Gee my u kinders - Daarbenewens - 2021
In September 1942 is Chaim Rumkowski, die hoof van die Joodse Raad van die Lodz-ghetto, deur die Nazi's beveel om die kinders van die ghetto op te stel ter voorbereiding van hul deportasie. Die kinders was almal tien jaar of ouer. Sommige het geglo dat die nakoming van hierdie bevel 'n bewys was van sy status as 'n Nazi-medewerker. Ander het gesê dat hy geen keuse gehad het nie en dat die kinders gedeporteer sou word, ongeag of hy daaraan voldoen het of nie. Oënskynlik was niemand in die ghetto bereid om Rumkowski te ondersteun nie en gevolglik moes hy die volgende pleidooi lewer:
'' N Swaar slag het die ghetto getref. Hulle vra dat ons die beste wat ons besit, die kinders en bejaardes, moet prysgee. Ek was onwaardig om my eie kind te hê, so ek het die beste jare van my lewe aan kinders gegee. Ek het met kinders geleef en asemgehaal, ek het nooit gedink ek sal gedwing word om hierdie offer met my eie hande op die altaar af te lewer nie. Op my oudag moet ek my hande uitsteek en bedel: Broers en susters! Oorhandig dit aan my! Vaders en moeders: gee my jou kinders!
Ek het die vermoede gehad dat iets ons sou tref. Ek het 'iets' verwag en was altyd soos 'n wag: op wag om dit te voorkom. Maar ek was nie suksesvol nie, want ek het nie geweet wat ons bedreig nie. Die opneem van die siekes uit die hospitale het my heeltemal verbaas. En ek gee u die beste bewys hiervan: ek het my naaste en liefste onder hulle gehad, en ek kon niks vir hulle doen nie!
Ek het gedink dit sal die einde daarvan wees, dat hulle ons daarna in vrede sal laat, die vrede waarna ek so graag wil hê, waarvoor ek nog altyd gewerk het, wat my doel was. Maar iets anders, blyk dit, was vir ons bestem. Dit is die lot van die Jode: altyd meer lyding en altyd erger lyding, veral in oorlogstye.
Gistermiddag het hulle my die opdrag gegee om meer as 20.000 Jode uit die ghetto te stuur, en indien nie - "Ons sal dit doen!" Die vraag het geword: 'Moet ons dit op onsself neem, dit self doen of dit los? aan ander om te doen? ". Wel, ons - dit wil sê, ek en my naaste medewerkers - het eerstens nie gedink aan "Hoeveel sal vergaan nie?", Maar "Hoeveel is dit moontlik om te bespaar?" ons moet die implementering van hierdie bestelling in eie hande neem.
Ek moet hierdie moeilike en bloedige operasie uitvoer - ek moet ledemate afsny om die liggaam self te red. Ek moet kinders neem, want so nie, ook ander kan geneem word - God verbied.
Ek het nie daaraan gedink om jou vandag te vertroos nie. Ek wil jou ook nie kalmeer nie. Ek moet u volle angs en pyn blootlê. Ek kom na u toe soos 'n bandiet, om u te neem wat u die beste in u harte skat! Ek het met alle moontlike maniere probeer om die bevel herroep te kry. Ek het probeer om die orde te versag, toe dit onmoontlik was. Net gister het ek 'n lys van kinders van 9 jaar bestel - ek wou ten minste hierdie een bejaarde groep red: die nege tot tienjarige. Maar ek het hierdie toegewing nie toegestaan ​​nie. Op slegs een punt het ek daarin geslaag: om die tienjariges en ouer te red. Laat dit 'n troos wees vir ons diepe smart.
Daar is in die ghetto baie pasiënte wat kan verwag om slegs 'n paar dae meer, miskien 'n paar weke, te woon. Ek weet nie of die idee diabolies is of nie, maar ek moet dit sê: "Gee my siekes. In die plek daarvan kan ons die wat gesond is, red. "
Ek weet hoe siek mense vir enige familie en veral vir Jode is. As daar egter wrede eise gestel word, moet 'n mens weeg en meet: wie kan, kan en kan gered word? En die gesonde verstand bepaal dat die gereddes diegene moet wees wat gered kan word en diegene wat die kans het om gered te word, nie diegene wat in elk geval nie gered kan word nie ...
