Die slag van Puzih, Taiwan
Ek sien hom elke dag by die swembad. Die veertig lengtes is 'n lafenis n� die dag se geswoeg om Engels in Chinese breintjies in te dril.
Ek wil sy bril liggies van sy gesig afhaal terwyl sy skaam, amper ronde, o� se bruin vlug-vlug vir die bewuswording: ons al twee weet wat gaan gebeur.
Ek wil sy vol lippe met my wysvinger belyn en volg tot waar dit in die hoekies fyn duikies maak. Dan my vinger laat spioeneer op sy tande en sy tong met di� aksie uitlok tot 'n onbeplande beweging.
Die aanvanklike indringing en besit neem van sy lippe, sy mond, volg ek op met m� mond, die voorhoede. Die oorgawe van sy tong sal nie dadelik aanvaar word nie. Eers hom laat dink dat hy hierdie skermutseling gewen het, voor ek sy tong met hernieude ywer terugdwing en uitlok, wegdruk en insuig.
Ek wil sy stywe tepels liggies terg en rondrol tussen my voorvinger en duim voor ek my hande langs sy sye laat afgly om ligweg oor sy ribbes die tromme van ou Afrika op te roep.
Ek wil sy manlike smal heupbene tussen my vingers gevange neem sodat, wanneer ek voor hom kniel, hy weet dat my aksie die verloop van die magspel verlo�n.
Die basis, my mond, word uittartend net buite die bereik van sy stywe penis, sy hoofmag, gehou. Hy sal moet smeek om daar gevange geneem te word, om daar gefolter te word tot 'n kleindood. Die skeidslyn is dunnerig.
Ek wil die ferm tweelingbulte oorneem, sodat die nou poort beveilig kan word. Ek wil hulle met my mond, lippe en hande myne maak, die sout van sy sweet proe op my tong.
Wanneer ek hom vooroor druk, my hande op sy stram, sterk rug, ontvou die landskap van sy basis. My tong, pseudo-assegaai, lei die inval. Op die beskermende ringspier word skynaanvalle geloods. (Dui sy erotiese kreun op die swaar verliese wat gely gaan word?) Ek ruik die skerp muskus van sy arsenaal en ek lek en suig aan die onderkant van sy wapen om my dors daarna te les. Sy saadsak word in my mond geneem en die inhoud teen mekaar geskommel soos dobbelstene.
Ek wil hom inneem, verower, seermaak, vrymaak. Ek wil my wapen diep in hom opdruk, voel hoe die hitte van die stryd om my vou. Sy oorgawe is kompleet.
Ek wil hom naai,
want jy is te ver om liefgegee te word.
Herman L Bosman kom van die Pretoria-deel van Tshwane. Hy het wiskunde geswot en skoolgehou in Fauresmith, Vrystaat, in Cullinan, Gauteng, en in Tshwane. Sedert November 2004 het hy ge-"teach" in Chiayi, Taiwan en, met erge skeidingsangs, geboorte gegee aan 'n skryfsel. Hy word oorleef deur 'n internetkonneksie.