Donkie se diepste gedagtes | Bileam se Donkie
Category Archives: Donkie se diepste gedagtes
Posted in Donkie se diepste gedagtes	Tagged Castle de Wildt veiling, Eksotiese Wild, Goue Wildebeeste, Njalas, Swart Rooibokke, Swartwitpense
Dit smaak my Donkies hoort in die Bosveld…
Posted on Julie 1, 2013 by The Rider
'n Goeie gevaarlike rooikopvriendin van my kuier saam met haar gesin by Thabazimbi op die oomblik. Terwyl hulle nou so wild kyk, kom hulle toe af op die pragtigste van alle diere… sy het dit dadelik afgeneem om met my te deel. Met haar toestemming deel ek ook hierdie fantastiese wildbesigtigingsfotografiesetoerresultate met jou.
Dit is natuurlik 'n rare verskynsel in die Bos, die Rooibok en die Koedoe en die Vlakvark en die Renosterstroper is baie meer algemeen, tot jy oor die Botswana grens gaan. Dan, daar in Botswana, is jy in die Donkiehemel. Daar is meer donkies as stemgeregtigdes in Botswana, so hou hierdie spasie dop, ons gaan binnekort 'n staatsgreep uitvoer. Wie het in elk geval daardie nonsens van een mens een stem uitgedink? Dit diskrimineer teen donkies en bobbejane, en ander diere wat julle homo sapiens so op neersien! Ek dink die bobbejane en die donkies sal die land in elk geval beter kan regeer…
In elk geval, die moeder en die vul het glo belangstellend nader gestaan, en toe nog 'n beter foto veroorsaak:
Uit hierdie fotos, wat die afgelope dag of twee geneem is, kan jy duidelik aflei:
Die Winter het gekaap geraak in die Kaap- hier in die Bosveld is g'n niks stuk winter hierdie jaar nie. Die dae word dan 30 grade!
Die hitte en die droogte van hierdie jaar maak die Bosveld 'n reuse brandgevaar. Tweebeen ape wat sigarette rondgooi, kan weer reuse skade veroorsaak wat donkies en bobbejane lelik gaan verontrief.
As die donkies so teen die draad staan, dan word daar seker op die koedoes en rooibokke en vlakvarke geskiet in die middel van die kamp. Soms is dit goed om nie glamerous te wees nie- niemand hou van donkiebiltong nie…
As die donkies lank genoeg so staan, en die Hilux is reg gepak, kan 'n mens lank hier sit en kuier. Maar wie gaan die meeste soos 'n esel optree na die tyd?
Ons lug is selfs in die winter blou. Engeland mis nou al hulle tweede somer se week van sonskyn…
Dis baie lekker om Wimbledon en Tour de France te kyk op die oomblik. Maar die Donkie sal dit alles graag verruil vir die kans op agter op 'n Land Cruiser te sit, en die diere met die Canon te gaan skiet…
Ek kom die afgelope paar weke maar net agter hoe lief ek ook vir die Bosveld is. Ons het darem bome en voëlsoorte by die duisende… dalk het die Liewe Vader dit tog maar so in die Boek geskrywe dat 'n mens in die Bosveld moet WOON, en in die Kaap gaan KUIER…
Die gemoed is heelwat beter na 'n trippie op huisbesoek, baie dankie, ek is nou weer so vroom soos Jan de Wet. "Langs die Viaaaaaa Dolorooooooosa…"
Die petrolprys van oormore gaan Donkiekyk baie duurder maak in die Bosveld…
Daar is dalk baie ander dinge wat die wyses ook uit hierdie twee abstrakte fotos van die mens se alterego kan aflei… maar nou moet julle dit maar in die kommentaar publiseer, want ekke- ek gaan nou met 'n ouerpaartjie gesels oor 'n pragtige babatjie wat ek Sondag moet natgooi…
So, geliefde broer en suster- enige voorstelle of opmerkings oor die rol van die Donkie in die bevolkingsafname van Botswana? Net nie resepte vir Donkiebiltong, donkiepotjie ens nie, netnou kry die boere gedagtes… eerder dan maar kreatiewe voorstelle om die donkiebolle sinvol in jou petuniatuin aan te wend…
Posted in Donkie se diepste gedagtes	Tagged Botswana, Donkeys, Postaday
Gemengde gevoelens op die Saadrag aand…
Posted on Junie 8, 2013 by The Rider
Ek probeer darem nou een keer 'n week by die Donkie uitkom, om vir hom kos te gee. Maar hierdie week is die gedagtes so bietjie moeilik en deurmekaar geklits…
Daar is wonderlike dinge aan die gebeur:
Ons hele gemeenskap is so trots op Arno Botha se debuut in die Springbokspan vanaand teen Italië- ons ken hom goed en hy is darem net een van die ouens wat die hardste gewerk het daarvoor. Hy bly nederig, en toeganklik vir almal van ons!
