Emilia - perfeksie van vurige bloeiwyses * Oor plante
Emilia word dikwels een van die mees wispelturige pamflette genoem. In die verkeerde omgewing, met 'n sorgelose landing, kan Emilia nie net eenvoudig lyk nie, maar ook soos 'n onkruid lyk. Maar, aan die ander kant, in komposisies waar hierdie spesiale jaarboek by die kleurkonsep aansluit en met die regte vennote gekombineer word, sal emilia een van die skouspelagtigste aksente word. Die bloeiwyses van Emilia met digte terryke hang in die lug, bied oorspronklikheid en waaghalsige inkontinensie aan vervelige ensembles.
Stygende bloeiwyses en lugagtige bosse
Emilia is nie maklik om te verstaan ​​nie. Miskien was die hele rede een van die wilde plantsoorte, selfs in ons land wat gereeld in die vorm van onkruid voorkom. Plante met dun lote, klein lila blomme en blare wat baie soortgelyk is aan saailistel, gee tuiniers baie probleme. Maar kulturele emilie - plante is baie dankbaar. En glad nie aggressief nie. Verder: selfs vandag, as dit moeilik is om die keuse van ongewone plante te verras, bly hulle 'n eksotiese nuuskierigheid inheems aan Indië, wat moeilik is om aan gewoond te raak.
Emilia (Emilia) - een van die mees verteenwoordigende vlieëniers van die Astrov-familie (Asteraceae) In die geslag van hierdie skoonhede is daar ongeveer 110 spesies plante, en nie almal is eenjariges nie. Maar dit was net 'n enkele seisoenale, nie-rypbestande en langblomspesie wat hierdie plant as 'n sierplant verheerlik het. Gebruik slegs tuinbou en blomkuns Emilia is helderrooi (Emilia coccinea).
Emilia helderrooi kan as 'n medium-grootte pamflet geplaas word. Dit bereik 'n hoogte van slegs 40-60 cm en groei in die vorm van 'n elegante, byna broos bos, wat glad nie massief lyk nie en meer pragtige vennote bevoordeel. Die blare is donker, blink, groei nie deur lote nie, maar word in 'n basale roset versamel. U sien die plant se blare net van naby af, terwyl u in die verte slegs lugagtige, gewiglose, fynste en kaal lote sien wat net in die boonste deel vertak. Elke tak van die emilia-peduncle is bekroon met 'n donsige bloeiwyse wat lyk of dit in die lug styg. Dikker borrie lyk soos klein pompons van 'n bloeiwyse effens verwelk en lyk bont. In deursnee is die bloeiwyses beperk tot 'n beskeie 1,5 cm, maar dit voorkom nie dat hulle baie pakkend is nie.
Emilia blom baie lank. Sedert die einde van Junie, die hele somer op die bosse, kan u dieselfde aantal bloeiwyses waarneem, wat nie deur nuwes vervang word nie. Die blom van emilie duur tot ryp.
Emilia se kleurpalet bevat slegs velle skakerings: geel, rooi en oranje kleure word in die plant met versadigde, helder variasies aangebied. Emilia word meestal aangetref met 'n baksteentoon van bloeiwyses, maar helderder toon ook eksoties.
Emilia-setperke is nie net baie mooi nie, maar ook eetbaar. Die blare kan gebruik word soos enige tuingroen of kruie.
Die gebruik van emilia in dekoratiewe tuinmaak
Emilia is een van die mees onderskatte strooibiljette met 'n buitengewoon smal palet van ontwerpgebruike. Inderdaad, vir Emilia om haar skoonheid te openbaar, sal sy 'n geskikte omgewing benodig, die regte plek in die komposisies.
Hierdie strooibiljet kan in die ontwerp gebruik word:
gemengde komposisies met gevarieerde kleure;
in ensembles met die fokus op die vurige palet, maar in die geselskap van dekoratiewe sagtevrugteplante;
op blombeddings met massiewe, groot gordyne van meerjariges, wat lugligtheid moet bring;
as 'n oorspronklike, eksotiese element van 'n Moorse grasperk;
as snygewas (vereis dat die ente van die lote in kookwater verbrand of verlaag word om die melksap te verdik, wat die plant baie aktief vrystel).
