“Tšhemo ya monna yo mongwe wa mohumi e ile ya tšweletša kudu. Ka gona, a eleletša a re: ‘Ke tla dira’ng ge e le mo ke se na mo ke tlago go kgobela puno ya ka gona?’ Ke moka a re: ‘Ke tla dira se: Ke tla phušola dintlo tša ka tša polokelo ka aga tše dikgolo, ka kgobela mabele a ka ka moka le dilo tša ka ka moka tše dibotse moo, ke moka ka re go moya wa ka: “Moya, o na le dilo tše dintši tše dibotse tše di kgobeletšwego nywaga e mentši; iketle, eja, enwa gomme o ipshine.”’ Eupša Modimo a re go yena: ‘Wena motho yo a hlokago tlhaologanyo, bošegong bjo ba nyaka moya wa gago go wena. Ka gona, dilo tše o di kgobetšego e tla ba tša mang?’ Go bjalo le ka motho yo a ikgobelelago letlotlo, eupša a se a huma go Modimo.”—Luka 12:16-21.