Oorsig van die KonMari-metode vir ontluistering - Diverse
Oorsig van die KonMari-metode vir ontluistering
Dit was oorweldigend, die taak wat ek moes doen om van klere ontslae te raak, dra ek nooit; van die verkleinering van algemene "dinge", en om te sorg dat daar 'n plek is vir alles en alles op sy plek.
Aangesien ek baie, baie jare gesukkel het met hierdie gevoel van 'dit is net te veel om aan te pak', en my depressief en angstig gelaat het, was ek 'n bietjie twyfelagtig oor die beginpunt van hierdie metode, soos dit op die oog af lyk maak sake erger en selfs meer oorweldigend.
Soos ek agtergekom het, so gestres soos ek was, het dit net 'n geringe opkoms in my angs veroorsaak; en die eindresultaat was die moeite werd. Ek het begin met klere; haar voorgestelde vertrekpunt.
Maak die kas leeg!
Wat? Alles wat u in die kas het, is 'n kledingstuk — UIT, en op die bed gestapel. Vervolgens die dinge in laaie. Dit alles - op die bed!
Op hierdie stadium was dit dadelik intimiderend en opvallend. Ek het geweet dat ek altyd probleme gehad het om dinge in die kas in te pas, maar hoe ongeorganiseerd dit alles blyk, was 'n groot deel van die probleem. (En ek troos my daaraan dat dit minder as die helfte van een van Mari se kliënte in haar Netflix-program was!)
Nadat ek my man net 4-1 / 2 maande vantevore verloor het, het ek al (dapper, het ek gedink) baie van sy kleredrag skoongemaak en dit aan liefdadigheid geskenk. Ek het egter besef dat ek alles van die laaie vergeet het. Ugh!
Dus, dit het alles gekom, en daar was nie eens plek vir 'n kat tussen die stapels nie. (Wel, katte is katte, dit het hulle nie gepla nie: hulle kies net die bokante van die stapels.)
Mari Kondo, vir diegene wat nie met haar of haar metode vertroud is nie, is 'n baie tenger Japannese dame. Sy borrel net oor van energie en goeie humor. Aangesien sy baie min Engels praat, reis sy na die gesinne wat sy met 'n tolk help.
Haar hooffokus is vreugde. Alles wat u besluit om te hou, moet 'vreugde laat ontstaan'. As dit nie gebeur nie, is dit op die wegstapel.
Op 'n baie Zen-agtige manier vra sy dat u elke item bedank waarvan u ontslae raak, dat u vreugde verskaf het of op 'n stadium toegelaat het om dit te dra. Sy sê selfs om jou huis te bedank.
As u nie haar of een van haar multinationale gesertifiseerde konsultante by u kan laat kom nie, het sy 'n boek geskryf, Die lewensveranderende towerkuns om op te ruim, en daar is ook 'n reeks van 8 aflewerings (vanaf hierdie skrywe in Januarie 2019) op Netflix, wat van haar boek afgeskakel is.
Voorskou van die Netflix-program
Nadat ek die skok gekry het van hoeveel klere daar op my bed was, het ek die proses ingeslaan. Vir myself moes ek die frasering effens herwerk; nie alles wat ek dra nie, is 'n vreugde, 'maar daar is beslis dinge waarvan ek hou, en dinge wat ek deurgaans oorgee as ek kies wat ek vir die dag moet dra.
Eerstens was dit my t-hemde. Ek het geweet daar is baie, maar ek was verstom oor hoeveel daar was. Toe ek dit deurgemaak het, het ek besef dat baie van die hemde wat ek nooit, of selde gedra het, 'vreugde' aangewakker het nie, want dit was aandenkingshemde wat my laat dink het aan lekker tye wat ons gehad het.
Waarom het ek hulle dan nooit gedra nie? Vrees. Eenvoudige vrees om hulle "deurmekaar te maak", en dan nie meer te hê nie. Toe ek dit ontleed, dink ek by myself: 'Hoe dom! Waarom 'n t-hemp as 'n aandenking koop as jy dit nooit gaan dra nie ?! "
Daarom het ek net daar en dan 'n besluit geneem dat ek hierdie hemde sal dra, en dit op 'n meer georganiseerde manier opgehang het.
Mari se metode om klere op te vou, was nie iets waarmee ek vertroud was nie, en dit het 'n bietjie proef en fout geverg, maar ek het die metode gebruik om my somer-t-hemde in laaie op te berg, sowel as my minder mooi wat net goed is vir die klop van die huis.
Hemde in laai, gevoude Mari Kondo-styl
Dit sal my red van die tweemaandelikse taak om al die seisoenale klere bymekaar te maak en te worstel met die vakuumopbergsakke wat in elk geval nooit goed werk nie. Ek sal eenvoudig die kas verruil vir laaie en andersom. (Natuurlik is dit ook hartseer, want ek het net die laairuimte beskikbaar omdat ek nou alleen is.)
Haar metode om broeke op te vou, het nie vir my gewerk nie; dit het hulle te lank gelaat om in die laaie te pas, soos sy wys. Dus, vir my somerbroek (kortbroek en capris), val ek terug op my pa se Navy-seesakmetode om dit te rol in plaas van te vou. Het soos 'n bekoring gewerk.
My koel weer broek, jeans en sweet, drap ek in die helfte oor die hangers, want daar is meer ruimte in die kas as wat ek laaispasie het (my laaie is heeltemal vlak).
Ek moet erken dat ek dit nie gehad het nie elke item op die bed; Ek het my slaapklere in hul laaie gelos. Ek sal dit volgende aanpak, saam met 'n paar ander diverse kledingstukke. Maar dit sal nou nie so skrikwekkend wees dat ek weet hoe die proses werk nie.
Mari se metode is dieselfde vir ander gebiede: kombuis, motorhuis, diverse artikels en sentimentele artikels. Ek sal dit langs my kantoor toepas in die hoop om dit uiteindelik tot regte te laat kom.
Alhoewel ek hierdie metode volgens liggings sal toepas, is haar eintlike filosofie om deur kategorieë te mors, nie volgens plekke nie. Dit gesê, my "liggings" is eintlik ook kategorieë. Kantoorgoed is kantoorgoed, ongeag die ligging daarvan. Die feit dat ek gelukkig genoeg is om 'n tuiskantoor te hê, gee my 'n lokasie-gebaseerde kategorie.
Kyk hieronder vir die voor- en na-foto's van die eerste fase van die kantoorprojek.
Die ongeorganiseerde gemors - VOOR
Die winkel sal moet wag
Die motorhuis / winkel sal die grootste uitdaging wees; een wat ek nog nie gereed is om aan te pak nie. Ons was jare lank selfstandig en het alles gedoen, van houtwerk tot keramiek, tot klinkersdienste; ons het elke instrument wat u kan voorstel, en ook baie duplikate.
So groot soos die winkel is, is dit ook nou baie deurmekaar met allerhande goed wat nie daar hoort nie, maar geen ander ruimte het waarin dit sal pas terwyl dit wag op herstel of verkoop nie. Daar is nou nie meer ruimte om te beweeg of te werk nie, wat nog te sê om alles uit bokse, kaste en laaie te sleep vir sortering.
Oor die algemeen is ek baie tevrede met my eerste aanval op die KonMari-metode. Ek het nou die vertroue dat ek die ander ongeorganiseerde gebiede in my lewe sal kan hanteer.
