Versindaba » Blog Archive » Joan Hambidge. Huishoudelike oorlog
Immer aan die einde
van nog ‘n liefdespel
bly stofsuig die allerlaaste opsie:
die klein blou Bosch-krokodil
sluk met onverdrote ywer blindelings
die reste van ‘n verhouding op.
Knersend op sy plastiek-tande,
‘n ekstensie van sy eienares,
rig hy hom op al die hoeke
en draaie van ‘n huishouding
vol matrioska-poppies, maskers
uit Wes-Afrika en ‘n voedoe-figuur
perdalks uit Kuba?
En ja, het hy nie attitude nie!
Onvermoeid sonder slag of stoot
word elke onsigbare stoffie opgesuig.
Na soveel jare ontsluit ek sy pensie
en vind tot my verbasing
verlore versreëls: ‘n ietsie van Eybers,
‘n skeutjie somber Spies,
‘n krieseltjie woedende Krog
en veral ‘n flentertjie eiegoed:
en jy bewoon
‘n stowwerige katakombe
van ‘n blou bedonnerde Bosch-stofsuier
sonder ‘n wakende kat
met twee Russiese munte
op jou blinde oë.”
Tags: Joan Hambidge gedigte	Saturday, December 7th, 2013 |