Wie is my teëparty? -- laat hom nader kom na My toe! jy, Isicamtho, taal van die outies wat notch. (ook genoem Iscamtho=’n vermenging van Zulu en Sotho wat gepraat was deur die AmaLaita Bende en gebruik was in die 1920’s) Volkse spraak en “praatpoësie” is nie sonder meer met mekaar te vereenselwig nie. Small, byvoorbeeld, staan vierkant binne die retoriese tradisie. In die Suid-Afrikaanse konteks het die paadjie van die Latynse fenestra nog ’n entjie via leenwoorde uit Afrikaans verder geloop en is die woord duidelik sigbaar in Noord-Sotho (fastêrê), Sesotho (fenstere), Swati (lifasitelo), Tsonga (fasitere/festere), Tswana (fensetere), Venda (fasitere), Xhosa (ifestile) en Zulu (ifasitela; tog word iwindi ook gebruik!). Niemandt (2013:174) stel: ''n Missionale lewe is om 'n dissipel te wees, en dit gaan hand aan hand met spiritualiteit.' 'n Missionale spiritualiteit is 'n geestelike bewussyn van God se teenwoordigheid en 'n lewe in die Triniteit. @ Helize: dankie, ek het jou artikel gisteraand gelees en baie insiggewend gevind (behalwe nou dat ek liggies moes frons oor die feit dat elegante denkers soos Adorno en Said bladsyruimte moet deel met daai ou Nazi kwaksalwer Jung… 😉 Maar dis ‘n geveggie vir ‘n ander dag!): ek gaan hierdie naweek Dolosse en Komas weer lees.