Eindelik is die besluit toe geneem: ons gaan nou na Henk se jongste, Sjoerd, en sy verloofde, Henriët, se troue toe in Den Haag! En skielik is die tyd net so min! Skaars drie weke dan vlieg ons - KLM, direkte vlugte beide kante toe, red ons siele! Nadat Henk die laaste jaar alreeds vier vermoënde vlugte moes deurmaak, was ons nie van plan om langer as wat nodig is, in die lug rond te hang nie. Ons was baie gelukkig om baie bekostigbare kaartjies te kry, en sal dan 'n dag voor die troue in Holland arriveer. 'n Paar kort reise is daar op ons agenda, sowel as heelwat kuiertye by al die familie en vriende wat woonagtig is in Den Haag, Noordwijk, Amersfoort, Giethoorn, Elst, ensovoorts.
Ek hoop om hope nuwe materiaal bymekaar te kry vir toekomstige reisartikels. Henk se kameralens gee ongelukkig groot probleme, wat ons nou erg gaga vind, en tot gevolg het dat my minder goeie kamera dan die enigste gaan wees daar oorkant.
Maar eers meer oor ons heerlike kuiers by (meestal) familie die laaste maand.
Vroeg Augustus bevind ons ons toe op die langpad na die Hoffmannfees/60ste verjaardag van my niggie Amanda doerrrrrr ver in die Wes-Vrystaat, op die walle van die Vaal. Opweg het ons gou by Ma in Pretoria aangegaan, die twee dogters en gesinne besoek en ook vinnig vir Nig Petra gaan groet; toe die N1 gevat Vaalrivier se kant toe, waar my ander dierbare niggie, Estelle en wederhelf Danie reg by die Barrage woon. Daar het ons tot laatnag gekuier nadat ou koeie uit die slote gejaag is, gewurg en later terug in die slote gedruk is, aangesien hulle twee vir my en Henk as jongmense geken het, en nog baie staaltjies kan vertel (soos ons van hulle!). Na 'n bederf-ontbyt het ons die pad verby Parys na die Bothaville-distrik geneem, waar die Hoffmanns se familie- en ekoplaas geleë is. Maar eers het ons gou in Parys gestop en 'n ou skoolvriend opgesoek - het hom dekades laas gesien. Na 'n insiggewende geselsery is ons verder.
'n Heerlike vier dae het daar in die mooie plaaswêreld gevolg - iets wat Henk nog nooit belewe het nie. Eers is daar op tipies Afrikaanse manier partytjie gehou, gesmul en om kaggelvuur gekuier vir Afrika; daarna het lekker dae gevolg waar ons honde uit bosse gesels het, wild gaan besigtig het, Boesmantekeninge gesien het en die heerlike winterdae en koue -aande ten volle geniet het. Goue oomblikke is ondervind in die versteekte uitkykplekke as die voëllewe léwendig word, met die skielike verskyning van 'n groot vlakvarkbeer wat oor die pad draf, ten aanskoue van skugter waterbokke en blouwildebeeste wat nuuskierig deur die lang gras na ons staar. (Dit alles vorm klein waardevolle blokkies, patrone en stiksels vir ons Vrystaatonthoukombersie).
Die Hoffmanns is gasvry en vriendelik - en die kos daar is uit die boonste rakke! Toe die tyd aanbreek om te groet, was Henk baie verras om 'n hele boksie vol tuisgemaakte lekkernye saam te kon neem - Stiena se heerlike konfyte, ingelegde vrugte en chillies gebruik ons baie suinig, moet ek erken - vrekbang dit raak op!
Dankie aan almal wat die tyd vir ons so spesiaal gemaak het! Dit is reeds opgeskryf in ons hartboek van herinneringe - wat ons gereeld sal oopmaak om alles net weer te kan herleef!
Doodmoeg terug tuis moes ons eers 'n dag of twee tot ruste kom maar het blitsig die witbord in die kamer opgehang en in verskillende witbordpenkleure lysies begin maak. Daarop het gevolg onderhandelings met die 'tax man', vliegkaartjies, reisversekering, oogkundige, tuindienste, sekuriteitmense, ons moontlike uitgewers, ens. Op die lysie is ook geskryf: agenda, trouklere, geskenke ... en ons stap Nelspruit plat agter die nodige dinge aan - is helaas nog nie klaar nie! Ook probeer ons ons tyd in Nederland goed beplan - na dié reis sal ons vir 'n lang tyd nie weer kan gaan nie.
Ons voel nogal hier so aan die einde van die winter baie goed in beheer van alles. Die arme Rand is swak, wat maak dat ons wat van die Euro hier leef, blom oor hoe baie ons geld hier werd is op die oomblik (vanoggend was die R15.45!) En die kersie op die koek was vir seker toe die droogte in die area eindelik eergister gebreek is en ons vir twee volle grys dae die reën op ons grys dak, en veral op ons droë ou tuintjie, met passie kon geniet en waardeer.
Dit gaan goed met Ma, dit gaan goed met AL die kinders, kleinkinders, broers en susters, en vriende van oraloor - daarom kan dit ook net met ons twee goed gaan! Nee nie goed nie - verskriklik goed!