Hoe om `n tragedie te skryf: 17 stappe (met foto`s)
`N Tragedie is `n dramatiese werk wat `n soort menslike lyding as sentrale uitgangspunt behels. Daar is baie soorte tragedies, van Griekse tragedie en Elisabethse tragedie tot hedendaagse fiksie en drama. Die meeste ware tragedies wys die publiek die ondergang van `n groot held, hetsy deur hul eie optrede of inaksies of deur magte buite hul beheer. Die tragedies is ontwerp om die publiek van die negatiewe emosies wat in ons opgehoop word deur middel van `n katartiese vrystelling van hierdie gevoelens, te verslind. Om klassieke tragedies te leer en die insette van fiksie te leer, kan jou help om jou eie drama of drama te skryf.
Deel 1bestudeer die tragedie
Deel 2ontwikkel `n plot
Deel 3skryf jou eie tragedie
Bestudeer die tragedie
Lees klassieke tragedies. Baie tragedies is deur die geskiedenis geskryf en elkeen weerspieël die tyd en plek waarin dit plaasgevind het. Baie geleerdes beskou die epiese werke van Homer onder die vroegste voorbeelde van Griekse tragedie, waarin groot helde soos Odysseus gesig gestaar `n reeks van teëspoed. Maar miskien is die bekendste tragedies dié wat deur William Shakespeare geskryf is, as Hamlet of Julius Caesar, waarin die held onvermydelik sterf ná groot lyding en ellende.
Griekse tragedies is geneig om te gaan met `n tema en die plot, terwyl Engelse tragedies (insluitende Shakespeare se toneelstukke) oor die algemeen veelvuldige persele het wat deur gedeelde verlies en lyding verenig word.
Gaan na jou plaaslike biblioteek of soek aanlyn om `n uitgebreide versameling tragiese werke te vind. Baie akademici en literêre kritici publiseer hul eie lyste van diegene wat die belangrikste en invloedrykste werke van literatuur beskou.
Leer die basiese karakters. Alhoewel elke tragedie uniek is in sy karakters en punte van die plot, is daar `n paar basiese elemente van die tragedie wat van toepassing is op alle literêre werke van die genre. `N Tragedie behels gewoonlik `n tragiese held (dikwels `n persoon van groot sosiale belang) wat `n groot ondergang of dood ondervind as gevolg van beduidende optrede of handeling, of `n sondebok (`n persoon van lae sosiale belang) om wat onwillekeurig tragiese omstandighede buite sy beheer opgelê het. Die meeste tragedies sal van die volgende tipes karakters hê:
Die hoofkarakter: die hoofkarakter, wat amper altyd `n tragiese held is.
Die antagonis: enige persoon of ding waarmee die protagonis veg (dikwels `n skurk, maar nie altyd nie).
Komplemente of eweknieë: sekondêre karakters wat dikwels verband hou met die protagonis of antagonis wat sommige sleutelaspekte van die hoofkarakters openbaar of bemoeilik.
Herhalende karakters: hulle word dikwels gebruik om `n kenmerk te oordryf of uit te brei wat in die res van die tragedie voorkom.
Vertellers of `n koor: hulle is nie noodwendig teenwoordig in alle werke van tragedie nie, maar dit is `n belangrike deel van sekere werke. Hulle word dikwels gebruik om direk met die publiek te kommunikeer.
Ontleed die figuur van die tragiese held. Byna al die tragedies draai om `n tragiese held. In die vroeë Griekse tragedies was die held dikwels `n god, maar as die genre gegroei het, het die tragiese held oorlogs helde en selfs koninklike of politieke figure ingesluit. Die algemene reël vir tragiese helde vandag is dat die karakter moreel sterk en wesenlik bewonderenswaardig vir die publiek moet wees.
Die tragiese held moet `n soort van ondergang ervaar (bekend as die hamartia of "tragiese fout"), dikwels as gevolg van hul Hibris (dit word dikwels as trots beskou, hoewel dit ook die kulturele of etiese beperkinge van die mens oorkom).
Die tragiese held ervaar gewoonlik `n soort insig of erkenning van sy tragiese bestemming (genoem die "anagnórisis"). Op hierdie punt weet hy dat daar geen terugkeer is nie en dat hy die tragiese lot wat op hom wag, moet ontvou.
