As dit is moontlik om buite die materiële werklikheid te beweeg, wat sal ons sien? Is die ou verhale en mites oor geesgidse of helpers wat in onsigbare wêreld leef, waar? Bestaan ​​sulke wesens? En wat anders kan ons verwag om 'daar buite' te vind? Dit is die vrae waarna ons nou gaan.
droom: 'N Reeks gedagtes, beelde of emosies wat tydens die slaap voorkom.
Helder droom: 'N Droom waarin die slaper bewus is dat hy of sy droom en soms die verloop van die droom kan beheer of beïnvloed.
Visie: Iets gesien in 'n droom, trans, of ekstase; veral 'n bonatuurlike voorkoms wat 'n openbaring oordra.
- Merriam-Webster woordeboek
Die Wêreld van Drome
Waar stop verbeelding en begin die werklikheid? Hoe kan u die verskil tussen iets wat gebeur in u ervaring en iets wat in u gedagtes gebeur, sien, gesien die feit dat alles wat buite plaasvind uiteindelik deur ons breine geïnterpreteer moet word, wat beslis 'binne' is? '
Dit is moeilike vrae. Joseph Campbell, die universiteitsprofessor wat meer as iemand anders die studie van mitologie in die openbare bewussyn gebring het nadat sy gesprekke met Bill Moyers op die PBS-spesiale uitgesaai is, Die Krag van Mite, het eens gesê dat drome 'n groot bron van die gees is.
Daar is kulture wat drome baie ernstiger opneem as hedendaagse Westerse gehore. Die Aborigines van Australië "droom die vuur" en beskou dit wat hulle noem die Droomwêreld gereeld meer as die uiterlike wêreld van illusie wat ons die normale lewe noem, beskou. Die tradisionele slotwoorde wat elke aand deur die herbergiers gepraat word wat in die Keltiese folklore die 'Keepers of the Shrine' genoem word, was altyd dieselfde: 'Mag die gode vir jou 'n droom stuur'.
Maar wat is drome? Die waarheid is, niemand weet regtig nie. Daar is natuurlik baie idees. Henry David Thoreau het eens drome die "raakstene van ons karakters" genoem. Robert Moss, in sy boek, Droompoorte, het geskryf:
'Ons fisiese werklikheid word omring en deurdrenk deur die lewenskragtige, dreunende lewe van die rykes van gees en verbeelding waarheen ons nag na nag in droom terugkeer. Daar is geen afstand tussen die Anderwêreld en sy inwoners en ons bekende, sensoriese werklikheid nie; daar is net 'n verskil in frekwensie. '
In hierdie era van ongelooflike en ontsagwekkende wetenskaplike onthullings oor hoe die liggaam werk, in hierdie era van ontdekkings rakende mitochondriale DNA en selreproduksie, in hierdie tydvak van Technicolor NASA-vlugte en Mars Rovers, staan ​​'n ongelooflike feit bo alles uit. Dit lyk vir my in elk geval verstommend. Ons slaap miljoene jare en droom, en niemand weet hoekom nie.
Dit is reg. Niemand. Ten spyte van uitgebreide navorsing uit duisende slaapklinieke wat van kus tot kus en regoor die wêreld gevestig is, is die eerste en grootste gebod van slaapnavorsing dit: Niemand weet waarom ons slaap nie. En die tweede is daarmee gelyk: Niemand weet hoekom ons droom nie.
Die studie van drome
Sigmund Freud was die eerste moderne psigiater wat die studie van drome onder die algemene publiek se aandag gebring het. Sy dromeorie was dat dit 'n voorstelling van onbewuste begeertes, motiverings en gedagtes was. Hy het geglo dat ons gedryf word deur seksuele en aggressiewe instinkte wat ons as gevolg van sosiale druk onderdruk van ons bewuste bewustheid. Omdat hierdie gedagtes nie bewustelik erken word nie, vind hulle deur drome hul weg na ons bewustheid. In sy boek, Die interpretasie van drome, Freud het geskryf dat drome 'verborge vervulling van onderdrukte wense' is.
