Appelkoos is 'n suidelike boom wat nie so lank gelede in die middelste baan begin groei het nie, danksy die harde werk van telers wat daarin geslaag het om baie rypbestande variëteite te skep. Orlovchanin word beskou as een van die beste om in die middelste baan te groei, daarom beskou ons die eienskappe van die plant en verbouing van hierdie verskeidenheid tuis.
Beskrywing van die appelkoosvariëteit Orlovchanin
Appelkoos Orlovchanin is verkry danksy die vrye bestuiwing van Triumph Severny-saailinge onder leiding van 'n groep telers wat bestaan ​​uit A. Kolesnikova, Yu. Khabarov, E. Dzhigadla, A. Gulyaeva, I. Ryapolova by die Al-Russiese navorsingsinstituut vir vrugtegewasse. Die variëteit is in 2006 in die Staatsregister aangeteken. Orlovchanin is gesoneer vir verbouing in die middelste baan, groei goed in die suide en gedeeltelik in die noordelike streke met stabiele sneeuwinters.
Het jy geweet? Appelkose word op alle kontinente verbou, met die uitsondering van Antarktika, en Turkye neem die eerste plek ter wêreld in die getal appelkoosboorde.
Bome van die Orlovchanin-kultivar groei van medium grootte, nie meer as 4 m hoog nie, het 'n nie baie digte kroon met uitgestrekte takke nie. Die takke wat verskillende vlakke van die kroon vorm en jong lote is bedek met bruin gladde bas. Groot, groen eiervormige blare met 'n puntige vorm, met 'n gladde matstruktuur en klein serrasies aan die rande, word op lang en dik rooibruin blomblare geplant.
Keëlvormige knoppe ontwikkel op 'n boom, versamel in klein groepies van 3 stukke. Orlovchanin blom met wit knoppe, die blomme is medium, het 'n koppievormige koppievorm en 'n stigma van 'n pistil wat bo die helmknop lig. Na blomvorming word 'n klein eierstok gevorm in die plek van die knoppe - appelkoosvrugte. Die vrugte het 'n eiervormige, effens afgeplatte vorm en 'n byna onmerkbare hegting wat die twee helftes van die vrugte verbind.
Die gewig van een vrug is van 3 tot 3,5 cm in deursnee en weeg 30-40 g. Na rypwording kry die vrugte 'n geel kleur met 'n klein hoeveelheid rooi kolletjies. Die skil van die appelkose het 'n ligte openheid, gekenmerk deur mediumdigtheid. Die appelkoospulp is lig van kleur, sappig, soet en suur, dit skei goed van die saad, met 'n suikerinhoud van 6,2% en 'n suur van 1,9%.
Appelkoos Orlovchanin, soos enige ander variëteit, het 'n sekere stel kwalitatiewe eienskappe wat in ag geneem word by die keuse van saailinge vir plant in 'n spesifieke streek, daarom sal ons dit in meer besonderhede oorweeg.
Byna alle variëteite van appelkose is geskik om in suidelike warm streke met onreëlmatige reënval en lae humiditeit te groei, daarom word dit gekenmerk deur 'n hoë droogtetoleransie. Verskeidenheid Orlovchanin is geen uitsondering nie verdra langdurige gebrek aan water en ly nie aan onreëlmatige reënval nie. Langdurige droogte is slegs gevaarlik vir jong saailinge van 'n plant, veral in die eerste jaar van verbouing, omdat hulle genoeg vog nodig het om die wortelstelsel op te bou en vinnig te wortel.
Orlovchanin word gekenmerk deur verhoogde weerstand teen skielike veranderinge in weerstoestande, verdra normaalweg temperatuurveranderings. Danksy seleksiewerk kan appelkoos van hierdie variëteit in erge winters met 'n temperatuurval van -35 ° C verbou word. Erge ryp kan slegs vir jong bome vernietigend wees, met 'n oppervlakkige wortelstelsel en 'n dun stam; dit is hierdie dele wat die meeste ly gedurende die periode van sneeu sonder koue winters.
Die verskeidenheid is selfvrugbaar, dit wil sê, vereis nie addisionele bestuiwing deur ander plante vir 'n hoë en stabiele opbrengs nie.Ondanks selfbestuiwing, kan die kwaliteit en spoed van die bestuiwing onder ongunstige omgewingstoestande afneem, en daarom word geskikte bestuiwende variëteite geplant vir veiligheid op die terrein, wat dien as hulpmiddels, waardeur die opbrengste en kwaliteit van die versamelde vrugte verhoog word.
