Mango: tuisversorging, hoe om 'n mango van 'n been te laat groei - Miscellanea
Mango is die mees algemene tropiese boom. Inheems aan Birma en Oos-Indië, behoort hierdie immergroen plant tot die familie Anacardiaceae. Die tropiese boom is een van die belangrikste nasionale simbole van Indië en Pakistan.
Die hoogte van 'n boomstam kan 30 meter bereik en sy kroon in omtrek kan tot 10 meter wees. Die lang donkergroen blare van die mango is lansetvormig en nie meer as 5 cm breed nie. Die jong blink blare van die tropiese plant word gekenmerk deur 'n rooi of geelgroen kleur.
Die blomperiode van die mango val in Februarie-Maart. Geelagtige bloeiwyses word in piramidale besems versamel. Bloeiselblomme bestaan ​​uit 'n paar honderde blomme, en soms word hul getalle in duisende gemeet. Die lengte kan 40 cm bereik. Mango-blomme is oorwegend manlik. Die geur van die blomme is amper identies aan die geur van 'n lelieblom. Daar duur minstens drie maande tussen die verwelking van blomme en die rypwording van mangovrugte. In sommige gevalle word hierdie proses tot ses maande vertraag.
Die tropiese plant het lang, stewige stamme wat die gewig van ryp vrugte kan dra. Ryp mango's kan tot 2 kilogram weeg. Die vrugte het 'n gladde en dun skil, waarvan die kleur direk afhang van die rypheid van die vrugte. Die kleur van die skil kan groen, geel en rooi wees, maar 'n kombinasie van al hierdie kleure kom dikwels op dieselfde vrug voor. Die toestand van sy pulp (sag of veselagtig) hang ook af van die mate van rypheid van die vrugte. Binne die mangopulp is 'n groot harde been.
In moderne tye is meer as vyfhonderd soorte tropiese vrugte bekend. Volgens sommige verslae is daar tot 1000 soorte. Almal verskil van mekaar in vorm, kleur, grootte, bloeiwyses en smaak van die vrugte. Op industriële aanplantings word die verbouing van dwergmango's verkies. Dit word aanbeveel om tuis gekweek te word.
Die immergroen tropiese boom is inheems aan die Indiese state. Mango's is dikwels in tropiese reënwoude met 'n hoë humiditeit aangetref. Vandag word tropiese vrugte in verskillende wêrelddele verbou: Mexiko, Suid-Amerika, die VSA, Filippyne, die Karibiese Eilande, Kenia. Mango-bome kom ook voor in Australië en Thailand.
Indië is die belangrikste verskaffer van mango's aan die buiteland. Ongeveer 10 miljoen ton tropiese vrugte word op die plantasies van hierdie land in Suid-Asië geoes. In Europa word Spanje en die Kanariese Eilande as die grootste verskaffer van mango's beskou.
Versorging van mango tuis
Ligging, beligting, temperatuur
Die ligging van die tropiese boom in die huis speel 'n sleutelrol in die regte ontwikkeling van die plant. Indien moontlik, moet die helderste en helderste plek in die woonstel toegeken word vir die plasing van die mango.
'N Immergroen boom moet in 'n los pot gehou word, aangesien die wortelstelsel vinnig ontwikkel. Mango hou daarvan om in die son te wees. Gebrek aan natuurlike lig lei dikwels tot plantsiektes.
Mango is 'n taamlik termofiele plant, en die beste temperatuur op enige tyd van die jaar wissel van 20-26 grade vir 'n plant.
Die grond onder die mangoboom moet los genoeg wees. Onthou dat u sorg vir goeie dreinering!
Matige klam grond is die beste grond vir die groei van tropiese bome. Dit is baie belangrik om water te beperk terwyl die mango blom. Terselfdertyd moet aandag geskenk word aan die toestand van die blare - sonder vog sal dit verwelk. Nadat die vrugte verwyder is, word die besproeiingsregime dieselfde. Die aanleg moet nuwe krag kry vir verdere ontwikkeling. Matige klam grond is veral belangrik vir jong bome wat droë grond nie kan verdra nie.
Mango hou nie van oormatige vogtigheid nie, maar droë lug kan hom skade berokken. Kamervog moet matig wees.
Om 'n pragtige takkroon te vorm, is dit nodig om die plant vroeg in die lente te voer. Gedurende die periode van aktiewe groei van 'n tropiese boom, moet organiese kunsmis in die grond toegedien word (elke 2 weke). Mikro kunsmisstowwe word gebruik vir addisionele plantvoeding, wat nie meer as 3 keer per jaar uitgevoer word nie. In die herfs benodig mango nie bevrugting nie. Om die plant reg te laat ontwikkel en sy eienaars met gesonde en smaaklike vrugte te verheug, is dit raadsaam om 'n volledige gebalanseerde kunsmis daarvoor te kies.