Bo alles moet die tragiese held jammer wees. Dit is omdat dit bestem is om ondergang te ervaar en die publiek sal `n gevoel van verligting ervaar of voel as `n skurk ongeluk ervaar. Die ware tragedie van `n tragiese spel is dat enigiemand die soort lyding wat gebeur met die held kan ervaar en sy ondergang moet negatiewe emosies van die publiek te reinig.
Bestudeer die struktuur van die tragiese plot. Aangesien alle tragedies unieke karakters bevat wat ingedeel is "tipe" standaard, kan elke raamwerk uniek en oorspronklik wees terwyl dit steeds aan `n algemene voorspelbare struktuur voldoen. Die noodsaaklike elemente van enige tragedie sluit in:
Die uitstalling: die "agtergrond" noodsaaklik, wat alles op dieselfde tyd aan die begin van die werk of deur die dramatiese stuk deur dialoog en soliloquies kan plaasvind.
Die konflik: die spanning wat ontstaan ​​as gevolg van konflik, gewoonlik tussen die karakter en die wese, die een karakter en die ander, die karakter en die omgewing, die karakter en die natuurlike kragte of die karakter en die groep.
Die klimaks: die punt in die werk waarin die spanning nie omgekeer kan word nie en die gebeure moet gerig word op een van twee moontlike gevolgtrekkings.
Die besluit of die uitkoms: die oplossing of vrystelling van spanning, dikwels deur die dood van een of meer karakters in die werk.
Verstaan ​​die tipes plot. Die struktuur van die plot van `n tragedie hang gewoonlik af van een van drie soorte rame. Dit is:
Klimaat: die spanning styg tot `n enkele punt (die klimaks) voor die resolusie, gewoonlik deur middel van `n lineêre struktuur wat bestaan ​​uit kousale aksies.
Episodiese: dikwels bestaan ​​uit talle kort en gefragmenteerde tonele waarby baie karakters en baie drade van aksie om verskeie aspekte van die mensdom na vore te bring.
Nie-sequitur: inkonsekwente gebeure waarby eksistensiële en dikwels onderontwikkelde karakters betrokke is, wat betrokke is by iets relatief onbeduidend wat bedoel is om die absurditeit van die bestaan ​​uit te lig.
Ontwikkel `n plot
Kies `n vertelling modus. Tragedies is tradisioneel geskryf en uitgebeeld as toneelstukke. Dit gaan terug na die eerste tragedies, wat deel was van `n Dionysiese seremonie waarin die akteurs geklee het as bokke om die lyding of dood van `n held voor te stel. Tog kan tragedies ook geskryf vir `n leserstal eerder as `n openbare toeskouer, wat beteken dat romans of kort en selfs die werke van jong volwasse fiksie romans as werke van `n tragedie geklassifiseer kan word.
Die verhalende modus wat jy kies, sal afhang van jou areas van krag of jou geriefsone as skrywer sowel as oor die aard van die storie wat jy sal vertel.
As jy regverdige ervaring het (of is ewe onervare) in beide fiksie en drama, probeer om `n modus te kies wat by jou verlangde storie pas. Dit kan makliker wees om eers `n plot voor te stel sonder om die formaat van `n toneelstuk of roman te bepaal.
Idee `n storie Sodra jy `n ferm begrip van die aard van die tragedies en sy basiese strukturele komponente, moet jy `n basiese skets van die plot te skep. Die plot van die tragedie sal die basiese gebeure en voorvalle wees wat in jou werk sal plaasvind. Dit moet `n paar basiese idees hanteer, alhoewel uiteindelik die idee deur die plot en karakters oorgedra moet word in plaas van om net te probeer "op" daardie idee Met ander woorde, jou storie moet iets beteken sonder om die gehoor direk te vertel wat die storie letterlik beteken.
As jy gaan om jou tragedie op `n bestaande mite baseer, sal jy beperkte in een of ander manier aan die gebeure van daardie mite wees en jy kan nie aansienlik afwyk van die belangrikste plot punte binne hierdie mite sonder die openbare belang verloor. U kan egter radikaal `n mite herinterpreteer wie se gevolgtrekking vaag of dubbelsinnig is.
As `n ander alternatief, wil jy dalk jou eie plot van nuuts af skep, in welke geval jy nie deur enige kanonieke karakter of gebeurtenis beperk sal word nie.
Kies `n plot wat jou sal help om die storie te vertel wat jy wil skryf. Moenie aan die plot dink as `n beperking nie. In plaas daarvan, dink aan dit as `n lens waardeur jy oor sommige stryd of aspek van die mensdom kan skryf.