Ek is van plan om na ander episodes op Netflix te kyk en die metode in my gedagtes te verstewig. Ek glo dit is 'n baie lewensvatbare benadering tot wat 'n nasionale probleem blyk te wees. Soos een komediant gesê het: 'Ons stuur nie ons kinders vir 'n opleiding nie; ons het net hul kasruimte nodig. "
Kan ek dit doen? Ek moet! Dit is noodsaaklik, aangesien ek uiteindelik nog drasties moet afskaal as ek my doelwit wil bereik om nomad te word en die land in 'n RV te toer en geen huis vir stokke en bakstene meer het nie. Om van 'n gesamentlike totaal (huis, winkel, kuns / kunsateljee en 'n paar tuinhuise) van net meer as 4000 vierkante voet tot 'n tiende daarvan te gaan, sal 'n baie ernstige uitdaging wees.
'N Bykomende aantekening
Dit is maar een van die vele metodes wat beskikbaar is om ons te help om ons lewens te verwar en te organiseer. Dit is 'n semi-minimalistiese benadering; maar nie ten volle nie, 'n harde kern minimalisties, aangesien dit u toelaat om dinge te behou wat u vreugde gee ... en vir sommige van ons is dit nog baie dinge.
Sy gaan ook na hoe dinge gevou kan word, en in sommige gebiede werk dit nie as 'n "one size fits all" -benadering nie. Die linnekas is so 'n voorbeeld. Daar word nie twee linnekaste gelyk gemaak nie, en ek het gevind dat die 'korrekte' manier om linne te vou, die metode is waarmee u netjies kan pas op die rakruimte wat u in u kas beskikbaar het.
Haar metode vir handdoeke gebruik byvoorbeeld baie voue, terwyl die handdoeke dan op die lang gevoude rande staan. Dit neem baie lineêre ruimte in, en het nie vir my gewerk nie; my rakruimte is baie beperk, so artikels moet opgestapel word. Dit beteken nie soveel voue nie, want hoe meer u dinge vou, hoe groter word dit en hoe moeiliker om dit te stapel.
Soos baie verskillende soorte organiserings-, ontnemings- en ander selfhelpmetodes, moet u kies wat vir u werk; volg 'n "delikatesse" -benadering: kies en kies uit baie opsies om by u persoonlike oplossing uit te kom.
Alle foto's deur skrywer.
Liz Elias (skrywer) vanaf Oakley, CA op 14 Januarie 2019:
Hallo Shauna - u kan 'n paar sneak peeks op You Tube vind as u nie Netflix het nie; Ek het dit net omdat my stiefdogter ons by haar intekening ingeskakel het, anders sou ek dit ook nie hê nie.
Doris - Bly jy moet 'n voorskou op TV kry! Sy is so 'n bondeltjie energie; Ek weet nie hoe sy dit doen nie.
Doris James MizBejabbers van Beautiful South op 14 Januarie 2019:
Sjoe, Liz, die wasmasjienkas! Selfs my ma was nie so sleg nie, maar Larry wel. Ek moet hom bokse laat herwin.
Ek het nog nie tyd gehad om na die Netflix-weergawe te kyk nie, maar vanoggend het my gunsteling plaaslike TV-kanaal 'n spesiale weergawe daarvan aangebied. Ek gebruik al jare lank haar basiese metodes: om die klere op die bed uit te sprei om my klerekas in die kas volgens kleur te sorteer. Ek het al mense hoor sê dat hulle hul klere sorteer volgens wat daarmee saamgaan, maar ek verander myne soos een dag 'n rooi bloes met die grys pak, die volgende week 'n pienk of wit een, sodat dit nie vir my werk nie . Ek voel so dom! Kyk na al die geld wat ek sou kon verdien as ek eers daarmee sou publiseer. LOL, ek gaan dit egter nog gaan kyk of ek iets gemis het.
Shauna L Bowling vanaf Sentraal-Florida op 14 Januarie 2019:
Liz, ek het tot nou toe nog nie van hierdie opruimingsmetode gehoor nie (waarskynlik omdat ek nie Netflix het nie). Ek moet regtig al my kaste aanpak, nie net my kamerkaste nie. Ek het soveel goed dat ek die kamer opraak. So nou en dan gaan ek deur my klerekaste. Hulle moet weer binnekort verskyn. Ek het egter my skoene en stewels deurgegaan (ek is een van die vroue wat baie skoene en stewels het) en al my spikhakskoene gegee aan 'n vriend van my seun wat my maat dra. Sy is in die hemel en ek het 'n bietjie kamer op my kasvloer gemaak.