Voortplanting van mango
Voorheen is mango's vermeerder deur saad en enting. Slegs die laaste voortplantingsmetode van 'n tropiese plant het vandag sy relevansie behou. Dit is te wyte aan die feit dat die entstof 'n gewaarborgde resultaat lewer. Plante word uitsluitlik in die somer geënt. Enige grond kan gekies word vir geënte bome, mits die grond lig, los en voedsaam is. Goeie dreinering is ook nodig.
As 'n jong geënte boom haastig is om te blom en vrugte te dra, moet die blombak verwyder word nadat dit absoluut geblom het. Dit is moontlik om slegs 1-2 jaar na inenting mango te laat blom met al die gevolge.
Dit is opmerklik dat die eerste mango-oes minimaal sal wees, en dit is normaal. Die plant probeer homself beskerm teen uitputting en sorg vir verskeie groot en lekker vrugte. In die toekoms sal die aantal mangovrugte toeneem.
Hoe om mango uit saad te kweek
Terloops, mango kan maklik van saad gekweek word. Hoe om 'n mangoboombot te ontkiem - kyk na 'n interessante video.
Spinnekopmyte en blaaspootjie is die gevaarlikste vir mango's. Die mees algemene siektes is bakteriose, antraknose en meeldou.
Mango: voordele en skade aan die liggaam
Mango behoort tot die soort tropiese plante van die Sumac-familie (anakardie). Die soet vrugte van hierdie boom word op 'n soortgelyke manier genoem. Vir kulinêre gebruik, die mees gebruikte Indiese mango (Mangifera indica, mangoboom of Indiese magnifera). Hierdie vrugte het 'n nasionale simbool geword (een van verskeie) vir Indië en Pakistan. Dit is hierdie plant wat gewoonlik beskryf word as die hooftipe mango wat deur mense gekweek word. In die trope (veral in Indië) word die vrugte die vrug van die gode genoem. In hierdie land word die kultuur sedert antieke tye geproduseer, en vandag is alle state van die tropiese gordel besig met die verbouing van mango's.
Die geskiedenis van mango is ongeveer agtduisend jaar oud. In Indië is daar 'n gewilde legende oor die geskenk van hierdie boom aan Boeddha deur die god Amradarik. Mengoes word genoem in die werke van die digter Amir Khusran (die moontlikheid van die gebruik daarvan in 'n onryp vorm word beskryf). In die 16de eeu beveel keiser Akbar die oprigting van 'n tuin van honderdduisend mangobome in die deelstaat Bihar. Nou in Indië word byna 75% van die tuine beset deur hierdie spesifieke kultuur. Iets later as die era van die groot geografiese ontdekkings het die Portugese mango's na Oos-Afrika gebring. In die middel van die 18de eeu het die inwoners van die eiland Barbados en die burgers van Brasilië die vrugte ontmoet. Na nog 'n eeu het mango's die oewers van die Verenigde State bereik en in Australië, Suid-Afrika en die Midde-Ooste gewild geword.
Die verspreidingsgebied van mango's is redelik klein. Wilde mango's kan gevind word tussen die Indiese deelstaat Assam en Myanmar in tropiese reënwoude. In Sanskrit word die woord "mango" vertaal as "groot vrugte". Maar die produksie van hierdie vrugte is wydverspreid in alle state met 'n optimale klimaat vir mangogroei: Indië, Mexiko, Kuba, China, Australië, Spanje. Indiese vervaardigers word beskou as die belangrikste uitvoerders van die produk. Nuwe variëteite mango wat 'n oes kan ontwikkel en produseer, verskyn in Krasnodar en in die Stavropol-gebied.
