21 Januarie 2018 Ds. André Agenbag
Posted by Administrator (dbvgadmin) on Jan 22 2018
Durbanville Gemeente: Klassieke Diens
Verbind aan Christus Kolossense 1:9-14, 2:6,7
Die krag van 'n treffende boodskap
Die afgelope week sien ek die volgende boodskap op my rekenaar se internet tuisblad: "How to delete a Whatsapp message after it's sent." Dit is nou om mense te help om 'n ongewenste boodskap of prentjie uit te vee so gou as moontlik nadat hulle dit met hulle selfoon die wêreld ingestuur het. Talle webbladsye verduidelik die eenvoudige proses en die meeste van hulle eindig met, "but do this as quickly as possible." 'n Negatiewe boodskappie kan vandag met die krag van tegnologie en versnel deur mense se eeueoue nuuskierigheid vir sensasie vinnig buite beheer raak en blitsvinnig onomkeerbare momentum opbou.
Stel jouself voor watter effek 'n positiewe boodskap sou hê indien dit dieselfde behandeling sou ontvang? Goeie nuus, eerder as slegte nuus of sensasie. Want daar ís 'n positiewe boodskap wat baie kragtig is: Die Evangelie. Die Kolossensebrief was waarskynlik geskryf deur die apostel Paulus. Paulus was 'n dienaar van die Evangelie.
'n Kosbare geskenk: Christus in julle – onderweg na geestelike volwassenheid
Wanneer Paulus skryf, sit hy waarskynlik in die gevangenis. En hy verduur lyding. In Kol 1:24 sê hy, "Ek is bly oor al die lyding wat ek ter wille van julle moet verduur, want die vervolging van Christus het nog nie geëindig nie. Ek verduur my deel daarvan ter wille van sy liggaam, die kerk."
Wat kan só kosbaar wees, dat mens bereid is om te ly daarvoor? Paulus sê hy het 'n opdrag van God ontvang om God se woord ten volle aan die liggaam van Christus bekend te maak. Hierdie woord is só kosbaar, dat Paulus bereid is om daarvoor te ly. Dit maak só 'n groot verskil, dat hy bereid is om in die gevangenis gestop te word daarvoor.
Paulus begin dan om hierdie kosbare iets te beskryf as 'n geheimenis. Dis iets wat nie voor die hand liggend was nie. Maar God het besluit om aan hulle bekend te maak hoe seënryk en heerlik hierdie geheimenis vir die nasies is (Kol 1:27). Daar is 'n geskenk wat seënryk vir die nasies is. Iets wat tot seën van alle mense sal wees.
En dan sit Paulus sy vinger daarop. In Kol 1:27 sê hy die inhoud van hierdie geheimenis is: "Christus in julle, Hy is julle hoop op heerlikheid." Dít is die kort opsomming van die groot geheimenis. Die groot geheim wat tot seën van die hele wêreld is, dít wat die groot verskil gaan maak, is Christus.
"Hóm verkondig ons," sê Paulus, "deurdat ons alle mense met alle moontlike wysheid onderrig en leer,
sodat ons elke mens tot geestelike volwassenheid in Christus kan bring" (Kol 1:28).
Christus is in julle, sê Paulus. Dít is die groot geheim. Dit is die ding wat 'n wêreldse verskil in julle lewens gaan maak. En my lewenstaak is om julle met alle wysheid te onderrig sodat julle kan groei tot geestelike volwassenheid in Christus. "Daarvoor span ek my ook in en beywer ek my,"sê Paulus, "met die krag wat Hy gee en wat kragtig in my werk" (Kol 1:29). Hy noem dit wéér in Kol 2:2,3, "Die geheimenis is Christus, en in Hom is al die verborge skatte van wysheid en kennis te vind." Die geheim is om bewus te word van hierdie skatte van wysheid en kennis te vind, want hulle is in Christus en Christus is in jou.
'n Ander manier oor die reis na geloofsvolwassenheid te praat
Paulus sê in Kol 2:6,7 "Aangesien julle dan Christus Jesus as Here aangeneem het, moet julle in verbondenheid met Hom lewe (Grieks: In Hom wandel) in Hom gewortel en op Hom gebou, vas in die geloof soos julle geleer is, en met dankbaarheid vervul."
