Wondgenesing: Dit is hoe dit werk
Wondgenesing is 'n baie ingewikkelde proses. Die doel daarvan is om skade aan liggaamsweefsel te seël om infeksie, uitdroging of ander gevolglike skade te voorkom. Lees meer oor wondgenesingsfases en die verskil tussen primêre en sekondêre wondgenesing!
Waarom wondgenesing belangrik is
Wondgenesing is 'n ingewikkelde proses waarby baie verskillende selle, boodskappers en ander stowwe betrokke is. Dit het ten doel om 'n wond so vinnig as moontlik toe te maak – dit wil sê 'n gebrekkige area in die weefsel van die buite- of binneliggaamsoppervlaktes. So infeksies, temperatuurskommelings, dehidrasie en ander meganiese irritasie moet vermy word.
fases van wondgenesing
Ongeveer drie fases van wondgenesing kan onderskei word wat parallel kan oorvleuel en verloop:
Ekssudasie of suiweringsfase
Onmiddellik nadat die wond gevorm het, begin die ekssudasiefase (ook genoem die reinigende of inflammatoriese fase):
Vaskulêre vernouing en aktivering van die bloedstollingskaskade (vorming van fibrien = proteïenvesels) sal bloeding stop. Beskadigde vaartuigmure word verseël. Die vrystelling van boodskappersubstansies, soos histamien, veroorsaak 'n plaaslike inflammatoriese reaksie, as gevolg van die toename in die muurdeurlaatbaarheid van die fynste bloedvate (kapillêres). As gevolg hiervan kom verhoogde bloedplasma in die wondarea (ekssudasie) voor.
Met hierdie wondsekresie (wondvloeistof) probeer die liggaam die wond skoonmaak. Dit log selle, vreemde liggame en bakterieë uit. Hierdie proses word ondersteun deur geïmmigreerde witbloedselle van die tipe makrofage (fagosiete) en granulosiete:
Granulosiete skakel kieme soos makrofage uit. Die fagosiete breek ook die puin van die sel af.
Die ekssudasiefase duur gewoonlik tot drie dae.
Granulasie- of verspreidingsfase
In hierdie tweede fase van wondgenesing begin die kleinste bloedvate (kapillêres) en bindweefselselle vanaf die wondrande tot die wondbedding groei en vorm dit 'n soliede netwerk. Hierdie vaatweefsel is dieprooi, vogtig en korrelig op die oppervlak en word granulasieweefsel (lat. Granulum = korrels) genoem.
Die bindweefselselle lewer voorgangers van kollageen. Hierdie stabiliserende proteïenvesels krimp die wond – dus word die wondrande aanmekaar getrek en die wondoppervlak verminder.
Die korrelfase duur ongeveer tien dae.
In die laaste afdeling van wondgenesing neem die hoeveelheid weefselwater en vate in die korrelweefsel af. Die voorheen toegepaste kollageenvesels kruis saam en stabiliseer. Dit is hoe 'n eerste littekenweefsel vorm. Die epiteelselle wat van die wondrande migreer, bedek uiteindelik die hele wondoppervlak (epiteel).
Die herlewingsfase kan etlike weke tot maande duur. Eers na ongeveer drie maande het die litteken sy maksimum kapasiteit bereik.
Primêre en sekondêre wondgenesing
Daar is basies twee maniere waarop wonde kan genees: primêre en sekondêre wondgenesing.
Dokters praat van primêre wondgenesing wanneer die rande van die wond saamgroei om 'n nou litteken te vorm. Dit kan op sigself of met mediese hulp (met behulp van hegtings, krammetjies of pleisters) gebeur. Die aanvanklik helderrooi, sagte litteken word mettertyd witterig en kry krag.
Primêre wondgenesing vind plaas in ongekompliseerde afwykings van tyd tot tyd (soos borsies en snye) met gladde wondrande en geen groot weefselverlies nie. En dit is wanneer die wond nie ouer as vier tot ses uur is nie, toe dit gesluit is. Wondgenesing na die operasie vind ook hoofsaaklik plaas as dit 'n onbesmette (aseptiese) chirurgiese wond is.
Wonde met groot oppervlaktes en / of gapings met 'n groter weefselverlies genees tweedens, dit wil sê, die wondrande groei nie direk saam nie, maar die wond word opgevul deur granulasieweefsel van onder af. So 'n sekondêre genesingswond het uiteindelik 'n breër littekenoppervlak, wat nie baie stabiel is om te stam nie en kosmeties ontstellend kan wees.
Ook moet elke wond wat met bakterieë besmet is, sekondêr ter wille van veiligheid genees: in die geval van 'n primêre wondtoediening deur 'n velhegting, kan die kieme in die wond vermeerder en lei tot 'n purulente fokus (abses). In die geval van 'n besmette wond is oop wondgenesing met granulasie van onder na bo dus belangrik, sodat wondsekresie of pus ongehinderd na buite kan vloei.
'N Sekondêre een wondgenesing Dit ontwikkel ook in chroniese wonde soos diabeetvoetsere of sere in die bed.