Sy tref hom met ’n dolk in sy rug op die kantoortafel agter haar aan en skakel dan die polisie. Maar by nadere aanskoue van die bloeiende baas, word sy oudergewoonte flou.
“Dis nie ’n tipiese slapstick-komedie nie. Niemand gooi iemand anders met ’n pastei nie. Die humor en snaakse insidente is toevallig. En die karakters eg – mense wat werklik kan bestaan.”