PressReader - Weg! Ry & Sleep: 2018-01-01 - Een­vou­dig én ge­so­fis­ti­keerd
Een­vou­dig én ge­so­fis­ti­keerd
Mo­der­ne mo­tors is ’n toon­beeld van hoe ver die teg­no­lo­gie al ge­vor­der het, maar Jan E­ber­sohn van S­tel­len­bosch ont­hou hoe be­kwaam sy ou Vol­vo was.
Weg! Ry & Sleep - 2018-01-01 - REDAKTEURSBRIEF BOOK SECTION - Ver­werk deur Ky­le Kock Fo­to Jan E­ber­sohn
Ek het in die Au­gus­tus-uit­ga­we oor die nu­we Vol­vo XC60 ge­lees en da­de­lik te­rug­ge­dink aan my 1962mo­del Vol­vo PV544 wat ek des­tyds splin­ter­nuut vir R1 800 ge­koop het.
Ek lees oor al die vei­lig­heids­teg­no­lo­gie waar­oor ver­vaar­di­gers dees­dae so rond­skar­rel om vei­lig­heids­be­wus­te ko­pers te­vre­de te stel, en kan net my kop skud oor goed soos “Ci­ty Sa­fe­ty”, “Pi­lot As­sist”, “Acti­ve Crui­se Con­t­rol” en “Bra­ke As­sist” met “E­lec­tro­nic Bra­ke For­ce Dis­tri­bu­ti­on” wat dees­dae die norm is.
Dit is dus ’n won­der­werk dat ek ná 55 jaar nog a­sem­haal, want des­tyds het ons nie sul­ke e­lek­tro­nie­se ba­ba­op­pas­sers ge­had om ons te help nie. Vei­lig­heid was die be­stuur­der se ver­ant­woor­de­lik­heid.
My Vol­vo was die nu­wer weer­ga­we van die ou PV444; dus was sy wind­skerm een so­lie­de stuk glas en nie die twee ven­sters van vo­ri­ge mo­del­le nie. Die ag­ter­ruit was ook gro­ter. Met dié toe­voe­gings was dit ook mak­li­ker om reg rond­om die kar te sien.
Dit was se­ker nu­we vei­lig­heids­teg­no­lo­gie, as jy mooi daar­oor dink. Die boon­ste deel van die in­stru­ment­pa­neel in die nu­we mo­del­le, soos my­ne, was op­ge­stop om in­sit­ten­des te be­skerm in­ge­val van ’n on­ge­luk. My PV544 het ook ’n klomp nu­wer­wet­se i­tems ge­had, soos ’n plat spoed­me­ter, lae hoof­lig­te en daar­die ken­mer­ken­de fas­t­back- pro­fiel waar die ruit en die ba­ga­sie­bak ge­lei­de­lik in­een loop.
Sy 1,8 ℓ-en­jin was die S-weer­ga­we (of Sport-weer­ga­we), wat be­te­ken het hy het 71 kW krag uit­ge­skop pleks van 67 kW. Dié mo­del­le was Vol­vo se eer­ste kar ná die Twee­de Wê­reld­oor­log en dit het hul­le ge­help om ’n re­pu­ta­sie as ’n be­trou­ba­re en vei­li­ge voer­tuig te ves­tig. Dis ’n re­pu­ta­sie waar­mee Vol­vo van­dag nog spog.
As ek nou daar­oor dink, was my Vol­vo met sy drom­rem­me eint­lik heel ba­sies. Jou be­stuur­styl moes vir die te­kort aan vei­lig­heids­teg­no­lo­gie ver­goed, want jy moes die ver­keer­si­tu­a­sie voor jou lees om vei­lig by jou be­stem­ming aan te kom.
Hoe­wel ek glo van­dag se ver­vaar­di­gers met al hul­le teg­no­lo­gie­se vor­de­ring help om ons paaie vei­li­ger te maak, glo ek steeds jon­ger be­stuur­ders moe­nie nét daar­op staat­maak nie. Dit is be­lang­rik dat hul­le die no­di­ge op­lei­ding kry om goeie mo­to­ris­te te word.