Vroeër, onder die Mongoolse Ryk se hegemonie oor Asië en die Pax Mongolica, het Europeërs vir lank 'n veilige deurgang op die Syroete na dele van Oos-Asië geniet, wat bronne van waardevolle goedere was. Met die val van Konstantinopel in die Ottomaanse Ryk in 1453, is die Syroete vir Christenhandelaars vanaf Europa gesluit.
In breë konteks het Columbus se verhaal nie soseer met 'n individu te doen nie, maar met hoe die Europeërs see toe gedwing is om die gewilde sy en speserye van die ooste weer te bekom. Portugal was op soek na 'n manier rondom Afrika, maar Columbus het 'n ander plan gehad.
3 Plekke wat na Christophorus Columbus genoem is
4 Die groot avontuur
5 'n Vergete held
Ontdekkingsreise[wysig | wysig bron]
Plekke wat na Christophorus Columbus genoem is[wysig | wysig bron]
Die groot avontuur[wysig | wysig bron]
Op die oggend van Vrydag, 3 Augustus 1492, het Columbus met drie skepe, die Santa Maria, die Nina en die Pinta, van die hawe Palos na die Kanariese Eilande vertrek. Die bemanning van 88 het hoofsaaklik bestaan uit bandiete en nie een van die drie skepies was juis seewaardig nie. Drie dae na hul vertrek het die Pinta sy stuur verloor, maar dit is op die Kanariese Eilande herstel. Columbus was nie maar net 'n dromer van mooi drome nie. Hy was 'n bekwame en 'n baie noukeurige seevaarder.
Dag na dag het hulle voortgeseil sonder om enigiets te sien. Dit was nie baie lank nie, of die bemanning het rusteloos begin word. Hoekom draai hulle dan nie terug nie? Die Italianer sou hulle na 'n gewisse dood lei. Maar tot dusver het hul vrese ongegrond geblyk te wees: geen vreemde monsters het nog uit die see gekom om die skepe te vernietig nie, en daar was geen teken van die verwoestende orkane en stormwinde wat hulle onder onstuimige see wou verswelg nie.
Op 'n oggend het 'n matroos in die uitkykpos op die Pinta geroep dat hy land sien. Ver teen die horison kon die manne 'n swart streep sien, maar dit het na 'n rukkie verdwyn. Die bygelowige bemanning het die ergste begin vrees, maar die kalm Columbus het verduidelik dat dit 'n wolkbank was. Hoewel die bemanning aanvanklik deur hierdie verduideliking gerusgestel was, het hulle steeds rusteloser geword. Hulle was nou al twee maande lank op die see en kon enige oomblik begin muit.
Columbus het geweet dat dit net 'n kwessie van tyd sou wees voordat dit gebeur en hulle die bevel van die skip oorneem. Hy het toe aan hulle 'n belofte gedoen: as hulle in die volgende drie dae geen land sien nie, sou hy terugdraai. Hierdie belofte was darem nie die wanhoopspoging wat dit moontlik kan lyk nie, want Columbus het die vorige dag 'n takkie met blomme daaraan op die water sien dryf en hy het geweet dat die land nie meer baie ver kon wees nie. Om twee-uur die oggend van 12 Oktober het die matroos in die uitkykpos van die Pinta skielik geskreeu: "Land! Land!" Columbus het op sy knieë geval en God gedank.
'n Vergete held[wysig | wysig bron]
Christophorus Colombus het geglo dat hy Indië en die Ooste bereik het, maar die land wat hulle bereik het, was in der waarheid een van die buitenste eilande van die Bahama-groep. Voor sy terugkeer na Europa het hy 'n hele aantal Wes-Indiese Eilande ontdek en ondersoek. Volgens sy eie berekeninge was die eilande deel van die Japanse Argipel, wat na sy mening sowat 5 000 km van Europa af was (hulle is in werklikheid meer as 16 000 km van Europa), en die doel van die res van sy vaart was om Japan te ontdek.
Hy het die noordelike kuste van Kuba en Hispaniola (die huidige Haïti) besoek, waar hy klein hoeveelhede alluviale goud gekry en goue voorwerpe van die inboorlinge geruil het. Maar aan die kus van Hispaniola het die ongeluk hulle getref toe die vlagskip, die Santa Maria, op die rotse loop en vergaan. Columbus het 'n groepie Spanjaarde op die eiland agtergelaat en besluit om na Spanje terug te keer. Hy is by sy tuiskoms soos 'n held verwelkom.
In September 1493 het hy weer weswaarts gevaar en die Wes-Indiese en ander eilande verken. Sy derde vaart (Mei 1498 tot Desember 1500) was rampspoedig. Hy het Trinidad en die vasteland van Suid-Amerika gesien, maar kon nie daarin slaag om die orde te handhaaf onder die koloniste wat hy vroeër op die eiland agtergelaat het nie en is as gevangene na Spanje terugvervoer. Hy is egter deur die koning begenadig en het kort daarna vir die laaste keer weswaarts gevaar. Op hierdie reis het hy St. Lucia en die kus van Honduras besoek. In 1504 het hy na Spanje teruggekeer, 'n siek man. Columbus is op 20 Mei 1506 in armoede in Valladolid oorlede, sonder om te besef dat hy die Nuwe Wêreld ontdek het. Tot aan die einde het hy geglo dat hy slegs 'n nuwe weg na Asië gevind het – vandaar die benaming Wes-Indiese Eilande.