Meer as 'n skoonheidskoningin Ons Nasionale Parks bewaar ons geskiedenis en kultuur
Geskryf deur Antoinette Jackson, Universiteit van Suid-Florida
Op Augustus 25, 2016, sal die Nasionale Parkdiens (NPS) sy fees vier 100th verjaarsdag. Maar wat is 'n partytjie sonder mense? Trouens, terwyl baie Amerikaners van nasionale parke dink as plekke om die natuur te ervaar, bewaar hulle ook unieke hulpbronne wat stories vertel oor die alledaagse lewens van mense en hul Amerikaanse reise.
Saam met die beskerming van natuurlike wonders, soos die geysers van Yellowstone National Park, word die Nasionale Parkdiens belas met die bewaring van kulturele hulpbronne wat relevant is vir lewende gemeenskappe. Baie van die meer as 400-webwerwe in die nasionale parkstelsel is repositories van geskiedenis en erfenisse van mense en gemeenskappe - sommige bekende, ander onderverteenwoordigers - wat die nasionale dialoog vorm. Veral in die afgelope dekades het NPS gewerk om 'n verskeidenheid van menslike stories te wys wat ons help om ons nasie se verlede en hede te verstaan.
Vandag is NPS se rol in kulturele erfenisbewaring - versamel en vertolk stories oor mense en die vele maniere waarop hulle bewoon word - belangriker as ooit. Hierdie stories help ons om ons ooreenkomste te sien en ons verskille beter te verstaan ​​as 'n samelewing. En hierdie werk help NPS om 'n nasionale storie van relevansie en betekenis vir almal te vertel.
Verskillende stories vertel
Ons nasionale parkstelsel sluit baie van ons land se belangrikste en, in sommige gevalle, mees aangewese kulturele terreine en bronne. Voorbeelde sluit in Historiese Jamestowne, waar die Engelse kolonisasie van Noord-Amerika begin het; die Trail of Tears Nasionale Historiese Roete, wat die gewelddadige verwydering van die Cherokee-mense van Georgia, Alabama en Tennessee herdenk; die Harriet Tubman Ondergrondse Spoorweg Nasionale Monument, wat vereer Tubman se heldhaftige werk wat mense lei tot vryheid; en die Manzanar Nasionale Historiese Terrein, een van 10-kampe waar Japannese-Amerikaanse burgers tydens die Tweede Wêreldoorlog ingeënt is.
Mees onlangs, op Junie 24, 2016, het president Obama die gebied rondom die Stonewall Inn in New York City, waar protes die beweging vir lesbiese, gay-, biseksuele en transgenderegte in 1969 as 'n nasionale monument tot gevolg gehad het.
President Obama kondig sy aanwysing van die Stonewall Inn en omliggende gebied aan as die eerste nasionale monument wat die stryd vir LGBT-regte vereer.
Elk van hierdie webwerwe verbind ons nasie se verlede en hede op uitdagende en verrykende maniere. As 'n kulturele antropoloog, ek werk saam met die Nasionale Park Diens om onderverteenwoordigende gemeenskappe in vertolkings van plek te betrek en om te verseker dat ons parkstelsel diverse ervarings omhels en weerspieël.
Hierdie werk gaan nie net oor geskrewe geskiedenis en die bewaring van die verlede nie. Die Nasionale Park Diens se Etnografieprogram, geskep in 1981, fokus op "lewende mense wat aan godsdiens gekoppel is deur godsdiens, legende, diep historiese aanhangsel, bestaansgebruik of ander aspekte van hul kultuur." Deur middel van konsultasie en navorsing werk die program om te verseker dat stemme en praktyke van hierdie gemeenskappe word gehoor en in ag geneem in besluitneming en administrasie van Nasionale Park Diens.
Bewaring van voorwerpe en ervarings
Byvoorbeeld, in 2010 het ek navorsing gedoen in landelike Suidoos-Georgië met studente van die Universiteit van Suid-Florida (USF) wat op die gemeenskap van Boogskiet fokus. ons bestudeer gedokumenteerde boogskutter se rolle as die kinderhuis van oudpresident Jimmy Carter en die huis van biskop William Decker Johnson (1867-1936), wat 'n prominente prediker, opvoeder en stigter van die Johnson Home Industrial College was, wat in 1912 in die Boogskutter begin het as 'n skool vir swart jeug. Boogskiet is ook die plek van die St. Mark African Methodist Episcopal (AME) Kerk, Johnson se tuisgemeente. St Mark verteenwoordig die hart van die histories Afrika-Amerikaanse gemeenskap wat die meerderheid van die boogskiet tydens president Carter se seuntjie uitmaak.
Ons het instrumente en metodes gebruik wat deelname aangemoedig het en mense in staat gestel het om hul stories te deel. Dit sluit onderhoude in en voer mondelinge geskiedenis van voormalige inwoners van Boogskiet, insluitende president Carter. Daarbenewens het ons deelgeneem aan gemeenskapsgebeurtenisse soos die jaarlikse May Day-fees en besoekers by hul huise, besighede en kerke.
Ons het stories oor boerdery, visvang, gesegregeerde skoolopleiding en spesiale geleenthede soos gesinsherenigings, baseballspele en treinritte gedokumenteer. En ons het hierdie stories verbind met materiaalkultuurbevindings, soos foto's, oorblyfsels van ou geboue, verlaat putte en grafte, en met plekke soos trein depots, bofbalvelde, damme, pekannewoude en denneboomstande. Saam vertel hulle 'n storie oor 'n klein gemeenskap in landelike Georgia wat nasionale betekenis het.
Ons span het ook van die stories en inligting wat in kaarte, plakkate en ander visuele en digitaal toeganklike produkte versamel is, vertaal om die gemeenskap van Boogskiet te wys aan mense wat onbekend was met die geskiedenis en erfenis. Byvoorbeeld, met die hulp van gemeenskapsouderlinge het ons die St. Mark AME Kerk begraafplaas ondervra en byna 200 grafte geïdentifiseer, waarvan sommige voorheen ongemerk was. Ons het 'n gedetailleerde kaart van die begraafplaas met geassosieerde name geskep, en 'n geografiese inligtingstelsel (GIS) databasis wat digitaal inligting vertoon wat op elke grafmerker verskyn en 'n prentjie van elke grafsteen toon.
Aangesien Boogskutter steeds werk om sy verlede te bewaar en sy toekoms te verseker, moet die bewaring en bestuur van die begraafplaas 'n belangrike doel bly. Dit is 'n integrale deel van die Boogskiet-gemeenskap. Byvoorbeeld, dit laat ons toe om multigenerasionele verbindings en uitgebreide familiegeskiedenis te sien en na te dink oor hulle, soos dié van Zenobia Wakefield, (1867-1962), vroedvrou en lid van 'n stigtersfamilie van die gemeenskap, en biskop William Decker Johnson. Die begraafplaas verbind die verlede tot op hede op tasbare en ontasbare maniere.
Ons begraafplankkaartwerk, etnografiese onderhoude en ander gemeenskapsbetrokkenheidsaktiwiteite wat as deel van hierdie projek nagestreef word, demonstreer die vermoë om gemeenskapskennis in kulturele hulpbronbestuur en bewaringsinisiatiewe in te sluit. Die Nasionale Parkdiens het ons etnohistory-studie van Boogskutter in sy 2015 genoem Call to Action plan wat in die tweede eeu beweer dat die parkstelsel ons volk se etnies en kultureel diverse gemeenskappe ten volle sal verteenwoordig en gemeenskappe sal help om plekke en voorwerpe wat spesiaal vir hulle is, te beskerm.
Ons Argief gemeenskapsprojek materiaal word in die Jimmy Carter Nasionale Historiese Plek in Plains, Georgia, geargiveer en word by die St. Mark AME-kerk vertoon. Ons kaarte en plakkate kan ook verkry word via die USF Heritage Research Lab.
Watter plekke kan ons vertel
Soos ons werk in die Boogskiet aantoon, kan ons unieke en kosbare verbindings tot ons verlede vind in skynbaar beskeie plekke. In sy boek "Wisdom Sits in Places: Landscape and Language Among the Western Apache" (1996), neem antropoloog Keith Basso vas wat plekke vir mense kan beteken en hoe mense ons help om plekke te ken. Basso skryf dit:
"Plekke beskik oor 'n gemerkte kapasiteit om dade van selfrefleksie te aktiveer, inspirerende gedagtes oor wie een tans is, of herinneringe aan wie een was, of wat 'n mens moet wees. En dit is nie alles nie. Plekgebaseerde gedagtes oor die self lei gewoonlik na ander gedagtes - ander plekke, ander mense, ander kere, hele netwerke van verenigings. "
Wysheid sit op plekke, en in stories vertel mense van daardie plekke, en die lewens wat mense in daardie plekke woon. Miskien moet ons die kunsmatige lyne wat ons dikwels tussen natuurlike en kulturele hulpbronne teken, heroorweeg tussen tasbare en ontasbare kulturele hulpbronne en tussen historiese bronne in museums en die kennis wat ons binne gemeenskappe, gesinne en hul lewende ervarings kan vind.
Die nasionale parkstelsel bied 'n venster in stories oor plekke, mense en ervarings. Dit maak dit en NPS se kulturele hulpbronne en bewaringsprogramme vir erfenis - veral dié wat daarop gemik is om lewende gemeenskappe te betrek - waardevolle bates vir die opvoeding van toekomstige geslagte. Ons kan soveel leer oor ons Amerikaanse reis van mense soos biskop William Decker Johnson en gemeenskappe soos Boogskiet soos ons kan van die Grand Canyon of die berge van Yosemite ervaar.
Antoinette Jackson, Medeprofessor in Antropologie, Universiteit van Suid-Florida
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Meer as 'n skoonheidskoningin Ons Nasionale Parks bewaar ons geskiedenis en kultuur