Noorweë | Alta Cloete
Category Archives: Noorweë
Sewe-en-twintig jaar gelede het ek met my eersgeborene in die stootwaentjie om die blok begin stap – net om uit die huis te kom. Vandag sit hy yslik groot en selfstandig in Noorwee. En sy ma stap steeds.
Hiervoor het wel raad:
Eerstens – Doen dit soggens vroeg, voor werk. Dan gebruik jy tyd wat jy in elk geval in die bed sou deurgebring het.
En tweedens – Kry 'n maat. Verkieslik 'n sterk, manlike maat. Of 'n hond. Maar nie 'n hond wat jou rondsleep deur die strate nie, 'n opgevoede hond wat mooi langs jou stap en aangename geselskap (soms beter as 'n mens?) is en boonop 'n beskermer/afskrikmiddel.
Dinsdag, 17/08/2010 uit Noorwee: Op hierdie toggie in die buiteland het ek weer eens agtergekom wat 'n positiewe effek dit op my het om my een voet herhaaldelik voor die ander te sit … Ja, doodgewone stap.
Dis die goedkoopste manier om enige nuwe plek te verken.
Dis die manier waarop jy die naaste aan die mense rondom jou kom.
Jy kan die geure en kleure en klanke eerstehands ervaar.
Jy kan daarop reageer as jy wil – of jy kan swyg en aanstap en maak of jy niks gewaar nie. (Terwyl jou antennatjies in werklikheid oortyd werk).
Stap maak ongelukkig nie juis maer nie (behalwe as jy dit regtig vreeslik ernstig opneem), maar dit help beslis keer dat die vetjies nie te vinnig aanpak nie. En dit maak 'n mens definitief fiks genoeg om die lewe te geniet en beweeglik te bly wanneer die jare begin aanstap (no pun intended!).
Daai ou storie van die endorfiene is definitief ook waar – die meeste buie verdamp vinnig voor 'n lekker energieke stapsessie, verkieslik op 'n mooi plek. Waarvan ons mos in SA genoeg het – net jammer die veiligheid is nie meer daar nie. En dis wat vir my die heerlikste is hier – ek stap op tye en plekke waar ek nooit in SA sou gekom het nie. En nee, nie die rooiligbuurt nie – eenvoudig in stappaadjies in die woude. Daar is vir my min lekkerder dinge.
Posted by Alta Cloete op 23/08/2011 in Beveg depressie, Gesondheid, Noorweë, Stap, Suid-Afrika
Die ondenkbare gebeur so af en toe
Ja, ek verwys na die titel van die fantastiese speurverhaal deur Isa Konrad (sien bespreking onder Boeke om te onthou), maar veral na die onlangse tragedie in Noorweë.
Die tragedie het my diep getref. Verrassend diep. En ek het begin wonder hoekom. Hier is 'n paar redes.
Eerstens omdat my kind daar bly, al was hy ver van die gebeure. Dis verstommend hoe selfsugtig 'n Read the rest of this entry »