Rekenaar dobbel: tekens, terapie, wenke
Rekenaar spel verslawing
Die rekenaar dobbel verslawing aan die gedrag. Diegene wat geraak word, speel buitensporig op die rekenaar en verwaarloos hul werk, ander belangstellings en sosiale kontakte. As hulle verhinder word om te speel, is hulle senuweeagtig en prikkelbaar. Manlike adolessente en jong mans is veral in gevaar. Lees hier hoe u 'n rekenaarverslawing kan herken, hoe dit geskep word en hoe dit behandel kan word.
beskrywing: Rekenaar dobbel is een van die gedragsverslawing. Diegene wat geraak word, speel buitensporig en verwaarloos take, ander belangstellings en sosiale aktiwiteite
simptome: sterk begeerte om te speel, toename in speeltyd, verlies aan beheer, speel ten spyte van negatiewe gevolge, onthouding van onthouding, onttrekkingsimptome soos prikkelbaarheid en depressie
Oorsake of risikofaktore: et al Ooraktivering van die beloningsentrum, verswakte emosionele regulering, hoë impulsiwiteit, swak selfbeheersing, lae selfbeeld, kinderlike eienskappe, genetiese faktore
diagnose: Oor 'n periode van een jaar neem die speeltyd toe, verlies aan beheer, verlies aan belangstelling, negatiewe gevolge
terapie: Insig in siektes, wil tot onthouding, kognitiewe gedragsterapie met ontleding van die oorsaak, snellers van gedrag, alternatiewe strategieë, vermydingstrategieë, versterking van onthouding
voorspel: Goed met insig in die siekte, gewilligheid tot hantering en professionele hulp – andersins sleg.
Rekenaar dobbel: beskrywing
Die verslawing aan rekenaars of aanlyn-dobbelverslaafdes is een van die gedragsverslawing – soos die verslawing aan winkelsentrums of dobbelverslawing. Die 'dwelm' waarop diegene wat geraak word afhanklik is, is dus nie 'n stof soos alkohol, nikotien of kokaïen nie, maar speel op 'n rekenaar, konsole, tablet of slimfoon.
Sogenaamde MMORPG's (Massively Multiplayer Online Rollespel-speletjies) is die verslawendste en moeilikste verslaafdes. In hierdie rolspeletjies werk verskeie spelers in die vorm van selfontwerpte fantasyfigure (avatars) saam in 'n span om take in 'n virtuele wêreld op te los.
Verslaafde rekenaarspelers speel dikwels baie ure per dag. Hulle verwaarloos werk en stokperdjies, vriende en familie, soms selfs kos en slaap of persoonlike higiëne. Hulle hou aan om te speel as hulle gedreig word met groot negatiewe gevolge as gevolg van oormatige dobbelary: werkverlies, afname in prestasies op skool of in die kollege, skeiding van die maat, verlies van vriendskappe in die regte wêreld.
Jong mense en jong volwassenes is tans die meeste geraak en onder hulle is dit hoofsaaklik seuns en jong mans. Kenners meen dat in die toekoms meer meisies en vroue en middeljarige volwassenes 'n rekenaarverslawing sal ontwikkel.
Rekenaar dobbelverslawing: simptome
Soos aangetaste dwelmverslaafdes, toon afhanklike rekenaarspelers ook die tipiese tekens van verslawing.
Verslaafdes aan rekenaarspel het 'n byna onweerstaanbare begeerte om op die rekenaar te gaan sit en speel. Dit kan so ver gaan dat nie net take en sosiale kontakte nie, maar selfs basiese behoeftes soos slaap, eet en drink, verwaarloos word.
Sodra mense met 'n rekenaar-dobbel voor die rekenaar is, kan dit hulle nie keer nie. Selfs as u vasberade is om vir 'n beperkte tyd te speel, kan u nie daarby hou nie, maar wel uur na uur speel.