Die beste vennote vir Emilia: valk, kelkblomwortels, korstmos, gravilate, duizendblad, pêrelmossel, verbena
Emilia is 'n sonliefhebber. Op skaduagtige gebiede sal sy oorleef, maar as dit bloei, sal dit waarskynlik soortgelyk aan haar onkruid wees as 'n luukse eksotiese tuin. Om die ongewone voorkoms van hierdie somer te geniet, om te verstaan ​​hoekom dit onder die oorspronklikste tuingewasse geplaas is, moet u slegs helder en beter, helder verligte gebiede kies. Een van die nadele van emilia is lae windweerstand. Die bosse van die plant verval, val uitmekaar, die lote gaan lê as die werf nie voldoende beskerm word teen aktiewe lugstrome nie. Daarom is dit beter om op sulke plekke in die tuin waarin daar geen konsepte is nie, 'n plek vir emilia te kies. Maar dan is hierdie kultuur nie eers bang vir hewige hitte nie.
Grondseleksie beïnvloed direk die vorm van groei van emilie. Op hoë gehalte en vrugbare, los tuingrond groei dit in groot, skouspelagtige, netjiese en hoë bosse. Hoe armer die grond, hoe eleganter en laer is die emilia. Maar selfs in haglike omstandighede sal sy steeds mooi wees. Die enigste ding wat emilia nie kan verduur nie, is nat, moerasagtige grond.
Dit is skaars die enigste strooibiljet wat op geen ouderdom bang is vir oorplantings nie. Selfs in die middel van die blom kan die luukse emilie saam met die blomme maklik opgegrawe word en na 'n nuwe werf oorgeplaas word. Of verander byvoorbeeld die oop grond na 'n houerkultuur.
Tuin Emilia Care
Die grootste voordeel van emilia is gemaklike versorging. Dit is nie net minimaal nie, maar kom neer op slegs enkele prosedures per jaar. Emilia-water is nie nodig nie. Dit behoort tot droogteverdraagsame spesies. Slegs as die reënval en temperatuur baie ekstreme is, kan hierdie krummel natgemaak word om die bloeitydperk te behou.
Voedingstowwe vir volkleur emilia is ook minimaal. Die eerste toediening van die plant word presies 'n week nadat die saailinge verdunn is, toegedien, en die plante met 'n standaard dosis vol minerale bemestingstowwe natgemaak. In die toekoms is hierdie somer tevrede met een enkele topbedekking per seisoen, selfs op die swakste gronde. Kompleks minerale kunsmisstowwe in 'n standaard dosis vir emilie word op die vrugstadium toegedien, in afwagting van die blomvorming self.
Die enigste probleem wat emilie kan opduik, is die stryd teen slakke. Hulle hou van hierdie gewiglose plant, hulle neem vinnig die groen beset en behandel bosse. Peste kan beheer word deur valle of om die grond te dek. Siektes by emilie kom prakties nie voor nie (met die uitsondering van gevalle van uiterste skending van die groeitoestande).
Voortplanting van Emilia uit Saad
Emilia kan slegs deur sade voortgeplant word, terwyl die plant geskik is om saailinge te kweek, en om direk op die plek van verbouing te saai.
Emilia-sade word middel Mei in oop grond gesaai. Saai kan gereeld gedoen word, maar dit is beter om sade met 'n hoë ontkiemingsgraad minder gereeld te strooi om verlies aan aanplantings tydens verdunning te voorkom. Dit is nie nodig om die sade te verdiep nie, dit is voldoende om dit met 'n diepte van 1-2 cm langs die groewe te strooi. Ontkieming duur gewoonlik ongeveer 1 week. As die saailinge verdik is, moet u tussen 15 en 20 cm tussen plante verdun word.
Saailinge word vroeër, in April, gesaai. Saai kan in enige los en voedsame ondergrond uitgevoer word, verkieslik nie in klein nie, maar in groot houers. Vir die ontkieming van emilie is dit slegs nodig om die sade met glas of film te bedek en 'n standaard kamertemperatuur te verseker. Lote groei vinnig, nadat die tweede blare verskyn, kan dit in individuele houers geplant word. Saailinge in oop grond word eers aan die einde van Mei gedoen.