Die vloek van die Joods-Christelike tradisie - Jaco Steyn
Deur Jaco Steyn op 1 Augustus 2014
Josua 10:13, "Die son het stilgestaan, die maan het nie geroer nie totdat Israel sy vyande verslaan het ... Die son het halfpad in die hemel bly staan. Byna 'n volle dag was hy nie haastig om onder te gaan nie."
Daar is al heelwat geskryf oor die nadelige invloed wat die Christendom op derdewêreldse mense gehad het, maar daar word selde verwys na die skade wat deur Christene aangerig is teen die beskawings van "heidense" Europa van meer as 'n duisend jaar gelede. Die lewensuitkyk van voor-Christelike Indo-Europeërs soos o.a. die Germane en die Wikings, het heelwat verskil van dié van Jode en Christene. Vervolgens bespreek ek hierdie verskille en die voor- en nadele wat die Joods-Christelike tradisie vir Westerse beskawings ingehou het.
Die ou Indo-Europese spirituele tradisie is gekenmerk deur 'n voorliefde en eerbied vir die Natuur. Die Goddelike was vir hulle teenwoordig in alles rondom hulle – hul medemense, die riviere, die plante- en die diereryk. Hulle het ook nooit oorweeg om slegs één God te aanbid en om almal te veroordeel wat nié hierdie veronderstelde God met dieselfde ywer aanbid nie. Hul veelkleurige veelgodedom wat uit goeie en minder goeie gode bestaan het, was verskillende manifestasies van dieselfde onderliggende Een Werklikheid. Sommige van hulle het selfs geglo dat mense én nie-menslike diere, onsterflike siele het wat na ander liggame verhuis ná die dood. Dit was vir hulle belangrik dat elke mens grootliks verantwoordelik is vir sy/haar eie lotsbestemming en daarom het hulle nié geglo dat mense verlos kan word deur 'n bonatuurlike Almagtige God nie.
Die tradisionele Christelike en Joodse wêreldbeskouings waarvolgens die Ou Testament deel is van God se geopenbaarde "Woord", het veral twee kenmerke wat dit onderskei van dié van die Indo-Europese heidene. Hiervolgens is die ganse Natuur minder belangrik as 'n veronderstelde bonatuurlike en Persoonlike Skeppergod. Daar is dus 'n wesenlike verskil tussen die verhewe Skepper en Sy "minderwaardige" skepping. Die mens is kwansuis aangestel om, namens God, te heers oor hierdie skepping en dit te gebruik (en te misbruik) na goeddunke. Die tweede uitstaande kenmerk is die mensgesentreerde aard van hierdie Joods-Christelike tradisie. Terwyl Jode se verbeelde status as God se "uitverkore" volk vir veral ortodokse Jode en Christen-Sioniste baie belangrik is, beskou tradisionele Christene die uiteindelike ewige bestemming van mense se onsterflike siele, as uiters belangrik.
Vroeëre Christene se oordrewe fokus op wonderwerke en hul geloof in God se eksklusiewe en verhewe status, het daartoe aanleiding gegee dat veral die Rooms-Katolieke Kerkleiers neergesien het op die rasionele bestudering van en verbetering van die omgewing m.b.v. die Natuurwetenskappe. Die aardse welsyn van alle mense was vir hulle dus minder belangrik as die Hiernamaals. Anders as die Drie-Enige God, Sy engele en mense se onsterflike siele, is die Heelal en al die plante en diere daarenteen bestem om uiteindelik na "niks" toe terug te keer. As gevolg van hierdie verwronge beskouing en die verwagte uiteindelike vernietiging van die "sondige" wêreld (Armageddon), was omgewingsbewaring nooit een van die georganiseerde Christendom se hoogste prioriteite nie. Sommige van die vroeë Christene het selfs basiese liggaamlike higiëne verwaarloos. Dit is ook welbekend dat die vroeë Rooms-Katolieke Kerk veral die genot van seks as sondig (selfs binne die huwelik!) beskou het.
Terwyl die Christendom gedurende die vroeë Middeleeue gebruik is om eenheid te bewerkstellig binne die Romeinse Ryk en binne ander Europese lande, het daar mettertyd verdeeldheid onder Christene posgevat omdat hulle hul veronderstelde "Woord van God" meer uiteenlopend begin interpreteer het – veral nadat die Bybel in ander Europese tale vertaal is. Hierdie verdeeldheid het gelei tot die ontstaan van die Dertigjarige Oorlog (1618 tot 1648) waartydens ongeveer 4 miljoen mense in Sentraal-Europa omgekom het! Vandag duur die twis tussen Katolieke en Protestante nog steeds voort in Ierland en in ander wêrelddele. As gevolg van die verskillende agtergronde van Bybelskrywers, kan omtrent enigiets geregverdig word vanuit die veronderstelde "onfeilbare" Woord van God – vanaf slawerny tot die vervolging van gays. Meer as dertig jaar gelede was daar meer eensgesindheid onder Afrikaners in Suid-Afrika, veral omdat die meeste van hulle die Afrikaanse driesusterkerke se onsinnige dogmas klakkeloos nagevolg het. Die veranderings in die land se politieke klimaat het hul godsdienstige idees noodwendig beïnvloed en naderhand gelei tot groter verdeeldheid onder hulle. Die grootste Afrikaanse kerk – die NG Kerk, het veertig jaar gelede nog aparte ontwikkeling op Bybelse gronde probeer regverdig, terwyl daar deesdae ywerig gepoog word om die polities-geïnspireerde "anti-Apartheid" Belydenis van Belhar méér aanvaarbaar te maak onder NG-lidmate. Dieselfde kerk het derduisende lidmate verloor die afgelope tien jaar.
