Manie: snellers, simptome en behandeling
Posted on Junie 22, 2019
Die manie is 'n geestesongesteldheid waarin die emosionele ervaring en die emosionele wêreld van diegene wat geraak word, versteur word (affektiewe versteuring). Klassieke tekens van manie is oormatige en ongegronde opgewondenheid, gepaard met oordrewe selfbeeld, oormatige aktiwiteit, rusteloosheid en die gevaar om homself en ander te benadeel. Hierdie toestand kan binne 'n paar sekondes prikkelbaar word. Lees alles oor manie – simptome, oorsake, behandeling en prognose.
'N Manie is 'n geestesversteuring waarin die emosionele wêreld, die emosionele ervaring en die emosionele uitdrukking versteur word (affektiewe versteuring). Besorgde individue leef in fases in 'n intense, maar ongegronde opgewondenheid, gepaard met 'n té goeie bui en 'n verhoogde selfbeeld wat ver bo die normale gemiddelde is. 'N Manie kom gewoonlik in fases voor; die simptomatiese periode verwys na dokters as 'n maniese episode. In die fases tussen twee episodes toon lyers geen tekens van manie nie.
Gedurende 'n maniese episode is aangetaste individue veral kragtig, energiek en eufories. Baie dinge word begin en vinnig gestaak, sake gedoen, kontrakte gesluit. Vir diegene wat geraak word, is dit onmoontlik om 'n rukkie stil te sit en niks te doen nie. Hulle oorskat dikwels hul eie krag, hul eie aantreklikheid en hul eie finansiële hulpbronne en kan per ongeluk groot skade berokken aan hulself of hul medemens.
Na 'n maniese episode word lyers dikwels oorweldig deur skuldgevoelens en skaamte en probeer hulle ongedaan maak wat hulle tydens manie gedoen het.
Dit is vir buitestaanders baie moeilik om 'n manie te hanteer. Diegene wat geraak word, toon dikwels onbeheersde, onbekende disinhibisie, word maklik geïrriteerd en doen en sê baie dinge wat fundamenteel strydig is met hul morele oortuigings.
Die oorsake van manie word nie volledig verstaan ​​nie. Dit word waarskynlik deur verskeie faktore bevoordeel. Daar word aanvaar dat sekere aanloklike gebeure, soos blywende veranderinge in die lewens van diegene wat geraak word, maniese fases kan veroorsaak in die geval van 'n spesifieke oorerflike ingesteldheid. 'N Manie kan skielik voorkom sonder dat dit faktore veroorsaak.
Elke 100ste Duitser ly aan 'n affektiewe afwyking, maar suiwer manie vorm slegs ongeveer vyf persent daarvan. Daar word algemeen aanvaar dat die aantal ongerapporteerde gevalle van manie groot is – nie alle manie word gediagnoseer nie. Dit is deels omdat baie lyers slegs ligte simptome toon wat nie hul alledaagse en professionele lewens beïnvloed nie. Aan die ander kant is baie mense skaam om 'n dokter te besoek met simptome van 'n geestesongesteldheid.
Manie in die kinderjare en adolessensie is skaars. Vir die meeste lyers is die eerste maniese episode tot 25 jaar oud.
Ander vorme van manie
'N Verswakte vorm van manie, waarin gemoedswisselings nog goed bo normaal is, word hipomanie genoem. Die risiko vir die ontwikkeling van manie van hipomanie is laag.
Nie altyd is 'n hipomanie behandeling nodig nie. As diegene wat geraak word en hul onmiddellike omgewing nie fundamenteel beïnvloed word deur die simptome van hipomanie nie, is geen behandeling nodig nie.
Toestande soortgelyk aan hipomanie word ook gereeld gerapporteer deur persone wat aan slaapberoof ly, soos mense wat snags of op diens van diens is.
Die manie kan ook gekombineer word met die simptome van skisofrenie (skiso-affektiewe psigose).
