SONDAG 22 JULIE 2007-07-22
1. Votum en Seëngroet
2. Lofsang: Lied 163:1
4. Skriflesing: Handelinge 16:22-31; Lukas 8:11-15
Tema: Elemente van 'n verantwoordelike geloofsoorgawe aan die Here
*1. Deeglike Sondebesef
*2. Berou en Dors
*3. Belydenis en Smeking
*4. Vertroue op Christus alleen
*5. Toe-eiening van Vryspraak
*6. Verwelkoming van die Heilige Gees
*7. 'n Verhouding met die Koning
8. Slotsang: Lied 504:1,5
Ons gemeente se jongmense het vroeër jare gereeld Julie-maande Nkhensani toe gegaan om daar die plaaslike gemeente te gaan help op praktiese maniere. Hulle het groentetuine help aanlê, kerkies help bou, bankies help maak. Maar gedurende sulke weke is daar dikwels geleentheid geskep om lekker saam met die plaaslike swart jongmense sokker te speel en te kuier. Gewoonlik het die onder jongmense in sulke dorpies dan ook belangstellend nadergestaan om te sien wat aangaan. Ek onthou dat by een so 'n geleentheid 'n jongman wat die saamspeel van die gelowige jong christene so staan en dophou het, op 'n stadium nadergestaan het – en toe vra hy hierdie baie belangrike vraag: "What must I do to become a christian?" En nou wil ek vir jou 'n baie belangrike vraag vra vanoggend: As daardie jongman daardie belangrike vraag aan jou gevra het – sou jy hom kon help? Sou jy?
In hierdie afgelope week lê ek besoek af by 'n ernstig-siek, bejaarde lidmaat in 'n versorgingingseenheid. Terwyl ons gesels, kry sy trane in haar oë – en sê toe: "Ds, jy onthou seker dat ek 'n rukkie gelede vir jou gesê het: 'Ek is reg om te gaan as die Here my wil vat!' Wel, dit was nie regtig die waarheid nie. Ek weet nie of ek hemel toe sal gaan as ek nou moet doodgaan nie. Ek weet nie of ek regtig gered is nie! Ek het 'n geweldige behoefte aan geloofsekerheid!" Die vraag wat ek vanoggend vir jou wil vra, is dit: Hoe sou jy haar gehelp het om geloofsekerheid te kry – as sy daardie noodkreet teenoor jou geopper het?
Dit is vandag Sendingsondag. Ons wil vandag fokus op die kerk se getuienistaak in hierdie wêreld. Elke gelowige in die kerk behoort 'n getuie vir Christus te wees – dit leer die Bybel vir ons. En iewers in ons besig-wees met ons getuienistaak sal ons iemand moet kan help om 'n geloofsoorgawe aan Christus te maak. En as ons hiermee wil help, sal ons iets van die dinamika van 'n geloofsoorgawe (dws van 'n bekering) moet verstaan. Daarom gaan ons vanoggend 'n bietjie op die geloofsoorgawe wat ons 'n kind van God maak, fokus. Goeie begrip hiervan sal jou toerus om mense deur die proses van geloofsoorgawe te begelei.
Maar miskien sit hier vanoggend ook iemand wat self die vraag wil vra: What must I do to become a christian? Of wat nie seker is dat sy/haar saak met God reg is nie. Miskien het niemand nog ooit die moeite gedoen om jou te help om 'n doelbewuste geloofsoorgawe aan Christus te doen nie. As jy dalk so iemand is - hierdie boodskap is ook vir jou. Ek hoop jy sal vanoggend hier antwoord kry op jou heel belangrikste lewensvraag: Hoe word ek 'n kind van God? Hoe kry ek geloofsekerheid?
Daar is 7 elemente van 'n positiewe reaksie op die Evangelieboodskap. Al 7 van hulle is noodsaaklik – en moet deel wees van ons geloofsbeslissing vir God. Ons gaan nou een vir een na hulle kyk, sodat ons die proses van 'n geloofsoorgawe aan die Here goed sal verstaan. Dan kan ons dit as verstaansraamwerk gebruik wanneer ons iemand moet help om 'n geloofsoorgawe aan die Here te maak. En ons kan dit ook as 'n leidraad gebruik om self met God in 'n verhouding te tree en geloofsekerheid te kry.
