Die regering van Brunei - Geskiedenis Podcasts - 2021
Regering van Brunei - Geskiedenis
absolute monargie of sultanaat
naam: Bandar Seri Begawan
geografiese koördinate: 4 53 N, 114 56 E
tydsverskil: UTC+8 (13 uur voor Washington, DC, tydens standaardtyd)
4 distrikte (daerah -daerah, enkelvoud - daerah); Belait, Brunei en Muara, Temburong, Tutong
1 Januarie 1984 (uit die Verenigde Koninkryk)
Nasionale Dag, 23 Februarie (1984); let wel - 1 Januarie 1984 was die datum van onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk, 23 Februarie 1984 was die datum van onafhanklikheid van Britse beskerming; die Sultan se verjaardag, 15 Junie
geskiedenis: opgestel 1954 tot 1959, onderteken 29 September 1959; let op - sommige grondwetlike bepalings opgeskort sedert 1962 onder 'n noodtoestand, ander opgeskort sedert onafhanklikheid in 1984
wysigings: voorgestel deur die monarg; deurgang vereis dat die hersiening by die Privy Council for Legislative Council ingedien word en finalisering vind plaas by proklamasie; die monarg kan veranderinge aan die oorspronklike voorstel wat deur die Wetgewende Raad verskaf is, aanvaar of verwerp; gewysig 1984, 2004, 2011 (2017)
gemengde regstelsel gebaseer op Engelse gemenereg en Islamitiese reg; let op-in Mei 2014 is die eerste van drie fases van sharia-gebaseerde strafkodes ingestel, wat van toepassing is op Moslems en nie-Moslems en wat parallel met die bestaande gemeenregtelike kode bestaan
het nie 'n ICJ -jurisdiksieverklaring ingedien nie; nie-partystaat by die ICCt
slegs burgerskap deur afkoms: die vader moet 'n burger van Brunei wees
dubbele burgerskap erken: nee
verblyfvereiste vir naturalisasie: 12 jaar
18 jaar vir dorpsverkiesings; universeel
staatshoof: Sultan en premier Sir HASSANAL Bolkiah (sedert 5 Oktober 1967); let op - die monarg is beide staatshoof en regeringshoof
regeringshoof: Sultan en premier sir HASSANAL Bolkiah (sedert 5 Oktober 1967)
kabinet: Ministerraad aangestel en gelei deur die monarg; let wel - 4 addisionele adviesrade wat deur die monarg aangestel is, is die Godsdienstige Raad, die Geheime Raad vir Grondwetlike aangeleenthede, die Erfreg en die Wetgewende Raad
verkiesings/aanstellings: geen; die monargie is oorerflik
beskrywing: Wetgewende Raad of Majlis Mesyuarat Negara Brunei (36 setels; lede aangestel deur die sultan, insluitend 3 ex-officio lede-die spreker en eerste en tweede sekretaris; lede aangestel vir 5 jaar termyn)
verkiesings/aanstellings: deur die sultan aangestel
hoogste inwonende hof (e): Hooggeregshof (bestaan ​​uit appèlhof en hooggeregshof, elk met 'n hoofregter en 2 regters); Sharia appèlhof (bestaan ​​uit regters wat deur die monarg aangestel is); let op - Brunei het 'n dubbele regstelsel van sekulêre en sharia (godsdienstige) howe; die Judicial Committee of Privy Council in Londen dien slegs as die laaste appèlhof vir siviele sake
keuring van regters en ampstermyn: regters van die hooggeregshof wat deur die monarg aangestel is om tot 65 jaar te dien, en ouer as dit deur die monarg goedgekeur is; Regters van die Sharia -appèlhof word lewenslank deur die monarg aangewys
ondergeskikte howe: Tussenhof; Landdroshowe; Jeughof; howe vir klein eise; laer sharia howe
National Development Party of NDP [YASSIN Affendi]
let wel: Brunei National Solidarity Party of PPKB [Abdul LATIF bin Chuchu] en People's Awareness Party of PAKAR [Awang Haji MAIDIN bin Haji Ahmad] is in 2007 gederegistreer; partye is klein en het beperkte aktiwiteite
Die regering en politieke stelsel in Brunei Darussalam
Brunei Darussalam is een van die min oorblywende lande wat nog steeds 'n absolute monargie -regeringstelsel aanneem in die gedaante van 'n konstitusionele sultanaat. Om 'n absolute monargistelsel te hê, beteken dat alle mag sentraal kom uit een figuur, in hierdie geval, die Sultan.
