... plek van die Goddelikes, die Koninklikes
Hoewel -oord die opsigtelike band tussen Taaloord, Ragna-oord en Sterre-oord is, is dié tussen Taal, Ragna en Sterre van veel groter en dieper betekenis. Daar bestaan vir my ’n onlosmaaklikheid tussen die heilige gegewenheid van Taal en die Allergoddelikheid wat ons daardeur bereik en deur wie ons bereik word vanuit die Sterrehemel as ons buite-aardse werklikheid.
Die Oudnoorse ragna- beteken ‘van die goddelikes’, ‘van die koninklikes’, synde die genetief-meervoud van regin ‘goddelikes’, ‘koninklikes’ (vgl. Latyn rēx en Sanskrit rājā) afgelei uit die Indo-Europese stamwoord reg- ‘om reg te rig, om te lei, om te regeer’ en ‘reg’ (b.nw.). Vergelyk Afrikaans reg waarvan die vorm en (laasgenoemde) betekenis presies met dié van die stamwoord ooreenstem.
Ragna is ook ’n toespeling op Afrikaans rag- in ragfyn ‘baie fyn, dun; so fyn soos ’n spinnerak; ragdun’ uit Nederlands rag ‘spinnerag’ uit ouer raghe, ragh.
Ragna is die kernbegrip in Ragnarok wat gedig is na ’n bykans onbeskryflike ervaring van goddelike Nabyheid:
ragnafyne gouddraad uit die Koningsrok
onvervreembaar sterk vervleg
tot die glinsterkinders van die Daeraad
se skitterrusting in die môredou
ondeurdringbaar diep vereg
as vry en waar en reg
12 Julie 2005
Dit is die weg na die Bron van Waarheid wat in Ragna-oord met woorde soekend gevolg word, welwetend hoe remmend menslike onvolkomenheid in hierdie proses kan wees.
Voorwoord – Rooswater
Taal besit die vloeibare vermoë om tot die ontvanklike te kom in boodskappe gevul met ’n skat van woorde, of met
’n ryke woordeskat, of woordeloos as gesuiwerde gedagtes in eenvoud.
Ons praat in hierdie opsig nie uit ons eie nie ... nie ons eie woorde nie, maar woorde wat innerlik tot ons kom om oorgedra te word wanneer die tyd vir oordrag ryp is.
Die klanke wat in Rooswater gebundel is, is besiel deur die wete dat ons almal binnekort weer ons Moedertaal sal praat ... en dat misverstand oor die inhoud van die boodskap dan nie langer moontlik sal wees nie.
uit u kelk pêrel ’n vroudruppel van die daeraad
maagdelik gesnoer as beurtsang in goddelike harmonie
klanke wentel uit die vrugbeginsel van u somer
diep ontvang om aan te gee in die aflos van die tyd
van die begin tot aan die einders van die ewigheid
die liefde vir wysheid, reg en vryheid
neem ek mee uit Immerwaard
as kosbare erfenis vir eie haard
dra die suiwer sieraad om my hals
skryf dit op die rosetafel van my hart
in die ryk bronnote van my moedertaal
en bewaar die vrug van u boom met my lewe
vir ryping in waarheid my lank reeds gegewe
my stralelamp tou moeisaam die skemering in
tot lig breek op die wenakker van my verheemde land
ek verkwik my met die koel rooswater uit u hand
en vloei met die hemelwater van die groot heelal
na die bron van u tuin in die oopte van die sterrehal
Kort voordrag gelewer ter geleentheid van die ORDE VAN DIE PEN-toekennings
aangebied deur Cordis Trust op 11 Oktober 2010 in die Pierneefteater, Pretoria
Die volgende gedagtes toespelend op die Orde van die Pen-benaming is aanleidend tot die gedig wat ek vir u gaan lees:
Om te behoort tot die groep van die Orde van die Skepping rus jou toe met die vryheid om dié goddelike taak waartoe jy ingestem het voordat jy mens geword het, hier na die beste van jou vermoë te volvoer, óf om van die ordelike riglyn af te wyk omdat die taak jou oorweldig of jy dit as te gering ag om ’n verskil te maak. Geen taak is egter te groot of te gering nie, geen opdrag van minder belang nie.
Om jou woorde en dade met goud te beklee, laat jou glansend soos ’n straal van die ewige Son. Sodoende deel jy vanuit jou leefruimte geestelike edelstof met diegene wat deur jou menswees aangeraak word. Soms voel dit egter of jy die Son nie kan sien nie, en vergeefs in die duisternis tas. Maar jóú twyfel verander geensins aan die teenwoordigheid van die lewegewende Son van wie jy ’n onvervreembare straal is nie.
