Hier het ons ’n perfekte oorvleueling van twee genres, oftewel werk wat in terme van twee verskillende genres ewe goed beskryf kan word. (’n Bemiddelende term wat homself miskien hier iewers aanmeld, is “vonkfiksie”, maar by laasgenoemde is daar myns insiens nie die sterk simboliese kontraksie – nie dieselfde, geïmpliseerde, verdigtende transformering – bespeurbaar as in Kafka se kort prosa nie, en dis juis laasgenoemde masjinasie wat daarvan ook ’n gedig maak, myns insiens.) Maar dan sal daar natuurlik altyd die kansvatters en opportuniste wees, veral as dit mekaar opsweep om in hulle massas (getalle?) ongeag, dieselfde resultate te vereis. Die beste oplossing is die kabels hoog op die mure te verbind As jy dan stroop sit hulle op -. ... op die rakke, lessenaar of die kabinet kabel, wat moet wees op die voorste vloer mat Wou jy met hierdie ongewone sintaktiese vormgewing van jou gedigte ‘n forse kopknik in die rigting van N.P. van Wyk Louw maak wie se “Klipwerk” met die volgende bekende reëls begin: “dat akkers op die sinkdak val / en vye op die ringmuur breek”?