Wat sê honde as hulle blaf? - Diere - 2022
Hoe om die blaf van my hond te interpreteer
Die blaf van die hond is anders, omdat u verskillende gevoelens of buie wil uitdruk
Publikasiedatum: 7 Februarie 2017
Honde blaf om hulself uit te druk. Maar wat sê hulle met elke bas? Sommige is groete, 'n soort "hallo, vriend" in die weergawe van die hond. Ander spreek vrees uit. Met ander blaf wys die hond sy verveling, en ander waarsku dat die dier kwaad is. Hierdie artikel is 'n handleiding om te weet waarom blaf honde (en wolwe) en wat sê hulle met elkeen van hulle blaf?: van die vriendelike kort bas (een of twee kort blaf) selfs die kwaadste honde-grom.
Waarom blaf honde?
Honde blaf vir baie redes. Hulle blaf as 'n waarskuwingsein (hey, daar is iets daar!), Uit verveling of as hulle iets wil vra. Maar honde blaf ook uit vrees. Ander kere as gevolg van stres. En hulle doen dit selfs as hulle speel.
Maar waarom blaf hulle? Maatskaplike diere is baie harder as diegene wat eensaam lewe. En die honde is, soos hul voorouers, die wolwe, pakdiere. Honde en wolwe is diere met 'n duidelike sosiale struktuur, en dit verklaar waarom hulle albei 'n wye verskeidenheid verskillende vokalisasies produseer, wat onder andere blaf, gehuil, gekerm en grynslag insluit. En nie net dit nie: honde blaf nie altyd op dieselfde manier nie, hul stemme verskil afhangende van wat hulle bedoel.
"Die blaf wat 'n hond uitstoot wanneer hy wil speel, verskil van dié wat hy produseer wanneer hy 'n been teen 'n ander hond beskerm en selfs as hy 'n vreemdeling probeer bang maak '., verduidelik die etoloog Tamás Faragó, koördineerder van die studie 'Hierdie been is myne, affektiewe en verwysende aspekte van die blaf van honde', gepubliseer in die wetenskaplike tydskrif. Dieregedrag, wat ontleed wat honde sê as hulle blaf.
Wat sê honde as hulle blaf?
Die veearts Sophia Yin het ook bestudeer hoe honde in verskillende situasies blaf, en wat hulle bedoel as hulle blaf. Sy gevolgtrekking? "Die blaf verander na gelang van wat die hond met hom uitdruk," sê die veearts. Op hierdie manier onderskei Yin drie soorte blaf wat ook anders klink.
Die eerste is die "verandering blaf"Dit kom voor by iets onverwags vir die hond, soos wanneer 'n vreemdeling aan die deur klop. Hierdie blaf is meer intens en ernstiger, dikwels laer," beskryf hy.
Die tweede tipe blaf word "blaf van eensaamheid of isolasie", wat voorkom as die hond angstig is vir die skeiding van sy mens of spanning ervaar as gevolg van oormatige eensaamheid.
'N Derde tipe is die blaffende spel. "Beide die eensaamheid en die wildsbark is van hoër frekwensies, meer skerp en word met 'n groter aantal klanke en frekwensiemodulasies gestem," verduidelik die veearts.
Wat sê die toon en duur van die bas van die hond?
Blaf gee gevolglik verskillende dinge uit, afhangende van die toon. Op hierdie manier, die blaf of geluide van onderste toonsoos 'n gegrom, is hulle 'n manier om te sê: "Ek is kwaad, kom weg van my af."
Met ander woorde (of blaf)? 'N Hond wat aan 'n vreemdeling blaf, doen dit in 'n ernstiger en intense toon. En dit sal anders klink as dit blaf voordat jy gaan stap, want dit sal in hierdie geval skerper en met meer gevarieerde stemme wees.
Maar selfs die grunts Honde kan verskillende betekenisse hê, afhangend van die duur daarvan. "In die algemeen, hoe langer die klank wat deur die hond gelewer word, hoe duideliker is dit," sê Stanley Coren, 'n sielkundige wat spesialiseer in gedrag van honde.
'N Grom van lank Tydsduur dra 'n boodskap van aggressie of spanning: dit is 'n waarskuwing vir ons om weg te bly en dit moet in ag geneem word. Inteendeel, as die grom is karig en kort"Dit is 'n aanduiding dat die hond bang is en selfs dat hy bekommerd is," sê Coren.
