Scarlet koors is 'n akute aansteeklike siekte. Dit bevat ook 'n duidelike uitslag wat algemeen in die liggaam voorkom.
Skarlakenkoors word veroorsaak deur bakterieë (streptokokke). Bronne van infeksie sluit in beide pasiënte met skarlakenkoors self, en pasiënte met angina - die infeksie word deur lugdruppels oorgedra. Scarlet koors kom veral voor in die kinderjare.
As iemand een keer bloedrooi koors opgedoen het, ontwikkel hy lewenslange immuniteit teen hierdie siekte. Die inkubasietydperk vir skarlakenkoors wissel van een tot twaalf dae. (Die inkubasietydperk is die tyd vanaf die oomblik van infeksie totdat die eerste tekens van 'n siekte opgespoor word).
Die mangels is die poort na infeksie. Daarbenewens is dit die mangels wat die belangrikste teelaarde is vir die oorsaak van skarlakenkoors. Streptokokke lewer 'n toksien wat lei tot akute ontsteking van die vel - die boonste lae. Streptokokkatoksien kom in die bloedstroom en veroorsaak al die tekens van skarlakenkoors. Met skarlakenkoors het die mangels, sowel as die palatiese boog en uvula, 'n helderrooi kleur. Daarbenewens kan pustules op die mangels vorm. Dit alles is 'n kenmerkende kenmerk van skarlakenkoors - 'n manifestasie van skade aan die mondholte. Daar is 'n konsep van "frambose tong" - die tong met skarlakenkoors het 'n helderrooi kleur (versadiging word onder die invloed van gifstowwe). Purulente seer keel met skarlakenkoors is 'n algemene verskynsel, gepaard met ernstige pyn in die keel (veral as u sluk), 'n beduidende toename in liggaamstemperatuur en swelling van die limfknope.
Skarlakenkoors word deur lugdruppels oorgedra. Dit beteken dat u met hierdie siekte besmet kan raak deur te hoes, te nies en net met 'n skarlakenkoors te praat. Pasiënte as infeksiebronne hou die grootste gevaar in die eerste dae van die siekte. Streptokokke - die oorsaaklike middels van skarlakenkoors - kan die liggaam van die kind binnedring deur middel van die gebruik daarvan. Laasgenoemde kan geregte, speelgoed, kos insluit. En swak gewaste hande kan die patogeen help om in die liggaam in te kom. Boonop kan u besmet raak met skarlakenkoors van die draer van sy patogeen. Boonop kan so 'n persoon dikwels nie dink wat die draer is nie en dat dit met kontak met hom besmet kan word met skarlakenkoors (hy word immers self nie siek nie).
Rooi koors is een keer siek. Nadat hy 'n siekte gehad het, word 'n sterk immuniteit ontwikkel, wat die persoon teen die bloedrooi koors die res van sy lewe beskerm.
Scarlet koors is 'n verskriklike kindersiekte. Dit is baie eeue lank beskou (en dit was redelik logies), aangesien 'n groot aantal kinders gesterf het as gevolg van hierdie siekte. Dit was vir 'n lang tyd dat skarlakenkoors verwar is met masels of rubella (na Hippokrates kan hierdie verskynsel ongeveer 2000 jaar waargeneem word). Die simptome van skarlakenkoors is breedvoerig bestudeer en dienooreenkomstig eers in 1675 beskryf. Die krediet hiervoor behoort aan die dokter, wie se familienaam Sidenham is. Hy het hierdie siekte die naam gegee: 'skarlakenkoors', wat in Russies 'pers koors' beteken. Dit is van die woord "skarlaken" ("pers") dat die naam van die siekte, wat modern is, gevorm is - skarlakenkoors. Dit is nou nie meer moontlik om bloedrooi koors baie gevaarlik vir 'n kind te noem nie. In ons tyd is die aard van die voorkoms van skarlakenkoors uitgeklaar en die metodes om dit te behandel ontwikkel. Dit is egter ook onmoontlik om bloedrooi koors 'n eenvoudige siekte te noem - bloedrooi koors kan baie komplikasies oplewer. As gevolg van laasgenoemde, moet u onmiddellik 'n dokter raadpleeg as u simptome van bloedrooi koors opspoor. Skarlakenkoors kan as 'n kindersiekte beskou word, aangesien kinders oorwegend vatbaar is vir die ontwikkeling daarvan. Daar is ook gevalle waar volwassenes siek word met skarlakenkoors. Die rede hiervoor is hul gebrek aan immuniteit teen hierdie siekte.
