drusellers/Topshelf · GitHub
This branch is 603 commits ahead, 149 commits behind Topshelf:master. Vanuit my pen: August 2019
Tolbosse het mos 'n manier om skraapmerke te los as hy jou vang. Ons paaie word gekenmerk aan die brandnetelrowe van die lewe. Maak dit saak waar ons hulle gekry het? Nee, solank ons opstaan. Jy het dit in jouself om te genees en te gee en te vertel. Jy het dit om die silwerrand om iemand anders se donker wolk te wees.
Spore van Genade is die inisiatief van die skrywer, Alta van Zyl, wat die pad van verslawing, mishandeling, armoede en vele meer eerstehands ervaar het. Haar aanskouing van die vernietiging wat dit aanrig het haar genoop om in 2005 die Hope Anointed Ministries bediening te stig wat die verspreiding van die bundel nou moontlik maak.
Ses en veertig skrywers en digters het saamgespan om geboorte aan hierdie projek te skenk. Dit was soms ‘n opdraende pad maar met gebed en volharding in geloof, kan ons met trots aankondig dat hierdie juweel van 306 bladsye die lig gesien het. Die fondse wat verdien word uit hier pragbundel sal aangewend word om nood te verlig onder ons volk wat gebuk gaan onder armoede, werkloosheid, weeskinders, verslawing, boemelaars, mishandeling en verwaarloosde bejaardes. Die skrywes in hierdie bundel handel ook oor genoemde aspekte.
Die nood daar buite is hoog! As ons saamstaan kan ons ‘n verskil maak.
Liewe leser, baie dankie vir u ondersteuning in die aankope van die bundel. Mag die skrywes in hierdie saamgestelde bundel u hart aangryp en u seën.
Mag jou lag weerklink
trane nie jou oë laat blink
Laat jou drome vlerke kry
laat liefde in jou hart gedy
Spreuke 3 : 27
Moenie weier om te doen wat goed is, as dit in jou hand is om dit te doen nie
Kopieregte: Hope Anointed Ministries: Alta van Zyl (Hope)
Self-Publiseerder: Hope Anointed Ministries
Sagteband ISBN: 978-0-6399309-8-5
Gepubliseer: Augustus 2019
Projekkoördineerder: Lynelle Clark
Fotograaf: Theuns de Bruin
Ontwerp van Boekomslag: Odette Clark
Illustrasies: Elmari van Zyl (LiefieKinD)
Illustrasie: Antonette Bisset
Proefleser: Driekie Grobler
Proefleser: Anzé Bezuidenhout
Bladuitleg: Lynelle Clark
Opgedra aan Rudolf Frank Victor
Soos elke klippie uniek is, so is ons as mens.
Waardeer eerder meer!
‘n Verskil begin by jou. In jouself.
Een vuurhoutjie steek ‘n hele veld aan die brand.
Wees lig elke dag!
Want Liefde Wen.
Danielle Lotter (Dogter)
Verkoopprys R245 Posgeld uitgesluit
Verkrygbaar by elke deelnemende skrywer en digter
Wat is asemloos? Asemloos was ek eendag op 'n lang dag. 'n Dag sonder dat ek die son sien opkom het, 'n dag sonder hoop, sonder tyd, sonder 'n geluid. Mense sê hulle tyd is duur. Wat is my tyd wat ek op die plek moes verduur?
Die son kom op en sak maar ek weet nie eers of dit dag of nag is nie. Die verskil tussen water en asyn, sweet en roosmaryn ken ek nie eers meer nie. Ek sit hier op die wal van die Vaalrivier. Kaalvoet man sonder 'n van of naam... So weet dié mens min!
Ek, die man op die maan. ‘n Man met my eie taal. In ink geteken my verhaal. Die mense lag! Daar staan die boemelaar ou maar ek stap, stap my voete rou. 'n Laaste dag dalk, ‘n laaste nag. In my hart 'n blondekop dogter en 'n donkerkop vrou wat my nog laat wag voor ek vertrek na die Hemelseprag!
Die lewe ken my stap, Vader het my pad vir my uitgekap. Gedra was ek deur gebede! As die mens maar weet! Die verskil tussen water en grond. Vis en vleis. Is soos ek, die gewonde boemelaar man. Ek op my “boks” en jy op jou "king size" bed....
Wat is die verskil? Hoekom is jy skaam vir my?
45 Woordkunstenaars, 1 Bundel
Biografie Alta van Zyl
Alta van Zyl is in Klerksdorp, Suid-Afrika gebore en het grootgeword in Randlespark. Op die ouderdom van 16 het sy swanger geraak met haar dogter. Later jare is Alta getroud en het ook ‘n stiefseun ryker geword. Vandag is sy die trotse ouma van 3 kleinkinders. In 2016 is sy geskei.
Sy is ‘n regte “Warrior Women”. Om te bly hoop, al is daar niks om voor te hoop nie, is haar leefwyse. Haar eerlikheid en sagtheid is welbekend onder haar hartsmense. Sy is altyd gereed met ‘n vriendelike groet en opbouende woord. Sy tree op soos sy is.
Na ‘n moeilike lewe het sy, op die ouderdom van 31, haar lewensverhaal begin skryf. Ander boeke het ook daarna gevolg. Haar uithouvermoë en aanhou probeer maak van haar ‘n ster wat helder skyn. Sy was betrokke in haar bediening wat vir ‘n tyd lank toe was, maar nou weer oopgestel is. Of sy ‘n boek skryf of nie, sy is besig met die bediening en die bemarking van haar boeke. Sy beskou elke mens se sukses, in wat hy/sy ookal bereik, as sukses. Die een is nie méér belangrik as die ander nie. Wanneer jy doelwitte gestel het en dit bereik het, was jy suksesvol.
