Wanneer ‘n mens die Bybel lees, dan sal hy baie gou agterkom dat daar een Sentrale Persoon daarin op die voorgrond tree, en dit is Jesus van Násaret, die Christus, soos dit uit die Grieks vertaal word, of die Messias, soos uit die Hebreeus. Dit is so in beide die Ou en die Nuwe Testament.
Die verskriklikste en mees verwoestende feit in die ganse heelal, is sonde. Dit het die aard en die natuur van die mens omgekeer, en sy innerlike vrede verwoes. Dit het hom van sy adel beroof, en hom ‘n slaaf van die duiwel gemaak.
Hy sou ‘n mens moes kom word en tog ook GOD wees om beide die mens en God weer bymekaar te bring. Hy sou moes kom worstel met die sonde en Satan, die sielevyand van die mens verslaan. Hy sou moes kom en die bande losmaak en die gevangenes vrylaat deur ‘n prys te betaal - en daardie prys sou Jesus se eie bloed wees.
Hierdie Jesus van Násaret het aan die Kruis van Gólgota gesterf vir die sonde van die wêreld, op die derde dag het Hy opgestaan, opgevaar na die Hemel om te gaan sit aan die regterhand van God, vanwaar Hy spoedig weer sal terugkeer na hierdie aarde om vir ‘n duisend jaar te regeer en selfs die natuur terug te bring na sy toestand soos dit was in die paradys.
Die NT is die enigste oorspronklike verslag van die bestaan en lering van Jesus die Christus. Het Jesus van Násaret waarlik daarop aanspraak gemaak dat Hy God, geopenbaar in die vlees, was, soos die Christendom dit oor die algemeen huldig? Kon dit nie miskien wees dat Hy net die een was wat spesiaal deur God gestuur was, maar nie God self nie? Was Hy die Goddelike ongeskape tweede Persoon van ‘n Ewige Godheid, of was Hy die hoogste geskape wese, nie gelyk met God nie, maar ondergeskik aan God, alhoewel Hy ‘n verhewe posisie saam met Hom beklee?
Alleen die Heilige Gees self, onder Wie se inspirasie die Bybel geskryf is, sal vir ons die saak kan verklaar, want ons moet ons beskouing op die Heilige Skrif alleen laat berus.
Vir sy korrekte verklaring moet ‘n Skrifgedeelte in die lig van sy verband beskou word, en in die lig van ander Skrifte wat oor dieselfde tema handel; doen ons dit nie, kan ons uit die Bybel uithaal wat ons wil.
Wanneer ons begin soek na wie Hy werklik is, moet ons verwag dat die OT vir ons die pad sal aanwys wat sal lei na die waarheid en ons gemoed sal voorberei vir die voller openbaring wat sal volg.
g) En aan Manóag en - sy vrou, die ouers van Simson wat “met hulle aangesig op die grond geval het ... “En Manóag sê vir sy vrou: Ons sal sekerlik sterwe, omdat ons God gesien het” - (Rigters 13:20,22).
Hierdie voorvalle uit die Geskiedenis van die OT moet baie belangrike vrae in die gedagtes van denkende mense laat opkom! Dit is baie duidelik dat hierdie Godvresende mense oorstelp was van vrees want hulle was oortuig dat hulle God gesien het. Hulle het van hulle oortuiging getuig, en die Skrif bevestig dit sonder om dit te verklaar. Sommige het geglo dat hulle gaan sterf, en was verbaas toe dit nie gebeur het nie. Maar hulle verligting toe hulle gespaar gebly het, het nie hulle oortuiging verminder dat hulle werklik God gesien het nie, of hulle verbasing oor hoe dit kon gebeur het dat hulle Hom gesien het en tog nog aan die lewe gebly het.
As hulle dan God nie gesien het nie, waarom sê die Skrif dat hulle Hom gesien het? En as hulle God gesien het, waarom het hulle nie gesterf nie, volgens Exodus 33:20? Waarom word die Een wat aan Gideon verskyn het, die een oomblik beskryf as die Engel van die HERE (JHWH), en dan die volgende oomblik as die HERE (JHWH) self? Of ook, waarom vind ons die ou aartsvader Jakob dat hy aan die eenkant vir God gelykstel aan die Engel wat hom verlos het, en dan weer aan die anderkant, toe hy die seuns van Josef geseën het, sê in:
Die persoon van Jesus van Násaret wat die Christus (Messías) is, gee vir ons die enigste oplossing vir hierdie raaisel van die skynbare verskynsels
van God in die OT in die persoon van hierdie geheimsinnige Engel van die Verbond. Hy is die Persoon wat in die begin by God was - (Joh. 1:2) en Sy heerlikheid gedeel het voordat die wêreld was - (Joh. 17:5).