’n Groep mense wat op 30 Oktober aan die sogenaamde Swart Maandag-betogings in die Vrystaat deelgeneem het. Foto: Mlungisi Louw
Maar dit is nou 2017. Ek is ’n ingeligte, denkende mens met die vermoë om die geskiedenis en die omgewing waarin ek leef te ontleed en te verstaan.
As ’n groep gaan dit steeds stukke beter met ons as wat dit met swart mense as ’n groep gaan. Sit jouself ’n slag in ’n swart werker of werklose se skoene en probeer jou indink hoe jy sou gevoel het.
Alle Suid-Afrikaners is slag­offers van ’n roofdierregime. Die Zuma-regering is nie skelm en vrotsig omdat hulle swart is nie, hulle is net skelm en vrotsig, soos heelwat regeerders met bleek gesigte in die Midde-Ooste, Suid-Amerika en lande van die ou ­Sowjetunie.
Ons nuwe uitdaging in demokratiese Suid-Afrika noodsaak ’n nuwe pragmatisme en nuwe energie. Nuwe oorlewingstrategieë.
Eenkant, dikbek en aggressief is nie ’n goeie strategie nie. Ons moet ’n nuwe, delikate balans tussen selfgelding en uitreik, tussen selftrots en medemenslikheid vind.