Voedselallergie - simptome, snellers en behandeling - Siektes - 2022
Voedselallergie - simptome, snellers en behandeling
Allergie vir sekere proteïene in voedsel kan kinders en volwassenes beïnvloed. Die immuunstelsel is hipersensitief vir normaalweg onskadelike proteïene wat in baie natuurlike en gesonde kosse voorkom. Simptome beïnvloed hoofsaaklik die vel, die spysverteringskanaal en die asemhalingskanaal. Die opsporing van die allergeen is nie altyd maklik nie, maar dit is 'n noodsaaklike basis vir terapie. Dit bestaan ​​hoofsaaklik uit (tydelik) vermy geskikte kos. Nuwer behandelingsbenaderings, soos immunoterapie, en ook voorkomingsopsies, vorm deel van die huidige navorsing.
Allergie is 'n oormatige reaksie van die immuunstelsel op sekere allergene. Daar is dus ook 'n nie-giftige, allergiese hipersensitiwiteit (hipersensitiwiteit) in voedselallergie, wat ontstaan ​​as 'n reaksie van die immuunstelsel op sekere kosse of hul komponente (proteïene). Die oorgrote meerderheid voedselallergieë word geklassifiseer as tipe I-allergieë van die onmiddellike tipe.
Dit is belangrik om ander nie-allergiese hipersensitiwiteitsreaksies te onderskei met soortgelyke simptome wat nie deur 'n immuunrespons veroorsaak word nie. Dit beteken dat onverdraagsaamheid of onverdraagsaamheid vir sekere voedsel en bymiddels nie 'regte' voedselallergieë is nie. Sommige van hierdie reaksies behoort tot die sogenaamde pseudo-allergieë.
'N Basiese onderskeid word getref tussen primêre en sekondêre voedselallergie. Kinders word hoofsaaklik deur primêre vorme aangetas, en die reaksies wat veroorsaak word deur absorpsie in die spysverteringskanaal, kan baie moeilik wees.
Sekondêre vorme is dikwels gepaardgaande simptome van stuifmeelallergieë (stuifmeel-geassosieerde voedselallergieë). Diegene wat geraak word, byvoorbeeld met 'n allergie vir inaseming soos hooikoors, reageer op plantvoedsel waarvan die proteïenstrukture ooreenstem met dié van die primêre allergeen (bv. Die Bet-v-1-proteïen van berk stuifmeel en die Mal-d-1-proteïen in die appel). In hierdie konteks praat 'n mens ook van kruisallergie.
Die algemene voorkoms van allergiese siektes (atopies) het die afgelope dekades aansienlik toegeneem, veral onder die invloed van die Westerse lewenstyl, sodat allergieë 'n belangrike kwessie van openbare gesondheid geword het. Volgens die Robert Koch Instituut ly byna twintig persent van volwassenes in Duitsland aan ten minste een allergiese siekte. Die 'regte' voedselallergieë is eintlik minder gereeld as wat algemeen aanvaar word. Minder as vyf persent van die volwasse bevolking word geraak. Daarteenoor is daar 'n ander voorkoms in Duitsland onder kinders en adolessente. Ongeveer twintig persent is sensitief vir ten minste een voedselallergeen. Oor die leeftyd ly effens meer vroue aan die allergiese reaksies as mans.
Die reaksies en klagtes van 'n voedselallergie is baie uiteenlopend en wissel in erns (grade een tot vier), waardeur baie klein hoeveelhede van 'n sekere voedsel of die ooreenstemmende proteïenmolekules voldoende is om gewelddadige immuunreaksies te veroorsaak. Die dosis is dus nie kritiek nie. Die simptome verskyn gewoonlik onmiddellik, dit wil sê slegs 'n paar minute tot uur na kontak. Na 'n rukkie (tot 2 dae later) kan die simptome herhaaldelik voorkom.
Tipiese tekens verskyn gereeld op die vel en op die slymvliese na direkte kontak met die allergeen. Dit sluit byvoorbeeld swelling in die gesig (angio-oedeem) sowel as aan die hande of bene, rooiheid van die vel, koring en 'n jeukerige uitslag (ook urtikaria) in. In die sekondêre vorms is daar gereeld 'n gevoel van jeuk of brand en swelling in die mond en keel.
Terselfdertyd kan die asemhalingskanaal aangetas word of konjunktivitis kan voorkom. Maag-intestinale klagtes soos naarheid en braking, diarree, hardlywigheid en / of winderigheid kan voortspruit uit die spysverteringskanaal. Maar klagtes van die kardiovaskulêre stelsel kan ook bygevoeg word.
Die ernstigste vorm van 'n allergiese reaksie staan ​​ook bekend as anafilaktiese skok. Dit is 'n mediese noodgeval, aangesien die simptome wat voorkom, 'n akute lewensgevaar inhou. Benewens die velreaksies, kan dit lei tot 'n skielike daling in bloeddruk en 'n verlies van bewussyn. Swelling in die lugweë kan so ernstig word dat dit kortasemheid veroorsaak. Die ergste uitkoms is bloedsomloopskok en respiratoriese arrestasie.
