Die enigste vrede en harmonie wat nou tussen ons was, was die wysheid, eerlikheid en kommer wat my skoonpa vir ons en ons huwelik gewys het. My skoonpa was baie lief vir sy seun en sy kleinkinders, maar hy was ook so lief vir my asof ek sy dogter was. Hy was ‘n baie toegewyde en godsvresend Moslem, en ‘n baie wyse man. Daardie tyd was my skoonpa die eerste mens wat my die inleiding na Islam gegee het. Hy was ‘n mens wat altyd gebid het, hy het altyd gevas vir die maand van Ramadan en hy het altyd behoeftige mense gehelp. Hy het elke middag ‘n arm mens saam met hom van die moskee gebring om saam met hulle middagete te eet. Dit het hy elke dag gedoen. Sy familie onthou nog dat hy dit elke dag gedoen het todat hy oorlede is, toe hy vyf en negentig jaar oud was.
My skoonpa het nie daarvan gehou dat ek en my man die heeltyd veg nie, en hy het aanbeveel dat ons ‘n oplossing vind voordat ons kinders begin lei. Hy was desperaat om ‘n oplossing te vind. Hy het vir sy seun gewaarsku om vir my te los om na my kerk toe te gaan, maar die probleme was nou nie meer my geloof nie. Ek het gefrustreerd gevoel en ek het gevoel dat ek wou wegbreek. Ek het my man gevra dat ons vir ‘n rukkie moet verskei en hy het ook gevoel dat dit miskien die beste sal wees vir ons huwelik. Ons het gevoel dat die skeiding ons sal help, maar dit het nie. Ons het toe besluit om permanent te skei. Ek wou baie graag die kinders saam met my hê, maar ons het altwee besluit dat dit beter vir die kinders sou wees as hulle saam met hulle pa sou bly. Hy was in ‘n posisie om meer geriewe vir hulle te gee en hy was ook finansieel sterker as my. Ek het elke aand so na hulle verlang. Ek het weer met my ma ingetrek en my kinders elke naweek gesien. My man het die kinders elke Vrydag middag na my toe gebring en vroeg Sondag oggend weer vir hulle kom haal. Ek het altyd hartseer gevoel, maar die reëling was beter as niks nie.
Elke aand voordat ek in my bed klim, het ek my Bybel gelees. Waneer my kinders saam met my was het ek ook vir hulle uit die Bybel gelees, of hulle dit geverstaan het of nie. Elke aand na ek gelees het sou ek hulp vra van Jesus, die volgende aand van die engele, en die volgende aand van die heiliges, die volgende aand van Maagd Maria. Een aand het ons niemand meer om te vra vir help nie.Toe sê ek ‘nou gaan ons vir die Here vra’. Toe sê my seun ‘Reg, maar nou wie is God?’ Toe antwoord ek, ‘Hy is die een wat jou geskep het. Wat my geskep het. Hy is vir ewig ons buurman’. Hy het daaroor gedink. Daardie oomblik het ek my kruis gevryf en gesê, ‘ Nou dank die Here.’ My seun het na die kruis gekyk en gevra, ‘Mama wie is dit?’ Ek het geantwoord, ‘Dit is die Here. Hy is die Here se Seun.’ Toe antwoord hy, ‘ Jy het nou gesê die Here is vir altyd. Hoekom is die Here dood.’ Ek het tot daardie tyd in my hele lewe nooit an dit gedink nie. Hy het my gevra, ‘Van waar kom die God?’ Ek het geantwoord dat hy van die baarmoeder van Maria kom, van die Maagd Maria. Toe sê hy, ‘ O, so hy was op ‘n tyd gebore.’ Ek sê, ‘Ja.’ ‘Maar jy het gesê hy is vir altyd. Hy is nie gebore nie en hy is nie dood nie.’ Toe vra my seun vir my, ‘Mama, hoekom vra jy nie vir God om jou te help?’ Ek was verras en verstom dat hy my geloof sou ondervra. Ek het vir hom gesê dat ek vra ook vir die Here. Die seun van my sou van daardie tyd aan soos ‘n doring in my sy wees wat altyd vir my sou herinner van die behoefte om die Een, Ware God altyd te vereer. Dankie God.
‘n Paar jare later het ek weer getrou en saam met my nuwe man na Australië toe getrek. My vorige man het saam met sy familie na Saoedie Arabië toe getrek. Ek het baie na my kinders verlang, maar ‘n paar jare later het ek in Italië my nuwe familie begin. Ek was nou die ma van nog drie dogters. Ek het nog elke aand gebid. “ In die naam van die Vader,die Seun en die Heilige Gees.” Die tyd het vinnig gevlieg. Een somer was ek baie opgewonde, my seun en dogter was op pad om my te besoek. Ek het gewonder of hulle gelukig sou wees om my na so lang tyd te sien? Oor wat sou ons praat? Ek het gebid vir help. Al my angs het vervlieg toe ek hulle by die lughawe gesien het. Ons het onmiddelik verbind, asof ons nooit apart was nie. My seun het meer gepraat as my dogter. Hy wou vir my herinner dat hulle nie varkvleis eet nie, hulle kon ook nie iets eet wat alkohol in eet nie. Ek het hom verseker dat ek hulle geloof nog onthou en dat ek ook nie varkvleis eet nie en dat ek geen alkohol drink nie, al van die tyd toe ek nog saam met hulle pa getroud was. Ek sou ook seker maak dat ek geen wyn in die kos wat ek vir hulle sou kook gebruik nie.