'N Lang mangoboom kan groei van 10 tot 30-40 meter met 'n kroondiameter van tot 12 meter. Die opkomende blare is pienkgeel van kleur, en soos dit ontwikkel, word dit donkergroen. Klein mango-blomme is pienk of wit en ruik baie soos lelies. Elke boom produseer ongeveer 300-1000 blomme, maar vrugte kom slegs uit groot bloeiwyses voor (nie meer as 2 mango's vir elke groep blomme nie). Na blom gaan 4-6 maande verby, en dan kan die proses van vrugte-rypwording waargeneem word. Elke vrug het die vorm van 'n ovaal of eier en kan tussen 250 g en 1 kg weeg. Rypwording vind plaas op die lang stingels van die plant. Die kleur van 'n mango hoef nie eenvormig te wees nie, en op die skil van een vrug kan jy dikwels kombinasies van moontlike skilkleure vind: oranje, rooi, geel, groen. Die smaak van geel of oranje soetvleis word dikwels vergelyk met pynappel of perske, hoewel dit nogal spesifiek 'mango' is. Die geur van die vrugte kan vergelyk word met 'n kombinasie van spanspek, appelkoos en pienk aromas. Allerhande bykosse word berei uit onryp suur vrugte. Met 'n sekere sensitiwiteit ruik jy terpentyn in die aroma van mango, wat 'n integrale kenmerk is van verteenwoordigers van die Sumac-familie. Afhangend van die mate van makheid en die verskeidenheid, kan die reuk van terpentyn in 'n mindere of meerdere mate aangevoel word. Die bekendste mango-variëteite het hierdie nadeel. Die opbrengs van mangosap van vrugte is 60-85%. Die groot mangosaad is binne die vrugte, soos ander steenvrugtesoorte. Sy lengte is van 5-6 tot 10 cm, en sy gewig bereik 50 g. Die opbrengs van mangotuine is 50 tot 75 sentners per hektaar.
Talle mango-variëteite is hoofsaaklik in Indië en Indonesië beskryf (onderskeidelik 1 500 en 900 variëteite). In teenstelling met die nageregvariëteite wat aan tafel bedien word, word tegniese soorte vervaardig waarvan blikkieskos vervaardig word. Hulle probeer 'n mangoboom binnenshuis maak (bonsai), maar in hierdie geval sal dit die oog net kan behaag met die verfyning van die vorms, maar dit sal nie vrugte dra nie.
Samestelling en kalorie-inhoud van mango
Die suurgroen vrugte bevat baie sitroensuur, barnsteensuur en maleïensure.
Mango bevat flavonoïede, 'n groep verbindings wat gewild geword het onder gesondheidsadvokate. Mango word ook waardeer as gevolg van ander unieke bioaktiewe stowwe, eerstens mangiferien.
Samestelling 100 gr. mango as persentasie van die daaglikse waarde word hieronder aangebied.
B6 - 7%
E - 6%
K - 5%.
koper - 6%
mangaan - 1%
yster - 1%.
Die kalorie-inhoud van mango is 65 kcal per 100 g.
Watter reuke en watter smaak het mango?
Daar is verskillende soorte mango, maar almal het 'n aangename en ryk reuk, en die smaak is soet met 'n effense samentrekking. Onryp vrugte is baie suur.
Die vrugtegeur word dikwels beskryf as 'n eksotiese mengsel van pynappel en perske. Ideaal gesproke is dit soet en suur.
Die geur word vergelyk met die fyn samestelling van aromas van perske, pynappel en appelkoos.
Mango het baie variëteite, elk met 'n unieke smaak en tekstuur, wat ook afhang van die verskillende rypstadiums en die tyd van die jaar.
Algemene variëteite van mango
Daar is 'n paar honderd soorte mango in die wêreld, maar nie almal kom ewe algemeen voor nie. Die gewildste is 35 variëteite met 'n hoë smaak en nuttige eienskappe, wat verskil in die vorm en grootte van die vrugte, sowel as die tekstuur, smaak en aroma van die pulp.
Dit is een van die beste en duurste mango-variëteite wat in Indië voorkom (veral gekweek in die deelstate Maharashtra, Gujarat en Karnataka). Die romerige tekstuur van die pulp word beskou as een van die gewildste variëteite ter wêreld. Die vrugte self is hard en dig, maar die vleis smelt net in die mond. Alfonso se smaak is soet met 'n ligte saffraanaroma. Die gewig van een mango is 150-300 g. Die seisoen van die variëteit is kort, die oes word van einde Maart tot Mei geoes.
Alfonso is een van die gewildste mango's ter wêreld.
Gekweek in Gujarat, Indië. Die oesseisoen vir hierdie mangosoort duur van middel Junie tot Julie. Die vrugte is 'n ware meesterstuk met die perfekte kombinasie van soetheid, suurheid en 'n magiese aroma wat oral versprei. Alhoewel die voorkoms van die Kesar-mango gewoonlik onbeskryflik, klein en rond is, met 'n vel bedek met geel kolle, word dit alles gekompenseer deur 'n pragtige heldergeel vleis met 'n gladde tekstuur.
Mango Kesar het heldergeel vleis
Hierdie variëteit word ook in Indië, die staat Chennai, gekweek. Die vorm van die vrugte is verleng. Die pulp is matig sappig, sonder vesel, soet. Die vrugte het 'n brose goudgeel eetbare vel. Hierdie mango's is redelik groot en weeg tot 400 gram.