Om te leer skryf met die Pen van die Lewe verg ’n leeftyd se oefening. Soms verdof die ink, of die pen voel of dit reeds leeg is, of ’n klad ontsier kosbare sinne, of enkele woorde se hartseer laat die omliggende letters vervloei tot onleesbaarheid. Om goue woorde van liefde en waarheid met jou lewenspen te skryf, laat jou boodskap egter magtig uitstyg bo en buite bereik van die tweesnydende, soms dodelike, aardse swaard.
Vervolgens die gedig wat ek in Julie vanjaar geskryf het:
vir oneindige tye is sy voorberei in u goddelike sfeer en ruimte
suiwer en rein op u wye vlak van geheiligde hemelse skoonheid
sontrillings, klanke en herinneringe getoonset as watersimfonie
deurdrenk haar stralewese met die heelal in volkome harmonie
half huiwerend gee sy die laaste treë tot by die Hemeltuin se hek
in haar hand ’n reistas sorgsaam ingepak met skeppingswoorde
aangevul met ryk en diep akkoorde fyn verwentel uit sterreweë
as borswering teen ’n latere kenteringsvaart op aardse stormseë
sy kyk vir laas terug om U en haar Vader vaarwel toe te wuif
gereed vir die alleentog so oneindig ver van haar Ouerhuis
mag sy met dié goddelike geleentheid aan haar gegun
haar taak volvoer soos sy geleer is aan die heel begin
sy neem geboorte op hierdie koue en afwysend-vreemde plek
volgens selgeheue plotseling van u Moederliefde weggeskéúr
snak verskrik na asem en probeer vergeefs na U terug te reik
maar selfs oorlaai met aardse liefde en deernis bly die binnepyn
ingegroef spiraal die weeklag in die sielespieël van haar oë
terwyl haar liggaamskrag verskraal en langsaam kwyn
toe in ’n droomgesig oorspoel U teenwoordigheid haar wese
trek haar binne die sirkel waarmee U haar sagglansend omarm
u bekende stem verplaas die hartseer van skeiding en verlange
met woorde wat haar heel, oneindig vertroos en bly verwarm
my dierbare kind, neem jou bed op en loop
oral waar jou werk op aarde jou sal noop
jy sal genoeg wysheid en moed en insig kry
om te vertel van God die Vader en van My
Ek is langs jou sonder dat jy my sien
Ek skenk jou die krag wat jy verdien
Ek hoor jou stem nog voor jy vra
Ek lei jou wyl my liefde jou dra
toe en nou en al die tye hierna
hoog uit die berge van ’n noorderpand
afgevoer deur die versweë gety van Adeland
en aangewas op die suidelikste suiderstrand
bruidjie in die omte van die franse hoek
in roomwit kroondrag geklee
met sag-blosende edel gelaat
sorgsaam aan die fynboshange uitgesoek
geberg in haar sierlike vrouewese
bewaar sy op trek die goddelike leuse
geruiker in lemoenbloeisel en roosknopblaar
liefderik gegerf vir haar kinderskaar
oor drakeberge en in bloedbevlekte dale
die gestrekte vlaktes van die vrye staat
die hoëveld en breë rand van die plato
as uitkyk oor die lae land deur God se oë
uit aarde met vernietigende vuur verskroei
ontkiem haar gelouterde vrug tot lewensgroen
om langsaam tot volle wasdom te bloei
getoets, getemper en met God versoen
sneeuwit en bergbruidjiemooi
vir die laaste Bruilofsfees getooi
afgly, struikel, tuimel, val
van skitterhal tot aardse bal
waar leeftye moeisaam waad
deur yswoestyne, eb en vloed
kwyn verdwyn verstil verlaat
moedig opwaarts strompel
stapsgewyse bly vergoed
ooggerig op die hoogste vlak
van die sirkelsfeerse sterrebak
kristalpilare begelei aan allerkant
kernversier met roos en vlerk en vroufiguur
gruis vertap tot deurskyn-poeierglas
gebrandskilder en glinsterpuur gewas
volg ek die weg tot waar U wag
van laagste trap tot by U Troon
betree vanuit die winterbuiteskag
die lenteroostuin van U dag
10-11 Julie 2008
JESUS DIE CHRISTUS
Hemelkind van Betlehem
drie wyse manne uit die ooste het u aankoms hier bemerk
met die stand van twee planete as ’n koningster gevlerk
die flonkerende hemelruim in goddelike resonans
het die grootse tyding verkondig met engelsang en dans
u suiwer boodskap van liefde en wysheid geskenk aan die aarde
het langsaam versand tot verbleikte woorde van vergete waarde
die troebel tydperk van die visse spoel nou uit op die waterdraerstrand
