Die direkteure van 'n olifantse heiligdom het vertel hoe dit met olifante gedoen word om hulle "op te lei". Ons het al genoeg stories oor dierewreedheid gehoor, so ek sal nie in die besonderhede gaan nie, en sê dat die afrigters die olifante met twee-en-vier het.
Beelde van wreedheid bly in my gedagtes. Op hierdie dag was ek veral spookagtig; Ek kon nie die siekte verloor wat ek gevoel het toe ek gehoor het van die misbruik van hierdie edele wesens nie. Aan die einde van die dag het ek die gemak van die natuur gesoek om Mount Shasta te stap.
Ek het na die berggeeste gebid om leiding te gee, aangesien ek die pad verby die hek verbyloop het, wat die sneeu in die winter in die sneeubedryf in die sneeubedryf tot motors gesluit het. Lang pynbome, met sneeubanke aan hul voete, het albei kante van die pad gevoer. Hoewel die son helder skyn, het die lug nog steeds die koue van die winter gehou. Ek het geloop en sommige van die skoonheid aangeneem, maar die beelde van die olifante wat geslaan is, het in my kop weer gespeel en ek het gehuil.
Die direkteur het gesê die opleiers "liefde" hul olifante. "Hoe kan hulle hulle so behandel?" Ek het die heilige berg gevra. My vraag het uitgebrei na, "Hoe kan mense al die vreeslike dinge doen wat hulle aan mekaar en aan diere doen?"
Namate ek hoër geklim het, het ek nog steeds gehuil, en ek het probeer om medelye vir die opleiers en almal wat geweld aan te pak, te probeer voel. Mense wat diere en kinders mishandel het, en leiers wat bomme op ander lande laat val het, was altyd 'n groot uitdaging vir my in hierdie praktyk.
Laat Hy wat sonder sonde is, gooi die eerste klip
Ek het skielik onthou die ou huisopleidingspraktyk om 'n hondjie met 'n koerant te slaan nadat die hondjie op die vloer gesit het. Jy moes die hondjie se neus in die urine druk, selfs al was dit 'n lang tyd later, en dan die hondjie met 'n koerant slaan. Die swak hondjie het die meeste van die tyd nie geweet waaroor hierdie straf gaan nie, en dit sal waarskynlik lei tot 'n hond wat 'n geknoopte hond hanteer.
My familie het diere liefgehad en tog is dit wat ons gedoen het, want dit was die goedgekeurde praktyk. As tiener het ek dit met my nuwe hondjie gedoen. Toegegee, ek het hom nie hard geslaan nie, maar ek het ongetwyfeld my superieure grootte en sterkte op hom toegedien deur die neus-druk en die koerant-whacking. Hy het gesaai. Ek dink ek het dit net een keer gedoen, nie in staat was om op te staan ​​nie. Nietemin, hartseer soos ek was, het ek dit gedoen.
Op die heilige berg het ek 'n antwoord op my seer vrae gekry. Dit is 'n kontinuum - 'n kontinuum van geweld en 'n kontinuum van bewussyn. Ek het die hondjie liefgehad, maar ek het hom geslaan, al was dit net met 'n koerant. Die geweld van die olifantopleiers was skaars vergelykbaar met die pyn wat dit veroorsaak het, maar die afrigters en ek het albei vrees opgelê en niemand van ons het hierdie aanvaarde praktyk bevraagteken nie, alhoewel ons ons diere liefgehad het. As ons ten volle in kontak was met ons harte, sou ons nie gedoen het wat ons gedoen het nie.
Op Die Kontinuum: Van Geweld tot Bewussyn
Soos ek bo die boomlyn op die sneeu heilige piek staan, is ek verneder. Ek kon my nie meer van die olifantopleiers afskei nie - 'n uiters onwelkome besef, die minste. Ek wou ons as diamant verskillend beskou, maar die herinnering aan die hondjie het vir my gesê die verskil tussen ons was net 'n kwessie van graad. Al wat ek kon sê, was dat ek die fout van my weë besef het en my bes doen het om met 'n oop hart te leef. Miskien was die afrigters ook.
In ons gewelddadige kultuur is ons almal iewers op die kontinuum van geweld totdat ons doelbewus daarna streef om daarvan weg te stap. Ons is almal ook op die kontinuum van bewussyn, waar ons ookal in ons siel leer is. Party van ons het dalk al baie geleer, maar ons het almal nog baie om te leer.
Om 'n leerling te wees op die voortgesette liefde
Terwyl ek agter die berg terug geloop het, het ek op dieselfde tyd hartseer en opgewek gevoel. Aangesak deur die skade wat ons mense, insluitende my, in ons onkunde en bewusteloosheid veroorsaak. Verhef deur 'n hernude gevoel van verbinding en duidelikheid. Ek het die olifante en die heilige berggeeste dankie vir die dra van hul boodskappe aan my.
Ek het gesien dat die kontinuum van bewussyn 'n kontinuum van liefde is. Bewustheid groei as die hart oopgaan. Ons is almal leerlinge op die kontinuum van liefde. Wanneer ons op die pad stap, leer ons onsself aan diere, na mekaar, na die natuur, na die heelal. Ons leer om ons harte meer heeltemal oop te maak vir die ander, of dit 'n dier, 'n persoon, 'n boom of 'n blom is.
Wat kan ek vandag doen om my hart oop te maak?
Soos jy die lesse van onvoorwaardelike liefde integreer, open jou hart en op een dag vind jy dat jy in die vloei van die heelal is. Jy kyk in die oë van 'n kat en skielik voel jy die eenheid wat altyd daar is en wag vir jou en jy weet met jou diepste wete dat jy deel is van die universele geheel. Jy weet jy is nie alleen nie en sal nooit wees nie. Jy weet ons is almal verbind.
Ons kan net by hierdie verband aansluit deur eenvoudig te vra: "Wat kan ek vandag doen om my hart oop te maak?" Vir die diere in jou lewe, vra jouself af: "Is daar maniere waarop ek hulle kan toelaat om meer van hulle te leef? Is daar dinge wat ek kan doen om hul ware self te akkommodeer wat ek nie doen nie, want dit kan vir my ongemaklik wees? kan ek vandag doen om my hart oop te maak? "
Wat die diere my geleer het: verhale van liefde en genesing van 'n plaasdierehok
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Olifante & Puppy Liefde: Diere Help Ons Open Ons Hart