitvoerende beampte van UAL Corporation en United Air Lines, Inc. Vroeg in Desember het die maatskappy ooreenkomste met die meeste vakbonde bereik vir loonverlagings, maar sy leningsaansoek is op 4 Desember van die hand gewys. UAL Corporation kon op 9 Desember 2002 nie 'n bankrotskapbeskerming aanvra nie. Die ESOP beëindig is, alhoewel sy aandele toe feitlik waardeloos geword het. Die skuld vir die bankrotskap het geval op die gebeure van 11 September, wat 'n finansiële krisis by al die groot Noord -Amerikaanse lugrederye veroorsaak het, tesame met die ekonomiese verlangsaming wat aan die gang was. UAL het vinnig debiteur-in-besit-finansiering (DIP) ontvang sodat hy sy besigheid soos gewoonlik kan voortgaan terwyl hy sy skuld-, kapitaal- en kostestrukture herorganiseer.
22. Delta Air Lines se bankrotskap
Delta Air Lines, Inc. is 'n Amerikaanse lugredery met sy hoofkwartier in Atlanta, Georgia. Dit is die grootste lugredery ter wêreld wat passasiersverkeer en vlootgrootte betref. Delta bedryf 'n uitgebreide binnelandse en internasionale netwerk wat oor Noord -Amerika, Suid -Amerika, Europa, Asië, Afrika, die Midde -Ooste, die Karibiese Eilande en Australië strek.
Die maatskappy ondervind lankal finansiële probleme en probeer sedert 2004 bankrotskap afweer deur die onderneming te herstruktureer met werkvermindering en uitbreidingsplanne. In September 2005 het hy egter vir die eerste keer in sy 76-jarige geskiedenis om bankrotskap aansoek gedoen. Die twee maatskappye noem hoë vliegtuigbrandstofpryse en hoë arbeidskoste. Delta het 'n skuld van $ 20,5 miljard gehad tydens die indiening. Op 30 April 2007 het die lugdienste as 'n onafhanklike vervoerder uit bankrotskapsbeskerming gekom.
Soek iets wat ontbreek?
Tydens die opstel van hierdie lys, is dit altyd 'n moontlikheid dat ons 'n paar ander feite oor die bogenoemde grootste bankrotskappe gemis het. Deel dit gerus met ons.