Rooi-gekleurde plante in die tuin - skoonheid en voordele - Nuut
Rooi-gekleurde plante in die tuin - skoonheid en voordele
"... Die bloedrooi kleur kweek vreugde in die hart in"
Appelboom is 'n pragtige Pionerochka
Die natuur naby Sint Petersburg maak ons ​​nie baie gelukkig met 'n oorvloed kleure nie. Daarom ruk die oog onmiddellik uit die harde noordelike monochromatiese plante, geverf in helder kleure: rooi, pers, oranje, geel. En die siel raak bly.
Tuiniers hou veral daarvan dat die helder kleure van die plante gedurende die groeiseisoen lank voortduur. Dit is rooikleurige houtagtige plante wat die grootste deel van die jaar en selfs in die winter nie hul dekoratiewe effek verloor nie, byvoorbeeld rooibruin eksemplare.
Voëlkersie, hazelaar, borrel, esdoorn, meidoorn, berberis - dit is 'n onvolledige lys van houtagtige sierplante wat gewild is onder tuiniers en landskapontwerpers vir 'n wye verskeidenheid rooi skakerings.
Die rooi kleur in ons gedagtes word beskou as positief, vreugdevol, feestelik, opwindend: "... Dawn met 'n rooi gebedsboek voorspel die goeie nuus." (S. Yesenin), "... Die bloedrooi kleur kweek vreugde in die hart." (A. Dehlevi), "... Ek merk net 'n helder karmosynrooi - ek vlam op ..." (A. Fet). Volgens Dahl is die woord 'rooi' in die ou dae nie net gebruik vir die konsep van mooi nie, maar ook uitstekend, die beste. Fisioloë het getoon dat die kleur rooi positiewe emosionele opwinding veroorsaak, gepaard met 'n toename in hartklop en 'n toename in bloeddruk.
Daar word geglo dat rooi die diepte van die ruimte kan openbaar as dit teen 'n donker agtergrond uitsteek. En hoe ligter en skoner dit is, hoe sterker is hierdie visuele effek. En hoewel professionele landskapontwerpers versigtig is met rooi in die tuin, waarvan die oormaat as slegte smaak beskou word, het die aantal rooikleurige plante in die tuin die afgelope paar jaar baie keer toegeneem deur die pogings van telers.
Sulke bekende ondernemings op die tuinboumark soos die Nederlandse "Darwin Plants", die Duitse "Lappen Baumsehulen" en "Bruns Tflanzen" bied in hul katalogusse aan van tien tot honderde plante met rooi blare, blomme, vrugte en bas. En al hierdie variëteit vind sy koper.
In ons land, wat tradisioneel gefokus is op plante wat in voeding gebruik word, neem vrugte en bessiegewasse 'n spesiale plek in. Vrugtebome van wonderlike skoonheid kan gevind word in die tuine van die Leningrad-streek. In die meeste gevalle is die voorvaders van dekoratiewe rooi-gekleurde appelbome die Nedzvetsky-appelboom.
Sulke binnelandse afgeleide instrumente soos Komsomolets, Babushkino, Pionerochka-variëteite kan suksesvol in Noordwes verbou word weens hul hoë weerstand teen lae temperature. Ook baie dekoratiewe en winterharde variëteite van buitelandse oorsprong - Makomik, General Grant, Minnesota. Die Helena-variëteit is 'n wonderlike appelboom uit Kanada met drie-lobbige wynrooi blare wat lyk soos viburnum-blare.
Russiese pruim, graad Spring Flame
Rooiblaar pruime is ook opmerklik. Huishoudelike vorms en variëteite van Russiese pruim Spring Flame en Red Ribbon is redelik rypbestand in ons sone en is dekoratief gedurende die seisoen: hul jong helderpienk lote kontrasteer skerp met die res van die donker deel van die plant, wat die effek van 'n Ligbron. En die variëteite Scarlet Sail en Krasnolistnaya TSKHA - onder andere uit dieselfde groep, kan 'n oorvloed vrugte lewer van hoë smaakgehalte.
