Whiplash: sneller, simptome, behandeling
Whiplash (draai van die ruggraat van die servikale ruggraat) is die naam wat gegee word aan 'n kombinasie van verskillende klagtes wat gereeld na motorongelukke voorkom. Kenmerkend is erge hoofpyn en nekpyn binne die eerste drie dae na 'n impakongeluk. Gewoonlik verbeter die simptome na 'n geruime tyd vanself, maar in sommige gevalle stop dit en is dit moeilik om te behandel. Vind hier alles oor whiplash uit.
Die term "whiplash" som 'n paar simptome op wat gewoonlik veroorsaak word deur 'n skielike versnelling en vertraging van die kop teen die liggaam. Dit word ook 'n versnelling-vertraging-meganisme genoem.
As die kop op hierdie manier styf gespan word, is die spiere en ligamente in die omgewing van die servikale ruggraat (servikale ruggraat) gespanne. Daarom is die mediese term vir sweepslag 'servikale ruggraat', soms lees 'n mens ook van 'n servikale ruggraatstrauma of 'n sweepslagbesering.
Die uitwendige krag van 'n sweepslag veroorsaak spanning, kompressie en te veel spiere en ligamente. Beserings aan die been of senuwees is die uitsondering.
Whiplash is nie 'n seldsame diagnose en selfs die algemeenste komplikasie ná motorongelukke. Diegene wat geraak word, kla gewoonlik hoofpyn en nekpyn na ongelukke, benewens spierpyn en spanning, maar nog ander simptome is moontlik.
Na die triggering gebeur dit gewoonlik 'n paar uur voordat die eerste simptome verskyn. Tipies is dan toenemende kop- en nekpyn en sterk spierspanning wat 'n stywe nek veroorsaak. Bo alles word hierdie krampagtige liggaamshouding deur baie pasiënte as baie onaangenaam beskou. In sommige gevalle straal die simptome uit in die skouer-, rug-, kakebeen- of mondarea. Die simptome van 'n sweepslag neem eers toe en bereik dit na een tot drie dae. Daarna klink hulle gewoonlik weer af.
Daarbenewens kan sweepslag algemene simptome veroorsaak soos naarheid, duiseligheid, gehoorfluitjies (tinnitus), swak konsentrasie en moegheid. Ook hulle is meestal tydelik.
'N Klopjag is onaangenaam, maar dit is gewoonlik skadelik. In seldsame gevalle kan komplikasies egter voorkom. Dit sluit in:
Senuwee beserings wat lei tot tinteling, sensoriese afwykings of verlamming van die gesig; Skouer- of armarea kan lei
Die geheueverlies vir die periode onmiddellik voor of na die ongeluk
Erge naarheid met braking
Skade aan die benige servikale ruggraat, veral werwelsfrakture
Rugmurgbesering, moontlik paraplegie
Visieversteurings as die karotis interna, 'n spesifieke vaartuig, beskadig is
'N Gelyktydige traumatiese breinbesering
Sommige van hierdie komplikasies kan bespreek word of daar selfs sprake is van 'n sweepslag. Aangesien gewrigtefrakture is, word neven- / rugmurgskade en ander ernstige beserings spesifiek geklassifiseer en nie eintlik vir whiplash getel nie.
'N Algemene internasionale klassifikasie (Québec-klassifikasie) verdeel whiplash egter in vier grade van erns, waarvan graad vier ook breuke van die servikale ruggraat insluit. Sommige kenners vra egter dat hierdie graad geskrap moet word.
Whiplash: laat effekte
Gewoonlik word 'n sweepslag na 'n kort tyd genees. In sommige gevalle kan die simptome maande of selfs jare duur. Sulke chronisiteit kom veral voor by mense wat voor die borsel van die baarmoederhals ruggraat beseer het. Selfs as bene of senuwees tydens die vervorming van die servikale ruggraat beskadig word, vertraag dit genesing of lei dit tot permanente skade.
Whiplash: oorsake en risikofaktore
Verreweg die algemeenste oorsaak van sweepslag is 'n impakongeluk. Die veiligheidsgordel maak die bolyf vas, maar nie die kop nie. Nadat die kop skielik gerem het, beweeg die kop dus ongehinderd na die bolyf na die voorkant. Die spiere en ligamente in die omgewing van die servikale ruggraat vang die beweging, wat veroorsaak dat groot kragte vir 'n kort tydjie op hierdie strukture inwerk. Beserings is die gevolg.
Rotswondbeserings word egter nie net deur motorongelukke veroorsaak nie. Hulle kan byvoorbeeld ook gebruik word in vegkuns, klim- of ryongelukke – wanneer die kop vinnig versnel word en dan deur 'n mens se eie spiere onderskep word.
Sekere faktore maak dit meer vatbaar vir sweepslag, swak lumbale ondersteuning of bestaande bestaande beserings soos herniated skyfies of vernoude senuweekanale. Degeneratiewe veranderinge van die servikale ruggraat, dit wil sê tekens van slytasie, speel ook 'n belangrike rol. Dit kan veroorsaak word deur ongelukke, maar ook deur nek siektes. Byvoorbeeld, whiplash-pasiënte met rumatiese siektes het dikwels klagtes wat hul lewensgehalte maande na die ongeluk beperk.
Die chronisering van die simptome van 'n sweepslagbesering behels dikwels individuele pyn sensasie en verwerking. Waarom sommige mense se simptome meer uitgesproke en / of langer is, kan dikwels nie net deur fisieke oorsake verklaar word nie.
Hier blyk sielkundige en psigososiale faktore, soos die vrees vir die gevolge van 'n ongeluk, die algemene verwagting of die kultuur, 'n rol te speel. In Duitsland en Switserland, byvoorbeeld, word die diagnose van whiplash meer gereeld gemaak as in baie ander lande.
Whiplash: ondersoeke en diagnose
As 'n pasiënt die tipiese sweepslag-simptome aan die dokter voorhou, sal hy daarna vra of die simptome voorafgegaan is deur 'n ongeluk en hoe die ongeluk was. In die reël spruit die diagnose reeds uit die antwoord. Hy vra ook vir die pasiënt hoe erg die pyn is en of hy enige ander simptome het.
Basies is dit baie belangrik om seker te maak dat daar nie meer ernstige beserings agter die simptome is nie. Byvoorbeeld, tydens die ondersoek kyk die dokter na tekens van senuweeskade: voel die pasiënt enige tinteling of gevoelloosheid op enige plek? Straal die pyn uit?
Vermoedelike senuweeskade word gereeld met 'n neuroloog geraadpleeg. Hy kan spesiale ondersoeke gebruik om die moontlike senuweeskade meer akkuraat te bepaal en om te bepaal of verdere behandeling nodig is.
Tydens die fisiese ondersoek tik die dokter ook versigtig op die ruggraat. As daar beenfrakture of blase voorkom, kan dit lei tot verhoogde pyn. As dit nie die geval is nie, beweeg dit ook die kop van die pasiënt in alle rigtings en neem hy vas watter bewegings beperk of pynlik is.
As die dokter onseker is of daar 'n benige letsel kan wees, kan 'n röntgenstraal van die servikale ruggraat help met die diagnose. Sulke beserings is egter die uitsondering: verdere ondersoeke is selde nodig, aangesien die beperkings gewoonlik na 'n paar dae verdwyn. As daar geen merkbare verbetering in die loop van weke is nie, kan magnetiese resonansbeelding (MRI) gebruik word, wat die spiere en ligamente in detail weergee.
Dit is ook belangrik dat die dokter faktore identifiseer in die gesprek met die pasiënt wat in die pad staan ​​van 'n vinnige herstel. Dit kan byvoorbeeld die vrees vir erge beserings of 'n negatiewe verwagting teenwerk.
'N Pluimvee word gewoonlik simptomaties behandel, dus pynstillers soos asetaminofen, diklofenak of ibuprofen. Die meeste van die klagtes kan verlig word. Hittekussings of termiese lappe beskryf ook diegene wat geraak word as aangenaam. Om spanning en 'n stywe nek teen te werk, moet die pasiënt ook geteikende ontspanningsoefeninge toepas en sy kop aktief beweeg. 'N Neksteuning word egter nie meer as nuttig beskou nie.
Moontlike komplikasies van 'n sweepslagbesering soos been- of senuweebeserings benodig 'n spesiale – dikwels chirurgiese behandeling. Solank dit onduidelik is of daar ernstige beserings aanwesig is, moet die kop altyd stil gehou word.
Alhoewel los masserings van die nekspiere kan help met mobilisering, word dit nie aanbeveel om sterker osteopatiese of chiropraktiese manipulasies te gebruik om belangrike strukture van die nek te breek nie.
Vir langtermynklagtes as gevolg van sweepslag moet die behandelingskonsep uitgebrei word. Daar is psigosomatiese praktyke en klinieke wat spesialiseer in pasiënte met chroniese pyn en die behandeling van langdurige, ingewikkelde kwale. Benewens gevorderde pynterapie met antidepressante, kan spesiale gedrags- en fisieke terapieë byvoorbeeld help om die pyn te verlig.
Basies beskerm 'n sterk houerapparaat ligamente en spiere teen beserings. In die besonder kan 'n opgeleide nek- en kopspiering 'n sweepslag voorkom of die simptome daarvan ten minste verminder.
As dit kom by die voorkoming van chronisiteit, is dit dikwels nuttig dat die dokter aan die pasiënt verduidelik wat presies tydens 'n sweepslagbesering gebeur. As die pasiënt begryp het dat die simptome gewoonlik skadeloos is en gewoonlik binnekort teruggaan, het dit 'n kalmerende en genesende effek.
Whiplash: siekteverloop en prognose
Wat die tydsduur van die sweepslag betref, hoor 'n mens verskillende verklarings van kundiges. In beginsel is die meerderheid van die pasiënte egter na 'n geruime tyd heeltemal simptoomvry, die meeste van hulle na slegs 'n paar dae tot weke.
Hoe hoog die persentasie chroniese kursusse is, is moeilik om te sê. Verskeie studies oor hierdie onderwerp kom tot verskillende gevolgtrekkings. Die data wissel van minder as 10 persent tot meer as 40 persent.
Kenners is dit egter eens dat daar sekere faktore is wat 'n chroniese verloop van 'n servikale spasma moontlik maak. Benewens negatiewe psigososiale invloede, sluit dit ook ernstige hoofpyn en nekpyn in wat onmiddellik na die ongeluk voorkom. 'N Beperking van die nekmobiliteit het ook 'n ongunstige uitwerking. Hoe belangriker is dit by pasiënte met een whiplash om die pyn te verlig en mobiliteit so vroeg as moontlik te bevorder.