Die begin van skarlakenkoors is akuut. Die temperatuur styg tot 38-39 ° C, gepaard met kouekoors. Tipiese tekens is hoofpyn, seer keel en algemene swakheid. 'N Oorvloedige uitslag onthul homself teen die einde van die eerste dag van siekte. Die gesig van 'n skarlakenkoors is baie kenmerkend - daar is 'n veluitslag (pienk) op die vel van die tempels en voorkop, die neus en ken is lig, en 'n helder bloos verskyn op die wange. Die kersekleurige lippe is veral 'opmerklik'. Die koors en uitslag van die pasiënt duur twee tot vier dae, waarna die temperatuur daal en die uitslag geleidelik verdwyn (die welstand van die kind kan verbeter, selfs sonder om medikasie te neem). Op die vyfde of sesde dag van skarlakenkoors begin die vel op die plek van die voormalige uitslag afskil (veral word afskilfering op die voetsole en palms uitgedruk. In hierdie gebiede kan die vel in hele lae afskil. Hierdie peeling duur twee tot drie weke. Vanaf die derde dag van die siekte neem skarlakenkoors in die bloed toe) die inhoud van eosinofiele Met 'n ernstige vorm van skarlakenkoors kan die teenoorgestelde verskynsel egter waargeneem word, dit wil sê 'n afname in die inhoud van eosinofiele en selfs die totale verdwyning daarvan.
'N Uitslag is 'n kenmerkende kenmerk van skarlakenkoors. Soos hierbo genoem, openbaar 'n oorvloedige uitslag homself teen die einde van die eerste dag van siekte. Op hierdie punt is dit gelokaliseer op die bolyf en aan die nek. Op die tweede dag word die uitslag egter al regdeur die liggaam waargeneem - slegs die plek rondom die neus en mond is daarvan vry. Dit is 'n oorvloedige punktata-uitslag - die grootte van elke vlek wissel van een tot twee millimeter, die mees intense uitslag is in die oksels sowel as op die elmboë. Die uitslag gaan dikwels gepaard met jeuk.
'N Kenmerkende kenmerk van skarlakenkoors is die vergroting van die limfknope. Die maksillêre limfknope neem grootliks toe. Dit kan regs en links op die hoek van die onderkaak gevoel word. As u ondersoek instel, is dit maklik om te sien dat hierdie limfkliere nie tussen mekaar en die vel versmelt is nie.
Skarlakenrooi koors kan komplikasies veroorsaak. Dit sluit hoofsaaklik ontsteking in die middeloor, rumatiek, ontsteking van die paranasale sinusse in. U moet weet dat selfs as skarlakenkoors sag is, dit ernstige komplikasies kan veroorsaak, wat vroeg en laat kan wees. Die vroeë komplikasies van skarlakenkoors sluit die verspreiding van infeksie na organe en weefsels in. As gevolg hiervan kan daar absesse vorm, ontsteking van die middeloor, ens. Kan ontwikkel.In erge skarlakenkoors kan 'n infeksie langs die versakkingskanaal in organe en weefsels van ver af beland. In hierdie geval kan purulente inflammasie ook daarin voorkom. Dit kan byvoorbeeld die ontsteking van die niere wees, die werking van die gifstof op hulle (sowel as op die hart) kan 'n ontwrigting van hul funksionering veroorsaak. Hierdie komplikasie kan toegeskryf word aan ernstige, daarom is 'n dokter se konsultasie nodig. Die verloop van die kursus is egter gewoonlik kort. Erge vorme van skarlakenkoors kan ook die bloedvate beskadig. Laasgenoemde lei dikwels tot die voorkoms van interne bloeding, waarvan die grootste gevaar die serebrale bloeding is. Allergieë is laatkomplikasies van hierdie siekte; sulke reaksies kan gewoonlik voorkom as gevolg van onbehoorlike behandeling van skarlakenkoors. Allergiese reaksies is baie formidabele komplikasies waarin die immuunstelsel in eenvoudige terme nie net beskerming bied teen eksterne