Tuisonderrig van albei kante bekykhttps://rak2.spens.co.za/radio/2015-onderhoude/prof-niemand-finaal-2015-03-17.mp3 Tuisonderrig het verskeie voordele, maar ouers moet ook die uitdagings van hierdie wyse van leer ondersoek. Foto: Homeschooling.urbankid.ro “Tuisonderrig is ŉ groot verantwoordelikheid en verg selfdissipline en absolute toewyding van die ouers sowel as die kinders. Dit is ŉ geval van alles of niks.” Só sê prof. Rita Niemann, uitvoerende hoof van akademie by Impak Onderwys. Tuisonderrig is ŉ veelbesproke onderwerp met baie wat vir of teen hierdie manier van leer is, maar kenners is dit eens dat daar voor- én nadele aan tuisonderrig is. Wanneer koste van hoofstroomskole en tuisonderwys vergelyk word, is daar nie noodwendig ŉ klinkklare wenner nie. Volgens Leendert van Oostrum, bestuurder van die Pestalozzi Trust, ’n regsfonds vir tuisonderwys, verskil hoofstroomskole se koste aansienlik van mekaar wat klaar die vergelyking met tuisonderwys bemoeilik. “Gestel dus ’n mens neem ’n goeie voormalige Model C-skool met ’n goeie matriekslaagsyfer as die norm om tuisonderwys mee te vergelyk. ’n Tipiese skoolfooi sal so tussen R12 000 en R20 000 per jaar wees,” sê hy. “Dit is bietjie meer as sommige van die duurder tuisonderwys-pakkette, maar daar is tuisonderwys-pakkette wat ’n mens veel meer as dit kan kos. Verreweg die meeste tuisskolers in Suid-Afrika betaal egter minder as R12 000 per jaar.” Volgens Niemann is die koste om by Impak vir tuisonderwys in te skryf tussen die koste van privaatonderrig en voormalige Model C-skole. “Die koste sluit nie bykomende tutor-kostes in nie, maar wel alle materiaal wat nodig is om die graad suksesvol te voltooi,” sê sy. Niemann en Van Oostrum is albei van mening dat ŉ tekort aan sosiale vaardighede beslis nie ŉ geldige argument teen tuisonderwys is nie. “Dit is bewese twak [dat kinders nie die nodige sosiale vaardighede aanleer indien hulle tuis onderrig word nie],” sê Van Oostrum. “Die konsensus onder navorsers is dat tuisleerlinge se sosiale vaardighede ten minste net so goed en waarskynlik beter is as dié van hul portuur in geïnstitusionaliseerde onderwys.” Volgens navorsing gedoen deur dr. Richard G Medlin, ’n professor in sielkunde aan die universiteit van Stetson in Florida, glo tuisonderwys-ouers dat hul kinders se sosiale vaardighede net so goed is as die van ander kinders. Medlin noem ook dat tuisskoolleerlinge dikwels hoër kwaliteit vriendskappe en beter verhoudings met hul ouers en ander volwassenes handhaaf, in vergelyking met leerlinge in hoofstroomskole. Die nasionale tuisonderwysnavorsingsinstituut (NHERI) in die VSA sê dat navorsing aandui dat tuisskoolleerlinge meestal bogemiddeld vaar ten opsigte van sosiale, emosionele en psigologiese ontwikkeling. Hierdie navorsing meet nie net leerlinge se interaksie met hul portuurgroep nie, maar ook onder ander leierseienskappe, selfbeeld en deelname aan gemeenskapsdiens. Niemann wys daarop dat kinders nie daagliks ure aaneen saam met ander kinders hoef deur te bring om goed gesosialiseer te wees nie. “Trouens, kinders word die beste deur hulle ouers gesosialiseer, nie deur ander kinders nie,” sê sy. “Om tyd met jou kinders deur te bring en hulle te help om sosiaal te ontwikkel is een van die grootste voordele van tuisonderrig. In ’n groot klas is kinders soms onder geweldige druk om soos ander kinders op te tree of aan te trek, voordat hulle die kans kry om hul eie identiteit te ontwikkel. Hulle kry met vyandigheid, bespotting en wedywering te doen wat hul selfbeeld negatief kan beïnvloed. Daarenteen toon tuisonderrigte kinders selfvertroue, selfrespek en ’n begrip van selfwaarde.” Navorsing deur David W Johnson, verbonde aan die universiteit van Minnesota, toon wel dat konstruktiewe leerling-tot-leerling interaksie ’n noodsaaklikheid vir optimale prestasie, sosialisering en gesonde ontwikkeling is. “Portuurgroep-verhoudings dra by tot die sosialisering van waardes, houdings en die manier waarop die