Die Israeliete van die Ou Testamentiese tye se status as beweerde uitverkore volk van hul god Jahwe, het aanleiding gegee tot gedurige oorloë met hul bure. Deesdae betaal baie onskuldige Palestyne met hul lewens vir hierdie Ou Testamentiese mentaliteit van die wraakgierige Israelse regering en weermag. Die Rooms-Katolieke Kerk se oordrewe fokus op Geloof en die Hiernamaals, het gelei tot 'n gespanne atmosfeer tussen hierdie kerk en sommige wetenskaplikes. Waar wetenskaplike bevindings teenstrydig was met die letterlike verstaan van die Bybel, het fundamentalistiese Christene se geloof in die Bybel as geopenbaarde Woord van God, die botoon gevoer en is wetenskaplikes soos Copernicus en Galileo Galilei, geïntimideer en vervolg. Sommige Christene beweer dat die vooruitgang in Westerse tegnologieë grotendeels te danke is aan hul "Godgegewe" godsdiens se jarelange "voordelige" invloed. Weens die feit dat geloof in die bonatuurlike en in wonderwerke 'n oorheersende invloed het in laasgenoemde Christene se lewensuitkyk, ignoreer hulle ongelukkig die feit dat genetiese en omgewingsfaktore 'n wesenlike bydrae gelewer het tot die ontwikkeling van hedendaagse Westerlinge se hoë lewenstandaard – ten spyte van die nadelige invloed van die georganiseerde Christendom se onwetenskaplike neigings!
Die hedendaagse populêre idee waarvolgens mense "gelyk gebore" is, het 'n teologiese oorsprong toe daar baie jare gelede beweer is dat alle mense na "God se beeld" geskape is en daarom 'n gelyke kans het om God se genade te ontvang. Die natuurlike ongelykheid tussen mense is derhalwe in toenemende mate geïgnoreer. Die veronderstelde verhewe status van die Christelike geloof as sou dit die énigste Weg tot Saligheid wees, het Christene naderhand gemotiveer om derdewêreldse "ongelowige barbare" te koloniseer en hul inheemse gelowe te onderdruk. Deesdae is die bordjies verhang en hou die instroming van veral Moslem-immigrante 'n wesenlike bedreiging in vir die behoud van tradisionele Europese "liberale" lewenswaardes. Dit is ironies dat heelwat ondersteuners van "onchristelike" denkwyses soos o.a. Leninisme-Marxisme en Sekulêre Humanisme, onbewus is van die teologiese gelykheidsdogma wat hul eie onwetenskaplike ontkenning van die wesenlike oorgeërfde genetiese verskille tussen mense, etlike jare gelede voorafgegaan het.
Mooiklinkende, emosiebelaaide idees wat gebaseer is op geloof in 'n Ewige Lewe wat bestem is vir enigiemand wat glo in spesifieke aannames waarvoor daar hoegenaamd geen bewyse is nie, kan tot 'n beperkte mate singewend wees en selfs vreugde verskaf aan gelowiges en hulle boonop aanmoedig om sekere oënskynlik-voordelige morele norme en waardes na te volg. Die uiteindelike gevolge wat dikwels eers baie jare daarna waargeneem word, kan egter skrikwekkend wees soos in die geval van die Donker Eeue en die Afrikaanse Calviniste wat in hul ywer om nie-blankes te kersten en van hul "goedkoop" arbeid gebruik te maak, eers dekades later die wrange vrugte hiervan sou pluk. Op tragiese en naïewe wyse glo baie Afrikaanse Christene nog steeds dat Suid-Afrikaners se "terugkeer na (die Bybelse) God", 'n voorvereiste is vir die oplossing van die land se probleme, in plaas daarvan om op nugtere wyse terugskouend na te dink oor die verband tussen (1) die eertydse onderdrukking en kerstening van nie-blankes;(2) die gebruikmaking van hul arbeid op plase en in die myne; (3) hul gepaardgaande bevolkingsgroei en (4) die uiteindelike bewindsoorname van die ANC.