Jöns Jacob Berzelius was 'n toonaangewende organiese chemikus, gebore in Stockholm, Swede, op 20 Augustus 1779.
Hy was een van die stigterslede van moderne chemie en het nuwe fundamentele konsepte bekendgestel.
Hy was 'n dokter, onderwyser, apteker en plantkundige. Hy was die seun van 'n Lutherse predikant en skoolhoof van 'n laerskool. Toe Berzelius vier jaar oud was, is sy pa oorlede. Later trou sy ma met 'n ander Lutherse predikant. Na sy ma se dood het hy by 'n oom gaan woon. Het 'n baie swak kinderjare en adolessensie gehad.
In 1797 slaag hy 'n eksamen om medisyne aan die Uppsala Universiteit te studeer. Om finansiële redes het hy sy studies onderbreek en in chemie belanggestel. Hy was 'n aanhanger van Lavoisier se idees, en sy belangstelling in chemie het hom daartoe gelei om na Johan Afzelius te soek, wat hom later oor sy doktorale proefskrif geadviseer het.
Aangesien daar min kennis van chemie was, het die professor Berzelius destyds nie in die laboratorium laat werk nie. Hy het toe 'n kamer met 'n kaggel naby die Universiteit gehuur en 'n laboratorium daar geïmproviseer.
Gradueer in Geneeskunde in 1799. Doktorsgraad in Geneeskunde in 1802.
Hy het later elektrochemie studeer. Berzelius het finansiële probleme ondervind. Hy het hom met 'n welgestelde sakeman vereenselwig en die elektriese stroom bestudeer. Sy werke word nie deur die wetenskaplike gemeenskap van daardie tyd erken nie.
In 1806 was hy 'n uitstaller van chemie aan die Royal War Academy. Hy was professor in geneeskunde en farmasie.
Op 53 het hy afgetree en hom geheel en al aan chemie gewy. Hy begin sy studies oor gravimetrie en stoichiometrie.
Met die hulp van die regering het hy 'n laboratorium opgerig en 'n helper vir sy navorsing gehuur. Meer as 2000 verbindings is geanaliseer, atoomgewigte bepaal, en ontdek nuwe elemente soos selenium, torium, barium, silikon, cesium en ander. Sy werke is in 1812 gepubliseer. Hy bestudeer die dualistiese teorie van chemiese affiniteit, organiseer die name en simbole van verskillende chemiese elemente. Metodes vir gravimetriese en instrumentele analise ontwikkel. Hy het verskeie werke oor die onderwerp gepubliseer.
Dit het konsepte van chemiese katalise, isomerisme, allotropie, halogene en organiese radikale bekendgestel. Hy het 'n paar minerale geklassifiseer.
Berzelius vestig die aandag op die Duitse gemeenskap en baie wetenskaplikes van daardie tyd het in sy laboratorium gaan werk, waaronder Friedrich Wöhler.
As gevolg van slytasie, omdat hy hard gewerk het, het hy 'n jaar in Europa gereis. Met sy terugkeer is hy verkies tot permanente sekretaris van die Stockholm Akademie vir Wetenskappe.