Hoe om met u kind te praat oor 'n ontplooiing (ouderdom 5 tot 8) - Inligting - 2022
Hoe om met u kind te praat oor 'n ontplooiing (ouderdom 5 tot 8)
Wat u kind op skool ouderdom weet - en moet weet - wanneer iemand in die gesin ontplooi word
Kinders in die laerskool word diep geraak as 'n ouer of familielid oorlog toe gaan. Omdat 5- tot 8-jariges kan verstaan ​​dat oorlog veg en sterf, sal hulle hul bekommerd maak oor die veiligheid van hul geliefde. "Die kwesbaarste ouderdomme is 6 tot ongeveer 10," sê James Garbarino, kodirektor van die Family Life Development Centre aan die Cornell Universiteit en skrywer van Ouers onder beleg. "Dit is wanneer kinders meer onafhanklike toegang tot inligting het, omdat hulle buite die huis en in die skool is. En die eenvoudige versekering wat vir kleuters en kleuters werk, is deursigtig vir hulle. Maar hul breine is nog nie genoeg om volwasse te wees nie. vrees. "
Angs kan op verskillende maniere verskyn. U kind kan jonger as gewoonlik optree, sukkel om te slaap of probleme op skool te konsentreer, of kla van maagpyn. Wat hy nou die nodigste het, is die versekering dat hy veilig is en die konsekwentheid van alledaagse roetines.
As u die ouer is wat tuis is, het u die uitdaging om u kind veilig te laat voel wanneer u uself onveilig voel. Onthou dat die beperking van toegang tot eng nuusberigte, die hou van gereelde skedules en die vind van konkrete maniere om diegene wat direk deur oorlog geraak word te help, u sowel as u kind sal vertroos.
Hoe om met u kind op skoolgaande ouderdom te praat oor 'n ontplooiing
Berei jouself voor. Dit kan baie moeilik wees om u eie vrees en hartseer te hanteer, maar hou in gedagte dat u kind sy leidrade van u af wegneem. Vyf- tot 8-jariges verstaan ​​die konsep van oorlog en wil daaroor praat. "Hulle sal wil hoor hoe ander voel, en hulle sal self 'n groter verskeidenheid gevoelens ervaar," sê Judith Myers-Walls, medeprofessor in kinderontwikkeling en familiestudies aan die Purdue Universiteit en 'n kundige om met kinders oor oorlog te praat. . U wil nie voorgee dat niks verkeerd is nie, maar u wil ook nie so ontsteld raak dat u kind voel dat hy u moet versorg nie. Neem tyd alleen saam met jou maat, ander familielede of hegte vriende om u gevoelens uit te druk en ondersteuning te kry, sodat u rustiger met u kind kan kommunikeer oor wat gaan gebeur.
'N Kind op die skoolgaande ouderdom sal waarskynlik vrae hê en verstaan ​​dat mense opinies het oor oorlog, dus "besluit vooraf wat u oor die konflik voel," sê Myers-Walls.
Breek die nuus in byt. Vyf- tot 8-jariges kan tyd gegee word om voor te berei vir die ontplooiing - van weke tot maande, sê majoor Keith M. Lemmon, 'n pediater by die Madigan Army Medical Center in Fort Lewis, Washington, en die pa van drie. "Lewer die boodskap dat mamma of pappa weggaan om 'n baie belangrike werk te verrig - 'n kritieke belangrike werk ter beskerming van ons land," adviseer Lemmon. Laat die vrae van u kind dan die bespreking lei.
Toe Lea-Ellen Whitt se man ontplooi is, in Manchester, Tennessee, het ma die verduideliking vir haar kinders, nou 6 en 10, tot die punt gehou: 'Ek het vir hulle gesê dat pa baie ver werk om die kinders daar veilig te help woon.'
Moenie beloftes maak wat u nie kan nakom nie. Weerstaan ​​die drang om dinge te sê soos "Moenie bekommerd wees nie. Mamma sal oor 'n paar maande tuis wees." Kinders in die laerskool sien die poging van 'n ouer om vals gerus te stel. Plus, as Mamma uiteindelik herontplooi word en nie soos beplan huis toe kom nie, kan dit die vertroue tussen julle beskadig. Gee in plaas daarvan meer realistiese en tydlose woorde: "Maak nie saak wat nie, ek is lief vir jou en pappa is lief vir jou. Ons sal alles in ons vermoë doen om jou veilig te hou." Verseker u kind dat hy nie in gevaar is nie, en dat u en die res van die gesin ook veilig is. Die ouer wat aktief werk, kan u kind ook herinner aan hoeveel sy aan hom dink en hom elke dag mis.
Gemaklik ook verbaal. Sommige van u beste leidrade oor die angsvlak van u kind sal mondelings voorkom - byvoorbeeld deur aggressiewe spel, ontwrigte slaap of nagmerries, of deur 'n verandering in eetpatrone. Dit is ook belangrik om op hom verbaal te reageer. As hy bekommerd lyk, gee hom ekstra drukkies en soen. Moedig hom aan om met sy gunsteling speelding of met 'n naglig aan te slaap as hy wil, of om in u bed te spring, selfs al het hy jare gelede opgehou.
