Amun in die vorm van 'n ram - Geskiedenis Podcasts - 2021
Amun in die vorm van 'n ram
Amun in die vorm van 'n ram, wat koning Taharqa beskerm teen tempel T in Kawa, 25ste Dinastie van Soedan, 690-664 vC.
Die god van Thebe, hy is as 'n mens getoon. Hy word (saam met sy medemens Amaunet) in Hermopolis beskou as 'n oorspronklike skeppingsgod. Tot die tyd van die XIIde Dinastie was Amon 'n Thebaanse god van slegs plaaslike belang, maar sodra die vorste van Thebe hul mededingende aanspraakmakers op die heerskappy van Egipte verower het, en daarin geslaag het om hul stad 'n nuwe hoofstad te maak in die land het hul god Amon 'n prominente god in Bo -Egipte geword. Dit was waarskynlik onder daardie dinastie dat die poging aangewend is om hom die trotse posisie toe te ken wat daarna vir hom geëis is van & quotking of the gods & quot.
Ten spyte van Amon se politieke hemelvaart, geniet hy ook gewildheid onder die gewone mense van Egipte. Hy is die vizier van die armes genoem. Daar word gesê dat hy die swakkes van die sterkes beskerm en 'n regverdige handhaaf. Diegene wat guns by Amon versoek het, moes hul waardigheid bewys of eers hul sondes bely.
Gewoonlik sal die krag van 'n god glans toevoeg tot die posisie van die farao. Namate Amon egter in gewildheid gegroei het, het sy priesters het toenemend kragtig geword in invloed en rykdom. As sodanig het hulle dikwels probeer om hulself op die politieke terrein te laat geld. Toe die koningin Hatshepsut ondersteuners onder die priesters van Amon vind, het sy hul god geëer deur te beweer dat hy haar vader was en dat sy haar tempel in Deir el-Bahri ter ere van hom gebou het.
Ironies genoeg het so 'n politieke maneuvering gehelp om Amon se gewildheid te vernietig. Vanaf die bewind van Thutmosis IV begin 'n beweging in die koningshuis om hulde te bring aan 'n suiwerder sonvorm. Die sonskyf Aten het stadig die god van die farao's geword. Die situasie het tot 'n punt gekom tydens die bewind van Akhenaten. Tydens sy bewind as farao het hy die hoofstad van Egipte van Thebe na Akhetaten verhuis, waar hy en sy volgelinge Aten uitsluitlik kon aanbid. Die farao het ook 'n veldtog begin om die naam van Amon uit die openbare werke van Egipte te wis.
Na die dood van Akhenaten het sy opvolger Toetanchamon die hoofstad na Thebe teruggebring en die ou gode herstel. Amon het egter nooit sy vorige volgelinge teruggekry nie en die farao's en die land het hul godsdienstige toegewydheid aan die gode van die Osiriese familie toegespits.
Die woord of wortel amen beteken "wat verborge is", "wat nie gesien word nie", "wat nie gesien kan word nie" en dies meer. Hierdie feit word bewys deur baie voorbeelde wat uit alle periodes versamel kan word. Nou word daar nie net gesê dat die god self 'quithidden' is nie, maar sy naam is ook 'quidden', en word gesê dat sy vorm 'onbekend' is. mans, & quotto bly, permanent te wees & quot en een van die eienskappe wat op hom toegepas is, was die van ewig.
Amon is volgens latere tradisies self geskep. Sy vrou was die moeder-godin Mut en sy seun was die maan, Khonsu. Volgens die ouer Hermopolitiese gebruike is Amon deur Thoth gemaak as een van die agt oorspronklike skeppingsgode (Amen, Amaunet, Heh, Heqet, Nun, Naunet, Kau, Kauket).
As 'n man, sien hy op 'n troon sit en hou die was septer, en in die ander die ankh
Soos 'n man met 'n padda se kop
As 'n man met die kop van 'n uraeus (kobra)
Soos 'n leeu wat op 'n voetstuk hurk
Sy heilige diere was die gans en die ram, hoewel hy nooit soos hulle uitgebeeld is nie.