Wat sê die hond as hy herhaaldelik blaf?
'N Hond wat in die vorm blaf herhaal en vinnig Dit dui gewoonlik op dringendheid en opgewondenheid. Inteendeel: ''n Hond wat 'n bas uitstoot geïsoleer en met 'n lae frekwensie dit spreek 'n groter rustigheid en 'n laer mate van opgewondenheid uit, 'sê die kundige Coren.
Hoe vertaal dit in honde taal? 'N Hond wat een of twee keer blaf as hy by die venster uitkyk, stel belang in wat hy sien, maar min. Wat gebeur as jy iets sien wat jou interesseer, soos 'n vriend in die park? Dan sal die hond herhaaldelik verskeie blaf uitstraal: dit is sy manier om te sê dat die situasie vir hom belangrik is.
Interpreteer die blaf van die hond: van hallo tot ek wil speel
Die blaf ernstigein die algemeen spreek hulle 'n meer dominante en selfs bedreigende boodskap uit. Terwyl die blaf sopraan Hulle sê die teendeel: onsekerheid en vrees of opgewondenheid.
"A reeks van drie of vier vinnige blaf met pouse tussenin suggereer dat die hond in 'n situasie belangstel, maar nie bang is nie, "verduidelik die hondekundige. Inteendeel, die blaf sonder pouse en met 'n meer ernstige toon Dit is die sogenaamde 'basiese alarmbalk': dit is meer geroer, maar sonder angs. Dit gebeur byvoorbeeld as daar 'n vreemde persoon in die omgewing is of in 'n situasie wat aan die dier onbekend is.
Een of twee kort blaf Dit is die tipiese groet van die hond. Dit is 'n "Hey, vriend, hoe gaan dit met jou?", In die doggy weergawe. Intussen is 'n reeks van langwerpige en eensame blaf, huil, met pouses tussen hulle, is sy manier om te sê dat hy alleen is en geselskap wil hê.
En wat daarvan blaf tipe blaf of asof dit spoeg? 'Dan gee die hond 'n geluid uit Harr-kraag en dit is 'n bas wat 'n uitnodiging tot spel uitspreek wat gepaard gaan met 'n hou met albei voorpote op die grond, "sluit die kenner af.
Hoe om die blaf en ander geluide te interpreteer wat my hond uitstraal. Leer om jou hond te verstaan ​​deur sy spesifieke mondelinge "taal"
Hartseer huil, effense grynslag, droë blaf ... die klankrepertorium waarmee 'n hond kommunikeer, is wyd en uiteenlopend, 'n versameling 'seine' waarmee ons hond nie net sy gevoelens probeer uitdruk nie, maar ook sy gevoelens. Leer om te ontmasker wat u bedoel verstaan ​​jou blikkie beter.
As vertrekpunt fokus ons op die soorte blaf wat jou harige kan uitstraal:
Een, kort en skerp: gebruik dit as 'n groet, veral as dit voorkom as u terugkeer huis toe.
Kort, lae toon: is dit wat vrouens dien om hul hondjies te skel.
onbeheerde: as u bont gekonfronteer word met 'n onbekende stimulus, wat toegepas word (byvoorbeeld vuurpyle en vuurwerke tydens die Fallas en Vuurvuur ​​van San Juan), sal dit op hierdie manier reageer. Nog een van die oomblikke waarin dit kan plaasvind vind plaas wanneer 'n vreemdeling in die huis rondloop, in welke geval hy u sal waarsku dat iets buitengewoons gebeur en probeer wegbeweeg.
wankelrige: Dit gebeur as hulle opgewonde, gelukkig is, probeer om jou tot die spel te lok, wil gaan stap of om pret te hê.
Herhalend en aandringend: Dit kom gereeld voor in jag van diere, opgelei as redders en dergelike. Hulle wys daarop dat hulle iets gevind het.
ander: dit is waarskynlik dat, met ouderdom en veroudering, die hondewinkel om te blaf met groter frekwensie en intensiteit. Sulke gedrag reageer op twee eenvoudige feite: hy word doof en kan nie sy stene moduleer nie, of hy ly aan 'n siekte soos die sindroom van kognitiewe disfunksie.
Oor die algemeen huil honde (miskien die mees direkte verbintenis met wolwe) om hul pyn uit te spreek of van 'n ander persoon wat beseer is. Daar is egter nuanses:
Lang en aanhoudend gehuil: met Hom kommunikeer hulle hul vrees, hul pyn. Dit sal waarskynlik gekombineer word met 'n halwe bas.
