Dag 2361-2384 – Anti-klimaks | Pixie se Pad
May 12, 2016 / nadinecvanstaden
drama, hoola-hoop, introspeksie, rollercoaster, vaarwel, wortels te anker
← Dag 2362-2366 – Toffie vir jou, Darling?
Dag 2385-2386 – Sommer net Saterdag →
14 thoughts on "Dag 2361-2384 – Anti-klimaks"
Met my eerste twee kinders was ek 'n tuisbly-ma en met Laatlam 'n werkende ma. Vandag is daar 'n dramatiese verskil russen my kinders. Ek glo vas dat die geborgenheid van 'n tuisbly-ma wat TYD vir haar kinders het, oneindig baie beteken – trouens, dat julle gesin behoue deur hierdie kronkelpad kon stap, is sekerlik in oorweldigende groot mate aan jou te danke!
Dankie Tannie Frannie, ek dink 'n groot deel van my besef dat ek 'n groot aandeel gehad het daarin dat ons redelik ongeskaad hierdeur gekom het. Ek weet dat ek nie noodwendig wil teruggaan na 'n beroep toe nie, maar ek wil graag iets konstruktiefs doen met my oggende, net meer van 'n balans he. 😉
Jy moet. Want eendag is jou kinders groot en het hul eie lewens en dan het jy net jouself. So tuisbly ma is alles goed en wel – maar vind ook iewers tyd NET vir jouself. Op watter manier ook al vir jou sin maak. Maar gee jouself tyd. Ook om nou eers te "settle" na al die stres.
Dankie – settle na die stres, dis ook belangrik, ek dink ek vergeet half daarvan ook 😉
Ja sug….. En so bly ons ook net hier.
Wel vir nou. Daar is sprake dat my man volgende jaar op 'n ander dorp gaan bly vir 'n nuwe projek, maar ons het besluit dat ek en die kinders net hier gaan bly waar ons nou is.
Hoe voel ek daaroor? Oor die UK ding is ek erg hartseer, ek het rerig uitgesien daarna. Oor die feit dat my man volgende jaar op 'n ander dorp gaan bly? Ek weet nie. Ek is vreesbevange, maar ook effens opgewonde. Ek het nog nooit nodig gehad om op my eie te bly en 100% onafhanklik te wees nie, ek sal baie graag wil sien of ek dit kan regkry. En gelukkig sal hy net so 2 ure weg wees, so dis darem nie weg weg nie?!
(Jammer vir die boek hier op jou blog!)
Deel van my was ook teleurgesteld, want daar sou soveel avonture gewees het vir ons as 'n familie. Snaaks genoeg het ek nie gesien dat dit permanent sou wees nie, en het ek gevoel dat ons wel ons pad sou terugvind hiernatoe. Manlief was vir omtrent 5 maande weg, en ek moes leer om baie dinge vir myself te doen. Dit was nie altyd maklik nie, maar dit was nogal "empowering". So maak die beste daarvan x
Dit was eintlik vir jou 'n baie sterkmakende ervaring,wat nou in 'n antiklimaks verander het.Dis hoekom jy nou voel of die dam onder jou uit is.Ek het ook soos Frannie,my kinders grootgemaak,was nog nooit spyt nie en vandag ly ek 'n vol lewe met baie afleiding en lekker dinge wat ek net vir myself doen!
Dit was beslis – ek het besef ek is sterker as wat ek besef het ek is, dit was nogal "empowering". Nou moet ek net weer daardie balans vind, en ek weet ek sal, ek is maar net ongeduldig.
Ek is sommer opgewonde… moet ek saam begin soek? Jy moet darem so geldjie ook uit die oggende maak?
Verseker, ek wil graag my eie geld maak, net om ook te voel ek maak nie net staat op my man nie. Ek het 'n artikel gelees oor 'n vrou wat meer geld maak met haar aanlynwinkel as wat sy maak met haar winkel self – sy verkoop gespesialiseerde "art supplies". So 'n aanlynwinkel is vir my nogal "exciting", maar ek het unieke produkte nodig. So help gerus dink!
Mens moet iets kry wat skaars is My sus se seun verkoop sulke elektroniese rekenaaronderdele en doen baie goed. Mens moet ook na klein verskaffers kyk want die groter besighede verkoop hulle eie goed. Wat van klere? Ek het ook 'n vriendin wat skoolklere verkoop? Kunsgoed is lekker maar mens kan dalk goedkoper die self koop
Ek weet ek weet! Wat van kunswerke Jy hoef net 'n paar kunstenaars te kry en dan verkoop jy hulle werk…
My bure is kunstenaars…. Ek sal hulle bietjie vra…. Ek het self ook 'n paar goedjies wat ek maak, so mens weet nooit nie.
Kaggelkakkies werk ook goed maar dan moet jy dit op skoue en markte verkoop en dan is mens elke Saterdag besig wat nie ideaal is nie