Eerste Amerikaanse lugmagvliegtuig neerstort in Suid -Viëtnam - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Eerste Amerikaanse lugmagvliegtuig neerstort in Suid -Viëtnam
Die eerste Amerikaanse C-123-vliegtuig het neergestort terwyl dit op 'n hinderlaagterrein in Viet Cong spuitverontreinigend gespuit het.
Die vliegtuig was deel van Operation Ranch Hand, 'n tegnologiese gebiedsontkenningstegniek wat ontwerp is om die paaie en roetes wat die Viet Cong gebruik, bloot te lê. Amerikaanse personeel het na raming 19 miljoen liter onkruiddoders ontbloot oor 10-20 persent van Viëtnam en dele van Laos van 1962 tot 1971. Agent Orange-so genoem uit die kleur van sy metaalhouers-was die mees gebruikte.
Die operasie het daarin geslaag om plantegroei dood te maak, maar nie om die Viet Cong te stop nie. Die gebruik van hierdie middels was omstrede, beide tydens en na die oorlog, as gevolg van vrae oor langtermyn ekologiese gevolge en die effek op mense wat deur die chemikalieë hanteer of bespuit is. Aan die einde van die sewentigerjare het veterane in Viëtnam die onkruiddoders, veral Agent Orange, begin noem as die oorsaak van gesondheidsprobleme, van veluitslag tot kanker en geboortedefekte by hul kinders. Soortgelyke probleme, waaronder 'n abnormaal hoë voorkoms van miskrame en aangebore misvormings, is aangemeld onder die Viëtnamese mense wat in die gebiede gewoon het waar die ontblaringsmiddels gebruik is.
Hierdie dag in die geskiedenis: die eerste Amerikaanse lugmagvliegtuig het in Suid -Viëtnam neergestort
Hierdie dag in die geskiedenis, 2 Februarie 1962, het die eerste Amerikaanse lugmagvliegtuig neergestort en in Suid -Viëtnam verdwaal.
Die C-123-vliegtuig het neergestort terwyl dit op 'n hinderlaagterrein in Viet Cong spuitblaar bespuit.
Die vliegtuig was deel van Operation Ranch Hand, 'n tegnologiese gebiedsontkenningstegniek wat ontwerp is om die paaie en roetes wat die Viet Cong gebruik, bloot te lê. Amerikaanse personeel het na raming 19 miljoen liter onkruiddoders ontblaar oor 10-20 persent van Viëtnam en dele van Laos van 1962 tot 1971. Agent Orange is die meeste gebruik om hierdie operasies uit te voer.
Die operasie het daarin geslaag om plantegroei dood te maak, maar nie om die Viet Cong te stop nie. Die gebruik van hierdie middels was omstrede, beide tydens en na die oorlog, as gevolg van vrae oor langtermyn ekologiese gevolge en die effek op mense wat deur die chemikalieë hanteer of bespuit is. Aan die einde van die sewentigerjare het veterane in Viëtnam die onkruiddoders, veral Agent Orange, begin noem as die oorsaak van gesondheidsprobleme, wat wissel van veluitslag tot kanker en geboortedefekte by hul kinders. Soortgelyke probleme, waaronder 'n abnormaal hoë voorkoms van miskrame en aangebore misvormings, is aangemeld onder die Viëtnamese mense wat in die gebiede gewoon het waar die ontblaringsmiddels gebruik is.
Rekords van die Federal Aviation Administration
Verslae oor vliegtuigongelukke wat deur die CAB opgestel is, is ook in die FAA Administrator's Subject/Correspondence Files, 1959-81). Die rekords word chronologies volgens jaar gerangskik, en daar is verskeie verskillende indieningskemas. Vir 1959 is die verslae onder 'Ongelukke' geleë. Vir die tydperk 1960-61 is die verslae in die lêernaam "INV-1, vliegtuigongelukke en voorvalle." Vir 1962 is die verslae in "Flight Standard Service 1-1, ongelukke." Vir die tydperk 1963-82 is die verslae onder lêerbenamings "8020, Ongelukke en voorvalle-ondersoeke, 8020-4, CAB/NTSB-ongeluksverslae." In die lêers is CAB -ongeluksverslae, konsepte van hierdie verslae en verwante korrespondensie ingesluit.
Daar is inligting oor vliegtuigongelukke in die Algemene Vakdossiere van die Kantoor van die Algemene Raad, 1932-59). Dit is nie 'n goeie bron vir individuele ongeluksverslae nie, maar dit bevat 'n paar nuttige algemene inligting oor vliegtuigongelukke.
Daar is 'n desimaal vir ongeluksverslae (desimale 622) in die Civil Aeronautics Administration Central Files and Subject Files, 1926-49, maar daar is blykbaar van die verslae ontslae geraak.
Eerste Amerikaanse lugmagvliegtuig neerstort in Suid -Viëtnam - GESKIEDENIS
Daar was duisende vliegtuigongelukke in die vroeë geskiedenis van die Amerikaanse lugmag. Die ontwikkeling van nuwe vliegtuie, opleiding van nuwe vlieëniers en al die faktore wat vandag nog ongelukke veroorsaak, het duisende personeel en vliegtuie verloor.