Simfonie van gehuil met ander honde: hulle gebruik dit om hul grondgebied af te baken.
Kreun van 'n hondjie: as teken van klagte en aandring op aandag en / of toegeneentheid.
nagemaakte: hulle gebruik dit eenvoudig om die geluid van sirenes, die trein, die polisie se patrollies, ambulanse en dies meer na te boots, of wat deel uitmaak van - of deel uitmaak van - die omgewing. Die verduideliking vir hierdie prosedure word gevind in sy hoë oor, wat ander frekwensies kan vaslê.
Ander gehuil: Dit is baie handig om te bepaal of u hond angstig is, bang is of 'n depressiewe prentjie het.
Sagte, lae toon: hy sê vir jou dat jy moet wegbly, dat hy die dominante man is en dat jy hou by die gevolge. Hulle kan dit tydens die wedstryd uitsaai.
Warboel-blaf: as hy lank is en hom na 'n ander dier rig, dui hy op wantroue, terwyl dit laag is, impliseer dit aggressiwiteit of aandagoproep.
gegolfd: dit verander toon en modulasie. Die hond is senuweeagtig of is op die punt om aan te val. Gekonfronteer met so 'n omstandigheid - en veral as hy jou reeds tande wys - moet jy stadig wegkom en vermy om hom in die oë te kyk, want dit is 'n uitdaging.
In elk geval, as u hond aandring op enige van hierdie geluide en u nie in staat is om die oorsaak daarvan te bepaal nie, moet u na die spesialis gaan, nie net vir 'n praktiese saak nie (u kan die senuwees op die ou end uithaal), maar ook om afwykings uit te sluit. in die geestelike en fisieke gesondheid van u liewe maat.
Hoe om die blaf van my hond te interpreteer, is 'n wenk vir Honde en praat oor algemene onderwerpe.
Sien uit na boemel
Maar hulle word nie net kwaad nie. Hulle lag ook. Dit gaan oor 'sosiale gesug', 'n geluid wat honde maak voordat hulle speel en dit dui daarop dat hulle 'n pyp het. Daar is ook bewys dat die uitreiking van voorheen opgetekende sosiale asemslag veroorsaak dat ander honde minder blaf, ontspan en minder tekens van angs toon.
En uiteindelik, die kenmerkende en irriterende blaf. Horowitz onderskei drie soorte. Die 'blaf na die vreemdeling' - van 'n ernstige en rowwe toon, asof hulle uitspoeg en soms aan mekaar gekoppel word om 'n aggressiewe super-drein te vorm - die 'blaffende isolasie' - met 'n hoër frekwensie, word een na die lug gegooi 'n ander een gaan op en af ​​in intensiteit en laat die luisteraar dink dat die hond 'vrees' het - en die 'blaf van die spel' - 'n hoë frekwensie en meer herhaalbaar is as isolasie. Dit is gemik op iemand (hond of persoon).
Om op te som. Honde kommunikeer - tussen mekaar en met mense wat deel uitmaak van hul omgewing - en om dit te verstaan, kan naasbestaan ​​verbeter en in die geval van aggressiewe honde die afskuweling van tyd tot tyd vermy.
Hierdie etologiese woordeboek wat op die internet versprei, is baie nuttig as 'n samevatting, maar dit word natuurlik nie deur 'n Universiteit of kundige weerlê nie. Beoordeel jou.
-Voortdurende en vinnige seuns, in 'n tussentoon: Alert. Probleme. Iemand betree ons gebied.
-Voortgesette en trae seuns, in lae toon: indringers of byna gevaar. Klaar om hulself te verdedig.
-Groepe en onderbrekings elke 3 of 4: kennisgewing van probleme wat nader kom, en versoek die 'baas' om te ondersoek wat gebeur.
-Lange en ononderbroke lopies, met lang tussenposes tussen elkeen: ek is alleen en ek het geselskap nodig. Dit kom gewoonlik voor wanneer 'n hond lank geïsoleer is.
-Een of twee skerp en kort blaf in 'n tussentoon: dit is die algemeenste groet.
-'N Skerp en kort bas, in 'n lae toon: Genoeg is genoeg. Dui ongemak aan.
