Waarom dit so moeilik is om die Kongres te kry om hulp vir ons kinders in armoede te befonds - InnerSelf.com
Daar is deesdae baie Hoogsensitiewe Mense (HSP) wat op ons planeet rondloop. Sensitiwiteit is...
Wat is Karpale Tunnelsindroom en hoe om dit te behandel?
Dit begin dikwels as 'n maklik tinteling in die duim of 'n pyn in die pols. Bou stadig ...
Onlangse geskiedenis toon dat ons nie selfvoldaan kan wees oor aansteeklike siektes nie
Een ding is seker: COVID-19 sal nie die laaste uitdaging van ons tyd wees nie, en selfs terwyl ons ...
Die Bou beter rekening terug, die middelpunt van die Biden-administrasie se binnelandse beleid, het die Huis van Verteenwoordigers skoongemaak deur 'n skraal marge grootliks langs partylyne in November 2021.
Wetgewende vordering het 'n maand later skielik tot stilstand gekom toe sen. Joe Manchin het in 'n Fox News-onderhoud aangekondig, dat hy dit nie sou ondersteun nie. Sonder die Wes-Virginiër se stem, het die Senaat-Demokrate nie die meerderheid gehad wat hulle nodig het om die wetsontwerp te aanvaar nie.
Manchin opgewek kommer oor inflasie en het beswaar gemaak teen verskeie van die maatreëls energie voorsiening. Hy het ook bedenkings gehad oor a program wat tydelik gehelp het, volgens een skatting, verby 90% van die kinders in sy staat: die uitbreiding van die kinderbelastingkrediet.
So ver terug as die Nixon-administrasie, die federale regering se pogings om lae-inkomste gesinne finansiële bystand te gee, het herhaaldelik dieselfde debat ontketen: Hoe kan die regering, teen 'n redelike koste, voldoende voordele bied vir kinders in nood en sterk werkaansporings vir hul ouers of voogde?
Die oplossing van hierdie probleem, as Ek het waargeneem lank gelede as 'n gegradueerde student wat die Nixon-plan bestudeer het en 'n soortgelyke een wat in die Verenigde Koninkryk in die 1970's gedebatteer is, hang meer af van politieke berekeninge as op ekonomiese ontleding.
'n 1-jaar proeflopie
Die Biden-administrasie $1.9 miljard COVID-19-verligtingsrekening, wat die Kongres in Maart 2021 goedgekeur het, het 'n enkele jaar uitbreiding van die kinderbelastingkrediet ingesluit.
dit voordeel vir gesinne met kinders ontstaan ​​met a belastingpakket Kongres het in 1997 geslaag. Wetgewers het dit daarna verskeie kere gewysig, dikwels met tweeparty-ondersteuning. Voor 2021 was die mees onlangse opdatering deel van voormalige president Donald Trump se 2017 belastinghervormingspakket.
Biden se weergawe gegee meeste Amerikaanse gesinne 'n krediet teen belasting van $3,000 6 vir elke kind vanaf die ouderdom van 17 tot 3,600, en $6 2022 vir diegene jonger as XNUMX. Laer-inkomste gesinne kan hierdie krediet kry as ses maandelikse kontantbetalings van Julie tot Desember, en die res van die geld vir 'n enkelvoudige som by belasting tyd in XNUMX. Die maandelikse betalings gestaak in Januarie 2022.
Voorheen is die krediet slegs op belastingtyd afgelewer en op $2,000 1,400 per kind bereik. Gesinne met 'n baie lae inkomste, maar nie dié sonder enige verdienste nie, was slegs in aanmerking vir tot $2021 XNUMX se betalings. 'n Groot verandering in XNUMX was dat selfs ouers sonder enige verdienste, wat dus geen belasting skuld nie, die maksimum voordeel kon kry.
Hierdie verandering alleen, het Columbia Universiteit se navorsers beraam, het die aantal kinders in armoede met 25% verminder nadat betalings in Julie begin het. Daardie navorsingspan het voorspel dat groter dalings waarskynlik sou wees sodra meer gesinne hul voordele opgeëis het.
Die Build Back Better-wetsontwerp sou die kinderbelastingkredietuitbreiding vir nog 'n jaar verleng het. Maar Manchin, saam met baie Republikeine, het gesê hy glo die Biden-administrasie se werklike doel is om dit permanent te maak - 'n doelwit van baie Demokrate in die Kongres.
Konserwatiewes bekyk die langtermyn-aanneming van 'n ruimer kinderbelastingkrediet, wat 'n geraamde kos sou wees $ 1.6 triljoen oor 10 jaar, volgens die Congressional Budget Office se berekeninge, as te duur. Hulle was ook bang dat dit indiensneming onder lae-inkomste gesinne kan verminder, alhoewel maatskaplike beleidskundiges verskil oor die mate waarin dit sou gebeur.
