Gedig: Eerste sneeuFoto: https://pixabay.com NP van Wyk Louw (1906 – 1970) Uit: Vier gebede by jaargetye in die Boland IV. Eerste sneeu Die blydskap het oornag soos nuwe sneeu die laagste hellings van my vroeë smart tot skoonheid omgeskep waar elke skreeu soos ‘n sweep in die blink lig van die klowe hard en helder klink. Die ronde aarde staan wit oopgekelk en suiwer soos ‘n blom – een glinstering waar die nuwe waters gaan, verwagtingloos, want alles het gekom. O hart, sal vreugde hoër gaan, en jy nie sterf? Daar kom in my ‘n stil vermoede dat alle lewe só sy volheid kry en heerlik gaan in die rustige dood se hoede, dat jy sal spoel en breek en uitgestort in hierdie wit golf van die vreugde word.