Lymphedema en die Kankervereniging
By die eerste oogopslag is limfoom en limfedeem woorde wat lyk of hulle verwant is, maar hulle verwys na baie verskillende toestande. Limfoom is 'n kanker van die limfosiet-witbloedselle terwyl limfedeem 'n ophoping van vloeistof, of limf, in die sagte weefsels met gepaardgaande swelling is. Dikwels ervaar 'n persoon limfedeem as 'n geswelde arm of been.
Lymphedema word die meeste veroorsaak deur die verwydering of skade aan jou limfknope as deel van kankerbehandeling. Omdat borskanker so algemeen is ten opsigte van ander kankers, het wetenskaplikes meer data oor limfedeem in borskanker; Lymfedeem kan egter voorkom by oorlewendes van kankers van alle tipes, insluitend verskillende tipes limfoom . Die aantal mense met limfedeem sal na verwagting aansienlik toeneem oor die volgende dekade of so as gevolg van verbeterde oorlewingsyfers na kankerbehandeling.
Die limfstelsel is soos die sirkulasiestelsel in omgekeerde: dit versamel vloeistof in die weefsel van die liggaam en omsirkel dit terug in jou are. Die stelsel van kanale, verbind deur limfknope, het verskillende gebiede of "jurisdiksies." Lymfekliere in die liesgebied is byvoorbeeld verantwoordelik vir die afvoer en filter van weefselvloeistof en limf vanaf die bene, terwyl die limfknope in die oksels help dreineer en filter limf kom uit die arms.
As iets die limfvloei verhinder of voorkom dat dit behoorlik sirkuleer, kan dit lei tot limfedeem in 'n spesifieke sone van die liggaam. In die geval van die limfstrukture in die lies, byvoorbeeld, kan 'n blokkasie tot swelling van een of albei bene lei. In die oksels, na chirurgie en bestraling vir borskanker, kan daar letsels of bande van veselweefsel wees wat die vloei limf blokkeer, of die lymphatika self kan swak funksioneer na behandeling.
Daar is ander oorsake van arm en been swelling nie as gevolg van limfedeem, en dit is seker jou dokter se werk om die onderliggende probleem te bepaal.
Simptome en Komplikasies
As die ophoping van ekstra vloeistof en proteïen in die weefsel voortduur, kan dit lei tot 'n inflammatoriese reaksie, met vetdeponering en littekens, en permanente, ligte tot swaar swelling van die aangetaste liggaamsdele. Lymphedema kan moeilike simptome veroorsaak, soos:
Verminderde vermoë om die gewrigte te beweeg
Swaarheid in die aangetaste ledemate
Ongemak en pyn
Lymphedema en Limfoom
Na aanleiding van kankerterapie kan blokkering of vernietiging van limfstrukture deur chirurgie en bestraling lei tot limfedeem. Kankerbehandelings wat limfknope insluit, kan limfdreineringsroetes beskadig, wat veroorsaak dat limfvloeistof in verwante ledemate en liggaamsgebiede ophoop.
Alhoewel dit nie algemeen as 'n aanbiedende simptoom van limfoom aangemeld word nie, kan limfedeem as gevolg van die limfoom , self of herhaling voorkom. Lymphedema wat net een been raak, is aangemeld as 'n seldsame aanvanklike voorstelling van limfoom, meestal by vroue, en dikwels met geswelde limfknope in die liesgebied of maligniteit in die buik. Lymphedema as gevolg van limfoom kan ook in ander gebiede voorkom, byvoorbeeld wanneer die vloei limf deur 'n groot massa geblokkeer word.
Lymphedema word beskou as 'n chroniese progressiewe toestand. Terwyl dit bestuur kan word, word dit nog nie erken as 'n toestand wat finaal genees kan word nie. Navorsers werk egter om die situasie te verbeter.
Die standaard behandeling vir limfedeem is wat bekend staan ​​as dekongestiewe behandeling, wat oefening insluit, 'n kompressiekleed, velversorging en handmatige massering en limfdreinering dra.
Chirurgie word soms benodig in ernstige gevalle of in gevalle wat bestand is teen standaard dekongestiewe behandeling.
Daar is twee basiese kategorieë van chirurgie vir limfedeem: ablatief / debulkingchirurgie en funksionele / fisiologiese chirurgie.
