Slag van Clontarf (Ierland, 23 April 1014) - Verskeie
Slag van Clontarf (Ierland, 23 April 1014)
23 April 1014 die slag van clontarwoed naby Dublin, tussen die leërs van die Ierse koning Brian Boru en die manne van Leinster geassosieer met Wikings. Ons onthou dat die oorwinning Brian Boru a nasionale held nadat hulle die Vikings uit Ierland verdryf het. Is dit regtig wat gebeur het? Wat is mite en werklikheid? Meer as 1000 jaar na hierdie belangrike episode in die Ierse geskiedenis, is dit gepas om terug te keer na die omstandighede van die geveg.
Agtergrond vir die Viking-aankoms
Die Vikings, krygers uit Skandinawië, het hul aanvalle in Ierland vanaf 795 tot 835 op 'n ad hoc-basis begin. Hulle val die kloosters aan, waaronder die van Iona, en eis betaling van stamme vir beeste. Dit is om hierdie rede dat die ronde torings naby die kloosters verskyn het om die oorblyfsels daar weg te steek.
Geleidelik het hulle hulself in Ierland gevestig totdat hulle 'n kolonie in 841 op die huidige stad van Dublin. Dit is veral die oorsprong van die ontstaan ​​van die kusdorpe Wexford, Cork, Limerick, maar ook Waterford in 914. Daar moet op gelet word dat die mobiliteit van die Vikings op die drakkar hulle in staat gestel het om in vlak waters te vaar.
Gedurende die tweede helfte van die 11de eeu het die strooptogte afgeneem, dit is wat in die annale 'die verposing van veertig jaar' genoem word. Ons erken die vikings vir hul brutaliteit, maar ons moet erken dat hulle uitstekende handelaars was. Die kusdorpe wat geskep is, het baie floreer weens die vrugbare ambagsbedryf en die groeiende handel na die binneland, maar ook na die eiland Bretagne en die vasteland. In die 9de en 10de eeu is die vee wat as ruilmiddel gebruik is, selfs vervang deur die ons silwer verander. Hulle het ook as sendelinge vir Ierse konings gedien, waaronder Brian Boru.
Brian Boru se opkoms tot die titel van die Hoogste Koning van Ierland
Brian Boru is in 941 gebore, hy is een van die 12 seuns van Cennétig mac Lorcáin, koning van tuadmumu in die noorde van Munster. Daar moet op gelet word dat Ierland verdeel was in en nog steeds vier provinsies: Munster in die suidweste, Leinster in die ooste regeer deur die O'neill-dinastie, Connacht in die weste en Ulster in die noorde.
Brian Boru het geleidelik probeer om die omliggende gebiede oor te neem. In 951 het hy homself tot koning van Noord-Munster uitgeroep en in 978 word hy koning van hele provinsie deur die koning van Cashel te verslaan. Daar moet kennis geneem word van ander belangrike datums wat tot sy opkoms gelei het. In 997 deel hy Ierland met Mael Sechnaill II (O'Neill se dinastie) verslaan toe die mans van Leinster in 999 Glenn mamma en is in 1002 deur Mael Sechnaill II as opperste koning van Ierland erken. Hy het dus 'n einde gemaak aan die regering van hierdie dinastie wat ses eeue lank ingestel is.
Soos dr Catherine Swift, senior lektor in Ierse geskiedenis aan die Universiteit van Limerick, uitlê, Die strategie van Brian op verskeie pilare gerus. Die manlike lede van haar gesin was verantwoordelik vir die administrasie van die sub-koninkryke en kerke terwyl die vroue getroud was om alliansies te vorm. Die Vikingkampe is ook geplunder om rykdom bymekaar te maak om huursoldate (Vikings) te werf.
Ten spyte van die verwerwing van die titel van Hoogste Koning, het Brian Boru voortgegaan om sy gesag te bevestig om die getrouheid van die provinsiale konings te verseker. Hy het 'n leër in 1006 opgerig om die koning van die Noord-Flaithbertach Ua Néill te onderwerp wat daarna met een van sy dogters getrou het, en in 1011 het hy koning Cenél Conaill de Donegal, sy vasaal, gemaak. Hierdie jaar is 1011 die van sy hoogtepunt. Die rebellies in Dublin en Leinster trek Brian se aandag in 1013 en kulmineer in die beslissende Slag van Clontarf op 23 April 1014.
