Die gebruik van tasers in wetstoepassing
Die uitvinding, funksie, gebruik en kontroversie van die Taser
In feitlik elke bedryf, bly tegnologie die manier waarop mense hul werk doen . Of jy nou 'n joernalis, 'n soldaat of 'n rekenmeester is , sal jou eweknieë van selfs 50 jaar gelede 'n harde tyd hê om die wêreld waarin jy vandag werk, te erken as gevolg van ongelooflike tegnologiese vooruitgang.
Tasers Usher Dapper Nuwe Wêreld vir Wetstoepassing
Polisiebeamptes is nie anders nie. Die gereedskap wat wetstoepassers vandag dra , is op baie maniere ver van diegene wat hulle in die nie-verre verlede gebruik het, en min gereedskap het soveel impak gehad of met soveel omstredenheid as die elektroniese beheer-apparaat, meer algemeen bekend as die Taser.
Elektroniese beheer toestelle: ontwerp om lewens te red
Die konsep van die elektroniese beheertoestel (VKO) is gemik op die idee dat moontlike gewelddadige konfrontasies tot 'n betreklik veilige gevolgtrekking gebring kan word sonder die gebruik van dodelike krag waar moontlik. Die VKO is nie bedoel om 'n vuurwapen te vervang nie , maar bied 'n veiliger manier om te gaan met nie-dodelike kragsituasies. Die bekendste en mees suksesvolle VKO tot dusver is die Taser, vervaardig en versprei deur Taser International.
Die uitvinding van die Taser: Wetenskapfiksie kom tot die lewe
Ontwikkel in die 1960's deur John Cover, die Taser-geweer is die verpersoonliking van wetenskapfiksie wat wetenskaplike feit word. Dit verskil van ander stun gewere en elektriese skok wapens in die sin dat dit afgeskiet en op 'n afstand ontplooi kan word. Die wapen is direk beïnvloed deur die gewilde Tom Swift- wetenskapfiksieverhale, naamlik Tom Swift en Sy Electric Rifle .
Die woord "Taser" is eintlik 'n akroniem vir Thomas A. Swift se Electric Rifle.
In teenstelling met die fiktiewe model, maak die werklike Taser nie boute elektrisiteit of skiet deur mure sonder om gate te verlaat nie. Dit bied egter aan die polisie en private burgers 'n selfverdediging wat die kanse van ernstige besering of dood, sowel vir hulself as hul aanvallers, kan versag of elimineer.
Nie gereed vir Prime Time nie
Die eerste model, wat direk deur Cover uitgevind is, het geweerpoeier gebruik om geëlektrifiseerde pyle te begin. As gevolg hiervan is dit as 'n vuurwapen geklassifiseer en het dit nie wydverspreide gebruik gesien nie. Polisieagentskappe en private burgers wat nie-dodelike of minder dodelike alternatiewe vir gewere soek, was verstaanbaar nie geïnteresseerd in wat hulle beskou het as net 'n ander geweer en 'n moontlike aanspreeklikheid nie.
TASERS Verander die spel
In die vroeë 1990's het broers Tom en Rick Smith nader gekom om Cover te soek, om 'n manier te ontwikkel om sterftes as gevolg van gewelddadige konfrontasie te verminder. Die groep het die Air Taser geskep, 'n wapen wat dartels afgevuur het met lug eerder as geweerpoeier, en sodoende sy vuurwapenklassifikasie vergiet. Die nuwe ontplooiingsmetode het dit toegelaat om op sy eie as 'n nie-dodelike tussenwapen te staan.
'N Nuwer, meer effektiewe en veelsydige toestel is vinnig ontwikkel, en die wetstoepassingsgemeenskap het potensiële voordele vir die toestel gesien. Teen 1999 het agentskappe regoor die land die wapens vir hul beamptes begin koop. Aangesien dit wydverspreide gebruik onder polisiekantore gesien het, is die Taser vinnig as 'n revolusionêre nuwe manier aangewys wat beide beamptes en verdagtes beskerm. Baie het gehoop dat dodelike amptenare dood en beserings van gewelddadige ontmoetings aansienlik sal afneem en polisie-skietery sou verminder word.
Tasers, kontroversie en verwarring
Dit was egter nie lank daarna dat die kontroversie vinnig ontstaan ​​het as wetstoepassers nie, die nuusmedia en die publiek oor die algemeen blyk te wees verwar oor die rol, doel en funksie van hierdie futuristiese stun gun.
Verslae van oormatige geweld, oorkoepelende polisiebeamptes en selfs die dood van Taser het spoedig hul weg in die openbare forum begin maak. Verhale van kinders, kwesbare volwassenes en bejaardes word "geskok" deur stun gewere wat 50 000 volt deur hul liggame geskiet het, het Taser 'n slegte naam gegee.
Beleide, standaarde en statistieke Stoor die dag
Polisiedepartemente regoor die land het vinnig gereageer deur meer beperkende beleide te skep wat die gebruik van elektroniese beheertoestelle beheer het. Staatswetgewers het wette aangeneem wat opleiding en sertifisering in hul gebruik vereis, en Taser International het steeds die versameling van data oor die gebruik van die Taser aangemoedig.
Hierdie maatreëls lei uiteindelik tot groter aanvaarding van die toestel onder wetstoepassingsagentskappe en het die VKO se plek as 'n onmisbare wetstoepassingsinstrument gesementeer.
Hoe die Taser werk
Die Taser dien twee afsonderlike funksies tydens 'n kragondervinding. Sy primêre en voorkeurgebruik is as 'n arbeidsongeskiktheidstoestel wat beamptes toelaat om 'n veilige afstand te behou, terwyl 'n bedreiging onmoontlik is om terug te veg.
Alhoewel die tegnologie gevorderd is, is die konsep eenvoudig. Wanneer die vuurwerk afgedank word, projekteer die Taser twee metaalpyltjies, genaamd probes, deur elektriese laai van 'n patroon van saamgeperste gas. Die probes bly deur middel van dun koperdrade aan die toestel gekoppel, wat 'n elektriese lading na die teiken dra.
Die probes kom dikwels in die teiken se vel, alhoewel hulle net so effektief kan wees as hulle in klere aangetrek word solank hulle naby die liggaam bly. Kontak is baie minder belangrik as sonde verspreiding. Hoe groter die verspreiding, hoe doeltreffender is die onbevoegdheid.
Soos die probes na 'n vak beweeg, versprei hulle. Wanneer die probes hul teiken bereik, stuur hulle elektriese pulse tussen mekaar, wat neuronkommunikasie tussen die spiere en die brein van die vakke ontwrig. Wanneer dit gebeur, word die meeste vakke se spiere ongelooflik gespanne.
Die netto effek is dat die teikenvakke nie in staat is om spiergroepe te betrek vir die duur van die ladingsiklus nie. Hierdie effek staan ​​bekend as neuromuskulêre ongeskiktheid. Sodra die siklus klaar is, val die effek weg.
'N Enkelsiklus word gewoonlik tot 5 sekondes getoon, hoewel 'n beampte dit gouer kan stop deur die toestel af te skakel. Sodra die probes in die teiken is, kan die beampte verskeie siklusse lewer wat hy nodig en toepaslik ag.
Groot Pyn Nakoming
Die tweede gebruik van die Taser is om te kry wat bekend staan ​​as pyn nakoming. As ongeskiktheid 'n eenvoudige konsep is, is die gebruik van pynvereistes selfs eenvoudiger. In die geval dat 'n beampte hom in 'n nabye omgewing bevind met 'n onderwerp wat nie voldoen nie, kan die Taser sonder 'n patroon gebruik word om 'n gelokaliseerde elektriese skok te lewer om pyn te lewer. Die beoogde doel van die pyn is om die weerstandbiedende vak te verlei om te voldoen aan die beamptes se pogings om hom te beheer.
Volgens die menseregte-organisasie Amnesty International is meer as 500 mense in die Verenigde State dood nadat hulle sedert 2001 aan 'n Taser of ander VKO blootgestel is. Amnestie Internasionaal het erken dat VKO's nie direk verantwoordelik is vir hierdie sterftes nie, maar hulle is ' Ek het kommer uitgespreek dat VKO's meer aggressiewe gebruike van mag deur beamptes mag aanmoedig.
Min, indien enige, van die sogenaamde Taser-verwante sterftes is direk toegeskryf aan die uitwerking van die toestelle self, en in plaas daarvan is die gevolg van spesifieke amptenare en vakfaktore. Dikwels het die dood plaasgevind van 'n toestand wat bekend staan ​​as opgewonde delirium, 'n staat wat meestal gesien word in vakke wat hoog is op sekere stimulante en wat met beamptes veg.
Ander sterftes en beserings het plaasgevind as gevolg van waar en hoe die wapens ontplooi is in verband met die onderwerp, soos op 'n rand of op 'n trappehok. In sulke gevalle het die vakke beserings ontvang van val, in teenstelling met die effek van die elektrisiteit van die wapen. Om hierdie gevalle te verminder, beveel ECD-vervaardigers aan, en agentskappe het aangeneem, beleid wat hulle gebruik.
Redding van lewens en voorkoming van besering
Taser International en ander VKO vervaardigers dring daarop aan dat die korrelasie nie noodwendig gelyke oorsaak is nie. Taser beweer dat die gebruik van elektroniese beheerstoestelle 75,000 lewens verminder het, beserings aan verdagtes met 60 persent verminder het en dat duisende beserings en sterftes by die reg voorkom. handhawing beamptes elke jaar.
Elektroniese beheer toestelle: effektiewe gereedskap van die handel
Ongeag waar jy kan afvra of elektroniese beheertoestelle 'n toepaslike gebruik van geweld is, is dit moeilik om te ontken dat hulle 'n effektiewe hulpmiddel vir vandag se wetstoepassers is.
Tasers en ander soortgelyke toestelle, saam met ander minder dodelike en nie-dodelike wapens, gaan voort om te verander hoe beamptes benader en omgaan met aggressiewe en gewelddadige vakke. Hierdie ingenieuze toestelle is maar een voorbeeld van hoe tegnologie in wetstoepassing gebruik word, asook hoe tegnologie voortgegaan het om die landskap van ander loopbane in kriminele reg en kriminologie te verander .