Hoe jou aksies 'n verskil maak wanneer dit kom by klimaatsverandering - klimaatsimpakte nuus | Climate Impact News
Geskryf deur Steve Westlake
Wat kan ons doen in die gesig van die klimaat nood? Baie sê ons moet minder ry, minder vlieg, minder vleis eet. Maar ander argumenteer dat persoonlike optrede soos hierdie 'n nuttelose druppel in die oseaan is wanneer dit teen die groot sistemiese veranderinge ingestel word wat nodig is om te voorkom verwoestende aardverwarming.
Dit is 'n debat wat al dekades lank woed. Dit is duidelik dat, in terme van globale kweekhuisgasvrystellings, 'n enkele persoon se bydrae basies irrelevant is (soos 'n enkele stem in 'n verkiesing). Maar my navorsing, eers in my meesters en nou as deel van my PhD, het bevind dat dit iets vet maak soos om op te gee om te vlieg, kan 'n wyer klop-effek hê deur ander te beïnvloed en te verskuif wat as "normaal" beskou word.
in 'n opname Ek het uitgevoer, die helfte van die respondente wat iemand geken het wat opgee het weens klimaatsverandering, het gesê hulle vlieg minder as gevolg van hierdie voorbeeld. Dit was vir my nogal indrukwekkend. Verder het sowat driekwart gesê dit het op 'n manier verander in hul houding teenoor vlieg- en klimaatsverandering. Hierdie effekte is toegeneem as 'n hoëprofiel persoon opgedaag het om te vlieg, soos 'n akademiese of iemand in die publieke oog. In hierdie geval het sowat twee derdes gesê hulle vlieg minder as gevolg van hierdie persoon, en slegs 7% het gesê dit het nie hul houdings beïnvloed nie.
Ek het gewonder of hierdie indrukwekkende mense alreeds gedra het soos pieperige skoon omgewing, maar die syfers het nie voorgestel nie. Die opname respondente vlieg aansienlik meer as gemiddeld, wat beteken dat hulle baie potensiaal het om minder te vlieg weens iemand anders se voorbeeld.
Vlugte kan 'n groot deel van jou koolstofvoetspoor uitmaak. motive56 / shutterstock
Om mense se redenasie te ondersoek, het ek sommige van diegene wat deur 'n "non-flyer" beïnvloed is, ondervra. Hulle het verduidelik dat die gewaagde en ongewone posisie om op te gee, die volgende gehad het: die erns van klimaatsverandering en vlieg se bydrae daaroor oorgedra; die verband tussen waardes en aksies gekristalliseer en selfs verminderde gevoelens van isolasie wat minder vlieg was 'n geldige en sinvolle reaksie op klimaatsverandering. Hulle het gesê dat "toewyding" en "kundigheid" die invloedrykste eienskappe was van die persoon wat opgehou het om te vlieg.
Dit is natuurlik nie 'n bed van rose nie. Vlieg verteenwoordig vryheid, pret en vordering. Dit verhoog die ekonomie en bied kosbare reisgeleenthede. Dus wat daarop dui dat almal minder moet vlieg, wat die implisiete boodskap van iemand wat op vlieg vlieg weens klimaatsverandering lyk, kan tot argumente en konfrontasie lei. Een persoon het byvoorbeeld gesê dat my liggies beoordeelde opname "fassisties en verkeerd ingelig" was. Dit kry jy nie as jy vra oor opwasmiddel nie.
My navorsing het ook gedink aan idees van teenstrydigheid en skynheiligheid. In kort, mense haat dit. As Barack Obama 'n private vliegtuig neem en 'n 14-voertuig het om 'n klimaatveranderingskonferensie te kry, of 'n celebrity huil vir die klimaat terwyl hy 'n groot koolstofvoetspoor, dit gaan nie goed af nie. En as toekomstige wette ingestel word om te vlieg omdat klimaatsverandering vlieg, is dit noodsaaklik dat politici ook hul vlieggewoontes sigbaar moet verminder. Ander navorsing het getoon dat oproepe vir emissiereducties van klimaat wetenskaplikes veel meer geloofwaardig is as hulle self loop die praatjie.
Dat mense deur ander beïnvloed word, is skaars 'n skokkende gevolg. Sielkunde navorsers het deurgebring dekades bewyse oor die kragtige gevolge van sosiale invloed, terwyl die kulturele evolusie teorie voorstel dat ons dalk ontwikkel het om die voorbeeld van dié in gesogte posisies te volg, want dit het ons gehelp om te oorleef. Tel enige boek op leierskap in 'n lughawe-winkelsentrum op en dit sal waarskynlik die belangrikheid van voorbeeld lei.
Wat die vraag stel: as ons politieke en sakeleiers ernstig is oor klimaatsverandering, moet hulle nie hul eie koolstofvoetspore baie sigbaar verminder om 'n voorbeeld vir die res van ons te stel nie? Dit is nou die fokus van my navorsing.
Maar hoekom ek?
Global uitstoot ongelykheid. Oxfam
Om 'n onsigbare draad deur al bogenoemde te weeg, is die dorre kwessie van regverdigheid en ongelykheid. Die rykste 10% van die globale bevolking is verantwoordelik vir 50% van die uitstoot, en baie daarvan sal wees as gevolg van vlieg. In die Verenigde Koninkryk neem ongeveer 15% van die mense 70% van die vlugte, terwyl die helfte van die bevolking moenie vlieg nie in enige een jaar. Aangesien emissies van lugvaart 'n toenemende deel van die totaal word (tans ongeveer 9% in die Verenigde Koninkryk, 2% globaal) word hierdie ongelykheid moeiliker vir almal om te ignoreer.
Intussen sal die debat oor persoonlike versus kollektiewe aksie voortgaan. My navorsing ondersteun die argumente dat dit 'n is vals digotomie: individuele aksie is deel van die kollektiewe. Dus, terwyl jy die wêreld nie alleen sal red nie, kan jy deel wees van die oplossing.