Die stabilisering van die wêreldbevolking is nie 'n oplossing vir die noodgeval in die klimaat nie - maar ons moet dit in elk geval doen
Geskryf deur Mark Maslin
Die wêreldbevolking neem toe. Volodymyr Goinyk / Shutterstock
'N Wêreldkoalisie van 11,000-wetenskaplikes het kom met 'n plan vir die hantering van die klimaatsnood. Die meeste van hierdie dinge is wat wetenskaplikes al 'n ruk lank sê: die ekonomie ontkool, besoedelstowwe uitskakel, herstel ekosisteme en herbebossing, en verminder die verbruik van vleis. Die laaste aksiepunt is egter ietwat meer kontroversieel. Dit vra vir die stabilisering van die wêreldbevolking.
Die rede waarom dit kontroversieel is, is omdat nie almal ter wêreld die skuld het vir die kweekhuisgasse wat klimaatsverandering veroorsaak nie. Baie belangriker is as hoeveel mense gebore word, waar - omdat dit die rykste lande is wat verantwoordelik is vir die oorgrote meerderheid van die emissies. Maar dit is in die armste lande dat bevolkings toeneem.
Die wêreldbevolking het meer as verdubbel sedert 1970. Die hoofrede vir hierdie massiewe toename is iets wat die demografiese oorgang. In die vroeë stadiums van die ontwikkeling van 'n land, is die samelewing geneig om hoë kindersterftesyfers te hê wat teengewerk word deur die hoë vrugbaarheidsyfers, wat die bevolking relatief stabiel laat. Paartjies het soveel kinders as wat hulle kan om te verseker dat sommige - gemiddeld twee - tot volwassenheid oorleef.
Namate samelewings 'n meer stabiele voedselvoorraad, beter sanitasie en algemene behandeling vir algemene siektes ontwikkel, daal die sterftesyfer vinnig. Maar in baie gevalle bly die vrugbaarheidskoers 'n rukkie hoog. Die aantal babas wat gebore word, bly dieselfde, maar omdat byna almal tot volwassenheid kom, brei die bevolking vinnig uit. Afhangend van hoe die tydsverloop tussen sterftes en vrugbaarheid daal, kan die bevolking ná die oorgang tussen wees vier en tien keer hoër dan vooroorskakeling, en in seldsame gevalle selfs meer.
Baie mense neem aan dat universele toegang tot gesinsbeplanning en die beskikbaarheid van voorbehoeding die sleutel is tot die verlaging van vrugbaarheid. Maar die eerste demografiese oorgang kan teruggevoer word na die Europese Verligting, net voor die 19de eeu - toe hierdie dienste nie beskikbaar was nie. In plaas daarvan lyk dit so vroue-onderwys tot en met hoërskoolvlak is die kritieke beheer van vrugbaarheid.
Groter onderwys, laer vrugbaarheidskoerse. Aarde-beleidinstituut
Die vinnige verspreiding van inentings en die uitgebreide voedselvoorraad wat deur die groen landbou-rewolusie in die 1960 het dit beteken dat die wêreldbevolking op sy hoogtepunt met meer as 2% per jaar groei. In 1950 het elke vrou gemiddeld geboorte geskenk aan vyf lewendige babas. Noudat die demografiese oorgang reeds in baie lande regoor die wêreld plaasgevind het, is die syfer onder 2.5.
Terwyl die gemiddelde geboortesyfer elke jaar daal, groei die wêreldbevolking natuurlik steeds met 200,000 per dag. Die Verenigde Nasies voorspel dat die bevolking tot tussen sal styg 9.4 en 10.1 miljard mense deur 2050, en stabiliseer deur 2100. Dit is nog 'n 1.7 tot 2.4 miljard mense.
Die VN voorspel dat die bevolking op 11 miljard sal stabiliseer. Verenigde Nasies, CC BY-SA
Hierdie geprojekteerde styging was die onderwerp van 'n baie emosionele debat in die konteks van die toenemende dringende klimaatsnood - wat die belangrikste mites versprei het.
Die eerste is dat ons nie genoeg voedsel vir almal kan produseer nie - volgens die Wêreldvoedselprogram is daar sprake 821m mense op die punt van honger vandag. Maar eintlik produseer ons genoeg kos om 10 miljard mense te voed - maklik genoeg om die voorspelde toename in bevolking hierdie eeu te dek.
