Jy is God se mens. God het jou, as vrou, uniek gemaak. Hy het aan jou bepaalde eienskappe gegee, waaronder sagtheid en ’n fyn waarnemingsvermoë. Hy het ook aan elke vrou besondere gawes gegee waarmee sy Hom en haar naaste moet dien (vgl. 2 Pet. 1:3). Jy is vir God so kosbaar, dat Hy in ŉ besondere verhouding met jou tree. Die bevestiging hiervan is die feit dat Jesus Christus met sy kosbare bloed vir al jou sondes aan die kruis betaal het. Jy is nie ŉ minderwaardige mens nie, maar vol-waardig vrou vir die Here.
Wanneer jy besef hoe kosbaar jy vir die Here is, dan begin ŉ mens in gebed vra: Wat wil die Here hê vir my lewe? Wat is sy plan en doel met my? Ons kan betoog oor vroueregte, ons kan skreeu: “Sien die vrou raak in die samelewing en in die kerk”, maar as ons nie uitkom by wat God wil hê nie, help Vrouedae niks nie – want jy, vrou beleef elke dag as vrouedag –’n genadedag uit God se hand.
Om as vrou te leef, is ŉ uitdaging, want jy is vrou vir jou man, ma vir jou kinders en boonop staan jy ook nog in ŉ beroep.
Net soos wat die man nie sy verhouding met die Here en die hoofskap van sy huis mag verwaarloos omdat hy ŉ beroep moet beoefen om vir sy huis te sorg nie, net so mag jy as vrou ook nie jou verhouding met die Here of met jou man en kinders afskeep ter wille van jou beroep nie.
Dikwels wanneer ŉ vrou deur haar man onderdruk word, probeer sy “vergoed” deur oordrewe betrokke te raak by haar werk of by gemeenskapsprojekte. Sy raak egter nie betrokke omdat sy dit as haar roeping sien nie, omdat sy dit sien om haar rykdom van gawes wat sy as mens en as vrou van die Here ontvang het, te gebruik nie, maar om haarself te bewys. Sy gebruik hierdie buitenshuise betrokkenheid dan ook as ontvlugting uit hierdie neerdrukkende (onderdrukkende?) omstandighede. Net soos gestremdes soms ook doen, probeer jy jou dan ten alle koste bewys en handhaaf: Jy werk nie hard omdat jy jou gawes gebruik wat jy van die Here ontvang het nie, jy werk om jouself as gestremde te bewys! In hierdie hele proses verloor die vrou dan haar ware identiteit, haar bestaansgrond in die lewe.
Elke vrou behoort haarself te vra: Hoekom is ek hier op hierdie aarde? Beslis nie om deur my dade vir my ŉ pad oop te kap om my te bewys as ’n “vrou” wat haar “man” kan staan nie.
En as jy dalk enkellopend is… en jou hande nou agter jou kop vou en terugsit en sê: “Gelukkig is ek nie getroud nie…”, is daar nuus vir jou. Die eienskappe van die deugsame vrou geld ook vir jou: Jy moet tog ook ’n salaris verdien om aan die lewe te bly, om jou huis in stand te hou, jou bediendes te versorg, die armes te help. In verhouding met die Here staan jou lewe op dieselfde Fondament.
Al hierdie dinge is sinloos vir getroude en ongetroude vrouens, vir weduwees – vir enige vrou – as sy nie in al hierdie dinge haar eerste Liefde (die Here) ken en dien nie. As jy al hierdie dinge nakom nét om deur die mense (as jy getroud is jou man en kinders (vgl. Spr. 31: 28 -29) geprys te word en raakgesien te word, het jy jou fokus, die doel waarvoor en waartoe jy geskep is, verloor en dit is om die Here te dien (vers 30). Om God te dien in alles wat jy doen, is ware diens, en ware diens maak jou lewe ryk en vreugdevol. Dan werk ŉ mens sonder om te murmureer, want jy weet Wie het jou geskep, verlos. Dan kan jy sê: Ek dien die Here waar ek huishou, agter die pannekoektafel, agter die Uitvoerende Bestuurder se lessenaar, as dokter, as laboratoriumassistent, as verpleegster, as ingenieur, prokureur, sekretaresse, onderwyser, ouditeur, langs my man in die kerk van Jesus Christus en die gemeenskap.
Dan word jou lewe ŉ belydenis, ŉ getuienis: My hele lewe wil ek aan die Here toewy. Ek sing ŉ loflied omdat Hy my as deugsame vrou geskep het. Ek leef die deugde wat Hy aan my gegee het uit in my verhoudings, by my huis, by my werk, oral waar ek lewe.
Sy staan op wanneer dit nog donker is, sy sê vir haar huisgesin wat hulle moet doen en sy gee vir haar bediendes werk.
Sy is sterk, sy kan aanhou werk. Wanneer sy sien dat mense graag haar goed koop, dan werk sy die hele nag.