Die verslae van hierdie ongelukke is onder verskillende name by die Air Force Office of Flying Safety ingedien. Duisende bladsye dokumente het uiteindelik opgehoop en is later omgeskakel na mikrofilm.
Die mikrofilm -ongeluksverslae word jare lank deur die Amerikaanse lugmag gehandhaaf. Lugmagregulasies het enige openbare toegang tot die rekords geweier tot 1996, toe dit verander is om onbeperkte toegang tot alle verslae tot 31 Desember 1955 toe te laat. Daarom kan ons hierdie volledige ondersoekverslae aanbied!
Die verslae het slegs oorleef op 16 mm mikrofilm rolle wat baie jare lank gereeld gebruik is. Baie van die dokumente is gekrap, maar steeds maklik leesbaar. Daar is egter 'n paar bladsye en gedeeltes bladsye wat nie meer leesbaar is nie.
Die grootte en inhoud van die verslag wissel aansienlik, maar hier is 'n paar dinge wat gereeld in die verslae voorkom
DATABLADSY EN OPSOMMING BLADSY
Hierdie twee bladsye bevat die meeste besonderhede. Die gegewensbladsy bevat al die inligting, soos vliegtuig, vlieënier, basis, skade en missie. Die opsommingsblad bevat gewoonlik 'n beskrywing van die ongeluk en die resultate van die ondersoek.
Die meeste van die verslae bevat ondersteunende dokumentasie wat insluit: vliegtuigonderhoudvorms, vlieënierverklaring, getuieverklarings, weerberigte, vliegtuie, militêre bevele vir personeel en boodskappe wat verband hou met die ongelukke.
Sommige van die verslae bevat kaarte. Dit bevat kaarte van wrakstukke, ongelukplekke, vlugpaaie, vliegvelde en weerpatrone. Vanweë die grootte word sommige in verskillende rame verdeel.
& kopieer MTStowe, alle regte voorbehou. 1996 - 2020 Die inhoud van hierdie webwerf mag nie gereproduseer word nie
of oorgedra word in enige vorm sonder uitdruklike skriftelike toestemming van die eienaar.
Die Amerikaanse lugmag kon die nederlaag van Suid -Viëtnam nie keer nie
Die weermag van Suid -Viëtnam was nie daartoe in staat om alleen die noorde in die gesig te staar nie.
Hier is wat u moet weet: Suid -Viëtnam was eenvoudig nie beter nie.
(Hierdie artikel verskyn die eerste keer in 2017.)
As dit nie die Amerikaanse lugmag en vloot was nie, sou die Viëtnam -oorlog in die lente van 1972 met Noord -Viëtnamese tenks in die strate van Saigon geëindig het.
Dit was vyf en veertig jaar gelede, op 30 Maart 1972, dat veertien Noord-Viëtnamese afdelings met meer as driehonderd tenks die Demilitarized Zone na Suid-Viëtnam oorgesteek het. Dit was 'n aanval net so wreed soos die Tet -offensief in 1969, en miskien nog meer: ​​waar Tet 'n opstand was deur Viet Cong -guerrillas ondersteun deur gereelde Noord -Viëtnamese troepe, was die Paasoffensief van 1972 'n blitzkrieg, 'n konvensionele gemeganiseerde aanval deur troepe wat goed toegerus is met wapens, artillerie en vuurwapens (in die woorde van skrywer Michael Herr, "People's Army, my ass"). Verskeie Noord -Viëtnamese weermag, oftewel NVA, het die DMZ na die noordpunt van Suid -Viëtnam oorgesteek. Ander magte het vanuit hul basisse in oënskynlik neutrale Kambodja in die suidwestelike deel van Suid -Viëtnam, gevaarlik naby Saigon, toegeslaan.
Anders as Tet, sou die Suid -Viëtnamese weermag, of ARVN, nie Amerikaanse grondtroepe langs hulle of in plaas daarvan laat veg nie. Amerikaanse adviseurs kon die Suid -Viëtnamese bystaan, maar terwyl Amerika besig was om sy grondtroepe terug te trek en die Amerikaanse publiek wat moeg was vir ongevalle, sou grondgevegseenhede nie op die slagveld toegewy wees nie. Die ARVN sou sy eie stryd moes voer.
Ongelukkig was die ARVN nie opgewasse nie. Teenoor hul beter bewapende, beter opgeleide, beter geleide en beter gemotiveerde neefs uit die noorde, het sommige ARVN-troepe oorgegee of gevlug. Sommige eenhede het egter die beeld van lafhartige Suid -Viëtnamese beklemtoon, maar het dapper en goed geveg. Die verdedigers van An Loc, naby die Kambodjaanse grens en net tagtig myl van Saigon af, het weke lank geveg terwyl hulle NVA -tenks deur die strate bekruip het met LAW handheld -tenkraketten.
Nietemin, die Suid -Viëtnamese was eenvoudig ongeëwenaard. Die belangrikste noordelike grensdorp Quang Tri het geval, en die NVA het na die poorte na die lewensbelangrike stad Hue gevorder. Die ARVN en Suid -Viëtnam was in die moeilikheid, soos altyd deur skugter, onbevoeg of korrupte bevelvoerders belemmer.
