Twee Afrika-diktators is sedert die begin van April deur burgerlike opstande tot 'n val gebring. President Abdelaziz Bouteflika van Algerië het op 2 April bedank ná weke se opstande en betogings in sy land. Bouteflika het Algerië vir twee dekades met 'n ystervuis regeer. Die land se ekonomiese probleme en Bouteflika se besluit om homself vir nog vyf jaar as president van Algerië beskikbaar te stel, ten spyte daarvan dat hy 82 jaar oud is en ernstige mediese probleme het, het tot grootskaalse woede aanleiding gegee. Meer as een miljoen inwoners van Algerië het aan die opstand teen Bouteflika deelgeneem.
Verlede week het Omar al-Basjir se diktatorskap van drie dekades in Soedan tot 'n einde gekom. Sedert Desember verlede jaar het duisende gemotiveerde Soedanese daagliks aan betogings teen al-Basjir se regering deelgeneem. Hoewel Soedan groot oliereserwes het, is daar enorme armoede in die land.
Ook in Soedan het al-Basjir allerhande planne probeer beraam om aan bewind te bly. Uiteindelik was die opstande so wesenlik dat die weermag verlede week hom uit sy posisie moes dwing. Toe die Soedannese weermag voorstel dat hulle die land vir 'n oorgangstyd sou regeer, het die opstande weer vlamgevat. Die weermaghoof moes uiteindelik aankondig dat 'n burgerlike tussentydse regering wel ingestel sal word.
Dit is tans nog moeilik om te voorspel of Algerië en Soedan binnekort volwaardige demokrasieë gaan word. Dit is egter duidelik dat beide lande beter daaraan toe is as toe Bouteflika en al-Basjir in beheer was. Wat die afgelope paar weke in Algerië en Soedan gebeur het, vergelyk goed met wat in 2011 in Tunisië gebeur het. Hoewel Tunisië steeds wesenlike uitdagings het, is die land wel vandag 'n demokrasie.
In lande soos Libië en Jemen het dinge baie slegter verloop. Beide lande is vandag in oorlog gewikkel en grootskaalse lewensverlies en verwoesting is algemeen. Een belangrike verskil is natuurlik die betrokkenheid van buitelandse rolspelers. Grootskaalse vernietiging in lande soos Libië, Jemen en Irak is moontlik gemaak deur die betrokkenheid van lande soos die VSA, Saoedi-Arabië en talle Europese lande wat dodelike wapentuig en ammunisie gebruik en beskikbaar gestel het.
Hoop jy is reg Jaco, maar as magte baie nader aan daardie lande as die "verraderlike" VSA en Europa hulle invloed laat geld en 'n sekere broederskap die hef in die hand kry sal hierdie betogings min of meer die laaste wees wat daardie bevolkings ooit sal beleef. Hoop vir die beste.
Dis Suid-Soedan wat olieryk is, die islamietse republiek van Soedan waar die staatsgreep was het bitter min olie.
Jy vergeet om te beklemtoon dat die lande wat jy as voorbeelde gebruik (waar die publiek in opstand gekom het), reeds op hul knieë is agv armoede…maw die publiek is desperaat.