Hoewel die betekenis van die kleure na verloop van tyd verskeie kere verander het, het die kleure sedert die Meksikaanse Onafhanklikheidsoorlog (1810-1821) in gebruik gebly. Die huidige vlag is in 1968 aangeneem aangesien die Meksikaanse wapen toe die laaste keer gewysig is. Die huidige wet op die nasionale simbole, die Ley sobre el Escudo, la Bandera y el Himno Nacionales is sedert 1984 van krag.
2.3 Vergelyking met die ontwerp van die Italiaanse vlag
3.1 Kolonisasie en Onafhanklikheidsoorlog
3.2 Eerste Meksikaanse Keiserryk
3.3 Eerste vlag van die Meksikaanse Republiek
3.4 Tweede Meksikaanse Keiserryk
3.5 Die vlag van 1881
3.6 Die vlag van 1899
3.7 Die vlag van 1917
3.8 Die vlag van 1934
3.9 Aanvaarding van die huidige vlag
4.1 Burgerlike seremonies
4.3 Wetlike artikels
4.4 Regulasies vir gebruik
Hoewel die wapens volgens heraldiese reëls nie werklik ’n wapen is nie, beskou die meksikaanse regering dit as sodanig.
Die kleure van die vlag is afgelei van die vlag van die Leër van die Drie Waarborge wat tussen 1821 en 1823 bestaan het. Hierdie leër het drie belangrike uitgangspunte (‘waarborge’) gehad: die onafhanklikheid van Meksiko, die Rooms-Katolisisme en die gelykheid vir en eenheid tussen al die bevolkingsgroepe in die land. Hierdie waarborge is uitgebeeld deur onderskeidelik groen, wit en rooi.
Die betekenis van die kleure het egter verander dansy die sekularisering van Meksiko in die 1850’s en wat gelei is deur president Benito Juárez. In die nuwe simboliek het groen hoop voorgestel, wit het eenheid, suiwerheid en eerlikheid voorgestel en rooi het die bloed van die nasionale helde voorgestel.
Aangesien die Meksikaanse wet egter geen amptelike simboliek aan die kleure toegeken het nie, kan daar ook ander betekenisse wees. ’n Alternatiewe verklaring koppel byvoorbeeld die groen aan die Meksikaanse grondgebied (die berge, riviere, vlaktes en natuurlike hulpbronne), die wit aan die volk en die rooi aan die stryd om die handhawing van die nasionale onafhanklikheid en vryheid. Daar bestaan ook die volgende beskrywing: groen stel hoop voor, wit stel suiwerheid voor en rooi stel geloof voor.
Sommige Meksikaanse groeperinge het die Meksikaanse kleure in gebruik as deel van hul logo’s of simbole. So het die Institusionele Rewolusionêre Party (PRI) die nasionale kleure in haar logo opgeneem. die Party van die Demokratiese Rewolusie (PRD) het die nasionale kleure ook in haar logo geplaas, maar het dit in die 1990’s verander nadat daar debat ontstaan het oor die gebruik van die nasionale kleure in partysimbole. Verskillende Meksikaanse state, soos Querétaro en Hidalgo, het die Meksikaanse vlag geheel of gedeeltelik in hul staatswapens opgeneem. In heelwat state is die Meksikaanse vlag die enigste amptelike vlag en het die staatsvlae geen amptelike status nie.
Die Bandera Nacional is ’n reghoek wat in drie vertikale bane verdeel met ewe groot afmeting in, van die vlagpaalkant af, groen, wit en rooi. Reg in die middel van die wit baan is die Nasionale Wapen met ’n deursnee van drie kwarte van die breedte van die baan. Die verhouding van die vlag is vier tot sewe (verhouding 4:7). Dit kan vergesel word van ’n tou of lint van dieselfde kleure wat vasgemaak word onder die bokant van die vlagpaal.
—Artikel 3, 
Die Secretaría de Gobernación adviseer die presiese kleurkodering volgens die onderstaande tabel. Hierdie kodering word ook deur die wet voorgeskryf.
Vergelyking met die ontwerp van die Italiaanse vlag[wysig]
Albei vlae gebruik dieselfde kleure (groen, rooi en wit), maar die Meksikaanse vlag gebruik ’n donkerder groen en ’n donkerder rooi. Daarnaas is die hoogte-breedteverho