Wat as jý daagliks ŉ taxi moes gebruik?“Mense is baie keer moeilik oor taxi’s en kla as hul werkers laat kom as gevolg daarvan, maar dit is in die werklikheid die vervoer van die werkersklas van ons land.” Só sê Genevieve Vieira, mediaskakel vir Rada, die organisasie sonder winsbejag wat hom beywer om slagoffers van verkragting, mishandeling en die misbruik van alkohol en dwelms ŉ hupstoot in die lewe te gee. Rada loods maandeliks bewusmakingsveldtogte om die gewone mens in ander se skoene te plaas en om hulle perspektief oor ander te verander. Hawelose mense, bejaardes en mense wat dienste verskaf het reeds aandag geniet in dié veldtogte. Vandeesmaand fokus hulle op taxi’s en padwoede. “Die veldtog fokus op taxi-bestuurders, mense wat daagliks afhanklik is van openbare vervoer en kwessies wat lei tot padwoede. Rada se doel is om die stresvolle werksomstandighede van taxi-bestuurders ten toon te stel asook die onsekerhede van taxi-gebruikers,” skryf Rada in ŉ mediaverklaring. Rada se derde jaarlikse Taxi Dash het mense wat nie andersins taxi’s hoef te gebruik nie, uitgedaag om ŉ Amazing Race-styl roete te voltooi deur slegs van openbare vervoer gebruik te maak. “Dit was ŉ ervaring wat mense se oë oopgemaak het, en mense gelaat het met ŉ bietjie meer genade vir die mense met wie hulle die pad deel.” Vieira sê die uitdagendste deel van taxigebruik vir die deelnemers was hoeveel van die roete te voet aangepak moet word. “Baie mense besef nie dat taxi’s net sekere roetes ry, en dat gebruikers dan die res van die pad moet stap nie. So jy kan ŉ taxi iewers heen neem en dan maklik nog 10 km moet stap om by jou bestemming uit te kom.” “Dit het die deelnemers beslis laat sukkel. Hulle het baie meer gestap as wat hulle verwag het, maar dis onvermydelik as jy openbare vervoer gebruik,” sê sy. Vieira sê ŉ waardering vir wat mense het, is die grootste ding wat uit dié eksperiment kom. “Ons besef net dat almal nie in dieselfde bootjie as ons is nie. En dit forseer jou om jou perspektief te skuif en om ander na ander mense en hul struikelblokke te kyk.” “Ons wou mense laat stop en dink aan waardeur ander mense gaan, om geduldig met ander te wees en om nie net aan jou eie situasie te dink nie, maar ook aan dié van ander,” sê Vieira.