Op die laaste dag van verlede jaar het ek foto’s geneem terwyl ŉ brose ou tannietjie haar vriendinne vir die laaste keer groet.
Maar by ouma Tossie en haar dogter se woonstel in die aftreeoord is ŉ teetafel gedek, en tee word nie aangejaag nie. Al die vriendinne en ŉ paar ooms is daar. Hulle sit op bankies en stoele op die groen grasperkie, in hulle mooiste vere uitgevat vir die foto’s en die groetslag. Hulle gesels vir oulaas oor hul plantjies, oor wie by wie gaan kuier het vir Kersfees, en oor die verpleegstertjie in die versorgingsafdeling wat moet opskud as sy betyds wil wees vir die groepfoto.
Ek sukkel om woorde te kry wat nie cliché-erig klink as ek praat oor hoe swaar dit vir my was om dié twee te groet nie.
Ek lees vanoggend in Jesaja 43: “Kyk, Ek gaan iets nuuts doen; dit staan op die punt om te gebeur; julle kan dit al sien kom; Ek maak in die woestyn ŉ pad, Ek laat in die droë wêreld riviere ontspring.”
“As jy deur water moet gaan, is Ek by jou, deur riviere, hulle sal jou nie wegspoel nie,” staan daar. “As jy deur vuur moet gaan, sal dit jou nie skroei nie, die vlamme sal jou nie brand nie.”
As jy dalk onlangs moes afskeid neem, of dit hier vroeg in 2018 dalk teen jou sin moet doen, vertrou ek dat jy ook die nuwe dinge sal sien wat Hy vir jou wil laat gebeur.
Sjoe Susan, dit is baie mooi en baie waar. Ek het skoon trane in my oë gekry want volgende week groet ons ‘n neef en broer..Sterkte en baie seën vir julle nuwe huis, ek weet sommer Hy julle sal beskerm.
En dit nou op ‘n Vrydagmiddag! Sal maar maak of ek gou ‘n draai moet loop, sodat ek darem net oor my oë kan vryf en my neus skoonkry. Ek is baie, baie vasberade om vandag se spitsverkeer te oorleef -daar is mense by die huis wat wag. Wens dit vir almal toe. Susan, as jy nie omgee nie skryf asseblief volgende keer so- iets wanneer mens by die huis is. Jy skryf heeltemal te goed…