Vals vervelling by voëls: oorsake, simptome en behandelings - diere Lees Meer
Hoof diere Vals vervelling by voëls: oorsake, simptome en behandelings
Vals vervelling by voëls: oorsake, simptome en behandelings
Die hoofoorsaak van veerprobleme by voëls hou gewoonlik verband met ballingskap. Hierdie geleentheid kan op verskeie maniere benader word.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Ana Diaz Maqueda op 25 Januarie 2021.
Laaste opdatering: 25 Januarie 2021
Veerverlies is 'n baie frustrerende, ingewikkelde en multifaktoriële kliniese teken wat op sigself as 'n kliniese siekte beskou moet word en nie deel is van die diagnose van 'n ander patologie nie. Dit kan soms moeilik wees om hierdie vals molt by voëls om te keer of te genees.
Voëls het gewoonlik baie spesifieke rypperiodes, gewoonlik gedurende die lente. Ander beweeg net voor die herfs om met die beste vlugtoerusting met die migrasie te begin. Gevangenskap kan veroorsaak dat voëls op die verkeerde tyd van hul vere val.
Oorsake van valse vervelling by voëls
Tans is die redes waarom 'n voël voor die seisoen sy vere kan afskud nog steeds onbekend. In die meeste gevalle, Hierdie siekte word toegeskryf aan voortdurende opsluiting in hokke en die gebrek aan omgewingsverryking.
Voëls is hoogs intelligente diere wat 'n ryk, gevarieerde omgewing benodig wat soos hul natuurlike habitat lyk. Dit is selfs meer belangrik by papegaaie, wat vandag een van die grootste groepe eksotiese troeteldiere is.
Hierdie diere is bekend vir ernstige sielkundige probleme ontwikkel as dit in gevangenskap gehou word sonder die nodige sorg. Boonop is dit 'n moeilike taak om hulle van hul geestelike probleme te genees, wat selde bereik word.
Pica en selfskending
Een van die belangrikste Die oorsake van vals rotting by voëls is pika -gedrag, waar die dier self sy vere pluk. 'N Verveelde voël wat al jare in dieselfde ruimte is - waar nuwe stimuli selde verskyn - pluk uiteindelik sy vere.
Die duidelikste kliniese teken wat uit hierdie gedrag blyk is die totale gebrek aan vere op die bors van die dier, plek van die liggaam waar dit die beste bereik. Dit verskil goed van ander oorsake omdat die voël sy kopvere in 'n perfekte toestand hou, sonder tekens van siekte.
Inteendeel, as 'n voël saam met ander woon en die gebrek aan vere op die kop duidelik is, is dit 'n teken dat 'n ander voël dit teister en byt. In hierdie gevalle moet die teisteraar geskei word, en as hy / sy nie verbeter nie, moet die slagoffer geïsoleer word. Hierdie gedrag is egter weer 'n gevolg van gevangenskap.
Valse mout by voëls as gevolg van wanvoeding
Vals rotting by voëls en wanvoeding hou nog altyd verband, maar daar is geen wetenskaplike steun daaraan verbonde nie. Die meeste voëls in aanhouding kry 'n baie swak dieet. Boonop het die dier nie die keuse om te kies watter kos hy verkies nie.
Vandag, ondervoeding word beskou as 'n endemiese siekte by voëls wat in aanhouding gehou word. Om vere te kweek, te onderhou en te vervang, behels 'n baie hoë energieverbruik. Om al die vere van die voël te verander, is om 30% van sy droë liggaamsgewig te vervang. Boonop is hierdie 30% feitlik proteïen.
Volgens navorsing is dit gewoonlik die gebrek aan sekere swaelbevattende aminosure wat misvormings en vroeë veerverlies veroorsaak. Die gebrek aan lysien en metionien, 2 aminosure, blyk die oorsaak te wees vir die moeilikheid om die vere te versterk en die voorkoms van horisontale spanningslyne.