oop en skoon gewas deur ewige straledruppels uit God se hand
Hemelkind van Betlehem lank reeds op ons redding afgestem
werk mee met geheel die skepping om ons tot hemelkoers te tem
die elfde uur skyn neer op die weerkaatsing van ’n ewigheidsverbond
om die eenwording van die egte helftes tot volkomenheid af te rond
Jesus Christus ... afkomstig van de onsterffelijke goden
Publius Lentulus Landvoogd van Judea, heeft dit aan den Raad te Roomen, wanneer de faam van Jesus sig door de weereld begon te verspreijden over gesonden: dit zijn zijne woorden:
Daar leeft teegenwoordig een man in Judea, wiens naame is Jesus Christus, wien de barbaaren een Propheet agten, dog zijne eijgene navolgers aanbidden hem, als afkomstig van de onsterffelijke goden. Hij roept de dooden uijt de graaven te rugge, en geneest alle soorten van krankheeden met een woord, of met aanraaken. Hij is lang en wel geschaapen, van een aangenaame eerbiedige gedaante, zijn hair, van een onvergelijkelijke coleur hangt met aangenaame krullen beneeden zijn ooren, raakende op een bevallige wijse zijne schouders, in ’t midden gescheelt1 als die van Nazareth; zijn voorhoofd is breed en effen2, zijn kaaken sonder andere vlek als die van een beminnelijk rood, zijn neus en mond van een ongemeene3 aardigheijd4 geschaapen, zijn baard dik, hangende een duijm breed beneeden de kin, in ’t midden als een vork gescheijden, zijn oogen helder5a, b, klaar6 en lieflijk.
Hij bestraft met majesteijt, en geeft raad met mildheijd, zijnde zijn geheele gedrag soo wel in woorden als in daaden treffelijk en aandagtig. Geen mensch heeft hem ooijt sien lachen, maar meenigmaal weenen: Hij is bijsonder gemaatigt, seedig en wijs.
In ’t kort een man die om zijne uijtsteekende schoonheijd en goddelijke volmaaktheeden alle kinderen der menschen te booven gaat.
gescheelt = hoofhare geskei (paadjie)
effen = glad, sonder plooie
ongemeene = buitengewone
aardigheijd = bevallig van voorkoms of vorm
heldere ogen = wat sterk spieël, skitter (as kenmerk van gesondheid of verstand)
helder = (ten opsigte van tint) nie donker nie, lig
klaar = lewendigstralend
Die Meiring-dokumente: 1742-1785
Getranskribeer: Helena Liebenberg
Die volgende gegewens wat Gamaliël oor Jesus aangeteken het, onderskryf die Lentulusbrief en gee hierbenewens ook ’n beskrywing van Moeder Maria se voorkoms. Hierdie beskrywing word opgevolg deur Pontius Pilatus se brief oor Jesus:
The first source of evidence comes from The Archko Volume (or the Archaeological Writings of the Sanheidrim & Talmuds of the Judeans). These are the Official Documents made in These Courts in the days of Jesus Christ; translated by Drs. McIntosh and Twyman in 1887 of the Antiquarian Lodge, Genoa, Italy, From Manuscripts in Constantinople and the Records of the Senatorial Docket taken from the Vatican in Rome; Published by Keats Publishing (1975).
Chapter V - Gamaliel - Interview With Joseph And Mary And Others Concerning Jesus; The hagiographa or holy writings, found in the St. Sophia Mosque at Constantinople, made by Gamaliel, in the Talmuds of the Jews, 27 B.C. It seems Gamaliel was sent by the Sanhedrim to interrogate Joseph and Mary in regard to this child Jesus. Gamaliel is recorded as reporting:
I found Joseph and Mary in the land of Mecca. ...Joseph is a wood-workman. He is very tall. His hair looks as though it might have been dark auburn when young. His eyes are grey, Jesus, He is the picture of his mother, only He has not her smooth, round face. His hair is a little more golden than hers, though it is as much from sunburn as anything else. He is tall. His visage is thin and of a swarthy complexion, though this is from exposure. His eyes are large and soft blue, the lashes are long and his eyebrows are large.
The Archo Volume, further records a description of Jesus Christ in Chapter VIII - Valleus‘s Notes. — Acta Pilati, or Pilate 'A Report to Caesar of the Arrest, Trial, and Crucifixion of Jesus'.
