Ek wil een van sy essays hier uitsonder: “Thingitude and Causality: In Praise of Materialism”. ŉ Kort aanhaling daaruit, ter illustrasie: Die remmerke in die draaie was egter vir my absoluut fassinerend. 🙂 8 En die hoogtes van Awen, Israel se sonde, word verdelg, dorings en distels sal opskiet op hulle altare; en hulle sal tot die berge sê: Bedek ons! en tot die heuwels: Val op ons! Die vyfde is die wonder van die lewe. “...sodat ons die ewige lewe kan hê.” Maar agter die woede skuil ‘n ontroerende verhaal van verbode liefde. Adamastor, die gruwelike seun van Uranus en die Aarde en aanspraakmaker op die ryk van die seë, het sy hart verloor op die seenimf, Thetis, die “prinses van die branders” wat hom oorspoel het met hunkering “deur rede onbegrens“. Hy het haar omhels, geliefkoos, net om te besef dit wat hy vashou is rots: sy het hom ontglip weens sy “groteske voorkoms en bruut gebaar“.