Die Kerkpad: September 2001 Die Nood van ons Volksbestaan
DIE NOOD VAN ONS VOLKSBESTAAN
Die tyd waarin ons lewe verg geloofsmoed en 'n sterk vertroue op die Here om staande te bly temidde van die golf van misdaad en geweld, die terreur wat uitgeoefen word en waarin talle blankes, ook van ons broeders en susters, op die een of ander wyse reeds getref is. Mens ry nie meer met 'n geruste hart op die paaie in ons land nie. 'n Motorkaping waartydens 'n menselewe nie ontsien word nie, kan dalk jou lot wees.
In die huise, of dit nou op die platteland of stedelik is, is jy nie meer veilig nie. Hulle kom letterlik soos diewe in die nag om te roof en te verkrag en in talle gevalle gaan dit gepaard met ernstige beserings, verminkings of moord. Daarom vereenselwig ons ons met aksies wat onderneem word om ons eie (blanke) mense te mobiliseer en om selfbeskerming te bewerkstellig en te bevorder.
Tog moet nie uit die oog verloor word nie dat ons in dit alles ons moet toevertrou aan die Here. Hy is ons hulp in alle nood en stryd. Daarom moet dit ook 'n saak van gebed wees om die Here te smeek vir uitkoms. Georganiseerde verootmoedigingsdienste is een kant van die saak. Maar as dit nie gepaard gaan met elke dag se persoonlike verhouding met God, die innige geloofsgemeenskap, huisgodsdiens en gebedsgemeenskap met God nie, dan word 'n georganiseerde verootmoedigingsdiens 'n holle klank. As die kerkdienste Sondags nie bygewoon word nie, as die bediening van die Woord in die samekomste van die gemeentes nie in ere gehou word nie, dan kan God sy se�n en bewarende hand oor ons land en volk ook terugtrek. Dit is, soos dit met Israel gegaan het. As die volk die Here verlaat en geen ag gee op sy gebooie nie, dan het die Here sy volk verlaat en het die vyande die oorhand oor hulle gekry.
In ons huidige omstandighede moet ons onsself toets en vra, dien ons as volk (Boere-Afrikaners) nog werklik die Here? Lewe ons soos Hy dit aan ons beveel en leer in sy Woord? Dit is werklik nodig om 'n ernstige oproep te doen aan ons volk wat besig is om sy geestelike anker en sy veerkrag en weerbaarheid te verloor. As ons om ons heen kyk dan ervaar ons hoe bitter min kennis van die Woord van die Here daar is. Ons bemerk dat daar in die algemeen maar weinig belangstelling bestaan vir Bybelstudie en verryking van kennis, aangaande ons huidige bestaan.
Daarom doen ons 'n beroep op die lesers van ons blad om die volk te motiveer en te mobiliseer tot geestelike weerbaarheid in 'n innige gemeenskap met God.
REDAKSIE EN ADMINISTRASIE
Graag wil ons op hierdie plek dankie s� vir die intekenare wat ons voorsien van fondse om met die werk van publikasie voort te kan gaan. Dit mag met dank aan die Here, vermeld word dat ons in die byna vyf jaar van die bestaan van ons blad nog nooit met 'n tekort van fondse te doen gehad het nie. Daar is enkele persone wat ons, son-der bekendstelling van hulle name, besonder wil bedank vir skenkings wat gedoen is. Danksy hulle rojale bydraes beskik ons oor 'n reserwefonds om te voorsien in koste vir die onderhoud en partykeer herstel van die elektroniese toerusting wat nodig is om die werk te kan verrig.
