Neurologiese afwykings in katte
Neurologiese afwykings kan in katte voorkom, net soos dit by mense kan. As 'n kat eienaar, kan dit baie vreesaanjaend wees om te sien jou geliefde katjie ly aan 'n beslaglegging of ander geheimsinnige episode.
Jou kat se sentrale senuweestelsel
Die sentrale senuweestelsel is 'n komplekse netwerk van senuwees wat met die brein en rugmurg werk om boodskappe na die liggaam te stuur. Die brein stuur seine deur die rugmurg wat na die senuwees beweeg, en vertel organe en spiere hoe om behoorlik te funksioneer.
Wanneer iets in die liggaam gebeur wat met hierdie seine inmeng, kan 'n verskeidenheid probleme voorkom.
Tekens van neurologiese afwykings by katte
Daar is baie verskillende tekens wat kan voorkom as jou kat 'n neurologiese afwyking het. As jy enige van hierdie tekens in jou kat sien, is dit noodsaaklik dat jy jou kat na die veearts bring vir 'n ondersoek.
Spiertrekkings / bewing
Waarnemende gedisoriënteerde of verward
Abnormale, onwillekeurige, vinnige oogbewegings (nystagmus)
Aan een kant val
Verspreide / dronk gang (ataxia)
Verlamming (gesig, ledemate, vol liggaam)
Loop in sirkels (onwillekeurig, speel nie)
Skielike verandering in gedrag / houding
Diagnose van jou kat se neurologiese afwyking
As jou kat enige van die bogenoemde tekens het, moet jy jou veearts gouer as later sien. Die veearts sal begin deur met jou te praat oor jou kat se geskiedenis en om 'n omvattende fisiese ondersoek uit te voer.
Dit sal 'n neurologiese evaluering insluit waar die veearts jou kat se reflekse nagaan, die oë inspekteer en pyn beoordeel. In baie gevalle sal die veearts ook wil kyk hoe jou kat rondloop.
Jou veearts sal addisionele diagnostiek aanbeveel op grond van die uitslag van die eksamen. Dikwels behels die eerste toets laboratoriumwerk.
Die veearts sal waarskynlik 'n volledige bloedtelling, bloedchemie, urinale ondersoek, en moontlik meer, wil hê. 'N Skildkliertoets sal waarskynlik nodig wees aangesien kattehiperthiroïdisme sommige neurologiese tekens kan veroorsaak. Jou veearts kan ook jou kat se bloeddruk toets omdat hipertensie (hoë bloeddruk) die sentrale senuweestelsel beïnvloed. Radiograwe (x-strale) van die ledemate en / of ruggraat mag aanbeveel word, afhangende van die tekens van jou kat. Radiograwe kan ooglopende probleme openbaar, soos spinale trauma of groot tumore in die liggaam.
Jou veearts kan ook spesiale laboratoriumtoetse doen om moontlike oorsake vir jou kat se neurologiese disfunksie uit te skakel. Sekere gifstowwe is bekend om die sentrale senuweestelsel te beïnvloed. Sommige parasiete, soos toksoplasmose, het 'n impak op die brein. Infeksie siektes soos FIV , FeLV , of FIP beïnvloed dikwels die SSS.
Alhoewel neurologiese toestande selde gediagnoseer word met laboratoriumwerk en radiografieë alleen, kan hierdie toetse metaboliese of ander oorsake van die neurologiese disfunksie uitsluit.
As jou veearts nie die presiese oorsaak van jou kat se tekens kan bepaal nie, kan jy na 'n veeartsenykundige neuroloog verwys word. Veeartsenykundige neuroloë is spesialiste wat 'n neurologie-inwoning ná die veearts skool voltooi het.