As lyers erken dat hulle 'n probleem het of hul omgewing onder druk plaas, probeer hulle die spel dikwels beperk. Gewoonlik misluk hulle of duur dit net 'n kort tydjie.
Fisiese onttrekkingsimptome soos in 'n substansafhanklikheid, kry nie rekenaarspeletjieverslaafdes nie. Maar hulle raak geïrriteerd, angstig, depressief of senuweeagtig as hulle geen geleentheid het om te speel nie, of om redes daarvoor afstand te doen.
'N Ander belangrikste maatstaf vir verslawing is die sogenaamde verdraagsaamheid: die brein verdof mettertyd, sodat die dosis van die middel verhoog moet word om weer die gewenste' kick 'te ervaar. Dit word toegepas op rekenaargok, dit beteken dat u meer en meer gereeld en langer speel, of slegs skop deur 'n hoër vlak te bereik.
Voortgesette gedrag ten spyte van negatiewe gevolge
Verslaafdes aan rekenaarspeletjies kan nie hul gedrag beperk of moed opgee nie, selfs al dreig dit massiewe gevolge soos werkverlies of skeiding van die maat.
Stealth is nie een van die ses amptelike kriteria vir verslawing nie, maar is ook tipies vir verslawing. Die betrokke persone is bewus daarvan dat hul gedrag twyfelagtig is. Hulle probeer die omvang van hul rekenaarspeletjie-aktiwiteit vir ander verberg. Gesinslede, vriende of selfs terapeute word mislei oor die werklike hoeveelheid tyd op die rekenaar.
Rekenaar dobbel: oorsake en risikofaktore
Verslawing spruit uit 'n wisselwerking tussen genetiese predisposisie, geestelike en omgewingsfaktore. Hierdie parameters begin neurobiologiese prosesse wat lei tot verslawing. Dit geld ook vir rekenaarverslawing.
Ooraktivering van die beloningsentrum
Soos alle verslawings, is rekenaarverslawing gebaseer op die aktivering van die beloningsentrum in die brein. Die Beloningsentrum dien eintlik om gedrag te versterk wat goed is vir ons of wat help om die spesie te bewaar: kos en seks, byvoorbeeld, maar ook lof, toegeneentheid en sukses.
Dwelms en sommige aktiwiteite veroorsaak dat groot hoeveelhede dopamien deur die boodskapper vrygestel word, wat die beloningsentrum sterk aktiveer. By die verslawing van rekenaarspel, is dit byvoorbeeld die ervaring van sukses of erkenning deur die ander spelers. Die positiewe gevoel wat geskep word wanneer hy speel, wil die speler weer en weer beleef.
Boonop kan negatiewe emosies soos frustrasie afgespeel word, kan angs en hartseer verminder word, wat die speler ook as beloning ervaar. Dit skep die sogenaamde verslaafde geheue: Alles wat die rekenaarverslaafde herinner om te speel, wek die begeerte om weer te speel.
Navorsing toon dat verslaafdes in die brein van rekenaarspeletjies soortgelyke fisiologiese prosesse voorkom as onder die invloed van alkohol of dwelmmiddels. Die beloningsentrum van 'n verslaafde rekenaarspeletjie reageer dus op 'n skermkiekie van sy gunsteling speletjie, soortgelyk aan dié van 'n alkoholis, na aanleiding van sy gunsteling drankie.
Versteurde emosionele regulering
Terselfdertyd is die brein veral sensitief vir die verband tussen rekenaarspeletjies en beloning. Die bewustheid dat ander gedrag ook positiewe gevoelens kan skep of negeer, vervaag. Die speler vergeet letterlik dat daar ander maniere is om sy gevoelens te reguleer. Stimuli wat nie met die spel verband hou nie, voel die speler al hoe swakker.