Ablatief- of debulkingsprosedures is sedert die vroeë tot die middel van die 20ste eeu in gebruik . Hierdie tegnieke verminder die volume van geswelde ledemate, maar hulle kan ontwrig word met uitgebreide letsels en ander komplikasies. Liposuiging verwyder vetweefsel om die ledemaat te verminder, maar jy moet oor die algemeen lewenslange kompressiewe terapie gebruik om te onderhou.
Funksionele of fisiologiese operasies sluit in vaskulêre limfknoopoordrag (VLNT) sowel as limfverbruik . Hierdie tegnieke is onlangs in gebruik geneem, so minder is bekend oor vergelykende uitkomste en die besonderhede oor optimale tegnieke om resultate te maksimeer. Tog is resultate tot dusver belowend, wat geesdrif geskep het. Albei tegnieke probeer sommige van die vloeistof wat terug in die veneuse stelsel teruggehou word, aanstuur. Albei is ook betreklik ingewikkelde operasies omdat hulle as mikrosurgeries beskou word, waarby klein verbindings gemaak moet word - en limfovenous omseil in groter mate, daarom word dit soms as 'n "super" mikrochirurgie beskryf.
In limflobbige omseil word werklymfatiese vate verbind met klein venules - 'n komplekse mikroskopiese operasie wat hoofsaaklik poog om die loodgieterswerk weer te koppel.
In die VLNT leen die chirurge limfknope van een gebied van die liggaam en oorplant hulle met 'n bloedtoevoer en sommige omliggende vet na die area wat deur limfedeem geraak word. In hierdie operasie is jy eintlik uitplant.
Een van die onderskeie dinge oor VLNT is dat jy 'n werkende "immunologiese sentrum" oorplaas in 'n area wat beskadig is - hetsy deur chirurgie, straling van iets anders. Interessant genoeg, het alle kliniese studies tot dusver met VLNT 'n verbetering in velinfeksies getoon - met kliniese name soos erysipelas, lymphangitis, en sellulitis - na vaskulêre limfknoopoordrag.
Skakel Kanker Risiko
Daar is geen bewyse hiervoor nie, maar dit is tans 'n interessante vraag vir navorsers aangesien hulle werk om interaksies tussen die immuunstelsel en kanker te verstaan.
Aan die een kant word limfknope dikwels in verskillende soorte kankers verwyder. Die meeste soorte kanker het aanvanklik metastimiseer of versprei in lymfeklieren via die limfkanale voordat hulle na ander liggame in die liggaam versprei het, sodat streeks limfkliere by kankerpasiënte dikwels chirurgies verwyder word.
Aan die ander kant wys sommige navorsers daarop dat elektiewe limfknoopdisseksie in melanoom van die ledemate nie aanbeveel word nie, aangesien dit nie oorlewing verbeter nie. In sommige gevalle en vir sommige kankers kan dit wees dat die afvoer van limfknope as poortwagters van tumorimmuniteit kan optree, wat beteken dat hul onnodige verwydering moontlik 'n swak prognose kan veroorsaak.
Sommige bevindings in diere studies dui daarop dat die vloei limf 'n noodsaaklike rol speel in die opwekking van tumor-spesifieke immuunresponse en dat erge disfunksie van die limfatika die groei van primêre gewasse eintlik kan bevorder. Tog begin wetenskaplikes om dinge oor die "tumor mikro-omgewing" en tumor immunologie te bestudeer en te verstaan, en dit is 'n baie aktiewe navorsingsgebied, met baie vrae oor.
Elgendy IJ, Lo MC. Unilaterale onderste ledemate swel as 'n seldsame aanbieding van nie-Hodgkin se limfoom. BMJ Gevallestudies . 2014; 2014: bcr2013202424.
Kimura T, Sugaya M, Oka T, Blauvelt A, Okochi H, Sato S. Lymfatiese disfunksie verminder tumorimmuniteit deur verswakte antigeenpresentasie. Oncotarget. 2015; 6 (20): 18.081-18.093.
Massini G, Hohaus S, D'Alò F, et al. Mantel sel limfom terugval by die lymphedematous arm. Mediterr J Hematol Infect Dis. 2013; 5 (1): e2013016.
Tourani SS, Taylor GI, Ashton MW. Vaskularized Limf Node Transfer: 'n Oorsig van die huidige bewyse. Plast Reconstr Surg . 2016 Maart; 137 (3): 985-93.
Ito R, Suami H. Oorsig van limfknoopoorplasing vir lymfedeembehandeling. Plast Reconstr Surg . 2014 Sep; 134 (3): 548-56.