aggressors nie, maar ook die weefsels van die liggaam self begin beïnvloed. Die mees algemene laatkomplikasies van skarlakenkoors sluit die volgende in. Eerstens is dit artikulêre rumatiek. Hierdie siekte kan twee weke na herstel manifesteer. Daar is swelling in die groot gewrigte. Pyn ontstaan. As hierdie komplikasie nie tot die hart strek nie, het sulke rumatiek nie ernstige gevolge vir die liggaam nie. Tweedens is dit rumatiese hartkleppiektes. Hierdie proses is onomkeerbaar, daarom kan hierdie komplikasie slegs met behulp van chirurgiese behandeling geneutraliseer word. Derdens sluit laat (taamlik ernstige) komplikasies allergiese nierskade in. Dit gaan gepaard met 'n nuwe styging in temperatuur (na herstel van skarlakenkoors), rugpyn. Vierdens is 'n laat komplikasie van skarlakenkoors 'n allergiese breinskade. Dit kan twee tot drie weke na herstel ontwikkel. Die komplikasie gaan gepaard met die voorkoms van bewegings in die ledemate wat nie beheer kan word nie, en 'n skending van die gang. Tekortkominge word dikwels waargeneem. Die manifestasies van hierdie komplikasie kan lewenslank bly.
Uitgeveerde bloedrooi koors is 'n atipiese vorm. Met hierdie siekte is al die kenmerkende simptome van skarlakenkoors afwesig óf rudimentêr. Laasgenoemde beteken dat die simptome 'onderontwikkeld' is en swak uitgedruk word. Soms is die ingangshek van infeksie nie die mangels nie, maar die vel. In hierdie geval praat hulle van die ekstrabukkale vorm van hierdie siekte. Met hierdie vorm van skarlakenkoors is angina afwesig.
Skarlakenkoors word tuis behandel. Uitsonderings wat verband hou met die behoefte aan hospitalisasie is van toepassing op pasiënte met matige en ernstige skarlakenkoors. Daarbenewens is die pasiënte wat direk kontak het met kinders van drie maande tot sewe jaar, sowel as skoolkinders van die eerste en tweede klas wat op 'n vroeëre ouderdom nog nie bloedrooi koors gehad het nie, onderhewig aan hospitalisasie. Die behandeling van skarlakenkoors is gebaseer op die neem van antibiotika (dit kan penisillien, amoxiclav, amoxicillin en ander wees). Antibiotika word vir vyf tot sewe dae gebruik. Die haalbaarheid van die gebruik van antibiotika is te wyte aan die feit dat skarlakenkoors 'n bakteriële infeksie is (in teenstelling met byvoorbeeld masels en rubella, wat virusinfeksies is). In ernstige gevalle van skarlakenkoors word infusieterapie voorgeskryf. Die doel daarvan is om bedwelming te verminder. Voedsel moet 'n beperkte hoeveelheid proteïen bevat en semi-vloeibaar of vloeibaar wees. Die beperkte inhoud van proteïene in voedsel is nodig om die manifestasies van allergiese reaksies van skarlakenkoors te vermy.
Rooi-koors benodig isolasie van die pasiënt. Dit is nodig om 'n toename in die aantal sake te voorkom. Die pasiënt moet in 'n aparte kamer geïsoleer word. Hy moet ook van sy eie handdoek en skottelgoed voorsien word. Die isolasie met skarlakenkoors duur voort gedurende die siekte. Die duur daarvan moet nie minder nie as tien dae wees vanaf die oomblik dat die eerste tekens van die siekte verskyn. Daarbenewens het kinders, wat kinders by enige kleuterskoolinstellings is, sowel as die eerste twee klasse van die laerskool, twaalf dae na die finale herstel nodig. As 'n kind (wat die primêre klasse of voorskoolse instansies bywoon) met 'n pasiënt met bloedrooi koors kontak gehad het en nog nie vantevore hierdie siekte gehad het nie, is sy isolasie nodig vir 'n periode van sewe tot sewentien dae (afhangend van die kontakperiode - eenmalig of permanent).