Derde Sondag van Paastyd - Missio
Die tekste vir vandag handel oor die verlossing deur Jesus Christus en die praktiese gevolge daarvan in gelowiges se lewe. Die Emmausgangers se harte het warm geword. Hulle oë is geopen en hulle het Jesus herken. Ander het tot bekering gekom, is gedoop en vervul met die Heilige Gees. Hulle het mekaar intens liefgekry en God aangeroep en Hom aanbid. Hulle was in verwondering oor sy almag en sy genade. In vandag se erediens kan lidmate oorweldig word deur God se geduld en liefde vir ons. Dit bring nuwe lof op ons lippe en liefde vir die Here en alle mense.
14Toe staan Petrus saam met die elf ander apostels op en onder leiding van die Heilige Gees spreek hy die mense toe: "Jode en julle almal wat in Jerusalem woon, ek moet vir julle verduidelik wat gebeur het. Luister na wat ek gaan sê:
24Die Skrif sê:
dít bly vir ewig." b
13Op dieselfde dag was twee van hulle op pad na 'n dorpie met die naam Emmaus, twaalf kilometer van Jerusalem af. 14Hulle was in gesprek met mekaar oor al hierdie dinge wat gebeur het. 15Terwyl hulle so gesels en gedagtes wissel, het Jesus self nader gekom en met hulle saamgeloop, 16maar hulle oë is verhinder om Hom te herken. 17Hy vra hulle toe: "Wat is dit wat julle so ernstig met mekaar loop en bespreek?"
Wet: 1 Petrus 1:17-23
Skuldbelydenis Litanie ahv Ps 71
Vryspraak: Efesiërs 2:8-10
Loflied 415 "Jesus leef en ons met Hom vs 1,2,3"
Seën: Numeri 6 BDV
V; By U, Here, skuil ek,
G: laat my tog nooit teleurgestel staan nie!
V: Red my en bevry my,
G: Luister tog na my en help my!
V: Wees vir my 'n rots om na toe te vlug,
wat U tot my redding beskik het, want
G: U is my rots en my vesting.
V: U, Here, U is my hoop,
G: op U, Here, het ek van jongs af vertrou.
V: U is my hulp van my geboorte af,
G: U loof ek gedurigdeur.
Vandag se fokusteks vertel hoedat Jesus na sy opstanding aan 2 mense verskyn het wat Hom aanvanklik nie herken het nie. Jesus se opstanding uit die dood is baie belangrik vir gelowiges. En die Bybel beskrywe 'n paar geleenthede waar Jesus hom na sy dood aan mense openbaar het.
Volgens die opstandingsverhale in die evangelies het Jesus verskyn aan
saam met die ander Maria
met Maria, die moeder van Jakobus en Salomé
met Johanna, die moeder van Jakobus en die ander vrou
Simon Petrus (ook 1 Korintiërs 15:5)
die dissipels (ook Handelinge 1:6-11)
Kleopas en die ander volgeling van Jesus (Emmausgangers)
vyfhonderd (500) volgelinge tegelyk (1 Korintiërs 15:6)
Paulus (Handelinge 9)
Kyk of jy van hierdie name in die tabel kan herken- die name kan in enige rigting gevind word.
Iemand vertel dat hy en 'n kollega gaan gholf speel het. Soos baie amateurs het hulle sukkel-sukkel van een putjie na die ander een gevorder. 'n Speler het hulle ingehaal en gevra of hy kan verbygaan. Hulle was nie haastig nie en daar was nie baie mense nie. Die man was professioneel en het meer gholfstokke gehad as wat hulle nog ooit in 'n gholfsak gesien het. Sy bofhou was egter 'n tragedie. Hy het dit 90 grade gesny en die bal het 'n boom getref.
Toe merk die man op: "Julle moes gister hier gewees het."
Mens wil natuurlik uitbars van die lag. So 'n vernederende mislukking van iemand wat jou op die gholfbaan wil verbysteek, gaan maar sleg af. Waarskynlik is dit die woorde van baie mense – ook van die Emmausgangers. Daar was 'n tyd toe dit beter gegaan het!
Pyn en teleurstelling
Die pyn van teleurstelling en twyfel kon op die Emmausgangers se gesigte gesien word (24:17). Hulle het iets anders van hierdie profeet verwag. In hulle eie woorde beskryf hulle hulle beperkte insig. Hulle het verwag dat Hy die verlossing sou bring. Uiteraard het hulle 'n ander verwagting van verlossing gehad. Hulle het gehoop dat Israel verlos sou word (24:21). Die volk wat in duisternis gewandel het, wat die pyn van onderdrukking beleef het, wat verag is en verslae was na eeue se onderdrukking deur vreemde nasies, het na vryheid verlang.