Ongelukkig is ons vir die plasing van ons blad op Internet, afhanklik van rekenaar-tegniese hulp. Broeder Nico van der Dussen hanteer dit tot dusver, maar het self ook 'n praktyk met 'n groot werksbelading, as gevolg waarvan die laaste uitgawe (Julie 2001) vandag (27 Augustus) nog nie geplaas is nie. Ons wil maar net hoop dat dit 'n uitsondering is en dat Die Kerkpad op ons webwerf redelik gou n� die fisiese verskyning gelees kan word. Dit lewer beslis resultate van oorsee af, in boodskappe wat ons as reaksie ontvang. Ons wil graag broeder Nico tog hartlik bedank vir die werk wat hy, tot hiertoe, belangeloos gelewer en hanteer het.
Ons ontvang so nou en dan ongevraag-de bydraes van ons lesers vir publisering. Ons gee graag gevolg daaraan. Soms moet dit egter oorstaan omdat ons geen ruimte daarvoor beskikbaar het nie. Soms moet daaroor besluit word dat dit nie in die belang van ons blad en sy lesers is om dit te plaas nie. Tog wil ons almal bedank vir hulle meelewe en belangstelling om 'n bydrae te lewer. Dit sluit elkeen wat, gevraagd of ongevraagd, 'n artikel of boodskap gelewer het.
Graag wil ons nog 'n maal di� lesers/intekenare wat nog nie hulle finansi�le bydrae vir die vierde en/of derde jaargang aangestuur het nie, versoek om dit te doen voordat netnou (DV Januarie 2002) die sesde jaargang van stapel gestuur word.
Ons wil nog eens die aandag vestig op die saak van Orania, die saak van broeders en susters, lidmate van die Gereformeerde Kerke, wat ons nie sommerso wil afskryf en buite verband plaas nie.
Dit is onder ons aandag gebring dat die lidmate van die sogenaamde ''inkomplete kerk'' te Orania, geweier het om die vereiste onderneming wat die kerkraad van die Gereformeerde Kerk Kimberley aan hulle gestel het te onderteken, as gevolg waarvan laasgenoemde kerkraad daarop gereageer het met die bevinding en besluit dat hulle ''buite kerkverband is en evangeliseer moet word''. Hierop het die Dordt-gemeenskap van Orania geantwoord met 'n gemotiveerde kennisgewing van hulle losmaking van die Kerk van Kimberley.
Tans word elke Sondag eredienste deur altwee groepe Gereformeerdes te Orania gehou, die Philipstowngroep word bedien deur die kerkraad van Kimberley en die voormalige Koffiefonteingroep, die Dordt-groep, in eie verantwoordelikheid onder die toesig van ouderlinge, ampsdraers wat eerder al volgens die re�l van die kerkorde bevestig is. Dat dit 'n ongewenste toestand betref waaraan so gou as moontlik 'n einde moet kom, is duidelik.
Om sake op 'n ordelike wyse te hanteer, het die Dordt-groep hom gewend tot die kerkraad van die gemeente Brits-Wes met die versoek om deur hulle aanvaar te word as verspreidwonende lidmate en as wyk te Orania pastorale bediening te ontvang. Di� versoek is in oorweging met die voorbehoud dat vereers 'n samespreking met die kerkraad van die Gereformeerde Kerk Kimberley daaroor gehou gaan word. Di� gesprek sal nog gedurende hierdie maand plaasvind. Daarna sal getrag word om altwee groepe in Orania te besoek en te probeer om hulle te versoen, sodat hopenlik binnekort op 'n ordelike wyse kerkstigting (een gemeente) kan plaasvind. Die kerkraad van Brits-Wes voel hom prinsipieel verplig en geroepe om die broeders en susters in Orania te behou as lid-mate van die GKSA en hulle te help in die nood waarin hulle verkeer.
As redaksie van Die Kerkpad wil ons graag die se�n van die HERE toebid vir almal wat in hierdie konfliksituasie betrokke geraak het, dat daar weer sigbare geloofseenheid en versoening mag kom, tot eer van sy groot en heilige Naam en tot vrede in Sy Kerk.
''Hoe goed is dit - 'n huis vol lieflikhede! - dat broeders woon in onverstoorb're vrede, ...'' (Psalm 133 - berymd)