Rose Sahara: beskrywing en kenmerke van die variëteit, groeireëls, voortplanting - Raad - 2022
Beskrywing en kenmerke van die Sahara-roos, die fynhede van groei
Die Sahara-roos word gereeld gebruik om in die tuin te groei en as 'n element van landskapontwerp. Die plant lok met sy ongewone voorkoms en word waardeer vir sy hoë weerstand teen koue. Wanneer u 'n Sahara-roos verbou, moet u 'n aantal reëls en kenmerke in ag neem, sodat die aanplanting die oog lank sal behaag.
Die Sahara-roosvariëteit is in 1996 geteel. Die blomblare word gekenmerk deur unieke tintjies, maar die basiese kleure is geel en sanderig. Volgens een van die weergawes was dit die teenwoordigheid van 'n sanderige weerkaatsing wat die naam gegee het ter ere van die grootste warm woestyn.
Algemene kenmerke en beskrywing van die klimroos Sahara
Die belangrikste kenmerk van die klimvariëteit Sahara is die verandering in skaduwee gedurende die hele blomperiode. Die kroonblare kry liggeel, oranje, sanderige en bloedrooi kleure. Blomme word tot 'n grootte van 10 cm in deursnee en groei in trosse in versamelde rasse. Die roos se hoogte is 0,5-1,5 m. Die stingels is glad en het nie dorings nie. Die blare is groot, ryk groen.
Baie tuiniers verkies om die Sahara-roos te verbou weens 'n aantal vergelykende voordele. Positiewe eienskappe sluit in:
Rypbestand. Selfs as dit aan koue blootgestel word, bloei die plant voortdurend.
Onpretensieuse versorging. Selfs 'n beginner-tuinier kan die aanplanting hanteer, aangesien dit nie 'n spesifieke benadering benodig nie.
Ongewone voorkoms. Die oorvloed van skakerings, die groot grootte van die blomme en die groot aantal helder knoppies op die spreidende takke maak die roos 'n ware versiering van die tuinperseel.
Landveranderlikheid. Plant lyk goed in enkelaanplantings en in gekombineerde groepe, wat die gebruiksmoontlikhede in die landskap uitbrei.
Daar is geen ooglopende nadele aan die betrokke variëteit nie. As u goed plant en minimale instandhouding bied, kan u die geurige en pragtige blom gedurende die seisoen geniet.
Om te verhoed dat die plant verdor en goed op die werf wortel skiet, moet u die standaardreëls volg. 'N Belangrike rol word gespeel deur die keuse van 'n geskikte saailing, die toekenning van ruimte vir plant en die direkte oordrag van die saailing na die grond vir verdere groei.
Dit is beter om roossaailinge in gespesialiseerde kwekerye of tuinwinkels aan te koop om goedere van lae gehalte te vermy. Daarbenewens kan u by aankoop gedetailleerde inligting oor die variëteit vind.
Boompies kan geënt of selfgewortel wees. Nadat u die geënte opsie gekies het, is dit die moeite werd om te verduidelik op watter onderstok die ent ingeënt is, aangesien dit die weerstand teen koue beïnvloed.
Dit word aanbeveel om eenjarige plante met geslote wortels aan te koop, wat reeds 'n voldoende ontwikkelde wortelstelsel het. Die aantal lote per saailing moet meer as drie wees.
Wanneer u rose met oop wortels kies, moet u ook nie bekommerd wees oor moontlike probleme nie, want hulle sal vinnig wortel skiet in nuwe toestande.
Om die plantasie aktief te kan ontwikkel na die oordrag na die grond, moet die wortels in 'n goeie toestand wees. Gesonde saailinge het 2-3 stamme van 20 cm hoog, lewende wortels, gladde bas, groen ogies. As u saailinge in die lente koop, moet u seker maak dat die ogies slapend is.
Om 'n roos te plant, moet u 'n plek kies wat goed deur die son verlig is. Dit is raadsaam om 'n blom in 'n heuwelagtige area met 'n lae grondwatertafel te plant. Dit sal ook help om die ophoping van smeltwater in die lente te voorkom. Deur langs die suidelike muur van 'n huis of ander groot struktuur te plant, kan die aanplantings nie deurwaai nie.
