Wanneer honde-eienaars ontmoet, help dit om 'n veilige en verbonde gemeenskap te bou. Geskryf / flickr, CC BY-NC
Praat met enige troeteldier eienaar en jy moet stories maak oor die vreugde en geselskap om 'n troeteldier te hê. Daar is egter bewyse dat die uitwerking van troeteldiere buite hul eienaars strek en kan help om die sosiale struktuur van plaaslike wyk te versterk. Nou is 'n kruis-nasionale studie met Perth, Australië en drie Amerikaanse stede gewig aan die waarneming dat troeteldiere sosiale kapitaal help bou.
Dit is nie 'n frivoliese idee nie, aangesien die erosie van gemeenskapsverstand dikwels beklaag word. Soos Hugh Mackay onlangs waargeneem, omdat ons nie geweet het ons bure het 'n hartseer cliché geword van die huidige stedelike lewe nie.
Ek het sowat 15 jaar gelede by troeteldierverwante navorsing gestruikel toe ek 'n PhD oor buurte en gemeenskapsgevoel onderneem. Ek was nuuskierig oor die elemente van 'n woonbuurt wat mense kan help om met mekaar te verbind, en ek het 'n paar vrae oor troeteldiere opgetel.
In wat het my mees aangehaal geword akademiese vraestel, het ons gevind dat troeteldier eienaars meer geneig is om hoër sosiale kapitaal te hê. Dit is 'n konsep wat vertroue tussen mense (insluitende diegene wat ons nie persoonlik ken nie), netwerke van maatskaplike ondersteuning, die uitruil van gunste met bure en burgerlike betrokkenheid.
Vinnig vorentoe 'n dekade na 'n baie groter studie om te kyk na die verhouding tussen troeteldiere en sosiale kapitaal. Troeteldier-eienaars en nie-eienaars is ewekansig ondervra in vier stede (Perth, San Diego, Portland en Nashville - vier stede wat redelik vergelykbaar is in grootte, stedelike digtheid en klimaat).
In al vier stede het ons gevind dat 'n troeteldier besit word aansienlik geassosieer met hoër sosiale kapitaal in vergelyking met nie besit van 'n troeteldier nie. Dit was waar na die aanpassing vir 'n reeks demografiese faktore wat mense se verbindings in hul omgewing kan beïnvloed.
Hoe help troeteldiere om sosiale bande te bou?
Daar word dikwels aanvaar dat die sosiale voordele van troeteldiere beperk word tot sosiale interaksies wat voorkom wanneer mense buite hul honde loop. Baie anekdotes van hondseienaars ondersteun hierdie. In hierdie groot steekproefstudie was die vlakke van sosiale kapitaal egter hoër onder troeteldier eienaars oor die hele linie.
Ons het egter gevind dat sosiale kapitaal hoër was onder hondeienaars en diegene wat veral hul honde geloop het. Hondeienaars was vyf keer meer waarskynlik om mense in hul omgewing te ken. Dit is sinvol, aangesien honde die meeste geneig is om ons buite die huis te kry.
Tog toon ons opname data en kwalitatiewe antwoorde dat 'n verskeidenheid troeteldiere as 'n sosiale smeermiddel kan optree. Troeteldiere is 'n groot vlakker in die samelewing, wat deur mense oor sosiale, ouderdoms- en rassestraten besit en geliefd is. Miskien is dit iets gemeen met ander mense wat 'n koord tref, ongeag die soort troeteldier.
Wat beteken dit vir hoe ons leef?
Dat troeteldiere kan help om sosiale kapitaal te bou, is nie net 'n maatskaplike niekheid of opregte sosiologiese waarneming nie. Honderde studies toon internasionaal dat sosiale kapitaal 'n positiewe voorspeller is vir 'n reeks belangrike sosiale aanwysers, insluitende geestesgesondheid, onderwys, misdaadafskrik en gemeenskapsveiligheid.
Gegee troeteldiere is verskans in die lewens en huise van baie Australiërs, is dit sinvol om hieraan te tik as 'n manier om die sosiale struktuur van plaaslike gemeenskappe te versterk.
Nie almal kan of wil 'n troeteldier besit nie. Maar tweederde van die bevolking doen, dus ons stede en wyk moet "troeteldier vriendelik wees".
Australiese voorstede is oor die algemeen redelik goed loopbare parke en strate. In hierdie studie het ons ook bevind dat hondwandelaars uit en oor bydra tot persepsies van gemeenskapsveiligheid.
In Australië het troeteldiere egter tradisioneel behoort aan mense wat in losstaande huise met agterplaas woon. Baie huur eiendomme, woonstel komplekse, en aftree dorpe nog steeds versuim om 'n "geen troeteldier" -beleid te gee.
Ander lande, waar huur en lewering van hoër digtheid meer is, lyk meer aanvaarding van troeteldiere oor die behuisingspektrum.
Gegewe veroudering van bevolkings, behuising bekostigbaarheid en die noodsaaklikheid om stedelike verspreiding te beperk, is kritiese sosiale tendense in baie lande (insluitende Australië), miskien moet ons herkalibreer ons idees van wie 'n troeteldier kan besit en waar hulle kan woon. Dit is nie te sê dat troeteldiere oral toegelaat moet word nie, maar die standaard van "geen troeteldiere mag nie" word betwyfel nie.
My skoonpa in sy 80's, byvoorbeeld, kon nie tot 'n aftree-kompleks verminder nie, omdat sy uiters dodelike reddingshonde die "10kg-troeteldier" -reël oorskry het. Hy kon nie saam met Moby, 'n getroue metgesel, deelgeneem het deur wie hy elke dag plaaslike inwoners by die park ontmoet het nie.
Konstante metgeselle in tye van verandering
Baie van my huidige navorsing is om dakloosheid. Hy het onlangs gesels met 'n man wat dakloos was met sy hond in die strate van Melbourne. Hy het my vertel hoe sy hond hom soggens opstaan, hom veilig hou in die nag en hulle daagliks albei stap.
Sy hond was een van die min stabiele dinge in sy lewe, so hy het 'n openbare behuisingsopsie benodig wat troeteldiere toelaat.
Mense wat dakloos is, benodig ook krisisverblyfopsies wat hul troeteldiere aanvaar. Daarom is dit wonderlik om plekke soos Tom Fisher House in Perth, wat sy deure oopmaak vir ruwe sleepers met troeteldiere wat 'n veilige plek nodig het om te slaap.
Behalwe die praktiese implikasies vir troeteldiervriendelike stede, het die potensiaal vir troeteldiere om die sosiale struktuur van gemeenskappe te verryk sterk in beroep in 'n era van wêreldwye onsekerheid, frenetiese "busyness" en tegnologiegedrewe kommunikasie. As kulturele ontleder Sheryl Turkle het gesê, die manier waarop mense met mekaar kommunikeer en verhoudings gesmee het, het enorme verandering ondergaan en ons kan uiteindelik "verbind, maar alleen".
Sherry Turkle praat oor waarom ons meer van tegnologie verwag en minder van mekaar.
In teenstelling hiermee is mense sedert die vroeë beskawing getroud met diere. In baie mense se lewens bly hulle 'n tasbare konstante wat volgehoue ​​sosiale kapitaalvoordele kan oplewer.
Lisa Wood, Medeprofessor, Sentrum vir Maatskaplike Impak en Skool vir Bevolking Gesondheid, Universiteit van Wes-Australië
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Hoe Ons Troeteldiere Versterk Verbintenisse