Maak `n skets van die plot. Sodra jy `n basiese idee vir die storie het, moet jy die storie vir die storie skets. Die maklikste manier om dit te doen is om `n paar basiese aspekte van die storie te skryf sodat jy die aspekte deeglik kan ontwikkel en in `n samehangende plot kan organiseer. `N Goeie plek om te begin is om die volgende dele van die tragedie te skets:
Die motivering: waarom doen die protagonis en die antagonis wat hulle in die geskiedenis doen.
Die basiese struktuur: die algemene gebeurtenisse wat die storie vorm en die volgorde waarin hierdie gebeure voorkom of ander gebeurtenisse begin wat sal plaasvind.
Die gevolgtrekking: wat sal uiteindelik gebeur om die storie op te los.
Die sekondêre rame: enige sekondêre plot wat jy die storie wil bemoeilik of die karakters selfs meer uitdaag.
Skep karakters. Noudat jy `n storie ontwerp het en die basiese struktuur van die plot geteken het, moet jy die karakters skep wat jou tragedie sal verteenwoordig. Jy sal die basiese karakters in die meeste tragedies nodig hê, insluitend `n protagonis, `n antagonis, komplement karakters en repertoire karakters. Vir hierdie punt hoef jy nie `n dialoog vir die karakters te skryf nie, maar jy moet dink oor hoe hulle op die bladsy of op die verhoog sal ontwikkel. U kan hierdie idees monitor deur `n paar sinne of `n paragraaf van aantekeninge oor elke hoofkarakter te skryf.
Dink na oor watter soort karakters die rolle wat deur jou storie geskep word, sal vul.
Oorweeg die verhoudings tussen elke karakter. As hulle te eniger tyd met mekaar kommunikeer of enige kennis van mekaar het, moet hulle `n duidelike en ondubbelsinnige verhouding hê. Gewone verhoudings word gewoonlik geklassifiseer as romanties, filiaal, broederlik, tussen aggressor en slagoffer, tussen mededinger en teenstander, tussen baas en werknemer of tussen versorger en ontvanger van sorg.
Onthou om `n tragiese held in te sluit. Op hierdie punt moet jy besluit wat jou algemene puin gaan wees en watter besluite jy sal neem wat jou na hierdie bestemming sal lei.
Oorweeg om die karakters self te vra, ander of hul verhoudings met ander. U kan ook sterk menings aan hulle gee en hierdie menings gebruik om die persoonlikheid en rol van elke karakter verder te ontwikkel.
Jou karakters moet realisties en menslik genoeg wees om mooi en maklik te identifiseer, maar omdat jy `n tragedie gaan skryf, wil jy dalk een of meer van die karakters op een of ander manier beter maak as die karakters menslike. Dit kan die vorm aanneem van buitengewone heldhaftigheid, groot rykdom of mag of dit kan beteken dat een of meer van die karakters werklik superhuman is (gode of godinne, towenaars, ens.).
Skryf jou eie tragedie
Gee liggaamsdele aan die plot. Vir hierdie punt moet jy `n basiese uitgangspunt ontwerp het, die reeks gebeurtenisse uiteengesit wat die storie sal vertel en karakters geskep het wat hierdie gebeure sal verteenwoordig. Sodra jy klaar is, moet jy die plot uitbrei om `n volledige en funksionele storie te skep. Afhangende van waar jou sterk punte geleë is, kan dit die maklike deel of die buitengewoon moeilike deel wees om `n storie vir jou te ontwikkel.
Fokus op die besonderhede. Die besonderhede is wat die lewe aan `n storie gee, maar jy moet ook versigtig wees om nie die storie te oorweldig met nutteloos trivialiteite nie. As jy twyfel, dink aan die beginsel van Tsjetsjov se wapen: as jy iets wil insluit (soos om `n geweer op die verhoog te plaas), moet dit relevant wees (byvoorbeeld, die geweer moet op een of ander sinvolle manier gebruik word).
Maak dinge meer kompleks. Dit kan net beteken dat jy `n soort van draai aan die plot byvoeg, maar `n meer effektiewe manier om die storie te kompliseer, is om iets baie interessant of boeiend oor sommige van die hoofkarakters te ontwikkel. Op hierdie manier word hulle meer driedimensioneel en op sy beurt meer menslik. Onthou: geen persoon is so eenvoudig soos dit lyk in die beskrywing van `n karakter nie.
