Tetelestai | Tag Archive | SovereigntySovereignty Archives - Tetelestai
Verskil “God se weë” van ons s’n?
“Die Here se weë is nie ons weë nie”. Dit is wat ons altyd hoor in tye van trauma en fratsongelukke. Sonder om twee keer daaroor te dink, blaker ons dit uit asof die blote aanhoor daarvan vertroosting moet bied.
Mense bedoel daarmee dat wat vir ons “sleg” is, nie noodwendig vir God “sleg” is nie. Ons “sleg” is God se “goed”. Hoewel iets vir jou “pynlik” is, weet God kwansuis dat jy by dit sal “baat”.
Die Bybelgedeelte wat gebruik word om aan te toon dat God se waardes van die mens s’n verskil, vind ons in die profetiese literatuur. ‘n Gedeelte uit Jesaja lui: “Want my gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle weë is nie my weë nie, spreek die Here. Want soos die hemel hoër is as die aarde, so is my weë hoër as julle weë en my gedagtes as julle gedagtes” (Jes 55:8 OAV).
C.S. Lewis oor God se waarde-oordeel.
Het jy al die konsekwensie daarvan deurdink om te wil voorgee dat God se “goed” van ons “goed” verskil? Die bekende wysgeer C.S. Lewis het die gevaar daarvan raakgesien. Hy sê Continue Reading…
In Reflections on theology	Father heart of God, Life of Christ, Sovereignty, Theodicy
‘n Vernielde vrou
Ek het vandag by ‘n interessante tannie* gekuier. Die bedoeling was om net gou in te val vir ‘n vinnige kennismaak. Dit het egter uitgedraai in ‘n besoek van etlike ure lank. Sy voer ‘n kluisenaarsbestaan en was uitgehonger vir gesprek.
Haar huidige situasie lyk benard. Haar liggaam is rietskraal. Sy het emfiseem en tuberkulose. Sy’t osteoporose en bipolêre depressie. Haar man is dood. Haar kinders het geëmmigreer. Haar geld is op.
Haar verlede klink nog erger. Haar ma het gesterf toe sy nog ‘n klein dogtertjie was. Haar pa het haar aan ander mans uitverhuur. Sy het van huis tot huis gelewe en van dorp tot dorp getrek. Rillerfilms word van die soort dinge gemaak.
Deesdae is sy tot haar bed ingeperk. Die lewe het haar oud gemaak. Ek lei af sy is naby aan sestig. Sy lyk vir my tagtig. Daar is iets tragies aan haar uitgeteerde figuur.
Die hartseerste is egter die manier hoe sy oor alles probeer sin maak. Dit het my diep ontstel. Sy glo die lewe het hierdie draaie met haar geloop, om haar ‘n sterker mens te maak. Sy glo God het dinge so bestuur, om haar vir Hom te louter.
Ek weet nie eens waar om te begin nie. Hoe verduidelik ek vir haar dat God nie lyding gebruik om ons na sy sin te skaaf en te skuur nie? Die kruis het ons immers vir Hom aanvaarbaar gemaak. Hoe verduidelik ek aan iemand wat nog altyd glo dat God elke fynste detail haar lewe bestuur, dat baie dinge in hierdie lewe sonder sy goedkeuring gebeur?
Ek weet nie waar om te vat en waar om te los nie. Ek weet net daar is iets ernstig verkeerd met ‘n teologie wat God aandadig maak vir al die seer in hierdie lewe.
Ek kan nie help om te wonder hoe haar prentjie van God lyk nie. Ek weet net ek vind nie by dit aanklank nie. Dit klink vir my al te veel of sy haar aardse Pa beskryf.
*Die beskrywing van die tannie is ietwat gewysig om haar identiteit te bewaar.
 “Deur sy een offer het Hy al sy mense vir altyd volmaak geheilig” (Heb 10:14 NLV)
In Rethinking scenarios	Crux of Calvary, Evil, Father heart of God, Pastoral Care, Sovereignty, Theodicy