Die sultan van Brunei is die magtigste man omdat hy tegelyk die staatshoof en die regeringshoof is. Hy stel sy ministers aan en ontslaan hom. Die onderdane van Brunei eerbiedig hul sultan op die hoogste vlak, terwyl hulle Sy Eksellensie & rsquos -woorde as edikte behandel. Niemand kan nee sê of die woorde van die Sultan bevraagteken nie, want dit kan grond vir verraad wees. Die huidige sultan, sultan Hassanal Bolkiah, hou vyf rade en 9 ministers om hom te help met die bestuur van die land.
Die wetgewende tak van Brunei is tans konsultant nadat dit in 1962, die enigste verkiesing in Brunei, ontbind is. In 2004 het die sultan aangekondig dat 15 van die 20 sitplekke beskikbaar is, maar tot op hede is geen datum vir die genoemde demokratiese oefening geoormerk nie.
Die regsisteem van Brunei & rsquos is hoofsaaklik uit die Engelse Common Law -regstelsel gekopieer. Tans is daar 10 landdroste wat siviele en strafsake hoor, hoër as die landdroshowe. Die geregtelike stelsel van Brunei en rsquos het tans 2 tussengange. Dan word die hoogste hof in die land die Hooggeregshof genoem, 'n raad van twee plaaslike regters en een uit Hongkong. Brunei het ook 'n appèlhof, en die drie regters wat in Brunei sit, is almal afgetrede Britse regters.
Soos met die meeste hofsake, doen 'n landdros of regter die uitspraak in teenstelling met 'n paneel jurie. Wat uniek is aan die regstelsel van Brunei is dat die hooggeregshowe alle gevalle van doodstraf probeer, in plaas daarvan dat dit die finale arbiter is.
Brunei het ook die Shariah howe. Die Shariah -howe handel oor Moslem -egskeidings en ander aangeleenthede wat meer 'n godsdienstige saak as 'n grondwetlike aangeleentheid is.
Wat die opvolging van mag betref, is Brunei die enigste land wat nie moderne neigings gevolg het nie, aangesien die Sultanaat slegs aan die naasbestaandes van die Sultan & rsquos oorgedra kan word. Ander lande het moontlik hul koninklike gesinne behou, maar Brunei het op een of ander manier daarin geslaag om mandaat van sy kiesers te kry.
Brunei Darussalam - Politiek, regering en belasting
Brunei word al lank deur sultans (konings) regeer, hoewel die sultans in groot dele van sy moderne geskiedenis in samewerking met Europese koloniale moondhede regeer het. Spaanse en Nederlandse koloniste het in die 16de eeu in Brunei begin aankom. Engelse koloniste het gedurende die 17de eeu gekom, en die land het in 1888 'n Britse protektoraat geword, wat beteken dat Brittanje militêre en ekonomiese hulp verleen het. Tydens die Tweede Wêreldoorlog (1941) het die Japannese die land beset. Die Britte het na die oorlog teruggekeer, en onderhandelinge het begin oor die uiteindelike onafhanklikheid van Brunei. In 1959 is 'n geskrewe grondwet ingestel wat Brunei interne selfregering verleen onder Britse beskerming. In 1984 het Brunei volle onafhanklikheid verkry en 'n onafhanklike soewereine sultanaat geword wat beheer word op grond van 'n geskrewe grondwet.
Die grondwet van 1959 verleen aan die sultan volle uitvoerende gesag, maar vra 'n verkose wetgewende raad. 'N Beperkte poging om aan hierdie vereiste met 'n gedeeltelik verkose wetgewende liggaam te voldoen, is probeer, maar vinnig laat vaar. In 1962 wen die Partai Rakyat Brunei (Brunei People 's Party, PRB) die verkiesing vir die wetgewende raad, maar word toegang tot die amp geweier. Die party se opstand is vinnig deur die regerende sultan verpletter en die PRB is toe verbied. Sedertdien is die wetgewende raad 'n aangestelde liggaam. Tans is die Brunei Solidariteit Nasionale Party (PPKB), met nouer trou aan die regering, die enigste wettige politieke party. In 1995 is die PPKB vir die eerste keer in 10 jaar toegelaat om sy nasionale vergadering te hou, maar sy aktiwiteite was beperk en die party het weinig invloed gehad.
