As jy iemand nuut ontmoet, is jy een van daardie mense wat dadelik persoonlike en intieme besonderhede van jou lewe deel? Of is jy iemand wat sulke inligting terughou en net die diep privaat dinge oor jouself met 'n paar paar deel? Hierdie deel van persoonlike besonderhede oor jou lewe - jou gevoelens, gedagtes, herinneringe en ander sulke dinge - staan ​​bekend as self-openbaarmaking.
As jy geneig is om baie dadelik te deel, dan het jy waarskynlik 'n hoë vlak van self-openbaarmaking. As jy meer gereserveer is oor sulke dinge, dan het jy laer vlakke van self-openbaarmaking.
Maar hierdie self-openbaarmaking behels meer as hoeveel jy bereid is om ander oor jouself te vertel; Dit is ook 'n belangrike boublok van intimiteit en absoluut noodsaaklik vir 'n wye verskeidenheid sosiale verhoudings. Hoe ver sal 'n romanse tog gaan as jy nie bereid was om jou gedagtes en ervarings met jou maat te deel nie?
Om 'n suksesvolle verhouding te bou, behels 'n wedersydse gee-en-neem tussen vennote. Self-openbaarmaking kan meer beperk word in die vroeë stadiums van 'n nuwe verhouding, maar deel van die rede waarom mense nader en meer betrokke raak, is dat hulle progressief meer oop is om met hul lewensmaat te deel. Om 'n diep en vertrouende verhouding te bou, is 'n mate van self-openbaarmaking nodig en hoe intiemer die verhouding, hoe dieper hierdie openbaarmaking is.
Self-openbaarmaking kan soms goed gaan. Dit kan lei tot nader verhoudings en 'n beter gedeelde begrip met die mense waarmee jy elke dag in kontak kom. Maar soms gaan hierdie persoonlike openbarings nie heeltemal soos beplan nie. Het u al ooit te veel tydens 'n werksonderhoud gesê? Of het iets 'n bietjie te persoonlik op Facebook geplaas?
Onvanpaste of swak tydsberekening van selfversorging kan soms verleentheid veroorsaak en kan selfs verhoudings beskadig. Suksesvolle self-openbaarmaking hang af van verskeie faktore, insluitende die tipe verhouding wat mense deel, die omgewing waarin hierdie inligting oorgedra word en die huidige vlak van intimiteit wat deur die betrokke persone gedeel word.
Aangesien verhoudings digter word, doen dit ook self-openbaarmaking
So, hoe bepaal mense wat om oor hulself en wanneer bekend te maak? Volgens die sosiale penetrasie-teorie word die proses om iemand anders te leer ken, gekenmerk deur 'n wederkerige deel van persoonlike inligting. Hierdie heen en weer self-openbaarmaking beïnvloed hoe 'n verhouding ontwikkel, insluitende hoe vinnig die verhouding vorm en hoe naby die verhouding word.
In die begin fase van 'n verhouding, is mense geneig om meer versigtig te wees oor hoeveel hulle met ander deel. Of jy nou in die vroeë stadiums van 'n vriendskap, 'n werkende vennootskap, of 'n romantiese verhouding is, sal waarskynlik meer aanhoudend wees om jou gevoelens, hoop, gedagtes, drome, vrese en herinneringe te deel. Aangesien die verhouding nader raak, soos jy begin om meer en meer met die ander persoon te deel, sal jou vlak van selfverskynsel ook toeneem.
Mense is geneig om meer te deel wanneer ander eers deel
Wanneer iemand jou iets baie persoonlik vertel, voel jy ooit verplig om soortgelyke besonderhede uit jou eie lewe te deel? Dit staan ​​bekend as die norm van wederkerigheid wat ons dikwels laat druk voel om te deel met ander mense wat reeds iets van hul eie lewens en gevoelens aan ons bekend gemaak het. As iemand jou vertel hoe hulle voel nadat hulle 'n boek gelees het, kan jy dalk 'n behoefte voel om te herhaal en te artikuleer hoe die boek jou laat voel het. As iemand van hul onlangse verlede 'n pynlike ervaring ervaar, kan jy ook 'n behoefte ervaar om 'n soortgelyke probleem wat jy in jou eie lewe teëgekom het, te verwant.
