Chateau de Gisors - Inligting - 2022
Chateau de Gisors is 'n kasteel in die stad Gisors in Normandië, Frankryk. Die kasteel was in die 11de en 12de eeu 'n belangrike vesting van die hertogen van Normandië. Dit was bedoel om die Anglo-Normandiese Vexin-gebied teen die koning van Frankryk te verdedig.
Die eerste vesting dateer uit ongeveer 1095 en bestaan ​​uit 'n motte wat in 'n ruim binnehof of bailey omring is. Henry I van Engeland, hertog van Normandië, het 'n agtkantige kliphouer by die motte gevoeg. In 1193, terwyl koning Richard I in Duitsland in die tronk was, val die kasteel in die hande van koning Filips II van Frankryk. Na Richard se dood in 1199 verower Philip 'n groot deel van die res van Normandië en verloor Gisors daarna 'n groot deel van die belangrikheid daarvan as 'n grenskasteel.
Die kasteel is ook bekend vir sy bande met die Tempeliers. Deur die Franse koning tussen 1158 en 1160, is dit die laaste gevangenis van die grootmeester van die Orde, Jacques de Molay, in 1314.
Sedert 1862 word Château de Gisors deur die Franse ministerie van kultuur erken as monument historique.
Legendes van Château de Gisors
Die kasteel in die stad Gisors is oorspronklik gebou om Normandië te beskerm teen die territoriale aansprake van die Franse kroon. Dit het opgehou om 'n grensvesting te wees nadat die omgewing aan die einde van die 12de eeu in die hande van die koning van Frankryk geval het. Vir 'n kasteel wat nog nooit formeel deur die Tempeliers gehou is nie, het Château de Gisors baie bande met die Middeleeuse Orde.
In 1158 is 'n groep van drie Tempeliers -ridders aangestel om kastele Gisors en Neafle te onderhou as deel van die bruidskat vir Marguerite, die babadogter van koning Lodewyk VII van Frankryk. Haar uiteindelike huwelik met Henry, die babaseun van koning II van Engeland, was veronderstel om bande tussen die twee koninkryke te smee. Die name van die drie Tempeliers was: Robert de Pirou, Tostes de Saint Omer en Richard van Hastings. Toe koning Hendrik II in 1161 besluit om die troudatum na vore te bring en die kasteel saam met die omliggende gebiede oor te neem, het die Tempeliers -voogde Gisors gelukkig oorgegee. Koning Louis was woedend oor hierdie daad en het die ridders onmiddellik verban. Hierdie sogenaamde Gisors-aangeleentheid word goed getuig deur Roger van Hoveden:
Kort na hierdie tydperk het Henry, koning van Engeland, sy seun Henry laat trou met Margaret, die dogter van die koning van Frankryk, hoewel hulle nog maar klein kindertjies was en huil in die wieg Robert de Pirou, Tostes de Saint Omer , en Richard de Hastings, die Tempeliers wat toesig gehou het oor die genoemde kastele, getuies was en onmiddellik daartoe ingestem het waarop hulle die kastele aan die koning van Engeland oorgegee het. Gevolglik was die koning van Frankryk baie verontwaardig teenoor hulle en het hy hierdie ridders uit die koninkryk van Frankryk verban, waarop die koning van Engeland hulle ontvang het en hulle met baie eerbewyse beloon het.
Hierdie gebeurtenis was moontlik nie die skandaal van die dekade nie, maar dit het genoeg belangstelling veroorsaak om 'n verwante legende te produseer, waarvolgens die koning van Frankryk die drie Tempeliers vasgekeer en aan 'n boom laat hang het. Hierdie donker en nuuskierige toevoeging tot die verhaal is waarskynlik baie later uitgevind om die toekomstige breuk tussen die Orde en die konings van Frankryk te beskadig. Hierdie verband is veral belangrik omdat die kasteel in Gisors vroeg in die 14de eeu as gevangenis gedien het vir baie Tempeliers, insluitend na bewering die laaste grootmeester van die Orde, Jacques de Molay.
Alhoewel die amptelike teenwoordigheid van die Tempeliers by Gisors slegs 'n paar jaar beloop, word die kasteel beskou as 'n moontlike plek van die baie gerugte Templar -skat. In die 20ste eeu beweer 'n man met die naam Roger Lhomoy dat hy gebiede onder die kasteel opgegrawe het. Lhomoy het vermoedelik 'n verborge gewelf met baie godsdienstige standbeelde, sarkofae en metaalkaste ontdek. Nodeloos om te sê dat niemand anders ooit die bevindings van Lhomoy kon verifieer nie.
