'n Afdeling van die Town Guards word gestuur om hulle te vang, lewend of dood. Toe hulle op Knoffelvlei kom, was 'n kapt. Naudé en 'n kapt. Bruno reeds 'n paar uur voor hul aankoms na Nooitgedagt op pad.
Meteens word die stilte deur 'n salvo geweerskote verbreek. Die twee seuntjies hardloop vir lewe en dood huis toe waar Petrus vir klein Izak by die agterdeur instamp. Op daardie oomblik bars 'n gekletter van geweervuur los en tref die agterdeur. Die verskrikte Petrus, pleks van om ook by die deur in te hardloop, spring om en hardloop om die hoek van die huis agter die bakoond in. Gelukkig sien sy pa hom, gryp hom en trek hom deur die eetkamer venster na binne.
Die gesin, asook Naudé en Bruno, beweeg in die gang na die voordeur. Heel voor is Naudé, links agter hom is Bruno. Die skietery word gestaak en weer eens 'n doodse stilte. Naudé steek sy hande op. Net toe hy oor die voordeur se drumpel kom, klap 'n skoot en tref hom op 'n kort afstand op sy bo-lip onder sy neusgate, by sy agterkop uit. 'n Doodskoot.
Bruno spring by die deur uit en word deur die Town Guards geskiet. Toe hy val, gryp die manskappe hom. Hy is lig gewond in die bo-been en bloed sypel deur sy broek en loop teen sy kamas af.
Wat 'n toestand op hierdie oomblik. Naudé lê dood in 'n groot plas bloed, die huismense verskrik en nou die bevel aan Bruno: "Oorhandig jul rapporte of jy en die eienaar van hierdie plaas word summier hier voor almal tereggestel.''
Aucamp kry die bevel om nie vir Naudé te begrawe nie, want, sê die bevelvoerder, hulle is nog glad nie met hom (Pieter) klaar nie.
Aucamp word onmiddellik buitentoe beveel en meegedeel dat hy 'n bevel verontagsaam het deurdat hy Naudé verwyder het. Toe Aucamp hom meedeel dat hy hom die Dinsdagaand begrawe het, was daar amper weer 'n soortgelyke toneel as die Dinsdag. Die Town Guards het die huis binnegegaan en die Gesang- en Psalmboeke voor die verskrikte vroue en kinders rondgegooi.
Ná omtrent 'n halfuur se onbehoorlike vernielsug, die bevel dat almal weer voor die huis bymekaar moes kom. Aucamp word gevange geneem, op 'n perd gesit en saam met die Town Guards na Middelburg se tronk gebring waar hy ses maande gevange gehou was. Die rede: dat hy 'n bevel verontagsaam het deur Naudé te begrawe, rebelle gehuisves het en sy weiering om rapporte te oorhandig.
Ná 29 jaar vertel Bruno die verhaal asof dit gister gebeur het en gee 'n hele relaas van sy ontsnapping daardie nag.
Sy plan om te ontsnap was 'n groot risiko. Om as dit donker was, sy perd meteens uit die afdeling Town Guards se perde te ruk, spoor te gee en weg te ja. Afgesien van om geskiet te word, was slote en gate 'n wesenlike gevaar. Tog was sy poging 'n sukses.
By die eerste plaas, Schoombeesklip, was 'n gulde geleentheid, maar dit was toe nog te lig en hy nog 'n te duidelike teiken. Van Schoombeesklip af beweeg die afdeling met 'n dowwe veldpaadjie na Rosmead. Op die volgende plaas Vleipoort besef hy dit is nou of nooit en bemerk in die dowwe maanlig bosse. Hy was baie moeg, sy been baie seer, sy lyf styf en hy verskriklik dors.
Hy meen ook dat die afdeling Town Guards oorgerus was, want hy het die indruk gewek dat hy enige tyd van sy perd kon val. Onverwags ruk hy sy perd tussen die ander perde uit en jaag die donkerte in.