Geskryf deur Stephan Lewandowsky
Stephan Lewandowsky, voorsitter van kognitiewe sielkunde aan die Universiteit van Bristol, het vrae beantwoord wat deur die publiek op Reddit gestel is. Dit is die hoogtepunte ...
Samesweringsteorieë: Van skeptisisme tot waarheid
Onder watter omstandighede versprei samesweringe? Wat kan mens doen om mense te oortuig om meer skepties te wees oor buitengewone eise in samesweringsteorieë?
In samelewings wat nie deursigtig en minder demokraties is nie, groei samesweringsteorieë floreer omdat die regering nie vertrou kan word nie. Oor die algemeen is die mense wat in samesweringsteorieë glo, laag op vertroue en voel hulle is sleg behandel deur die lewe of die samelewing.
Stryd teen dit is baie moeilik, maar onderwys en die vermindering van ongelykheid sal 'n lang pad om te gaan.
Kan jy een konspirasietheorie noem wat regtig waar was?
Die tabak industrie is nou bekend dat hulle 'n sameswering teen die publiek gehad het in hul pogings om die gevestigde wetenskaplike bewyse wat verband hou met rook vir swak gesondheid, te ondermyn. Een van die Amerikaanse regters het beroemd gesê: "Die Amerikaanse tabakbedryf het meer as 50 jaar in 'n kriminele sameswering besig gehou."
Watter soort kognitiewe eienskappe vertoon sameswerende denke?
Daar is 'n paar navorsers wat sameswering oortuigings het wat verband hou met persoonlikheid veranderlikes. So ja, dit is heel moontlik 'n stabiele kenmerk van 'n soort. Die mees opvallende ding is dat sameswerende denke self-teenstrydige kan wees, byvoorbeeld mense dink MI6 vermoor Prinses Diana, terwyl dit ook dink dat sy vervals haar eie dood.
Tot watter mate sien jy klimaatkonspirasies die klimaatsveranderingskunde ontken in teenstelling met die ontkenbaarheid van die verskaffing van 'n ekonomies aanvaarbare oplossing om die effekte daarvan om te keer?
Baie interessante vraag. Ek kan nie seker wees omdat ek nie data wat direk aan hierdie kwessie praat het. Maar in die algemeen, conspiracism is net een vorm van "gemotiveerde kognisie". Daar is ander, soos wêreldbeskouing verdediging. Die rede wêreldbeskouings is aangesteek deur klimaatsverandering is as gevolg van die bedreiging van die regering inmenging met die vrye mark wat mag voortspruit uit versagting pogings. Dit is om hierdie rede dat mense wat koester vrye markte is minder geneig om versagting teen wanneer dit opgestel as 'n geleentheid vir die kernbedryf as wanneer dit opgestel as sny besoedeling.
Bottom line: Dit is redelik duidelik dat vrees vir die oplossings baie weerstand teen die wetenskap veroorsaak. Dit manifesteer hom in gemotiveerde kognisie, en een vorm hiervan is sameswering. Dit is opmerklik dat ander wetenskaplike ontkenning - byvoorbeeld MIV-vigs - ook sameswering behels, en die skakels na wêreldbeskouings is minder duidelik daar.
Hoe belangrik is politieke ideologieë om die verwerping van klimaatwetenskap te verstaan?
Ek kan mense vier vrae oor die vrye mark vra en ek het ongeveer 67% "vertroue" (dit is variansie) in hul houding teenoor klimaatsverandering.
As konserwatief vind ek myself in die frustrerende posisie om een ​​van die min onder my binnekring te wees, wat nie 'n dogmatiese klimaatsverandering skepties is nie. Dit gebeur en die mensdom dra grootliks by. Iets wat nie frustreer my, maar is verkeerd inligting oor presies watter stappe gedoen moet word om die aardverwarmingseffekte ernstig te bestry. Wat is jou gedagtes hieroor?
Herwinning is grootliks 'n farce. Ja, dit is beter om daardie soda bottel te herwin as om dit uit te gooi. Maar wat baie beter is, is om dit weer te gebruik of nie in die eerste plek te gebruik nie. Maar daar is geen politieke wil om die naald op die ekonomiese te beweeg om so 'n stelsel te ondersteun nie. (Ek probeer in elk geval om te herwin. Terloops, ek maak nie voor dat dit 'n betekenisvolle verskil maak nie.)
Petrol gebruik is nog erger. Die feit is dat ons, sonder groot bronne van nie-fossielbrandstofkrag, elke laaste bietjie koolstof sal verbrand wat ons uit die aardkors kan trek. Ek wat 'n elektriese voertuig bestuur (wat ek nie tóg doen nie) maak dit net soveel makliker vir iemand aan die ander kant van die wêreld om hul gastenk te vul.
Ek dink egter daar is 'n bietjie nut in die voorbeeld wat dit stel. As my veganistiese vriende 'n fantastiese en bevredigende aandete maak, sal hulle verminderde hulpbronverbruik my idees gee om my verbruik van vleis te verminder. My buurman se elektriese voertuig kan my oortuig dat ek nie 'n gasvuilende SUV nodig het nie, en kan help om die tegnologie progressief te bevorder om 'n groot verandering in krag vir vervoer moontlik te maak.
Algehele, die mikro-vlak goed is klein aartappels, en sal 'n verskil sonder die makro dinge nie. Maar ek dink die mikro dinge kan help verkoop die makro dinge, en dit is die rede waarom dit saak maak.
Dink jy dat mense met dieselfde sienings (ongeag hoe absurd) mekaar maklik sal vind en iewers bymekaar kom?
Ja, daar is kuberhettos en clustering. Dit is alles op sigself al 'n probleem, maar om sake erger te maak, skep dit 'n aansporing vir politici om meer ekstremistiese dialoog aan te gaan. Werk deur ekonome het getoon dat dit voordelig is vir politici om uiterste te wees as boodskappe aan hul volgelinge in 'n eggokamer gebly het. As gevolg daarvan, terwyl politici gebruik het om te kompeteer vir die "media-kieser", is dit nou voordelig om ekstremisties te wees. Dit het ongewenste gevolge vir ons almal.
Hoeveel van 'n effek het wetenskap ontkenning gehad op die vordering van die wetenskap self?
Dit is moeilik om te kwantifiseer, maar daar is 'n paar bewyse wat daarop dui dat wetenskap ontkenning nie net openbare diskoers beïnvloed het nie, maar ook die wetenskap self. Byvoorbeeld, 'n analise van die media dekking het bevind dat die IPCC verslae in 2007 meer geneig om te onderskat as die risiko van klimaatsverandering oorskat. 'N meer onlangse analise uitgebrei oor hierdie onderwerp en aangevoer dat wetenskaplikes se natuurlike reticence hulle vooroordeel in die rigting van versigtige ramings eerder as alarmisme, 'n neiging wat hulle noem op die kant van die minste drama.
Is dit 'n mors van my tyd om te probeer om diegene wat nie glo in klimaatsverandering te oortuig nie, of moet ek net fokus op diegene wat meer opgelei word?
Die antwoord is redelik genuanseerd. Daar is sommige mense wat so verskans is in hul kontrare sienings dat daar min sin is om met hulle te praat oor enigiets anders as oplossings. Uiteindelik maak dit nie saak wat 'n mens dink van klimaatsverandering as hulle 'n sonpaneel op hul dak sit nie en wie sou nie in Geraldton, Wes-Australië nie?
Daar is egter ook mense wat regtig meer wil weet, en wie se weë om die wetenskap te aanvaar, kom uit 'n gebrek aan inligting. Ek sou daardie mense na stuur skepties Wetenskap. Onderskeiding tussen verskansde contrarians en diegene wat oop is om meer te weet, is uitdagend omdat dit soms van die begin af moeilik is om te weet.
Watter soort dialoog mag dalk dien om die nasionale bespreking in 'n meer produktiewe rigting te beweeg, gegewe u insig in die sielkunde van ontkenning?
My mening is: Eerstens word die publiek die reg geweier om ten volle ingelig te wees oor die risiko's wat dit in die gesig staar. Tweedens, daar is baie redes hiervoor, van "twyfelmongering" tot ideologies-gemotiveerde ontkenning. Derdens weet ons uit baie navorsing oor verkeerde inligting dat mense nie "geluid" of verkeerde inligting kan afwys nie, tensy hulle 'n rede kry om dit te doen. Daarom is dit belangrik vir die publiek om te verstaan ​​wie die mense is wat klimaatswetenskap teenstaan.
In 'n neutedop: beklemtoon die konsensus wat alles sal beweeg behalwe die hardcore, en identifiseer wie die hardcore contrarians is, sodat die res van die bevolking 'n opgevoede keuse kan maak oor wie om te luister.
Ek studeer hierdie jaar met 'n MSc in Klimaatsverandering. Wat moet iemand met my vaardighede doen om 'n werk te doen wat die planeet bevoordeel?
Ek dink dat wetenskaplikes hul boodskappe kan verfyn. Dikwels stel hulle die onsekerheid eerste sonder om te sê wat ons weet of sonder om te sê dat onsekerheid 'n dwingende rede is om te versag. Dit gesê, onthou ook dat die probleem vererger word deur die rol van wêreldbeskouings. Om dit te oorkom, is die konsensus slegs 'n gedeeltelike hulpmiddel.
Hierdie artikel het oorspronklik op Die gesprek
Oor die outeur (antwoord op die Reddit vrae)
Stephan Lewandowsky het sy voorgraadse studie aan Washington College, Chestertown, MD, VSA, in 1980 voltooi en toe sy nagraadse opleiding aan die Universiteit van Toronto gedoen. Hy het 'n PhD in 1985 behaal. Hy het sy eerste voltydse akademiese pos aan die Universiteit van Oklahoma in 1990. In 1995 het hy na die Universiteit van Wes-Australië verhuis waar hy gebly het tot 'n posisie as professor aan die Universiteit van Bristol in 2013. Op 'n minder professionele noot was hy 'n sweefvliegtuig vir 18-jaar (byna 2,000 loods, 800 + uur) en het 'n passie vir lugvaart behou en hoop om te hervat in die nie-verre toekoms, sodra iemand 'n toestel om die lengte van dae te verdubbel van 24 tot 48 uur ". Vir die laaste paar jaar is sy nuwe passie bergklim.
Klimaatverandering Ontkenning: Hoofde in die Sand
deur Washington Haydn en John Cook.
Mense het nog altyd ontkenning gebruik. As ons bang is, skuldig, verward of wanneer iets met ons selfbeeld inmeng, is dit geneig om dit te ontken. Tog ontkenning is 'n dwaling. Wanneer dit op die gesondheid van jouself of die samelewing of die wêreld raak, word dit 'n patologie. Klimaatverandering ontkenning is so 'n geval. Klimaatsverandering kan opgelos word - maar net wanneer ons ophou om te ontken dat dit bestaan. Hierdie boek wys hoe ons deur ontkenning kan breek, die werklikheid aanvaar en sodoende die klimaatkrisis oplos. Dit sal wetenskaplikes, universiteitsstudente, klimaatsverandering aktiviste sowel as die algemene publiek betrek om ontkenning en optrede terug te keer.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Van Conspiracy Theories & Climate Denial to Reality