Sirkulatoriese afwykings - Bloedvate, are & amp; are - 2021
Chroniese bloedsomloopafwykings kan voorkom as 'n houer vernou of geblokkeer word. Ouer mense ly veral aan chroniese bloedsomloopstoornisse omdat die vaartuie met toenemende ouderdom elastisiteit verloor.
Onbelemmerde bloedvloeiing is belangrik omdat die weefsels en organe deur die bloed van suurstof en voedingstowwe voorsien word. As die bloedvloei belemmer word, word die weefsel daaragter nie meer voldoende van suurstof voorsien nie. Die toestand van onvoldoende bloedvloei of volledige verlies van bloedvloei na weefsels of organe word ischemie genoem. Terwyl die brein slegs 'n paar minute sonder suurstof kan oorleef, kan die niere en lewer 'n paar uur oorleef. Die rustende hart (bv. Kunsmatig stilgesit tydens 'n hartoperasie) oorleef die gebrek aan suurstof, selfs oor 'n paar uur. Ischemie kan egter lei tot seldood in die geval van onderaanbod en byvoorbeeld 'n lewensgevaarlike hartaanval of nierinfarksie veroorsaak.
As die bloedvloei in een gebied van die vaskulêre stelsel beperk of geblokkeer word, ly die aangetaste persoon aan bloedsomloopversteurings. Dit kan akuut (skielik) of chronies (baie stadig) wees. Sirkulatoriese afwykings kan oral in die liggaam voorkom. Chroniese bloedsomloopafwykings kom gereeld in die bene voor, minder gereeld in die arms of organe. Mans word meer gereeld aangetas as vroue.
Chroniese bloedsomloopafwykings kan verskeie oorsake hê. Progressiewe arteriosklerose ('verharding van die arteries') is dikwels die oorsaak van die simptome. Vaskulêre okklusie (embolisme), vaskulêre ontsteking (vaskulitis), vorming van bloedklonte in die slagaar, lae bloeddruk (arteriële hipotensie) en vaskulêre spasmas (krampe in die spiere van die bloedvate) kan onder andere ook lei tot bloedsomloopversteurings.
Simptoom van chroniese bloedsomloopafwykings
As daar akute sirkulasieversteurings is, verskyn ernstige simptome binne enkele minute. As die ekstremiteite byvoorbeeld deur die onderaanbod beïnvloed word, kan die gebrek aan suurstof onder meer lei tot polsverlies, pyn, bleekheid, verlies aan sensitiwiteit en gevoelloosheid, verlamming en skok. Sirkulasieversteurings ontwikkel meestal stadig (chronies), sodat daar oor 'n langer tydperk geen simptome is nie. Die klagtes verskyn dikwels slegs as daar reeds 'n ernstige siekte is.
Die hoofoorsaak van chroniese bloedsomloopversteurings is die colloquiale arteriosklerose. Dit lei tot afsettings aan die binnekant van die vate wat die bloed van die hart (arteries) vervoer. Dit verminder geleidelik die deursnee van die slagaar totdat die aangetaste gebied heeltemal geblokkeer is. Daar word geglo dat die kleinste beserings aan die binnewand van die vaartuig verantwoordelik is vir die feit dat die immuunverdediging van die liggaam ingewikkelde biochemiese prosesse insit en veroorsaak. As gevolg hiervan word bloedselle, bindweefsel, bloedlipiede en ook kalk neergelê as sogenaamde gedenkplate. Die afsettings kom gewoonlik voor op plekke in die vaskulêre stelsel waar die eenvormige bloedvloei versteur word en waar die vate vertak. Aangesien die liggaam 'n lang tyd op arteriosklerotiese okklusies kan reageer, kan die omliggende kleiner bloedvate aanvanklik die funksie van die vernoude slagaar oorneem en sogenaamde bypass-stroombane vorm. Slegs wanneer arteriosklerose baie vorder, ontwikkel diegene wat geraak word simptome wat dui op chroniese bloedsomloopversteurings.
Emolisme is 'n ander algemene oorsaak van bloedsomloopversteurings: materiaal wat met die bloed ingespoel is, verstop gewoonlik 'n nou houer. Die 'vaskulêre prop' kan bestaan ​​uit 'n bloedklont (trombose), vetdruppels, lugborrels of dele van 'n gewas. Die plek van oorsprong kan ver wees van waar die vaartuig geblokkeer is.
Vaskulêre inflammasie is minder gereeld die oorsaak van bloedsomloopafwykings. Dan lei outo-immunologiese prosesse gewoonlik tot simptome waarin die immuunstelsel teen u eie liggaam gerig is.
