Biografie van Nontsikelelo Albertina Sisulu
Biografie van Suid-Afrika se 'Moeder van die Nasie'
Albertina Sisulu was 'n prominente leier in die African National Congress en die anti-apartheidsbeweging in Suid-Afrika. Sy het die nodige leiding gegee oor die jare toe die meeste van die ANC se hoë opdrag nie in die gevangenis of in ballingskap was nie.
Geboortedatum: 21 Oktober 1918, Camama, Transkei, Suid-Afrika
Datum van dood: 2 Junie 2011, Linden, Johannesburg, Suid-Afrika.
'N vroeë lewe
Nontsikelelo Thethiwe is op 21 Oktober 1918 in die dorp Camama, Transkei, Suid-Afrika gebore aan Bonilizwe en Monica Thethiwe.
Haar pa, Bonilizwe, het gereël dat die gesin in die nabygeleë Xolobe kon bly terwyl hy op die myne gewerk het; Hy is dood toe sy 11 was. Sy het die Europese naam van Albertina ontvang toe sy by die plaaslike sendingskool begin het. By die huis was sy bekend onder die naam Ntsiki. As die oudste dogter was Albertina dikwels verplig om na haar broers en susters te kyk. Dit het daartoe gelei dat sy 'n paar jaar by laerskool teruggehou is [sien Bantoe-onderwys ] en aanvanklik haar 'n beurs vir hoërskool gekos. Na tussenkoms van 'n plaaslike Katolieke Sending is sy uiteindelik 'n vierjarige beurs aan Mariazell College in die Oos-Kaap gegee (sy moes gedurende die vakansiedae werk om haarself te ondersteun aangesien die vakkursus slegs die termyn dek). Albertina het in die Katolieke Kerk omgekeer terwyl hy by die kollege was en besluit dat, eerder as om te trou, sy haar familie sal help deur 'n werk te kry. Sy is aangeraai om verpleegkunde te volg (eerder as haar eerste keuse om 'n non) te wees.
In 1939 is sy as 'n leerlingverpleegster by die Johannesburgse generaal, 'n nie-Europese hospitaal, aangeneem en in Januarie 1940 daar begin werk.
Die lewe as leerlingverpleegster was moeilik - Albertina moes haar eie uniform uit 'n klein loon koop en het die meeste van haar tyd in die verpleegkoshuis kos. Sy het die ingewande rassisme van die Wit-minderheid gelei land ervaar deur die behandeling van senior swart verpleegkundiges deur meer junior wit verpleegsters.
Sy is ook geweier om terug te keer na Xolobe toe haar ma in 1941 dood is.
Vergadering Walter Sisulu
Twee van Albertina se vriende in die hospitaal was Barbie Sisulu en Evelyn Mase ( Nelson Mandela se eerste vrou). Dit was deur hulle dat sy met Walter Sisulu (Barbie se broer) vertroud was en 'n toekomstige loopbaan in die politiek begin het. Walter het haar na die eerste kongres van die ANC-jeugliga (gevorm deur Walter, Nelson Mandela en Oliver Tambo), waartydens Albertina die enigste vroulike afgevaardigde was. (Dit was eers na 1943 dat die ANC vroue vroeër as lede aanvaar het.)
In 1944 het Albertina Thethiwe as verpleegkundige gekwalifiseer en op 15 Julie met Walter Sisulu in Cofimvaba, Transkei, getroud. Haar oom het hulle toestemming geweier om in Johannesburg te trou. Hulle het 'n tweede seremonie gehou toe hulle teruggekeer het na Johannesburg by die Bantoe Men's Social Club, met Nelson Mandela as beste man en sy vrou, Evelyn, as bruidsmeisie. Die pasgetroudes het intrek na 7372, Orlando Soweto, 'n huis wat aan Walter Sisulu se familie behoort het. Die volgende jaar het sy hul eerste seun, Max Vuysile, geboorte gegee.
Begin 'n lewe in die politiek
In 1945 het Walter sy pogings aangewend om 'n eiendomsagentskap te ontwikkel (hy was voorheen 'n vakbondbeampte, maar is ontslaan om 'n staking te organiseer) om sy tyd aan die ANC te bestee.
Dit is aan Albertina oorgelaat om die gesin op haar verdienste as verpleegster te ondersteun. In 1948 is die ANC-vroueliga gevorm en Albertina Sisulu het dadelik aangesluit. Die volgende jaar het sy hard gewerk om Walter se verkiesing as eerste, voltydse ANC-sekretaris-generaal te ondersteun.
Die Defiance-veldtog in 1952 was 'n bepalende oomblik vir die anti-apartheidstryd, met die ANC wat in samewerking met die Suid-Afrikaanse Indiese Kongres en die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party werk. Walter Sisulu was een van 20 mense wat onder die Wet op die Onderdrukking van Kommunisme gearresteer is en tot nege maande se harde arbeid, wat vir twee jaar opgeskort is, vir sy deel in die veldtog gevonnis is. Die ANC Vroueliga het ook tydens die uitdagingsveldtog ontwikkel en op 17 April 1954 het verskeie vroueleiers die nie-rassige Federasie van Suid-Afrikaanse Vroue (FEDSAW) gestig.
