Die gebied om Koersk was tydens die Tweede Wêreldoorlog die toneel van ’n ommekeer in die stryd tussen Rusland en Duitsland met die Slag van Koersk, waartydens een van die grootste tenkgevegte in die geskiedenis daar plaasgevind het.
Koersk is oorspronklik as ’n fort op ’n heuwel gebou wat oor die vlaktes uitgekyk het. Die nedersetting was aan drie kante deur steil kranse en die Koer-, Toeskar- en Seimrivier omring. In die noorde was digte woude.
Die dorp het ontwikkel danksy sy voordelige ligging: Dit was geleë aan die kortste roete tussen die Krim en Moskou en die Krim en Kiëf. Nadat ’n brand Koersk in 1781 verwoes het, is ’n nuwe plan vir die dorp opgetrek waarin ’n mark die hart van die nedersetting sou uitmaak. Dit is op die sentrale plein, Rooiplein, opgerig. Kerke en skole is ook gebou.
Die oudste gebou in Koersk is die boonste kerk van die Drie-eenheid-klooster. Dit is ’n goeie voorbeeld van die oorgangstyl wat tipies is van die vroeë bewind van Pieter die Grote. Die stad se katedraal is tussen 1752 en 1778 in die Barokstyl gebou.
Naby die stad is die Sentrale Swartgrondnatuurreservaat, ’n groot deel van die steppe wat nog nooit omgeploeg is nie. Dit word vir verskeie navorsingsprojekte gebruik.