Beskrywing van die monument vir die slagoffers van die kommunisme in Praag - Skilderye - 2022
Monumente is anders. Sommige kan lag, ander verwarring, derde woede, vierde onverskilligheid en verrassing, maar daar is diegene wat 'sterk' genoem kan word. Een van hierdie kulturele monumente sluit die slagoffers van kommunisme in Praag in. Die monument stel baie duidelik hoe die stelsel, wat van 1948 tot 1989 'n halfeeu in die land was, negatief kon reflekteer op die lewens van die inwoners van die land.
Gedurende hierdie wrede jare is duisende mense gearresteer, van wie baie gesterf het of doodgemaak is omdat hulle uit die tronk probeer ontsnap het. Natuurlik het sulke vrees in die harte van mense gebly. Daarom is hierdie monument in 2002 gebou om die groot gebeurtenis te bevorder toe die kommunistiese stelsel (12 jaar na die einde) ophou bestaan ​​het.
Dit beeld die figure uit van mans wat by die trap afstap. Dit lyk asof hulle dood is, en met elke stap van die figuur meer en meer vernietig. En dit is nie die rede vir een of ander katastrofe nie - dit is die idee van die skrywers: die Tsjeggiese beeldhouer en argitekte. Hierdie monument simboliseer pyn en verlies, die starheid wat in daardie tyd met mense gebeur het.
Maar soos baie monumente regoor die wêreld, het hierdie beeld ook sy ondersteuners gevind en diegene wat nie so 'n kulturele voorwerp aanvaar het nie. Een van die woedende menings is die gebrek aan vroue in die beeldhouwerk, en hulle het ook gely. Maar die gedenkplaat van die monument verklaar dat die monument gebou is vir die geheue van die slagoffers en vir almal wat die kommunistiese stelsel die lewe beseer en verwoes het.
Een van die monumente is ook beskadig toe daar ontploffings was. Nou kan u gereeld die blomme sien wat mense met groot emosies na hierdie plek bring.
Een ding kan met sekerheid gesê word dat hierdie kulturele voorwerp niemand onverskillig sal laat nie. As 'n mens na hierdie ongelukkige mense neerkom wat nie bestaan ​​nie, raak dit hartseer. Ons lewens hang immers soms af van die mening van die owerhede, wat miskien nie saam met ons oorweeg word nie.