Beeld deur Nitot.
Die eerste bouwerk dateer uit ongeveer 1095 en bestaan ​​uit 'n motte wat in 'n ruim binnehof of bailey omring is. Henry I van Engeland, hertog van Normandië, het 'n agtkantige kliphouer by die motte gevoeg. Na 1161 het belangrike versterkingswerk hierdie hout verhoog en die houtpalade van die motte wat in klip omskep is, verhoog en sodoende 'n chemise gevorm en die buitemuur van die bailey is in klip voltooi met flankerende torings. Die agtkantige houer word beskou as een van die bes bewaarde voorbeelde van 'n skulphouer. ΐ ]
'N Tweede houer, silindries van vorm, genoem die gevangenistoring (tour du prisonnier), is aan die buitemuur van die kasteel aan die begin van die 13de eeu gevoeg, na die Franse verowering van Normandië. Verdere versterking is tydens die Honderdjarige Oorlog bygevoeg. In die 16de eeu is erdewalle gebou.
Sedert 1862 word Château de Gisors erken as 'n monument historique deur die Franse ministerie van kultuur. Α ]
Daar is 'n skat van die "Knight Templars " vir Gisors. Gisors is 'n stad in die departement van die Eure (Frankryk). Die voormalige hoofstad van Vexin, is ongeveer 70 km van die sentrum van Parys af geleë.
Gisors is 'n stad met 27 140 inwoners en is die hoofkwartier van die Eure Township.
Gisors in die Middeleeue het 'n groot rol gespeel in die geskiedenis van Frankryk en Engeland. Die hoë plek bou aan die rande van die Epte waarna sy verlang het, was die kwessie van die konings van die twee koninkryke.
Die kasteel gebou op 'n feodale heuwel deur Robert II de Bell? Me op bevel van koning van Engeland William II Roux (1087-1100), Normandie Hertogdom Regent, die huidige kasteelomhulsel is 'n Franse konstruksie wat beveel is deur Philippe-Auguste, wat voordeel getrek het uit die verwydering van Richard Coeur de lion om die vesting te gryp. By sy terugkeer antwoord koning Richard op hierdie belediging deur die fondament van die Andelys -voorspelling.
Dit is ook by Gisors dat Philippe Auguste die kruistog beveel het om die graf van die Christus vry te laat.
Die kasteel is sedert 1862 die voorwerp van 'n versameling as historiese monumente.
Die kasteel van Gisors is bekend vir sy bande met die geskiedenis van die orde van die tempel. Hierdie kasteel het getransformeer, ook in die gevangenis gedien.
Dit verwelkom gashere wat beroemd is in die golf van die inhegtenisneming van die Tempeliers: die vesting het dus die grootmeester van die orde -aanhoudingsplek Jacques Molay geword, saam met drie ander hooggeplaastes van die kasteel: Hughes Pairaud, Geoffrey de Gonneville Poitou en Aquitaine Preceptor, en Geoffrey de Charney, Preceptor van Normandië. Baie graffiti van die Tempeliers is ontdek.
Let tog op dat hierdie kasteel van die vroegste tye af die tempel en die legendariese bestaan ​​van die Knights -monnike besig was as twee jaar. Gisors is 'n gedeelte in die groot epiese brein wat gevolg het op die vervolging van soldate van Christus, maar watter gedeelte en dié van raaisels ….
Die besonderse Château de Gisors, een van die mooiste in Frankryk, het baie gely onder die geval van sy verborge skatte. Die magiese kombinasie van die woorde " skatte " en "Templars " aangetrokke tot die Epte -vallei van klein verligte amateurs, helaas sonder enige funksie. Gewapende pikke en grawe het hierdie wolk die heuwel tevergeefs in alle gevoel geboor en dit verander in 'n onstabiele Switserse kaas.
Die kasteel bestaan ​​uit 'n indrukwekkende Dungeon, gevestig op 'n heuwel van ongeveer 20 meter Top 70 meter breed. Dit is omring deur 'n sloot, voltooi 'n omheining van ongeveer 200 meter lank en 10 meter hoog, geflankeerde torings, waarvan die bekendste rus die toring van die gevangene is. Verskeie ondergrondse is onder die kasteel gevestig.
