Bedevaart na Rías Baixas - Tradisionele resepte - 2021
'N Wyndrinkende hulde aan die fontein van die heilige Albariño van Galicië
Die oorheersende druif hier in die wynstreek Rías Baixas van Galicia is Albariño.
Spanje se Galisië is 'n magiese en geheimsinnige land.
Die stormagtige kuslyn, vol inhamme uit die Atlantiese Oseaan, gee dit 'n permanente ligging wat meer soos Ierland of die noordweste van Amerika lyk as die dorre Spanje. Eeue lank het vrome sowel as onheilige pelgrims deur Europa gestap om in groot hoeveelhede by Santiago de Compostela aan te kom waar die oorblyfsels van Sint Jakobus waarskynlik - ten spyte van die legende - nie in vrede rus nie.
Bedevaart na Rías Baixas (skyfievertoning)
Galicië het duisende wingerde in posseëlgrootte wat van bo af soos groen kwilte lyk.
Die oorheersende druif hier in die wynstreek Rías Baixas van Galicia is Albariño, waarvan die wingerdstokke oor kophoogte-pergola's strek en waarvan die druiwe die groen-vrugtige, syagtige, helder witwyne produseer wat die afgelope paar jaar in wynkroeë gunstelinge geword het in Amerika en regoor die wêreld.
Trouens, 63 van sy 181 wynkelders verkoop wyn in die Verenigde State, 'n ongelooflike statistiek wat die grootte van die gemiddelde wingerd-meestal familie-erfenisse-in ag neem, is minder as 'n half akker. Altesaam drink Amerikaners jaarliks ​​ongeveer 3,4 miljoen bottels Albariño.
Onlangs keer ek terug na Galicië en Rías Baixas na 'n afwesigheid van tien jaar om my eie pelgrimstog te maak na die geboorteplek van Albariño.
Pelgrim se vordering
Eerste stop is die plein van die katedraal in Santiago de Compostela waar 'n moeë, maar gelukkige pelgrim daagliks by tientalle aankom. As u die laaste 100 myl loop, kry u 'n sertifikaat.
Monument vir die heilige Jakobus
Volgens die legende is die oorblyfsels van die apostel Sint Jakobus, wat in 44 nC in Jerusalem onthoof is, na Galicië teruggegee en begrawe. Die bou van sy katedraal het in 1075 begin.
Lees meer oor die pelgrimstog na Rías Baixas
Kom meer te wete oor die World of Wine
BESTE dinge om te doen in Santiago de Compostela
Santiago de Compostela is 'n pragtige stad in Galicië, Noord -Spanje. Dit is een van die belangrikste stede in die streek. Die meeste buitelandse toeriste besoek dit as deel van hul pelgrimstog in Camino de Santiago. Die katedraal van Santiago de Compostela is die begraafplaas van apostel Sint Jakobus, een van die twaalf apostels van Jesus. Sedert die herontdekking van die graf van St. James in die 9de eeu het honderde duisende mense in Santiago aangekom volgens verskillende Camino-roetes. Selfs as u nie 'n pelgrim is nie, is die stad 'n wonderlike plek om te besoek. Santiago bied baie interessante dinge om te doen, van die besoek van historiese monumente tot wyn- en tapasproe.
'N Besoek aan die katedraal is 'n moet in Santiago de Compostela
Daar bestaan ​​'n teorie dat die Albariño druiwe is in die 12de eeu deur die Franse na die klooster Armenteira (in die Salnés -vallei, Pontevedra) gebring monnike van Cluny, en dat die verbouing daarvan daarna na die res van Galicië en die noorde van Portugal versprei het. Daar word gesê dat die Umia -rivier die "vader" is van die Albariño -druif, aangesien wingerdstokke langs die oewers verbou is en wyn sedert die Middeleeue daar geproduseer is. Hierdie hipotese word nou slegs as 'n deel van die wynfolklore beskou, aangesien die Albariño -druif algemeen aanvaar word as 'n inheemse variëteit in die suide van Galicië.
'N Ander meer onlangse bewering was dat Albariño moontlik uit Sentraal-Europa gereis het, moontlik met die migrasie van Germaanse mense (die Suebi en Visigote) in die 5de eeu, en dan sy tuiste gevind het in die noordweste van Spanje, naby die grense van antieke Gallaecia.
