Hou by grasvelde, grond eekhoring. Vince Smith, CC BY
Dit is half Februarie en langs Brittanje se suidkus vergulde kopbrasem dryf van die oop see na die riviermondings. Intussen, duisende van klein egrets voor te berei om te vlieg na die vasteland van Europa vir die teel seisoen, maar 'n paar honderd in die Verenigde Koninkryk sal bly.
In die noorde van Europa, jong wesp spinnekoppe sal binnekort van hulle syagtige eiersakke af scamper. En hierdie somer sal plattelandse besoekers dwarsoor die suide van Engeland glansryke blou flitse sien klein rooi-oë damselflies flits oor damme.
Hierdie gebeurtenisse het almal een ding gemeen: hulle gebeur veel verder noord as wat hulle so onlangs as 20 jaar gelede sou hê.
Dit is nie net 'n Europese ding. Ysbere is aan die beweeg, sambreelbome is noordwaarts kruip deur die VSA, en tropiese voëls in New Guinee berge opdraande opdraand. Suider-Afrika se ikoniese kokerboom, wat afgerond is in sy uitgerolde koffers, kom self uit die hitte en op pad weg van die ewenaar. Regoor die wêreld spesies beweeg van hul natuurlike habitat.
Vingers wys op klimaatsverandering. Aangesien gebiede te warm of droog word, val baie wildbevolkings af. Maar aan die ander kant verskyn sommige spesies op plekke wat histories te koud of nat was.
Die verhaal wat ons gewoonlik hoor, is van vreeslike afname in plante en diere. Die Pyreneeë Kikker is op die bergtoppe op die Spaanse-Franse grens, byvoorbeeld, Kan nie na koeler klanke beweeg nie. Magellaniese pikkewyn-kuikens sterf in storms aangewakker deur klimaatsverandering. Costa Rica se goue paddas, wat eintlik 'n taamlik ongelooflike helder oranje, is vermoedelik tot die uitwissing gedryf deur warmer, droër weer, onder andere.
So hoekom is so baie spesies bedreig deur klimaatsverandering, terwyl ander, soos die prima-hoof brasem, kleinwitreier en wespen spin, in staat is om suksesvol te wees?
Kollegas en ek het net het 'n referaat gepubliseer wat probeer om hierdie vraag te beantwoord. Ons span, gelei deur Alba Estrada, wou verstaan ​​hoekom sommige spesies afneem in die gesig van klimaatsverandering terwyl ander verre habitats koloniseer.
Kolonisasie kan uitwissing voorkom en mag selfs spesies meer suksesvol maak as wat hulle voor klimaatsverandering was. As ons kan voorspel watter spesie nuwe plekke kan en kan nie, kan ons besluit wat die meeste behoue ​​behou.
Hoe ver individuele diere of plant sade kan skuif was lank gedink om die belangrikste faktor wees. Byvoorbeeld, het die wespen spin waarskynlik so vinnig versprei deur die gebruik van 'n buitengewone tegniek genoem ballonvaren: Die vrystelling van fyn drade van sy in die lug en swaai vir baie kilometers op hulle.
Maar ander eienskappe het ook daarop gewys hoogs belangrik beskou. Byvoorbeeld, hoe vinnig plante en diere kan teel, hoe goed hulle kan meeding met ander spesies om hulpbronne, en watter soort kos wat hulle kan eet of habitat wat hulle kan woon.
Die gevolg hiervan is dat ons dalk kan voorspel watter diere onder klimaatverandering sal gedy. Die hout muis is gevind in die hele vasteland van Europa, tot by die suidelike punt van Noorweë en Swede. Soos die klimaat verander, dink ons ​​die muis beweeg noord in Noorweë, Swede en Finland, want dit kan vinnig broei, in baie habitats leef, 'n breë dieet het, en individue kan 'n lang pad ry.
Aan die ander kant, oorweeg die Europese eekhoring grond. Hierdie klein knaagdier woon tans in Suidoos-Europa, hoewel groot dele van die res van die vasteland geskik sal word soos die weer warm word. Ons dink egter dat dit net kan bly waar dit is omdat dit net in grasveld kan lewe - en klimaatsverandering sal nie plase en plase in die weiveld verander nie.
Dit is bemoedigend om te weet dat sommige spesies goed vaar onder klimaatsverandering, en dat Noord-Europese wild liefhebbers kan uitsien na sien 'n paar eksotiese plante en diere in hul platteland. Daar is 'n paar hoofpyne, egter. Diegene prima-hoof brasem is munching weg op die plaaslike skulpvis, wat kan neem kos weg van die inheemse visse. Klein rooi-oog juffers kyk groot, maar hulle kon al word te dikwels rond Britse damme en ongewild inheemse spesies. Verskeie voëls wat die Verenigde Koninkryk van warmer streke het gekoloniseer blyk te wees het saam gehelp deur vleiland bewaringsgebiede.
Kon die baie metodes wat ons gebruik om wild te beskerm help 'n paar gevaarlike spesies te versprei? Daar is goeie redes vir beide verwelkom dié nuwelinge met ope arms, en bekommerd oor die skade wat hulle kan doen. Klimaatsverandering is weereens poseer vir ons 'n paar moeilike bewaring vrae.
Regan Early, Dosent in Bewaringsbiologie, Universiteit van Exeter. Sy bestudeer die uitwerking van menslike aktiwiteite op wildlewe regoor die wêreld. Haar basiese benadering is om patrone in spesiesverdelings te gebruik om baie aspekte van spesie-ekologie te verstaan ​​- klimaatverdraagsaamhede, biotiese interaksies, populasiedinamika, fenologie - en hoe dit beïnvloed sal word deur veranderinge in klimaat en landskappe.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Hoekom sal sommige diere en plante onder klimaatverandering gedy