Laaste groot stryd – Front Nasionaal – ONAFHANKLIK
Posted on 10 September 2019 by volksvryheid
Hiermee 'n artikel wat Front Nasionaal op 10 September 2019 geplaas het oor die laaste stryd – neem gerus kennis van die inligting daarin vervat. Natuurlik weet niemand regtig hoe lank kommunistiese aanslae kan voortduur nie, sover sit ons al daarmee sedert 1900, die feilheid waarmee die Boere aangeval was, was deel daarvan. Wat egter soos 'n paal bo water uitstaan , kan ook nie betwis word nie is dat ons as volk so vertrap word, en alles word ingespan om ons blanke volk te vernietig. Fokus maar op volkseie beveiliging, omgewing en ook jou huis/besigheid. Beveiliging is baie belangrik en fokus op volkseie onafhanklikheid in gebiede waartoe ons 'n internasionale reg het. Multi-kultuur gemeenskappe het nog nooit gewerk nie.
DIE LAASTE GROOT STRYD
Van al die politieke denkrigtings wat oor verloop van eeue 'n vlietende buiging op die wêreldverhoog gemaak het, is die laaste twee nou gereed vir die eindstryd – die groot veldslag om die bestaan van die toekomstige wêreld wat betwis sal word tussen Nasionalisme of Sosialisme. Dit is soos 'n enorme pendulum wat voortdurend swaai van die een punt na die ander.
Uit die val van die Romeinse Ryk het 'n doodsheid gekom wat vir meer as 1000 jaar van geen verandering, ontwikkeling of vooruitgang sou duur. Dit was die kunste en die filosofie wat die denkprosesse van die mensdom tot lewe sou skok en daaruit die herkenbare karakterisering van volke en nasies sou skep.
Die werklike geboorte-uur van die twee konsepte van nasionalisme en sosialisme was feitlik samelopend – die laaste dekade van die 18e eeu. Die Amerikaanse Rewolusie is die stimulant vir die ontstaan van volksnasionalisme, terwyl die rou idees van sosialisme sy ontstaan het by die Franse Filosowe: Rousseau, Diderot, Montesque en Voltaire en wat uitloop op die Franse Rewolusie met die hol strydkreet van "Vryheid, Gelykheid, Broederskap" vir alle mense.
In die nasleep van hierdie Rewolusie swaai die pendulum van politieke denke sterk na die sosialistiese punt met volke en nasies wat eksperimente word vir die Napoleontiese orde. Die antwoord kom hard en duidelik in die middel van die 19e eeu toe nasionalisme sterk opvlam en geboorte skenk aan die idees van kolonialisme, waar die "swakker" volke van die wêreld herbore moet word tot afskynsels van die sterker volke, elkeen ten volle oortuig van sy eie verhewendheid.
Dit is interessant dat beide idees herkenbaar manifesteer en gesig kry uit die Duitse wêreld. Die twee kanseliers, Metternich van Oostenryk en Bismarck van Pruise, word die simbole van nasionalisme wat vinnig ryp word in die unifikasiebewegings van Duitsland en die Italiaanse state, en die eerste krake in die fondasies van die multikulturele Oostenrykse Ryk. In dieselfde periode is dit die Duitser, Karl Marx, wat die losse idees van sosialisme formaliseer in "Das Kapital", die handboek vir die uiteindelike opmars van die Kommunisme.
Oor verloop van die tweede helfte van daardie eeu kyk die twee mekaar versigtig uit en die eerste werklike koppestamp breek in 1914 aan met die Eerste Wêreldoorlog – 'n ontsettende slagting wat ontstaan uit die nasionalistiese begeerte van die onderhorige Balkanstate en die onversadigbare nasionalistiese drang om roem en glorie van die Britse Ryk en die opbloeiende Duitse Ryk.
Dat 'n poging om die dooiepunt tussen die twee by te lê weereens uit Duitsland sou kom, is een van die vreemde bewegings van die geskiedenis. Uit die loopgrawe van die Groot Oorlog staan Adolf Hitler op en probeer die nasionalisme met die sosialisme versoen. Al waarin hy slaag is om finaal te bewys dat daar in hierdie wêreld nie plek vir albei is nie – die twee konsepte is onversoenbaar, kan nie verbroeder nie en kan nie saam bestaan nie.
Die pendulum swaai, ten koste van 16 miljoen lewens tussen 1914 en 1918 en 85 miljoen lewens tussen 1939 en 1945 dramaties in die guns van sosialisme met die Russiese Rewolusie van 1917. Ten koste van 'n verdere 30 miljoen lewens skeur die wêreld in twee met die Kommunistiese gedeelte van die Ooste en die Nasionalistiese gedeelte in die Weste en die Koue Oorlog breek aan.
