Vark | SkalkSkryf
Doodstraf deel 1 »
Augustus 3, 2009 deur Joh Emil en Montaigne verwys na die vark (Pyrrho s’n nogal!) as vergelyking met menswees, en spesifiek die mens se “rede”, en die vark se oënskynlike gebrek daaraan.
Lees dan gerus hierdie storie en dink weer.
Posted in Joh | Tagged Pyrrho, rede, vark | 6 Kommentaar	6 Responses
op Augustus 3, 2009 at 7:31 nm Emil
Pyrrho verwys verseker na die vark se gebrek aan rede. Montiagne sluit daarby aan. Vir my is dit punt juis die gebrek aan onderskeid 😉
Dit is my nog nie heeltemal beskore om ‘n vegan te wees nie. Tog het ek soms meer respek vir die oëskynlike gebrek aan rede by diere, as die resultaat wat ek kan waarneem van die mens s’n.
op Augustus 4, 2009 at 4:15 nm Die piesangverkoper
Nadat ek daai storie oor Celestine gelees het, het ek gehuil en gehuil en gehuil.
op Augustus 4, 2009 at 8:16 nm Joh
PV, dit is ‘n hartroerende storie, wat my keel ook laat toetrek het.
‘n Groot waarde wat vir my daarin lê is die bewys dat ‘n tere hart, in beide mens en vark, soveel sin in die lewe kan bring, vir beide mens en vark. En nie net sin nie, maar ook vrede en geluk deur die aanvaarding van dit wat is.
op Augustus 4, 2009 at 9:39 nm Louwie
`n Hartroerende storie inderdaad, en ons wat met honde saam leef weet van die bly en die seer van so `n noue assosiasie.
Dit is egter ook `n uiterste voorbeeld van projektering van menslike emosies, wense, begeertes en denkprosesse na `n dier.
Wou die vark regtig lewe? Toe hy in haar oë kyk en “sing”, het hy nie dalk gesê “vartjops, maak asseblief van my varktjops” nie? Of het sy gehoor wat sy wou hoor om in haar eie emosionele behoeftes te voorsien, ten spyte van die arme vark se swaarkry wat sy nie wou sien nie?
Miskien redeneer ek nou uit my eie emosionele oogpunt. Ek kan nie lyding verdra nie, nie by `n mens nie en ook nie by `n dier nie. As ek die vark was sou ek `n skoot euthenase gekies het enige dag!
op Augustus 5, 2009 at 7:00 nm Joh
Louwie, die hele episode, en die hele opset van Peaceful Prairie Sanctuary, is deurweek met ‘n besonder hoë mate van projeksie, soos jy opmerk. Vir my is die punt egter dat dit ‘n positiewe projeksie is wat ek mee kan saamlewe, veel eerder as die negatiewe projeksie van bv. ‘n verkragter of moordenaar wat sy/haar eie gebrek aan selfwaarde op die samelewing projekteer EN in konkrete handelinge verwesenlik deur ander se reg tot menswees te skend. Ek assosieer liewer met ‘n “oënskynlike” gelukkige vark en haar besliste gelukkige vriende, as ‘n wrede krimineel.
op Augustus 5, 2009 at 8:56 nm Louwie
Jy is reg Joh. Wat sê die Groot Boek nou weer oor die liefde en luidende simbale en klinkende metale en oorwin alles en versit berge en nog iets van `n mostertsaad ook daarby.
Dit is voorwaar soms makliker om vir `n vark lief te wees as vir `n mens.