Aanhaling | Formats | Marlene Jordaan – murphy se wet
Sommige dae kan jy nie jou asem heeltemal intrek nie.
Posted on November 12, 2012 by Marlene Murphy Jordaan
Daar kom sommige dae, en dit loop meestal met sekere datums saam, wat die asem so half uit jou longe is, die hele dag. Vandag is so 'n dag vir my. Ek loop my paaie vandag, wat ek moet.
Ek doen die dinge wat ek moet doen, sommiges outomaties, ander meer teësinnig. Ander wil ek glad nie doen nie, en ek sug hier van duskant my lewer af daaroor, maar dis nie nuut vir my nie.
Die enigste verskil tussen vandag en gister, is dat ek vandag my asem nie behoorlik kan intrek nie. Daar lê 'n klip hier waar die laaste bietjie suurstof die longe moet volmaak.
Daai klip is vandag se datum. Vandag, presies agt jaar gelede, het ek op 'n reënerige oggend stoksiel alleen langs my pa se hospitaalbed in Pretoria gestaan en gekyk hoe hy sy laaste asem uitblaas.
Ek het langs sy bed gaan sit, en gekyk hoe die monitor wat sy hartklop meet, laer en laer tel…23…22..20. Dit was net ek en hy daar, want die susters het die gordyne om sy bed toegetrek. Sy hande was dik geswel van drie weke bewusteloos wees, en ek onthou nog presies hoe sy hand in myne gevoel het.
Die suster het die masjien kom afsit, en toe ek protesteer, het sy my saggies op die skouer gedruk en gesê: ""Marlene, hy is klaar dood." Want daardie tyd het sy my lankal geken, op die naam, want vir drie weke het ek daar gesit, terwyl die lewe stadig maar seker uit die sesvoetvierduim-man, vir wie ek die heiligste vrees gehad het, gesypel het.
Vir drie weke het ek gesien hoe hy al hoe kleiner word voor my.
Ek het hom baie dinge vergewe in daardie drie weke, en ek hoop hy vir my ook, al het die dokter gesê hy kan my nie hoor nie, sy brein is dood.
Mense wat jou vertel as hulle die asemhaalmasjiene afsit, is dit vinnig oor, jok. Vir Carl van der Merwe het dit die laaste vier dae van sy lewe dae geneem. Hy het steeds vir elke greintjie lug bly veg.
Die man wat ek geken het as so sterk soos 'n bees, wat eintlik al in die 1990's moes dood wees, as die dokters se voorspellings waar sou word, het tot op die einde besluit om ons almal verkeerd te bewys.
Veral simpel, dramatiese hospitaal-shows.
Daar het jare gekom wat hierdie dag by my verby is, wat ek skaars gerou het oor sy dood. Jare wat ek besig was, kwaad was, sterk was.