TWEE PAAIE (3) – DIE PELGRIMSREIS NEEM ONS DEUR DIE NOU POORT OP DIE SMAL PAD!
Vergelyk ook Ps. 37:23 – “Die Here bepaal die koers van die mens met wie se pad Hy tevrede is, en Hy ondersteun hom.”
As “nuwe mense” het ons pelgrims deur die “nou poort” gevorder en staan ons gereed om die “smal pad” aan te durf. Al die vuil bagasie van die verlede is agtergelaat, want dit was te veel en te groot om deur die “nou poort” te pas. Met die eerste oogopslag lyk die pad baie smaller as wat ons gedink het. Daar is ‘n paar smal stegies wat ons gaan sukkel om deur te gaan. Daar is ook heelwat bulte wat moeilik is om te klim. Daar is selfs doringbosse wat ons moet deurgaan. Doer in die verte sien ons ‘n klipperige kloof waar die rotswande feitlik teen mekaar is, ons sal moet sywaarts draai om daar deur te gaan. Nou verstaan ons hoekom so bitter min mense hierdie pad kies! Dit is ‘n eensame en moeisame pad! Sal ons nie maar terugdraai nie? Die breë pad het meer aanvaarbaar gelyk met baie mense daar, wat ons sou “help” indien ons sou sukkel.
Sommer vroeg op die weg van die “smal pad” kry ons die eerste kennisgewingbord – “GEEN KRUIS, GEEN KROON.” Dan in fyndruk onder dit: “As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën, sy kruis dra en My volg” (Matt. 16:24). Sommer net daar sak ons op ons knieë neer – “Here, moet asseblief nie na my modderspore vol sonde kyk wat buite die “nou poort” se ingang lê nie. Vergeet van my kronkelpaadjies van sonde wat ek so lief was om te neem. Dankie dat U my sondeklere met U bloed gereinig het.”
So entjie verder kry ons nog ‘n bordjie – “SOLA SCRIPTURA”: “Dit gaan goed met die mens wat nie die raad van goddeloses volg nie, nie met sondaars omgaan en met ligsinniges saamspan nie, maar wat in die woord van die Here sy vreugde vind, dit dag en nag oordink” (Ps. 1:1-2). Sjoe, dit lyk interessant. Hierdie “smal pad” het duidelik ‘n paar grense wat moeilik oorgesteek gaan word. Ons kan nie nou omdraai nie. Die bordjie sê nie verniet “DIE SKRIF ALLEEN” nie, en ons weet mos, “die woord van God is vol lewenskrag en energie. Dit is skerper as ‘n swaard wat twee skerp kante het. Dit sny diep tot binne-in ons innerlike wese, tot in ons gewrigte en murg. Dit vlek ons diepste motiewe en oorwegings oop” (Heb. 4:12 NLV). Ons motief is om te glo en te vertrou, dus, spook maar voort met die smal pad!
Ons is slegs ‘n paar meter weg nadat ons deur die ingang van die “nou poort” gekom het, en ons vorder amper nie. Hier is nog ‘n bordjie – “SOLI DEO GLORIA” – “Dit is aan God te danke dat julle met Christus verenig is. Hy het vir ons geword die wysheid wat van God kom: die vryspraak, die heiliging en die verlossing” (1 Kor. 1:30). Die pad raak moeisamer, my kop werk oortyd. Ons loop nog steeds dag vir dag met die sonde in ons rond. Ja, daar was ‘n paar keer wat die ander wang gedraai is, die ekstra kilometer geloop is, maar ons kon nie elke dag daarmee volhou nie. “As ons beweer dat ons nie sonde het nie, bedrieg ons onsself en is die waarheid nie in ons nie” (1 Joh. 1:8). Gits, ek wonder, is ek op die regte pad?
Het ek nie verkeerd gekies toe ek besluit het om die “nou poort” in te gaan nie? Nee, die uitdaging om God te verheerlik, lê nie in myself nie! “My enigste troos is dat ek met liggaam en siel in lewe en in sterwe nie aan myself nie, maar aan my getroue Verlosser, Jesus Christus, behoort. Hy het met Sy kosbare bloed vir al my sondes ten volle betaal en my uit alle heerskappy van die duiwel verlos. Hy bewaar my op so ‘n wyse dat sonder die wil van my hemelse Vader, geen haar van my kop kan val nie. Alles moet inderdaad tot my saligheid dien. Daarom verseker Hy my ook deur sy Heilige Gees van die ewige lewe en maak Hy my van harte gewillig en bereid om voortaan vir Hom te lewe” (Antw. 1 – Heidelbergse Kategismus).
Miskien moet ons eers hier by “SOLI DEO GLORIA” uitspan tot môre. Hierdie smal pad is ‘n kronkelpad met baie hindernisse en hier is nie baie mense nie. Daar wag dalk nog ‘n moeilike stukkie vorentoe. Gelukkig weet ek “my swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir my uit op ‘n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly” (2 Kor. 4:17). “As ek swaarkry omdat ek ‘n Christen is, sal ek God prys vir die voorreg om hierdie Naam te dra” (1 Pet. 4:16) – Soli Deo Gloria – tot eer van God alleen. So glo ek. Moed hou – ‘n Christen hou koers met die oog op Jesus gerig!
“Slegs drie dinge bring jou waar jy bedoel was om te wees: die vertroue dat God jou sal help as dit ‘n goeie saak is, buitengewone volharding en doodgewone vasberadenheid om vas te byt”
Gebed: Dankie Here dat U vir my die belofte gelaat het dat “As ek my sondes bely – U getrou en regverdig is. U vergewe my my sondes en reinig my van alle ongeregtighede” (1 Joh. 1:9). Dankie dat U die bron van alles is. Alles bestaan deur U krag. Aan U wil ek eer bring want daar is niemand soos U in U heerlikheid nie – SOLI DEO GLORIA. Amen.