Die hoogte- en laagtepunte van ou heroïen en kokaïen - Geskiedenis Podcasts - 2021
Argeoloë en antropoloë het al twee eeue lank bewyse ontbloot van die rituele en medisinale toepassing van gedagtes-veranderende middels wat sentrale komponente in antieke menslike kulture was. Alhoewel daar baie geskryf is oor die gebruik van 'tower sampioene' en ander hallusinogene swamme in prehistoriese kulture, word minder gesê oor die gebruik van opium (heroïen) en koka (kokaïen), wat ontwikkel het van antieke genesing en rituele plante tot sosiale gifstowwe, maar moderne samelewings kan baie leer uit die mens se 'primitiewe' voorouers 'gebruik van hierdie twee sterk misbruikte stowwe.
Papaver somniferum, algemeen bekend as die opium -papaver, is inheems aan die oostelike Middellandse See, maar word nou genaturaliseer in groot dele van Europa en Asië.
Argeologiese bewyse van antieke middels
Volgens 'n resensie van 2015 deur dr. Elisa Guerra-Doce, 'n medeprofessor in die prehistorie aan die Universiteit van Valladolid in Spanje: " Daar word algemeen geglo dat verstandsveranderende stowwe, of ten minste dwelms, 'n hedendaagse probleem is, maar as ons na die argeologiese rekord kyk, is daar baie data wat die verbruik daarvan in prehistoriese tye ondersteun. Die fossiele van psigo-aktiewe plante en die oorblyfsels van alkohol en psigo-aktiewe chemikalieë wat op pottebakkery voorkom en in prehistoriese kuns uitgebeeld word, bied argeoloë inligting oor hoe jagters-versamelaars-voorouers natuurlike plante versamel het, wat hul voorkeur-farmakologiese spesies was en hoe hierdie kennis met migrasies versprei het.
'N Kunstenaarsbeskouing van 'n Ottomaanse opiumverkoper deur F. W. Topham (Londen: E. Bell, c. 1850)
Migrasie van antieke middels
Volgens Dr Vetulani se 2001 -koerant Dwelmverslawing. Deel I. Psigo -aktiewe stowwe in die verlede en hede in die Journal gepubliseer Pharmacol, fossieloorblyfsels van die hallusinogene San Pedro -kaktus is ontdek in 'n Peruaanse grot wat tussen 8600 en 5600 vC dateer, en mesboonsaad is gevind in die huidige suidelike Texas en Noord -Mexiko vanaf die einde van die negende millennium vC tot 1000 nC. Klein klipbeelde genoem 'sampioenstene' wat in Guatemala, Mexiko, Honduras en El Salvador gevind word, dui daarop dat hallusinogene sampioene tussen 500 vC en 900 nC in heilige kultusse gebruik is.
San Pedro (Echinopsis pachanoi) is 'n hallusinogene kaktus wat inheems is aan die Andes -hange van Ecuador en Peru, 'n Suid -Amerikaanse neef van die Sentraal -Amerikaanse peyote. ( Peter A. Mansfeld / CA BY-SA 3.0 )
Behalwe hallusinogene is psigo -aktiewe stowwe gebruik vir medisinale doeleindes en in godsdienstige seremonies wat wissel van stimulante soos tabak (nikotien) en kokaïen (kokaïen) in Suid -Amerika tot die diep kalmerende effekte van papawer (opium) en hennep (cannabis) wat uit Eurasië ontstaan ​​het. .
Die hoogte- en laagtepunte van die opiumhandel in Suider -Afrika
Die reikwydte van Europese ryke en handelsnetwerke in die Indiese Oseaan het suidelike Afrika in die wêreldwye politiek van opium getrek rondom die begin van die twintigste eeu. Tussen die laat 1880's en die vroeë 1920's was daar 'n verskuiwing van voorraadvoorraad na beheerstelsels.
Die kolonies van Mosambiek en Suid -Afrika was vasgevang in hierdie groot veranderinge.
In 'n onlangse referaat beklemtoon ek hoe amptelike en nie -amptelike akteurs die globale politiek van opium gevorm en daarop reageer het en op verskillende maniere daarby gewerk het om voordeel te trek uit hierdie ontwikkelings.
Met die fokus op Mosambiek en veral Suid -Afrika, demonstreer ek hoe die veranderende wêreldwye politiek van dwelmvoorsiening en -onderdrukking plaaslike koloniale sosiale en politieke prosesse beïnvloed het.
Ek wys ook hoe hierdie geskiedenis gebeurtenisse wêreldwyd beïnvloed het, insluitend die eerste pogings om die Volkebond te gebruik om die internasionale cannabishandel te beheer.