Alta glo in groei, dat ‘n mens kennis moet opbou in verskeie areas en dat ‘n mens nooit genoeg intellektueel en emosioneel kan groei nie. Sy sal elke dag leersaam wil bly, want … “’n Mens is nooit te oud om te leer nie”. Emosionele volwassenheid is iets wat plaasvind met verandering van gedagtes, daarom is sy nie bang vir veranderings in haarself en haar denkwyses nie. Die swaarkry (geestelik, emosioneel en liggaamlik) van die mens lê haar na aan die hart en as sy ‘n verskil kan maak, is dit vir haar ‘n groot bonus, floreer sy en is sy in haar element. Die boemelaar op die straat wat steeds lewe en glimlag wanneer daar ‘n geldstukkie in sy hand gestop word, inspireer hierdie vrou. Dit laat Alta besef hoeveel sy het om voor dankbaar te wees en dit inspireer haar tot ‘n groter omgee-hart wat oorloop van liefde, sonder enige veroordeling, want niemand van ons stap in die boemelaar se skoene nie.
Lees mens dié merkwaardige vrou se verhaal, verstaan jy ook wat so inspirerend uit haar verhaal is, want sy is deur ongelooflike diep waters en vuur, nie een maal nie, maar talle kere in haar lewe. Al wou sy het sy nooit gaan lê nie, maar elke keer sterker anderkant uitgekom. Vandag is sy die vuur! ‘n “Free spirit.” Wat jy sien is wat jy kry. Sy dra geen maskers nie. Lank gelede reeds is dit verbrand en voorgee is nie in haar woordeskat en leefwyse nie. Alta is dieselfde mens agter geslote en geopende deure!
Om jouself te vind en lief te hê is vir Alta van Zyl die definisie van ware geluk. Die sleutel tot geluk vind ‘n mens net binne jouself. Jy kan niemand gelukkig maak en ook self gelukkig wees, alvorens jy nie ware geluk binne jouself ontdek, ken en leef nie.
Haar advies aan jong aspirerende skrywers is om jou boeke self te probeer publiseer. Glo in jouself, al neem dit jou jare. Hou aan glo in jou boek en skryfvermoëns. Die eerste paragraaf is al die sleutel na sukses.
Ten laaste glo sy: Dra jou kroon, want jy is vrou.
Adri Theron, Alta van Zyl, Alviera Owerwagen, Andre Viktor, Anjelika van den Berg, Anna Malan, Anria Breed, Antonette Bissett, Anso Conradie Sutton, Anzé Bezuidenhout, Bernard Fielies, Bernedine Koch, Charlene Moche. Danielle Lotter, Delana Goosen, Driekie Grobler, Eliztha Jacobs, Francois Meyer, Ingrid Wepener, Jacky de Klerk, Johan Heyns, Koster Cronje, Elmari van Zyl, Linda du Plessis, Liza Daniells, Louis Krüger, Louisa van Vliet, Marie Stroh, Margaret Bennett, Marietjie Espach, Mariaan van Zyl, Marike Erasmus, Nadine Strydom, Pieter Henning,
Salome Opperman, Samantha Wepener, Santi Kruger, Saretha Benade, Stienie Boshoff, Sybie Kleynhans, Tinus Nortje.
Gedagtes van sommige skrywers
Aanvanklik het ek net gehoor van hierdie projek en ‘n ondersteuningsrol vertolk. Met die lees en raad gee het ek van meet af my vereenselwig met die deelnemers se ervarings. Toe ek dus die geleentheid gekry het, het ek my hart oopgebreek en my seer gedeel. Dinge wat ek onder die sand begrawe gehad het. My storie oor siekte tot die dood. My stryd van oorlewing, mislukte verhoudings, selfdood gedagtes, ens.. Toe ‘n bydrae oor die seerkry en vernedering van my kinderjare. Dinge wat daar was en wat my die mens gemaak het wat ek vandag is. ‘n Sterk gelowiges wat uit genade gered is. “Spore van Genade”, want sonder God se genade was ek verlore.
Aanvanklike het ek net as ‘n deelnemende skrywer saam met die projek begin. ‘n Paar dae later was ek pens en pooitjies deel van die projek en moes ek skielik beheer van vyf en veertig mense se skrywes vat. My rekenaar was gebombardeer met gedigte, kort verhale en prosa stukkies en hoendervleis permanent op my vel te bespeur van weë die inhoud. Jy kan nie anders as om meegesleur te raak met die woorde nie. Die pyn, hartseer, en verlange het ‘n allesoorheersende drang gelaat om die proses klaar te maak. Die onderwerpe sluit in armoede, verslawing, bejaardes, kinders- en vroue mishandeling in en sluit af in triomf. Dit sal skok en jou laat ween en hopelik laat dink om deel te word van die oplossing. Hierdie is ‘n moet bundel op jou boekrak. Een wat jy met trots aan vriende en familie kan voorstel. Alta is ‘n besondere vrou en ons twee het baie nou saamgewerk. Daarom kan ek met absolute oortuiging hierdie boek en projek aanbeveel. Sy is nie net ‘n prater nie maar ‘n doener. Haar lewens verhaal die kern van dit als.
Getuienis en die rede vir die boek. Dit is net een geval.
