In Marais se bundel kan talle tekstuele grensvlakke uitgewys word, onder andere die wisselwerking tussen vers en verhaal, teks en parateks, en, stilisties gesproke, tussen die verhewe poëtiese en prosaïes-alledaagse. ‘n Opvallende tekstuele grensoorskryding is die verskynsel van intertekstualiteit. Julle dwase en blindes, want wat is meer: die goud, of die tempel wat die goud heilig? En: Elkeen wat sweer by die altaar--dit is niks nie; maar elkeen wat sweer by die gawe daar bo-op, hy is gebonde. Gesondheid in die rondheid, al die mooi meisies in die blomtyd. (‘n rympie vir wanneer jy ‘n sopie drink) Eerstens het die opposisie leier van die DA, Helen Zille, die ANC gelukgewens met hul 100 jarige bestaan, waarin sy dit duidelik stel dat die ANC 'n pad van demokrasie en menseregte volg (Die vraag is waarom is sy dan nog in opposisie met so 'n edele party?). Die taal en beelding is vars en verrassend. … besonder mooi gedigte” (Louise Viljoen)