Totembevoegdhede, geestelike betekenisse en simboliek van die ram
Magsiklusse, nuwe begin
Skep 'n nuwe pad, Vreesloosheid, verowering
Gee aandag aan u vrese, neem die sprong
Krygsgees, uitdagend, vurig
As die ram verder gaan as vrees in volle geloof, is die Ram seker voete en spring hy met vrymoedigheid waar ander bang is om te trap, wat sy eie pad skep, 'n pad wat net vir hom bedoel is. Ram het sy hele lewe lank sy maneuvers voorberei en beoefen, en hy weet goed waartoe hy in staat is. As die tyd reg is, spring hy vinnig sonder om te huppel na 'n nuwe geleentheid. foto
U MOET dit sien. Push Play --- & Wag daarvoor, Wag vir dit . . . ਊhhhhh haaa!
Wat is jou geesdier?
Amun in die vorm van 'n ram - Geskiedenis
Amun, god van die lug, was een van die agt oorspronklike Egiptiese gode. Amun & rsquos se rol het deur die eeue ontwikkel gedurende die Middelryk, hy het die Koning van die gode geword en in die Nuwe Koninkryk het hy 'n nasionaal vereerde god geword. Hy het uiteindelik saamgesmelt met Ra, die ou songod, om Amun-Ra te word.
Daar word gedink dat Amun homself en daarna alles in die heelal geskep het, maar hom daarvan distansieer as die oorspronklike ondeurgrondelike en ondeelbare skepper. van Ma & rsquoat of balans. Amun word uitgebeeld as 'n gans, slang of ram, en ook as 'n man met die kop van 'n ram, padda, koninklike kobra, krokodil of aap.
Amun-Ra was die vader en beskermer van die farao, en was die onderwerp van 'n kultus. Koninklike vroue het 'n komplekse verhouding gehad met die kultus van Amun Koningin Nefertari het die titel van & ldquoGod & rsquos Vrou van Amun & rdquo ontvang en die vroulike farao Hatshepsut beweer dat sy die reg het om te heers omdat haar ma deur Amun bevrug is, en daarom het sy dogter haar opkoms verleen.
Amun onthul sy wil en wense deur die gebruik van orakels wat deur die priesters beheer word. Amun het 'n aantal priesters gehad wat deur die Farao Akhnaton omvergewerp is toe hy die aanbidding van Amun vervang het met Aton. Hierdie verandering het slegs vir een monarg geduur en is omgekeer tydens die bewind van die seun van Akhnaton en Rsquos, Tutankhamun, miskien beter bekend as King Tut, deur priesters wat hom beheer het.
Beeld: RC 1654 Suiweringspriester Stele by die Rosicrucian Egyptian Museum
Die Rosicrucian Egyptian Museum is 'n opvoedkundige instelling wat transdissiplinêre benaderings gebruik om kennis oor die verlede, hede en toekoms te vergroot, veral wat verband hou met die diversiteit en verhoudings in die natuur en tussen kulture.
RAM VAN AMUN-RE
Hierdie indrukwekkende en stoïese standbeeld is gebou deur koning Taharqa, die veroweraar van Egipte. Die Ram verteenwoordig die kragtige god van son en lug Amun-Re, met Taharqa daaronder. Koning Taharqa was die derde in die ry van die Kushitiese heersers wie se mag strek van hul geboorteland Nubië (Noord -Soedan) tot die hele Egipte, wat hulle as die farao's van die 25ste Dinastie regeer het. Gedurende sy bewind van Egipte het Taharqa die simboliese beeld van Amun-Re gebruik om krag en krag op te wek. Baie voorstellings van koning Taharqa wys hom met die ram se kop en sonskyf, simbolies van Amun-Re, gedra as oorbelle of 'n amulet om sy nek.
Amun was 'n belangrike ou Egiptiese god wat verskyn as lid van die Hermopolitiese ogdoad (die Ogdoad was agt oergode wat in Hermopolis aanbid is). Amun het in die 16de eeu vC nasionale belang gekry na die opstand van Thebe teen die Hyksos en die bewind van Ahmose I. Op die oomblik was Amun versmelt met die songod Ra en het Amun-re (of Amun-Ra) geword.