Anthony het in Witbank se onderdorp grootgeword. Hy was op laerskool toe dwelmhandelaars hom in hulle kloue gekry het. Ek en sy familie het vergeefs vir hom hulp gesoek. Selfs die hof kon nie help om hom te dwing om vir rehab te gaan nie. Almal skryf 'n dwelmverslaafde af en glo dat hulle nie gehelp wil word nie. Op 14 was hy geheel en al verslaaf aan heroien. Hy het by se ma gebly en een aand verdwyn. Later het hy opgedaag, blou om sy mond en voor sy ma se voete neergesak waar hy gesterf het weens n oordosis op die ouderdom van 18. Hy was 'n pragtige jongman. Rehab sentrums is onmenslik duur en Anthony se ma het reeds gesukkel om kop bo water te hou. Vandag bied sy ma slaapplek in haar klein woonstelletjie vir dwelmverslaafde straatkinders. Dis al wat sy kan doen. Niemand is bereid om hierdie kinders te help nie.
Voorlopige bestellings kan bestel word by Lynelle Clark letterpas@gmail.com
R245 posgeld uitgesluit
at August 27, 2019 2 comments:
Labels: 'n Liefdadigheidsprojek, Alta van Zyl, Anze Bezuidenhout, Armoede, digbundel, Driekie Grobler, Kortverhale, Lynelle Clark, mishandeling, Spore van Genade, Verslawing
Diamant DIVAS Toksiese verhoudings is stille sluipers van die nag
Foto geneem deur Theuns de Bruin
Grafiese Kunstenaar Odette Clark
Rienie Erasmus Combrink het die volgende plasing op Facebook gedoen en ek plaas dit met toestemming.
'n Giftige verhouding is soos 'n ledemaat met gangreen: As jy die ledemaat nie amputeer nie, kan die infeksie versprei en jou doodmaak. Jou persoonlike groei - en in sommige gevalle jou genesing - kan slegs bespoedig word wanneer jy verhoudings met die regte mense aanknoop.
Miskien het jy al die storie gehoor van die skerpioen wat die padda gevra het om hom oor die rivier te neem, omdat hy nie kon swem nie. 'Ek is bang jy gaan my steek,' het die padda geantwoord. Die skerpioen het gerusstellend geglimlag en gesê, 'Ek sal natuurlik nie. As ek jou steek sal ons altwee verdrink!' Die padda het toe ingestem, en die skerpioen het op die padda se rug geklim. Halfpad oor die rivier steek die skerpioen toe die padda! Soos hulle begin sink het die padda gekla, 'Jy het belowe dat jy my nie sal steek nie! Hoekom het jy dit gedoen?' Die skerpioen het geantwoord, 'Ek kan dit nie help nie. Dis in my aard!'
Totdat God die ander persoon se aard verander, het hulle die mag om jou te affekteer en te infekteer. Byvoorbeeld, wanneer jy oor iets passievol is, maar ander nie, is dit soos om die tango met iemand te probeer dans wat net weet hoe om te wals. Jy het die verkeerde dansmaat gekies!
Moenie betrokke raak by iemand wat nie jou waardes en Godgegewe doelwitte deel nie. Sommige kwessies kan deur berading, gebed, onderrig en leierskap reggemaak word. Jy kan egter nie iemand leer om om te gee nie; as hulle nie omgee nie, sal hulle jou omgewing besoedel, jou produktiwiteit doodmaak en jou ritme deur hulle aanhoudende gekla breek. Dit is hoekom dit belangrik is om te bid en vir God te vra, 'Moet hierdie persoon in my lewe wees?
Andrew Thomas het in 2016 ‘n artikel, op die Solidariteit webwerf hieroor geskryf en het 5 karakters neergepen wat jy moet los, soos in dadelik.
Die hater - dit is die meedoënlose klaagkous, die persoon wat sonder ophou die negatiewe in alles raaksien. Die hater kla oor die wêreld, blameer ander mense vir haar gebrek aan sukses, en kritiseer die dapperes wat probeer om iets met waarde te bereik.
Negatiwiteit is aansteeklik, en die gevaar van so ʼn persoon is dat sy sal verwag dat jy haar in haar ellende moet geselskap hou. Met verloop van tyd kan sy jou ook maak glo dis reg om ook ʼn hater te wees.
Suksesvolle mense bring nie tyd saam met haters deur nie maar met ander suksesvolle, positiewe mense. Doen jouself ʼn guns deur die hater uit jou lewe te verwyder.
Die afgunstige een - ʼn Afgunstige vriend of kollega sal nie jou oorwinnings vier of jou drome ondersteun nie. Sy begeer die lewe waarna jy strewe, grotendeels omdat sy nie glo in haar eie vermoë om dieselfde sukses te behaal nie.
Omring jou met mense wat opreg gelukkig kan wees oor jou mikrosuksesse en wat jou langtermynambisies steun.
Die skigtige een - Hierdie persoonlikheidstipe onttrek gereeld aan verpligtinge en verwag van jou om by haar immer veranderende skedule (en giere) aan te pas. Jou tyd is waardevol maar die skigtige een erken nie daardie begrip nie.
As ʼn vriend of genoot nie jou planne in ag kan neem, jou tegemoet kan kom en betyds kan wees nie, gebruik dan daardie voorvalle om jou grense te stel en af te dwing. As jy leer om na jouself te kyk en jou tyd te respekteer, sal dit jou ook in ander areas van jou lewe en werk help.
