1 Mei 1936 - Inligting
Titel: 1 Mei 1936
Datum getoon: 01 Mei 1936
Afmetings: Hoogte 121 - Breedte 80
Tegniek en ander aanduidings: Flo poster vir KWB
Stoorplek: CIRIP / Gesgon
A 1er Enkelvoud Mei
In 1936, 1 Mei, kom skaars twee maande na die Confederal Congress of Toulouse (2-5 Maart) wat die CGT en CGTU herenig, sedert 1922 uitmekaar geskeur, maar albei ondertekenaars sedert Januarie van die gewilde tydrenprogram. Op 26 April, vyf dae tevore, het die politieke partye wat hierdie saamtrek uitmaak, die eerste ronde van die wetgewende verkiesing in die posisie om te wen. Om enige provokasie wat die uitslag van die stemming kan weeg, te vermy, sal die CGT enige optog vermy, veral in Parys.
Eenheid is krag
1er May wil 'n dag van viering (van eenheid) en van stryd wees (vir die 40 uur, een van die eerste maatreëls van die gewilde frontregering in 36 Junie, kollektiewe kontrakte, vir die belangrikste werke wat sedert 1934 in die program geregistreer is. van die CGT, vrede, slagspreuk van die Volksfront "vrede, brood, vryheid"). Die grafieke som hierdie doelstellings letterlik op en vertaal dit. Sedert die eerste 1 Mei is die mense in die optog 'n beeld wat gereeld gebruik word om die betekenis van die dag grafies aan te dui. Die plakkaat gebruik hierdie ooreengekome kode. Die skare is verenig, dig en amper oneindig, maar bestaan ​​tog uit duidelik identifiseerbare individue: werkers (graafgordel), maar ook 'n skaarser verskynsel, vroue wat nie allegorieë of moeders is nie. lyding en, uitsonderlik, bestuurders en / of werknemers (hoed, das). Hierdie skare wat te danke is aan die gebruikte kodes om dikwels voor te stel wat na 'n horison voorstel wat deur die son voorgestel word of buite die raam gedruk word, is hierheen op pad na die rooi vlag, en word 'n teken van die konfederasie. Dit word geswaai deur hande en onderarms waar ons weer 'n vrou se dun horlosie en moue (pak en wit hemp) van ander as werkers kan raaksien. Twee gebalde hande herroep sonder om die vakbondetiket weer te gee (sigbaar in die raam van die plakkaat). Eenheid, gevier, is sterkte.
'N Beeld van die Populêre Front?
Die CGT beoog hereniging slegs in die vorm van 'n suiwer en eenvoudige terugkeer van die CGTU binne die 'ou CGT'. Hierdie opvatting heers op die plakkaat, wat enige toespeling op organisasies voor hereniging vermy en kies om die bereikte klasalliansie, nie organiese eenheid nie, uit te druk. Voltooi vóór die uitslag van die eerste ronde (en, a fortiori, van die tweede), is dit te danke aan sy dinamiese sterkte en aan die viering wat aangeroep word omdat hy hom nietemin as een van die beelde wat gereeld gekies is om die Volksfront te illustreer, opgelê het. Dit gee 'n paar van die sterk punte van sy program en dui aan die klasbond wat hy beweer hy is. Maar die toereikendheid is nie totaal nie. Die rooi vlag kristalliseer hier alleen die verwagtinge toe die gewilde front homself laat geld en in die straat bou deur dit onoplosbaar met die driekleurige vlag te assosieer om op hierdie ongekende wyse die republikeinse en klassieke politieke kultuur waarvan dit die draer was, uit te druk. Die unie word hierdeur opgerig as die eksklusiewe akteur in 'n ander oorwinning.
Die mes tussen tande, Oak, 1989. Jean-Baptiste DUROSELLE, Die dekadensie, 1932-1938, Seuil, versameling "Points Histoire", rééd.Imprimerie nationale, 1979.