De Goede geen – vetweet
De Goede geen
Ek worstel met die De Goede geen. Dis wat ons pa dit genoem het. Hy't dit gehad, en ek dink my sus het dit ook. Ek weet ek het 'n goeie skoot daarvan gekry.
Dit gaan oor die gegrensery, tydig en ontydig. My pa kon so bewoë raak. Dan't hy die skuld op sy De Goede familie gepak.
Nou wil ek weet:
Is daar verdomp dalk 'n De Goede in die huis?
sodat ek kan uitvind of dit waar is.
Ek kan nog nie altyd reg uitpluis wat dit trigger nie.
As kind met die eerste (en tweede…………en derde ongelukkig ook) keer wat ek "Oom Tom se pondok" gelees het, het ek beskaamd en onbeheersd in my kamer gesit met my oë en neus wat stroom. Gelukkig was dit pikdonker in die fliek toe ek "Places in the heart" met Sally Field en Danny Glover, saam met my studentekys (en aanstaande vrou) op ons eerste date gaan kyk het.
Ok, so ver verstaan ek. Dit het iets te doen met onreg, met meegevoel, met bewondering vir mense wat dit regkry om in moeilike situasies vas te byt.
Wat van die fliek "Beautiful People" deur Jamie Uys. Dis veronderstel om plek-plek 'n komedie te wees, nie 'n tranedal nie. Was dit die keuse van musiek? Of die woestyn waarin dit afspeel.
Ek dink woestyne of verlate plekke het iets daarmee te doen. Dalk genereer die De Goede geen 'n snaartjie iewers wat resoneer as daar iets moois gebeur. Miskien is dit die kontras van hopelose verlatenheid met die verborge skoonheid.
Daar was soveel flieks, sommer op skool al, waar ek my rooigehuilde oë dankbaar in die halfskemer kon verberg. Skoolkinders kan genadeloos wees. Maar ek is nie 'n crybaby nie. Dis nie daai soort huil nie. Dis die mooi goed.
Musiek doen dit. Veral as ek in die gehoor sit en 'n klomp skoolkinders in 'n blaasorkes sien optree. Veral as een van my kinders ook daarin speel. Wat is dit met my?
Is dit die grootsheid van 'n oomblik en die besef hoe klein ek is in vergelyking met die skepping, die pragtige harmonieë?
Anne Frank het dit aan my gedoen. Dis te verstane. Haar verhaal is nie uniek nie, maar om in die Anne Frank huis te wees laat jou sprakeloos. Hoe kan jy ooit weer 'n woord uiter na so 'n ervaring.
In die konteks van my beroep kan ek professioneel optree deur my emosie van my verstand te dissosieer. Dit help om koel, gerusstellend en beredeneerd te wees. Dis ok, solank jy nie gediggies gaan lees soos "The Rainbow Bridge" nie.
Net gister koop ek vir my jongste seun sy eerste selfoon. Hy gaan volgende week hoërskool toe, en dis wanneer ons vir die oudste sy eerste foon gegee het. Familie tradisie. My kinders is absolute technofreaks. Party mense sal sê geeks. Hy is al die afgelope 24 uur asof met 'n naelstring aan daardie dekselse foon verbind, 'n spotgoedkoop ding in China vervaardig. Hoekom het ek gisteraand deur die huis gedwaal met 'n gevoel van verlatenheid en wie het my ketting getrek? Dis tog niks met 'n foon te doen nie. Miskien is dit die simboliek daarvan. 'n Klein seuntjie wat nie meer so klein is nie.
Deesdae is ek seker net meer eerlik. Op skool en selfs universiteit sou ek myself as flegmaties beskryf. Nou kom ek agter dit was dalk maar net omdat ek emosie al die jare as koshuiskind onderdruk het. Nou erken ek daar is emosie, en kan dit selfs op 'n blog kom bieg.
Nou wil ek weer vra: Is daar dalk 'n De Goede in die huis? (Of dalk 'n sielkundige…)
In my volgende pos plaas ek 'n video om my punt te illustreer.
← Woerts warts inloer
Nog steeds by die De Goedes →
11 thoughts on "De Goede geen"
Oom Tom se pondok het my ook geskud.
Ek dink dit kom meer voor as mens eers kinders het, Giddi.Wens meer mans het die moed gehad om trane te stort oor mooi en kwesbare goed.Dit wys vir my gewete is teenwoordig en dis so spesial.
Iewers laasweek het jy mos gevra ons moet bieg…In elk geval, ja ek is dit eens dat hulle moet grootword, en elke nuwe fase is mooi. Kleinboet is so opgewonde om hoërskool toe te gaan en by grootboet aan te sluit. Hulle is meestal onafskeidbaar.
August 28, 2010 at 22:27
Ek was nog baie klein, maar soos jy se, dit het 'n onuitwisbare indruk gemaak. Baie interessant dat ons dit kon lees in die apartheidsjare.
Nee dis nog meestal net binnetoe.
August 28, 2010 at 22:32
Dankie Ghaap. Ek sien jy's 'n bok vir uitdagings, hier het ek ook nou vir 'n slag deelgeneem na aanleiding van Maankind se biegery.
Ek weet nie van die de Goede geen nie, behalwe dat dit beslis en onteenseglik 'n goeie geen is – een van die bestes. Jy is eenvoudig 'n sensitiewe gevoelsmens wat diep kyk en diep dink – en diep voel. (Ek en my wederhelf kan altwee so onbeskaamd die trane wegpink…en ons het dit maar laterig in ons lewe sonder skaamte vir mekaar begin wys.)
As dit 'n "De Goede-geen" is.. kan jy maar gerus daardie geen laat patenteer hoor! daar is absoluut niks fout met iemand wat 'voel' nie.. inteendeel ek dink as meer mense hulself sou toelaat om te voel was die wêreld dalk 'n beter plek! en nou hou ek sommer nog meer van jou! 😀
Ek het mnr Lisa altyd geterg en geva of hy nog eendag saam met my 'n traan sal pik. Dit het toe gebeur, na 'n eeu, en hoewel dit in uiterste omstandighede was, het sy hart tog daar een of ander bevryding ervaar, want hoewel die trane nie loop nie, begin sy oe blink en die rande raak rooi, en dan weet ek hy is nou diep geraak. Vir my is dit kosbare kosbare oomblikke.