Die skuldgevoelige - Die probleem met skuld is dít: jy kan nie droom as iemand jou laat skuldig voel omdat jy iets beter wil hê nie. Jy kan nie waarde bekom as jy geleer het om skuldig te voel omdat jy vra om na waarde betaal te word nie.
As jy soos ek is, probeer jy nog steeds ontslae raak van die skuld wat jy in jou kinderjare of ander ervarings in die verlede aangeleer het. Ek het dit by tye moeilik gevind om op myself te fokus omdat ek te besig was om die skuld te aanvaar wat ander mense op my gelaai het.
Doen jou bes om mense wat jou laat skuldig voel, te identifiseer en jou van hulle te distansieer. Hierdie een is moeilik want dis dikwels familielede wat hierdie soort gedrag aan die dag lê.
Dis maklik vir my om te sê jy moet jou van ʼn ouer of broer of suster distansieer ─ maar dit maak dit nie minder waar nie. Ek moes dit self doen en ek kan vir jou sê dit is moontlik om jou familie in jou lewe te behou maar jou terselfdertyd los te maak van hul skuldgevoelens.
Die ewige bevreesde - Daar is mense wat eenvoudig te bang is om te waag. Hulle bekyk die lewe deur ʼn lens van vrees en het nie die basiese geloof dat dinge ten beste sal uitwerk nie.
Dit is presies die teenoorgestelde soort energie as wat jy as ʼn entrepreneur nodig het, veral as jy pas begin het.
Soos die personeelonwikkelingslegende Bob Proctor gesê het: “As jy dit in jou kop sien, sal jy dit in jou hand vashou.” Vermy bang mense met beperkende beskouings en reik liewer uit na jou visioene van sukses.
Verhoudings dra krag skryf Trienie Mahne in ‘n artikel op Litnet 21 / 11 / 2013
... krag om goed te doen of krag om kwaad te doen.
Sommige verhoudinge bestaan uit mense met toksiese gedrag. Hierdie mense kan die lewe wat God vir ons geskep het, vernietig. Maar hoe moet ek teenoor hierdie mense optree. Want my gedrag teenoor toksiese mense moet die vermoë dra om positiewe insette te lewer en die toksiese mens se begeerte na verandering, aan te spreek.
Maak seker dat toksiese mense en hul gedrag nie ‘n ‘houvas’ op jou kry nie. Dis veiliger om nie saam kritiese mense te eet wat voorgee dat hulle gelowiges is terwyl hulle optrede dit weerspreek nie. Die oorkoepelende boodskap van die Skrif is dit: Jou liefde moet innig wees – en wees versigtig.
Spreuke 13:20 stel dit so: “Wie met wyse omgaan, kry self wysheid; wie hom met dwase ophou, word self sleg.” Ek wil selfs verder gaan en dit op hierdie forum so stel: “Wees versigtig watter artikels jy lees, sommige het die krag tot opbouing en wysheid; wie egter dinge geniet en lees wat slegte woorde bevat, word self sleg.”
Ekself kan kies of die water wat ek drink suiwerheid bevat om my siel en liggaam te genees, en of dit die slik dra wat in toksiese modderwater aangetref word.
As dit by toksiese kontakte kom, moet ek weet hoe om dit te hanteer. Ek trek die grens en maak die einde daaraan. Om hulle te oorheers en dwing tot verandering, sal nie werk nie. Die beste verdediging teen die kwaad van toksiteit is om soos Dawid te wees en ‘n duidelike stel waardes te hê wat jy teenoor almal uitleef.
Daar is dan net een van drie dinge wat kan gebeur:
1. Die mense wat goed is vir jou sal jou waardes respekteer, en jy sal goeie verhoudings met hulle geniet.
2. Aangesien jy ‘n liefdevolle standpunt teen toksiteit inneem, sal jy moontlik die kwaad teenwerk en positief beïnvloed om hulle gedrag te verander, en dan sal jy goeie verhoudings met hulle geniet.
3. Sommige toksiese mense sal in ontkenning bly en selfs van die lig wat jy uitstraal, wegbeweeg. Verhoudings met daardie mense beëindig self.
Ekself stap swaar weg van verhoudings. Maar as iemand jou teleurstel of seermaak, moet ons met die probleem afreken. Jesus hou vir ons die model voor hoe om hierdie verhoudingsprobleme te hanteer: “As jou broer verkeerd optree, berispe hom; en as hy berou kry, vergewe hom. Selfs as hy sewe maal op ‘n dag verkeerd optree teen jou en sewe maal na jou terugkom en sê” “Ek is jammer”, moet jy hom vergewe” (Luk 17:3-4)
Niemand van ons is perfek nie. Ekself struikel daagliks, maar deur reg op te tree en jou gesindheid Jesus-vlerke te gee, verlos jy eintlik net jouself.
My droom vir Diamant Divas. Dit is my hartsbegeerte om Diva huis te begin. Hoe meer ek met vrouens te doen kry wat hul eie stryd stry hoe groter groei die begeerte. Ek sien ‘n plek waar heen ‘n vrou kan gaan om genesing te ontvang. Mense wat bereid is om haar aan die hand te vat en weer haar te help skitter. Met ‘n inwonende pastorale sielkundige tot hul beskikking of selfs ‘n lewensgids. Daar moet bekostigbare regshulp tot hul beskikking wees, asook finansiele bystand om die vrouens toe te rus vir die werkersmark. Hulp vir hul kinders indien hulle het; skole ens. Dit moet ook ‘n veilige hawe wees en daar moet defnitief ‘n sekuriteitswag diens doen. Sy moet leer van selfverdediging, die binnewerke van ‘n kar, basiese elektriese vaardighede en dan moet daar vir haar gehelp word met werk. Miskien selfs blyplek, soos deposito en eerste maand huur, vervoer ens. Die behoefte lys is geweldig lank maar wanneer ons kan begin om vrouens weer hul menswaardigheid terug te gee het ons al ‘n groot behoefte vervul. Die bekommernis van waarheen en hoe nou verminder en hulle ontvang weer hoop vir die toekoms. Hierdie tye is vir ‘n vrou baie onseker en omdat ek self daar was verstaan ek die vrese en frustrasies van hierdie tydperk, die te korte en die vrae. Diva huis moet daardie beskerming bied en die wegspringblok wees en meer.
