November | 2009 | Op reis deur die lewe
Woorde van ‘n wiegelied wat enige ma, oorstelp van blydskap oor die voorreg van haar eie babatjie, sou kon sing. Intieme woorde. Ek sing dit voor ‘n gehoor van honderde. Die atmosfeer is nie naastenby so intiem soos ‘n babakamer of ‘n ma se bed nie. En tog: In die tweede ry van voor sit ‘n vrou met ‘n slapende baba in haar arms – rustig sussend. Ek kyk op terwyl ek die lied sing, vas in haar emosieswanger oë. Hulle is so vol teerheid; so oorloopvol liefde vir die kindjie teen haar bors. Ek kry my oë nie van dié Moeder-en-Kind beeld weggeskeur nie – bly na hulle kyk terwyl ek verder sing. Die res van die gehoor word die agtergrond vir die lieflike klein toneel, soos die herders en engele van destyds:
Ek voed jou tot jy vol is
Ek was jou en ek hou jou warm
Ek lê jou in die krip neer
En Jy roer saggies in jou slaap
Die gehoor se oë volg myne; kom ook tot rus op die baba se slaap gesiggie. Hy steun tevrede. Hy is sagswart. Sy ma, baie blank. Haar grenslose liefde het vir hom plek gemaak, herberg gegee, toe die lewe, vandat hy sy ogies oopgemaak het, telkens deure voor hom toegeklap het.
Ek wonder oor die prys wat sy hiervoor betaal. Oor die swaard wat dit dalk vorentoe deur haar siel sal laat sny … Die voorwete daarvan lê reeds in haar oë. Maar dit word oorskadu deur ‘n enorme vrede en ‘n oermoeder, instinktiewe, kleintjie-koesterende vreugde.
Ek glimlag verwonderd. Die moderne Maria voor my eggo die Bybelse Maria in my lied se laaste woorde:
‘n Ster het skielik in my hart geblom
Die oomblik toe ek hoor dat Jy gaan kom!
Ek gee graag hierdie kers-ervaring vir jou aan. Van alles, het dít my hierdie jaar die meeste ontroer. Ek is nou amper klaar met optredes vir 2009. Hierdie week nog een in Warrenton en een in Pretoria. En volgende week nog ‘n kersafsluiting vir Huis Marie Louw aftree oord hier in Somerset-Wes en dan, 6 Desember, die kersdiens in Williston.
Met gróót waardering vir jou meelewing deur die jaar en beste seënwense vir die kersgety. Mag jy Immanuel as werklik by jou ervaar!
Eers slaap ek gewoonlik ‘n lekker stukkie. My kop sommer skeef gegooi teen die blou British Airways bekleedsel terwyl die nimmereindigende blou van die lug stadig teen ongeveer 800km per uur oor ons verbyskuif. As ek dan wakker word, vra ek ‘n gin en Appletizer, met ekstra suurlemoen skyfies. Daaraan teug ek langsaam terwyl ek tussendeur aan Café Cloud se kossies knibbel. Woollies in die wolke – dis wat BA ‘n mens deesdae bied. Te veel turbulensie, die somer se vlieg-vloek, maak soms dat ons sonder koffie moet klaarkom.
Nou die dag sit ek mos langs ‘n ou wat vir die eerste keer vlieg. Toe die skinkbordjie kos kom, slurp hy dit smaaklik op – nee, hy stofsuier dit – daar bly nie ‘n krummeltjie oor nie. En toe sak hy behaaglik agteroor en sê: Now that was an insult to my stomach! 🙂
As die kajuit daarna rustig raak, begin ek herleef. Herkou. Dis elke sondag se ding. Op die terugvlug Kaap toe, flits al die naweek se onthoubeelde oor die filmdoek van my brein: Opgewonde gesigte oor bekende Bybelwoorde wat Gees-woorde geword het, wat in plaas van net swart letters op wit papier, help-woorde, hart-woorde, heelmaak-woorde geword het. Traan-oë wanneer die Bybelverhale God se genadige gesig na vore bring – ons God wat verstaan, medelye het en troos. Die hartstilte wat kom uit singende vroue by die sagte lig van kerse en in die teenwoordigheid van die Lig van die wêreld. Daaraan herkou ek Sondagmiddae as ‘n murgmoeg soos lood in my knieë kom lê. En in my kop.
Re-laas: Ja, ja, ja, ek weet ek het hierdie skryfding erg lanklaas gedoen en party van julle het al erg afgeskeep begin voel. Ek vra diep en innig om verskoning! Maar, ai, die leisels glip net soms so ‘n bietjie uit my hand uit 😦 By jou ook?
En so het die derde kwartaal en die ou kort vakansietjie gekom en gegaan. Sedertdien was ek in Molteno, Worcester, Porterville, Kameeldrift, Krugersdorp en Bellville. Van al die afgelope optredes was die retreat wat ek saam met Leef aangebied het ‘n groot hoogtepunt. Ons het ‘n nuwe tema (kom nader aan God se hart) met ‘n baie relevante inhoud (verhoudings – die goeies en die slegtes) aangepak en beslis groot goud raakgeboor! Die reaksie van almal wat daar was was byna oorweldigend goed. Daar is reeds 3 naweke in 2010 opsygesit sodat ons dit kan herhaal in Gauteng, die Kaap en die Vrystaat!
Eintlik staan ek nou al met my een voet in volgende jaar, met al die besprekings wat nou instroom. Dié dat dit so voel of my ander voet onder my uitgly met hierdie jaar wat nou so vinnig afdraand wikkel! Die komende twee naweke is ek in Pretoria en die week van die 15de bly ek sommer daar om gou twee songs op te neem vir die SAAMSTEL CD (dis nou my woord vir ‘n compilation) wat ek volgende jaar wil vrystel. Sommer so ‘n lekker hoogtepunt-versameling uit al my vorige produksies (kan jy glo daar was 13 van hulle in die afgelope 16 jaar!). Daarna gaan ek nog ‘n draai maak in Warrenton en Williston en hier in Somerset-Wes ‘n kersafsluiting by ‘n aftree-oord doen. En dan is dit Desember en afskakeltyd. Lekkerlekkerlekker!!!
Tot dan, sterkte vir alles. Maak maar soms jou oë vir ‘n rukkie toe, stofsuier deur ‘n bordjie kos, en put, al herkouende, krag uit die goeie dinge wat jou pad kruis …
You are currently browsing the Op reis deur die lewe blog archives for November, 2009.