Mense met sekere persoonlikheidseienskappe het 'n groter kans om 'n verslawingsversteuring te ontwikkel. Dit sluit in:
hoë impulsiwiteit: Baie impulsiewe mense reageer spontaan sonder om eers die voor- en nadele van 'n aksie te oorweeg.
swak selfbeheersing: Geaffekteerde mense vind dit veral moeilik om versoekings te weerstaan.
neuroticism: Mense met uitgesproke neurotisisme is geneig om emosioneel onstabiel, pessimisties en angstig te wees. Dit is geneig om probleme te dramatiseer. In rekenaarspeletjies ervaar hulle beheer oor die wêreld waarin ek beweeg. dit gee hulle 'n gevoel van veiligheid.
Selfs mense met 'n lae selfbeeld of angs (veral sosiale fobie) is meer vatbaar vir rekenaarverslawing, veral vir RPG's in die vorm van 'n massiewe multiplayer-aanlyn-rolspeletjie (MMORPG's):
Hulle kan sodoende 'n virtuele rol inslaan wat ooreenstem met hul persoonlike ideaal en waarin hulle heldedade kan verrig. Sodat hulle sukses kan behaal en erkenning kan verwerf, wat hulle in die analoogwêreld misluk het.
Nog 'n pluspunt vir diegene wat geraak word: As hulle met ander take saamwerk, voel hulle dat hulle tot 'n groep behoort. Die virtuele wêreld lyk dus vir hulle al hoe aantrekliker as die werklikheid.
Dit kan lei tot 'n bose kringloop: As gevolg van die oormatige spel, kry die speler meer en meer probleme in die regte lewe. Dan trek hy nog sterker terug na die virtuele wêreld. Om aktief die probleme te hanteer, is onduidelik.
Daar is aanduidings dat vroeë uitgesproke mediagebruik in die kinderjare die opkoms van rekenaarverslawing bevorder. Enigiemand wat as kind geleer het dat digitale media teen verveling, hartseer en frustrasie kan beskerm, sal later ook toevlug soek. Versterking het ook 'n slegte sosiale betrokkenheid, so min ondersteuning in die familie of vriende.
Die omgewing kan ook help om 'n rekenaarverslawing te verslaaf. Stres speel 'n sentrale rol. In die virtuele wêreld kan die speler stoom vrylaat en spanning verminder. Die fantasiewêreld kan ook help om 'n problematiese werklikheid te ontsnap – of dit nou werk- of vennootskapskwessies, boelies, werkloosheid of ander bekommernisse is.
Verslawing kom gereeld in 'n gesin voor. Vir sommige verslawings, soos alkoholverslawing, is daar al aangetoon dat genetiese faktore mense veral kwesbaar maak vir verslawing. In die geval van rekenaar dobbel, is hierdie bewys nog steeds hangende. Wetenskaplikes vermoed egter dat genetiese geneigdheid ook 'n rol speel in gedragsgedrag.
Rekenaar dobbel: diagnose
Nie almal wat aanhoudend rekenaarspeletjies speel nie, is verslaaf daaraan. Alhoewel die aantal ure wat gespeel word aan speletjies verhoog, is die waarskynlikheid van verslawing aan rekenaars dobbel, daar is geen aantal ure om te diagnoseer nie.
'N Belangrike aanduiding is egter dat iemand toenemend meer tyd aan rekenaarspeletjies spandeer – want dit spreek van 'n verdraagsaamheid. Dit is ook van kardinale belang vir die belangrikheid van speel in die lewe, so as iemand ander lewensterreine verwaarloos omdat hy speel en as hy die seisoene beheer verloor het.
Diagnostiese kriteria van WGO
In die huidige internasionale klassifikasiestelsel vir siektes, die ICD10, word verslawing aan rekenaarspel nog nie as 'n afsonderlike siekte behandel nie. Streng gesproke kan dit dus nie as 'n siekte gediagnoseer word nie.
Die Wêreldgesondheidsorganisasie het nou die verslawing aan rekenaars as 'n onafhanklike siekte erken. Die siekte word dus in die komende ICD11 gelys, wat die ICD10 in Januarie 2022 sal vervang.
