n swangerskap en in sommige gevalle selfs voorheen, glo 'n groot hoeveelheid moeders dat hulle in kontak was met hul ongebore kinders. Tot op 'n punt het hulle die ondersteuning van professor Peter Hepper van die Skool vir Sielkunde aan die Koningin se Universiteit van Belfast, wat voorgeboorte leer uitgebrei het. Hy het bevind dat babas wie se moeders gereeld 'n televisiesepera tydens die swangerskap gekyk het, gereageer het op die musiektema nadat hulle gebore is.
Cathy van Essex, Engeland, het my gesê: "Gedurende die laaste maand van my tweede swangerskap het ek opgemerk hoe die baba in my sou reageer op bekende TV-handtekeningliedjies, woedend skop en opgewonde beweeg. Na die geboorte van my dogter was ek voortdurend verbaas by haar reaksies, amper van geboorte en vir die volgende vier of vyf maande, om hierdie bekende liedjies te hoor. Sy sal haar kop na die TV steek sodra die liedjie begin het en ophou voed en haar hele lyf na die bron van die geluid draai Dit was beslis bewyse dat babas hoor en onthou prebirth geluide. Ek wens net dat ek haar iets aan iets meer klassieke voorgestel het! "
Professor Hepper het opgemerk: "Erkenning is ongetwyfeld gegrond op gehoor en vereis heel waarskynlik die stoor van hoogs spesifieke patrone van klank. Babas wat getoets is, het net op die Neighbors-tema gereageer en nie enige ander stem of die Neighbours-tune het agteruit gespeel nie. so vroeg as 24 weke en ander navorsing het voorgestel dat die bure so vroeg as 12 weke getoets word. Dit is onwaarskynlik dat dit psigiese kommunikasie tussen moeder en fetus sal wees, hoofsaaklik omdat dit moeilik is om te sien hoe dit sou plaasvind. Daar is ongetwyfeld ' Daar is egter 'n mate van kommunikasie tussen ma en baba. Daar is byvoorbeeld bewyse dat die baba reageer op die ma of iemand anders wat op die maag druk en sal terugdruk. Presies wat die fetus voel of kry hiervan is onbekend, maar dit stimuleer beslis die ma in aksie en glo sy is in interaksie met haar fetus. "
Een van sy projekte het ook getoon dat babas wat net een uur oud is, reeds hul ma se stem verkies as dié van 'n ander vrou. Nog 'n projek het getoon dat pasgeborenes wie se moeders gedurende die laaste weke van die swangerskap geëet het, dieselfde reuk op katoenwol herken.
Cathy se storie is verklaarbaar in terme van bekende wetenskap. Verwerp dit onvermydelik enige moontlikheid van 'n psigiese verband?
Baie vroue praat en sing aan hul ongebore kinders dwarsdeur die swangerskap. Sommige glo dat die kommunikasie 'n tweerigting-saak is en die baba in die baarmoeder sal "sien" of "hoor". Felicity, wat in die Home Counties van Engeland woon, is nou in haar vyftigerjare met 'n dogter van vyftien. Voordat haar dogter gebore is, het Felicity inligting gekry oor die ongebore kind wat selfs die mees gesofistikeerde skanderings vandag nie kon opteken nie. Sy het gepraat met haar ongebore kind, veral oor die baba se pa en ouer broer. Geleidelik het sy besef die baba keer die kommunikasie terug en praat met haar in haar gedagtes.
Dit was asof ek die baba se stem hoor en gesprekke het plaasgevind. Toe ek sowat ses maande swanger was, het ek die baba gevra of sy gesond was en sy het gesê sy is. "Enige letsels?" Ek het haar gevra. Dit lyk dalk vreemd om te bly wanneer die baba my vertel sy is gesond, maar eerste keer moeders is veral angstig. 'Wel,' het die baba vir my gesê, 'Ek het 'n geboortemark op my hak wat soos 'n appel gevorm is.' Toe die baba gebore is, was sy absoluut perfek, behalwe vir 'n appelvormige merk op een van haar hakke. Daar was nie sulke punte in die geskiedenis van ons familie nie.
