Hepatitis (lewerontsteking): vorms, simptome, terapie
Posted on Junie 9, 2019
Hepatitis is 'n ontsteking van die lewer. Dit kan veroorsaak word deur virusse, gifstowwe, medisyne of outo-immuun siektes. Dokters onderskei verskillende vorme van hepatitis afhangende van die oorsaak, duur en histologiese kenmerke. Lees meer oor simptome, oorsake en behandeling van lewerontsteking en hoe om hepatitis te voorkom!
Wat is hepatitis? 'N Ontsteking in die lewer wat akuut of chronies kan wees
vorms: Virale hepatitis (hepatitis A, B, C, D, E), gepaardgaande virale hepatitis, outo-immuun hepatitis
simptome: soms geen simptome nie; in ander gevalle, beduidende tot ernstige simptome soos naarheid, koors, pyn in die boonste buik en moontlik geelsug
veroorsaak: Virusse, gifstowwe (soos alkohol), medikasie, metaboliese siektes, outo-immuun prosesse
behandeling: afhangende van die oorsaak en erns van die siekte; bv Beskerming, ligte voedsel, onthouding van alkohol, medikasie, moontlik leweroorplanting
voorspel: Akute vorme genees gewoonlik vanself. Chroniese vorms kan die lewer permanent beskadig. Sirrose en lewerkanker is moontlike gevolge.
Vorme van hepatitis
Die term hepatitis beteken lewerontsteking. Maar dit is al klaar met die eenvoud. Die presiese aard van hepatitis kan net 'n bietjie meer vaag beantwoord word omdat daar verskillende vorme van die siekte is.
In die eerste plek kan die duur van hepatitis in twee vorms verdeel word:
akute hepatitis: duur minder as 'n halwe jaar
chroniese hepatitis: duur langer as ses maande, ontwikkel hoofsaaklik van hepatitis B, C en D.
Volgens die oorsaak kan u hepatitis verdeel:
Virale hepatitis: Hepatitis A-, B-, C-, D- of E-hepatitisvirusse (almal rapporteerbaar)
Virus gepaardgaande hepatitis: Lewerontsteking as 'n 'neweproduk' van 'n ander virussiekte (herpes, klierkoors)
Outo-immuun hepatitis: Lewerontsteking as gevolg van disfunksie van die immuunstelsel
Heel selde word hepatitis veroorsaak deur parasiete, swamme of bakterieë.
Hepatitis A word hoofsaaklik oorgedra fekaal-mondelingByvoorbeeld, oor drinkwater wat besmet is deur die ekskrement van pasiënte. Die infeksie kan ook verby wees kontak infeksie As pasiënte nie hul hande deeglik was nadat hulle badkamer toe is nie, kan hulle die virusse byvoorbeeld na deurknoppies, krane, eetgerei of handdoeke oordra. Van daar af kan die patogene die hande en uiteindelik die mondmukosa van gesonde mense bereik.
Soms is hepatitis A ook verby besmette voedsel (Seekos, ys, vrugte, ens.).
Na infeksie verloop 15 tot 50 dae voordat die eerste simptome verskyn (inkubasietydperk). Dit sluit nie-spesifieke simptome soos koors, naarheid of verlies van eetlus in. Later word vel en oogballe geel, die urine word donker en die ontlasting word lig, en dit kan 'n paar maande duur voordat die pasiënte herstel het. Hepatitis A-infeksie kan egter nie chronies word nie. Daarbenewens is 'n mens immuun teen hepatitis A-virus vir 'n lang tyd nadat hy die infeksie oorleef het.
Alles belangrik oor hierdie vorm van lewerontsteking kan in die artikel Hepatitis A gelees word.
Hepatitis B is een van die algemeenste virale hepatitis wêreldwyd. Die infeksie vind plaas via bloed en seksuele kontak (sperm, speeksel). Hepatitis B-virusse kan ook oorgedra word via ander liggaamsvloeistowwe soos trane, serebrospinale vloeistof (CSF), urine, maagsap en borsmelk. In die algemeen, veral mediese personeel, Dialysepatienen asook dwelmverslaafde (Spuit!) 'N Groot risiko vir infeksie.
