Baksteen deliveries? Ja, ons doen huis deliveries ook. U moet net sê waar ons moet aflaai.
O, u bedoel u wou dit nie daar gehad het nie? Ons kan die bakstene net vir u mooi in hopies pak?
Skade, hoe bedoel u nou skade? O, ek sien wat u bedoel.
So meneer wil nie meer die bakstene hê nie?
O, die bakstene was vir die huis hoër op in die straat bedoel? Nee, ek verstaan, ons sal dit dan liewerster daar gaan aflewer as u dan nou so wil wees.
Paasnaweek op Gouritsmond – die dorp – deel 2
Paassondag trek 'n vol kerk.
Gouritsmond is 'n rustige plek. Die tipe plek waarheen mens vir 'n laaste keer kan trek. OK, behalwe miskien vir nog een keertjie se trek.
Dis maar koud, so die strand is nie te vol mense nie.
Niks skrik natuurlik die vissermanne af nie.
Daar is orals mooi aanwysings, ook vir diegene wat nie kan lees nie.
Die Gouritsriviermond self lyk lekker wild.
Teen die einde van die naweek is nog net 'n paar bittereinders oor in die karavaanpark. Ek moet sê, ek sou self nie graag hierdie koue in die karavaanpark wou trotseer nie.
En dan breek die einde van 'n naweek aan, en dis weer tyd vir petrol tap en huistoe gaan.
Paasnaweek op Gouritsmond – die dorp – deel 1
Saterdagoggend is koud. Ek en my vrou gaan stap.
"Stil,hé?" reken ek onnodig. Voordat my vrou kon antwoord word die stilte oorverdowend onderbreek.
"Goeiemore almal! Almal word hartlik uitgenooi na ons basaar vanoggend….." kondig die PA system op die motor se dak aan wat by ons verby ry. Daar is waarskynlik baie min kerke wat op die Saterdag van Paasnaweek susesvol 'n basaar kan aanbied!
Op die voorgrond is die grafsteen van die hond Gourits.
Die winkels op Gourits (daar is twee) bly, buiten nou vir die karavaanpark, die kern van meeste bedrywighede.
Daar is interessante name op huise.
Sommige titels spreek van die tipe wysheid wat slegs deur ervaring opgedoen word.
Meneer, dit is mos meneer?
In die Vissery museum op Velddrif staan die meegaande navorsingskaart opgestel deur Jaco Louw, met inligting en foto's van die vistreiler Hoëveld II se ekspedisie na die Kaapse Suidkus.
Die ekspedisie is in November 1976 onderneem in opdrag van die Departement van Seevisserye, en die doel daarvan was om ondersoek in te stel na pelagiese visbronne tussen Mosselbaai en Port Elizabeth. Bro' Johnie het die ekspedisie meegemaak en elders al geskryf daaroor.
Regs onder op die navorsingskaar is 'n uittreksel uit die skipper, Enrico Smith, se dagboekinskrywings. Die volgende inskrywing val op:
"Sondag, 22 November: Sit mnr van Antwerpen (Ousus) op die vliegtuig."
In 1976 was lang hare nie eintlik 'n ding vir mans op die Weskus nie. Dalk was dit elders anders, maar op die Weskus is redelik gefrons vir manne met lang hare. Mnr van Antwerpen was toe 'n jong man werksaam by Suid-Oranje Visserye op St Helenabaai. Hy het hom ooglopend nie veel gesteur aan plaaslike voorkeure nie, en het gespog met 'n welige bos hare.
Dit was dan ook nie lank nie, of hy die manne by die fabriek het hom die bynaam "Ousus" gegee. Ousus was saam op die ekspedisie, maar het vroeër teruggevlieg Kaap toe, vandaar die dagboekinskrywing.
Ons kinders is natuurlik van kleins af geleer om grootmense met respek te behandel. So vir ons was hy "oom Ousus."
Ek het onlangs op Kamieskroon oornag. Donkeraand daar aangekom, en die volgende oggend net petrol getap voordat ons Wes-waarts deur die Namakwa Nasionale Park gery het.
Dit was die aand voor die super volmaan gewees.
Toe ons half-tien die aand daar aankom, toe hardloop die voertuig se aircon steeds. Ons groep van negentien mense het gemaklik in die gastehuis gepas sonder dat al die kamers gebruik is. Die volgende dag was dit 'n snoesige 49 grade. Daarom dat hierdie prentjie relevant is. Aircon in elke kamer!