Olyf olie - Inligting - 2022
Olyfolie is 'n plantaardige olie berei uit die vrugte van die olywe. Olyfolie is in Antieke Egipte, Griekeland en Fenisië gebruik. Hippokrates het die eienskappe van hierdie produk gebruik om mense te behandel.
Olyfolie word vandag nog wyd gebruik. Ten spyte van die vele voordele vir die gesondheid van hierdie produk, is daar baie kritici wat dit bevraagteken.
Daar word geglo dat die verspreiding van olyfolie meer te make het met ekonomiese motiewe as met sy unieke maniere. As gevolg hiervan beoordeel ons hom gereeld op grond van gerugte en mites, wat dit tyd is om te verdwyn.
Vir braai is geel olyfolie die beste. Die kleur van die olie wissel na gelang van die streek en die variëteite van die versamel olywe. Dit verander van liggeel na groen. En vir braai is olyfolie oor die algemeen beter geskik as sonneblomolie. Dit is te danke aan die feit dat olyfolie meer bestand is teen die vorming van karsinogene. Dit word vergemaklik deur die samestelling van die produk, veral poli-onversadigde mono-sure. Die kleur van die olie is dus nie belangrik as dit van olywe gemaak is nie.
Ekstra maagdelike olyfolie is altyd groen. Hierdie stelling is deels waar. Ekstra maagdelike olyfolie het gewoonlik 'n baie groenerige kleur, maar geel kom ook voor. En dit hang nie af van hoe die spin was nie, maar van die olywe en hul groeiplek. Dit is immers die grondstowwe wat die kwaliteit en kleur van die toekomstige produk beïnvloed.
Olyfolie word hoofsaaklik in Griekeland geproduseer. Griekeland hou sterk verband met olyfboorde. In werklikheid is hierdie land slegs die derde wat die totale produksie en verbruik betref, aansienlik agter Spanje en Italië. Maar in terme van die gemiddelde jaarlikse verbruik van olyfolie is die Grieke nie gelyk nie - hulle is byna twee keer so groot soos die Spanjaarde en Italianers.
Olyfolie kan lank gestoor word. Met verloop van tyd begin die olies uitskiet, en dit versleg dus. Na 'n jaar van opberging kan die produk nog steeds goed smaak, maar sal dit baie minder aromaties wees as vars olie. Daar word geglo dat voordelige stowwe vyf maande vanaf die begin van die produksie in so 'n produk geberg word. Dit is beter om een ​​jaar oue olie te gebruik vir braai en stowe, en nie om slaaie aan te trek nie. Daar is dus geen vaste rakleeftyd nie. Sommige verbruikers hou selfs van staande botter en beskou dit as sagter. Per slot van rekening kan 'n vars produk letterlik jou keel verbrand. Baie belangriker is nie die produksietyd van die olie nie, maar die voorwaardes vir die opberging daarvan. As u nie die rakleeftyd van so 'n produk kan bepaal nie, is dit beter om dit in blikkies te koop wat nie toelaat dat lig deurkom nie.
Olyfolie word bederf deur die koue. Die gewone vereistes vir die berging van olyfolie is 'n droë, koel en reuklose plek. As hierdie produk in 'n koue omgewing beland, sal dit nie agteruitgaan nie. 'N Natuurlike wit neerslag vorm in die olie. Hy word beskou as 'n teken van korrupsie. Trouens, die voorkoms van witvlokkies spreek net van die kwaliteit van die produk en die natuurlikheid daarvan. En nadat die olyfolie teruggekeer het in 'n omgewing met normale temperatuur, sal die sediment verdwyn, sal die kleur en reuk van die vloeistof terugkeer. Terselfdertyd sal die produk glad nie verloor in sy bruikbare eienskappe nie.
Die gehalte van olyfolie word bewys deur die suurheid daarvan. Hierdie stelling is slegs gedeeltelik waar. Dit is opmerklik dat die suurheid van hierdie produk self van baie faktore afhang. Nadat die vervaardiger 'n draai gemaak het, meet hy hierdie aanwyser en vergelyk dit met die norm. Dit is hierdie aanwyser wat op die etiket aangedui sal word. Maar daarna word olie uit 'n groot houer - 'n tenk of vat, in vate gegiet. Dit sal die suurgehalte verander. Maar ons koop nie olyfolie in vate nie. Dit is nie verbasend dat die op pad na die toonbank die produk in glas- en blikhouers gegiet word nie. As die bottel lig is en op 'n verligte rak, sal die suurgehalte van die olie in die houer effens verhoog. Nadat ons die olie gekoop het, word dit in 'n oop toestand op ons rakke gebêre. As die blikkie of bottel nie heeltemal toe is nie, sal die blootstelling aan lug weer die suurgehalte van die produk verander. As die oorblywende olie, wat aan die buitekant van die nek beland en daar sterk oksideer, per ongeluk in die algemene houer val, dan is daar probleme. Dan kan al die olie sleg gaan en hars word.
