Die beskerming van diere-akteurs - Net vir die pret - 2021
Die beskerming van diere-akteurs
Aan die einde van 'n film, televisieprogram of selfs 'n advertensie kan u sien dat die krediet "Geen diere is benadeel nie", wat slegs deur die American Humane Association uitgereik word. Die kredietwaardigheid is deesdae algemeen in Hollywood, maar 'n tragiese geskiedenis lê daaragter.
Sedert 1877 veg die American Humane Association vir dierewelsyn. Maar dit het by die verfilming van diere min krag gehad. Dit het in 1939 verander met 'n film met die naam "Jesse James." In die film (met Henry Fonda en Randolph Scott met die hoofrol) spring 'n perd en ruiter van 'n krans af in 'n stormende rivier. In die volgende toneel word Fonda en 'n perd in die water gesien swem.
Maar in werklikheid het daardie toneel daardie spesifieke perd sy lewe gekos. Die perd is gedwing op 'n gladde platform met die naam '' tilt shute '', wat na bo gekantel is om die perd te dwing om van die krans af te gly. Dit was maar een van die vele wrede toestelle wat gebruik word om diere te dwing om te vermaak ter wille van vermaak.
Die hervorming van die nywerheid
Openbare woede het uitgebreek en die Motion Picture Association of America (MPAA) gevra om op te tree. Die organisasie het die American Humane Association wettige regte gegee om riglyne op te stel en toesig te hou oor die behandeling van diere op die stel films en later ook op televisieprogramme.
Destyds was die MPAA taamlik kragtig. Die organisasie is tot stand gebring om in wese films te sensuur voordat die regering daarop ingetree het. Onder die konserwatiewe Will Hays, die president van die vereniging, wou die organisasie nie eens die wenk dat getroude mense saam slaap nie (byvoorbeeld, in hul slaapkamers het aparte beddens). Boonop is akteurs en aktrises gedwing om 'moraliteitsklousules' by hul kontrakte in te sluit.
Sy invloed was sodanig dat die filmorganisasie die Hays Office genoem is. Die organisasie se mag is in 1966 verbreek, toe die Hooggeregshof beslis het dat die kantoor sensuur beoefen het. (Terloops, die jaar het die vereniging die graderingstelsel ingestel.)
Ongelukkig het die uitspraak beteken dat produksiestelle nie meer moes hou by die regulasies wat diere op filmstelle beskerm nie. Van 1966 tot 1980 het die AHA probeer om etiese behandeling van diere te verseker, maar dit was 'n verlore stryd. Filmmaatskappye het eenvoudig geweier om dit op die stel toe te laat.
Weereens het misbruik plaasgevind. Diere is oorwerk en onder onveilige omstandighede gehou, en apparate om realistiese tonele van diere wat val, te wys, het teruggekeer. Een van die meer algemene metodes om 'n perd te laat val, was byvoorbeeld die draaddraad: die enkels van 'n perd is met 'n draad geboei wat na die ruiter lei. Op die puntetjie trek die ruiter die draad, wat die bene onder die perd uitvee, wat eerste op die kop geval het en dikwels beseer is.
Ironies genoeg het dit die dood van 'n ander perd nodig om hervorming aan te wakker. In die film van 1979 Hemelse poort, is daar 'n toneel waarin 'n saal van 'n perd af geblaas word. Volgens Karen Rosa, 'n woordvoerder van die AHA, is daar glo plofstof onder die saal geplaas. Dit is nie verbasend dat die ontploffing die perd ernstig beseer het nie.
Die film (wat toevallig by die loket misluk en binne enkele dae van die teaters getrek is) bevat ook opgevoer haangevegte en ander dade van wreedheid teenoor diere. Die tol op diere het baie akteurs ontstel. Die Screen Actors Guild het daarop aangedring om die mag van die American Humane Association weer in te stel. In 1980 het die Motion Picture Association die AHA die enigste magtiging verleen om diere te beskerm wat in film en televisie gebruik word deur middel van 'n kontrak met die Screen Actors Guild.