Die Gisors -saak is dat dit aan die begin van die 1960's baie ink laat sink.
'N Skrywer, sy besigheidsjoernalis, publiseer 'n boek met die titel: "The Templars are among us. "
Deur hierdie boek het die leser ontdek dat die geskiedenis Gérard de Séde, die skrywer van hierdie boek, geleef het.
In 'n tyd toe Gérard de Séde besluit het om met die varkboerdery deel te neem, het 'n man, Roger Lhomoy, 'n wonderlike verhaal aan hom vertel.
Sedert sy kinderjare ,. Roger Lhomoy, Vexin Normand, kind het gehoor van die legende van 'n skat wat in die Gisors -kasteel begrawe is. In die jare kan veertig Roger Lhomoy as voog van die kasteel huur. Hier ,. Dit kan sy navorsing in kommer uitvoer. Die stadsaal, destydse eienaar van die kasteel, sal 'n funksie van die middeleeuse huisvesting beskikbaar stel. Wat 'n meevaller vir ons navorser! Vanaf die oomblik dat sy navorsingsaktiwiteite begin. In die aand, dobbelsteen die tuin deure is gesluit, Roger Lhomoy mag werk. Dit soek.
Die besettingsjare deur die Duitse weermag vertraag sy werk.
Maar die vrylating van 1944, Roger, hervat sy werk so hard. Dit begin deur te soek aan die voet van die Dungeon -heuwel. Uiteindelik vind u 'n ander as die kasteel, terwyl ons ondergrondse opgrawings ondervind wat hulle tans ondervind. Vanweë die teenwoordigheid van 'n skat besluit Lhomoy om sy werk in 'n nuwe gebied van die kasteel te hervat. Opgestaan ​​op die kluit en deurdringend in die omliggende muur van die Donjon, besluit hy om die put van die geblokkeerde donjon vir 'n paar jaar skoon te maak.
Deurdringend daarin daal in die antrum. Dit daal tot ongeveer 30 meter diep. Daar stort een deel van die muur ineen en maak Lhomoy seer. As slagoffer van 'n beenbreuk het hy sy navorsing tydens sy herstel herstel. Lhomoy, afgelewer, wil nie terugkeer na die kerker nie, maar dit het hom skaars die lewe gekos.
Van sy idee besluit hy om 'n paar meter van die putte op te grawe. Ons is in Junie 1944. Dit maak een van sy vriende in die vertroue, 'n sekere meneer Lessenne, wat later self kasteel -doelwagter word. Dieselfde Lessenne sal getuie wees van 'n verrassende ontdekking. Grawe en bereik ongeveer 16 meter ,. Lhomoy werk 'n onbekende kamer van ongeveer 4 meter op ongeveer 4 by. Ongelukkig is dit leeg. Dit maak nie die saak van die wag wat besluit om voort te gaan nie. Voorheen stop dit die kamer. Dan, sonder 'n geldige grond, begin hy (dit) weer in die horisontaal grawe op 'n afstand van 9 meter weivelde. Dit is maklik om werkstoestande voor te stel. So 'n mol hol dit 'n nuwe vertikale galery wat ongeveer 4 meter bereik. Dit is bedoel vir ongeveer 21 meter van die Dungeon -oppervlak.
Ons is tans in Maart 1946. En op 'n dag neem Lhomoy die kroeg na myne en bedien hom om stakings te grawe en sien die klippe in blok. Dit bevat slegs voor die muur.
