In die algemeen kan sy bewind gesien word as die begin van ’n lang tydperk van balans tussen koninklike mag en die adel wat tot in 1660 geduur het. Hy is in 1441 as koning van Sweden gekies en in 1442 as koning van Noorweë.
Aan die begin van sy bewind het Christoffel ’n rebellie deur boere onderdruk waarin duisende rebelle dood is. Hulle het ook hul vrye status verloor en het die lyfeienes geword van die plase waar hulle gewerk het.
Die Kalmarunie-verdrag is so verander dat die adel die meeste van die mag gehad het om beleid vas te stel en die koning het baie van sy mag verloor. Die gevolge van sy beleid van balans was dus nog nie bereik toe hy skielik as die laaste afstammeling van Waldemar IV van Denemarke dood is nie.