Die rede waarom daar soveel mense is wat honger ly, is omdat hulle nie toegang tot hierdie wêreldwye voedseloorskot kan kry nie - gewoonlik nie tekort aan geld. As die baie armes hul lewensbestaan ​​verloor deur burgerlike onrus, oorlog of gewasversaking, het hulle geen hulpbronne om terug te val nie en geen geld om die kos te koop wat hulle nodig het om te oorleef nie.
Die tweede mite is dat stabiliserende bevolking 'n sleuteloplossing vir klimaatsverandering is. Dit is misleidend en onbehulpsaam omdat dit 'n simplistiese aanname maak dat almal se bydrae gelyk is.
'N Derde van die koolstof wat tot dusver in die atmosfeer gepomp word, kom uit die VSA, en 'n derde van die EU. Afrika het net 3% bygedra. Dus het 'n klein persentasie van die wêreldbevolking die klimaatkrisis geskep. As u huidige emissies verdeel deur individue eerder as lande, vind u dat die rykste 10% van die wêreldbevolking 50% van kweekhuisgasvrystellings uitstoot. Die rykste 50% stuur 90% uit, wat beteken dat die armste 3.8 miljard mense ter wêreld net 'n tiende uitstoot.
Die rykstes is verantwoordelik vir die klimaatskrisis. Oxfam
As dit die rykste lande was waarvan die bevolking toeneem, sou die bevolkingsbeheer 'n oplossing vir die klimaatsnood wees. Maar dit is nie - dis die armste.
Oorverbruik deur die rykes veroorsaak klimaatsverandering, nie groeiende bevolking nie. Anders gestel, die gemiddelde Amerikaner stuur nege keer uit meer CO₂ as die gemiddelde Indiër - dus sou die bevolking in die VSA baie meer effektief wees om kweekhuisvrystellings te beperk as om groeiende bevolkings elders te stabiliseer.
Sommige argumenteer moontlik dat nuwe bevolkingsgroepe uiteindelik meer sal uitstoot namate samelewings aanhou ontwikkel. Maar die klimaatskrisis is nou en die wêreld moet voortgaan koolstofneutraal deur 2050. Toe die armer lande genoeg ontwikkel het om 'n groot middelklas te hê, moes ons dus 'n ten volle funksionerende ontwikkeling ontwikkel het globale groen volhoubare ekonomie en speen onsself af oormatige verbruik - anders sal dit al te laat wees.
Regte antwoord, verkeerde rede
Alhoewel dit nie 'n onmiddellike oplossing vir die klimaatnood is nie, is dit steeds belangrik om die wêreldbevolking te stabiliseer. Dit is omdat die menslike impak verder gaan as om die samestelling van die atmosfeer te verander. Wêreldwyd beweeg menslike aktiwiteite elke jaar meer grond, rots en sediment as wat dit deur alle ander natuurlike prosesse saamgevoer word. Ons het afgekap 3 triljoenbome, ongeveer die helfte van dié op die planeet, en genoeg gemaak beton om die aarde se oppervlak te bedek in 'n laag 2mm dik. Daar is nou meer selfone as mense.
Met die wêreldekonomie ingestel op dubbel in die volgende 25 jaar en 'n bevolking wat 10 miljard kan bereik, is die potensiële toename in ons impak geweldig. Die uitdaging van hierdie eeu is om 'n stabiele wêreldbevolking ondersteun deur 'n volhoubare ekonomie dit verminder ons las op die planeet.
Om 'n stabiele bevolking te hê is ook noodsaaklik op landvlak. Dit stel regerings in staat om voedsel, water en hulpbronsekuriteit beter vir al hul burgers te verseker. Dit maak dit ook makliker om verbeterde gesondheidsorgdienste en ekonomiese geleenthede vir 'n groter deel van die burgers te lewer. Stel jou voor die groot uitdagings wat Nigerië in die gesig staar met 'n bevolking wat al groter geword het 100m mense in minder as 20 jaar.
Alhoewel vroue se opvoeding en universele toegang tot gesinsbeplanning regoor die wêreld ongetwyfeld sou help om die bevolking te stabiliseer en groot voordele in te bring, is dit nie 'n wêreldwye oplossing vir die probleme van klimaatsverandering nie. Die rolle van verstedeliking, verdeling van welvaart en verbruikspatrone is baie belangriker om kweekhuisgasvrystellings te verstaan ​​en te beheer. Ons kan nie bevolking gebruik as 'n manier om die armes in die wêreld te blameer vir die klimaatkrisis nie.
Mark Maslin, professor in aardstelselwetenskap, UCL
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Die stabilisering van die wêreldbevolking is nie 'n oplossing vir die noodgeval in die klimaat nie - maar ons moet dit in elk geval doen