Pretoria Spookbus Februarie Nuusbrief
SPOOKBUS NUUSBRIEF FEBRUARY 2017
Kyk na hierdie epos in jou browser
MEER LIG OP POLTERSPOKE
Hulle teister, moor en vernietig
Polterspoke, of dan poltergeist soos dit in Duits genoem word, is een van die meer erger verskynsels wat ‘n mens kan kry.
Geeste dwaal rond, maar polterspoke teister. Hulle maak geluide en skuif voorwerpe rond. Hulle kan jou vasdruk en die lug uit jou longe druk. Hulle kan 'n gebou uit die bloute aan die brand laat slaan, soos die polterspook-geteisterde huis in Kensington, Johannesburg, wat in die laat 1960’s ‘n paar keer onverklaarbaar aan die brand geslaan het. Keer op keer wanneer die brandweer opdaag, het die vlamme net so onverklaarbaar op gehou.
In uitsonderlike gevalle kan polterspoke selfs ander mense vermoor, soos in die geval van die sogenaamde Bell heks wat die Amerikaner John Bell in die 1800’s vermoor het.
Gelukkig sal mense wat ‘n eerbare en positiewe pad op aarde stap, nie sommer hieraan blootgestel word nie . . .
Voor die 19de eeu is die verskynsel hoofsaaklik aan satan, demone, hekse en bose geeste toegeskryf. Die nuutste navorsing wil dit nou hê dat polterspookverskynsels nie ware geestesverskynsels is nie, maar eintlik sy ontstaan het uit die intense boosheid wat geskep word uit die negatiewe energie wat deur die brein van die mens opgewek word. Dit sluit dinge in soos onder andere erge woede, haat, moordgedagtes, seksuele spanning, histerie en angs.
Gedurende dié toestand vloei al daardie negatiewe energie vanaf die persoon se brein oor na die natuur, wat dan later terugkom in die vorm van polterspookverskynsels.
Hierdie negatiewe energie wat die mens opwek en dan almal om hom negatief beïnvloed, kom natuurlik ook in sy heel ligste vorm baie algemeen om ons voor. Dink maar net aan negatiewe emosies en dade soos lelik skinder, ander mense afkraak of slegsê, huweliksontrou en bedrog. Wanneer jy in hierdie kringe beweeg, voel jy dadelik daardie negatiwiteit aan.
Mense maak dan gebruik van sinne soos “ek voel ongemaklik in die geselsskap”, terwyl by mense wat net lig en liefde uitstraal, jy weer baie veilig en warmte sal ervaar.
Dit is hiérdie energie wat jy uitstraal, hetsy dit positief of negatief is, wat die omgewing, jouself, en almal om jou, beïnvloed.
Alle religeuse boeke, soos onder andere die Bybelse begrip van naasteliefde en die Hindoes se karma-teorie, bevestig dan ook hierdie geestelike konsep.
Dus, wees baie versigtig wat jy dink en hoe jy teenoor ander mense op tree. Want die mag van die brein is veel kragtiger as wat jy ooit sal besef. Daardie negatiewe breinenergie wat jy opwek spoel oor na die natuur - en dit sal terugkeer na jou toe. In 'n formaat skrikwekkender as wat jy ooit sal verwag. Met nagevolge wat jy dalk moeilik sal kan hanteer.
SUID-AFRIKAANSE SPOOKPLEK GESKIEDENIS
Die wreedaardige gifmoordenares
(Links: Die wreedaardige Daisy de Melker was nie juis bekend vir haar skoonheid nie.)
Daisy de Melker was ‘n kort, mollige en vrek lelike vrou met 'n gesplete mondverhemelte. Boonop het sy ook die vreemde gewoonte gehad om al die mans in haar lewe te vergiftig – uit pure selfsug. Want sien, uit die lewenspolisse en erfporsies van haar eerste twee mans asook volwasse seun, wat die een na die ander pynlik aan haar hand gesterf het, kon sy ‘n heel gemaklike lewe lei. Ongelukkig vir Daisy kry die apteker by wie sy die gif gekoop het, hond se gedagte. Hy deel sy agterdog met die polisie wat die drie lyke laat opgrawe vir ‘n ondersoek. Die apteker was reg – hul liggame was deurtrek met arseen.
Op Vrydag, 30 Desember 1932, is sy in die Ou Tronk in Pretoria gehang vir die moorde, maar dit was nie die laaste sien van die gifmoordenares nie. So haatdraend soos sy altyd was, en miskien steeds is, spook Daisy de Melker tot vandag toe nog in feitlik elke plek waar sy gebly, gewerk, as gevangene aangehou is, en waar sy gesterf het.
(Bo: So lyk die Compol-gebou in Pretoria vandag wat in die 1930’s die polisiehoofkantoor gehuisves het.)