Hoe warmer die plek waar die olywe groei, hoe aromater is die olie. Vir baie lande in die Middellandse See-streek is olywe en die olie wat daaruit geproduseer word, 'n belangrike bron van inkomste. En hoewel baie graag hierop wil sake doen, word dit nie vir almal gegee nie. Olywe is 'n baie wispelturige boom wat 'n paar jaar moet versorg voordat dit begin vrugte dra. Baie lande probeer olywe verbou. En hoewel Afrika die warmste streek is, is daar nie veel te hoor oor Afrika-olywe op die mark nie. Alhoewel hierdie vrugte daar is, natuurlik. Die punt is nie eens temperatuur nie, maar 'n kombinasie van baie klimaatfaktore. Die Middellandse See is die beste vir olyfbome. Kenners meen dat die geurigste olie in Griekeland gemaak word. Dit word selfs deur ander vervaardigers gekoop om by hul produk te voeg. En dit gaan nie oor volume nie, maar oor die konsentrasie van aromas.
Olyfolie kan nie getoets word nie. In werklikheid olyfolie en dit is nie moeilik om na te gaan of dit natuurlik is nie. Om dit te doen, plaas byvoorbeeld 'n klein houer olie by nul temperatuur, in 'n yskas. 'N Natuurlike produk in sulke koue weer sal verdik en soos vet word. Maar ander plantaardige olies verdik baie minder of behou in die algemeen hul konsekwentheid. Net so kan u olyfolie nagaan - bevat dit onsuiwerhede? Hierdie vraag het onlangs van belang geword, omdat baie vervaardigers begin het om ander plantaardige olies by olyfolie te voeg - palm of sonneblom. Om die kwaliteit van 'n aangekoopte produk te bepaal, moet u dit net vergelyk met 'n bekende verwysing. Plaas twee oliemonsters langs mekaar en laat dit verdik. Deur die resultaat te vergelyk, word dit duidelik hoe hoog die kwaliteit van die produk wat getoets word, is
Olyfolie is nie goed vir almal nie. Die veiligheid van olyfolie word bewys deur die feit dat dit aanbeveel word om selfs by babakos vir babas gevoeg te word. Dit gebeur dat 'n onvoorbereide liggaam spysverteringsprobleme kan veroorsaak as gevolg van die gebruik van olyfolie, maar dit gebeur slegs vir die eerste keer. Eintlik kan iets soortgelyks gebeur as u ander onbekende produkte proe. Op ons breedtegrade groei die olywe nie, en hierdie olie is buitelandse. Dit is nie verbasend dat diarree na die toets daarvan kan voorkom nie. Dit is net dat die maag nog nie die nodige ensieme gehad het om sulke kos te verwerk nie. Maar dit is eerder 'n uitsondering wat die reël beklemtoon. Baie meer gereeld moet u 'n ongewone smaak hanteer. Op verskillende plekke het mense verskillende idees oor kos, olyfolie hou miskien nie daarvan nie. Kenners meen dat dit gewoonlik nie meer as 'n paar weke neem om aan 'n nuwe produk, sy aroma en smaak, gewoond te raak nie. En in die geval van olyfolie, is sulke probleme moontlik nie eens op die olie self van toepassing nie, maar op die olywe. Dit is geen geheim dat Griekse vrugte 'n heeltemal ander smaak het as Spanje en Italië nie.
Enige olyfolie is gesonder as sonneblomolie. Dit is 'n baie dubbelsinnige stelling - u kan natuurlik nie kop-aan-kop twee, waardevolle produkte, vergelyk nie. Olyfolies, soos plantaardige olies, verskil van mekaar. En die punt is nie net in kleur nie, maar ook in die chemiese samestelling, en dus ook in die eienskappe. Daar word geglo dat dit beter is om goeie sonneblomolie te verbruik as slegte olyfolie. Dit is weereens belangrik om te onderskei tussen toepassingsareas. Ongeraffineerde sonneblomolie is byvoorbeeld nie geskik vir braai nie, maar ongeraffineerde olyfolie is baie beter by hoë temperature. Om die slaai aan te trek, sal beter wees met ongeraffineerde sonneblomolie as met verfynde olyfolie. Met olies is dit in die algemeen beter om 'n universele benadering te hou en nie na 'n sekere ideaal en 'n absolute oplossing te soek nie. Dit is belangrik om te verstaan ​​waar dit die beste is om olyfolie te gebruik, en wanneer dit beter is om van sonneblomolie gebruik te maak. Olyfolie het een waardevolle eienskap waarmee selfs die beste sonneblomolie nie kan meeding nie - die vermoë om die vel teen die son te beskerm.