Toe kom redding uit die lug. Lugkrag was nog altyd 'n belangrike faktor - eintlik die sleutelfaktor - faktor in Amerika se guns tydens die oorlog in Indochina. Maar hierdie keer was dit die enigste polities haalbare manier waarop die Verenigde State Suid -Viëtnam in 1972 kon help. Teen daardie tyd het die Amerikaanse lugvloot in Suidoos -Asië afgeneem tot ongeveer agthonderd gevegsvliegtuie in Viëtnam en Thailand, waaronder twee Amerikaanse Lugvlerke van die vloot. Ter illustrasie van die buigsaamheid van lugmag, teen die einde van Mei, het nog vierhonderd lugmagvegters opgedaag, plus nog vier lugrederye. Die belangrikste is dat die lugarmada meer as tweehonderd B-52's ingesluit het.
Slegte vroeë lenteweer het aanvanklik lugondersteuning beperk. Maar die Amerikaanse vlieëniers het gou hul teenwoordigheid laat voel. Die Amerikaanse weermag het sy bydrae gelewer: AH-1 Cobra-helikoptergeweerskepe, toegerus met nuwe TOW-draadgeleide antitankmissiele en vuurpyle van 2,75 duim, NVA-tenks en troepe by An Loc en by Kontum. Maar die grootste stamp was die Amerikaanse lugmag-, vloot- en mariene vliegtuie, asook Suid -Viëtnamese vliegtuie.
"Groot hoeveelhede lugmag is gestuur om die verdedigers van An Loc te ondersteun," skryf Matthew Brand, Amerikaanse lugmagbeampte. 'B-52's het voortgegaan om die NVA-vergadering en ander agterste gebiede te tref. Amerikaanse A-6's, A-7's, F-4's, A-37's en VNAF [Suid-Viëtnamese lugmag] A-1's het die massiewe NVA aan die buitewyke van die stad getref, terwyl vaste vlerkgeweerskepe en Cobra-helikopters die nabye gewerk het. in teikens. Taktiese lugmag is hoofsaaklik gedurende die dag gebruik en geweerskepe was die primêre nagplatform. "
Deur middel van April en Mei het An Loc onder beleg gebly deur konstante lugondersteuning en lugaanvoer, wat die verdedigers in staat gestel het om aanranding na NVA -aanval aan te keer. Einde Mei, nadat hulle na raming vyf-en-twintigduisend ongevalle gely het, het die Noord-Viëtnamese hul poging om die stad in te neem, gestaak.
Intussen het Noord -Viëtnam die toorn van Amerikaanse lugmag gevoel. Onder Operasie Linebacker I het Amerikaanse oorlogsvliegtuie spoorbrue, spoorwerwe, olietenks en munisipale stortplekke oor Noord -Viëtnam getref. Veral belangrik was die ontginning van Haiphong -hawe deur vlootvliegtuie, wat die Sowjet -wapentransport skerp verminder het.
Operation Linebacker bied ook 'n blik op die hoë-tegnologie-oorlogvoering wat nog voorlê. Laser-geleide slimbomme is gebruik om swaar verdedigde brûe wat konvensionele bomme weerstaan ​​het, te vernietig. Toe Noord -Viëtnamese MiG -vegters opstaan ​​om die aanvallers te ontmoet, vind hulle 'n verrassing: Amerikaanse vlieëniers het opgelei onder 'n Top Gun -program wat uiteindelik gebrekkige Amerikaanse opleiding in luggevegstaktieke herstel het, wat meer as 'n wedstryd vir hul kommunistiese eweknieë bewys het.
Die verliese het egter in beide rigtings geloop. Ongeveer 134 Amerikaanse vliegtuie het tydens Operasie Linebacker alleen oor Noord -Viëtnam verlore gegaan. In Suid-Viëtnam het Amerikaanse vlieëniers te kampe gehad met 'n dik lugvuur en nuwe skouerafgevuurde SA-7-missiele wat lae-vlak aanvalle gevaarlik gemaak het.
Ironies genoeg het die kommuniste hul beste verdediging teen Amerikaanse lugmag laat vaar. Toe hulle voorheen as guerrillas opgetree het, te voet deur die oerwoud, kon hulle vinnig en lig beweeg om lugaanvalle te vermy. Maar Hanoi het gedink dat die tyd ryp is om oor te skakel van guerrilla -oorlogvoering na 'n konvensionele offensief wat die Saigon -regering die dood kan gee. Maar die Noord -Viëtnamese het ontdek wat die Duitsers in 1944 in Normandië geleer het: gemeganiseerde oorlogvoering sonder beheer van die lug beteken tenks en vragmotors in die oopte wat vatbaar is vir bombardemente. Voertuie het ook groot hoeveelhede brandstof en ammunisie nodig oor toevoerlyne wat uit die lug gestop kan word.
Ten koste van 'n geskatte honderdduisend ongevalle het Hanoi 'n gebied langs die noordelike grens van Suid -Viëtnam verwerf voordat hy sy offensief beëindig het. Maar dit kon nie die Suide verower nie. Die ARVN het ook geweldig gely en het net aangehou as gevolg van Amerikaanse lugmag. Maar hou so, wat miskien soveel was as wat verwag kon word.
