DIE KLEUR VAN MY PEN - 'n Afrikaanse Blog: Mei 2020
Vrydag 08 Mei 2020
Ek sit op hete kole. Gaan sy my nou antwoord op my sms? Elke kort-kort gryp ek die foon en kyk of daar nog nie 'n boodskap is nie – so ál of ek dit nie sou hoor nie! Sowaar, as sy hierdie boodskap van my ignoreer, is dit klaarpraat met ons vriendskap.
Ek wil later winkels toe en my hare vra dringend aandag. Ek los vir foontjie op die kombuistafel en drafstap badkamer toe. Ek wag nou al so lank, wat is die moontlikheid dat die sms juis nou sal deurkom?
Maar ja! Ek het nie rekening gehou met my vriend Murphy nie. Ek staan koponderstebo en alles is nat, toe ek die foon hoor. Nee, tog man! Ek druk die hare 'n slag met die hande om die ergste water uit te kry en maak vir die kombuis. So ver soos ek loop, drup die water op die vloer. Ekself is ook sopnat by die tyd wat ek met bewende hande die foon oop het en die boodskap kan oopmaak.
Maar helaas! Dis nie die een waarvoor ek gewag het nie. Dis my bank wat vir my 'n aanmaning stuur. Ha-a, nie soos jy dink nie, hoor. Ek is nie oortrek nie en ek is ook nie laat met 'n betaling nie. Ek weet in elk geval nie of jy my gaan glo as ek jou vertel waaroor hierdie ontydige aanmaning gaan nie.
Jy sien, ek het 'n jaar of wat 'n rekening by die bank oopgemaak. Op hierdie rekening word 'n baie spesiale geldjie inbetaal. Dit is nie so gereeld nie, maar betaal word daar betaal. Nou het iemand (ek wens ek kon weet wie daardie iemand is!) besluit dat dit darem te lank neem voor ek weer 'n slaggie iets inbetaal. Die gevolg is dat ek die volgende boodskap kry: U rekening sal gesluit word indien daar nie beweging is binne die volgende paar dae nie.
Wat? My rekening sluit omdat ek MY geld by HULLE bêre? Hoe werk dit?
Dink ek mos aan die ou dae toe 'n bank nog 'n bank was. Die bankbestuurder was min of meer die burgemeester van die dorp en die voorsitter van die skoolkomitee en hoof-ouderling op die kerkraad en ... en ... en! Belangrik met vrou en al, ja. En bewaar jou siel as jy opgekommandeer word om hom te gaan sien!
Op daardie dag het jy jou Sondagskepping aangetrek en jou hare laat doen. Jy het gesorg dat daar 'n paar lekker stukkies vet tussen die gekerfde biltong is wat jy vir hom saamneem. Jy was gewapen met elke verskoning in die gids oor waarom jy 'n week laat was met die betaling van dit of dat. Die sweet het ook nie ophou tap voordat die man nie tevrede agteroor gaan sit en sy breë glimlag vir jou gooi nie. Want sien, dis 'n mens met invloed hier voor jou en jy moet tot op die einde respek betoon.
As hy net tot 'n punt wil kom! Waaroor het hy my aangesê om hom te kom sien? Ek sweer ek weet nie van 'n tjek wat gehop het nie ... of het daar? Wat anders kan dit wees? Waaroor anders sal hy my so dringend wil sien?
En dan, uiteindelik! "Mevrou, ons hier by die bank het mos die gewoonte om vir gewaardeerde kliënte 'n klein geskenkie te gee so elke vyf jaar. Ek het na jou rekening gekyk en ek is regtig beïndruk met die manier waarop jy dit hanteer. Jy het nou wel nie gereeld geld inbetaal nie, maar jy het al 'n allemintige bedraggie op die manier vergader."
Jy kan my met 'n veer om tik! Hier verwag ek die grootste ellende en wat kom kry ek? 'n Geskenk? Omdat ek geld gespaar het? Sjoe, dis nou 'n verrassing van 'n ander aard, hoor vir my.
Nou vra ek jou met trane in my navy blue eyes, wat het intussen verander? Eens op 'n tyd was dit goed en reg om jou geldjies by hulle te bêre, maar nou nie meer nie?
Dalk is dit die teken waarop ek al lank gewag het – sit die geld onder die matras en weet dit is veilig daar.