Dink aan die maniere waarop elke karakter in die loop van die tragedie verander. As enige van die hoofkarakters onveranderd na die storie verskyn (benewens, sê `n skurk wat nooit berou sal gee vir sy optrede nie), is jou tragedie nie genoegsaam ontwikkel nie.
Laat jou karakters emosioneel wees. Moenie hulle emosioneel op `n onwaarskynlike manier maak nie, maar maak seker dat hulle deur die lyding op die bladsy ly, is hulle lyding duidelik en erken deur die publiek.
Dit ontwikkel die verwoesting van die tragiese held. U moet reeds `n algemene idee hê van wat met die tragiese held sal gebeur en watter reeks gebeurtenisse tot sy lot lei. Wanneer jy egter die tragedie skryf, moet jy die reeks gebeure uitbrei en elemente van die held se dood dwarsdeur die boek of spel weef. Dit is die sentrale element van `n werk van tragedie en vereis konstantheid dwarsdeur die manuskrip en genoeg tyd om te ontwikkel en ontvou op die bladsy (of op die verhoog).
As die tragedie van die held wraak behels, moet die leser of die publiek die redes vir hierdie wraak van die eerste tonele of hoofstukke verstaan. Byvoorbeeld, in die groot tragedie Shakespeare`s Hamlet, die spook van King Hamlet, word bekendgestel aan die publiek in die eerste toneel van die eerste handeling en dit is bekend dat sy dood `n belangrike aspek van die toneelstuk sal wees.
Al die belangrike karakters wat relevant is vir die held en sy ondergang moet bekendgestel word aan `n redelike vroeë stadium van die tragedie. Die werk of die roman moet begin deur verduidelikende inligting of kontekstuele leidrade te gee om die held se situasie te verduidelik en moet van begin af begin om die held se opkoms tot arrogansie en sy toekomstige ondergang te bepaal.
Inkorporeer vergelykings of metafore. Histories is vergelykings en metafore uiters belangrik vir enige suksesvolle tragedie. Hulle gee addisionele betekenis aan die woorde op die bladsy of die optrede op die verhoog en laat die leser of gehoor toe om betrokke te raak in die storie deur die vergelykings te ontsyfer en die "algemene panorama" van jou werk.
Metafore is vergelykings tussen twee dinge, terwyl vergelykings dinge vergelyk met woorde soos "as" of "so `n". Alle vergelykings is metafore, maar nie alle metafore is vergelykings nie.
`N Voorbeeld van `n metafoor sou wees "sy oë skyn na myne toe". Die leser weet dat die oë van `n karakter nie letterlik uitstraal nie en dit is duidelik dat die skrywer bedoel het dat `n karakter lewendige en boeiende oë het.
`N Voorbeeld van `n vergelyking sou wees "Toe hy huil, het sy oë soos sterre geskyn". Weereens weet die leser dat die karakter se oë nie letterlik soos `n hemelliggaam lyk nie, maar beide die simile en die metafoor gee `n poëtiese kwaliteit aan die taal wat in `n geskrewe stuk gebruik word.
Skep tonele Die tonele is die daaglikse brood van `n tragedie. Hulle is die infrastruktuur waarin alles gebeur en elke toneel moet `n duidelike begin, middel en einde hê wat ook bydra tot die algemene plot.
Elke toneel moet `n basiese struktuur van aanhef, aksie, klimaks en resolusie of vertraging hê.
Ontwikkel spanning. As jy die plot uitbou, as jy self wonder of dit betekenisvol genoeg is, dink aan maniere om meer op die spel te stel. Byvoorbeeld, as iemand bang is dat hul man ontvoer of vermoor word, maak dit vir die leser duidelik dat dit tragies sou wees. Het jy iemand verloor wat belangrik was in die verlede? In die wêreld wat jy geskep het, kan jy as `n weduwee oorleef? Al hierdie vrae sal die verskil tussen die openbare denke maak "Hoe jammer dat haar man gesterf het" en dink "Dit is `n tragiese gebeurtenis wat waarskynlik tot sy eie dood lei".
Die tragedies is vol vreeslike en rampspoedige gebeurtenisse. Maak dit duidelik dat die hartseer dinge wat met jou karakters gebeur, verskriklik is as die boosheid op die oppervlak.