Die standbeeld sit in die Egiptiese en Soedaanse galerye buite die heiligdom van koning Taharqa in die Ashmolean, dieselfde posisie waarin dit oorspronklik gevind is. 'N Duplikaat van hierdie standbeeld sou teenoor die indringers geïntimideer en die heiligdom beskerm het. Die heiligdom self was 'n onafhanklike struktuur in die tempel van Amun-Re in Kawa, Soedan.
Ongeveer 680 v.C.
Aangebied deur mev Nora Griffith ter nagedagtenis aan professor Francis Llewellyn Griffith, 1936
Kyk op ons aanlyn versameling aanlyn webwerf: AN1931.553
Lisensieer hierdie prentjie - besoek die Ashmolean Image Library
Amun versprei verder
Aanbidding van Amun versprei na ander plekke buite die grense van Egipte, en dit word deur baie verskillende kulture vereer - op sommige plekke selfs vuriger as in Egipte. Goeie voorbeelde hiervan was Nubia en sy Koninkryk Kush, waar 'n vorm van Amun 'n nasionale god geword het. Hier was hy bekend as Amane en Amani, en het 'n wydverspreide kultus gehad met priesterlike sentrums in Meroe en Nobatia.
Trouens, die hele stelsel van die koninkryk is bepaal deur 'n orakel van Amun. Hierdie orakel was skynbaar in kontak met die god en kon besluit oor sake van die allergrootste belang, soos die kies van heersers, die eis van oorloë en militêre ekspedisies, en selfs om konings te beveel om selfmoord te pleeg, soos genoem deur Diodorus Siculus .
'N Ander belangrike aanbiddingsplek van Amun was die Oase van Siwa, bekend as die Veld van bome aan die ou Egiptenare , Dit kan gevind word tussen die Qattara -depressie en die Groot Sandsee in die Libiese woestyn, 50 km (30 myl) oos van die grens met Libië. Hier het 'n eensame tempel vir Amun gestaan ​​met 'n enkele orakel. Tydens die 26ste dinastie is hier ook 'n nekropolis gestig wat die belangrikheid daarvan as 'n heilige plek aandui.
Siwa -oase in die moderne tyd. ( sulaiman / Adobe voorraad)
Die nabygeleë Griekse kolonie in Libië, Cirene, het ook in die 7de eeu v.C. met hierdie eensame tempel in aanraking gekom, en die Griekse skrywer Herodotus het genoem dat die Amun in die vorm van 'n ram vertoon word, wat sy vrugbaarheid aandui en dit moontlik verbind met die vrugbaarheid van 'n oase in die middel van die woestyn.
Antieke Griekeland aanbid ook die god met baie ywer, soos Ammon, of Zeus Ammon. Daar word genoem dat beide die mense van Cirene en Sparta na die Siwa -oase gegaan het en die orakel daar meer geraadpleeg het as enige ander Griekse burger. Mettertyd het hy ook 'n saamgevoegde vorm gekry, bekend as Zeus Ammon, en gekombineer met die hoof Griekse god Zeus. In hierdie vorm het hy die klassieke menslike voorstelling van Zeus, al was dit met ramhorings.
Interessant genoeg kom verskeie belangrike Griekse woorde uit die naam Amun. Hoof voorbeelde hiervan is woorde soos ammoniak en ammoniet. Ammoniumchloried was bekend as sal ammoniacus - Sout van Amun, soos dit meestal uit ou Libië, naby die tempel van Jupiter-Amun, versamel is. Verder is 'n deel van ons brein, bekend as behoorlike hippocampus, staan ​​ook bekend as cornu ammon, 'Horings van Amun', vanweë hul horingvoorkoms.
