Program 24: Die Tragedie van 'n Lewe Buite God
Die Here het as Skepper reëls vir ons lewe neergelê wat onder sy opperheerskappy eerbiedig moet word. As die Alfa en die Omega is Hy die begin en die einde van ons lewe. Hy het aan ons die lewe gegee, en sal ons aan die einde van ons aardse lewe óf tot die ewige lewe in die hemel verwelkom óf tot die ewige dood in die hel verdoem. Alles hang daarvan af of ons lewe ín Hom of buite Hom geleef is – of ons deel van God en sy huishouding was, en of ons onsself by die kinders van die ongehoorsaamheid geskaar en geestelik gesproke die duiwel as vader gehad het.
Paulus sê in 1 Korinthiërs 3:11 dat niemand 'n ander fondament as Jesus Christus kan lê nie. Hy is die rots waarop ons lewens ná ons wedergeboorte gebou moet word. Almal buite Hom se lewens is op sand gebou. Hulle is sonder God en sonder hoop in die wêreld. Hulle sal uiteindelik tot 'n val en ewige beskaming kom. Van sulke mense sê die Here Jesus: "En elkeen wat na hierdie woorde van My luister en dit nie doen nie, sal vergelyk word met 'n dwase man wat sy huis op die sand gebou het. En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie huis aangestorm en dit het geval, en sy val was groot" (Matt. 7:26-27).
Dit is die tragedie van 'n lewe buite God. Al gaan dit 'n ruk lank uiterlik gesproke goed, is die einde daarvan mislukking, vernietiging en ondergang. Behalwe dat dit nie die ernstige storms van hierdie lewe kan weerstaan nie, is dit ook glad nie in staat om die storms van God se oordele oor 'n bose en verloregaande mensdom te trotseer nie. So 'n huis móét val!
Die dilemma van alle mense buite God, is dat hulle sewe baie belangrike dinge in hulle lewens ontbeer. Dit is die volgende:
1. Hulle ontbeer die ewige lewe
Alle ongeredde mense, hoe gesond en voorspoedig en probleemvry hulle ook al mag voorkom, is in werklikheid sterwende. Hulle dink hulle is op die regte pad, en dat hulle goed genoeg sonder Jesus Christus oor die weg kan kom. Salomo sê egter: "Daar is 'n weg wat vir die mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood" (Spr. 16:25). Wanneer hierdie mense hulle laaste asem uitblaas, wag daar vir hulle die ewige dood. Kerklidmaatskap sonder wedergeboorte sal hulle in daardie dag nie help nie, ook nie 'n Christelike begrafnis of 'n mooi grafsteen met 'n Bybelteks daarop nie, want die Here Jesus het vir 'n kerkleier in Johannes 3:3 gesê: "As iemand nie weergebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie." Hy sal sy oë in die hel oopmaak. Dit is een van die grootste tragedies in 'n mens se lewe as hy nie die ewige lewe in Jesus Christus deelagtig word nie. Selfs al het hy die hele wêreld gewen en vir hom 'n groot naam op aarde gemaak, dan sal hy nog steeds aan sy siel skade ly.
God skenk die ewige lewe nét deur Jesus Christus aan mense. Hy bied dit vir almal aan: "Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê" (Joh. 3:16). Wie die Seun hét, het die lewe; wie die Seun van God nie het nie, het nie die lewe nie" (1 Joh. 5:12). Die Bybel sê in Johannes 3:18 dat elkeen wat nie in die Here Jesus glo nie, reeds veroordeel is, ongeag watter geloof hy beoefen en hoeveel goeie werke hy gedoen het.
Vriende, ons leef in die laaste dae, vlak voor die wederkoms van Jesus Christus. Waarom dink u word die beloftes van sy koms vertraag? Is dit sodat u nóg ryker en voorspoediger in die dinge van hierdie wêreld kan word, of sodat nóg siele gered kan word voordat die oordele van God oor die wêreld uigestort word? Die Here is volgens 2 Petrus 3:9 lankmoedig oor ons en wil nie hê dat sommiges verlore moet gaan nie. As mense egter ten spyte van al die tekens van die tye hierdie laaste kans ook laat verbygaan wat die Here hulle uit genade gee om gered te word, sal hulle vir ewig verlore gaan. "Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here" (Rom. 6:23).
