Red 3' 5 x 10' Liliyan Persian Runner Rug | Persian Rugs | eSaleRugs
All Rugs > Persian & Oriental Rugs > Hamedan Rugs > Liliyan > SKU #: 110892448
3' 5 x 10' Liliyan Persian Runner Rug
This rug's SKU # is 110892448 Recensie: ‘Groener gras’ van Bonte Hond | Simber
FC Omniworld, Simon, onthou die naam.
Comment by Floortje — 22/3/2007 @ 17:45 Paterina | Just another LitNet Blogs site
My kop is stil raserig.
Dit herhinner my aan internet verkeer. Miljoene goeters heen en weer maar niks wat regtig iets vir MY beteken nie.
En ek dink.
Soos die afgelope paar weke al.
Dink. Dink, Dink.
Ek fladder bo en onder merk ek die bondel mens. Daai mens is Ek
Ek se – Wat le jy so? Staan net verdomp op.
Geen antwoord. En die Bondel-Ek beweeg nie eens nie
En nou het mens al weer nie ‘n donnerse cracker as jy een nodig het nie – ek sweer, die Bondel-Ek het ‘n helse cracker nodig.
WIL jy nie of KAN jy nie?
Die Bondel sê: EK WIL NIE
Ek sê – As woorde gespreek kan word is daar lewe. – En waar daar lewe is is daar hoop.
Begin by die begin. Sorteer die nes in jou kop. – Jy WEET hoe haat jy klomp los gekoekte drade. ONTKOEK en sort.
Ek-die-Bondel roer. Draai die rug op Fladderende-Ek – ‘n lomp omrol soos kriek wat met Doom gespuit is
Nee jong. Hiers BAIE werk sien ek.
Ek gaan eers ‘n cracker soek.
Vandag skiet ek hierdie Bondel in sy moer in.
Ek sal help om die stukke op te tel en als weer aanmekaar te sit.
Om te dink of Nie te dink nie. Dis die vraag.
Lang stilswye – ek was in my huilhoek
Maar, ek is bly om aan te kondig dat ek intussen die Snolle en trane afgevee het na my traumatiese ondervinding (sien vorige pos)
Dank tog die Vader vir die vooruitgang van menslike moontlikhede om gemorse reg te maak. Te wonderlik hoe slim die mensdom geraak het
(net jammer hulle is so dom op sekere ander gebiede – maar hierdie pos is oor MY so kom ons laat dit daar)
In elk geval, waar was ek nou – ja, die huilhoek en die vooruitgang.
My huilhoek vergader weer stof en ek is weer aan’t stof maak op ander plekke.
My Brein het weer ‘n idee uitgebroei – nooit ‘n goeie ding nie. My idees is gewoonlik vol missie – maar ten uitvoere kortwiek die heelal my gewoonlik. Ek is egter baie positief oor my nuutste idee en wil dit doen!
Nou het ek gewonder. Hoe hou ander mense al die balle in die lug ? ‘n Juggler ( – wat is die afrikaanse woord daarvoor? – ‘n Goeters-in-die-lug-gooier? ) – wel, die is ek nou NIE. (En ek dink in elk geval ek sal ‘n slegte naam gee aan die beroep as ek sou probeer) – maar dis gelukkig net in die sin van die woord julle verstaan mos nou
Nou kyk ek is nou nie Super Ma of Super Dit of Dat nie, ek het net baie goeters om te doen deur die dag – uhm, en ek balanseer dit met so 40% ‘dink werk’ tussenin. – ….. uh … Ag goed dan, seker 40% leeglê. – Selfde ding. : | – die punt is, ek is besig! Of ek nou leeglê en of ek nou besig is met uh, goeters, – ek is Besig. En tussen al die besigheid val my idees op die vloer.
Sover het ek vandag al gedink of ek nie minder moet dink nie?
Ek gaan nou verder dink.
Wat sit dikbek in ‘n hoekie?
PATTY. Dis wat.
Uh, ja wel, Hallo Mense,
Ek het lanklaas geskrywe – ek het in my hoekie gesit.
Ek is deur ‘n baie traumatiese ondervinding! – ‘n TRANSFORMASIE.
– Nee ernstig. ‘n Transformasie soos op Hannon (eh, – dit was nou net nie by Hannon nie)
EN. Net vir die record, Teen My Wil
Ek woon nie sulke geleenthede by nie – ek was nog nooit in my lewe eens vir ‘n “facial”of so iets nie. Ek DOEN dit net nie.
