Verken Papoea-Nieu-Guinee - World Tourism Portal
Wat om te sien. Beste besienswaardighede in Papoea-Guinee.
Wat om te doen in Papoea-Nieu-Guinee.
Amptelike toerismewebwerwe van Papua
Kyk na 'n video oor Papua
Verken Papoea-Nieu-Guinee, 'n eilandnasie in Oseanië, met sy vele stede om te besoek.
Port Moresby - die hoofstad met sy interessante dieretuine, die parlementsgebou, die museum en die algemeen Melanesische atmosfeer.
Alotau - die ontspanne hoofstad van die Milne Bay-provinsie en toegangspoort tot 'n paar fassinerende maar afgeleë eilande.
Goroka - 'n aantreklike hooglandstad met aangename klimaat en die jaarlikse Goroka Show. Sentrum van die land se koffiebedryf.
Lae - die land se tweede stad, die belangrikste kommersiële sentrum en poort na die Hoogland.
Hagen - die 'wild-wes' grensdorp in die Hoogland, wat u bekendstel aan die koel, skerp weer van die Hoogland en die kultuur van die Hoogland.
Madang - 'n pragtige stad met asemrowende vlermuise in die aand (dit is onwettig om hulle seer te maak), en selfs meer asemrowende duik.
Rabaul - die stad aan die voet van 'n aktiewe vulkaan wat ontruim en erg beskadig is deur 'n groot uitbarsting in 1994.
Vanimo - die grensdorp as u na die provinsie Papua in Indonesië wil reis. Gewilde surf bestemming.
Wewak - die poort na die Sepikrivier, waar u Sepik-kultuur, die rivier self en die uitgebreide houtsneewerk wat tipies van die streek is, kan beleef.
Kokoda Track - 'n ou roete oor die Owen Stanley Range wat veral bekend geword het vir sy deel in die Tweede Wêreldoorlog.
Louisiade Archipelago - 'n pragtige eilandgroep buite die pad; wêreldklas duik en seiljag hemel.
Trobriand-eilande - word deur die antropoloog, Malinowski, die 'Islands of Love' genoem.
Die fjorde van Papoea-Nieu-Guinee - 'n fassinerende natuurskoon, uitstekende duik en tapadoek van moerbeibas in die Tufi-omgewing.
Daar is bewyse van menslike nedersetting so lank gelede as 35,000 jaar in die huidige Papoea-Nieu-Guinee. Dit kom van 'n argeologiese terrein in Matenkupkum, net suid van Namatanai in die provinsie New Ireland. Ander argeologiese grawe op verskillende plekke in Nieu-Ierland het gereedskap en voedselreste wat 20,000 jaar terug dateer, ontdek.
Vir mense wat hier kan uitkom, is die ervaring onvergeetlik. Die ongelooflike natuurlike skoonheid is eenvoudig onbeskryflik. Die unieke flora en fauna bevat enorme uitstralings van buideldiere en voëls, waaronder die Raggiana-paradysvoël (die nasionale simbool) en verskeie soorte boomkangoeroes. Onaangeraakte koraalriwwe kompeteer met skouspelagtige wrakke vir die Tweede Wêreldoorlog om duikers se aandag, en die wêreldwye staptogte is nie beskikbaar nie.
Met 'n rowwe terrein, wantroue tussen die stam en uiteenlopende tale, was die huwelik tussen die volke tot onlangs baie beperk. Die liggaamlike en gesigsvoorkoms verskil grootliks in die land; van die wat amper kyk Polinesiese in sommige kusgebiede, deur die kort, veelsydige Highlanders, tot by die lang en standbeeldagtige mense van die omgewing rondom Rabaul in Nieu-Brittanje en die donker vel inwoners van Bougainville, wat amper uit Afrika kon kom.
Die sentrale hooglande van Papoea-Nieu-Guinee is eers tot die 1930's gekarteer en eers tot laat 1960's onder regeringsbeheer gebring. Gevolglik is die mense net so interessant soos die geografie, flora en fauna. Papoea-Nieu-Guinee is 'n plek wat homself dikwels bemark as 'die Laaste Onbekende' of 'n plek waar u 'Steentydse mense' nog kan vind.