Hulle is neurologie kundiges. Die neuroloog sal jou primêre veearts se bevindings hersien, met jou praat oor jou kat se mediese geskiedenis en 'n ondersoek op jou kat doen. Op die oomblik kan een of meer van die volgende gevorderde diagnostiek aanbeveel word:
MRI van die brein en / of ruggraat : Magnetiese resonansie beelding gebruik 'n magnetiese veld om 'n beeld van die liggaam se interne strukture te bereken. Hierdie gevorderde toets kan tumore, inflammasie en ander abnormaliteite openbaar.
CT-skandering van die brein en / of ruggraat : 'n Berekende tomografie-skandering gebruik x-strale op rekenaargegenereerde dwarssnit van 'n area in die liggaam. Soos die MRI, kan die CT tumore, inflammasie en ander afwykings onthul.
Serebrale spinale vloeistof kraan : Gelyk aan 'n spinale kraan behels die CSF kraan die insluiting van 'n spesiale naald in die rug van die skedel waar dit by die ruggraat kom om serebrale spinale vloeistof te versamel. Mikroskopiese analise van hierdie vloeistof kan die teenwoordigheid van infeksie, bloed en ander abnormale selle in die werwelkolom openbaar.
Hierdie toetse kan die oorsaak van jou kat se neurologiese disfunksie openbaar. Indien wel, sal die neuroloog behandelingsopsies bespreek.
Daar is gevalle wanneer al die toetse normaal uitkom. Hulle is egter steeds belangrike instrumente in die uitreiking van toestande. Baie neurologiese afwykings kan slegs gediagnoseer word deur ander omstandighede uit te sluit.
Daar is baie neurologiese toestande wat katte kan beïnvloed en sommige is meer algemeen as ander. Die volgende is van die meer bekende neurologiese afwykings wat katte beïnvloed:
Epilepsie / Spierafwykings
'N Beslaglegging is 'n skielike episode van abnormale elektriese aktiwiteit in die brein. Besettings behels gewoonlik 'n mate van liggaamsbeheer, soos kronkels, stuiptrekkings, en dikwels onwillekeurige urinering / ontlasting. Katte kan 'n verskeidenheid redes hê. Wanneer gevorderde diagnostiek egter geen presiese oorsaak vir die aanvalle openbaar nie, word die kat gewoonlik met epilepsie gediagnoseer .
Epilepsie in katte word tipies behandel met medikasie . Jou veearts sal jou kat oor tyd moet monitor en medikasie aanpas soos nodig. Dit is belangrik om met jou veearts te kommunikeer oor jou kat se gesondheid en gereeld terug te keer vir aanbevole opvolgbesoeke.
Breingewasse is relatief algemene oorsake van neurologiese disfunksie by katte. 'N gewas in die brein kan ernstige tekens soos aanvalle, probleme loop en blindheid veroorsaak. Of die tekens kan so min wees as 'n geringe gedrag verander. Dit hang alles af van die grootte en ligging van die tumor.
Die algemeenste tipe brein tumor wat by katte voorkom, is 'n goedaardige tumor wat 'n meningioma genoem word. Hierdie gewasse kan dikwels maklik met chirurgie verwyder word. Terwyl die breinchirurgie so groot is as dit klink, gaan katte met bedrywige meningiomas gewoonlik normaal voort na die verwydering van die tumor. Sonder chirurgiese verwydering, groei hierdie tumore en veroorsaak verhoogde druk op die brein, wat lei tot meer neurologiese disfunksie.
Kankeragtige breingewasse kan ook by katte voorkom. As die gewas nie met chirurgie verwyder kan word nie, kan die bestralingsbehandeling en / of chemoterapie nuttig wees.
Jou neuroloog kan 'n konsultasie met 'n veeartsenykundige aanbeveel indien 'n kwaadaardige gewas vermoed word.
Meningitis en Enkefalitis
Meningitis is die inflammasie van die meninges, die membraan wat die brein en rugmurg dek. Enkefalitis is ontsteking van die brein. Hierdie twee toestande kan op dieselfde tyd voorkom. Dit word meningoënefalitis genoem.