-Kort boodskappe in 'n hoë toon: dui op verrassing. As dit twee keer herhaal word, beteken dit 'kyk hierna!'. As dit langer is, is dit 'n oproep. Baie honde gebruik dit as hulle na buite wil gaan. Druk in medium toon vreugde uit.
- Huil of blaf baie kort in 'n hoë toon: O! Reaksie op skielike pyn.
- Herhaalde gehuil met gereelde tussenposes: toon intense pyn of reaksie op iets wat hulle bang maak.
-Geknipte halftoon in die middelste toon: Versoek om te speel.
-Soft grynslag in lae toon: gons van bedreiging. Dit is gerieflik om weg te beweeg en ruimte vir die hond te laat.
Groei wat lei tot blaf, in lae toon: bereidwilligheid om te veg. As die hond ingedruk word, sal hy aanval.
Groei wat lei tot blaf, in 'n hoë toon: Onseker hond wat verkies om nie te veg nie, maar sal aanval as hy nie alleen gelaat word nie.
- Intense gegrom sonder om tande te wys: word gewoonlik gehoor as hy met die hond speel. Hy simuleer 'n grapaanval en dui aan dat hy pret het. Dit word gewoonlik afgewissel met 'n fyn blaf.
-Sagte kerm: Dit dui op pyn of vrees.
-Lange en intense kreun: "Gee my ..." of "Ek wil ...". Dit het ten doel om aandag te trek. Of hy wag vir jou om hom te voed of om hom uit te stap.
- Sug: dui op tevredenheid as die oë half toe is. As hulle oop is, is dit 'n teken van teleurstelling, omdat daar nie iets gebeur het wat die hond verwag het nie.
-Rugido: Roep na die jag.
-Ladrido-huil: die hond produseer dit as hy alleen voel en geselskap soek.
-Hoe: «Ek is hier» of «Dit is my grondgebied». 'N Hond met selfvertroue sal huil om sy teenwoordigheid te wys.
-Jadeo: Dit dui gewoonlik op opgewondenheid.
-Ore reguit en vorentoe: wys aandag of bestudeer 'n nuwe situasie. As hulle gepaard gaan met kop-aan-kant-lusse en met 'n regop oë (byvoorbeeld as u met hulle praat), kan dit beide beteken: "dit is baie interessant", en "ek verstaan ​​niks, nie waar nie?" Besinning oor 'n nuwe gebeurtenis. Inteendeel, as hulle met geplooide neus gepaard gaan en hul tande wys, is dit 'n bedreiging vir die aanval deur 'n vasberade dier.
-Ore rug en parallel met die kop: Word gewoonlik geassosieer met enige soort uitdaging. Sommige honde plaas hulle so wanneer hulle loop of hardloop, maar in hierdie geval het hulle geen spesiale betekenis nie.
-Ors is effens agteruit gerig: «Ek hou glad nie hiervan nie". Die hond twyfel moontlik tussen aanval of vlug. Dit is gelykstaande aan 'n blik van agterdog.
-Horisontaal uitgestrek, maar nie styf nie: dit is 'n teken van aandag. Die hond sien iets interessants.
- Horisontaal en styf verleng: neem hierdie posisie in wanneer u die hond in die gesig staar teen 'n moontlike indringer of onbekende. Dit beteken "om te sien wie hier in beheer is."
-Kola regop: Dit is 'n teken van gesag van 'n hond wat oorheersend is.
-Kleur regop en geboë oor die kruis: dui op vertroue, beheer en selfbeheersing.
-Kola effens laag, maar weg van die agterpote: Die hond is rustig en ontspanne.
-Kola af en naby die agterpote: as die ledemate styf is en die stert effens skud, dui dit aan dat ek nie goed voel nie. As die bene effens gebuig is, is dit 'n teken dat die hond 'n effense onsekerheid ervaar, gewoonlik as hy op 'n onbekende plek is.
-Kola tussen die bene versteek: Vrees of onderwerping. Die hond is bang om benadeel te word, of, in die teenwoordigheid van die dominante lid van die pak, sê hy dat "ek stem saam met my sekondêre rol en ek sal u nie uitdaag nie."
-Ligte opwinding: dit dui gewoonlik op groet.
-Agitasie wat wye kringe opspoor: 'Ek hou van jou'. As twee honde speel om te veg, bevestig hierdie stertbeweging dat hulle net speel.
-Agitasie in 'n stadige tempo: as u die hond oefen, beteken dit 'ek probeer om u te verstaan, ek wil weet wat u sê, maar ek het dit net nie verstaan ​​nie'. As hy uiteindelik verstaan, neem die beweging vinniger toe en word die amplitude groter.