Nou ja, dit is toe aangebring as goed bedoelde gebaar, so ek gaan maar. TEEN my beterwete.
Daar gekom prop hulle my in ‘n stoel. Gryp maatband en begin my te meet. Waars die middel, hoe lank is my arms, hoe lank is my bene – wat hang, wat is nog nie aangetas deur gravitasie nie, al sulke goed. Ek hoor ek is relatief “normaal” alhoewel my kniee tekens van ouderdom toon, my maag effe te rond is en my skouers te smal. – Met ander woorde, ek is NIE normaal nie, ek is uit verhouding uit. Maar goed. Ek kwalifiseer nog vir “relatief normaal”
So vat hulle my vas in die haarkapperstoel. En dis nou toe net daar waar die moeilikheid begin. Hulle wil my donker gotiese hare LIG maak – ek is te oud vir so donker kleur. Ek piep ek wil nie eintlik nie, maar hulle kan dit maar BIETJIE ligter maak as dit dan moet. Maar NIE sny nie!! Nee goed – net BIETJIE meer modern? Meskien kort bob? Ek sê “Okay!! Maar ek soek dit nie KORT nie!” Nee nee dis reg. Ontspan jy net.
4 ure later hyg ek na asem van die bleik walms, en my betraande oë kan nie mooi sien wat sy als aanvang met die skêr nie.
Nodeloos om te sê – hulle HET my hare gesny. MIKRO Kuif – net so mikro bo op my kop.
Ek hyg nie meer nie – ek hiperventileer.
Almal jubel oor hoe pragtig dit is. – Ek het nie woorde nie.
Die grimeerkunstenaar wals in – weer eens word ek op stoel sitgemaak.
Nou sien ek nie myself nie. In my binnekant snik ek oor my hare en Bid vir die beste met die grimering.
Ag mense. Weereens oe an a almal oor hoe pragtig dit is.
Ek skrik my gat af toe hulle my daar omdraai ek sê vir julle.
Wenbroue soos 2 teerpaaie bokant my oë. Weereens het ek nie woorde nie.
Daars helaas nie tyd nie, ons moet klaarmaak vir ‘n fotosessie.
Teen hierdie tyd is my maag al op ‘n knop – ek dink ek het so pas ‘n maagseer groter as ‘n waatlemoen ontwikkel.
Ek is soos die lam oppad slagpale toe. Soos ‘n pou met ‘n perm so vreemd voel ek.
Ek hou egter my pose voor die kamera.
Trek DIE aan! Staan so! Draai SO. Kyk op. Kyk af. Hemel ek is later so deurmekaar ek weet nie meer watter dag dit is nie.
Einde ten laaste is hulle klaar met my. My lippe brand van al die lipglans en ek wil net huis toe gaan.
DUS, soos julle kan aflei is ENIGE VORM van transformasie prosesse NIE my sterk punt nie.
Dit was nou snaaks die een keer.
NOU. NOOIT WEER NIE DANKIE.
Ek het ‘n paar korttermyn planne wat ek in werking wil stel.
My Nog-Nie-Dwalende-Seun het getrou sy skoolloopbaan voltooi en is nog knus onder my dak. Ek het toe besef ons kan ‘n paar randjies maak uit die bloedjie. (Nee – ek gaan hom NIE inskryf vir Noot vir Noot waar hy paar randjies kan wen nie – ek vermoed in elk geval sy kennis van musiek is nie heeltemal op standaard nie. Deurslaggewende faktor vir NIE-Deelname natuurlik die feit dat EK op die Tee-Vee sal moet waai vir die kamera as hy se wie hy wil groet – en ek verskyn NIE op Tee-Vee nie, ALMAL weet dit)
Nee. Ek het meer in die rigting van Losies gedink. – R10 000 per maand is seker bietjie baie in ag genome dat hy nog nie werk nie?
Maar kyk nou Losies hoef nie noodwendig GELD te wees nie. Hy kan mos WERK by die huis terwyl hy wag om te begin WERK in die buitewereld dan nie?
Kom ons neem byvoorbeeld Honde-Bollies optel. Dis ‘n gagga werk en Niemand wil dit eintlik doen nie – en AS jy iemand gaan laat UITKOM om dit te doen, gaan jy jou gat afbetaal. – Dus, daar het ons klaar een werkie wat konsidirerende bedrag gaan aftrek van die R10 000.