Om in 'n RV deur die land te toer, klink na pret, maar ek dink nie dat ek ooit in een sou kon woon nie. Meer krag vir u, Liz! Dink net aan die stories wat u kan skryf sodra u op pad is. Inspirasie sal agter elke hoek wees!
Liz Elias (skrywer) vanaf Oakley, CA op 13 Januarie 2019:
Hallo weer Carolyn - Dit klink na 'n baie redelike idee. Nou, as ek net kan kry dat my brein redelik is! lol
Hallo daar Doris - ek is verheug dat u hierdie artikel nuttig gevind het, ek weet nogal wat u bedoel; my ma was nie 'n opgaarder nie, maar daar was nog baie dinge wat vir haar dierbaar was en wat ek geërf het; 'n hele paar waarvan ek dit nog 21 jaar later het !! Op die een of ander manier het dit gevoel asof sy haar geheue oneer aandoen om dit weg te gee of te verkoop - selfs al het ek nie die stuk goed daarvoor gesteur nie.
En toe my eks se ouers gesterf het - o, my sterretjies en vissies, het al die broers en susters ooit 'n groot taak gehad! Die ou mense het NOOIT iets weggegooi nie - insluitend, versigtig afgebreek en in 'n hoek van die kelder gevou - die skeepskissie vir hul heel eerste wasmasjien in die wringerstyl !!
Ek wens u alle sterkte toe!
Doris James MizBejabbers van Beautiful South op 12 Januarie 2019:
Liz, ek is so bly dat jy hierdie artikel geskryf het. Ek moet die KonMari-metode op Netflix nagaan. Dit het begin toe my ma dood is. Sy het 23 jaar alleen gewoon en nooit 'n kledingstuk weggegooi nie, en ook niks anders as my oorlede pa se klere nie. Ek en my broer het 'n walvis van tyd gehad om haar dinge te sorteer. Ons het uiteindelik die dinge geneem wat ons wou hê en 'n dame gehuur om 'n landgoedverkoping te doen.
Snel vorentoe 10 jaar en ek het aftree. Ek het toe besef dat ek net so sleg is soos ma. Ek het kaste vol klere, want totdat ek my skildklier onder beheer gehad het, het ek die drie groottes in my klerekas nodig. Nou dink ek dat ek daarvan kan ontslae raak. Dan is daar die probleem van my man, die pakrot (pakrot, my gat, die dwangbewaarder). Hy hou aan sê ons moet verklein en ek stem saam. Ek wil 'n nuwe huis hê, en hy sê ons kan in 'n kleiner huis woon. So, ek moet pak en gooi. As hierdie dame 'n groot hulp vir u was, is ek bereid om haar advies te beproef.
Carolyn Fields van South Dakota, VSA, op 12 Januarie 2019:
Net 'n idee - rakende knutselen. Kies twee of drie handwerk wat u die meeste vreugde bied. Hou al die voorraad. Soek dan vriende wat van die ander kunsvlyt hou - en "geskenk" dit aan u vriende. As u later met die tuig weer wil begin, kan u dit doen. Intussen het u gelukkige vriende en minder rommel. Net 'n gedagte, gebaseer op wat ek met my hekelgoed gedoen het. Ek het hulle almal weggegee. Nou - ek het nuwe voorrade vir 'n nuwe projek aangeskaf, en dit voel vars. Ek dink almal verskil. Iets om aan te herkou.
Liz Elias (skrywer) van Oakley, CA, op 12 Januarie 2019:
Hallo Bill - dankie dat u hier kom inloer het. Laat Bev 'n paar Netflix-aflewerings kyk; dit gee 'n baie meer omvattende oorsig van hoe om te doen en wat om te verwag in die weg van resultate.