Hierdie Christus is ín julle. Laat Hy die wortel wees waarvan julle die plant is. Groei uit Hom. Hy is die Sentrum. Die Kern. Die Groeipunt.
Paulus skryf wonderlike goed oor hierdie Christus in julle: In Kol 1:19 en 20 skryf hy, "God het besluit om met sy volle wese in Hom te woon en om deur Hom alles met Homself te versoen. Deur die bloed van sy Seun aan die kruis het Hy vrede herstel, deur Hom het Hy alles op die aarde en in die hemel met Homself versoen."
Christus in julle, Hy is julle hoop op heerlikheid.
Waar begin 'n wyse leraar om 'n jong gemeente te help groei in geloofsvolwassenheid?
Mens sou dink jy begin deur 'n lys van al die uitkomste op te stel: 'n Uitkomsgebaseerde geestelike opvoedingsprogram. Hierdie is die ideale. Hierna streef ons. Hierdie is die kennis en die kapasiteite wat ons in julle wil bewerkstellig.
Paulus begin met 'n dankgebed aan God wat rééds aan die werk is in hulle lewens (Kol 1:3-8)
Paulus dank God vir die gemeente"(Kol 1:3-5): "Ons dank Hom altyd vir julle omdat ons gehoor het van julle geloof in Christus Jesus en van julle liefde vir die gelowiges. Hierdie geloof en liefde is gegrond op die hoop wat vir julle in die hemel bewaar word en waarvan julle reeds gehoor het toe die waarheid, die evangelie aan julle verkondig is." Paulus sê geloof, hoop en liefde is tekens van die nuwe lewe wat besig is om in die gemeente van Kolosse te ontspring. Dit is soos die eerste groen blaartjies wat lentetyd uitstulp.
Onthou, Paulus beskryf hierdie reis na geloofsvolwassenheid as iets wat altyd in Christus gewortel is – Christus in julle. Christus is die geheimenis. En Christus is die Evangelie. Christus is die Goeie Nuus. Die Goeie Nuus dat God deur Christus alles met Homself versoen. En Christus in wie die gemeente gewortel is bring vrug voort. En die vrug is geloof, hoop en liefde.
Paulus begin sy bemoedigende brief deur God te dank vir dit wat God reeds aan die doen is in die gemeente: Paulus sien die tekens van Groei: Geloof, hoop en liefde.
Kol 4:12 vertel vir ons dat die een wat die gemeente onderrig het, Epafras, by Paulus sit wanneer die brief geskryf word. Hy het hom seker in die gevangenis besoek. En in Kol 1:8 sê Paulus dat Epafras vir hom vertel van die liefde wat die Gees in hulle gewek het. Teenoor hatigheid, bitterheid, vreesagtigheid, verwyte, onvergewingsgesindheid, dwarstrekkery en eiesinnigheid het die Gees liefde in die gemeente in Kolossense gewerk.
Paulus vertel vir hulle waarvoor hy vir hulle bid (Kol 1:9-14)
Paulus het God nou gedank vir wat Hy in die gemeente in Kolosse gedoen het; en nou vra Paulus dít van God waarvoor hy Hom gedank het. Dit is juis agv wat God reeds in die gemeente gedoen het, dat Paulus nou die vrymoedigheid neem om God te vra om sekere goed te doen. "Daarom, van die dag af dat ons van julle gehoor het, hou ons ook nie op om vir julle te bid nie (Kol 1:9)."
Hier is die tweede verwysing na gebed. In Kol 1:3 het Paulus gesê dat ons God altyd dank vir julle en in Kol 1:9 sê hy dat ons nie ophou om vir julle te bid nie. Want wat saakmaak is Christus in julle. Wat saakmaak is wat God gedoen het en gaan doen in en deur julle. Dis tog waaroor gebed gaan. Gebed gaan oor God. Oor die diep bewussyn van ons menslike beperkings. Ons draai so maklik in onsself vas. Maar die oomblik as ons bid, gaan die wêreld en eindelose moontlikhede oop.
Daarom dat hy begin het deur hulle aandag te vestig op wat God reeds in hulle gedoen het. Dit bly altyd die vertrekpunt. Die groeipunt. Waarin hulle ingewortel is: Christus in julle, Hy is julle hoop op die heerlikheid.