‘n Ander opsie is Drywer. Al die sinnelose geryery heen en weer vir melk, brood, skool, ens ens. Hoekom moet die MA al die ryery doen? Die Nog-Nie-Dwalende-Seun kan dit doen. Jongmense hou van sinnelose ryery vir ‘n doel.
Dan het ons ook in elke huis die “au-pair” funksie. Elke ouer kind het jonger sibbe. Die ouer kind is vars klaar met skool en die brein nog (hopelik) redelik aktief wat skoolwerk betref. Ouer kind kan dus jonger kinders Help met Huiswerk, Opwindende Nimmereindigende Skooltake, Opstelle, Vraestelle – die moontlikhede is legio.
En dan is daar natuurlik ook Kosmaak vir die gesin – Dit sal hom BAIE help – vroue soek mans wat kan kook – En ek dink vir nog ‘n paar rand van die R10 000 af kan hy sommer die skottelgoed ook oorneem as taak. Vroue hou MEER van mans wat kan kook EN die skottelgoed was. Dis dus nie harteloos nie, ek doen hom eintlik ‘n guns.
Ek weet ek is seker te sag op die bloedjie maar dis darem al ‘n begin of hoe?
Ek moet nog take gaan soek wat hy kan verrig – bogenoemde is nie naastenby R10 000 werd nie.
Jimmel – my lewe voel alweer soos die uitlaatpyp van ‘n septiese tenk – julle weet, mens weet nie WAT daar gaan uitkom nie – maar jy weet ook dit gaan niks goeds wees nie.
Die hoof van ons huis is ………. uhm ek weet nie waar nie. Ek wag in spanning om die verduideliking te hoor dié keer.
Wil ek regtig weet? – nee, weet julle wat – ignoreer daardie vraag heeltemal – hoe minder ek weet, er, hoe beter
Dis vir almal se beswil, maar eintlik meer vir my eie.
Midde my woede-opbouing het ek my resepteboek nadergeruk.
Ek weet wat dink julle. Sy wou een of ander giftige brousel aanmekaarslaan en dit vir die hoof van die huis ingee. (Alhoewel ek wens ek HET sulke resepte gehad, is dit NIE wat ek gedoen het nie.)
Ek het Kaas Muffins gemaak – veerlig en sag. – Uhm.. oraait, meskien was hulle dalk bietjie hard. Maar ek kan verduidelik.
Die resep het gesê Vinnige MAKLIKE, kaasmuffins. Dit was toe vining. Maar die maklike deel was nie so maklik nie. Veral nie toe die resep my bedag maak op die feit dat die deeg “slap”moet wees nie. – My deeg was styf. Soos die deegband om my middellyf. – Ouderdom is ‘n liederlike ding.
Nietemin, ek het die harde bolle in die muffinpanne ingeforseer en gebak. Die kinders ken die dril – as ma iets bak, sal hulle dit eet en daarrvan HOU.
So ek het nou saam met die kinders die rots-kaasmuffins verorber, en nou gaan ek bad en dan gaan ek in die bed le en horror fliek huur op Box Office.
Dit behoort my voor te berei aan die Hoof se inval later.
Ek skry dan later weer
Nou Wonder ek net
Ek was vanoggend by die Dermatoloog – ek het ‘n aaklige sweer op my gesig. – Ja, dit lyk vrek lelik en ek kry vrek skaam om so in die openbaar te verskyn.
Dus, as laaste alternatief is ek dokter toe (- en die skoonmaak met die alkhohol deppers was ‘n traumatiese ondervinding net vir die rekord)
In elk geval, ek skrywe nie vandag oor swere en martelings aan die hande van ‘n dermatoloog nie – nee. Ek skrywe oor wat VOOR dit gebeur het.
Terwyl ek toe nou so sit en wag met my ou bewerige broek – gryp ek die naaste boek op die ou tafeltjie om my aandag van my vrees af te trek.
Dié handel toe oor “Champions for Christ” – Prag boek, – mooi fotos en beskrywings van ons eie, en ander lande se sportlui met hulle geloof sterk geanker in Christus
En, soos dit met bekendes saamgaan ken ek nou meeste van die atlete. EN soos ek blaai deur die boek vang my oog hier en daar ‘n persoon wat met die jare saam – wel – seker so effens afgewyk het van sy sterk geankerde geloof?
Toe sit dit my aan die wonder. HET hulle afgewyk van die geloof, of was dit bloot die LEWE en sy euwels, omstandighede en dalk gebeurtenisse wat gemaak het dat die anker bietjie losgekom het?
