Image deur Christine Sponchia
Ons begeer baie keer na iets en vind dat ons, selfs nadat ons daardie sekere iets gekry het, steeds nie tevrede is nie ... ek onthou dat ek in my laat tienerjare begin droog word vrugte op die "tydstip van die maand ... Ek sou myself opgedroog het op droë vye en dadels, maar die hunkering het nie verdwyn nie.
Toe ek begin met die lees van natuurlike gesondheid, het ek gevind dat wanneer 'n vrou premenstrueel is, haar liggaam kalsium verlang. So wat ek verkeerdelik vir droogvrugte geneem het, was eintlik 'n drang na kalsium. Die volgende keer het ek die begeerte gekry, ek het baie kalsium geëet, en die begeerte het weggedoen en ek het nie die negatiewe newe-effekte gekry om myself te droog met gedroogde vrugte wat, terwyl dit gesond is, met suiker gelaai is nie.
Op dieselfde manier verlang ons dikwels na iets (of dit nou 'n nuwe TV, 'n nuwe motor, 'n sekere kos, 'n verhouding is), net om te vind wanneer ons die drang "vervul", wat ons nog nie tevrede is nie. Ons Miskien het gedink dat die nuwe motor, werk, dieet, ens. ons gelukkig sou maak, maar kyk, dit het nie. Wat ons uiteindelik uitvind, is dat sodra die nuwigheid wegbly, ons nog iets "dwing".
Om die ervaring van liefde te begeer
Ons dink dat iets ons gelukkig sal maak, so ons spandeer tyd, geld en energie om dit te bereik, en wanneer ons dit het, pas dit nie goed by die rekening nie. Hoekom? Omdat die voorwerp van die drang net 'n simbool was van wat ons regtig nodig gehad het. Want wat ons regtig soek, is nie 'n "fisiese" of materiële ding nie. Wat ons soek, is meer van 'n interne ervaring. Miskien is dit wat ons soek eenvoudig hierdie: om die ervaring van liefde te voel.
Kom ons kyk na 'n paar voorbeelde. OK, so jy verlang sjokolade, of aartappelskyfies, of suiker ... Jy eet dit en is tydelik gesit, maar dan kom dieselfde drang na vore. In sommige gevalle kan dit jou liggaam wees wat 'n sekere voedingstowwe verlang (wat dalk teenwoordig is in die kos wat jy eet), maar meer dikwels is dit die emosionele liggaam wat 'n gevoel van welsyn verlang.
Sommige kosse cravings verteenwoordig 'n geliefde
Ek weet dat ek sekere kosse met gelukkige geleenthede assosieer. My gunsteling roomys herinner my aan my ouma wat altyd vir my 'n bietjie gehad het toe ons Sondae besoek het. As sy toevallig daaruit was, stuur sy my na die winkel om 'n kwart daarvan op te haal. Sekere kosse herinner my aan my ma en die ekstra tyd wat sy geneem het om hierdie spesiale behandelings vir ons voor te berei ...
Dus, vir my, verteenwoordig hierdie kosse liefde. Wanneer ek hierdie kosse verlang, verlang ek die gevoel van onvoorwaardelike liefde wat ek as kind ontvang het. As 'n volwassene kan ek hierdie kos "behandel", maar ek weet dat die kos self nie is wat ek soek nie. Ek soek die gevoel wat daarmee gepaard gaan.
Verslawing soek om 'n drang te vul
Dit kan die verhaal van jou lewe wees ... Daar is altyd iets dieper as wat voor die hand liggend is. As iemand verslaaf is aan 'n sekere kos, stimulant, dwelm, dan, wat doen hulle regtig met daardie item om te voldoen? Hul drang is regtig vir 'n ervaring of 'n gevoel, en die verslawing is 'n verkeerde poging om die behoefte te bevredig.
