Maurice Harold Macmillan (Belgravia, 10 Februarie 1894 – Chelwood Gate, 29 Desember 1986) was ’n Britse staatsman en eerste minister.
10 Januarie 1957 – 18 Oktober 1963
20 Desember 1955 – 13 Januarie 1957
Staatsekretaris vir Buitelandse Sake
7 April 1955 – 20 Desember 1955
Staatsekretaris vir Verdediging
Minister van Behuising en Plaaslike Regering
30 Oktober 1953 – 19 Oktober 1954
Staatsekretaris van die Lugmag
25 Mei 1945 – 26 Julie 1945
Ministerresident in Noordwes-Afrika
30 Desember 1942 – 25 Mei 1945
Onderstaatsekretaris vir die Kolonies
4 Februarie 1942 – 30 Desember 1942
Parlementêre Sekretaris van die Ministerie van Toevoer
15 Mei 1940 – 4 Februarie 1942
LP vir Bromley
14 November 1945 – 16 Oktober 1964
LP vir Stockton-on-Tees
28 Oktober 1931 – 6 Julie 1945
30 Oktober 1924 – 31 Mei 1929
(1894-02-10)10 Februarie 1894
Belgravia, Middlesex, Engeland, Verenigde Koninkryk
29 Desember 1986 (op 92)
Chelwood Gate, Oos-Sussex, Engeland, Verenigde Koninkryk
Dorothy Cavendish (1920–1966)
Kerk van Engeland
Dr. Hendrik Verwoerd verwelkom sy Britse eweknie, Harold Macmillan, in Suid-Afrika op die D.F. Malanlughawe in Kaapstad. Macmillan het 'n opskudding veroorsaak met sy "Winde van Verandering"-toespraak.
Macmillan het aan Oxford studeer, maar sy studies onderbreek ten einde diens te doen in die Britse leër tydens die Eerste Wêreldoorlog. Hy het die rang van kaptein bereik en onder meer aan die Slag van die Somme deelgeneem. Ná die oorlog tree hy in diens by die uitgewery MacMillan Publishers, wat sy oupa opgerig het en waar hy direkteur was van 1920 tot 1940. Uit sy huwelik met lady Dorothy Cavendish is vier kinders gebore. Macmillan was 'n lid van die Konserwatiewe Party gewees en is as verteenwoordiger van dié party in 1924 tot lid van die Britse Laerhuis verkies. Hy bly ’n LP tot 1945, maar met ’n onderbreking tussen 1929 en 1931. Hy het vele ekonomiese studies geskryf waarin hy gereeld kritiek uitgespreek het teen die beleid van die Konserwatiewe regering. In 1940 word hy sekretaris van die minister van bevoorrading, in 1942 ondersekretaris van kolonies en in 1945 staatsekretaris van die Lugmag. In 1951 word hy minister van behuising, in 1954 minister van verdediging, in 1955 minister van buitelandse sake en later van finansies.
Op 10 Januarie 1957 volg hy sir Anthony Eden op as premier en word enkele weke later verkies tot partyvoorsitter. Onder sy leiding is die welvaartstaat verder uitgebou en vra sy land lidmaatskap aan van die Europese Ekonomiese Gemeenskap, voorloper van die Europese Unie. Die Verenigde Koninkryk se aansoek is afgekeur deur die toedoen van Frankryk se president Charles de Gaulle. Die Macmillan-regering het gesorg vir dekolonisasie in Afrika en Asië en die Verenigde Koninkryk se kernmag uitgebou. Op 18 Oktober 1963 moes Macmillan bedank weens die Profumo-voorval en sy swak gesondheid. Daarna was hy kanselier van Oxford en vanaf 1984 as lord Stockton lid van die Britse Hoërhuis, waar hy krities was jeens die beleid van eerste minister Margaret Thatcher.
Op 29 Desember 1986 is die eerste graaf van Stockton oorlede in sy plattelandse huis, Birch Grove, aan die rand van die Ashdown-woud by Chelwood Gate in Oos-Sussex. Thatcher het hom ná sy dood geloof as ’n baie groot patriot en gesê dat sy afkeur aan haar verkoop van die “familiesilwer” (staatsbates) nooit tussen hulle gekom het nie.
↑ (en) When Fisher resigned in 1961, Trushare.com, 17 Maart 1963, http://trushare.com/0122JLY05/JY05GAUST.htm, besoek op 29 Maart 2016
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Harold Macmillan.
1957–1963 Opgevolg deur
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Harold_Macmillan&oldid=2159394"
Last edited on 7 April 2020, at 11:35