Taalgebruik: ballingskapArgieffoto ŉ Balling (korter as banneling) is iemand wat uit sy eie land verban en dan in ballingskap is [NIE: bannelingskap]. Die werkwoord ban beteken “uitsluit”: ŉ Mens ban iets uit jou gedagtes. Die uitdrukking in die ban doen is ŉ kerklike begrip wanneer iemand geëkskommunikeer word (deurdat sy lidmaatskap van die kerk opgehef word), maar dit word ook wyer gebruik in die sin van ŉ verbod of taboe. Mense kan uit hul land verban word (en is dan ballinge/bannelinge), maar boeke, rook of organisasies word verbied. unban die verbod op byvoorbeeld ŉ boek of politieke party ophef; ŉ balling word toegelaat om na sy land terug te keer [NIE: ontban]. Uitgewekenes het vrywilllig uit hul land padgegee en kan terugkeer.