Fiksie - Poësie: Graffiti Boeke
'n Ryk geskakeerde bundel waarin dié bekroonde digter indringend fokus op temas soos, onder meer, skoonheid teenoor verval, die skoonheid in verval, die weerloosheid van die lewe en menswees, en die erotiek wat tog so deel vorm van elke mens. Die verse is pretensieloos en daar is geen poging om die leser te beïndruk met 'n verwikkelde verwysingswêreld nie. Eenvoud is die eerste wagwoord, en die tweede is eerlikheid.
25 Shakespeare Sonnette
Vertaler: Anna Neethling-Pohl
Boek met CD - Voorgelees deur Karin Hougaard met musiek deur Chris van der Westhuizen.
In 1998 het ek die oorspronklike bundel van 25 Shakespeare sonnette vertaal deur Anna Neethling-Pohl present gekry by die kopiereghouer Professor Cobus Ferreira. Meegaande was 'n kassetopname waarop Tant Anna 23 van die sonnette voorgelees het. Toe ek na die VSA verhuis het, was die bundel en kasset deel van my hartsdinge wat saamgereis het. Elke dag het my oog die bundel op die boekrak gevang en toenemend het ek gedink dat ek baie graag die sonnette opnuut sou wou voorlees en dalk selfs as CD vrystel. Uiteindelik het ek in 2017 die moed bymekaar geskraap om vir Prof Cobus te vra of hy aan my toestemming sou verleen om die bundel en vertalings van te laat herleef en bo my wildste verwagtinge in het hy ingestem. So gesê so gedaan.
Die oorspronklike bundel was vrygestel in 1997 en ek wou saam met die CD met my voorlesings, 'n nuwe edisie van die bundel vrystel. Die tweede hersiene edisie met nuwe voorwoord deur Prof Cobus Ferreira spog ook met 'n nuwe omslag ontwerp deur Anna Neethling-Pohl se kleindogter, Anna Lennox. Ek hier in die VSA het die bladuitleg hanteer en natuurlik die sonnette begin opneem.
Toenemend het ek gevoel ek wou iets meer doen as bloot net stemopnames en het ek Chris van der Westhuizen wat my gereeld in SA en Europa begelei, gekontak om te hoor of hy dalk sou oorweeg om toevallige musiek te komponeer en op te neem vir die sonnette. Op die stadium was Chris in Maccau werksaam as pianis en het ons letterlik alles via die internet moes doen. Ek sou 'n sonnet opneem en vir hom aanstuur en hy sou op sy beurt musiek daarvoor maak op Keltiese harp, Armeense herdersfluit, basblokfluit, die draailier (hurdy-gurdy) en dan vir my terugstuur. Ek het uiteindelik die finale stemopnames in Suid-Afrika by bekende radiopersoonlikheid Hennie Maas se ateljee gedoen, weer terug gegaan Amerika toe en die meng en druk daar gefinaliseer. Die was dus 'n heerlike internasionale samewerkingsprojek, baie 21ste eeus!
Die poësie is per definisie iets buitengewoons, dit is waaraan Charl-Pierre Naudé se digkuns by uitstek gestalte gee. Die poësie is 'n ander manier van kyk - die metafoor laat jou iets deur die lens van iets anders sien, en so word die wêreld nuut, iets wat van voor af ontdek moet word. Die poësie, wys Naudé, is iets wat algemeen aanvaarde waarhede problematiseer, dit vreemd maak sodat dit weer beleef kan word. In Naudé se poësie is die vreemde belangrik. Vreemde ruimtes, word betree om dit wat bekend is te herontdek, deur as't ware van buite na binne te kyk. Op hierdie manier besin die digter oor onder meer sy plek in Afrika, oor die verwerking van 'n Europese oorsprong, sy geplaastheid in 'n klein minderheidstaal, oor die praktyk van poësie-skryf en die soeke na insig wat verby eenvoudige digotomieë streef. Hierdie digterlike besinnig loop dikwels uit op 'n besef van die waarde van die vlugtige, die efemere, die nie-vaspenbare.
Alchemie van my muse is 'n veelvlakkige debuut oor die lewe, die liefde en die lettere waarin die spel met die tradisie van die digkuns ontgin word.
Pieter Hugo was een van die debutante in Nuwe stemme 4 van 2010. Van sy gedigte het ook al verskyn in New Contrast, Nuwe verset, Toulopers, Sterkykers en as strokiesgedigte in Rapport. Hy was voorheen 'n onderwyser en 'n gemeenskapsontwikkelaar. Hy woon tans in Kaapstad en dien op die bestuur van die Wes-Kaapse Provinsiale Biblioteekdiens. Pieter is die broer van die bekende digter Daniel Hugo.