Among the various rumors that came to my ears there was one in particular that attracted my attention. A young man, it was said, had appeared in Galilee preaching with a noble function a new law in the name of the God that had sent him. At first I was apprehensive that his design was to stir up the people against the Romans, but my fears were soon dispelled. Jesus of Nazareth spoke rather as a friend of the Romans than of the Judeans. One day in passing by the place of Siloe, where there was a great concourse of people, I observed in the midst of the group a young man who was leaning against a tree, calmly addressing the multitude. I was told it was Jesus. This I could have easily suspected, so great was the difference between him and those listening to him. His golden-colored hair and beard gave to his appearance a celestial aspect. He appeared to be about thirty years of age. Never had I seen a sweeter or more serene countenance.
Michelangelo Buanorotti se "Pietà" (Sistynse Kapel, Vatikaan, Rome)
Van Veen, P.A.F. en N. van der Sijs. 1997. Etymologisch Woordenboek. Van Dale Lexicologie. Utrecht/Antwerpen.
Watermeyer, G.A. 1954. Atlantis or The Crying of the Waters. Morford & Field, Johannesburg.
Watermeyer, G.A. “Miljoene sal in sondvloed sterf”, Die Brandwag Vrydag, 23 Julie 1954.
Wêreldfokus 16. Ensiklopedie Afrikana (Edms.) Bpk. 1979. N.V. Uitgeversmaatschappij Elsevier. Amsterdam.
Harmonie – sleutel van die Skepping
(Grepe uit: Die Millennium, 1918)
Een wonder-skone Tempel verrees voor mijn verrukte blik – een absoluut natuurlike werk volmaakt in eenvoud – gebouwd van ongehouwe rotssteen, onafgemaakt van binne en van buite.
Die dak was gedeeltelik ope onder die onmetelike asuur van die Suid Afrikaanse hemel, en die gebouw was een volmaakte ronde, ten teken van die onverbroke eenheid, terwijl daar in die rotsagtige klowe, fijne varen, en sagte mos genesteld was, en die statige boom-varen sijn gracieuse takke aan alle kante verhief. Koel, kalm en gewijd was die atmosfeer. Die stilte werd alleen gebroke door die vogelsang daar buite en die geluid van water-strome, die door vindingrijke mense in die rotsstene verborge was.
Die altaar was een meesterstuk van ruwe ongehouwde rots – en terwijl ik in bewondering keek, viel onwillekeurig van mijn lippe, die woorde,
“Ik het die Tempel al van tevore gesien!”
“Dit is die Tempel van Harmony! Gij hebt dit van tevore gesien – maar één keer, in uw skoonste droom. Wat tans voor u oge staat is maar een weerkaatsing van die hemelse gebouw, waarin gij uw lewe aan Mijn diens gewijd hebt, nog geen drie jaar gelede. Weet gij nog die droom van u in die nag van 14 Mei 1914? Dit was geen droom, geliefde! En die mystieke verskijnsel, die tans voor uw oge staat, is geen hallusinasie van die stoffelike sinne, maar is een ware beeld uit die sfere van die Hemel-rijk.
Sie, gij sult voor Mij te ‘Harmony’ een Tempel bouw op hierdie model!
Die woord, die meer dan enige ander in die menselike taal, omskrijf die Goddelik onomskrijftelike!
Harmonie is die Sleutel van die Skepping!
Harmony, die in sijn sewe letters elke Goddelike gawe bevat in Hemel en op aarde, uw ‘Harmony’ is voor iets groots geskape – Waarheid, Liefde, Trouw; Harmonie van Klank, Harmonie van vorm, lijn en kleur; geurige Harmonie, Harmonie van Tederheid en Ontferming, van Toewijding, Wijsheid, Krag; Goddelike Harmonie van Verdraagsaamheid, Lijdsaamheid, Eenheid, Hoop – die woord Harmonie, geliefde, draag in sigself die heilige betekenis van die verborge Skeppings-plan.
Harmonie is die wekroep van die nieuwe eeuw van Liefde en Regvaardigheid; Harmonie is die symfonie wat ruis door die Eeuwigheid; Harmonie is die magtig-oorweldigende hartstog van die God van Liefde.
En in Suid Afrika, meer dan in enig ander deel van die wereld, is daar gebrek aan Harmonie. Door die duisternis wat nou op hierdie land moet nederdaal, sal Harmonie gebore word; Harmonie sal verrijs uit die graf van vergete vijandigheid.
In lang-vervloge eeuwe was dit Harmonie wat voorbeskik was om te regeer oor die verdeelde harte van die mensdom – en dit was vir hierdie doel dat u geliefde ‘Harmony’ geskape, gekoesterd en ten slotte gered was in sijn geheel.