Afgesien van legendes, kan ons baie seker wees dat hierdie druifsoort al meer as 1 000 jaar in die omgewing van Rías Baixas verbou word, en gegewe die eienskappe daarvan, is dit perfek aangepas by die spesiale klimaatstoestande van die streek.
Niemand sou egter ontken dat die Cisterciënzer monnike wat in die 12de eeu aangekom het (óf op hul pelgrimstog na Santiago, óf om die Bourgondiese dinastie na Galicië te vergesel vir die troue van Raymond van Bourgondië en koningin Urraca), die mense was wat ons geleer het hoe om ons gevestigde druiwe te versorg en wyne van die beste gehalte te kry. Witwyne, wat meer verfyn is, is tot in die 18de eeu in kloosters geberg, voor Mendizábal se ontbinding van die kloosters ('n lang historiese, ekonomiese en sosiale proses wat aan die einde van die 18de eeu deur Godoy begin is, wat bestaan ​​uit die aantrek van die mark, na gedwonge onteiening en op openbare veiling, die gronde en eiendom wat tot dusver die onvervreembare eiendom was van die sogenaamde "manos muertas" of godsdienstige bevele, wat dit opgehoop het as gewone begunstigdes van skenkings, testamente en as "erfgenaam intestato" ).
Van hierdie tye af het Galicia se wyne by sy landgoed begin produseer pazos. Slegs edele gesinne kon dit bekostig om hul grond te gebruik om goeie wyn te verbou, aangesien hierdie gesinne beter daaraan toe was en nie gedwing was om al hul grond aan bestaansboerdery te bestee nie.
Eers in die middel van die 20ste eeu het Albariño na die hele streek versprei. Wingerde verander nou van hande, en 'n nuwe generasie produsente neem hulle oor terwyl die wyne van die streek al hoe meer gevestig word en bekendheid verwerf.
Teen die tagtigerjare het hierdie druifsoorte en die wyne wat daaruit geproduseer is, wyd erkenning gekry, terwyl die nuutgeskepte Rías Baixas -benaming en sy regulerende raad die prestige van sy wyne verbeter en hul uitstekende kwaliteit onder die aandag van verbruikers gebring het.
Die amptelike benaming Rías Baixas het dus sy kort geskiedenis in 1980 begin. In daardie jaar, op 11 Oktober, het die Denominación Específica Albariño is amptelik deur die Spaanse regering erken. Op 30 April 1984 is die regulasies van die Denominación de Origen Específica Albariño en sy Regulerende Raad goedgekeur.
Nadat die Spaanse wetgewing die wet van die Europese Gemeenskap moes aanpas, het die Landbouraad, na 'n bevel van 17 Maart 1988, die Rías Baixas -benaming (Denominación de Origen Rías Baixas) en op bevel van die 4de Julie voorlopig erken in dieselfde jaar is die regulasies van die benaming en die regulerende raad daarvan goedgekeur. Die ministeriële bevel van 28 Julie 1988, uitgereik deur die Ministerie van Landbou, Visserye en Voedsel, bekragtig die benaming.
Namate die benaming ontwikkel het, is subsones geskep. In 1988 bestaan ​​die Rías Baixas-benaming uit drie heeltemal afsonderlike subsones in die provinsie Pontevedra: Val do Salnés, Condado do Tea en O Rosal. In Oktober 1996 is die subsone van Soutomaior opgeneem, terwyl Ribeira do Ulla in Mei 2000 ook ingesluit is.
'N Pelgrimstog na Spanje 's ɺndere ' Wingerde
O BOLO, SPANJE - Sedert die Middeleeue het die Katolieke gelowiges na Galicia in die verre noordweste van Spanje gestroom om te aanbid by die heiligdom van Jakobus in Santiago de Compostela.
Maar 'n nuwe soort pelgrimstog na Galicië is aan die gang, hierdie word aangevoer deur die uitstekende potensiaal van die wingerde in die streek. Soos reisigers langs die Jakobusweg weet, kan Galicië 'n verbiedende plek wees. Voordat hulle Santiago bereik, moet hulle bergagtige badlands oorsteek waar die temperature ver onder die vriespunt kan daal. Aan die kus word die landskap groen en vrugbaar - danksy sterk reën wat te eniger tyd van die Atlantiese Oseaan af kan instroom.