Lewerontsteking van tipe B kan sowel akuut as chronies wees. Die eerste simptome verskyn gemiddeld twee tot vier maande na die infeksie.
Chroniese hepatitis B is wydverspreid. Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) ly ongeveer 240 miljoen mense wêreldwyd daaraan. As gevolg van chroniese lewerontsteking, kan 'n krimpende lewer (lewersirrose) en 'n kwaadaardige lewertumor (lewerkanker) ontwikkel.
U kan meer inligting oor hepatitis B in die teks Hepatits B kry.
Kenners skat dat ongeveer 71 miljoen mense wêreldwyd chroniese hepatitis C het. Die snellersvirusse kan in byna alle liggaamsvloeistowwe opgespoor word. Die infeksie sal egter voorkom word hoofsaaklik via bloed oorgedra, Die besmettingsrisiko is veral hoog met besmette eetgerei vir dwelmgebruik, maar ook met tatoeëring of Piercingwerkzeug. In ongeveer 30 persent van alle pasiënte met chroniese hepatitis C kan geen duidelike oordragweg gevind word nie.
Ongeveer tien persent van hepatitis C-pasiënte het terselfdertyd 'n infeksie met die hepatitis G-virus. Tot dusver is geen simptome bekend wat duidelik aan hierdie patogeen toegeken kan word nie. Daarbenewens is dit moeilik om hepatitis G-virusse op te spoor.
Die simptome van hepatitis C is gewoonlik lig en taamlik onspesifiek: diegene wat aangetas word, byvoorbeeld spier- en gewrigspyn, ligte koors, naarheid en afkeer van sekere kosse. Later kan donker urine, vergeling van die vel en oogballe (geelsug) en verkleurde ontlasting voorkom.
Chroniese hepatitis C duur voort gewoonlik jare lank kruipend en onopgemerk, Pasiënte het egter 'n redelike hoë risiko vir lewersirrose of lewerkanker.
Lees meer oor hierdie vorm van hepatitis in die artikel Hepatitis C.
Hepatitis D-virusse kan slegs vermenigvuldig met behulp van hepatitis B-virusse en 'n infeksie veroorsaak. Dit beteken dat 'n hepatitis D-infeksie slegs moontlik is by mense wat gelyktydig met hepatitis B besmet is of reeds 'n chroniese hepatitis B-infeksie het.
Gesamentlik lei hepatitis B en D dikwels tot ernstige chroniese hepatitis
Die hepatitis E-virus word hoofsaaklik in Asië en Afrika aangetref. Die siekte word hoofsaaklik deur drinkwater of voedsel oorgedra. 'N Mens-tot-mens-oordrag is baie skaars.
Hepatitis E is akuut en dikwels lig, soortgelyk aan hepatitis A. Die simptome word twee tot agt weke na infeksie opgemerk en is na ongeveer ses weke oplos.
Oor die algemeen is hepatitis E nie baie gevaarlik nie. Slegs by swanger vroue kan dit in seldsame gevalle ernstig wees en selfs dodelik eindig.
Lees alles wat belangrik is oor hierdie tipe hepatitis in die artikel Hepatitis E.
In teenstelling met die hepatitis-vorms wat hierbo genoem word, word outo-immuun hepatitis nie deur virusse veroorsaak nie, maar wel deur die immuunstelsel. Hierdie vorm van lewerontsteking is baie skaars. Die algemeenste voorkom outo-immuun hepatitis tussen die ouderdomme van 40 en 70 jaar. Die meeste pasiënte is vroulik.
Auto-immuun hepatitis is byna altyd chronies. Dikwels is daar lang of langer geen of nie-spesifieke simptome soos moegheid, verlies van eetlus, buik- en hoofpyn, sowel as naarheid en braking. In ernstige gevalle lei chroniese outo-immuun hepatitis tot sirrose – met die risiko van lewerversaking.
Die behandeling van outo-immuun hepatitis bestaan ​​uit die toediening van immuunonderdrukkers. Dit is medisyne wat die immuunstelsel onderdruk. In lewersirrose kan 'n leweroorplanting nodig wees.
Lees meer oor risikofaktore, simptome en progressie van siektes by Autoimmune Hepatitis.
Hepatitis simptome kan baie verskil. In sommige pasiënte is hepatitis ernstig. Ander, daarenteen, het geen simptome nie, en die siekte word slegs toevallig ontdek as gevolg van verhoogde lewerensieme. Soms, maar nie altyd nie, kom dit voor geelsug (geelsug), wat dikwels verkeerd is vir hepatitis.
Akute hepatitis: simptome
Die simptome van akute hepatitis is in die vroeë fase nie-spesifiek en sluit die volgende in:
Gewrigspier of spierpyn
verander reuksintuig en smaak
Na twee tot agt weke volg die geelsug fase, Die vergrote lewer veroorsaak drukpyn onder die regterboogboog. Die vel kan geel word, net soos die oogballe. Dit is omdat die galpigment bilirubien nie meer via die gal in die ingewande vrygestel word nie, maar in die bloed opgeneem word. As 'n deel daarvan via die niere uitgeskei word, word die urine donker. In teenstelling hiermee verloor die ontlasting sy tipiese kleur as gevolg van die bakteriële verwerking van bilirubien. Jeuk is ook 'n algemene simptoom. Dit ontstaan ​​omdat galsure in die vel ophoop.
die herstelfase (herstellingsoord) van akute hepatitis kan etlike weke tot maande duur. Gedurende hierdie tyd voel lyers soms swak, moeg en uitgeput.
Chroniese hepatitis: simptome
Chroniese hepatitis manifesteer in simptome soos
Drukpyn onder die regte boogboog
In ligte gevalle kan dit goed wees dat daar geen simptome is nie. Tipies is stootjies met vergrote lewer en geelsug. Daarbenewens kan die reël vir vroue gemis word. By mans kan die melkkliere (ginekomastie) vergroot, die testes word kleiner (testikulêre atrofie) en / of die hare op die buik en pubis is minder (kaal maag).
Hepatitis: oorsake en risikofaktore
In die oorgrote meerderheid van gevalle is hepatitis 'n virussiekte (virale hepatitis). Dit word hoofsaaklik veroorsaak deur hepatitisvirus A, B, C, D of E. Almal word in kennis gestel.
Soms kan ander virusse 'n gewoonlik mildere virale hepatitis veroorsaak. Dit geld byvoorbeeld vir die Epstein-Barr-virus (Pfeiffer se klierkoors), sitomegalovirus (CMV-infeksie), Coxsackie-virus en herpesvirusse. Dan praat dokters van een Virus gepaardgaande hepatitis.
Soms is lewerontsteking die gevolg van disregulering van die immuunstelsel (outo-immuun hepatitis).
Skaars is bakterieë soos Leptospira (leptospirose), Brucellen (brucellose) of Salmonella (salmonellose) asook parasiete (Oorsaaklike middel van amoebiese dysenterie en malaria) die oorsaak van hepatitis.
Op een giftige hepatitis aan die ander kant is alkohol gewoonlik die 'skuldige'. Dokters praat ook hier van een alkoholiese vetterige lewer hepatitis (Mediese Steatohepatitis, ASH). By diegene wat geraak word, beskadig die oormatige gebruik van alkohol die lewer. As gevolg hiervan versamel vet en ontsteking ontstaan. As alkohol verder verbruik word, kan lewersirrose ontwikkel.
Daar is ook 'n nie-alkoholiese vetterige lewerhepatitis (nie-alkoholiese steatohepatitis, NASH). Dit word byvoorbeeld veroorsaak deur vetsug of diabetes mellitus.
'N Oormaat lewerbeskadigende medisyne Parasetamol of sekere verdowingsgasse (byvoorbeeld halotaan) kan ook giftige hepatitis veroorsaak. Dieselfde geld gifstowwe soos dié van die knol-sampioen.
Chroniese hepatitis is die resultaat van bestaande akute hepatitis soos:
giftige hepatitis (veroorsaak deur sekere dwelms of alkohol)
'n (cholestatiese) lewersiekte wat veroorsaak word deur galverstopping, soos inflammasie in die binne- en buitenste galbuise (hoofsaaklik skleroserende cholangitis)
'n lewersiekte afkomstig van die interne galbuise (hoofsaaklik gal-sirrose)
Verder kan jy aangebore metaboliese siektes veroorsaak chroniese hepatitis. Dit sluit in die koperbergingsiekte (Wilson's siekte) en die ysterbergingsiekte (hemochromatosis).
In sommige gevalle kan die oorsaak van chroniese lewerontsteking nie meer betroubaar bewys word nie. Die dokter kan dan net raai.
Die vyf algemeenste vorme van virale hepatitis (tipe A, B, C, D en E) kan op verskillende maniere oorgedra word. Oor die algemeen is daar 'n verhoogde risiko vir hepatitis-infeksie in die volgende gevalle:
Dwelmverslaafdes wat die middel in die are inspuit en die spuit met mekaar deel
mediese personeel, wat gereeld in kontak kom met die besmette liggaamsuitskeiding van pasiënte (soos bloed)
Onbeskermde omgang, veral met seksuele maatjies wat gereeld verander
Mense wat deur middel van nie-steriele toestande deurboor is, deurboor ore, piercings of tatoeëring
Reisigers wat in swak higiëniese lande reis (veral hepatitis A)
Babas van moeders wat met hepatitis B of C besmet is (oordrag voor of tydens geboorte)
Bloedprodukte (skenkerbloed, bloedstollingsfaktore, ens.) Wat oorgedra word as 'n oortapping (aangesien die streng beheermaatreëls in Duitsland slegs selde 'n oordragweg vir hepatitis)
Dialise-pasiënte (indien die dialise-masjien voorheen by 'n hepatitis-pasiënt gebruik is en dan nie deeglik skoongemaak is soos voorgeskryf nie)
Hepatitis: ondersoeke en diagnose
As u lewerontsteking vermoed, moet u u huisdokter of internis besoek. Dit sal u eerste in 'n gedetailleerde gesprek wees Om mediese geskiedenis op te stel (Geskiedenis). Hy gee 'n gedetailleerde beskrywing van u simptome en vra navraag oor moontlike lewerskade-invloede. Moontlike vrae van die dokter kan wees:
Drink u alkohol? Indien wel, watter, hoeveel en hoe lank?
Het u voorwaardes soos diabetes mellitus of kanker?
Wat doen jy vir 'n bestaan? Is u in kontak met gifstowwe soos koolstoftetrachloried, vinielchloried of fosfor?
Neem u medikasie soos asetaminofen, tetrasiklien, metotreksaat, isoniasied, rifampisien of azathioprine?
Neem u dwelms?
Het u 'n bloedoortapping gekry?
Het u seksuele kontak gehad met maatjies wat gereeld verander?
Het die gesin metaboliese afwykings soos Wilson se siekte of a1-antitrypsien tekort?
Daarbenewens sal die dokter u vra of dit u s'n is gewig het op of af verander. Vertel hom ook as jy die afgelope tyd was verlies van eetlus ly of kry die Kleur u ontlasting en / of urine in het verander. 'N Belangrike wenk kan ook 'n verhoogde neiging tot bloeding wees. Dit kan byvoorbeeld veroorsaak word deur die lewer wat minder stollingsfaktore vorm as normaal as gevolg van siekte / besering.
Na die anamnese-onderhoud volg 'n fisiese ondersoek. Die dokter sal onder meer u maag skandeer. Daar is 'n drukpyn in die regter bolyf, dit dui op 'n moontlike lewersiekte. As u palpeer, kan die dokter ook bepaal of die lewer en / of milt vergroot is. Hy sal ook na tekens van geelsug kyk tydens die ondersoek.
Deur verskillende bloedwaardes te meet, kan die lewering van die lewer bepaal word. Lewerontsteking verhoog tipies lewerensieme GOT (AST) en GPT (ALT). In tegniese jargon word hierdie lewerensieme ook genoem transaminases.
Om te bepaal of dit 'n virale infeksie is, word die bloedmonster getoets vir teenliggaampies teen hepatitisvirusse (A, B, C, D en E) (hepatitis serologie). So dit is een indirekte hepatitis toets: Dit soek nie direk na die patogene van virale hepatitis nie, maar na spesifieke teenliggaampies wat die liggaam produseer in 'n infeksie met sulke middels. Die tipe teenliggaampie wat opgespoor is, dui ook aan hoe ver die lewerontsteking gevorder het.
Dit is ook moontlik 'n direkte hepatitis toetsDaarmee word gekyk of die genotipe van die verskillende hepatitisvirusse in die bloed van die pasiënt opgespoor kan word. Miskien is dit nodig om die klein genoom "brokkies" deur middel van die sg Polimerase kettingreaksie (PCR) voordat dit geïdentifiseer kan word.
Die vermoede van outo-immuun hepatitis kan bevestig word, indien dit tipies is in die bloed motor antilichamen gevind word, wat die lewerweefsel aanval.
'N Ultrasoniese scan kan die dokter help om die grootte en struktuur van die lewer te verstaan. In die geval van chroniese lewerontsteking, kan die studie ook aandui of die siekte gelei het tot die krimpende lewer (lewersirrose) of selfs tot lewerkanker.
Sirrose van die lewer en sy "voorloper" – die lewerfibrose – kan ook opgespoor word met 'n spesiale ultraklankondersoek – die sogenaamde elastografie.
Weefselmonster van die lewer
In die algemeen sal die dokter in lewersiekte gewoonlik 'n weefselmonster uit die lewer neem (lewerbiopsie) om dit in die laboratorium nader te laat ondersoek. Dus kan die vermoede van lewerontsteking uiteindelik uitgeklaar word. Op grond van die histologiese ondersoek van die weefselmonster kan 'n mens ook die graad van lewerontsteking beoordeel.
Hepatitis pasiënte moet geen alkohol nie verteer. Daarbenewens moet hulle (in oorleg met die dokter) Vermy lewerbeskadigende medikasie, Dit geld nie net as die hepatitis deur alkohol of medikasie veroorsaak word nie, maar in alle ander gevalle. Die afbreek van alkohol en medikasie vind plaas in die lewer en kan die ontstoke orgaan baie swaar belas. Dit kan die verloop van die siekte vererger.
Verdere behandeling met hepatitis hang af van die oorsaak, verloop en erns van die siekte.
In akute hepatitis moet pasiënte dit doen save, Miskien beveel die dokter dit selfs aan bedrus, Behalwe dit is ligte kos Dit is raadsaam, wat ryk is aan koolhidrate en min vet. 'N Spesiale dieet is nie nodig nie.
Soms genees akute hepatitis vanself. As dit nodig is, is simptomatiese maatreëls nuttig, soos pynstillers vir ernstige spier- en gewrigspyn of 'n middel teen naarheid en braking.
In sommige gevalle is hepatitis-behandeling in die hospitaal nodig.
In baie gevalle moet lewerontsteking egter wees spesifiek met medikasie behandel wees. Mense met chroniese hepatitis B of C kry byvoorbeeld antivirale middels. In outo-immuun lewerontsteking (outo-immuun hepatitis) word medisyne gebruik wat die immuunstelsel belemmer. Dit sluit kortisoon en azathioprine in.
Vir ernstige hepatitis kan 'n mens leweroorplanting nodig word. Dit is egter nie maklik om 'n geskikte skenkerorgel te vind nie.
Vir hepatitis B en C is dit belangrik om u gesin en seksmaat te deel oor die toestand. Dit kan dan ingeënt word om u nie te besmet nie.
Hepatitis: siekteverloop en prognose
'N Akute hepatitis genees gewoonlik weer vanself. As dit veroorsaak word deur medikasie of alkohol, help dit om die lewer te herstel deur dit te vermy. Die voorvereiste is dat die orgaan nie permanent beskadig word nie.
Veral met alkoholmisbruik en hepatitis C in die chroniese verloop, verhoog die risiko dat die lewer littekens is (lewersirrose) en permanent beskadig word. Lewerkanker (hepatocellular carcinoma = hepatocellular carcinoma) is ook 'n algemene komplikasie van chroniese hepatitis (veral tipe B). 'N Entstof kan hier effektief beskerm word.
Die belangrikste is vir die beskerming teen 'n virale hepatitis-infeksie higiëne en (vir hepatitisvirusse A en B) 'n entstof (sien hieronder).
Hepatitis A en E word hoofsaaklik deur besoedelde drinkwater en voedsel oorgedra. Let daarom op dat u versigtig is voedselhigiëneveral as u reis. Met kraanwater, ysblokkies, rou groente en seekos (veral mossels en oesters), moet u ekstra versigtig wees. Oor die algemeen moet u die duimreël volg in lande met 'n hoë risiko vir infeksie wanneer u eet: "Kook dit, skil dit of vergeet dit".
In Duitsland en ander geïndustrialiseerde lande word hepatitis E dikwels deur swak gekookte varkvleis of wildsvleis oorgedra. Daarom moet vleis altyd goed gekook word.
U kan 'n alkoholiese hepatitis siekte voorkom deur dit te neem Alkohol – indien enigiets – slegs baie matig geniet.
As u medikasie neem, vra u dokter of dit u lewer kan beskadig. Dit is moontlik 'n oorskakeling na een minder lewerbeskadigende preparate moontlik te maak.
Swaar vetsug en 'n dieet met 'n vet vet vet kan hepatitis bevorder. U moet dus na een gaan gesonde liggaamsgewig let op jouself om gebalanseerd te voed.
U kan ingeënt word teen hepatitis A en B. In China is 'n hepatitis E-entstof ook beskikbaar. Dit word nie in Europa toegelaat nie.
Die Ständige Impfkommission (STIKO) by die Robert Koch Instituut beveel die hepatitis A-entstof aan veral vir reisigers in streke met 'n groter risiko vir infeksie. Sulke streke kom oor baie tropiese lande, sowel as die Middellandse See en Oos-Europa. Mense met 'n hoë risiko vir infeksie moet ook teen hepatitis A ingeënt word. Dit sluit byvoorbeeld mediese personeel, rioolwerkers en mense met die hemofilie-hemofilie in wat bloedstollingsfaktore oordra.
Inenting teen hepatitis B is ook veral belangrik vir mense met 'n hoë risiko vir infeksie (soos mediese personeel). Die STIKO beveel ook inenting aan vir alle babas.
Lees meer oor die voordele en risiko's van sulke inentings en oor die moontlike vergoeding van koste deur die gesondheidsversekeringsmaatskappye in die artikel "Hepatitis-entstof".
Riglyn "Voorbehoeftes, diagnose en terapie van infeksie van hepatitis cvirus (HCV)" van die Duitse Vereniging vir Gastro-enterologie, spysverterings- en metaboliese siektes (2016)
Riglyn "Voorbehoefte, diagnose en terapie van hepatitis B-virusinfeksie" van die Duitse Vereniging vir Gastroenterologie, Spysverterings- en Metaboliese Siektes (2011)