Dit is jare gelede gevind dat baie alkoholiste diabete is. Met ander woorde, die suiker wat hulle verlang, word gevind in die proses om alkohol na suiker in die liggaam te omskep. Dus kan hulle verslaaf raak aan alkohol, maar dit is regtig Die suiker waarvoor hulle soek. Wat is egter 'n diabeet wat werklik verlang? Louise Hay in die boek Jy kan jou lewe genees, sê dat die "waarskynlike oorsaak" (of metafisiese oorsaak) van diabetes is "diep hartseer, geen soetigheid oorbly nie" ... Dus, die drang na suiker stem ooreen met 'n drang na "soetheid" of liefde.
Hoe kan jy jou drang volbring?
As ons kyk na die dinge wat ons "dringend" of "regtig wil hê", dan kan ons dit goed gedink het om dieper te kyk. Wat dink ons ​​sal hierdie ding in ons lewens vervul? As ons net "in die jaag sny" en vir die wortel gaan, sal ons baie gelukkiger wees.
Alhoewel ek nie 'n diabeet is nie, besef ek dat ek regtig na ys (suiker) verlang, dat ek regtig verlang na liefde ... so ek kyk na my lewe en sien waar dit skort. Gewoonlik is ek natuurlik geneig om eers na buite te kyk (dit wil sê wie my nie liefde gee nie), maar uiteindelik moet ek na die regte bron kom - myself. En dan vind ek dat ek myself nie liefgehad het nie, óf deur nie goed te eet nie, te veel te werk, nie genoeg tyd vir my te neem, kwaad geword het vir myself, ens.
Wanneer liefde in ons lewens ontbreek, moet ons onsself ondersoek en sien hoe ons nie vir onsself en ander liefhet nie. Aangesien wat ons gee, kom terug, dan moet ons onsself en ander liefhê, en dan sal daar baie liefde wees om rond te gaan.
'N Onbeperkte Aanbod van Liefde
Is dit nie wonderlik dat die ding wat ons almal nodig het nie - liefde - nooit kan opraak nie, want ons het almal 'n onbeperkte aanbod in ons hart. Wat 'n skat! Dus eerder as om te probeer om ons kinders (en ons innerlike kind) met materiële dinge te vul, moet ons miskien tot die wortel van die saak kom en gee wat regtig nodig is.
As jy probeer om behoeftes te vul met "dinge" of tyd, is dit kommoditeite wat volgens hul aard beperk is. Maar as jy liefde gee, sal jy nooit uitloop nie.
Elke aksie is 'n oproep vir liefde
Ek glo dit is 'n universele konsep: elke aksie is 'n oproep tot liefde ... As ons hierdie waarheid op alle vlakke van ons lewe toegepas het, sou dinge baie anders wees. As ons kon sien dat die ontevrede kliënt of medewerker regtig huil vir liefde, dan kan ons dit anders hanteer. As ons sien dat ons baas eintlik liefde en respek wil hê as hy / sy 'n "houding" het, kan ons besluit om anders te reageer.
Sommige mense kan hierdie konsep dalk verkeerd verstaan ​​en dink dat ek voorstel dat u uself oorval. Glad nie. In die eerste plek moet jy jouself liefhê, en as jy dit doen, moet jy nie toelaat dat ander "oor jou loop nie". Tog moet u ook "u naaste liefhê soos uself", wat beteken dat u u naaste (familie, medewerker, wêreldburgers) behandel op dieselfde manier as wat u behandel wil word - met vriendelikheid en respek. As ons die goue reël op alle situasies toepas, sou ons lewe en ons wêreld baie anders wees.
Wat beteken dit werklik bedoel?
So waar begin ons? Met onsself. Ons begin deur aandag te skenk aan ons begeertes, na ons begeertes, na ons begeertes, en om te sien wat dit is, wil ons regtig hê. Ons het geglo dat die nuwe motor, die nuwe tandepasta, die nuwe wat ook al, ons liefde sal bring. Kyk net na die advertensies. Hulle fokus gewoonlik op die mooi meisie of die gelukkige egpaar in die kommersiële, nie regtig op die produk nie. Wat hulle ons verkoop, is die illusie dat die produk ons ​​die geluk (of liefde, skoonheid of seks) wat in die advertensie getoon word, sal gee.
