Werksoek is harde werk
December 25, 2012 in Uncategorized Ek was vir ’n tyd lank in my lewe werkloos. Sonder enige heenkome. Vir ses maande. Om presies te wees. Toe begin ek maar studeer. Meer om my besig te hou seker as iets anders, maar tog met die hoop dat dit my kanse sal verbeter. Eintlik het ek in daai tyd werk gekry maar dit nie gevat nie weens omstandighede. ’n Mens wat in Durban bly wil nie graag hoef Springbok toe te trek nie, en andersom. Tensy jy REGTIG nie maaind om weg te gaan nie. Nietemin. So kry ek toe uiteindelik werk. En ek werk te lekker. Ek werk naderhand al ’n hele jaar lank.
En dan kry jy skielik die volgende. Mense loop in jou vas en vra jou, so hoe voel dit nou om bietjie voldag te werk? En as jy dan vir hulle sê jy is gek daaroor, dit is vir jou heerlik, dan reageer hulle met verbasing. En dit is dan ook die vinnigste manier om hulle monde te snoer. Wees net eerlik. Sê net hoe jy dit geniet om nou 40 ure te kan werk. Daar is niks soos die waarheid nie. Want sulke mense is gewoonlik nie besig met enige waarheid as hulle na jou werksbevrediging vra nie. Sulke mense maak dikwels eerder ’n statement. Hulle sê met hulle vraag – ja, jy het mos rondgelê en niksdoen, en nou moet jy ook bietjie hard werk nes die res van ‘ons’, en wat sê jy nou pappie?
Maar wat my totaal en al verstom (maar eintlik ook nie so heeltemal nie), is dat mense sommer net aanneem dat jy dit moes geniet het om werkloos te wees. Dat dit een kommervrye, idilliese bestaan van laat slaap en geen worries is nie