Simptome en behandeling van galstene - veearts Lees Meer
Hoof veearts Simptome en behandeling van galstene
Dit is ook bekend onder die naam colelitos of in die volksmond klippe, en dit is formasies in die galblaas wat dit kan belemmer, wat 'n risiko vir die lewe van die hond is.
Gelukkig kom hierdie tipe klippe nie gereeld by honde voor nie, maar dit is belangrik dat ons dit ken, aangesien dit onder die oorsake van geelsug (slym van 'n gelerige kleur) kan insluit, en afhangende van die mate van obstruksie. noodlottig vir ons dier.
Jy sal ook dalk hiervan hou: Giardiose by honde
1 Hoe werk die galstelsel?
2 Wat is galstene?
3 Hoe word galstene vervaardig??
4 Watter rasse kan galstene hê??
5 Simptome van galstene by 'n hond
6 Is galstene gevaarlik?
7 Hoe word galstene gediagnoseer??
Hoe werk die galstelsel?
Gal is 'n afskeiding wat deur die lewer gesintetiseer en vervaardig word en na die galblaas beweeg, waar dit gestoor word. Hierdie orgaan voer onder andere die vertering van vette uit, vergemaklik die opname van voedingstowwe. 'N Mislukking in hierdie stelsel het gevolge vir die hele liggaam. Daarby, gal bevat:
Galsure (ook galsoute genoem, dit is noodsaaklik vir die vertering van lipiede).
Bilirubien ('n afbreekproduk van rooibloedselle).
Liggaamsoute (soos kalium en natrium).
Koper en ander metale.
Na die aankoms van vetterige voedsel in die duodenum (eerste gedeelte van die dunderm) word sametrekkings van die spierfraksie van die galblaas veroorsaak, wat stel die inhoud daarvan vry in die algemene galbuis en later na die duodenum.
Galstene is cholesterol-, bilirubien-, oksalaat- of kalsiumafsettings. Hierdie berekeninge kan op verskillende plekke gevind word. In die galblaas veroorsaak obstruksie, genoem cholelithiasis of galstene of in die sistiese kanaal of algemene galbuis. Dus, choledocholithiasis verwys na hul ligging in die gewone galbuis.
Die lewer volg op sy beurt die sintese van gal in so 'n mate dat die ekstrahepatiese buise oorloop en 'n giftige proses op die hepatosiete (lewerselle) begin, wat hul funksie negatief verander en sistemiese simptome veroorsaak.
Hoe word galstene vervaardig??
Daar is verskeie oorsake betrokke by die vorming daarvan. Op dieselfde manier is die kliniese prentjie van hul oorsprong veranderlik, afhangende van die grootte en obstruksie in die galbuise wat hulle kan begaan.
Arias et al (2001) verklaar dat die oorsake van cholelithiasis kan wissel en dehidrasie val op, galblaasinfeksies en galstase as moontlike etiologieë. Ander kere kom ontsteking of infeksie voor na en as gevolg van klippe; peritonitis.
Watter rasse kan galstene kry?
Alhoewel dit nie 'n algemene probleem is nie, blyk dit dat sommige rasse 'n sekere geneigdheid het, soos die miniatuur schnauzer of poedels. By honde is die voorkoms skaars, en diere ouer as twee jaar word gereeld aangetas.
Simptome van galstene by 'n hond
Sommige honde met hierdie tipe klippe toon geen simptome nie. Die berekenings word toevallig opgespoor. Aan die ander kant toon ander eksemplare 'n kliniese beeld bevat simptome soos die volgende:
Braking, naarheid en moontlike uitslag.
Akute kraniale buikpyn.
Abnormale postuur as gevolg van hierdie pyn.
Geelsug, wat die vergeling van die slymvliese en vel is.
Is galstene gevaarlik?