Maar wingerde is gehard, en produseer dikwels die beste wyne in uiterste omstandighede. Diegene van Galicië verskil beslis van die stereotipiese Spaanse wyne, dié wat ryp word onder 'n kragtige Mediterreense son, wat hulle vol vrugte en alkohol bevat.
In plaas van krag, toon die wyne van Galicië 'n lewendige varsheid en aansienlike elegansie. Hulle is geneig om matig te wees, met nie meer as 12 persent of 13 persent alkohol nie-buitengewoon laag in 'n tyd waarin rooi met 16 persent nie ongewoon is nie en selfs blankes soms 14 persent bo. En dit bevat dikwels 'n streep van wat produsente 'mineraliteit' noem - 'n vaag term wat vir my beteken dat die vrugte nie 'n gevoel van plek bedek nie.
Terwyl verbruikers moeg word vir sogenaamde blockbusters-groot wyne van onbepaalde oorsprong wat u smaak laat vlek en u te lus laat om 'n tweede glas te drink-bied Galicië aantreklike alternatiewe.
"Vir mense wat sê dat daar net grootwyne in Spanje is, is dit die antwoord," sê Wim Van Leuven, 'n invoerder in Mol, België, wat spesialiseer in Spaanse wyne. 'Dit is regtig die Atlantiese kant van wynmaak in Spanje.'
Hy het bygevoeg: "Galicië is soos 'n laboratorium vir die nuwe Spaanse generasie, al kan jy hierdie soort wyne elders in Spanje nie maak nie."
Een van die nuwelinge, Rafael Palacios, is lid van een van die trotsste wynmaakgesinne in Spanje, met sy wortels in die land se bekendste wynstreek, Rioja. 'N Ouer broer, Alvaro, was die sleutelfiguur in 'n vroeëre Spaanse wynrenaissance, in die negentigerjare, toe hy in die Priorat-streek in Katalonië rooies van wêreldgehalte begin maak het.
Toe Rafael Palacios die wingerde rondom O Bolo, 'n dorpie in die ruwe oostelike dele van Galicië, sien, sien hy 'n soortgelyke geleentheid om die witwyne van Spanje te verhoog.
Dit lê op skerp hellings op 'n hoogte van ongeveer 800 meter, ongeveer 2600 voet, en is een van die mooiste wingerde in Europa. Dit is ook uiters moeilik om te werk, wat die bou en instandhouding van 'n uitgebreide stelsel van terrasse vereis om die grond teen erosie te beskerm. Deur die jare het baie produsente wat nie uit wyn kon verdien nie, hul wingerde laat vaar.
Maar meneer Palacios was oortuig dat hy hier goeie wyn kan maak van die godello -druif, 'n variëteit wat inheems is aan die berge van Galicië. Godello is 'n "neutrale" variëteit, sonder sterk vrugtegeure. In plaas daarvan, in die hande van 'n bekwame wynmaker, is dit 'n medium vir die terroir om homself uit te druk.
Nadat hy die vermoedens van die plaaslike bevolking, wat mnr. Palacios as 'n buitestaander beskou het, oorkom het, het hy wingerde begin koop in O Bolo, die hoogste deel van 'n wynverbouingsgebied met die naam Valdeorras. Baie van hulle bevat ou wingerdstokke, wat die mees kenmerkende wyn produseer, en hul knapperige skoonheid lyk soos 'n permanente kenmerk van die kranige landskap.
Mnr. Palacios het sy bodega, of wynmakery, in 2004 op die been gebring, en hy maak nou drie wyne, insluitend 'n intreevlak-bottelering en 'n uitstekende aanbod wat druiwe van verskeie top-webwerwe meng. Met die 2009 -oesjaar het hy 'n derde wyn, genaamd Sorte O Soro, bygevoeg met druiwe wat uitsluitlik afkomstig is van sy gunsteling wingerd, naby die hoogste punt in O Bolo. (Sorte beteken 'lot' in Galicies.)