Verskeie rooikleurige Pionerochka-appelbome groei in my tuin. En vir 'n paar jaar agtereenvolgens hou ek my verbaas oor hul versiering en weerstand teen ongunstige klimaatstoestande. Ek het interessante feite oor die aard van kleur ingedink. Dit blyk dat die hele reeks kleurtone - van oranje-pienk tot blou-violet - bepaal word deur pigmente wat antosianiene genoem word.
Hierdie kleurstowwe van fenoliese aard uit die flavonoïede groep behoort tot die chemiese klas van glikosiede. Tans is hulle geïsoleer van 70 soorte plante. Die kwalitatiewe samestelling van antosianiene is spesifiek vir 'n bepaalde plantsoort en is redelik stabiel. Die helder kleur van blomme en vrugte in die natuur lok bestuiwende insekte en bevorder die verspreiding van vrugte deur voëls.
Maar hou die aanwesigheid van antosianienpigmente in plantweefsels slegs verband met bestuiwing? En waarom verander die hoeveelheid van hierdie pigmente in 'n plant afhangend van die seisoen en habitat? Inderdaad, selfs plante wat konstant en heeltemal in rooi kleure gekleur is, verander die kleurintensiteit gedurende die lente, somer en herfs.
En die meeste antocianiene word opgebou deur plante in gebiede met strawwe klimaatstoestande en oormatige insolasie (Arktiese, alpiene weide). Waarom het die natuur, in die proses van evolusionêre veranderinge, hierdie vermoë gekies om selfs tradisioneel groen plante op sekere lewensperiodes in rooi kleure te verf?
Die verband tussen kleur en plantweerstand in die natuur word al lank opgemerk. Maar eers in die afgelope dekades was daar oortuigende gegewens oor die rol van pigmente in die lewe van plante. 'N Groep Russiese telers van die Landbou-Universiteit van Michurinsk - S.V. Parshikova en M. Romanov, het in die proses om appelbome te kies wat belowend was om hul eienskappe te verbeter, 'n vergelykende studie van rooiblaar en groenblaarvorms.
Daar is aangetoon dat rooikleurige vorme van appelwortelstokke rypwerender is (die aantal onbeskadigde knoppe na eksperimentele vriespunt was aansienlik hoër) in vergelyking met groen. Hul groeiprosesse begin en eindig vroeër, die hout word beter ryp, die blaar se waterhouvermoë is meer uitgespreek en die droogteweerstand is hoër. Ander studies het getoon dat plante wat groot hoeveelhede antosianien bevat weerstand teen lugbesoedeling deur suur gasse van nywerheidsaanlegte verhoog het.
Appelboom, verskeidenheid Helena
Met inagneming van al die opgehoopte feite, het 'n teorie ontstaan ​​oor die rol van antosianiene in die fisiologie van rooikleurige plante. Daar word aanvaar dat koolhidrate vir voeding deur optimale toestande vir 'n plant verkry word deur fotosintese - die proses om sonenergie te gebruik danksy die groen pigment, chlorofil. Maar in die samestelling van die sonspektrum is daar ultravioletstrale waarvan die oormaat skadelik is vir plante.
Antosianiene absorbeer lig in die ultraviolet- en groen streke van die spektrum. Die geabsorbeerde energie, wat buitensporig is vir die plant, word gedeeltelik in hitte omgeskakel, wat die temperatuur van blare, stamper en meeldrade met 1-4 grade verhoog. Dit skep gunstiger toestande vir beide fotosintese en bevrugting en ontkieming van stuifmeel by lae temperature, sowel as vir die oorlewing van plante gedurende ongunstige lewensperiodes (koue, hitte, droogte).
'N Ander waardevolle eienskap van antosianiene is bekend. Dit is kragtige natuurlike antioksidante, dws stowwe wat die menslike liggaam teen skadelike oksidasieprodukte beskerm en veroudering belemmer. Voedseladditief E163 ('n mengsel van antosianiene) word in die industrie verkry uit rooikool, druiwe, aalbessies.
Dit word gebruik as 'n manier om kapillêre broosheid te voorkom, verbeter die toestand van bindweefsel, help met die behandeling van katarakte, diabetes mellitus, dien om vaskulêre aterosklerose te voorkom en het 'n gunstige uitwerking op die hele liggaam, wat die aktiwiteit van die immuun verhoog. stelsel. Onlangse studies in die Verenigde State het getoon dat die eet van antosianiene die risiko van kanker in die slukderm en rektum kan verminder. Daar is bewyse van 'n afname in inflammasie in die liggaam met die gereelde verbruik van groente en vrugte met helder kleur.
