Baie vroue ervaar 'n verskeidenheid van fisiese en emosionele simptome voordat hulle menstrueer. hierdie premenstruele stres, ook algemeen bekend as PMS, word dikwels deur spanning of woede in hul verhoudings gemanifesteer. Party vroue mag so kwaad voel op hul maat as wat hulle wil laat hulle.
In 'n studie wat onlangs in die joernaal gepubliseer is PLoS ONE, het ons gevind dat 'n vrou se vennoot kan help om PMS simptome te verminder, eerder as om hulle te vererger. Ons studie het paartjies voorgestel, verminderde simptome van matig tot ernstig premenstruele simptome en verbeterde verhoudingstevredenheid.
Rondom 40% van die vroue rapporteer matige tot ernstige premenstruele stres in die drie tot vier dae voor hul tydperk. Die mees algemene simptome is prikkelbaarheid, woede en depressie, soms gepaard met moegheid, rugpyn en hoofpyne.
Hierdie simptome kom uit 'n kombinasie van hormonale veranderinge en lewensstres. Hul erns word beïnvloed deur die hanteringstrategieë vroue neem aan en hul verhoudingskonteks. Vroue wat premenstruele verandering erken, betrokke raak by selfversorging en om ondersteuning vra, is minder geneig Ergste premenstruele stres ervaar.
Wanneer ons vroue ondervra wat PMS ervaar, is dit algemeen om te hoor dat hulle ontevrede is deur elemente van hul verhouding - of dit nou die emosionele ondersteuning Hulle ontvang by die huis of die skottelgoed aan die einde van die dag in die wasbak.
Vir vroue wat ly aan matige tot ernstige premenstruele stres, kan hierdie probleme wees Laat vir drie weke prut van elke maand, wanneer hulle onderdruk of geïgnoreer kan word. Maar gedurende daardie een week, wanneer vroue meer sensitief voel of kwesbaar, dit kan alles te veel word.
Die oproerige woede en wrewel bereik uiteindelik kookpunt en vroue voel hulle is Nie meer in beheer nie. Dit kan lei tot beduidende nood en verhoudingspanning.
Hoe terapie help
Ons weet dit alreeds een-tot-een-terapie kan simptome van premenstruele stres verminder. Die fokus is daarop om die vrou te help om die oorsprong van haar simptome te verstaan ​​en te ontwikkel hanteringstrategieë. Dit kan insluit die neem van tyd-out vir selfversorging, die voorkoming van konflik, die uitdrukking van behoeftes vir ondersteuning en die vermindering van lewensstres.
Terwyl mediese behandeling, soos antidepressante SSRIs (selektiewe serotonien heropname-inhibeerders), kan gebruik word om vroue te help met premenstruele stres, sielkundige terapie is meer effektiewe in die lang termyn. Dit het ook werk in 'n selfhelp weergawe, waar vroue lees oor die hantering van PMS in 'n geskrewe handleiding, eerder as om met 'n terapeut te praat.
Terwyl die behandeling van premenstruele stres verband hou met verhoudingskwessies, is vennote oor die algemeen nie direk betrokke by die sessies nie. Dit is 'n ernstige versuim. Baie mans sê hulle verstaan ​​nie PMS. Hulle wil hul maat ondersteun, maar weet nie wat om te doen nie.
Ander kan hul vennote vermy as hulle simptome het, wat die vrou verwerp en laat voel die premenstruele stres erger.
Vroue in lesbiese verhoudings het groter premenstruele ondersteuning en begrip van hul lewensmaat aangemeld. Hierdie soort ondersteuning is geassosieer met verminderde simptome en verbeterde hantering. Manlike vennote wat ondersteunend is, kan dieselfde hê positiewe effek.
Paartjie terapie selfs beter
In ons jongste studie het ons die impak van een-tot-een en paartjie terapie vir premenstruele nood vergelyk met 'n beheergroep van mense op die waglys vir terapie. Die resultate dui aan dat paartjie-gebaseerde terapie die effektiefste was om verhoudings te verbeter en premenstruele nood te verlig.
Die studie, wat vir drie jaar geduur het, het 83-vroue betrokke wat gely het van matige tot ernstige PMS. Hulle is lukraak verdeel in drie groepe: 'n een-tot-een-terapie groep, 'n paartjie terapie groep en 'n waglys groep. Die meeste (95%) was in heteroseksuele verhoudings.
Vroue in die twee terapiegroepe het laer premenstruele simptome, emosionele reaksies en premenstruele nood aangedui, in vergelyking met die waglysbeheergroep. Dit bevestig dat terapie effektief is, ongeag die tipe.
Die vroue in die paartjie-terapiegroep het egter aansienlik beter gedragshanteringstrategieë gehad as dié in die een-tot-een-terapie- en waglysbeheergroepe. In die paartjie-terapiegroep het 58% van vroue meer selfversorging en coping aangemeld. Dit vergeleke met 26% in die een-tot-een en 9% in die waglysgroep.
Die meeste vroue in die paartjie-terapiegroep (57%) het 'n beter verhouding met hul lewensmaat gerapporteer. Dit is vergelyk met 26% in die een-tot-een terapie groep en 5% van die verbetering van die waglysverslaggewing.
In die paartjie-terapiegroep het 84% van vroue verhoogde vennootbewustheid en begrip van PMS gerapporteer, in vergelyking met 39% in die een-tot-een-terapeutgroep en 19% in die waglysgroep.
Mans kan deel wees van die oplossing
Na aanleiding van terapie sessies, rapporteer vroue hulle is minder geneig om "beheer verloor" wanneer hulle hul gevoelens uitdruk tydens tye van PMS. Hulle het die bewustheid van die potensiaal vir verhoudings konflik verhoog; beskryf verhoudingsspanning as minder problematies; en is meer geneig om te praat met hul maat oor PMS en vra vir ondersteuning.
Hierdie verbeterings was duidelik in beide terapeutiese groepe in ons studie. Dit suggereer dat selfs as vroue terapie sonder hul maat doen, dit steeds 'n positiewe impak kan hê. Die vroue sal steeds selfversorgings- en copingstrategieë leer, 'n beter begrip van PMS ontwikkel, en gaan huis toe en vertel hul maat oor die ervarings in terapie.
Die resultate van hierdie studie dui egter duidelik aan dat die grootste positiewe impak gesien word wanneer 'n vrou se vennoot ook deelneem aan die terapie sessies. So kan mans onheil voel deur te wees "Blameer" vir PMS. Maar hulle kan deel van die oplossing wees, eerder as die oorsaak van die probleem.
Jane Ussher, Professor van Vroue se Gesondheidsielkunde, Sentrum vir Gesondheidsnavorsing, Wes-Sydney Universiteit