Die oorlog van devolusie - Interessant
Die oorlog van devolusie
Titel: Oorlog teen Spanje vir die regte van die koningin
Skrywer: LE BRUN Charles (1619 - 1690)
Skeppingsdatum : 1667
Datum getoon: 1667
Tegniek en ander aanduidings: Camaïeu wat 'n brons bas-reliëf op 'n goue agtergrond (3de tussenstuk) van die plafon van die spieëlsaal naboots
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Paleis van Versailles) / René-Gabriel Ojéda / Franck Raux / redigering Dominique Couto
Prentverwysing: 07-514328 / inv2922
Oorlog teen Spanje vir die koningin se regte
© RMN-Grand Palais (Paleis van Versailles) / René-Gabriel Ojéda / Franck Raux / Dominique Couto-redigering
Eis die regte van die koningin op
Die dood van koning Filip IV van Spanje op 17 September 1665 wek die dinastiese begeerte van Lodewyk XIV, wat vir sy vrou Marie-Thérèse, oudste dogter van die oorledene, 'n reeks plekke en gebiede in die noorde en die ooste van die koninkryk van Frankryk (Brabant, Luxemburg, Antwerpen, Namur, Franche-Comté ...). Franse regsgeleerdes, wat vir die geleentheid gemobiliseer is, vertrou op 'n Brabantse gebruik, die 'reg van afwenteling', om die erfenis te wettig weens Marie-Thérèse, kind van haar vader se eerste bed. Lodewyk XIV het beslag gelê op die wanbetaling van die 500 000 krone van die bruidskat van sy vrou, wat sou vergoed vir die afstanddoening van sy regte op die Spaanse opvolging, om die testament van Filippus IV te betwis. Om respek vir die regte van die koningin te verseker, het Lodewyk XIV in die lente van 1667 die sogenaamde "devolusie" -oorlog geloods. Die vrede van Aix-la-Chapelle, onderteken op 2 Mei 1668, het die oorwinning van Lodewyk XIV beklink en die sowel die bewering van die Franse oorwig op die vasteland as die toenemende kommer oor die ekspansionistiese beleid van die koning van Frankryk in Europa. Deur Louis XIV te verteenwoordig tydens die keuse om oorlog teen Spanje te voer, gryp die eerste skilder van koning Charles Le Brun die besluitneming aan wat Frankryk 'n sterk posisie in Wes-Europa verseker.
Die agtkantige skildery van Le Brun, aan wie die projekbestuur van die ikonografiese program van die Spieksaal van die paleis van Versailles val - in die kontinuïteit van die Grand Apartments -, is deel van 'n uitgebreide komposisie wat vaardig gerangskik is alles tot eer van die oorlogskoning en uitgevoer tussen 1679 en 1684. Dit flankeer, maar in 'n baie kleiner omvang, die sentrale deel van die kluis ("Die koning regeer alleen 1661" en "Vaste van naburige magte van Frankryk "), eweknie aan 'n allegorie van die vrede van Aix-la-Chapelle.
Mars in diens van Themis
Louis XIV, 'n oorlogskip in die antieke styl, word in beweging voorgestel, met manlike vertroue na sy leërs onder regs geloop en sy gesig na links gedraai, waar hy sy inspirasie en die legitimiteit van sy optrede met Themis put. vergesel van sy tradisionele eienskappe (die weegskaal en die swaard). Die wolk waarop die allegorie van geregtigheid sit, styg stewig en gaan voort agter die koning om Mars, oorlogsgod, met 'n gepluimde helm en gewapen met 'n swaard en 'n skild, te ondersteun. Die kind wat Themis, Hymen, vergesel, dra die fakkel van die waarheid wat die toneel en die motiewe van die oorlog wat deur die koning van Frankryk teen Spanje ontketen is, belig. Om die korrektheid en regverdigheid van die saak wat deur die koning verdedig word, sigbaar te maak, beteken ook die uitvoering van 'n onderneming van openbaarmaking wat die Louis-Quatorzian-testament deursigtig en wettig maak, gedwing word om oorlog te voer om die regte van sy vrou Marie-Thérèse te verdedig. . Die filakter wat Fame besit, is presies die "manifes wat die redes bevat wat die oorlog in Vlaandere aangetrek het vir die regte van die koningin wat Spanje geweier het". (Galante Mercurius, Desember 1684). Dit gaan oor Queen's Rights Verdrag aan die koningin-regent van Spanje gestuur en wat die redes vir die Franse posisie verduidelik.