Ek dink dat die feite wat ek aangehaal het, genoeg is vir telers en tuiniers-navorsers om na te dink oor watter belangrike meganisme ons in die vorm van die vorming van pigmente in ons hande gee. In die omstandighede van die riskante boerderysone is dit die moeite werd om voort te gaan om pragtige en waardevolle rasse uit gunstiger klimaatstreke in ons onvriendelike klimaat aan te pas en sodoende ons tuine te verbeter. Dit is moontlik dat gepigmenteerde plante bestand is in die klimaat van noordelike breedtegrade. Boonop kan hierdie plante 'n hoogtepunt in u tuinlandskap wees.
En 'rooi' tee van plante wat in hul agterplaas gekweek word, sal 'n onmisbare lekkerny wees vir liefhebbers van kruiepluk.
Tatiana Bogdanova, fitoterapeut, tuinier
Die voordele van gras, deklaag en groen mis in die tuin is groot, sien self!
Daar is nooit 'n kaal, onbedekte land in die natuur nie. In die woude loop ons saggies op blaarvullis, op die rande en openinge - op digte sooi van baie grasse. Slegs die geploegde lande voor saai lyk verwoes en onooglik. Hul struktuur word deur winde weggewaai, weggespoel deur smeltwater en reën. Kom ons praat dus oor die behoefte om kaal grond op die werf te bedek, met landboutegniese tegnieke soos sooi, deklaag en groen mis.
Sodding van die grond in die tuin Baie jare gelede verskyn 'n nuwe buurlandboukundige in ons somerhuisgenootskap Kok-lai-sai. Hy het 'n plot van die super-noukeurige eienaars gekry. Hulle het al die gras op die werf heeltemal op 'n mistieke manier uitgewis. Maar hy was op die helling. Gelukkig het die buurman dit dadelik met grasperk gesaai en dit het goed gegaan. Gevolglik was daar op sy werf, soos nêrens anders nie, 'n eenvormige grasbedekking van variëtige grasperke. Na amper 30 jaar het ons 'n eie huis gehad wat 12 hektaar groot was. Die vrugtebome was reeds gekweek, ongeveer 10-12 jaar oud. Ons het 'n grasperk op twee honderd vierkante meter opgerig, en die res van die gebied het begin sny. Met verloop van tyd het die hele gebied in 'n regte Engelse park verander. Die skoonheid en koelte van so 'n laag in ons suidelike omstandighede is net 'n uitverkoping.
Dit werk so. Eerstens kom natuurlik al die onkruide in en uit. Maar eenjariges en brandnetels kan nie gereeld sny nie en gaan geleidelik weg. Die sooi word geleidelik digter en groei in sy breedte. Sommige van die stamme moes met die hand verfyn word, bloot deur die sooi te sleep vanaf die plekke waar die blombeddings op die grasperk uitgebrei het. Natuurlik het hulle verskillende blare, maar die kombinasie van verskillende teksture irriteer ons nie. Na weeklikse maai lyk dit baie ordentlik. Grondbeweiding is van groot voordeel - dit beskerm die grond teen oorverhitting, behou vog, verbeter die struktuur van die grond. Sommige van die wortels sterf immers af en word voedsel vir mikro-organismes en wurms in die grond. En die gras wat gesny word, word gebruik vir die dek van stamme, 'n groentetuin, 'n bessieland. Die tuin in die suidelike streke is nodig, anders sal al die plante eenvoudig uitbrand.
Vir beter versorging en vogretensie in die suide is deklaag onontbeerlik. Gesny gras van die grasperk, onkruid uitgeskoffel, sny siderates - alles vir die beddens en onder die vrugtebosse! Ons voeg ook daar skaafsels en saagsels aktief by. Ons gebruik saagsels wat nie net in die tuin en bessieland bedek word nie, maar ook op die terrein waar die honde 'n latrine het. Saagsels absorbeer die reuk perfek. U moet nie bang wees vir die versuring van die grond uit dennehout nie, want daar is baie as van kebabs, gebrande aartappeltakke en vrugtetakkies, dit ontgift die omgewing perfek.