Maar soos met die hele Indochina -konflik, sou daar geen gelukkige einde wees nie. Suid -Viëtnam sou oorleef, maar slegs vir nog drie jaar. In 1973 sou die laaste Amerikaanse troepe en krygsgevangenes huis toe keer. Die kongres, wat moeg was vir oorlog en vasgevang was in Watergate, inflasie en die oliekrisis, het die hulp aan Suid -Viëtnam afgesny.
In 1975 het Noord -Viëtnam nog 'n gemeganiseerde offensief geloods. Met min ammunisie en 'n lae moraal, het die ARVN hierdie keer geen hulp van die lug gekry nie. Saigon val in 30 April 1975.
'Hy het iets geweet': die 1962 -vlug van Army Rangers wat in die niet verdwyn het
Die nagskof van 15 Maart 1962 het soos enige ander aan boord van die Standard Oil -super tenkskip Lenzen begin.
Die skip en sy bemanning sny deur die waters tussen Guam en die Filippyne. Dit was kalm op die see en in die lug. Hierbo dryf verspreide wolke vaal oor die donker swart. Omstreeks 01:30 sien die nagwag wat lyk soos 'n damproete hoog bo hom. Toe hy later met ondersoekers gepraat het, het hy gesê dit lyk asof dit in 'n oos-wes rigting beweeg. Hy volg dit totdat dit agter 'n wolk verbygaan. Toe ontplof iets.
Die nag verander na dag toe 'n flits die dek verlig. Bemanningslede het onthou dat hulle 'n & ldquowhite-kern gesien het, omring deur 'n rooierige oranje rand en twee groot, vlammende voorwerpe wat na die aarde val. Die kaptein, nou wawyd wakker, gebruik die sterre inderhaas om te skat waar die brandende wrak moontlik beland het. Die vaartuig het opgejaag en in die nag gestoom.
Dit was nie totdat die volgende dag die bemanning geleer het wat hulle gesien het nie: die laaste waarskynlike waarneming van 'n vliegtuig wat 93 Army Rangers na 'n missie geneem het wat so geheim was, dat dit 'n raaisel was tot vandag toe.
Daar is twee primêre vrae rondom Flying Tiger Line Flight 739. Die eerste is wat daarmee gebeur het. Die tweede is waarom dit in die eerste plek daar was.
Eerstens 'n bietjie historiese konteks. In die vroeë sestigerjare ontken die VSA hardop enige ernstige betrokkenheid by Viëtnam, terwyl hulle terselfdertyd sy taai, anti-kommunistiese vingers regoor die streek plaas. In 1960 het die Suid -Viëtnamese president Ng & ocirc Đ & igravenh Di ệm 'n mislukte staatsgreep oorleef wat hy oortuig was deur die CIA gesteun. Sy vermoedens is 'n paar jaar later misplaas; hy is dood in 'n ander omverwerpingspoging, ondersteun deur president John F. Kennedy (wat na berig word deur die sluipmoord gepynig is, omdat hy geglo het dat Di ệm slegs in ballingskap sou wees).
Saam met die inmenging aan die bokant, het die VSA baie troepe op die grond gesit. Teen 1962 het hulle gevegsopdragte georganiseer en Agent Orange ontplooi. Maar omdat die Amerikaanse weermag voortduur om nie betrokke te wees nie, het hulle 'n kontrak met die burgerlike vragredery Flying Tiger Line gesluit. In plaas daarvan dat militêre vliegtuie oor troepe reis, het hulle met Flying Tiger & rsquos gehuurde vliegtuie gereis, onder leiding van burgerlike vlieëniers en bedien deur burgerlike stewardesses. Noem dit 'n bietjie geloofwaardige ontkenning.
Amerikaanse militêre adviseurs wat in 1961 saam met die Suid -Viëtnamese weermag by die Ranger -oefenkamp gewerk het.
Baie van hierdie Flying Tiger -vliegtuie het vertrek vanaf die Travis -lugmagbasis in Fairfield. En daar het 96 passasiers en 11 bemanningslede op 14 Maart 1962 op 'n Flying Tiger Line Lockheed Super Constellation geklim. Onder hulle was meester -sers. Robert R. Glassman van San Jose, Pvt. Robert Henderson van San Francisco en vlugingenieur Clayton E. McClellan van San Mateo.
Drie en negentig van die passasiers was Army Rangers, en drie was Suid-Viëtnamese soldate. Die identiteit van die Viëtnamese soldate is nog nie bekend nie. Die Rangers wat ons wel ken. Hulle was van regoor die land, nie een spesifieke eenheid nie, wat geskiedkundiges laat bespiegel het dat hulle met die hand gekies is vir 'n spesiale missie. Vroeë berigte in die media beweer dat die mans 'n troepe en 'n troepe was, en dit is waarskynlik wat u voorgestel het toe u u voorgestel het dat Rangers na Viëtnam gestuur is. Maar volgens die ongelukverslag van die Civil Aeronautics Board van 1963 en mdash en die herinneringe aan die oorlewende familie en mdash, was die mans spesialiste in iets anders.
