The didactisation practices in primary school mathematics teachers through modelling
Biccard, Piera (2013-12)
Thesis (PhD)-- Stellenbosch University, 2013.
AFRIKAANSE OPSOMMING: Die ontwikkeling van wiskundeonderwysers is ‘n bron van nasionale en internasionale kommer. Hierdie studie beskryf hoe die didaktiseringspraktyke van laerskool wiskundeonderwysers met die oog op optimalisering van leer ontwikkel het. In die bestudering van die ontwikkeling van onderwysers met die oog op optimalisering van leer, is die begrippe didaktisering en die wiskundige werk van onderrig (mathematical work of teaching) nagespoor uit bestaande literatuur. Die begrip didaktisering is deeglik ondersoek, gedefinieer en saamgevoeg met die begrip wiskundige werk van onderrig. Nege praktyke is eksplisiet gemaak deur hierdie inkorperering: aktiewe studente, differensiasie, matematisering, vertikaalgerigte lesse, toegang, indringende ondersoek, gekonnekteerdheid en assessering van studente-denke, en onderwyserrefleksie. Hierdie nege praktyke het die raamwerk gevorm vir die professionele ontwikkelingsprogram en die data genereringstruktuur.
Vyf laerskool onderwysers was betrokke in ‘n professionele ontwikkelingsprogram waarin model-ontlokkende aktiwiteite (MOA’s) as ‘n vertrekpunt gebruik is. ‘n Modelleringsperspektief is vir onderwyserleer in die ontwikkelingsprogram gekies. Die metodologie volg die beginsels van ontwerpnavorsing waarna ‘n drie-fase onderrig-eksperiment ontwerp en in werking gestel is. Die navorser en die onderwysers het byeengekom vir ontwikkelingsessies; die onderwysers is op ‘n gereelde basis tydens die program besoek om hul onderwyspraktyk waar te neem. Hul ontwikkelende didaktiseringspraktyke is gedokumenteer en die data is kwalitatief geanaliseer. Onderwysers se didaktiseringspraktyke het wel gedurende die negemaande program ontwikkeling getoon. Hierdie didaktiseringspraktyke het egter teen verskillende tempo’s ontwikkel en daarom kon ‘n hierargie van die ontwikkeling van didaktiseringspraktyke saamgestel word. Die impak van hierdie program op onderwysers se veranderende hulpbronne, doelstellings en oriëntasies is ook gemeet. Die drie aspekte het in hierdie nege maande verder ontwikkel. Die voorgestelde program in hierdie studie mag moontlik ‘n gepaste model wees om indiens en voornemende wiskundeonderwysers te ontwikkel. Die studie lewer ‘n bydrae tot ‘n beter begrip van onderwyserhandelinge in ‘n klaskamer, asook hoe onderwysers hul eie denke en praktyke kan verander.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/85598
This item appears in the following collections: Doctoral Degrees (Curriculum Studies)111