Die Omvattende Gids vir Vintage Film en Kameras
So jy het gegrawe deur jou ouers se kelder, het hul vinyl-album van Michael Jackson se Thriller uitgetrek en vir jouself 'n ou rekordspeler gekoop. En vir die laaste drie troues wat jy bygewoon het, het jy die perfekte uitrusting gevind by daardie groot vintage klerewinkel sentrum. Ou is die nuwe "nuwe".
Deesdae is jy net so geneig om die nuutste modeverklaring in jou oupas se kas te vind, aangesien jy op die aanloopbane by Fashion Week in Parys is. Dieselfde geld vir jou fotografie. Retro, vintage en ou skool chic probeer om die digitale rewolusie te revolusioneer. Analoog ratte gebruik hul tande om die chintzy-rekenaarskyfies in stukkies te kap. En dit is jou gids tot alles ... film wat is. Van watter rolle om te koop, watter kameras om te skiet met en wat om daarmee te doen wanneer jy klaar is.
Elke paar weke besoek ons ​​'n paar van ons leser se gunsteling poste van regdeur die geskiedenis van die werf. Hierdie handleiding is eers in September 2009 gepubliseer.
Jy kan oral op die internet kyk en vind honderde ou tydsberekeninge en puriste wat met die tegnici oorwin of film beter is as digitale. Ek is nie hier om jou te vertel dat een manier beter is as die ander nie, maar ek dink dit is belangrik om van sekere verskille te weet.
Die eerste verskil is breedtegraad, of dinamiese omvang. Dit kan in leke terme gedefinieer word as die detail in die hoogtepunte en skadu's. Film het oor die algemeen 'n groter dinamiese omvang as digitale, veral swart en wit film. Film verskil ook van digitale in terme van resolusie. Die meeste 35mm films kan nie in terme van die resolusie teen die meeste moderne digitale kameras meeding nie, maar ek sal praat oor medium formaat of 120 film wat tot sommige van die beste digitale kameras kan voldoen. Dit bring my tot my laaste verskil tussen die twee mediums, die algehele voorkoms.
Film lyk anders as digitaal, sommige sê dit is "gladder", sommige sê dit lyk minder plastiek, sommige sê "ryker." Maar hierdie terme is baie vaag, en om dit regtig te verstaan, moet jy net daar uitkom en skiet. Die foto hieronder toon die breedtegraad van die swart en wit film. As dit met digitale geskiet is, moet jy kies om 'n heeltemal swart binnekant van die motor te hê of 'n heeltemal wit onderwerp te hê. Met swart en wit film kan jy albei die detail kry.
Hoekom Skiet Film?
So, hoekom sou iemand wil hê om op te gee resolusie, beeld voorskou, en byna oombliklik oplaai na jou gunsteling sosiale netwerk webwerf? Dit is waar, skietfilm kan 'n gedoe wees, maar dit is na my mening die moeite werd. Jy dink harder oor wat jy doen. Elke raam kan 'n fisiese koste toegeken word, so jy probeer 'n bietjie harder om elke skootwerk te laat werk.
Nie net dit nie, maar jy kry nie terugvoer van 'n skerm op jou kamera nie, so as die skoot belangrik is, moet jy beter dubbel kontroleer om seker te maak dat al jou instellings reg is. Ook in hierdie tyd van onmiddellike bevrediging is dit lekker om te verras. Jy moet vir film wag, soms net 'n uur, maar dit is nog 'n wag. Elke keer as jy film maak, is dit soos jou verjaarsdag of Kersfees - jy is nie seker wat jy gaan kry nie, maar jy is redelik seker dit gaan wonderlik wees. En dit sal wees. Met 'n bietjie oefening kan skietfilm selfs makliker wees as om digitale te skiet.
Ander voordele: jou vriende kan nie die skreeusnaakse foto's van hulself verwyder wat regtig dom dinge doen nie. Jou meisie sal jou nie stop ná elke prentjie wat jy neem om seker te maak haar hare lyk reg nie en maak jou dan weer die foto as dit nie gedoen het nie. 't. En dit is regtig moeilik om van jou baccalaureusparty dronk te kom, 'n rolprent te ontwikkel, die negatiewe te skandeer en dan die foto's op die web op te laai vir jou verloofde en ouers om te sien. Dit is nie so moeilik om te doen met jou digitale kamera nie. Uiteindelik is daar gelukkige ongelukke, soos in die foto hieronder waar ek die einde van die rol bereik het en die kamera twee beelde bo-op mekaar blootgestel het.
Om hierdie kant van fotografie te verken, gaan jy twee dinge nodig hê. Film en 'n kamera wat film skiet. Ek sal later na die kameras gaan, maar kom ons praat oor emulsies (en nee, dit is nie iets wat 'n towenaar doen nie). Jou keuse van film het die afgelope paar jaar afgeneem, maar daar is nog meer daar buite as wat jy ooit nodig het. Film kan op verskillende maniere gekategoriseer word.
Die mees algemene grootte van die film is 35mm. Dit is die kasset waaraan almal dink wanneer hulle aan film dink. Maar daar is ook mediumformaat-film, wat 6 cm wyd is en soms met 'n papiersteun. APS film wat kleiner is as 35mm. Daar is ook velfilm wat 4x5 duim of selfs groter kan wees en kom in velle soos papier in plaas van op 'n rol. Die grootte van die film dikteer die resolusie van jou finale beeld.
35mm kan opgeblaas word tot 'n 8x10 maklike, maar medium formaat en groot stukkies lakfilm kan opgeblaas word na plakkaatgrootte met min moeite. Die meeste medium-formaat kameras skiet 'n vierkant wat naby aan vier keer die grootte van 'n 35mm negatiewe is. Dit is vier keer die resolusie, vier keer die detail. Op 'n gematigde skandeerder het ek lêers van mediumformaatfilm gemaak wat meer as 1 GB is. Vir 'n enkele beeld, dit is groot. Op sy hoogste resolusie kan my DSLR meer as 70 foto's in daardie hoeveelheid ruimte pas. Maar helaas, as gevolg van die ontwikkelende koste, kamera koste, en vir die grootste deel onnodige resolusie, skiet ek nie veel mediumformaatfilm nie. My gunsteling film grootte is 35mm as gevolg van die groot aantal kameras wat dit gebruik.
Die mees algemene filmtipe is kleur negatief of C-41 film. Maar daar is ook swart en wit negatiewe film wat ek vroeër genoem het vir sy uiterste breedtegraad. En daar is skyfie (ook bekend as chroom of E6) wat 'n positiewe kleurbeeld skep. Jy sal dalk vertroud wees met hierdie tipe film as jy ooit ou skyfies gesien het wat met 'n projektor gewys is. Slide-film het 'n breedtegraad wat soortgelyk is aan dié van digitale kameras, maar dit kan 'n baie hoë kwaliteit, hoë resolusie beeld lewer. Dit gee ook briljante lewendige kleure weer.
My gunsteling tipe kleurfilm is Kodak UC 100. Hierdie 100-snelheid kleur negatiewe het die spesiale benaming "Ultra Color" gegee omdat die kleure so ryk en versadig is. Ek is ook lief vir Kodak Tri-X vir swart en wit werk. Dit is uiters vergewensgesind in blootstelling en in ontwikkeling.
Filmspoed wissel tipies van 100 tot 3200. Filmspoed word dikwels uitgedruk as 'n ISO-instelling en baie gevorderde digitale kameras laat jou toe om hierdie instelling op 'n digitale manier te verander. Filmspoed het werklik niks met spoed te doen nie - dit sal meer gepas wees om film sensitiwiteit te noem. 100 spoed film is "stadig" of nie baie sensitief nie, dit benodig baie lig om blootstelling te maak. 3200 spoedfilm is "vinnig" of baie sensitief.
Ek is huiwerig om te sê dat stadige filmspoed is die beste vir helder buitesituasies en vinnige filmspoed is die beste vir aksie of lae lig, maar dit is 'n algemene riglyn. Dit is gesê, moenie bang wees om te eksperimenteer met 'n vinnige film buite gedurende die dag of stadige spoedfilms in lae lig nie. Die belangrikste ding om te onthou is dat hoe meer sensitief 'n film die meer "korrelig" is, sal jou foto's wees. Die meeste van die tyd, 100 spoed film sal meer detail en sterker, ryker kleure as 3200 spoed film.