Kon majoor Mathilde Small, wat gedurende 1992 in die Polisiemuseum in Pretoria gewerk het, een van die talle mense wees wat deur Daisy se gees getreiter is?
Dit was in Junie daardie jaar toe Mathilde een middag na toemaaktyd alleen in die gebou was. Skielik gons haar interkom asof iemand met haar wil praat, maar daar is niemand aan die ander kant nie. Sy sien dat die “boodskap” vanaf die interkomstasie op die eerste vloer kom en sy stel ondersoek in, maar daar is niemand op die eerste vloer in sig nie. So gaan dit elke middag vir omtrent twee weke lank aan, presies om 16:40.
‘n Tegnikus kom kyk na die stelsel, maar hy vind geen fout nie.
Toe, tydens ‘n reënerige Vrydagmiddag terwyl sy gereed maak om huis toe te gaan, gebeur dit weer.
Mathilde vererg haar bloedig en skree: “Daisy, kom nou tot rus en gaan slaap!”
Sy vertel sy weet nie eintlik hoekom sy Daisy se naam geroep het nie, “dit het sommer net op die ingewing van die oomblik gebeur”.
Maar “iemand aan die ander kant” was net so vererg: die interkomgonser gaan skielik sonder ophou aan en af, aan en af. Toe, net so skielik, stop dit . . .
Die gebou wat die Polisiemuseum huisves was in die 1930’s die polisiehoofkantoor. En ja, dit is in dié einste gebou waar Daisy destyds as verhoogafwagtende ondervra en aangehou is. Dit is ook in dié museum waar ‘n groot en omvangryke uitstalling van Daisy te sien is. Dalk het sy nie daarvan gehou nie?
Dan is daar ook baie vertellings van wagte wat haar soms in Hof 3 van die Johannesburgse Hooggeregshof opmerk waar sy in 1932 verhoor is. Sy wil ook nie finaal afskeid neem van haar huis in Clubstraat in Turffontein, Johannesburg, nie. Dié huis staan nog, en staaltjies van ‘n figuur wat saans uit die venster loer terwyl niemand tuis is nie, loop volop in die buurt.
Blykbaar het die geldgierige gifmoordenares, Daisy de Melker, haar nie veel gesteur aan majoor Mathilde Small se destydse opdrag om nou maar “tot rus te kom” nie . . .
Die wandelende egpaar in die Schweppe Mansion
(Bo: Die Scheppe Herehuis met sy 20 slaapkamers is op ‘n boomryke hoewe van 28 hektaar groot gebou.)
In 1917 gee die skatryk Amerikaanse sakeman, John G. Shedd, ’n pragtige herehuis aan sy dogter Laura Shedd en haar man, Charles Schweppe, as huweliksgeskenk. Min het hy egter toe geweet watter tragedie daar later in dié luukse huis sou afspeel. Nog minder van die spoke wat dekades later deur die lang gange van die herehuis sou dwaal . . .
Shedd, president van die maatskappy Marchall Field and Company in die Amerikaanse deelstaat Illinois, het nie die einde van sy aardse skatte geken nie. Hy het ook geen sent gespaar op dié luukse huis met sy 20 slaapkamers, 18 badkamers en 11 kaggels wat gebou is op ‘n boomryke 28 hektaar hoewe wat op die pragtige Michigan-meer uitkyk nie. Dié huis, wat aan ‘n kasteel herinner, staan tot vandag toe nog as die Schweppe Mansion bekend en is ‘n gesogte besienswaardigheid in Mayflower Road, Lake Forest, Illinois.
Op die oog af het dit baie goed gegaan met die pasgetroude Charles en Laura Schweppe nadat hulle die huis in 1917 betrek het. Net soos sy skoonpa was Charles ook ‘n gesiene sakeman. Die Schweppe-egpaar was veral bekend vir die swierige onthale wat hulle vir bekendes en invloedrykes aangebied het.
Maar was alles werklik wel in die Schweppe-huishouding? Die egpaar het byvoorbeeld net twee kinders gehad, iets wat baie ongehoord was in ‘n era toe ses of meer kinders die norm was. Later was Charles se besigheidsbesluite ook nie meer so winsgewend soos altyd nie en die egpaar moes hul hoë lewensstyl finansiër uit die reuse erfporsie wat Lara van haar pa ontvang het.
(Links: Die 11 kaggels in die huis verseker dat niemand in die wintermaande koud sal kry nie.)
