Die huwelik en gesin verkeer in 'n krisis (vgl. Browning 2007:53; Sell 1995:42). Dit is veral sigbaar in die gesinsveranderinge wat sedert die 1960's ingetree het (kyk Browning 2007:55). In hierdie tyd van agteruitgang van die gesin, bevind die kerk sigself ook in 'n krisis (vgl. Anderson 2011:11; Buitendag 2002:2; Heitink 2007:19; Immink 2007:854). Wêreldwyd beleef veral Protestantse kerke 'n kommerwekkende verlies aan lidmate, terwyl die kerk se invloed op die samelewing ook kwyn.
Bybelse uitsprake oor die huwelik en familie is teen die agtergrond van die sosio-kulturele, politieke en religieuse Mediterreense konteks waarin die Bybel ontstaan het, geïnterpreteer.
Daar is nie so iets soos 'n Bybelse verstaan van die huwelik en familie nie omdat sosio-kulturele veranderinge gedurende Israel se geskiedenis en dié van die vroeë Christelike gemeentes plaasgevind het.
Politiek en kultuur het 'n invloed op vroeë Christene se verstaan van die eise van die evangelie ten opsigte van die huwelik en die familie gehad.
Die Christelike kerk het nie in 'n vakuum ontstaan nie. Dit het die patroon van die biologiese gesin aangeneem. In hierdie 'huiskerk' het die reëls van God se koninkryk voorrang bo die kodes van die biologiese familie geniet. Dit het in 'n positiewe sin aan vroue 'n vryheid besorg om in diens van God te lewe en nie meer aan patriargale magte onderdanig te wees nie. Volgens Browning (2003:43; kyk Browning et al. 2000:134-135; Osiek & Balch 1997:131) het die vroegste Jesus-beweging 'n gees van gelykwaardigheid tussen mans en vroue meegebring: