19 September 2006	6 Mei 2004BABELSE TAALKANKER VIR GERRIT ... Gerrit maak hierdie asemrowende stelling: �Is dit regtige die einde van die w�reld as deelnemers aan �n konferensie nie altyd verstaan wat ges� word nie?� Ek hou daarvan. Ek hou baie daarvan! Dit bevestig my vermoede (nee: my empiriese waarneming) oor tien jaar as profestor in die geesteswetenskappe dat konferensies en kakpraat sinonieme is. Glo my: selfs toe almal Afrikaans met mekaar gepraat het, was daar soveel hoogdrawendhede, sulke taalvertoon, sulke warm lug dat Jors Troelie min gesnap het! Die beste is, soos my Unisa-kollega dit so mooi gestel het: �En geen tak kraak daarna nie.� Dus: na al die vurige gepraat, vlie�-afvangery en bepaling van hoeveel engele op die punt van �n naald dans, gebeur net mooi niks. (Behalwe �n owerspelletjie of twee.) En nou sit ek hier in Oz met my blouboordjiejoppie � min tyd en g�n geld vir kakpraat nie. En ten minste kan ek saans trots wys: Daai lewwetrie daar, ek het hom gefieks. Dis meer as wat �n konferensieganger kan s�.