Alles het niet kom wôd
R 203Jy spaar R 22
'n Splinternuwe digbundel deur 'n gerekende en opspraakwekkende Kaapse digter. In Alles het niet kom wôd dig Nathan Trantraal oor die onderwerpe wat hy in Chokers en suvivors met sy kenmerkende energie en emosie belig het. In sy tweede bundel dig Trantraal oor Afrikaans, oor klas, ras, en die politiek, maar neem nou ook seksualiteit, en die religieuse en stedelike milieu waarin hy grootgeword het, in oënskou. 'n Outobiografiese en kontroversiële bundel deur die wenner van die Ingrid Jonkerpys.
Hierdie bundel het nie verniet die subtitel ''n Reisjoernaal' nie, want hier word poëties verslag gedoen van 'n reis na Europa. Byna soos in 'n dagboek word die voorbereidings, die heen- en terugvlugte, die besoek aan vier lande en die afloop van die reis aan die leser voorgehou.
Die verslag bestaan egter nie net oor beskrywings van toeriste-aantreklikhede nie, maar sluit ook boeiende interaksies met die inwoners van die ooste van Engeland, Vlaandere, Nederland en Tsjeggië in. Die verteller is deurentyd bewus van die lae van die geskiedenis oor hierdie plekke en die neerslag wat dit in verskillende kunsvorme gevind het.
Nuus uit Suid-Afrika staan dikwels ook in ironiese kontras met wat die reisigers in die vreemde ervaar. Duiwe vorm 'n deurlopende motief: Die enigmatiese figuur van die duiwedanser stuur die verteller en sy reisgenoot weg, maar hulle weet dat hulle soos die duif wat Noag uitgestuur het, weer sal terugkeer. Aan die einde van die bundel neem die duiwedanser 'n onheilspellende gedaante aan, en die verteller besin oor die ligtheid en kortstondige vreugde van die reis, soos 'n donsveer wat in die wolke weggeblaas word.
Arsenaal van klank
Vertaler: Zandra Bezuidenhout
Anna Enquist is die skrywersnaam van die Nederlandse digter en prosaskrywer Christa Widlund-Broer. Sy het sowel psigoanalise as musiek gestudeer en albei hierdie terreine word in haar skryfwerk weerspieel. Haar gewildheid in Nederland kan onder meer toegeskryf word aan die herkenbare alledaagse werklikheid in haar poesie, waarby lesers aansluiting vind. Alhoewel haar gedigte oenskynlik verstandelik en nugter is, word die leser juis getref deur die vasberade erns en innerlike krag waarmee sy byvoorbeeld die verlies van haar dogter verwerk deur daaroor te skryf. Die emosionele word egter altyd gebalanseer deur redelikheid, sodat haar gedigte nie sentimenteel is nie, maar tog die leser raak, soos in die gedig 'Habanera' Daar was 'n kind. Met haar het ek deur die kamer gedans, ons het van hoek tot kant galop, ons het luidkeels 'n lied gesing. Sy het 'n warm gesig gehad. Sy was my dogter. As ek asemhaal vonk sy na in die gedig.
Asof geen berge ooit hier gewoon het nie is 'n opwindende en verweefde debuut uit 'n jong digter se pen. Met 'n eietydse en aktuele aanslag skryf Odendaal oor die politiek van verskil in 'n multikulturele samelewing, die natuur en ons ekologiese voetspoor, verganklikheid, menswees, die liefde, asook die onlangse studentepolitiek. Ten einde vra hy: Re mang? Wie is ons? En wie is hulle?
Atlas teen die vergeetrivier
Pirow Bekker se poësie word gekenmerk deur die konkreetheid daarvan. Hy is 'n skerp waarnemer wat plante, voëls en diere in ons gewone, voorstedelike omgewings met treffende beelde opnuut onder die leser se aandag kan bring. Só skryf hy in 'Nasomer':
Vanmôre bereik 'n helder voël se skreeu
die eerste oggendys, wat breek
en in 'n glibberige borrel
dié roep gevange hou.
Dit is hierdie soort ervarings wat die digter wil gebruik om 'n brug te bou oor hierdie aarde met sy skoonheid én kwellings en die vergetelheid. Hy wil met sy gedigte iets tot stand bring wat 'dié ou reisiger' (die digter self) die krag sal gee om soos Atlas die aarde op sy skouer te lig en oor die 'vergeetrivier', die einde van die bekende lewe, te dra.
