God was dan ook nie passief in hierdie volkie se lewe betrokke nie. Hy was daadwerklik besig om die Afrikaner se heil uit te werk en het waarlik gebou en geplant aan hierdie volk en Sy seëninge nie teruggehou nie. Die Afrikanervolk het egter soos die volk Israel in die Ou Testamentiese tyd ook nie pal gestaan in die stryd teen die aanloklikheid van die wêreld nie. Dit was net ‘n kwessie van tyd voordat die aanloklikheid van die wêreld die oorhand gekry het oor die verknogtheid aan sy God. Die waarskuwings vanuit die harte van opregte volksgenote is beantwoord in dieselfde gees van eiesinnigheid as waarvan ons lees in vers 12: “Maar hulle sê: Dit is tevergeefs; want ons sal na ons gedagtes wandel, en ons sal elkeen volgens die verhardheid van sy bose hart handel.”
Ons moet onthou dat Hý immers die een is wat hierdie volk in die lewe geroep het en derhalwe is daar niemand anders wat ‘n groter seggenskap oor ons volk se toekoms het as Hy nie. Dalk moet ons Hom vir ‘n slag toelaat om ons te vorm na Sy Wil en nie na ons wil nie sodat ons vir Hom die kragtige instrument kan wees wat weer vir Hom diensbaar sal wees.