Brunei is 'n Islamitiese sultanaat. Die oorerflike sultan is die staatshoof en het die hoogste gesag. Hy is ook die land se eerste minister, minister van finansies en minister van verdediging, en is voorsitter van 'n ministerraad, 'n godsdiensraad, 'n privaatraad en 'n opvolgingsraad, waarvan hy almal aanstel. Daar is geen volksverkiesings nie en die Wetgewende Raad funksioneer in 'n suiwer konsultatiewe hoedanigheid. Die konsep van Melayu Islam Beraja (Maleise Moslem Monargie, MIB) is ingevoer as 'n staatsideologie, wat die geskiedenis van Monargie, Brunei Maleise kultuur en Islamitiese waardes van Brunei beroep om absolute monargie te regverdig.
Die regering speel 'n groot rol in die ekonomie. In die 1990's het die regering gesamentlike pogings aangewend om die ekonomie van olie en gas te diversifiseer. Bedrywe wat deur die regering bevorder word, is landbou, vervaardiging, toerisme, handel en bankwese. In die sewende nasionale ontwikkelingsplan (1996-2000) het die regering meer as B $ 7,2 miljard bewillig vir die implementering van verskillende projekte en programme. Danksy sulke verbintenisse het die bydrae van die nie-oliesektor tot die BBP gestyg van 24,3 persent in 1991 tot 66 persent in 1998. Die regering moedig aktief meer buitelandse beleggings aan. Dit strek die pionierstatus tot vliegtuigspysenieringsdienste sowel as die sement-, tekstiel-, meubel-, glas-, plastiek- en sintetiese rubberbedryf. Pionierstatusondernemings kan vrystelling kry van die ondernemingsbelasting van 30 persent.
Een van die belangrikste prioriteite van die regering is om Brunei -Maleiers aan te moedig om na die private sektor uit die openbare sektor waar die meeste in diens is. Die regeringsbeleid van ȫrunisering " van die arbeidsmag moedig Brunei -Maleiers aan om in die private sektor te werk. Die Brunei Shell Petroleum (BSP) -maatskappy en die twee grootste buitelandse banke, die Hong Kong en Shanghai Banking Corporation en Standard Chartered Bank, moes die aantal Brunei -Maleisiërs op hul personeel onder hierdie beleid verhoog. Die Bruneise regering gee ook 'n hupstoot aan private ondernemings om Brunei -leiers in die nywerheid en handel te kweek.
Die enigste belasting wat deur die regering van Brunei gehef word, is die korporatiewe belasting, gewoonlik 30 persent. Andersins is alles wat normaalweg in ander lande belas word, kapitaal, winste, invoer en uitvoer, verkope, vervaardiging en belasting vry, en daar is geen persoonlike inkomstebelasting . Die groot staatsinkomste uit olie en gas is voldoende om staatsuitgawes te finansier, en Brunei is die land met die minste belasting in die streek en miskien ter wêreld.
Sultan Bolkiah (1473-1521): Die vyfde en waarskynlik die magtigste sultan van Brunei. Hy was bekend vir sy seewaarde en kon vir 'n kort tydperk die invloedsfeer van Brunei na die hele Borneo en tot by Manila uitbrei. Die tydperk van sy bewind word beskou as die goue periode van Brunei.
Sultan Hassan (1605-1619): Hassan, die negende sultan, was bekend daarvoor dat hy die komplekse struktuur van die koninklike hof verander het, wat selfs vandag nog gevolg word. Hy het egter toegegee aan die koninklike opvolgingsgevegte, wat gelei het tot die agteruitgang van Brunei.
Sultan Omar (1967-1986): Hassanal Bolkiah, veral bekend daarvoor dat hy sy seun abdikeer en sy 29ste sultan van Brunei laat word. Nadat hy abdikeer het, neem Sultan Omar die titel Seri Begawan aan en word hy herdenk in die naam van die hoofstad van Brunei, wat in 1970 van Brunei Town na Bandar Seri Begawan verander is.
Sultan Hassanal Bolkiah: Die 29ste en huidige sultan van Brunei. Hy is die staats- en regeringshoof en was 'n belangrike heerser, wat rykdom na Brunei gebring het deur Brunei se olie en gas aan internasionale markte te verkoop.