Die CAB -verslag noem hulle veral hoogs opgeleide spesialiste in elektronika en kommunikasie. & Rdquo Een man en moeder van rsquos het geglo dat hy na Viëtnam gestuur is om 'n opleidingsfilm te maak, en 'n vermoede wat versterk is deur 'n brief van sy bevelvoerder by die Film Library Division. Elektroniese kenners van die Rangers het ook gehelp met 'n belangrike spioenasietaktiek: afluister. Dit is dus moontlik dat die mans 'n dreigende konflik ondergaan het wat die CIA wou beheer, via propaganda of spioenasie of albei.
Wat ook al die missie was, die Rangers het geweet dit is gevaarlik. 'N Aantal familielede het onthou dat hul geliefdes in die aanloop tot die vlug veral fatalisties opgetree het. 'N Paar het gevra dat hulle na hul vrouens en kinders omsien. Sommige het gesê dat hulle nie gedink het hulle sou terugkeer nie.
& ldquo Die dag toe my pa vrywillig was om te gaan, het hy na my ma gegaan en gesê: 'Mamma, ek dink ek het my doodsbevel onderteken, en Jane Wendell East, wie se pa, sers. Eerste klas John Wendell, was op die vliegtuig, het in 'n verklaring aan SFGATE gesê. Ek weet nie wat die weermag tydens die inligtingsessie van hierdie missie gesê het nie, maar ek het geleer dat verskeie ander dieselfde gesê het. & rdquo
& ldquoHy het gesê, & lsquoEk het nie hiervan teruggekom nie, en rsquo & rdquo weerspieël Spc. Roger Oliver & rsquos se dogter, Kristina Hoge, in 'n 2003 -onderhoud met Stars and Stripes. My liewe oupa het vir hom gesê: "Dit gaan goed met jou." Ek dink dit het by my oupa gespook. & rdquo
Alhoewel hul woorde nou soos voorgevoelens lui, is dit onwaarskynlik dat die mans geglo het dat die vlug self dodelik sou wees, maar hulle was waarskynlik bang vir wat in Vietnam op hulle wag. Die vlug was net die eerste, lang stap op pad soontoe.
Flying Tiger Line Flight 739 sou vier stopstoppe tussen die baai en Saigon maak: Honolulu, Wake Island, Guam en die Filippyne. Die eerste been het die gewone 12 uur geneem. By die landing in Hawaii was daar 'n klein knou met die lugwaardinne. Die hoofvliegtuigklaer het gekla dat die vliegtuig nie voldoen aan die regulasies vir rusplekke vir bemanning nie. Na 'n vertraging van 30 minute is 'n ander matras bygevoeg vir die bemanning en die vliegtuig het opgestyg.
Op Wake Island het die belangrikste toeval in die lewens van agt vroue plaasgevind. Die vier oorspronklike lugwaardinne het afgeklim en is vervang deur vier nuwe bemanningslede: Christel Diana Reiter van San Mateo, Barbara Jean Wamsley van Santa Barbara en Patricia Wassum en Hildegarde Muller, albei in Kalifornië. Die vliegtuig vertrek weer.
In Guam is die vliegtuig gevul met 'n gereelde onderhoudstoets. Daar is berig dat die vliegtuig vir 'n geruime tyd onbewaak gelaat is in 'n swak ligte gebied terwyl dit in Guam was.
Die bemanning en passasiers het weer geklim en toe die uur middernag nader, vertrek hulle na die Filippyne. Die vlug sou na verwagting ses uur duur, maar die vliegtuig het genoeg brandstof vir nege gehad. Na die opstyg het die bemanning verskeie roetine -radio -uitsendings gemaak, waaronder om te vra om hul kruishoogte van 10.000 tot 18.000 voet te verander. Hierdie versoek is goedgekeur.
'N Paar uur later het die toring in Guam besef dat hulle nie te veel van die vlug gehoor het nie. Hulle het probeer kontak maak. Elke oproep word deur stilte ontmoet. Die bemannings in Guam het die krisis verskerp, en die lugmag het vliegtuie geskarrel om die roete te soek. Tien uur na die opstyg, 'n uur verby toe die vliegtuig se brandstof sou opraak, word aanvaar dat hulle neergestort het.
Die kans om oorlewendes te vind, is ongeveer oneindig, het generaal -majoor Theodore R. Milton, lugmagmag, aan die pers gesê, waarskynlik tot afgryse van hoopvolle familie en vriende.
Die soektog was een van die grootste in die geskiedenis van die lugvaart. Meer as 1 300 mense en 48 vliegtuie het 144 000 vierkante myl gekam. Afgesien van 'n groot stuk drijfhout en 'n paar buise sonder 'n skakel na die vliegtuig, het soekers niks gevind nie. Die vliegtuig het vir altyd verdwyn.