Die deklaag van die grond met organiese residue is baie handig, hierdie deklaag lewer 'n onskatbare bydrae tot die verbetering van die mikroklimaat van die terrein: vertakkings van minder as 2 cm in deursnee, frambose en ander afvalstowwe wat die tuin en vrugtebosse verdun - in die flenter! Die beste materiaal om die hele tuin en groentetuin te dek. Duursaam genoeg en 'n mens kan selfs mooi sê. Ons het probeer om ingevoerde dennebas vir die heide te koop - die geweldige hoë koste. Waarom ons houtbewerkingskartelle nie sulke afval deklaagmateriaal ophoop wat te koop is nie, is nie duidelik nie.
Takkemaal as deklaag het 'n klein nadeel - onkruid kruip nog steeds daardeur, dit is nie baie dig nie. Maar daar is nog meer voordele. Die boom absorbeer en akkumuleer vog, die aarde daaronder kom nooit saam nie. En oor die estetiese voorkoms is reeds genoem. Giet frambose slyp onder vrugte, slyp van vrugte - onder frambose. Op hierdie manier verminder ons die effek van allelopatie, versamel bakterieë nie. Jaarlikse deklaag van bome, of eerder boomstamme, behalwe om vog te beskerm en teen onkruid te beskerm, is ook nie nodig om die grond los te maak nie. In die algemeen het ons die losmaak oral al laat vaar - ons steur nie die grond nie, nie net in die tuin nie, maar ook in die tuin. En hoewel daar weekliks met gras gesny word wanneer die grasperk en die sooi in die tuin gesny word, smelt die deklaag voor ons oë. Dit dui op die aktiwiteit van ons mikro-omgewing - swamme, mikrobes en wurms verwerk al die organiese materiaal vinnig en gee voedingstowwe terug na plante.
Hiermee saam word koolstofdioksied vrygestel, wat ook nodig is vir die groei van plante. Daarom is die deklaag van beddings met plantreste vir landboutegniese betekenis baie nuttiger as kompostering in die agterplase. Die gebruik van groenbemesting Aan die begin van die seisoen, wanneer die sneeu pas gesmelt het, sonder om eers na die terugval te kyk, plant ons groen kunsmisstowwe. Ons saai groen mis in die lente onder bome, in 'n groentetuin, in blombeddings. Groen styg saam met krokusse - die skoonheid is die helderste, smaragd. Teen die tyd dat die saailinge geplant is, is dit reeds kniediep. Slegs ons plant nie rog in die tuin nie, dit is te veel om groei-inhibeerders vry te stel. Ons saai dit verkieslik onder clematis, irisse en rose - dit wil sê waar koringgras skandelik is. Laat hy hom wurg. Soos u kan sien, help groen mis ook om van irriterende onkruid ontslae te raak.
groen mis in die herfs (November)
'N Deel van die siderates (ons respekteer veral die pragtige phacelia) laat ons na blom - in die uithoek van die tuin, waar 'n geïmproviseerde hoek van die natuurlewe. Daar is weliswaar nog geen krimpvarkies of akkedisse op die werf nie. Maar verlede jaar verskyn daar 'n skilpad. Die blom van groen mis is nodig vir gunsteling insekhulpe. In 'n losboombos lê 'n afwyking van grondkewers, hulle grawe vir hulself grotte weg, kruip weg van die hitte. In die somer saai ons ondermaatse nasturtium, goudsbloeme, gousblomme oral waar daar gratis plekke is.
Drievoudige voordeel: beskerming teen sonlig, groen massa vir kunsmis, plantluisweerder, beskerming teen aalwurms. 'N Bonus is natuurlik hul bloei. Ons saai ook siderata in die tuin, hulle maak die grond merkwaardig los en verbeter beluchting. Daarom het ons lankal opgegrawe om die grond te grawe en los te maak, en vanaf einde Augustus tot begin September saai ons weer groen mis. Orals. Nadat u die beddens skoongemaak het, is daar so 'n vrolike pluizigheid in die omgewing, u sal skommel. Siderata styg goed in die herfs, en voor die sneeu maak ons ​​die bosse net binne-in die beddings vas en laat dit vir die winter soos dit is, sonder om te sny. Weereens merk ons ​​op dat die gebruik van groen mis nie net nuttig is in die tuin, op en in die bessielande en in die boord nie.
