Vlooi byt - simptome, behandeling, effektiewe huismiddels - Siektes - 2021
Byt van vlooie en insekte
'N Uitslag, veral nie aan die ledemate nie, hoef nie noodwendig 'n allergiese reaksie of 'n velsiekte te wees nie. Veral in die somer en in huishoudings waar troeteldiere soos honde of katte woon, kan vlooie ook agter sulke velirritasies wees. Die vlooibyt is nie heeltemal onskadelik nie, omdat die parasiete 'n aantal gevaarlike aansteeklike siektes kan oordra. Boonop veroorsaak diegene wat deur die byt aangetas is, 'n uiters irriterende jeuksensasie en kan dit soms baie ontsteek word as jeuk die pasiënt se wonde krap. Spesiale sorg moet gedra word tydens die hantering van vlooibytjies. U sal alle belangrike inligting hieroor in hierdie artikel vind.
Vlooibyt is relatief maklik om te onderskei van ander insekbyte en die meeste veluitslag. Dit is bekend dat die diere baie stelselmatig is oor hul byt of steek en selfs om proefbyt te neem, daarom is ooreenstemmende bytwonde gewoonlik nou aanmekaar gesit. Drie groepe byt kom gereeld voor, met 'n enkele vlooi byt ongeveer 'n sentimeter in deursnee en lyk effens op die vel. Daar is ook 'n ligrooi kleur van die bytmerke. Daarbenewens kan daar gereeld in die middel van die byt stiptelike bloeding gesien word, wat spruit uit die punt van die verantwoordelike vlooi. Soms is vlooi-aanvalle so intens dat 'n aangetaste gasheerliggaam letterlik met bytwonde bedek is. Die wonde is egter gewoonlik veral op die ledemate gekonsentreer, dit wil sê arms en bene en gewrigsgedeeltes in die omgewing van die knieë en elmboë. Basies kan die bolyf, oksels en heupe ook die teiken wees vir vlooi-aanvalle.
Vlooie (Siphonaptera) is nie 'n afsonderlike insekgeslag nie, maar eerder 'n hele orde insekte met baie verskillende geslagte, maar in Sentraal-Europa bestaan ​​vlooie in ongeveer 80 verskillende soorte. Nie net die sogenaamde menslike vlooi (Pulex irritans) kan in hierdie verband gevaarlik word nie. Ook vlooispesies wat gewoonlik op troeteldiere vestig, bv. die hondevlooi (Ctenocephalides canis), ook genoem na sy hoofgasheer, of die katvlooi (Ctenocephalides felis), kan nie uitgesonder word as die oorsprong van vlooibyt by mense nie. Selfs die rotvlooi (Yenopsylla cheopis), bekend as die plaagvlooi, stop nie by menslike leërskare nie.
Ander bekende spesies, waarvan sommige ten minste soms mense teiken, is:
Badger vlooi (Chaetopsylla trichosa)
Rooi eekhoringvlooi (Monopsyllus sciurorum)
Vosvlooi (Chaetopsylla globiceps)
Egel-vlooi (Archaeopsylla erinacei)
Konynvlooi (Spilopysllus cuniculi)
Mol vlooi (Hystrichopsylla talpae)
Muisvlooi (Leptinus testaceus)
Sandvlooi (Tunga penetrans)
Vlooi (Palaeopsylla soricis)
Duifvlooi (Ceratophyllus columbae)
Voël- of hoendervlooi (Ceratophyllus gallinae)
Wat die parasiete in gemeen het, is dat dit slegs een tot vier millimeter groot is, daarom is dit moeilik om met die blote oog te sien. Boonop byt hulle meestal snags as hul slagoffers gesond slaap. Hulle kruip ongesiens onder hul klere in, wat verklaar waarom vlooibyt meestal op bedekte dele van die liggaam voorkom. Hul verdoofde speekselafskeiding help ook dat die vlooie voorlopig ongemerk raak. Dit word in die bytwond afgeskei deur die monddele van die vlooie, meer presies, hul proboscis en suig-proboscis, en benewens plaaslike verdowing, veroorsaak dit ook vertraagde bloedstolling sodat die insekte vry van hul gasheer kan drink.