Sirkulatoriese afwykings in die arms, bene en vingers
Perifere arteriële okklusiewe siekte (PAD), soms ook chroniese arteriële okklusiewe siekte (AVK) genoem, bevat 'n kliniese beeld waarin lyers ly aan chroniese bloedsomloopafwykings in die ledemate. Die bene word gereeld aangetas. Die simptome, wat afhang van die stadium van die siekte, is onder meer ernstige pyn, sodat diegene wat geraak word, gereeld na 'n paar meter moet stop voordat hulle kan voortgaan. Die siekte word dus ook gewoonlik 'vensterversiekte' genoem, omdat die gereelde onderbrekings in die loop 'n indruk skep van venster-inkopies.
Die oorsaak van PAD is 'n stenose (vernouing) of okklusie (okklusie) van die are wat verantwoordelik is vir die verskaffing van die ledemate. Die hoofslagaar kan ook geraak word, hoewel selde. Die meeste PAVK word voorafgegaan deur arteriosklerose, waarvan die simptome wissel van vryheid van klagtes en geringe probleme om te loop tot weefselekrose wat amputasie benodig.
Terwyl diegene wat geraak word aanvanklik geen klagtes het nie weens die veranderinge in die vate, kom dit later in die loop van die siekte voor, veral onder spanning, soos om te loop, en bedaar dit weer in rus. As die okklusiewe siekte vorder, kan die soms erge pyn ook opgemerk word in rus, as jy gaan lê en as die bene opgelig word. Baie lyers het minder swaartekragverwante ongemak as hulle sit as gevolg van die verbeterde bloedsomloop. In die laaste stadium van die siekte kom daar reeds weefselskade voor, wat kan lei tot die sogenaamde roker se been.
'N Ander kliniese beeld wat met bloedsomloopversteurings geassosieer word, is Raynaud-sindroom (Raynaud-siekte). Die vingers of tone se vate kramp weens eksterne invloede soos koue of spanning. Aanvanklik lyk die aangetaste gebiede wit, dan blouerig en uiteindelik rooierig as hulle weer van bloed voorsien word. Die meeste vroulike lyers kla selde van pyn. Sirkulatoriese afwykings van die vingers kan egter ook ander siektes aandui, soos outo-immuun siektes waarin die immuunstelsel die liggaam se eie weefsel aanval.
Sirkulatoriese afwykings in die organe
Die organe kan ook beïnvloed word deur chroniese bloedsomloopafwykings. As die hartspier nie meer voldoende van bloed voorsien word nie as gevolg van verstrengde koronêre arteries (kransslagare), is daar hartkwale. As gevolg van die gevolglike tekort aan suurstof, ervaar lyers ook die gevoel van "borsdigtheid" en pyn op die bors (angina pectoris). Gewoonlik verdwyn die pyn na enkele minute, hetsy alleen of na die bereiding van 'n nitro-middel. As die pyn egter aanhou, kan dit 'n aanduiding wees van 'n hartaanval. Koronêre arteriesiekte is die grootste oorsaak van dood in geïndustrialiseerde lande. As 'n vermoedelike swak sirkulasie van die hartspier of ooreenstemmende simptome vermoed word, moet 'n dokter onmiddellik geraadpleeg word.
Die slagare van die ingewande kan ook vernou of gesluit word, sodat chroniese bloedsomloopafwykings kan ontwikkel in die konteks van viscerale arteriële insuffisiëntie. Mense kla dikwels van buikpyn nadat hulle geëet het. Daarbenewens lei die simptome tot anorexia, sodat pasiënte vinnig gewig verloor (angina intestinalis). Meer selde kan 'n akute sluiting veroorsaak word deur 'n bloedstolsel wat lewensgevaarlik is. Benewens konstruksiepyn, kom meestal naarheid en braking, sowel as die eerste tekens van skok, voor. In die verdere verloop verbeter die simptome dikwels, maar die algemene toestand van die pasiënt word vererger totdat uiteindelik dermverlamming en peritonitis ontwikkel. Die dermweefsel sterf.
Risikofaktore vir bloedsomloopversteurings sluit in hoë bloeddruk, vetsug, diabetes mellitus (diabetes), vetmetabolisme versteurings of verhoogde bloedlipiedvlakke, rook en 'n gebrek aan oefening. As daar geen onderliggende siekte is nie, is sirkulasieversteurings meestal te wyte aan 'n ongesonde leefstyl. Dit is dus nie verbasend nie dat bloedsomloopversteurings wydverspreid voorkom, veral in geïndustrialiseerde lande, waar beide 'n hoë-vet dieet en nikotienverbruik algemeen voorkom. As daar ook nie sportaktiwiteite is nie, ly baie mense aan die algemene siekte.
Om sirkulasieversteurings te voorkom, beveel dokters aan om nikotien op te gee en genoeg oefening te kry. 'N Gebalanseerde, gesonde dieet, soos die Mediterreense dieet, word ook aanbeveel. Voedsel wat die bloedsomloop bevorder, sluit knoffel, gemmer, granaatjie en vis met 'n vet vet soos salm en makriel in.
