Nie nét mooiDaar word gesê dat jy slegs ŉ ware petrolkop is indien jy al ŉ Alfa Romeo besit het. Ek is vas oortuig dat daar brandstof in my are vloei en dat ek ŉ ware petrolkop is – maar ek’t nog nooit ŉ Alfa besit nie. Ongelukkig het ek van hul beste jare gemis. Ek praat van die ou Giulia… en voertuie soos die GT Junior. Daai was Alfas; nie die voorwielaangedrewe onbetroubare buksies wat rondgerits het toe ek ŉ laaitie was nie. My ma het ŉ Alfa 1.5 Export gehad. ŉ Rooie. Dit was ŉ plaaslike weergawe van die Alfa Sud… blykbaar een van die beste buksies van die era wat hantering betref met sy bokserviersilinderenjin. Helaas, ek het nog nooit ŉ werklike liefde vir ŉ moderne Alfa aangeleer nie… tot nou. Dit, lesers, is Alfa Romeo se opgeknapte Giulia Velocé. Dié ding is pragtig. Die buiteproporsies is perfek vir my, en die sierwiele presies wat dit op ŉ Alfa moet wees met die sirkels. Met die vorige Giulia het die binneruim my effens koud gelaat, maar dit is heelwat beter in hierdie een. Daar is ŉ nuwe raakskerminligtingstelsel wat Apple CarPlay en Android Auto bied. Verder is die binneruim lekker luuks. Daar is pragtige Italiaanse leersitplekke en die bougehalte is verbasend goed. Nog ŉ item wat my opval, is die ratwisselingspane agter die stuurwiel. Dit is vas aan die stuurkolom en draai nie saam die stuurwiel nie. Dit is ook van aluminium gemaak en gee die perfekte kliek-geluid elke keer as jy ratte wissel. Die bestuursposisie is vir my nommerpas. Ek kan die stuurwiel ver uittrek, tot lekker naby my, en die stoel gemaklik laag stel. Op die pad toer die Giulia heerlik. Die 2.0‑viersilinderturbopetrolenjin bied 206 kW en 400 Nm. Die enjin is gepaard met ŉ 8-spoed ZF‑ outomatiese ratkas – beslis een van die beste in die bedryf aangesien die ratkas in ŉ magdom produkte – van BMW’s tot VW’s – gevind word. Van 0‑100 km/h neem ŉ blitsige 5,7 sekondes, en die Giulia sal 240 km/h haal voluit. Dit is egter op die pad waar die Alfa se sterkste eienskap na vore kom. Dit is sy ritgehalte en padhouvermoë. Die meeste motors se ritgehalte is deesdae onaanvaarbaar. Die goed ry eenvoudig heeltemal té hard. Ja, dit voorkom bakrol, en bied goeie klouvermoë, maar as Alfa dit perfek kan regkry, kan die res ook. Rakende veiligheid staan dié Italianer vir niemand terug nie. Daar is ses lugsakke, sluitweerremme, vastrap- en stabiliteitsbeheer, elektroniese remkragverspreiding, blindekolwaarskuwing, botsingswaarskuwing met noodremhulp – die lot. Dit is vir my aangenaam om die Giulia op te som. Die voertuig is so te sê perfek. Ja, ek sou graag die pragtige gebrul van hul 3.2 Busso V6 verkies het onder die kap, maar daai enjin is al stokoud en ŉ mens sal vind dat die nuwe 2.0‑viersilinder met sy turbo’s die V6 se alie sal skop! Afgesien van moontlike waardevermindering en betroubaarheid wat nog nie bekend is nie, is daar darem die gemoedsrus van Alfa-Romeo wat nou aan Stellantis behoort. Die Stellantis-groep het al wondere verrig in Suid-Afrika met Peugeot, Citroën en Opel; ek sit en wag op aandag om te sien hoe hulle met Alfa gaan toor. Die reeks lyk só: Die reeks word gedek deur ŉ 5 jaar/100 000 km‑waarborg en omvattende instandhoudingsplan. Ons sal weer tyd met die Giulia deurbring en hom dán met sy mededingers vergelyk.