Waarom Phnom Penh een van die beste stede in die wêreld is - Reisverhale - 2020
Nota: Hierdie storie is in Julie 2018 opgedateer om skakels en hulpbronne op te los, maar die storie is vanaf 2012.
Die eerste keer dat ek Phnom Penh besoek, was ek net bedoel om drie dae te bly. In was 2007 en ek het minder as 'n maand in Kambodja voordat ek beplan het na Thailand. Ek wou soveel moontlik ondersoek en probeer om die toeristepad 'n bietjie te kry. Maar drie dae het vier geword, vier het sewe geword en sewe geword tien. Ek het elke dag wakker geword, gedink aan myself: "Ek sal móre die bus kry" en oorrol en terug gaan slaap.
Ek gaan uit my kamer uit na die gemeenskaplike area wat uitkyk oor die meer en langs my vriende neerslaan. "Watter fliek kyk ons ​​vandag?" Ek wil vra. Later gaan ons middagete uit, ontspan in die namiddag en stap in die aand uit om die dorp.
Phnom Penh was 'n stad waar jy net vasgekeer het. Dit het jou ingesuig. Dit was gelê, goedkoop en maklik om te gaan. Die inwoners was vriendelik, beleefd en behulpzaam. Die tempo van die lewe hier was perfek om ander reisigers vas te vang, en ons groep het in die dag groter geword as meer mense in die swart gat, Phnom Penh, geval het.
Aangesien die dae egter op my visum afgekeur het, het ek geweet ek moet gaan. Teen die tyd dat ek uiteindelik gedoen het, was ek verlief geraak op die stad.
Ek het die gretige, Wilde Weste gevoel wat die stad gehad het. Hier was die strate nog steeds van vuil, en motors en motorfietse het in alle rigtings rondom jou rondgejaag, soos wat jy op 'n beeskar gekry het. Mense het die strate geswerm. Die geboue was 'n bietjie afloop van jare van verwaarlosing. Tog was dit 'n stad van kontraste, met ritsagtige hotelle langs langsgelate geboue. Hel, hulle het nog steeds die koms van OTM-masjiene gevier toe ek besoek het. Die stad het vinnig verander en daar was so 'n kontras dat die gevoel van moontlikheid tasbaar was.
Byna presies vyf jaar later, soveel van die stad het verander en ontwikkel. Waar voorheen ek miles moes loop vir 'n OTM, is daar nou een op elke hoek.
Dinge is nou duurder (maar hulle is steeds goedkoop). Etes kos nou $ 1,50 tot $ 2 USD in plaas van $ 1. Hotelle wat een keer $ 2 was, is nou $ 9. Busse kos $ 5 USD in plaas van $ 4.
Die mees opvallende verandering is dat die wingerde-distrik, een keer tuis aan al die backpacker-gastehuise, nou weg is. Dit is 'n tragedie dat korrupsie en gierigheid meer as 4000 mense uit hul huise gedruk het en een van die beste gebiede van die stad verwoes het.
Daar is meer motors hier, en elke winkel lyk nou as 'n motor se motorhuis. Die paaie van die stad is (meestal) geplaveide; daar is nou 'n paar oorgange. Verkeer is nog erger as voorheen.
Die stad het baie verander sedert ek laas hier was. Daar is meer geld, mooier geboue, 'n paar winkelsentrums, en 'n baie meer upscale restaurante. Ek het 'n paar goeie sushi en Koreaanse BBQ-restaurante gekry, wat, met die invloei van Koreaanse en Japannese geld, my nie baie verras nie.
Ja, Phnom Penh ontwikkel. Maar, terwyl die gesig van Phnom Penh verander het, het sy hart dieselfde gebly.
Dit is nog steeds gretig, besoedel en vol stof. Geboue loop nog af, baie bly leeg, en die strate is nog steeds gevul met chaos. Mense streel die tralies vir 'n uur aan die einde op die warm middae. Karre zoom verby riksja-bestuurders. Mense lag steeds op die hoek soos hulle gewoond was, en die ou mans speel hul dominospele. Almal is haastig om nêrens te kry nie. Agter die fasade is dit nog steeds die mal stad.
Phnom Penh lyk dalk nie soos die stad waaraan ek verlief geraak het nie. Die buitekant het so baie verander dat ek dit skaars herken het. Dit is 'n nuwe stad. Maar dit gebeur baie in Asië. Die tempo van ontwikkeling is so vinnig dat jare lyk soos dekades van verandering hier.
Al daardie jare gelede het ek na Phnom Penh verwag, en ek verwag nie veel nie. Ek het nie veel van die stad geweet nie. Ek het eenvoudig gedink dis 'n afloopstad met nie die moeite werd om te bly nie. Tog het Phnom Penh steeds een van my gunsteling stede in die wêreld geword. Ek is lief vir Phnom Penh.
Ek was senuweeagtig om terug te kom. As jy weggaan van 'n plek met sulke wonderlike herinneringe, kan jy bang wees om terug te gaan. Wat as jy net die plek vir die mense gehad het en jy terugkom om niks anders as spoke te vind nie? Wat as die plek wat jy onthou nou net 'n droom is? Sal die magie weg wees, met jou niks anders as herinneringe en teleurstelling as jy terugkom nie?
Ek is baie bekommerd daaroor as ek reis, maar dan byt ek die koeël, veg die vrees en keer terug om te vind dat plekke nog so wonderlik kan wees soos hulle die eerste keer was. Al is dit anders.
Vyf jaar later, ek is meer lief vir Phnom Penh. Dit kan anders wees, maar dit beteken nie dat dit erger is nie.
Bespreek jou reis na Phnom Penh: Logistieke wenke en truuks
Vind 'n goedkoop vlug na Phnom Penh met Skyscanner of Momondo. Hulle is my twee gunsteling soekenjins. Begin met Momondo.
U kan u koshuis in Phnom Penh met Hostelworld bespreek. As jy elders wil bly, gebruik Booking.com aangesien hulle die goedkoopste tariewe konsekwent terugbesorg. (Hier is die bewys.)