FEDSAW was om te veg vir bevryding, sowel as oor kwessies van geslagsongelykheid binne Suid-Afrika.
In 1954 het Albertina Sisulu haar vroedvrou-kwalifikasie verwerf en begin werk vir die Johannesburgse stadsgesondheidsdepartement. Anders as hul wit eweknieë, moes swart vroedvroue op openbare vervoer reis en al hul toerusting in 'n tas dra.
Albertina, deur die ANC Vroueliga en FEDSAW, was betrokke by die boikot van Bantoe-onderwys. Die Sisulus het hul kinders in 1955 van die plaaslike regeringskool onttrek, en Albertina het haar huis as 'n alternatiewe skool oopgemaak. Die Apartheidsregering het gou op so 'n praktyk gekraak en, eerder as om hul kinders na die Bantoe-onderwysstelsel terug te stuur, het die Sisulus hulle na 'n privaatskool in Swaziland gestuur wat deur Sewende-dag Adventiste bestuur is.
Op 9 Augustus 1956 was Albertina betrokke by die vroue se anti-pass protes , wat die 20 000 voornemende betogers help vermy dat die polisie gestaak word. Gedurende die optog het die vroue 'n vryheidsliedjie gesing: Wathint 'abafazi , Strijdom! In 1958 is Albertina gevange geneem omdat hy deelgeneem het aan 'n protes teen die Sophiatown-verskuiwings. Sy was een van ongeveer 2000 protestante wat drie weke in aanhouding gebring het. Albertina is in die hof verteenwoordig deur Nelson Mandela. (Hulle is almal uiteindelik vrygespreek.)
Gerig deur die apartheidsregime
Na aanleiding van die Sharpeville-bloedbad in 1960 het Walter Sisulu, Neslon Mandela en verskeie ander Umkonto ons Sizwe (MK, die Spies van die Nasie) - die militêre vleuel van die ANC. Oor die volgende twee jaar is Walter Sisulu ses keer gearresteer (alhoewel slegs een keer skuldig bevind) en Albertina Sisulu is deur die Apartheidsregering geteiken vir haar lidmaatskap van die ANC Vroueliga en FEDSAW.
Walter Sisulu In hegtenis geneem en gevange geneem
In April 1963 het Walter, wat op borgtog vrygelaat is in afwagting van 'n ses jaar tronkstraf, besluit om ondergronds te gaan en by die MK aansluit. Kon nie die verblyfplek van haar man ontdek nie, het die SA owerhede Albertina in hegtenis geneem. Sy was die eerste vrou in Suid-Afrika wat aangehou kon word onder die Algemene Regswysigingswet, nr 37 van 1963 . Sy is aanvanklik vir twee maande alleen in twee maande geplaas, en toe onder skemer tot daaglikse huisarres en vir die eerste keer verban. Tydens haar eensaamheid is Lilliesleaf Farm (Rivonia) beslag gelê en Walter Sisulu is in hegtenis geneem. Walter is gevonnis tot lewenslange gevangenisstraf vir beplanningsdade van sabotasie en op 12 Junie 1964 na Robbeneiland gestuur (hy is in 1989 vrygelaat).
Nadraai van die Soweto Studentopstand
In 1974 is die verbodsbevel teen Albertina Sisulu hernu. Die vereiste vir gedeeltelike huisarres is verwyder, maar Albertina moes nog spesiale permitte aansoek doen om Orlando, die dorp waarin sy geleef het, te verlaat.
In Junie 1976 is Nkuli, Albertina se jongste kind en tweede dogter, gevang in die periferie van die opstand van die Soweto-student . Twee dae tevore is Albertina se oudste dogter, Lindiwe, in hegtenis geneem en by die aanhouding sentrum by John Voster-plein gehou (waar Steve Biko die volgende jaar sou sterf).
Lindiwe was betrokke by die Black People's Convention and Black Consciousness Movement (BCM). Die BCM het 'n meer militante houding teenoor Suid-Afrikaanse Blankes gehad as die ANC. Lindiwe is vir amper 'n jaar aangehou, waarna sy na Mosambiek en Swaziland vertrek het.
In 1979 is Albertina se verbodsbevel weer hernu, alhoewel hierdie tyd vir slegs twee jaar.
Die Sisulu-familie het steeds deur die owerhede geteiken. In 1980 is Nkuli, wat destyds by die Fort Hare-universiteit gestudeer het, deur die polisie aangehou en geslaan. Sy het teruggekeer na Johannesburg om saam met Albertina te woon, maar gaan voort met haar studies. Aan die einde van die jaar is Albertina se seun, Zwelakhe, onder 'n verbodsbevel geplaas, wat sy loopbaan as joernalis doeltreffend bekamp het - hy is verbied om enige betrokkenheid by die media te hê. Zwelakhe was destyds president van die Skrywervereniging van Suid-Afrika. Aangesien Zwelakhe en sy vrou in dieselfde huis as Albertina gewoon het, het hul onderskeie verbods die merkwaardige gevolg gehad dat hulle nie in dieselfde kamer as mekaar moes wees of met politiek gesels nie.
