Ons vorige boodskap het gehandel oor die lewe van ‘n wedergebore kind van God en of jy waarlik vir God ken of dalk maar net van Hom weet? Die vraag wat hier duidelik na vore gekom het, was of ek my eie sondige mens afgesterf het om plek te maak vir die mens wat onder Christus se gesag in sy lewe staan om met Hom te wandel. Is Hy m.a.w. die Een wat die rigting van my lewe bepaal?
Ons lees in vers 2 van die gelese gedeelte hoedat God vir Jona ‘n uitdruklike instruksie met die nodige aanwysings gee waarlangs Hy hom wil stuur. Ons lees egter in die volgende vers hoedat Jona doelbewus kies om sy eie koers in te slaan en nie die pad wat God vir Hom aangewys het nie. Dit is vir ons as gelowiges (wat bekend is met die hele vertelling van Jona) baie maklik om in retrospek te reken dat Jona baie dwaas opgetree het. Ons kan selfs vir Jona veroordeel as ‘n selfsugtige persoon weens die feit dat hy soveel ander mense se lewens in gevaar gestel het met sy roekelose optrede.
“Maar toe die goedertierenheid van God, ons Verlosser, en sy liefde tot die mens verskyn het – nie op grond van die werke van geregtigheid wat ons gedoen het nie, maar na sy barmhartigheid het Hy ons gered deur die bad van die wedergeboorte en die vernuwing deur die Heilige Gees wat Hy ryklik uitgestort het op ons deur Jesus Christus, ons Verlosser; sodat ons, geregverdig deur sy genade, erfgename kan word ooreenkomstig die hoop van die ewige lewe.” (:4-7).
Hy moes Sy oë oopmaak in ‘n wêreld waar daar geen plek vir Hom was nie. Ons leer in Génesis vir God ken waar Hy deur die Woord, Jesus Christus, alle dinge geskape het. Die heelal het dus deur Hom ontstaan en ons weet dat geen ding wat ontstaan het, of wat stand hou, sonder Hom ontstaan het of standhou nie. Daar is m.a.w. geen lewende organisme op hierdie aarde wat die gawe van lewe nie aan Hom te danke het nie. Die besluit wat in Génesis gemaak is, is egter ‘n besluit wat die mens vandag steeds moet maak – kies ek vir Hom of teen Hom. In die Paradys het die listige Satan vyandskap teen God veroorsaak en daardie stryd sal voortduur tot met die voleinding van die wêreld op God se bevel. Dit is egter noodwendig ‘n vereiste dat ‘n mens sal kies of jy in onderdanigheid aan Hom sal wil leef as Sy kind, en of jy in vyandskap sal probeer wegkom van God af en gedurigdeur probeer om Sy bande van jou af te ruk om “vry te kom” van Sy verordeninge. (Verw. na Ps. 2).