Die voorval in die Akko-gevangenis - Inligting
Die voorval in die Akko-gevangenis
Ons het een middag die Crusader se se muur in Akko gevolg, toe ons skielik, aan ons regterkant, dit sien in 'n geweldige groot lelikheid. Die Akko-gevangenis, nou 'n Israeliese museum, was in die dertiger- en veertigerjare 'n besige Britse gevangenissentrum. Joodse teenstanders uit die Hagannah en die Stern Gang is in die tronk gestop en soms hier gehang.
Wat hierdie plek aan my brein vasgebind het, was die woorde van Paul Newman (vreeslose Hagannah-leier) aan 'n repeterende gevangenisaanval: 'Moenie dat my broer (ook vreesloos nie, maar van die mededinger Stern Gang) aan die einde van 'n Britse tou doodgaan . "
My psige het almal geroer, ek het Miriam, my vriendin, gevra: 'Moet ons ingaan en kyk hoe dit lyk?'
Miriam naby Akko-gevangenis. Foto: skrywer
"Seker. Hoekom nie?"
Ons twee is instinktief, miskien ongesond, na heilige plekke gevestig, so die Akko-gevangenis sou op sy donker manier miskien reinigend wees.
Die soldate wat die hek bewaak het, was nie die standaard agtienjarige rekrute nie, maar 'n paar ouer, uitdrukkingslose reserviste.
Hulle het ons gekyk na die manier waarop ernstige kopers na spanspekke in die mark kyk. Het ons letsels aan die geoefende oog waargeneem? Miriam, 'n Israeliet, is gevra vir haar ID, ek vir my paspoort.
Miriam het 'n faksimilee aan hulle voorgelê, wat huiwerig was om die oorspronklike met haar saam te dra uit vrees dat hy dit sou verloor. Die vermoede wat dit by die soldate gewek het, was baie verblydend.
Hierdie vrou, wat Kanada in die laat sestigerjare vir 'n lewe in Israel verlaat het, is aan 'n mini-ondervraging oor haar ID onderwerp. Wat het dit nodig, wonder ek om hierdie allergie vir onreëlmatigheid te vervolmaak? Besoek terreur soms 'n versorgde vroulike burger met 'n slegte Hebreeuse aksent?
Die soldate het my onsigbaar laat voel. 'N Deel van my wou by hierdie sinlose seremonie opgeneem word. Eintlik het Miriam later gesê: Ek was. Die soldate wou weet hoe lank en hoe sy my geken het. Ek was spyt oor my gebrek aan Hebreeus. Ek het haar nooit gevra wat sy vir hulle gesê het nie.
'Dus', het die aangeklaagde soldaat gevra toe hy uiteindelik tevrede was dat alles in orde was, 'jy wil die gevangenis besoek.'
Miriam het na mekaar gekyk en gelag soos twee kinders wat verkeerdelik na 'n partytjie vir grootmense getrek het.
"Geen!" het ons eenstemmig gesê en vinnig gehaas.
'Dit moes 'n stadige dag gewees het.' Miriam het bly lag. 'Dit was hul enigste kans om te oefen wat hulle geleer het in die veiligheidskool.'