Olyfolie beskerm teen die son. En dit is nie 'n mite nie. In warm lande word die sap van verskillende perskalk-lemmetjies by olyfolie gevoeg en hierdie mengsel word op die vel gevryf. So 'n unieke samestelling is goed vir verskeie eiendomme. In die eerste plek beskerm dit die vel regtig teen brandwonde en sonstrale. Hierdie mengsel trek ook looiery aan. Dit word selfs aanbeveel dat u, nadat u met olyfolie en kalk gevryf is, nie net vir die son weggekruip het nie, maar inteendeel, in oop ruimtes uitgaan. Dan kry die vel 'n pragtige bruinbruin en sal dit nie brand nie, en word beskerm deur 'n unieke mengsel. Voorkomende smering met olyfolie en kalk sal die vel ook voed en bevogtig.
Dit is beter om nie olyfolie vir massering te gebruik nie. 'N Bietjie hoër, het ons al gesê dat hierdie olie uitstekend is om te looi, dit is opgeneem in baie kosmetiese ys. Op die basis van olyfolie word baie natuurlike produkte vir liggaams- en velsorg vervaardig. Die ander kenmerk daarvan is ook bekend - dit bevogtig nie net die vel nie, maar verhit dit ook tydens massering. Olyfolie maak die vel sagter, soepeler, wat nodig is. Massering, daarenteen, stel die liggaam in staat om al die vele voordelige stowwe in olyfolie beter te assimileer. Boonop word olyfolie selfs gebruik as 'n voorkomende maatreël teen spierpyn, as 'n middel teen plooie, voedende hare en tandvleismaskers.
Olyfolie is nog 'n 'volksmiddel' sonder 'n bewese doeltreffendheid. Daar is trouens baie gedokumenteerde feite van die effek van olyfolie op die menslike liggaam. Die oleïensuur in die produk help vroue om borskanker te voorkom. Vitamien E in die vloeistof help die opname van vitamiene A, K, wat die liggaam help om te verjong. Daardie vetsure wat deel uitmaak van hoë kwaliteit olies van die eerste en tweede ekstraksie, soortgelyk aan die samestelling as die vette wat in moedersmelk voorkom. Omega-6-sure, wat in die samestelling van olyfolie bestaan, help om die skeletale stelsel van kinders te vorm. Selfs 'n klein, gereelde inname van olyfolie (ons praat 'n paar eetlepels per dag) help om cholesterol te verlaag en antioksidante te verhoog. Selfs die ou mense het geweet dat olyfolie die bloeddruk kon normaliseer.
As u olyfolie gereeld verbruik, kan dit die lewer skoonmaak en van galstene ontslae raak. U moet hierdie produk nie idealiseer nie, aangesien dit 'n wondermiddel vir alle kwale is. Alhoewel olyfolie vermoedelik hierdie probleme help, dui die onlangse verslae daarop dat dit nie so is nie. Op sigself behels sulke skoonmaak die gebruik van streng dosisse van die produk onder konstante toesig van 'n dokter. Per slot van rekening kan 'n effense verandering in die gebruik van die middel tot 'n verergering van galsteensiekte lei. Kenners is ook krities oor die idee om die lewer met olyfolie te reinig. Die choleretiese eienskappe van hierdie produk is lankal bekend. Sulke eksperimente met u liggaam kan dus slegs deur volkome gesonde mense uitgevoer word. Die klip wat in die galblaas tydens "skoonmaak" teenwoordig is, kan die galkanaal toemaak, wat belaai is met die ernstigste gevolge. Dit is dus beter om nie met olyfolie behandel te word in 'n geval waar ernstige mediese toesig nodig is nie.