1985 [wysig | wysig bron]
1985 Sole Windecker YE-5A Eagle, 73-1653, h/v 009, stort neer tydens 'n geklassifiseerde militêre toets deur die Amerikaanse weermag wanneer dit in 'n draai kom (waarteen dit geplak is) en die vlieënier ontsnap. ⏫ ] 11 Januarie 'n Onbewapende ballistiese missiel van die Pershing II van die Amerikaanse weermag het naby Heilbronn, Duitsland, tydens 'n gereelde oefenoefening aan die brand geslaan en drie Amerikaanse soldate doodgemaak en sewe ander gewond. Geen kernwapens was by die ongeluk betrokke nie. ⏬ ] 9 Februarie 'n Gewapende USAF Fairchild-Republic A-10A Thunderbolt II, 78-0723, het tydens 'n oggendreënbui op 'n krans in die Oak Creek Canyon net noord van Sedona, Arizona, neergestort. 'N Militêre slopingspan is gestuur om onontplofte ammunisie te herwin en die canyon was vir 'n paar dae gesluit vir verkeer. Die eensame vlieënier, verbonde aan die 354ste Tactical Fighter Wing by die Myrtle Beach -lugmagbasis, Suid -Carolina, is dood. ⏭ ] ⏮ ] 29 Maart Twee Kanadese magte Lockheed CC-130H Hercules, 130330 en 130331, albei van 435 eskader, het neergestort na 'n botsing in die lug oor CFB Namao, naby Edmonton, Alberta. Dit is die enigste dubbele Hercules in die lug. ⏯ ] 𖏜 ] 3 April Eerste Kamov V-80-01, prototipe van Kamov Ka-50 Hokum, '010', stort neer en vermoor die vlieënier. 𖏝 ] 20 April USAF Noord-Amerikaanse CT-39 Sabreliner, wat aan defekte remme ly, loop van die aanloopbaan op die Wilkes-Barre-Scranton Internasionale Lughawe, Pennsylvania, val op 'n wal van 125 voet, brand en vermoor al vyf aan boord, insluitend GeneralJerome F. O'Malley, bevelvoerder van die Amerikaanse lugmag se Tactical Air Command 𖏞 ] 14 Mei Tweede van drie Northrop F-20 Tigersharks, 82-0063, h/v GG1002, N3986Btydens 'n tussenstop in Goose Bay, Labrador, op pad na die Parys Air Show, val dit om 1350 uur neer. Atlantic Daylight Time aan die einde van die sesde oefenvlug van die dag, in omstandighede soos die verlies van die eerste prototipe op 10 Oktober 1984. Aarselend in die omgekeerde posisie bo -aan 'n reeks 9G vertikale rolle, duik die vliegtuigraam onregelmatig in die grond, wat regop, met vlerke, neusopwaarts, op 'n sneeubedekte grond neerdaal en die Northrop-toetsvlieënier Dave Barnes doodmaak. Weer word vermoed dat G-geïnduseerde vlieënier bewusteloos was, en ondersoek het geen teken van vliegtuigmislukking gevind nie. ⏨ ] 𖏟 ] 27 Junie 'n RAF Lockheed C-130K Hercules C.1P, XV206, van 1312 Flight, en 'n Royal Navy Westland Sea King HAS5, XZ919, helikopter van 826 Naval Air Squadron, bots in 'n wolk noord van die Falkland -eilande, ongeveer 300m. Die Hercules het die vleuel bo sy enjin (poort buitenste) enjin verloor, maar het steeds daarin geslaag om te land. The Sea King, gebaseer by RNAS Culdrose, was verlore en al vier aan boord dood. 𖏠 ] 𖏡 ] 13 Julie Blue Angels Aircraft 5, BuNo 155029, en 6, BuNo 154992, (Douglas A-4F Skyhawk) bots aan die bokant van 'n lus om 1532 uur, Niagara Falls Internasionale Lughawe, New York, tydens die Western New York Air Show '85, en maak luitenant-kaptein dood. Michael Gershon. Tweede vlieënier, luitenant Andy Caputi, werp veilig uit met slegs geringe beserings. Een Skyhawk het op die lughawegrond neergestort, terwyl die tweede vegter in 'n motorvuilwerf naby geraak het. 𖏢 ] 𖏣 ] Die demonstrasiespan hervat die pligte op 20 Julie in Dayton, Ohio, maar laat die maneuver wat tot 'n ongeluk gelei het, weer en vlieg met vyf vliegtuie in plaas van ses. 𖏤 ] 8 Augustus A USAF LTV A-7D Corsair II, 69‑6198, van die 4450ste Tactical Group, het krag verloor, aan die brand geslaan en in Midwest City, 'n voorstad van Oklahoma City, in Oklahoma, neergestort, terwyl vlieënier majoor Dennis D. Nielson by vliegtuie gebly het terwyl hy probeer het om dit na 'n minderbevolkte gebied te stuur voordat hy uitwerp, maar 'n vegter het 'n impak op die huis gemaak, een doodgemaak, een gewond, een vermis, lui 'n verslag van United Press International. 𖏥 ] Tweede slagoffer op 9 Augustus gevind. 𖏦 ] Hierdie eenheid het in hierdie tyd in die geheim Lockheed F-117 Nighthawks bedryf. 8 Augustus A USAF General Dynamics F-16A Block 15F Fighting Falcon, 81-0750, van die 421ste Tactical Fighter Squadron, het tydens 'n oefensending in die noordweste van Utah neergestort en die vlieënier doodgemaak. 𖏧 ] Gebots op die moordvlieënier van Utah Test and Training Range, eerste luitenant S. Brad Peale. Die vliegtuig het 'n beheerde vlug na die terrein (CFIT) ondergaan. 𖏨 ]
