Ons ken Hom, die God wat liefhet – Hervormend
Droogtes en Algemene Kerkvergaderings lei tot dieselfde ding: jy weet later nie meer of jy vir God reg verstaan nie. So ŉ kerk vol grade van geleerdheid en geloof laat later jou kop draai en jou oë traan. Jou gevoelens galop van diep ontsag en stom verbasing tot uitbundige dankbaarheid en lof, van verslaenheid en volslae onbegrip, van teleurstelling en ŉ kriewelrigheid wat jy net nie gekrap kry nie, tot ŉ vreemde vrede wat jou onverwags vat en geborgenheid gee. Dis ŉ tuimeltrein wat jou maag laat draai. En skielik kom jy tuis. Onverklaarbaar, dog oorweldigend dankbaar. Nie omdat alles skielik sin maak nie, maar omdat jy besef jy het met God te doen gekry.
1 Johannes 4 verse 1 tot 21
8 Oktober 2016, NHKA Kampersrus
Ons het verlede week bely dat ons God nie goed ken nie. Daarom verstaan ons nie waarmee God besig is as ons in droogte swaarkry nie. En daarom weet ons ook nie of God met droogte vir ons iets wil sê nie. Vanmore praat ons met die Here oor hoe ons Hom beter kan leer ken. As ons God se vingerafdrukke kan herken, sal dit ons help om agter te kom hoe God by ons Algemene Kerkvergadering betrokke was. Die Algemene Kerkvergadering van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika het getuig van ons eenheid en van ons vaste geloof in die Drie-Enige God. Die vergadering het ook getuig van ons vasbeslotenheid om God hier te dien met alles wat ons is en alles wat ons het: ons wil liefhê.
Gesang 475 strofes 1 en 2
Ons herdenk vandeesmaand die Hervorming. Volgende jaar is dit presies 500 jaar gelede dat die Hervorming plaasgevind het, naas Christus seker die belangrikste datum wat aandui waar ons kerk en ons geloofstradisie vandaankom. Hierdie lied se teks is deur die einste Maarten Luther geskrywe wat die Hervorming aan die gang gesit het.
Gesang 476 strofes 1 en 2
Ons tree nader aan God in die erediens. Die Hervormde Kerk het hierdie week groot erns gemaak daarmee dat ons voluit ŉ missionale kerk wil wees. ŉ Missionale kerk rus gelowiges toe om kerk van Christus te gaan wees daar waar julle leef. Ons sing daaroor uit
Gesang 486 strofes 1, 2, 3 en 4
Dit is ‘n betroubare woord en kan sonder voorbehoud aanvaar word: Christus Jesus het in die wêreld gekom om sondaars te verlos. Van hulle is ek die grootste.
Maar juis daarom was God my genadig sodat Christus Jesus aan my, as die grootste sondaar, al sy verdraagsaamheid sou betoon en ek ‘n voorbeeld kon wees vir almal wat in die toekoms in Hom sou glo om die ewige lewe te verkry.
Kom ons verbly ons in die Here deur saam te sing uit
Gesang 183 strofes 1 en 2
Luister, hemele, gee aandag, aarde, want die Here het gesê: Ek het kinders grootgemaak en opgevoed, maar hulle het teen My in opstand gekom.
‘n Bees ken sy eienaar en ‘n donkie die krip van sy baas, maar Israel ken My nie, my volk het geen begrip van wat Ek doen nie.
Jesaja 27 vers 11 sê:
. . . Israel is ‘n volk sonder begrip van wat Ek doen. Daarom sal sy Maker hom nie langer liefhê nie en sal sy Skepper hom nie genadig wees nie.
Omdat my volk My nie wil ken nie, sal hulle in ballingskap weggevoer word. Volk en leiers sal saam van honger sterf, omkom van dors.
Ons ken vir God nie en ons begryp vir God ook nie. Die reg geskied nog nie onder ons nie en die kwesbares word steeds verontreg. Kom ons neem ons weer voor om God te gehoorsaam sonder twyfel of huiwering. Kom ons sing
Gesang 249 strofe 1, 8 en 9.
(Nuwe Testament, 1983)
Geliefdes, moenie enigeen glo wat sê dat hy die Gees van God het nie, want daar is nou reeds baie vals profete in die wêreld, maar ondersoek elkeen, ondersoek of sy gees van God afkomstig is.
En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. Hy het die gees van die antichris, die gees van wie julle gehoor het dat hy kom en wat nou reeds in die wêreld is.
Hulle behoort aan die wêreld, en wat hulle sê, is dus van die wêreld afkomstig, en die wêreld luister na hulle.
Ons behoort aan God, en wie vir God ken, luister na ons; wie nie aan God behoort nie, luister nie na ons nie. Hieraan kan ons die Gees van die waarheid en die gees van die dwaalleer onderskei.
Hiérin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê.
Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes.
Hiéraan weet ons dat ons in Hom bly en Hy in ons: Hy het ons sy Gees gegee.
En ons het gesien en is getuie daarvan dat die Vader die Seun as Redder van die wêreld gestuur het.
Wie bely dat Jesus die Seun van God is – God bly in hom en hy in God.
Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie.
Hier eindig die Skriflesing
In 1 Tessalonisense 2 vers 13 staan daar hoedat die uitwerking van hierdie boodskap op mense wat glo, bewys dat hierdie werklik die woord van God is:
Ons dank God gedurig daarvoor dat julle die boodskap van God wat julle van ons gehoor het, ontvang en aangeneem het in die oortuiging dat dit nie mensewoorde is nie, maar die woord van God. En dit is ook inderdaad die woord van God, soos die uitwerking daarvan op julle wat glo, bewys.
“God is liefde, juig ons harte”. Hy kry ons eerste lief, en dan volg ons met wederliefde. So sê
Gesang 334 verse 1, 2, 3 en 4
Droogtes en Algemene Kerkvergaderings lei tot dieselfde ding: jy weet later nie meer of jy vir God reg verstaan nie. So ŉ kerk vol grade van geleerdheid en geloof laat later jou kop draai en jou oë traan. Jou gevoelens galop van diep ontsag en stom verbasing tot uitbundige dankbaarheid en lof, van verslaenheid en volslae onbegrip, van teleurstelling en ŉ kriewelrigheid wat jy net nie gekrap kry nie, tot ŉ vreemde vrede wat jou onverwags vat en geborgenheid gee. Dis ŉ tuimeltrein wat jou maag laat draai.
En skielik kom jy tuis. Onverklaarbaar, dog oorweldigend dankbaar. Nie omdat alles skielik sin maak nie, maar omdat jy besef jy het met God te doen gekry. En nou’s die vraag, hoe weet jy dit? Hoe kry jy God herken in ŉ morsige en gebroke wêreld, en onder sondige mense vol gebreke? Hoe kom jy God agter in vraagstukke wat jou verstand te bowe gaan en jou tot raserny dryf, want antwoorde móét jy kry? Hoe volg jy God en kry jy sy wil gedoen as jy tussen ŉ warboel opsies moet kies en dit voel jy’s tussen die duiwel en diep blou see oor die Bybel geen klinkklare oplossings gee nie? Ons het by die Algemene Kerkvergadering telkens voor vrae te staan gekom waarvoor ons nie antwoorde gereed gehad het nie. Ons het gestoei met mekaar, geworstel met die teologie, en weer en weer gebid om God vir genade en leiding te vra. Dit weet ek: ons het ons verootmoedig, en ons aan God wou onderwerp, sy wil wou laat gebeur. Het dit?
Sover dit van ons afhang, hou ons al’s so maklik moontlik: ons hou by die ou gebaande weë, ons gaan rustig op die ou trant met die alledaagse aan. Ons vermy komplikasies. Maar God laat ons nie vir lank hierdie luuksheid toe nie. God dwing ons om te dink. God dring ons tot besluite. God eis dat ons iets moet doen. Is jy in die Hervormde Kerk, moet jy elke vier jaar daardeur.
Nes met droogte God dit nie dadelik laat reën as mens bid nie, was die antwoorde op ons vraagstukke ook nie voor die hand liggend nie. Maar as jy die pad van Pretoria af terug vat en met God gesels oor wat die week gebeur het, en jy agterkom ons was nooit alleen nie, kom jy geseënd en geesdriftig tuis.
Hoe ek weet ons was nooit alleen nie? Ek dink ek het 1 Johannes 4 voor my eie oë gesien gebeur.
Ons Skrifgedeelte is vol woorde wat sê ons ken en herken vir God. Daar staan ook ons het Hom nog nooit van aangesig tot aangesig teëgekom nie, maar ons weet van Hom genoeg om Hom te herken die dag as ons Hom ontmoet. God het ons van Homself laat kennis neem toe Hy Homself aan ons geopenbaar het. God het Homself aan ons bekendgemaak. Ons het Hom nie uitgevind of gedroom nie.
Ons het veel meer tasbare getuienis van God as net hallusinasies, spekulasie en dagdromery. Ons weet wat God doen, ons ken sy handewerk.
Ons kan God hoor.
“Hieraan ken julle die Gees van God: elkeen wat bely dat Jesus werklik die Christus is wat mens geword het, het die Gees wat van God afkomstig is. En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. . . Ons behoort aan God, en wie vir God ken, luister na ons. . .”