Papoea-Nieu-Guinee is net suid van die ewenaar en het 'n tropiese klimaat. In die hooglande is die temperatuur egter baie koel. Die (baie) nat seisoen duur van ongeveer Desember tot Maart. Die beste maande vir trekking is Junie tot September.
Die land is aan die Pacific Ring of Fire geleë, op die punt van botsing van verskeie tektoniese plate. Daar is 'n aantal aktiewe vulkane, en uitbarstings kom gereeld voor. Aardbewings kom relatief gereeld voor, soms gepaard met tsoenami's.
Die land se geografie is uiteenlopend en op baie plekke buitengewoon ruwe. Die rug van die berge, die Hoogland van Nieu-Guinee, loop die lengte van die eiland Nieu-Guinee en vorm 'n bevolkte hooglandstreke wat meestal met tropiese reënwoud bedek is. Digte reënwoude kan in die laagland- en kusgebiede voorkom, asook in baie groot vleilandgebiede rondom die Sepik- en Fly-riviere. Hierdie terrein het die land moeilik gemaak om vervoerinfrastruktuur te ontwikkel. In sommige gebiede is vliegtuie die enigste manier van vervoer. Die hoogste piek is Mount Wilhelm op 4,509m (14,793 ft). Papoea-Nieu-Guinee word omring deur koraalriwwe wat fyn dopgehou word om dit te bewaar.
Die meeste buitelandse burgers wat Papoea-Nieu-Guinee wil binnekom, moet 'n visum kry.
Jacksons Internasionale Lughawe in Port Moresby is die land se belangrikste internasionale lughawe.
'N Huurmotor of motorfietshuur word vereis
Papoea-Nieu-Guinee is 'n vreemde plek as dit kom by reis. Die tropiese toestande, kwaai geografie en 'n gebrek aan regeringskapasiteit beteken dat daar baie min geplaveide paaie in die land is.
Met die uitsondering van 'n kort omvang van die pad wat dit met die onmiddellike agterland verbind en 'n pad wat u in staat stel om 'n paar uur die kus suidoos te volg, is daar geen belangrike paaie wat Port Moresby met nêrens anders verbind nie.
Die groot uitsondering hierop is die Highlands Highway, wat in Lae (die land se belangrikste hawe) begin en tot in die hooglande deur Goroka tot by Mt. Hagen met 'n vurk terug na die kus en Madang. Kort buite Mt. Hagen die pad vertak, met die suidelike lyn wat deur die suidelike hooglande na Tari gaan, terwyl die noordelike lyn deur die provinsie Enga loop en in Porgera eindig.
Verkeer beweeg aan die linkerkant. Padtekens is gebaseer op die Australiese standaard, en afstande word in kilometer gepos.
Lae, Madang, Goroka, Tari en Mount Hagen is almal met mekaar verbind deur 'n goeie snelweg. As 'n nuweling is dit waarskynlik raadsaam om hulp van die inwoners (bv. Hotelpersoneel) te kry. Die meeste dorpe het verskillende vertrekpunte
Met meer as 820 tale - 12% van die wêreld se totaal - wat in Papoea-Nieu-Guinee gepraat word, was dit redelik moeilik om almal met mekaar te laat praat.
Die Kokoda-roete is 'n 60-myl-roete wat begin in die Port Moresby-omgewing en na die Owen Stanley Range lei. Die roete is eers in die 1890's deur goudmynwerkers gebruik en is veral bekend as 'n historiese wêreldoorlog in die Tweede Wêreldoorlog, aangesien die Japannese Port Moresby daarmee probeer bereik het. Dit neem ongeveer vyf dae om hierdie baan te stap, wat heelwat op- en afdraandes tussen bergrifte en strome insluit.
Die Hooglandstreek bestaan ​​uit 'n lang string vrugbare valleie, elk geskei deur berge wat beteken dat die Hoogland uit baie verskillende stamstreke bestaan.
In die Chimbu (Simbu) Provinsie is die berg Wilhelm, die hoogste berg van Papoea-Nieu-Guinee (14,880 voet). Wilhelm is maklik om te klim; maar drie of vier dae word aanbeveel om toerusting toe te laat. Moenie dit self probeer nie. Plaaslike gidse is gereed om u te help met 'n redelike koste. Daar is uitsigte op die noord- en suidkus van Nieu-Guinea vanaf die piek. Die Wahgi-rivier in hierdie gebied word beskou as een van die beste vlotvaartbestemmings ter wêreld.