Volgens die WGO-definisie bestaan ​​daar 'n rekenaarverslawing as iemand ten minste een jaar het …
sy oorblywende aktiwiteite ondergeskik te stel, soos verwaarlosing van take, sosiale kontak en fisieke behoeftes,
het geen beheer oor die frekwensie en duur van die spel nie,
gaan voort met sy buitensporige dobbelgedrag, hoewel hy negatiewe gevolge het.
Mense wat rekenaarverslaaf is, ly dikwels aan ander geestes- en persoonlikheidsversteurings. Dit is belangrik om dit te herken en te behandel indien nodig. Oormatige rekenaarspeletjies kan dus ook 'n hanteringstrategie wees vir ander siekteverwante simptome. Dikwels gaan 'n verslawing aan rekenaars dobbel hand aan hand met:
In die geval van 'n problematiese hantering van rekenaarspeletjies, moet dit altyd duidelik gemaak word of dit 'n onafhanklike siekte is, of die gedrag gewortel is in of parallel met 'n ander psigiatriese afwyking wat behandeling benodig.
Rekenaar dobbelverslawing: terapie
Of dit nou alkoholafhanklikheid, dwelmverslawing of nikotienverslawing is: By verslawing is onthouding gewoonlik die enigste veilige uitweg uit verslawing. Dit geld ook vir rekenaarverslawing. Soos met alle verslawings, is die doel van onthouding vir die verslaafdes, maar aanvanklik 'n spook. 'N Lewe sonder die verslawende stof lyk somber of onmoontlik. Vir buitestaanders soos vriende, lewensmaat, ouers is dit moeilik om te verstaan.
Siekte is die eerste stap
Die eerste stap na genesing is dus die insig in die siekte, die besef "Ek is siek, ek het hulp nodig." Sonder professionele ondersteuning is die onttrekking aan die verslawing meestal nie moontlik in die loop van terapie nie en met toenemende Abknabelung van die verslaafde maak die betrokke persoon toenemend die ervaring – ek voel beter daarsonder.
'N Kognitiewe gedragsterapie wat spesifiek op rekenaarspeletjieverslawing gerig is, kan die onttrekking van verslawing effektief ondersteun. Die kern van die terapie is om eerstens die uitlokkende en volhoubare toestande te ontleed. Dit kan interne stimuli wees soos gedagtes en gevoelens, maar ook eksterne stimuli. Die fokus is op die ontwikkeling van antwoorde op vrae soos:
Wat veroorsaak die begeerte na rekenaarspeletjies in my? (bv. spanning, vrees, die sig van 'n rekenaar, ens.)
Watter behoeftes het rekenaarspeletjies vir my? (byvoorbeeld stresvermindering, verveling van verveling, suksesvol gevoel, lid van 'n span, ens.)
Watter aktiwiteite kan rekenaarspeletjies vir my vervang? (byvoorbeeld ontspanningsoefeninge, sport, vriende ontmoet)
Watter verbeterings kan 'n lewe sonder rekenaarspeletjies oopmaak? (byvoorbeeld meer tyd vir ander aktiwiteite en vriende, beter prestasie in die skool, opvoeding of werk, meer lewensvreugde).
Terapeutiese aanbiedings vir rekenaarverslaafdes bestaan ​​gewoonlik uit 'n kombinasie van groep- en individuele terapie. Daar is die moontlikheid van buitepasiëntbehandeling. In ernstige gevalle is dit egter in die meeste gevalle binnepasiëntbehandeling nodig.
Die feit dat verslawing aan rekenaarspel vanaf 2020 in die ICD11-katalogus opgeneem sal word, sal toegang tot toepaslike terapieë en die verskaffing van sulke behandelings in die toekoms verbeter.