Eers na die werklike byt ontwikkel dit na 'n paar minute koring wat al hoe meer begin jeuk. Die rede hiervoor is die reeds genoemde speekselafskeidings. Vir die menslike vel is hierdie afskeidings vreemde stowwe wat onmiddellik tot irritasiereaksies lei. Beide die rooiheid en die irriterende jeuk rondom die bytwond kan etlike dae tot weke duur sonder teenbehandeling. Om sake erger te maak, kan die speeksel van die parasiet ook lei tot verskillende patogene, insluitend
Francisella tularensis (veroorsakende middel van tularemie),
Rickettsia mooseri (veroorsakende middel van endemiese vlekkoors),
en Yersinia (die plaag-patogeen Yiersinia pestis word vanaf die plaag of rotvlooi oorgedra).
gevaar: As die besmette speeksel van 'n vlooi tot wondbesmetting lei, is daar benewens rooiheid en jeuk ook ernstige wondinfeksies en selfs infeksies in die hele liggaam. Ten spyte van soms ondraaglike jeuk, word dit sterk aangeraai om nie die bytwonde te krap nie. Die speekselafskeidings, soos infeksiekieme, kan verder versprei.
Vlooie - lewenswyse en oordrag
Vlooie is vleuellose insekte wat verkies om in 'n milde klimaat by 10 ° C of meer te bly. Hulle voed die bloed van warmbloedige organismes, en 'n goeie 94 persent van hul gashere word deur soogdiere voorsien. Dit beteken dat plaasdiere, knaagdiere, troeteldiere en lakterende wilde diere een van hul voorkeurbronne is. Anders as baie ander parasiete, is hulle nie noodwendig aan spesifieke gasheerdiere gebonde nie. Inteendeel, die ligging van hul neste bepaal die gasheer se keuse. En dit is presies waar die groot gevare vir mense ontstaan. Omdat benewens dierebont en dik liggaamshare, dien die vlooie ook as broeiplekke vir huishoudelike bekleedsel en tekstiele soos
Soos algemeen bekend, kan vlooie baie ver spring, daarom dek hulle maklik groter afstande tussen nes en gasheer. Om hulle hier te vind is dikwels 'n daad van onmoontlikheid. Dikwels is die klein pynigers so vinnig of net een verteenwoordiger het verdwaal, wat dit byna onmoontlik maak om die vlooie te sien.
Nuttige inligting: Die vinnige sprong, wat die nie-bestaande insekvlerke in vlooie vervang, word as die vinnigste beweging in die diereryk beskou. Dit spruit uit die enorme beroerte wat vlooie met hul agterpote skep. Die opheffingsproses is 'n wisselwerking tussen spiersametrekkings en elastiese proteïenkussings (sogenaamde resilienkussings) in die agterpote van die vlooie, wat voor elke sprong soos 'n boog rek en die insek hoog laat styg. Die opheffingsproses wanneer hy as vleuelvervanging spring, is ook verantwoordelik vir die wetenskaplike naam van die vlooie "Siphonaptera", wat bestaan ​​uit die antieke Griekse woorde síphōn vir "lift" en ápteros vir "wingless".
Daar moet onderskei word tussen twee groepe ten opsigte van vlooie se gewoontes.
Basiese vlooie werk in die onmiddellike omgewing van hul nes- en slaaparea. Hulle verkies 'n donker en droë omgewing, daarom is hulle geneig om hulle in onbeskrewe hoeke te vestig en selde bekleedsel en tekstiele gebruik wat moeilik deur irritasies geïrriteer word. Die ligte skaam parasiete kom net snags uit hul nekskuilplek en drink net van hul leërskare. Die gunsteling slagoffer van die nes-vlooie is dus logies warmbloedige diere. Aangesien hulle ook nie huiwerig is om hul ligging te verander nie, kan hele kolonies uit hul kloue vorm, wat die risiko vir ernstige besmetting in die woonstel aansienlik verhoog. Die belangrikste vlooier is die menslike vlooi. Hy het dit 'n gewoonte gemaak om direk in of ten minste op die bed van sy menslike slagoffers te nes, byvoorbeeld aan die onderkant van die matras, in beddegoed, of in die geval van kinderbeddens, ook in sagte speelgoed.