Maak 'n plan om verbind te bly. Praat oor hoe u sal aanhou kommunikeer deur middel van telefoonoproepe, e-pos en briewe - selfs webcams as dit 'n moontlikheid is. Myers-Walls stel voor dat 'n klank of 'n videoband gemaak word van die ouer wat vertrek en 'n gunsteling bedtydstorie lees, sodat dit in haar afwesigheid weer gespeel kan word. Sodra die ontplooide ouer weg is, moet u tyd gereeld afsonder om kaarte of briewe te skryf, foto's te neem, video's te maak en versorgingspakkette te skep om aan u geliefde te stuur. Baie militêre gesinne gebruik 'n kalender om die dae te merk waarop iemand weg is.
Lea-Ellen Whitt het wat sy 'Daddy Dollies' noem - poppe gemaak met eenvormige stof en 'n gestryk beeld van Pappa se gesig. 'My kinders was mal daaroor elke keer as hy in diens is,' sê sy. 'Op hierdie manier het hulle Pappa by hulle as ons gaan, en hulle praat met hom as hulle ontsteld voel of 'n drukkie kry as hulle een nodig het.'
Wees gereed om die onderwerp weer en weer te ondersoek. Op hierdie ouderdom is u kind baie nuuskierig en haal hy inligting uit volwassenes, ander kinders en die nuus - dan kom hy met vrae. "Kinders op die skoolgaande ouderdom wil dalk weet waar die land is, wat mense eet, hoe die weer is," sê Myers-Walls. Gebruik boeke, tydskrifte en die internet om hul nuuskierigheid te bevredig. U kan selfs verduidelik dat die ouer wat aktief is, 'n avontuur is en die bespreking in 'n prettige aktiwiteit verander, sê Lemmon.
Maak kontak met u kind se skool. Praat met die onderwysers van u kind voor en tydens 'n ontplooiing, veral as u nie op 'n militêre basis woon nie en u kind nie in soortgelyke situasies is nie. Onderwysers kan op soek wees na tekens van nood, soos aggressiewe spel, onttrekking of hartseer wat in tekeninge uitgedruk word. U kind kan ook vrae op skool stel wat hy nie tuis vra nie. Dit is belangrik vir onderwysers om nie hul mening op te stel of onvanpaste vrae te stel nie. '' N Welmenende onderwyser het dit op haar geneem om my kinders te vra of hulle bekommerd was dat my man seergekry het of sterf, 'sê Whitt, wat haar dwing om skadevergoeding te doen en te verduidelik dat haar man sy bes doen om seker te maak dat hy en sy mede-soldate het nie seergekry nie.
Filter oorlognuus. Dit kan onmoontlik wees om u kind op skoolgaande ouderdom te beskerm teen die aaklige beelde en besonderhede oor 'n voortdurende konflik. Selfs as u u TV vry hou van eindelose ontploffings of uitgelate strate, sal graad-skoliere hier en daar brokkies optel en meer wil weet. U wil nie voorgee dat die oorlog nie plaasvind nie, of die TV op die geringste melding van die oorlog afskakel; dit sal u kind die indruk gee dat dit nie goed is om daaroor te praat nie. Myers-Walls stel voor dat 'n paar nuus uit gedrukte media gekeur word om te deel. As u kind per ongeluk iets ontstellends op die radio hoor, bespreek dit dan. 'Miskien wil u wag tot die einde van 'n sin, skakel dit af en sê:' Wat dink u daarvan? '' Beveel sy aan. En as daar opheffende nuus is, deel dit gerus met u kind, sê Lemmon.
Onthou dat u kind dalk nie soveel verstaan ​​as wat hy lyk nie. Vyf- tot 8-jariges lyk dikwels meer gesofistikeerd as wat hulle regtig is. "As 'n kind wat in 'n woestyngemeenskap woon, sê in Arizona, prente van bomme in Bagdad sien, sal hy miskien nie heeltemal begryp dat die TV-beelde van Irak ver van sy huis af is nie," sê Garbarino. Probeer om sy begrip van die huidige gebeure saggies te ondersoek, sodat u enige wanopvattings kan oplos.
Sê vir hom dat volwassenes werk om hom veilig te hou. Dit is soms moeilik om gerusstellend te wees in die lig van ons eie bekommernisse oor 'n aanhoudende oorlog. Maar u kan u kind vertel (en u daaraan herinner) dat baie mense - van die regering tot ons troepe tot die plaaslike polisie - besig is om ons veilig te hou. Gesels oor die maniere waarop almal werk om ons te beskerm.