- Direkte en vaste voorkoms: Uitdaging, of reaksie op die uitdaging deur die dominante hond.
-Geklede oë: reaksie van 'n onderdanige hond op 'n uitdaging. Aanvaarding van voorlegging.
- Mond ontspanne en sag, tong effens sigbaar: Dit is gelyk aan 'n glimlag onder mense.
-Bostezo: by honde dui op spanning of spanning. Die hond is gespanne of rusteloos.
- Geslote mond, lippe opgelig met tande: eerste teken van bedreiging.
- Mond in die mond, lippe omhoog wat die snytande wys, snoet: Tweede teken van bedreiging. As die hond ingedruk word, reageer hy met 'n aanval.
- Mond in die mond, lippe omhoog en die snytande en tandvleis, snoet: voorafgegaan met onmiddellike aanval. As ons ooit met so 'n hond te kampe het, moet u nooit weghardloop nie. Dit is so gespanne dat die geringste beweging van ons kant die aanval sal veroorsaak. U moet na onder kyk (voorlegging toon), u mond oopmaak en stadig terugsit.
-Enige bedreiging uitdrukking, met die hoek van die mond teruggestrek: Toon 'n komponent van vrees by die hond. Hy kan nog steeds aanval, maar hy kan ook weghardloop as hy aangeval voel. Hy kom sê: "Ek is bang vir jou, maar ek kan aanval as jy my dwing."
Gesindhede en liggaamstaal:
-Gekropte hond, uitgebreide voorpote, regop ruggraat, kop naby die grond: uitnodiging om te speel.
- Regop en ontspanne posisie, regop ore nie gevorderd nie, kop hoog, mond sag, stert laag en ontspanne: Hond ontspanne en gelukkig.
- Lig hondjie effens vorentoe, ore vorentoe, stert reguit, oë wyd oop en mond toe, stywe lede: Hond oplettend. Hy wil gesag toon.
- Regop hond effens vorentoe gekantel, ore vorentoe, stert regop en kwetterig, oë wyd oop, gekreukelde snoet, stekelrige hare, stywe lede: Baie dominante hond, dreig om aan te val as hy uitgedaag word.
-Posisie effens gekantel terug, gevlegte hare, ore agter, stert tussen die bene, gekreukelde snoet wat tande toon: hond bang, maar bereid om aan te val as dit uitgelok word.
- Geplakte posisie, lae blik, ore agter, stert tussen die bene, hare wat nie geborsel is nie, been opgelig: almal is tekens van onderdanigheid om gevegte te vermy. In totale onderdanigheid lê dit ook op die rug, met die maag en ondernek. Baie honde doen dit vrywillig voor die leier van die pak. As die hond gaan lê om sy maag te krap, dan aanvaar hy dat ons die baas is.
-Plaas die kop of poot op die agterkant van 'n ander hond: gesaggebaar. Dui die mando aan wat ek hier beveel. '
- Vang voorwerpe met jou mond: dra byvoorbeeld die band tussen jou tande as jy loop, of hou die eienaar se hand met jou mond vas. Dit is 'n uitdaging van mag en kan daarop dui dat die hond nie die mens as leier van die pak aanvaar nie. Pasop dat u daardie houdings bederf.
-Plaas die been op die knie van die eienaar: Aandag versoek.
- Draai oor die ruggraat en vryf dit op die vloer, vryf die snoet en bors teen die vloer: Baie tevrede en gelukkige hond. Hulle doen dit gewoonlik voor of na 'n aangename aktiwiteit.
- Krap die grond, pluk gras met die bene: die hond het kliere wat 'n unieke en kenmerkende reuk agterlaat. Hy laat bloot 'n teken dat hy daar was.
Om te urineer: afgesien van die eenvoudige behoefte om te ontruim, is dit om die grondgebied te merk (baie klein hondjies 'merk' nog nie, en piep net een keer. Volwassenes bevat hulself egter om hul seine vir alles te laat die manier). As hy dit op 'n hond of op 'n persoon laat urineer, doen hy 'n teken van gesag en besit.
Wat beteken blaf?
Blaf is die manier waarop die hond nie net moet uitdruk wat hy destyds nodig het nie, maar ook om onmiddellike aandag te vra. Afhangend van die tydsduur en toon (akuut / ernstig), sal ons die een of ander ding oordra:
Gevaarwaarskuwing: are lad> Wat wil u uitdruk met gehuil?
