“So spreek die HERE van die leërskare, die God van Israel: Neem hierdie briewe, hierdie koopbrief, die verseëlde een sowel as hierdie oop brief, en sit hulle in ’n erdepot, dat hulle baie dae kan bly bestaan” (Jer.32:14).
Min dinge is so onaangenaam as onsekerheid. Dit belemmer jou gemoed. Dis soos met ŉ moeilike eksamen; jy gaan net-net gaan slaag of net-net druip. Jy weet nie. Of jy belê geld teen hoë risiko en jy weet nie of jy gaan verloor nie.
Die ergste onsekerheid is om onseker oor jou toekoms te wees. Dit ontneem mense van hoop soos met die Judeërs eeue gelede. Ek verplaas u na die jaar 587vC. Berigte stroom in dat Juda deur Babiloniërs ingeval is. Die bloedspoor wat hulle agterlaat, word al groter en hulle is op pad na Jerusalem!
Juda se die dominees lieg vir die mense en sê dat God die stad nooit sal laat inneem nie want die tempel staan daar as simbool van God se setel op aarde. Al die mense word egter nie aan die neus gelei nie; mense is doodbang. Wie kan hul red? Kan die dominees of koning om God om hulp vra nie? Nee, want God sal nie na hulle luister nie. Die koning is ongelowig en die dominees misleiers.
Koning Sedekia het hom nie aan God se waarskuwings deur die profeet Jeremia gesteur nie. Jeremia het Juda telkens gewaarsku dat God hulle gaan straf. Die koning en dominees het hom as ŉ alarmmaker afgemaak, maar nie al die mense nie. Sy waarskuwings het hulle so mismoedig gemaak, dat Sedekia hom in ŉ modder-put laat gooi het net om hom uit die pad te kry en stil te maak.
God straf nie net sekere mense nie maar ook volke. Die uurglas het vir Juda uitgeloop. God het deur profete by Juda gepleit om hul te bekeer: “Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die HERE: al was julle sondes soos skarlaken, dit sal wit word soos sneeu; al was dit rooi soos purper, dit sal word soos wol” (Jes.1:18). Na meer as 250 jaar se ongehoorsaamheid het God genoeg gehad. Hy sou die Babiloniërs as ŉ tugroede in sy hand teen Juda gebruik!
Dis mooi om ŉ leërpeloton in gelid te sien marsjeer. As een uit pas is, kom die bevel: “Kom in pas!”En dis wat met Juda gebeur het – hulle was uit pas met God. Daarom het God profete gestuur om hulle te sê dat hulle uit pas is. Juda het hulle nie daaraan gesteur nie en uit pas bly marsjeer want wie is God om vir hulle te sê hoe om te marsjeer? Hulle sou spoedig uitvind!
Jeremia was in ŉ moeilike situasie. Hy was ook ŉ Judeër. Sy lot was met dié van sy volk verweef. Hy het ook God se straf aan sy eie lyf gevoel. Wat doen ŉ gelowige as God sy volksgenote straf? Hy gaan aan om as gelowige met hoop op die toekoms te leef. God help gelowiges daarmee. Daarvan kon Jeremia getuig!
Terwyl hy in aanhouding was, stuur God sy neef na hom met die versoek om ŉ stuk grond van hom te koop. Die eiendomsmark in Juda was morsdood want niemand sou onder sulke omstandighede waag om eiendom te koop nie. Die vyand sou dit buitendien buit; onteiening sonder vergoeding!
Waarom het Jeremia tog die grond gekoop? Dit was nie tyd vir ŉ winskoop nie. Hy doen dit in opdrag van God. God wou Jeremia en alle gelowiges daarna ŉ belangrike les leer. Moenie in sak en as gaan sit nie, gaan aan met jou daaglikse lewe. God is in beheer van die toekoms en nie die volksvyand nie.
Jeremia se koopkontrak moet lank hou. Daar sou ŉ tyd aanbreek dat dit sou lyk asof God sy volk afgeskryf het. Jeremia moes dan onthou dat daar ŉ kontrak in ŉ kleipot weggebêre is. God straf, maar wis nie uit nie. As Hy vir Juda wou uitwis. sou Hy die profeet nie die koopkontrak laat teken het nie. God straf, maar wis sy uitverkorenes nie uit nie al lyk die toekoms onseker.
