8. En sien, toe raak Ahbel bewoë en het met die regterhand die swaard van geregtigheid oor die hoof van Cahin geswaai; en vir Cahin was die oë oopgemaak, en hy het sy groot onreg ingesien, waar hy vir God en sy ouers beskuldig het, en het al die skuld in homself raakgesien en het die onverstaanbare weë van die ewige Liefde in haar geheime en onbeperkte wysheid gesien en het gesien, hoe hy die verleidende slang self was, wat deur die onbeperkte barmhartigheid van die ewige Liefde deur hom ‘n mens geword het, sodat sy, natuurlik deur middel van ‘n groter beproewing, in die toestand van ‘n tydelike seënlose swakheid, juis van daardie swakheid moes bewus word en om hom dan in die toestand van sy bewuste swakheid, uiteindelik en deur eie oordeel in die volle vryheid van sy wese, tot die Here van alle mag en krag sal kon wend en moes, waar hy dan ook, nes die reeds geseëndes, die seën en hertoelating tot die groot genade van die allesbarmhartige Liefde en die grootste volheid van mag en krag sou ontvang het.
9. En hy het gesien, dat hierdie slang, wat hy so pas geëet het, in sy nog bose deel hyself was, en het gesien, dat hy dit net deur sy woede in sy teruggekeerde wesenlikheid op die aarde uitgeasem het en dat die woorde van die slang sy eie was, afkomstig uit die binnenste fondament van sy oerwese, wat reeds sy bestaan gehad het nog voor die skepping van alle sigbare wêrelde en die materie.
14. En sien, toe deurstroom ‘n nuwe lewe vir Cahin, en die doodshonger het hom verlaat; maar in plek daarvan het die honger na lewe al hoe groter geword. Maar hy kon niks kry, wat hom onmiddelik sou versadig nie. En omdat hy niks kon vind nie, het hy hom weereens aan Ahbel gewend en gesê:
15. “Sien, broer, ek is baie honger vir voedsel van die lewe, voedsel wat lewe in hom dra en nie die dood nie, soos die vleis van die slang en sy koue bloed! Want sien, broer, aangesien ek nou van grond af erken het wie ek is, soos ek voorheen was, en soos wat ek nou is, ondervind ek sterk berou en ‘n groot honger en ‘n brandende dors vir die goddelike Liefde en vir haar groot barmhartigheid! Want sien, ek ween sonder stem, en die berou is sonder trane by my; daarom versadig vir my met die stem van liefde, en les my groot dors met trane van berou!