Los die spanning op. Net soos elke aksie `n regverdige reaksie moet hê, moet die spanning van `n tragedie `n resolusie hê. U kan nie net kritieke gebeure onopgelos laat of `n tragedie beëindig sonder dat almal se lewens op een of ander manier verander het nie (gewoonlik uitmekaar val). Alle los punte moet vasgemaak word. Enigiets wat tydens die tragedie in werking gestel is, moet gebeur en die verskriklike dinge wat in die werk gebeur het, moet lei tot beduidende lyding, verlies of dood.
Laat die resolusie van die spanning lei tot `n natuurlike einde aan die storie. Die plot sal geraak word as die storie vir `n beduidende tyd duur nadat die spanning opgelos is omdat daar niks in die spel is wat die storie bestuur of die karakters raak nie.
Gaan jou werk na. Soos enige geskrewe stuk, sal jou tragedie een of twee wysigings ondergaan wanneer dit klaar is. Dit kan behels dat u meer besonderhede verskaf om `n karakter te ontwikkel, die gate in die plot te vul en tonele by te voeg, te verwyder of te herschryf. U kan die manuskrip self hersien of vra iemand wat u weet en wie u vertrou om u `n eerlike evaluering van die manuskrip te gee.
Gee twee tot vier weke nadat u die manuskrip voltooi het voordat u dit probeer hersien. Dit kan moeilik wees om jouself net na `n paar dae van jou werk af te skei en omdat die verhaal nog vars in jou gedagtes is, kan jy sekere dinge wat nie sin maak vir `n eksterne leser, oordink nie.
Probeer om `n volledige leeswerk te gee voordat jy gaan sit om veranderinge aan te bring. Neem net aantekeninge van enige afdeling wat verwarrend, onderontwikkeld, onnodig of irrelevant is sonder om te stop om dit reg te stel. Dan kan jy besluit hoe om die probleme reg te stel sodra jy die einde van die manuskrip bereik het.
Wanneer jy lees en hersien, vra jouself of die storie sin maak as die geheel sinvol en interessant is, of dit goed vloei of voel, en as daar genoeg is vir die betrokke karakters om `n emosionele reaksie in die lesers te veroorsaak of kykers.
Dink na oor die impak wat die finale produk op lesers of kykers sal hê.
Onthou dat die tragiese held `n mooi karakter moet wees, met goeie en gewenste eienskappe waarvan die ruïne uit eie besluite voortspruit, of dit aksies of inaksies is. Sal die ondergang van jou held uiteindelik lesers of toeskouers laat voel en vrees? Indien nie, moet u beduidende hersienings aan u manuskrip maak.
Wysig op die vlak van die lyne. Nadat u die groter probleme van die manuskrip gedurende die hersieningsfase behandel het, sal u `n deeglike uitgawe van die hele werk moet doen. Dit kan insluit om die spelling te kontroleer, seker te maak daar is `n ooreenkoms tussen die onderwerp en die werkwoord, die regstelling van verskille tussen werkwoordtyd en die verwydering van enige deel van die werkwoord. "vul" van die manuskrip.
Maak seker dat die manier waarop jy die woorde kies en die sinne uitdruk, akkuraat en noukeurig is. Knip enige onnodige woorde af (af "vul"), verwarrende woorde en terme en swak gekonstrueerde sinne.
Vermy die herhaling van dieselfde woorde onnodig. Dit gee `n slordige of swak indruk. Kyk eerder na nuwe en interessante maniere om te sê wat jy probeer sê.
Los enige sin op en enige fragment in u werk. Dit kan verwarrend wees vir lesers of kykers en kan moeilik wees vir akteurs om te reciteer.
Oorweeg `n mede-outeur as jy nie seker is hoe om die tragedie te begin of te beëindig nie.
Tragedies is, soos die naam aandui, tragies. `N Goeie tragedie sal die gehoor laat huil, maar dit sal ook aan die einde `n katarsis bereik. Alles moet op een of ander manier betekenisvol wees en moet ontwikkel vir enige beduidende verandering vir al die betrokke karakters.
As die tragedie nie slaag nie, is dit goed. Kry die mening van baie mense voordat jy jou boek publiseer, maar onthou dat skryf `n geskenk aan die outeur is, meer as aan enige ander persoon. Om jou werk voor jou te sien is die beste geskenk wat jy kan gee, en jy moet nie negatiewe opmerkings toelaat om dit van jou af weg te neem nie.
Moenie plagiaat nie! Dit is immoreel, onwettig (as jy van plan is om geld uit jou werk te verdien) en jy kan ernstige probleme ondervind.