AFRIKAANSE OPSOMMING: Die jagluiperd, Acinonyx jubatus, 'n roofdier wat tydens 'n jagtog vir kort tye snelhede van meer as 110 km/h kan bereik, is waarskynlik die elegantste lid van die katfamilie. Met sy vaartbelynde liggaam weeg die dier egter slegs tussen 40 en 60 kg kan hy homself nie doeltreffend teen groter roofdiere verdedig nie. Chemiese verbindings, sogenaamde feromone, wat onder andere in die uriene uitgeskei word, word dikwels deur diere gebruik vir gebiedsafbakening en om met ander lede van die spesie te kommunikeer. Die uriene van die jadluiperd is egter feitlik reukloos. Tot dusver is die chemiese samestelling van die uriene van die jagluiperd nog nie ondersoek nie. Ekstraksie van die uriene met dichlorometaan het te min materiaal vir gaschromatografies-massaspektrometriese analise opgelewer, maar bevredigende resultate is verkry deur van 'n verbeterde monsternemingsmetode gebruik te maak. 'n Groot aantal organiese verbindings en twee swawelbevattende verbindings in skaars waarneembare hoeveelhede is in die uriene geïdentifiseer. Daar is egter 'n aansienlike hoeveelheid van die element swawel is in die uriene gevind. Laasgenoemde ontdekking, is die mees verbasende resultaat van hierdie navorsing. Die uitskeiding van swawel in uriene is, sover bekend, eenmalig in die soogdierwêreld. Dit is moontlik dat die jagluiperd oor 'n meganisme beskik om swawelverbindings wat baie sterk ruik om te sit na swawel wat nie so sterk ruik nie. Hierdie meganisme sal die dier se kanse op oorlewing verbeter deur van die swawelbevattende verbindings in sy dieet ontslae te raak sonder om sy teenwoordigheid in die omgewing te adverteer.