Allan Hobson en Robert McCarley het voorgestel dat drome 'n simboliese interpretasie is van seine wat tydens die slaap deur die brein opgewek word. As die simbole korrek deur 'n opgeleide ontleder geïnterpreteer word, kan dit leidrade openbaar wat ons help om te verstaan ​​wat in ons subjektiewe onbewuste aangaan.
'N Meer kontemporêre idee het na vore gekom toe rekenaars vasgevang is. As u tuisrekenaar snags slaap, met ander woorde as u dit nie gebruik nie, skop sommige programme outomaties in. Hulle spandeer tyd om skoon te maak en organiseer 'rommel', en defragmenteer en stelselmatig dinge sodat die rekenaar doeltreffender kan werk. . Hierdie droommodel spekuleer dat u brein op dieselfde manier werk. As u "stilbly" in die slaap, werk u brein en organiseer al die gedagtes en eksterne stimuli wat u gedurende die dag ondervind het.
Nog 'n teorie stel voor dat drome funksioneer as 'n soort terapeutiese psigoterapiesessie. U brein probeer sin maak uit dinge terwyl u in die veilige omgewing van u bed slaap, ietwat aan die bank van 'n terapeut. Dinge wat met jou gebeur word vir betekenis ontleed en op die muur van jou bewuste verstand geprojekteer as jy wakker word en onthou. U emosies help om die simbole te begryp.
Ons sal heel moontlik ontdek dat een of meer van hierdie modelle korrek is. Miskien lê die waarheid daarin om dele van hulle almal te kombineer. Maar vir duisende jare het sjamane en mistici geleer dat ons normale wakker bewussyn in drome laat speel. Dit skei van sy grense binne die materiële liggaam en brein en keer terug na die mistieke vereniging met die Een. Dit is die doel van slaap, herinner hulle ons. Sonder hierdie daaglikse vernuwing sou die lewe in die materiële wêreld eenvoudig te moeilik wees om te verduur.
Moderne studies oor slaap-ontbering en droom-ontneming blyk te wees dat dit wel die geval is. As ons moeg is en nie van die slaap ontneem word nie, gaan ons kreatiwiteit eerste. Dan begin ons dinge vergeet. Uiteindelik word ons heeltemal mal en sterf.
Droom: 'n buite-die-liggaam-ervaring?
In hierdie tyd en ouderdom verstaan ​​ons miskien nie heeltemal waaroor slaap en droom gaan nie, maar ons weet dat die materiële liggaam ophou om sonder hulle te funksioneer. Die dood is die resultaat. Dit blyk 'n goeie aanduiding dat die ou mense iets van die belangrikheid van droom weet.
Wat dit beteken is dat drome wel 'n ander naam vir buite-die-liggaam-ervarings kan wees, waarsonder ons binnekort mal sou word en sou sterf.
Tradisionele sjamane gaan selfs verder. Hulle beweer dat wanneer ons vrygestel word van die normale beperkings van die wakker, analitiese halfrond in ons brein, ons ware aard, ons bewussyn, terugkeer na die Bron. Hulle glo dat ons met oefening eintlik kan volg terwyl ons ons bewus is. In drome waarneem ons parallelle dimensies waarin ons waarhede leer wat ons wakker aktiwiteite lei. Die truuk is om die waarhede doelbewus toe te pas op ons wakker ervaring.
Die wêreld van visioene
In baie Indiese stamme, word 'n inheemse Amerikaanse jeug nie as 'n volwassene beskou nie, tensy hy 'n visioen ervaar het. Na 'n afsonderlike voorbereidingsperiode sou hy leiding soek by 'n geesteshelper, gewoonlik 'n dierlike gesant. Nadat hy sy visie ontvang het, sou hy vir die res van sy lewe 'n simbool van hierdie nuwe totemdier saamneem. Dit kan 'n veer of 'n bietjie bont wees, afhangende van die dier wat aan hom verskyn het. Hy sou dit versigtig in 'n medisynesak of -sak plaas en dit sal nooit sy kant verlaat nie.