Na my mening is 800 spoed so hoog as wat ek gaan. As ek swart en wit skiet, kan die film tydens 'n ontwikkelingsproses tot 'n hoër spoed gedruk word. Vir kleur, die kwaliteit van die beeld ly te veel teen hoër snelhede. In die foto hieronder, hoewel geneem met 'n digitale kamera, verskil die kwaliteit tussen hoë en lae ISO-instellings. Die effek met film is soortgelyk.
Daar is letterlik tien duisende verskillende filmkameras wat oor die afgelope 50 jaar geproduseer is. Daar is 'n kamera daar buite vir elke begroting en elke vaardigheidsvlak. Hou in gedagte dat die belangrikste deel van jou kamera, die deel wat die kwaliteit van jou beelde die meeste sal beïnvloed, is jy! So spandeer nie te veel nie, raak nie vasgevang in 'n naam nie. En ter wille van alle dinge retro, koop gebruik wanneer jy kan.
In die volgende afdelings beskryf ek 'n tipe kamera en gee jy twee aanbevelings vir die tipe. Daar sal 'n verskeidenheid opsies, formate en pryse wees. Hou in gedagte, dit is nie hoofstroom nie ... dit is gesprekgangers.
Die punt-en-skiet (soort van)
Ek gebruik die term punt-en-skiet baie losweg om klein sakkameras te beskryf wat relatief maklik is om te gebruik. Dit is die kameras wat jy oral dra - vir partytjies, op staptogte, oral waar. Hierdie kameras skiet 35mm film, want as hulle iets groter geskiet het, sou hulle nie draagbaar wees nie.
In die filmfoto-herlewing van die afgelope vyf jaar of so, het 'n maatskappy genaamd die Lomografiese Vereniging 'n ton van hierdie klein kameras ontwikkel of heruitgereik. Gaan na hul webwerf is die reis werd, maar ek vind die meeste van hul kameras 'n bietjie te duur. Doen navorsing, en as jy besluit dat jy 'n kamera wil verkoop, kan dit die moeite werd wees. Hulle doen 'n goeie werk opknapping kameras, sodat die kwaliteit waarborg kan die prys regverdig.
Ek gaan fokus op twee kameras wat hulle nie verkoop nie en wat 'n bietjie minder algemeen is (en na my mening 'n bietjie meer interessant). Die foto hieronder is geneem met die eerste kamera, die Rollei 35 op die Kodak UC100-film wat ek vroeër genoem het.
Die Rollei 35
Hierdie kamera is ten volle verpak, heeltemal frustrerend en heeltemal pret. Rollei is 'n gevestigde, steeds bedryfstelsel en baie gerespekteerde kamera maatskappy. En tog het hulle hierdie klein juweliersware geproduseer. Die Rollei 35 is waarskynlik die kleinste volle raam 35mm-kamera wat ooit gemaak is. Dit is ook die vreemdste kamera in die heelal. Die rolprent voorskakel is aan die verkeerde kant. Die Soek is aan die verkeerde kant. Die sluiter spoedknop is op die voorkant van die kamera en wag ... so is die diafragma skakelaar.
Vir baie modelle is die warm skoen wat gebruik word om jou flits te bevestig, op die bodem van die kamera in plaas van die top waar dit moet wees. En om alles af te laai, is dit 'n skaalfokuskamera. Dit beteken dat, tensy jy regtig vinnig met 'n maatband is, moet jy raai hoe ver dinge is.
Ten spyte hiervan, is die kamera wonderlik. Dit is klein genoeg om in jou sak te pas, so jy sal dit eintlik met jou vat. Dit het 'n ingeboude ligmeter en dit is alles metaa Hierdie kamera is so klein soos 'n paar moderne punt-en-lote, maar dit bied jou volle beheer oor al die kamera funksies met knoppies in plaas van spyskaarte. Dit het skerp glas en tensy die een wat jy vind, deur 'n vragmotor oorgehardloop is, sal dit nog 20 jaar van nou af werk.
Die Minolta Prod 20's
So nou is jy bang, huh? Jy is bang dat ek net gaan praat oor kameras wat 'n gevorderde graad vereis om te bedryf. Wel, jy is verkeerd. Hierdie volgende skoonheid het klassieke stilering, maar is vol auto-fokus en outomatiese blootstelling. Ek het 'n paar jaar gelede oor hierdie kamera gestruikel, en ek het daarop getrek, want dit het gelyk soos 'n groot, ou, klein, soliede, kykbare kamera. Ek het reg gehad oor al hierdie dinge behalwe die ou deel. Hierdie kamera word nie meer gemaak nie, maar dit is steeds beskikbaar op baie plekke. Al wat jy moet doen is pop in sommige batterye en 'n paar film, punt en skiet. Dis so maklik.
'N Afstandsondersoek is 'n neef van die SLR. Beide terme (afstandzoeker en enkellensrefleks) word gebruik om te beskryf hoe die kamera gefokus i Met 'n SLR, 'n prisma en 'n spieël kan jy direk deur die lens sien en 'n grondglas laat jou toe om fokus toe te pas. 'N Afstandskaartjie gebruik 'n klein roterende spieël en twee vensters met driehoeks om afstand te bepaal.
Wanneer jy 'n SLR fokus, sal dinge gewoonlik net in of buite fokus lyk. Wanneer u 'n afstandsbediener fokus, sal alles in fokus lyk, want u kyk basies net deur 'n venster. Maar daar sal 'n klein pleister wees wat 'n spookbeeld bo alles laat sien. Deur die fokusring te draai, beweeg die spookbeeld links en regs. Pas net die beelde aan en skiet.
Bereikzoekers is gewoonlik 'n bietjie makliker om in lae lig te fokus en 'n bietjie kompakter as 'n SLR. Rangefinder soos die bekende Leica word deur hardcore fotojoernaliste getrakteer en is gebruik vir die afgelope 70 jaar byna elke groot nuusgebeurtenis ter wêreld. Die foto hieronder is in 2004 met 'n Zorki 4K geneem tydens die Amerikaanse presidensiële verkiesing.
Die Zorki 4K
As jy nog nooit van Leica gehoor het nie, weet net dat hulle bekend en duur is. Die maatskappy is al vir ewig en hul kameras word daadwerklik onmiddellik versamelstukke sodra hulle aan die gang is. Mal dinge. Maar na die Tweede Wêreldoorlog was Duitse maatskappye verplig om baie van hul patente op te gee. So het Russiese maatskappye begin met die vervaardiging van kameras presiese replika's van Duitse kameras. Baie van hierdie is weer aangewys met die Leica-naam en verkoop as vals. Alhoewel die ontwerp dieselfde was, was die kwaliteit en vakmanskap nie regtig snuif nie.
Ongeag, daar was 'n paar Russiese juwele wat tydens hierdie era uitgedraai het. Die Zorki 4K is 'n tenk, vrygestel met beide die Russiese en Engelse etikettering. Dit is kaal bene. Geen lig meter, alle handleiding instellings. Maar dit het uitruilbare lense wat gebruik maak van die algemene Leica Screw Mount stelsel. En dit is goedkoop. Ek het my gestuur wat van die Oekraïne gebruik is. Dit het 'n maand later gekom en die verpakking was letterlik betrokke. Totale koste, 30 dollar. En wie is nie lief vir chroom nie. Maar daar is 'n woord van versigtigheid, vooraf die sluiter en film voordat jy die sluiter spoed instel. As jy dit agteruit doen, sal dit die sluitermeganisme beskadig.
