Verder is “ver/sprinken” geen Nederlandse werkwoord nie, dit is dus ook in Nederlands ‘n vreemde opgemaakte werkwoord en sou om dieselfde redes net so in Afrikaans ook vreemd kan bly, naamlik as “versprink” in die gedig, en dan sou mens die myns insiens bietjie hinderlike “rond” in “spring rond”, ook nog met “rond” as werkwoorddeel in die voorkeurposisie aan die einde van die reël kon skrap.( “Sprink” is wel ‘n Nederlandse woord vir “bron” sover ek kan agterkom.) Van hierdie eerste bundel het André P. Brink en T.T. Cloete in resensies gesê dit is ’n beskeie debuut waaruit belangriker werk nog kan voortkom, al is die meeste tekste bloot “verskristalle” en “vlugskrifgedigte”. Die digter gebruik trouens self die term “mymeringe” in die afdelingstitel “Die mymering van lanterns”, asook in die gedig “Ars poetica lost and found”, terwyl ŉ mymerende toonaard in die meeste gedigte resoneer. ’n Mens sou dit as ’n tipiese stilistiese procedé van Naudé kon beskou, of as een van die patrone wat die versinkleding kenmerk.