Riana Scheepers het haar KKNK-rede (tydens Die Burger se lesingreeks) spesiaal vir LitNet verkort:
Om Afrika te skryf. In Afrikaans
Die verskyning van my kortverhaalbundel Feeks, en die gebeure van kort daarna toe ek deur n tydskrif afgedank is, het my diep laat dink oor my bestaan in hierdie land, oor my voortbestaan as mens en as skrywer in Afrikaans. Ek het dit nooit oorweeg om te emigreer nie, maar ek het agtergekom hoekom ek hier moet bly.
Almal in Suid-Afrika weet dat hierdie land van ons nie gemaak is vir sissies nie. As dit waar is vir die mense van hierdie land, is dit n n�g groter, en pynliker, realiteit vir die skrywers wat hier moet oorleef.
Afrika is nie n land vir swakkelinge nie. Maar Afrika is ook die land wat besing word as die plek waar daar altyd iets nuut en kreatief en opwindend gebeur. As jy toelaat dat hierdie land jou voedingsbron word, dan kan jy onuitputlik uit sy geil aarde leef. Hierdie wye en droewe land van ons het alles waarvan kunstenaars in ander w�relddele maar net kan droom.
Ek weet nie wat my toekoms as skrywer is nie. Dit bekommer my ook nie meer so baie nie. In die verlede het ek nogal arrogante uitsprake gemaak oor die toekoms van ons taal en ons land. Ek doen dit nie meer nie, want ek het vir myself n nuwe taak gestel.
Ek wil in hierdie land bly sodat ek kan voortgaan met my werk, om te skryf in die taal van my hart en my niere.
Ek wil op die senuweepunte van hierdie land leef, en weet dat ek n mens is. En ek wil dit in Afrikaans doen.
Dit is my taak om Afrika te skryf.