Ozrovech se ouers was Poolse Jode wat, toe hy en sy boetie nog klein was, na Suid-Afrika geïmmigreer en so die Jodeslagting van die Tweede Wêreldoorlog vrygespring waarin meer as 3 miljoen Jode net in Pole hul lewe verloor het, maar nadat albei hul ouers in 'n motorongeluk in Johannesburg gesterf het, is die seuntjies wees gelaat in 'n onbekende land sonder enige familie. Weens 'n misverstand het hulle in die weeshuis op die Noordoos-Kaapse dorpie Ugie beland, pleks van die Joodse weeshuis in Brixton. Ozrovech het in 'n onderhoud met Hanlie Retief wat op 11 November 2012 in Rapport verskyn het, vertel: "Toe hulle die fout agterkom, was die tannie al so geheg aan ons sy’t tougetrek om ons te hou. Sy’t selfs belowe dat ons Sondae nie NG kerk toe sou gaan nie, maar naweke by Joodse families sou oorbly. Ek dink dit was die eerste ingryping van God in my lewe."
In die Ugie-weeshuis[wysig | wysig bron]
Ds. Ozrovech was verantwoordelik vir die uitbreidings aan die kinderhuis op Ugie van sowat R500 000 (destyds 'n reusebedrag). Dit het voorsiening gemaak vir 14 en later meer gesinseenhede, waarin die kinders soos 'n groot gesin met 'n moeder en vader en huishulpe kon woon. Dis in gebruik geneem op 2 Maart 1962. Die argitek was W. De W. Bronkhorst.
Ozrovech het in die onderhoud met Retief vertel dat sy ouboet Mark, vier jaar ouer as Ozrovech, sy kleinboet "soos ’n pa teen boelies beskerm" het. Sy haal Ozrovech aan: "Mark het nie gehou van studeer nie. Hy’t ’n kleremaker geword met ’n winkel in Port Elizabeth, en dit het goed met hom gegaan. Maar net vier jaar later is hy dood aan kanker."
Die stigter van die Ugie-weeshuis, ds. M.T.R. Smit, het later van Ozrovech geskryf: "Hierdie briljante weeskindjie het die Here aangeneem en hom toegewy aan 'n groot ideaal. Sy eksamens het hy met lof afgelê, en eindelik daarin geslaag om die graad B.A. (Hons.) te neem en om hom voor te berei as leraar van ons kerk." Nadat ds. Ozrovech in twee sendinggemeentes (Sionskerk in die Paarl en Steytlerville) gedien het, is hy in 1958 aangestel as assistentdirekteur van die weeshuis waarin hy grootgeword. Later het hy besturende direkteur geword.
Skryfwerk en gemeentebediening[wysig | wysig bron]
Beweerde seksuele aanranding[wysig | wysig bron]
In 2014 het twee mans (wat anoniem wou bly) beweer dat hulle deur Ozrovech gemolesteer is. Die eerste man beweer dat hy as tienjarige weeskind deur Ozrovech, toe direkteur van die M.T.R. Smit-kinderoord, gesodomiseer is. Die tweede man het soortgelyke voorvalle beskryf. Ozrovech se boeke is tydelik van winkelrakke verwyder en daar is berig dat hy met regstappe teen Huisgenoot, wat die storie onthul het, sou begin. Die NG Kerk het 'n ondersoek van stapel gestuur, maar later verklaar dat hulle nie 'n bevinding oor sy skuld of onskuld kan maak nie: "Vanweë die fisieke en psigiese onvermoë van ds. Ozrovech om aan homself reg te laat geskied in ’n ondersoek, was dit nie vir die ondersoekliggaam moontlik om die ondersoek te voltooi volgens die kerkordelik-voorgeskrewe prosedure nie.”
↑ "Solly Ozrovech se boeke van winkelrakke na beweerde molestering". praag.co.za. 29 Januarie 2014. Besoek op 27 Maart 2014.
↑ Barnard, Yolanda (8 Februarie 2014). "Ds. Solly: Kerk 'sal optree'". Rapport. Besoek op 27 Maart 2014.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Solly_Ozrovech&oldid=2073304"
Die bladsy is laas op 19 November 2019 om 13:09 bygewerk.