1 September 'n Amerikaanse vloot Boeing Vertol CH-46D Sea Knight, BuNo 151918, '72', het by die opstart neergestort weens 'n enjinonderbreking aan boord van die vernietiger USS Fife (DD-991) in die Indiese Oseaan. Die helikopter het die Sea Sparrow -lanseerder getref. Vinnige reaksie van FifeDie skadebeheerspan het die brande geblus en die helikopter wat aan die kant van die vernietiger onder die helikopterdek gehang het, beveilig. Al 16 bemanningslede en passasiers aan boord het ontsnap sonder groot beserings. Die helikopter is toegewys aan Helikopter Combat Support Squadron 11 (HC-11) Det. 6 aan boord van die gevegswinkels stuur USS Mars (AFS-1). 15 November 'n Amerikaanse vloot Convair C-131H Samaritan, BuNo 542817, van VR-48, Naval Air Facility, Washington, DC, val neer kort na die opstyg vanaf Napier Field, Dothan, Alabama, en vermoor twee vlieëniers van die vloot se vloot-logistieke ondersteuningseskader, Andrews AFB, Maryland, en 'n vlugingenieur. van Andrews AFB. 𖏩 ] 𖏪 ] 12 Desember Arrow Air Flight 1285, 'n geoktrooieerde Douglas DC-8-63CF, N950JW, neergestort net na die opstyg uit Gander, Newfoundland, Kanada, en 256 mense is dood, van wie 248 soldate was in die 101ste lugafdeling van die Amerikaanse weermag wat teruggekeer het van buitelandse diens in die Sinai-woestyn, Egipte. Dit is steeds die grootste verlies van militêre personeel in die geskiedenis in die VSA. 𖏫 ] 16 Desember McDonnell-Douglas F-15D-37-MC Eagle, 84-0042, c/n 0909/D050, 𖏬 ] van die 3246ste toetsvleuel, wapenontwikkelings- en toetssentrum, Eglin AFB, Florida, stort neer in die Golf van Mexiko, 53 myl SE van Eglin. 𖏭 ] Die bevelvoerder van die bewapeningafdeling, kolonel Timothy F. O'Keefe, jr., En majoor Eugene F. Arnold, 'n instrukteurvlieënier by die 3247ste toets -eskader by Eglin, werp veilig uit. 𖏮 ]
1997 [wysig | wysig bron]
1900 uur. in 'n storm en 73 soldate van die Israeliese weermag doodgemaak het. Sien die Israeliese helikopterramp uit 1997. 𖏾 ] Drie bemanning en 34 persone aan 357, drie bemanningslede en 33 persone aan 903. 4 Februarie 'n USAF General Dynamics F-16D Fighting Falcon, 87-385, van die 466ste vegvliegtuig, het ongeveer tien kilometer noordoos van Wendover, Utah, naby die staatslyn Utah-Nevada neergestort nadat hy enjin ontvlam het. Die bemanning was van die 419ste Fighter Wing by Hill Air Force Base, Utah. 'N Hurlburt Field-bemanning wat 'n MC-130E Combat Talon I op 'n bergterreinoefening gevlieg het, is herlei om te help soek na die vliegtuig se bemanning. Nadat hulle in die lug gevul het, het die Hurlburt-bemanning die twee pamflette gevind en fakkels gestuur om hul ligging vir soekhelikopters vas te stel. 𖏿 ] Majoor Edward G. Goggins was die vlieënier en kaptein Mark C. Snyder 'n passasiersvlugchirurg. Die een het 'n gebreekte enkel opgedoen en die ander een het brandwonde opgedoen. 𖐀 ] 2 April Craig D. Button (24 November 1964 𖐁 ] — 2 April 1997), 'n Amerikaanse lugmagvlieënier, sterf toe hy op 'n geheimsinnige manier 'n Fairchild-Republic A-10 Thunderbolt II-vliegtuig neerstort. in die Colorado Rockies. Voordat die voorval gebeur het, het kaptein Button onverklaarbaar honderde kilometers ver van die baan af gevlieg sonder radiokontak, blykbaar doelbewus te maneuver en het hy nie probeer uitwerp voor die ongeluk nie. 𖐃 ] Sy dood word as 'n selfmoord beskou, omdat geen ander teorie die gebeure verduidelik nie. 𖐄 ] Sy vliegtuie het lewendige bomme gedra, wat nooit teruggevind is nie. 𖐅 ] Dit het drie weke geneem om die ongeluk te vind. 𖐆 ] Gedurende daardie tyd was daar wydverspreide openbare bespiegelings oor kaptein Button se voornemens en plek. 𖐇 ] 𖐈 ] 25 Junie Derde USAF Air Force Academy Slingsby T-3A Vuurvliegongeluk in 28 maande vermoor student en instrukteur as die enjin tydens 'n draai om