Benewens die satiriese gedigte oor die aktuele werklikheid waarvoor Bekker ook bekend geword het, bevat die ses afdelings van die bundel ook mooi liefdesverse, gedigte oor die ouderdom en gedigte oor die verlange van ouers na hul kinders in die vreemde.
Dr. Pirow Bekker was joernalis, navorser en dosent. Hy het, naas gedigte, ook jeugromans en kortverhale geskryf waarvan sommiges gereeld voorgeskryf word. Ná sy aftrede woon hy en sy vrou op Boggomsbaai in die Suid-Kaap, maar het onlangs weer na Pretoria teruggekeer.
R 29Jy spaar R 121
Marais is 'n bekroonde digter. ''n Voëlboek' noem hy sy vyfde bundel. By die natuurliefhebber roep dit dadelik assosiasies van 'n naslaanboek op. En dan, op die opdragblad, asof die digter sy leser doelbewus met hierdie assosiasie wou mislei, waarsku hy in Walt Whitman se woorde: You must not [...] be too precise or scientific about birds and trees and flowers [...]
Beginsel van stof
Breyten Breytenbach se nuwe bundel is in 'n sekere sin 'n terugskouing op die lewe en die digkuns van die digter en het sterk outobiografiese elemente. Die tema van verganklikheid en oud-word loop sentraal, en daarmee saam die wisseling van plek en landskap. Die deernis en empatie met die mens en sy vreemde lewensverlope is aangrypend. Nog selde by hierdie digter het die landskap so 'n primêre en so 'n verhelderende rol gespeel as in hierdie bundel.
Berigte uit die skemerland
Met hierdie versameling gedigte, wat Dolf van Niekerk rondom sy 90ste verjaardag geskryf het, peins die digter oor die lewensfase waarin hy hom nou bevind. Hy noem die gedigte “berigte”, asof hy aan die lesers nuus wil oordra oor sy ervaring terwyl hy hom in 'n skemerland bevind, die land tussen dag en nag, tussen lig en donker. Hy kyk ook terug na die hartseer en eensaamheid wat deel was van sy kinder- en volwasse jare, met die besef dat hy van vroeg af 'n enkeling was.
Die digter vind parallelle vir sy eie lewe wanneer hy nadink oor die geskiedenis van die aarde, die mens en die beskawing, met hoogtepunte en tye van opbloei, maar ook besef dat agteruitgang onvermydelik deel daarvan is. Die wisseling van dag en nag en die seisoene dra by tot 'n gevoel van berusting en aanvaarding. Hy kan hom nog steeds verlustig in die vreugde wat die natuur, musiek en die liefde bied. Hoewel die skemer 'n tyd van afskeid is, is dit ook “tyd vir die engele”, 'n sagte tyd en 'n tyd waarin die mens genoeg lig het om die onsienlike te kan sien en die ondenkbare te kan bedink. Te midde van die twyfel wat die mens hier op aarde ervaar, kan hy ook sekerheid verwag in sy soeke na die ware lig tussen die twee pole van lig en duister.
Berigte uit die skemerland is 'n digbundel waarin die groot filosofiese vrae oor die sin van die menslike bestaan, die ware, die goeie en die skone, gestalte kry in verse oor die lewe van 'n individu.
Hierdie is 'n opvolg van die nou reeds onontbeerlike en uiters suksesvolle digbundel Knapsekêrels.
Dit bevat toeganklike gedigte vir alle lesers.
Wye dekking in gedrukte sowel as digitale media
Van Bientang het net die naam van 'n restaurant in Hermanus oorgebly. Wie wás sy? Danksy historiese geskrifte en oorlewerings verskyn buitelyne om Bientang vir oomblikke byna binne bereik te bring. Die toonaard van die bundel is egter verlies oor 'n verlede wat geen spoor laat in die opgeskryfde geskiedenisse van die land nie.
In Bladspieël - die digter se agste digbundel - verken Marlise Joubert in 'n kenmerkend vloeiende styl temas soos verganklikheid en verval, onthou en verewiging, liefde en familieverhoudings, digterskap en die skryfproses. Die gedigte verwoord, en word as't ware 'n afbeelding van, die ervarings van die digter as belewende subjek, en betrek só die leser op intieme wyse by haar ervarings van die alledaagse.