Instruksiejoernaal - Deel 1 - Aanbevelings - 2022
Instruksiejoernaal - Deel 1
In ons nuwe reeks sal u die gewoontes, swaarkry en bekommernisse van 'n goddelose persoon kan dophou. Hou by ons, dit sal sekerlik 'n topprioriteit vir baie wees!
Eerste besoek aan die herberg
Nadat ons van die nuus verneem dat Dani opgeneem word in die versoekte staatskuiken, kry ons ook 'n datum vir die eerste versoening. Drie van ons was baie opgewonde. Dani en ek het ooreengekom om na die kinders te gaan, waar daar baie speletjies is, en waar ons van nou af sal kom. Alhoewel ek dink dat dit net ons ouers was wat hulle bekommerd gemaak het, was dit nie 'n groot saak vir ons nie - ons het na baie plekke gegaan waar ons baie kinders gehad het en baie keer gespaar het. Die kantoordeur van die bestuurder is oop, en sedertdien weet ek, amper altyd oop, nie net in fisieke terme nie. (Later, tydens die moeilike oomblikke om daaraan gewoond te raak, was dit 'n groot hulp vir ons. Die kantoor is naby die ingang, so Marika, die bestuurder, sy weet alles, weet van kinders, broers en susters, ouers, gesukkel. , ons kan vra, ons het antwoorde en advies, begrip en aandag gekry. Al die wyse het 'n wonderlike gesin.)
Die motor in die kamer, speel speletjies. Dani het eers in my aangedring en toe in pa. Hy het gekyk, gekyk, na hom gekyk, maar die groot rooi motor het geblyk baie sterk te wees. Uiteindelik was sy buik op die grond in die speletjies gedompel, natuurlik het hy ons met al sy radar dopgehou. Ek het nooit daarvan gehou om met 'n kind te praat oor vrae te vra asof hy nie daar was nie, en ek waardeer nie waaroor jy praat nie, so ons probeer hom betrek. Die uiteinde hiervan was dat hy van die Klein Mol in die motor praat en luister.
Ons het intussen ook daarin geslaag om praktiese inligting te vind. Gewoonlik neem dit twee weke om gewoond te raak. Dit het 'n opgeknapte koers, maar dit kan intussen verander word as die versorgers en die ouer dink dat die kind in enige fase 'n bietjie meer tyd nodig het. Maar oor die algemeen gebeur dit gewoonlik vooraf. Eerlik eerlik, met die eerste oogopslag was dit moeilik om te glo dat Dani na twee weke die môre sou inkom, eet, drink, speel, die hele dag uitsak en sy na die middagete aan die slaap kon raak ... цsszehozni. Ja, een keer vir my ma. En een nag vir my liggaam, so vir 11 uur ... Ons sal sien.
Toe dit blyk dat Dani by die SnailBiga-groep gaan aansluit, het ons opgestaan ​​om by hom aan te sluit. Aanvanklik lyk die span baie gepil, die kinders word moeg, en hulle maak gereed vir middagete en slaap dan. Een versorger voed 'n kleiner seun omdat hy nie alleen kan eet nie, die ander sorg vir die ander versorger. 'N Groter seun kom Dani toe om te ry, wat met 'n oogwink verdwyn. Nou, as dit so maklik was ... sien ek die kleintjies, die paar stoele, die tafels, die resies. Ons is gelukkig, dit is 'n nuwe wysheid, dit kan in alles gevoel word. Intussen is my hart geknyp, en binnekort sal Dani 'n paar van haar dae hier deurbring. Ek sal nie elke oomblik sien nie, hoor. Ek kook nie haar middagete nie, ek weet nie wat sy sal eet of drink nie. As u aan iets skuldig is, sal ek nie hier wees vir u nie.
Tыnхdйseimbхl Dani waarsku: "Ma, jy moet poep!" 'Soek jy die vragmotor?' - Ek vra, dit lyk op die oomblik so stiptelik. "Ja!" sê hy entoesiasties. Die klein babadoppies is net een skuif, donsig en ... kom nie. Die uitheemse plek? Baie mense? Het ek nie weer soveel nodig gehad nie? Ek weet nie, soos ek destyds gedoen het, dat ons met hierdie stap omtrent twee tree terug was na die suiwerheid van die kamer op die gewone, trae manier. Sedertdien weier die maand, weier hy om na 'n partytjie of 'n show te gaan. Ons keer terug na die luier, onder die bos, om die kas te verlaat.
Die kort voorval en die oulike kinders laat jou begin. Kom ons praat oor die begin van Maandag en voor dit sal die versorgers ons kom besoek ... Gaan hiervandaan voort