Die herwaardering van die Kappadosiërs se teologie wat in hulle lewensverhale weerspieël word, is die klem op persoon en nie net substansie nie. Dit is 'n verskuiwing van die on-persoonlike na die persoon-like, van onbetrokkenheid (abstraksie) na partisipasie en dui op, om die woorde van die sistematiese teoloog Paul S. Fiddes (2000) te leen, 'a pastoral doctrine of the Trinity'. Die Kappadosiërs se beklemtoning van 'ekonomie' naas 'immanensie' het die belang van die etiek sonder twyfel bevestig. Hulle laat vir die mensdom van die derde millennium die taal en die gereedskap om versoenende verskeidenheid te realiseer. Vir die Christelike kerk dui dit op die moontlikheid om 'n ruimte van versoenende verskeidenheid te skep - 'n ruimte waar eenheid nie deur verskeidenheid bedreig word nie en die een nie die Ander vrees nie.