Daar is drie soorte, soos die meeste lesers reeds sal weet, en hulle is: eenparige besluite; ) spesiale besluite; en ) gewone besluite – besluite wat deur ’n gewone meerderheidstem op ’n algemene vergadering verwerf word.
Vereis die reël nou skielik dat alle lede van hul reg op ’n vergadering moet afstand doen, terwyl die wet self dit nie vereis nie?
En dan, ’n punt wat selfs belangriker is: Beteken dit nou dat 100% van die stemme vereis word in pleks van die 75% soos die wet voorskryf? Dit kan tog nie wees nie . . .
Nee, die besluit waarna in Bestuursreël 17(9) verwys word, kan dus nie ’n spesiale besluit wees nie.
Daarbenewens stel die opsteller van die Bestuursreël ook nog ’n vereiste bykomend tot wat in die Bestuurswet gestel word: Dat 100% van die lede van die reg tot ’n vergadering moet afstand doen. Is dit enigsins nodig as 100% van die lede dan in elk geval tot die besluit moet toestem?
Kyk net weer na die woorde van die reël. Meneer of Mevrou Moeilikheidmaker kan dus die ganse meerderheid van ’n skema se eienaars gyselaar hou omdat hy of sy nie met manlief of vroulief wil saamstem nie.
Dit is weer eens ’n geval van oordrewe beskerming wat die wetsopsteller aan die arme houer van ’n minderheidsbelang bied. Die bepaling behoort ’n veel taaier houding in te neem, naamlik dat hierdie andersdenkende se stem eenvoudig getel sal word as ’n stem in lyn met die meerderheid. Meneer die wetgewer, asseblief: Maak tog bestuursake makliker en nie moeiliker nie!
Dit moet dringend hersien word indien die doel daarvan is om ’n alternatiewe metode van besluitneming vir gewone besluite te skep. (Ek glo dit was waarskynlik die doel daarvan.)
Belangstellendes wat Maree se opleidingskursus vir trustees wil bywoon, moet vroegtydig ’n e-pos na louise@section.co.za stuur. Dit sal die jongste wetgewing dek. ’n Spesiale aanbieding geld vir vier of meer kandidate per skema of bestuursagentskap wat inskryf.