‘n Oop Monoloog: my geloofstorie, Deel 8 | wurmblikkie
‘n Oop Monoloog: my geloofstorie, Deel 8
Deel 8 – eerste ware geloofskrisis
Terug in Suid-Afrika – hierdie jaar (2009). Amper al my teologie maters is of oorsee, of het by kerke begin werk. Een van die vyfdejaars (dankie Irma, dit was ’n goeie vraag oor al die ander vrae wat dit ontketen het) vra my wanneer ek besluit het om nooit in ’n kerk te werk nie. Nooit? Is dit hoe dit lyk? NOOIT!? Ek veronderstel dis seker hoe ek gevoel het op ’n stadium. Heeltyd gedink ek sal by ’n kerk inskakel, maar die dominee-ding – ek weet darem nie. So, hier kom “ek-is-bang-en-alleen-waarheen-is-ek-oppad” krisis nommer 37. (aka “Hoekom het ek teologie begin swot?”) Waarmee ek vir so ’n week of wat sit. En toe min of meer so ’n antwoord kry/gee, in liedvorm:
Hierdie is my two cents
Hierdie is my druppel in die emmer
Hierdie is my repliek
Hierdie is die antwoorde
Op die vrae wat jy nie vra
Hierdie is die steriele kant
Van ‘n boom wat vrug moes dra
Ek is jammer ek het probeer
Die opdraand was te steil
Miskien moet ek maar weer bekeer
Ek gee alles oor aan U
Wat ek dog myne is
Ek verloor beheer
Sal U my leer
Om aan U vas te klou
’n Goeie punt om te wees. Dit het ’n paar goed tot gevolg, onder andere: 1) Ek weet ek is op die regte plek. Dit is vir my lekker, maar so met ’n rede. Daardie gevoel in matriek was toe dalk nou nie verkeerd nie. 2) Ek is bereid om hard te werk op hierdie plek. Dit help dat dit lekker is. 3) Ek kan nie minder omgee wat hulle my betaal nie. Ek het natuurlik niks om oor te kla nie, en so nou en dan gaan ek grappies maak daaroor, maar bottomline is dit: ek gee nie regtig om nie. 4) Ek wil nog steeds Duitsland toe gaan. Vir ’n lang ruk was dit vir ontvlugting. Nou is dit omdat ek a) regtig meer wil weet en b) dit my beter gaan kwalifiseer sodat ek op ’n plek kan wees waar ek ’n bydrae gaan lewer.
Die hele vraag van Irma vloei ook mooi oor na die volgende punt in die reis. Dit nou tesame met ’n boek wat ek al ’n hele ruk wou lees, maar baie duur was in SA – en toe die geleentheid gekry het om dit toevallig goedkoop in die VSA te koop. Ek het dit begin lees in die laaste twee weke terwyl ek daar was. Die boek se titel is “Fatherless in Gallilee” – en dit is geskryf deur Prof Andries van Aarde. Ek vermoed Eta Linnemann sou nie so baie van Prof van Aarde gehou het nie. Prof van Aarde hou van Rudolph Bultmann. Ek hou van Prof van Aarde. Guilty by association? :) Ek stem nie noodwendig saam met alles wat Prof van Aarde sê nie. Ag, die hoofbetoog van die boek is nie hier van soveel belang nie. Dit staan bankvas in die historiese Jesus navorsing. Hy skryf oor Wie Jesus was. Hoe radikaal anders Jesus was. Wat Hy gedoen het. Hoe Hy teenoor mense opgetree het. Soveel so dat mense Hom wou doodmaak oor hoe Hy teen die sisteem inbeweeg het!
Volgende keer: “bekering” – oftewel, epifanie
This entry was posted on Maandag, November 29th, 2010 at 12:55 nm and is filed under Geloofsbelydenis, Jesus, musiek, Nuwe Testament, Oop Monoloog.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.