Klopdisselboom op 102 | News24
Klopdisselboom op 102
As Baby Potgieter (102) uitgaan, (en dis dikwels) stap sy die 30 trappe na onder van haar woonstel sonder om uitasem te raak. By haar is Nita Mentz. Foto: JANNIE HOUGH
SY wag vir my in haar eenslaapkamer-woonstel in Humansdorp.
Baby Potgieter, gebore in 1914. Fyngebou, regop, gesond en vol lag, en oorvloedig dankbaar vir die geskenkie wat ek vir haar bring.
Haar lewe spreek van eenvoud en opregt-heid. Gebore op die plaas, Rosa, naby Oesterbaai, en na ‘n geborge lewe, skool voltooi op Adelaide. Nooit getroud nie. Is dit hoekom sy 102 gehaal het, vis ek, en sy lag net vrolik – geen skewe woord uit haar mond nie.
Na skool terug plaas toe. Jongmeisiedae met kook en bak en borduurwerk en tuinwerk gevul. Sy sou dit nie anders wil hê nie, al sou sy weer kon lewe. Groot avonture – passasier in ‘n buurman se ligte vliegtuig, en ‘n Boeing-vlug na Johannesburg. Dit is dit: niks aardskuddend en dramaties nie.
Maar daar móét ‘n geheim wees om 102 jaar oud te word. Sy lag net vrolik: sy eet Mediterreens – vars groente en vrugte, bietjie vleis en, as jy wil, lae suiwel, hoë vesel. Baie druiwe nogal.
Verder ‘n rustige lewe, sonder spanning. Sy laat stres waar dit hoort, by die bron daarvan – en dis nie sy nie. Altyd positief. Praat van niemand nie (sê dit dalk vir jou iets?) tensy sy iets mooi kan sê. En sy mis nooit ‘n kerk- diens nie. Skrifgedeeltes rits sy sommer vir die lekkerte daarvan, soos masjiengeweerskote af. Want dit is wat haar gedra het – om volgens daardie Skrifte sondige dinge te bely en te laat staan.
Sy woon alleen in haar woonstelletjie, en dit op ‘n welsynstoelaag. Al haar mense is oorlede, behalwe ‘n skoonsuster en die se kind. Mense wat die Groot Gebod leef, soos die Lootse, Nita Mentz en ander bring haar kerk toe, rits haar rond, sorg dat sy by die haarkapper kom. En sy doen lustig mee.
As sy uitgaan (en dis dikwels) stap sy die 30 trappe na onder sonder om uitasem te raak. Sy is opgewek, lees sonder ’n bril, en sy en haar beste vriendin (90) kuier oor en weer.
Dit is Baby Potgieter – rustig, aangenaam, besorg oor ander, liefdevol. En in verhouding met die Here. Pure teerheid en inspirasie en oudwêreldse sjarme.
Punch-line: ek verskaf dit toe sommer self. Sy en Nita vergesel my straat toe. Ons stap die lang gang af voor die woonstelle. Ek loop agteruit vir ‘n foto en beduie hóé hulle moet loop – en sien nie die vyf trappe na ‘n laer vlak nie. En toe die sware slag: nie tannie Baby (102) of Nita nie, maar EK. Mina, Ich, Je. Ek val onsag, onkeerbaar en onherroeplik aarde toe. Daar lê ek: bones in the laait, terwyl Nieta en Baby “oe” en “aaa” en ek “uhh”.
Sy het my die volgende dag gebel om te hoor hoe dit met my gaan.