Neu-Venedig - Wikipedia
Tipiese landskapstoneel in Neu-Venedig
Die ligging van Neu-Venedig in die suidooste van Berlyn, oos van die meer Müggelsee
Neu-Venedig (letterlik "Nieu-Venesië") is 'n woonbuurt met talle naweekhuise in die Berlynse stadswyk Rahnsdorf. Sy naam is afgelei van die vyf kanale en die twaalf brûe wat daaroor gebou is. Die kanaalstelsel het 'n totale lengte van vyf kilometer.
Die buurt is aan die Müggelspreerivier tüssen die mere Dämeritzsee en Müggelsee suid van die laan Fürstenwalder Allee geleë. Die Spreerivier vorm hier 'n klein rivierdelta en vertak in vyf kanale. Neu-Venedig word in die ooste deur die straat Lagunenweg en in die weste en suide deur die Rialtoring omring. Die laasgenoemde straat loop oor vier brûe en het sy naam aan die Rialtobrug in Venesië te danke.
Die gebied was oorspronklik 'n vleiland wat deel uitgemaak het van die landgoed Rahnsdorf. In 1924, ná die stigting van Großberlin (Berlyn binne sy huidige grense), is met die bou van kanale begin om die gebied as ontspanningsterrein vir watersport te ontwikkel. Die terrein is tot en met 1926 droog gelê. Erwe op die sewe eilande van Neu-Venedig is vir twee Ryksmark per vierkante meter aan Berlyners verkoop. Alle erwe in die buurt is regstreeks aan een van hierdie kanale geleë en beskik dikwels oor hul eie vasmeerplek of boothuis. In die DDR-era het talle funksionarisse van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED) hier oor naweekhuise (DDR-Duits: Datschen) beskik.