In my leeswerk vir vanoggend se prediking het ek baie duidelik bewus geword van die wye verskeidenheid van sentimente wat oor Geloftedag bestaan. Vir sommiges gaan Geloftedag uit en uit oor die Afrikanervolk – daarom ook die somse sterk politieke inslag wat die viering van hierdie dag vir sommiges inhou. Ek respekteer dit. Ander weer oordeel dat Geloftedag nie oor die volk gaan nie, maar oor die kerk – daarom die klem op die geloof van hulle wat die Gelofte afgelê het. Diegene wat so voel, se standpunt respekteer ek ook graag.
Hierdie is natuurlik geloofstaal, broers en susters. Maar dit is moeilike geloofstaal. Want dit is maklik om so te praat as alles voor die wind gaan. Maar wanneer die groen gras plek maak vir 'n doodgeskroeide aarde, en gesondheid maak plek vir siekte, en rykdom vir armoede, wanneer jy dit aan jou lyf begin voel, dan is dit nie meer so duidelik hoe God se voorsienigheid werk nie.
Wanneer jy afgedank word en daar is nie vooruitsigte vir 'n nuwe werk nie, dan wonder jy: maar is dít hoe God voorsien? Wanneer jy dokter toe gaan en hy sê vir jou jou siekte is ongeneeslik, dan wonder mens maar so ‘n bietjie oor God se rol daarin. En wanneer 'n driejarige kindjie vigs kry na 'n bloedoortapping laat dit ‘n mens ongemaklike vrae vra: is dít wat God voorsien vir kindertjies?
In Matteus 10:7 maak Jesus ‘n baie belangrike uitspraak: kyk, die koninkryk van die hemel het naby gekom. En nou wil ek vra dat u baie mooi sal luister, broers en susters. Dit is ontsettend belangrik dat u sal verstaan wat ek nou sê: die betekenis van die koninkryk wat naby gekom het beteken nie dat God een of ander geheime plan bekend gemaak het om ons nuuskierigheid te bevredig nie. Allesbehalwe. Wat sê die Here wanneer Hy vir ons sê die koninkryk van God het naby gekom? Hy wil sê: maak julle oë oop vir ‘n wonder. Watter wonder? Matteus 10:8 sê dit pragtig: siekes word gesond, dooies word opgewek, melaatses word gereinig en duiwels word uitgedryf. Die onmoontlike het moontlik geword. Want die koninkryk is hier! God sorg vir sy skepping. Hy sorg vir sy mense. Veral vir hulle wat as nikswerd beskou word nie. Hy gee lewe. Hy gee vrede. Hy skep nuwe lewensmoontlikhede.
Dit is dan ook, broers en susters, hoe ek 16 Desember 1838 wil verstaan. Dit gaan nie oor volk of kerk nie. God is nie net ons God nie. Dit gaan nie oor hulle wat daar was nie. Dit gaan ook nie oor ons nie. Dit gaan oor God.
Oor God wat, al verstaan ons bitter min hiervan, op ‘n dag vir ‘n klomp van sy kinders gesê het: ek weet persoonlik van julle. Daarom is ek hier. Ek is in beheer. Ek voorsien. En daarom, kyk: ‘n wonder!