Die slag van Clontarf: onderskei mite van die werklikheid
Die geveg wat baie bloedig was, het op 23 April 1014 in die ou Clontarf plaasgevind. Dit is meer waarskynlik dat sy het 'n dag geduur en nie verskeie nie. Die geoloog Samuel Haughton wat die geleentheid bestudeer het, kom tot die gevolgtrekking dat dit tussen 05:30 en 17:00 volgens die hoogty-skedule plaasgevind het. Die geveg sou in totaal vergader het 5000 siele : Brian Boru se manne wat gekant is teen die leërs gelei deur die Koning van Leinster Mael Mordha, die vikingkoning Sitric sybaard van Dublin sowel as die Vikings van Orkney. Die oorwinning sal aan Boru se manne lei en hulle vyande wat voor die gety vertrek, op die vlug laat slaan.
Konflik tussen Vikings en Ierse of interne rebellie?
Populêre oortuiging wat in die rigting van 'n eenvoudige konflik gaan tussen Vikings en Iere moet gekwalifiseer word omdat daar 'n mengsel van Vikings en Iere aan beide kante was. Inteendeel, die Vikings is dikwels deur die Kings of Ireland as huursoldate gebruik in hul soeke na mag. Ierland het baie konings gehad en op daardie stadium was Brian Boru die hoogste koning. In April 1014 word gesê dat sommige van Brian Boru se krygers uit Skandinawiërs uit Limerick en Waterford bestaan ​​het. Dit was nie die eerste keer dat hy 'n beroep op hulle gedoen het nie. In 980 is Brian Boru veral deur die Vikings van Waterford gehelp om die koninkryk Osraige te verower.
Brian Boru is dus nie die nasionalistiese held wat ons dink nie. Soos Pierre Joannon, spesialis in Ierland in sy boek verduidelik Geskiedenis van Ierland en die Iere: « Hy het niks van die gebrandskilderde heilige wat nasionalistiese historici in hom wou sien nie ". Hy voeg by " dat hy geensins gepoog het om die Vikings in die see te gooi nie, wat hy wou hê, was om die oppermag te verower. ».
Ierse historici beweer dat die Slag van Clontarf dus niks te doen gehad het met " Brian se opoffering om Ierland teen 'n Skandinawiese aanval te verdedig "Ook nie met"die bevryding van Ierland ". Dit is onderskeidelik die mening van John Ryan in 'n opstel wat in 1938 gepubliseer is Die slag van Clontarf en Jack Burtchaell, historikus en gids in Waterford. Dit was regtig vir Brian om 'n rebellie van die hand te sit.
In sy onlangse publikasie in 2014 Brian Boru en die Slag van Clontarf, Bring die Ierse historikus Seán Duffy 'n ander standpunt. Hy spesifiseer dat die rede vir die konflik voortspruit uit die ambisie van die Skandinawiese koning van Dublin Sitriuc Silkenbeard, wat na sy nederlaag in 999 vasbeslote was om na die stad terug te keer. Vir Seán Duffy was Brian se vernaamste vyande die Vikings.
Brian Boru, 'n gevalle nasionale held wat die Vikings uit Ierland verban het?
Dit is hoogs waarskynlik dat Boru nie geveg het nie. Twee redes kan dit verklaar: hy was 73 jaar oud en het op hierdie dag van Goeie Vrydag 23 April 1014 verkies om te mediteer. Daar word gesê dat hy na die geveg in sy tent deur die viking Bródir vermoor is, terwyl 'hy het gebid.
Sy ander Viking-mededinger, Sitriuc, het ook nie die geveg bygewoon nie. Hy het in die stad Dublin gebly om te keer dat sy herstel word. Na die geveg het hy aangehou om oor Dublin te regeer tot 1036. Oor die algemeen het die Vikings in Ierland bly woon, die Ierse mense verhandel en getrou.
Gevolge en nageslag van die Slag van Clontarf
Die afstammelinge van Brian Boru, die O'Brien het nog nooit daarin geslaag om dieselfde patroon van magsentralisering weer te gee in die lig van streeksdinastieë wat hul krag herwin het nie. Toe Brian Boru sterf, Mael Sechnaill het die troon wat hy in 1002 verloor het, teruggeneem en weer tot 1022 die Hoogste Koning van Ierland geword.
Die laaste Viking-koning is in 1052 deur Dublin verdryf deur die koning van Leinster. Dit is miskien meer hierdie datum wat behou moet word in terme van die verswakking van die Skandinawiese mag, soos Pierre Joannon verduidelik " Wie die ambisie voed om koning van die hele Ierland te word, moet Dublin noodsaaklik beheer ».