Barnard se Ster - Wikipedia
Barnard se Ster
Die ligging van Barnard se Ster.
17h 57m 48,49803s
+04° 41′ 36,2072″
Barnard se Drosterster, Windhond van die Lug, BD+04°3561a, GCTP 4098.00, Gl 140-024, Gliese 699, HIP 87937, LFT 1385, LHS 57, LTT 15309, Munich 15040, Proxima Ophiuchi, V2500 Ophiuchi, Vyssotsky 799, Velox Barnardi (Latyn)
Barnard se Ster, ook soms bekend as Barnard se Drosterster, is ’n rooi dwergster met ’n lae massa sowat ses ligjare van die Aarde in die sterrebeeld Slangdraer. Dit is die vierde naaste ster aan die son ná die drie sterre van die Alpha Centauri-stelsel. Ondanks sy nabyheid is Barnard se Ster nie met die blote oog sigbaar nie, aangesien dit ’n skynbare helderheid van meer as 9 het. Dit is genoem na die Amerikaanse sterrekundige E.E. Barnard. Hy was nie die eerste persoon wat dit gesien het nie, maar hy het in 1916 die ster se eiebeweging gemeet as 10,3 boogsekondes per jaar – dit is die grootste bekende eiebeweging van enige ster relatief tot die Son.
Barnard se Ster is al deeglik bestudeer – seker die meeste van alle M-dwergsterre vanweë sy nabyheid en gunstige posisie naby die hemelewenaar. Histories is navorsing gefokus op die ster se eienskappe, sy astrometrie en die moontlikheid van planete.
Die ster was ook al in omstredenheid gehul. ’n Dekade lank, van die vroeë 1960's tot die vroeë 1970's, het Peter van de Kamp beweer die ster het ’n gasreus wat om hom wentel. Hoewel die teenwoordigheid van kleiner planete om die ster steeds ’n moontlikheid is, is Van de Kamp se bewerings oor ’n gasreus in die middel 1970's verkeerd bewys.
2 Moontlike planete
2.1 Huidige standpunt
Die posisie van Barnard se Ster van 1985 tot 2005.
Barnard se Ster is ’n rooi dwerg van die dowwe spektraaltipe M4 en is te dof om met die blote oog te sien. Sy skynbare helderheid is 9,54, in vergelyking met −1,5 vir Sirius, die helderste ster aan die nagruim, en sowat 6 vir die dofste voorwerp wat met die blote oog gesien kan word.
Teen ’n geskatte 7 tot 12 miljard jaar is Barnard se Ster heelwat ouer as die Son, en waarskynlik een van die Melkweg se oudste sterre. Dit het al ’n groot deel van sy rotasie-energie verloor en veranderinge in sy helderheid dui aan dat hy maar elke 130 dae om sy as draai, in vergelyking met die Son se net meer as 25 dae. Vanweë sy ouderdom is geglo daar vind nie meer steraktiwiteit plaas nie, maar in 1998 het sterrekundiges intense opvlamming waargeneem, wat bewys het Barnard se Ster is ’n opvlamster. Dit het die veranderlike ster-naam V2500 Ophiuchi.
Die eiebeweging van die ster stem ooreen met ’n relatiewe sydelingse spoed tot die Son (vanaf die Aarde gesien) van 90 km/s. Sy radiale snelheid in die Son se rigting kan aan sy blouverskuiwing gemeet word. Die moderne meting is 110,8 km/s. Dié meting, tesame met sy eiebeweging, dui op ’n ware spoed in die rigting van die Son van sowat 142,7 km/s. Die ster sal omstreeks 9800 n.C. op sy naaste aan die Son kom: sowat 3,75 ligjare. Teen dié tyd sal hy egter nie die naaste