Ehmeya - 'n kranige vegter * Oor plante
Ehmeya - 'n kranige vegter
Die eksotiese ehmeya lyk soos 'n vegter wat goed voorberei is vir die stryd: die breë blare wat uit 'n tregtervormige roset groei en na onder val, is dig bedek met dorings, en selfs die blomme word beskerm deur puntige skutblare. Die naam van die plant "ehmeya" het Griekse wortels en word vertaal as "piekpunt" - dit word gegee vir die ooreenkoms van puntige skutblare tot 'n piek. Afhangend van die spesie, is verbasend gestruktureerde bloeiwyses en ehmei-blomme 'n verskeidenheid kleure - pienk, koraal, rooi-goud, rooi en blou.
Beskrywing van ehmei
Voorwaardes vir die groei van ehmei
Omgee vir Echmea
Genus Echmea (Aechmea) Behoort aan die Bromeliad-familie. Die geslag verenig ongeveer 170 spesies wat algemeen in Sentraal- en Suid-Amerika voorkom.
Die naam Aechmea kom van die Griekse aechme - die punt van die pieke - en dui blykbaar op die puntige skutblare.
Ehmei groei op plekke met 'n duidelike droë seisoen en skerp temperatuurskommelings. Dit is epifiete en landplante wat maklik gewortelde vegetatiewe lote vorm. Hierdie genus verskil van ander genera van bromeliads met blare wat aan die rande afgerond is. Blare in goed gedefinieerde tregterrosette is monochromaties of gevlekte, hard of sag leeragtig, met 'n streep langs die rand. Uit die uitlaat groei 'n dik peduncle aan die einde met 'n skouspelagtige bloeiwyse-kop. Die steel word verkort.
Die verskeidenheid bloeiwyses en individuele blomme is baie uiteenlopend. 'N Kenmerkende dekoratiewe element van alle soorte is helder, stekelrige skutblare en skutblare. Die vrug is 'n bessie. Elke roset blom slegs een keer; na blom blom dit dood.
Baie verteenwoordigers van die genus Ehmeya is pragtige sierplante wat wydverspreid in die kultuur voorkom. Ehmei is ook gewild omdat hulle, in teenstelling met baie bromeliades, relatief maklik is om te versorg.
temperatuur: Ekhmei verkies gematigde temperature - in die somer ongeveer 20-25 ° C, in die winter ongeveer 17-18 ° C, minstens 16 ° C.
verligting: Helder diffuse lig is moontlik met direkte son in die oggend of saans. Dit groei goed op die oostelike en westelike vensters. Ehmei met dik, harde blare (gestreepte ehmeya, skutblare echmea, ens.) Kan goed groei op die suidelike vensters, waar skaduwee slegs in die warmste ure van die dag nodig mag wees.
Gieter: Die grond moet te alle tye effens klam gehou word. In die lente en somer is die uitlaat met sagte water gevul.
Lugvogtigheid: Ehmeya verkies eerder klam lug, ongeveer 60% humiditeit. Daarom is dit nuttig om die plant gereeld met warm, sagte water uit 'n baie fyn bespuiting te spuit.
oordra: Na blom in die grond, wat elke jaar bestaan ​​uit 1 deel van ligte turfgrond, 1 deel turf, 1 deel blaar en 1 deel humus, met 'n mengsel van sand. U kan 'n kommersiële grondmengsel vir bromeliads gebruik. Die kapasiteit vir landing moet nie te diep wees nie.
voortplanting: Sade en dogterslote, as hulle reeds voldoende gevorm is, d.w.s., het 'n lengte van ongeveer 13-15 cm. Die gevolglike jong plante blom gewoonlik in 'n jaar of twee. Plante wat van sade gekweek word, blom gewoonlik binne 3-4 jaar. In hierdie geval word die ehmei elke twee jaar oorgeplant.
Ekhmey hou baie van lig, dra direkte sonlig, maar kan in gedeeltelike skaduwee groei. Die optimale plasing vir plante is by die vensters van die suidweste en suidoostelike uiteensetting. By die vensters van die suidelike blootstelling in die somer word ligte skaduwee van direkte sonlig aanbeveel. In die somer kan ehmei op die balkon vertoon word, en geleidelik aan helder lig gebruik. Hou in gedagte dat 'n aangekoopte plant of plant na 'n lang bewolkte weer of na 'n penumbra-ligging geleidelik aan helder lig gewoond is.
In ehmei met digte leeragtige blare, veral in ehmei geboë, met skadu en hoë humiditeit, word die kleur van die blare groen en minder dekoratief; hulle benodig die mees ligte ligging en minder vogtige lug.
Die temperatuur wat gunstig is vir ehmei in die somer is 20-27 ° C, in die winter 14-18-18 ° C. Lae wintertemperature stimuleer die vorming van peduncle. Die rustydperk is óf afwesig óf kort. Mousserende ehmei word in die winter in warmer toestande gehou as ander ehmei.
Die verskil tussen nag- en dagtemperatuur (tot 16 ° C in die nag) is positief vir echmea.