Dit is die beste om ekstra maagdolie te gebruik. Hierdie ekstra maagdelike olyfolie, wat met suiwer meganiese metodes verkry word in die eerste koudpers, is baie bekend en gewild onder sjefs. Daar word geglo dat hierdie olie meer antioksidante en bioaktiewe komponente het as ander. Onlangs het Portugese navorsers egter ontdek dat die reputasie van hierdie variëteit op mite gebaseer is. Die feit is dat die kwaliteit van die olie tydens braai en kook daal en die konsentrasie van daardie baie bioaktiewe verbindings skerp daal. Navorsers stel voor dat gewone olyfolie in sulke gevalle gebruik word, wat goedkoper is en van minder gehalte sal wees. Dit is geen sin om te veel te betaal vir Extra virgin as die sjef ander produkte daarop gaan braai of hitte behandel nie.
Olyfolie verlaag cholesterol. Hierdie produk bevat nie-onversadigde oliesuur, wat belangrik is vir selmembrane. Selfs as hierdie stof in olie oorskry word, is dit egter weke nodig. Dit blyk dus dat die produk in wese die belangrikste bron van hoë-kalorie-vette is wat nuttig is vir 'n moderne persoon. As olyfolie in die dieet misbruik word, kan dit lei tot vetsug, lewerprobleme en die begin van suikersiekte. U kan dus nie meer as twee eetlepels van hierdie voedsame produk per dag eet nie.
Olyfolie bevat meer vitamien E as op enige ander plek. Hierdie vetoplosbare vitamien word in absoluut alle plantaardige olies aangetref. Vitamien E is 'n bekende sterk antioksidant. Maar daar is selfs meer daarvan in sonneblomolie as in olyfolie. En vitamiene A, D, K is in die algemeen in enige groente-olie. Slegs hul getal is klein en hang direk af van die plek van die olie, die pers tegnologie, 'n mengsel met 'n laer kwaliteit produk, bymiddels. Dus, op die ou end, goedkoop olyfolie sal minder vitamiene bevat as ons gewone sonneblomolie.
Olyfolie help met kanker. Ongelukkig is dit net 'n mite. Wetenskaplikes het nog nooit 'n effektiewe middel vir kanker gevind nie. Hierdie gewasse reageer op geen manier op olyfolie nie. Die unieke samestelling van hierdie produk, as gevolg van karotenes, tokoferole, estrone en flavonoïede daarin, laat dit toe om 'n uitstekende profilaktiese middel te wees. Met gereelde en verstandige verbruik van olyfolie sal nuwe kankerselle ophou om te verskyn, en die ontwikkeling van oues gedeeltelik geblokkeer word.
Olyfolie help met maagswere en duodenale ulkusse. Maar dit is glad nie 'n mite nie. Olyfolie het wel smerende en omhullende eienskappe wat die maagsere help genees. Antioksidante en mono-onversadigde vette voorkom dat oksidatiewe reaksies plaasvind.
Koue eerste pers bestaan ​​glad nie in die natuur nie, aangesien olywe nie 'n tweede keer gedruk kan word nie. Die eerste pers is eintlik die eerste en enigste prosedure wat dit moontlik maak om die hoogste kwaliteit ekstra maagdolie van olywe te kry.Die tweede pers is die ekstraksie van olie uit reeds verwerkte olywe. Daarin is daar natuurlik nie soveel bruikbare stowwe soos in Extra virgin nie.
U kan glad nie in olyfolie braai nie. As dit waar was, waarom kan jy dan in 'n ander olie braai? In werklikheid is 'n verfynde soort vloeistof geskik vir sulke doeleindes. Ongeraffineerde geurige sonneblomolie is eenvoudig nie geskik vir braai nie. In die pan sal dit eenvoudig brand, en slegs 'n skerp reuk en skadelike rook agterlaat. Die enigste ongeraffineerde olie waarmee jy kan braai, is olyfolie. Dit is die moeite werd om na so 'n aanwyser as die brandtemperatuur van die olie te verwys. Vir onverfynde sonneblom, raapsaad of sojaboon, is dit ongeveer 160 grade. En vir ongeraffineerde olyfolie, wissel hierdie syfer van 190 tot 210 grade. Met raffinering word alle olies geskik vir braai, wat die verbrandingstemperatuur verhoog tot 230-240 grade. Maar daar is net een soort olyfolie wat die beste is om nie in te braai nie - ongefiltreerde olyfolie. Dit bevat mikro-deeltjies olywe, en so 'n produk kan op die stoof brand. In Griekeland en Kreta koop die inwoners nie spesiale olie vir braai nie, maar kook aan die brand met dieselfde Extra virgin, wat baie meer bekostigbaar is as ons s'n. Braai tot bros goudkleurig is gewoonlik nie die beste opsie vir die gesondheid nie, maar olyfolie is beter vir hierdie voorbereiding as sonneblom of dierevette. Maak heerlike kos so gesond as moontlik.