Om Sorte O Soro te proe, wat eers in die lente kommersieel beskikbaar sal wees, was 'n bietjie soos om 'n dag in hierdie wingerde deur te bring. Dit is intens gegeur, met 'n struktuur en breedte wat herinner aan goeie wit Bourgondië - 'n bietjie soos die gevoel van die middagson op hierdie hoë hoogtes.
Tog het Sorte O Soro 'n rillende, blywende elegansie, soos die koue wat oor O Bolo sak as die son sak. Oornag het die temperatuur in 'n nabygeleë dorp tot minus 7 grade Celsius gedaal (ongeveer 20 grade Fahrenheit).
Rías Baixas is 'n klein wynstreek wat bekend is vir sy skerp wit wyne. Hierdie syfers, aangesien slegs 1% van die druiwe wat hier geplant word, rooi is, so baie geluk met die vind van 'n rooiwyn uit hierdie wynstreek.
Soos ons genoem het, is hierdie gebied bekend vir sy reënval (onthou Groen Spanje). Rías Baixas laat 1700 mm jaarlikse reënval stort, ongeveer drie keer die Spaanse nasionale gemiddelde. Gevolglik kan wingerdskimmel 'n probleem wees. Daarom word wingerdstokke opgelei op oorhoofse pergolas 5-7 voet bo die grond, genaamd "parras ". Dit gee die blaredak baie blootstelling aan sonskyn, terwyl dit die druiwe teen reën beskerm en die wind onder die wingerdstokke laat beland vir beluchting. Dit is dus verbasend dat druiwe hier gewoonlik met die hand geoes word. Oes is reeds 'n afbrekende werk, maar as u oorhoofs werk, dra dit net 'n heel nuwe vlak by tot die oes van pyn. Slaag die aspirien!
Sedert my gesin in 2019 na Spanje gereis het, was dit 'n avontuur om Spaanse wyne te leer ken. Dit maak my lus om terug te gaan en ons reis te herlei na al die heerlike wyne. Dit was lekker om Spaanse wyne via die internet te verken, maar dit was niks soos die wonderlike ervaring wat Gregory + Vines gebied het nie.
Soutomaior, die kleinste van die substreke, lê aan die kus in die middel van die gebied wat in die heuwels aan die hoof van die Rías de Vigo geleë is.
"Meer as 99% van alle wyn wat in Rías Baixas geproduseer word, is wit. Verskille in mikroklimate, terroir en druifsoorte in die vyf sub-sones, sowel as verskillende wynmaaktegnieke, sorg vir wonderlike diversiteit. Stylstyle wissel van 'n skerp, aromatiese en #8220melonie en#8221 karakter in Val do Salnés, tot 'n peachier, sagter styl in O Rosal, en 'n minder vrugtige en aardse styl in Condado do Tea.
Terwyl die verskillende subsones subtiele verskille uitdruk, het die wyne almal 'n aantal kenmerke. Bleek goue suurlemoen, hulle is almal skerp, elegant en vars. Hierdie wyne is botdroog en aromaties, vol geure van wit perske, appelkoos, spanspek, pynappel, mango en kamperfoelie. Hulle deel 'n goeie natuurlike suurheid, het minerale boventone en is matig met matige alkohol (12%). "Bron: Press Kit van Rias Baixas Wines.
Steve by Children of the Grape aandele Troubadours, liefde en wyn.
Terri by Our Good Life bespreek Een druif: drie unieke ervarings met Albarino.
Andrea by The Quirky Cork skryf oor Albariño en spek: 'n liefdesverhouding.
Lynn by Savor the Harvest beveel aan 'N Streek en wyn wat u moet verken: Rias Baixas en Albariño.
Jeff van Food Wine Click! aandele 'N Verhaal van twee Rias Baixas Albarinos.
Wendy van A Day in the Life on the Farm praat oor My virtuele reis na Rias Baixas.
Allison en Chris by ADVineTURES bespreek Die Wit Wyne van Rias Baixas.
Nicole van Somm 's Tabelaandele Dit reën Rias Baixas.
Camilla by Culinary Adventures met Camilla -pare Sopa de Cebolla + 2020 Fillaboa Albariño.
