Wetenskaplikes lê 'n jaar lank in Arktiese ys om klimaatsverandering beter te verstaan ​​- Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Marta Moreno Ibáñez en Rene Laprise
Opwarming in die Arktiese gebied is intenser as in die res van die wêreld. Shutter
Lang ysige nagte, ysbere, vriestemperature wat tot -45C daal. Dit is waarvoor die 600-kundiges wat aan die MOSAic-ekspedisie deelneem - die grootste wat ooit in die hartjie van die Noordpoolsee uitgevoer is - te kampe het.
Vanaf September vanjaar tot September 2020 sal die groep wetenskaplikes op 'n ysbreker woon wat sal dryf, na die beweging van die ys vir 'n hele jaar.
mosaïek, wat staan ​​vir Multidissiplinêre dryf Observatory for the Study of Arctic Climate, is die resultaat van 'n poging deur 'n internasionale konsortium van poolnavorsingsinstellings. Dit het 'n begroting van meer as 120 miljoen euro ($ 175 miljoen dollar).
Die hoofdoel van hierdie wetenskaplike odyssee is om die Arktiese klimaatstelsel te bestudeer - die hele atmosfeer, die oseaan, die see-ys en die biosfeer, sowel as die wisselwerking daarvan.
Op 19 September, 20, vertrek die Duitse navorsings-ysbreker Polarstern van Tromsø, Noorweë, en sal die volgende jaar sodra hulle oor die Arktiese Oseaan val, in ys vasgevang is. Die Alfred Wegener Instituut, CC BY
Die Arktiese klimaatstelsel is veral sensitief vir klimaatsverandering. Die manier waarop dit reageer, is kompleks en het 'n beduidende invloed op die res van die wêreld.
Die Arktiese gebied word vinniger warm
Die Vyfde beoordelingsverslag van die interregeringspaneel oor klimaatsverandering(IPCC) bied 'n gedetailleerde en betroubare weergawe van die klimaatstoestand. Die verslag het tot die gevolgtrekking gekom dat die Arktiese gebied sedert die middel van die 20de eeu aansienlik warm geword het, en dat die mens tot die opwarming bygedra het. Tussen 1972 en 2012 het die gemiddelde jaarlikse Arktiese see-ys-omvang afgeneem met 'n tempo van tussen 3.5 en 4.1 persent per dekade. Die massa van die Groenlandse yshoed het ook in die afgelope dekades afgeneem.
Meer onlangs het die NOAA Jaarverslag oor die Arktiese gebied het gevind dat die tempo van toename in die naby-oppervlaktemperatuur in die Arktiese gebied teen 2018 steeds twee keer so hoog was as die wêreldtempo. In hierdie konteks van aardverwarming, word ekstreme weergebeurtenisse, soos die rekord eendag ys smelt in die ysland van Groenland, sal na verwagting meer gereeld voorkom.
Potensiële dryfbaan van die Polarstern vir die gekose beginposisie by 120 ° E en 84 ° N. Die kleure verteenwoordig die maand van wegdrywing wat in Oktober 2019 begin en eindig in Oktober 2020. Die klein gekleurde balk toon die konsentrasie van die see-ys. Alfred-Wegener-instituut
Die feit dat opwarming in die Arktis meer intens is as aardverwarming, staan ​​bekend as “Arktiese versterking. ”Hierdie verskynsel is die resultaat van baie interafhanklike fisiese prosesse wat in die Arktiese gebied plaasvind.
Een van hierdie prosesse is albedo-terugvoer. Albedo verwys na die vermoë van 'n oppervlak om die energie van die son weer te gee. As voorbeeld uit die daaglikse lewe, weet ons uit ervaring dat asfalt veral warm word in die somer. Dit is te wyte aan die feit dat dit weinig van die son se energie weerspieël. Om die verskynsel van stedelike hitte-eilande in sommige stede te bekamp, ​​word weerkaatsende dakke gebou.
As die temperatuur naby die oppervlak toeneem, sal sneeu en ys vinniger in die Arktiese gebied smelt, en omdat die onderliggende grond en oseaan baie minder sonenergie weerspieël, sal die temperatuur toeneem. En so aan en so meer.
Om die evolusie van klimaat mettertyd te bestudeer, het die wetenskaplike gemeenskap klimaatsmodelle ontwikkel. Hierdie modelle bestaan ​​uit 'n stel modules wat elk 'n komponent van die klimaatstelsel (atmosfeer, oseaan, ens.) Verteenwoordig.
Laat ons die atmosfeer as voorbeeld neem. Om 'n model van die atmosfeer te ontwikkel, is dit eers nodig om die fisiese wette wat die evolusie daarvan ken, te ken. Hierdie wette word deur 'n stel vergelykings voorgestel. As die atmosfeer in 'n groot aantal klein kubusse verdeel word, kan hierdie vergelykings in elke kubus toegepas word om veranderinge in temperatuur, wind en ander atmosferiese veranderlikes te verkry. Dit bied 'n 3D-beeld van die atmosfeer op verskillende tye.
Omvang van die Arktiese yspak (seevlak met minstens 15 persent see-ys) Nasionale Sneeu & Ys Datasentrum
Een van die belangrikste uitdagings vir die ontwikkeling van klimaatmodelle is dat sommige modelparameters aangepas moet word om fisiese prosesse, soos wolkvorming, behoorlik voor te stel. Hierdie aanpassing vereis die beskikbaarheid van waarnemings wat ons in staat stel om hierdie prosesse beter te verstaan.
Die belangrikheid van waarnemingsdata
Poolsatelliete, wat die Aarde om 'n noord-suid baan loop, kan waarnemings van die Arktiese streek bied met 'n goeie horisontale resolusie - baie detail horisontaal. Die verloop van tyd tussen waarnemings op dieselfde plek is egter te lank.
'Konvensionele' waarnemings, wat hoofsaaklik deur oppervlakweerstasies, skepe en vliegtuie voorsien word, is dus noodsaaklik om prosesse soos wolkvorming in die Arktiese gebied beter te verstaan. Ongelukkig, aangesien die Arktiese gebied geïsoleer is, is daar min sulke waarnemings in hierdie streek beskikbaar.
Dit is waar MOSAiC inkom. Hierdie ekspedisie sal waarnemingsdata bied oor fisiese hoeveelhede soos temperatuur en humiditeit. Hierdie data sal bydra tot die verbetering van die prestasie van klimaatmodelle, wat lei tot meer realistiese vooruitskattings van klimaatsverandering. Boonop kan die sukses van hierdie ekspedisie die grondslag lê vir nog meer ambisieuse meetveldtogte in die Noordpool.
Maar MOSAiC is meer as net 'n saak vir wetenskaplikes. Regoor die wêreld, professore en studente word uitgenooi om nie net hul vrae aan wetenskaplikes aan die rand van MOSAiC te stel nie, maar ook om eksperimente voor te stel. Dit is 'n manier om dit vir soveel mense moontlik te maak dat die Arktiese gebied almal se sake is.
Marta Moreno Ibáñez, PhD-kandidaat in aarde en atmosferiese wetenskappe, Université du Québec in Montréal (UQAM) en Rene Laprise, voorsitter professor, Université du Québec in Montréal (UQAM)
Bewyse van 'n opwarmende planeet soos blouvintonyn Volg Prey om die hoë Arktiese te verhit