Amun was baie vereer deur die Grieke, soveel so dat selfs Alexander die Grote met hierdie god in aanraking gekom het toe hy na die eensame orakel in Siwa gereis het, na die Slag van Issus. Sommige sê dat hy daarin geslaag het om die oase te bereik nadat hy voëls oor die woestyn gevolg het. Die eensame orakel het vir hom gesê dat hy 'n goddelike persoon was, en 'n wettige farao van Egipte, en die seun van Amun. Sommige geleerdes beweer dat Alexander hom daarna as goddelik beskou het.
Heropbou van die monument in die Siwa -oase waarheen Alexander die Grote gereis het. ( Liana Souvaltzi )
Verbintenis met Amon
... Re van Heliopolis en, as Amon-Re, is as 'n nasionale god ontvang. Amon-Re, wat in menslike vorm voorgestel word, soms met 'n ram se kop of as 'n ram, is aanbid as deel van die Thebaanse drieklank, wat 'n godin, Mut en 'n jeugdige god, Khons, insluit. Sy tempel in Karnak was een van die ...
Epigrafiese oorblyfsels by Thebe
... spesifieke plekke en gode, veral Amon-Re by Thebes.
Lofsang aan Thutmose III
Daarin sê die god Amon-Re:
Rol in die Egiptiese godsdiens
... toewyding aan die staatsgod Amon-Re, wie se kultus grootliks baat gevind het toe Egipte deur die buit van die oorlog verryk is. Rykdom is na die skatkis van die god oorgedra, en as teken van vroomheid het die koning heilige monumente by Thebe laat bou. Onder Amenhotep I is die piramidale vorm van koninklike ...
... vergoddelik as 'n vorm van Amon-Re, bekend as Imbued with Eternity.
Die Egiptiese kultus van Amon-Re het nie net magtig geword nie, maar het die vorm aanneem van 'n universele godsdiens as gevolg van die militêre en politieke oorwinnings van die heersers van Thebe, veral tydens die bewind van Thutmose III (1479-26 v.C.). Onder Salomo het Jerusalem die middelpunt geword van 'n ...
Rol van priesterskap
... onder die Thebaanse priesterskap van Amon-Re, kon die priesterlike hiërargie 'n absolute 'staat in 'n staat' skep.
... tempel van die staatsgod, Amon-Re. Die kompleks is gereeld bygevoeg en verander en het gevolglik nie 'n sistematiese plan nie. Dit word 'n groot historiese dokument in klip genoem: daarin word die wisselende lotgevalle van die Egiptiese ryk weerspieël. Daar is nie minder nie as 10 ...
Egiptiese gode: Amun
Amun word beskou as een van die belangrikste en kragtigste gode van antieke Egipte. Hy het reeds in die oertyd van die Ogdoad -kosmogonie bestaan ​​en ontwikkel as een van die gode wat verantwoordelik was vir die skepping van die wêreld uit die chaos wat Nun is. Hy word dikwels voorgestel as 'n baardman met 'n pet op met twee hoë pluime van rooi volstruisvere, gewoonlik op 'n troon met die ankh aan die een kant en die septer aan die ander kant. Sy naam kan ook gespel word as Amon, Amoun, Ammon, Amoon of Amen, wat vertaal word in die "verborge een" wat dui op sy rol as die onsigbare god van wind en lug. Sy vrou en medewerker in die Hermopolitiese aanbidding is Amaunet.
Afgesien van sy menslike vorm, kan hy ook in verskeie ander voorstellings gesien word. Hy het die vorm van die gans aangeneem en sodoende die bynaam "die Groot Kakker" gekry. Hy word soms gesien as 'n man met die kop van die padda, uraeus of kobra. As 'n slang kon hy homself wedergebore deur sy vel af te skud. Hy word ook gesien as 'n man met die ram van die ram of bloot net as 'n ram omdat hy op 'n stadium 'n god van vrugbaarheid was. Hy kan ook gesien word as leeu wat by die troon hurk of 'n aap of selfs 'n krokodil. Gedurende die Ptolemaïese tydperk word hy uitgebeeld as 'n man met vier arms, die liggaam van 'n kewer, die vlerke van die valk, die bene van 'n mens en die pote van 'n leeu.
