Die Christen se hoop
“Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat na sy grote barmhartigheid ons die wedergeboorte geskenk het tot ‘n lewende hoop deur die opstanding van Jesus Christus uit die dode, sodat ons ‘n onverganklike en onbesmette en onverwelklike erfenis kan verkry, wat in die hemele bewaar is vir ons ” - 1 Petrus 1:3 (53-vertaling).
Ons is wedergebore - waarvoor? Petrus sê dat 'n Christen wedergebore is “tot 'n lewende hoop”. Geloof, hoop en liefde is die drie pilare van 'n Christen. Oor geloof en liefde word baie gesê, maar eintlik baie min oor die hoop. Tog vorm dit 'n baie belangrike deel van die Christen se lewe.
In die antieke wêreld, sonder God én sonder hoop, het die evangelie van Jesus Christus hoop in die gedagtes en harte van mense gebring. Die dood het sy skrik verloor, en Jesus Christus het ons nie net gewys hoe om te lewe nie, maar ook die nuwe lewe aan ons geopenbaar. Dit staan radikaal teenoor die sekulêre hoop wat die wêreld vir ons voorhou. Van die sekulêre wêreldse hoop van 'n Utopia op aarde het nog nooit iets gekom nie, en dit lei tot ontnugtering en wanhoop. Dit bring 'n mens tot die besef dat ons hoop op die wêreld stadig maar seker besig is om te verbrokkel.
Die Christelike hoop bring vir ons vooruitsigte van ons “erfenis” (v 4) - 'n wonderlike Joodse woord wat na die Ou Testamentiese Kanaän verwys: die plek (die huis) waarheen Moses God se volk geneem het, en wat nou nog deur elke Jood as sy tuiste gesien word. Maar die tuiste waarna die Christen uitsien, is nie Palestina nie. Dit is 'n hemelse tuiste, 'n hemelse erfenis wat “onverganklik” is - dit wil sê, geen ramp kan dit tref nie. Dit is “onbesmet” - dit wil sê, geen sonde kom daarin voor nie. En dit is 'onverwelklik' - dit wil sê, dit is nie tydelik nie en kan nie verdwyn soos die blomme van die veld nie. En dit bly vir ons bewaar tot ons die dag gereed is om daar in te gaan. Dit is die lewende, sekere hoop van die Christen.
RC Lucas in Daily Thoughts from Keswick.