Bybelskool » 1 Timoteus 5:1-25 – Om met oorleg mekaar te onderskraag
17 Feb2012 1 Timoteus 5:1-25 – Om met oorleg mekaar te onderskraag
Paulus vervolg om vir Timoteus spesifieke werkswyse uit te spel wat hy kan volg ten opsigte van die gemeente, met spesiale aandag aan sy hantering van die geestelike leiers.
Die woord parakaleoo wat hier met vermaan vertaal word, kan ook met bemoedig of vertroos vertaal word, of selfs met die woord onderskraging. Dit is die woord wat ook vir die Heilige Gees se werk gebruik word (Johannes noem Hom die Paraklêtos wat met Voorspraak of Trooster vertaal word – Joh 15:26, 16:7). Dit is ook die woord wat vir Jesus Christus se bemoedigende en vertroostende werk in ons lewe gebruik word (Fil 2:1 – “troos in Christus” – paraklêsis).
Om mense te parakaleoo beteken dus om nie soos ‘n ton bakstene op hulle af te kom oor iets wat verkeerd gaan of waaroor verskil van mening bestaan nie. Dit is om langs iemand te gaan staan, as’t ware jou arm om haar of sy lyf te slaan, en saam die pad na die heelheid wat God bring, te bewandel.
Daarom beklemtoon Paulus dat ‘n mens optree soos jy dit in jou eie familie sou gedoen het. Hy vra van Timoteus dat hy sy eie pa, ma, susters en broers in gedagte moet hou, as hy moet vermaan, bemoedig of vertroos. Veral teenoor jonger vroue kon sy naam in diskrediet kom, vandaar die opdrag om hulle soos sy susters, in alle eerbaarheid te hanteer.
Weduwees was meesal afhanklik van die gemeenskap vir versorging, en het daarom spesiale aandag geverg. Trouens, dit was een van die eerste dinge wat die gemeente in Jerusalem gedoen het, om deeglik te voorsien in die daaglikse voorsiening van die Griekssprekende sowel as die Hebreeuse weduwees (Hand 6). Timoteus moes dus spesifiek omsien na dié wat werklik alleen was, en nie ander hulp gehad het nie, as’t ware die barmhartigheidsdiens goed laat funksioneer.
Dit lyk of sommige van dié weduwees ‘n besondere plek in die gemeente gehad het, en op ‘n lys van dienende weduwees gekom het, ‘n soort “orde van weduwees”. Daar is twee maniere om oor hierdie lys te dink. Dit kan wees dat hulle werk soortgelyk aan die ouderlinge gedoen het, met ‘n spesifiek fokus op gebed, versorging en barmhartigheid. Dit kan ook wees dat hulle doodgewoon gekwalifiseer het om deur die gemeente versorg te word, en só onderskei is van bv jonger weduwees wat nie dieselfde hulp kon geniet nie.
Let op die verwysing na voetewas, waarin dit duidelik is dat die voorbeeld van Jesus as model voorgehou en nagestreef is in die vroeë kerk.
Hier spel Paulus ‘n bietjie meer uit van die werk van die ouderlinge. Let op dat dit prediking insluit, nie net onderrig en leierskap nie. Gerus iets wat ons in ons hantering van die ampte in ons onderskeie kerke kan navolg! En hulle is as arbeiders hulle loon werd, eintlik dubbeld, as hulle goeie leiding gee, wat waarskynlik beteken dat hulle ook vergoed is op een of ander manier, as ‘n mens die metafoor van die bees wat graan dors ernstig neem.
Timoteus moet homself ook hier instel om dié ouderlinge met eerbied en waardering te hanteer, maar tog ook reg te help waar dit nodig sou wees.
Timoteus se eie karakter en lewe bly egter sentraal in die uitvoering van sy roeping. En dit moet wys in sy hantering van mense: sonder vooroordeel en onpartydig. En soos hy oorleg moet toon in sy hantering van mense wat te oorhaastig tot die bediening wil toetree, moet hy dit ook toon in die manier waarop hy leef, om gesondheid na te streef. Die voorskrif vir wyn was ter wille van herhaalde ongesteldhede, moontlik as gevolg van ‘n te asketiese lewenstyl van Timoteus.
Dit is tog interessant hoe Paulus eintlik hier vir Timoteus sê: haas jou langsaam. Moenie te gou bevestig nie – wag tot iemand se verbintenis aan sy roeping baie duidelik is. Moet ook nie te gou oordeel nie – wag tot die persoon se eie lewe wys wat in sy hart aan die gang is, voordat jy optree.