12 Mei 2019 Dr Tinus van Zyl Klassieke Diens
Posted by Administrator (dbvgadmin) on May 13 2019
12 Mei 2019 – Familiediens
Die geskiedenis wat net hierna volg, in Handelinge 10-11, en waaroor ons volgende week gaan preek, is van die belangrikste geskiedenis in die kerk. Dit gaan oor die bekering van Kornelius, 'n Romeinse kaptein.
Petrus ontvang 'n visioen, waarin God vir Petrus verduidelik dat die heidene, die Grieke, ook in Christus kan glo en Christus kan navolg en dien, sonder om Jode te word, sonder om die besny te word en die wette van Moses te onderhou soos die Jode.
Petrus ontmoet dan vir Kornelius. Petrus preek dan dat God aan hom openbaar het dat God geen onderskeid tussen mense maak nie, en terwyl Petrus nog preek, ontvang die mense daar die Heilige Gees. Dan doop Petrus hulle almal.
Hierdie bekering en doop van Kornelius, wat van hom en sy gesin volwaardige volgelinge van Jesus maak, sonder dat hulle besny word of die wette van Moses nakom, is die rede hoekom ek en jy vandag hier kan wees, volgelinge van Jesus, al is ons nie Jode nie, al is ons besny nie, al hou ons nie Sabbat nie en al eet ons spek.
As dit nie vir Konrnelius se bekering en doop was nie, sou ons Jode moes word om vir Jesus te kon navolg. Voor Kornelius se bekering het dit dikwels gebeur dat heidene tot geloof gekom het in die God van die Jode, maar dan het hulle ook Jode geword, wat die wette en gebruike van die Jode moes nakom.
Wat Kornelius so belangrik maak, is dat hy begin om Christus na te vog, SONDER om 'n Jood te word. Hy hou aan om spek te eet. Hy hou aan om nie die Sabbat te hou nie. Hy is steeds nie besny nie. Met ander woorde, hy is eintik onrein. Maar hy is nou 'n volgeling van Jesus, hy is gedoop en hy het die Heilige Gees ontvang.
Nou, André van Wyk sal volgende week hieroor preek, maar die deel van die verhaal wat ek nog nooit geweet het nie, is dat Petrus in Joppe was, net nadat hy vir Tabita opgewek het, toe hy hierdie visioen van God ontvang het, dat daar geen onrein mens vir God is nie, en toe daar boodskappers van Kornelius gekom het om vir Petrus na Kornelius te neem, wat ook 'n visioen van God ontvang het.
Ek hou nie baie van stereotipes nie, as mense sê 'n sekere optrede is tipies van mans of tipies van vrouens, dan is dit gewoonlik vir my 'n growwe veralgemening. Maar hier voel ek nogal om te sê dis nou tipies van mans en vrouens.
Die Here moet aan twee mans in visioene verskyn – aan Petrus en Kornelius – om vir hulle te oortuig dat die heidene, die Grieke, ook vir Christus kan volg, sonder om Jode te word. En dan is daar lang debatte en kerkvergaderings, sinodes daaroor in Handelinge 11 en 15, met ingewikkelde besluite wat geneem word – nie baie goeie besluite nie – en verklarings wat gemaak word.
Maar in Handelinge 9 lees ons van 'n vroulike dissipel, Tabita, wat reeds hierdie goed gedoen het, sonder dat God in 'n visioen aan haar verskyn het, of sinodes eers besluite daaroor geneem het.
Rede vir visioen?
En ek wonder by myself, is dit nie juis omdat Petrus hier in Joppe gesien het hoe Tabita die Jode en die Grieke sonder onderskeid gedien en gehelp het, en hoe die Jode en die Grieke gehuil het oor haar dood, dat Petrus nou hierdie visioen kry, waarin God aan hom openbaar dat niemand vir God onrein en onheilig is nie?
Die feit dat dit genoem word dat Tabita se naam in Grieks Dorkas was, wys vir ons dat haar bediening onder die Jode én onder die Grieke was. En soos van Kornelius ook, lees ons hoe goed sy was vir armes.
En in Tabita se geval, veral vir die weduwees, wat in daardie tye baie kwesbaar was omdat hulle nie finansiële en fisiese versorging en beskerming van mans gehad het nie.
