Ek toer tans rond om navorsing te doen oor boerekos. Ja, ek is nog lank nie klaar nie. Toe “Die Groot Boerekosboek” saamgestel is, moes daar ‘n volle 10,000 woorde gesny word, anders was die boek so swaar soos die Statebybel. Dit het my baie gepla, want wat moet jy uithaal, wat moet bly?
Ek en die regisseur, Riaan Badenhorst, het lank gesit oor wat ons met die reeks wou bereik. Dit was kennis, nostalgie en ‘n goeie gevoel. Mense sê altyd hulle voel so lekker as hulle my boeke gelees het. Ons wou dieselfde met die reeks doen, en die reaksie was méér en groter as wat ons verwag het.
Onthou dit as jy dink aan name vir die boek en vir die reeks. Ons soek nie opgesmukte mense nie. Ons soek nie blink mense nie. Ons soek eerlike, mooi mense en eerlike, heerlike boerekosresepte.
Teen daardie tyd was almal lekker vol, soos dit hoort. Ons Suid-Afrikaners het mos nie end nie. Maar toe kom die spyker in die doodskis – Jan Ellispoeding – en ‘n laaste sondige soetheid saam met die boeretroos: Retha van Caledon se koeksisters.
Daar is nog baie mense wat gereeld vir my skryf en vra waar kan hulle my boeke kan koop. By Leserskring en die boekwinkels, hartjie. Of by my, op my webwerf, as jy ‘n getekende eksemplaar wil hê.
Ons gaan nou deurry Laaiplek toe en vleis van ‘n tweetand koop by die slaghuis. Dis tyd vir potjiekos!