Nefertiti, ek dink nie ‘n skrywer se seksuele orientasie is my saak nie. Ek dink ook nie dis relevant tot die beoordeling van wat iemand skryf nie. En as seksuele orientasie dan ter sprake kom, sien ek geen rede hoekom ‘n gay vrou noodwendig iets teen mans sal he nie. Ek hou van vrouens, maar het niks teen mans nie. Beter dus: lees wat sy skryf, reageer op die inhoud.
Gerrit, Jy vra dat ons op die inhoud moet reageer. My (baie) beskeie bydrae: Is die tyd vir hierdie post-modernistiese abrakadabra nie verby nie? Wat van die realistiese benadering wat aanvaar dat die vrou en die man gelykberegtig moet word en dat die boodskap in die samelewing tuisgebring moet word sonder die ideogiese snert wat aangevoer word. Baklei vir vroueregte en die vooroordele daarteen sonder om al die filosofiese snert van ‘n verbygane era by te sleep.
As Afrikanerman is ek net baie bly dat ek nie in Christi se stereotipe pas nie. En ek is seker baie Afrikanervroue is nie vasgevang in ‘n huis waar hulle deur hegemone mans regeer en misken word nie. Ek wil my indink dat indien Christi iets oor die Duitsers skryf die fokus net op hakekruise en sterfkampe sal wees. Sy skryf wel oor ‘n fliek, maar dit klink regtig uit haar skrywe asof die tema haar geval.
Dekadenise neem baie vorme aan, ook heteroseksuele vorme. Ek sien nie heeltemal die relevansie daarvan vir Christi se essay nie?
Ek dink nie mens kan ontken dat manlike hegemonie (as dit die regte woord is) in baie Afrikanergesinne voorkom nie – ek sien dit dikwels met my eie oe. Ek twyfel wel of dit meer algemeen by Afrikaners as by ander die geval is.
Ek het wel die fliek gesien en ek het gelees wat ‘n aantal ander daaroor sê. Ek sien daar is pryse aan die fliek toegeken en ek lees dat Christi en ander sê Skoonheid is briljant…. Ek is oortuig daarvan dat die feite bekend gemaak moet word, maar oor die “briljant” stem ek nie 100% saam nie.
Ek weet nie, aangesien ek die fliek nog nie gesien het nie, maar ek is tog bly jy lug hierdie kwessie, want in debatte oor “omstrede” kuns bly dit dikwels buite rekening. Die debat bly gewoonlik vassteek by die vraag of die uitbeelding akkuraat is, maar dit is nie die doel van kunswerke om feitelik akkuraat te wees nie. Belangriker is die vraag of die kunswerk slaag. Jy meen interessant genoeg dat dit waaroor die film handel akkuraat in die sin van werklikheidsgetrou is, maar jy wonder of dit nie beter gedoen kon gewees het nie.
Moet byvoeg, die Francois-karakter in Skoonheid het my so aangegryp in die laaste toneel waar ek die ontreddering, die weerloosheid in sy o”e kon raaksien.