Opiumverbouing in Mosambiek
In Julie 1877 het 'n onaangename verrassing die Britse keiserlike konsul, kaptein James Frederick Elton, begroet toe hy 'n ekspedisie deur die Zambezi -vallei in Mosambiek gelei het. 'N Landbou -eksperiment was aan die gang, en dit lyk asof dit floreer. Die onderneming was Portugees, die gewas was opium.
Dit was vir hom 'n probleem, want daar was 'n oop stryd tussen Europese lande wat honger was om die vasteland te koloniseer. Elton het erken dat aktiewe boerdery in hierdie streek slegte nuus is vir Britse belange en eis.
Erger nog, die gesonde oes van Papaver somniferum het 'n nuwe bron van mededinging met Britse Indiese opium aangekondig wat die winsgewende Chinese mark gemonopoliseer het.
In 1874 het die Mozambique Opium Cultivation and Trading Company sy eksperiment begin met £ 180,000, 'n toegewing van 50,000 hektaar Portugese kroongrond en eksklusiewe regte op belastingvrye uitvoer vir 12 jaar.
Die groei van opium in die Zambezi-vallei was eintlik 'n kortstondige onderneming.
In 1884 is papaverbouing beëindig deur 'n anti-koloniale opstand. Alhoewel die geweld breër doelwitte gehad het, was Afrikaanse werkers gemotiveerd om die opiumplantasie te vernietig weens die afpersing van werkers deur middel van belasting en dwangwerwing.
Soeke om voordeel te trek uit opium is op 'n ander manier verder suid geneem.
Die Suid -Afrikaanse been
Teen die vroeë 1900's was die verbruik van opium en sy alkaloïede, soos morfien, goed gevestig in Suider -Afrika. Opiate, wat 'n algemene bestanddeel is in die verkoop van patentmedisyne, is deur winkeliers, aptekers en sendelinge versprei.
As gevolg van onevenredige toegang het wit burgers die grootste gevaar om 'n 'gewoonte' te vorm. Die Afrikaanse digter Eugene Marais was bekend as 'n lewenslange morfieninspuiter. Minstens een historikus het aangevoer dat die skryfloopbaan van Olive Schreiner 'n tyd lank belemmer is deur die oormatige verbruik van opioene Chlorodyne.
Opium het ook gedink aan arbeidsbeheer. Vroeg in die eeu, tot 1910, het Transvaal wettig ton opium ingevoer vir die gebruik van trekarbeiders wat in die goudmyne gewerf is. Dit het 'n formele stelsel van opiumvoorsiening vir hierdie werkers bepaal en die inkomste deur middel van 'n doeane -wet bewerkstellig.
Opiumverbruik was heeltemal wettig. Nietemin, veral vanaf 1910, wou die Suid -Afrikaanse regering alle vorme van opiumverkope reguleer. Die polisie het die meeste belangstelling getoon in opium wat vir rook gebruik word, en het af en toe toegeslaan op 'opiumholtes'. In 1910 het die polisie ses sulke plekke in Kaapstad aangemeld. Almal was eintlik net kamers in privaat huise. Salon -eienaars het opium verskaf, saam met die pype en lampe wat gebruik is om dit te rook.
Hul beskermhere was 'n klein en eklektiese gemeenskap. Daar was byvoorbeeld William Birch, 'n 'Colored' Pierrot -groepspeler, 'n klein dwelmhandelaar en polisie -informant Daisy Harris, 'n 'Europese' kroegmeisie, Kong Lee, wat saam met sy vrou 'n 'St Helena -vrou' wasgoed was 'Hamat Rajap, 'n Moslem -kleermaker en Richardson (alias' Country '), 'n swart Amerikaanse reisiger.
In Kaapse hawens het matrose opium gebring. Dit was bekend dat treinbestuurders dit na die binneland vervoer het. Sommige mediese spesialiste het ook baat by 'n kantlyn wat opium lewer. In Johannesburg kon waagmense hul geluk probeer om Indiese opium van die kus en die hawe by Lourenço Marques (nou Maputo) te smokkel.
Na 1910 het die hoeveelheid opium in omloop relatief klein gebly. Tog het internasionale opiumkonferensies wat in 1912 en in 1914 in Den Haag gehou is, die Unie van Suid -Afrika geïdentifiseer as 'n kritieke gebied vir die beheer van 'gevaarlike dwelms'. Omring deur twee oseane, met verskeie hawens en 'n groeiende farmaseutiese vervaardigingsektor, het die Unie die opdrag gekry om die protokolle wat opgestel word te aanvaar.
Maar Suid -Afrika het voete gesleep. Dit was tot in die twintigerjare toe regeringsamptenare soos Jan Smuts, wat as premier van die Unie gedien het, beperkende wetgewing bevorder het.