500 voet hoog, vliegtuie draai in en ontplof by die impak, twee myl oos van die Colorado Springs -akademie -vliegveld. "Hulle vliegtuig is tien keer deur vlieëniers opgeskryf vir enjinprobleme, waaronder een tydens die vlug onmiddellik voor die noodlottige rit. Die lugmag het gesê dat die enjin teen 'n slag hardloop, hoewel dit so min krag lewer dat die skroef skaars draai . " ⏭ ] Alhoewel die Akademie voortgaan om die tipe te vlieg, lei 'n ander voorval waarin die T-3-enjin tydens die vlug stop, wat 'n dooiepuntlanding op die vliegveld dwing, uiteindelik tot USAF om die ontwerp op 25 Julie 1997 te grond. , met die hele vloot uiteindelik geskrap. 22 Augustus Die bemanning van 'n USAF General Dynamics F-16B Fighting Falcon, 82-1037, van die 39ste vlugtoets -eskader by die Eglin -lugmagbasis, het die ET -stertkode, en#91145 ] oor die Golf van Mexiko uitgegooi nadat hul vliegtuig die vierde fase van die enjin geskei het by snelhede verby Mach, ongeveer sewe kilometer suid van Destin, Florida. Die vlieëniers is gered deur die bemanning en passasiers van Bobaas, 'n charter vissersboot uit Destin, wat die ongeluk gesien het. Die vlieëniers was lede van die Eglin's Development Test Center se 39ste vlugtoets -eskader. Die vliegtuig keer terug na Eglin nadat hy as 'n jaagvliegtuig in 'n missie met 'n McDonnell Douglas F-15 Eagle van die lugmag gevlieg het. 𖐊 ] Duikers het 'n week na die ongeluk die straal in 70 voet water opgespoor. 'N Vragskip het die wrak na 'n hangar by Eglin gebring waar ondersoekers gehoop het om leidrade te vind oor wat die ongeluk veroorsaak het. 𖐋 ] 13 September Duitse Lugmag Tupolev Tu-154M, 11+02, roepsein GAF 074, van 1 Staffel/FBS (Flugbereitschaft), wat gebruik is vir die verifikasie van Open Skies-verdrag, het gebots met 'n USAF Lockheed C-141B Starlifter, 65-9405, roepsein BEREIK 4201, van die 305ste AMW, ongeveer 120 vierkante kilometer van die kus van Namibië oor die Atlantiese Oseaan, en al 24 aan boord van die Tu-154 en al nege op die C-141 dood. Ongelukondersoeke deur albei lande, wat op 31 Maart 1998 vrygestel is, het bevind dat die Tu-154 op die verkeerde hoogte, 11 600 m (35 000 voet) in plaas van 39 000 voet (12 900 m) vlieg, en dus hoofsaaklik die skuld was. Bydraende faktor was chronies swak ATC in die gebied. 𖐌 ] 14 September A USAF Lockheed F-117 Nighthawk, 81-793, van die 7de Fighter Squadron, 49th Fighter Wing, by Holloman AFB, New Mexico, het sy hawe -vleuel om 1500 uur verloor. tydens 'n pas oor die Martin State -lughawe, Middle River, Maryland tydens die Chesapeake Air Show en in 'n woongebied van Bowley's Quarters neergestort het, het Maryland verskeie huise beskadig. Vier mense op die grond het ligte beserings opgedoen en die vlieënier, majoor Bryan "B.K." Knight (36) het met ligte beserings ontsnap nadat hy uit die vliegtuig geslinger is. A month-long Air Force investigation found that four of 39 fasteners for the wing's structural support assembly were apparently left off when the wings were removed and reinstalled in January 1996, according to a report released 12 December 1997. 23 September Static test Boeing F/A-18E Super Hornet airframe, ST56, being barricade tested at NAES Lakehurst, New Jersey by being powered down a 1.5-mile (2.4 km) track by a Pratt & Whitney J57-powered jet car, flips over and crashes into nearby woods when the steel cable linking the barrier with underground hydraulic engines fails. 𖐍] 2 October A USN Grumman F-14A Tomcat, BuNo 161425, converted to F-14A+, later redesignated F-14B, of VF-101, based at NAS Oceana, Virginia Beach, Virginia, crashes into the Atlantic Ocean off the North Carolina coast Thursday afternoon, moments after the two crew eject. "A Coast Guard helicopter later plucked the Tomcat's radar intercept officer from 4- to 5-foot seas, but rescuers were still searching for the jet's pilot after nightfall. The Navy declined to identify either of the crewmen. until their families were notified. The radar intercept officer was undergoing a medical examination at Oceana Thursday night, and was reportedly in good condition." 𖐎] The U.S. Navy suspends search for the missing aviator on 5 October. The cause of the crash was not known, the Navy said in a statement. 𖐏] A failure of left horizontal stab linkage—while the trailing edge was down—threw the plane into violent right-hand rolls. When the pilot put in corrective stick, the plane would pitch down violently due to a stuck left-hand horizontal stab. This flight condition was unrecoverable. The RIO pulled the ejection handle at 7000 feet. The mishap pilot died when his ejection seat failed. 𖏲] 5 December Russian Air Force Antonov An-124 Ruslan, RA-82005, delivering two Sukhoi Su-27 Flankers to Vietnam, loses both port engines at 200 feet (60 m) on take-off from Irkutsk, crashing into residential area, killing eight crew, 15 passengers, and 45 on the ground (some accounts list higher ground casualties). Cause was thought to be either contaminated fuel or wrong grade of fuel, taken on at Irkutsk. ⏏]