By die verkiesing het enigiets besonders gebeur. Waar links en regs vir jare lank saamgewerk het word dit nou links téén regs en regs téén links. Waar die linkse (amper kommunistiese) SP tot 2 weke voor die verkiesings lyk te wen. Dit veroorsaak dat – aan die ander kant van die speelveld – baie PVV-stemmers vir die VVD kies, sodat die VVD die grootste word. Maar dit veroorsaak ‘n skokgolf by links. 60% van die SP-stemmers loop na die PvdA om te keer dat die VVD die grootste word. Dit eindig in ‘n stryd, wat die partye aan die rande marginaliseer. In twee weke styg die PvdA van 18 na 38 setels. Die grootste party mag naamlik begin om ‘n koalisie te maak. Die bevolking is duidelik. Ons wil regs OF links.
Wat gebeur het, is dat die PvdA (links) en VVD (regs) – soos voorheen – ‘n regeringskoalisie gevorm het. Dit teen die wens van die bevolking. Ons wou duidelike keuses, nie die swak midde nie.
Die prentjie lyk nie net vir die regeringspartye anders nie, maar vir alle partye is die prentjie heeltemal verander:
Hierdie verskuiwings is slegs in ‘n jaar se tyd. So werk demokrasie. En feit is: die bestuur is regtig nie so sleg nie, omdat baie regeringswisselings die onafhanklikheid van die amptelike apparaat ten opsigte van die politiek verseker. Dit maak die bestuur eintlik baie goed, omdat baantjies nie vir boeties gegee kan word nie.