Finferlo - sampioene - Finferlo - sampioene - Ook - 2021
Van die baie soorte sampioene wat in die groei van plantegroei-kolle voorkom, is daar een wat veral deur alle bewonderaars gesog word, slegs die beroemde porcino, en sommige verkies dit. Dit is die swam wat finferlo genoem word, wat ook by baie ander denominasies bekend is. Die finferlo in plantkunde word cantarellus cibarius genoem: hierdie term kom van die eerste deel uit die Grieks, taal waarin kantaros beker beteken, en vir die tweede deel uit die Latyn, taal waarin cibus staan ​​vir voedsel, en daarom dui cibarius aan dat die sampioen is lekker om te eet. In werklikheid het die kantarel 'n geboë vorm wat dit soos 'n glas laat drink om van te drink. In die verskillende streeksvariasies word die finferlo ook kanterelle, cockerel, gialletello genoem.
Die kenmerke van die kantel
Hoe kan die kantarelle met betrekking tot die ander sampioene herken word? In werklikheid het dit kenmerke wat maklik herkenbaar is, maar daar moet nog baie aandag gegee word, aangesien dit baie ooreenstem met die giftige omphalotus olearius, waaraan dit veral onderskei word omdat laasgenoemde geen geur gee nie, terwyl die finferlo dit doen. Morfologies het dit 'n baie groot hoed, wat 10 sentimeter in deursnee kan bereik. Dit begin aan die rande met 'n konvekse vorm en word dan konkaaf in die middel, net soos 'n koppie. Die rande is gekant en onreëlmatig, en die kleur is goudgeel, baie helder. Die stingel is taamlik groot, en groei gewoonlik nie meer as 7 sentimeter lank nie; die onderste latte het dieselfde kleur as die dop en is baie kompak. Die interne vleis is ook ferm en pap, geel van kleur, geurig en soet van geur.
Die gebruik van kantarelle in die kombuis
Die besondere goedheid van die vleis van die kantarel maak dit baie wydverspreid in die kulinêre gebruik. Selfs as dit eenmaal gedroog is, word dit fyn gekap en word dit ook gebruik om ander sampioene te geur en te geur: om hierdie rede word dit sampioenpietersielie genoem. Die kantarel kan volgens verskillende metodes rou, gaar of gepreserveer word. In teenstelling met ander sampioene, word dit nie wyd gebruik om dit te droog nie, behalwe vir die bogenoemde gebruik, omdat dit eers weer gehidreer is, dit geneig is om 'n bietjie houtagtige te word. In plaas daarvan word dit uitstekend in olie of piekel geplaas, terwyl dit nie vries nie, want dit kry 'n bitter smaak. As 'n vars kantarel gewas moet word, kan dit maklik onder lopende water gedoen word, want dit is nie poreus nie en absorbeer dus nie water nie. Nog 'n manier om die oorblywende grond tussen die latte uit te skakel, is om dit vir 'n oomblik in kookwater te sit.
Finferlo: Resepte met kantel
Die kantel in die kombuis, vars of gepreserveer, kan in baie verskillende resepte gebruik word. die eenvoudigste en lekkerste is om dit in 'n pan met ekstra maagdelike olyfolie en 'n knoffelhuisie te soteer. Of jy kan in risotto kook, of om kalkoen of kapon te vul; dit is ook die basis van 'n lekker Oostenrykse resep genaamd pfifferlinge. In die pfifferlinge word die kantarels gesny met botter en spek en geur met 'n sous gemaak met room en meel. Hierdie sampioene kan in hoeveelheid verbruik word, omdat hulle baie min kalorieë bevat, net 25 per 100 gram produk. Hulle bevat egter vitamiene en minerale soute, en bowenal is hulle ryk aan vesel, 'n eienskap wat die dermvervoer help. Laastens is die finferlo een van die maklikste verteerbare sampioene en kan dit veilig geëet word selfs deur diegene wat aan coeliakie ly.