Madang is goed vir skubaduik op alle vlakke, en die koraalriwwe is die tuiste van 'n verskeidenheid skaars soorte kleurvolle visse. Daar is ook onderwaterwrakke van Japanse vegvliegtuie, met wapens en vrag ongeskonde. Daar is steeds vulkane vir trekkers wat nie ver van Madang af kan stap nie. Madang is 'n florerende gemeenskap wat bekend is vir sy tradisionele kunstenaars, duikgeleenthede van wêreldgehalte en die rykdom van die omliggende woude.
Verder wes kom jy by Wewak. Dit is die poort na die Sepikrivier-streek met 'n fassinerende kultuur wat anders is as dié van die Hoogland. Neem lang kanovaartjies teen die rivier en sy sytakke in om die indrukwekkende Haus Tambaran's te besoek. Die Krokodilfees (Pukpuk Show) vroeg in Augustus in Ambunti aan die Sepikrivier is 'n goeie en minder druk alternatief vir die Goroka- en Hagen-skoue.
Nieu-Brittanje. Hierdie eiland bied uitstekende swem en snorkel. Roetes in die omgewing is perfek vir dagstappe en staptogte deur die reënwoud. Daar is ook warm warmwaterbronne en borrelende moddergate in hierdie streek van die eiland. Die Baining-mense wat die noordoostelike deel van Nieu-Brittanje bewoon, is bekend daarvoor dat hulle vlugtige kunsvorme geskep het, miskien nie beter gedemonstreer as deur hul vuurdans nie. 'N Dramatiese en pragtig vervaardigde masker word vir die seremonie uit bas gemaak en onmiddellik daarna waardeloos weggegooi.
Goed in die verre ooste van die land, met 'n groot onbenutte toerismepotensiaal. Duik in wêreldklas, dramatiese trekke en Japannese oorblyfsels van die Tweede Wêreldoorlog is die belangrikste besienswaardighede. Bougainville is lank geïsoleer weens die konflik wat om sy oewers gewaai het. Hierdie ongerepte eilandparadys het van die grootste biodiversiteit in die streek, insluitend bo en in die water.
Trobriand Eilande. Die sogenaamde Islands of Love is bekend vir hul unieke kultuur.
Duik, met behulp van een van meer as 'n dosyn plaaslike skubaduikoperateurs. Die nasionale liggaam van die duikbedryf is 'n goeie beginpunt. Papoea-Nieu-Guinee het van die beste duik in tropiese rif oral in die woord.
Hierdie is 'n voëlkykende mekka met meer as 700 voëlsoorte, waaronder baie paradysvoëls. Bring beslis 'n paar ordentlike verkyker en vra in die dorpe vir 'n vrywilliger om u te help om die voëls te vind. 'N Fantastiese ervaring! Erfenisekspedisies voer reis deur PNG op 'n ekspedisie-skip met 'n voëlkenner / dosent aan boord wat as gids dien en voëlgeleenthede uitpak.
'N Ander gewilde aantrekkingskrag hier is trekking deur die berge, kusvlaktes en rollende voetheuwels van die Kokoda en ander roetes. Die Kokoda-baan lok elke jaar honderde wandelaars.
Visvang raak al hoe gewilder. Spesies sluit in swart marlyn, blou marlyn, seilvis, geel vin, Skipjack en dogtooth tuna en die reusagtige trevally. Mahi Mahi (Dolphin Fish), makriel en Wahoo. Die swart bas, wat 'n pond vir pond is, word beskou as die moeilikste vegvis in die wêreld.
Die gewildste aktiwiteite vir toeriste hier is feeste soos die The Sing-Sing-optredes by die jaarlikse Goroka en Mt. Hagen wys. Tydens hierdie shows is daar gewoonlik meer as vyftig ensembles wat opdaag. Die feeste is mededingend en die wen-ensemble word beloon deur die volgende jaar genooi te word om konserte by baie restaurante en hotelle te hou. Hierdie prag en kleurvolheid tydens die feeste van Nieu-Guinee is albei aangenaam om na toeriste te kyk en help die plaaslike bevolking finansieel.