Daar word geglo dat Amun 'n selfgeskape god is. Sy eerste vrou is Wosret genoem, maar trou later met Amaunet en Mut. Saam met Mut het hy 'n seun gehad met die naam Khonsu, die god van die maan. Hy was oorspronklik 'n god van plaaslike belang in Thebe as 'n skeppende krag. Hy het bekendheid verwerf toe hy 'n ander Thebaanse god Montu, die oorlogsgod in die elfde dinastie, vereenselwig. Hy het die belangrikste god van die stad geword. Gedurende die Middelryk het hy tot nasionale belang gestyg toe die Thebaanse hoof Ahmose I Hyskos uit die land verdryf het. Die koninklike familie, ter ere van die godheid, het verskeie tempels op sy naam gebou - waarvan die Luxor -tempel en die Groot Tempel in Karnak die prominentste is.
Tydens die Nuwe Koninkryk was Egipte amper 'n monoteïstiese staat, met Amun in die middelpunt van aantrekkingskrag. Amun is aangeneem in die Ennead -kosmogonie. Hy en die songod, Ra, het die hibriede god Amun-Ra geword. Sedertdien word Amun-Ra beskou as die vader en beskermer van al die farao's van Egipte. Sy kultus was verantwoordelik vir die toenemende rol van die vrou in die samelewing - hulle het groot magte gehad en posisies van gesag en verantwoordelikheid beklee. Koningin Ahmose Nefertari het byvoorbeeld die titel "God se vrou van Amun" gekry - 'n bynaam wat aan die vrou van die farao gegee is ter erkenning van haar rol en posisie in die staatsgodsdiens van Amun. Die farao Hatshepsut het selfs beweer dat haar ma deur Amun bevrug is in die gedaante van Farao Thutmoses II
Sy kultus het selfs na buurstate en lande, veral Nubië, versprei. Amun-Ra het tydens die vyf-en-twintigste dinastie die vernaamste godheid van Napata geword. Die mense daar het geglo dat hy Gebel Barkal was. Teen hierdie tyd is hy deur die Grieke as 'n ekwivalent van Zeus beskou.
Een van die grootste feeste in die ou Egipte is die Opet -fees. Hier loop die standbeeld van Amun op die roete van die Nyl van sy tempels in Luxor na Karnak ter viering van sy huwelik met Mut. Hierdie fees toon sy rol in die voortplanting as die "Ka-mut-ef "of die "-bul van sy ma ".
Tot op hede is hy en Osiris een van die mees kronieke manlike gode veral in relikwieë en tablette waarna beide die koning van die gode genoem word.
Die Egiptenare het lammers aanbid (die lam van God is heidens, nie Joods nie)
'N Lam offer in Egipte Toe 'n tempel van Yahu naby 'n tempel van Khnum staan
Prof. Jan Assmann en dr. Rabbi Zev Farber
Amun was 'n baie belangrike god in die ou Egipte, en in die Nuwe Koninkryk (1550-1070 v.G.J.) word hy as die koning van die gode beskou, en is dit gesinkretiseer met die songod as Amun-Ra. Dit sou ongetwyfeld vir die priesters van Amun aanstoot gegee het om 'n ram te offer, en daar was beslis tempels van Amun in die Delta in die omgewing van Gosen en die hoofstad, Pi-Ramesse. Dat so 'n daad aanstootlik sou wees, sou enige geleerde persoon wat in die ou tyd van Egipte geweet het, duidelik gewees het. Herodotus skryf in sy opname van Egiptiese gebruike (Histories, 2:42):
Nou almal wat 'n tempel vir die Thebaanse Zeus (= Amun) laat oprig of uit die distrik Thebe is, sê ek, hulle offer almal bokke en onthou hulle van skape ... die Egiptenare maak die beeld van Zeus (= Amun) die gesig van 'n ram ... die Thebans offer dan nie ramme nie, maar hou hulle daarom heilig. 
