Hierdie artikel neem as vertrekpunt die gedagte dat prediking 'n vorm van heroriëntasie van perspektief verteenwoordig. Daar word kennis geneem van Calvyn se wyse van verstaan van geloof as waarneming, asook Capps (1990) se sienings oor heroriëntasie. Dit word opgevolg deur 'n bondige blik op Paulus se herinterpretasie van die konsepte "dwaasheid" en "wysheid", asook 'n ekskursie in die wêreld van die kuns, in besonder die surrealisme, as 'n moontlike homiletiese kollaborateur. Enkele implikasies vir die prediking word uitgespel onder die opskrifte: die prediker, gemeente, Bybelteks en God as rolspelers in die proses van heroriëntasie.