In die gereelde sin is daar nie soveel inkopies nie. In die groot stede is daar 'n paar winkelsentrums en supermarkte. Andersins word die meeste inkopies gedoen in klein markte wat onreëlmatig gehou word. 'N Goeie plek om te besoek is die kunsvlytmark wat een keer per maand in Port Moresby oorkant Ela-strand in die parkeerterrein van die IEA TAFE College aangebied word. Daar is dit moontlik om handwerk te koop van elke landstreek. Alhoewel dit effens duurder is as in die dorpe, is die pryse baie billik. Om te gil is nie 'n aanvaarde gewoonte nie, 'n mens kan 'n bietjie koggel, maar om die inwoners oormatig te doen, kan die inwoners vererg.
Die kos is grotendeels sonder speserye. 'N Tipiese manier van kook is 'n Mumu, 'n ondergrondse oond waarin vleis en groente, soos Kaukau (patats), gekook word. In bykans elke maaltyd is daar rys en 'n ander vorm van stysel.
In die lodges waar toeriste bly, is daar gewoonlik 'n mengsel tussen hierdie soort kos en 'n meer Westerse spyskaart.
Die wettige drank- / aankoopouderdom vir alkohol is 21. As gevolg van die hoë ouderdomsbeperking, het minderjarige drink 'n groot probleem geword.
Daar is handelsmerke van plaaslike bier. Die plaaslike brou, SP (kort vir Suid-Stille Oseaan) Lager, word deur Heineken besit. Biere en wyne word dikwels taamlik warm bedien as gevolg van 'n gebrek aan verkoeling in sekere gebiede. Alhoewel die watergehalte van plek tot plek (en in sommige gevalle van dag tot dag) verskil, is dit meestal die beste om by gebottelde water te hou, selfs in die boonste markhotelle. Alkohol is oral beskikbaar op 'n gelisensieerde perseel wat alkohol verkoop. Dit kan egter moeilik wees om alkohol in sommige afgesonderde gebiede te bekom as gevolg van vervoerprobleme.
Die dorpe is baie veilig, aangesien die inwoners jou as 'n eie een sal “aanneem”. Op baie plekke, as jy alleen is, sal iemand jou wil begelei na waarheen jy wil gaan, selfs al moet hulle uit hul pad gaan en jy het nie daarvoor gevra nie. Die meeste mense is baie vriendelik, nuuskierig en behulpsaam en dit is maklik om die slegte ouens van almal te vertel.
Die belangrikste is om op hoogte te bly van die situasie rakende die wet en orde op die plekke waar u van plan is.
Ten minste in die Hooglandstreek kan stamoorlog soms voorkom. Veral nasionale verkiesings kan vyandelikhede onder stamme veroorsaak. Die strydende groepe is hoofsaaklik op mekaar gerig, maar daar bestaan ​​'n atmosfeer van geweld. Ongelukkig is daar 'n groot aantal onwettige hoogaangedrewe wapens in die Hoogland wat gebruik kan word in stamoorlog. Dit is verstandig om weg te bly van oorlogsones en plekke met die onlangse oorlogsgeskiedenis.
Papoea-Nieu-Guinee is die tuiste van baie aktiewe vulkane, en verskeie van die gewildste trekke sluit in om naby een of meer van hierdie een te klim. Dit is verstandig om altyd na plaaslike advies en 'n gereelde kontrole van die vulkaniese aktiwiteitsverslag van die Smithsonian Institute te luister.
In die meeste streke is kraanwater onveilig om te drink.
Soos in baie Melanesiese kulture, is dit belangrik om mense met 'n vriendelike handdruk te groet. Wees egter bewus daarvan dat dit 'n teken is van respek om nie oogkontak te maak nie. Die gesig van hotelpersoneel wat u by die naam roep, u hand skud en na die vloer kyk, kan aanvanklik ongewoon lyk.
Digicel is verreweg die beter telekomverskaffer. 'N Nuwe voorafbetaalde SIM-kaart is maklik om aan te skaf en kan in enige oopgeslote telefoon gebruik word.
Kuk vroeë landbougrond