KENNEDY ROEP HALT
Nogmaals huiwer die pendulum van politieke denke voordat dit stadig begin terug swaai. Vir 13 angsvolle dae in Oktober van 1962 dreig die Kubaanse Missielkrisis om die laaste groot slag tussen sosialisme en nasionalisme af te dwing met die dreigement van 'n totale vernietiging van die wêreld. Alleen die kragdadige en onverwagse sterk optrede van die jong Amerikaanse president, John F Kennedy, voorkom dit. Of dit hiervoor was dat hy met sy lewe moes betaal, sal een van die geheime van ons tyd bly.
Teen die einde van die jare 80 swaai die pendulum verder. Kommunisme stort in duie, maar dit sterf nie. Dit trek 'n nuwe baadjie aan. Die sosialistiese denkrigting manifesteer in die idees van die Nuwe Wêreldorde, die saad waarvan reeds in 1945 gesaai is met die stigting van die Verenigde Volke en in meer gekonsentreerde formaat beslag kry by die Verdrag van Rome in 1957 waar die aftakeling van nasionalisme, grense en volkseie denke in die ou wêreld uitloop op die vorming van die Europese Unie. Liberalisme, Multi-kulturalisme, een ekonomiese stelsel is die vrugte wat ontkiem en opskiet rondom die boom van die gevalle Kommunisme.
Die kleiner pendulum van die Suider Afrikaanse stryd tussen nasionalisme en sosialisme begin beweeg in die 1870's met die ontstaan van die "Boere Republieke". Dit kry momentum vanaf 1910 met die idees van Unifikasie en dra uiteindelik vrug in 1961 met Republiekwording. Die teenbeweging ontstaan in dieselfde periode met die stryd om bevryding van Kolonialisme wat uit die Noorde van die kontinent aanrol.
Die stryd word formeel verklaar op 3 Februarie 1960 toe Harold McMillan, die Britse Eerste Minister, sy "Winde van Verandering" toespraak in die Parlement in Kaapstad maak.
Teen die einde jare 80 het die pendulum 'n dramatiese terugswaai begin maak, wat in 1994 uitloop op die wasdom van sosialistiese Nuwe Wêreldorde denke in die bewindsoorname van die ANC.
Vir bykans 'n eeu het die Suid-Afrikaanse pendulum gehuiwer by die nasionalisme voordat dit begin terugswaai het. Die keerpunt is nog lank nie bereik nie. Die pendulum sal nie terugswaai voordat die totale en onbetwisbare mislukking van die sosilaistiese denkrigting volkome is nie, en dit gaan nog dekades neem. As ons dink dat ons by die keerpunt gekom het, maak ons 'n groot fout. Ons is nog maar besig om spoed op te tel op hierdie reis na die donkerste punt waar Zimbabwe en Venezuela en Kuba en die Russiese Wêreld al was.
Ondertussen het die groot pendulum van wêrelddenke reeds sy terugswaai begin. In die ou wêreld, Frankryk en Engeland en Duitsland en die ou state van Oos Europa, sowel as in die Nuwe Wêreld, is nasionalisme besig om radikaal op te vlam as teenreaksie op die multikulturalisme. Brexit, die groei van konserwatiewe partye, die presidensie van Donald Trump is almal manifestasies van 'n ontkiemende nasionalistiese denke.
In hierdie stryd sal Suid-Afrika meegevoer word – tot ons eie benadeling ongelukkig terwyl ons nog op die reis na sosialisme is! Die groot vraag is waar ons gaan staan as die finale, groot, beslissende slag tussen die twee denkrigtings uiteindelik plaasvind.
Met Afriforum se standpunt hierdie week dat hulle nie ondersteuners van die Afrikaner Nasionalisme is nie, het ook hulle nou duidelik posisioneer. Ten spyte van die heftige reaksie daarop uit konserwatiewe kringe is dit 'n goeie stap – ons kan nie langer iewers in die middel huiwer nie. Organisasies en individue sal onvermydelik kant moet kies: Sosialisme en die Nuwe Wêreldorde waar die mensdom geoordeel sal word, nie vir wat hy doen nie, maar vir wat hy dink. Of die Nasionalisme waar volke en nasies met unieke, herkenbare karaktereienskappe naas mekaar bestaan in 'n ewige soeke na vrede en vooruitgang, met die Westerling se onblusbare strewe na ontwikkeling, verbetering en uitvinding op die gebiede van die wetenskappe, kunste en filosofie.
"Eternal motion", die ewige beweging – een van die oudste strewes van die mensdom om te bemeester. Die enigste wat dit nog ooit kon vermag was die Groot Pendulum van Politieke Denke. En wanneer die laaste groot konfrontasie afgehandel is, sal dit vir 'n baie lang tyd tot stilstand kom by die punt van die oorwinnaar se denke, voordat dit stadig weer sal begin beweeg wanneer denkers en filosowe na vore tree met gedagtes wat hulle as nuut beskou; hoewel dit maar net aangepaste idees van 'n ou-ou tyd sal wees. Maar dit lê nog ver in die toekoms – eers sal die Stryd moet plaasvind, en dan die lang,lang tyd van stilte.
Dis by u en my waar die besluit lê oor hoe ons die Groot Stilte na die Laaste Groot Slag wil deurbring…