Die 7 Sielkunde Skole van Nadenke
'N Nader kyk na die hoofskole van die sielkunde
Toe sielkunde eers na vore gekom het as 'n wetenskap wat afgeskei is van biologie en filosofie, het die debat oor hoe om die menslike verstand en gedrag te beskryf en te verduidelik, begin. Die verskillende sielkunde-skole verteenwoordig die hoofteorieë binne die sielkunde.
Die eerste denkskool, strukturalisme, is voorgestel deur die stigter van die eerste sielkunde laboratorium, Wilhelm Wundt .
Byna dadelik het ander teorieë begin om op te daag en oorheersing in sielkunde te hê.
In die verlede het sielkundiges hulself uitsluitlik met een enkele denkskool geïdentifiseer. Vandag het die meeste sielkundiges 'n eklektiese uitkyk op sielkunde. Hulle teken dikwels idees en teorieë uit verskillende skole eerder as om aan enige enkelperspektief te hou.
Die volgende is 'n paar van die belangrikste denkskole wat ons kennis en begrip van sielkunde beïnvloed het:
Strukturisme en Funksionalisme: Vroeë Skole van Nadenke
Strukturisme word wyd beskou as die eerste denkskool in die sielkunde. Hierdie uitkyk het gefokus op die afbreek van verstandelike prosesse in die mees basiese komponente. Groot denkers wat verband hou met strukturisme sluit in Wilhelm Wundt en Edward Titchener. Die fokus van strukturisme was om die verstandelike prosesse in hul mees basiese elemente te verminder. Die strukturiste gebruik tegnieke soos introspeksie om die innerlike prosesse van die menslike verstand te analiseer.
Funksionalisme het gevorm as 'n reaksie op die teorieë van die strukturele denkskool en was swaar beïnvloed deur die werk van William James . Anders as sommige van die ander bekende denkskole in die sielkunde, word funksionalisme nie geassosieer met 'n enkele dominante teoretikus nie. In plaas daarvan is daar 'n paar verskillende funksionalistiese denkers wat verband hou met hierdie uitkyk, insluitend John Dewey , James Rowland Angell en Harvey Carr.
Skrywer David Hothersall stel egter vas dat sommige historici selfs bevraagteken of funksionalisme as 'n formele skool van sielkunde beskou moet word, aangesien dit 'n sentrale leier of geformaliseerde stel idees ontbreek.
In plaas daarvan om op die verstandelike prosesse self te fokus, was funksionistiese denkers eerder geïnteresseerd in die rol wat hierdie prosesse speel.
Gestalt-sielkunde is 'n skool van sielkunde gebaseer op die idee dat ons dinge as verenigde helde ervaar. Hierdie benadering tot sielkunde het in die laat 19de eeu in Duitsland en Oostenryk begin in reaksie op die molekulêre benadering van strukturisme. In plaas daarvan om gedagtes en gedrag op hul kleinste elemente af te breek, het die gestalt-sielkundiges geglo dat jy na die hele ervaring moet kyk. Volgens die Gestalt denkers is die geheel groter as die som van sy dele.
Die Gedragsleer Skool vir Denke in Sielkunde
Gedragsleer het in die 1950's 'n oorheersende denkskool geword. Dit was gebaseer op die werk van denkers soos:
Gedragsleer suggereer dat alle gedrag deur omgewingsake eerder as deur interne kragte verklaar kan word. Gedragsleer is gefokus op waarneembare gedrag .
Teorieë van leer, insluitend klassieke kondisionering en operante kondisionering, was die fokus van baie navorsing.
Die gedragskool van sielkunde het 'n beduidende invloed gehad op die verloop van sielkunde, en baie van die idees en tegnieke wat uit hierdie denkskool ontstaan ​​het, word vandag nog wyd gebruik. Gedragsopleiding, token-ekonomieë, aversie-terapie en ander tegnieke word gereeld gebruik in psigoterapie- en gedragsveranderingsprogramme.
Die psigoanalitiese Skool vir Denke
Psigoanalise is 'n skool van sielkunde gestig deur Sigmund Freud . Hierdie denkskool het die invloed van die onbewuste verstand op gedrag beklemtoon.
Freud het geglo dat die menslike verstand bestaan ​​uit drie elemente: die id, die ego en die superego . Die ID bestaan ​​uit primale dringings, terwyl die ego die komponent van persoonlikheid is wat gelas word om die werklikheid te hanteer. Die superego is die deel van persoonlikheid wat al die ideale en waardes bevat wat ons van ons ouers en kultuur internaliseer. Freud het geglo dat die interaksie van hierdie drie elemente wat tot die komplekse menslike gedrag gelei het, gelei het.
Freud se gedagtegang was baie invloedryk, maar het ook groot debat opgewek. Hierdie kontroversie bestaan ​​nie net in sy tyd nie, maar ook in die moderne besprekings van Freud se teorieë. Ander belangrike psigoanalitiese denkers sluit in:
Die humanistiese skool van denke
Humanistiese sielkunde het ontwikkel as 'n reaksie op psigoanalise en gedrag. Humanistiese sielkunde fokus eerder op individuele vrye wil, persoonlike groei en die konsep van selfaktualisering . Terwyl vroeë denkskole primêr gesentreer is op abnormale menslike gedrag, het die humanistiese sielkunde aansienlik verskil in die klem daarop om mense te help om hul potensiaal te bereik en te bereik.
Groot humanistiese denkers sluit in:
Humanistiese sielkunde bly vandag nogal gewild en het 'n beduidende invloed op ander areas van sielkunde gehad, insluitend positiewe sielkunde . Hierdie spesifieke tak van sielkunde is gemik op mense wat gelukkiger, meer vervullende lewens leef.
Die Kognitiewe Skool vir Sielkunde
Kognitiewe sielkunde is die skool van sielkunde wat hoofprosesse bestudeer, insluitend hoe mense dink, waarneem, onthou en leer. As deel van die groter veld van kognitiewe wetenskap, is hierdie tak van sielkunde verwant aan ander dissiplines, insluitend neurowetenskap, filosofie en taalkunde.
Kognitiewe sielkunde het gedurende die 1950's ontstaan, deels as 'n reaksie op behaviorisme. Kritici van behaviorisme het opgemerk dat dit nie in staat was om te verduidelik hoe interne prosesse die gedrag beïnvloed het nie. Hierdie tydperk word soms na verwys as die "kognitiewe rewolusie" as 'n rykdom van navorsing oor onderwerpe soos inligtingverwerking, taal, geheue en persepsie, het ontstaan.
Een van die mees invloedryke teorieë van hierdie denkskool was die stadiums van die kognitiewe ontwikkelingsteorie wat deur Jean Piaget voorgestel is .
Terwyl sommige denkskole in duisterheid vervaag het, het elkeen 'n invloed gehad op die verloop van sielkunde se ontwikkeling. Sommige meer onlangse skole van sielkunde, insluitend gedrag en kognitiewe sielkunde, bly hoogs invloedryke. Vandag bely baie sielkundiges hulself nie net by 'n enkele denkskool nie. In plaas daarvan kan hulle 'n meer eklektiese benadering neem, wat op baie verskillende perspektiewe en teoretiese agtergronde aantoon.