Image deur solvig
Morele letsel is 'n wond vir die siel. Dit gebeur as u deelneem aan dinge wat u diepste oortuigings oor reg en verkeerd oortree. Dit is uiterste trauma wat manifesteer as verdriet, hartseer, skaamte, skuldgevoelens of enige kombinasie van daardie dinge. Dit kom voor as negatiewe gedagtes, selfhaat, haat teenoor ander, gevoelens van berou, obsessiewe gedrag, vernietigende neigings, selfmoordgedagtes, en algehele konsiderasie.
U kan morele letsels ervaar as u mishandeling oorleef het, geweld gesien het, aan die chaos van gevegte deelgeneem het, of enige vorm van trauma ervaar het wat u begrip van waartoe u, of ander mense, moreel in staat is, verander het. Vir baie gevegsveterane word morele letsels aangerig tydens oorlog wanneer hulle in twee verskillende weergawes van hulself verdeel word: die persoon met wie hulle was voor oorlog, wie se moraliteit deur hul ouers, godsdiens, kultuur en die samelewing en die persoon wat hulle geword het, in hulle opgeneem is tydens oorlog, waarvan die moraliteit vervang is met 'n gevoel van reg en verkeerd wat hulle gehelp het om in 'n oorlogsone te oorleef.
As die rook verdwyn en die chaos van oorlog eindig, konfronteer hierdie twee self met twee verskillende stelle morele waardes mekaar en gaan voort om te veg. Die vooroorlogse self wys op die naoorlogse self en sê: “Haai! Ek weet wat jy gedoen het. Ek weet wat jy gesien het. Jy was verkeerd, jy is sleg, en jy kan nooit weer goed wees nie. '
Morele letsel ervaar
'N Soldaat kan morele letsels opdoen as hy nadink oor sy of haar optrede tydens geveg. Maar hulle kan ook morele letsels ondervind deur getuies van ander se getuienis te lewer. Die koel onverskilligheid van 'n bevelvoerder terwyl hy oor 'n sterwende burger staan; die vaslegging en marteling van mans wat bekend is dat hulle onskuldig is; die bom wat doelbewus geplant is om die menslike lewe te vernietig: almal kan ons diepgaande kulturele geloof in twyfel trek dat alle mense diep van binne goed is.
Om te getuig van die morele onverskilligheid van ander, of die aanleiding tot geweld, is genoeg om jou begrip van moraliteit te verdraai en jou te laat twyfel oor die morele karakter van almal wat jy ontmoet. Dit maak dit moeilik vir veterane om ander mense te vertrou en die beste in ander en op hulself te aanvaar.
Te midde van verwarring, magteloosheid en verraad
Benewens die deelname aan en getuie van geweld, is daar 'n derde, minder bekende oorsaak van morele besering wat soldate wat uit die oorlog terugkeer, beïnvloed. Dit is die gevoel van verwarring, magteloosheid en verraad wat soldate ervaar as hulle tuis kom en probeer terugkeer na die burgerlike lewe.
Sommige mense noem hulle helde, maar die meeste veterane voel nie soos helde nie, dus is daar 'n verbinding tussen die werklike ervaring van oorlog en die waargenome ervaring daarvan. Daardie ontkoppeling laat veterane geïsoleer en verkeerd verstaan ​​word.
Ander bevraagteken veterane se morele karakter omdat hulle aan oorloë deelgeneem het, op valse voorwendsels of in enige oorlog. 'N Klein maar vokale minderheid noem veterane bloedsuiers of lui. Hulle sê veterane trek voordeel uit die regering, en gevolglik belastingbetalers, wanneer hulle deelneem aan die voordele wat hulle vir hul diens belowe het. As hierdie beskuldigings, misverstande en vrae gekonfronteer word, begin veterane hulself bevraagteken.
Morele letsels is emosioneel, sielkundig en geestelik. Dit maak dit anders as post-traumatiese stresversteuring, wat meer 'n fisiologiese reaksie is - die reaksie van die brein en die liggaam op ekstreme, langdurige spanning of angs. Sommige van die simptome van PTSV - nagmerries, terugflitse, slapeloosheid, disassosiasie - kan met medikasie gestabiliseer word. Maar dit lyk asof morele letsel nie op medikasie reageer nie, ten minste nie permanent nie. Nie op sielvlak nie.
Tyd op sigself is ook nie genoeg om die lyding van morele letsels te genees nie. Tyd kan die angel van morele letsels versag, maar dit kan ook herinneringe verhard en emosionele littekenweefsel nog moeiliker maak om te genees. Dit is wat gebeur as u 'n wond laat agterbly sonder om daaraan te hou. En daarom neem soveel Vietnam-veterane dekades lank psigiatriese medisyne en vind hulle, as hulle aftree of skei, of andersins gedwing word om hulself en hul verlede in die gesig te staar, steeds 'n wêreld van pyn wat op hulle wag. Die medikasie het slegs hul simptome behandel, nie die oorsaak van die simptome nie. Die wond kan so groot word, so verterend voel dit asof die dood die enigste manier is om te ontsnap.
Die VA skat dat in die Verenigde State twintig veterane elke dag hul lewens neem.* Terwyl die meerderheid van diegene wat selfmoord sterf, ouer as vyftig is, neem die getal jonger veeartse wat bydra tot die statistiek van twintig op 'n dag, toe. As die veterane van die oorloë in Irak en Afghanistan nie morele letsels erken en genees nie, sal die duisendjarige generasie veterane steeds dieselfde lot ondervind as diegene wat voorheen gegaan het.
Genesing is moontlik selfs wanneer tradisionele metodes soos praatterapie, EMDR (Oogbeweging desensitisering en herverwerking) en medikasie misluk het. 'N Genesingsmetode is toeganklik vir almal wat bereid is om 'n paar oomblikke stil te sit en net asem te haal. Sodra 'n individu bereid is om verantwoordelikheid te neem vir sy of haar eie genesing, jaag genade in om die pyn te verlig, traumatiese herinneringe te ontrafel en die verlede ten goede vry te laat. Meditasie, asemhaling en die natuurlike intelligensie van die liggaam kan help om diep trauma te genees op 'n manier wat die gees nie kan doen nie. Jy kan nie dink om jouself beter te laat voel. Jy kan nie sal jouself genees. Maar as u 'n dissipline soos meditasie aanneem, skep u die ruimte waar genesing kan plaasvind. Die handeling en dissipline van meditasie kan 'n lewe verlos - maak nie saak hoe diep die wond is nie.
Die verantwoordelikheid om morele letsels te erken, te aanvaar en te genees, is nie net diegene wat aan morele letsels ly nie. As ons ons jeug namens ons in die stryd stuur, is ons medepligtig aan hul optrede. Ons is verantwoordelik om ons deel van die pyn wat hierdie aksies veroorsaak, te dra. En as ons verantwoordelikheid neem, word ons bemagtig om hierdie vroue en mans te help om hul morele steierwerk op te bou, hul plek in die samelewing wat hulle vrywilliglik beskerm het, te herwin en te onthou wat dit beteken om menslik te wees - en om te behoort.
Verligting van pyn
Ek het gedink ek skryf hierdie boek, want ek wou jou 'n glimlag van hoop gee. My doel was toe ek begin het om u te help om pyn te verlig. Maar jy verdien meer as dit. U kan soveel meer as dit hê. Jy is soveel meer as dit.
Miskien voel u seker dat u nooit beter sal voel as wat u nou doen nie. Miskien wil u direk uit u vel kruip, want die verlede verpletter u en dit is so seer om te wees jy elke dag.
Ek weet hoeveel dit seermaak. Ek weet hoe fokken ondraaglik dit kan lyk.
Maar pyn is nie die uiteindelike waarheid nie. Pyn is 'n illusie van hierdie wêreld. Dit is nie wie jy regtig is in die wonderlike skema van dinge nie. In ons wêreld manifesteer God as goed en kwaad, die waarheid en die leuen, die lig en die duisternis. Maar u ware aard is baie groter as wat hier gebeur.
U hoef nie te glo dat God in alles is nie en dat alles om 'n rede gebeur nie. U hoef nie morele letsels as 'n geskenk te sien nie, 'n kragtige onderrigmiddel wat bedoel is om met geweld, pynlik te herinner wie u regtig is. U hoef nie te glo dat die slim dinge wat met ons gebeur ons beste leergeleenthede is wat bedoel is om ons te skud en wakker te maak en ons te verbeter nie. U hoef nie te begryp dat morele letsels u moet beklemtoon nie is nie - dat die pyn en hartseer en skuld en skaamte soveel seermaak omdat hierdie dinge so in stryd is met u ware aard. U hoef nie te verstaan ​​dat dit seer is om morele letsels te ervaar nie, want dit is morele letsels so nie jy nie.
Maar selfs as u deur morele letsels verwoes voel en alleen in die wêreld is, is u nie los van die skoonheid en goed wat hier bestaan ​​nie. U is nog steeds 'n deel daarvan. U is daaraan gekoppel, of u dit nou voel of nie. U kan daardie skoonheid en goedheid weer ervaar as u wil.
As u hulp en verligting uitroep, sal hulp en verligting kom. Hulle kan kom as 'n man wat in swart en wit geverf is, met vere en 'n dooie wolf op sy kop. Hulle kan as 'n stil, vriendelike, snor-man of 'n trop takbokke by die venster uitkom. Hulp en verligting kom miskien as 'n vriendelike onderwyser, maar hulle kan kom as 'n klein, bruin oë wat u smeek vir 'n stukkie lekkergoed, of as 'n meisie wat in die arms van u vriend sterf. Hulle kan selfs kom as 'n man in swart duik agter 'n geparkeerde motor terwyl hy probeer om u lewe te beëindig.
Genesing begin wanneer u ophou om die onderwysers in u lewe te weerstaan, ongeag die vorm, en nuuskierig begin raak. Raak nuuskierig oor u pyn. Begin vrae daaroor te vra - oor waar dit vandaan kom, wat dit veroorsaak en wat jou beter kan laat voel. Raak dan nuuskierig oor die maniere waarop u probeer genees.
U kan vrae vra soos: "Waarom is ek altyd in so 'n vieslike bui as ek drink?" of "Waarom voel ek nog depressief, al is ek op medikasie?" As u vrae vra en die waarheid met 'n eerlike hart soek, sal die antwoorde verskyn.
Intussen is 'n goeie plek om te begin reg waar jy is. Sit dus, sit stil en haal diep asem. Neem dan miskien nog een. Vra die vraag as dit moeilik is om stil te sit. As u baie weerstand ervaar, raak dan nuuskierig daaroor. Wees sag met jouself. Terugslae is in orde. Terugslae sal plaasvind. As u nog steeds asemhaal, is daar meer reg met u as verkeerd. As u nog steeds asemhaal, is daar hoop.
Video / aanbieding met Tom Voss en Rebecca Nguyen: Veterane and Moral Injury: How You Can Help
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Ervaring van morele letsels in die gesig van geweld, onverskilligheid en verwarring