2. Hulle ontbeer die liefde van God
Ongeredde mense het net 'n verwronge, selfgerigte, humanistiese liefde in hulle. Wat hulle met hul oë sien, dit het hulle lief en begeer dit ook. Meesal is hierdie begeerlikhede op rykdom, wêreldse genietinge en grootheid ingestel. Vrye teuels word aan die hartstogte en begeerlikhede van die vlees gegee. Die ware agape liefde van God ken hulle nie, omdat hierdie liefde net deur die Heilige Gees in die harte van weergebore kinders van die Here uitgestort word (Rom. 5:5). God se liefde is nie op die self ingestel nie, maar dit is uitwaarts gerig en op diens aan God en ons medemens ingestel. Hierdie neerbuigende liefde maak ons nie groot en opgblase nie, maar nederig en diensbaar. God se liefde is die voedingsbron vir die Christen se daaglikse lewe. Ons moet daarin gewortel en gegrond wees (Ef. 3:17), daarom sê Paulus vir die Efésiërs: "Wandel in liefde, soos Christus ons ook liefgehad het en Homself vir ons oorgegee het" (Ef. 5:2).
Mense wat hierdie liefde nie het nie, maak van die wêreld die liefdelose plek wat dit is. Hulle draai net hulle koppe weg van al die ellende rondom hulle, omdat hulle nie 'n ware liefde het wat hulle motiveer om ander se nood te verlig nie.
Daar is egter wél wêreldlinge wat deur goeie werke 'n helpende hand na die noodlydendes uitstrek, en ook humanitêre organisasies vir hierdie doel stig. Dit kan egter nie vir die gebrek aan God se liefde opmaak nie, omdat hulle op dié wyse net die persoon se liggaam bedien en nie sy siel nie. Die Bybel sê: "Al sou ek al my goed uitdeel… en ek het nie die liefde nie, dan sou dit my niks baat nie" (1 Kor. 13:3). As ek die ware liefde van God in my lewe ontbeer, al doen ek andersins ook baie vir ander mense, dan is ek hol en leeg – soos 'n klinkende metaal en 'n luidende simbaal.
Die selfliefde van die mens is totaal verdorwe omdat dit uit die sondeval voortvloei. Dit sal hom in verderf en ondergang laat wegsink as hy nie daarvan verlos en met die liefde van God vervul word nie. Paulus sê vir Timótheüs: "Maar weet dit, dat daar in die laaste dae swaar tye sal kom, want die mens sal liefhebbers van hulleself wees, geldgieriges, grootpraters, trotsaards… meer liefhebbers van genot as liefhebbers van God; mense wat 'n gedaante van godsaligheid het, maar die krag daarvan verloën het. Keer jou van hierdie mense af" (2 Tim. 3:1-5).
3. Hulle ontbeer vergewensgesindheid
Dit is 'n eienskap van God dat Hy menigvuldiglik vergewe. Al het ek hoeveel keer gesondig, kan ek nog steeds die vrymoedigheid neem om in berou na Hom toe terug te keer. Sondaars word ook geroep om vergifnis van hulle sondes en ongeregtigheid by God te verkry: "Laat die goddelose sy weg verlaat en die kwaaddoener sy gedagtes; en laat hy hom tot die Here bekeer, dan sal Hy hom barmhartig wees; en tot onse God, want Hy vergeef menigvuldiglik" (Jes. 55:7). Romeine 4:7 sê: "Welgeluksalig is hulle wie se ongeregtighede vergewe en wie se sondes bedek is" (Rom. 4:7).
