Dit is nie moontlik om in die hardekopie, soos by die oorspronklike M.A.-verhandeling, ’n bylaag te verskaf van al die gedigtekste (insluitende oorspronklike Zulugedigte en vertalings) wat in die studie ontleed is nie.3 Verder is daar geen ruimte om
vergelyk met “bye aan ’n nat bruin heuningkoek”, en elders word die vermaaklikheidsentrums van die stad beskryf as “tuine van die nag, waar neonligte blom”. In Die
In hierdie vergelykende oorsig het geblyk dat die kultuurteks oor Afrikanerverstedeliking veel gemeen het met die kultuurteks oor swart verstedeliking wat betref
aspekte van die landelike omgewing uitgelig word, die tradisionele stad/landopposisie op sy kop, waarbinne die landelike ’n vanselfsprekende positiewe invulling
1. Hierdie artikel is gebaseer op ’n meestersgraadverhandeling, “Kultuurtekste oor verstedeliking: ’n
in Europa, ’n vername kenmerk van die modernisme was. Wanneer ’n mens Opperman se stadsgedigte lees, kan onmiddellike vergelyking gedoen word met byvoorbeeld die Duitse digter Georg
Heym (met ’n teks soos “Der Gott der Stadt”). Ek sou aanvoer dat ’n breër, internasionale verskynsel
’n Bylaag met tersaaklike gedigtekste is by die elektroniese weergawe van hierdie artikel beskikbaar,