Daar is goed waaraan jy God kan uitken. As jy mense hoor erns maak met hulle geloof in Jesus Christus, kan jy maar weet jy het te doen met iemand in wie God se Gees werk, met iemand wat aan God behoort. Jy luister na so iemand, en jy verwag om God by hom te hoor. Jy luister aandagtig na sulke mense, want God praat deur hulle.
Maar dit bly nie net by luister nie.
Ons kry God ook te sien.
Daar is iets konkreets en prakties waaraan jy God se teenwoordigheid kan agterkom. Dis iets so eie aan Hom, en iets so unieks, dis met Hom en net met Hom sinoniem. Daar is iets wat, sien jy dit, jou laat besef jy het nou met God te doen, jy is in God se eie teenwoordigheid. Liefde. Aan liefde weet jy dit.
Waar daar liefde is, en deernis, daar is God. . .
So seker kan jy daarvan wees dat jy gaan liefde vind waar God is, dat as jy by mense geen liefde kan agterkom nie, jy ook maar seker kan weet hulle het van God geen idee nie.
Liefde is ŉ term wat ons graag gebruik. Liefde is lekker. Maar liefde is nie maklik nie, en nie alle liefde is egte liefde nie. Liefde kom in vele gestaltes voor, die oorgrote meerderheid van hulle halfgebakte namaaksels van wat liefde eintlik is. Werklike liefde, sê Jesus, is dat jy jou lewe aflê vir iemand wat jy liefhet, soos vir jou vriende. Maar die mense wat jý liefhet, is nie altyd vir jóú lief nie. Nog groter liefde dus as om te sterf vir jou vriende, is om jou lewe vir jou vyande op te offer, skryf Paulus. Maar daar is ŉ nóg groter liefde, groter as om jou eie lewe vir jou vyande te gee: om die lewe van jou kind, jou enigste, vir jou vyande te offer. Dis hoe die liefde lyk wat God vir ons het. Trouens, daar is net dié een werklike liefde: en in hierdie wêreld het ons dit nog net een keer teëgekom. Want dis nie die soort liefde wat jy normaalweg onder mense sien nie, nie eers in ons verhouding met God nie. Net eenmaal gebeur dit hier by ons: toe God die Vader sy Seun na ons toe stuur om vir ons, sy hatige en verwilderde sondaars, te kom sterf.
So eenmalig, so enig, so uniek is hierdie liefde, dat as jy ŉ flits daarvan sien, ŉ vlietende oomblik iets daarvan beleef, jy maar kan weet jy is in God se teenwoordigheid. Maar hier steek vir my die goeie nuus in, dis wat my opgewonde en dankbaar maak oor die Algemene Kerkvergadering, hiervandaan kom my gemoedsrus en vrede: jy kom God agter uit hoe mense liefhet. In die oomblik waarin liefde onder mense die deurslag gee, sien jy God in daai mense raak. En dit het die week gebeur. Ek het dit met my eie oë gesien.
Hoe dit gebeur, is dat God sy intrek in mense neem. God bly in iemand wat liefhet. Iemand wat liefhet, doen dit nie uit sy eie nie, maar oor God in hom of haar is, want moet jou nou nie bluf dat die liefde waartoe ons geneig is en in staat is eers naby kom aan die werklike liefde wat God vir ons het nie. Ons weet God bly in ons, want Hy het ons sy Gees gegee.
So hoog ag God die liefde, dat as die liefde die slag in ons gebeur, as ons wonderbaarlik met liefhê slaag, God se liefde sy doel met ons volkome bereik, en God breek sigbaar deur en skyn uit ons die wêreld in.
Die bewys dat God teenwoordig is, al sien ons Hom self nie, is dat mense wat oor sonde nie vanself kán en nie eers wíl liefhê nie, die liefde teen wil en dank tog regkry. Ons doen nie liefde nie, nie sommer nie, nie die liefde waarmee mens God raaksien nie. Ons skop vas teen sulke liefde; ons gee dit teësinnig, jy byt op jou tande, jy moet teen jou eie weerstandigheid weerstand bied. Net oor jy jou verootmoedig en jou onderwerp aan God, net oor jy ander dan hoër ag as jouself en hulle belange dien, en met hulle genadig is, slaag jy soms om lief te hê. Jy gee jou lewe vir jou vriende, lê jou lewe af vir vyande, jy doen wat jy weet Jesus gedoen het. Jy volg Hom.
Hoor weer wat sê 1 Johannes: Jy kan die God wat jy nog nooit self gesien het nie, in mense raaksien. Jy kan Hom uit mense hoor praat ook.
Dis God se Gees wat jy in hulle hoor en sien. Jy hoor Hom in hulle belydenis van geloof in Jesus Christus. Jy sien Hom in hoe hulle mense liefhet.