Van die aanbevole variëteite wat op dieselfde plek as Orlovchanin geplant word, onderskei hulle:
Belangrik! As bestuiwers kan u enige appelkoosvariëteit kies wat u wil, maar moet nie een reël vergeet nie — tydsberekening van blommende bome moet ooreenstem.
Orlovchanin begin in die 3-4ste jaar vrugte dra na plant in die oop grond. Die vrugtigheid is volop, gereeld, elke jaar, onderhewig aan landboutegnologie, sal die boom goeie oeste lewer. Appelkoosopbrengste is hoog, vanaf 1 jong boom word gemiddeld 20-30 kg geoes, die maksimum opbrengs van Orlovchanin is 60 kg.
Die vrugte van die Orlovchanin-verskeidenheid is universeel en word gebruik vir vars verbruik en vir verwerking. Appelkose kan as 'n oes vir die winter as geheel bewaar word. Hulle behou hul vorm mooi as daar geen langdurige hittebehandeling is nie. Jam en konfyt op hierdie appelkose is baie lekker, homogeen, matig soet, met 'n aangename suurheid.
Die vrugte is geskik vir die bereiding van 'n verskeidenheid nageregte, drankies, souse, dit word by pasteie en ander soet gebak gevoeg. Appelkose van hierdie verskeidenheid kan ook vir die winter gedroog word.as gevolg van die digte pulp in 'n droë vorm, behou hulle volume en vorm, en die belangrikste is dat dit nie agteruitgaan tydens lang opberging nie.
Het jy geweet? Die appelkoospitte is redelik eetbaar, dit word gereeld in die kookkuns gebruik as 'n plaasvervanger vir bitter amandels; hulle word selfs gebruik om hoeveel soorte Amaretto-drank voor te berei.
Verskeidenheid Orlovchanin het 'n lae weerstand teen algemene swamsiektes. Bome word veral gereeld blootgestel aan swamme gedurende die reënseisoen of met oormatige natmaak. Peste besmet Orlovchanin-appelkoos op dieselfde manier as ander variëteite, en neem dus maatreëls om die gewas en die stabiele ontwikkeling van die boom te voorkom, of om die kroon vooraf te verwerk vir voorkomende doeleindes.
Appelkoos Orlovchanin word gekenmerk deur 'n groot stel positiewe eienskappe waaraan u moet let as u 'n verskeidenheid vir die plant in die tuintjie kies.
hoë rypweerstand en droogtebestandheid;
die veelsydigheid van die vrugte;
gemak van oes en boomversorging vanweë die klein hoogte en kompaktheid;
die moontlikheid van effektiewe verbouing in verskillende streke;
Een van die tekortkominge van appelkoos is die moeite werd om na vore te bring:
die moontlikheid dat blomknoppe gevries word met 'n skerp afkoeling in die lente;
lae immuniteit teen algemene swamsiektes.
Vir goeie groei en 'n oorvloedige vrugtigheid, is dit nodig om 'n saailinge behoorlik te plant, met inagneming van die aanbevelings vir die keuse van 'n plek vir plant en die tydsberekening van die prosedure.
Video: appelkoos plant en versorg
Die tydsberekening van die aanplant van 'n appelkoosplant hang af van die streek: in die suide kan die appelkoos beide in die lente en herfs geplant word, en slegs in die lente in 'n gematigde klimaat. Die lente-aanplanting van appelkoos in 'n gematigde klimaat hou verband met die risiko dat jong saailinge gevries word, wat in die herfs nie tyd het om sterker te word en 'n groot wortelstelsel te laat groei nie. In die herfs word boomplanting 'n maand voor die eerste ernstige ryp, rondom die einde van September en middel Oktober, uitgevoer.
Die lente-aanplanting in die suide word beoefen voordat die knoppe begin uitswel, terwyl die saailing in 'n rustende toestand is - in die middel van einde Maart, wanneer die weer al stabiel is, sonder skielike skerp temperatuurveranderinge. In 'n gematigde klimaat, moet die lente-aanplanting vroeg in April uitgevoer word, sodat die boom nie aan die lente-ryp ly nie.
Appelkoos groei net goed in die ligste gebiede, dit verdra nie skaduwee nie, en selfs gedeeltelike skaduwee pas hom nie. Naas, aan die noordekant moet die gebied waarop die appelkoos geplant word, deur 'n heining beskerm word, konstruksie of ander aanplantings in die vorm van deurlopende struike. Hierdie maatreël word gebruik om die boom te beskerm teen die koue wind en trek, wat die plant benadeel. Die grond in die omgewing waar appelkoos saailinge beplan word, moet lig wees, goeie lug- en waterdringbaarheid hê.. Die beste grond vir hierdie plant is leemagtige en sanderige leemgronde wat 'n effens suur of neutrale reaksie het. Grondwater moet nie naby die oppervlak kom nie, en as daar 'n probleem is met die oorstroming van die terrein gedurende die reënseisoen of in die lente gedurende die periode van aktiewe smelt van sneeu, is dit nodig om te verseker dat die boom op 'n hoogte geleë is - 'n kunsmatige wal of heuwel.
Belangrik! Dit is die moeite werd om te onthou dat geen vrugtegewasse op 'n afstand van minder as 5 m geplant moet word nie, aangesien die appelkooswortelstelsel taamlik groot is en dit sal inmeng met die normale wortel van ander plante.
Watter gewasse kan daar naby geplant word en nie
Appelkoos is 'n taamlike hoë boom, en hierdie feit moet in ag geneem word wanneer bure gekies word om op 'n terrein te plant, sodat laasgenoemde nie aan sonlig ly nie en vrugte dra. Goeie vrugte bure vir die plant is slegs pere, van ander bome in die omgewing kan jy as of eikehout plant. Appelkoos groei swak langs frambose of aalbome, asook steenvrugtebome - pruime, kersies, perskes.
Besoek 'n gespesialiseerde winkel of kwekery om hoogstaande plantmateriaal aan te skaf. As u 'n saailing kies, is die eerste ding waaraan hulle let, die voorkoms daarvan. 'N Kwaliteit plant wat geskik is vir plant is:
1,5–2 m hoog;
ten minste 2 sterk lote ontwikkel het;
'n goed ontwikkelde wortelstelsel met vyf sterk wortelprosesse het, sonder meganiese skade, verrotting, droë dele en spore van plae.
Belangrik! Die saailing na die plek waar dit geplant word, moet in vogtige grond vervoer word sodat die wortels nie uitdroog nie.
As 'n saailing 'n geruime tyd na die aankoop geberg word, word die wortels van die plant voor die aanplanting van droë dele, spore van verrotting en, indien enige, na 'n gesonde, gesonde weefsel ondersoek. Die voorbereiding van die saailing vir plant bestaan ​​uit die wortel van die wortels in water sodat hulle voldoende versadig is met vog en dan aktief kan groei. Vir goeie hegting aan die grond word dit onmiddellik voordat die risoom in die plantkuil gesit word, in vloeistof gedompel van mullein en chernozem.
Die groeitempo van 'n saailing hang direk van die korrektheid van die plantprosedure af, daarom word die tegnologie van die plant van 'n boom in die oop grond in meer besonderhede oorweeg:
Aanvanklik berei hulle die landingstuig voor, grawe 'n gat in die grond met afmetings: 60 cm breed en 60 cm diep. In die proses van grawe is dit onmiddellik nodig om die boonste vrugbare laag afsonderlik uit te stel.
Die onderste 1/3 van die totale volume van die put moet bedek word met 'n mengsel van vrugbare grond en kompos (5 kg kompos per 1 emmer grond).
'N Steenkool met 'n hoogte van minstens 1,5 m word in die middel van die kuil gedryf, wat dien as ondersteuning vir die jong boom.
Maak 'n saailing in die middel en maak al die wortels na die kante reg.
Versigtig begin hulle die grond met leemtes tussen die wortels vul en dit periodiek stamp. Hulle hou aan om die pit na bo te vul en laat 'n wortelnek wat 2-3 cm lank bo die grond is.
Vervolgens maak hulle 'n kouseband van die saailing tot by die ondersteuning met 'n sagte, natuurlike stof.
Die grond rondom die stam is goed natgemaak, wat 2-3 emmers skoon water in die rompsirkel plaas.
