Vir mense wat brand stig: die wiel draai, eendag gaan daar aan jou terugbetaal word vir al die diertjies en plante en goed wat jy vernietig. Die kanse is goed dat jy nie gaan tronk toe gaan nie (wie gee tog nou om?), maar die lewe en die hiernamaals is lank, baie baie lank. Jou tyd kom – wat jy saai sal jy maai.
As die son dreig om sy kop oor die horison te druk sien Milos Pavel die lang strepe van die vliegtuie wat goudblink teen die oggend se dowwe blou blink. Hy skud sy kop toe hy dink dat dit nou vakansietyd by die huis is. Hy wonder wat Jarmilla vandag doen, of hulle nog partymaal na Burgas op die Swart See gaan vir hulle vakansies. Van Brno af was dit nie te ver nie, al was die Škoda nie altyd so betroubaar gewees vir lang ritte nie.
Ten minste waardeer die boeremense hier sy kennis en insig, nie soos die spul verwaande Franse wat reken alles uit Oos Europa is deur die hond aangedra nie.
Op sy selfoon blink die liggie en hy lees die sms: “Dobri den ou grote, speel jy nog lekker akkerbouer daar in die verte? Wanneer nooi jy my vir ‘n kuier daar, die somer is amper op sy kop hier in die noordelike halfrond. Mwah!”