ToekomsVenster: Kom prys die HereFoto: Matt Botsford/Unsplash.com “Ek wil die Here loof! Here my God, U is baie groot, U is beklee met koninklike luister…” – Psalms 104:1 (AFR83) Kom ons dink nog ietwat na oor die skatte van Psalm 96. Ek vertrou dat jy die tyd sal vind om dit aandagtig deur te lees. Gister het ons gepraat oor die Psalmdigter se uitnodiging dat ons tot eer van die Here sal sing. Vandag lees ons ŉ bietjie verder en kom ons gedagtes tot stilstand waar hy dieselfde metodiek as gister volg. Weer ŉ woord, ryk in betekenis en uitnodiging, drie keer na mekaar herhaal. “Prys die Here, alle volke, prys die Here om sy eer en mag! Prys die Here om die eer van sy Naam!” – Psalms 96:7-8 Om die Here te prys is om aan Hom die erkenning te gee dat Hy groot, besonders, onvergelykbaar en uniek is. Dit is om in dankbaarheid na Hom te kom en jou lof te verklank. Lof en aanbidding is so ŉ belangrike faset van nie alleen die erediens nie, maar ook van ons lewens. Tog is daar mense wat oënskynlik onbetrokke wens dat die gesingery verby sal gaan sodat die dominee aan die preek kan kom. Ek het al gehoor van mense wat sê dat hulle in hul motors sit en wag totdat die lofsang verbygaan voordat hulle by die erediens aansluit. Nog ander sê dat hulle nie die erediens besoek om te sing nie, maar om die dominee te hoor preek. Iets van die ware betekenis van die erediens gaan op hierdie wyse verlore. Ons gaan nie na die byeenkoms van God se kinders om iets te kry nie, maar iets te gee. Ons gaan om saam met ander fees te vier, ons dank te verwoord en ons afhanklikheid te bely. Die prediking en boodskap, hoe belangrik ook al is bonus. Trouens, goeie geestelike liedere – en daar is soveel merkwaardige liedere – is ryk aan inhoud. Dit is tog niks anders as Evangelie wat gesing word nie. Sou ŉ mens oplet na die woorde en die betekenis wat deel vorm van die lied, behoort ŉ mens reeds vervuld en geseënd huis toe te vertrek. Baie gemeentes is geseënd met begeesterde musikante wat met moeite voorberei vir die erediens van Sondag. Somtyds raak ŉ mens ontmoedig as die gemeente oënskynlik traag meedoen aan die lofprysing. Daarmee wil ek nie voorgee dat ek weet wat in mense se harte gebeur nie. Om met liggaamsbewegings die Here te prys, is Bybels en inspirerend. Gelowiges word uiteraard nie verplig of gedwing om op dié wyse mee te doen nie, maar die ruimte is daar om dit wel te doen. Die digter sê: “Prys die Here”. Trouens, hy sê dit drie keer agtermekaar. Wanneer laas was jy deel van ŉ feesvierende skare wat die Here onbeskaamd geprys het?