Die Minolta Hi-Matic E
So jy het nie 'n lig meter nie en wil regtig 'n koel kamera vir hierdie naweek se retro disco party? Geen probleem. Hierdie Minolta het 'n semi-outomatiese blootstelling met 'n diafragma-prioriteitstelsel wat regtig goed werk. Daar is ander kameras in hierdie Hi-Matic-lyn, maar ek hou van hierdie een die beste vir sy grootte. Dit het 'n vinnige lens en is baie kompak
Die lens is nie uitruilbaar nie, maar dit is meer as wat deur die flitsmetingsstelsel gemaak word. Baie ou kameras hang af van glyskale op die agterkant van jou eksterne flits om jou blootstelling reg te kry. Hierdie kamera het 'n spesiale meter waarmee die kamera die lig tydens die blootstelling kan hou, soos 'n sekere kultuskamera wat deur die Lomografiese Genootskap verkoop word. Die stelsel wat begin met Yashica heet Electro, en dit eet batterye, maar werk goed. Skiet net 'n flits daar en gaan, die kamera doen die res van die werk. Met hierdie klein shooter kry jy die chroom, die handleiding, 'n uitstekende binnenshuise shooter met 'n flits, en as jy gelukkig is, is dit 'n lekker faux-leer geval.
Soos ek vroeër beskryf het, is 'n SLR 'n kamera waarmee jy direk deur die lens kan kyk, wat jou 'n baie noue benadering gee van hoe die foto eintlik lyk. SLR's word gebruik in feitlik alle vorme van fotografie. Hulle bied die meeste beheer en die waardevolle vermoë om die lense vinnig uit te wissel. Daar is 'n ton SLR's daar buite, maar ons gaan retro. So ek hou vas aan handmatige fokus en handbediening. Die foto hieronder is geskiet met die Nikon F3HP.
Die Pentax Spotmatic
Ek kies hierdie kamera vir die waarde daarvan. Gebou soos 'n titanium Switserse horlosie, voer dit net uit. Dit het wel 'n vreemde metingstelsel wat vereis dat die diafragma gestop word om 'n behoorlike lesing te kry. Maar dit word opgemaak deur die werklike plekmeter. Dit neem 'n bietjie gewoond aan, maar dit is baie funksioneel.
Die lens vir hierdie kamera staan ​​bekend as Pentax Skroefmount of M42-berg. Dit is baie maklik om te vind en regtig goedkoop. Daar is ton handelsmerke wat lense in hierdie berg gemaak het. Ek het 'n 24mm lens met ingeboude kleur filters, en dit is die enigste lens wat ek ooit gehoor het. Die kameras self het klassieke stilering en, soos ek genoem het, is baie betroubaar en maklik om te gebruik. Dit is die voorganger van die Pentax K1000 wat deur die honderde deur fotostudente gekoop is. Ek verkies die Spotmatic vir sy meter en die goedkoop lense.
The Nikon F3HP
Volgens my is dit die beste kamera wat ooit gemaak is. Dit is Nikon se langste produksiekamera, wat vir sowat 20 jaar gemaak word. Dit is 'n volledig funksionele professionele SLR kamera. Soos die Leica, was dit die voorkeur van baie foto joernaliste. Dit is uiters moeilik met moderne weer verseëling en het 'n verskeidenheid toebehore met verskeie vertonings en fokusskerms.
Die enigste ondergang is 'n moeilik om te lees meter, veral lastig in die donker. Om 'n Nikon te wees, het jy toegang tot honderde en honderde verskillende lense. Dit sal selfs berg en meter met baie van die nuwe outomatiese fokuslense. Ek kan nie vertel hoeveel bekende foto's die afgelope twee dekades met hierdie kamera geneem is nie.
Dit is redelik algemeen beskikbaar, gewoonlik vir minder as $ 400 (en dit is elke sent werd). Hierdie kamera kan aan jou kinders en moontlik selfs hul kinders oorgedra word. Dit het foto's geneem in die mees ekstreme omgewings op die planeet. Een van die groot eienskappe van hierdie kamera is die vermoë om die soeker heeltemal te verwyder en op middellyfvlak soos 'n TLR te skiet. Ek kan nie genoeg oor hierdie kamera sê nie. Tensy outomatiese fokus 'n noodsaaklikheid vir jou is, het hierdie kamera niks wat jy wil hê nie.
So laat my net hierdie gedeelte voorspel deur vooraf te sê dat mediumformaat film duur is om te koop en duur om te verwerk. Daar is 'n paar baie duur en baie indrukwekkende kameras daar buite soos die klassieke Hasselblad. Rollei produseer nog steeds 'n wonderlike Twin Lens Reflex-kamera wat soos 'n tenk gebou is en ongeveer dieselfde kos.