Hulle liefde lyk nes Jesus Christus s’n: hulle lê hulle lewe vir hulle vyande af, vir hulle vriende ook. Hulle maak mense vry. Dis wat Jesaja verlede week mos ook gesê het: gaan maak mense vry en gaan sorg vir hulle. Dis hoe onderwerping aan God lyk. Maak ons liefde mense vry, en kry ons dit reg om mense te versorg, het ons met die liefde begin slaag, en gaan jy God in ons liefde begin sien.
Ons het dit hierdie week weer gesien en ek is getuie daarvan: Die Heilige Gees laat die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika glo God die Vader het sy Seun gestuur om sondaars te red. Ons ken eerstehands die liefde wat God vir ons het. Ons het dit in mekaar gesien.
Dis hoe ek weet God was altyddeur by ons.
Net nog een ding. Daar is nog ŉ manier om God in liefde te sien skyn, benewens dat regte liefde mense vryspreek en versorg. Vra of iemand bang is. Liefde verdryf vrees. Liefde loop uit op waagmoed. Liefde laat hom nie deur vrees keer nie. Ons het niks te vrees in die oordeel nie, ons lewe soos Jesus, in sy voetspoor, met liefde.
Ons het dit moes gaan toets. Ons het onsself hieraan moes gaan meet:
“As iemand sê: ‘Ek het God lief’, en hy haat sy broer, is hy ŉ leuenaar; want wie sy broer, wat hy kan sien, nie liefhet nie, kan onmoontlik vir God liefhê, wat hy nie kan sien nie. En hierdie gebod het ons van Hom gekry: Wie vir God liefhet, moet ook sy broer liefhê.”
Dit het die Algemene Kerkvergadering gedoen. Nou is dit ons beurt: ons moet liefhê soos God liefhet. Die liefde van God, die liefde wat in Jesus Christus na ons toe aankom en wat die Gees in ons ingeplant het, moet ons laat gebeur. Ons moet mekaar liefhê nes God ons liefhet. Ons moet die liefde vir mekaar soos ŉ uniform aantrek, soos ŉ baken plant. Soos wat hier op die kansel staan “God is liefde”, moet daar elke dag op julle gesigte staan, moet dit uit julle ingesteldheid blyk: “Ek is nes God: ek kán liefhê. Ek het vir jóú lief.”
Die Hervormde Kerk, julle, gaan word soos ŉ indringende reën in hierdie droë seisoen. Ons gaan dit met liefde doen. Ons gaan mekaar liefhê met die liefde van God wat niks ontsien nie om mense vreesloos vry te maak en hulle met sorg te lawe.
Mag God ons voornemens laat geluk. Mag die wêreld ons eersdaags uitken aan presies die getuienis waaraan ons vir God herken: aan ons liefde.
Gesang 220 verse 1, 2 en 3
Ons vra God dat Hy deur al die wysheid en insig wat die Gees gee, julle Hom en sy wil duidelik sal laat ken,
sodat julle tot eer van die Here sal lewe deur net te doen wat Hy verlang. Mag julle vrugte dra deur goeie werke en toeneem in die kennis van God.
Mag God deur sy wonderbare krag julle alle sterkte gee om in alle omstandighede geduldig te volhard.
Met blydskap moet julle die Vader dank wat julle geskik gemaak het om deel te hê aan die erfenis wat vir die gelowiges wag in die ryk van die lig.
Hy het ons uit die mag van die duisternis weggeruk en ons onder die heerskappy gestel van sy Seun wat Hy liefhet.
Posted on 9 October 2016 16 October 2016 Posted in Eredienste, Gedink oor God, HervormdTagged 1 Johannes, Algemene Kerkvergadering, droë aarde, droogte, ek het jou lief, ek kan liefhê, Erediens, Hennie la Grange, hoor en sien God, ken God, liefde, liefhê, Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika, reën, seën, skyn, soos God
2 thoughts on “Ons ken Hom, die God wat liefhet”
Johann C Marnewick says:
Dit was nou soos ‘n verfrissende reënbuitjie op my droeë siel … inderdaad was ons in God se teenwoordigheid. Kon nie anders nie! Nie net het ek ne jy (en die res in die vertaalhokkie) Hom beleef nie, maar almal wat erns gemaak het om God te hoor (en te sien), het sy nabyheid beleef. Wat ‘n genadige en liefdevolle Vader! Wat ‘n wonderlike voorreg om deel van sy heilige, algemene Christelike kerk te wees. Seën vir jou, my vriend.
Dit was lekker om jou van nader te leer ken, Johann! Inderdaad, God is vir ons en vir die Hervormde Kerk goed. Dis heerlik om terug te wees waar ek tuis is. En dis mense soos jy wat daardie tuiste skep.