Martin van ENOFYLZ Wine Blog praat oor Bodegas Zarate Stel die standaard vir Rias Baixas Albarino – Toe and Now.
David by Cooking Chat -pare Gebraaide seebaars met Albariño.
Jennifer by Vino Travels aandele Verfris u smaak met Rias Baixas Albarino.
Melanie van Wining with Mel neem 'n Wine Romp Through Rias Baixas in Galicia, Spanje.
Rupal van Syrah Queen het U paspoort na Rias Baixas en verken drie ongelooflike albarino's.
Susannah by Avvinare poste Rias Baixas – Green Spain Entices.
Gwendolyn van Wine Predator deel Van Camino Real in Kalifornië en Camino de Santiago in Galicië: alles aan boord vir Albariño 2!
Liz by What's In That Bottle? sê Pak jou tasse: Ons vertrek na Rias Baixas vir 'n avontuur in Albariño.
Linda, jou gasheer, van My Full Wine Glass -aanbiedinge 5 dinge wat u moontlik sal verbaas oor Rías Baixas, die tuiste van Albariño.
Wil jy kommentaar lewer?
Ons was so teleurgesteld dat ons nie hierdie virtuele reis kon neem nie, veral toe ons lewensreis na die streek weens Covid verlede jaar gekanselleer is. Ons is mal daaroor oor die Albarino en sal eendag daar kom. cheers!
Wat 'n goeie beskrywing van ons toer, die plek en die wyn. Ek wil gou teruggaan!
Ek was mal oor al die wyne en was so verbaas hoe verskillend hulle almal was.
Die Masaveu Bodegas -familiekorporasie besit vyf wynkelders (bodegas) in Spanje, almal klein produksie. Fillaboa in die subsone Condado de Tea het 54 hektaar (133 hektaar) Albariño en maak jaarliks ​​ongeveer 200 000 bottels wyn. Vir brandewynliefhebbers maak hulle ook Albariño -brandewyn.
By die opening begroet u intense geure van steenvrugte (nektarien, perske) en gemengde blomme. Na 'n uur het dit verminder en plek gemaak vir pomelo, lemmetjie, groen appel, gras en soutopnames. Alhoewel die suurheid duidelik helder is (M+), bly dit sag en bly dit eindig soos 'n lepel nie-soet, limoenkool wat met seesout besprinkel is. Ek het gewonder of dit tyd spandeer op fyn dors, en ek het agtergekom: 6 maande veroudering. 'N Wyn van baie goeie gehalte.
Prys: 13,20 € / $ 16. 13% gem. Vind hier.
Wynparings: Ek het die Robalino gekombineer met oesters, rou en gebraai met geroosterde sesambotter. Dit het die beste gewerk, want hulle het 'n tikkie suurlemoensap bygevoeg. Terwyl die gegrilde weergawe op hul eie fantasties was, het die hoë suurgehalte in die wyn diegene met die sesambotter oorweldig.
Ek het vegetariër geword met die Fillaboa. Die lensies, gekook in groente -aftreksel met mirepoix, is bedek met gebraaide Switserse snybiet, bokkaas Buratta en pesto. Die wyn is matig tot hoog, maar die veroudering op mielies het dit sagter gemaak, wat die liggaam versadig. Die aardse rykdom van die gereg was 'n goeie pasmaat.
Ek trek uit die Griekse kookkuns wat die Martin Códax Albariño kombineer met tuisgemaakte spanakopita. Dit was die ywerigheid van die feta wat die paringsooreenkoms beklink het. Beveel hierdie paring ten sterkste aan!
Ten slotte, afhangende van die wynmaak, strek Albariño van 'n spektrum van slanke, sitrusagtige en helder tot meer steenvrugte met sagte romerige nuanses, maar behou die skerp suurheid. As jy van aromatiese en smaaklike wyne hou, neem 'n bottel Rias Baixas Albariño vir 'n smaaklike verrassing.