Smuts was ook een van die argitekte van die Volkebond. Hy het gou besef dat die internasionale veldtogte teen 'gevaarlike dwelms' by plaaslike politieke doelwitte kan pas.
Die regering onder leiding van Smuts wou die verbruik en produksie van dagga (plaaslik 'dagga') binne sy grense beheer. Cannabis is minstens 500 jaar lank deur inheemse gemeenskappe as medisyne en ontspanningsmiddel gebruik. Maar die Britse koloniale siening van die plant het verweef geraak in vertellings wat wit paniek veroorsaak het oor misdaad en rassebeheer.
Suid -Afrika het versoek dat internasionale liggame dagga by die lys van 'gevaarlike middels' voeg. Met die steun van Egipte en ander lande is cannabis - saam met opium, heroïne en kokaïen - internasionaal in 1925 gekriminaliseer.
Die Suid -Afrikaanse regering is ook van plan om streng beheermaatreëls op die grens van Mosambiek in te stel. Die strewe om 'gevaarlike dwelms' te beheer, versterk dus ook sy kapasiteit vir territoriale soewereiniteit.
Die hoogte- en laagtepunte van ou heroïen en kokaïen - geskiedenis
Mense het stemmingsveranderende stowwe in verskillende vorme aangeneem sedert die tyd begin het. In neolitiese nedersettings in Europa is oorblyfsels van opium -papawerskille gevind. Inboorlinge van Suid -Amerika het lankal koka -blare gekou as 'n ligte stimulant of om pyn te onderdruk.
Die vervaardiging van dwelms het vanaf die laat 1820's van kothuis tot fabrieksbedryf gegaan, met die kommersialisering van morfien, 'n uittreksel uit opium, deur Heinrich Merck. Dit het die grondslag gelê vir die farmaseutiese onderneming wat steeds sy naam, Merck, dra. Heroïen, ook bekend as diamorfien, is eers in 1874 afkomstig van morfien in die St Mary's Medical School in Londen, maar in 1897 deur die farmaseutiese maatskappy Bayer herontdek en as 'n nie-toevoegende pynstiller en hoesmedisyne bemark.
Intussen is kokaïen uit koka blare onttrek en wydverspreid gevind: een produk wat aan die einde van die 1800's vir kinders beskikbaar was Kokaïen tandpyn val. Onmiddellike genesing! Sigmund Freud was een van vele kokaïen -entoesiaste, net soos Sherlock Holmes, tot groot afkeer van dr Watson.
Sedert die vroeë 20ste eeu het die toenemende druk op grond van verslawende eienskappe van opiaten en kokaïen kriminalisering tot gevolg gehad as misbruik. Onder die vele implikasies en gevolge van sulke maatreëls, maak dit ons statistici deesdae lastig om uit te vind hoeveel ingesluk, gerook, gesnork of ingespuit word.
Die wêreldwye dwelmverslag van 2011 deur die VN se kantoor vir dwelms en misdaad (UNODC) illustreer hierdie probleem, volgens die verslag is tussen 149 miljoen en 271 miljoen mense tussen 15 en 64 jaar ten minste een keer in 2009. 'n onwettige dwelm in 2009. Dit was tussen 3,3 en 6,1% van die wêreldbevolking. Ongeveer 125-203 miljoen was cannabisgebruikers (2,8-4,5%van die wêreldbevolking), tussen 14 en 56 miljoen mense (0,3-1,3%) gebruik 'n stimulant in amfetamienstyl, 14-21 miljoen (0,3-0,5%) gebruik kokaïen , en 12-21 miljoen was opioïedgebruikers.
Die beste data oor dwelmgebruik kom uit ontwikkelde lande in Europa, Noord -Amerika en Australasië. Die British Crime Survey (BCS) waarborg byvoorbeeld anonimiteit wanneer daar gevra word na die gebruik van onwettige dwelms. Antwoorde wat opgeskaal is na die volwasse (16 tot 59) bevolking van Engeland en Wallis, toon dat ongeveer een uit elke drie onwettige dwelms in hul leeftyd gebruik het, en ongeveer 9% het dit die afgelope jaar gebruik. Mans is ongeveer twee keer meer geneig om gebruikers te wees as vroue, en 'n verbasende verhouding tussen nagklub- en kroegbesoeke en die onwettige gebruik van dwelms. Ek kon dit gratis vir hulle gesê het.
Ek kon hulle ook gratis vertel dat hierdie middels beslis in die verkeerde hande gevaarlik kan wees: die algemene praktisyn van Manchester, Harold Shipman, het meer as 200 van sy pasiënte in sy moorddadige loopbaan dodelike dosisse diamorfien (heroïne) ingespuit, voordat hy uiteindelik in 1998 betrap is. weens 'n lomp vervalsing van 'n testament. En daar is talle bekende sterftes as gevolg van oordosis dwelms, hetsy doelbewus of nie, van Janis Joplin tot die singende non.
