ANIA: voetgangers en fietsryers in die sentrum - Onderhoude - 2022
ANIA: voetgangers en fietsryers in die sentrum
"Deur die kwesbaarste op die pad in die middelpunt te plaas, kan Italië nie net lewens red nie, maar ook 'n sprong van die beskawing maak." Om dit te stel is Umberto Guidoni, hoofsekretaris van die ANIA-stigting vir padveiligheid wat vertel van 'n land wat nog opgelei moet word, maar wat op die regte pad is. Veral omdat die nuwe generasies redelik versigtig is.
1) Wanneer is die fondament gebore en met watter doel?
Daar ANIA-stigting vir padveiligheid is in 2004 gebore deur die testament van die versekeringsmaatskappye. Die doel van die ANIA-stigting is om inisiatiewe te implementeer om die aantal ongelukke en verkeersongelukke in Italië te verminder.
2) Hoe het die noodsaaklike verkeersveiligheid die afgelope jare in Italië verander?
In 2001 het die Europese Unie op EU-vlak 'n teiken gestel: om in 2010 alle sterftes met verkeersongelukke teen 2010 met 50% te verminder. Italië het in daardie jaar 7096 slagoffers aangeteken, in 2010 was die aantal sterftes 4 090, met 'n afname van 42,4%. Ons land het nie die EU-doelwit bereik nie, maar dit het beslis die regte pad gevat. Oor die jare heen het kommunikasieveldtogte en bewusmaking oor padveiligheidskwessies toegeneem. Ons het byvoorbeeld vier landwye veldtogte uitgevoer oor die risiko's verbonde aan bestuur onder die invloed en spoed, afgeleide bestuur en die nakoming van die reëls aan die stuur.
3) Hoe effektief is hierdie inisiatiewe?
Hulle het veral aandag getoon by jonger groepe, onder wie die gebruik van veiligheidsgordels en helms wydverspreid is. Daar was ook 'n toename in die aantal jongmense wat op die disko of op partytjie-aande die sogenaamde aangewese bestuurder kies uit die groep wat besluit om nie te drink om die ander veilig huis toe te bring nie. Ons doen al jare 'n inisiatief om jongmense in hierdie praktyk op te voed, maar dit is nie genoeg nie. Die probleme wat in stedelike gebiede en buite-stedelike paaie voorkom, veral staats- en provinsiale paaie, waar die erns van ongelukke nog baie ernstig is, moet aangespreek word. Die tutorstelsel moet byvoorbeeld ook daar ingestel word, en die interaksie tussen tegnologie, kontroles, opvoeding en inligting moet aangemoedig word om padongelukke doeltreffend te bekamp.
4) Hou u die situasie dop van swak onderdane soos fietsryers?
Tyd gelede. Twee jaar gelede het ons 'n alarm geloods wat in die getalle was en is: die afgelope jaar (2011 Aci-Istat) in Italië is 282 fietsryers dood. 'N Aansienlike aantal, ondanks die feit dat daar 'n baie groot afname was in vergelyking met vorige jare. In 1980 was daar trouens 688 fietsryers wat slagoffers van padongelukke was; in 2007 was daar 352, tot 288 die volgende jaar, voordat dit in 2009 tot 297 gestyg het, en daarna in 265 in 2010 afgegaan het, totdat dit weer gegroei het in 2011. Ons was ook die eerste in ons land wat die die appèl van die Times of London in Februarie 2012, die een wat die geboorte gegee het aan die verskillende bewegings van 'fietsredding'. Ons het gou besef dat die aantal fietsryers wat in ons land in padongelukke betrokke is, toeneem, en 'n spesifieke verbintenis met betrekking tot hierdie kategorie gebruikers is steeds noodsaaklik.
5) Watter ingrypings beskou u as nuttig om die veiligheid van fietsryers te verbeter?
Dit is duidelik dat hoe hoër die verspreiding van beskermde fietspaaie, hoe groter is die veiligheid vir fietsryers. Infrastruktuurintervensies is dus die belangrikste, maar ook die moeilikste om te implementeer in terme van koste en tye. Een van die mees onlangse voorstelle het betrekking op die daarstelling van sones 30, stedelike gebiede waar motors nie meer as 30 kilometer per uur mag wees nie. Dit is duidelik dat deur die spoed te verminder, selfs vir swak gebruikers minder risiko's sal wees. Die veiligheid van diegene wat fietsry, moet egter ook verseker word deur noukeurige opvoeding vir fietsryers: dit moet duidelik gemaak word dat die padreëls ook op hulle van toepassing is. Die helm is byvoorbeeld nie verpligtend nie, maar word sterk aanbeveel. Die reflektiewe baadjie is nuttig, sowel as snags verpligtend.
6) Aan die ander kant, hoe is die veiligheidsituasie vir voetgangers?
Die afgelope jaar is 589 voetgangers in ons land dood. Gemiddeld meer as 11 voetgangers per week. Gelukkig neem die totale aantal af, ook omdat daar in baie stede spesifieke maatreëls getref is. In Rome, byvoorbeeld, het die aantal dooie voetgangers van 65 in 2009 tot 44 in 2011 gedaal. Dit is ook te danke aan inisiatiewe soos die herstel van meer as 500 voetgangeroorgangsrisiko's wat gefinansier word met 'n memorandum van verstandhouding tussen ons en die Capitol. Die infrastruktuurwerk, tesame met 'n ad hoc-kommunikasiestrategie, het dit moontlik gemaak om die sensitiwiteit en aandag van motoriste vir voetgangers te verhoog.
7) Hoe is die Italiaanse situasie vergeleke met die situasie in ander Europese lande?
Beide vir die aantal dooie fietsryers en vir die aantal dooie voetgangers, is Italië in die derde plek in Europa. In die eerste geval word Duitsland en Pole voorafgegaan, in die tweede geval deur Pole en Roemenië. Die redes is baie, gekoppel aan kulturele aspekte en die stand van die infrastruktuur. In Italië is 'n kulturele rewolusie gebaseer op respek vir die padreëls nodig om effektiewe resultate te kan behaal. Deur die kwesbaarstes op die pad in die middelpunt te plaas, kan Italië nie net lewens red nie, maar ook 'n sprong van die beskawing maak.