Die Sultan van Brunei (Yang Di-Pertuan Negara) is deel van 'n lang reeks oorerflike sultans wat 600 jaar lank voortdurend regeer. Die huidige sultan, Haji Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah, is die 29ste heerser. Brunei het 'n klein bevolking van ongeveer 400 000, bestaande uit 66% Maleiers, en is verdeel in twee enklawe, elk omring deur die Oos -Maleisiese deelstaat Sarawak. Nadat sy magshoogtepunt in die sestiende eeu bereik is, het die Sultanaat agteruitgegaan en in die negentiende eeu het sy gebied afgeneem onder druk van die Brooke Rajahs in die naburige Sarawak. Met die uitsterwing bedreig, het die oprigting van 'n Britse inwoning in Brunei in 1906 'n broodnodige uitstel gebied. Aan die einde van die residensiële tydperk in 1959 is interne selfbestuur uitgebrei na Brunei en die sultan het uitvoerende gesag gegee. In 1959 word 'n nuwe grondwet uitgevaardig wat voorsiening maak vir 'n gedeeltelik verkose Wetgewende Raad. 2Daarna het die Brunei Rakyat Party (PRB) al die verkose setels vir die Wetgewende Raad gewen, maar gewapende weerstand teen eenwording met Maleisië deur die PRB in 1962 het die verkose kandidate verhinder om hul ampte aan te neem. Die opstand, wat vinnig deur die Britte onderdruk is, was 'n deurslaggewende gebeurtenis in die politieke geskiedenis van Brunei, wat 'n gevoel van kwesbaarheid en onveiligheid veroorsaak het wat tot vandag toe geheers het. Dit het ook aan die destydse sultan, Omar Ali Saifuddin III, 'n bestaansrede gebied om noodvoorskrifte op te lê, grondwetlike veranderinge uit te stel en ook die besluit van die Sultan om by Maleisië aan te sluit, beïnvloed. Omdat hy geweier het om te buig voor Britse druk om grondwetlike veranderinge aan te bring, het die Sultan in 1967 afstand gedoen ten gunste van sy seun, Haji Hassanal Bolkiah. Gevolglik kan 'n mens argumenteer dat die Britse kolonisasie die swak en gefragmenteerde monargie lewe geblaas het en dit in 'n gesentraliseerde outokrasie verander het.
'N Neo-tradisionele staat vorm
Baie geleerdes het die lewensvatbaarheid van absolute monargieë bevraagteken. Moderniseringsteoretici, soos Huntington, beweer dat monargiese regimes nie die druk van moderne staatsbou kan weerstaan ​​nie. Monarge word gekonfronteer met wat Huntington en ander beskryf het as die "king's dilemma" modernisering ondermyn die koning se mag en gesag, wat vereis dat monarge die mag moet deel met belangrike nuwe groepe, soos die groeiende stedelike middelklas. Volgens die moderniseringsteorie beywer die middelklas vir verandering en groter politieke deelname, en dit veroorsaak uiteindelik die ondergang van monargieë. Olieafhanklike Golfmonargieë in die Midde-Ooste en Brunei kon hierdie gebeurlikheid egter afweer en het in plaas daarvan ontwikkel en floreer as neo-tradisionele state. Hierdie monargieë is steeds konserwatief, paternalisties en hoogs outoritêr. Hulle gebruik 'n legitimiteitsformule gebaseer op godsdiens, kultuur en tradisie. In reaksie op die vinnige sosio-ekonomiese ontwikkeling het hulle hul legitimiteitsformule uitgebrei tot ekonomiese prestasie wat ondersteun word deur vrygewige welsynsprogramme. Heersers wil sterk en blywende bande met hul burgers bou.
Nadat hy in 1984 onafhanklikheid verkry het, word Brunei gekonfronteer met die moeisame taak om instellings te bou. Die sultan het absolute mag uitgeoefen, maar terselfdertyd het hy die belangrikheid van die ontwikkeling van professionele regeringsinstellings begryp wat sou help om die eise van 'n moderne staat te hanteer. 'N Ministeriële regeringsvorm is in 1984 aangekondig, maar die sultan het steeds enorme mag uitgeoefen en terselfdertyd premier, minister van finansies en minister van binnelandse sake geword. Om die 'koning se dilemma' te verlig, het die Sultan nuwe goed opgeleide elite in sy regering opgeneem om ontevredenheid onder opkomende nuwe sosiale groepe te verminder. Deur hom met hierdie nuwe elite te verbind, kon die Sultan ook sy afhanklikheid van die koninklike en tradisionele elite verminder. Tegnokrate en die opgevoede elite is in belangrike regeringsposisies gebring. Die seun van die sultan, prins Haji Al-Muhtadee Billah, is in 1998 as die kroonprins aangestel en in 2005 tot senior minister verhef. om buitelandse hooggeplaastes te huisves om 'n gladde magsoorgang te verseker. Sedert onafhanklikheid is daar amper geen poging aangewend om 'n betekenisvolle verteenwoordigende regering in te stel nie, en die Sultan en sy hegte verhoudings het voortgegaan om die mag te sentraliseer.