Hierdie belydenis van die Emmausgangers – in hulle swaarmoedigheid – vlek die groot stryd tussen hoop en vrees in hulle harte oop. Wat hulle die meeste ontstel, is die gebabbel van vroue wat sê dat engele met hulle gepraat het. Blykbaar is Jesus nie dood nie. Hulle eie ondersoek is dat sy liggaam nie in die graf is nie, maar dit maak hulle nie bly nie. Dit maak hulle selfs meer neerslagtig. Hulle is deurmekaar. "Jy moes vroeër hier gewees het. Jy sou verstaan. Alles is 'n gemors."
Die feite kan misleidend wees
Is gister regtig beter? Die hede kan misleidend wees. Die manier waarop ons selfs na die Skrif kyk kan misleidend wees. Wanneer ons glo wat ons graag wil, word dit selfs moeiliker om die hand van God in die gemors rondom ons te sien. Selfs wanneer ander met ons deel dat daar hoop is, maak dit nie sin nie. Ons sal selfs ons eie ondersoeke loods om te probeer sien of wat hulle sê die waarheid is. Selfs as ons ontdek dat dit feitelik korrek is dat Jesus nie meer in die graf is nie, maak dit steeds geen verskil nie.
Ons sien dit toe Petrus graf toe gehardloop het en ontdek het dat net die doeke in die graf was. Die NIV sê Petrus het by homself gewonder wat regtig gebeur het (24:12). The Message vertaal dit met: "He walked away puzzled, shaking his head." Hy kon nie die storie van die vroue glo nie. Die Emmausgangers kon nie die storie van die vroue glo nie, al het ander bevestig dat Jesus nie in die graf was nie. Hulle was verblind.
Hoe kom die deurbraak?
Wat maak die verskil? Wat gebeur met hulle? Jesus se verduideliking van God se beloftes dwarsdeur die Ou Testament laat hulle harte warm klop. Dis wat hulle bely toe hulle besef dat die lewende Heer by hulle is. Toe Hy die brood breek, onthou hulle dat iets in hulle gebeur het toe Hy die Skrif aan hulle verduidelik het. Daar was opgewondenheid en entoesiasme! Die waarheid vat in hulle harte grond toe die lewende Heer Homself aan hulle openbaar.
Die opstanding het hierdie verskil gemaak. Hulle, sê Tom Wright, het die Bybel deur die verkeerde kant van die teleskoop gelees. Hulle het gedink dat Israel deur die Messias van lyding bevry sou word. Dit was nie die eintlike storie nie. Die eintlike verhaal was hoe God Israel sou verlos deur lyding, maar dan spesifiek die lyding wat die verteenwoordiger van Israel, die Messias, op Homself sou neem.
Niemand het verwag dat die Messias sou ly nie. Hulle het die Skrifte nie reg verstaan nie, en kon die tekens in die Ou Testament dat God deur die lyding van Een hoop vir baie, vir sy hele volk, sou bring nie sien nie.
God se groot verhaal
Die rede hoekom hulle dit nie in die eerste plek gesnap het nie, was omdat hulle die gebeure van Paasfees nie kon koppel met die groot verhaal van God se verlossing nie. Gevolglik moes Jesus eers die Skrifte reg vir hulle uitlê. Dis van wesenlike belang dat ons daarom hierdie storie sal lees en verstaan.
Tom Wright skryf treffend:
Om God se groot verhaal raak te sien, moet ons leer hoe om die Skrif te lees. Daarvoor het ons – soos die Emmausgangers – die opgestane Here Jesus self as Leermeester nodig. Hierdie Skrifgedeelte is een van die sterkste aanmoedigings om te bid vir Jesus se teenwoordigheid en leiding wanneer ons die Bybel lees en bestudeer – of ons dit alleen, in groepe of in groter byeenkomste lees. Ons moet oop wees dat Jesus ons dwase en ongelowige lees van die Skrif afwys, en ons moet lees vir Jesus se vars uitleg van sy Woord. Slegs met Jesus by ons sal ons harte brandend word binne in ons (vers 32) en ons lei tot op die punt waar ons Hom van aangesig tot aangesig sien.
Die sleutel lê in die ontdekking van die teenwoordigheid van Christus wanneer ons die Skrif lees en daaroor nadink.