Ons woon in die ghetto, let wel. Ons leef met soveel beperking dat ons nie eens genoeg het vir die wat gesond is nie, laat staan ​​nog vir die siekes. Elkeen van ons voed siekes ten koste van ons eie gesondheid: ons gee brood vir siekes. Ons gee hulle ons geringe suikerrantsoen, ons klein stukkie vleis. En wat is die resultaat? Nie genoeg om siekes te genees nie, en ons word self siek. Natuurlik is sulke offers die mooiste en edelste. Maar daar is tye wanneer 'n mens moet kies: offer die siekes op wat nie die geringste kans op herstel het nie, en wat ander ook siek kan maak, of red diegene wat gesond is.
Ek kon nie lank oor hierdie probleem beraadslaag nie; Ek moes dit oplos ten gunste van die gesonde. In hierdie gees het ek die toepaslike instruksies aan die dokters gegee, en daar word van hulle verwag om alle ongeneeslike pasiënte af te lewer, sodat die gesonde mense wat wil en kan lewe, gered sal word in hul plek.
Ek verstaan ​​jou, moeders; Ek sien jou trane, ok. Ek voel ook wat u in u harte voel, vaders wat soggens moet gaan werk nadat u kinders van u weggeneem is, net toe u gister met u liewe kleintjies speel. Dit alles weet en voel ek. Sedert 4 uur gister, toe ek die eerste keer uitgevind het oor die bestelling, is ek heeltemal gebreek. Ek deel jou pyn. Ek ly as gevolg van u kwaad, en ek weet nie hoe ek dit sal oorleef nie - waar ek die krag sal vind om dit te doen.
Ek moet u 'n geheim vertel: hulle het 24,000 slagoffers aangevra, 3000 dae per dag vir agt dae. Ek het daarin geslaag om die getal tot 20.000 te verminder, maar slegs op voorwaarde dat dit kinders onder die ouderdom van 10 is. Kinders van 10 jaar en ouer is veilig! Aangesien die kinders en bejaardes saam slegs ongeveer 13.000 siele gelyk het, sal die leemte met die siekes gevul moet word.
Ek kan skaars praat. Ek is uitgeput; Ek wil net vir u sê wat ek van u vra: help my om hierdie aksie uit te voer! Ek sidder. Ek is bevrees dat ander God dit nie self sal doen nie.
'N Gebroke Jood staan ​​voor u. Moenie my beny nie. Dit is die moeilikste van alle bestellings wat ek ooit te doen gehad het. Ek reik na u met my gebreekte, bewende hande en smeek: gee die slagoffers in my hande! Sodat ons nie meer slagoffers kan hê nie, en 'n bevolking van 100,000 Jode kan bewaar word! Hulle het my dus belowe: As ons ons slagoffers verlos, sal daar vrede wees !!!
Dit is leë frases !!! Ek het nie die krag om met jou te stry nie! As die owerhede sou opdaag, sou niemand van julle skree nie!
Ek verstaan ​​wat dit beteken om 'n deel van die liggaam af te skeur. Gister het ek op my knieë gesmeek, maar dit het nie gewerk nie. Van klein dorpies met 'n Joodse bevolking van 7000 tot 8000, het skaars 1000 hier aangekom. Wat is dus beter? Wat wil jy hê? Dat daar 80,000 tot 90,000 Jode bly, of God verbied, dat die hele bevolking vernietig moet word?
U mag oordeel soos u wil; my plig is om die Jode wat bly, te bewaar. Ek praat nie met hotkoppe nie! Ek spreek tot u rede en gewete. Ek het gedoen en sal voortgaan om alles in my vermoë te doen om te voorkom dat arms in die strate verskyn en dat bloed nie vergiet word nie. Die bestelling kon nie ongedaan gemaak word nie; dit kon slegs verminder word.
'N Mens het die hart van 'n bandiet nodig om van jou te vra wat ek vra. Maar plaas jouself op my plek, dink logies, en jy sal tot die gevolgtrekking kom dat ek op geen ander manier kan voortgaan nie. Die gedeelte wat gered kan word, is baie groter as die gedeelte wat weggegee moet word! "