Om op die Net te 'SURF' | Christelike Media
Om op die Net te 'SURF'
Bron: Clarion. 3 bladsye.
Die titel van hierdie artikel mag sommige lesers verwar, maar ek is seker dat baie van julle dit onmiddellik sal herken. Die term het spesifiek met die Internet te doen. Meer algemeen het dit ook te doen met die wêreld van rekenaars en moderne kommunikasie. As 'n persoon 'n rekenaar het wat deur 'n telefoonlyn of 'n satelliet-verbinding aan die wêreldwye web verbind is, kan daardie persoon begin om op elektroniese golwe te "surf" of te ry. Hy of sy het die middele tot hulle beskikking om met mense van oor die hele wêreld te kommunikeer.
As jy byvoorbeeld nie vandag lus voel om met pen en papier 'n brief aan 'n verlangse familielid of vriend te skryf nie, 'n brief wat boonop teen 'n sekere koste gepos moet word en waarop dae of weke gewag moet word vir 'n antwoord, is daar 'n alternatief. Jy kan agter jou rekenaar sit, 'n brief op jou sleutelbord intik, 'n knoppie druk en in 'n oogwink is die brief versend en aan die ander kant van die wêreld ontvang. Dit mag wees dat jy ook nog foto's saam met die brief wil stuur. Geen probleem nie. Neem 'n paar foto's met jou digitale kamera, laai dit elektronies op jou rekenaar en na 'n paar klikke met jou muis is hulle op pad.
Of dalk wil jy kontak behou met vriende of familie wat op verskillende plekke in die wêreld woon, maar die tyd is te min en posgeld beperkend. Ook dit is 'n onbenullige probleem. Skryf net jou brief op die rekenaar, heg jou foto's aan en stuur dit op een slag na soveel mense as wat jy wil. Dis so eenvoudig.
Soektogte Oral Oor←⤒🔗
Ons kan nog 'n scenario skets. Jy moet navorsing doen oor 'n sekere onderwerp, miskien 'n skooltaak of werksprojek. Weereens skakel jy jou rekenaar aan, konnekteer aan die web, gaan na 'n soekenjin soos "Google", "Altavista", "Yahoo" e.a., tik die onderwerp in en met verstommende spoed word allerhande bronne geïdentifiseer, met toegang tot baie van hulle.
Wat hierdie inleiding demonstreer, is dat rekenaars, saam met die Internet, wonderlike geleenthede skep. Nog nooit voorheen was soveel inligting so goedkoop en so vinnig tot die beskikking van soveel mense nie!
Desnieteenstaande het elke voordeel ook 'n nadeel. Inderdaad, net soos met byna elke menslike uitvinding, het die Internet die moontlikheid om ten goede of ten kwade gebruik te word. Die telefoon is uitgevind, en terwyl dit gesinne in staat gestel het om nouer bande te behou, het dit ook veroorsaak dat skindernuus soos 'n veldbrand versprei. Die radio het gekom en mense is aan godsdienstige-, maar ook sekulêre uitsendings blootgestel. Televisie het op die mark gekom en menslike oë het beelde ingeneem van asemrowende skoonheid, maar ook van afgryslike geweld. So dikwels blyk dit dat daar twee kante is aan alles wat die mens uitvind.
Dieselfde geld vir die Internet. Ek het reeds 'n aantal positiewe aspekte genoem, maar sal my plig versuim as ek nie ook 'n aantal negatiewe aspekte noem nie. Wat is dit?
Sommige sal meen dat dit nie kommerwekkend is dat sekere mense so baie tyd daaraan spandeer om op die net te "surf" nie. Dit is 'n nuwigheid wat gou sal taan. Dit is ongetwyfeld in die meeste gevalle waar. Vir sommige mense word die stokperdjie egter 'n verslawing. Dit blyk dat hulle baie van hulle vrye tyd vasgenael voor die sleutelbord en rekenaarskerm deurbring.
Sou 'n mens vra wat manlief of tienderjarige seun of dogter op die net doen, kry jy verskillende antwoorde. Pa mag deel wees van 'n gespreksgroep wat vinnige en vurige debatte voer. Boetie mag besig wees om strategiese speletjies saam met sy vriende te speel om te bepaal wie die veldslag of oorlog gaan wen. Sussie kan gekoppel wees aan een of ander kletskamer waar sy haar vriendinne vertel van die nuutste vlam in haar lewe. O, en as ons dink dat Ma nie hierby betrokke is nie, moet ons weer dink. Terloops, ek is 'n "loerder" – 'n term wat gebruik word om iemand te beskryf wat 'n lid is van een of meer gespreksgroepe op die web, lees wat daarop verskyn, maar selde deelneem. Wat vir my opvallend is wanneer ek besig is om te "loer", en dikwels ook uit te vee, is dat sommige vroue net so bedrewe soos mans is om die internet as 'n groot tydverkwister te gebruik.