Ek moet natuurlik op hierdie punt tog waarsku: 'n Geloofsoorgawe is nie iets wat afgeforseer moet word nie. Daar is 'n misterievolle element in die redding van mense – 'n element van lewensvernuwing waarvoor die HG verantwoordelik is en wat net Hy kan bewerk. Wanneer ons iemand help om 'n geloofsbeslissing vir die Here te maak, is ons rol soos dié van 'n vroedvrou by die geboorte van 'n baba. Ons kan nie die nuwe lewe met die stappe wat ons volg, veroorsaak nie. Maar ons kan help dat die geestelike geboorte voorspoedig verloop – en 'n gesonde geestelike lewe realiseer.
Ons moet ook besef dat ons soms mense deur die proses van geloofsoorgawe aan die Here kan begelei, maar dan later vind dat 'n doodgebore geestelike baba die resultaat van die proses was. Dit moet ons egter nie van stryk bring nie. Die gelykenis van die saaier bevestig dit dat wanneer ons die Evangelie met mense deel, die reaksie net in sommige gevalle tot saligmakende geloof wat vrugdra, lei. In baie van die gevalle is daar geen nuwe lewe nie – en in ander gevalle lyk dit aanvanklik belowend, maar later blyk dit dat die geloofsoorgawe nie 'n saligmakende geloof (wat volhard en vrugdra) tot gevolg gehad het nie. Maar dit moet ons nie laat ophou help nie. Die HG het juis gekies om gelowige mense te betrek by die proses waardeur mense gered word en kinders van God word. Laat ons Hom dank vir hierdie voorreg – en gedurig beskikbaar wees om te help!
Kom ons kyk dan een vir een na die 7 elemente wat deel uitmaak van 'n geloofsoorgawe aan die Here:
Ek moet opreg erken dat ek 'n sondaar is wat myself nie kan red deur enigiets wat ek is of kan doen nie.
Hierdie sondebesef en skulderkenning is absoluut kardinaal. Groot erns moet hiermee gemaak word. Die sondaar moet baie deeglik besef dat hy/sy persoonlik 'n ernstige sondedilemma het wat hom/haar strafwaardig voor God maak. Ongelukkig is baie mense nie gewillig om dié soort selfondersoek intensief en deeglik te doen - totdat hulle 'n diepe gevoel van verlorenheid ervaar nie. Hulle skep nie spesiaal hiervoor ruimte nie. Solank hulle "cope" met die eise van die lewe en dinge nog skaflik met hulle gaan, sal hulle sielkundig nie die nodigheid van verlossing insien nie. Hulle sal daarom nie 'n behoefte ervaar om erns te maak met hulle sondeskuld en verlorenheid nie. God moet dikwels eers ernstige krisisse "veroorsaak" in mense se lewens voordat hulle die nodige openheid ontwikkel om ernstig oor hulle sonde en hulle verhouding met God na te dink.
Mense wend hulle dikwels tot God in die hoop dat Hy daardie iets ekstra tot hulle lewe sal toevoeg om hulle lewe meer sinvol, suksesvol en gelukkig te maak. Hulle sien hulleself nie noodwendig as sulke groot sondaars wat hulleself nie kan red nie. Hulle sondigheid is nie vir hulle die "issue" nie, veel eerder hulle frustrasies en hulle ideale vir hulle lewe. Hulle dink nie hulle het soseer 'n verlosser van sonde nodig as wat hulle 'n praktiese helper en kraggewer nodig het nie. Hulle benadering wys gewoonlik dat hulle glo dat God daar wil (en moet) wees vir hulle en hulle lewensideale.
