Die voorlaaste vers in die bundel, “Verhuising“, speel direk in op die bundeltitel met die reëls “en die vy sal wéér swel, / sy blare bakhand hou voor die son: / elke vrug word blom. / die lekkerste perske / is ‘n vy.” My punt is nie dat ons moet poog om die polemiese gesprek te ontsnap nie. 'n Polemiekvrye wêreld is 'n liberale illusie. In elk geval, die titel het my bly fassineer en in standerd sewe het ek my eerste leespoging van Sewe dae (sowaar in die dorpsbiblioteek) aangewend; enduit gelees maar besef dat dit bo my vuurmaakplek was. Ek kon nie eens die doen en late van die Accademia d’amore verstaan nie. Die Star of the West is moontlik die oudste kroeg in Suid-Afrika. 'n Barkruk, wat vir Sir Cecil Rhodes vervaardig is, kan hier nog steeds besigtig word. Dat Tydskrif nou "'n Tydskrif vir Afrika-letterkunde" geword het, is sigbaar in die interessante, kleurvolle voorblaaie--my persoonlike gunsteling is die een waardeur die werk van Amos Langdown gehuldig word (43:2, Lente 2006), in die lys van die redaksielede wat mans en vroue van oor die hele wereld verteenwoordig (en nie meer die noordelike "kultuur-ollannas" (Stander 19) omtrent wie die suidelike W.E.G. Louw so snedig geskryf het), deur die boeiende temanommers waaronder ek self betrokke was as gasredakteur van die nommer oor die (Belgiese) Kongo in die literatuur (46:1, Herfs 2009).