As vergeefde mense verwag die Here van Christene om ook andere te vergewe, selfs tot sewentig maal sewe keer per dag – met ander woorde, volkome en onvoorwaardelik. Dit is só 'n sterk verpligting wat op ons rus, dat die Here ons sal verwerp as ons nie uitvoering hieraan gee nie. Jesus het gesê: "As julle die mense hulle oortredinge nie vergewe nie, sal julle Vader julle oortredinge ook nie vergewe nie" (Matt. 6:15). Vir die Efésiërs sê Paulus: "Wees vriendelik en vol ontferming teenoor mekaar; vergeef mekaar soos God ook in Christus julle vergewe het" (Ef. 4:32), en vir die Kolossense: "Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander 'n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen" (Kol 3:13).
Dit is net deur die instaatstellende krag van die Heilige Gees dat ons ten volle uitvoering aan hierdie opdrag kan gee. As ons dit nie doen nie, sal ons veragter in die genade en deur bitterheid en haatdraendheid teenoor ander oorweldig word (Heb. 12:15). Al is dit ook nodig dat 'n misdadiger deur die wet gestraf word, moet jy as 'n Christen nie wraakgierig en onvergewensgesind teenoor hom wees nie. Wat sal van jou word indien die Here sou weier om jóú sondes en ongeregtighede te vergewe?
Onvergeefde mense is self onvergewensgesind. Hulle is wraaklustig teenoor mense wat hulle te na gekom het, en sal alles in hulle vermoë doen om hierdie mense aan die pen te laat ry. Hulle vervolg hulle oortreders, en belaster of vermoor hulle selfs. Indien ongeregtighede op 'n nasionale vlak voorkom, dan word uitwissingsoorloë teen die oortreders gevoer. Hierdeur word mense se gevoel van verontregting nét groter en word geen probleem blywend opgelos nie. Hulle sal nooit die kwaad deur die goeie kan oorwin nie, omdat hulle God se vergewensgesindheid ontbeer.
Ons moet eers deur die liefde en vergewensgesindheid van Christus vervul word voordat ons regtig sal weet hoe om ons eie oortreders te hanteer. Selfs al hét hulle dissiplinering en straf nodig, sal dit nie in 'n gesindheid van wraaksug en blinde haat gedoen word nie.
4. Hulle ontbeer God se geregtigheid
Sondaars het nie 'n morele kode vir gedrag nie, omdat hulle hulself nie aan die geregtigheid van God gebonde ag nie. Christene weet dat hulle van die kwaad moet afwyk en die goeie najaag, en het ook die krag van die Heilige Gees om hulle hiertoe te help. Hulle kan glad nie met die immoraliteit en sonde van die wêreld saamleef nie. Die Here sê: "Hou geen gemeenskap met die onvrugbare werke van die duisternis nie, maar bestraf dit liewer" (Ef. 5:11). Moet dus niks doen wat jou in bandelose gedrag kan laat ontaard nie, veral nie die gebruik van drank en dwelms waardeur jy al jou selfbeheersing sal verloor nie. Ons opdrag is: "Moenie dronk word van wyn nie – daarin is losbandigheid; maar word met die Gees vervul" (Ef. 5:18).
Die Here help ons deur die Heilige Gees om die sonde te kan aflê en ons met sy geregtigheid te beklee: "Maak dood dan julle lede wat op die aarde is, naamlik hoerery, onreinheid, hartstog, slegte begeertes en gierigheid… waardeur die toorn van God oor die kinders van die ongehoorsaamheid kom, waarin julle ook vroeër gewandel het. Maar nou moet julle ook dit alles aflê, naamlik toorn, woede, boosheid, laster, skandelike taal uit julle mond. Lieg nie vir mekaar nie, omdat julle die oue mens met sy werke afgelê het en julle met die nuwe mens beklee het" (Kol. 3:5-9).
Laat die Bybel 'n lamp vir jou voet en 'n lig vir jou pad wees. Bêre die Woord van die Here in jou hart sodat jy teen Hom nie sal sondig nie. Die sondaars het egter nie die lig van die Here en sy Woord in hulle lewens nie, daarom wandel hulle in duisternis en doen ook die werke van die duisternis. Salomo sê: "Die weg van die goddelose is soos duisternis: hulle weet nie waaroor hulle sal struikel nie" (Spr. 4:19). Ongeredde mense word deur die wet van die sonde in hulle binneste oorheers. Selfs al beoefen hulle hoeveel selfdissipline, of volg sielkundige raad oor hoe om van hulle komplekse en bose neigings ontslae te raak, ontbeer hulle steeds God se geregtigheid in hulle harte. Hulle het sonde-geneigde harte, daarom doen hulle self ook die kwaad wat hulle dalk nie wou gedoen het nie. Hulle wandel in duisternis en weet nie waaroor hulle sal struikel nie. Om die Here en sy geregtigheid in ons lewe te kan hê, moet ons eers onsself aan Hom oorgee.
5. Hulle ontbeer God se heiligheid
Die ongeredde en vormgodsdienstige het nie die Heilige Gees nie, en kan gevolglik nie onderskei tussen wat heilig en onheilig is nie. Hulle aanvaar nie God se voorskrifte vir hulle lewe nie, en ook nie hulle ouers en ander gesagsdraers s'n nie. Paulus sê hulle is "trotsaards, lasteraars, ongehoorsaam aan hulle ouers, ondankbaar, onheilig" (2 Tim. 3:2).
Ons opdrag as Christene is dat ons onder die leiding van die Heilige Gees, heilige lewens moet lei. "Want dit is die wil van God, julle heiligmaking; dat julle jul moet onthou van die hoerery… Want God het ons nie tot onreinheid geroep nie, maar tot heiligmaking. Daarom, hy wat dit verwerp, verwerp nie 'n mens nie, maar God wat ook sy Heilige Gees aan ons gegee het" (1 Thess. 4:3, 7-8). God se heiligheid moet ons hele lewe kenmerk. Petrus sê: "Soos Hy wat julle groep het, heilig is, moet julle ook in jul hele lewenswandel heilig word" (1 Pet. 1:15).
Hoewel die Here sy Heilige Gees aan my gee, moet ek ook my aktiewe samewerking gee om myself in die lig van sy Woord te ondersoek en van alle sondes afstand te doen deur my daarvan te bekeer. Paulus sê: "Terwyl ons dan hierdie beloftes het, geliefdes, laat ons ons van alle besoedeling van die vlees en die gees reinig, en laat ons die heiligmaking in die vrees van God volbring" (2 Kor. 7:1). Ek moet nie passief terugsit nie, maar handelend optree. Ek moet myself oefen in die godsaligheid en vrugte dra wat by die bekering pas, anders sal ek 'n onvrugbare en nuttelose loot wees wat in 'n stadium van die wingerdstok afgekap sal word. Paulus sê: "Maar ek kasty my liggaam en maak dit diensbaar, dat ek nie miskien, terwyl ek vir ander gepreek het, self verwerplik sou wees nie" (1 kor. 9:27).
Wêreldlinge wat die heiligheid van God ontbeer, verkeer nog steeds in die mag van die sonde.
6. Hulle ontbeer die wysheid van God
Die kennis van God is die oorsprong van ware wysheid en goeie begrip. In Psalm 111:10 staan daar: "Die vrees van die Here is die beginsel van die wysheid; almal wat dit beoefen het 'n goeie verstand. Sy lof bestaan tot in ewigheid." Deur sy Heilige Gees gee die Here aan sy kinders verligte oë van die verstand (Ef. 1:18), want in Hom is alle skatte van wysheid en kennis verborge (Kol. 2:3). Hoe meer ek aan die Here gehoorsaam is en hoe meer ek my deur sy Woord laat lei, hoe meer wysheid het ek: "Laat die Woord van Christus ryklik in julle woon in alle wysheid" (Kol. 3:16). As jy nog meer wysheid kortkom, bid die Vader en Hy sal dit vir jou gee (Jak. 1:5).
Die kinders van hierdie wêreld ontbeer die wysheid van God. Al is hulle ook akademies baie slim, is hulle kennis nie op die ewige waarhede van God en sy Woord gebaseer nie. "Want die wysheid van hierdie wêreld is dwaasheid by God" (1 Kor. 3:19). Geen wêreldse kennissisteem sal jou na God en die ewige lewe lei nie, daarom is dit net van beperkte, sekulêre waarde. Selfs teologie kan op 'n menslike wyse sonder die verligting van die Heilige Gees bestudeer word. Só 'n predikant se prediking sal in oorredende woorde van menslike wysheid wees, en nie in die betoning van Gees en krag nie. Daar sal geen siele onder sy bediening gered word nie.