Toksiese verhoudings is glad nie goed vir jou nie. Dit breek jou af en om jouself dan weer op te bou vat baie tyd waarin jy swak gewoontes moet afleer juis om te kon cope in hierdie tyd. Gun jouself die tyd om goed oor ‘n saak te dink. Moenie sommer net boots-en-all in klim sonder om die saak eers goed te bekyk nie. Wees paraat, vernaam as jy afhanklike kinders het. Hul welstand hang van jou af, as jy verkeerd besluit betaal hulle die prys daarvoor. Jou taak is om gebalanseerde kinders groot te maak en in die wêreld te stuur. Jy wil hulle die beste moontlike geleenthede gee en indien hulle met seer sukkel is hulle klaar agter en moet juis soveel harder werk om bo uit te kom. Net soos jy as diamant moet skitter moet jou kinders ook daardie geleentheid kry, en hulle kan dit net kry wanneer jy die regte besluite neem.
Lorinda Maritz het op FB die volgende plasing gedoen
As jy nie met liefde en respek behandel word nie, kyk dan na jou pryskaartjie. Miskien het jy jouself afgemerk. Dit is JY wat mense vertel wat jy werd is deur die dinge wat jy aanvaar. Klim af van die uitverkoping rak en klim in die glaskas waar hulle die waardevolle artikels hou!Kortom: waardeer jouself meer! As jy dit nie doen nie, sal niemand anders nie! ~ Onbekend
Lynelle Clark: Diamant Divas Potgooie / Diamant Divas F groep
Die program vir die enkellopende waarin ons saam gesels oor al die slagysters, vrae, vrese en vreugdes van die enkel lopende.
Labels: Alta van Zyl, Diamant Divas, Elan Global Radio, enkellopende vroue, Inspireerende gesprek, Internet radio, Liefdadigheidsprojek, Lynelle Clark, Spore van Genade, Toksiese verhoudings
Die laaste paar weke was gevul met redigering en kliente dat tyd eenvoudig weg gehardloop het van my. Hoe gaan dit met julle en hoe ervaar julle vrouemaand?
Met die weer wat dit nou warmer word en lente net om die draai ervaar ek dit werklik as ‘n nuwe tyd gevul met energie en nuwe lewe. Ons is alreeds agt maande in die jaar in, hoe gaan dit met julle doele en droomborde? Is julle op datum met jul beplanning vir die jaar?
Persoonlik het ek bietjie agter geraak met die publikasie van my volgende boek. Die reeks wat bestaan uit drie boeke het so ‘n paar kwinkslae en omdat ek besluit het om die tradisionele rigting te volg moet ek nou al drie die boeke reg kry voor voorlegging. Ek weet nie van julle nie maar wanneer ek vir myself ‘n doel gestel het en ek raak agter, dan raak ek nogal angstig om klaar te kry. Maar dan, liewer seker maak als is reg voor ‘n mens te haastig is en julle weet wat hulle sê van ‘n haastige hond. So, op die oomblik is die eerste boek by beta lesers en sit ek op hete kole en wag vir hul terugvoer.
Dit is vrouemaand, ‘n maand waar Vrouwees gevier word in elke vorm denkbaar. Die media en sosiale netwerke is vol daarvan. Ek geniet om die verskillende artikels te lees in tydskrifte en op bakkiesblad of sommer net te hoor van mede diamante wat skitter in hul eie reg.
Ons vrouens het soveel om te gee maar is eintlik kompleks; gun wonder mans verstaan ons nie aldag nie. Ons logieka maak net nie sin vir die meeste van die manne nie. Dit hang van ons af of ons die regte seine gee om seker te maak dat hulle ons wel verstaan.
How to Read Female Body Language and Decode Women deur Vanessa Van Edwards
https://www.youtube.com/watch?v=lV2RTqrJ354 7 min 19 sek.
Ons het soveel om te gee en verwag so min in ruil daarvoor tog is daar soveel vroue wat nogsteeds wegkruip agter vier mure van verwaarlosing. Ek het dit net weer laasweek gesien met iemand na aan my. Haar lewe is gevul met die alledaagse terwyl haar dogter en man werk toe gaan, sit sy by die huis, geen vervoer van haar eie, geen internet om iets te leer of in kontak te wees met mense nie. Niks. 12 ure van ‘n dag gevul met… ek weet nie hoe sy dit hou nie, ek weet net ek sal dit nie maak nie maar my hart gaan uit na haar. Daar is vrouens om ons wat hulself heeltemal verloor het en niemand doen iets om hul daaruit te haal nie. Hul gedrag gee hulself weg.