Ek veroordeel nie. Ek het te veel foute myself.
Ek loop rond met so piertsie wraak in my hart – ek is allesbehalwe ‘n voorbeeld soos ‘n voorbeeld behoort te wees. Maar ek WONDER.
Hoekom dan? Faal jou geloof jou? Het dit nie meer dieselfde waarde as voorheen nie? Dink mens jou geloof is so onwrikbaar dat, al doen jy hier en daar iets verkeerd, dit tog aanvaarbaar sal wees as jy om vergiffenis vra?
Ek het altyd geglo die Vader stuur dinge oor die wee omdat Hy weet ons kan dit Hanteer en Oorkom. Ons is sterk so gemaak, in staat.
Meskien is dit toetse vir ons geloof?
Meskien is dit om ons juis bewus te maak dat ons enigiets kan oorkom met die krag wat ons van Hom en Sy genade kry.
Ek weet nie. Maar ek wonder. (Bygesê ekw onder met die grootste respek – vergewe my dus as ek iemand aanstoot gee met my gewonder)
– Op ‘n ligter noot, ek sien myself vandag as ou Job.
Ek is nou oppad om ‘n ashoop en ‘n potskerf te loop soek om die sweer op my gesig mee te krap.
Nog ‘n Ontwaking
Ek is sover half-Patty-nog-half-Medusa – Ek het al hare gekam, helaas, ek is niks sonder grimering nie
My ADSL modem ding is weer in een van sy lollerige buie, dan is hy af, dan is hy aan. Op die net, dan weer af van die net.
NES ek dink: “Ek ruk NOU die drade uit en gaan koop ander een darnit ” – Woeps – werk Ta skielik weer. – Ek dink hy lees my wraakgedagtes : /
Dus! – Hy werk. – Ek skryf.
Ek is nog steeds kwaad. *gaap!!* maar ek voel darem al meer gemotiveerd om iets daaraan te doen.
My eerste stap – Ek het my senuweepille versterk – so ek is kwaad maar ek is kalm. Is dit goeie teken? NEE. As ek kalm is is ek gevaarlik.
Ek is steeds besig om aan ‘n wraakplan te werk. Ek kan myself nie help nie, ek het al alles probeer – Bloedoortappings, Enemas – ek bly dieselfde voel.
Wat bydrae tot my woede is die feit dat ek NIE ‘n wraaksugtige mens was nie. En ek se vir myself “Jy is NIE so soort mens nie – laat dit gaan en beweeg aan” Helaas Pyn het my verander. Ek WIL nog nie laat gaan nie. Ek soek ‘n verduideliking. Ek soek ‘n verskoning. Nie ‘n “dit-kon-erger-gewees-het-nie”
Want dit was nie nodig nie. Ek het nie gevra vir dit nie.
En ek weet ek is nie die eerste of laaste een nie, maar ek is HIERDIE een en ek moet nou daarmee deel en dis moeilik.
Almal se tyd sal dit beter maak, ek voel al ‘n jaar so. Hoeveel tyd dan?? Ek gaan na alles plastiese snykunde nodig he om die 10 jaar se veroudering in een jaar weer te herstel demmit. En ek het nie geld vir plastiese snykunde nie – eks klaar Medusa – hoeveel tyd gaan ek nou moet bestee om in die openbaar te verskyn sonder dat kinders begin huil?
Ek is nie seker of ek gaan beter voel as ek weet die partye is gestraf nie – vir nou laat die vooruitsig daaraan my ietwat beter voel.
Is ek verkeerd om so te voel?
Ek gaan nou huis skoonmaak en daaroor dink.
‘n Dom Patty
Ek IS toe so dom soos ek lyk, en ek is lyk my nog hopeloos met die blog gedoente
Ek wil graag ander mense se skrywes ook onder oog kry – maar waar kry ek dit? (Moenie lag nie)
Ek was so vol mission toe ek nou begin skryf het – tot op hede het ek dit darem reggekry om al 2 poste die lig te laat sien – helaas is dit AL
Hier is so baie goed op die ‘dashboard’ ek voel verlore
Enige raad waar ek meer kan leer ?
Intussen sal ek hier rondstrompel en kyk of ek iets regkry
Ekt vanoggend ontwaak in normale Medusa staat – Ons gaan nie daarop in nie. En – ek het ontwaak uit my giftige sluimer. – Daarop sal ek wel voortborduur tot lesers se spyt.