PressReader - Beeld: 2017-05-20 - Bou­wer Bosch sê eks­kuus
Bou­wer Bosch sê eks­kuus
Die TV-aan­bie­der en mu­si­kant Bou­wer Bosch het om ver­sko­ning ge­vra vir a­part­heid. In ’n vi­deo wat Bosch (33) op sy Fa­ce­book-blad ge­plaas het, vra hy P­hin­di­le Dhla­mi­ni, ’n vrou wat hy die vo­ri­ge dag ont­moet het, om ver­sko­ning vir wat in die a­part­heids­tyd ge­beur het en dat hy as wit mens daar­by baat ge­vind het.
“Dis iets wat ek al ’n ruk­kie op die hart het. Dit was ver­keerd en wat in daar­die dae ge­beur het, was ver­keerd en on­aan­vaar­baar.
“Wat van­dag om ons ge­beur, gaan oor die won­de van wat toe ge­beur het. Wat in Co­li­gny en El­do­ra­do Park ge­beur, is van die e­mo­si­o­ne­le won­de wat net op­ge­bou het en ont­plof.”
Bosch vra om ver­sko­ning vir die ge­brek­ki­ge on­der­rig­stel­sels van a­part­heid, as­ook die rol wat die kerk in a­part­heid ge­speel het.
“Ek is jam­mer dat ek by ’n stel­sel baat ge­vind het wat deur die ge­ne­ra­sie vóór my in­ge­stel is en, hoe­wel ek dit nie in­ge­stel het nie, het ek steeds daar­by baat ge­vind,” sê Bosch aan Dhla­mi­ni.
“Van ’n wit mens se per­spek­tief af is ek jam­mer dat ons nie ge­noeg doen om hier­die land te help ge­nees nie.”
Dhla­mi­ni loof Bosch vir sy dap­per­heid. “Ek aan­vaar – of eer­der, ek er­ken – jou ver­sko­ning, maar dit is nie jou skuld of jou plek om jam­mer te sê nie.
“Ons moet op­hou weg­hard­loop van ge­sprek­ke wat on­ge­mak­lik is.
“Ge­ne­sing kan kom as ons net kan ver­staan waar elk­een van ons van­daan kom deur er­va­rings te deel oor wat die om­stan­dig­he­de en die si­tu­a­sies was en hoe dit ons op ver­skil­len­de ma­nie­re ge­raak het.”
Bosch sê dit was nie ’n spe­si­fie­ke ge­leent­heid wat hom ge­noop het om die ge­spre­kreeks oor a­part­heid te be­gin nie, maar die nuus­ge­beu­re in Co­li­gny het hom baie laat dink en laat na­lees.
“Ons pluk nou die vrug­te van die soort saad wat lank ge­le­de ge­saai is. Daar is on­reg­ver­dig­heid en haat en seer ge­plant.”
Hy sê hy kon geen voor­beel­de vind van waar t­wee men­se van ver­skil­len­de ag­ter­gron­de ’n een-tot-een-ge­sprek oor a­part­heid voer nie.
“Ek wou die ge­sprek aan die gang kry om te wys dit kan ge­doen word.”
Bosch sê hy het ge­suk­kel om voor­beel­de te vind van waar men­se om ver­sko­ning ge­vra het bui­te die pro­ses van die Waar­heid-en-ver­soe­nings­kom­mis­sie.
Ter­wyl die hui­di­ge re­ge­ring ge­reeld die “ras­se­kaart” speel, hoor hy wit men­se ge­reeld sê hul­le het al ge­noeg jam­mer ge­sê wan­neer die on­der­werp van a­part­heid op­duik.
“As men­se dit vir my sê, wil ek hul­le vra: Wan­neer het jy al ooit jam­mer ge­sê?”
Bosch ver­staan dat sy ver­sko­ning dalk soos ar­ro­gan­sie kan lyk.
“Ek wou nie die dag red nie. Dit was nie my in­ten­sie om na­mens men­se te praat nie.
“Ek het ge­voel daar kort ’n stem in die mid­del, want in plaas van om heen en weer oor a­part­heid te praat ván me­kaar, het ek ge­voel kom ons praat net mét me­kaar.”