Vir Diane van Dorset, Engeland, het 'n gerusstellende boodskap wat sy uit haar kind geïnterpreteer het, haar gehelp deur 'n moeilike arbeid. "Ek was in die hospitaal terwyl ek agt weke vroeg begin met kontraksies. Ek was op 'n druppel om hulle te stop. Ek het baie swak en angstig geword oor my baba, aangesien ek ook 'n fibroid in my baarmoeder gehad het. borsinfeksie en is behandel met groot dosisse antibiotika. Een aand net toe ek aan die slaap geraak het, het ek twee groot bruin oë na my gekyk en my gelukkig vertel dat alles goed was. Ek het geweet dis my baba wat met my praat en Ek voel dadelik verlig en kalm.
Toe my seun ses weke vroegtydig gebore was, was hy in goeie gesondheid, behalwe vir 'n langdurige geelsug, en ek het 'n baie sterk band met hom gehad, alhoewel hy vier weke lank in 'n broeikas gebly het.
Die verband tussen 'n moeder en haar ongebore kind is bestudeer deur raadslid Rosalie Denenfeld, wat in Michigan woon en is die moeder van twee kinders. Haar proefskrif wat die verhouding tussen eerste keer moeders en hul ongebore kinders bestudeer, is as deel van haar magistergraad in humanistiese en kliniese sielkunde by die Sentrum vir Humanistiese Studies in 1984 geproduseer. Sy skryf: ''n Vroue wat vir die eerste keer swanger is, lyk asof sy haar verhouding met haar ongebore kind ervaar as 'n katalisator vir persoonlike uitbreiding en 'n verhoogde kapasiteit vir liefde. As gevolg van die unieke intieme fisiese eenheid tussen die swanger vrou en haar ongebore kind Daar kan 'n piekpotensiaal vir interaksie en kommunikasie op fisiese, emosionele en geestelike vlakke bestaan. Vir sommige vroue fasiliteer sulke interaksie 'n groeiende gehegtheid tussen moeder en ongebore kind, wat die fisiese ontwikkeling van die kind parallel.
"Soos die ma se liggaam uitgebrei het, het haar persoonlikheid ook uitgebrei en uitgebrei. Hierdie uitbreiding sluit in 'n bewustheid van tyd as beide beperk en oneindig. Wat die aanhangsel voed en bemagtig, is die liefde wat tussen moeder en ongebore kind ontwikkel." Sy het ontdek dat aangesien die beslaglegging tussen moeder en ongebore kind groei, word die vrees vir die onbekende, wat die grootste is met die eerste geboorte, verminder.
Rosalie het saam met tien eerste keer moeders gewerk deur sulke tegnieke te gebruik om te fokus op die ontdekking van diep vlakke van bewustheid binne die liggaam deur intuïtiewe middele, 'n tydskrif, onderhoudvoering, kuns en musiek te hou. Die vroue was goed opgevoed, middelklas en getroud en het 'n minimale aantal interne, familie- en sosiale konflikte ondervind as gevolg van hul swangerskappe. Sy beweer dat hul indrukwekkende duidelike beskrywings en artistieke uitdrukkings 'n ryke inleiding gegee het tot hoe swanger vroue mag ervaar met betrekking tot hul ongebore kind.
Op die geestelike vlak wys Rosalie daarop dat "behalwe om nege maande in haar eie moederskoot te ervaar, swangerskap die enigste keer is dat 'n vrou die geleentheid het om 'n dramatiese kontras te ervaar met die skeidingsvermoë waarmee elkeen van ons onderworpe is. uiteindelike intimiteit moontlik tussen mense. Swangerskap kan 'n voertuig wees wat bedoel is om liefde binne vroue te ontwaak en meer liefde in die wêreld te bring. "
Van die vroue wat Rosalie bestudeer het, het hul liggame gekry om hul ongebore babas se gevoelens op te tel. Gail het verduidelik: 'Ek het elke keer 'n gevoel, maar ek weet nie waar dit vandaan kom nie. En dan besef ek dat ek nie die een het nie.'
Die eerste keer dat Gail ervaar het, was dit gedurende 'n donderstorm. "Ons woon op die top van 'n heuwel, baie oop. Ons slaapkamer het twee groot vensters en die bome is reg buite die venster, so dit lyk amper asof jy buite is. En as daar storms is, voel dit asof hulle kom in die kamer. Een aand het ek wakker geword en baie bang gevoel. Daar was weerlig aan die binnekant van die kamer en intense geluid. Daar was soveel geraas van die donder.
