Moeder en bewussyn - nie alles verloop gelyktydig nie - Nuttige inligting - 2022
Moeder en bewussyn - nie alles verloop gelyktydig nie
Temas is 'n vereiste in die sprokie vir die grootmaak van huishoudings en werk. Vraagtekens, eksamens, self-verminking, wat en waar dit verkeerd gegaan het, wat kan beter wees in die onmiddellike omgewing. Miskien voel jy ook dat dit nooit eindig nie: die moederbewussyn is gevul met duisende faktore.
Ek het op hom geskree? Haal die klip uit! Het ek vir hom koekies gegee in plaas van superkos? Kry die sweep! Is ek nog 'n jaar terug werk toe? Kook water op die kaal! Het ek dit nie elke dag gedra vir vroeë ontwikkeling, selmusiek kuikens en dramaturge nie? Sorg vir myself! Het ek verveeld geraak, wat nog meer, het ek nie lank daarna gespeel nie? Watter soort moeder is dit? Beskuldig u uself aan iets wat u elke ander dag moet doen? Dit kom soveel keer deur u kop dat u twintig jaar later sielkundig misgekyk kan word omdat u kind terapie vir u wil kry. In my fyner oomblikke, of na 'n moeiliker kring van gewete, ontstaan ​​die vraag: het ons moeders en oumas opgemaak met alles? Hoe kan ons vandag vriende maak met ons foute? Die gedagtes van drie kundiges sal u help om 'n bietjie gemeng te word met die gees van bewussyn.
Nie 'n persoonlike taak nie
- Die ontwikkeling van sielkundige wetenskap in die 19de en 20ste eeu het beslis 'n sentrale rol gespeel in die huidige bewussyn van moederskap. eeu, gevolg deur die voorkoms van kindersielkunde en ontwikkelingsielkunde. Hierdie wetenskappe het 'n nuwe stel konsepte en benaderings geskep wat die moedertaal van elke moeder geword het. Dit was vir 'n ouer 'n basiese idee om 'n emosioneel gebalanseerde kind groot te maak - verduidelik hy Rice Anna filozуfus. Sy voeg by dat sy 'n kind het, en dat sy emosionele en ander behoeftes het, en dat 'n mens op geen manier in al hierdie behoeftes met die moeder hoef te voorsien nie; - Die ma neem presies dit op ouerskap is nie 'n een-persoon werk nie.Die geldeenheid is dit moeders word deur die samelewing gelaat.
Volgens sosiale oortuiging is moedersorg, geduld en substansie nooit 'n uitgebreide hulpbron nie. Daar is geen uitputting, geen begeerte, geen onverwagse tragedie wat 'n moeder nie kon verstaan ​​nie: sy moet nie - met glimlag en kalmte kan klaarkom nie. Dit is 'n baie kwaadwillige fiksie omdat dit skuld by vrouens wek as hul energie verbruik word en hulle ongeduldig, kwaad, bitter voel - sê hy Anna, wat 'n ma van twee met haarself is. Ouerskap is nie 'n persoonlike taak nie
Anna se oplossing
- Daar moet veilige ruimtes wees waar ons sonder vrees kan praat, omdat ander nie stamp nie. In hierdie deel het ons die 'Hoe gaan dit?' gesprekke regoor die land. Die projek het ten doel om meer uit te vind oor hoe vroue hier en nou in Hongarye voel. Wat is die uitdagings wat hulle in die gesig staar? Wie vra hulp en bloedvergieting? Wat kan hulle doen om hul swaarkry op te los? Wat is aan die gang, wat is verkeerd? Sulke en soortgelyke vrae word in kleingroepgesprekke bespreek, waarvan die resultate in 'n navorsingsafdeling verwerk word, maar eerlikheid is nie genoeg nie: , en ook nie ons nouer familie of ons paartjie het 'n gevoel van verantwoordelikheid om ons kinders op 'n gebalanseerde manier te help grootword nie. Moenie mekaar wenke gee oor hoe om na twee uur se slaap aan die lewe te bly en u baba te versorg nie, maar waag om te sê dat dit onvolhoubaar is, nie-menslik is en nie regtig van 'n moeder verwag om volhoubaar te leef nie. Saam kan dit makliker wees om te besef dat die fout nie by ons is nie, en ons kan ook begin nadink oor hoe 'n meer samehangende samelewing sou lyk.