Baie van die wêreldse kerklidmate soek juis sulke predikers omdat dit hulle pas. Paulus sê: "Daar sal 'n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle 'n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels" (2 Tim. 4:3-4). Die gevolg hiervan is 'n dooie vormgodsdiens wat op valse leerstellings en leuens gebaseer is.
Die Bybel sê dat die ongeredde mense in die dwaasheid van hulle gemoed wandel (Ef. 4:17). Die god van hierdie wêreld, Satan, het hulle sinne verblind sodat hulle die wysheid van God nie soek of verstaan nie (2 Kor. 4:4). "Die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie; want dit is vir hom dwaasheid, en hy kan dit nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel word" (1 kor. 2:14). Dit is die tragiese geestelike en verstandelike toestand van mense wat die wysheid van God ontbeer. Die wyse koning Salomo het gesê: "Die vrees van die Here is 'n fontein van die lewe, om van die strikke van die dood af te wyk" (Spr. 14:27).
7. Hulle ontbeer die gesag van God
God beklee die absolute oppergesag in die heelal. Hy delegeer gesag aan regerings, gesinshoofde en individue, op voorwaarde dat die beoefening daarvan binne die raamwerk van sy wette en verordeninge geskied. As jy God eer en in al jou besluite raadpleeg, sal Hy jou seën en jou gesagsposisie bevestig. Indien jy die oppergesag van God egter nie erken nie, verval die goddelike sanksionering van jou gesag ook. Dan kan daar een of meer van die volgende dinge gebeur: 1. Jy kan jou eie gesag verloor deurdat jou onderdane jou gesag verwerp en in anargie en bandeloosheid verval. 2. Jy kan jou gesag misbruik en daardeur 'n diktator en onderdrukker word. 3. Jy sal nie jou gesagposisie tot die eer van God en die voordeel van jou onderdane gebruik nie, maar vir die selfverryking en selfverhoging van jou en jou vriende. 4. Jy sal wette en reëls aanvaar wat in stryd met God se wette en reëls is en sodoende erkenning aan sondige praktyke gee. Hierdeur sal jy die oordele van God oor jouself én jou misleide volgelinge bring. Dit is die tragedie van 'n leier wat nie die oppergesag van God erken nie, en sonder dit op 'n humanistiese manier oor die weg probeer kom.
Ons lewens moet in God wees, want in Hom leef ons, beweeg ons en is ons. Indien ons lewens buite Hom is, verbeur ons alles wat Hy vir ons wil of kan wees. As ons nie vír Hom is nie, dan is ons téén Hom en rus sy oordele oor ons. Ons leef in 'n tyd waarin Christelike beginsels al hoe meer omver gewerp en deur humanistiese, multigodsdienstige beginsels vervang word. Ons sal moet vasstaan vir ons oortuigings, want in hierdie tyd toets die Here ook die opregtheid van ons geloof. In Psalm 11 van vers 3 af staan daar: "As die fondamente omgegooi word, wat kan die regverdige doen? … Die Here toets die regverdige, maar sy siel haat die goddelose en die wat geweld liefhet. Hy sal op die goddelose vangnette, vuur en swawel laat reën; en 'n gloeiende wind sal die deel van hulle beker wees."
Die Here toets die regverdiges in hierdie tyd van groot afvalligheid, maar daarna sal Hy hulle in heerlikheid opneem en sy oordele oor die goddeloses uitstort. Hulle sal in hulle eie strikke gevang en die slagoffers van hulle eie misleiding en gewelddadigheid word. Die gloeiende wind van God se toorn sal hulle deel wees. Hierdie tyd van oordele kom beslis, maar vir sy getroue dissipels sê die Here Jesus: "Waak dan en bid altyddeur, sodat julle waardig geag mag word om al hierdie dinge wat kom, te ontvlug en voor die Seun van die mens te staan" (Luk. 21:36).