Of voedselallergieë, soos soms vermoed word, ook snellers is vir die voorkoms van neurodermatitis (atopiese dermatitis), moet in elke geval ondersoek word en dit word nie as fundamenteel bewys nie.
In teenstelling met die onverenigbaarheid, byvoorbeeld waar daar nie 'n gebrek aan ensieme of wanfunksies in die spysverteringsorgane is nie, is 'n allergie 'n reaksie van die immuunstelsel, waarin onskadelike proteïene in oormaat bestry word met teenliggaampies (meestal IgE-teenliggaampies) .
Die algemeenste kosse wat die stimulerende proteïene bevat, verskil in die primêre vorm as in die sekondêre vorm. Vir kinders met 'n primêre voedselallergie is die volgende basiese voedsel (dikwels na verwerking) die belangrikste snellers:
Neute (grondboontjiebotter, okkerneut, hazelnoot),
By volwassenes, daarenteen, is daar gewoonlik sekondêre allergieë, wat benewens die genoemde voedsel nie gebaseer is op koeimelk en hoender eiers nie, maar eerder op groente (seldery, wortels), vrugte, steenvrugte en seekos. In die meeste gevalle reageer diegene wat geraak word op meer as een allergeen.
Oor die algemeen lyk dit asof vrugte en groente minder sterk reaksies lewer as neute of skulpvis.
Paaie van herkoms
Hoe die allergiese reaksies voorkom, is nog nie volledig uitgelig nie. Daar word geglo dat dit voordeel trek uit genetiese predisposisie en sekere omgewingsfaktore. Verder lyk dit asof faktore soos fisieke inspanning, alkohol of asetielsalisielzuur die voorkoms van die simptomatiese reaksie bevorder, veroorsaak of selfs vererger.
In die meeste gevalle wat ondersoek is, kan die betrokkenheid van IgE-teenliggaampies (immunoglobulien-E) by die immuunrespons aangetoon word. Immuunselle (byvoorbeeld limfosiete) speel ook 'n belangrike rol in die verdediging van gastro-intestinale probleme. Daar is ook prosesse waarin albei voorkom.
Ondersoeke oor 'n langer periode is gewoonlik nodig om 'n bestaande allergie op te spoor of uit te sluit. Slegs met uitgebreide diagnostiek kan daar verseker word dat dit eintlik 'n allergie is en nie 'n onverdraagsaamheid nie, waarvan die simptome soms baie ooreenstem. Liggaamsreaksies op voedsel met glutamaat of histamien bevat byvoorbeeld 'n vergelykbare kliniese beeld, soos fruktose en laktose-intoleransie. Daarbenewens word inflammatoriese dermsiektes by die differensiële diagnose ingesluit.
Deel van 'n gedetailleerde pasiëntopname is dikwels 'n voedings- en simptoomdagboek van 'n paar weke (met die tyd) waarin diegene wat geraak word, so noukeurig moontlik inligting oor hul maaltye, drankies en simptome moet aanteken.
As daar 'n vermoede van 'n allergie is, word meestal veltoetse, wat 'n velreaksie op geïnduseerde proteïene toon, en bloedtoetse om IgE te bepaal ook begin.
'N Bekende standaard veltoets is die sogenaamde priktoets, waarin verskillende allergene oppervlakkig in die vel van die voorarm ingebring word (meestal kommersiële toetsoplossings). As daar rooiheid, jeuk of koring is, dui dit op 'n allergiese reaksie. Hierdie metodes is egter dikwels nie duidelik of voldoende om uiteindelik 'n betroubare diagnose te maak of om die sneller te bepaal nie. Die toetsuitslae kan slegs op sensitiwiteit dui, maar nie of simptome en 'n allergie eintlik veroorsaak word nie.
As daar nog steeds geen duidelike bewyse deur die vel en bloedtoets is nie, maar daar is reeds 'n konkrete vermoede, kan 'n weglating dieet met die voedsel wat moontlik allergie veroorsaak, help. Diegene wat geraak word, gebruik hierdie voedsel nie vir tot twee weke nie, wat kan lei tot 'n verbetering in simptome. As die sogenaamde provokasietoets na hierdie fase en wanneer die toepaslike voedsel hervat word, word die allergie bevestig. Hierdie toets word gewoonlik onder mediese toesig uitgevoer, aangesien dit soms tot 'n gevaarlike onmiddellike reaksie kan lei.
Konvensionele terapie vir primêre en sekondêre allergieë, benewens korttermyn akute maatreëls teen simptome, bestaan ​​hoofsaaklik uit 'n langtermynstrategie om verdere allergiese reaksies te voorkom.