Sie, die Mag en Majesteit van God, swevende oor die Tempel van Harmonie! Sie, die Tempel van Harmonie, die vorm van een ster nemende – die Ster in die Ooste, die die koms van die Soon van God verkondig aan alle kreatuur! Die mystieke Lig daarvan oorstraal geheel Suid Afrika, en door Suid Afrika, word dit versprei tot die uiterste einde van die aarde.
Ik verlaat u nu maar Ik keer tot u weer in Mag en Majesteit, om met u en die uwe die aarde te bewandel in heerlikheid – op ‘Harmony’.
Op ‘Harmony’ vind ons elkander weer – vaarwel, wees sterk – blijf trouw – wees onverskrokke en standvastig in die vervulling van uw Taak.
Vaarwel, Ik kom terug – in Heerlikheid.” (hfst. 17, bl. 119-123)
Ons is die Mystieke Bouwers van Harmonie in Suid Afrika.
Meer intens reël dan enige aardse vereniging, is onse verborge Orde van Idealisme. Dit is geen nieuwe godsdiens, geen nieuwe sekte nie, waardoor die bande van gewoonte verbreek moet word. Ons stig geen nieuwe Kerk of godsdienstige genootskap nie.
Ons het geen bewijs van lidmaatskap, anders dan die wat in die Hemele geregistreer is. Ons betaal geen geldelike bijdrage. Daar is geen takke, geen bestuur, geen vergaderinge, geen aardse administrasie. Ons weet van geen ere-poste, waardoor die gewone afgunstige wrijving veroorsaak kan word nie.
Ons vorm een Mystiek Verbond, een geheime orde van manne, vrouwe en kinders, die in die verborgenheid, voor God alleen, die plegtige gelofte sal doen dat hulle alles in hulle vermoge sal doen om, door gebed en rein-lewe, Suid Afrika, en door Suid Afrika, die ganse wereld, voorteberei vir die Wederkoms van die verlosser. Die lede, aan God alleen bekend, is voor God alleen verantwoordelik vir die wijse waarop hulle die genome eed bewaar.
Die Bouwers van Harmonie leg die heilige gelofte af van gehoorsaamheid aan die Wil van God. Welke vorm die gehoorsaamheid sal neem, wat die pligte daaraan verbonde sal wees sal verskillend wees in die geval van iedereen van ons afsonderlik, naarmate ons die Stem van die Gewete kan hoor en verstaan.
Ons voer geen krijg teen die kwaad nie, maar hoop om die kwaad door die goede te oorwin; ons bekommer ons nie oor die bose woorde en dade en gedagte van ander mense nie, omdat ons daardoor meer vijandskap, meer teenstand sou verwek. Ons red waar ons kan, want dit is opbouwend; maar ons grijp nie in waar andere sondig nie, want dit is afbrekend – in strijd met onse eerste beginsels van harmonie. Ons vervang die kwaad eenvoudig met iets goeds. Waar sedes vernietig word door ontugt en bandeloosheid, daar herstel ons met onse reinheid; waar andere bedrieg met huigelarij, daar red ons met onse waarheid; waar andere die saad van verdeeldheid, verdrukking en haat uitstrooi, daar plant ons onse skoonste bloeme van eensgesindheid, troos, beskerming, liefde – Harmonie!
Ons vervang die wereldse genot en die holle vermakelikheid door die reine blijdskap, die diepe vreugde van die Diensbaarheid; ons laat die lig van ons kalmte skijn op die angswekkende gejaagdheid van ons tijd.
So sterk moet ons wees, so rein, dat ons die besoedelde atmosfeer van die wereld kan inadem, en dit weer gereinigd kan uitstuur. Want ons onttrek ons nie aan die wereld nie!
Suid Afrika is een parel in die oog van die Heer!
In Suid-Afrika sal die eerste grote wondere van die nieuwe Eeuw van Mystieke Openbaring geskied. Door Suid Afrika sal die wereld gedwing word om te glo dat die Wederkoms van die Saligmaker op hande is. (hfst. 21, bl. 143-145)
Johanna Brandt se boeke:
Het Concentratie Kamp van Irene
Uitgegee door die Hollands-Afrikaanse Uitgewers Maatskappij, Amsterdam, 1905
Die Kappie Kommando, of Boere Vrouwe in Geheime Dienst
Uitgegee door J.H. de Bussy, Amsterdam. Tweede druk 1915
The Petticoat Commando, or Boer Women in Secret Service. London: Mills & Boon, 1913
Die Millenium, een voorspelling. Bloemfontein, Eigenverlag 1918
Die smeltkroes. 1920
The Grape Cure. USA: Metaphysical Concepts, 1927. Kopiereg 1928
The Paraclete or Coming World Mother. World Copyright 1936