Voor die plant word die grond op die terrein voorberei deur basiese agrotegniese tegnieke uit te voer. Eerstens word die land skoongemaak van onkruid, bosse en verskillende puin. As die grond droog is, word dit met mis, turf, fyn sand of humus verdun.
Om die Sahara-rose te plant, grawe hulle 'n gat van 1 m diep. 'N Geskikte deursnee van die gat is 0,5 m. Droë blare en die eerste toediening word op die bodem geplaas, waarna die saailinge geplaas word, met grond aan die kante besprinkel. Om die plant goed te laat wortel, word dit onmiddellik na die plant met warm water natgemaak. Dit word ook aanbeveel om 'n bietjie suurlemoensap op die grond te voeg, wat die aktiewe groei en ontwikkeling van die plantasie stimuleer.
Wenke vir blomversorging
Die sleutel tot blomgroei is stabiele en bekwame versorging. Die uitvoering van eenvoudige landboutegnieke sal nie veel tyd neem nie, en die resultaat sal pragtige plante op die werf wees.
Daar is 'n aantal algemene waterreëls wat van toepassing is op die Suiker-variëteit. Dit sluit die volgende in:
By die plant word 'n klein erdewals om die saailing gelaat om vog by die wortels op te vang. Die water verdamp nie en versprei oor die terrein nie, maar die plant sal heeltemal verdwyn.
Die vloeistof vir besproeiing word voorlopig verdedig. Dit verwyder 'n aantal skadelike komponente, insluitend chloor. Water die plante met reënwater indien moontlik.
Water die bosse met warm water as die grond opdroog. Dit is belangrik om stagnasie van die vloeistof te vermy, aangesien dit die vorming van verrotting kan veroorsaak.
Vir die Sahara-verskeidenheid word organiese en minerale kunsmis gebruik. Organiese materiaal is nodig tydens periodes van aktiewe groei en blom, en dit word meestal tydens die herfsgrawe van grond ingebring. Mineraalverbande werk doelgerig, maar dit kan die grond sout. Die beste opsie is om komplekse kunsmis 2-3 keer per jaar toe te dien.
Wanneer die bosse gesny word, verwyder die Sahara-rose ou en beskadigde lote. Snoeiwerk word in die lente en vroeë herfs uitgevoer. Tydige snoei verminder die risiko van plantsiektes aansienlik.
Die weerstand van Sahara-rose teen ryp laat minimale voorbereiding toe vir die komende koue weer. In die herfs, wanneer die eerste oggendryp begin, snoei hulle die bosse en verwyder die ou blare. Klimlote is skuins of houtborde neig na die grond. Van bo af is die aanplantings met spar takke bedek, en sneeu dien as 'n natuurlike beskermende laag.
Ten spyte van die weerstand van die Sahara-roos teen siektes en plae, kan ongunstige toestande skade aan die wortels en die grondgedeelte van die bosse veroorsaak. Vir herstel word swam- en insekdodende preparate gebruik, sowel as volksmetodes - behandeling met infusie van houtas en mullein, melkbosoplossing, gekapte peper.
Die suiker-variëteit word meestal deur die burrito-metode vermeerder. Om dit te doen, word steggies tot 20 cm lank, meer as 0,5 cm dik en met 3-4 knoppe in die lente gesny. Verskeie steggies word in 'n paar lae koerantpapier toegedraai, met water bevogtig, in poliëtileen gesit en op 'n donker plek by 'n temperatuur van ongeveer 15 grade geberg.
Wanneer die wortels op die steggies gevorm word, word dit in potte geplant, wat een knop bo 'n laag aarde laat.
Die houer is bedek met 'n film om kweekhuisomstandighede te skep en word gereeld bespuit.
Toepassing van die Sahara-roos in tuinontwerp
As u 'n terreinontwerp ontwerp, kan u die Sahara-roosvariëteit gebruik as deel van 'n blombedding of as afsonderlike aanplantings. Die oorspronklike voorkoms stel u in staat om bekwaam aksente te plaas en helder kleure na die tuin te bring.