Bybelskool » Matteus 19 – Jesus spel koninkrykswaardes vir huwelike, kinders en welvaart uit
Koninkrykswaardes vir huwelike en egskeiding – 19:1-12
Jesus vertrek van Galilea af na die gebied van Judea oorkant die Jordaan en sit sy genesingsbediening daar voort met die groot skare wat Hom daarheen volg. Die Fariseërs gebruik egter die geleentheid om Hom weer te toets oor sy getrouheid aan die wet en vra of dit toelaatbaar is om sommer om enige rede van sy vrou te skei.
Let op dat hulle oor egskeiding nét uit die man se hoek praat. Ons weet daarby uit die geskiedenis dat hulle die wet van Moses oor egskeiding met hulle eie reëls aangevul het, sodat 'n man van sy vrou kon skei as sy bv. sy kos aangebrand het.
Jesus antwoord hulle uit die skeppingsverhaal in Genesis en herinner hulle daaraan dat God man en vrou een gemaak het. Dit beteken dat hulle gelykwaardig is en dat hulle in die huwelik 'n eenheid geniet wat nie verbreek mag word nie.
Dit stel hulle egter nie tevrede nie en hulle val terug op 'n bepaling in die wet van Moses – d.w.s. nie iets wat hulle self as reëls aanvaar het nie – wat wel egskeiding toegelaat het as daar 'n skeibrief gegee is. Jesus beklemtoon egter steeds dat dié reëling van Moses later bygekom het, weens die hardheid van hart van mense soos die Fariseërs, maar dat dit die uitsondering behoort te wees en nie die reël nie. Egskeiding behoort nooit die norm te wees in die verhouding tussen gelowiges nie, huwelikstrou wel. En selfs waar owerspel plaasgevind het, word egskeiding nie as 'n gebod beskou nie, maar as iets wat wel toegelaat mag word.
Die radikale karakter hiervan laat die dissipels wonder of 'n mens dan enigsins moet trou. Die risiko van 'n ongelukkige huwelik kan te groot wees. Dan liewer glad nie trou nie.
Jesus antwoord hulle nie direk op hulle beoordeling van die situasie nie, maar praat tog vêrder oor drie tipes eunugs, waarvan die laaste 'n geestelike keuse inhou om nie te trou nie en hulle lewe te wy aan die koninkryk wat verband hou met hulle beoordeling van die situasie.
Daarmee help Hy hulle om die radikaliteit van God se eis tot dissipelskap te verstaan. Dit kan jou lei tot 'n lewe waarin jy slegs aan die koninkryk getrou wil bly en daarom nie trou nie. Indien 'n mens egter wel trou, moet jy getrou bly aan jou lewensmaat. Dit is duidelik dat dié manier van dink die agtergrond gevorm het van Paulus se motivering om nie te trou nie en sy raad aan ander om dieselfde te doen as hy (1 Kor. 7).
Koninkrykswaardes vir die insluiting van kinders – 19:13-15
Jesus is dus nie negatief oor die huwelik nie. Inteendeel. Die wyse waarop Hy kinders hier insluit, ná sy dissipels hulle eintlik weggedryf het, wys dat Hy die familie en kinders in die familie hooggeag het. Daarom lê Hy hulle hande op en bid vir hulle. Nie net het kinders 'n voorliefde vir die koninkryk nie. Die Koning het ook 'n voorliefde vir hulle!
Koninkrykswaardes vir die hantering van welvaart – 19:16-30
Die ryk jongman wat Jesus vra na wat hy kan doen om die ewige lewe te verkry, gee Jesus geleentheid om 'n volgende waarde van die koninkryk op die tafel te sit – hoe 'n mens jou welvaart hanteer.
Jesus begelei die jongman van 'n radikale gehoorsaamheid aan die wet – wat hy van altyd afgedoen het – na 'n radikale gehoorsaamheid aan Jesus self. Dit kon hy egter nie doen nie, want hy het baie besittings gehad.
Daaruit leer ons dat rykdom 'n groot hindernis kan wees om die koninkryk van die hemele in te gaan. Dit is vir rykes net so moeilik om in die koninkryk in te gaan as vir 'n kameel om deur die oog van 'n naald te gaan – en dit is 'n rêrige naald waarvan hier gepraat word, om die absurditeit daarvan te onderstreep. Ryk mense sal dit eintlik onmoontlik vind om van hulle rykdom afstand te doen en die koninkryk na te streef.
Net soos in die geval van die radikale oproep tot getrouheid in die huwelik, verontrus hierdie radikale eis tot die afstand doen van besittings die dispels. "Wie kan dan gered word?" vra hulle. Daarop verkondig die Here Jesus die evangelie dat dit by God moontlik is, al sou dit menslik gesproke onmoontlik blyk te wees. Trouens dit is eintlik waar van alle mense. Dit is net deur God se genade wat daar redding moontlik is.
Petrus wonder dan of die feit dat hulle alles agtergelaat het, in hulle guns sou tel. Jesus reageer baie positief daarop en brei dit uit na "elkeen wat huise of broers of susters of pa of ma of kinders of grond agterlaat ter wille van my Naam," wat honderd maal soveel sal ontvang en die ewige lewe sal erf. Die beloning is 'n groot motivering om getrou aan Jesus en die waardes van die koninkryk te bly.