Brand en droogte kan die ineenstorting van Amazon veroorsaak - nuus oor die klimaat Klimaatsimpaknuus
Binne een menslike leeftyd stort Amazon ineen kon die reënwoud in oop savanne verander het.
Die gekombineerde verwoesting van aardverwarming wat deur mense veroorsaak word, die vinnig agteruitgaan of vernietiging van die bos, natuurlike klimaatsiklusse en katastrofiese veldbrande kan genoeg wees om die wêreld se grootste, rykste en belangrikste bos tot 'n kantelpunt te bring: na 'n nuwe soort habitat .
"Die risiko dat ons generasie die onomkeerbare ineenstorting van die Amazone- en Andes-biodiversiteit sal hou, is groot, letterlik eksistensieel," waarsku Mark Bush van die Florida Institute of Technology, in die nuutste Annale van die Missouri Botaniese Tuin.
Professor Bush baseer sy argument op die bewyse van die geskiedenis: noukeurige studie van fossiel stuifmeel en houtskool in die sedimente van Andes-mere bevestig dat die verspreide biodiversiteit van die Amasone in die verlede baie keer versteur is, aangesien die wêreldklimaat gewissel het met die terugtog en vordering van die gletsers.
Dit het egter nog nooit 'n keerpunt bereik vir ineenstorting nie, al was dit net omdat dit nog nooit tevore die gevaar van brand op die huidige skaal moes trotseer nie.
Daar is nog 'n faktor: steeds groter menslike indringing in, agteruitgang of omskakeling van bos in plantasie of boerderyland verhoog die gevaar van 'n dramatiese verskuiwing van vogtige tropiese afdakke na oop en beboste grasvelde.
En dan, volgens die argument, is daar die steeds hoër temperature wat gedryf word deur al hoe groter kweekhuisgasvrystellings as gevolg van menslike investering in fossielbrandstofenergie, en al hoe meer uitgebreide vernietiging van die natuurlike habitats wat in die verlede atmosferiese koolstof opgeneem het. En met hoër temperature, bestaan ​​die gevaar van steeds meer rampspoedige droogte.
"Vanuit 'n menslike perspektief het die bos baie makliker geword om skoon te maak"
'N Rivier vogtige lug vloei van oos na wes oor Amazonia na die Andes. Wat as reën val, word deur die plantegroei opgeneem of deur die son verdamp en deur die boomtoppe deurgedring om weer en weer waterdamp te laat val. Die westelike Amasone-reënwoud en die Andeswoude is effektief afhanklik van herwinde vog.
Hierdie herwinning val soos die afdak weg: verdamping van die savanne is minder as twee derdes van die bos. Gewasland lewer slegs 'n tiende van sy vog in die lug op. Dit maak die bos binne-in die Atlantiese Oseaan toenemend kwesbaar vir verandering.
Die streek het baie keer vantevore herstel van die onstuimigheid in die klimaat. Maar die plaaslike temperatuur het die afgelope eeu met 1 ° C tot 1.5 ° C warm geword, en navorsers het herhaaldelik gewaarsku dat 'n kombinasie van ernstige ontbossing en 'n verwarming van 3 ° C of meer die bos in savanne kan verander.
In die afgelope 15 jaar het Amazonia drie "droogtes van die eeu" beleef, in 2005, 2010 en 2015-'16. Die gevolge hiervan, waarsku professor Bush, "kan uitgerek en moontlik onomkeerbaar wees."
Sy waarskuwing klink miskien apokalipties. In werklikheid sê hy net hardop wat al jare implisiet is in navorsing en verslaggewing uit die streek.
Droogte en vuur 'n soort dubbele gevaar inhou na enige bos. Die droogte en brand kan, het navorsers herhaaldelik gewaarsku, verander die Amasone van 'n absorbeerder van koolstof na 'n bron van kweekhuisgasse, om wêreldverwarming nog erger te maak.
Droogte het groot stukke bos beskadig en hoewel wetgewing in die teorie die wildernis beskerm die onlangse skade was op 'n skaal wat groot genoeg was om verre nasies te ontstel.
Hoë temperature verander ekosisteme: sommige plante kan eenvoudig nie die hoof bied nie. Die streek is een van die rykste en belangrikste op die planeet. Verlies van die Amasone sou 'n kantelpunt vir die klimaat wees, en navorsers waarsku al jare dat so moontlike skyfies na onomkeerbare verandering is op hande.
In 'n droogte sterf nog bome. Staande dooie hout word boomval, en soveel tinder wag om vlam te vat. Namate die afdak oopgaan, styg die plaaslike temperatuur met soveel as 10 ° C, en in 'n ontboste gebied daal die humiditeit met 30%.
Die geleentheid bied 'n kans vir mense op soek na paaie om skoon te maak, minerale om te myn, grond om te plant of beeste om te hardloop. "Vanuit 'n menslike perspektief het die bos net baie makliker geword om skoon te maak," sê professor Bush.
Die gevolge van die droogtes neem dus op en moedig die indringing van nog meer mense met kettingsae en vuur aan. Die westelike Amazone is al 'n moontlike kantelpunt: in 2016 het Bolivia se tweede grootste meer - 'n belangrike kommersiële vissery - tussen Januarie en November opgedroog.
Gegewe die tempo van ontbossing en die komende temperature, kan die Amazon-kantelpunt - die verlies aan 'n massiewe reënwoud - teen die middel van die eeu plaasvind. Die skuif na 'n nuwe soort ekosisteem sou onomkeerbaar wees.
"Die enorme biodiversiteit van die reënwoud loop gevaar deur brand," het professor Bush gesê. 'Opwarming alleen kan die kantelpunt teen die middel van die eeu veroorsaak, maar as die huidige beleid wat die blinde oog vir die verwoesting van die bos blinde, nie gestop word nie, kan ons die kantelpunt baie gouer bereik.'
Hy het gewaarsku: 'Behalwe vir die verlies aan natuurlewe, sal die kaskadiese gevolge van die verlies van Amazone-reënwoud reënval oor die halfrond verander. Dit is nie 'n afgeleë probleem nie, maar een van wêreldwye belang en van kritieke belang vir voedselsekerheid wat ons almal moet raak. ' - Climate News Network