Die belangrikste simptoom van 'n manie is 'n oordrewe en ongewoon intense, maar meestal ongegronde opgewondenheid wat skielik voorkom en wat 'n paar dae kan duur. Hierdie opwinding gaan gepaard met die volgende simptome:
sterk innerlike opwinding
verhoogde doeltreffendheid en kreatiwiteit
Onredelik verhoogde selfbeeld
verlies van die werklikheid
aansienlike verminderde slaapbehoefte
'N Gebrek aan afstand as u met ander mense omgaan
'n gebrek aan sensitiwiteit vir die behoeftes en gevoelens van ander
soms verwaarlosing van voedselinname en persoonlike higiëne
Vir buitestaanders is dit dikwels moeilik om tred te hou met die gedagtes en optrede van die betrokkenes. Hul innerlike onrus word oorgedra na hul optrede en hul gesprekke met ander. Dit is moeilik om 'n normale gesprek met 'n man te hê. Manici spring van die een onderwerp na die ander met hul gedagtes en bly nooit lank by een ding nie. In 'n manie is daar ook simptome soos 'n sterk rededrang (Logorrohe) en 'n trae, onduidelike taal. Dit kan wees dat manikane so vinnig praat dat luisteraars niks kan verstaan ​​nie.
Tipies van die manie is dit ook dat daar met talle dinge tegelyk begin word, maar niks is voltooi nie. Met groot geesdrif kan lyers 'n nuwe taak van een sekonde na die volgende aangaan en dit binne 'n paar minute vergeet. Om vir 'n lang tyd stil te sit of 'n paar minute niks te doen nie, is vir hulle amper onmoontlik.
'N Onthemming kan voorkom in 'n manie in verskillende areas van die daaglikse lewe. Byna alle maniese pasiënte raak ver en begin willekeurig met vreemdelinge toespreek, geskenke aan vreemdelinge uitdeel, of 'n hele kroeg vir 'n drankie nooi.
In 'n manie is daar ook dikwels 'n disinhibisie op die seksuele gebied en 'n verhoogde seksuele begeerte (libido). Seksuele disinhibisie vind nie net ten opsigte van 'n eie maat plaas nie, maar ook ten opsigte van vreemdelinge. Besorgde persone oorskat dikwels hul eie aantreklikheid tydens 'n episode.
Verder kan manie lei tot 'n buitensporige uitgawes; Transaksies word op groot skaal gedoen of kontrakte word aangegaan, wat dikwels u eie finansiële hulpbronne oorskry.
In sommige mense met manie, benewens hierdie algemene simptome, verskyn sommige minder algemene misleidings. Dit kom meestal by die sogenaamde megalomanie. Die oorgang tussen megalomanie en oordrewe selfbeeld is vloeiend. Manias met psigotiese simptome het ook misleidings wat as 'n werklikheid vir 'n paar weke verdedig kan word, selfs in periodes waarin manie bedaar het. In baie seldsame gevalle kom hallusinasies of nagmerries voor.
Vinnige verandering van bui
Beslissend tydens 'n maniese fase is dat die opwinding binne 'n paar sekondes prikkelbaar kan raak, byvoorbeeld as iets nie werk soos mense hulle voorgestel het nie, of as hulle besware van vriende of kennisse hoor nie.
In sommige gevalle van manie kan die verlies aan werklikheid so uitgespreek word dat lyers selfmoordgedagtes ontwikkel. Veral op so 'n stadium is binnepasiëntbehandeling in psigiatrie nodig. Maar dit is ook gevaarlik dat baie lyers in die akute fase as gevolg van totale selfbeeld die gevoel het dat hulle kan vlieg. As gevolg van die verminderde vermoë om gevare korrek te herken, kan diegene wat geraak word, hulself en ander in die verkeer byvoorbeeld ernstig in gevaar stel.
Gedrag na 'n maniese fase
Solank 'n maniese fase voortduur, is lyers nie ontvanklik vir die aanduiding dat hulle in 'n morbiede fase is nie. As dit deur kennisse of die gesin aangespreek word, reageer pasiënte met irritasie en gebrek aan begrip. Dikwels is daar hewige meningsverskille en beledigings van verwante of vreemdelinge. Slegs wanneer die periode van opgewondenheid verstryk het, sal diegene wat geraak word, bewus word van wat hulle gedoen het en hoe hulle opgetree het. Bo alles lei die disinhibisie dikwels tot aksies wat in stryd is met die gewone beginsels van diegene wat geraak word. Die toestande van opwekking word so dikwels gekenmerk deur ernstige selfkuld en 'n diepe skuldgevoel.
