Om jongmense te betrek, is 'n uitdaging vir museums. Pixel-Shot / Shutter
Vir baie liefhebbers van klassieke literatuur kan geleenthede om die werke van onontdekte outeurs te verslind genoeg wees om mense se oë te laat verlig. Vir diegene wat nie so lief is vir die genre nie, is die aantrekkingskrag van hierdie titels 'n bietjie minder voor die hand liggend. In werklikheid is dit een van die redes waarom museumprofessionals probleme ondervind as dit nuwe generasies inspireer om sulke werke te lees.
Om jongmense te betrek, is 'n uitdaging vir museums en die tradisionele benaderings wat literêre erfenismuseums volg wanneer hulle met klassieke skrywers te make het, word 'n probleem. Dit is omdat museums vir literêre erfenisse gewoonlik daarop fokus om die biografiese verhaal, persoonlike besittings of argiefversameling van 'n skrywer aan te bied. Relevant en interessant miskien vir diegene wat al vertroud is met die werke van 'n skrywer, maar miskien minder suksesvol om voornemende lesers te betrek. Die taal van sommige van hierdie outeurs kan ook 'n hindernis vir nuwe lesers wees, asook die moeilikheid om ''n klassieke' 'te lees - wat as irrelevant of uit voeling met die moderne wêreld gesien kan word.
As die gemeenskap, leer- en betrokkenheidsbeampte by Wirksworth Heritage Centre in Derbyshire is my rol om gehore van alle ouderdomme te betrek met die plaaslike geskiedenis van Wirksworth. 'N Belangrike element in Wirksworth se erfenis is die literêre verbintenis met skrywers (waaronder George Eliot, DH Lawrence en Daniel Defoe) en die inspirasie wat hulle uit die mense en die landskap van Wirksworth gekry het. My PhD-navorsing ondersoek hoe literêre erfenis in museums regoor die land aangebied word. Ek het 'n besondere belang in Nottingham, wat die Unesco-stad van letterkunde bied in 2015 as gevolg van sy ryk literêre erfenis, maar het ook 'n paar van die laagste geletterdheidsvlakke in die land.
Sedert COVID-19 is dit ongelooflik belangrik om nuwe maniere te vind om ons literêre erfenis binne en buite museummure te deel. Hoe moet museums dus toon dat hierdie outeurs relevant bly in die 21ste eeu? Literêre erfenismuseums doen dit op 'n hele aantal maniere, maar hier is die drie voorbeelde van benaderings wat volgens my besonder suksesvol is.
1. Hervertelling van stories
Van die Austen-projek aan die vele grafiese roman hervertellings en klassieke romans herbedink as teks boodskappe, Om verhale met 'n eietydse inslag te vertel, is 'n deurtrapte (indien nie altyd goed beoordeelde) weg nie. Dit is ook 'n interpretasiemetode wat literêre erfenismuseums begin omhels.
Die gebruik van nuwe en kreatiewe formate kan die hindernisse vir jongmense wat hierdie verhale wil ervaar, verwyder en hulle inspireer om die "regte ding" te probeer. As deel van my eie kuratoriale werk met Dorking Museum, het ek 'n boek geskryf met die titel Forster in 50 wat die uitstalling vergesel Forster op 50. Die boek bied besoekers 'n oorsig van vyf van Forster se romans in slegs 50 woorde met illustrasies, wat 'n meer toeganklike inleiding tot EM Forster se werk bied.
2. Gebruik tegnologie om gehore in te trek
Tegnologie en literatuur het miskien eens op 'n tyd gelyk aan 'n wanverhouding, maar meer en meer museums gebruik verskillende tegnologieë om gehore by hul versamelings te betrek. Voor sy sluiting in 2016 het die DH Lawrence Heritage Centre die sensuurverhoor van Lawrence in 1915 aangebied Die Rainbow deur 'n reeks Twitter-plasings in hul uitstalling Geen bestaansreg: The Rainbow en ander boeke wat geskok het nie. Dit het die kompleksiteit van die verhoor in 'n reeks van 140 karakterposte saamgevat, wat jonger gehore in staat stel om die debat in 'n bekende formaat te verken en te gaan kyk na wat ons vandag in die literatuur as skandalig beskou.
My eie werk het die mede-produksie van Stap saam met Lawrence, 'n digitale staptoer geskryf vanuit die perspektief van Lawrence, wat die luisteraar in staat stel om die skrywer te verbind met die stad wat hulle vandag sien. Die gebruik van 'n kreatiewe narratief waarna eerder geluister word as gelees word, is 'n formaat wat makliker verstaanbaar is, en die hindernisse wat deur groot hoeveelhede teks ontstaan, verwyder.
3. Samewerking met kreatiewe vennote
Deur met kreatiewe vennote soos kunstenaars en skrywers saam te werk, kan dit museums help om nuwe gehore te bereik, wat veral toeganklike inligting vir jonger geslagte bied. Grafiese romans en strokiesprente is in hierdie opsig ongelooflik nuttig. Ek werk saam met die skrywer van Wirksworth Heritage Centre, Helen Greetham, wat tans 'n grafiese roman oor die literêre erfenis van George Eliot in Wirksworth vervaardig.
'N Soortgelyke projek is in Eastwood, Nottinghamshire, aan die gang en werk saam met jong mense om hul eie Lawrence-geïnspireerde grafiese verhale te vervaardig. Die Eastwood Comics Die projek beoog om '700 jongmense (wat) meer oor die skrywer en sy geboorteplek te leer, deur deel te neem aan aktiwiteite wat geïnspireer is deur die navorsing van die jong skrywers'. Hier help deelname aan kreatiewe projekte en die lees van nuwe verhale nuwe generasies om op meer sinvolle maniere kontak te maak met Lawrence se erfenis as om die inligting oor die outeur weer op te wek.
Die pandemie bied 'n ongekende uitdaging aan die erfenissektor, maar die sluiting van ons webwerwe beteken nie dat ons nie kan voortgaan om mense met ons geskiedenis te verbind nie. Hierdie nuwe en innoverende maniere waarop museums jonger generasies betrek en geïnspireer het, kan voortgaan, ongeag of fisiese geboue oop is. In die komende maande hoop ek dat meer geboue soortgelyke benaderings volg.
Heather Green, PhD-kandidaat, Literêre Erfenis, Nottingham Trent Universiteit
Klaarblyklik is mense wêreldwyd gereed vir verandering, gereed om afskeid te neem van ons weggooigemeenskap en na 'n meer volhoubare manier van leef, met minder afval en meer sorg - vir produkte, vir ...
Bioskope was nie soos mense oorspronklik films gekyk het nie. Daar is tekens dat tuisbesigtiging gepaard gaan met 'n groeiende herlewing van plaaslike filmervarings wat gebruik maak van die tydverdryf vir vermaak ...
Gedurende die afgelope jaar wat ek van die huis af gewerk het, het ek talle oggend-, middag- en aandwandelings in my omgewing in die oostelike dele van Lund in Swede afgelê.
Baie kinders met outisme sukkel om die woorde te vind om uit te druk hoe hulle voel. Maar wat musiek betref, is dit 'n heel ander situasie ...
In 'n onlangse opname uit die Verenigde Koninkryk, byvoorbeeld, is getoon dat kinders 34.5% meer tyd spandeer aan lees as wat hulle voor toesluit was. Hulle vermeende leesgenot het met 8% toegeneem.