Die SD - Volke, nasies, gebeure - 2022
Die SD was die intelligensie-insamelingsliggaam van Nazi-Duitsland. Die SD was apart van die Gestapo, maar is waarskynlik nie so bekend soos sy teenstander om mag nie. Die SD het vir Sicherheltsdienst of Veiligheidsdiens gestaan.
Die SD is gelei deur Reinhard Heydrich. Die lede daarvan word beskou as die elite van die elite - professionele persone wat verantwoordelik was vir die veiligheid van die Derde Ryk. Die spesiale verantwoordelikheid van die SD was die veiligheid van Adolf Hitler en ander senior Nazi's. Die SD is in Maart 1934 gestig toe Himmler besluit het om sy eie veiligheidsdiens op te stel om teen die Gestapo te kompeteer - 'n organisasie wat hy nie alleen as hoof gehad het nie. Himmler het baie duidelike idees gehad oor die doel van die SD:
"Die SD sal die vyande van die nasionaal-sosialistiese konsep ontdek en dit sal deur die amptelike polisie-owerhede teenmaatreëls inisieer." In teorie was die SD onder beheer van Wilhelm Frick, Minister van Binnelandse Sake, maar min het getwyfel dat die regte meesters daaroor was was Himmler en Heydrich. Die SD het onder een titel talle polisiemagte bymekaargekom - KRIPO (die kriminele polisiemag), Schupos (die stedelike konstabulêr) en die Reich Central Security Office onder sommige.
SD-mans was bekend vir die metodiese manier waarop hulle gewerk het. Hulle het die bevolking in vyf kategorieë verdeel:
1. V-mans: mans wat vertrou kan word.
2. A-men: agente in die veld.
3. Z-men: informante.
4. H-mans: sekondêre informante.
5. U-mans: korrup en onbetroubaar
Die SD het groot mag. Dit kan homself by enige aspek van iemand se lewe betrek as hulle glo dat daardie persoon moontlik 'n 'vyand van die staat' is. Verslae is op plaaslike vlak gehou. Sommige hiervan het die oorlog oorleef en toon net hoe uitgebrei die SD se stelsel van informante was. Verslae is ook na die sentrale kantoor in Berlyn gestuur as daar gevoel word dat die betrokke persoon belangrik genoeg was.
Die gemiddelde burger in Nazi-Duitsland het nie teen die SD teruggekom nie. Heydrich kon die verdagte onmiddellik in hegtenis neem en in hegtenis neem, en 'n paar is veilig uit die kloue van die SD. Een arrestasie was een ding. Die bewys van u onskuld was 'n ander. Die SD het gewerk op die veronderstelling dat 'n individu skuldig was totdat hy / sy haar onskuld kon bewys. Aangesien die SD al die nodige bewyse het en die betrokke persoon in die gevangenis of 'n konsentrasiekamp was, was dit byna onmoontlik om te doen.
Die SD was baie aktief tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit het weerstandbieders in die besette gebiede en die Jode wat weggesteek is, uitgejag. Een dokument / verslag wat oorleef het, toon dat die SD 'n weeshuis in Frankryk gedurende die oorlog gesluit het en dat 41 kinders in hegtenis geneem is.
Die SD is tydens die Nuremburg-verhore tot 'n kriminele organisasie verklaar. Daar is gevind dat bloot 'n lid van die SD 'n kriminele daad op sigself was.