Waarom u u eerste taal en aksent aan u kinders moet gee
Chloé Diskin-Holdaway en Paola Escudero
Australië is 'n multikulturele samelewing. Daar is verskillende tradisies, kulture, aksente en tale oor die hele land.
Die nuutste sensusdata wys byna 30% van die Australiërs praat 'n ander taal as Engels, of Engels en 'n ander taal, tuis.
In ons jongste opname, ons het antwoorde gekry van 281 meertalige families regoor Australië, wat 'n verskeidenheid tale tuis praat. Dit sluit Arabies, Viëtnamees, Mandaryns, Teo Chew en Spaans in.
Ons het gevind dat baie eerste-generasie-migrerende ouers huiwer om hul eerste taal aan hul kinders oor te dra. Dit is omdat hulle glo dat 'n ander taal tuis hul kinders 'n vreemde aksent sal gee. Sommige ouers voel ook dat as hulle Engels met hul kinders praat, hul kinders hul eie aksent Engels sal optel.
Dit kan sommige ouers 'n ietwat vangste agterlaat, omdat hulle voel dat hulle kinders, ongeag wat, dieselfde diskriminasie as hulle sal kry.
Maar dit is belangrik om met u kinders in u eie taal en u eie aksent te praat. Deur blootgestel te word aan verskeie maniere om te kommunikeer, leer kinders verskeie maniere van dink.
Hulle leer verstaan ​​dat almal verskillende rolle speel, verskillende identiteite het; en dat ander kan praat of anders lyk.
Vooroordeel teen vreemde tale
Navorsing dui daarop dat mense baie bevooroordeeld is in hul voorkeure vir sekere aksente en tale. Volgens die taalkundige stereotiperingshipoteseAs jy net 'n paar sekondes hoor van 'n aksent wat verband hou met 'n laer prestige-groep, kan dit 'n aantal assosiasies aktiveer.
Deur byvoorbeeld 'n stereotipiese 'vreemde aksent' te hoor, kan dit daartoe lei dat mense dadelik aan daardie persoon dink as onopgevoed, onartikuleer of onbetroubaar.
Hierdie soort vooroordele ontwikkel vroeg in hul lewe. In 'n 2009-studie, vyfjarige kinders het verkies om vriende te wees met moedertaalsprekers van hul moedertaal eerder as diegene wat 'n vreemde taal praat of 'n aksent het.
Een hipotese is dat dit te wyte is aan ons breër oorlewingsmeganisme. Babas leer vroeg om stem meer in op die stem van hul versorger eerder as 'n vreemdeling se stem. Dit beteken dat hulle beter kan opspoor wanneer hulle in 'n gevaarlike situasie verkeer.
Met verloop van tyd word hierdie vreemdeling-gevaar-assosiasies egter stereotipes, wat ons kan lei hoor of sien wat ons verwag. As ons ouer word, moet ons ons vooroordele uitleer wat ons vroeër veilig gehou het om ander meer aan te neem.
Byna 30% van die Australiërs praat 'n ander taal as Engels tuis. Shutter
In Australië is daar stelselmatige diskriminasie teenoor sprekers van Australiese Aboriginal Engels, sowel as teenoor sprekers van "etnolekte", Wat 'n manier van praat kenmerkend is van 'n bepaalde etniese groep - soos Grieks, Italiaans of Libanees.
As mense hierdie aksente hoor, kan hulle dink dat die persoon nie goed Engels praat nie. Maar om 'n aksent te hê, is spesiaal: dit dui aan dat u meertalig is en dat u met verskeie kulturele invloede grootgeword het.
Beklemtoon die positiewe
Baie van die ouers wat ons ondervra het, was huiwerig om tuis meerdere tale te praat, of het gevoel dat hul pogings nie op skool ondersteun word nie.
Een ouer het ons vertel:
In plaas daarvan om haar (my dogter) die taal te help ontwikkel, het alle primêre onderwysers haar taal beoordeel in vergelyking met die eentaliges en geëis om die ander tale te sny om die skooltaal te verbeter.
Ek sou dit nie gewaag het om hier in Australië met die tweede taal van die kind te eksperimenteer nie. Die groepsdruk, die druk van die onderwyser en die gebrek aan taalskole is die belangrikste faktore.