Ons moet die sluier van illusie verwyder wat ons optrede en ons lewe dek. Ons, in die "Westerse wêreld", leef 'n luuksheidsvergelyking in vergelyking met ander lande, en tog voel ons dit nie genoeg nie. Ons voel dat ons meer van alles of groter dinge nodig het.
Die bevolking van die VSA is baie oorgewig, terwyl mense wêreldwyd honger ly. Miskien sou ons in balans wees as ons kyk na waarna ons regtig verlang. As ons sien dat dit waarna ons verlang liefde is en meer liefde gee, nie net aan onsself en ons gesinne nie, maar ook aan ons "bure" oor die hele wêreld, dan sou ons anders optree. Ons sal ons miskien minder met kos en "dinge" verswelg, en meer vir die wêreld doen.
Gaan terug na basiese beginsels
Wat het die afgelope eeu plaasgevind? Ons het moontlik 'doeltreffendheid' en modernisering gekry, maar ons het intimiteit verloor, die vriendskap van bure, die gemak van veiligheid en veiligheid in ons stede, die gevoel van ondersteuning in ons gemeenskappe. Die stelling "dit verg 'n dorp om 'n kind groot te maak 'is baie waar.
In die afgelope jaar het die houding ontwikkel dat ons 'buite die sake van ander mense moet bly' of ons eie sake moet bedink. Mense het hulself dus van mekaar losgemaak ... Ons durf nie iemand anders se kind vertroos uit vrees dat hulle van kindermolestering beskuldig word nie. Ons durf nie 'liefde' vir vreemdelinge toon nie - hulle dink miskien dat ons "na hulle toe kom".
Ek onthou as kind wat in 'n landelike omgewing grootgeword het, het my vader altyd gewaai na almal wat ons op pad gehad het. Meestal was dit iemand wat ons geken het (dit was 'n klein gemeenskap), maar soms sou ek sê: "Wie was dit?" en hy sou antwoord dat hy nie weet nie. Dit is simbolies van hoe die lewe "vroeër was" ... Almal word as 'n vriend 'beskou totdat dit anders bewys is ... Dit wil voorkom asof ons deesdae ander beskou as' 'n vyand 'totdat dit anders bewys is.
Dis 'n klein planeet na alles
Aangesien ons almal na "liefde" hou, laat ons dit begin deel met die mense wat ek ontmoet. Dan hoef ons miskien nie die begeerte met materiële dinge te probeer vul nie, en miskien kan ons almal werk om 'n beter wêreld te skep as die een wat ons nou het ... Ons leef nou in 'n wêreld van "haves" en " het nie kennis nie "... omdat ons meetmeter wesenlik is ... Maar miskien as ons die maatstaf wat ons gebruik en liefde as ons reël begin verander, dan kan ons almal 'n wêreld word van" haves "...
Laat ons begin leef asof ons in 'n klein dorpie is. Praat met die mense in lyn met u in die kruidenierswinkel, aan die bank, waar ook al. Eerder as om afgesonder te staan ​​en jouself af te sluit van die mense om jou, glimlag, sê hallo, lewer kommentaar - oor die weer, of iets anders. Maak oop, kommunikeer, deel 'liefde' (vriendelikheid) met die mense in u lewe ... of u hulle ken of nie ... 'n Vreemdeling is tog net 'n vriend wat u nog moet ontmoet ...
'Wat die wêreld nou nodig het, is liefde, lieflike liefde ... Nee, nie net vir een nie, maar vir almal.' Ons kan dit doen, een persoon op 'n slag ... Ons doen dit al, ons moet net voortgaan om die radius van ons liefde, van ons lig uit te brei ...
Konstante Craving AZ: 'n Eenvoudige Gids vir Verstaan ​​en Genesing van jou Voedsel Cravings
Vir meer inligting en / of om hierdie boek op Amazon te bestel.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Waarna verlang jy? Kan daardie hunkering vervul word?