Daniel Hugo se vertaling lees vlot, en n mens kry nooit die indruk dat hy die sleutel waarin die vertelling geskied, verloor nie. Daar is enkele (weliswaar baie subtiele) Nederlandse segswyses behou. Diegene met n mate van blootstelling aan Nederlanders sal weet dat hulle op baie spesifieke maniere reageer - moet jy dit alles uitvertaal? Ek glo nie. Ek glo nie jy kan nie. Die roman is immers tot in sy murg in n Nederlandse roman. Dit gaan nie net om die ruimte en karakters nie, maar om n Nederlandse w�reldbeskouing wat die deursnee-Afrikaanssprekende as anders sal ervaar.
Die verhaal kan soos volg saamgevat word: Tien jaar na die dood van sy vrou, Monica, kom Armin agter dat hy onmoontlik die pa van hul seun, Bo, kon wees. Nadat hy en sy nuwe minnares, Ellen, lank tevergeefs probeer het om n kind te h�, ondergaan hy n vrugbaarheidstoets en daar het jy dit: hy ly aan n soort genetiese afwyking wat hom so vrugbaar soos n klei-os maak. Die vraag waarom die hele intrige dus wentel, is: Wie het Bo by Monica verwek? Monica swyg letterlik soos die graf. Monica is dood.
Nie dat daar regtig n tekort aan kandidate is nie, want die sedelike norme wat in die verhaal betrek word, is redelik vrysinnig. Armin se verhouding met Ellen is eintlik n uitvloeisel van sy huwelik met Monica: hulle drietjies was n keer saam in die bed. Om die waarheid te s� is die liefde oor die algemeen op n redelik vrye grondslag bedryf.
Van Loon koppel die verspringende struktuur van die roman aan die wyse waarop hy (trouens mense oor die algemeen) stories vertel: Jy begin n verhaal, onthou dan iets anders wat mense moet weet, en onderbreek jou vertelling dan deur eers die agtergrondinligting te vertel. Natuurlik gebeur dit so in gesprekke, maar in n roman word dit doelbewus op n bepaalde manier georden. Hoe bou jy spanning en behou samehang? Daarin l� die kuns. Van Loon hanteer dit oor die algemeen baie goed. Soms verspring sy neweverhaaltjies n bietjie onbeteueld, en jy kry die indruk dat van die waarnemings n opstapeling is van inligting wat nie ter sake is nie. En as jy boonop nie werklik oortuig is van die beweegredes vir Armin se strewe nie, word dit n kwessie van koeitjies en kalfies.