Sam se seun, Jack, was so gaaf om my behulpsaam te wees met inligting oor sy vader en het ook die pragtige foto, wat hyself geneem het, geleen vir hierdie album. Ons dank aan hom vir vriendelike samewerking.
Hy vertel dat Sam al in 1925 in Oos-Londen so 'n goeie orkes had dat hy genooi was om op 'n onthaal, wat vir die Hertog van Windsor gereël is, op te tree. Sy orkes se naam was destyds The Red Hungarians. Jack weet nie waar hulle aan die besonderse naam gekom het nie.
Jack vertel met smaak dat Sam een aand vir 'n skooldans gespeel het. 'n Jong dogter het hom gevra om van haar versoeke te speel wat hy natuurlik met graagte gedoen het. Hierdie dogter het later Jack se vrou geword en was dood verbaas toe sy verneem dat haar skoonvader die gewilde orkesleier was wat haar versoeke tydens die skooldans so pragtig gespeel het! Nodeloos om te sê dat Sam 'n groot aanhanger en pragtige skoondogter bygekry het.
Dis ook interessant om te weet dat die immergroen Heidelied vir die eerste keer in die openbaar by 'n skoolkonsert deur Sam se twee dogters en 'n vriendin gesing is. (Terwyl ek hier skryf het ek 'n radioberig gehoor dat die komponis van hierdie lied en baie ander gewilde treffers, Olaf Andresen, vandag, 20 Desember 1985, oorlede is! Eienaardige toeval?)
Sam was waarlik een van ons veterane in die boeremusiekwêreld. Hy het in Johannesburg sy slag gewys en gou-gou het hy 'n ereplekkie tussen die Afrikaners van die Goudstad gehad. Hy het sy eie kenmerkende styl gehad en as hy met sy gewilde kenwysie, Danstyd losgetrek het, het almal se voete begin jeuk!
Al sy komposisies is in die idioom van ons tradisionele style geskryf en dit bewys dat hy nooit skaam vir sy eie was nie. Ek het die voorreg gehad om hom 'n paar maal in lewende lywe te hoor. Een onvergeetlike dag kon ek slegs een nommertjie saam met die beroemde Sam Petzer speel! Dit was in die begin van die vyftigerjare op 'n partytjie by die Landdroskantore van Johannesburg. Na die eerste nommertjie het my konsertina onklaar geraak en kon ek nie verder speel nie! Hierdie man was van nature vriendelik en gaaf en het altyd 'n woordjie van aanmoediging vir die jong musikante gehad.