1. Hulle praat ongelooflik baie wanneer hulle wel by mense kom,
2. Het voeling verloor met die wêreld om hulle
3. Kan eintlik oor niks gesels nie al praat hulle aan mekaar.
4. Hulle voel verleë en vra gedurig omverskoning
5. Is baie onseker en soek gedurigdeur affirmation
Wat my verstom is dat ons samelewing gemaklik is met die situasie terwyl die vrou sterf van binne. Vrouens wat hul lewens opgeoffer het deur ‘n tuiste te skep en kinders groot te maak is skielik nie meer in aanvraag nie. Hul keer binnekant toe en kwyn weg. Wanneer daar dan iets gebeur skud ons die kop en wonder hoe is dit moontlik?
Wanneer jy skielik besef dat jy nooit in voeling gebly met die moderne veranderinge nie het en agter geraak het, is jy eintlik al klaar in die moeilikheid. Vroue moet begin beplan vir die dag wat hul kinders uit die huis is, net soos ‘n man moet beplan vir aftrede.
Om na die tyd te beplan vat dan langer om tot uitvoer te kom. Raak in voeling byvoorbeeld om die rekenaar te gebruik, moet dit nie sien as ‘n ding wat net die tafel versier nie. Daardie rekenaar wat jou kinders vir ure besig gehou het hou heel moontlik die sleutel vir jou ook in. Vandag is die meeste werke rekenaar georiënteerd en indien jy nie rekenaar geletterd is nie is jou keuses van werk baie beperk.
So ‘n vrou is vir my hartseer, soos die vrou wat voel sy het tred verloor en nie meer weet waar sy in pas nie. Haar werk is nou afgehandel nou wat nou? Baie van hierdie vrouens is nog jonk, laat veertigs of vroeë vyftigs met ‘n lang lewe van niks doen voor hulle. Indien hulle nie iets vind om te doen nie sal hul lewe een sieldodende sug word.
Besoek gerus Solidariteit se webwerf S-Leer, daar bied hulle klasse aanlyn aan om jou te help met voorbereiding vir die wêreld daar buite. https://s-leer.co.za/webinare/ en https://s-leer.co.za/seminare/
Is jy bewus van sulke vroue? Kan ons dit waag om uit te reik na die vroue wat werklik dit nodig het? Kan ons hoop dat Augustus ‘n maand van bevryding sal wees? ‘n Maand van nuwe denke waar ons opnuut weer die vrou raak sien. Die vrou heeltemal verdof agter nagemaakte tralies van sofistikasie en onvermoë.
Ek dink baie hieroor. Hoe is dit moontlik om te help, weet iemand van programme daar buite wat spesifiek daar is om vrouens te help en voor te berei vir ‘n lewe nadat die kinders groot is? Ek weet nie van so ‘n plek nie. Is dit nie tyd dat ons begin dink aan so iets nie? Ons het selfs ‘n mooi woord daarvoor, leë nes sindroom maar wat is die oplossing?
Indien jy bewus is van iets laat weet my asb sodat ons dit onder vrouens se aandag kan bring.
Ons kultuur asook die van die wêreld is lief om vrouwees in ‘n boks te sit. Vrouwees is in baie lande nog ‘n offense of aanstoot wat weg gesteek moet word. Ongeag die vernuwing bly die vrou se vermoëns verdoesel agter onkunde en stereotipe denke. Waardes van gister wat nogsteeds in beheer is van die dag tot dag stryd. Ek lees in die Forbes tydskrif dat 5 miljoen vroue saam gekom het om ‘n ketting te bou wat gestrek het oor 385 myl of 619.597 km in India. Die jaar 2019 is ook simboliek met die jaar van defiance of uittarting. Hierdie vroue demonstreer openlik hul misnoeë in die wette wat hulle gebind gehou het tot nou toe. Dit word gereken as ‘n groot mylpaal in die geskiedenis.
Wêreld wyd is vroue besig om op te staan teen hierdie gender gap of geslagsgaping. Vroue wil die reg hê om te besluit wat met hulle liggame gebeur, wanneer om te trou ens. Ja daar is die nadele ook daarin vermeng waar mense dit kan verdraai, maar kan ons werklik die nadele bo die voordele hou?
Hierdie vashou veroorsaak dat ‘n vrou al hoe meer rebelleer teen die kultuur en godsdiens wette en sy later in onmin leef. Haar energie of lig word heeltemal verdof en word sy in depressie gelaat. Dit beroof die vrou wat soos die Heilige Gees die kinders moet leer, en vrede in die huis bring, om haar lig werklik te laat skyn. Daarom sukkel baie vroue met depressief en soek uitlaatkleppe op ander maniere. Ek sê nie dit is reg nie maar miskien moet ons kyk na die breër prentjie en oplossings soek en kry.
Vroue kom op ‘n plek waar hulle voel hulle het ook ‘n opinie en dit word aanvaar. Vandag moet ‘n vrou nogsteeds baklei vir haar waarde omdat soveel dink sy verdien eintlik niks beter nie. In plaas van om te help sien hulle haar eerder aan as ‘n idioot. Dit is hierdie denke wat veroorsaak dat vrouens, nogsteeds in 2019 moet baklei vir ‘n plek in die son. ‘n Plek waar sy waardeer word vir wie sy is en wat sy kan offer.
Achieving a gender-equal world requires social innovations that work for both women and men and leave no one behind. From urban planning that focuses on community safety to e-learning platforms that take classrooms to women and girls, affordable and quality childcare centres, and technology shaped by women, innovation can take the race for gender equality to its finishing line by 2030.It begins with making sure that women’s and girls' needs and experiences are integrated at the very inception of technology and innovations. It means building smart solutions that go beyond acknowledging the gender gaps to addressing the needs of men and women equally. And ultimately, it needs innovations that disrupt business as usual, paying attention to how and by whom technology is used and accessed, and ensuring that women and girls play a decisive role in emerging industries.