'N Aanvanklike, voorlopige diagnose van chroniese bloedsomloopstoornisse is dikwels moontlik al vanaf die eerste ondersoek, aangesien tipiese simptome gewoonlik voorkom. Die dokter vra eers vrae oor die mediese geskiedenis en die voorkoms van die simptome. Vervolgens kom verskillende ondersoeke ter bevordering van 'n gedifferensieerde diagnose ter sprake. 'N Bloeddrukmeting op albei arms kan dui op 'n verandering in die bloedvat as die waardes aansienlik verskil. Verder kan sogenaamde provokasietoetse uitgevoer word, waarin die dokter bewegingstoetse gebruik om te toets of die bloedsomloopstoornisse deur sekere bewegings of vragte veroorsaak kan word. Op hierdie manier kan u byvoorbeeld uitsprake maak oor die erns.
In die Doppler-sonografie, wat ook gebruik word vir bloedsomloopafwykings in die ledemate, word die sistoliese bloeddruk op beide enkels en bo-arms gemeet nadat die pasiënt 15 minute lank gerus het. Die dokter kan die sogenaamde enkelarmindeks (Doppler-indeks) gebruik om vas te stel of daar 'n bloedsomloopversteuring is. Op soortgelyke wyse word ossillografie met behulp van pols-volume-krommes gebruik vir diagnose.
As dit reeds duidelik is dat die behandeling van die bloedsomloopversteurings deur chirurgie uitgevoer word, kan angiografie uitgevoer word, waarin die aangetaste arteries noukeuriger ondersoek kan word. Die ondersoek kan egter newe-effekte hê, soos gevolglike bloeding. Verdere ondersoeke kan ook nodig wees.
In beginsel moet bloedsomloopafwykings deur 'n dokter ondersoek word. In die geval van akute vaskulêre okklusie, moet daar onmiddellik opgetree word, aangesien die lewe van die pasiënt bedreig kan word, soos 'n hartaanval.
In die geval van bloedsomloopafwykings, word die terapie gewoonlik met medikasie uitgevoer, afhangende van die oorsaak. Die sogenaamde bloedplaatjie-aggregasie-remmers verbeter die vloei-eienskappe van die bloed. Bloedsirkulasie kan ook ondersteun word met prostaglandiene, wat 'n vasodilaterende effek het. Medikasie kan ook gebruik word om relatief vars klonte op te los. Laastens, maar nie die minste nie, kan pynverligters ook nodig wees vir mense met 'n swak sirkulasie.
In sommige gevalle is chirurgie onvermydelik, byvoorbeeld as dele van die ingewande reeds dood is as die derm arteries gesluit is. Een van die makliker prosedures wat gewoonlik onder lokale verdowing uitgevoer word, is die chirurgiese verwydering van 'n bloedprofessor. Dit kan ook nodig wees om die afsettings uit 'n geblokkeerde vaartuig te verwyder of om 'n "omseil" tydens 'n operasie uit te voer. As die arms en bene swak sirkulasie het, kan die amputasie nodig wees, byvoorbeeld in die geval van 'n roker se been.
Naturopatie vir bloedsomloopafwykings
Sirkulasieversteurings kan gereeld behandel word met maatreëls om die sirkulasie te stimuleer. Bewegingsterapie en Kneipp-behandelings, wat dikwels baie effektief is, kom hier ter sprake. Akupunktuur kan geskik wees vir pynverligting. In die omgewing van Kneipp-hidroterapie het die wisselende armbad homself byvoorbeeld bewys. Daarvoor benodig u twee groot bakkies of bakke (of 'n tweedelige wasbak) wat u een keer met ten minste 36 grade warm water en onder 18 grade koue water vul. Sit nou en hou u arms eers vyf minute in die warm swembad en dan vir tien sekondes in die koue swembad. Herhaal dan die proses een keer. Na gebruik word die arms gestroop en saggies beweeg om dit weer op te warm.
In die beginfase van bloedsomloopafwykings kan homeopatie belowend wees. Afhangend van die klagtes, word Abrotanum (vee-suiker), Tabacum (tabak), Espeletia grandiflora, Secale cornutum (ergot) en Creosotum (beukhout teer) gebruik. Kruie medisyne met uittreksels vir perdekastanje kan ook baie nuttig wees vir bloedsomloop. (AG)
Erwin Duits; Herbert Ehringer: Sirkulatoriese afwykings, meetmetodologie en farmakoterapie (Raubasin): internasionale simposium 5 tot 7 Desember 1968, Schattauer, 1970
Bernd L. P. Luther: Intestinale bloedsomloopafwykings, Steinkopff Verlag, 2001
Cem cetin; Iris Baumgartner: "Die perifere arteriële okklusiewe siekte", in: Swiss Medical Forum, Jaargang 4, 2004, medicalforum.ch
Pschyrembel Online: www.pschyrembel.de (toegang: 20 Augustus 2019), bloedsomloopversteuring
K. Witte; C. Haller: "Aterosklerose en bloedsomloopstoornisse", in: Farmakoterapie, Springer, 2004, Springer Link