Hier is wat ander #WorldWineTravel -skrywers u hierdie maand versoek:
Rivas van Rías Baixas
Hierdie kuslyn word deur baie as 'n paradys beskou, en dit is ook die plek van die Cíes -eilande, wat deur die Romeine bekend staan ​​as "die eilande van die gode". Die kuslyn kombineer die blou van die see en die groenigheid van sy omgewing met die seevaarttradisie van Galicië, in 'n gebied wat strek vanaf die riviermondings van Muros en Noia tot by die monding van die rivier Miño in A Guarda (Pontevedra)
Idilliese, onbevolkte strande, met lang stukke wit sand en turkooisblou waters, veral in die suide van die riviermondings van Rías Baixas, in die Cíes Eilande, waar die Rodas -strand 'n besondere hoogtepunt is. Ons kan ook strande soos A Lanzada in O Grove en die Illa de Arousa aanbeveel, met 'n kuslyn van 36 kilometer Natuurreservaat en omring met pragtige eensame strande. In die noorde kan jy strande soos Aguieira, As Furnas of O Testal besoek.
Dit is 'n land van vissers en een van die beste plekke om skulpvis te geniet. Goeie voorbeelde is Muros, waar ou vissermanswonings langs Gotiese herehuise staan, en O Grove, wat elke Oktober die plek is vir die Fiesta ter ere van seekos. Die omgewing lewer ook 'n fantastiese witwyn wat op die Rías Baixas -wynroete geniet kan word. Aanbevole besoeke sluit in Pontevedra, met sy interessante historiese sentrum, die nabygeleë klooster Poio, en die munisipaliteite Cambados, Sanxenxo, Catoira (wat in Augustus sy beroemde Viking -pelgrimstog hou), en Tui en Vigo, in die suide.
Wetenskaplikes weet nie hoe die gewaardeerde albariño -wyn in Spanje ontstaan ​​het nie
Mites, raaisels en legendes omring die oorsprong van albariño, wat algemeen beskou word as die beste witwyn van Spanje, en hoe die druiwe waaruit dit kom, in die verre noordweste van die land opgejaag het.
Nou het wetenskaplikes by 'n navorsingsinstituut in Galicië teorieë ontken dat dit uit die Rynvallei kom of deur Franse cisterciënzer monnike in die 12de eeu op pelgrimstog na Cluny gebring is.
Volgens hulle is die druiwe inheems aan die streek en sedert die Romeinse tyd word albariño -wyn daar geproduseer.
"Ons was reeds seker dat dit nie uit die Ryn kom nie," sê Carmen Martínez, die hoof van wingerdbou by die biologiese navorsingsentrum in Pontevedra. "Studies toon dat daar niks in die Rynvallei is nie, selfs nie onder 'n ander naam nie."
Martínez het gesê hulle glo dat die druiwe afkomstig is van 'n bosstok wat deur die jare mak geword het. 'Daar is geen voorbeelde van albariño -wingerde wat honderde jare oud is op enige plek ter wêreld nie, behalwe Galicië,' het sy gesê.
In 'n gesamentlike studie wat met die geskiedenisgeskiedenis van die Universiteit van Santiago de Compostela gedoen is, het die navorsers sade van een Middeleeuse en twee Romeinse plekke in Galicië vergelyk met gekweekte en wilde variëteite uit ander dele van Spanje.
Die albariño -sade het belangrike eienskappe gedeel met die sade wat op sowel die Romeinse as die Middeleeuse gebied gevind is, wat daarop dui dat die variëteit al so lank gelede as die Romeinse tyd verbou is.
Die sade wat by O Areal gevind is, die enigste Romeinse soutvlaktes wat nog bestaan, was baie soortgelyk aan albariño.
'Dit toon dat die Romeine wilde wingerde huisgemaak het, wat die oorsprong van hierdie gekweekte variëteite is,' het Martínez gesê.
Ideaal gesproke wil die navorsers die bewerkte met die bosveldsoort vergelyk, maar Martínez het gedink dit sou onmoontlik wees.
'Ons twyfel of ons enige hier in Galicië sal vind omdat die inheemse bosveld met bloekom vervang is,' het sy gesê. 'Ook skimmel, wat uit Amerika hier aangekom het, het die perfekte omstandighede gevind om te floreer.'
Die volgende stap is om DNA -toetse uit te voer, maar intussen het Martínez gesê dat die navorsing lig werp op hoe die wingerdstok na die Iberiese skiereiland gekom het.
