Plek vir Jesus by ons?
Wendag > Forum > Artikels > Artikels uit die media > Plek vir Jesus by ons?
Thread: Plek vir Jesus by ons?
11th May 2009, 07:57 #1
'N Gedeelte in Fjeodor Dostojefski se roman Die broers Karamazof vertel hoe Jesus ten tyde van die Spaanse Inkwisisie onverwags terugkeer na die stad Sevilla. Dit was die dag nadat die kardinaal 100 mense as vyande van die kerk laat teregstel het.
Ivan, een van die karakters in Dostojefski se boek, vertel vir sy broer Aljosja hoedat Jesus stilweg in die stad opdaag om die nood van sy mense te kom verlig. Almal herken Hom en stroom na Hom toe om sy liefde te ervaar. Wonderwerke gebeur skielik weer. Kinders strooi blomme voor Jesus uit en roep: "Hosanna!"
Pas nadat Jesus 'n kindjie uit die dood opwek op die trappe van die katedraal van Sevilla, daag die kardinaal, wat ook die groot kerklike teregsteller is, daar op. Hy is al 90 jaar oud.
Anders as die vorige dag, toe hy die "vyande" van die kerk in die openbaar laat verbrand het in sy glansryke ampsdrag, dra die kardinaal vandag eenvoudige klere. Tog maak almal dadelik pad voor hom en sy soldate. Met 'n blote vingerbeweging gee hy die teken dat hulle Jesus moet arresteer. In vrees buig die skare laag voor die kardinaal terwyl die soldate Jesus wegvat en in die tronk toesluit.
Later die aand kom besoek die kardinaal vir Jesus in die donker sel. "Is dit regtig jy, ja, ek bedoel jy?" wil hy dadelik weet.
Maar Jesus antwoord niks.
"Nou ja, wat kan jy ook sê? Ek weet wat jy wil sê, maar jy het g'n reg meer om te sê wat jy vroeër gesê het nie. Want jy het ons kom pla en jy weet dit. Môre gaan ek jou veroordeel en laat verbrand as die grootste van alle ketters," gaan die kardinaal ongestoord voort.
"Daardie einste mense wat vandag jou voete gesoen het, sal môre oor hul voete val om nog kole op jou vuur te gooi as ek hulle die geringste teken gee."
In 'n lang toespraak sê die kardinaal weer dat hy die mag het om Jesus dood te maak. Die kerk het Hom nie langer nodig nie. Maar Jesus antwoord niks. Toe soen Jesus hom skielik op sy lippe sonder 'n woord. Die kardinaal ruk van ontsteltenis en maak die tronk se deur oop."Gaan weg en moet nooit, ooit weer terugkeer nie," sê hy vir Jesus. "Wat gebeur daarna met die kardinaal?" vra Aljosja vir Ivan.
"Daardie soen het warm gebrand in sy hart, maar die ou man het steeds onverskrokke by sy idees bly staan," antwoord Ivan.
Wat 'n tragiese gelykenis.
Ongelooflik? Dalk nie. Jesus pas nooit in mensgemaakte, godsdiens?tige gietvorms in nie. Een of ander hoogkerklike beeld van Jesus is deur die eeue heen so veilig en onskadelik gemaak dat sommige Hom vandag steeds in voorspelbare godsdienstige omgewings besoek terwyl hulle ongehinderd voortgaan met hul regte lewe. Hulle kan gerieflik twee stelle lewenswaardes handhaaf, een vir die kerk en een vir die werk. Dieselfde soort preke, kerklike vergaderings, teologiese opleiding, kerkmusiek en kategese sorg dat dinge in vele kerke onveranderd bly.
Geen wonder nie dat die Duitse teoloog Ernst Käsemann op 'n keer gesê het dat die kerk vroeg-vroeg al vir Jesus tot kamertemperatuur moes verlaag om Hom hanteerbaar te maak.
Die telbord vertel vandag dat enige veilige godsdiens met 'n voorspelbare Jesus wêreldwyd in groot moeilikheid is. Terwyl nie-Christelike spiritualiteitsbewegings oor die aarde heen blitsvinnig groei en kerklike onverbondenheid die snelgroeiendste groep in die VSA is volgens sekere peilings, kwyn 80% van alle tradisionele kerke volgens Gallup.
In ons land lyk dinge geensins anders nie. Terwyl aanbiddingsoorloë oor die regte kerklike liturgieë en musiek oral woed, is party kerklikes steeds meer besorg oor die instandhouding van streng gereguleerde, kerklike samekomste en slaafse beheer oor hul leraars se programme as oor die verandering van die wêreld in Jesus se Naam.
Sou Jesus by ons godsdienstige ivoortorings opgedaag het as Hy vandag sigbaar kom besoek aflê het? Of sou Hy eerder tussen die armes, soekendes en hongeres in die agterstrate en voorstrate van die lewe gewees het? Sou ons dalk ook vir Jesus verdryf het omdat Hy ons godsdienstige rus kom versteur?
Of sou ons Hom met oop arms verwelkom het en saam met Hom in sy gunstelingplek – die regte wêreld tussen mense met regte nood en hartseer – aangemeld het vir koninkryksdiens? Sou ons ons eie gerief en veiligheid tersyde gestel het vir die avontuur van 'n leeftyd saam met die Messias?