Herodes – om uit eiewaan teen God te stry
"Mag die Naam van God altyd geprys word, Hy aan wie die wysheid en die mag behoort, Hy wat tye en omstandighede verander, wat konings afsit en konings aanstel, wat aan die wyse manne die wysheid gee en die verstand aan dié wat insig het, wat ondeurgrondelike en verborge dinge openbaar en wat weet wat in die duisternis is; by Hom is die lig." - Daniël 2:20-22.
'Op die vasgestelde dag het Herodes sy ampsklere aangetrek, op sy troon gaan sit en hulle toegespreek. Die mense het toe geskreeu: "Dit is 'n god wat praat, nie 'n mens nie!" Op daardie selfde oomblik het 'n engel van die Here hom getref, omdat hy nie die eer aan God gegee het nie. Herodes is deur wurms verteer, en het gesterwe.' - Handelinge 12:21-23.
Koning Herodes Agrippa I waarvan ons in Handelinge 12 lees, was die kleinseun van Herodes die Grote wat gedurende die geboorte van Jesus regeer het. Hy was ook die broerskind van Herodes Antipas wat Johannes die Doper laat onthoof het. Hy was net so genadeloos soos sy voorgangers. Hy het sy opvoeding aan die keiserlike hof in Rome ontvang en het Jesus en sy navolgers gehaat. Herodes wou sy magsposisie versterk en het alle middele aangewend om die guns van die volk te wen. Omdat die Jode teen die Christene gekant was, het hy die geleentheid aangegryp om sy posisie onder die Jode te versterk. Hy het die gemeentelede laat vang en hulle mishandel. Hy het vir Jakobus, die broer van Johannes doodgemaak. Dan lees ons verder: "Toe Herodes sien dat dit by die Jode byval vind, het hy nog verder gegaan en ook vir Petrus gevange laat neem. Dit het tydens die fees van die ongesuurde brood gebeur. " (Hand 12:3). Dit was gedurende Paasfees omdat daar weer baie Jode in Jerusalem teenwoordig was. In hierdie opsig was Herodes die werktuig van Satan om die lewe van die jong gemeente in die kiem te smoor.
Wat koning Herodes egter nie besef het nie, is dat hy nie teen mense geveg het nie, maar teen God self. En hierdeur het hy die oordeel oor homself gebring. Dit het vir hom gelyk asof alles in sy guns sou verloop. Hy het homself gesien as die geëerde koning van die Jode. Maar sy koningskap oor Juda sou net 3 jaar duur, vanaf 41 tot 44 nC. Die Romeins-Joodse geskiedskrywer, Flavius Josephus (37-100 nC), skryf soos volg hieroor: 'Toe Agrippa drie jaar oor die hele Judéa geheers het, het hy na die stad Cesaréa gegaan...(vgl Hand 12:18). Daar het hy 'n spele ter ere van Caesar gehou. Al die mense van aansien was daarheen uitgenooi. Op die tweede dag van die spele het hy 'n silwerkleed, met 'n uitsonderlike tekstuur, aangetrek. Hy het vroeg die oggend na die teater gegaan. Die silwer van sy kleed het die sonstrale só asemrowend weerkaats dat dit ontsag gewek het by die mense wat na hom gekyk het. Baie van hulle het uitgeroep dat hy 'n god is en het bygevoeg: "Wees ons barmhartig, want alhoewel ons u tot nou toe slegs as 'n mens verheerlik het, sal ons u van nou af eer as verhewe bo die sterflike." Die koning het hom dit laat welgeval. Maar kort daarna het hy opgekyk en 'n uil bokant hom op 'n tou sien sit. Hy het onmiddellik besef dat hierdie voël die boodskapper van slegte tyding was. Kort daarna het hy 'n verskriklike pyn in sy buik gekry. Hy het na sy vriende gekyk en gesê: "Ek, wie julle 'n god noem, is vandag beveel om hierdie lewe te verlaat; terwyl Voorsienigheid die leuenwoorde wat julle nou net gesê het, bestraf. Ek, wat deur julle as onsterflik beskou is, word nou deur die dood weggeneem. Maar ek is verplig om te aanvaar wat die Voorsienigheid aan my toebedeel het, soos dit God behaag....." Nadat hy dit gesê het, het die pyn hom oorweldig. Hy is na die paleis gehaas en die gerug is oral versprei dat hy gou sou sterf. Die menigte het hulle in rou geklee: mans, vroue en kinders, volgens die wet van hulle land, en hulle het God vir die herstel van die koning gesmeek. .... Na vyf dae van lyding het hy hierdie lewe verlaat, op vier en vyftig jarige ouderdom en in die sewende jaar van sy regering.... drie jaar onder Claudius Caesar waartydens hy Judea, Samaria en Cesarea by sy grondgebied gevoeg het. Die inkomste wat hy uit hulle ontvang het, was baie groot, nie minder nie as twaalf miljoen dragmas. Maar hy het ook groot bedrae van ander geleen, want hy was so spandabelrig dat sy uitgawes sy inkomste oorskry het, en sy vrygewigheid was onbeperk.' (Josephus, Antiquities 19.8.2 343-361).
'n Mens kan jouself nie teen God verset nie. Dit mag aanvanklik vir jou lyk asof alles goed gaan in jou lewe, maar jy moet jouself nie vergis nie. God se meule maal langsaam, maar dit maal seker. God ken sy tyd. By Cesaréa het dit vir Herodes gelyk asof hy die wêreld aan sy voete gehad het. Die Jode het hom geëer omdat hy die Kerk van Christus vervolg het. Maar dit is sinneloos om teen God op te staan. Die volgende aanhaling uit Job beskryf dit mooi: "Soos 'n koning wat aanval, storm swaarkry en lyding op hom af; dit oorweldig hom, want hy daag God uit en verset hom teen die Almagtige: in sy oormoed storm hy op God af met sy dik, sterk skild, met sy ronde, vet gesig en sy onderlyf dik van die vet. Hy sal in verwoeste stede moet woon, in onbewoonbare huise, huise wat dreig om bouvalle te word. Hy sal nie ryk bly nie, sy rykdom sal nie hou nie, sy besittings op die aarde sal nie meer word nie. Hy sal die dood nie vryspring nie" (Job 15:24-30).
Die kontras tussen Petrus en Herodes is baie duidelik. Toe Petrus aan die huis van Cornelius verskyn het, het Cornelius aan Petrus se voete neergeval en hom hulde bewys. Maar Petrus het gesê: "Staan op, ek is self net 'n mens soos jy" (Hand 10:25-26). Herodes het vir Petrus in die tronk gesit, maar Petrus word deur 'n engel van die Here bevry! Koning Herodes daarteenoor word deur 'n engel van die Here getref "omdat hy nie die eer aan God gegee het nie. Herodes is deur wurms verteer, en het gesterwe".
Geweldig is ook die kontras tussen die dood van Moses (sien vorige boodskap) en die dood van Herodes Agrippa I.