Satan is die een wat depressie by mense misbruik totdat hulle glo hulle is hopeloos en ongered. Die teenoorgestelde is egter waar: iemand wat deur die donker van depressie geloop het, het 'n bepaalde innerlike krag ontwikkel wat van hom 'n wyser en sterker mens gemaak het. Moenie na die duiwel luister wanneer jy op jou swakste voel nie – weet daar kom 'n tyd hierna wat jy as kind van God baie sterk sal wees met 'n wysheid wat jou verder deur jou lewe sal dra, want in die donkerste dieptes het jy God weer gevind.
Hy het skoolgegaan op Hoeko, op Ladismith en Riversdal, waar hy gemaktrikuleer het. Aan die Victoria College op Stellenbosch verwerf hy in 1895 die graad BA en daarna deur private studie die LLB 1899, terwyl hy by 'n prokureur op Ladismith werk.
In Augustus 1899 verhuis hy en 'Vroutjie' met wie hy in 1897 getroud is, na Oudtshoorn, waar hy 'n prokureurspraktyk open.
In 1912 aanvaar hy die redakteurskap van die plaaslike koerantjie 'Het Zuid-Westen' en gebruik dit onmiddellik om propaganda te maak vir die erkenning van Afrikaans as skryftaal.
In die verkiesing van 1920 word hy Volksraadslid vir Oudtshoorn maar reeds die volgende jaar, toe daar weer 'n verkiesing is, verloor hy die setel. Hy word egter in dieselfde jaar tot die Senaat benoem waar hy sy mense tot sy dood toe dien.
Hy was deurentyd 'n uitsonderlike kampvegter vir Afrikaans. Op sy voorstel besluit die Volksraad en Senaat dat Afrikaans in Hansardverslae erken sal word. In 1925 is hy lid van die komitee van die Volksraad wat oorweging skenk aan die erkenning van Afrikaans as amptelike taal. Hy stel die verslag op en die wetsontwerp waardeur die erkenniing gegee word. In die 16 dele van Langenhoven se Versamelde Werke is 'n lys van 42 werke wat daarin opgenaam is. Sommige daarvan het ware volksbesit geword. Hy word seker die meeste van alle Afrikaanse skrywer aangehaal, veral sy spreuke. As skrywer sowel as spreker was hy gewild.
By die toekenning van 'n eregraad aan Langenhoven in 1931, is die rede vir die toekenning met die volgende afgesluit: "... Senator Langenhoven 'skryf' nie maar hy 'praat', ook waar hy die pen hanteer - sodat met waarheid van hom gesê kan word dat hy sy volk leer lees het. En daarom tref dit besonders gelukkig dat Stellenbosch, wat daarna streef om inderdaad 'n Volksuniversiteit te wees, ook op hierdie dag in een van sy oud-studente, 'n Volkskrywer, kan eer deur aan hom die eregraad van Doctor Litterarium toe te ken."