Maar dit is moeilik om uit te vind hoeveel mense sterf weens die misbruik van onwettige dwelms: 'n vermelding op die sterftesertifikaat beteken gewoonlik dat die dood as dwelmverwant beskou word, selfs al is dit nie net as gevolg van die dwelm nie.
As voorbeeld van die Engeland en Wallis, was daar in 2010 1,784 sterftes as gevolg van die misbruik van onwettige dwelms, sonder om alkohol spesifiek te noem, 'n bietjie vergeleke met die vorige jare, maar dubbel soveel as in 1993. Die piek dekade is vir mans in hul 30's met 544 sterftes in 'n jaar, dit is ongeveer een vir elke 680 mans in hierdie ouderdomsgroep. Byna presies die helfte van die totale sterftes (791) was as gevolg van heroïne of morfien. Kokaïen word geassosieer met 144 sterftes, amfetamien 56, terwyl ekstase (MDMA) tot slegs agt gedaal het, na gemiddeld ongeveer 50 per jaar van 2001 tot 2008.
As ons die British Crime Survey -ramings van die aantal gebruikers gebruik, kan ons 'n goeie idee kry van die jaarlikse risiko om verskillende middels in mikromorte te gebruik (dit wil sê die kans dat 'n miljoen sterf).
Gemiddeld oor die tydperk tussen 2003 en 2007 was kokaïen en crack -kokaïen betrokke by 169 sterftes per jaar, en na raming is ongeveer 793 000 gebruikers elk blootgestel aan gemiddeld 213 mikromoerte per jaar, of ongeveer vier per week. Die 541,000 gebruikers van Ecstasy beleef ongeveer 91 mikromorte per jaar elk: die 2003 -mark vir Ecstasy is na raming 4,6 ton, wat ooreenstem met ongeveer 14,000,000 tablette, of gemiddeld ongeveer 26 per gebruiker. Dit beteken ongeveer 3,5 mikromoer per tablet.
Cannabis lei selde tot die dood, maar na raming het 2 800 000 gebruikers gemiddeld 16 sterftes per jaar gely, wat 6 mikromorts per jaar is. Die gemiddelde 766 heroïenverwante sterftes per jaar kom neer op 19 700 mikromorts per jaar-54 per dag-maar dit sal 'n onderskatting wees.
Maar daar is baie ander skadelike gevolge behalwe die dood: daar word byvoorbeeld beraam dat rokers van cannabis ongeveer 2,6 keer meer geneig is tot 'n psigotiese ervaring as nie-rokers. Afgesien van die risiko's van afhanklikheid en onttrekking, kan heroïengebruikers MIV of hepatitis kry deur nie-steriele naalde, of absesse en vergiftiging met kontaminante. Om nie te vergeet van die standaard effek van opiate op chroniese hardlywigheid nie.
Hoe kan ons die nadele van verskillende dwelms vergelyk, insluitend wettige middels soos alkohol en tabak? 'N Studie wat in 2010 gepubliseer is, kyk na die skade aan gebruikers, soos sterftes, skade aan liggaamlike en geestelike gesondheid, afhanklikheid en verlies aan hulpbronne en verhoudings, sowel as skade aan die samelewing, soos ander seer, misdaad, omgewingsskade, familie teenspoed, internasionale skade, ekonomiese koste en gevolge vir die gemeenskap. Elke geneesmiddel is op elke dimensie behaal, die verskillende skade word geweeg volgens hul belangrikheid en 'n totale skade -telling word bereken.
Die gevolglike ranglys het alkohol bo -aan geplaas met 72, dan heroïne en kokaïen op 55 en 54, tabak was 6de op 26, en ekstase was amper onderaan die lys met nege, ondanks die feit dat dit 'n klas A -middel was in die Verenigde Koninkryk. Dit was omstrede, met 'n nasionale Britse poniekoerant wat verklaar dat die hoofskrywer, professor David Nutt, 'n 'gevaarlike man' was.
Nog meer omstrede as om onwettige en wettige dwelms te vergelyk, is om onwettige dwelms te vergelyk met 'heilsame' aktiwiteite. Weer was dit Nutt, destyds hoof van die Adviesraad vir die Misbruik van Dwelms (ACMD), wat 'n referaat geskryf het waarin ekstase met 'equasy', die verslawing aan perdry, vergelyk word en beweer dat dit beide vrywillige ontspanningsaktiwiteite van jongmense was, en van vergelykbare gevare. Hy het nie veel langer as hoof van die ACMD gebly nie.
As u kommentaar wil lewer op hierdie verhaal of enigiets anders wat u op Future gesien het, gaan na ons Facebook -blad of stuur 'n boodskap aan ons op Twitter.
Die sewe ouderdomme van dwelmverslawing: die hoogte- en laagtepunte deur diegene wat dit ervaar het
Alkohol, LSD, dagga, heroïen, Ecstasy, kokaïen en nou wettige hoogtepunte - sewe middels wat sewe dekades omvat. Maar hoe het hulle gevoel vir diegene wat hulle geneem het? En het hulle spyt?
Die kinders van Grange Hill het Brittanje meer as 25 jaar gelede gevra om 'net nee te sê' vir dwelms, maar dit lyk asof hul pleidooi op dowe ore geval het. Een uit elke drie volwassenes in Engeland en Wallis het in hul leeftyd onwettige dwelms gebruik, volgens die jongste Britse misdaadopname, met byna 3 miljoen volwassenes wat die wet oortree het om 'n pil te gooi, 'n gewrig te rol, heroïne in te spuit of 'n lyn kokaïen te snuik, onder andere dwelms, net die afgelope jaar.
Maar lank voordat Zammo Maguire die kwessie van verslawing na die gewone kinder -TV gebring het, was die gebruik van dwelms in die Verenigde Koninkryk goed op dreef. Soos Harry Shapiro, rockjoernalis en skrywer van Waiting for the Man: The Story of Drugs and Popular Music, gesê het, was daar altyd 'kantelpunte vir dwelms in die dekades': in die 1950's, toe daar slegs 317 verslaafdes gerapporteer het vir 'vervaardigde' dwelms in Brittanje, die idee van 'n alkoholis is 'n dekade gelede gebore, die gekoesterde LSD van die teenkultuur word as so 'n bedreiging beskou dat twee nasionale koerante in 1966 die regering aangemoedig het om dit te verbied.
Teen 1979 het die gebruik van cannabis 'n hoogtepunt bereik in die 'heroïenepidemie' in die stede in Brittanje in die tagtigerjare, en die Trainspotting -generasie is gebore as 'n wonderlike toneel en ontwerpermedisyne van die negentigerjare het gevolg en die binnekant het geskat dat 1,5 miljoen Ecstasy -tablette elke naweek opgeduik het 1995, dieselfde jaar, sterf Leah Betts vier uur nadat sy die dwelm geneem het, en haar spookagtige beeld het nuus op die voorblad gemaak. Teen die einde van die jaar is die Verenigde Koninkryk deur die VN as die "kokaïenhoofstad van Europa" bestempel, en die aantal gebruikers het tussen 2008 en 2009 met 25 % gestyg, met 'n hoogtepunt van 1 miljoen. k
Die verslawingspsigiater en stigter van die Global Drug Survey, Adam Winstock, het die huidige dekade gedefinieer as 'n "ongeëwenaarde keuse", en hoewel kokaïen, Ecstasy en cannabis die gewildste dwelms in Brittanje bly, is nuwe "wetlike hoogtepunte" en ander sintetiese middels wat een keer per week op die mark verskyn, waarsku die EU se dwelmagentskap, wat sê dat 10 persent van die Britte dit probeer het.
Die komitee van binnelandse sake ondersoek tans die regeringsbeleid en sanksies rakende dwelms, en vroeër vanjaar het die komediant, akteur en bekende voormalige gebruiker, Russell Brand, vir hulle gesê dat daar 'n "opsetlike onkunde" bestaan ​​oor wat Brittanje se verslawing aanblaas. Brand het toegegee dat sy lewe deur 'n oormaat bedroef is, en het bygevoeg dat dwelmverslawing hoofsaaklik ''n siekte' is.
Stem ander saam? Ons het diegene gevra wat sedert die vyftigerjare geraak is deur die keuse van elke dekade se dwelm. Sommige erken hulle dat hulle hul wêreld oopgemaak het, ander het hul lewens byna vernietig terwyl die res dit vir die plesier geneem het. Maar wat almal saamstem, is dat as Grange Hill se leuse op dowe ore val, Brittanje nuwe maniere moet vind om die gesprek aan te spreek.
James McPherson (76) uit Glasgow het sy eerste drankie in 1952 gedrink. Ses dekades later en nadat hy as gevolg van sy alkoholisme onderbrekings, bene en hallusinasies opgedoen het, sê hy dat hy dink dat hy sy verhouding met die middel onder beheer het.
"Ek het my eerste drankie op 17 gehad, dit is wat almal gedoen het. Wat Glasgow betref, lyk dit asof al die vaders die naweek gedrink het. Daar was toe nie veel dwelms in Glasgow nie - ek het nog nooit iemand met hasj gesien nie. Miskien in Londen, maar nie waar ek was nie.