Behalwe dat die goed opgeleide elite in die uitvoerende gesag en die burokrasie van die regering opgeneem is, het die sultan ook 'n breër beroep op die res van die bevolking gedoen deur ruim en omvattende welsynsprogramme te bied. Die ekonomie van Brunei is sterk afhanklik van die onttrekking van natuurlike hulpbronne, dit maak staat op olie en gas vir 90% van sy uitvoerinkomste en meer as die helfte van sy bruto binnelandse produk. Die staat is die grootste werkgewer, wat tans 25% van die Bruneiërs in diens het en die regering bied 'n hoë lewenstandaard, met 'n BBP per capita van US $ 51,760 onder die hoogste in Asië. Die Sultanaat het bestendige ekonomiese groei beleef met 'n styging van 2.6% in BBP in 2011 as gevolg van hoër oliepryse. Inflasie is laag en daar is geen persoonlike inkomstebelasting nie. Die vermoë van die Sultanaat om vrygewige welsynsprogramme te bied, verleen die staat broodnodige legitimiteit in 'n politieke omgewing sonder politieke verteenwoordiging en betekenisvolle deelname.
Die Brunei -samelewing is streng gereguleer en die media word streng beheer. Noodregulasies is tweejaarliks ​​hernu, hoewel daar sedert 1962 geen ernstige uitdaging vir die monargie was nie. Een van die vroeëre politieke partye, die Brunei National Democratic Party (BNDP), wat in 1985 gestig is, het 'n beroep gedoen op die uiteindelike oprigting van 'n parlementêre demokrasie onder 'n konstitusionele monargie, die herroeping van noodwette en die herinstelling van verkiesings. Die party is in 1988 vinnig de-geregistreer ingevolge die Wet op Genootskappe en sy leier, Abdul Latif Chuchu, is ingevolge noodwette in hegtenis geneem. 'N Aantal ander politieke partye het ook ontstaan, maar hul ledetal was klein en hulle het openbare kritiek op die koninklike familie vermy. Ondanks hul matige standpunt is hierdie politieke partye ook gedegistreer. Die enigste politieke party wat vandag in Brunei oorbly, is die National Development Party.
Die grondwetlike wysigings van 2004
Namate Brunei die 21ste eeu binnegaan en as 'n nasie volwasse word, het baie in Brunei die herinstelling van verkiesings en geleentheid vir deelname aan die regering verwag. 'N Reeks grondwetlike wysigings wat in 2004 aangekondig is, het die Sultan egter groter mag gegee. Alhoewel die eens gedeeltelik verkose Wetgewende Raad in 2004 opgewek is, is sy lede almal aangestel en het die Sultan, sy broer, prins Mohamed Bolkiah, die kroonprins, ministers van die kabinet, vooraanstaande lede van die samelewing sowel as verteenwoordigers uit verskillende distrikte ingesluit. Die opgestane wetgewende raad het die taak gekry om die grondwetlike wysigings van 2004 te aanvaar, insluitend nuwe wetgewing wat ontwerp is om die sultan as 'n absolute soewerein te vestig. Die nuwe wysigings het die bevoegdhede van die Sultan verduidelik, wat hom die hoogste gesag verleen en hom bo die wet in sy amptelike en persoonlike hoedanigheid gestel het. Die grondwetlike wysigings het ook die rol van die Wetgewende Raad ondermyn. Ondanks voorsiening vir verkiesings, bestaan ​​die Raad tot dusver slegs uit aangestelde lede en vergader dit jaarliks ​​in Maart om vrae te stel oor die begroting en bestuurskwessies wat die publiek kommerwekkend maak.
Volgens die grondwet van 1959 het die Raad 'n adviserende rol en moet toestemming gegee word voordat enige wet aanvaar kan word. Die wysigings van 2004 het hierdie bepaling egter uit die weg geruim en sodoende die Wetgewende Raad effektief 'n 'betekenislose rubberstempelkamer' gemaak. Dit is onwaarskynlik dat daar binnekort direkte verkiesings vir lede van die Wetgewende Raad gehou sal word. Hulle voer aan dat die konstitusionele wysigings van 2004 daartoe gelei het dat die Sultan die grondslag of Grundnorm van die regstelsel in Brunei geword het. Horton hou vol dat die grondwetlike wysigings ''n begeerte toon om die koninkryk in 'n kledingstuk van 'n liberale demokrasie te draai sonder om dit eintlik te wees'.