Augustus maand is die kollig op vrouwees, juis om hierdie stereotipe hok te slaan. Om vir die wêreld te wys ons weet ook genoeg om nie te lig beskou te word nie. Ons is slim en raakvatters wat nie skroom om te doen wat gedoen moet word nie. Vrouens wat bereid is om ‘n hand uit te steek en te help waar nodig. ‘n Vrou met ‘n omgee hart, gevul met kompassie en visie. ‘n Go-getter wat nie bang is vir harde werk nie. So ‘n vrou moet geëer word vir wie sy is en wat sy kan bied sonder om afgekraak te word. ‘n Persoon met regte wat geregtig is vir haar eie besondere plek; een waarvoor sy nie omverskoning hoef te vra nie. Mag hierdie maand die maand wees vir nuwe denke, nuwe sienswyses, en ‘n nuwe begin.
Sien jy die dou
Dit is Abba wat jou in Sy liefde
Geskape uit Adam
Was jy mooiste vrou
Nou kan jy weet...
Dat jy aan jou MAN
Sag kom Sy Stem
Hoor dit in die wind
Of die laggies van 'n kind
Jy mooiste vrou
En dié appel van Sy oog
Glo dit vandag!
Die nag is verby...
Die dou het gekom
In Vader se liefdeskombers
word jy toegevou
Dié prinses van die Prins van Vrede
Weet vandag jy het 'n doel...
Jy is hier op aarde met 'n
Alta van Zyl (Hope) ©.
Mag hierdie maand ‘n maand wees van nuwe insigte vir elke vrou. Dat jy op ‘n plek sal kom waar jy skitter net waar jy is.
Volgende week gesels ek oor toksiese verhoudings, skakel gerus in dieselfde tyd en plek. Elan Global Radio, ‘n plek vir passievolle mense.
Labels: Alta van Zyl, body language, Diamant Divas, Dit is vrouemaand, Elan Global Radio, enkellopende vroue, International Women's Day, Internet radio, Lynelle Clark, Motivering, S-Leer, Solidariteit, vroue
“Wat maak jy?” vra Melandi met ‘n defnitiewe toon van frustrasie. Vandat Pieter dit in sy kop gekry het om terug in tyd te gaan sien sy hom bitter min. Hy is alewig besig met iets in die werkswinkel. Wanneer sy vra dan sê hy net: ‘Jy sal sien.’
“Amper klaar dan kom ek.” Hy is so verdiep in sy werk en kyk nie eers op waar sy in die deur staan nie. Twee jaar gelede het hulle die huis gekoop in die platteland juis om weg te kom van die alledaagse dinge wat hul tyd in beslag geneem het. Die ink was nog nie eers behoorlik droog op die kontrak nie toe rig Pieter die ou stoor in as werkswinkel. Van daar af sien sy hom per geleentheid en leef hulle eintlik in twee wêrelde. Sy probeer verstaan en ondersteun waar nodig maar dit raak darem nou baie erg. En sy is lus om uit te kom, iets te doen voordat die vier mure haar gaan verswelg.
“Ek gaan sommer kos by die Griek bestel. Waarvoor is jy lus?” maar sy kon net sowel met die masjiene gepraat het, diè wys meer reaksie as haar man.
“Vyf minute dan is ek daar,” Melandi sug, om ‘n gesprek met Pieter te voer is net so goed sy praat met haarself. Met ‘n laaste blik na die rekenaar gedoente en flitsende rooi ligte draai sy om en verdwyn die huis in. Die stoel met leerbande vertel sy eie storie, sy het al gevra maar kry net ‘n afwesige kyk.
Die staanhorlosie slaan hoeka al 7 uur in die eetkamer. Dit gaan weer ‘n aand van alleen wees, boek lees of miskien moet sy bietjie aan daardie storie werk wat sy begin het vir die skrywers groep. Sy het in elk geval niks anders om te doen nie.
“Micos, I am wonderful, thanks for asking. How is the family?”
“Wonderful to hear, greetings to Mamma Rosa. I like to place an order for two please.”
“Yes the usual, thanks Micos.”
“Yes, takeaways, can you deliver?”
Glas in die hand verdwyn sy verby die muurhorlosie na haar eie werkshoekie wat deel uit maak van die groot plaaskombuis. Die vertrek was die rede dat hulle die huis gekoop het in die platteland. Met ‘n paar veranderinge in die huis het die plek ‘n veilige hawe geword alhoewel sy dit deesdae eintlik maar alleen gebruik.
By haar tafel wys die digitale horlosie dit is alreeds 7:30 en sy sug. Die ‘nou-daar’ iets van die verlede en sy hoor hom mompel van uit die werkswinkel. Die hele plek is so opgestel dat hulle by mekaar kan wees maar terselfdertyd hul eie plek het. In die begin was dit wonderlik om so by mekaar te wees, maar soos tyd aangestap het, het sy die werkswinkel vermy. Dan hoor sy Pieter swets iets allerverskrikliks en draf na die plek langsaan.
“Wat gaan aan?”
“Ek kom nou, gee my net ‘n paar oomblikke.” Kom die bars antwoord. Teensinnig draai sy om en beantwoord dan die interkom en druk die knoppie vir die afleweringsman. Die geure kielie haar hongerpyne en sy sit die pakkie op die groot ou kombuistafel neer.