My oudste seun speel heel netjiese rugby- op die bank vir die Hoërskool se eerste span. (In Arno se ou posisie…) Hy is baie beter in die spel met die ovaal bal as wat sy pappie ooit gehoop het om te wees.
My jongste seun het vandag sy rugbyloopbaan by die Laerskool afgesluit- volgende jaar moet hy by die Hoërskool gaan inskakel as 'n onder 14. Hulle het lelik pak slae gekry by Laerskool Phalaborwa, maar hy het, behalwe vir die 2 knocks en 1 gemiste tekkel, darem baie mooi vir sy pa gespeel!
My skoonma is vandag 82 jaar oud. En anders as die meeste van my pelle het ek nog nooit moeilikheid met haar gehad nie- ek hoop sy word nog lank vir die familie gespaar.
Daar is ook spannende dinge aan die gebeur:
Madiba is alweer in die hospitaal, en die oubaas lyk nie goed nie.
Ek het die lelikste maagkrampe, en begin vermoed ek het 'n koring weerstandigheid- ons het juis weer so lekker weggelê aan ons plaaslike bakkery se croisants en vetkoeke vandag. Dit raak al meer gereeld dat ek so voel na broderige kos… die gemene deler begin na koring lyk…
Ek beleef een van die heel spannendste tye in my lewe hierdie week- erens in die nabye toekoms kan 'n enkele telefoonoproep alles verander… ek kan eers heelwat later daaroor gesels… bid maar vir my/ons…
My Corolla se agterbande is klaar en ek moet self binne die volgende 1500 km die 105000 km diens betaal…
Daar is lewensveranderende besluite nodig:
Ek het alweer onfiks geraak, en is nou behoorlik gatvol vir my eie slapgatgeit… (skies sensitiewe lesers- effe donker Afrikaans…)
Ek kyk na gesinsfotos, en lyk glad nie sportief en fiks nie. Dit moet nou begin verander want ek wil waaragtag nie so op AL die gesinsfotos lyk nie.
Ek kort dringend bietjie orde in my studeerkamer- die kat sal nie haar kleintjies hier kry nie…
Ek moet dringend weer 'n goeie boek kry om te lees!
Ek wil weer dringend aandag gee aan my tydsbestuur- ek kan beter doen as wat ek nou doen.
Daar is 'n paar groot veranderinge nodig in my kop- die manier waarop ek dink is nie lekker op die oomblik nie.
So liewe vriende, die Donkie is ok maar nie so lekker nie… dalk, as DAARDIE stukkie onsekerheid uit die weg uit geruim word, kan ek weer voluit aangaan met my lewe! Intussen hoop ek die lewe behandel jou nog mooi, dat jy goeie gedagtes dink en soms iets lekkers aanvang ook.
Posted in Donkie se diepste gedagtes	Tagged Afrikaans, Arno Botha, Nelson Mandela, Springbokrugby, tydsbestuur
Sonder woorde… alweer…
Posted on Februarie 13, 2013 by Ewald Schmidt
Woensdag 20 Februarie 2013 12h30 vir 12h45…
Posted in Donkie se diepste gedagtes, Uncategorized
Posted on Februarie 10, 2013 by Ewald Schmidt
Elke vier minute word 'n vrou in Suid-Afrika verkrag. Met elke verkragting word 'n vrou se lewe verwoes!
ELKE vrou wat verkrag word, is een te veel!!! Elke Anene Booysen en die ander 1/3 vroue van Suid-Afrika wat verkrag word, is 'n skande- wat sê dit van die manne van Suid-Afrika???
Ek voel so magteloos- wat kan 'n mens doen om dit te verander? Ek kan net self elke vrou met respek behandel. Ek maak my seuns groot om respek vir vroue te hê. Ek verkondig respek vir vroue in my gemeente…
Ek en my seuns- ons sal vroue respekteer. En deel wees van die oplossing sodat elke vrou in ons lewe veilig sal wees, en gelukkig kan wees as mens. Ek wil deel wees van die War Against Rape, op watter maniere ook al 'n mens 'n verskil kan maak vir die vroue van Suid-Afrika!