Die losmaak van die klei Dit ontdek 'n struktuur wat gevlekte klipmetselwerk gebou het. Dit bevry die gewrigte van klippe en uiteindelik die druk. Hy durf skaars glo wat sy ore hy hoor. 'N eggo! Is dit die oorwinning? Lhomoy maak die gat vry. Besef voor 'n kamerwand van groot afmeting. Dit poog om dit lig te werp, maar die gevaarlike toerusting daarvan om hom nie alles te sien nie. In die kamer ingebring en daar, glo hy dat sy hart sal stop. Laat hom praat, net soos Gérard de S? De in sy boek, en die Tempeliers is onder ons! dit was 'n fantastiese vertoning. Ek is in 'n Romane -kapel in Louveciennes -klippe, 30 meter breed, nege meter lank, 'n hoë klip van ongeveer vier meter 50 tot by Keystone -sleutel. Onmiddellik aan my linkerkant, naby die gat waardeur ek was, is daar ook 'n altaarsteen, sowel as sy tabernakel. My reg die res van die gebou. Halfpad teen die mure. ondersteun deur klipkraai, insettinge van Christus en die twaalf apostels lewensgroot. Van mure, neergelê op die grond klipkis van 2 meter lank en 60 cm breed: daar is 19. En in die skip is my lig ongelooflik: dertig kaste in edelmetaal. gesorteerde kolomme van tien. En die stam van die stam is nie genoeg nie: dit is eerder kabinette wat die kabinet moet praat met kaste wat elk 2,20 meter lank, 1,8 meter lank, 1,60 meter breed is. ?
Die ontdekking van Lhomoy is ongelooflik! Dit ondersteun die legende en bevestig! Dit is in elk geval die doelwagter. Besluit om sy deel van die ontdekking te eis, maak dit 'n beroep op die gemeente Gisors om met die burgemeester te vergader en hom die ontdekking te laat sien.
'N Afvaardiging van die stadsaal het die perseel besoek. Niemand durf af in Lhomoy -putte nie. 'N Verteenwoordiger van die departement, presies die dag in die stadsaal, sê: 'n Mens het 'n gek! ? .
Slegs 'n sekere voormalige ingenieurbeampte van Emile Beyne aanvaar dat hy die slang binnegaan. Dit sal amper aan die einde van die opgrawings van Lhomoy gaan. Maar voor die risiko en die gebrek aan lug, sal hy nie verder gaan nie, en hy sal klippe in die opening gooi en sien dat dit weerklink " Dit sal die enigste getuienis wees wat na die gevoel van Lhomoy gaan . Beslis het Lhomoy vertel "i het gesien en#8221, maar 'n ander sê "i het gehoor ". Vir die stadsaal van Gisors sal die aangeleentheid daar bly. Met gesag, en sonder om die ander soektogte te versoek, sal die opgrawings van Lhomoy ommuur word. Vir baie sal Lhomoy meer as 'n oorspronklike in gedagte wees, maar 'n bietjie versteurd. Dit is presies hierdie verhaal wat hy vir G? Rard de S? De vertel het toe laasgenoemde dit as stoephouer gehuur het. Voor hierdie ongelooflike verhaal. G? Rard de S? De besluit om 'n verhaal vir 'n weeklikse sterk trekking te skryf.
Parallel met die Lhomoy -verhaal het die Nazi's gebly en iets in Gisors gekyk, maar 'n ander persoon is geïnteresseerd in die weivelde van Gisors in die persoon van Andr? Malraux (Franse minister van kultuur).
In 1962 het die kultuursake oor sy minister Andr? Die Malraux -bestelling is by die seëls op Gisors Dungeon. Einde September gee hierdie ministerie die opdrag aan die ingenieurs om ondersoeke te onderneem.
Die suite is merkwaardig en die heer A. Malraux sal die saak met meer belangstelling volg: joernaliste sal van sekere besonderhede weggehou word en televisie mag nooit die opgrawings neem nie. Wat die Vrymesselary betref, wat baie nuuskierig in hierdie aangeleentheid sal belangstel, sal sy persone in beheer verklaar dat hierdie raaisel nie na die algemene publiek kyk nie! Op watter kriteria kan hierdie hooggeplaastes staatmaak om so iets te sê?
Alhoewel dit op 10 Februarie 1964 is, sal die 12de Regiment van die ingenieurswese die Dungeon -opgrawings begin en sal Malraux, 12 Maart, die uitslag negatiewe soektogte aankondig. By opgrawings is opgemerk dat geen hand rapporteer Dit gee die woord 'onbekende beskawing ' terug. Erger nog, die resultaat sal op 'n bondige manier weergegee word deur eenvoudig te stel dat daar niks onder die feodale heuwel van Gisors is nie. teenstrydighede en 'n standpunt om tot die uiterste te wil beperk wat deur hierdie ingenieursregiment ontdek sou word. Argeologiese opgrawings word gewoonlik aan gelisensieerde argeoloë toevertrou wat die uitgebreide verslae oor hul werk moet publiseer. In daardie geval kan ons net verbaas wees dat hierdie werke deur dienspligtiges gerealiseer word. Die benadering sou egter betekenisloos wees as a.