Die grond is gevolglik klonterig waar dit ook al nodig is. Koproliete hier en daar. Ons wurms probeer. Geen vliegtuigknipper of skoffel is nodig nie, alles kan met die hand gedoen word. Probeer om al die organiese stowwe gelyktydig op die terrein te gebruik, dek die beddings met grasperk wat gesny word, saai groen mis en kweek sooi. Die voordele van turfing, deklaag en groenbemesting is enorm, sien self!
Hoe anders sal die tuin help?
Lente-bekommernisse begin met baie en uiteenlopende tuinwerkstake. Dit wil sê, 'n beweginglose lewenswyse word vervang deur 'n mobiele manier. Sonder 'n gewoonte gebeur dit met komplikasies. Dit is nie moeilik om voor te berei nie en terselfdertyd die immuniteit wat deur die winter verslap het, op te skerp. Soos in sport - het u 'n opwarming nodig.
Oggendoefeninge met 'n maksimum van verskillende bewegings sal die spiere en gewrigte strek en stilstaande bloed versprei. Behalwe vir bloed, sal niks die spiere en organe alles onnodig wegneem nie en nie die nodige lewer nie. So jy moet dit bestuur. Sonder ywer - onnodige bohaai is ook nutteloos, u moet net aktief beweeg.
Daar is 'n goeie manier om die limfstelsel te versprei - soggens vryf met harde borsels (blondines is minder hard, hul vel is dunner) van die vingerpunte af na die liggaam, langs die liggaam - na die limfknope (onder die naeltjie, onder die arms, op die palm onder die nek). Die bonus is 'n verbetering in die vel, 'n afname in selluliet en 'n merkbare toename in die toon van die hele liggaam.
Sodra die weer dit toelaat, kan die prosedures die beste in die tuin gedoen word. Nie net vanuit die oogpunt van lugbaddens nie, maar ook omdat alle (!) Plante phytoncides in die lug vrystel. Nie almal het 'n reuk soos naaldbome nie: berk en eikehout gee byvoorbeeld nie minder as naaldbome phytoncides uit nie, maar dit is nie opvallend nie (en die besems in die bad is berk of eikehout!). Fytoncides kan patogene in die lug en op die oppervlak van die liggaam vernietig. En ook op die oppervlak van die slymvliese van die nasofarinks.
Meer oor phytoncides: die maksimum hoeveelheid daarvan word deur lewende plante vrygestel, veral as daar iets beskadig is. Dit is 'n vorm van plantbeskerming, wat voordelig is vir diegene rondom dit. In die natuur word iets altyd beskadig: deur wind, insekte, voëls. Terloops, dit is ook die rede waarom die reuk van gesnyde gras so aangenaam is - phytoncides in hierdie tyd is daar donkerte en die liggaam voel dit aan.
Werk in die tuin, veral in die lente, met periodieke skeuring en eet van lentegroen is die beste voorkoming van siektes, insluitend virale siektes. Meer as 6 duisend virusse is vandag geïdentifiseer en beskryf, en volgens rowwe beramings van wetenskaplikes kan daar meer as honderd miljoen daarvan wees! Ons woon onder hulle en ons sal lewe. Menslike immuniteit pas al miljoene jare daarby aan, u moet dit net in orde hou.
Eksoties vir liefhebbers
Dit kan gevorm word as 'n bossie, maar 'n volwaardige boom met 'n skilderagtige kroon kan wel groei. Bloeiende magnolia is 'n eksotiese gesig, die meeste soorte het 'n fyn, vanielje-sitrus aroma... Magnolia is bedek met groot blomme (knoplengte tot 12-15 cm). Die kleurskaal en vorm van die oop blom verskil baie radikaal in verskillende soorte magnolia.