Bevordering van 'n nasionale ideologie
By die verkryging van onafhanklikheid het die Sultan die ideologie van Melayu Islam Beraja (Maleise Islamitiese Monargie of MIB) bevorder om lojaliteit aan die nasie aan te moedig. Hierdie ideologie het 'n belangrike basis geword van die politieke legitimiteit van die Sultan, dit verhef Islam as die nasionale godsdiens, handhaaf die regte en voorregte van die Maleise etniese gemeenskap en regverdig die oorerflike monargie as 'n relevante bestuurstelsel. Hierdie ideologie stel die monargie in staat om homself as die beskermer van Islam te beskou, wat die amp nog groter legitimiteit verleen.
MIB is geformuleer deur amptenare na aan die Sultan in 'n poging om die nasionale identiteit te definieer in terme van gehegtheid aan Islam, Maleise kultuur en lojaliteit aan die Sultan. Een van die vaste voorstanders van MIB, Pehin Hj Abdul Aziz Umar, 'n voormalige minister van onderwys, sê dat die regeringstelsel wat al 600 jaar lank toegepas word, uniek is in die Maleise wêreld en dat die mag van die Sultan absoluut is. MIB word ook uitgebeeld as 'n meer geskikte alternatief vir Westerse idees oor demokrasie, aangesien dit afhang van die spesiale en noue verhouding tussen die Sultan en sy mense. Die Sultan het verklaar dat die ideologie 'God se wil' is, maar dit is aanloklik om aan te voer dat dit 'n georkestreerde poging was om die Bruneiaanse volk te sosialiseer om norme en waardes te aanvaar wat verband hou met 'n absolute monargie.
Die monargie in Brunei is beide paternalisties en gepersonaliseerd. Die Sultan word uitgebeeld as 'n simbool van die nasie en die fokus van mense se lojaliteit. Hy toon 'n groot belangstelling in openbare aangeleenthede en besoek besoeke aan verafgeleë distrikte om die vordering van ontwikkelingsprojekte te monitor. 25 Hy draai sy weeklikse Vrydaggebede in moskees regoor die land om sy hegte verhouding met God en sy sterk toewyding aan Islam aan te toon. Gevolglik moet die Sultan egter ook onberispelik wees, aangesien hy nie net as 'n politieke leier beskou word nie, maar ook as iemand wat moreel deugsaam en voorbeeldig is. Die verwagting van 'n goeie, skoon regering geld ook vir ander lede van die koninklike familie. Daar blyk openbare belangstelling te wees in die regsgevegte waarin die jongste broer van die Sultan en die voormalige minister van finansies, prins Jefri, betrokke was, wat in die laat negentigerjare daarvan beskuldig is dat hy staatsfondse verduister het. Om legitimiteit te behou, het die sultan vinnig sy broer se optrede veroordeel en probeer om staatsbates deur duur regsgedinge op te haal.
As 'n neo-tradisionele staat, het Brunei getoon dat hy in staat is om aan die moderne behoeftes van sy bevolking te voldoen en veiligheid en stabiliteit te bied. In die een en twintigste eeu, namate Brunei as 'n volkstaat volwasse word, word die spanning en spanning van die bestuur van 'n moderne staat egter duidelik. Die Sultan is daarvan bewus dat die staat se vermoë om sosiale dienste en openbare goedere te lewer voortdurend onder druk geplaas word as gevolg van stygende koste. Brunei vertrou steeds op olie en gas vir sy inkomste, en pogings om die ekonomie te diversifiseer, het nie die gewenste uitkomste tot gevolg gehad nie. Die staat is ook kwesbaar vir skommelinge in gas- en oliepryse en produksie. Die uitdaging vir die Brunei -monargie vandag is om te verseker dat die staat altyd in staat is om die binnelandse vraag na openbare goedere en 'n hoë lewenstandaard te pas. Die sultan moet versigtig wees om te verseker dat ondersteuners van sy regime, hetsy die koninklike elite, of die opwaarts beweeglike middelklas, sy regime bly bekragtig. By gebrek aan deelname, moet die Sultan hard werk om 'n breër beroep op sy stedelike en landelike kiesafdelings te doen en hul vertroue en vertroue as 'n welwillende heerser te behou.
Land & amp Mense
Brunei Darussalam is geleë op die noordweste van die eiland Borneo, tussen oostelike lengtes 114 grade 04 'en 11 grade 23' en noordelike breedtegrade van 4 grade 00 'en 5 grade 05'. Dit het 'n totale oppervlakte van 5,765 vierkante meter. km. met 'n kuslyn van ongeveer 161 km langs die Suid-Chinese See. Dit word in die noorde begrens deur die Suid -Chinese See en aan alle ander kante deur die Maleisiese staat Sarawak.