"Kroeë het vroeër om 21:30 gesluit, sodat mense op die laaste nippertjie 'n paar whiskys sou gooi. Dit is nou 'n bietjie anders, ek sien nie so baie dronk mense nie - niemand kan dit bekostig om sewe dae per week te drink nie en die kroeë is heeldag oop.
'Ek sou 'n bietjie binge, maar ek was toe in die Merchant Navy, so ek kon nie te veel drink nie. Toe, omstreeks 23, trou ek en begin as 'n busbestuurder en daarna 'n vragmotorbestuurder, wat ek gedoen het 25 jaar lank. Saans koop ek 'n bottel whisky op pad huis toe. Ek sit oorkant my huis en sluk 'n kwart in. Ek het nie geweet in watter bui my vrou sou wees nie het my kalmeer. Toe gaan dit na halfbottels, en dan na een bottel per dag.
"Dit het nie my werk inmeng nie. Ek het altyd opgedaag. Maar tien jaar gelede het dit 'n meer groot probleem geword. Ek dink dat iemand wat 'n bottel per dag drink 'n alkoholis is. Ek het gereeld uitgegee tot £ 80 per week vir whisky. Toe begin ek verduistering nadat ek gedrink het. sekondes, maar dit was skrikwekkend. Toe begin ek die DT's [delirium tremens] kry en dinge soos kewers aan die plafon sien toe ek in die bed was.
"Nou, ek het ondersoeke by my huis, maar ek het minder gedrink-ek het verlede week 'n bottel whisky gekoop en dit pas klaargemaak. Dit is nou net 'n gewoonte. Dit is snaaks hoe die beste dinge in die wêreld, drink en rook, bring jou meer probleme as enigiets anders. "
Gregory Sams, 63, uit Noord-Londen, is 'n skrywer, maar tog is hy veral bekend daarvoor dat hy die groenteburger uitvind. Hy skryf LSD toe om sy belangstelling in organiese voedsel oop te maak-hy was saam met sy broer die stigter van Whole Earth Foods.
"Op my heel eerste suurreis in Berkeley, Kalifornië, in 1966, het ek bo -op die Strawberry Canyon geklim, met uitsig oor die San Francisco -baai. Ek het 20 minute lank in die son gestaar en het dit as 'n lewensvorm beskou, as 'n Ek was toe 17, maar my onlangse boek, Sun of God, ondersoek hierdie tema nou. LSD was een van die waardevolste gidse in my lewe. Dit het gehelp om my bewus te maak van wie ek was en wat ek moes doen .
"Ek het dit half-'n-dosyn keer geneem toe ek in Amerika was, en daarna nog 'n keer geneem toe ek terug was in Engeland, tydens die Summer of Love. Dit was die belangrikste motor van die 1960's. Op daardie stadium was dit 'n geslote, regimenteerde en swart-en-wit kultuur. Miskien is ons kultuur nou aan die blom, is daar nie so veel behoefte aan LSD nie, maar dit het destyds die innerlike bewustheid begin wat mense na gebiede soos natuurlike genesing, joga en meditasie gelei het. .
"Vir my het dit oor kos gegaan. Insigte van LSD het my gehelp om die belangrikheid van wat ons eet te erken. [Ek en my broer] Craig en ek het die eerste organiese, natuurlike voedselonderneming, Harmony Foods, begin. Ons makrobiotiese restaurant Seed, naby Paddington, was die enigste restaurant wat die teenkulturele toneel van die 1960's bedien. Dit was destyds nie net ons verskillende mense op die planeet wat nuwe 'groen' toevoegings tot die kultuur geopenbaar het as gevolg van hul uitgebreide visie nie.
"LSD is in 'n hoë mate gedemoniseer, maar selde deur diegene wat dit geneem het. Ek is bewus van 'n paar mense wat dit 'op 'n suurreis' verloor het en nooit heeltemal teruggekom het nie, miskien veroorsaak dit 'n toestand wat reeds bestaan ​​het. Dit is hartseer, maar in vergelyking met alkohol, spoed, heroïne of Valium, dink ek dat daar minimale negatiewe gevolge was.
"Ek het in die 1990's suur herontdek en soms gekyk. Ek het drie moeilike reise in my lewe gehad wat ek liewer nie sou gehad het nie, maar dit het geen skade aangerig nie. Ek glo dat ons kulturele evolusie ongelukkig verminder is deur die verbod op die psigedeliese ervaring . "
Peter Reynolds (54) van Dorset, is 'n skrywer en partyleier van Clear, die politieke groep wat hervorming van cannabiswet in Brittanje versoek. Hy rook cannabis sedert hy 14 was en rook nou daagliks. Hoewel hy sê dat cannabis -kultuur die afgelope vier dekades verander het, meen hy dat dit steeds verkeerd verstaan ​​word.