Alles in ag genome, bring dit die vraag na vore wat mense met hulle tyd doen. Veral laat dit 'n mens wonder of Christene wat hulle lewens op die net deurbring, reg lewe. Sekerlik beweeg dit ons as gelowiges om af en toe terug te tree en onsself af te vra wat ons doen met die geskenk van tyd wat God so goedgunstiglik aan ons geskenk het.
Nog 'n probleem wat verband hou met die net is 'n toename in swak maniere. Wat bedoel ek? Ek dink aan die feit dat sommige mense die net gebruik vir die roekelose lugting van hulle besware. Neem die geval van 'n kerklidmaat wat aanstoot neem aan Sondag se preek. In die verlede sou hy of sy verplig gevoel het om die aanstootlike predikant gedurende die week te spreek. Nou lyk dit of dit al te dikwels gebeur dat mense na kerk ontstoke by die huis kom, agter hulle rekenaars inskuif, 'n beswaar in die rekenaar inhamer en dit dadelik afvuur. Dis soveel makliker om stoom af te blaas teenoor 'n metaalboks as van aangesig tot aangesig.
En wat van ons verskonings? Goeie maniere vereis dat jy iemand om verskoning vra as jy hom of haar te na gekom het. Moderne modems laat jou egter toe om 'n flou boodskappie op 'n baie afsydige en onpersoonlike manier via die rekenaar te stuur.
Hierdie is my raad aan alle gebruikers van die net: Let op jou maniere! Die feit dat jy hierdie nuwe uitvinding tot jou beskikking het, gee jou nie die reg om onverskillig teen iemand uit te vaar en dit dan gladweg terug te trek nie. Naasteliefde het ook elektroniese implikasies.
Tydverkwisting en swak maniere is egter nie die enigste nadele van die net nie; daar is ook die kwessie van geweld. Dit steek veral kop uit op die gebied van rekenaarspeletjies. Baie van die speletjies is gewelddadig en sommige uiters gewelddadig. Mans, en in die besonder jong mans, aktiveer sekere speletjies en put dan sadistiese genot uit die toenemende aantal mense wat hulle op die skerm doodmaak.
Natuurlik besef ek dat hierdie nie werklike moorde is nie, nogtans moet 'n mens ernstige vrae vra oor die geestelike vlak van Christene wat genot daaruit put om denkbeeldige mense af te maai. Ontneem dit hulle nie van hulle sensitiwiteit vir geweld nie? Is dit nie, ten minste in die gees, 'n oortreding van die sesde gebod en die oproep om ons naaste lief te hê nie?
Nogtans, van al die wangebruike moet die ernstigste een nog genoem word, en dit het te doen met pornografie. Jy mag dalk die net op 'n werklik onskuldige en eerbare manier gebruik wanneer daar skielik 'n boodskap op jou skerm verskyn wat jou uitnooi om 'n werf te besoek wat seksueel eksplisiet is. In 'n oomblik van swakheid mag jy dalk "surf" waar niemand veronderstel is om te "surf" nie en beland in 'n wêreld van wellus, verdorwenheid, wreedheid en vernedering. So maklik kan hierdie uitvindsel, wat soveel wonderlike gebruike het, 'n instrument van die duiwel word.
As gevolg hiervan moet ons almal op ons hoede wees. As iemand in julle huishouding baie tyd op die rekenaar spandeer, moet hy of sy bereid wees om aan die ander lede van die huishouding verantwoording te doen oor wat hulle op die rekenaar doen. As daar 'n rekenaar met Internettoegang in jou huis is, en dit is agter geslote deure, kry dit in die openbaar. As 'n lid van die gesin dit monopoliseer, stel redelike tydgrense in. Gaan die "geskiedenis venster" af en toe na om te sien watter webwerwe deur gesinslede besoek word. Kortliks, hou mekaar aanspreeklik.
Ter opsomming, die beste standaard met betrekking tot die behoorlike gebruik van hierdie medium, net soos met so baie ander dinge in die lewe, is wat ons vind in Filippense 4:8, 9. "Verder, broeders, alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat regverdig is, alles wat rein is, alles wat lieflik is, alles wat loflik is – watter deug en watter lof daar ook mag wees, bedink dit. En wat julle geleer en ontvang en gehoor en in my gesien het, doen dit, en die God van vrede sal met julle wees."