Magnolia in blom
Die grilligheid van magnolia is baie oordrewe; vir suksesvolle verbouing is dit genoeg om 'n paar reëls na te kom. Wanneer u magnolias plant, moet daar veral aandag geskenk word aan die wortelstelsel en die keuse van die plantplek. Dit is nodig om magnolia met 'n wortelbal (in 'n plastiekhouer) te koop, verkieslik in 'n kwekery of tuinsentrum... Probeer tydens die plant nie die wortels van die saailing beseer nie. Magnolia hou baie van die helder son, verdra nie trekke en winde nie. Die optimale landingsterrein is onder die suidelike muur van die huis, enige buitegebou. Hy hou nie van kalkagtige gronde nie, dus moet sulke lande met turf versuur word. Dit is nie nodig om na 'n volwasse plant om te sien nie, maar slegs minimale sanitêre snoei. Vir groei in tuine in die middelste baan, word bladwisselende vorms van magnolia en die ooreenstemmende basters aanbeveel.
Die Japannese familielid van die bekende kersie is wêreldwyd bekend vir sy magiese blom. Die groeitoestande vir sakura en magnolia is identies. 'N Sonnige plek sonder trek, neutrale of effens suur grond... Soos gewone kersies, sal sakura seisoenale bespuiting van plae benodig, oorvloedige water gee en aansienlike snoeiwerk.
Sakura in blom
Sakura hoef nie gekoop te word nie, dit reproduseer goed deur steggies... Dit is baie goedkoper as om 'n saailing te koop. In Augustus word die steel op 'n tradisionele kersie (of soetkersie) geënt volgens ontluikende metode (met 'n oog, 'n nier).
Wat sal ons help?
Die tuin sal help. Dit wil sê, dit sal nie een keer help nie, maar my hele lewe lank. Veral as u genesende plante daarby voeg - daar sal genoeg wees vir beide kleinkinders en agterkleinkinders.
Wilde plante kan van groot hulp wees. Daar moet in ag geneem word dat in wilde plante die kompleks van nuttige stowwe altyd baie groter is as in dieselfde plante wat in die kultuur gekweek word. Die plant versamel dit nie vir ons nie, maar sorg vir homself: vitamiene, antioksidante en fenoliese verbindings - wat die plant beskerm teen eksterne vyande en ongunstige toestande. In die bos is daar baie keer meer probleme as in die tuin. Die plant oefen al van kleins af.
Ongelukkig kom nie alle nuttige plante in die omliggende woude voor nie (daar is plekke waar dit moeilik is om 'n gesonde bos te vind); dit is veiliger om dit te kweek. Baie groei in die tuin op sigself, net nie almal weet hoe genesend 'n spesifieke plant is nie.
Die keuse van nuttige plante is groot, maar nie almal is maklik om te verbou nie (byvoorbeeld ginseng), baie skep 'n aantal bykomende probleme (oorgroei of dorings). Dit beteken dat ons plante kies vir die omstandighede van ons tuin en ons vermoëns.
Daar is ander faktore - denne of seder op die terrein, met al die wonderlike eienskappe wat min kan bekostig. En in sommige gevalle sal 'n nuttige resultaat na 'n paar jaar behaal word. Vanuit hierdie oogpunt is dit die moeite werd om sowel eenjarige as meerjarige plante aan te skaf.
Laat my net herinner aan die feit dat medisinale plante nie met plaagdoders, swam- en insekdoders behandel moet word nie. Dit is wenslik om die natuurlikste toestande daarvoor te skep, en dan sal hulle uiters voordelige eienskappe hê.
In afwagting op aangeplante en gesaai plante, is dit die onkruid wat in staat is om ons liggaam te verswak gedurende die winter. © femina
Welkom by die bladsye van die Florets.ru webwerf! Op ons bron kan u inligting oor plante en blomme vind, die basiese beginsels van dekoratiewe blombou, 'n ensiklopedie van plante en name, artikels oor 'n tuin en 'n groentetuin, volksgeneeskunde, bloemiste, flora. Leer alles oor plante en blomme: geheime, raaisels, verhale, mites en legendes. Kyk na al hierdie bladsye en jy sal jouself in die wonderlike wêreld van blomme bevind! Omring jouself met blomme, daarmee blom en ruik die lewe!
Die versiering van u huis met blomme is 'n antieke en pragtige tradisie, en dit is baie belangrik om die regte keuse te maak, dan sal u plante u en u geliefdes vreugde verskaf! Met behulp van blomme kan u enige interieur in 'n gesellige hoek verander en die huis sal gevul wees met varsheid en aroma.