"Dit was 1971, en ek was 14 en op pad huis toe van die skool toe ek die eerste keer kennis gemaak het met cannabis. Ek het my vriend ontmoet en hy het gesê:" Ek het dit. " Ons het teruggegaan na sy slaapkamer en 'n joint op 'n LP gerol. Dit was waarskynlik Bob Dylan of die Rolling Stones. Ek onthou dat ek gewelddadig siek was.
"Toe ek my O-vlakke voltooi het, is ek en agt vriende na Amsterdam. Ek was veronderstel om terug te kom en my A-vlakke te doen, maar in plaas daarvan het ek twee jaar daar gebly. Op 18 het ek besluit om beter te word en werk kry. Ek het my weg gevind in advertensieverkope en het baie vinnig kopieskrywer geword. Sekerlik in die advertensiebedryf was die gebruik van cannabis hoog. Almal gebruik dit. Nie net as 'n ontspanningsmiddel nie, maar as 'n manier om kreatiwiteit te help. Ons Ons gaan na 'n hotel met 'n brief van 'n kliënt, en ons sit en rol saam met goeie idees.
"Dit was baie 'n produk van die tyd - vir baie jongmense was dit die verbode vrug. Nou het dit baie meer hoofstroom geword. Ek sou dan net een of twee keer per week rook. Ek dink nie dit nie my loopbaan belemmer.
"Sommige mense misbruik dit, en as jy op 14 begin rook, het enige psigo -aktiewe stof skade: jou brein ontwikkel steeds. Maar ek dink die lewe is vol risiko's. Van jongs af was ek woedend oor die wet wat sê Ek kon dit nie gebruik nie, maar ek het gesien dat dit 'n skending van my persoonlike vryheid was.
"Na my mening is die beste oplossing om dit te reguleer. Dan kan u dit beheer. Die enigste ID wat 'n handelaar nou moet sien, is 'n nota van £ 20. As u na 'n winkel moes gaan [om dit te koop], moet u sal ongetwyfeld moet bewys hoe oud u was. As u probleme ondervind, kan u advies daaroor kry. Verbod is glad nie beheer nie. Dit is net om dit onder die mat te druk en dit 'n dom idee te ignoreer. "
Heroin van die 1980's
Erin (42) is stigter en redakteur van "Black Poppy", 'n nasionale tydskrif deur en vir mense wat dwelms gebruik. Sy woon in Londen, en is een van 'n geskatte 400 mense in Engeland wat heroïen op die NHS voorgeskryf word.
'Dit was 1985, ek was 15, en daar was 'n klein groepie van ons in Australië wat dwelms ontdek het. Ek vind dit baie interessant, asof hulle twee vingers by die samelewing vasgesteek het. My plan was om vir 'n paar jaar met die lewe te eksperimenteer en dan te buk en universiteit toe te gaan en werk te kry.
"Ek was aanvanklik nie so lus vir heroïen nie, eers toe ek 'n geleentheid kry om 'n gewoonte te hanteer. Teen die tyd dat ek in 1989 na die Verenigde Koninkryk kom, het my ma gedink ek gaan dood. Die wollerige beeld van die effens kwesbare, maar onaantasbare heroïenverslaafde was 'n illusie: in werklikheid is jy gevrees en wantrouig.
"Ek het prostitusie begin doen. Ek het gedink werk het my 'n bietjie beheer gegee. Dit het my in staat gestel om heroïen te betaal as ek dit wou hê. U benodig drie of vier treffers per dag, 'n bietjie meer as u dit kan kry. Dit was in 1995 toe ek MIV is by my gediagnoseer. Ek het niemand in Australië daarmee teëgekom nie, maar Europa was te midde van 'n MIV -epidemie.
"Ek het alles probeer om daarvan af te kom. Ongeveer sewe jaar daarna het ek behandeling gesoek. Ek het gevind dat daar geen behandelingsgelykheid was nie, slegs onopgeloste, bestraffende behandelingsregimes. Na ongeveer 10 jaar van die 'one-size-fits-all' behandeling nader, het ek 'n privaat dokter gaan sien, hy was die eerste wat my gevra het wat ek dink ek nodig het.
"Dit was 'n openbaring - ek het geweet wat ek nodig gehad het en dit was heroïne op voorskrif. Ek het 'n nuwe dokter met wie ek 'n waardige en vertrouende verhouding deel. Ek sien haar elke twee weke en haal farmaseuties bereide diamorfien (heroïen) by my plaaslike chemikus, en vir die eerste keer kan ek werklik bydra en ten volle deelneem aan die lewe. As u heroïen uit die swart mark haal, verander alles - die angs en vrees verdwyn.