Bontvlooie toon 'n duidelike kontras in alledaagse gedrag. Hulle naam is te danke aan die feit dat hulle verkies om op diere- en bontdier te leef. Hulle neem skaars kennis van lig en vibrasies, en daarom is hulle net te bly om deur hul diere-eienaars meegesleur te word en soms lang staptogte te doen. Gewoonlik kies bontvlooie slegs diere as moontlike leërskare. As die reeks herbergiers egter te klein is, kan hulle 'n uitsondering maak en by mense bly.
'N Klassieke verteenwoordiger uit die groep bontvlooie is die rottevlooi. In die Middeleeue was dit instrumenteel in die verspreiding van die plaag. Die siekte was oorspronklik meer algemeen onder rotte en ander knaagdiere. Deur die plaagpatogene met die rottebloed te inneem, is vlooie ook met die plaag besmet. Vanweë swak higiëne het rotte vlooie waarskynlik in die middeleeue toenemend in menslike habitatte beland. Die epidemieverspreiding van die plaag kan verklaar word deur die vlooi se gewoonte om groter hoeveelhede plaagbakterieë uit hul woud te verstik as hulle in die menslike leërskare byt en dit in die bytwond verdryf. Op hierdie manier het die plaag-patogeen in die bloedstroom van diegene wat geraak is, beland en het die plaaginfeksie begin.
Die duidelikste teken van vlooibyt is die rooi, effens verhoogde bytmerke op die vel. Hulle gaan gepaard met 'n sterk en irriterende jeuk en loop gewoonlik in 'n ry om verskillende bytpunte of in 'n driehoek te vorm. Die gevolglike bytpatroon staan ​​ook in medisyne bekend as die vlooipad en dui op 'n sekere sistematiese benadering van die parasiete by die diagnose van die blik. As daar 'n allergie vir die speeksel van die vlooie is, of die byt gepaard gaan met 'n infeksie, kan die bytwonde ook as witterige en baie pynlike populiere voorkom. Die vlooi byt is baie gelokaliseer op die arms en bene, sowel as aan die binnekant en buitekant van die gewrigte, soos die enkel, die elmboog, die armpoot, die oksels of die knieholte. Maar ander dele van die liggaam, soos die rug of die buik, kan ook aangetas word. Oor die algemeen kan die volgende simptome vir vlooibyt verwag word:
Rooiheid van die bytwond,
Byt groepe in rye of in 'n driehoek (Vloostraat,)
Witkleursel van die populier (in geval van vlooiallergie),
en pyn in die wondarea
Aandag! Pyn in kombinasie met brandende rooiheid in vlooibytjies dui op ontsteking van die bytwonde. Hier is waarskynlik 'n infeksieproses, en daarom word sterk aanbeveel dat die dokter besoek word. Oor die algemeen is dit sinvol om vlooibytjies in die algemeen te laat ondersoek om infeksies uit te sluit deur noukeurige ondersoekmaatreëls.
Diagnose van vlooibyt
Privaat, die veiligste manier om vlooibesmetting te bevestig, is om eers bestaande simptome te ondersoek. 'N Verdagte uitslag, wat jeuk en die tipiese bisque-karakter van 'n vlooistraat het, bevestig 'n aanvanklike vermoede in hierdie verband. Daarna bevestig die belangrikste bevinding van lewende vlooie of hul nalatenskap natuurlik die bestaan ​​van vlooie in die huishouding.