In sulke omstandighede tree geloof in werking. Hebr.11 vertel van geloofshelde wat geestelike hoogtes bereik het omdat hulle geglo het. Noag is een van hulle. Hy het opdrag van God ontvang om meer as 500 km van die see af ŉ groot skip te bou. En hy begin bou. Mense spot hom, maar dit bring hom nie van stryk nie. Al waaraan hy vasgehou het, was God se opdrag. En dis die gelooftoets; jy voer God se opdrag uit al lyk dit onsinnig. Is dit nie maar dieselfde wat Jeremia met die stuk grond wat hy by sy neef gekoop het, gedoen het nie?
Abraham is ŉ verdere voorbeeld; ŉ man wat rustig geleef en toe ŉ opdrag van God ontvang het om na ŉ onbekende plek weg te trek. Dit was in ŉ tyd dat mense onbekende plekke liefs vermy het. Mense het nie eens geweet dat die aarde rond is nie! Jy kon op ŉ plek kom en oor ŉ ewige afgrond tuimel.
Wat het Abraham gedoen? Hy het God vir sy toekoms vertrou, opgepak en na adres onbekend verhuis. Dis presies dieselfde taal as Jeremia se koopkontrak in die erdepot. Hoe anders sou Abraham kon weet dat hy diep spore in ŉ land sou trap wat eeue later deur sy nasate bewoon sou word? God was nog nie klaar met hom nie. Abraham ontvang later nog ŉ opdrag van God om sy enigste seun te gaan offer. En hy is gewillig. As God hom nie op no.99 gekeer het nie, het hy dit gedoen. God het sy geloof getoets en hy slaag met lof!
Hoe verder Abraham teen die opdraande van God se onbegryplike weë uitgesukkel het, hoe wyer uitsig het hy oor God se genade ontvang. God se weë het vir hom sin gemaak. ŉ Kalm see lewer nooit goeie matrose op nie, net rowwe water. Paulus kon hiervan getuig. As dit soms vir jou voel asof jou lewe uitmekaar val, laat God dit juis in plek val.
Jeremia se koopkontrak moes hou totdat die krisis verby was. Hierdie kontrak was ŉ simbool van God se belofte dat Hy nooit die werk van sy hande laat vaar nie. Hy straf maar herstel ook. Jeremia se kontrak is destyds ook regsgeldig gemaak. Vers 10 sê dat die kontrak voor getuies verseël en die geld afgeweeg is en in vers 11 dat dit: “volgens voorskrif en wetlike bepalings”gedoen is.
So is dit ook met al God se beloftes – dis nie leë beloftes in die geheim nie maar geskrewe sodat dit aan die geskiedenis getoets kan word. God was nie aan Noag of Abraham ontrou toe Hy hulle dinge laat doen het wat hulle nie verstaan het nie. Die geskiedenis staaf God se getrouheid.
Daar is groot onsekerheid en vertwyfeling in die gemoed oor die toekoms van ons land. Wat gaan jy doen? Gaan aan met jou lewe. Moenie dat iets jou van stryk bring nie. Dis die boodskap van die koopkontrak in die kleipot – gaan aan; glo en weet dat God die heidense duisternis aan die suidpunt van Afrika nie onbepaald sal duld nie. Hy straf maar wis nie uit nie. Hy luister na sy kinders.
Die Hebreërbriefskrywer sê waarom mense soos Noag en Abraham geloofshelde geword? OMDAT HULLE GEGLO HET. Toe God hulle opdrag gee, het hulle onmiddellik daarop reageer en nie gehuiwer nie. Wat van jou? Hoe lyk jou toekoms? Onthou: Elke môre het twee handvatsels - vrees en geloof. Jy kies watter een jy vat. Vertrou jou onbekende toekoms aan ŉ bekende God toe.
Ons weet nie wat die jaar vir ons gaan inhou nie. Al wat ons weet, is in Wie se hand die jaar is. Die toekoms behoort aan God en waar ek gaan, sal God by my wees, Die toekoms is so helder soos God se beloftes. Jeremia het dit ervaar. Na sy terugkeer uit die ballingskap is hy, danksy die kontrak in die erdepot, terug na sy grond. Ja, die toekoms is so helder soos God se beloftes!
God beskik vir ons elkeen ŉ kleipot. Wat gaan jy daarin sit? God se belofte van herstel of gaan jy jou telkens boeglam skrik vir heidene se dreigemente oor die toekoms?