Toyota se goedkoopste buksie nou in SA(Foto: Verskaf) Toyota het onlangs sy Aygo vervang met ŉ nuweling wat meer strook met Suid-Afrikaanse behoeftes. Dié nuweling is die Toyota Agya. Die Agya is Toyota se A-segment mededinger heel onder aan die motorbedryf-piramide. Ek moet bieg dat ek van ŉ drie dag toer in ŉ reuse Land Rover Defender in die piepklein Agya geklim het. Ek dink die Agya se enjin is moontlik kleiner as die P400 Land Rover se brandstofinspuitingstelsel. Eerste indrukke was nietemin aangenaam. Dis ŉ aggressiewe ontwerp met hoekige lyne. Die Agya wil eerder sportief wees as oulik, en ek het waardering daarvoor. Die binneruim is eintlik ruim vir die Agya se piepklein proporsies. Die binneruim het ŉ doodgewone paneelbord met aangename klimaatbeheer, maar ongelukkig bied die draadloos nie CarPlay of Android Auto nie. Ons is ŉ gesin van vyf wat verlede Saterdag ŉ kinderpartytjie moes bywoon. Al vyf in die Agya vasgegespe, vat ons die pad. Die kinders was werklik beïndruk dat die Agya se 1 000 cc driesilinder heel dollies op die snelweg teen 130 km/h kan toer met ons almal aan boord. Die enjin bied 49 kW en 89 Nm… en al klink dit min, is dit eerder die kraglewering en kalibrasie van die enjin, versneller, koppelaar en ratkas wat so te sê perfek is wat hom ŉ puik stadsbuksie maak. Daar is verskeie mededingers in dié segment waarvan die kalibrasie grootliks misluk, en daai mededingers onaangenaam maak om mee te ry. (Foto: Verskaf) Die veiligheidsvlak van die Agya is heel goed met twee lugsakke, ABS en EBD. Op die pad toer die Agya verbasend goed. Já, hy word wel deur die wind gesteur as ŉ mens vinnig ry – maar ál die mededingers in die segment doen dit. Twee punte van kritiek wat ek het, is die aan en af knoppie – sou ŉ sleutel nie goedkoper wees nie? – en kon ŉ mens nie daai besparing bestee op ŉ knoppie agter op die kattebakdeur wat hom oopmaak sonder dat jy die voordeur moet oopmaak en die hefboompie trek óf die sleutel uit sy omhulsel uithaal om te gebruik. Die feit dat daar ŉ klomp mededingers in dié segment is, bly ŉ goeie ding vir die eindverbruiker. Kompetisie is ŉ goeie ding. Dit dryf vervaardigers om hul beste voet voor te sit. Ek weet dat die Agya op Daihatsu se Charade geskoei is – ŉ voertuig waarmee Suid-Afrikaners ŉ lang geskiedenis het. ŉ Mens kan die ouer Charades in die Agya voel – en dis beslis nie ŉ slegte ding nie – dit was eerlike, bekostigbare rygoed. Ek dink die wisselkoers en invoerbelasting doen ons geen gunste nie, en ook nie vir Toyota nie. Teen R30 000 goedkoper, wat amper 20% is – kan ŉ mens nie Suzuki se S-Presso ignoreer nie. Hyundai se Atos, Renault se Kwid en Datsun se Go speel almal in dié segment. Tussen hulle is die Suzuki en Toyota my keuses. Gaan toetsbestuur hulle almal en sien watter een jou pas. Die reeks lyk só: Die reeks word gedek deur ŉ 3 jaar/ 100 000 km waarborg en diensplan met twee dienste. Die kompetisie lyk só: 2 jaar/ 30 000 km diensplan 7 jaar/ 200 000 km dryfstelselwaarborg 1 jaar/ 15 000 km diensplan Geen diensplan 2 jaar/ 30 000 km diensplan Diensplan opsioneel 5 jaar/ 100 000 km dinesplan 3 jaar/ 100 000 km diensplan Peugeot en Fiat staan ongeëwenaard kop en skouers uit bo die ander mededingers met ses lugsakke op die Peugeot en sewe op die Fiat. Die Peugeot se 5 jaar/ 100 000 km diensplan kan nie geïgnoreer word nie. In terme van ontwerp is die Fiat 500 waarskynlik die wenner hier. Sodra ŉ mens die R200 000 kerf slaan dan maak dit ŉ hele ander segment oop. Indien dit eenvoudig oor begroting gaan, bly my raad om na die S-Presso te kyk.