Toe Albertina se verbodsbevel in 1981 geëindig het, is dit nie hernu nie. Sy is vir 18 jaar verban, die langste een wat op daardie stadium in Suid-Afrika verban is.
Om uit die verbod vrygelaat te word, het beteken dat sy nou haar werk met FEDSAW kan volg, by vergaderings kan praat en selfs in koerante aangehaal kan word.
Teenoor die driekamerale parlement
Albertina het in die vroeë tagtigerjare 'n veldtog teen die bekendstelling van die Tricamerale Parlement, wat beperkte regte verleen het aan Indiërs en Kleurlinge. Albertina, wat weereens onder 'n verbodsbevel was, was nie in staat om 'n kritiese konferensie by te woon waar die dominee Alan Boesak 'n verenigde front voorgestel het teen die apartheidsregeringsplanne nie. Sy het haar steun deur FEDSAW en die Women's League aangedui. In 1983 is sy verkies tot president van FEDSAW.
'Moeder van die Nasie'
In Augustus 1983 is sy in hegtenis geneem en aangekla ingevolge die Wet op die Onderdrukking van Kommunisme om na bewering die doelwitte van die ANC te bevorder. Agt maande tevore het sy saam met ander die begrafnis van Rose Mbele bygewoon en 'n ANC-vlag oor die kis gedra.
Sy het ook na bewering 'n voor-ANC-huldeblyk aan die FEDSAW en ANC-vroulike liggame tydens die begrafnis gelewer. Albertina is in absentia verkies, president van die Verenigde Demokratiese Front (UDF) en vir die eerste keer is sy in die gedrukte naam as die ' Moeder van die Nasie ' verwys. Die UDF was 'n sambreelgroep van honderde organisasies wat teen Apartheid gekant was, wat beide swart en wit aktiviste verenig het en 'n regsfront vir die ANC en ander verbode groepe verskaf het.
Albertina is in Oktober 1983 in die Diepkloof-gevangenis aangehou tot haar verhoor, waar sy deur George Bizos verdedig is. In Februarie 1984 is sy gevonnis tot vier jaar, twee jaar opgeskort. Op die laaste oomblik het sy reg gehad om te appelleer en op borgtog vrygelaat te word. Die appèl is uiteindelik in 1987 toegestaan ​​en die saak is ontslaan.
In hegtenis geneem vir Verraad
In 1985 het PW Botha 'n noodtoestand opgelê. Swart jeugdiges was oproer in die townships, en die apartheidsregering het gereageer deur die plattelandse Kruispad- dorp, naby Kaapstad, te reageer. Albertina is weer in hegtenis geneem, en met vyftien ander leiers van die UDF, aangekla van verraad en aanstigting van revolusie. Albertina is uiteindelik op borgtog vrygelaat, maar die voorwaardes van die borgtog het beteken dat sy nie meer deelneem aan FEDWAS, UDF en ANC Women League-geleenthede nie. Die verraad verhoor het in Oktober begin, maar ineengestort toe 'n sleutelaanduie erken het dat hy verkeerd kon wees. Koste is in Desember teen die meeste beskuldigdes, insluitend Albertina, afgelaai. In Februarie 1988 is die UDF verban onder verdere noodtoestande.
Leier van 'n oorsese delegasie
In 1989 is Albertina gevra om te ontmoet met die Amerikaanse president George W. Bush, voormalige president, Jimmy Carter, en die Britse premier, Margaret Thatcher. Albei lande het ekonomiese optrede teen Suid-Afrika teenstaan. Sy het 'n spesiale bedeling gegee om die land te verlaat en met 'n paspoort voorsien. Albertina het baie onderhoude oorsee gelewer en die ernstige toestande vir swartes binne Suid-Afrika uiteengesit en kommentaar gelewer op wat sy gesien het as die Weste se verantwoordelikhede om sanksies teen die apartheidsregering te handhaaf.
Parlement en Aftrede
Walter Sisulu is in Oktober 1989 uit die tronk vrygelaat. Die ANC was die volgende jaar onverbannen en die Sisulus het hard gewerk om sy posisie in die Suid-Afrikaanse politiek te herstel. Walter is as adjunkpresident van die ANC verkies, Albertina is as adjunkpresident van die ANC-vroueliga verkies.
Albei Albertina en Walter het in 1994 onder die nuwe oorgangsregering in die parlement geword. Hulle het in 1999 in die parlement en politiek afgetree. Walter is in Mei 2003 na 'n lang siekte dood. Albertina Sisulu is dood op 2 Junie 2011, rustig tuis in Linden , Johannesburg.
1 - Artikel geskryf deur Anton Harber in die Rand Daily Mail , 8 Augustus 1983. Sy het dr. RAM Saloojee, vise-president van die Transvaalse Indiese Kongres en UDF-komiteelid, aangehaal oor die verkiesing van Albertina Sisulu as voorsitter van die UDF en die inhegtenisneming van die 'moeder van die nasie'.