Hy was ‘n groenteboer en het, behalwe die groente wat hy verbou het, ook verskeie vrugtebome gehad. Selfs nadat hy afgetree het en in die dorpshuis op De Rust gaan bly het, het hy aangehou om groente te plant en het hy ‘n groot verskeidenheid vrugtebome gehad. Behalwe die pampoene en aartappels en uie en wat ook nog, kon ons perskes, avokado’s, nartjies, lemoene en vele ander vrugte direk van hul bome af pluk en eet. Hulle was so te sê selfversorgend en het die minimum goed in ‘n winkel gekoop. Die hele erf was uitgelê met sementslootjies wat sy waterbeurt vergemaklik het.
Toe ons die dag ná skoonpa se begrafnis deur Suurbraak ry, staan die groenteboer toe sowaar in sy groentetuin en kon ons vir hom ‘n begrafnisbriefie in sy hand gee. “O, is hy dood?”
Die Suurbraak-ryloper wat ons nou die dag oplaai vertel vir dat daar ‘n hele klomp denominasies van kerke is, dis VGK, Ou Apostels, AGS, nog ‘n hele paar kerke waarvan ek nie die name ken nie. Daar is ook ‘n paar Moslems, dis regte Moslems, mevrou. En ja mevrou, daardie oom, die groenteboer, is al ‘n hele paar jaar oorlede. Sy kinders woon nou daar in sy huis.
In hierdie bloginskrywing bring ek eer aan my skoonpa wat ons so mildelik geseën het met die groente wat hyself geplant het, maar ook aan die groenteboer van Suurbraak wat vir hom oor grense heen ‘n vriend was.
Dankie. Jong, ek en my skoonpa het in die laaste jare baie keer koppe geskuur toe sy senuwees nie meer so goed was nie, maar hy was regtig ‘n wonderlike man wat vir sy gesin die beste na sy vermoë gegee het.