Enigste vroue dissipel
Tabita is die enigste vrou in die Nuwe Testament wat pertinent 'n "dissipel" genoem word. Die skrywer van Lukas en Handelinge verwys in die evangelie van Lukas gereeld na die vroue wat Jesus gevolg het, saam met die dissipels. Hy noem selfs in Lukas 8 dat die vroue uit hulle eie finansiële middele vir Jesus en dissipels gesorg het. Maar hier in Handelinge 9 is dit die enigste keer wat 'n vrou, Tabita, spesifiek in 'n dissipel noem.
Vroue snap beter
Dikwels in die evangelies voel dit vir my asof die vroue makliker as die dissipels snap wat Jesus se bedoeling is. Die mans wil heeltyd dinge uitredeneer en debateer: Is hulle vir ons, of is hulle teen ons? Kan ons met hulle saamwerk, of kan ons nie? Wie is die belangrikste in die koninkryk van God? Wie is in, en wie is uit?
Terwyl die vroue kom net na Jesus toe om sy liefde en genade te ontvang – sy vergifnis en vryspraak, sy bevryding en genesing – sonder veroordeling, sonder voorwaardes. Hulle gee nie so baie om of dit nou teologies korrek is of sosiaal aanvaarbaar is nie. Hulle soek net Jesus genesende liefde en sy bevrydende genade.
Mans soek blokkies
Die mans probeer heeltyd dinge inpas in godsdienstige en morele kategorieë. So as hulle kom by die man wat blind gebore is, dan wil hulle by Jesus weet, maar wie het gesondig, hy of sy ouers? Jesus antwoord: Nie hy of sy ouers het gesondig nie. Maar ek gaan hom nou gesond maak – is julle OK daarmee?
Die vrouens is ook die eerste getuies dat Jesus uit die dood uit opgestaan het. Die mans glo natuurlik nie hulle getuienis nie. Maar hulle is die eerse getuies.
En dis ook interessant hoekom. Want hulle het gegaan om Jesus se lyk te balsem met olie. Waar die mans nog verward is en almal skuldig voel omdat hulle Jesus alleen gelos en verloën het in sy tyd van nood, is die vrouens reeds weer besig om te doen wat gedoen moet word – om Jesus se lyk te versorg.
Verlaat Jesus nooit
En ter loops, dikwels sal dominees preek dat AL Jesus se dissipels het om verraai, verloën en verlaat in sy nag van nood. Maar dis nie waar nie. Die vroue het gebly. Tot aan die einde. Tot by die kruis op Golgota het hulle Jesus gevolg en by Hom gebly.
Selfs na Jesus se dood het die vroue na Hom toe gegaan om sy lyk te versorg. En daarom was hulle die eerste getuies dat Jesus opgestaan het.
Klem op geloof
Een negatiewe gevolg van die reformasie, dink ek, is dat ons gereformeerdes geneig is om te veel klem te plaas op wat mense glo.
Dis wonderlik dat ons besef het dat 'n mense nie gered word deur goeie dade nie; dat jy slegs gered word deur te glo in God se genade. Maar nou het ons van geloof, en presies wat mense glo, weer 'n nuwe goeie werk, 'n nuwe wet, 'n nuwe voorvereiste gemaak.
'n Kollega van my, Riaan de Villiers, het in Kaapstad saam met Moslems gebedsbyeenkomste gehou vir die mense wat dood is in die aanval op 'n Moskee in Nieu-Seeland en die aanval op 'n kerk in Sri Lanka. En na afloop daarvan het hy 9 klagtes van dwaalleer teen hom gekry vanuit die NG Kerk.
Getuig in Moskee
En die ironie is, as jy sy kort prekie gaan lees wat hy in die Moskee gemaak het, dan het hy daar van die preekstoel af in die Moskee, getuig van ons geloof in Jesus se opstanding uit die dood. Watter beter evangelisasie kan jy kry? Watter beter verkondiging van die goeie nuus in Jesus Christus, op die preekstoel van 'n Moskee?
Maar omdat Christene en Moslems saam gebid het vir mense wat op 'n gruwelike manier aangeval is, word hy aangekla van dwaalleer.
Jesus baklei met Fariseërs
Niks verander nie. Dieselfde goed waaroor Jesus baklei het met die Fariseërs en die skrifgeleerdes gebeur nog steeds vandag. En die ergste is, deur mense wat sê dat hulle volgelinge van Jesus is.
Maar ek en jy doen dit ook – dalk nie so hardop nie. Maar elke keer as ons mense wil kategoriseer, as ons wil weet wie is en in wie is uit, as ons ons goedhartigheid en ons liefde beperk tot sekere mense, met wie ons meer gemaklik voel, en eerder die ander mense vermy waarmee ons nie so gemaklik is nie.