Die landoppervlak is ontwikkel op die grond van tersiêre ouderdom, bestaande uit sandsteen, skalie en klei. Die terrein in die westelike deel van Brunei Darussalam is oorwegend heuwelagtige laagland onder 91 meter, maar styg in die binneland tot ongeveer 300 meter. Die oostelike deel van die staat bestaan ​​oorwegend uit ruwe bergterrein wat 1850 meter bo seespieël by Bukit Pagon styg. Die kus het 'n wye, gety en moerasagtige vlakte.
Brunei Darussalam het 'n ekwatoriale klimaat wat gekenmerk word deur 'n eenvormige hoë temperatuur, hoë humiditeit en swaar reënval. Temperature wissel van 23 - 32 grade Celsius, terwyl die reënval jaarliks ​​wissel van 2 500 mm aan die kus tot 7 500 mm in die binneland. Daar is geen duidelike nat seisoen nie.
Hoofstad en dorp
Brunei Darussalam is verdeel in vier distrikte naamlik Brunei/Muara, Tutong, Belait en Temburong. Bandar Seri Begawan is die hoofstad van Brunei Darussalam met 'n oppervlakte van ongeveer 16 vierkante kilometer. Die beroemde Water Village van Brunei (Kampong Ayer) is ook hier geleë.
Ander dorpe is Muara, ongeveer 41 km noordoos van Bandar Seri Begawan, waar die hoofhawe geleë is, Seria, waar die olie- en gasbedryf gevestig is, en Kuala Belait, Pekan Tutong en Bangar, die administratiewe sentrums van Belait, Tutong en Temburong Distrikte onderskeidelik.
Die bevolking van Brunei Darussalam in 2004 word op 357.800 mense geraam, die totaal is 186.200 mans en 171.600 vroue.
Hierdie skatting sluit alle mense in Brunei Darussalam in. Maleis, wat ook die inheemse gemeenskappe van Brunei, Maleis, Kedayan, Tutong, Belait, Bisaya, Dusun en Murut insluit, vorm die grootste bevolkingsgroep met 237,100. Ander inheemse groep is 12 300, Chinees met 40 200 mense en ander rasse wat nie 68 200 is nie.
Die Clintons en die sultan van Brunei het 'n geskiedenis
Hassanal Bolkiah, die sultan van Brunei / AP Brent Scher • 22 Mei 2015 05:00
In woorde wat die Sultan van Brunei se uitbundige Empire Hotel in 2000 uitgespreek het, het president Bill Clinton aan verslaggewers gesê dat sy post-presidentskap geld oor die maak van geld: "Nou het ek 'n senator van die Verenigde State om te ondersteun, ek verstaan ​​dat dit 'n duur voorstel is."
Clinton het saam met sy dogter, Chelsea, na Brunei gereis vir 'n ekonomiese beraad wat ook bygewoon is deur leiers soos president Vladimir Poetin van Rusland en Jiang Zemin, destydse president van China.
Die sultan, in Brunei bekend as Sy Majesteit Haji Hassanal Bolkiah, het 'n uitstalling van luukse vir sy topgaste aangebied. Vierhonderd drie en negentig nuwe motors is aangekoop om die verskillende hooggeplaastes deur die stad te vervoer.
Miskien het die oorvloed van rykdom 'n uitwerking gehad op Clinton, wat volgens New York Times verslaggewers ook in Brunei, "het sterk beweer dat hy 'n ernstige inkomstestroom moes produseer."
Om 'n verhouding met die Sultan van Brunei te sluit, sal hom in hierdie doel help.
Die regering van Brunei het in 2002 tussen $ 1 miljoen en $ 5 miljoen bygedra tot die Clinton -stigting, wat gesê het dat die skenking vir die bou van die Clinton Presidentsbiblioteek in Arkansas gegaan het.
Clinton sou dieselfde jaar na Brunei terugkeer - hierdie keer sonder sy dogter.
Clinton is deur Jeffrey Epstein en sy private Boeing 727 by 'n Japannese vlootbasis opgetel - vir baie bekend as "die orgie -jet" of "Lolita Express" - en volgens vlugrekords na Brunei gevlieg om saam met Sultan Bolkiah te besoek.
Epstein is 'n geregistreerde seksoortreder wat gereeld Clinton en vele ander op sy privaat eiland in die Karibiese Eilande sou huisves voordat hy in die tronk gesit is omdat sy minderjarige meisies regoor die wêreld seksueel misbruik het.