Meningitis, encefalitis en meningoencefalitis kan veroorsaak word deur infeksies (dikwels bakteries, virus, swam of parasitiese). In sommige gevalle kom die infeksie voor omdat die kat se immuunstelsel nie behoorlik funksioneer nie.
Behandeling sluit die gebruik van kortikosteroïede in om ontsteking te verminder en die immuunstelsel te verander. Antibiotika, antifungale middels of antiparasitiese middels word gebruik wanneer aangedui. Ondersteunende sorg sal ook gegee word wanneer nodig. Dit kan lei tot vloeistofadministrasie, pynbestuur, en selfs voedingsaanvullings.
Vestibulêre siekte in katte veroorsaak vertigo. Katte mag dronk of duiselig wees, 'n kop kantel, en toon vinnige abnormale oogbewegings. Hierdie tekens kom voor wanneer daar druk op die senuwees is wat die vestibulêre stelsel beheer. Hierdie senuwees is naby die oorkanale, dus 'n groot oorinfeksie kan lei tot vestibulêre disfunksie. Of 'n gewas kan druk op die senuwees plaas. Die inflammasie wat veroorsaak word deur meningitis, encefalitis of meningo-enfalfitis kan ook die skuldige wees. In sommige gevalle kan veeartse nie 'n oorsaak kry nie, dus word 'n diagnose van idiopatiese vestibulêre disfunksie gemaak.
Behandeling hang af van die werklike oorsaak van die disfunksie. As 'n oorinfeksie teenwoordig is, kan u kat oordruppels en / of mondelinge medikasie benodig. Ondersteunende sorg word gegee wanneer nodig.
Kognitiewe disfunksie word soms demensie genoem. Hierdie siekte is die mees algemene in senior katte en is 'n vorm van seniliteit . Soortgelyk aan Alzheimer se siekte by mense, lei kognitiewe disfunksie tot geheueverlies, verwarring en depressie. Katte met dementie kan dalk "vergeet" hoe om die rommelblik te gebruik, waar die kosbak is en hoe om deur die huis te gaan.
Voor die diagnose van kognitiewe disfunksie is dit belangrik om ander probleme uit te sluit. Jou veearts sal waarskynlik die volle battery van neurologiese toetsing aanbeveel voordat jy op 'n diagnose van demensie kom.
Daar is geen kuur vir kognitiewe disfunksie nie, maar sommige medikasie en voedingsaanvullings kan die progressie van demensie vertraag.
Soms word skyfherniasie of 'n skyfiesie genoem. IVDD behels die ruggraat en die skyfies wat tussen die werwel rus. Wanneer een of meer van hierdie skywe ontsteek of ontwrig word, plaas dit druk op die rugmurg. Dit lei tot pyn en moontlike verlamming. IVDD kan oral langs die ruggraat voorkom, van die nek tot by die basis van die stert.
Alhoewel meer algemeen by honde, kom IVDD soms voor in katte. Diagnose word gewoonlik deur MRI gemaak. In minderjarige gevalle (wanneer die troeteldier nog kan loop), kan veeartse 'n konserwatiewe benadering tot behandeling probeer. Dit behels rus, anti-inflammatoriese middels en spierverslappers. Chirurgie is dikwels die enigste behandeling wanneer pyn ernstig is of die troeteldier moeilik loop.
Alhoewel dit selde gediagnoseer word, raak hierdie toestand waarskynlik 'n relatief groot aantal katte. Soms word rypwordende velversteuring, kattehiperestesie, dikwels gesien as 'n reaksie op die rug of aanraking daarvan. Die vel lyk dalk te rimpel of ruk. Die kat sal skielik krap of oorskiet. Daar kan 'n skielike energieverspilling wees wat die versorging laat loop en abnormaal optree. Sommige katte sal soms roerloos lyk en lyk.
Hiperestesie sindroom word nie as ernstig beskou nie en kan spruit uit spanning en angs. Dit is egter belangrik om jou veearts te sien en meer ernstige oorsake vir die gedrag uit te sluit. Behandeling behels gewoonlik omgewingsveranderings om angs te verminder.