Gustavus Adolphus - Binnelandse beleid - Volke, nasies, gebeure - 2022
Gustavus Adolphus het Swede die moderne era ingesleep met sy binnelandse hervormings. Die gebiede wat hy gekies het - regering, onderwys, militêre en die ekonomie - is weerspieël deur 'n ander groot Oos-Europese leier, Peter die Grote. Swede se binnelandse hervormings het beteken dat sy in die Dertigjarige Oorlog met groot doeltreffendheid kon veg.
Baie van hierdie werk is deur Axel Oxenstierna gedoen. Die raad het ontwikkel tot die hoogste orgaan van die sentrale regering en dit het nie die spieshoof van aristokratiese opposisie geword nie.
Voor die regering van Gustavus het dit op 'n onreëlmatige basis vergader. Dit het ontmoet toe die koning dit beveel het, en hy moes saamkom waar hy ook al was - 'n minder as praktiese opset.
Onder Gustavus het dit permanent in Stockholm gesit en toe die koning in die buiteland was, is dit toegelaat om besluite van belang te neem, insluitend die formulering van beleid. die vyf hoofoffisiere was die kanselier (Oxenstierna), die High Steward, die tesourier, die admiraal en die Marshall.
Hierdie titels het voor Gustavus bestaan, maar nou was dit meer as seremoniële titels. Elke man was aan die hoof van 'n werkende regeringsafdeling. Elke departement het 'n kollegiale organisasiestyl met 'n spesifieke werksprosedure ontvang.
Die Ordonnansie op die Regbank van 1614 het die stelsel vir die High Steward bewerk. Die Skatkis Ordonnansie van 1618 het dieselfde vir die Tesourie gedoen. Die kanselier het sy instruksies in 1618 en 1624 ontvang. In 1634 het die Marshall en die admiraal hul eie direksies gekry in die sogenaamde vorm van regering.
Die Riksdag het gereeld aan die regering deelgeneem. Tradisioneel was dit die bondgenoot van die koning toe hy in stryd was met die adel. Onder Gustavus Adolphus het dit 'n duidelike prosedure ontwikkel en later in die sewentiende eeu die rol van die Riksrad oorgeneem. In 1617 stel Gustavus die Ordonnansie op Riksdag in, wat die aantal landgoedere op 4 bepaal het - die edeles, die geestelikes, die burgers en die kleinboere. Die Dieet (Riksdag) het die breë massa van die mense verteenwoordig en hul entoesiastiese steun aan die koning se buitelandse beleid was vir hom 'n groot voorsprong.
Plaaslike en provinsiale regering is herorganiseer. Drie-en-twintig administratiewe distrikte is gestig met elke bestuur deur 'n koninklike offisier en sy personeel in ooreenstemming met Gustavus se instruksie van 1624.
Hoe belangrik was hierdie hervormings?
Hulle het alle strata van die samelewing 'n groot belangstelling in die regering gegee en elkeen rondom die ander versamel. Geen deel van die samelewing is uit die weg geruim nie, dus het geen afwykende groepe veral onder die adel ontstaan.
Gustavus het 'n baie fyn balans bereik - alle groepe in die samelewing het aan dieselfde doel gewerk en geen werklike teenkanting teen die heerskappy van Gustavus het ontwikkel nie. Alle redes vir opposisie is verwyder omdat niemand 'n wrok teen die stelsel gehad het nie. In al hierdie dinge het Gustavus egter een groot voordeel gehad - daar was geen godsdienstige kwessies om probleme op te wek nie, aangesien almal in Swede as Luthers was, en daar was geen godsdienstige leiers agter wie teenstanders kon saamkom nie.
Gustavus was 'n innoverende bevelvoerder wat baie by Maurice van Nassau geleer het. Die grootste voordeel wat Gustavus in hierdie tyd gehad het, was dat sy mense agter hom was, sodat sy beleid van universele diensplig min probleme opgelewer het.
Hy het die eerste ware nasionale leër in Europa gevorm, maar namate hy meer betrokke geraak het in Europa, het hy 'n groter leër nodig en moes hy meer op huursoldate vertrou. Sy troepe was gedissiplineerd en het 'n baie goeie esprit de corps ontwikkel, aangesien elke eenheid uit sy eie plaaslike omgewing gewerf is. Troepe ontvang gereelde betaling, bekwame opleiding en is toegerus met die modernste wapens beskikbaar.
Die weermag het sy sukses gebaseer op 'n hoë mate van mobiliteit en 'n hoë tempo van vuur. Op die slagveld gebruik Gustavus klein eenhede in lyn, in teenstelling met eenhede in diepte, aangesien dit vatbaar was vir artillerievuur. Gustavus het ligte manoeuvreerbare artillerie gebruik wat hom meer vuurkrag in 'n gevegsone en groter vegopsies gegee het. Kavallerie is gebruik as aanrandingstroepe wat die vyand sou bots en dan hand-aan-hand gevegte sou wou beoefen.
Om sy troepe oor die Baltiese Oseaan te skuif - potensieel as dit op sy kwesbaarste sou gewees het - het Gustavus die Sweedse vloot hervorm. Dieselfde professionaliteit is in die vloot ingevoer as in die leër. Swede se seebane moes oor die Baltiese Oseaan beskerm word na Pole en Duitsland. Dit het ook die handelsroetes van Swede verbeter, wat op sy beurt die inkomste van Swede verhoog het wat verder in die weermag belê kon word.
Die ekonomie van Swede moes gevorder word om Swede se oorloë te finansier. Gustavus het geskoolde buitelandse werkers aangemoedig om hulle in Swede sowel as buitelandse ondernemings te vestig. Hulle is aangemoedig om haar natuurlike hulpbronne te ontwikkel, veral yster- en koperneerslae. Louis de Geer was 'n uitstekende figuur in die wapenbedryf - hy was Nederlands. Frankryk het ook gedurende die dertigjarige oorlog subsidies verleen, en Duitse hawens wat gedurende daardie oorlog gevange geneem is, het Swede van pas voorsien. Swede se ekonomie in die oorlogstyd was goed, maar desondanks kon die leër slegs finansieel oorleef as die troepe van die land af gewoon het en nie tuis 'n las was nie.
Gustavus was 'n vrygewige borg van onderwys. Hy het die grammatikale skoolstelsel effektief in Swede opgerig en prakties begin met die Universiteit van Uppsala, wat beskou word as 'n baie moderne administratiewe opset. Slegs Alfred Noble word beskou as meer gedoen om Swede se onderwysstelsel te finansier. Swede het 'n moderne leër- en regeringsstelsel gehad - albei het 'n konstante stroom opgevoede jong mans nodig gehad om die stelsel voort te sit. Sonder die vloei van bekwame mans, sou enige verbetering van Gustavus val.