Eeue later het die Romeinse geskiedskrywer, Publius Cornelius Tacitus (56-ca.117 CE), wat meen dat Moses die Torah-wette geskep het om polemise teen Egiptenare te maak, selfs voorgestel dat die Jode "ramme geoffer het ter veragting van Amun (caeso ariete velut in contumeliam Hammonis). "
Die tempel van Khnum, Esna - muursnywerk toon Khnum en Menhit
Khnum is die god wat individuele mense op sy pottebakkerswiel skep, en sy aanbidding strek tot in die ou koninkryk (3de millennium vC). Aangesien die ram ook vir die priesters van Khnum heilig was, sou hulle ook nie graag daarna gestreef het om 'n skaap te offer nie. Ons weet nie of daar tempels van Khnum in die delta was nie, maar ons weet wel van Khnum -tempels in die suide, op die eilande Esna en Elephantine.
Trouens, die vrees van Moses vir 'n gewelddadige reaksie herinner sterk aan 'n goed gedokumenteerde geval wat aan die begin van die 5de eeu op die eiland Elephantine plaasgevind het.  Daar het 'n Judaitiese tempel van Yahu in die naaste omgewing van die Egiptiese tempel van Khnum gestaan. Die feit dat die ram die heilige dier van Khnum was, het moontlik alle verwante diere, soos skape en lammers, op Elephantine geheilig.
Die offer van lammers tydens die pesach moes die priesters van Khnum aanstoot gegee het, want hulle het voordeel getrek uit die tydelike afwesigheid van die Persiese satrap en laat Egiptiese soldate die Joodse tempel vernietig. Die Jode het die owerhede in Jerusalem om toestemming gevra om die tempel te herbou en dit gekry, met die uitsondering dat hulle 'olah -offers' bring, dit wil sê offers wat in geheel aan God verbrand is, sonder dat die aanbidder enigsins iets geëet het, ongetwyfeld om nie om die oortreding in die toekoms te herhaal. 
Die aanbidding van heilige diere is so oud soos die Egiptiese godsdiens. Elkeen van die groot en baie van die minderhede het hul spesifieke heilige diere gehad. Alhoewel verering van hierdie diere deel uitmaak van die kultus uit die ou tyd, het dit 'n nuwe betekenis onder vreemde, dit wil sê Persiese oorheersing, gekry toe die kultus van die heilige diere 'n kwessie van kultuur-godsdienstige identiteit geword het, nie anders as koei-aanbidding in Indië nie onder Britse koloniale bewind.
Die vermelding van die תועבה of "gruwel" (dws taboe in die sin van die heiligste, onaantasbare item) van die Egiptenare weerspieël hierdie stadium in die Persiese era toe die heilige diere die hoogste status van heiligheid in Egipte bereik het. Op sy beurt sou hierdie taboe in die Persiese eeu alombekend gewees het, sowel by Griekse skrywers soos Herodotus as by die Joodse skrifgeleerdes in Jerusalem, wat ons die finale vorm van die uittogverhaal gegee het.
 Herodotus voeg dan die volgende by (2:42):
Maar op 'n dag in die jaar, op die fees van Zeus (= Amun), sny hulle op dieselfde manier en vlek een ram en bedek met sy vel die beeld van Zeus (= Amun), en dan bring hulle na dit is nog 'n beeld van Herakles (= Khonsu). As dit klaar is, slaan almal wat in die tempel is, hulself in rou oor die ram, en dan begrawe hulle dit in 'n heilige graf.
Hierdie ritueel vind geen steun in Egiptiese dokumente nie.
 Vgl. vir die volgende esp. Bezalel Porten, Argief van Elephantine. The Life of an Ancient Jewish Military Colony (Berkeley en Los Angeles: U of California P, 1968).
 TAD A4.9 en A4.10 HTAT Nr. 286 en 287 in: Porten, B. / Yardeni, A., Textbook of Aramaic Documents from Ancient Egypt 1-4 (TAD) Nuut gekopieer, geredigeer en vertaal in Hebreeus en Engels, (Jerusalem 1986-1999). Dit is nie seker of dit die oorsaak van die konflik op Elephantine Porten was nie, en dit is die mees aanneemlike.