Wat is artritis van die elmboog? - Gesondheid - 2022
Die dra van kruideniersware is moeilik met artritis in die elmboog.
Volgens die Centers for Disease Control and Prevention is artritis die grootste oorsaak van ongeskiktheid in die Verenigde State. Artritis in die elmboog veroorsaak pyn en 'n beperkte omvang van beweging, wat die daaglikse take beduidend beïnvloed. Twee hoofsoorte artritis - artrose en rumatoïede artritis - kan in die elmbooggewrig ontwikkel. Dit is moontlik om ander vorme van artritis in die elmboog te hê, insluitend jig-artritis en psoriatiese artritis.
Die elmbooggewrig word gevorm deur die humerus - bo-armbeen - en twee bene in die onderarm, die ulna en radius. Dit is 'n skarniergewrig wat slegs in staat is om te buig en reguit te maak. Osteoartritis veroorsaak afbreek van kraakbeen - die vulling tussen bene in die gewrig. Hierdie soort artritis kan in een of meer gewrigte in die liggaam ontwikkel, maar dit beïnvloed nie die elmboog nie. As dit wel gebeur, ontwikkel dit gewoonlik in die dominante arm van middeljarige mans wat 'n lang geskiedenis van handearbeid of sportdeelname het. Artrose in die elmboog ontwikkel meer gereeld na trauma, veral na 'n breuk wat nie korrek genees het nie. Simptome sluit in pyn en 'n beperkte vermoë om die elmboog te buig of reguit te maak. X-strale en kliniese bevindings word gebruik om osteoartritis in die elmboog te diagnoseer.
Rumatoïede artritis is 'n inflammatoriese afwyking wat alle stelsels in die liggaam aantas, maar die gewrigte aansienlik teiken. Dit is 'n immuunstelsel, wat beteken dat die liggaam verkeerde gesonde weefsel aanval. Hierdie versteuring veroorsaak ontsteking van die sinoviale membrane, weefsels wat die vloeistof skep wat die gewrigte smeer. Die ontsteekte membrane vernietig die been en kraakbeen stadig in die gewrig. As die een elmboog aangetas is, is die ander ook. Gesamentlike styfheid - veral soggens of na stilte - is 'n algemene effek van rumatoïede artritis. Simptome sluit ook swelling, pyn, styfheid, rooiheid en warmte in die vel in. Rumatoïede artritis word gediagnoseer met bloedanalise en kliniese bevindings. Bloedtoetse word gebruik om die hoë vlakke van rumatoïede faktore te bepaal - sekere teenliggaampies wat algemeen voorkom by mense met hierdie siekte. Hierdie toetse ondersoek ook die vlak van inflammasie in die liggaam, wat verhoog word met rumatoïede artritis. Nodules - ferm klonte - ontwikkel ook onder die vel, gewoonlik in die elmboog.
Elmboogartritis word eers met konserwatiewe maatreëls behandel. Anti-inflammatoriese medisyne word voorgeskryf om pyn en swelling in die gewrig te verminder. Pynlike aktiwiteite word tydelik gestaak om die gewrig te laat rus. Kortikosteroïedmedikasie word direk in die elmbooggewrig ingespuit om inflammasie te verminder en pyn te verminder. Rumatoïede artritis word ook behandel met medisyne wat die vordering van hierdie siekte vertraag. Fisioterapie-intervensies gebruik behandelings soos hitte, ultraklank en elektriese stimulasie om pyn in die artritis elmboog te verminder. Bewegingsoefeninge word voorgeskryf om gewrigsmobiliteit te behou en funksie te verbeter. Opvoeding word aangebied om mense met artritis te leer hoe om daaglikse take aan te pas om die pyn op die pynlike elmbooggewrig te verminder.
Chirurgiese ingrepe is soms nodig om pyn te verminder en om die bewegingsomvang in die artritis te verbeter. Osteoartritis veroorsaak dat bene in die elmboog saam vryf namate die kraakbeen agteruitgaan. Gedeeltes van die been word met 'n elmboog-debrementoperasie verwyder om ruimte in die gewrig te verhoog en pyn te verminder. Synovektomie - verwydering van siek sinoviale weefsel - is effektief vir die vermindering van elmboogpyn wat veroorsaak word deur rumatoïede artritis. Tydens hierdie prosedure word 'n gedeelte van die einde van die radius - die been aan die duimkant van die onderarm - dikwels verwyder om die elmboogbuiging te verbeter. 'N Ernstige artritis-elmboog wat veroorsaak word deur artrose of rumatoïede artritis, kan gewrigsvervanging benodig - totale elmboog-artroplastie. Die ente van die humerus en radiusbene word verwyder, en metaalstingels word in elkeen geplaas. Hierdie stingels kom by 'n metaal- en silikoon-skarnierverbinding bymekaar. 'N Studie wat in 2009 deur Acta Orthopedic gepubliseer is, het 'n oorlewingsyfer van ongeveer 88% - geen behoefte aan hersieningsoperasies - van die elmboogprothese aangetoon sewe jaar na die operasie. Volgens die Agentskap vir Gesondheidsorgnavorsing en -kwaliteit het ongeveer 3.000 Amerikaners in 2010 totale elmboogvervangingsoperasies ondergaan.