Aangesien die parasiete op sigself baie klein is, is dit gewoonlik baie moeilik om hulle direk te vind. Vlooie laat egter spore van ontlasting agter wat te veel verkeerd is vir swart stofvlekke. Aangesien die swart, millimeter-groot balle egter hoofsaaklik uit verteerde bloed bestaan, word hulle rooierig as hulle met water in aanraking kom. Dieselfde geld vir die maal van die vlooi-druppels, wat ook klein bloedspore bevorder. Laasgenoemde effek is veral voordelig vir diegene wat geraak word deur 'n vermoedelike vlooibesmetting as dit kom by die opspoor van die plae. U kan byvoorbeeld die pels van huishoudelike troeteldiere wat met 'n spesiale vlooikam woon, kam en die swart fekale krummels versamel. As u die krummels op 'n wit lap vryf, word dit roesbruin. 'N Soortgelyke prosedure kan gebruik word vir tekstiele wat vermoedelik deur vlooie besmet is. Kussings, komberse of klere word eenvoudig vir hierdie doel uitgeskud, die versamelde vuil word op 'n klam lap gesit en gevryf.
As daar aanvanklike vermoedens is, is dit raadsaam om na die dokter te gaan met die vlooibyt. Nie net dat dit belangrik is om die byt vinnig te genees met toepaslike voorbereidings om jeukverwante skrape en derhalwe wondinfeksies te voorkom nie. Die bloed van die pasiënt moet ook gekontroleer word op enige aansteeklike middels. Benewens die oogdiagnostiese toets, is bloedtoetse ook belangrik. As die bytmerke reeds deur pasiënte gekrap is, is dit ook 'n goeie idee om 'n smeer te maak om te sien of die wond deur kieme besmet is.
Terapie vir vlooibyt bestaan ​​aan die een kant om die bytwond met spesiale voorbereidings te behandel. Aan die ander kant moet die besmette leefruimte en troeteldiere natuurlik van die vlooie bevry word. Daar moet baie gewaak word om te verseker dat vlooibesmetting ten volle bestry word. Om hierdie rede is hier 'n paar nuttige wenke en inligting vir uitgebreide behandeling.
Die behandeling van die gebied wat deur die vlooie beïnvloed word, kom nog voor die behandeling van die vlooibyt self. Solank dit nie gebeur het nie, sal daar altyd nuwe vlooibytjies wees. Dit is belangrik om te weet dat vlooie slegs een keer per dag aktief word om bloedmeel by hul gasheer te ontlok. Andersins verkies hulle om terug te trek in die onmiddellike omgewing van hul leërskare en om na hul nakomelinge te kyk. By nesvlooie, selfs tydens spitstye, word aanvaar dat slegs 'n maksimum van tien persent van die vlooibevolking wel aanwesig is, terwyl die oorblywende 90 persent in die omgewing is. Boonop kan die vlooie wat vir die byt verantwoordelik is, ook bontvlooie wees wat net verbygaan op die menslike liggaam. Dit is dus belangrik om nie net u nie, maar ook huishoudelike troeteldiere en enige moontlike broeiplekke vir vlooie in u eie huishouding aan 'n uitgebreide vlooibestryding te onderwerp.
Vir troeteldiere is vlooihalsbakke of voorbereidings vir die gebruik ideaal. Laasgenoemde is spesiale medisyne vir die bont van diere, wat die parasiete veilig doodmaak en kan ook gebruik word vir voorkoming, veral in die hoogseisoen vir vlooie (lente en somer).
Belangrik: Die diere se slaapplek moet ook deeglik skoongemaak word as dit nie heeltemal vervang word nie!
Vlooi-bespuitings soos Ardap is nuttig om die gebied te behandel. As u aggressiewe chemiese klubs wil vermy, kan u ook organiese vlooipoeier probeer. In elk geval moet die lewensiklus van vlooie in ag geneem word by die bestryding van parasiete. Want met 'n enkele behandeling is die werk ongelukkig nog nie gedoen nie, aangesien die eiers van die vlooie dikwels aanvanklike maatreëls kan oorleef. Om hierdie rede is dit belangrik, afhangende van die voorbereiding wat gebruik is, om die ooreenstemmende maatreëls 'n paar keer volgens die produkinstruksies te herhaal. As die besmetting baie sleg is, kan dit tot drie maande duur totdat alle vlooie, larwes en eiers heeltemal verwyder is.