Galstene kan galbuisobstruksie veroorsaak. Afhangende van waar hulle is, blokkeer die vloei van gal van die lewer na die ingewande, wat op twee maniere 'n ernstige gesondheidsprobleem kan veroorsaak. In die eerste plek kan die ophoping van gal in die liggaam verskillende organe beskadig en / of peritonitis veroorsaak.
Aan die ander kant, aangesien gal nie die spysverteringstelsel bereik nie, kan vet en vetoplosbare vitamiene nie verteer of geabsorbeer word nie. In die ernstigste gevalle kan die klippe die sistiese of algemene galbuise breek, selfs die galblaas self, wat gal in die buikholte loslaat, wat peritonitis veroorsaak stel die hond se lewe in gevaar.
Die konstante teenwoordigheid van lewerklippe kan lei tot hepatiese enkefalopatie, waarin neurotoksiene in die bloed vrygestel word, wat astrocyte en neurotransmitters ernstig kan beïnvloed.
Die orgaan is nie in staat om die funksies van anabolisme, katabolisme of uitskeiding van baie verbindings te vervul nie, waarvan baie neurotoksies is; pasiënte ontwikkel onmiddellik neurologiese tekens soos aanvalle, ataksie, inkoordinasie en disoriëntasie.
Hoe word galstene gediagnoseer?
Die basisse om die bestaan ​​van 'n probleem in die galblaas te bepaal, is die bloedtoetse, en spesifiek die biochemie, waar daar verander parameters soos sekere transaminases of lewerensieme soos GGT, trigliseriede, galsure, ammoniak en gekonjugeerde bilirubien.
Ultraklank en X-strale word ook gedoen. Ultraklank is 'n redelik diagnostiese aanvullende toets, aangesien dit moontlik is om die inhoud en vorm van die galblaas, sowel as die teenwoordigheid van abdominale peritonitis, waar te neem.
Meer spesifieke toetse wat finansieel moeilik toeganklik is, is die MRI of CT. Die probleem is dat dit nie in alle veeartsenykundige sentrums beskikbaar is nie, maar in Spanje is daar reeds baie sentrums of hospitale met sulke masjinerie. Ons sal egter eers die mees bekostigbare aanvullende toetse probeer, aangesien dit ons baie inligting sal gee.
Afhangende van die grootte en erns van die galstene, word chirurgie of konserwatiewe mediese behandeling aanbeveel. Vir klein hoeveelhede gal modder Dit word aanbeveel om met medikasie te behandel, wat daarop gemik is om hulle op te los en om pyn en simptome te beheer. Stene kan opgelos word met ursodeoxycholic acid. Afhangende van die erns, benodig hulle vloeistofterapie (sonder laktaat) om die pasiënt en lewerbeskermers soos samylien te hidreer.
Chirurgie is voorbehou vir honde wat ernstige simptome / komplikasies toon of wat nie met medikasie verbeter nie. Dit bestaan ​​uit die verwydering van die galblaas, wat bekend staan ​​onder die naam cholecystectomy, of die verwydering van die stene, wat die choledochotomie is. Die resultaat is gewoonlik bevredigend en die voorspelling is goed.
Om die behandeling aan te pas, moet die veearts uitvind wat die oorsaak is van die vorming van die klippe. As daar gepaardgaande peritonitis is, moet hierdie vloeistof so ver moontlik verwyder word en 'n baie goeie antibiotika bedekking met fluorokinolone toegedien word, byvoorbeeld enro of marbofloxacin, metronidasool, ens.
Benodig vir herstel 'n spesifieke, lae-vet dieet, benewens die toepaslike middels vir die simptome wat voorkom. Wortel, rys, hawermout of hoender is 'n paar van die bestanddele wat ons in 'n tuismenu kan insluit as ons kies om tuis te kook.
Alhoewel dit 'n interessante terapeutiese pilaar sal wees om 'n spesifieke dieet vir die lewer te verskaf as 'n spesifieke voer vir lewersiektes. Baie handelsmerke verhandel dit reeds. Ons kan ons vertroude veearts hieroor uitvra.