Dit alles kom egter in 1937 tot ‘n einde toe Lara op 58-jarige ouderdom aan ’n hartaanval in die huis sterf. Haar testament was egter ‘n teleurstelling vir Charles. Danksy haar pa het Lara tydens haar dood sowat 10 miljoen dollar besit. Hiervan het sy egter slegs 200 duisend dollar aan haar eggenote bemaak en die res aan haar twee kinders wat as volwassenes nooit in die Schweppe Mansion wou woon nie. Dit was die begin van die einde vir Charles. Sy sakebelange, asook sy fisieke- en geestesgesondheid, het al hoe meer versleg en hy het aan slaaploosheid en ‘n senuweetoestand gelei. Kon hy die teleurstelling van sy klein erfporsie dalk nooit verwerk het nie? Of was die gevolge van sy gesondheidstoestand so erg dat hy gedink het die dood is die enigste manier om van sy pyn te ontsnap?
In 1941, vier jaar na sy vrou se hartaanval, het die huisbediendes hom een oggend dood in sy kamer aangetref waar hy homself in die kop geskiet het. Hy was 60 jaar oud. Op die spieëlkas het hy ’n nota gelos: “I’ve been awake all night. It’s terrible.”
In ‘n bisarre nadraai het sy erfgename – sy twee kinders – nooit die huis verkoop of self weer daar ingetrek nie. Nee, dit het vir 45 jaar onbewoon gestaan terwyl ‘n span bediendes dit steeds onderhou het. Selfs die ondergrondse verhittingstelsel is elke aand gedurende wintermaande aangeskakel. Volgens oorvertellings het Charles voor sy dood opdrag gegee dat die huis vir dié tydperk onbewoond gelaat moet word vir ingeval hy gereïnkaneer sou word en sou besluit om weer in sy woning te kom bly.
Sy gees – en blykbaar ook die van Lara – het egter nooit vertrek nie . . .
In die vier dekades na die egpaar se dood het talle bediendes gereeld vertel hoe wasige figure snags gesien is wat deur die lang gange van die herehuis wandel. Dan was daar soms die rumoer in die kombuis, asof daar steeds voorbereidings getref word vir ‘n groot onthaal. Die vreemdste was die venster van die Schweppe-egpaar se slaapkamer. Terwyl al die ander vensters in die herehuis weekliks gewas moes word, het dié een venster vanself skoongebly. Geen spinnekopweb of stof was ooit daarop te sien nie. Dit moes Charles, of dalk Lara, se geeste wees wat self elke oggend die ruit skoongemaak het, is daar bespiegel.
In 1987 – presies 45 jaar na Charles se selfmoord – is die Schweppe Mansion teen $5.5 miljoen verkoop. Die nuwe eienaars het nooit enige openbare kommentaar gelewer oor die spooklegendes van die huis nie, maar dit is tot vandag toe nog een van die grootste besienswaardighede in Lake Forest vir verbygaande toeriste. Daar waar die spookagtige Schweppe Mansion in Mayflower Road, Lake Forest, Illinois, vanaf ‘n heuwel afkyk na die rustige Michigan-meer.
NUWE NAWEEK SPOOK-PROGRAM
Breek weg na die Cullinan/Rayton-omgewing
Die 2017-program van die Pretoria Spookbus Toerproduksie bly min of meer dieselfde as verlede jaar, aangesien daar steeds nog ‘n groot aanvraag vir die spesifieke program is. Feitlik elke toer was verlede jaar uitverkoop, terwyl ‘n groot aantal tentatiewe besprekings vir hierdie jaar reeds al tot en met April-maand ontvang is.
(Bo: Na afloop van die toer kuier ons saam op die stoep voor die klassieke treintrok waar ons ook gaan oornag.
Links: Saterdag-aandete en Sondag-ontbyt word in die ou eetwa bedien.)
Maar ons ontvang ook baie navrae van ons ou Spookbus-vriende wat wil weet wanneer hulle na nuwe stories kan kom luister. Daarom, spesiaal vir julle, werk ons nou aan ‘n uitbreiding van die Pretoria-toer wat volgens beplanning in Junie sal afskop. Wel met ‘n verskil, want hierdie een geskiet oor ‘n naweek en speel af in die pragtige Cullinan/Rayton-omgewing met ‘n geskiedenis wat terugdateer na die laat 1800’s. Boonop slaap ons die Saterdagaand oor in ‘n ou treinwa op die perseel van die historiese Van der Merwe-treinstasie in die distrik. Dit is die einste plek waar die destydse president van die voormalige Transvaalse Republiek, Paul Kruger, ook in sy treinwa gebly het tydens sy vlug uit die land in 1899. Kruger het miskien gevlug, maar baie spoke het hier agtergebly . . .
Vir meer besonderhede, gaan loer in by http://spookbus.co.za/oornag-toer/
Besprekings vir ons volgende toer op 18 Februarie 2017 kan nou aanlyn gedoen word by www.spookbus.co.za
Copyright © 2017 Die Pretoria Spookbus, All rights reserved.