Nog 'n paar reëls vir die beheerproses is:
Kwarantyn: Voorwerpe wat moeilik is om skoon te maak, word die beste in die kwarantyn geplaas na behandeling. Om dit te doen, pak u die voorwerpe in groot vullissakke en isoleer dit lugdig op 'n afgeslote plek tot die veilige einde van die lewensiklus. Na die kwarantyn is dit sinvol om die voorwerp weer met toepaslike vloeimiddels te behandel om te verseker dat alle parasiete heeltemal gevang is.
Omvattende basiese skoonmaak: Benewens tekstiele soos bekleedsel, diere mandjies of klere, moet matte, sagte speelgoed, gordyne en handdoeke ook deeglik skoongemaak word as voorsorgmaatreël. Om veiligheidsredes, moet die vloer na elke skoonmaakstap warm afgevee word om te voorkom dat valende parasiete ontsnap. Die motor moet ook deeglik skoongemaak en ontsmet word.
Beheer deur kundiges: As u onseker is of u regtig alle vlooie tydens die behandeling gevang het, word die hulp van 'n uitroeper aangeraai. Danksy sy spesiale opleiding kan hy nie net die diere se spore op 'n doelgerigte manier lees nie, maar kan hy ook in 'n noodgeval professionele basiese skoonmaak doen. As u twyfel, moet troeteldiere 'n veearts laat ondersoek na behandeling.
Vlooibyte kan baie jeukerig wees, wat dikwels lei tot littekens tydens die genesingsproses, omdat aangetaste mense voortdurend die bytpunte krap. Dit geld veral vir jong pasiënte wat gewoonlik nie weet hoe om hulself anders te help nie. Die jeuk kan egter goed verlig word deur kalmerende salf, byvoorbeeld Fenistil-gel, verkoeling-gel of verkoelde sinksalf.
Soms kan vlooibytjies lei tot allergiese reaksies of ernstige plaaslike ontsteking. Die advies van 'n dokter wat salaris en tablette of antihistamiene bevat wat kortisoon bevat, is hier noodsaaklik. As ernstige besmettingsmiddels gevind word wat onder die vel of selfs in die bloed van die pasiënt beland het, is antibiotiese terapie ook onvermydelik.
Huismiddels en kruiebehandeling
Veral die sterk jeuk kan ook goed behandel word met tuisremiddels vir vlooibyte. Koue asyn-infusies of afgekoelde pepermunttee wat direk op die aangetaste velareas geplaas word, bied vinnige verligting. Soms help dit om op 'n verkoelingsblad te sit.
Die aloe vera-plant word ook gereeld gebruik vir jeukerige uitslag van enige aard. Aan die een kant verlig dit die jeuk, aan die ander kant sorg dit ook vir die geïrriteerde vel en dra dit dus by tot genesing. Ongeparfumeerde gels kan hiervoor gebruik word, of die blare van 'n aloe vera-plant word in die lengte gesny en op die aangetaste velarea geplaas. Na ongeveer 15 minute moet die aloe vera-behandeling tydelik onderbreek word, maar dit kan deur die dag so gereeld as moontlik gebruik word.
'N Ander helper op die gebied van medisinale plante is die teeboom vir vlooibyt. Die olies verlig jeuk, en danksy hul antibiotiese effek, voorkom dit ook die ontsteking van die wond. Die olie moet egter nie onverdund op die vel toegedien word nie, aangesien die sterk gekonsentreerde bestanddele irritasie eerder as genees, veral op beskadigde vel, veroorsaak. Verdun met 'n bietjie water of as toevoeging tot 'n genesende salf (byvoorbeeld panthenol), kan die teeboomolie wonders doen.