Malraux wil hierdie soektogte verberg. Dit is inderdaad 'n oomblik waar ons die weermag moet doen, en dit is duidelik dat die offisiere tydens hierdie missie niks filter laat wat hul manne ontdek nie, en veral die weermag word die diens behou en die verslae sal slegs aan die betrokke ministeriële owerheid gelewer, daarom nooit aan die media bekend gemaak nie!
Kan gesê word dat daar in hierdie proses van Andr plaasvind? Malraux 'n onverbiddelike begeerte om die ontdekkings vir die uitsluitlike gebruik van die staat te behou, en dit kan nie hoofletters of baie ernstige redes wees om so 'n weelde van veiligheid te regverdig nie!
Geskryf deur http://www.thunting.com/
Die naam Gisors is 'n naam wat niemand onverskillig laat oor die geskiedenis van die Tempelier nie. Die verhaal begin in 1066 toe Willem die Veroweraar, hertog van Normandië en 'n vasaal van die koning van Frankryk die koninkryk van Engeland in beslag neem.
Dit is bekend dat Thibaud Payen die bevelvoerder in die kasteel van Gisors van die hertogte van Normandië was. Hy staan ​​bekend as die Lord of Gisors, die naam word aan sy nageslag oorgedra.
William, koning van Engeland, het die kasteel in 1097 deur Robert de Bellesme Payen gebou, en Thibaud was die Lord of Gisors voordat die kasteel gebou is. Thibaed Payen de Gisors het konflik aangegaan teen Henry I, koning van Engeland, en hertog van Normandië, wat hom van sy leefheid en al sy eerbewyse beroof het en dit in 1124, sy tweede seun, aan Hughes de Gisors oorgedra het.
Die kasteel dien as 'n versperring tussen die twee koning op die rivier wat Normandië skei. Die koning van Engeland het die kasteel deels met geld en deels met geweld van Lord Thibaud Payen gekry om langs daardie kant na Frankryk te kom.
In die konflik tussen die koning van Frankryk en die koning van Engeland is Lord Thibaud gevange geneem deur die koning van Frankryk, wat al sy lande en die vesting van Gisors in beslag geneem het.
Thibaud het uit die gevangenis gekoop, sy grond en vesting teruggekoop, maar die koning van Frankryk, jaloers op hierdie eiendom, het 'n ooreenkoms aangegaan met die koning van Engeland dat hy die een sou wees wat by die kasteel van Gisors sou aftree, en wat Thibaud sou moes deel. Die koning van Engeland het die 'OK' ('met gebede en dreigemente') van Thibaud gewen, maar die koning het dit vir homself gehou in plaas van om te deel.
Die koning van Frankryk is woedend en bestraf die koning van Engeland deur 'n ambassadeur.
Uiteindelik het almal erken dat die kasteel van Gisors aan Thibaud van Payen behoort, en teen 1110 of 1119 word Lord Thibaud van Gisors die hertog van die Normandië.
'N Uitsonderlike argitektoniese erfenis, 'n middeleeuse stad vol rykdom. geen twyfel! U is in Gisors, die hoofstad van die Norman Vexin. Die dinamiese stad is ryk aan sy strategiese posisie tussen Normandië, Picardië en Île-de-France en het baie skatte. Omring deur die ongerepte natuur, geniet die stad soveel valleie en 'n beboste gebied met waterliggame wat perfek bewaar bly, wat massief oor die stad styg. Dit is die Middeleeue wat Gisors 'n onontkombare plek maak vir ontmoetings tussen konings, hoewel die bestaan ​​daarvan uit die Gallo-Romeinse era dateer. Ekonomiese en kommersiële kruispad in die twaalfde eeu, die stad het 'n kasteel in die dertiende eeu. Hier volg avant-garde infrastruktuur vir die tyd as 'n hospitaal en 'n nuwe kerk. Die dorp word permanent. Dan, met verloop van tyd, het die nywerhede tot stand gekom, en ondanks die oorlogsbrekings, het die historiese erfenis daarvan behoue ​​gebly.
