The Society of Dead Poets, 'n boek wat reg laat geskied aan die draaiboek | Huidige literatuur
The death poet Society (boek) is 'n literêre verwerking van die draaiboek wat deur Tom Schulman in 1989 gepubliseer is vir die homonieme speelfilm. Hierdie verhaal is deur die Amerikaanse joernalis Nancy H. Kleinbaum volgens die romanvorm aangepas. Hy is ook bekend daarvoor dat hy die skrywer van kinderboeke is, en veral danksy verskeie boeke gebaseer op Hollywood-films.
ook Dooie digtergenootskap (oorspronklike titel in Engels) was die eerste verwerking van 'n draaiboek wat deur Kleinbaum voltooi is. Op hierdie manier het die Amerikaanse skrywer gebruik gemaak van die uitstekende resensies wat die film ontvang het om haarself bekend te maak. Die teks voldoen beslis aan die kwaliteit van die film. Anders sou die bekendheid wat verkry is, teenproduktief en van korte duur gewees het.
1.1 Dooie digtergenootskap
2 Opsomming van The Society of Dead Poets
3.1 Die huldeblyk
Amerikaanse joernalis en skrywer Nancy H. Kleinbaum (1948 -) is 'n gegradueerde van die Noordwes-Evanston Universiteit. Op die oomblik, deel wees van die tydskrifspan leefstyle en woon in Mount Kisco, New York, saam met sy lewensmaat en drie kinders. Afgesien van Dooie digtergenootskapOnder sy literêre verwerkings gebaseer op filmtekste val die volgende op:
Ghost Story (negentien vyf en negentig). Oorspronklike teks deur Kermit Frazier.
Dokter Dolittle en sy familie van diere (1999). Oorspronklike draaiboek deur Hugh Lofting.
Die reise van dokter Dolittle (Dokter Dolittle se reis, 1999). Oorspronklike draaiboek deur Hugh Lofting.
Die skrywer het besluit om hierdie teks aan te pas by literatuur vanweë die groot opvoedkundige waardes wat oorgedra is. Daarbenewens is die verhaal motiverend vanuit verskeie oogpunte - buite die pedagogiese vlak - omdat dit 'n buitengewone lewensles bevat. Die resultaat is 'n boek wat so vermaaklik en opwindend is as die film met Robin Williams.
Die hoofkarakter is John Keating, 'n Engelse onderwyser met 'n informele voorkoms en onkonvensionele onderrigmetodes. Die hoofdoel daarvan is om studente nader aan literatuur te bring om hulle aan te spoor - nie net om te lees nie - ook om hulself uit te druk deur middel van skryf. Op hierdie manier hoop die onderwyser om die kreatiewe saad by sy studente wakker te maak en sy eie perke te oorskry.
Opsomming van The death poet Society
Die klub van die dooie digters se naam, in Spanje.
U kan die boek hier koop: The death poet Society
Aan die begin van die vertelling lewer mnr. Gale Nolan, skoolhoof van Welton Academy, 'n toespraak aan al die studente. Die adres spreek die vier pilare van die instelling aan: tradisie, eer, dissipline en uitnemendheid. Die skoolhoof stel dan die nuwe Engelse onderwyser, mnr. Keating, voor, asook 'n nuwe student genaamd Todd Anderson.
Met verloop van dae leer Todd sy klasmaats ken. Hulle is Neil Perry, Charlie Dalton, Knox Overstreet, Steven Meeks, Richard Cameron en Pitts. Na die eerste dag van die klasse besef studente die uniekheid van professor Keating en sy onkonvensionele metodes. Veral as hy op 'n lessenaar spring en uittreksels uit 'n Walt Whitman-gedig voordra.
Die professor neem sy studente na die eresaal van die akademie. Daar verduidelik hy die betekenis van die woorde Carpe Diem in gedigte. Die term verwoord "gebruik die geleentheid om 'n buitengewone lewe te lei." Verderop vind Neil Perry professor Keating se jaarboek, wat dui op John as lid van The Society of Dead Poets.
Neil vra die professor daaroor. Keating verduidelik dat dit 'n geheime groep was wat gewy het aan die lees van gedigte Shelley, Thoreau, Withman en sy eie geskrifte. Hierdie voordragte is in 'n ou grot gemaak. Daarom besluit Perry en sy vriende om die aktiwiteite van die ou klub te laat herleef.
Professor Keating herinner sy studente voortdurend aan die belangrikheid daarvan om dinge vanuit 'n ander perspektief te sien. Daarom is een van sy mees algemene praktyke om bo-op sy lessenaar te klim. Die onderwyser dring ook daarop aan dat almal die dinge waaroor hulle seker is, moet verdedig. Hiervoor steun hy op die slagspreuk Maak die meeste van die dag, Horacio se maksimum, as 'n daaglikse gids.
Sonde verbod, As die onderwyser die studente vra om hul eie gedigte voor te dra, durf nie een van hulle voor in die klas kom nie. Gevolglik kies Keating vir Todd Anderson as die eerste dapper man vir dinamika. Aangesien die student ongemaklik is, vra die onderwyser hom om een ​​van Whitman se karakters met sy eie verbeelding te beskryf.
Een nag kom The Society of Dead Poets in die grot bymekaar, behalwe Neil en Cameron. In hierdie vergadering durf Todd uiteindelik sy eie gedigte voor te lees. Die volgende dag al die lede van die Welton Academy word ontroer deur die nuus oor die dood van Neil Perry. Blykbaar het hy selfmoord gepleeg omdat sy vader hom verbied het om (poëtiese) uitvoerings op te voer.
Later kla Cameron by professor Gale oor professor Keating se onderrigmetodes en vertel hom van The Society of Dead Poets. Die skoolhoof beoordeel die onderwyser se pedagogiese strategieë verkeerd, want hy beskou dit as 'aanstigend' van gevaarlike gedrag by studente. Onder hulle die rolprestasies wat soveel konflik in Neil veroorsaak het.
Skoolhoof Gale ontslaan professor John Keating op 'n baie slegte manier. Gevolglik studente is woedend oor disrespek en hulle besluit om hul standpunt oor die saak duidelik te maak. Aan die einde gaan al die studente wat lid is van The Society of Dead Poets op hul lessenaar.
Die lengte van die teks —166 bladsye — plaas dit binne die kategorie "sakboek". Dus, dit is 'n volledig verkorte inhoud en terselfdertyd maklik om te lees. Die omslag bied selfs 'n belangrike detail: die onderwyser se eenvoudige kleredrag (wat deur sy studente omring word). Dit is nie 'n klein detail nie, want dit is 'n redelike formele instelling.
Tom Schulman aanhaling.
Onder die studente, die karakter met die mees buitengewone reis van selfvervulling is Todd Anderson. Omdat hy aanvanklik nie aangetrokke voel tot literatuur nie (nog minder deur die idee om sy eie gedigte in die openbaar te lees vanweë sy skaamte). Maar danksy die "aansteeklike" kreatiewe inspirasie van professor Keating, slaag Todd daarin om sy beperkings te oorkom en sy geskrifte voor ander op te sê.
Met die literêre verwerking van Dooie digtergenootskap, Het Nancy H. Kleinbaum probeer om die herinnering daaraan te wek digters wat gesterf het. eintlik, die intrinsieke boodskap in die verhaal word perfek voorgestel deur die frase Carpe Diem... Dit is 'n universele slagspreuk: maak elke dag uitsonderlik.