Aan die een kant is vlooibyt ingewikkeld as gevolg van hul infeksie en littekenpotensiaal. As die vlooie vroeër elders besmetlike middels opgetel het, kan 'n vlooibyt vinnig 'n ernstige saak word, wat selfs epidemiese afmetings kan bereik. 'N Pes wat deur rotte aan vlooie oorgedra is - met 'n sterk assosiasie met die Middeleeue - was ook in die onlangse verlede dikwels 'n probleem, hoewel meer in ontwikkelende lande. By ons, daarenteen, is dit waarskynliker stafilokokkale en streptokokkale infeksies, waarteen u uself moet beskerm teen byt wat veroorsaak word deur besmette vlooie.
Soos genoem, ontwikkel littekens veral as die bytwonde bloedig gekrap word as gevolg van die sterk jeuk. Dit gebeur al te maklik omdat die drang om dit op te krap baie groot is as gevolg van die jeukgevoel. Dit is dus baie belangrik om die drang te weerstaan ​​en verkies om koelwondpreparate te gebruik in die geval van irriterende jeuk. Daarbenewens kan krapsel ook vuildeeltjies en kieme in die wond kry, wat die risiko van ontsteking en infeksie verhoog, selfs al het die vlooie wat verantwoordelik is vir die byt nie besmetlike middels saamgeneem nie.
Nog 'n komplikasie spruit uit die moeilikheid om 'n huishouding regtig vlooievry te kry. Die klein grootte van die parasiete laat hulle baie goed wegkruip, wat kan lei tot 'n verdere uitbraak van die plaag, selfs nadat dit vermoedelik suksesvol was. Boonop leef diegene wat die vlooi-inval oorleef het, voort met die vrees om weer met hierdie probleem gekonfronteer te word, wat kan ontwikkel tot 'n geestelike spanning wat nie in die alledaagse lewe onderskat moet word nie.
Praat van psige: Baie mense sukkel met 'n vlooipes ly baie daaronder. Om twee redes. Aan die een kant is hulle skaam vir die besmetting van die parasiet, sowel as die ooglopende parasietspore op hul liggaam, wat soms hul selfbeeld kan verlaag en minderwaardigheidskomplekse kan veroorsaak. Ander mense wat van die besmetting weet, vermy dikwels omgang met diegene wat geraak word. Dit is veral vir kinders wat byvoorbeeld in die kleuterskool of skool deur maats uitgesluit of geterg word.
"Sosiale uitstraling" is 'n baie swaar las. Daarbenewens hou gevalle van parasietbesmetting dikwels die risiko in dat diegene wat geraak word, 'n sekere kompulsiewe gedrag ontwikkel as dit kom by die skoonmaak van huishoudelike en liggaamsdele. Tasbare fobies, byvoorbeeld voor insekte of troeteldiere, wat moontlik met vlooie gelaai kan word, kan nie in hierdie konteks uitgesluit word nie. (Ma)
Halos, Lénaïg / Beugnet, Frédéric / Cardoso, Luís: Vlooibeheer mislukking? Mites en realiteite, Trends in Parasitology, Volume 30, Issue 5, 2014, cell.com
Dr. Dr. Helmut Pabel: Vlooie (verkrygbaar: 15 Julie 2019), drpabel.de
National Health Service UK: Prevention - Insekbyt en -steke (verkrygbaar: 15/07/2019), nhs.uk
Department of Health & Human Services, State Government of Victoria, Australia: Vlooie (verkrygbaar: 15 Julie 2019), betterhealth.vic.gov.au
Regering van Suid-Australië: Vlooie - insluitend simptome, behandeling en voorkoming (toegang: 15 Julie 2019), sahealth.sa.gov.au
Sentrums vir Siektebeheer en -voorkoming (CDC): Siekte aan die toeneem Van muskiet-, bosluis- en vlooibytjies (toeganklik: 15/07/2019), cdc.gov
VS National Library of Medicine: Fleas (toeganklik: 15 Julie 2019), medlineplus.gov
ICD-kodes vir hierdie siekte: T14ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.