Na 'n manie probeer diegene wat geraak word gewoonlik ongedaan maak wat hulle tydens die maniese fase gedoen het en vra die betrokkenes om verskoning.
Manies-depressiewe versteuring, waarin fases van oordrewe opwinding afwissel met periodes van depressie, is een van die algemeenste maniere.
Simptome van hipomanie
In 'n hipomanie is die simptome van 'n manie in 'n verswakte vorm. Klassieke tekens is met 'n bogemiddelde goeie bui, verhoogde selfbeeld, verhoogde aktiwiteit, verhoogde risiko-neem en verhoogde geselligheid. In teenstelling met manie, veroorsaak hipomanie 'n duidelike staat van moegheid. Geaffekteerde mense slaap dikwels te lank. Selfs die eetlus kan verander. Geaffekteerde persone met hipomanie eet óf min of meer as normaal.
Manie: oorsake en risikofaktore
Die presiese oorsake van manie word nog steeds nie heeltemal verstaan ​​nie. Op die oomblik word die oorsaak van manie hoofsaaklik vermoed dat dit inmenging is met boodskapperstowwe (oordragstowwe) in die brein. Die neuro-oordragstowwe in die brein is verantwoordelik vir die oordrag van senuwee-impulse. In 'n manie is daar in die meeste gevalle 'n wanbalans van hierdie senders; die oordragstowwe dopamien en norepinefrien is teenwoordig in hoër konsentrasies as by 'n gesonde mens.
Tot dusver kon navorsers verskeie gene identifiseer wat verantwoordelik kan wees vir die ontwikkeling van bipolêre versteuring, soos manie. Hierdie gene word egter ook by baie gesonde mense verander, so dit kan nie die enigste oorsaak van manie wees nie. Selfs met die verandering in hierdie gene, moet ander faktore bygevoeg word om 'n manie te ontwikkel.
In baie gevalle word 'n maniese episode voorafgegaan deur veranderinge of belangrike gebeure in die lewens van die individue of naasbestaandes. Dit kan gebeure wees soos:
Einde van 'n verhouding
Maar dit kan ook tot 'n manie kom sonder dat dit gebeur.
Manie: ondersoeke en diagnose
In die seldsame gevalle word die simptome van manie deur lyers self waargeneem. Maniese fases word as bevrydend en verrykend beskou. Tydens 'n maniese episode ontbreek die meeste van die siektes. In die simptoomvrye tyd pla die slagoffers dikwels gevoelens van verleentheid, maar dit is die moeilikste om die siekte as sodanig te erken.
Alhoewel manie 'n duidelike en ernstige toestand is, kan dit nie met fisiese eksamens of kliniese toetse gediagnoseer word nie. 'N Mania-diagnose kan slegs gemaak word deur 'n huisdokter of psigiater oor 'n lang tydperk te praat en die betrokke persoon en sy familielede deeglik te ondervra. Gewoonlik is dit familielede wat hierdie besprekings inisieer. Diagnose kan help as mense wat vermoedelik 'n manie het 'n dagboek of 'n kalender het.
By elke mens toon die simptome van 'n manie verskillende grade. Baie uitgesproke simptome maak dit makliker vir die behandelende geneesheer om 'n diagnose te maak. Dit is veral moeilik as die simptome slegs effens verskil van die betrokke persoon se basiese persoonlikheid.
Daar duur gemiddeld ongeveer tien jaar voordat die korrekte diagnose gemaak word; In moeilike gevalle kan dit tot 15 jaar duur.
Die behandeling van manie bestaan ​​gewoonlik uit twee boustene, die dwelmbehandeling en 'n psigo- of gedragsterapie.
Om die akute simptome van manie te verlig en om nuwe maniese episodes te voorkom, word medikasie soos litiumaanvullings, antiepileptiese middels of atipiese antipsigotika toegedien. Dit beïnvloed die sender se aktiwiteit in die brein en verlig die simptome. Kalmeermiddels kan ook in die akute manie-fase gegee word. Dit demp die rusteloosheid en die toenemende onrus van diegene wat geraak word en laat hulle byvoorbeeld weer slaap.
