DIS nie aldag dat twee afgetrede dominees en hul vroue saam die Watergat besoek nie, maar dit was ons voorreg om Donderdagaand gasheer te wees vir die twee oud-pastoriepare van Pretoria. Di. Piet van Rensburg en Sarel van Wyk is reeds sedert hul studentedae aan die kweekskool op Stellenbosch vriende, en het oor die jare op verskillende plekke gemeentes gehad, voordat hulle voorverlede jaar in dieselfde aftree-oord in Pretoria beland het. Iets wat doelbewus beplan is. Netsoos die huidige vakansie saam hier aan die Suidkus.
Hulle het besluit om te kom kuier, en ons het die spreekwoordelike hond uit 'n bos gesels oor alles en nog wat, onder meer die Belhar-belydenis. Dis nie die plek om so 'n gewigtige saak te bespreek nie, maar iets wat ek interessant gevind het, was hul mening dat die oorgrote meerderheid NG dominees waarskynlik ten gunste van die aanvaarding van Belhar as 'n belydenisskrif is. "Dis die Kerkrade en gewone lidmate wat oral vasskop. Veral nou met die huidige politieke polarisasie in die land kan die kerk maar vergeet om dit goedgekeur te kry. Talle gemeentes het nie eens aan die onlangse referendum deelgeneem nie," vertel Piet. Sarel wys daarop dat daar talle ander sake is waaroor daar in die NG Kerk groot meningsverskille bestaan, soos bv. gay-huwelike en -predikante. "Ek is maar bly ek is nie meer 'n aktiewe predikant nie … dit gaan 'n rowwe pad vorentoe wees. Dinge gons maar agter die skerms."
Net voor hulle loop, vra ek of hulle nie 'n dominee-grappie of -storie het om ons te vertel nie, ek soek iets vir hierdie rubriek. "Ek het," antwoord Netta, Sarel se vrou, en sy knik vir Sanet, Piet se wederhelfte. Netta vertel van die ou oom wat destyds in die negentien dertigs daar aan die buitewyke van Upington gebly en een middag aan 'n pastorie se deur kom klop het, omdat hy 'n belydenis wou maak. Ou dominee maak die deur oop en laat die oom binne. Die oom begin met: "So, met die Boere-oorlog langs het 'n pragtige meisie van een van die buurplase af een nag dringend by my kom skuiling soek teen die Ingelse. Toe steek ek haar in my skuur se solder weg." Ou dominee vertel hom dis 'n wonderlike ding wat hy gedoen het. "Jy hoef glad nie 'n belydenis oor so-iets te doen nie."
"Nee, nee dominee, daar is ongelukkig nog meer. Sy't my met intieme gunsies begin betaal. Etlike kere per week, en op Sondae selfs twee keer." Dominee is weer aan die word: "Dit was lank gelede broer, en jy het haar eintlik bygestaan in tye van groot gevaar. Onder sulke omstandighede kan twee jong mense hulleself maklik oorgee aan die begeertes van die vlees. Dit is alles vergeefbaar."
"Dankie dominee, dis 'n groot las van my skouers af. Ek het nog net een vragie." En wat sou dit wees?" vra ou dominee. "Moet ek haar vertel dat die oorlog verby is?"