Hoekom maak God Tabita lewend?
Ek het hierdie week nogal gewonder hoekom God vir Tabita weer lewendig gemaak het. Ek bedoel, sy gaan tog weer sterf. En sy was nou by God. Hoekom laat God haar weer vir 'n tydjie lewendig word?
En al antwoord wat ek kan kry, is dat God vir Tabita laat lewendig word, om te bevestig dat sy waarlik 'n dissipel is van die opgestane Here Jesus, en dat haar manier van lewe, die weg van Jesus is.
In daardie dae is volgelinge van Jesus genoem "mense van die weg". Laas week het ons gelees uit hoofstuk 9 hoe Saulus 'n interdik wou kry om alle mans en vrouens van "die weg" te arresteer.
Nie van die geloof nie
Nie mense van die geloof nie, ook nie mense van die boek nie, maar mense van die weg. Mense wat op 'n sekere manier leef. Mense wat omgee vir ander mense, bo-oor al die grense en lyne, die bokse en kategorieë wat ons vir mense skep.
En daarom waar daar ook melding gemaak van Kornelius wat goed was vir die armes. En interessant, Kornelius, 'n Romeinse kaptein, was goed vir die armes onder die Jode. So Kornelius het reeds oor grense beweeg en omgegee vir die Jode, al het hy nie gedeel in hulle geloof, godsdiens of gebruike nie.
Mense kom tot geloof
Met Tabita se opwekking kom baie mense in Joppe tot geloof in die Here. Haar opwekking bevestig – dít is die weg, só lewe 'n dissipel van die opgestane, lewende Here.
Vergeet om te leef
Ek dink die probleem met baie mense, veral dalk mansmense, is dat ons so opgevang raak in die vraag of mense die regte dinge glo, dat ons vergeet om te leef soos Jesus geleef het.
Weg, waarheid en lewe
Mense haal graag aan dat Jesus alleen is die weg, die waarheid en die lewe, maar dan leef ons glad nie soos mense van die weg, mense van die waarheid, mense van die lewe nie. Die weg, die waarheid en die lewe wat Jesus geleef en geleer het, naamlik om jou vyande lief te hê, te bid vir hulle wat jou vervolg en te seën wie jou vervloek, daarvan vergeet ons.
Geen voorwaarde vir liefde
Jy hoef tog nie te vra wat iemand glo voordat jy vir hulle kan liefwees en omgee, vir hulle kan versorg en help, vir hulle kan bid en seën nie.
Jesus stig nie godsdiens nie
Die groot ontdekking wat Petrus en die apostels in Handelinge 10-15 maak, en wat die vrouens wat vir Jesus gevolg het waarskynlik al lankal gesnap het – Tabita het dit definitief reeds gesnap – is dat Jesus nie gekom het om 'n nuwe godsdiens te begin, nóg 'n godsdiens, naas al die ander godsdienste, wat met ander godsdienste kan baklei dat hulle die EINTLIKE waarheid en die SUIWER geloof het nie.
Dit is juis waartéén Jesus was, sy hele aardse bediening lank, en hoekom Hy so gereeld koppe gestamp het met die skrifgeleerdes en Fariseërs.
Jesus het nie gekom om 'n nuwe godsdiens te begin nie, maar om 'n nuwe weg te begin, 'n nuwe manier van leef, 'n nuwe soort waarheid wat nie gaan oor die egtheid van jou geloof of die suiwerheid van leer of jou getrouheid aan die letters van die Bybel nie.
Maar wat leef in lyn met die karakter van God, wat barmhartig en genadig is, wat liefde en trou bewys, wat reg en geregtigheid laat geskied, aan die armes en die vreemdelinge, die weeskinders en die weduwees, want dit is hoe God is.
Dit is hoe God is
En Jesus se opstanding uit die dood is God se bevestiging dat dit waarlik is hoe God is, dat die weg wat Jesus kom leef en leer het, die ware weg is, die ware lewe is – die weg en die lewe wat in lyn is met Wie God is.
Maak soos Jesus
Deur die opstanding sê God: "Maak soos Jesus gemaak het, doen soos Jesus gedoen het, leef soos Jesus geleef het, want Hy het My ware hart, my karakter, my wese openbaar."
Glo in die weg
So om in Jesus te glo, en selfs om in Jesus se opstanding te glo, is nog nie die volle prentjie nie. Ons moet glo in die weg wat Jesus geleef en geleer het, en ons moet daardie weg ook leef en leer. Amen.