So, watter goed vra Paulus nou dat die Here asseblief in die gemeente moet doen - waarvoor Hy die Here so pas gedank het omdat die Here REEDS besig is om dit te doen?
Paulus bid dat God hulle sy wil sal laat ken deur al die wysheid en kennis wat die Gees gee (Kol 1:9). Hierdie kennis van God se wil lei uiteindelik tot die vrugdra waarvoor later gebid word en ook tot die danksegging waarmee altyd geëindig word.
Maar die kennis van God se wil is meer as die blote insig in hoe God wil hê mense hulleself moet gedra. Dit is kennis van die verlossingsplan wat God in Christus bewerkstellig. Maar dit is nie 'n geheime kennis wat gereserveer is net vir 'n klein, uitgesoekte groepie nie. Dit is daar vir almal.
Dit was wat so rewolusionêr was aan die Christus-boodskap: Dit was nie beperk tot een enkele bevolkingsgroep of wêrelddeel nie. Dit was kosmies. Dit het die ganse heelal en die hele wêreld in gedagte. Hierdie kennis van God se wil sou mens ook kon opsom onder die enkele woordjie "Evangelie" of "Goeie Nuus." Ek gaan netnou ietsie meer hieroor sê.
Paulus bid dat hulle sal vrugte dra (Kol 1:10)
Paulus het in Kol 1:5 die Here daarvoor gedank dat die Evangelie hulle bereik het en, soos in die hele wêreld, vrug by hulle voortbring. En hier praat hy van geloof, hoop en liefde as daardie vrugte. Wanneer hy dan vir vrugdra bid in Kol 1:10, bid hy dat hulle sal vrug dra deur goeie werke, dat hulle tot eer van die Here sal lewe, en dat dit weer sal lei tot 'n toename in die kennis van God.
Dis die groeispiraal van geestelike groei:
Die wysheid, kennis en insig wat die Gees vir ons gee
bewerkstellig lewens wat vrug (geloof, hoop en liefde) dra;
en lewens wat vrug dra
bewerkstellig 'n toename in die kennis van God.
Ek het reeds gesê dat Paulus drie woorde eintlik as wisselterme gebruik: Christus, geheimenis en evangelie.
Hy is die hoop op die heerlikheid. Christus is die geheimenis. Christus is die evangelie. Die Goeie Nuus.
Maar die Goeie Nuus is ook 'n verhaal. Ons sal nie weet wie Christus is, sonder om die verhaal van die Goeie Nuus te vertel nie. En dit is hierdie verhaal wat die wêreld verander. Wat vrug voorbring. Die vrug wat wys dat God in Christus die wêreld met Homself versoen het. Dat geloof, hoop en liefde die lewe in die nuwe era kenmerk. Dit is hoe God se nuwe wêreld lyk: Geloof, hoop en liefde.
En daarom moet ons mekaar help. Mekaar aanmoedig en onderrig tot geloofsgroei. Die groei na volwasse geloof in Christus. Daarom moet ons die verhaal van die Goeie Nuus leer ken; leer hoe om dit integreer met die vratte en sproete van gewone menslike lewens.
En onthou: Dit begin en eindig by dít wat God aan die doen is. Ons dank God vir wat God aan die doen is ons lewens. Ons sien dit raak. En dan vra ons God daarvoor.
Paulus bid dat God hulle die krag en sterkte sal gee om in alle omstandighede geduldig te volhard (Kol 1:11)
Volharding is iets wat geloof, hoop en liefde in onmoontlike situasies bewerkstellig. Ons groei in ons volharding. Hierdie is Paulus se logika. Die logika van geloofsgroei:
Hoe meer Christus in ons en deur ons groei,
hoe meer groei die vrug van geloof, hoop en liefde in ons.
En hoe meer ons vrug dra, hoe meer en dieper groei ons in ons kennis van God se wil.
En hoe meer ons groei in ons kennis van God se wil, hoe meer groei ons in ons vrugdra.
En hoe meer ons groei in ons vrugdra, hoe kragtiger werk God geduld en volharding in ons uit.
Maar moet geloofsgroei nooit té ingewikkeld maak nie. Altyd bly die kern, die groeipunt, die wortel: Christus: