Kan één punt werklik sóveel verskil maak?Die reaksie op Saterdag se puik Springbokvertoning teen die All Blacks, laat onwillekeurig die vraag ontstaan hoe één punt in ʼn bestek van twee jaar só ʼn groot verskil kan maak. Herkou gerus ʼn bietjie hieraan – Feit 1: 24 Oktober 2015 op Twickenham, Londen: Nieu-Seeland 20, Suid-Afrika 18 (twee punte verskil). Reaksie 1: Suid-Afrika is tweede op die wêreldranglys. Die land is in sak en as. Die Bokafrigter se kop word geëis. Sy wenpersentasie is 66,6 in 48 toetse – nogal die derde beste uit 11 afrigters sedert die beëindiging van isolasie. Twee gewese Springbokkapteins stuur ʼn veldtog van stapel om hom vervang te kry. Hy swig onder die onmenslike druk en bedank. Feit 2: 7 Oktober 2017 op Nuweland, Kaapstad: Nieu-Seeland 25, Suid-Afrika 24 (een punt verskil). Reaksie 2: Suid-Afrika is vyfde op die wêreldranglys. ʼn Nuwe versigtige optimisme heers onder die ondersteuners. Ja, die afrigter se kop word ʼn jaar lank al geëis, maar nou lyk dit dan of dinge regkom. Sy wenpersentasie is 42,9 in 21 toetse. Net drie uit die 12 afrigters sedert die einde van isolasie het swakker gevaar, en nie een van hulle is vir langer as vyf toetse geduld nie. ʼn Mens hoor g’n woord van die Bokkaptein-aktiviste van 2015 nie. Die afrigter is na berig word “positief” oor sake ingestel. Vrae: Hoe op aarde is dit moontlik dat die verskil van ʼn enkele punt, twee destyds teenoor een Saterdag, só ʼn uiteenlopende reaksie tot gevolg kan hê? Is ons só vuisvoos dat ons nie meer tussen die krummels en die brood kan onderskei nie? Is ons só honger vir prestasie dat die krummels ons “versadig?” Of wil ons maar net so gou as moontlik van die vorige wedstryd se 0-57-loesing vergeet…om ons in November weer in die Noordelike Halfrond te pletter te loop? Het iemand miskien al gewonder of daar dalk ʼn groter plan bestaan om rugby as spel in Suid-Afrika te vernietig?