Nasorg vir appelkoos
Die jong plant word versorg in die lente en herfs en laat die boom alleen in die winter. In die lente, na die plant van 'n boom, word die eerste vormende snoei uitgevoer. Om dit te doen, sny die bokant van die plant af en trek 80 cm van die grond af. Die volgende kroonvormingsprosedures word gedurende die volgende 2 jaar uitgevoer, voordat die vrugtigheid begin.
Op die 2de jaar groei van die onderste vlak van die kroon, wat 3 sterk lote agterlaat, wat met 2/3 van die lengte verkort word. Daarbenewens word die geleier op 'n hoogte van 1 m van die groeipunt van die takke afgesny.
Op die 3de jaar vorm die 2de vlak van die kroon en laat tot 3 sterk lote oor; hulle word met 'n derde van die lengte verkort. Die takke van die onderste vlak word ook met 'n derde ingekort, die sentrale geleier word geknip en vertrek 1 m van die groeipunt van die takke van die 2de vlak.
Op die vierde jaar die boom begin vrugte dra, dus word die vormende snoei nie meer uitgevoer nie. In die lente word 'n vrugtige jong boom ontsmet, wat alle siek, droë, beskadigde lote verwyder, asook takke wat binne-in die kroon groei.
Appelkoos word slegs 4 keer per seisoen natgemaak, aangesien kragtige en lang wortels die nodige vog uit die onderste lae van die grond onafhanklik kan onttrek:
1 water word in April uitgevoer gedurende die blomperiode;
'N Boom word 2 keer in Mei natgemaak tydens die vorming en groei van die eierstok;
3 besproeiing vind plaas in Junie, wanneer die vrugte begin ryp word;
In die herfs, vroeg in Oktober, word 4 keer appelkoos natgemaak om die wortels te voed vir die winter.
Die appelkoosbedekking moet gereeld uitgevoer word sodat die boom genoeg voedingstowwe het vir normale groei en vrugtigheid:
Eerste voeding - blare, dit word onmiddellik na die ontdooi van die sneeu toegedien tydens die swelling van die nier. Om 'n boomsproei-produk te berei, word 50 g ureum gebruik, wat in 10 l water opgelos word.
Tweede voeding - Basaal, dit word 'n week na die eerste keer uitgevoer, vir hierdie gebruik ammoniumnitraat (3 eetl.), Superfosfaat (2 eetl.), Kaliumsulfaat (2 eetl.), wat in 10 liter water opgelos word. Die gevolglike produk word elke boom in 'n hoeveelheid van 40 liter natgemaak.
Derde voeding - basaal, dit word in die amper-stam sirkel ingebring voordat die boom blom in die vorm van 'n oplossing van ammoniumnitraat (vir 10 l water, 8 g bemesting) onder elke boom.
Vierde voer - volledig in ooreenstemming met die derde, maak dit eers na blomplante, en strooi die grond met dolomietmeel na natmaak.
Dit is nodig om appelkoosvrugte te versamel op die stadium van tegniese volwassenheid, wat aan die einde van Julie voorkom. Ryp vrugte kry 'n ryk geel kleur en is bedek met 'n klein hoeveelheid rooi kolletjies; hulle is al effens sag, maar verloor nie hul elastisiteit nie.
Belangrik! Vrugte moet versigtig in 'n houer gestapel word sonder om te gooi, omdat gekneusde appelkose baie slegter geberg word.
Kies 'n warm, droë dag vir die oes, dit is raadsaam om 'n nie-reënerige periode vir die prosedure te kies, sodat die appelkose nie met oortollige vog versadig is en beter geberg word nie. Dit is geriefliker om groot vrugte nie met vingers te versamel nie, maar om met palms te neem en elke vrugte te blaai sodat dit makliker is om dit van die lus te ontkoppel. Appelkose word sonder stingel geoes, dit word onmiddellik in spesiale bokse geplaas.
Appelkose word swak gestoor, daarom kan die maksimum rakleeftyd slegs in die yskas of spesiale koelkamers maksimeer word, met inagneming van die temperatuurregime binne +1 ... + 4 ° С. Spesiale geperforeerde plastieksakke word op die kassies geplaas om hoë vogtigheid en beter behoud van vrugte te behou.
Appelkoos Orlovchanin is dus 'n uitstekende verskeidenheid vir tuisbewerking, aangesien dit hoogs rypbestand is en konstant hoë opbrengste lewer. U moet die wenke wat in die artikel in detail beskryf word, sorgvuldig deurlees.