Bewerings dat die Cloetes glo twee werkers met oorleikabels (jumper cables) geskok het, het verlede week vir groot kritiek in die media gesorg. ’n Verklaring is ook deur die Polisie uitgereik waarin beweer word dat die mans die werkers geskok het, en dat een van die werkers daarna oorlede is. Neem ‘n mens boonop in aanmerking dat Van Wyk Louw Mei-fees in Amsterdam saam met die digteres Sheila Cussons geskryf het (aldus F.I.J. Van Rensburg in sy Sewe Van Wyk Louw-studies, 1996), dring die ooreenkoms met die digter se persoonlike omstandighede hom as’t ware aan die leser op. Sny die uitslag wat hier onder verkyn nadat jy die "Maak hom kort!" knop druk en gebruik die kort weergawe in byvoorbeeld in Twitter. Sy vertolking het die Oidipus-konflik van Hamlet beklemtoon, in so 'n mate dat hy op 41-jarige ouderdom die 28 jaar oue Eileen Herlie as Hamlet se moeder gekies het, teenoor homself as Hamlet. Gamlet is 'n Russiese verwerking van 1964, gebaseer op 'n vertaling deur Boris Pasternak, met Grigori Kozintsef as regisseur en 'n klankbaan deur Dmitri Sjostakovitsj. John Gielgud was die regisseur van 'n 1964/5-produksie by die Lunt-Fontanne-teater, met Richard Burton in die hoofrol; 'n rolprent van een van die regstreekse vertonings is ook vervaardig. Franco Zeffirelli se Shakespeare-rolprente is as "sensueel, eerder as beredeneerd" beskryf: sy doelwit was om Shakespeare "selfs gewilder" te maak. Ten einde hierdie doel te bereik het hy die Australiese akteur Mel Gibson, toe beroemd as Mad Max, in die titelrol van sy 1990-rolprent gekies en Glenn Close, toe bekend as die psigotiese "ander vrou" in Fatal Attraction, as Gertrude.