Ons wil alles tegelyk hê, maar dit werk nie
- Kinderjare in die meeste mense se lewe is 'n krisis wat ons normatief noem, dit wil sê, ons is die meeste daaraan blootgestel. Die kind (ers) begin 'n reeks nuwe take en uitdagings wat ons lewens op ongekende maniere beweeg - begin om die taak te dissekteer Papp Zsuzsanna sielkunde. Vir die afgelope tyd was daar gesinspatrone vir hierdie herrangskikkings, het geslagsfamilies met veel generasies gesinne in mekaar se lewensfases verander, terwyl die jong volwasse ouderdomsgroep vandag die grootste is. In plaas van 'n voorbeeld, het ons tientalle of selfs meer geldige voorbeelde rondom ons gesien. Watter beginsel moet ons volg? Wat doen ek, wat doen ek? Al is ons nie twee nie, al wil ons ons keuses bevraagteken, wil ons alles tegelyk hê - en kom ons tot die skuld van die moeder van drie, wat ons ook daaraan herinner dat ons wil " dit wil sê, selfs in die lig van hierdie begeerte, moet ons op een of ander manier skei van werk, huishouding, oortolligheid en ouerskap. Dit is geen wonder dat so 'n toestand self-immolasie laat misluk as iets anders misluk soos bepaal deur die interne en eksterne vereistes nie. Wat wil ek 'n perfekte moeder wees? Waarom presies? Met wie wil ek ontmoet? (My ma, my vriende, my bure, my ma wat oorbly, my paartjie, my Facebook-maatjies?) Wat is regtig vir my belangrik? En dan kom die gereedskap, die gebruiksaanpassing en die gesinsoplossings wat kan help om die bondel te vergemaklik en sodoende u selfverloëning op te los.
Zsuzska se oplossing
Vir baie van ons verander ons lewenstyl soveel as om 'n kind te hê dat vorige metodes om stresbestuur nie te kan werk nie. As u byvoorbeeld in die verlede u stresverligter was, sou u dit miskien wil terugbring of 'n alternatief vir u kind (ers) bring.Isolasie of isolasie: Ma sal beslis iets mis. Maar dit is okay. Vriende, geldeenhede of aanlyngemeenskappe is belangrike ondersteuning, en dit kan jou teen isolasie beskerm, maar met die konstante aandag van die sosiale media, kan die parallelle gesels net soos altyd wees. Stel 'n limiet, bly van tyd tot tyd aanlyn bewus.Kyk na nog 'n voorbeeld!Kinders het stabiliteit en voorspelbaarheid nodig, maar dit is ook 'n goeie ding om te ontdek dat dit nie net oor moederlike funksionering gaan nie. Pa, ouma of oppas, slegte dame kan die baba versorg, terwyl jy jou eie ding doen, laai jy weer op.Kry hulp!As angs, skuldgevoelens in die alledaagse lewe lank is, bepaal u lewe, of u vermoed postnatale depressie, is dit regtig die moeite werd om 'n spesialis te raadpleeg. Geboorte is 'n normatiewe krisis, maar dit is steeds 'n krisis, wat dikwels baie moeilik is. Dit voel soms sleg en vra hulp.
Nuttige arms: vertroue en kennis
As skuldgevoelens ons opbou, is ons sondig, en dit beteken dit. Ons raak gespanne, ons sondig. Ons is nie besig om ons huidige probleme op te los nie, omdat ons nie aandag gee nie, daarom is ons hulpeloos, ons dryf nuwe slegte oplossings in, en ons begin 'n nuwe gewete hê. onbewustelik aanvaar - waarsku versoek Bloedige Anita familycoach, 'n ThetaHealing-konsultant wat haar eie probleme, grense en bekommernisse oor die geboorte van 'n kind begin het, die inbraak. Ons eie onrealistiese aannames oor moederskap belemmer ons ook: daarom verbeel ons ons dat ons net mooi sintuie sal hê, en die waarheid is dat dit dikwels geskok is, en op hierdie stadium dink ons ​​dat dit 'n fout is. Ons is hartseer oor die negatiewe gevoelens wat voorkom, ons kan niks daaraan doen nie. Ons leef volgens die gewig van verantwoordelikheid, maar volgens ons eie ervaring, met soveel teenstrydige rade, voel ons gereeld so sensitief, doen ons alles wat nodig is om 'n groot verskil aan ons kind te maak. Ons kan nie aan al hierdie dinge voldoen nie, 'verduidelik die ma van drie.
Anita se oplossing
Selfkennis en selfvertroue kan ontwikkel word, en dit is die winsgewendste taak op lang termyn - moederskap, wat langer is as die tyd wat spandeer word. Dit is die moeite werd om energie en krag om te sit in wat u wil doen, nie wat u moet verander nie. Kyk wat jy goed is en die vaardighede wat jy in jouself wil ontwikkel. Ontspanningstegnieke kan ook baie help om spanning en negatiwiteit te verlig. Byvoorbeeld, waarneming van die vlam, en u aandag vestig op die huidige verskillende visualiseringstegnieke, meditasie, outogene opleiding. Deur middel van meditasietegnieke probeer ons die historiese oorsprong van ons negatiewe gevoelens oplos, want die oorsake is baie uiteenlopend; 'n spesialis wat almal aanmoedig om na 'n nuwe perspektief en gereedskap te soek. Omdat dit nodig is dat ons onsself moet aanvaar en liefhê soos ons is, en dat ons die patroon aan ons kinders sal deurgee.Verwante artikels: