Deur Anze Datum gepubliseer: 6 April 2016 ♥2
Wanneer die kleure kouer word en die skadu’s
so diep dat die wind daarin val,
kom die tyd wat langer is as nooitverby.
Die binnehof van ‘n swetterjoel duiwe
leen hom tot spesmase, asof berge
frons op die horison van my gedagtes.
Die fyn varingswaai skryf teen die muur
elke dag in die skuiwende son
In elke verstand sy eie blik op God
en elke uitsig so toe soos ‘n luik.
het ons deur oop rame gesien
toe die mens, sy wêreld, sy God, één
Sal ons nog lank moet wag, nog baie lank
voor hierdie aarde nuut oor hierdie aarde bloei
en die toe luike oopspring
Deur Anze Datum gepubliseer: 5 April 2016 ♥2
*Johann debuteer in 1982 en ontvang ook die Ingrid Jonker prys in 1983
Hulle het in die luiperdnag ontmoet:
twee beblaarde visioene.
Die gesnaarde omhelsing
het vibreer soos oë vrees,
en ek, getuie van dié donkerspel,
was ‘n oomblik saam alleen gewees.
(Uit: Akwarelle van die dors, 1982)
Vir wie se verbeelding lê jy
gerangskik, bevrugbare blom,
wawydwakker soos ’n…
Drie uur smidags, ‘n bietjie voor afhoktyd
staan ons in twee rye, en word soos skape getel
daarna agter traliehek en staaldeur toegesluit
en droom ek alleen tot die môre in my sel
Soos soggens, die middag ook pap
maar dan styf met ‘n lepel vaal geel sop
dit met hom tot ons môre…
Ja, die hele…