“Kom jy? Die kos gaan koud word.”
“Moet tog nie so karring nie, ek kom nou.”
Met ‘n glas rooiwyn gaan sit Melandi by die gedekte tafel. Pieter se plek leeg en sy skep van die heerlike bredie waarvoor Micos so gewild, in.
Die mikrogolfoond se digitale horlosie wys dit is alreeds 8:16 en haar man is nog steeds besig. Ten einde laaste maak sy die kombuis aan die kant sit sy bord kos in die mikrogolfoond en stap doelgerig na die deur wat die werkswinkel en kombuis skei.
“Ek gaan maar inkruip en ‘n fliek kyk,” praat sy met die rug wat nou gebukkend oor die masjien staan. Die rooi ligte het nou verander na groen en flikker soos Kersliggies vir haar. Geen antwoord kom vanuit die baas van die masjien nie en sy sug verwese.
Die ding met tyd is alles oorheersend vir haar man. Hulle maak al horlosies bymekaar vandat hulle getroud is; dit is nou al 32 jaar. Haar huis is gevul met die ritmiese klanke van horlosies se konstante tik-tok. Baie dae hoor sy dit nie eers meer nie. Vriende en familie het al gekla en gesê dit is darem te erg, en sy het hom altyd ondersteun maar Pieter vat sy stokperdjie darem nou te ver. Vandat hy ‘n artikel gelees het in die Reader’s Digest is hy oortuig dat hy terug wil gaan in tyd. Om wat daar te maak het sy al menigmaal gevra; sy antwoord was net altyd dieselfde. Dit sal interessant wees. Maar sy dink daar skuil iets anders daar agter. Die hele beheptheid het begin ‘n jaar na hul enigste kind, Heinie dood is. Hulle was net 12 jaar met hom gegun, twaalf wonderlike jare gevul met lag en speel en lekker vakansies. Vandat hy weg is het die huis stil geword en die vakansies al hoe minder. Lag is nou net iets wat sy hoor op TV of tydens vriende- en familiekuiers.
Pieter is oortuig hy kan tyd terug rol en so weer vir Heinie sien. Sy verstaan sy verlange na sy enigste kind is by tye onuithoudbaar, sy mis hom immers ook, maar om te glo dat hy hom weer sal sien is rerig net ‘n bietjie dik vir ‘n daalder. Hoekom Pieter so aandring daarop verstaan sy nie. In die begin was sy bedkassie en die kombuistafel besaai met notaboeke, gevul met diagramme en wiskundige berekeninge. Sy het dit so aanvaar en hom ondersteun. Wanneer mense kom kuier het praat hy oor terug rollende tyd asof dit die natuurlikste ding onder die son is. Uit beleefdheid het die mense geluister maar agterna het hulle gedink hy het sy varkies verloor. Sy het probeer verduidelik maar naderhand opgehou.
In die bed trek sy haar skootrekenaar nader, die nuutgevulde glas wyn op die bedkassie en begin ‘n paar gedagtes neer te tik op die geopende Word dokument. Die horlosie in die regterhoek van die skootrekenaar wys dit is amper 10:30, toe die kamer ‘n kwaai ruk gee. Fronsend staan sy op, trek haar pantoffels en kamerjas aan en draf die gang af verby die Oupa klok wat sy tyd uit beier in ‘n diep stem; ‘n erfstuk van haar oupa aan moederskant. Verby die musikale horlosie wat hulle nog in België gekoop het, die laaste vakansie saam met Heinie. Heinie was so beïindruk met die vakmanskap dat Pieter dit onmiddelik gekoop het. Hul bankbalans was goed in die moeilikheid daarna maar Pieter was oortuig hulle moet Heinie ondersteun. Die groot hoender horlosie wys dit is net na half elf toe sy deur die kombuis sweef met vinnige passies, haar hart in beklemming toe sy die mistigheid onder die deur van die toe werkswinkel sien.
“Wat op aarde gaan aan Pieter?” roep sy benoud uit terwyl sy die deur oop maak. Die leë vertrek lyk spookagtige in die nag stilte en verdwaas skakel sy die hoofligte aan. Melanie knip haar oë ‘n paar maal en stap dan teen die drie trappe af en staan op die, nou verlate sement vloer. Daar waar haar man gestaan en peuter het aan die masjien ure gelede lê nou net ‘n elektriese draad gehul in warrelende mis. Die skerp lig waarmee hy gewerk het, omgeval en skyn nou vir die rakke.
“Pieter!” roep sy benoud “Waar is jy?”
Dan val ‘n voorwerp op haar skouer en land op die vloer. Dit weergalm deur die leë vertrek en sy tel dit vinnig op. Met ‘n verdwaasde uitdrukking staar sy na die klein horlosie in haar palm. Sy onthou die horlosie. Dit was ‘n verjaarsdag geskenk van sy ouers toe hy sestien geword het. Die datum wys 16 September 1996 teen die wit agtergrond, drie dae voordat hul seun weg is op 19 September 1996. Verstom gaan sit sy plat op die yskoue vloer.
“Pieter?” en kyk weer om haar, ‘n geritsel laat haar opkyk en ‘n papiertjie kom al warrelend af na haar en vang dit sonder moeite. Die woorde laat ‘n benoudheid in haar opvlam en sy lag terwyl trane teen haar wang afrol.
“Heinie stuur groete, ek is nou-nou terug.”
Labels: Afrikaanse kortverhaal, fiksie, horlosies, Kortverhale, Lynelle Clark, Terug in tyd, Tydreis verhaal, verlange