Afrikaans, my taal | fire-wight
Posted on Jul 24, 2013 by fire-wight in Current events, Inspiration, My Story & Ideas
Ek lees nou vir die eerste keer vandat ek in matriek, 13 jaar terug, vir Raka totsiens gewuif het, ‘n Afrikaanse boek uit vrye wil, jou bundels stories, Nicky & Lou en Kaalkop 3. En ek waardeer dit selfs nog meer nou as toe ek elke dag van my lewe Afrikaans gepraat het. Dit klink verskriklik, en my voorouers draai nou in hul grafte seker om, maar ek het nie my Afrikaans verloor nie. Dis net nie iets wat ek elke dag gebruik nie en vandat ek oud genoeg was om my eie skoenveters vas te maak en Engels begin leer het, het die taal my vasgegryp soos ‘n honger krokodil. Ek het glo nog ‘n aksent as ek Engels praat, maar ek dink in Engels, tel in Engels, skryf my diepste gedagtes, hartseer en vreugde in Engels, praat selfs met my honde Engels. Dit is deel van my identiteit, my liefde vir die Engelse taal, en dis iets waaroor ek nie skaam is nie! Glad nie!
Maar ewe skielik nou skuins voor my 31ste verjaarsdag het jy ‘n bekoring in my wakker gemaak vir my moedertaal wat totaal onverwags op my opgesluip het soos ‘n skelm in die nag (nie by my huis nie – my 5 honde mis niks nie – maar by ander mense). Dit is ook die eerste wat ek ooit in Afrikaans skryf. Ek werk huidiglik by MadWorld as kopieskrywer en moes materiaal skryf vir jou program Die Nataniël Tafel. Ek besit nie eens ‘n TV nie, nie eens te praat van DStv nie en ek volg nie regtig Afrikaanse kultuur nie. Ek onthou my ouers was mal oor jou toe ek ‘n kind was, maar jy was vir my op daai teer ouderdom, nog opsoek na my plekkie waar ek inpas in die wereld, vir my bietjie te “out there” en daarna, toe ek weg is na ‘n Engelse universiteit toe en toe in die wereld van werk in met Engelse mense het ek nerens “exposure” gehad aan jou nie. Ek het nie eens geweet Die Nataniël Tafel bestaan nie, so vir dae het ek op kantoor gesit en videos kyk om begrip te kry van hoe jy praat. Dit was ongetwyfeld die meeste pret wat ek ooit in ‘n kantoor gehad ek. Ek giggel nou nog om te dink aan hoe ek onverhinderd sit en lag het by my lessenaar weggesteek in ‘n hoekie terwyl die renovations aan die gang is in die gebou.
Die manier wat jy stories vertel en mense beskryf laat my terugdink aan my jeug. Ons ken almal die mense wat jy beskryf: My ouma het ook elke dag gekook asof die Israeliete enige oomblik gaan verby kom en op ons straat was daar ook die tannies met hul pastei-hare wat hul naam op alles skryf en jou wil lewenslesse leer willig of onwillig. Die spreekwoorde wat jy gebruik en die manier wat jy praat laat my dink aan my ma en ouma, maar ter selfde tyd meng jy jou tale wanneer jy nie aan die Afrikaanse woord kan dink nie, net soos ek… Dit is soos ‘n bevryding vir my om te luister hoe jy praat. So snaaks, so skerp, jou insig en unieke vertelling. Ek dink nie ons is ooit te oud om weer ons wortels te herontdek en opnuut te waardeer nie! Soms het jy net die regte “spark” nodig! Dankie hiervoor. Jy is ‘n skat in die Afrikaners se skatkis.