Banganapalli mango gewig bereik 400 g
Die variëteit word in dele van Noord-Indië verbou. Volgens die legende verskyn die eerste boom van hierdie variëteit danksy 'n handelaar wat tydens 'n rusie met 'n monnik in woede die ryp mango op die grond gooi en 'n boom al 200 jaar in die plek van die wortel staan. jare gee vrugbare nageslag. Hierdie mango het die soetste pulp met 'n uitstekende smaak en heerlike aroma.
Mango Dasheri het 'n soet pulp met 'n uitstekende smaak en heerlike aroma.
Dit is in Suid-Florida en Miami geteel en word beskou as een van die bestes. Die uitstekende gehalte en vervoerbaarheid van die vrugte, sowel as die weerstand teen siektes, het die Kent-mango regoor die wêreld gewild gemaak. Die vrugtepulp het 'n uitstekende tekstuur met minimale vesel en ongelooflike geur. Die gewone kleur van die vrugte is groen met 'n pragtige rooi blos. Hoë opbrengste en lang vrugtyd is addisionele voordele. Die oestyd is van Junie tot September.
Kent word beskou as een van die beste Amerikaanse variëteite.
Sindri is die nasionale vrug van Pakistan, wat hoofsaaklik in die Sindh-provinsie verbou word. Die oesseisoen begin in Junie en eindig in Julie. Een van die belangrikste kenmerke van hierdie variëteit is die uitsonderlike soetheid van die vrugte, waardeur dit in die volksmond heuningmango genoem word. Die vrugte is langwerpig, effens krom. Die kleur is uniform, sonder kolle op die vel. Die pulp is buitengewoon sag, daarom kan Sindri mango nie lank geberg word nie; dit moet binne 2-3 dae na aankoop verbruik word.
Sindri mango word beskou as die nasionale vrug van Pakistan
Makhachanok is 'n mango wat in Thailand verbou word. Dit kom meestal voor in Russiese winkels wat eksotiese vrugte verkoop. Ryp vrugte het 'n tipiese mango-geur en sappige pulp. Die vorm is langwerpig, die gemiddelde gewig is 250–350 g. Die vel is glad en dik.
Makhachanok-mangovrugte het 'n langwerpige vorm en sappige vleis.
Die variëteit kom baie algemeen in Noord-Indië voor. Word hoofsaaklik in Bihar, Uttar Pradesh, Haryana en Wes-Bengale verbou. Dit is 'n kort seisoenvrug, en die mango word ryp van middel tot einde Julie. Die vrugte het 'n oorspronklike wonderlike smaak, en die pulp smelt net in jou mond.
Chausa groei in Pakistan en Noord-Indië. Ryp mango's van hierdie variëteit word van vroeg in Junie tot einde Augustus geoes. Die vrugte is soet van smaak, met 'n unieke aroma. Die pulp is baie sag met minimale vesel.
Chausa mango het 'n aangename soet smaak en unieke aroma
Dit is een van die variëteite wat regoor Indië en Pakistan groei. Baie oesbaar. Mango Neelam verskyn van Mei tot einde Junie op die mark. Dit is ongetwyfeld een van die beste soorte ter wêreld. Die vrugte is klein, met 'n klein saadjie en 'n uitgesproke blomaroma.
Die mango van hierdie variëteit word gekenmerk deur 'n rooierige pulp met 'n wonderlike roosaroma. Die vel is in 'n liggeel kleur gekleur. Die verskeidenheid is goed vir die maak van nageregte op mango.
Mango word om 'n rede die koning van vrugte genoem.Volgens Feng Shui, as u 'n mangoboom aan die suidekant van die tuin plant, sal u sukses behaal en welvaart by u gesin kom. Benewens medisinale en magiese eienskappe, word mango gekenmerk deur 'n unieke smaak: dit het 'n skaduwee van wortel, naald, bessies, piesang, perske, pynappel. Dit is moeilik om dit op die breedtegraad van die voormalige USSR-lande te laat groei, en dit is nog steeds onmoontlik in die oop veld. Vandag groei mango pragtig in sy oorspronklike suidelike lande, en in gebiede met 'n strenger klimaat - tot dusver net in potte en in ons drome.
Alhoewel hierdie ongelooflike lekker vrugte gesondheidsvoordele inhou, het dit 'n paar newe-effekte. Dit kom voor by ooreet. Oormatige verbruik van mango's kan die voordele en skade berokken.
Die ooreet van mango's veroorsaak:
Mense wat allergies is vir latex, kan ook kruisreageer op mango's (asook piesangs, avokado's en ander vrugte en groente).