Rekenaar dobbel: voorspelling
Verslawing kan nie genees word nie. Die verslawing word lewenslank in die sogenaamde verslawende geheue gebêre. Dit geld ook vir rekenaarspeletjies. Enigiemand wat weer begin, die verslawing verval binnekort met vel en hare.
U kan egter met professionele hulp leer om 'n vervullende lewe te lei sonder die verslawende rekenaarspeletjies. Die persoon leer bowenal dat 'n vervullende lewe slegs vir hom / haar sonder rekenaarspeletjies moontlik is. Voorvereiste hiervoor: Die aangetaste persoon erken en aanvaar dat hy siek is en hulp nodig het, en hy het die begeerte om die permanente druk om te oorkom te oorkom.
Sommige rekenaarspelverslaafdes kom self tot hierdie bevinding en soek onafhanklik hulp. Ander onder druk slegs tydens 'n behandeling. Hiervan het egter 'n groot deel van die terapie ontdek, soos dit rondom hom staan, en begin om sy verslawingprobleem aan te pak. Dan is die kanse op bevryding van die verslaafmasjien goed.
Maar daar is ook mense wat geraak word wat nie hul verslawende gedrag (wil) erken nie. Dan is die kanse baie sleg om weg te kom van rekenaarspeletjies.
Rekenaar dobbel: wenke vir familielede
Of ouers of lewensmaat: as 'n hegte persoon baie tyd aan rekenaarspeletjies spandeer, maak sy omgewing hom bekommerd. Dit is belangrik om te weet dat nie almal wat te veel speel, verslaaf is nie. As u kind of vriend egter opvallend baie speel, moet u die eerste stap neem.
Reëls vir die duur van die spel:
Gaan na die ewige speler, toon belangstelling, verduidelik die spel en probeer om die behoeftes te verstaan ​​wat die spel sal bevredig. Speel hy verveeld of vlug hy na 'n parallelle wêreld omdat hy probleme het?
Stem saam oor duidelike reëls vir die rekenaarspeletyd, byvoorbeeld nie meer as twee uur per dag nie.
Help die persoon om aktiwiteite te vind of te ontdek wat vreugde in die werklike lewe bring.
As rekenaar dobbel al te veel belangrikheid in die lewe opneem, of as die slagoffer in 'n werklike afhanklikheid geval het, sal sulke reëls nie werk nie.
Die besef dat daar 'n probleem is, is 'n groot hindernis vir enige persoon wat verslaaf is. Dit geld ook vir mense wat nog nie afhanklik is nie, maar vir wie die stof reeds 'n belangrike lewensinhoud is of selfs Krückstock vir probleemoplossing.
Beradingsentrums help steeds
Familielede wat in so 'n situasie 'n dialoog met die betrokke persoon soek, moet daarom nie verwag dat hulle met ope arms verwelkom word nie. Die erkenning van die probleem, die noodsaaklikheid van 'n verandering is pynlik vir diegene wat geraak word en neem tyd. U moet dus die gesprek keer op keer deursoek. Kry hulp van 'n gesinsberadingsentrum oor die beste manier om dit te doen.
Die doel is dan om die betrokke persoon aan te moedig om na 'n voorligtingsentrum vir rekenaar dobbel te gaan. Daar ontmoet hy mense wat vertroud is met sy probleem, adviseer hom sonder vooroordeel en ondersteun hom op pad na terapie.
Rekenaar dobbelverslawing: Verdere inligting
Daar is talle aanbiedings vir mense met verslawing aan rekenaarspel:
die Vereniging Mediaafhanklikheid is 'n aanbod van die Hannover Mediese Skool:
Noodhulp internetverslawing is 'n aanbod van die Afdeling Geneeskunde vir Verslawing en Verslawing aan die Universiteitskliniek vir Psigiatrie en Psigoterapie in Tübingen:
Plan B is 'n inisiatief wat onder meer ook aanlynberading bied vir die verslawingsprobleme van adolessente: