“Skool is belangrik, Dewald. As jy mooi leer, kan jy eendag universiteit toe gaan en iets van jou lewe maak.
Al is dit rustig hier by ons op die platteland, beteken dit nie hy kan maak soos hy wil nie. Dis ’n hele ent terug huis toe. Hy moet liewer vanaand hier slaap. Ek gaan nie toelaat dat hy in dié weer alleen huis toe loop nie.
Wat het hom in die eerste plek besiel om op ’n Maandagaand hierheen te kom? Hy kon mos tot die naweek gewag het.
In my boekrak kry ek ’n kinderboek. Met die boek in my hand loop ek terug sitkamer toe. Daar is geen teken van Dewald nie.
Ek gaan kyk in die badkamer, maar hy is nie daar nie. Ek drafstap tot by die voordeur, pluk dit oop en roep hom op sy naam. Geen antwoord. Waarheen het hy so skielik verdwyn?
“Pa is nie gesond nie. Ek het altyd gedink die mense oordryf, maar nou vind ek self uit daar is iets fout met Pa se brein.”