Die verskil | Slaai Sonder Blare
Daar is 'n skrywer in elke asem. Nie noodwendig 'n goeie skrywer nie, maar elkeen het tog 'n storie om te vertel. Nie noodwendig 'n opwindende of opbouende storie van oorwinning, oorkoming of oordadige sukses nie, maar uit elke dag spruit tog gebeure. Nie noodwendig interessante of opbouende gebeure nie, maar tog iets om om die braaivleisvure oor te vertel.
Uitgewers in Suid-Afrika sal mens maklik meedeel dat jou storie nie werklik uniek of besonder is nie. Kanker word daagliks oorwin. Kinders word weekliks gemolesteer. Egpare skei gereeld. Pleegsorg lewer gereeld suksesverhale op. Psigopate, skisofrene, pedofiele en Springbokondersteuners het almal geliefdes wat verstaan van pyn en hartseer. Uitgewers wil nie noodwendig die suksesbelewing verkleineer, die wonderwerk afkraak of die hoogtepunt van jou lewe in die asblik gooi nie, maar hulle het eintlik een doel: om geld te maak. Hulle doel is nie om werklik lewens te verander nie.
Die grootste droom op aarde word deur soveel as 90% van die populasie gedeel. Klein kindertjies wil stories oor drake en prinsesse skryf. Tieners wil met romantiese soetsappighede diabete die emmer laat skop. Jong werkendes reken hul wil die wêreld met hul kennis en insig verstom. Middeljariges wil die mensdom vertel van hul struwelinge om die suksesleer te klim. Bejaardes wil hul lewenslesse deel om seker te maak dat ander nie ook hul foute pleeg nie. Maar om 'n boek te skryf sit nie in enige ou se broek? se pen? se hande? se persoonlike grimering nie. Enige suksesvolle skrywer (behalwe dalk daai antie wat oor vyftig skadu's van grys geskryf het) sal jou gretig meedeel dat skryf ook maar werk is. Jy moet opstaan, voor die komper gaan sit en tik dat die sleutelbord kreun. Jou gedagtes wroeg met karakters, jou brein skommel met spelling en sintaks, leestekengebruik word heroorweeg en die tegniese aspekte van enige opstel of roman, word nooit in die hande van 'n taalversorger alleenlik oorgelaat nie. Dit, terwyl jy die uitgewersmark se aanvraag in gedagte moet hou.
Vir elke gepubliseerde skrywer, is daar 'n duisend wat afgekeur is. Agter die wat afgekeur is, is nog tienduisend wat nie die waagmoed het om die manuskrip in te stuur nie. Agter die wat die waagmoed verbeur, is nog 'n honderd duisend wat nie eers nie gedagtes op papier kon sit nie.
Is ek negatief? Is ek 'n doemprofeet? Is ek die moordenaar van drome? Glad nie. Ek was die persoon wat eers nie my gedagtes op papier kon pen nie. Toe het ek vir lank gehuiwer. Ek is afgekeur. Weggewys. Eindelik gepubliseer. En nou wil mense weet: hoe kan hulle ook?
Wat was die verskil vir my? Opstaan, afstof, weer probeer, uithou, aanhou, verby die cliché van deursettingsvermoë kyk. Skryf terwyl ek wag vir my lisensie, skryf terwyl die wasgoed was. Skryf terwyl ky borsvoed. Maak 'n plan, skep tyd, doen dit net. Dit kan jóú verskil ook wees.