'Een teorie is dat die wingerdstok uit Asië kom, die tweede dat wilde wingerde in verskillende dele van Europa mak gemaak is,' het sy gesê. "Hierdie navorsing help om die tweede hipotese te bevestig."
Sy het bygevoeg dat vergelykende studies wat deur haar instituut gedoen is, dui daarop dat wynsade van ander variëteite wat uit argeologiese terreine gehaal word, soortgelyk is aan variëteite wat tans in die streek verbou word.
Die meeste albariño kom van die Rías Baixas in die suide van Galicië. Die wingerdstokke word tipies opgelei oor pergola's of drade om hulle van die klam grond weg te hou. Die druiwe is klein, skaars groter as 'n ertjie, en die wingerde is ook klein, dikwels slegs 'n stuk van 'n paar dosyn wingerdstokke. Die oes word alles met die hand gedoen.
In 2019 het die Spaanse vereniging van wynskrywers die albariño Martín Códax Lías as die beste wit in Spanje aangewys.
Soorte albariño word ook in Portugal, die VSA, Frankryk en Nieu -Seeland geproduseer.
Kuns en reis
Hierdie week het ons die Rias Baixas van Combarro na Pontevedra verken. Eerstens wil ek my man, John, voorstel wat aan my deelgeneem het tydens hierdie verkenning van Galicië, hy is 'n uitstekende kok en verdiep hom in plaaslike resepte om die brandstof by die werker te hou! Ons is albei lief vir alles wat ons tot dusver beleef het. Alhoewel ons net 'n bietjie Spaans praat, het ons daarin geslaag om vriende te maak met 'n paar plaaslike inwoners, en ook die Allcocks. Ek dink ook nie hulle praat Spaans nie!
My gelukkige helper Ons nuwe vriende
Die weer word warm en die lente is hier. Wingerdstokke is almal blare wat elke dag 'n sentimeter groei. Nou het die reën opgehou, ons geniet aandwandelinge en skouspelagtige sonsondergange oor Cambados.
Verlede jaar na my pelgrimstog het ek myself bederf met 'n bustoer deur die Weskus van Galicië, waar ek geleer het van hierdie pragtige, rustieke klein geboue rondom die landskap genaamd Horreos. Tradisioneel is horreos gebruik vir die opberging van korrels om dit droog en buite bereik van knaagdiere te hou. Vanweë die grootskaalse landbou van vandag is dit nie meer prakties nie en word dit hoofsaaklik gebruik as 'n dekoratiewe winkel op baie eiendomme.
Vir my volgende skildery het ons besluit om tussen Combarro en Pontevedra te reis op soek na die spesiale horreo. Byna altyd as u iets soek, is daar niks om te sien nie! Uiteindelik trek een my aandag net buite Combarro, wat toevallig naby 'n lieflike restaurant was met 'n uitsig oor die baai van Pontevedra. Ons kon nie weerstaan ​​om 'n uiters ruim middagete met die mooiste uitsig te geniet nie.
Ongeveer 2 uur later stap ons middagete deur die ou stad Pontevedra, vol historiese geboue en kerke. Pontevedra, wat in die rias baixas (laer baaie) van Galicië geleë is, het eeue lank floreer en het voorspoedig geword met visvang, boerdery en handel. Teen die 16de eeu het Pontevedra 'n internasionale handelshawe geword.
Die stad is egter byna verwoes as gevolg van oorloë, politieke onrus, die pes, en dan het erosie op lang termyn die riviermond verstop. Die stad het sedertdien herstel en spog met 'n baie bekoorlike middeleeuse sentrum.
Daar is ook 'n teenstelling tussen oud en nuut met die Los Tirantes -brug en die Burgo -brug uit die 12de eeu oor die Ria Lerez.
Pelgrims kapel Pontevedra
Op pad huis toe het ek my bestuursvermoë getoets, ratte met my regterhand was redelik eng.#8230 & ongelukkig was ek net een keer aan die verkeerde kant van die pad. Ek kan van nou af net verbeter en#8230 ..