Ongelukkig vir sulke mense voldoen hulle nie aan die vereistes vir saligmakende geloof nie. Die ryk jongman wat vir Jesus kom vra het wat hy moet doen om die ewige lewe te beërwe, het ook gedink hy hoef maar net 'n effense aanpassing aan sy lewe te maak - omdat hy eintlik al klaar so goed was, so vol meriete (lees Lukas 18:18-30). Jesus wys vir hom uit dat solank gehoorsaamheid aan Hom (Jesus) nie vir hom belangriker as sy rykdom is nie, is hy eintlik geestelik bankrot. Hy het nie besef hoe nodig hy vir Jesus gehad het vir sy verlossing nie. Al het Jesus baie van hierdie man gehou, het Hy egter nie sy eise afgeskaal nie, maar hom eerder laat gaan. Daardie jongman was nie ryp vir die geloofsbeslissing wat hy moes neem nie. Eers wanneer hy sy eie geestelike bankrotskap en sy totale onvermoë om aan God se regsvereistes te voldoen, deeglik besef, sou hy gereed wees om 'n geloofsbeslissing te maak wat hom sou red.
Wanneer jy dus iemand wil help om 'n gesonde en verantwoordelike geloofsoorgawe aan die Here te doen, sal jy moet toesien dat die persoon hom/haar self werklik as 'n verlore sondaar sal beleef wat op geen manier hulleself kan help of red nie. Voordat 'n mens nie jou ernstige sondedilemma werklik begryp – en jou onvermoë om jouself te verlos duidelik besef nie, sal jy nie regtig die noodsaaklikheid van die geloof in Christus na waarde kan skat en dit omhels as iets oneindig kosbaars nie!
Ek moet egte berou hê oor my sonde en 'n hewige afkeer daaraan kry - saam met 'n baie sterk dors na verlossing
Verstandelike insigte en erkennings kan nooit genoeg wees wanneer dit by verlossing en saligheid kom nie. Die hele wese van die mens is hierby betrokke. Daarom moet sowel die hart (emosies, gevoelens) as die wil en die daad daarby betrokke wees. Daarom sal berou oor sonde en skuld (wat 'n belangrike emosie is) sterk funksioneer. Dit gaan nie om spyt dat ek myself deur my sonde benadeel het of oor skaamte dat ek uitgevind is nie. Dit gaan oor ware berou omdat ek teen God ontrou en liefdeloos ongehoorsaam was. Ek moet die sonde haat en 'n hewige weersin daarin kry - só hewig dat ek die sonde sal aflê, daarmee sal breek.
Daarmee saam behoort 'n hartsverlange te gaan om met God in die reine te kom, 'n smagting om sy vergifnis te ontvang en 'n skoon gewete te kry. Dit gaan dus om 'n dringende behoefte om weer naby God te lewe en Hom in alles te dien. Enigiets minder as hierdie soort honger en dors na God en berou oor jou sonde, strand in 'n oppervlakkige verbintenis tot 'n lewe van navolging van Christus, 'n halfgebakte bekering - 'n verbintenis wat jou nie sal deurdra nie.
Deur die genadige inwerking van die HG ontstaan daar dikwels in ons lewens omstandighede wat hierdie soort berou en smagting na verlossing van sondeskuld en –mag aanhelp. Dikwels is dit nodig dat mens genoeg tyd vir besinning oor jou sondedilemma opsy sal sit. Dikwels is intense Bybelstudie en bepeinsing van God se Woord hiervoor nodig. Eers wanneer die HG, die Woord van God en Omstandighede ons by 'n punt van desperaatheid oor ons sonde gebring het, kan ons die gebed om skuldvergiffenis met opregtheid en erns bid.
Dis om hierdie rede dat ons dikwels sê dat dit onverstandig is om mense te probeer ryp druk vir 'n geloofsbeslissing. Mense wat onder sulke druk 'n geloofsoorgawe aan die Here maak, blyk dikwels agterna geestelike misgeboortes te wees. Dis belangrik dat daar tyd geneem sal word om spesifiek geleentheid vir die HG te bied om 'n sondaar tot egte berou te bring en 'n diep dors vir die ewige lewe te laat ontwikkel. Gelukkig kan die HG hierdie soort berou en begeerte soms in 'n baie kort tydjie laat ontstaan. En aan die ander kant moet ons ook besef dat uitstel van 'n beslissing en oorgawe daartoe kan lei dat die rype oomblik kan verbygaan en die beslissing nooit gemaak word nie.