Hy het net 13 maande tronkstraf vir die aanklagte deurgebring, hoewel daar na bewering bewyse bestaan ​​het wat kon lei tot ernstiger federale aanklagte, soos die gebruik van sy privaat straler vir sekshandel.
Twee van die beweerde 'mevroue' wat verband hou met Epstein se saak - waarvan een 'n immuniteitsooreenkoms met aanklaers bereik het - was ook aan boord van die vlug na Brunei, volgens die vlugrekords.
Clinton het in die Emperor Suite van die sultan's Empire Hotel gebly, 'n suite van $ 16,600 per nag in 'n voetbalveld met sy eie swembad en matte met egte goud.
Clinton keer in 2005 terug na Brunei om Sultan Bolkiah te bedank vir die skenking wat hy aan die Clinton -biblioteek gemaak het.
'Ek gaan nou na Brunei vir 'n privaat besoek,' het Clinton op sy persoonlike blog geskryf. 'Ek wil sy majesteit, die sultan van Brunei, Hassanal Bolkiah bedank vir sy ruim skenking aan die Clinton -biblioteek.'
Bill Clinton en die sultan van Brunei
Die sultan, waarvan die netto waarde laas op $ 20 miljard geraam is, beklee sedert 1967 die troon in Brunei.
Hy besit 'n Boeing 747, wat hy vir $ 400 miljoen gekoop het en self vlieëniers. Hy is ook die eienaar van 'n Airbus 340, 16 ander vliegtuie, twee helikopters, 9 000 luukse motors en 'n paleis met 1788 kamers.
Net soos Epstein, word hy ook van seksuele oortreding beskuldig. In 1997 is hy gedagvaar deur 'n voormalige Mej. VSA wat gesê het dat sy as 'n seksslaaf aangehou, bedwelm en gemolesteer is deur die koninklike familie van Brunei. Die regsgeding is laat vaar nadat die Sultan en sy broer diplomatieke immuniteit geëis het.
Die sultan en sy broer prins Jefri het "berug geraak vir hul sekspartytjies en hul harems wat hoofsaaklik uit minderjarige meisies bestaan".
Jillian Lauren, wat op 18 -jarige ouderdom vir Jefri se harem gewerf is, het 'n boek geskryf oor haar ervaring waarin sy beweer dat 'daar nie iets soos minderjarig is nie' in Brunei. Lauren het ook seksuele omgang met die sultan gehad.
Die sultan het egter ook die klein land in die rigting van radikale Sharia-wet gedryf gedurende sy dekades lange regering.
Die verskuiwing is op 1 Mei 2014 versnel toe hy in 'n koninklike besluit aangekondig het dat "die handhawing van fase een van die sharia -wet" begin het en dat 'gevolg deur die ander fases' sou wees.
Misdade soos homoseksualiteit, sodomie, egbreuk en die bespreking van geloof deur nie-Moslems is nou strafbaar deur amputasie van ledemate, openbare geseling of dood deur steniging.
Hierdie verandering het die assosiasie met die sultan en die land Brunei tot 'n rooi vlag in die progressiewe gemeenskap gemaak.
Hollywood -sterre het die ikoniese Beverly Hills -hotel, wat die sultan besit, geboikot nadat Brunei formeel streng Islamitiese wet aangeneem het. Die City of Beverly Hills -regering het selfs 'n formele resolusie aangeneem waarin hy versoek word om van die hotel te verkoop.
Die hotel het 'n 'spookdorp' geword, aangesien geleenthede wat deur Jeffrey Katzenberg aangebied is, na ander plekke verskuif is.
Die Beverly Hills Hotel het toe Mark Fabiani, 'n voormalige assistent van die Withuis in Clinton, gehuur wat krisiskommunikasie vir die administrasie hanteer het, om hom te help om die terugslag te hanteer.
Die Clinton-stigting het vroeër gesê dat die bydrae van Brunei 'n 'eenmalige skenking' was en dat dit geen verdere skenkings verwag nie. 'N Versoek om kommentaar oor die vraag of dit oorweeg het om die geld terug te gee, gegewe Brunei se afwyking van die onderdrukkende Sharia -wet, het geen terugslag gekry nie.
As minister van buitelandse sake het Hillary Clinton in 2012 na Brunei gereis om "met senior amptenare te vergader om die belangrikheid van die toenemend lewendige verhouding tussen die VSA en Brunei te beklemtoon." Sy het by die sultan gaan eet vir aandete by een van sy paleise.
Clinton het ook juweliersware ter waarde van $ 58,000 van Brunei aanvaar terwyl sy by die staatsdepartement was.