Kunstenaar uit Australië, reis en skilder in Galicië, Spanje
Ek is Leonie Walton, 'n kunstenaar uit Australië wat ses maande lank in Galicië, Spanje, reis. Hier maak ek 'n reeks skilderye wat die unieke kultuur en skoonheid van die streek vier, wat in September 2018 in Santiago de Compostela (die tuiste van die Camino de Santiago) uitgestal word.
Ek skilder al 15 jaar tussen werk en ma. Verlede jaar kon ek uittree uit my vorige werk en 'n opwindende stap neem om my passie vir skildery te volg en 'n voltydse kunstenaar te word. Sonder enige verwagtinge het ek 'n pelgrimstog van 800 km oor Noord -Spanje begin, op soek na eensaamheid en 'n nuwe rigting vir my kuns. Die ontsaglike skoonheid van die Spaanse platteland en woude was oorweldigend. Namate elke dag en dan elke week verbygegaan het, het my bewustheid van tyd verminder tot die punt dat ek nie geweet het watter dag van die week of hoeveel dae ek geloop het nie. Ek het opgemerk dat ek al die tyd in die wêreld het om net te loop en na die natuur te kyk, 'n droom van 'n kunstenaar. Dit was so 'n voorreg, ek het myself belowe dat ek nooit sal toelaat dat my lewe so besig raak dat ek nie tyd kan spandeer om die skepping van lewe te waardeer nie.
Toe ek by die huis kom, het ek nuwe entoesiasme vir my skildery hernu en het ek gou hierdie skilderye hieronder gemaak. Dit is twee van my gunsteling herinneringe aan die Camino de Santiago.
Koringlande Olies op doek Lui dae Olies op doek
Ek het tydens my stap besluit dat ek na Noord -Spanje sou terugkeer en net skilder!
Nou hier is ek, terug in Galicië en leef my droom as kunstenaar. My bedoeling is om u op 'n ongelooflike reis deur een van die mooiste streke ter wêreld te neem. Ek sal u voorstel aan 'n paar van die plaaslike inwoners, en u interessante insigte gee oor hul kultuur, kos, geskiedenis in die land van hekse en mites, maar is dit ??
My eerste huis in Galicië is in die klein vissersdorpie Cambados met 'n bevolking van slegs 14 000 in die Rias Baixas. Met 'n geskiedenis wat moontlik in die prehistoriese tyd begin het en ruïnes in die hele Cambados wat uit die 12de eeu dateer, sal ek baie interessante plekke kan besoek.
Tot dusver het dit elke dag gereën sedert hy in Galicië aangekom het, en vandag was geen uitsondering nie, met die toevoeging van stormsterk winde. Voordat ek kans gesien het om historiese terreine te ondersoek, het die geluide van 100 vroue wat aan die gesels was, my aandag buite getrek. Ek het my reënjas (my sewende laag) vinnig aangetrek en die weer trotseer om te sien waaroor al die opwinding gaan. In die hawe het vroue in waadvoëls, wetsuits en jasse saamgedrom en mandjies op trollies na die water gestoot. Die meeste het gepraat soos jy van enige ander groep vroue in die wêreld sou verwag. Ek sal egter nooit die angs van een jong vrou vergeet terwyl sy haar jas styf aantrek nie. Hierdie vroue word "Mariscadoras " (skulpvisservroue) genoem. Elke dag by eb, drom hulle so ver as wat die oog kan sien om skulpvis in hul mandjies te versamel.
Kunstenaarverwysingsfoto vir die skildery van Mariscadoras
Later het ek oor die lang loopbrug gestap om die aksie van nader te bekyk. Ek was so bevoorreg om so 'n gebeurtenis te aanskou, al was dit vir hulle hul daaglikse werk. Ek het soveel bewondering gevoel vir hierdie vroue, wat die wildheid van die Atlantiese Oseaan in die gesig staar en saamwerk vir 'n gemeenskaplike doel. Ek sou nooit die moed en krag gehad het om dit te doen nie! Hoe sal ek hierdie ongelooflike vroue ooit in 'n skildery vasvang?
Na slegs twee dae van verkenning in en om Cambados, het ek geweet dat ek as kunstenaar 6 jaar hier moes bly en nie ses maande nie, om selfs die oppervlak van 'n so ryk kultuurgebied te krap.