Die middestad, herinneringe aan die stad van weleer: Ondanks die omvang van die vernietiging wat veroorsaak is deur die bombardemente van Junie 1940, benewens die besoek van die kasteel, die kerk en die kapel Saint-Luc, aan die draai van die strate, Met 'n wandeling in die stad kan u nog steeds spore van die vorige lewens van die inwoners ontdek. Wenenstraat en die ou huise van die middestad. Die geskiedenis van die belangrikste winkelstraat in die 19de eeu, bekend as 'Grande Rue', het mettertyd in voorkoms en naam verander. Dit word nou 'rue de Vienne' genoem om die ondersteuning van die stad Isère aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog te herdenk. Alhoewel die ou stad gedeeltelik vernietig is, het die bombardemente die noordkant van die straat, wat nou baie vakwerkhuise huisves, gespaar. Gaan voort met die ontdekking van ou huise in die verlenging van die rue de Vienne deur die rue Cappeville, of die gang van Monarque, wat toegang tot die kasteel bied vanuit die middestad. As u die stad op 'n Vrydag of Sondag besoek, kan u ook die mark geniet wat elke week die hart van die stad dryf.
BOUCHARD I DE MONTMORENCY ca 940-ca 978 Getroud met HILDEGARDE DE BLOIS ca 948-997/
ITON DE GISORS ongeveer 949 tot 1004 Getroud met GISELBERTHE DE GOURNAY EN BRAY ca 950-ca 1011
As u 'n geskiedenisliefhebber is, is dit 'n eenvoudige besoek.
Dit is 'n baie historiese kasteel. Dit alleen maak dit 'n besoek waard vir enige geskiedenislesers. Die uitsig vanaf die kasteel oor die dakke van die stad was 'n foto waardig.
In 1097 laat William Rufus 'n erdeheuwel by Gisors oprig, bedek met 'n houttoring en palisade. Laasgenoemde is gou vervang deur 'n kliphouer en gordynmuur.
Henry II Plantagenet (1160-1189) omring die heuwel met 'n groot tweede omhulsel, beskerm deur agt torings.
Philip August verower die vesting in 1193 en voeg 'n barbican en 'n nuwe kasteel by.
Die binnehof van die kasteel is vandag 'n openbare park en kan dus gratis besoek word. Daar is egter nie 'n gids of inligtingspanele nie.
Mense met 'n opregte belangstelling word dus sterk aanbeveel om deel te neem aan een van die begeleide toere (ongeveer een uur) wat verskeie kere per dag gereël word. Hou egter in gedagte dat hierdie slegs die buitekant van die vesting dek.
Tans is die heuwel self, die kelders en die barbican buite perke weens werke. Geen mure of torings kan afgeskaal word nie. Geen woonkwartiere is bewaar nie.
Tog het die kennis, verstand en sjarme van die entoesiastiese gids ons besoek baie aangenaam gemaak. Sy verduidelik die geskiedenis van die webwerf, illustreer die evolusie van die Middeleeuse militêre argitektuur met behulp van die oorlewende strukture en eindig met 'n paar woorde oor die raaiselagtige skat van die tempelridders.
DRIE EEUE VAN ONGESKRYWE GESKIEDENIS
Ons webwerf gebruik koekies om die gebruikerservaring te verbeter. U kan u koekievoorkeure bestuur of ons privaatheidsbeleid raadpleeg
Funksionele koekies Koekies om u voorkeure rakende die gebruik van koekies te stoor.
Funksionele koekies van derde partye (dailymotion, youtube, vimeo, ens.)
Statistiekekoekies Koekies waarmee statistieke oor die gebruik van die webwerf via analytics versamel kan word, hierdie koekies word geanonimiseer en stoor nie u IP nie.
Welkom by die Château de Ferrand -webwerf
Deur hierdie webwerf te besoek, verklaar ek dat ek die wettige ouderdom is vir alkoholverbruik in my woonland.
met Clotilde DE NEUFCHATEL EN BRAY, De Neufchatel, gebore omstreeks 990, oorlede ongeveer 1010 ongeveer 20 jaar oud
Mathilde (de Roucy) ou Adelaide ou Maud De MONTMORENCY, De Montmorency ca 1008-ca 1085 Getroud metWilliam (Comte) de CORBEIL, ou Guillaume `Werlac 'de CORBEIL, (Guillaume Werleng)" Le Prudent ", Comte de Mortain, et d'Avranches, Comte de Corbeil, De Corbeil ca 1005-1067