Hoekom voel ons 'n behoefte om in sulke situasies te reis? Wanneer iemand iets intiem aandui, skep dit 'n soort wanbalans. Jy ken skielik baie van hierdie ander persoon, maar hulle weet dalk nie so veel van jou nie. Om hierdie waargeneemde ongelykheid selfs uit te daag, kan u kies om iets te deel wat selfs die vlakke van gedeelde inligting tussen u en die ander individu sal help.
Faktore wat self-openbaarmaking kan beïnvloed
Navorsers het bevind dat 'n aantal verskillende faktore 'n impak op self-openbaarmaking kan hê. Algehele persoonlikheid kan 'n belangrike rol speel. Mense wat natuurlik ekstrover is en wat 'n maklike tyd het om verhoudings met ander te vorm, is meer geneig om self vroeger in 'n verhouding te openbaar. Mense wat natuurlik introverteer of gereserveer is, is geneig om langer te neem om ander mense te leer ken, wat dikwels beïnvloed word deur hul neiging om vas te hou van die openbaarmaking van dinge oor hulself. Hierdie individue tipies net self-openbaar aan mense wat hulle goed ken, maar hul gebrek aan self-openbaarmaking kan dit dikwels moeilik maak vir ander mense om hulle regtig te leer ken.
Stemming is 'n ander faktor wat kan beïnvloed hoeveel persoonlike inligting mense verkies om met ander te deel. Navorsers het bevind dat mense wat in 'n goeie bui is, meer geneig is om self te openbaar as dié wat in 'n slegte bui is. Hoekom? Omdat dit in 'n goeie bui is, lei mense om meer optimisties en selfversekerd te wees, terwyl hulle in 'n slegte bui is, mense meer versigtig en versigtig voel.
Eenzame mense is geneig om self minder bekend te maak as mense wat nie eensaam is nie. Hierdie gebrek aan self-openbaarmaking kan ongelukkig dit moeiliker maak vir mense om diegene wat aan eensaamheid ly, te leer ken, wat die individu se gevoelens van isolasie kan vererger. Navorsers het ook bevind dat soms situasies waar mense angstig of bang is vir iets, kan verhoog hoeveel hulle met ander deel, dikwels as 'n manier om ondersteuning te kry en hierdie vrese te verlig.
Hoe ons ons vergelyk met ander mense kan ook beïnvloed hoeveel ons kies om self te openbaar. Volgens die sosiale vergelykingproses is mense geneig om hulself te beoordeel op grond van hoe hulle met ander mense meet. As jy voel dat jy goed met dié rondom jou vergelyk, is jy meer geneig om jou vaardighede, kennis, vermoëns en talente bekend te maak. As jy voel dat ander mense in hierdie gebiede beter as jy is, sal jy waarskynlik minder geneig wees om hierdie aspekte van jouself te openbaar.
Navorsers het ook ontdek dat kommer oor self-openbaarmaking een van die mees algemene redes is waarom mense nie terapie soek as hulle hulp nodig het nie. Terapie behels natuurlik baie selfversorging, en terapie-kliënte moet dikwels van die mees intieme en ontstellende besonderhede oor hulself met hul terapeut deel. Vir diegene wat ongemaklik is met self-openbaarmaking, kan dit 'n uitdagende taak wees wat hulle minder geneig maak om hulp te soek wanneer hulle dit regtig nodig het.
Self-openbaarmaking is 'n merkwaardige komplekse kommunikasieproses wat 'n kragtige impak het op hoe ons verhoudings met ander vorm, vorder en verduur. Hoe ons deel, wat ons deel, en wanneer ons deel, is net 'n paar van die faktore wat kan beïnvloed of ons self-openbaarmaking effektief en toepaslik is.
> Forgas, JP (2011). Affektiewe invloede op self-openbaarmaking: Gemoedseffekte op die intimiteit en wederkerigheid van die openbaarmaking van persoonlike inligting. Tydskrif vir Persoonlikheid en Sosiale Sielkunde 100 (3): 449-461. doi: 10,1037 / a0021129
> Ignatius, E., & Kokkonen, M. (2007). Faktore wat bydra tot verbale self-openbaarmaking. Noord-Sielkunde, 59 (4): 362-391. doi: 10,1027 / 1901-2276.59.4.362
> Palmer, A. (2003). Self-openbaarmaking 'n leidende faktor om nie terapie te soek nie. Monitor op Sielkunde, 34 (8), 16. Ontsluit van http://www.apa.org/monitor/sep03/factor.aspx