Lees is 'n vaardigheid wat kinders deur elke nuwe graad ontwikkel. Alhoewel baie studente die leesmeganismes bemeester en die vermoë het om inligting te verwerk, het baie kinders probleme met leesbegrip. Studente met leergestremdhede ontbreek gewoonlik basiese strategieë wat goeie lesers gebruik. Strategieë speel 'n sleutelrol om alle kinders te help leer en sekere leeswerk uit te voer.
Twee bruikbare strategieë vir effektiewe leesbegrip is metakognitiewe bewustheid en kognitiewe strategieë. Metakognitiewe bewustheid is 'n leser se vermoë om hul eie leerproses self te evalueer en wat nodig is om gewenste resultate in 'n spesifieke leertaak te behaal. Kognitiewe strategieë is spesifieke, nuttige instrumente om studente te help om leesbegrip te verbeter.
Wanneer 'n uitdagende leesgedeelte toegeken word, is daar drie fases wat begrip verbeter: vooraf lees (die leser skep 'n plan of strategie vir die lees van 'n spesifieke gedeelte), lees (die leser pas spesifieke strategieë toe om die teks te verstaan ​​en sy / haar eie begrip) en na-lees (die leser reflekteer op die gedeelte, kodeer belangrike besonderhede in langtermyngeheue, en maak afleidings oor die gedeelte). Gelukkig is daar spesifieke strategieë wat kinders wat met leesbegrip sukkel, kan gebruik om leesbegrip in elk van hierdie drie fases te verbeter.
Die mees effektiewe strategie wat getoon word om leesbegrip in studente te verbeter, veral diegene met leergestremdhede, is direkte onderrig tesame met strategie-onderrig . Direkte onderrig in leesbegrip behels dat die onderwyser 'n stap-vir-stap-strategie en modellering van effektiewe strategieë verskaf om 'n bepaalde leesgedeelte te verstaan.
Dit bevat inligting oor hoekom en wanneer om die strategie te gebruik en bied stelselmatige praktyk aan vir studente wat verskillende voorbeelde gebruik. Die onderwyser betrek dialoog met die studente deur vrae te vra en studente aan te moedig om vrae te stel. 'N Oorsig word gemaak van onderwysergesentreerde onderrig tot onafhanklike leeswerk.
Strategie-onderrig is 'n studentgesentreerde benadering wat behels dat jy 'n plan of verskeidenheid strategieë onderrig om patrone in woorde en sleutelwoorde te identifiseer , asook die hoofidee in 'n teks te identifiseer. Die onderwyser volg verskillende take vir die studente wat maklik begin en uitdagend vorder. 'N Voorbeeld van 'n maklike strategie is 'n onderwyser wat sy / haar studente vertel om na 'n storie te luister en die beste titel te kies onder 'n lys van moontlike titels. 'N Voorbeeld van 'n meer uitdagende taak sal wees dat die student selfstandig 'n gedeelte lees en die vraag aan die einde beantwoord, wat hom / haar kan vra om 'n inleiding tot die konteks te trek. Baie kinders met leergestremdhede baat by 'n leser om behoorlike dekodering van woorde te modelleer en hulle te help om gefokus te bly op die storie. Na voltooiing gaan die onderwyser terug na die begin van die storie en vra 'n reeks vrae om vrae te help om die studente te help om die antwoord op die vraag aan die einde van die storie te bepaal.
Strategiese onderrig bied aan studente baie spesifieke en sistematiese aksies vir leesbegrip. Byvoorbeeld, 'n reeks kort aktiwiteite, soos die hersiening van woordeskat uit 'n vorige les, gevolg deur nuwe woorde in 'n Skrifdeel uit te lig en hulle saam te meng, word gedoen om spesifieke vaardighede te rig om leesbegrip te verbeter. Deur te leer hoe om sleutelelemente in 'n konteks te identifiseer, sal kinders met leergestremdhede hierdie strategieë kan toepas op ander lektake.
Dit is belangrik dat onderwysers daarvan weerhou om studente die regte antwoord op 'n leesbegripsvraag te gee, maar eerder 'n verduideliking te gee, vrae te stel of strategieë aan te bied wat studente kan gebruik om die antwoord self te ontleed.
Moedig kinders aan om gedeeltes wat hulle nie verstaan ​​nie, weer te lees en soek na kontekstuele leidrade om hulle te help om die teks effektief te verwerk. Studente moet elke stap in die leesproses bemeester om die beste leesbegripsvaardighede te bemeester.
> McCallum, RS, Krohn, KR, Skinner, CH, Hilton-Prillhart, A., Hopkins, M. Waller, S., & Polite, F. (2010). Verbeterde leesbegrip van risiko-hoërskoolstudente: Die kuns van leesprogram. Sielkunde in die skole, 48 (1), 78-86.
> Pressley, M., & Wharton-McDonald, R. (1997). Geskoolde begrip en ontwikkeling deur middel van onderrig. Skoolpsigologie- oorsig, 26 (3), 448-467.
> Williams, JP (2000). Strategiese verwerking van teks: Verbeterende leesbegrip vir studente met leergestremdhede. ERIC Clearing House op gestremdhede en geskenkopleiding. Raad vir Buitengewone Kinders.