JY LEES NOU Twaalf bessies
'n Jong Griek genaamd Perikles het verlief geraak op 'n bosnimf toe hy op 'n dag in die omgewing van Delphi gaan jag het. Die skone, newelagtige jong vrou het hom totaal laat vergeet van bokke skiet. In plaas daarvan het hy háár agtervolg, maar op 'n veilige afstand sodat sy hom nie kon sien nie. Sy het 'n mandjie by haar gehad en veldvrugte gepluk. Soms het sy die mandjie neergesit en in die ooptes tussen die olyfbome gedans asof sy sitermusiek hoor.
Die jong Perikles was só betower dat hy haar die volgende dag weer gaan soek het. Maar die son het opgekom en ondergegaan en sy was nie daar nie. Die dag daarna is hy na die orakel van Delphi, die vrou wat in die toekoms sien en raad gee. Hy wou weet waar die skone nimf is. Maar die orakel het, soos dit orakels betaam, 'n antwoord in 'n raaisel gegee: Moenie die son dophou vir die nimf nie ...
Toe gaan hy in die nag en in die flou maanlig het hy haar gesien, naak en aan die bad in 'n poeletjie onder 'n klein waterval. Onbeskaamd het hy haar oopmond staan en afloer. Die fynheid en vroulikheid van haar slanke lyf, die blink van die water op haar vel, die gloed wat haar omgeef en die maanlig wat op haar lang, donker hare skyn ... Perikles kon nie beweeg nie, byna in 'n beswyming. En skielik het sy weer verdwyn asof sy nooit daar was nie.
Natuurlik het die jong Perikles toe elke nag gaan soek. "Jy moet wysheid leer," het die orakel van Delphi gesê toe hy haar weer gaan raadpleeg het, "nimfe laat hulle nooit volkome vind nie. Die bessies sal praat ..." Hiervan kon die jong Perikles min verstaan. Wysheid, ja, maar, soos al die Grieke gevra het, wat ís wysheid? En die nimf hét haar immers laat vind? En wat van die "bessies"?
Die nimf het verdwyn en nooit weer aan Perikles verskyn nie. Die legende lui dat hy 'n groot leier geword het. En soos alle mites en legendes, wemel dit van waarhede: 'n Mens sien soms die skoonste skoonheid, maar eet ander tye suur bessies. Maar alle bessies is ook nie verlep