Die kamer waarin die plante geleë is, moet geventileer wees. Ehmeya sprankel meer bestand teen stagnasie van lug.
In die somer word plante gereeld met sagte en warm water natgemaak, aangesien die boonste laag van die substraat droog word, word die water eers in die blaarafvoer uitgegooi en dan word die grond natgemaak. Toevallige droging van die grond berokken nie tasbare skade nie, maar langdurige droog is skadelik. Gieter word vanaf die herfs verminder, water is skaars in die winter; die tregter moet droog wees, soms word die plant met warm water gespuit. Voor die sluimerende periode en na blom, word die water uit die uitlaatwater gedreineer! As die plant verdwyn het, moet u nie water in die uitlaat gooi nie, anders kan dit tot verval lei!
Ekhmeys dra droë lug van woonstelle, maar verkies die verhoogde lugvogtigheid. Om lugvog te behou, kan die pot met die plant op 'n klein skinkbord met klippies geplaas word, waarin water die basis van die pot bereik. Spuit die plant met sagte, gevestigde water.
Ehmei word elke 2-3 weke met vloeibare en ingewikkelde kunsmis gevoer, minder gereeld in die winter - nie vroeër as na 6 weke nie.
Dit is bekend dat etileengas wat uit ryp appels en sitrusvrugte spruit, veroorsaak dat bromeliades blomme vorm. Plaas die plant vir een tot twee weke met 'n paar ryp appels in 'n deursigtige plastieksak en bind dit nie baie styf bo-op nie. Vier maande later sal die echmea blom.
Indien moontlik, word ehmei oorgeplant en vervaagde rosette verwyder, in 'n substraat bestaande uit sagtevrugtige aarde (in twee dele) en sand (een deel). Hierdie plant groei die beste op kompos (humus) gemeng in gelyke dele met gekapte mos en bladwisselende grond, met die toevoeging van sand en gebreekte skerwe.
Geplant deur echmea-sade en nageslag. Laasgenoemde metode is meer aanvaarbaar.
Jong nageslagte word in Maart van die moederplant geskei, toe is hulle redelik blaaragtig en vorm dit maklik wortels. Die snyplekke om verval te voorkom, moet met houtskoolpoeier besprinkel word. Die substraat word berei uit twee blaardele, twee dele veselagtige turfland en een deel sand. U kan ook 'n substraat gebruik wat uit gelyke dele humus, blaargrond en gekapte sphagnum bestaan, met die toevoeging van 'n klein hoeveelheid sand en gebreekte skerwe.
In die saadvermeerderingsmetode word los turfgrond of sphagnum of fyngemaakte varingwortels gebruik. Saai sorg bestaan ​​in die handhawing van die lugtigheid en die hoë temperatuur (22-25 ° C) van die lug, in voldoende natmaak en beskerming teen direkte sonlig. Drie maande later duik saailinge op in 'n mengsel van gelyke dele blare en heide. Daaropvolgende sorg word verminder tot die handhawing van 'n konstante temperatuur (ten minste 20 ° C), natmaak en bespuit. Na 'n jaar word die plante in 'n substraat vir volwasse plante oorgeplant.
gestreepte echmea, veral sy blare, is effens giftig en kan velontsteking veroorsaak.
Epifitiese plant met 'n digte kelkblaar roset. Blare is 30-60 cm lank, 2,5-3,5 cm breed, liniêr-xifoïed, met 'n kort puntige punt, gegroef, geboë, vernou tot die basis, helder groen, langs die rand van die basis met skaars are. Peduncle tot 40-50 cm, reguit, die blare daarop is lansetvormig ovaal, dun, heel-marginale, helder, rooi. Bloeiwyse is 'n komplekse, verspreidende kwas van 15 cm lank, met 'n helderrooi as en bloeiwyselblare, kaal. Spikkels 2-6-blomme, los, geboë, tot 4 cm lank.
Skutblare is afgerond, met 'n klein puntige punt, gelyk aan die eierstok. Blomme tot 2,5 cm lank, sittend, geboë in die boonste gedeelte. Kelkblaadjies is ligte lila, 'n derde versmelt. Blare is afgerond, ligte lila, met 'n wit rand van 2 cm lank en blom in Maart-Augustus, November. In 'n kultuur sedert 1879. Tuisland - woude van Brasilië. In bloeikultuur is die var. leodiensis met blare van brons kleur.
Epifitiese of aardse plant met 'n kelkblaar roset. Die blare (daar is ongeveer 20) is 30-60 cm lank, 4,5 cm breed, lomp, puntig of afgerond aan die punt, en word stekelrige rande, met geboë dorings aan die rande, bedek met ligte skubbe. Peduncle 25-70 cm, met 'n wit poeieragtige laag, reguit. Die blare daarop is membraanagtig, wit, langer as internodes, heel-marginaal, onder regop, ellipties, bo-gebuig, lineêr lansetvormig. Die bloeiwyse is breedvormig, silindries of smal-piramidaal, 12-30 cm lank, bloeiwyses is eenvoudig of vertak onder, die borsels is effens blomagtig, los.