Ek moet in gebed my sonde en verlorenheid voor God bely en Hom opreg om vergifnis smeek
Vervreemding en versteurde verhoudings word slegs herstel as kommunikasie weer aan die gang kom en dinge uitgepraat word. Mense wat oortree het, moet hulle berou uitspreek en om vergifnis vra. In ons verhouding met God is dit ook só. Jy moet deur gebed in gesprek tree met die God van Wie jy deur jou sondeskuld vervreem geraak het. Jy moet jou skuld onomwonde teenoor Hom erken en jou berou daaroor betuig. Jy moet pleit vir vergifnis - wat nooit jou reg sal wees nie. Dit is nie genoeg om hierdie dinge maar net te dink nie - jy moet dit duidelik uitspreek in gebed. Of jy dit nou iewers privaat net tussen jou en God doen, en of jy dit tydens 'n byeenkoms doen deur uit te kom en saam met iemand anders te bid - dit moet uitdruklik gedoen word. Anders sal jy later dalk rede hê om te twyfel of jy toe werklik met God versoen is.
Wanneer jy jou saak met God wil regmaak, moet jy dus in gebed met Hom begin praat oor jou sondedilemma en jou begeerte om met God in die reine te kom. Ons diepste behoefte is ons behoefte om deur God vergewe te wees. Ons moet om daardie vergifnis bid. Jy kan dit met trane en droefheid doen. En as jy iemand deur hierdie fase moet help, kan jy hom/haar sinnetjie vir sinnetjie deur 'n gebed van sondebelydenis en smeking om vergifnis lei. Die belangrike is dat hulle self met God hieroor in gesprek sal gaan. Dit moet 'n gebed wees wat uit die diepte van hulle gees ontstaan en tot God gerig is.
Hierdie gebed van skuldbelydenis en vergifnis is absoluut kardinaal. Doen moeite daarmee. Daarsonder het jy nie jou saak met die Here probeer regmaak nie.
Ek moet my alleen op Jesus Christus se plaasvervangende lyding en sterwe aan die kruis beroep as die enigste moontlike rede waarom God my kan begenadig
Hierdie gedagte moet baie duidelik in jou bewussyn teenwoordig wees wanneer jy in gebed na God toe gaan om vergifnis te vra vir jou sondeskuld teenoor Hom. Daar bestaan geen ander rede waarom God jou kan vergewe nie. Jou kerklidmaatskap, jou verbondsagtergrond, jou fatsoenlike lewe, jou goeie voornemens - geeneen van hierdie dinge kan as grond dien vir enige vergifnis wat God aan jou kan skenk nie. Hierdie wete verseker dat jy nederig en afhanklik na God toe gaan. Dit veroorsaak dat jou verlossing vir jou altyd maar net 'n saak van genade kan wees - genade waarvoor jy vir die res van jou lewe net dankbaarheid sal kan ervaar en betoon.
Voordat mens dus enigsins 'n gebed om geloofsoorgawe aan God doen, is dit baie belangrik om hierdie element van die Evangelieboodskap baie deeglik te verstaan. Christus het nie alleen al die straf vir al die sonde wat jy ooit kan doen op Hom geneem (en dit so van jou af weggekeer) nie - Hy het al die geregtigheid wat jy ooit nodig sal hê om deur God as sy kind aangeneem te word, namens jou verskaf met sy besondere en heilige lewe. Jy moet verstaan dat Christus die enigste Godgegewe Borg van jou ewige saligheid is. Sonder Hom is daar nie vir jou 'n toekoms nie. Jy moet ook baie deeglik besef dat jy al jou vertroue vir vergifnis en verlossing net op Hom moet vestig. Dit gaan dus oor geloof wat vashou aan Jesus Christus wat namens jou alles gedoen het wat nodig was om jou te red en die ewige lewe te gee. Wanneer jy in hierdie vertroue bid om vergifnis en aanvaarding as kind van God, kom jy na God toe met die regte ingesteldheid (met die leë bedelaarshand) – en sal God jou nie verwerp nie.