Hierdie twee kliniese tekens, tesame met die geboorte van amorfe vere, is die duidelikste simptome van 'n valse ruit by voëls. Soos ons vroeër gesê het, hierdie gebeure word gewoonlik veroorsaak deur wanvoeding en 'n gebrek aan noodsaaklike voedingstowwe.
Bakteriële, virale of parasiet infeksies
Baie aansteeklike siektes hou verband met 'n algemene verlies van vere, asook die agteruitgang daarvan. By diere wat alleen in huise woon, sonder die ingang van 'n nuwe veergenoot, is die ontwikkeling van sekere siektes wat oorgedra moet word, skaars. U kan ook 'n voël kry wat reeds met 'n vorige patologie gepaard gaan.
'N Relatief algemene virussiekte is sirkovirus. Die kliniese simptome is hoofsaaklik, veerafskeiding en lae nuwes. Daarbenewens kan klein bloeding ontstaan, hiperkeratose aan die basis van die vere, wat swak en bros gebore word.
Om hierdie siekte te diagnoseer, moet 'n PCR, 'n soort gespesialiseerde genetiese analise, uitgevoer word.
'N Ander ernstige infeksie wat vere affekteer, is polyomavirus. Oor die algemeen word hierdie siekte deur klein kuikens gely. Selfs as 'n volwassene besmet raak, sal hulle selde simptome van die siekte toon.
Die ontwikkeling van simptome is bekend by jongmense. Parkiete wat minder as 2 weke oud is, het nie die gewone nek en kop nie. Tussen 2 weke en 1 maand oud groei vliegvere nie. Na 25 dae verskyn sommige vlugvere, ander bly afwesig en dié op die stert verskyn nie.
Ten slotte, parasiete kan ook vere beskadig en veroorsaak dat hulle vroegtydig afval. Myte kan byvoorbeeld saam met die voël leef sonder om skade aan te rig. Hierdie klein geleedpotiges is gewoonlik op die bene of in die was van die bek van voëls geleë.
As die parasitisering deur myte vererger en daar 'n oorbevolking is, kan die vere begin beskadig word. Dit is ook normaal dat bloeding van veerluise en horisontale spanningslyne verskyn. Uiteindelik val die vere uiteindelik.
Behandeling vir valse vervelling by voëls
As 'n voël met 'n probleem in die vere begin, is die beste en eenvoudigste dat die oorsaak van hierdie molt 'n virale of bakteriese infeksie was. As dit die geval is, is daar spesifieke behandelings wat kan die patogene mikro -organisme doodmaak en die dier maklik genees.
Die waarheid is dat die oorgrote meerderheid vals molte word veroorsaak deur emosionele probleme by voëls. 'N Duidelike voorbeeld is die van die voog wat 'n sterk band met sy troeteldier skep, maar elke dag ure moet gaan werk. Intussen bly die voël alleen en voel diep hartseer en angs.
Een van die maniere waarop voëls hierdie angs kan verlig, is deur pica -gedrag, sodat die pluk van hul vere die gevolg is van hul verbygaande eensaamheid. Dit is belangrik om te weet dat elke voël anders is en op 'n spesifieke manier op verskillende omstandighede reageer.
Aan die ander kant is daar die verveling om 'n lewe in 'n klein hok te spandeer. Voëls, alhoewel hulle altyd op hierdie manier aangehou is, kan ten minste nie die hele dag in 'n hok gehou word nie.
Hierdie diere het elke dag nuwe uitdagings nodig, breek dinge, interaksie met ander individue en beweeg vrylik. Daarom moet die hok eenvoudig 'n plek wees vir nagrus.
Laastens het die probleme wat voortspruit uit ondervoeding 'n makliker oplossing. As 'n voël as ondervoed beskou word, moet 'n veearts wat spesialiseer in eksotiese diere besoek word vir 'n volledige ondersoek, sowel as 'n geskikte en ryk dieet vir die spesifieke troeteldier.