Die somer saam met hulle was heerlik. Ons het mekaar weer leer ken, hulle het hulle nuwe sisters ontmoet, na piknieke toe gegaan, baie plekke gebesoek en geswem. Maar ek was die heel tyd bewus dat hulle bestaan in Saoedi Arabië was en dat hulle moes teruggaan. Ek het my dogter gevra of hulle pa se nuwe vrou goed met hulle was, en ek was regtig gelukkig toe sy vir my geantwoord dat sy haar soos haar eie dogter onderhandel het.
My kinders het nog twee keer saam kom kuier na daardie somer. Toe my seun een en twintig geword het, het hy vir ses maande saam met my kom bly. Ons het baie, maar baie, argumente oor geloof gehad! O, my seun en ek het die selfde persoonlikheid, maar ons het verskille wat baie duidelik is! Ek word baie maklik kwaad maar my seun bly altyd bedaard. Al is ons so verskillend, kan ons altyd ‘n balans vind in ons beredenerings. Ons is altwee dieselfde, want ons is baie liefhebbend, edelmoedig en behulpsaam. Dit wat ek bewonder in my seun is dat hy altyd toegewy is in alles wat hy doen. Hy is ‘n soet, sagte persoon met streng etiek en is baie doelwittig met wat hy in sy gedagte het, en ek het respek vir al die kwaliteite . Hy het die vermoê om altyd koelkop te wees in situasies vol stres. Hy probeer om oplossings te vind en die situasie te neutraliseer so ver soos hy kan. Ek het aangehou om te bid dat hy dit in sy hart kon vind om na Katolisisme te omskep. Ek het gewens dat hy ‘n priester sou word – ek het gevoel dat hy ‘n baie goeie predikant kon word. Hy was ‘n goeie mens en ook baie godsvresend. Goeie kwalifikasies vir ‘n Priester. Ek het een dag vir hom gesê dat hy ‘n goeie priester sou kon word en hy het net geglimlag en vir my gesê dat dit meer waarskynlik is dat ek ‘n Moslem sou word as dit was om vir hom ‘n priester te wees.
“Hoekom kan jy nie soos almal wees nie,”het ek hom gevra. “Ander Moslims aanvaar my en probeer nie om my om te skep nie.” ‘’Ek is nie soos al die anders nie,” het hy geantwoord. “Ek is lief vir jou. Ek is jou seun en wil hê dat jy eendag Paradys toe moet gaan.” Ek het vir hom gesê dat ek sal Paradys toe gaan – Ek is a goeie, eerlike vrou, ek vertel nie leuens nie, ek steel nie en is nooit oneerlik nie. My seun het geantwoord, “ Al die goede is nodig en nuttig in die wêreldse lewe, maar in die Koran is dit baie keer geskryf dat Allah vergewe Shirk (Veelgodery) nie. In die Koran is dit duidelik geskryf dat daar geen vergifnis is as ons venoote saam met Hom verbind nie, maar Hy vergewe enige ding na wie Hy moed.” Hy het my gesmeek om te lees en te leer en om Islam te ontdek. Hy het boeke gebring om my gedagtes oop te maak. Ek het geweier. Ek is Katoliek gebore en ek sal Katoliek sterwe het ek gedink.
Vir 10 jaar het ek naby my seun, sy vrou en familie gewoon. Ek het begin om die begeerte te kry om bietjie tyd met my dogter in Saudi Arabie te gaan spandeer. Dit was nie maklik om ‘n visum te kry nie. My seun het met my gejok dat as ek net Islam sou aanvaar dan sou dit my visum wees om Saoedie Arabië toe te gaan; ek sou dan ‘n Umrah visum kon kry (plegrimstog na Mecca, Saoedie Arabië, visum). Ek het streng vir hom geantwoord dat ek nie Moslem is nie. Na baie soek en rond gevra het ek ‘n besoekers visum gekry om my dogter te besoek; sy was nou ook ‘n moeder van drie kinders. Op my vertrek het my seun ‘n groot druk vir my gegee en vir my gesê hoe lief hy vir my was, sy grootste wens was dat ek na die Paradys toe moet gaan. Hy het alles in die lewe wat hy graag wil hê, maar die enigste ding wat nog vervul moes wees was dat sy Moeder ‘n Moslim word. Hy het vir my gesê dat hy elke dag bid na God (Allah) dat Hy (SWT) my hart sou sag maak om Islam te aanvaar. My antwoord na hom was dat dit nooit sou gebeuur nie.