wêreld waargeneem word. Daar is baie bewyse dat portuurgroep-verhoudings van kernbelang is in die sosialisering van die kind en voorsien verwagtinge, modelle en versterkings wat ’n wye verskeidenheid van sosiale gedrag, houdings en perspektiewe vorm.” Hy noem ook dat leerling-tot-leerling interaksie selfs akademiese resultate kan beïnvloed. Veral wanneer jong leerlinge met swak leervaardighede interaktief met akademies gemotiveerde leerlinge verkeer, kan dit hul akademiese prestasie aansienlik verbeter. Johnson waarsku egter dat om leerlinge bloot in dieselfde omgewing te plaas en interaksie te laat plaasvind, nie noodwendig positiewe gevolge sal hê nie. Die aard en kwaliteit van die interaksie is belangrik. Ouers moet ook die akademiese voor- en nadele van tuisonderrig en hoofstroomonderwys ondersoek voor hulle ‘n besluit oor tuisonderrig maak. Foto: Christianperspective.net Volgens Niemann kan tuisonderwys akademiese voordele vir ŉ kind inhou, juis as gevolg van die buigsaamheid ten opsigte van die onderrigtempo en onderrigbenadering vir individuele leerlinge. Begaafde kinders kan vinniger werk, terwyl swakker leerlinge meer tyd aan spesifieke werk kan afstaan totdat hulle dit bemeester. Hul vordering word nie aan bande gelê deur groot klasse en die druk om by die gemiddelde pas van die klas te hou nie. Is ŉ ouer wat nie ŉ onderwyskwalifikasie het nie egter in staat om ŉ kind tuis te onderrig? Beslis, meen Van Oostrum. “Die persepsie [dat gewone ouers nie behoorlik hul eie kinders kan onderrig nie] is een wat in ’n groot aantal wetenskaplike ondersoeke oor drie dekades getoets is. Tot dusver is daar geen waarheid in dié persepsie gevind nie.” Hettie Brittz, hoof van Immergroen Ouerskap en self ook ’n tuisskoolouer, sê dat akademie ook nie noodwendig aan punte gemeet hoef te word nie. Volgens Brittz gaan akademiese prestasie nie net oor die memorisering van inligting nie, maar oor inligtingsvaardighede en daarom is ’n blote vergelyking van ’n tuisleerling se punte met dié van ’n hoofstroomleerling nie ’n goeie maatstaf nie. “Dit help nie ’n kind kan ’n groot klomp inligting memoriseer, maar hy kan nie inligting versamel, verifieer of assimileer nie,” sê sy. “’n Mens moet ook kyk na die kind se verbale en geskrewe vaardighede. Kan hy inligting wat hy versamel het op ’n sinvolle manier aanbied of weergee? Uiteindelik is dit die kinders wat hierdie inligtingsvaardighede het wat op universiteit, wanneer akademiese sukses regtig saak maak, presteer.” Tuisonderwys is nie noodwendig die ideale oplossing vir alle gesinne nie. “ŉ Ouer wat besluit om ŉ kind te tuisonderrig, moet besef wat die impak van die besluit op die hele huishouding gaan wees, byvoorbeeld die hoeveelheid tyd wat bestee word aan leer en hoe verhoudinge tussen die ouer en kind gaan verander,” sê Niemann. “Soms moet bykomende uitgawes ook aangegaan word, soos vir internettoegang.” Sy noem verder dat die ouer tuisonderwys met ŉ strategie moet aanpak en in staat moet wees om die nodige leiding en riglyne te stel om vir die kind struktuur te gee. “Daarsonder is optimale akademiese resultate nie moontlik nie.” Brittz noem dat daar baie hulpmiddels is om tuisskoolouers of ouers wat tuisonderwys oorweeg, by te staan. “Die plek waar ek begin het en waarheen en steeds teruggaan met my vrae is Dynamis Learning. Martie du Plessis, hoof van Dynamis Learning, het jare se kennis van tuisonderwys en was werklik ’n pionier in die veld. Sy verstaan gesinsdinamika, hoe ’n kind se breinprofiel die keuse van kurrikulum kan beïnvloed en sien ŉ groter prentjie as bloot net akademie. Ek sal tuisskoolouers beslis aanbeveel om hier aan te klop vir hulp.” Besoek www.dynamislearning.co.za. http://www.nheri.org/research/research-facts-on-homeschooling.html http://peabody.vanderbilt.edu/faculty/pje/pje_volume_88_issue_3_2013/medlin.php http://www.jstor.org/discover/10.2307/1175627?sid=21105823013351&uid=70&uid=2&uid=3&uid=2491999473&uid=2491999483&uid=60&uid=2134