Ek moet vir my die vryspraak van my sonde gelowig toe-eien - op grond van God se Woord in verband met vergifnis
Vir sommige mense sal die gebed om vergifnis van sonde dadelik lei tot 'n wonderlike gevoel van verligting - asof 'n groot las van hulle skouers afgeval het. Ander sal nie dadelik só 'n gevoel van verligting ervaar nie - dit sal geleidelik intree. Vir baie sal die gevoel eers kom wanneer hulle verstaan dat vergifnis iets is wat deur geloof toege-eien moet word - ongeag die onmiddellike gevoelens. Dit moet geglo word op grond van wat God in sy Woord sê. Omdat Hy en sy Woord betroubaar is, kan vergifnis wat opreg gevra is, gelowig toege-eien word.
Nie almal is só bevoorreg dat hulle tydens geloofsbeslissing iemand teenwoordig het om vir hulle spesifieke teksverse te gee om hulle te verseker dat God hulle sonde nie langer teen hulle hou nie. Maar dikwels sorg die Heilige Gees Self later dat sulke persone by sulke tekse uitkom - en dat dit hulle dan besonderlik aanspreek en hulle dan die verligting van vryspraak ervaar. Soms gebeur dit tydens 'n erediens wanneer die gemeente ná skuldbelydenis - van vergifnis verseker word op grond van sekere spesifieke bybeldele.
Die aanvaarding van God se vryspraak is dus 'n daad van geloof. Gevoelens is nie die bewys dat dit toegeken is nie. Selfs wanneer daar geen spesiale gevoelens ervaar word nie, moet dit steeds as werklikheid aanvaar word - omdat God in sy Woord die versekering van vergifnis aan opregte berou en belydenis van sonde gekoppel het. Die satan sal graag die feit dat jy nie spesiale gevoelens ervaar het nie, wil gebruik om jou te laat twyfel aan die feit dat God jou wel vergewe het. Maar wanneer sulke twyfelgedagtes by mens opkom, kan mens die satan in die Naam van Christus bestraf en hom herinner aan die skrifgedeeltes wat vergifnis aan berou en belydenis toesê: bv 1 Johannes 1:8-10; 2:1-2; 5:1, 11-13, 14-15; Lukas 18:9-14.
Tegnies sou mens op hierdie punt kon sê dat wanneer jy deur die fases soos tot nou toe beskrywe is, gegaan het, dat jy dan 'n geloofoorgawe aan die Here gemaak het wat jou sal red. Maar daar is nog veral twee dinge wat mens op hierdie tydstip goed moet begryp om seker te maak dat die geestelike geboorte wat in die proses beslag gekry het, nie sal doodloop of ontaard nie. As dit moet lei na 'n gesonde geloofslewe, dan moet die volgende twee punte ook deeglik tereg kom:
Ek moet in noue, deurlopende gemeenskap met die Here leef onder beheer van sy Heilige Gees
Op hierdie punt moet jy nou ook besef dat God se HG nou in jou kom woon het. Jy sou nie hierdie geloofoorgawe aan God begeer het, as dit nie vir sy werking in jou binneste was nie. Om aan hierdie wonderlike geloofswaarheid groter realiteit te gee, kan jy nou in gebed die HG persoonlik in jou binneste verwelkom. Verwelkom Hom doelbewus - en sê vir Hom dat jy nie een enkele klein deeltjie van jou lewe vir jouself alleen wil uithou nie. Sê vir Hom jy wil in elke vertrek van jou lewenshuis volkome eerlik en ontvanklik met Hom verkeer. Stel jouself oop vir alles wat Hy jou wil leer – en verwag dat Hy jou sal lei en sal toerus om die dinge te kan doen wat jy vir die Here se kerk en koninkryk moet doen.
Wanneer jy op hierdie punt gekom het, het jy miskien 'n wonderlike gevoel ervaar. Jy sou hierdie belewenis van vreugde, vrede en verligting kon beskou as die doop met of die ontvang van die Heilige Gees. Maar eintlik was Hy al vroeër as dit in jou hart aan die werk. Dit is Hy wat jou vir hierdie groot stap in jou lewe voorberei het. Hy is die outeur van jou nuwe geestelike lewe. In hierdie toestand sal dit vir jou baie maklik wees om vir jou dierbares en vriende te gaan vertel wat met jou gebeur het. Doen dit met die grootste vrymoedigheid. So begin jy om aan God die eer vir jou verlossing te gee!
Aan die anderkant: miskien het jy nie eintlik iets besonders gevoel toe jy jou geloofsoorgawe aan God gemaak het nie. Jy het dit slegs as 'n geloofsdaad ervaar - 'n formele daad van selfoorgawe aan God. Die feit dat jy nie buitengewone gevoelens ervaar het nie, maak egter nie jou oorgawe aan God minder geldig nie. Dit beteken ook nie dat jy nie die Heilige Gees in jou binneste ontvang het nie. Beskou sy inwoning in jou binneste as 'n feit - net soos jou geloofsoorgawe aan God 'n feit is. Onthou altyd: Waar geloof is, daar is die Heilige Gees. Dit is Hy wat geloof in ons wakkermaak en aan die gang hou. Geloofsvertroue is soos 'n elektriese stroom wat deur die Heilige Gees aan die gang gehou word soos deur 'n kragopwekker. Solank daar geloof in jou lewe funksioneer, kan jy weet dat die Heilige Gees in jou lewe werksaam is. Jy het Hom as God se gawe ontvang. Deurdat God sy HG in jou laat woon, maak Hy seker dat jy bewaar word vir die ewige lewe. Die HG beseël jou met die oog op die groot verlossingsdag sê Efesiërs 1:13,14.
Sorg dus dat jou lewe ten volle onder sy beheer gestel word. Wees onder alle omstandighede aan Hom gehoorsaam. Só mag daar soms situasies ontstaan waarin jy buitengewone gevoelservarings beleef en op buitengewone maniere deur Hom gebruik word. Ons noem dit ervarings van "vervulling met die Heilige Gees". Jy sal daarop moet konsentreer om deurlopend van sy teenwoordigheid bewus te bly. Maat dit 'n basiese uitgangspunt waarvolgens jy lewe. Hou gedurig met sy aanspraak op jou lewe rekening – en bly met Hom in gesprek oor alles.
Ek moet uit dankbaarheid vir my verlossing my hele lewe onder die heerskappy van God en Jesus Christus stel - en Hom gehoorsaam en as dissipel volg
Ons moet begryp dat sondevergifnis en vryspraak net die een helfte van geloofsoorgawe aan God behels. Wie 'n gelowige christen word, tree egter toe tot 'n nuwe/herstelde verhouding met God. Geloof is dus 'n verhouding met God. Geloof is nie net 'n ingesteldheid of geestesaktiwiteit wat mens (soms) toepas of beoefen nie. Dis nie net 'n manier van kyk na die lewe nie. Geloof verbind jou direk aan God - dit stel jou in 'n verhouding met God. Die band tussen jou en God ontstaan deur geloof - en is 'n baie sterk band: dis 'n liefdesband, 'n vriendskapsband, 'n familieband - soos die band tussen man en vrou of ouer en kind. Daar ontstaan 'n onderlinge verstandhouding tussen jou en God. Julle onderneem sekere dinge teenoor mekaar. Julle hou gedurig met mekaar rekening. Daar is altyd kommunikasie en wisselwerking - soos in enige naby-verhouding. Selfs as jy dan in vergaderings is of sport beoefen of wat ook al doen, jy sal dit nou in die hoedanigheid van 'n christen-gelowige doen. Nêrens sal jy weer kan optree asof jy nie in hierdie besondere familieverhouding met God betrokke is nie. Jy is nou sy kind. Tydens jou geloofsbeslissing en -oorgawe aan God deur gebed sal dit dus goed wees om hiermee rekening te hou. Geloof is 'n lewende verhouding met God Self.
Hierdie verhouding is 'n besondere verhouding waaraan deurlopend gewerk moet word. God is nou jou Vader, jou Beskermer, jou Vriend. Maar Hy is ook nou jou Koning, jou Here, jou Baas. Baie mense hou nie genoeg hiermee rekening nie. Daarom word hulle gou laks en agtelosig in hulle verhouding met God. Daarom kom daar so min tereg van gehoorsaamheid en diens. Daarom dink hulle so maklik God is daar om hulle onthalwe. Maar dis juis ondersom – en dis belangrik om dit goed te verstaan!
Stel jouself dus in gebed doelbewus onder die heerskappy van God. Besef baie duidelik dat Hy van nou af ook jou Here en jou Baas sal wees. Aanvaar dat Hy van nou af gesag oor jou hele lewe het - nie net oor 'n stukkie daarvan nie. Onderneem in jou gebed om sy absolute Heerskap oor jou lewe te erken deur gehoorsaamheid en diens in sy kerk en koninkryk. Verseker Hom dat jy niks ooit van Hom sal terughou wat Hy van jou mag vra nie. Wy selfs jou hele persoonlikheid en al jou middele en besittings aan Hom toe. Ook jou tyd en geleenthede. Onderneem om 'n navolger en dissipel van Christus te wees wat in alle opsigte meer soos Hy wil word.
Hierdie soort gebed kan jy net bid as jy 'n diepe dankbaarheid in jou binneste ervaar dat God jou nou tot sy kind en erfgenaam aangeneem het. Hoe groter die dankbaarheid, hoe groter die toewyding en diens. Wy jouself as 'n lewende dankoffer aan God. Doen dit tydens hierdie gebed van geloofsoorgawe aan God. Doen dit ook in al jou latere gesprekke met God. Doen dit ook prakties in die wyse waarop jy 'n lewe van dankbaarheid lei daarna.
As daar nou een ding is wat baie mense nie besef wanneer hulle die dag 'n geloofsoorgawe aan die Here maak nie, dan is dit dat hulle hulleself aan die Here weggee. Hulle besef nie dat Hy meer as hulle Verlosser wil wees nie, maar wel ook hulle Here, hulle Eienaar, hulle Baas. Sy wil sal voortaan die rigsnoer in hulle lewe wees. Daarvoor sal hulle hulleself moet verloën – sodat Hy en sy Koninkryk altyd die eerste in hulle lewe sal wees. Dis om hierdie rede dat die Here Jesus ons daar in Lukas 14:28 waarsku dat ons die koste van dissipelskap vooraf moet bereken. Die Here wil nie dissipels hê wat ondeurdagte besluite neem – en Hom dan verlaat wanneer dit vir hulle ongerieflik of gevaarlik raak om Hom te volg nie. Wie hom/haarself in geloof aan die Here verbind, moet besef dat dit 'n verbintenis tot 'n lewe van gemeenskap, diens en getuienis sal behels. Wie nie hiermee rekening hou nie, kan baie maklik as 'n geestelike misgeboorte opeindig en in die geloof skipbreuk ly. Geloof is 'n verhouding met die Here, 'n vriendskapsverhouding waaraan deurlopend gewerk moet word. Maar die Here is meer as jou Vriend of Hemelse Vader – Hy is jou Here, jou Baas. Besef dit van dag een af. Soek gedurig sy teenwoordigheid op - en onderwerp jou gedurig aan sy gesag.
Dit mag alles baie ingewikkeld klink, maar eintlik is dit 'n baie natuurlike en eenvoudige proses. Ek hoop dat u met hierdie verstaansraamwerk die vloei van 'n geloofsbeslissing vir Christus 'n bietjie beter sal verstaan, sodat u ander mense deur geloofsoorgawes aan die Here sal kan begelei. Of as u self geloofsvertwyfeling ervaar het, dat u nou aan die hand van hierdie raamwerkie u geloofsoorgawe aan die Here sal kan vasmaak – om die vreugde van geloofsekerheid te kan geniet. En as u enigsins oor hierdie saak van geloofsoorgawe en sekerheid wil praat – neem asseblief die vrymoedigheid om met enige van die leraars of ander geestelik-ryp lidmate te gesels. U is altyd baie welkom. Dis waarom ons hier is!