Jaloers- bokkie | Voelgoed
by Blogger - Dorita Janse van Rensburg / Nov 14, 2016 / 2 Kommentaar / Gelees deur 2756 mense.
Vroeg oggend besef ek in ons huis is 'n mini-betoging aan die gang. Ons is net twee inwoners, maar die atmosfeer is ongemaklik.
Ek voel op en wakker en klets soos altyd maar my wederhelf lyk beswaard. Die koffie proe te soet, die honde blaf te veel en die seeppoeier wat ek al maande gebruik kry die skuld vir sy loopneus.
My dagtakies is afgehandel en ek gryp my breiwerk. Ons nuwe kleinkind se kombersie moet klaar! Dit verskaf my soveel vreugde om elke kombersie te oorhandig. Ek hou hom dop soos hy van een televisiekanaal na 'n ander beweeg en onderlangs brom dat daar niks is om te kyk nie. "Daai pienk wol waarmee jy nou besig is, is darem baie helder vir 'n klein babatjie. Vir wie wil jy nog almal kombersies brei?" "Ek het 'n lysie..." antwoord ek vinnig, te dankbaar dat die stilte verbreek is.
"Kom ry saam met my, ek wil vir jou iets gaan wys". Ek los alles en klim in die bakkie. Nog voor oom Sheppard die hek kan oopmaak stamp die bestuurder hom sommer met die bakkie oop. Skaars 'n paar meter verder stop hy. Ek sien niks besonders nie. "Neem asseblief 'n foto van 'n Mopani boom". Ek weet dis nie nou die tyd vir onnodige vrae nie.
Terug op die bank wonder ek oor die vreemde opdrag. Hy maak koffie en kom sit langs my. Hy gee so 'n skaam glimlag. "Ek wil ook asseblief 'n kombersie hê. Hy moet die kleure in die foto wees."
"O so... jy is nog die hele tyd jaloers op almal wat komberse kry?"
"En jy kan maar bietjie van daai helder pienk ook inwerk". Ek moet erken, wanneer 'n man jaloers raak is dit nogal iets oulik om te aanskou. My eie jaloers-bokkie!