Huil is vokalisering met diegene wat diep gevoelens uitdruk. Die hond gebruik hulle slegs in spesiale situasies:
Voel eensaam: are aull> Waarvoor is die gryns?
Die hond gebruik grinnikings, nie om te veg nie, maar om konflik te vermy. Hierdie dier is rustig en sal slegs aggressief wees as hy bedreig voel. Byvoorbeeld:
onveiligheid: Dit is 'n gorrel met 'n harde bas.
senuweeagtigheid: Dit is 'n medium grom met of sonder bas.
Voel in gevaar: Dit kan 'n gryn wees met 'n kort bas of 'n lae gryn.
Aan die ander kant, as hy gelukkig is en wil speel, kan hy grom, maar dit sal 'n sagte gegrom wees. Dit word veral gedoen deur hondjies of baie sosiale honde. Dit is geen rede tot kommer nie.
Ek hoop dat u nou weet hoe om beter met u viervoetige vriend te kommunikeer.
Kreun, kreun en huil
Huil, huil en huil kommunikeer onderwerping, pyn of vrees. Die werklike betekenis hang af van wat die res van die liggaam sê. As jou hondjie met kreun, gekerm of gehuil praat terwyl hy probeer om van jou of 'n ander situasie weg te bly, dui die geluide op vrees. Die letsel van die hondjie word gereeld met herhaaldelike gehuil aangekondig en die beseerde poot ondersteun of bevoordeel.
Maar kreun, kreun en gehuil word ook gebruik as versoeke aan 'n dominante individu (gewoonlik die eienaar). Met ander woorde, u baba gebruik hierdie tegnieke om aandag, kos te vra of in of uit te klim.
Grom en grynslag
Grunts en grunts is waarskuwings. Honde gebruik dit as seine wat die afstand verhoog om aan ander te sê om weg te gaan en weg te bly.
Grunts toon tande en word nie altyd gepaard met klank nie, dit beteken 'n effense vrees. Grunts dui op 'n dieper bekommernis en kan gedoen word met u mond oop of toe. 'N Hond se grom word in verdediging en as 'n bedreiging gebruik. Dit word gereeld tydens speel gebruik as jou hondjie 'n speelding aanval of met ander hondjies veg.
Terwyl 'n dreigende gryn en gorrel eng kan wees, kan hierdie geluide baie belangrike kommunikasiehulpmiddels vir u hondjie en vir u wees. Klein hondjies wat leer gril, sal waarskynlik nooit sonder waarskuwing byt nie. Dit is veral belangrik vir alle hondjies om behoorlike bytinhibisie te leer. Dit is belangrik vir u hondjie om in gepaste omstandighede te huil en te grom, tydens die spel, as hy bang is of pyn het, sodat hy 'n billike waarskuwing het en sy eie gedrag daarvolgens kan aanpas.
Ja, honde lag! Dit klink ook nie presies soos u sou verwag nie. En hoewel hondjies en honde ander kreun, grynslag en blaf in ander kontekste gebruik, blyk die lag van die hond slegs tydens die speletjie te voorkom.
'N Honde lag klink soortgelyk aan 'n menslike gesegde, "Ha ha ha ha!" Maar sonder om die vokaal "a" te klink. Dit is bloot 'n uitaseming, volgens die navorser P.R. Simonet. Daar is ook navorsing wat daarop dui dat 'n hond wat in sekere omstandighede nies, soortgelyk is aan 'n "giggel" van vreugde.
Opnames van die geluid van 'n giggelende lag wat in die skuilings afspeel, het gehelp om die stres van honde te kalmeer. Nies kan ook wederkerige nies by u hondjie veroorsaak, want die lag is immers besmet en goeie medisyne. Probeer dit!
Klein hondjies is nie altyd seker hoe hulle voel nie. Hulle kan stem-wenke meng en dit vir eienaars moeilik maak om te verstaan ​​wat hulle bedoel. Klein hondjies wat nie seker is hoe dit voel nie, kan terselfdertyd blaf, kreun, gil en skree. Dit beteken gewoonlik dat hulle meer bang is as aggressief. Deur te leer om te verstaan ​​wat u hondjie sê, kan u help om honde byt te voorkom en seker te maak dat u 'n uitstekende verhouding onderhou.