Is My Hond Braking Of Regurgitating? | Troeteldiere Huishouding
Boomer, 'n adorably bruisende, jong Cairn Terrier, is na my verwys vir drie dae in 'n ry. Hierdie ondeugende klein seuntjie het die kombuisvullis die dag voor die braking begin, gejaag. Geen bloedwerk of abdominale X-strale, wat deur die verwysende veearts uitgevoer is nie, het 'n diagnose gelewer. Toe ek Boomer se familie bevraagteken het, het ek geleer dat hul hond helder vloeistof opgedoen het nadat hulle gedrink het, en nie geëet het nadat hulle geëet het nie. Daarbenewens het geen van die getoets dat honde tipies reg doen voordat braking waargeneem is nie. Hierdie geskiedenis het 'n paar groot leidrade verskaf wat my denke herlei het. Boomer was waarskynlik regurgitating eerder as braking.
Braking kom voor wanneer kos of vloeistof uit die maag of bo-dunderm geskors word; dit word voorafgegaan deur 'n paar hoorbare retching (nie anders as wanneer 'n persoon na die toilet is) en swaai. Die opgegrawe materiaal kan voedsel wees wat ongesuurd of gedeeltelik verteer word, skoon vloeistof (as dit uit die maag kom), geel of groen vloeistof of halfvaste materiaal indien dit afkomstig is van die dunderm waar die gal afgeskei word.
Regurgitasie verskil van braking omdat die uitgedrewe materiaal amper altyd uit die esofagus ontstaan ​​- die spierbuis wat voedsel, water en speeksel van die mond tot in die maag dryf. Die gerefrustreerde materiaal bestaan ​​uit water, speeksel of ongesuurde kos wat spruit sonder om dit te hoor. Regurgitasie neem gewoonlik die hond en almal in die nabye omgewing heeltemal verras.
Aangesien die gebeurtenis so skielik is, kan die larinks (die opening na die windpyp) nie tyd hê om te sluit nie, en sommige van die gerehabiliteerde materiaal kan in die longe ingeasem word. Dit lei tot 'n ernstige toestand wat aspirasie-longontsteking genoem word en word gewoonlik geassosieer met 'n skielike aanvang van hoes en asemhaling.
Dus, hoekom is dit belangrik om te onderskei of my pasiënt opwek of braking? Hier is die rede waarom. Die toetse om die oorsaak van regurgitasie te bepaal, is anders as dié wat gebruik word om die oorsaak van braking te bepaal. En die meer verstandige diagnostiese toetse word gekies, hoe beter word 'n diagnose (beter vir die pasiënt sowel as die kliënt se sakboek). Diagnostiese toetsing vir herhaling behels die evaluering van hoofsaaklik die slukderm en soms die maag. Die evaluering van die braking pasiënt behels die evaluering van die maag en dunderm saam met die ondersoek vir ander siektes soos nierfaling, lewersiekte en pankreatitis, wat almal braking kan veroorsaak.
Dus, wat het ooit met Boomer gebeur? Gegewe sy geskiedenis het ek X-strale van sy borsholte aanbeveel (waar die esofagus leef). Laas en kyk, die beelde het 'n stukkie been wat binne sy slukderm verskyn het, onthul. Met behulp van 'n endoskoop ('n lang teleskoop toestel) en 'n paar fancy buitelandse liggaam herwinning toestelle Ek was in staat om die been te verwyder van Boomer se slukderm. Ons het die sekondêre esofageale ontsteking met medikasie behandel en sy gesin berading gegee om te verhoed dat hulle klein liefling met die vullis gepeuter word! Gelukkig het Boomer 'n volledige herstel beleef.
As jou hond opgetel het, is hier 'n paar belangrike vrae om jou veearts te vra. Terloops, om 'n videoband van die geleentheid by die kantoorbesoek te bring, kan jou veearts met groter sekerheid weet of jou hond braking of opwinding is.
Is my hond braking of herhaling?
Wat is die moontlike oorsake van wat ons waarneem?
Watter toetse kan uitgevoer word om die oorsaak te bepaal?
← Megaesophagus in Dogs
9 algemene maniere om hondsdysplasia te behandel en te bestuur →