Republikeinse wetgewers het oor die algemeen 'n meer doelgerigte benadering bevoordeel wat betalings aan die lae-inkomste gesinne wat het hulle die meeste nodig gehad en het ten minste 'n bietjie verdienste gehad. Hulle was nie bereid om die stelsel wat in 1997 aangeneem is, te laat gaan nie, wat werkaansporings prioritiseer bo hulp aan die behoeftigste gesinne.
'n Weergawe van daardie stelsel was tot 2021 van krag en is weer in plek vir die 2022 belastingjaar. Dit het nie toegelaat nie gesinne met minder as $2,500 XNUMX se verdienste om enige gedeelte van die kinderbelastingkrediet as 'n betaling te ontvang en dan nie meer as $1,400 nie, indien in aanmerking kom.
Voor Biden se COVID-19-verligtingswetsontwerp, kon gesinne wat meer verdien steeds die krediet van $2,000 per kind gebruik om hul belasting te verlaag totdat hul inkomste die $200,000-kerf vir enkelouers bereik het en $400,000 XNUMX vir getroude paartjies met kinders, op watter stadium die krediet uitgefaseer het.
Daarteenoor het die Biden-administrasie se weergawe sy groter belastingkrediet nie net aan lae-inkomste gesinne verskaf nie, maar ook aan diegene met aangepaste aangepaste bruto inkomste bo $75,000 vir enkellêers, $112,500 vir hoof-van-huishouding-lêers en $150,000 vir getroude paartjies wat 'n gesamentlike opgawe indien. Bo hierdie bedrae het dit na die vorige weergawe teruggekeer totdat dit heeltemal uitgefaseer het.
As 'n program ruimer hulp verleen aan gesinne met kinders wat min of geen inkomste het, soos die Biden-administrasie gedoen het en die meeste Demokrate eis, kan dit uiteindelik groter belastingkrediete aan 'n veel groter aantal werkersklas en middelklas gee. Amerikaners ook – wat die program duurder maak. In die lig van 'n ekonomie-vernietigende pandemie, het die Biden-administrasie en die Kongres verlede jaar hierdie afweging geïgnoreer. Hulle is duidelik moeilikheid het doen dit weer.
Volgens 'n Wharton Skool ontleding, 70% van die begrotingsimpak van die kinderbelastingkredietuitbreiding wat die Huis goedgekeur het, sou voortspruit uit belastingverlagings vir gesinne in die middel drie-vyfdes van die inkomsteverdeling.
Amerikaanse gesinne met kinders onder die boonste vyfde van verdieners sal 'n bietjie minder as 12% kry, met die onderste vyfde wat die oorblywende 18% kry, het Wharton se ekonome geprojekteer.
Met ander woorde, gesinne wat geensins arm is nie, kry die grootste deel van die geld wat deur die tydelike uitbreiding van die kinderbelastingkrediet beskikbaar gestel word.
Om dit reg te stel - en om die hulp te oriënteer in ooreenstemming met wat Republikeine vra - kan voordele skerp verminder word vir gesinne met hoër verdienste. Maar dit sal effektief belastingkoerse onder hierdie gesinne verhoog. Alternatiewelik, as die bedrag van die krediet verminder word, sal dit minder doen in terme van armoedevermindering.
[Daar is baie mening daar buite. Ons verskaf feite en ontleding, gebaseer op navorsing. Kry The Conversation's Politics Weekly.]
'N pad vorentoe
Baie Demokrate ondersoek reeds maniere om te wysig die uitbreiding van kinderbelastingkrediet om Manchin se steun te wen om dit weer in te stel.
Maar ek glo dat 'n beter alternatief kan wees om die kinderbelastingkrediet alleen te laat, sodat die meer robuuste weergawe vir die 2021-belastingjaar verval bly.
Die vorige weergawe, verorden as deel van die Trump-administrasie se belastinghervormingspakket, is weer van krag vir die 2022-belastingjaar. Dit sal gaan slegs deur die 2025 voort belastingjaar, op watter punt die polis na verwagting sal verval en vervang word deur 'n ewe vroeëre en minder ruim weergawe. Die kongres moet na my mening nou probeer om daardie kinderbelastingkrediet permanent te maak, terwyl hy ook soek na maniere om die doeltreffendheid daarvan te verbeter wat breë steun het.
Tot 2021 het die kinderbelastingkrediet beskeie hulp verleen aan lae-inkomste gesinne met kinders en, miskien nog belangriker, diegene wat bekommerd was oor werkaansporings en -koste, tevrede gestel het. Dit was nie perfek nie, maar dit was beter as niks en nie die minste nie, polities aanvaarbaar.
Dit is 'n goeie beginpunt vir toekomstige verbeterings.
Leslie Lenkowsky, Senior Berader en Emeritus Professor van Praktyk in Filantropiese Studies, Lilly Family School of Philanthropy, IUPUI
by Simon Szreter, Universiteit van Cambridge
In die laaste jare van Elizabeth I se bewind het Engeland die opkoms gesien van waarskynlik die wêreld se ...