Vir die langdurige behandeling van 'n manie en veral om terugval te voorkom, moet pasiënte selfs in die simptoomvrye tyd behandel word met litiumsoute, soos litiumkarbonaat.
Die dwelmbehandeling moet vergesel word in mania psycho of gedragsterapie. Pasiënte kan leer om die eerste tekens van 'n maniese episode te herken, om stimulerende stimuli tydens 'n manie te vermy en om 'n akute siektefase behoorlik te hanteer.
Diegene wat geraak word, moet veral leer om 'n normale daaglikse roetine te handhaaf en hul normale aktiwiteite op 'n gestruktureerde manier te volg – soos 'n normale slaapritme. Op hierdie manier kan die simptome tydens 'n akute episode verminder word, en die omgewing vergemaklik die hantering van diegene wat geraak word. Wetenskaplikes stel ook voor dat gevolglike psigoterapie baie maniese episodes op lang termyn kan voorkom.
'N Manie kan simptome toon wat so ernstig is dat dit nie meer moontlik is om met die aangetaste persoon om te gaan nie. In uiterste gevalle kan 'n gedwonge opname in 'n psigiatriese fasiliteit nodig wees. Voorvereiste is 'n akute intrinsieke of derdepartygevaar, wat deur 'n regter bevestig moet word in ooreenstemming met die bepalings van die landsspesifieke wet. 'N Verpligte inligtingsessie dien bowenal om te verseker dat buitelandse persone nie in gevaar gestel word nie en dat die betrokke persoon homself beskerm teen die stimulering van die omgewing.
Die opname kan gevolg word deur 'n verpligte behandeling, maar dit moet ook deur die regter goedgekeur word en, afhangend van die instelling, deur 'n tweede dokter onder toesig wees.
Of 'n hipomanie behandel moet word, hang af van hoe gereeld individuele hipomaniese fases voorkom en hoeveel die persoon wat daaraan ly, in hul professionele en alledaagse lewe beïnvloed word. Sporadiese hipomaniese fases wat nie die sosiale en beroepslewe ernstig beïnvloed nie, hoef nie behandel te word nie. As lyers of familielede egter swaar ly onder die simptome van 'n hipomaniese episode en die persoon nie in kennis gestel is nie, kan behandeling deur psigoterapie of psigotropiese middels behandel word.
Minderjariges met manie
By die behandeling van manie by kinders en adolessente, moet daarop gelet word dat sommige van die medisyne wat by volwassenes gebruik word nie dieselfde effektiwiteit toon in hierdie ouderdomsgroepe nie.
Manie: siekteverloop en prognose
Soos met ander siektes, geld ook manie: hoe gouer met die regte terapie begin word, hoe beter is die prognose.
Volgens wetenskaplike studies word die lewensverwagting in manie met een tot twee persent verminder. Effektief verloor die individue egter baie lewens wat hulle elders sou kon gebruik.
Na 'n eerste siekteepisode is die waarskynlikheid van 'n tweede episode ongeveer 95 persent. 'N Terugval kan voorkom word met 'n geskikte geneesmiddelterapie (voorkomende voorkoming).
In Duitsland neem dit gewoonlik ongeveer tien jaar tot die finale diagnose. Gedurende hierdie tyd ervaar baie pasiënte ernstige probleme wat hul persoonlike en professionele lewens kan beïnvloed en manie kan vererger. Familielede en vriende keer dikwels weg omdat hulle nie meer weet hoe om met die lyer te werk nie. Dikwels word vennootskappe verbreek of lyers van hul werk ontslaan. In baie gevalle oorskat persone wat hulle aangetref word hul materiële hulpbronne tydens 'n maniakale episode en hulself en hul gesinne in groot skuld gedompel.
As u dus simptome van manie by uself of 'n geliefde opmerk, moet u so gou as moontlik mediese hulp soek – met 'n konsekwente behandeling manie kan 'n probleemlose lewe veroorsaak!