Alhoewel sy riglyne redelik gedetailleerd is, volg die AHA vier basiese prinsipale:
Geen dier sal doodgemaak of beseer word ter wille van 'n filmproduksie nie.
As 'n dier onmenslik behandel moet word om te presteer, moet die dier nie gebruik word nie.
Diere is nie rekwisiete nie. As 'n dier buite kamera as agtergrond gebruik word of om die aandag te trek van 'n dier wat verfilm word, moet dieselfde menslike riglyne op daardie dier geld.
"Dier" beteken alle lewende wesens, insluitend voëls, visse, reptiele en insekte.
Die AHA beoordeel skrifte en werk maande lank voordat diere begin verfilm. Alle aksies waarby diere betrokke is, word noukeurig ontleed, van die stunts tot die beligting- en kamerahoeke, om te verseker dat die diere nie in gevaar is nie. Die behuisings- en versorgingsfasiliteite word ook ondersoek.
Tydens die verfilming is verteenwoordigers van die AHA gereeld op die toneel en ondersoek die rekwisiete en stelle vir veiligheid. Daarna publiseer die AHA resensies om presies te beskryf hoe die dierehandeling gedoen is en beoordeel die film as aanvaarbaar, aanvaarbaar aanvaar, twyfelagtige, onbekend en onaanvaarbaar.
aanvaarbaar aan die einde van baie films en televisieprogramme word die bekende 'Geen diere is benadeel' erken. Dit beteken dat 'n verteenwoordiger van die AHA toesig gehou het oor die optrede op die stel.
Glo aanvaarbaar graderings word gegee wanneer die AHA die skrifte nagegaan het en met opleiers en produsente geraadpleeg is, maar om die een of ander rede nie op die produksiestel was nie. (Byvoorbeeld, tonele wat slegs 'n dier toon wat van punt A na punt B loop, hoef nie noodwendig die AHA se teenwoordigheid te hê nie).
twyfelagtige graderings word gegee wanneer geen diere opsetlik skade berokken is tydens die vervaardiging van die film nie, maar 'n paar twyfelagtige gebruike is gebruik.
onbekend beteken dat die AHA nie op die puntelys was nie en nie inligting oor dierehandelinge kon bekom of staaf nie.
onaanvaarbaar dui aan dat daar opsetlike wreedheid op die stel voorgekom het.
'N Kategorie bekend as aanvaarbaar / onaanvaarbaar word ook soms gebruik. Die fliek Homeward Bound II: Lost in San Francisco het hierdie benaming gekry omdat die meeste dierehandelinge die AHA se riglyne gevolg het. Volgens die AHA is 'n aantal visse egter nie na behore versorg nie en het hulle as gevolg daarvan gesterf. Die optrede van honde en katte word as aanvaarbaar beskou, maar die visaksie is as onaanvaarbaar beoordeel.
Ander films beoordeel onaanvaarbaar insluit: Apokalips Nou, Bad City Blues, Conan die Barbaar (en die vervolg, Conan the Destroyer), Eerste bloed, Rambo III, die aanpassing van 1989 van Heer van die vlieë, en Die afgrond.
Groot vordering is gemaak om diere-akteurs in die Verenigde State te beskerm, maar wat van films wat regoor die wêreld geskiet is, waar filosofieë en standaarde anders is? Die AHA organiseer 'n internasionale humane vennootskapprogram om etiese standaarde elders te handhaaf, maar die poging is nog in sy vroeë stadiums.
Om die graderings van 'n spesifieke film te leer ken, kan u op die AHA se webwerf by www.ahafilm.org aanmeld. 'N Alfabetiese lys word voorsien, sowel as 'n uiteensetting van die dierehandeling wat 'n bepaalde gradering verdien het.