Maar deur die eeue heen het sommige van die blinkste mense ter wêreld, soos skrywer Joseph Conrad met 'n sterk aksent gepraat. Baie ander, soos Vladimir Nabokov, Gustavo Pérez-Firmat en Eva Hoffman (wat Lost in Translation in haar tweede taal geskryf het) benut die voordele daarvan om tweetalig te wees om verstommende literêre werke te produseer, met die verskillende "stemme" in hul koppe om verskillende karakters op te tree.
Op hierdie manier kan 'n tweede taal 'n supermoondheid wees.
Kinders wat verskillende tale kan praat, is geneig om dit te hê hoër vlakke van empatie. Hulle ook vind dit makliker om later in u lewe tale aan te leer.
Veeltalige blootstelling vergemaklik interpersoonlike begrip onder babas en jong kinders. Dit lyk asof hierdie sosiale voordeel blyk uit blootstelling aan verskeie tale, eerder as om tweetalig op sigself te wees.
Om meertalig te wees, is ook 'n wonderlike oefensessie vir die brein: om verskeie tale deur u hele lewe te praat, kan help vertraag die aanvang van demensie en kognitiewe agteruitgang.
Ouers se selfvertroue word vertaal in kinders
Navorsing toon migrerende ouers wat onder druk voel om met hul kinders in hul nie-moedertaal te praat voel minder veilig in hul rol as ouers. Maar as hulle ondersteun word in die gebruik van hul eerste taal, voel hulle meer selfversekerd as ouers, wat weer 'n positiewe uitwerking op die welstand van kinders het.
Migrerende ouers wat hul kinders met meer as een taal grootmaak, sê dat hulle voel dat hulle hulle 'n voordeel in die lewe gegee het. Shutter
Ons het gevind migrerende ouers wat wel hul kinders in meer as een taal grootmaak rapporteer dat hulle goed voel om hul kultuur aan hul kinders oor te dra, en voel dat hulle hulle 'n voordeel in die lewe gegee het. Hulle voel ook asof hul kinders meer verbonde is aan hul uitgebreide familie.
So, wat sou jy kon doen?
Hier is 'n paar maniere waarop u u kinders kan help om hul moedertaal en aksent lewend te hou:
gaan kyk na u plaaslike biblioteek of BorrowBox vir boeke of oudioboeke in verskillende tale
kontak met ander veeltalige gesinne op sosiale media vir virtuele of van aangesig tot aangesig-speeldate
skeduleer video geselsies met grootouers en uitgebreide familielede. Moedig hulle aan om hul taal met u kind te praat
om uit te vind of die kleuterskool van u kind 'n program vir die aanleer van 'n nuwe taal het, of kyk na Little Multilingual Minds. Moedig hulle aan om 'n taal op die laer- of hoërskool te gebruik as u kind ouer is. Dis nooit te laat nie.
Een ouer het hul strategie gedeel om hul kind in verskillende tale en aksente te help praat:
Ek speel speletjies met aksente, die een kind leer Frans, die ander een Italiaans, daarom speel ek speletjies met hulle oor die uitspraak van woorde en laat hulle woorde leer in die taal wat hulle leer en beklemtoon die aksent.
Ons hoop dat taalverskeidenheid die status quo word. Op hierdie manier sal alle kinders kulturele bewustheid en sensitiwiteit kry. Hulle sal meer ingestel wees op hul ontwikkelende identiteite, en aanvaar dat ander moontlik identiteite anders as hul eie het.
Chloé Diskin-Holdaway, senior lektor in toegepaste taalkunde, Universiteit van Melbourne en Paola Escudero, professor in taalkunde, MARCS Instituut vir brein, gedrag en ontwikkeling, Wes-Sydney Universiteit
Die begeerte om 'n droom te verwesenlik, was deur die geskiedenis deel van kulture. Die ou Peruane het hul doelwitte in simbole geteken. Die Egiptenare het uitgebreide rituele geskep om van begeerte na ...
Wees nie moeilik vir jouself of vir iemand anders nie, maar sien dat sommige van hierdie speletjies al eeue lank soos familie-erfstukke aangebied word. Elkeen van hulle kan reggestel word, en dikwels die eerste groot stap ...
Pilar het dwarsdeur die pandemie as 'n eerste- en dan 'n tweede klas in virtuele skoolopleiding gebly. Toe dinge weer begin oopgaan en haar ouma die COVID-19-entstof ontvang, het Pilar se ouers ...
Net soos volwassenes daarby baat vind om met vriende of 'n terapeut oor hul uitdagings te praat, trek baie kinders voordeel uit die verwerking van ontstellende ervarings tydens voorgee-speel. Miskien het u opgemerk dat ...