Natuurlik maak alle mense wat skryf spelfoute. Ek maak baie. Maar wanneer mens so baie betaal vir boeke, dan verwag jy die minimum skryf en spelfoute. Boonop doen skryf en spelfoute afbreuk aan die inhoud van die teks. Dit is asof dit enige argumente verwater en die kundige onkundig laat lyk. Dit is waarskynlik omdat “Wat sê die Prokureur?” geskryf is deur hoogstaande regslui, dat die boek nie TE veel irritasies in hierdie verband het nie. Moet sê ek is altyd beïndruk met boeke van Lux Verbi en Tafelberg, ek is seker daar is ander uitgewers wat ook uitstekende werk doen, en mens waarde vir jou geld gee wat betref die versorging van tekste.
Wat die res van die boek betref, ek het alles gelees. Die vrae en antwoorde gedeelte beslaan die grootste gedeelte van die boek. Hierdie vrae is van die mees algemeenste vrae wat Klynsmith oor die jare op die gewilde program “Wat sê die Prokureur?” (vandaar die titel van die boek ;-)) moes hanteer. Dit is nie jou tipiese Deon Meyer verhale hierdie nie. En mens moet dit seker nie eintlik sommer net invaar en dit lees nie. Nie soos ek het nie. Maar ek het. Die grootste nut is dat dit as goeie naslaangids sal dien vir enige navorser wat meer wil uitvind oor die reg. Daar word ’n wye reeks belangrike onderwerpe gedek, van wapeneienaarskap, huwelike en egskeidings, tot die opstel van ’n testament en grondeienaarskap. Daar is selfs inligting oor musiekregte en wat mens mag plant en wat nie.