'Ek weet nou dat ek van hierdie voorskrif af sal kom - ek wil nie jare lank afhanklik wees nie, maar ons moet vandag hierdie opsies hê.'
Mark Donne (36) is 'n vryskut-filmmaker uit Oos-Londen. Hy het grootgeword in Margate, Kent, en is deur die rave -toneel aan Ecstasy voorgestel. Terwyl sommige van sy vriende verslaaf geraak het aan dwelms en in die tronk beland het, het hy twee en 'n half jaar gelede sy verhouding met verbode middels beëindig toe hy die eerste keer pa geword het.
"In die negentigerjare was daar dwelms oral in Margate, soos in ander kusdorpe in Brittanje. Ons was die vierde grootste werkloosheidsvlek in Europa, daar was baie sosiale probleme, maar paradoksaal genoeg was daar strenger regulasies in kroeë as by raves. Die eerste keer dat ek Ecstasy beleef het, het ek £ 15 per tablet betaal, nou is dit so goedkoop soos suur.
"Drink en rook was in die gesinslewe gekoppel-myne en my vriende se ouers was altyd in die kroeg-maar daar was 'n mitologie rondom die dwelm wat hand aan hand gegaan het met die nuwe musiek. My eerste keer op Ecstasy was ook die die eerste keer dat ek enige tipe dansmusiek teëgekom het - ek het die natuurlike ritme van 'n lamppaal gehad.
"Oornag het klein winkeltjies rekordwinkels geword met dekke. Binnekort wou jy nie in die park sit en 'n cider drink nie, jy wou by die skare wees. Ek sou hoofsaaklik oor naweke Ecstasy neem. Dit het baie gereeld geword Elke vorm van angs wat ons mag gehad het omdat dit onwettig was, het net verdamp. Almal het hierdie dinge getoets.
"Ek onthou Leah Betts se dood. Dit het skokgolwe deur my portuurgroep gestuur - maar dit het kort voor lank afgeneem en dit het my nie verhinder om die dwelm te neem nie. My herinnering aan my jare wat ek Ecstasy geneem het, is baie lekker, maar teen 21 het ek nogal verveeld geraak. die toneel - ek was nog nooit vreeslik lief vir dansmusiek nie.
"Die meeste mense met wie ek grootgeword het, het 'n uiters problematiese verhouding met dwelms. Dit is cliché om te sê dat jy van Ecstasy gaan na kokaïen en heroïen en crack, maar drie uit sewe in my groep vriende het heroïenverslaafdes geword en tronk toe gegaan.
"Toe ek my dogter gehad het, het ek gedink dit is 'n goeie tyd om my verhouding met dwelms te guillotineer. As my dogter vir my sê dat sy oorweeg om dwelms te probeer, sou ek haar aanspoor om dit op die mees verantwoordelike manier te doen. In die samelewing, ons is so ver weg van 'n volwasse gesprek oor dwelms. "
Kokaïen uit die 2000's
Sarah Graham (43) van Surrey sit in die regering se adviesraad oor misbruik van dwelms en is direkteur van haar eie verslawings- en holistiese gesondheidsonderneming. Die voormalige TV -direkteur is ook 'n herstellende kokaïengebruiker, wat sê dat haar verslawing aan die begin van die Millennium so erg geword het dat dit haar amper doodgemaak het.
"Die eerste kokaïenreeks wat ek gedoen het, het alles verander. Dit het al die knaende onsekerheid of 'n lae eiewaarde weggeneem. Ek was by die Groucho Club, het pas 'n pos by die BBC begin, toe iemand my vra of ek wil gaan Ek het gevoel dat dit my kan help om deel te wees van die wêreld.
"Dit word as eksklusief beskou-'n Gucci-agtige middel. Van die woord af wou ek nie hê dat die gevoel moet ophou nie. Die eerste aand klop ek uiteindelik aan die deur van die persoon wat dit vir my gegee het en vra Vir 'n lang tyd het ek net oor die naweke gekuier, van een gram tot drie per nag.
"Toe ek vryskut was, bestee ek ten minste die helfte van wat ek verdien het aan kokaïen en alkohol - £ 600 per week. Ek het altyd gedink dat ek nie 'n probleem gehad het as ek by die werk kom nie.
'Ek het 'n fisieke muur getref toe ek aan The Big Breakfast gewerk het.
Sers. Dan Banasik, a Missouri State Highway Patrol supervising sergeant for narcotics, was the lead investigator in 2011 when the feds took down a multi-pound cocaine distribution ring that was operating in Springfield and Nixa.