Goeie heinings, Houston Heights, Texas. (cc 2.0)
Januarie 21, 2017 sal lank onthou word as die dag van die vroue se optogte. Dit is so inspirerend dat vroue uit elke kontinent deelgeneem het, selfs Antarktika. Ons het net gekyk na 'n vroue-optog wat in Israel plaasgevind het, waarin Joodse en Arabiese vroue saamgeruk het. Ons kon nie hulle tekens lees nie, maar ek kon net voorstel dat hulle almal vrede wou hê. In hierdie optogte was dit so 'n gevoel van vreugde.
Barry en ek het gedurende hierdie tyd ons tweede mentorskapsessie geskeduleer sonder om te weet dat hierdie optogte sou plaasvind. Ek het die oggend wakker geword en gevoel dat daar iets spesiaals gedoen moet word om al die vroue en mans te marcheer regoor die wêreld en op een of ander manier by hul energie te kom. En so het Barry en ek en die nege vroue in ons groep aan ons eetkamertafel gesit en ons eie tekens gemaak met groot stukke papier, kryte, merkers en kleurpotlode. Ons het elke vrou gevra om die diepste gevoel uit te druk wat hulle graag op hul bord wil plaas, net asof hulle op volle skerm in Washington DC sou wees.
Teken in vir wat jy glo
Toe die tekens klaar was, het ons in die sitkamer ingegaan en elke persoon het hul tekens opgestaan ​​en gepraat waarom die woorde vir hulle so betekenisvol was. So het elke persoon 'n bietjie gepraat wat inspirerend en ook insiggewend was in wie hulle is en hul diepste waardes.
My teken was redelik eenvoudig en het gesê: "Hou mekaar lief soos ek jou liefgehad het - Jesus." Ek het altyd hierdie aanhaling liefgehad en my ma het dit dikwels aan my herhaal toe ek grootgeword het. Jesus het alle mense liefgehad. Hulle moes nie sy eie Joodse godsdiens wees nie, want hy moes hulle liefhê en uitreik om te help. Hy het water gegee aan 'n nie-Joodse vrou by 'n put wat verbode was om te doen. Hy het 'n prostituut gehelp en goedheid in haar gesien, sodat sy haar lewe wou verander en hom sou volg. Hy het by 'n belastingversamelaar se huis geëet, 'n man wat almal verag het. Hy het selfs 'n ander belastingversamelaar genooi om een ​​van sy volgelinge te wees.
Sy eie dissipels het hom gekritiseer omdat hy sy hart oopgemaak en lief was vir soveel verskillende soorte mense wat ander mense vermy het. En sy antwoord was dat hy gekom het om alles te help, 'n ware gevoel van gelykheid. Gelykheid en liefde vir alle wesens is waarvoor ek wil optree.
Barry het laas gegaan om sy teken te hou en ons het almal dit liefgehad. "Ek is 'n man wat toegewyd is om dit vir alle vroue veilig te maak." Dit is waarlik wat Barry is. Kan jy net 'n wêreld voorstel waarin meer mans so 'n teken kan hou en dit werklik beteken? Ek het gepos Barry hou hierdie teken op my baie klein Facebook bladsy en is bly met hoe ver hierdie foto gegaan het. Daar is tans 'n boodskap nodig.
Nadat elke persoon oor hul teken gepraat het, het ons op ons woonkamer gegaan en ons tekens gesit en 'n kragtige lied gesing. Ons voel verbind met elke persoon wat die strate in stede en stede regoor die wêreld marcheer.
Het die Marches enige goed gedoen?
Agt-en-veertig jaar gelede was Barry en ek in een van die eerste burgerregte-optogte in die suide. Ons het destyds in Nashville, Tennessee gewoon en ons het 'n paar uur lank in die dieper landelike suide van 'n burgerregte-optog gehoor. Ons was saam met ons vriend Jim opgewonde om te gaan deelneem. Ons het hierdie klein suidelike dorp bereik en 'n man met die naam Dick Gregory was daar as die organiseerder en spreker. Daar was baie swartes, maar ons was die enigste blankes. Ons is verwelkom, maar het gesê dit is vir ons meer gevaarlik as blankes. Ons het saam met hierdie arme swartes in die strate van die dorp gegaan.
Die blankes wat aanskou het, het ons geskreeu en vervloek en sommige het dinge gegooi. Dit was hard en luidruchtig en eng, maar ons het in die straat afgegaan. Toe het dit gewelddadig geword. Die polisie het gekom en klubs begin gebruik en mense gearresteer. Een van die organiseerders het ons vertel om vinnig te vertrek, aangesien hulle die moeilikste op ons sou wees. Soos Harry Potter en die onsigbare mantel, het ons ongemerk gelaat en huis toe gery, en besef dat ons onsself in 'n baie gevaarlike situasie geplaas het. Daar moes 'n TV-dekking van die optog wees. Die volgende dag is ek as 'n openbare gesondheidsverpleegster in my werkplek geroep en het gesê ek kan nooit weer optog of ek sal my werk verloor nie en nooit weer een kan kry nie. Stad.
Een optog. Het dit enige goed gedoen? Was ons poging en ons onsself in gevaar die moeite werd?
Ek voel graag dat ja dit was. True, dit was net 'n druppel in die emmer van wat moes gebeur, en tog was dit 'n druppel en ons het aan die druppel deelgeneem. Veertig jaar later het ons land trots ons eerste swart president verkies. Al die optogte, al die tekens, het uiteindelik al die moeite gedoen.
As 'n baie goeie oefening, sit by jou eetkamertafel met kryte of merkers en papier en maak 'n teken wat jou diepste gevoel hou oor wat nou aangaan in ons wêreld. Maak dit positief, inspirerend en liefdevol, iets wat jy jou kinders kan wys en verduidelik hoekom jy geskryf het wat jy gedoen het. Of jy kan saam met 'n groep vriende sit en jou tekens bymekaar maak, of saam met jou kinders sit en daaroor praat.
Jou teken, en veral hoe jy die waarheid van wat dit sê, sal nog 'n druppel in die emmer plaas van wat nou nodig is.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Wat sal jou teken sê?
Ons moet die liefde beter politiseer: 'Eers voer ons die ...