Hoe hou ‘n digter hierdie komplekse idees in sy of haar kop met die skryf van ‘n gedig? Antworod: die digter hanteer poësons nie op ‘n bewustelike manier nie.
die poëson word grootliks op die vlak van die onbewuste* geskep. Hoe dit gebeur, is nie vir my bewuste denke begrypbaar nie. Die onbewuste het bykbaar die vermoë om ‘n komplekse stelsel soos ‘n poëson tot stand te bring – iets wat die bewuste denke nie kan doen nie.
Sy weet nie. Sy kan hulle nie uitdink nie. Maar iets het haar ontroer – ‘n baba aan haar ma se bors. Sy wil ‘n gedig skryf. Gelukkig het sy die slag aangeleer om haar bewuste denke gedweë eenkant te laat staan vir ‘n rukkie. Sy dink nie, maar sy begin skryf. Sy is nie bewus van die poësons wat sy by die gedig inweef nie, sy sal hulle later naspeur.