Iewers het ek die verhaal gelees van twee priesters, wat op reis was. Toe hulle by ’n rivier aankom, het daar ’n vrou hulpeloos rondgestaan. Sy kon nie op haar eie deur die rivier stap nie, omdat dit te sterk gevloei het. Toe vra sy of die priesters haar dalk kan deurhelp. Die jonger priester het geweier omdat dit teen hulle orde se reëls was om aan ’n vrou te raak. Maar die ouer priester het haar woordeloos op sy rug getel en haar deur die rivier gedra. Toe hulle later verder stap, het die jonger priester kwaai met hom geraas. Ure lank het hy gekla oor sy kollega se ongehoorsaamheid aan hulle orde se reëls. Toe gaan staan die ouer priester stil en sê vir hom: “Ek het daardie vrou al lankal neergesit, maar jy dra haar nou nog saam op jou skouers.” Inderdaad! Party mense maak nooit ou boeke toe nie. Jare lank hou hulle wrokke teen ander mense. Dit is nie die Here se roete nie. Hy wil hê ons moet sulke swaar laste by Hom neersit en ligvoets aanbeweeg. Hy wil hê ons moet mekaar vergewe en met ons haat en bitterheid klaarkry. Ons is die enigste verloorders as ons dit steeds saamdra.