Ek is rasioneel en wetenskaplik gebuig, nie gegee aan ekstatiese ervarings nie. Maar ek is ook 'n ongeneeslike romantikus. Veertig jaar lank was ek 'n Protestantse geestelikes wat die meeste van sy wakker ure in die linkerkant van sy brein geleef het, wat beteken dat ek normaalweg 'n fout het. Dikwels was godsdiens vir my 'n kwessie van 'weet' oor eerder as 'ervaar'.
Maar vir bykans vyf dekades was ek ook 'n professionele musikant. Ek het in 1960 in dansorkes begin speel. Ek hou daarvan om mense te sien dans, maar ek kon nie self dans nie. Dit is nie dat ek nie ritme gehad het nie of eenvoudige bewegings nie kon leer nie. Dis net dat elke keer as ek probeer om op 'n dansvloer te stap, 'n tasbare, byna fisieke krag sê: "Stop!"
Dit pla my jare. Ek het selfs een keer met 'n sielkundige-vriend daaroor gesels en gedink dat as ek kon leer dans, ek geheime deure in my psige sou kon oopmaak wat ek nie eens geweet het daar was nie.
Sy raad? "Los!"
Het nie gewerk nie.
Die gehoor van die geluide binne
Toe die twintigste eeu tot 'n einde gekom het, was ek een somer tyd in 'n hut wat ek in die woud van die weste van Nieu-Engeland gebou het, terwyl ek met die natuur gekommunikeer het terwyl ek kontak gehad het met 'n paar kwessies wat in my gedagtes was. Vyf voet voor die stoep van die kajuit was 'n rots, ongeveer vier voet lank, op sy sy. Dit is duidelik dat ander kragte as dié wat in die natuur aangetref is, aangewend is om bo-op die vloer te werk, en ek het gereeld gewonder waarom dit amper gesigagtig gelyk het.
Ek het vier dae smiddae in hierdie omgewing deurgebring, gedink aan alles wat in my gedagtes opgekom het, probeer om dieper in myself in te gaan as wat ek normaalweg doen. Teen die tweede dag was ek bewus van geluide wat ek eers gedink het veroorsaak word deur motors op die snelweg, ongeveer 'n kilometer ver. Dit was eers op die vierde middag dat ek besef dat ek die geluide in my regteroor hoor, wat heeltemal doof is.
Na 'n oomblik kom dit by my dat dit wat ek hoor nie snelweggeluid was nie, maar tromme. Skielik was ek bewus daarvan dat ek my oë wyd oopgesny het en dat ek 'n volledig gevormde sin in my kop beleef. Al het my hart gespring, het ek nie 'n stem gehoor nie en ek het geen verskyning gesien nie. Ek het glad nie daaraan gedink om te dans nie, maar die sin wat gelyk het asof dit voor my oë verskyn, was, 'Dis nie dat jy nie kan dans nie. Dit is dat jy nie sal dans nie. '
Sodra ek die boodskap gesien, gehoor of op een of ander manier ervaar het, het ek gevoel, eerder as om uit te vind, dat die rede waarom ek nie kon dans nie, omdat dans op 'n tydstip so heilig was, hetsy vir my of die mense wat hierop dans. dat ek dit nie kon versuip deur dit tot blote vermaak te verminder nie.
Oorgee aan die vloei van die Gees
'N Paar jaar gelede, toe ons nuwe huis gebou is en die letsels van die konstruksie vinnig vervaag het uit die herstellende landskap, het ek een middag mediteer en gevoel dat my bewussyn maklik van my lyf af gly. Eens was ek in staat om eenvoudig te wees eerder as om 'n 'gebeurtenis' te probeer dwing.
Een van die grootste lokvalle tydens meditasie is om 'n vorige ervaring te probeer herhaal. Dus het ek my eenvoudig oorgegee aan alles wat sou gebeur en saam met die vloei van die gees gegaan.
