PressReader - Oudtshoorn Courant: 2018-11-23 - Le­gen­de dien ge­meen­skap 30 jaar
Le­gen­de dien ge­meen­skap 30 jaar
Mor­nay T­hys­se, be­ken­de brand­weer­man en slang­van­ger van Oudts­hoorn, het die week sy 30ste jaar in diens van die mu­ni­si­pa­li­teit ge­vier.
T­hys­se het 30 jaar ge­le­de by die mu­ni­si­pa­li­teit as klerk be­gin werk en drie jaar la­ter het is hy as brand­weer­man aan­ge­stel.
In sy 27 jaar as brand­weer­man en red­dings­wer­ker het hy hon­der­de men­se, in wat waar­skyn­lik hul sleg­ste tye was, ge­help en baie van hul­le se le­wens ge­red ter­wyl hy vrees­loos bran­den­de ge­boue bin­ne­ge­gaan het en men­se uit mo­tor­wrak­ke ge­sny het. Maar, hy be­skou hom­self nie as ‘n held nie.
“Ek dien die ge­meen­skap. Dit is my werk. Om met so­veel mens­lik­heid as moont­lik el­ke per­soon te help is die be­lang­rik­ste ding wat ek op daar­die sta­di­um moet doen.”
T­hys­se sê hy is ook nie al­leen ver­ant­woor­de­lik vir dit wat hy in sy werk ver­mag het nie.
“Ek werk saam met ‘n won­der­li­ke span. El­ke brand­weer­man en el­ke pa­ra­me­di­kus is saam met my ver­ant­woor­de­lik vir el­ke per­soon wat ge­red word. Ek kan eer­lik nie sê dat ek dit op my eie doen nie.”
Vol­gens T­hys­se het hy as kind saam met ‘n vriend van hom, wie se pa ‘n brand­weer­man was, by die sta­sie gaan speel.
“Ons het op al die trok­ke ge­klim en die si­re­nes aan­ge­sit. Ons het som­mer ‘n lek­ker ge­raas ge­maak. Brand­weer­man-wees was eint­lik, maar wat ek wou doen,” ver­tel hy.
Sy mees vrees­aan­ja­en­de oom­blik was toe hy na die aard­be­wing in 2016 in­spek­sie in die Kan­go-grot­te moes gaan doen.
“Ek het nie wa­ter of e­nig­iets by my ge­had nie. Ek moes in die grot­te in­gaan en al waar­aan ek kon dink was dat daar moont­lik ‘n twee­de aard­be­wing kan wees en dat die he­le grot dalk op my kon in­val. Ek moes soek vir kra­ke en ge­vaar­so­nes in die grot­te.”
Dit is ook in die grot­te waar hy on­ge­veer drie jaar ge­le­de sy lang­ste red­dings­po­ging er­vaar het toe ‘n be­soe­ker in een van die smal sple­te op die a­von­tuur­roe­te vas­ge­sit het.
“Men­se wat die­per in die grot was, was vas­ge­keer en dit het ons ‘n vol­le twaalf ure ge­neem om haar uit te haal.”
Men­se wat op to­ne­le sterf is vir hom die erg­ste.
“Ver­al wan­neer ou­ers of kin­ders sterf. Jy pro­beer jou bes om al­mal te help en op daar­die sta­di­um kan mens nie vir ie­mand in ‘n mo­tor sê jou man of kind is reeds dood nie. Jy moet hul­le rus­tig en kalm hou. Jy pro­beer als in jou ver­moë om die be­seer­des te help. Ons is ook net men­se en al lyk dit nie al­tyd so nie raak sterf­tes ons nog steeds. Ons kan net nie per­soon­lik be­trok­ke raak nie.”
T­hys­se is ook al die af­ge­lo­pe 18 jaar die dorp se amp­te­li­ke slang­van­ger. “Daar was ‘n be­hoef­te vir so ‘n diens en toe maak ons ‘n plan. Ek lei ook van ons man­ne en vroue in diens op om dit te doen, maar al­mal is ook nou nie ewe lief vir slan­ge nie,” lag hy. ’n Groot deel van T­hys­se se werk is op­voe­ding van die ge­meen­skap.
“Men­se moet leer wat­ter slan­ge is ge­vaar­lik en wat­ter nie en wat om te doen as ‘n brand uit­breek. Om men­se te leer is so be­lang­rik want dit kan le­wens red.”
T­hys­se sê son­der sy vrou, Lu­cin­da, sou sy werk ook nie so mak­lik ge­wees het nie.
“Sy staan al­tyd by my en on­der­steun my in al­les wat ek doen. Daar­voor is ek on­ge­loof­lik dank­baar.”
Mur­ray-Way­ne Kon­nie, hoof van ramp­be­stuur, sê hy ken T­hys­se al 22 jaar.
“Ek het on­ge­loof­lik baie re­spek vir dit wat hy doen. Maak nie saak waar hy werk nie, hy gee al­tyd sy bes­te en werk hard. Ons dank hom vir sy diens wat so ge­trou le­wer.”
Mor­nay T­hys­se. Fo­to: Liezl vanNiekerk. INLAS: Mor­nay T­hys­se en sy vrou Lu­cin­da.