Geskryf deur John Case
INNERLIKE SELF - Thomas Piketty's "Kapitaal In Die 21ste Eeu" is beslis die grootste ekonomiese boek wat in hierdie eeu verkoop is, en het # 1 boekstatus op Amazon bereik. Dit kan ook die belangrikste boek wees. Geen twyfel nie, dit sal die boek word wat in die "geldklas" die meeste lief is om te haat.
Top 4 Radikale gevolgtrekkings van Piketty se "Capital In the 21st Century"
John Case, People's World - Franse politieke ekonoom en skrywer van "Capital In the 21 Century" Thomas Piketty maak 'n deurlopende boek toer van Amerikaanse beleid en akademiese sentrums gewapen met hope data wat ekonomiese voorspellers opskakel. Byna elke ekonoom van enige reputasie moet nou die wonderlike bewyse agter die ongelykheidstendense hanteer, wat Piketty verlig. [Redakteur se Nota: sien video onderaan hierdie bladsy]
Selfs Robert Solow, die Nobelpryswenners-ekonoom, wat die gevare van oormatige ongelykheid oor die lang termyn in markekonomieë verdiskonteer het, was die afgelope week gereed om met Piketty op die forum van die ekonomiese beleidinstituut te onderhandel. Sy boek, wat op massiewe data getrek word wat van onontginde belastingverslaghulpbronne verkry is, trek die grondslag van selfs liberale ekonomiese denke letterlik aan die hand van vier hoof gevolgtrekkings:
Toenemende konsentrasie van welvaart (hoofsaaklik terugkeer na kapitaal) in die VSA en Wes-Europa keer terug na sy historiese oorheersing in die kapitalistiese stelsel na 'n kort 35-jaar tydperk van relatiewe gedeelde voorspoed. Ekonomiese opnames wat die "top" inkomste bepaal, aangesien die top "20-persentasie" die konsentrasiekoers in die afgelope jaar vermom het. As jy na die boonste 1 persent en hoër kyk, word die eintlike travestie van ongelykheid ontdek. Standaard owerheid ekonomiese data-insameling het dit misgeloop. Maar belasting rekords openbaar dit.
Die rykdom van die 1 persentasie, en selfs meer die .1 persent, styg teen 2-3 keer die algehele groeikoers van die ekonomie (BBP). Die mediane inkomste werker, aan die ander kant, het feitlik geen winste ontvang van verhoogde produktiwiteit nie. En werkers wat onder mediane inkomste val, het gesien hoe hul deel van nasionale rykdom en inkomste dramaties gesny word.
Konsentrasie van rykdom lei histories tot konsentrasie van politieke en institusionele mag en konsentrasie van politieke en institusionele mag lei tot meer konsentrasie van rykdom. Dit is 'n wonderlike gevolgtrekking, ten minste vir baie hoofstroom-ekonome, wat meer vertroue in outomatiese markstabilisators aanvaar het vir wanbalanse in nasionale inkomste en rykdomverspreiding.
Maar daar is 'n rede. Piketty het sy boekstitel gekies om Karl Marx se klassieke werk te echo. Een van sy gevolgtrekkings en 'n sentrale tema is: die verwerping van klassieke politieke ekonomie (die interaksie van ekonomie en openbare instellings) deur baie professionele ekonome in die akademiese en regeringsgemeenskappe ten gunste van baie wiskundige modelle, was en is 'n fout .
Globale kapitaal is te sterk en mobiele nou vir enige land om dit te reguleer. 'N Globale belasting- en herverdelingsmeganisme moet in plek wees om te voorkom dat ongelykheidstendense nie net individuele nasies verskeur nie, maar die hele wêreld in 'n hel stuur, nie anders as die een wat die laaste "Gilded Age" in 1912 geëindig het nie: Wêreldoorloë I en II .
Piketty se tesis identifiseer die miljardêrs en die transnasionale korporasies wat hulle beheer as die hoof uitdaging. Sonder om die woord "sosialisme" te noem, sluit hy die klein, maar deurdringende teenwoordigheid van Marx in Capital in die agtergrond,
In hierdie sin glo hy 'n goeie diens: hy stel baie wetenskaplike terme vas aan die ekonomiese grondslae van 'n diepgaande demokratiese program wat byna alle werkers, volke en baie nasionale herkoms, mans en vroue kan verenig , jonk en oud, professionele en klein besigheid. Dit is 'n fondament wat die demokratiese vertonings van Benjamin Franklin, Martin Luther King Jr, Eugene Debs, Cesar Chavez, Moeder Jones en Abraham Lincoln - selfs Elizabeth Warren, Barack Obama, Joseph Stieglitz en Sam Webb - verenig!
Piketty is reg, en dit is eenvoudig om te sê: Die opbrengs op kapitaal is te hoog; die opbrengste aan werkende mense te laag.
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op Mense se Wêreld
Sien verdere inligting oor hierdie onderwerp (Bill Moyers video) hieronder, sowel as op Thomas Piketty se boek.
John Case is 'n voormalige elektroniese werker en vakbondorganiseerder by die United Electrical, Radio and Machine Workers (UE), ook voorheen 'n sagteware-ontwikkelaar, tans die gasheer van die radio-program WSHC "Winners and Losers" in Shepherdstown, W.Va.
Wat die 1% wil hê ons moet nie weet nie
Moyers en Maatskappy - Die mediaanbetaling vir die top 100-besturende hoofde by Amerika se beursgenoteerde maatskappye was 'n aantreklike $ 13.9 miljoen in 2013. Dit is 'n styging van 9 persent van die vorige jaar, volgens 'n nuwe Equilar-betaalstudie vir Die New York Times.
Hierdie tipe spronge in uitvoerende vergoeding kan meer effek hê op ons toenemende inkomste-ongelykheid as wat voorheen gedink is. 'N Nuwe boek wat die praat van die akademie en die media is, Kapitaal in die twintigste eeu deur Thomas Piketty, 'n 42-jarige wat aan die Parysse Skool vir Ekonomie leer, toon dat twee derde van Amerika se toename in ongelykheid in inkomste oor die afgelope vier dekades die gevolg is van skerp verhogings aan die land se hoogste verdieners.
Hoofstad in die 21ste eeu
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > 30 Jaar van Ekonomiese Nood Ten slotte Uitgelê