Verandering van dieet
Na 'n bevestigde diagnose deur toepaslike allergietoetse, is die belangrikste en blywende terapie om die aangetaste allergene te vermy en die dieet dienooreenkomstig te verander. Voedingsberading en opvoeding oor voedselallergene bied hier goeie ondersteuning.
Daar moet met gereelde tussenposes gekontroleer word of 'n sogenaamde eliminasie-dieet nog nodig is. Dit is moontlik dat die allergie onder die kwytskelding sal verdwyn, veral by kinders.
As daar by die diagnose geen spesifieke voedsel gevind is wat allergene is nie, bestaan ​​daar ook die moontlikheid van 'n dieet met 'n lae-allergeen (oligo-allergene dieet) met geselekteerde voedsel. Dit kan lei tot simptoomverligting en word soms reeds vir diagnostiese doeleindes gebruik.
Die toediening van medikasie (antihistamiene of kortisoon) vir akute simptomatiese behandeling word slegs vir 'n kort tydjie gebruik en meestal slegs vir ernstige simptome.
Die noodsituasie in die geval van 'n skielike anafilaktiese skok moet hiervan onderskei word. Mediese noodbehandeling en die vinnige toediening van medikasie is hier noodsaaklik. Adrenalien word hoofsaaklik gebruik, later ook antihistamiene en glukokortikoïede. As daar 'n verhoogde risiko vir sulke ernstige onmiddellike reaksies is, moet diegene wat geraak word, daarvan in kennis gestel word en voorbereid wees.
Moontlikhede van immunoterapie nog in die toetsfase
Verskeie studies en toetsreekse vir die behandeling van primêre voedselallergieë deur spesiale immunoterapieë (hiposensitisering) het tot dusver nie eenvormige resultate getoon nie en daar is nog onvoldoende inligting oor die langtermyneffekte. Orale of onderhuidse immunoterapie is tot dusver slegs onder mediese toesig en in kliniese studies gebruik en word nog nie as 'n algemene aanbeveling vir behandeling beskou nie.
Die gebruik van immunoterapieë word ook in sekondêre vorms ondersoek. Volgens die riglyne wat tans beskikbaar is, moet behandelings met stuifmeelallergene slegs plaasvind as daar simptome van die asemhalingskanaal is as gevolg van stuifmeelallergie.
Verdere navorsingsbenaderings fokus op voorkomingsopsies. Tot dusver was daar egter geen resultate vir konkrete aanbevelings nie.
Naturopatiese behandeling en alternatiewe terapie-opsies
Die allergene wat sneller, moet ook uit 'n naturopatiese perspektief geïdentifiseer en vermy word. Boonop bied naturopatie 'n oorvloed aan metodes om die liggaam te verander en om die immuunreaksies van die liggaam positief te beïnvloed of te normaliseer.
Gekombineer met 'n verandering in dieet, bied die volgende soorte terapie verdere geleenthede vir verbetering:
Immunomodulasie met naturopatiese medikasie,
Donkervelddiagnostiek en milieu-terapie,
Volgens individuele indikasies en onder kundige leiding kan die genoteerde naturopatiese behandelings en alternatiewe behandelings diegene wat geraak word, addisioneel help. (jvs, cs)
Helmholtz Zentrum München (red.): Allergie-inligtingsdiens - Voedselallergie-siektes (verkrygbaar: 25 Junie 2019), allergieinformationsdienst.de
Fischer, Peter: Oueradviseur van die Vereniging vir Pediatriese Allergologie en Omgewingsgeneeskunde - Voedselallergieë, in: Pediatriese Allergologie in kliniek en praktyk, Uitgawe 03/2015, gpau.de
Robert Koch Instituut: allergieë en atopiese siektes (verkrygbaar: 25 Junie 2019), rki.de
Bergmann, Karl-Christian, Heinrich, Joachim, Niemann, Hildegard: Huidige status van die verspreiding van allergieë in Duitsland. Posisiepapier van die Kommissie vir Omgewingsgeneeskunde aan die Robert Koch Instituut, in: Allergo Journal International, uitgawe 25/6 (2016), rki.de
Worm Margitta et al .: riglyn vir die bestuur van IgE-bemiddelde voedselallergieë, in: Allergo Journal International, uitgawe 24/2015, pp. 256-93 (AWMF Sk2 riglyn nr. 061-031, status Maart 2015), awmf.org
Worm, Margitta et al .: Voedselallergie as gevolg van immunologiese kruisreaktiwiteite met allergene vir inaseming, in: Allergo Journal International, uitgawe 23/2014; S.1-16 (AWMF S1 riglyn nr. 061-019, status Augustus 2013), dgaki.de
Werfel, Thomas et al .: riglyn vir neurodermatitis [atopiese ekseem; atopiese dermatitis], AWMF S2k-riglyn nr. 013-027, vanaf Maart / 2015, awmf.org
ICD-kodes vir hierdie siekte: K52.2, L27.2, T78.0, T78.1 ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.