Ek is nie regtig soveel van 'n 'klereperd' nie, en ek is nie een van die vroue wat 'n paar paar skoene het nie, so my stapel was nie eintlik skrikwekkend nie; dit was net 'n kwessie om daarby te kom. ;-)
Hallo daar, Carolyn - ek twyfel nie dat u korrek is nie; Ek moes al baie jare 'baie' krap verminder. Ek het in die verlede halfhartige pogings aangewend, maar het nog nooit baie ver gekom nie. Hierdie keer het ek 'n groter motivering. My moeilikste dinge om mee te skei, is om voorrade te vervaardig; Ek hou daarvan om almal te doen, en ek het nie net een spesifieke handwerk nie, ek hou ook van juweliersware; plakboek; kaartmaak; naaldpunt; keramiekverf; klein houtwerk; en wat ookal my aangryp as iets nuuts om op die oomblik te probeer!
Dankie vir u samevatting van u eie ervaring!
Hallo, Liz - ek is bly dat u die artikel geniet het. Beste wense in u proses.
Liz Westwood vanaf die Verenigde Koninkryk op 12 Januarie 2019:
Ek het u artikel met groot belangstelling gelees, want 'n afluisteraar is vir my baie tydig.
In die maande voor ons verhuising van Kalifornië na Suid-Dakota spandeer ek letterlik honderde ure om af te skaal. Ek het 'n kombuistimer gebruik en minstens 30 minute per dag daaraan gewerk. Toe die timer afgegaan het, kon ek stop of aanhou as ek besig was om te rol. Ek het bokse, boeke, klere, huishoudelike items, ens. Geskenk. Ek het meubels verkoop. Ek het baie spesifieke items gegee aan mense wat ek ken met spesifieke belangstellings (bv. Hekel items aan 'n vriend wat besig is met kunsvlyt). Toe ons trek, het ons nog 'n paar dinge agtergelaat weens 'n gebrek aan ruimte.
Hierdie lente, wanneer die nuwe huis klaar is, sal ek herenig word met goed waaraan ek al meer as twee jaar nie meer geraak het nie. Ek vermoed dat daar in my toekoms meer verkope en donasies sal wees. Vir my het die lewe meer geword oor ervarings, reis, vriende en die leer van nuwe dinge. Die goed wat ek het, moet dit ondersteun, anders moet ek dit nie hou nie.
Die beste wense vir u volgehoue ​​sukses met afskaal. Dit is die moeite werd.
Bill Holland vanaf Olympia, WA op 12 Januarie 2019:
Fassinerend, Liz! Ons is besig om af te skaal, en dit is 'n vreesaanjaende taak, veral vir Bev. Ek sal dit aan haar deurgee en hopelik sal dit haar help met haar angs. Ek? Ek moet 'n paar jeans, sewe t-hemp, sokkies, onderklere en 'n jas aanbring, en ek is goed van stapel. lol Sterkte vir jou!
Liz Elias (skrywer) vanaf Oakley, CA op 11 Januarie 2019:
LOL om 20-jarige skoene vas te plak. Wel, waarom nie, as hulle andersins nog diensbaar is.
Ek is vasgevang tussen die wens dat ek 'n minimalis is en om te veel dinge te vind wat my 'vreugde gee'.
Ek is ook die produk van Yankee-ouers; geopper tot "Gebruik dit, dra dit uit, laat dit doen of doen sonder." Dit is dus vir my baie moeilik om dinge weg te gooi - selfs t-hemde met gate in ...
Eric Dierker van Spring Valley, CA. VSA op 11 Januarie 2019:
So interessant dat ek 'n minimalis is. Maar dit beteken, ongeag dat ek dinge aanhou en dra totdat dit verslete is of dat ek moet skenk. My bruid dring daarop aan om oud uit te gooi en koop my nuut. Ons DAV en Amvets is die oplossing. My goed is cool. Ek het pas 20 jaar oue werfskoene vasgeplak.