"Ek persoonlik is regtig lief vir storms. Ek is dol op die donder en ek wil graag die weerlig sien. Maar ek het wakker geword en ek was regtig bang. Ek het uit die bed uitgekom en ek het om die huis geloop. Ek kon dit nie uitvind nie. en ek het skielik besef ek was nie die een wat bang was nie. Dit was die ongebore baba. Ek het met die kleintjie gepraat. Ek het die baba in my vertel dat daar 'n storm was en hoewel die geraas ontstellend was, was dit redelik veilig. Die vrees het weggegaan. "
Verskeie van die mede-navorsers ervaar 'n gevoel van liefde wat uit die baarmoeder kom. Rosalie beskou die belangrikste implikasie van haar werk as om moeders in benadeelde omstandighede, veral tienermoeders, te help om bewus te wees van 'n voorgeboortebinding, nie net fisies nie maar emosioneel en geestelik, sodat hulle meer bereid is om 'n skadelike leefstyl te verander wat kan wees dreigend vir die fetus en miskien ook uit die siklus van mishandeling wat in hul eie lewens weerspieël word, uitbreek. As 'n ma as 'n klein persoon met vrees en gevoelens met die fetus kan skakel, is Rosalie oortuig dat sy minder geneig sal wees om swaar te rook en dwelms of oormatige alkohol te gebruik. Daarbenewens is die moeder wat aan haar fetus gebind is, meer geneig om hom of haar na die geboorte te versorg.
Een van Rosalie se belangrikste gevolgtrekkings is: "Die eerste keer dat die swanger vrou moet glo dat sy in staat is om met haar baba te kommunikeer en positief te beïnvloed. Hierdie geloof moet sterk genoeg wees om die behoefte aan visuele bewyse van kommunikasie wat na-nat beskikbaar is, te vervang. geboorte van die baba se seinreaksies van liggaams- en oogbewegings, sal haar so visuele bewyse gee dat sy wel met haar baba kommunikeer. Maar tydens swangerskap moet tevredenheid kom uit die gewillige belegging in die minder tasbare, maar persoonlik beduidende begin van 'n verband met haar baba. . "
Gepubliseer deur Ulysses Press / Seastone Books.
Boek kan gekoop word (teen 'n afslag) deur op die omslag te klik,
of bel 510-601-8301, faks 510-601-8307; [EMAIL PROTECTED].
Die Moeder Link
deur Cassandra Eason.
'N Toonaangewende gesag oor geestelike ervarings, ondersoek die skrywer die sesde sin verbindings tussen moeders en hul kinders en dokumenteer hulle in 'n reeks dwingende verhale van moedertelepathie en intuïsie. In die loop van haar navorsing het sy psigiese rekeninge van regoor die wêreld ingesamel - werklike ervarings van gewone vroue en hul gesinne. Cassandra het gedokumenteer vroue wie se psigiese verband hul kind se lewe gered het, wie se kinders self telepaties is, en sommige wie se band met hul kind bestaan, selfs nadat een van hulle dood is.
Info / Bestelboek (verskillende dekking)
Cassandra Eason is 'n genoot by die Alister Hardy Research Center vir Godsdienstige Ervaring in Oxford. Cassandra het meer as 50 boeke gepubliseer in die Verenigde Koninkryk en oor die hele wêreld, vertaal in dertien verskillende tale, insluitende Japannese, Russiese, Hebreeuse, Portugees Spaanse en Chinese. Sy is die skrywer van Psigiese gesinne, Die psigiese krag van kinders, Die Handboek van Antieke Wysheid, en Volledige gids tot psigiese ontwikkeling. Cassandra het op die paranormale lesings by Oxford, Londen en Glasgow universiteite aangebied en was vir drie jaar Ere Research Fellow by die Alister Hardy Research Centre in Oxford en het diegene wat psigiese en godsdienstige ervarings aangemeld het, beraad. 'N Kenner op moeder- en kinderbinding, sy is die ma van vyf, en woon op die eiland van Wight.