Roetine ruk ons huis tot realiteit. Twintig oor sewe stoot my kar se neus deur die sekuriteitshek by die werk. Onmiddelike frons verskyn op gemartelde voorkop. Dit is soos my uniform deesdae. My naam word gebruik om programmeerders bang te maak, soos wat ek, as ma, die bergie man gebruik om my kinders die skrik op die lyf te jaag. Ek was eens op die tyd die jongste op die vloer, en ja.. die pop.. nou is ek die dik bedonderde vrou in die hoek op die 2de vloer… dit is ‘n ander storie vir ‘n ander dag.
​…… die kern van die storie: Moenie jou hand verspeel as jy geen MAG het om die situasie te verbeter nie.. dit kan dit dalk net slegter maak.