Die parallelisme tussen Lodewyk XIV en Mars - toegerus met dieselfde borswapen, in dieselfde rigting gerig en geïnspireer deur dieselfde Geregtigheid - lê die toeskouer 'n allegoriese lesing op: in die middel van die komposisie beliggaam Lodewyk XIV die regverdige en legitieme oorlog, waarvan hy wys in die rigting van sy linkerhand en wat slegs afgesluit kan word deur die oorwinning wat Fame deur middel van sy trompet aangekondig het. Met hierdie voorstelling beeld Le Brun 'n koning uit wat noodgedwonge die wapens opneem, 'om aan te dui dat oorlog die enigste manier was om die skade wat hom aangedoen is, te oorkom' (François Charpentier, 1684).
Koning van die oorlog, Lodewyk XIV hou die bevelpersoneel wat sy militêre gesag beteken, in sy regterhand vas. Dit is presies sy regterarm wat die middelpunt van die doek beklee, asof die hele koninklike wil 'n besliste optrede het wat die uitvoerende verbintenis van die monarg konkreet en werklik maak.
Kuns in diens van dinastiese glorie
Gesamentlike werk onder leiding van Charles Le Brun, is die Hall of Mirrors opgerig na die Nederlandse oorlog om die oorwinnings van Lodewyk XIV en die belangrikste oomblikke van sy regering sedert 1661, en veral gedurende hierdie laaste oorlog, te vier. (1672-1678) en dié van devolusie (1667-1668). Die beroep is om verslag te doen oor 'n triomfantelike en superieure monargie, waarvan die vitaliteit in die koninklike persoon en sy bewonderenswaardige optrede lê. Die doek oor die redes vir die devolusie-oorlog weerspieël die spanning tussen die mitologiese inspirasie - wat verwys na Le Brun se eerste programmatiese keuse - en die inskrywing in die werklikheid van die geskiedenis van die regering - wat volg op die tematiese heroriëntasie. na aanleiding van die Vrede van Nijmegen (1678). Dit verteenwoordig 'n koning wat in deug en glorie meeding met die helde en gode wat hom inspireer en vergesel, en dra by tot die "allegoriese digtheid" van die plafon van die Spieëlsaal (N. Milovanovic).
Die skildery strook volledig met die kontinuïteit van die diskoers in die legitimiteit van die koningin se regte op die Spaanse opvolging en die regte van die koning om die erfgenaam van sy vrou op te eis, ook met geweld. Die doel is inderdaad om 'n oorlog waarvan die aggressiewe en anneksionistiese karakter nie stres nie, as wettige verdediging deur te gee. Paradoksaal genoeg vier die verskonende onderneming van so 'n skildery 'n gebeurtenis wat ook die beledigings en vyande van Lodewyk XIV, wat die swart beeld van die Sonkoning begin smee, inspireer.
Maria Theresa van Oostenryk
Oorloë van devolusie
Pierre ARIZZOLI-CLEMENTEL (reg.), Versailles, Citadelles en Mazenod, 2013.
Joël CORNETTE, Kroniek van die bewind van Lodewyk XIV. Van die einde van die Fronde tot die aanbreek van die Verligting, SEDES, 1997.
Mathieu DA VINHA, Alexandre MARAL en Nicolas MILOVANOVIC (reg.), Lodewyk XIV, die beeld en die mite, Rennes University Press, 2014.
Bénédicte GADY en Nicolas MILOVANOVIC (regie), Charles Le Brun (1619-1690), Louvre-Lens Museum, LIENART-uitgawes, 2016.