Die Kruisiging – 2vis
Huis / Redding / Die Kruisiging
As elke Christen weet, Jesus vir ons sondes gesterf.
Na die val van die mens, die poorte na die hemel gesluit was, en daar was afstand geplaas tussen God en die mens. Daardie afstand kon slegs deur 'n offer gesluit deur iemand wat meer as net 'n man was, en Jesus, was ten volle God en ten volle mens.
Elke Christen weet ook dat Jesus gely, gekruisig, gesterf het en begrawe ... en op die derde dag, opgewek. Die omvang van lyding kan wees minder bekende, maar die dieptes van lyding wat Jesus gewillig verduur vir ons–ons almal–werklik wys ons die dieptes van Sy liefde.
Dat lyding geopenbaar in die merkwaardige studie van sy passie deur Pierre Barbet, 'n dokter by die Saint Joseph Hospitaal in Parys, wat uiteengesit in die boek, 'N Dokter by Golgota (Rooms-Katolieke Boeke, 1953).
Na bestudering van die besonderhede van die Evangelie rekord van 'n wetenskaplike perspektief, Barbet gerekonstrueer die gebeure van die Passie in gruwelike detail. Ons leer, byvoorbeeld, dat die "sweet van bloed,"of hæmatidrosis, wat Jesus gely het in die Tuin van Getsemane op die nag van sy arrestasie, bygedra het tot sy relatief vinnige dood aan die Kruis (in ongeveer drie ure). Volgens Barbet, hierdie abnormale toestand maak die vel "tender en pynlike, maak dit minder in staat om die en die houe wat dit gedurende die nag en tydens die volgende dag sal ontvang dra, reg op totdat die geseling en kruisiging " (p. 70).
Verder, Barbet toegeskryf die vlak van sensitiwiteit Jesus se pyn aan sy hoogs verfynde senuweestelsel. Blykbaar, "Individue wat fisiek van 'n meer verfynde tipe verduur [pyn] met die grootste geduld en in die algemeen sit 'n beter weerstand, onder die invloed van 'n meer moedige siel en fyner aanvoeling " (ibid.). En in die geval van Jesus, "Hy het 'n vaste wil om die pynlike gevolge van die uiterste mate verduur" (p. 71).
Verder, die liggaam beeld op die Heilige Kleed van Turyn nadat ontleed van 'n anatomiese oogpunt, Barbet die gevolgtrekking gekom dit was eg, 'n groot deel as gevolg van sy onverklaarbare afwyking van tradisionele artistieke uitbeeldings. " 'N vervalser,"Het hy geskryf, "Sou iewers of ander party flater wat hom sou verraai gemaak het. Hy sou nie weerspreek al artistieke tradisies met sulke hoogste onbetrokkenheid " (pp. 81-82).
nota: in 'n veel-gepubliseerde studie in 1988, monsters van die Kleed is koolstof gedateer 'n geruime tyd tussen 1260 en 1390, maar daar is prosedurele probleme met betrekking tot die toets, asook vrae oor die gevolge van 'n brand skade en ander besoedeling na die doek. saam, hierdie dui daarop dat die 1988 bevindings was per abuis.
Met inagneming van die getuienis van die beeld van die Kleed in die lig van die getuienis van die Skrif en tradisie, gelei Barbet om 'n paar pragtige ontdekkings. Byvoorbeeld, met betrekking tot geseling Ons Here se, hy berig: "Daar is baie van die punte van hierdie op die doodskleed. Hulle is versprei oor die hele liggaam, vanaf die skouers na die onderste deel van die bene. ... Altesaam het ek meer as getel 100, miskien 120 [waai]" (pp. 83, 84).
Van die kruisiging, Barbet verwys na 'n "ideale plek" genoem "Destot se ruimte," 'N oop area" in die middel van die bene van die polse,"Wat sou toelaat dat die bene te" opsy gestoot [deur die naels], maar [links] ongeskonde " (p. 102)-in hou met die deur St aangehaal profesie. John, "Nie 'n been sal gebreek" (sien Johannes, 20:36)."Is dit moontlik,"Aangevoer Barbet, "Wat opgelei lyfwag sou nie geweet het deur ondervinding van hierdie ideale plek vir die kruisiging van die hande ... ? Die antwoord is voor die hand liggend. En hierdie plek is presies waar die kleed wys vir ons die punt van die spyker, 'n plek waarvan geen smid enige idee of die vrymoedigheid het om dit voor te stel sou gehad het. … Wanneer [die mediaan senuwees] beseer en uitgestrek op die spykers in die uitgebreide arms, soos die snare van 'n viool op hul brug, hulle moet die mees verskriklike pyn "veroorsaak (pp. 104-105).