Posted in Donkie se diepste gedagtes	Tagged Anene Booysen, War Against Rape
Die grootste stryd is die een in myself…
Posted on Januarie 17, 2013 by Ewald Schmidt
Dis alweer belydenistyd. Ek sukkel. En daar is niemand anders te blameer nie.
Oor ses weke is dit die Argus 2013. Ek het hierdie droom om 21 Argusse in 'n ry te doen, dan kry 'n mens 'n blou nommer en word sommer soos 'n eregas oorlaai met hartlikheid- die afsetter groet jou sommer op die naam as jy wegspring. Ek is mooi op pad, hierdie jaar is nommer 19.
Maar die oefenry! Ek sukkel om hierdie jaar aan die gang te kom! Ek het op hierdie oomblik 187 km vir Januarie gery, en my doelwit is ten minste 1000 km vir Januarie en Februarie. Maar aai. Vrydagoggend was daar 'n elektriese storm. Saterdag was ek na 'n troue toe in Gomorrah, en ek moes vroeg ry om van my dogter se goetertjies terug te vat vir nog 'n jaar op Universiteit. Sondag was ek nie lus nie. Maandag was die pap wiel episode. Gister was dit reënerig. Vanoggend is dit bewolk. .
Daar is mense wat in die hael en sneeu en Suidooster op fietse klim, en gaan oefen. Selfs al sou die wêreld op 21 Desember geëindig het, sou sommiges nog steeds gou 'n laaste oefensessie wou gaan inwerk! Ek kry dit net nie meer reg nie. Ek is bang vir weerlig op 'n fiets, iets te doen met die hoeveelheid mense wat doodgeslaan is deur weerlig waar ek in Noord-Natal grootgeword het. Ek hou nie van natreën op die fiets nie. Dan koel 'n mens verskriklik vinnig af, en kry krampe, en kry verkoue. Jy sien ook nie die pothole raak as dit baie gereën het nie. En magtag, julle moet sien hoe loop die slange rond in die Bosveld op die oomblik, daar lê juis weer 'n moerse pofadder doodgery net hier buite die dorp. Hulle is nog vriendelik, die mambas is nie so lekker nie… En so sit ek en praat myself uit vanoggend se oefensessie uit, vanmiddag gaan dit weer erger reën. Ja, daar is so baie goeie verskonings… maar Suikerbossie wag…
Dis waaroor ek vanoggend sit en wonder. Hoekom het party mense daardie dryfkrag om groot suksesse te maak van alles wat hulle aanpak? Is deursettingsvermoë geneties, is dit persoonlikheid, is dit houding in die lewe?
Ander kere dink ek oor daardie stryd wat maar alewig in my gedagtes is. Hoekom kan party mense so gemaklik met hulleself saamleef, en ander, soos ek, voel die hele tyd of iets jou jaag? Ek sien dit ook in my kinders. Twee van hulle het totale rustigheid en vrede, met donderbuie plek-plek, net soos hulle ma. En twee is sommer die hele tyd van die prêm af, en altyd bedonnerd, soos hulle pa.
Wat kan 'n mens self kies om te verander? Wat is net 'n houdingsaanpassing? Ek kan amper net dink wat sou Karen Brynard dit genoem het… En waarmee moet 'n mens maar rustig vrede maak, en weet jy gaan nou maar hierdie omie in die ouetehuis wees wat eendag nog steeds wonder: "What happened?"
Miskien is dit so eenvoudig soos hou op nonsens skryf op jou blog, en gaan ry 30 km fiets, reën nat as dit dan moet… sonder om te veel te tob daaroor…
Posted in Donkie se diepste gedagtes, Fietsry en fiksheid	Tagged Argus Cycletour
Daar is 'n tyd….
Posted on Augustus 19, 2012 by Ewald Schmidt
I borrowed this beautiful picture from:
Met al die dinge die afgelope ruk, was julle waarskuwings seker baie geldig. Op die oomblik kan ek nie baie opbouende dinge dink en sê nie. Daarom is daar ook 'n tyd om stil te bly. As dié fase verby is sal ek weer blog, dit maak geen sin om ander saam met my in die gat in te trek nie…