Help hom om konkreet op te tree. Vir baie 5- tot 8-jariges is die terrein baie terapeuties. U kind wil dalk 'n bedankingsbrief aan die troepe skryf of limonade verkoop en die opbrengs aan 'n humanitêre organisasie stuur. Terwyl Whitt se man in Afghanistan was, het sy en haar kinders sokkergereedskap versamel om na seuns in die land te gestuur. "Ons stuur altyd versorgingspakkette, maar die kinders was opgewonde om die kinders daar te kon help," sê sy.
Antwoorde op algemene vrae oor oorlogvoering
"Wat is besig om te gebeur?" Gee u kind die basiese feite: 'Daar is 'n leier in 'n ander land wat ons leiers nie vertrou nie. Ons vra hom om al sy wapens om te keer, en as hy nie saamwerk nie, sal ons soldate dalk daarheen moet gaan om te neem hulle van hom af. ' Vra of hy enige vrae het. Hoe ouer hy is, hoe meer besonderhede sal hy wil hê. Hou u antwoorde eerlik, maar tot die punt.
'Waarom het mense gesterf?' As u kind eers 'n begrip het van die 'wat', 'verwag u baie' waarom 'vrae, soos' Waarom het die soldate gesterf? ' en "Waarom kan hulle nie net die slegte ou in die tronk sit nie?" Hou u antwoorde eenvoudig: "Die soldate is dood omdat hul vliegtuig neergeslaan is deur die soldate teen wie hulle geveg het." Laat u eie oortuigings u riglyn wees met ingewikkelder - en verouderde - vrae oor die politieke situasie en die moraliteit van oorlog. Onthou net om u antwoorde eenvoudig te hou en op die spesifieke vraag te beantwoord.
'Sal Pappa sterf?' Dit is moeilik om hierdie vraag af te buig as 'n familielid werklik skade berokken. Eerder as om sy bekommernisse met sagte - en miskien oneerlike - versekeringe af te weer, moet u u vreeslike vrees vir u kind erken. 'Jy is bekommerd dat pa kan beseer word terwyl hy ons troepe help, nè?' Jy kan sê. 'Ons is almal, maar hy het 'n klomp mans en vroue wie se taak dit is om mekaar te beskerm. Ons bid dat hy veilig tuis sal kom sodra sy werk gedoen is.'
'Sal ons seerkry?' In die aangesig van oorlog maak kinders van alle ouderdomme bekommerd oor die onmiddellike risiko vir hulself en hul geliefdes. Hulle kan vra: 'As hul land teen ons baklei, sou hulle kinders ook doodskiet?' 'Gaan hulle 'n bom op ons huis gooi?' 'Jy hoef nie teen hulle te veg nie, of hoe?' 'Is ouma en oupa oukei?' Verseker u kind dat hulle, net so ontstellend soos hierdie gebeure, baie ver is en hom nie sal betrek nie. 'Die gevegte is aan die ander kant van die wêreld, so jy hoef nie bekommerd te wees oor bomme of iemand wat jou skiet nie. Ek bly hier by jou - ons lewe gaan nie verander nie. Ouma en oupa gaan goed Hulle woon ook ver van die oorlog af. Wil u hulle dadelik telefonies skakel en hallo sê? '
'Is daar monsters onder my bed?' Selfs ouer kinders raak dalk nuut bang vir vreemdelinge, monsters, duisternis of ander onbekendes. Per slot van rekening is hierdie fantome makliker te besin as die konsep van oorlog. Stel u kind gerus: "Nee, daar is geen monsters onder u bed of op enige ander plek nie. Laat ons saam kyk." U hoef niks te verduidelik oor 'monsters' in die regte wêreld nie. U kind wil net hê dat u hom moet verseker dat hy vanaand veilig in sy bed is.
Handhaaf basiese roetines. Die spanning van 'n skeiding kan gesinsrooster ontwrig. Maar roetines laat kinders veilig voel. Gaan so veel as moontlik dieselfde maaltye, bedtye, sport en speeldatums aan vir u kind. "Verseker hom met vertroudheid wanneer u maar kan," sê Myers-Walls.
Lees saam boeke wat ontwerp is vir laerskoolleerders, soos My Pappa is 'n soldaat en My mamma is 'n vliegman.
Kyk na 'n video wat gemaak is vir militêre kinders van die kleuterjare, Meneer Poe & Vriendewat u hier kan aflaai.
Besoek nuttige werwe soos een wat deur die Militêre Kindersonderwyskoalisie opgerig is, 'n organisasie sonder winsbejag wat vir militêre kinders in die skoolstelsel bepleit, en die American Academy of Pediatrics Military Child Support-webwerf. Kyk ook na die webwerf van die Nasionale Militêre Gesinsvereniging, wat inligting bied oor 'n somerkampprogram, Operation Purple Camp.
Reik uit na u gemeenskap vir ondersteuning. Woon kerk of ander geestelike dienste by. Sluit aan by ondersteuningsgroepe van militêre gesinne, soos 'gesinsgereedheidsgroepe' wat deur die weermag gereël word.
Roep die ondersteuningstelsel van die Departement van Verdediging aan, MilitaryOneSource, 'n 24-uur-diens, as u berading of ander ondersteuning benodig.