Geskryf deur Nicole Porter
Tidal Lagoon, Swansea Bay, soos in die vooruitsig gestel deur LDA Design.
Energieverskaffers verwys dikwels na hul industrie as 'n 'trilemma' omdat mense veilig en goedkoop elektrisiteit benodig, terwyl hulle ook skoon is.
Maar miskien is dit tyd om 'n voorafgaande oorweging aan die lys te voeg - skoonheid.
Net soos ons ons verwonder aan Romeinse akwadukte of Victoriaanse spoorweë, so kan ons kragstasies, sonpanele, turbines en ander infrastruktuur ontwerp om 'n pragtige toevoeging tot die landskap te maak. As ons wegbeweeg van lelike steenkool en gas, staan ​​ons 'n groot kans om lae-koolstofenergie te vier met verbeeldingryke nuwe ontwerpe.
Britse minister van energie Amber Rudd lyk dit eens. Sy het verlede jaar oor kernenergie gepraat: "Ek dink dit is 'n redelike ambisie om seker te maak dat hierdie groot projekte 'n estetiese aantrekkingskrag het [om funksioneel te wees] om die publiek te help oorwin."
Tog is daar twee probleme om op te let. Eerstens is dit onredelik om slegs kontroversiële of potensieel skadelike ontwikkelings met 'n fyner "aantreklikheid" te verberg. Die bestuur van die openbare mening met mooi ontwerpe vervang nie ander geldige probleme soos die keuse van ligging of groot konstruksiekoste nie.
Tweedens, selfs waar 'n 'pragtige' ontwerp as deel van 'n omgewingsverantwoordelike skema gesoek word, sal die manier waarop individue 'skoonheid' definieer en waarneem, beslis 'n baie veranderlike saak wees. Een persoon se majestueuse windturbine is die imposante gesig van 'n ander persoon. Soos enige soort argitektuur, sal oordele oor skoonheid afhang van hoogs persoonlike voorkeure, en hoe die nuwe ontwerp verband hou met die bestaande konteks.
Groot infrastruktuur vra vet ontwerp
Die soeke na 'n geskikte estetika by die ontwerp van nuwe infrastruktuur is nie nuut nie. Toe die Victoriaanse eeu en 'n half jaar gelede die spoorwegstelsel van die Verenigde Koninkryk gebou het, was die omvang van hierdie nuwe tegnologie en die visuele en omgewingsveranderinge wat dit in stedelike en plattelandse landskappe gebring het, enorm - en heeltemal gedebatteer.
Ingenieurs en argitekte het groot viaducte en indrukwekkende stasies ontwerp om mooi en funksioneel te wees. Alhoewel hulle uitheemse strukture deur sommige as lelike opdrifte verwerp is, het dieselfde geboue mettertyd deel uitgemaak van die gekoesterde karakter van die Britse landskappe.
In die 1950's het kernkrag weer eens gevra vir ongekende groot en ongewone geboue. By Trawsfynydd in Wallis het die voorste ontwerpers van hul tyd die uitdaging aangepak. Die argitek Sir Basil Spence en landskapsargitek Dame Sylvia Crowe het 'n kernkragstasie in 'n gewaagde modernistiese styl ontwerp.
Alhoewel dekades verloop het en die plant weer in gebruik geneem is, word menings oor die estetiese waarde daarvan steeds verdeeld; sommige prys die argitektuur as “optimisties, triomfantelik [en] baanbrekerswerk”Terwyl ander graag sou sien dat die gebou heeltemal verdwyn.
Modernistiese meesterstuk of rampspoed? Jim Killock, CC BY-SA
Goeie ontwerp kan bydra tot die landskap
Ons benodig innoverende en sensitiewe ontwerpidees vir nuwe energiestelsels, nie net om die publiek te “oorwin” nie, maar om die omgewing te verbeter. Onlangse voorbeelde van weldeurdagte en multifunksionele energie-landskappe bestaan ​​wel.
At Georgswerder Energy Hill in die Duitse stad Hamburg, staan ​​groot windturbines trots op 'n kunsmatige stortingsterrein in 'n post-industriële gebied. Gesuiwerde grondwater word opgevang en vir energie gebruik, en die sonnige kant van die berg word deur sonpanele versier. Besoekers leer van hernubare energie in 'n besoekersentrum voordat hulle na 'n elegante openbare "horisonlyn" -paadjie stap wat die berg omring en 'n uitgestrekte uitsig oor die stad bied.
Uitsig vanaf die heuwel. Alexander Svensson, CC BY
In Noorweë, die Øvre Forsland hidro-elektriese kragstasie beoog ook om opvoedkundig te wees, die plaaslike konteks te weerspieël en onapologeties aandag te trek.
'N Interessante voorbeeld op die tekenbord is die voorgestelde Tidal Lagoon Swansea Bay. Die kragstasie bestaan ​​uit 'n groot kunsmatige strandmeer gevorm deur 'n seemuur, met water wat deur en onder elektrisiteitsturbines onder water toegelaat word. Elektrisiteit word vanaf die verskil tussen laag- en hoogwater.
Die planne sluit ruimte vir stappers en fietsryers aan die bokant van die seemure in, en 'n ikoniese, arkvormige besoekersentrum aan die buitekant van die strandmeer. Landskapargitekte LDA het reeds die hoogste lof op hul gebied ontvang - die president van die medalje - om kreatief 'n skema te ontwikkel wat 'plek-plek in die hart lê en 'n groot projek vir hernubare energie in die lewens van die plaaslike bevolking wil integreer'.
Vier verandering deur ontwerp
Gegewe die onheilspellende gevolge van klimaatsverandering en die politieke belange wat daarmee gepaard gaan, kan die estetiese vraag triviaal lyk. Beleggings in hernubare energie moet uiteraard op meer as net voorkoms gebaseer wees.
Aangesien die samelewing egter vinnig oorgaan na beter energiebronne, ontwerpers omhels die geleentheid om die verandering te besin en te vier. Kyk hoe groot kragsentrales, sowel as 'n uiters belangrike kleinskaal gemeenskapsinisiatiewe, kan inpas in die landskappe wat mense gebruik en geniet, is 'n werklike uitdaging.
Daar sal waarskynlik nooit 'n kragsentrale of sonpaneel wees wat almal as mooi beskou nie. Maar die debat oor skoonheid en ontwerp saam met die funksie is noodsaaklik om beter hernubare energie-ontwikkelings te bewerkstellig.
Nicole Porter, assistent-professor, argitektuur en bou-omgewing, Universiteit van Nottingham
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Kragaanlegte hoef nie lelik te wees nie - laat ons hulle groen en mooi maak