Is die risiko vir miskraam oorerflik? - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeIs die risiko vir miskraam oorerflik?
'N Miskraam is 'n soort swangerskapverlies wat op sigself binne die eerste helfte van 'n swangerskap (die eerste 20 weke) voorkom. Die meeste kom voor gedurende die eerste trimester (die eerste 13 weke). Volgens die American Pregnancy Association kan 10% tot 25% van alle swangerskappe op miskraam beland.
Dit is teoreties moontlik dat 'n neiging tot miskrame oorerflik is en in gesinne hardloop, en 'n paar studies het voorgestel dat onverklaarbare herhaalde miskrame soms in gesinne kan voorkom. Dit is die moeite werd om u familiegeskiedenis te noem tydens u voorveronderstelling by u dokter. Dit beteken egter nie dat u risiko vir miskraam noodwendig hoër is as die gemiddelde nie.
Oorsake van herhaalde miskraam
Dokters vind 'n moontlike oorsaak by slegs die helfte van vroue wat herhaalde miskrame ondervind. Van die bekende oorsake word meestal nie deur gesinne deurgegee nie.
Navorsers is van mening dat die meerderheid miskrame die gevolg is van chromosomale probleme wat in die sperm of eier teenwoordig was tydens die bevrugting, en dit is gewoonlik die resultaat van ewekansige foute in seldeling tydens die vorming van die sperm of eier, eerder as enige toestand direk. van die moeder of pa se ouer geërf.
Soms kan daar by herhalende miskrame 'n asimptomatiese chromosomale afwyking voorkom, soos gebalanseerde translokasie wat 'n verhoogde neiging tot miskraam veroorsaak, en sulke toestande kan in gesinne loop en aan 'n kind deurgegee word. Tog is sulke afwykings slegs by ongeveer 5% van alle paartjies met herhaalde miskrame aanwesig, so as u nie seker is dat u moeder 'n translokasie of 'n ander chromosomale toestand het nie, is die kans goed dat u enige iets hoef te bekommer.
Met ander bekende herhalende miskraamoorsake, soos antifosfolipied-sindroom, is dit moontlik dat u 'n genetiese geneigdheid het om hierdie toestande te ontwikkel as u moeder dit het, maar hierdie probleme is gewoonlik nie streng geneties nie - met ander woorde, hulle is nie geneig nie om direk van ouer na kind oor te gaan. Daar is ook geen sterk bewyse wat daarop dui dat die voordele van die toetsing van hierdie toestande voor die eerste swangerskap voordelig is nie.
Ander faktore wat die risiko vir miskraam kan verhoog en nie oorerflik is nie, sluit in leefstylkeuses (soos die inname van groot hoeveelhede kafeïen, die gebruik van dwelms, rook, die eet van nie genoeg voedingsvolle kos nie, en blootstelling aan bestraling) en die ouderdom van die moeder.
Noem u familiegeskiedenis van miskrame aan u dokter voordat u probeer swanger raak, maar tensy u met sekerheid weet dat 'n chromosomale toestand gediagnoseer is, het u waarskynlik nie gevorderde toetse nodig nie. U kans op miskraam is waarskynlik nie hoër as die gemiddelde nie.
As u swanger raak, let op die algemene simptome van miskraam. Bel dadelik u dokter as u enige vaginale bloeding ondervind wat helderrooi of bruin is, krampe of rugpyn, die deurbring van weefsel deur die vagina, gewigsverlies en 'n afname in swangerskapsimptome (soos teer borste, moegheid, naarheid, gereelde urinering).