Onwettige grondbesetting in Suid-Afrika is nie heeltemal nuut nie. In die betreklike onlangse geskiedenis het die land in verbystering toegekyk hoe die staat van die een vlak na die ander vlak en uiteindelik tot in die grondwetlike hof appelleer in die Modderklipsaak, na die staat reeds in die appèlhof deur die regters aangesê is om ‘n skikking buite die hof te beding en die saak daarvoor afgestaan het.
Klagtes van lakse polisie-optredes om die besettings hok te slaan word in bykans elke geval gehoor, en uiteindelik moet die eienaars hulle tot die howe wend vir duur uitsettingsbevele – so asof van die eienaar verwag word om eers sy aanspraak op sy eie grond in die howe te laat toets. Die ANC-jeugleier het volgens berigte tydens die optog vir ekonomiese vryheid in ‘n stadium alle nie-swart mense aangesê om hul tasse te pak en na die lande van hul herkoms terug te keer, sodat die grond, wat volgens hom van swart mense en veral die jeug gesteel sou wees, teruggeneem kan word. Die ironie is dat, volgens hierdie redenasie, hy self na iewers in Midde-Afrika moet versit, aangesien die Koi en San die oorspronklike inwoners van die land was.
Persepsieprobleme oor die land se geskiedenis versterk egter ongegronde opvattings. Die FAK het juis reeds met ‘n Afrikanergeskiedenisprojek begin om die ware geskiedenis van die land op ‘n webwerf, (www.afrikanergeskiedenis.co.za) , aan te bring. Die FAK wys daarop dat die weergawe van die geskiedenis wat nou in skole aangebied word onder sommige kenners as die haatgesiedenis bekend staan. Die spreekwoord lui immers, die geskiedenis word deur die oorwinnaar geskryf, en as die geskiedenis ook vertel dat die hede die gevolg van ‘n skikking is, en nie ‘n oorwinning was nie, word dit ook gewoon doodgeskree.