Van misverstaan tot verstaan
'n Joodse oorlewende van die Tweede Wêreldoorlog, Rose Price, vertel haar verhaal van misverstaan tot verstaan. Die Nazi-soldate het hulle byna elke dag daaraan herinner dat Jesus gesê het dat hulle geslaan moet word. Sy het Jesus gehaat. Toe Rose na die oorlog in Amerika gaan woon, het sy getrou en kinders is gebore. Een dag het haar dogter uit die skool by die huis aankom en gesê sy glo in Jesus Christus. Hy is die Joodse Messias! Sy het haar dogter uit die huis gesit. Toe word haar man 'n Christen. Dit was moeilik vir Rose. Sy kon nie eens in haar eie God glo na alles wat gebeur het nie. Wat nog van Jesus!
Op 'n dag het sy na die kelder van haar huis gegaan en begin om die Bybel te lees. Sy wou hierdie "moordenaar Jesus" vind. Vir vyf dae het sy die Bybel gelees. Daar ontdek sy in die Skrif 'n ander Jesus as wat sy verwag het. So het sy ontdek Jesus is nie die moordenaar nie. Hy het nie haar familie doodgemaak nie. Hy is die een wat vir haar gesterf het. Hy het haar lief. Sy het die God van Israel in Jesus Christus ontmoet. Sy het ontdek Jesus is die Lam van God wat haar sonde weggeneem het.
'n Warm hart in Aldersgate
John Wesley se "Emmauspad" in Londen op 24 Mei 1738 is nog 'n voorbeeld van 'n lewe wat diep deur die Skrif geraak is. In sy joernaal skryf hy woorde wat vandag wêreldbekend is:
In the evening, I went very unwillingly to a society in Aldersgate street, where one was reading Luther's preface to the Epistle to the Romans. About a quarter before nine, while he was describing the change which God works in the heart through faith in Christ, I felt my heart strangely warmed. I felt I did trust in Christ, Christ alone, for salvation; and an assurance was given me that He had taken away my sins, even mine, and saved me from the law of sin and death.
William Holland was die persoon wat uit Luther se kommentaar op Romeine voorgelees het, maar Wesley het die stem van die lewende Christus gehoor. In die gewone orde van dinge openbaar die Heer homself aan ons.
Jesus aan die werk
Ons is reisigers op pad. Die waarheid breek nie by almal op dieselfde manier deur nie. Soms neem dit 'n lang tyd vir ons om te verstaan, om die waarheid met ons hart te glo. Ons hoef egter nie net na Rose Price of John Wesley te verwys nie. Daar is reeds talle voorbeelde in die Bybel self:
Soms moet Jesus ons ernstig teregwys. Hy moes dit met die vroue doen: "Waarom soek julle die Lewende by die dooies? Hy is nie hier nie. Hy is uit die dood opgewek. Onthou hoe Hy met julle gepraat het" (24:5, 6).
Hy moes dit met die Emmausgangers doen: "Wat 'n gebrek aan begrip en wat 'n traagheid van gees! Glo julle dan nie al die dinge wat die profete gesê het nie?" (24:25).
Hy moes dit met die dissipels doen: "Waarom is julle so verskrik, en waarom kom daar twyfel in julle harte?" (24:38).
Hy doen dit vandag nog met ons. Uiteindelik is sy doel dat ons sal onthou. Gekoppel aan die waarheid van God se Woord word ons harte warm.
Van begrip tot getuies
Wanneer ons die Woord begryp, word ons outomaties getuies daarvan. Pragtig skryf Oepke Noordmans: "Die Bybel leer ons die geestelike dinge verstaan. So terwyl ons loop, terwyl ons luister verander alles in ons hart. Hulle hart was brandende. Hulle het die betekenis van Jesus se lyding verstaan . . . Ons kan Jesus nie sien nie. Ons moet in hom leer glo deur die Skrif – leer glo met ons hart en bely met ons mond."
Wanneer ons dan ons ontdekking met ander deel, ontdek ons ander reisigers op die pad wat dieselfde ervaring gehad het. So word die geloofsgemeenskap 'n plek waar ons die opstanding van Christus vier en die bron van waaruit ons ontmoeting met die lewende Here en sy Woord na ander gedra word.
Tom Wright skryf:
Kleopas se verwarring het net 'n klein aanpassing nodig gehad om dit in 'n blye formulering van geloof in Jesus te verander. Sy woorde, "Hulle het Hom gekruisig, en ons het so gehoop dit is Hy wat Israel sal verlos," het kort na Jesus se ingrype geword: "Hulle het Hom gekruisig – en so het Hy verlossing vir Israel gebring!"
Ons hoef nie meer te sê nie: "Julle moes gister hier gewees het." Die nederlaag en mislukking maak plek vir oorwinning! Hy leef en ons met Hom. Ons moet eerder sê: "Julle moet sien wat vir ons wag!"