Skutblare is filiform, korter as pedikels. Blomme verwerp. Kelkblaaie van 'n onreëlmatige vorm, met 'n breë syvlerk en puntig, apart. Rietvormige blomblare, met 'n kerf, pienk of blou, word verbleik as hulle donker word. Vrugte is blouerige bessies. Dit blom in Maart en April. In kultuur sedert 1866. Tuisland - Sentraal-Amerika; groei op bome in woude of op klipperige ondergrond op 'n hoogte van 270-200 m bo seevlak.
Echmea lugblou (Aechmea coelestis)
Epifitiese of aardse plant met 'n digte regop tregtervormige blaar roset. Blare (insluitend 9-20) 30-100 cm lank, 3-5 cm breed, taalkundig. aan die toppunt puntig of afgerond met 'n puntige punt, dig bedek met skubbe. Peduncle reguit, dig wit. Die blare daarop is lansetvormig, puntig, membraanagtig, rooi, met 'n wit dik pubeskensie. Paniculate bloeiwyse, ongeveer 1 cm lank, wit pubescent.
Skutblare ovaalvormig, met 'n puntige punt, bruin of rooi. Kelkblaaie van 'n onreëlmatige vorm met 'n lang ruggraat, een derde versmelt, tot 6 mm lank. Die lobbe is rietagtig, stomp, blou, met twee skubbe aan die basis. Dit blom in Desember Januarie. In kultuur sedert 1875. Tuisland - Brasilië; groei in woude en oop oop plekke.
Epifitiese of aardse plant met 'n digte kelkblaar roset. Die blare is min, tot 100 cm lank, 2-5 cm breed, grysgroen, loperig, gegroef, met 'n puntige punt, met geboë are langs die rand, bedek met wit skubbe van onder. Peduncle regop, dig pubescent of kaal. Die blare daarop is ovaal-lansetvormig, geteël, heelrand, helderrooi, bedek met ligte skubbe. Die bloeiwyse is tot 35 cm lank, paniekerig, breekbaar aan die basis, aanvanklik dig pubescent, daarna kaal. Spikelets is liniêr, dig, twee-ry, 8-16-blomme.
Skutblare is geboë, breed ovaal, met 'n puntige, leeragtige, gelyk aan of groter as die kelkblare. Kelkblaadjies is byna driehoekig, met skerp kante, sterk geboë. Die lobbe is rietagtig, aan die toppunt stomp, strooi geel, met 2 franskale. Dit blom in April en Junie. Tuisland - Sentraal-Amerika en die noorde van Suid-Amerika; groei in woude tot 900 m bo seevlak.
Epifitiese plant. Blare 30 cm lank, tot 4,5 cm breed, lap, gepunt of gepunt, met persbruin kolle of amper swart sigsagstrepe op 'n liggroen of ivoor agtergrond, langs die rand met swart stekelrige tande, bedek met skubbe. Peduncle reguit, rooi, naak. Die blare daarop is wyd ellipties, puntig, serrat aan die punt, filmagtig, rooi, die boonste is geteël. Die bloeiwyse is 'n digte eiervormige panikel tot 7 cm lank, en skutblare is soortgelyk aan blare op 'n voetstuk wat die lengte van die stekels oorskry. Spikelets is amper sittend, dig, twee-ry, 4-blom, tot 3 cm lank.
Skutblare breed ovaal, puntig. Die blomme is sag, reguit. Kelkblaadjies is vry, onreëlmatig in vorm, langwerpig, met 'n kort punt. Blare is reguit, gerond, geel met 'n wit vlerk, 2 cm lank, blom in November-Desember sowel as Mei. In 'n kultuur sedert 1935. Tuisland - woude van Sentraal-Brasilië. Dit benodig 'n hoër temperatuur van die teelt as ander soorte ehmey.
Epifitiese plant met 'n silindriese blaar roset. Die blare is 40-100 cm lank, 6-9 cm breed, min, taalkundig, met 'n puntige punt, dig bedek met skubbe, liggroen of bruin met breë silwer strepe. Peduncle reguit, met wit poeieragtige pubescence. Die blare daarop is lansetvormig, helderrooi, breed gekartel, ondergedruk, bo-gebuig. Die bloeiwyse is breed selle. Skutblare in die vorm is soortgelyk aan die blare op die peduncle, met 'n streep langs die rand, oortref die spikelets effens. Spikels op lang dun bene, smalansvormig, 12-blom. Die bloeiwyse-as is gekraai.
Skutblare breër ovaal, bilinair, pubescent. Blomme van meer as 3 cm lank.Kelkblare is dof aan die toppunt, versmelt aan die onderkant. Bloemblaaie is stom, oranje. Dit blom in Maart en Mei. In kultuur sedert 1878. Tuisland - van Colombia tot Peru en Brasilië; groei in die bos op 'n hoogte van 100-1160 m bo seevlak.