God se dwarstrekkers! – Daniel 3:1-18 – Geloofsentrum Universitas
God se dwarstrekkers! – Daniel 3:1-18
Die afgelope tyd het 'n paar goed rondom ons gebeur wat my nogal laat dink het aan die bekende Kinderbybel verhaal van Daniël en sy twee vriende.
Eers word daar aangekondig dat die waarheid nou in elkeen se eie gedagtes is en dat God uit die leuse van die Universiteit weggeneem gaan word. Dit het gemengde reaksies ontlok. Party wat voel dat dit die universiteit meer mense daardeur insluit en ander wat voel dat Christene juis daarmee uitgesluit word. Die afgelope week is baie geskryf oor ons president se uitlatings dat dié wat aan die ANC behoort 'n kaartjie hemel toe het.
Een van hulle eerwaardes het daarop gereageer deur te sê dat mense kinderagtig oorreageer as hulle hulle daaroor ontstel. Die hemel is die plek waar God is en wat die president bedoel is dat as jy aan die ANC behoort is jy in God se teenwoordigheid. Deur nie aan die ANC te behoort nie loop jy die gevaar dat jy God se teenwoordigheid kan misloop. Die SARK het daarop gereageer, soos baie ander wat voel dat dit Godslasterlik is. Saterdag het die VGK gesê onder die ANC se regering is dit hel en nie hemel nie. Dit is natuurlik nie die eerste keer wat dit gebeur nie. In die verlede is gesê die ANC sal regeer tot Christus kom en vergelykings met Jesus as Verlosser is getref.
Dit is maar sommer twee van baie ander voorbeelde. En ek het sommer gewonder wat ons as kinders van die Here se reaksie hierop moet wees. Wat moet ons doen as mense wilde, ongegronde en onwaar uitlatings oor ons God maak?
Salem, ken ons almal as die vissies wat teen die stroom swem. Dit is seker ook waar die uitdrukking vandaan kom om teen die stroom te wees. Ek het nie altyd mooi verstaan waarom die vissies teen die stroom swem nie; totdat ek die lewensverhaal van hierdie vissies beter verstaan het. Hulle word in die varswater gebore en na hul geboorte verhuis hulle dan na die see, stroom af. Dit is 'n maklike uitstappie tot by die see, hulle float seker maar so saam met die stroom tot in die see. Wanneer hulle 'n sekere ouderdom bereik keer hulle terug na die varswater om daar te broei of te paar. En dit is dan dat die reis begin, stroomop, uit die see na die varswater. En hierdie reis is 'n bietjie moeiliker. Inteendeel, dit is lewensgevaarlik. Kyk gou na hierdie uittreksel oor salem.
As hulle uiteindelik deur al die gevaar is en hulle kom in die rustige varswater waar hulle eiers lê, gaan hulle letterlik van uitputting dood. Maar wat hierdie reis die moeite werd maak is dat elkeen wat dit maak lewe skenk. Ek kom net-nou terug hierna.
Koning Nebukadneser het 'n beeld laat maak, interessant, feitlik 'n replika van die beeld wat hy in sy drome gehad het. Dit is duidelik dat die koning graag wou hê dat die huidige en toekomstige geslagte hom as groot en magtig moet onthou. Hy wou geeer word, erken word. En hy stippel tot in die fynste besonderhede uit hoe hy aanbid moet word, met 'n orkes wat sal speel en mense wat moet buig in aanbidding op sekere tye van die dag. Die meeste mense is deur hierdie afkondiging oorweldig en het daarmee saamgegaan, nie 'n aks daarvan afgewyk nie, gebuig en aanbid. Want jy sien, die massas is beïnvloedbaar en om saam met die meerderheid te gaan is maklik en dikwels veiliger.
Maar 3 mans het dwars getrek. Hulle het nie gebuig nie. Hulle nie gesteur aan die koning se bevel nie. Ononderhandelbaar was hulle geloofsoortuiging dat hulle nie eers antwoord op die koning se goue handdruk toe hy hulle 'n tweede kans wou gee nie. "Ons hoef u nie hierop te antwoord nie. Ons het ons God vir wie ons dien." Ongelooflik! Hulle teken letterlik hulle eie doodsvonnis. Of die Here hulle lewens sou spaar of nie, was nie vir hierdie drie die vraag nie. Want God het sommige gespaar en ander laat sterf as gevolg van hulle geloof. Net soos die salem hulle instinkt volg om te begin swem, so het hierdie 3 se geloofsinstinkt hulle knieë stram gemaak om voor enige iemand anders as God te buig.
Die wonder gebeur dat die 3 vriende bly lewe! God het hulle gespaar. Julle weet mos hoe ruik jou klere as jy langs 'n vuur staan. Nie eers 'n reukie van vuur was aan hulle klere nie!
Dwarstrek is iets wat ons van kleins af uit ons kinders se karakters wil hou. Trouens, die kinders wat dwarstrek word dikwels etikette omgehang en staan vinnig as probleemkinders bekend. Maar miskien kry jy iets soos; gelowige dwarstrekkers. Mense soos Daniël en sy twee pelle. Mense wat eenvoudig hulle voet dwars sit. Teen die demokrasie ingaan. Want julle sien, dit is die vissies wat teen die stroom swem wat dikwels verandering bring, lewe bring. Dit is die enkele vissies wat dit teen die stroom gewaag het wat ideologieë verander het. En daarom wonder ek watter plek daar in ons geloof moet wees vir dwarstrek, standpunt inneem, protes aanteken.
Ek wonder of ons bereid sal wees om ten koste van ons status en ons eie belangrikheid dwarstrekkers te wees wanneer dit kom by God en sy Woord? Sal ons die risiko neem en alles prysgee, alles op die spel plaas (when push comes to shuff) ter wille van God se eer? Sal ons, ter wille van die waarheid van God se woord, dit waag om teen die stroom te begin swem?
In hierdie gedeelte is die vergelyking met Jesaja 43 opvallend: "Moenie bang wees nie…As jy deur vuur en water moet gaan sal dit jou nie verskroei of wegspoel nie." Jy sien, die probleem met dwarstrek is dat dit die meeste van die kere vuur en water beteken. Daar staan nie, dat jy dit gevrywaar sal wees as kind van die Here van vuur en water nie. Daar staan ook nie dat jy miskien deur vuur en water sal moet gaan nie. As kind van die Here sal jy daardeur gaan. Ek lees hierdie teks baie kere vir mense wat swaarkry om een of ander rede. Hetsy persoonlike probleme of siekte. Maar dit kry 'n ander betekenis binne die konteks van Daniël. As 'n vlagdraer vir Jesus in hierdie wêreld gaan jy met jou vlag deur vuur en water moet loop as jy bereid is om vir Jesus op te staan! Jy moet weet dat jy gaan swaarkry, verwerp word, gespot word as jy agter Jesus wil aanloop, want dit is die pad wat Hy geloop het!
Daar is 'n vreeslike mooi sinnetjie in hierdie video.
Eventually they have to go for it – regardless of the danger!
Vir hoe lank speel jy al veilig? Float jy so saam met die stroom, dit terwyl jy weet daar is iets moeiliker in jou lewe wat jy moet doen, maar waarvoor jy nog nie die moed of die oortuiging gehad het nie. Ouens, presies hoe jy jou vlag moet dra weet ek nie. Die stroompie waarin jy moet swem is dalk anders as die ou langs jou s'n. Jou stroompie is nie noodwendig die regering en koerante en leuses nie. Jy moet dalk vanaand soos Daniël kies teen jou eie gedagtes, teen jou maniere van leef, jou vriendkring, teen die sonde in jou lewe. Elke dag se stukkie werk is jou deeltjie in God se koninkryk en 'n entjie se swem teen die stroom wanneer jy goed moet aanpak wat nie noodwendig vir jou maklik is nie.
Verandering en lewe begin by een vissie wat begin swem ten spyte van die gevare.
Die kerk van die Here Jesus se roeping is om somtyds dwars te trek: om die ongewilde ding te doen, die ongewilde stelling te maak, die ongewilde rigting in te slaan. En deur dit te doen word daar selfs ongesiens lewe geskenk. As jy mooi daaroor nadink, ons het die geloof ontvang omdat daar iewers Iemand was wat bereid was om teen die stroom te swem. Op te staan en die ongewilde lewe te leef. Sy naam is Jesus. Hy het stroom-op sy lewe gegee sodat daar deur sy dood vir jou lewe kon kom. Net so stuur Hy sy dissipels om dikwels stroom-op te wees, aan hulself te sterf en so dalk lewe vir ander te bring.
En dan belowe God: In die vuur en in die water is Ek by jou. Die vuur sal jou nie skroei nie en die water sal jou nie wegspoel nie.
Eventually they have to go for it – regardless of the danger! Dra Jesus se vlag by jou werk in, by die klas in, by jou vriendekring in – al is dit die ongewilde ding om te doen. Plant die vlag van Jesus by die ingange van ons dorp, bo die deure van ons Universiteit oor die grense van ons land. Mag ons ophou float saam met die stroom en dit met God aan ons kant as dwarstrekkers waag. Amen