Ek gaan fokus op twee goedkoper kameras wat meer intreevlak is, maar kan uitstekende prente lewer en is regtig pret om te skiet. Die foto hieronder is geneem met die Holga Wide Pinhole, wat meer as vyf sekondes nodig gehad het om in die breë daglig te ontbloot.
Hierdie kamera is 'n dier, en dit is die enigste kamera wat ek sal noem wat vandag gemaak word. Jy kan een splinternuut vir ongeveer $ 50 kry. Pinhole fotografie is regtig pret. Die kamera gebruik 'n baie klein gat in plaas van 'n lens. Die gat fokus die lig met behulp van 'n paar gekke kwantumfisika magie en produseer 'n beeld.
Die blootstellingstye is baie lank as gevolg van die klein hoeveelheid lig wat die film tref. Dit beteken dat alles wat beweeg, ten minste vaag sal wees, maar dinge wat vinnig deur jou raam beweeg, sal waarskynlik glad nie vertoon word nie. Jy kan 'n besige straatuitkyk maak, heeltemal leeg. Hierdie kamera is veral groot omdat dit 'n negatiewe 6cm x 12cm kan produseer, wat groot is . En dit is baie wyd en gee jou iets soos 'n 160-graad uitsig.
Omdat dit 'n pinhole-kamera is, sal alles (wat nie beweeg nie) in fokus wees. Nog 'n klein bekende feit oor pinhole kameras is dat hulle nie die beeld op dieselfde manier as 'n lens wil verdraai nie. 'N Baie wye hoeklens sal reguit lyne trek, 'n spoelgatkamera sal nie. 'N goeie truuk met hierdie spesifieke kamera om jou blootstelling te bepaal, is om uit te vind wat die blootstelling by 'n normale kamera is by f / 5.6, dan vermeerder die sluiter spoed met 1000. So as jy blootstelling benodig, sluit 'n sluiter spoed van 1/60 van 'n sekonde dan sal die tyd wat jy met die Holga gebruik, 16,6 sekondes wees.
In terme van 'n bruikbare, bekostigbare, mediumformaat-kamera, kan die Zeiss Nettar 'n alledaagse metgesel wees. Hierdie Duitse kameras is gebou om te hou, en hul vermoë om op te vou, maak hulle meer prakties soos die groot Twin Lens Reflex-kameras. Hierdie spesifieke Nettar-model skiet 'n negatiewe 6cm x 9cm wat naby aan die verhoudings van 35mm-kameras is.
Die soeker en ontspanknop is opgestel vir horisontale skietery, wat dit baie natuurlik maak om te skiet vir mense wat gewoond is aan standaardpunt-en-lote of spieëlrefleksie. Maar wees bewus, dit is 'n ou kamera. Dit het geen ligmeter nie en is skaalfokus soos die Rollei 35. Maar onderskat dit nie. Die lens is skerp en meer as enigiets, dit is maklik om te gebruik en te dra. Breek dit uit by jou volgende familiefunksie vir 'n paar foto's en almal sal geskok wees. Wanneer mense klassieke kamera sê, is dit wat hulle bedoel.
Om hierdie tutoriaal af te handel, wil ek kortliks oor skandering praat. As jy van plan is om baie films te skiet, sal 'n skandeerder 'n klomp geld op die lange duur spaar. Daar is baie skandeerders daar buite, en die tegnologie het 'n lang pad gekom.
Tensy jy net 35mm-film gaan skiet en jy wil werklik hoë resolusie skanderings, sal ek die toegewyde 35mm skandeerders vermy. Vir algemene gebruik en selfs vir die meeste publikasies, sou ek 'n flatbed-skandeerder met 'n agtergrond koop en vir verskillende grootte negatiewe dra. Solank as wat die resolusie van die skandeerder meer as 3000 dpi is, kan u nie die hoë kwaliteit skanderings kry wat u wil hê nie. Winkel rond en jy moet 'n skandeerder kan vind wat hierdie spesifikasies vir minder as $ 150 pas.
Nou minder praat, meer skiet. Kom uit, wees retro, wees oorspronklik en maak 'n paar goeie foto's!