Ek het myself bevind dat ek by die deur uitbeweeg en in ons gazebo gaan staan ​​met die uitsig oor die Medicine Wheel. Ek het met my arms opgestaan, asof in gebed. Toe staan ​​ek by die Medicine Wheel self, terwyl ek nog staan ​​met my arms na die Kosmos. Oorkant die sentrale klip het 'n voorouer gestaan. Was sy 'n geesgids? Ek weet eenvoudig nie met sekerheid nie. Maar ek het die voorouer gevra om met my te dans en my hande uitgestrek.
Ons het 'n rukkie om die kring geslinger, maar iets het vir my gesê dit is nie hoe jy dit gedoen het nie. Daarom het ek haar gevra om my te leer. Stap vir stap, hak en toe, het ek geleer wat 'n ou dans was. Dit was asof ek teruggevoer is na 'n tyd toe stamme van voorvaderlike Amerikaners rondom 'n vuur gedans het, miskien op hierdie einste plek.
Maar toe begin dinge verander. Die enigste manier waarop ek dit kan beskryf, is dat ek van binne begin groei het. Die Medicine Wheel was in my, en dan die hele eiendom waarop ons dans, en dan die hele wêreld, en dan die hele heelal. Dit was alles binne my. Ek het die hele materiële heelal bevat. (Woorde hier is eenvoudig onvoldoende.) Op een of ander manier kon ek die dans van die tyd, van die Kosmos self sien, en dit in beweging uitdruk.
Om eerlik te wees, ek wou nie hê dit moes eindig nie. Maar uiteindelik maak ek my oë oop en vind ek my terug in die bekende omgewing. Ek het my vrou, Barb, daarvan vertel en voel steeds uitgebrei en vry. Toe sy onthou van my heel eerste visioen langs die eerste staande klip in New England, 'n duisend kilometer daarvandaan, praat sy hardop die woorde wat daardie dag lank gelede voor my oë opgehang is. Tot op daardie oomblik het ek hulle vergeet:
"Dit is nie dat jy nie kan dans nie. Dit is dat jy nie sal dans nie. '
En nou het ek gedans! Ek het die volle sirkel gekom.
Het ek uiteindelik begin dans na die musiek van die sfere? Het die ritmes van aardenergie al begin werk in die vesel van my wese — dieselfde ritmes wat ons voorouers soveel duisende jare gelede gehoor het?
Ek sal dit natuurlik nooit weet nie. Ten minste sal ek dit nooit tot bevrediging van 'n skeptikus kan bewys nie. Al wat ek weet, is dat ek drome gehad het terwyl ek geslaap het, en visioene terwyl ek heeltemal wakker was. Dit is sekerlik anders. Maar albei lyk buitengewoon kragtig en lewendig.
Glimps deur die sluier
Kan sulke dinge regtig moontlik wees? Kan ons soms deur die voorhangsel kyk om foto's van verborge realiteite te sien?
Dit is natuurlik altyd moontlik om die wol oor ons eie oë te trek. Soms glo ons bloot wat ons wil glo. Maar toeval gaan net so ver. Dit lyk vir my dat ons soms die woord gebruik om ons 'n verskoning te gee om nie te glo wat ons sintuie vir ons sê nie, is vreemd vir ons normale ervaring. Dit is gemaklik om te kan sê: 'Ag, dit is net toeval.'
Maar dit verg nie veel van 'n verandering om gewone feite te oorweeg wat, so ongelooflik as wat hulle mag lyk, dalk op ongesiene realiteite dui nie.
Video / meditasie met Jim Willis: Begeleide meditasie om 'n positiewe bedoeling te bewerkstellig in hierdie krisistyd
Video / aanbieding met Jim Willis: Dowsing in Quantum Reality
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > Droom interpretasie > Drome, visies en buite-die-liggaam ervarings: is dit dieselfde ding?