"En hy roep en sê: Vader Abraham, wees my barmhartig en stuur Lasarus, dat hy die punt van sy vinger in water kan insteek en my tong verkoel; want ek ly smarte in hierdie vlam" - Luk.16:24.
Daar is min woorde wonderliker as redding. Jy bevind jou bv. op 'n skip wat sink en 'n reddingsvaartuig daag ter elfder ure op. Jy word in 'n brandende gebou vasgekeer en ter nouer nood deur brandweerpersoneel gered. Waarvan is jy gered? Van 'n gewisse dood. Jy moes eintlik gesterf het, maar jy lewe - teen die verwagting in!
Wat is die wonderlikste redding denkbaar? Om van die ewige dood gered te word. Daar is drie tipes van dood. (i) Die geestelike dood. Dis as mense nie in 'n lewende verhouding met Jesus staan nie en soos geestelike lyke is. (ii) Die tydelike dood. Dit gebeur as jy sterf en 'n skeiding tussen liggaam en siel ontstaan. (iii) Die ewige dood. Dis as die band finaal met God verbreek word en die ongeredde mens vir ewig en altyd in die hel beland sonder enige omdraaikans.
Ek wil nie met vreesprediking u in die hemel probeer indwing nie. Ek praat nie oor die hel omdat ek dit geniet nie, maar omdat Jesus daaroor gepraat het. Ek wil u enersyds waarsku om nie daar te beland nie. Andersyds wil ek u ook bemoedig met die woorde van Christus aan die gemeente in Smirna: ".....Wees getrou tot die dood toe, en Ek sal jou die kroon van die lewe gee" (Openb.2:10).
Vir baie is die hel nie 'n werklikheid nie, maar 'n spreekwyse. Iemand sal bv. sê: "My huwelik is hel!" of: "Hy het my hel op aarde gegee". Baie mense meen dat hulle geen hel in die hiernamaals sal smaak omdat hulle dit alreeds op aarde ervaar het. Wat 'n onaangename verrassing wag daar nie op hulle nie!
Kyk 'n bietjie rondom jou. Alles is tydelik. Die lewe is soos 'n eindelose begraaf-plaas. Geslagte kom en geslagte gaan. Vandag staan ons by die graf van ons ouers, môre staan ons kinders by ons s'n. Al wat ewig is, is God die lewe hierna. "Want duisend jaar is in u oë soos die dag van gister as dit verbyskiet...(Ps.90:4).
Vir die deursnit mens is die ewigheid iets baie ver in die toekoms en nie iets om hom nou oor te bekommer nie. Dis onduidelik, onbepaalbaar, onverstaanbaar, vaag. Hy besef nie dat dit wat van hom 'n unieke mens maak, slegs met 'n nietige naelstring van sy asem aan 'n bewustelike bestaan gekoppel is nie! Die ewigheid kan enige sekonde vir hom aanbreek. Net 'n dwaas is, soos die ryk man in Luk.16, nie op die ewigheid voorberei nie.
Ons is vir 'n kort proefperiode op die aarde. Ons word hier getoets of ons reg is vir die hemel of nie. Gelowiges is burgers van die ewigheid wat deur die bekering vrede met God gevind het en daarna uitsien om die ewigheid saam met Hom in die hemel deur te bring. Ofskoon ons op die aarde is, het ons geen vaste verlyfplek hier nie. Ons is, soos Ps.119:19 sê vreemdelinge op die aarde.
Ek het onlangs van 'n mooi grafskrif gehoor. Die oorledene was lief daarvoor om te reis. Op sy graf verskyn die volgende woorde: "Ek was 'n reisiger op aarde. Die reis is verby en ek is terug!"
Die verhaal word vertel van 'n koning wat dikwels neerslagtig geraak het. Om hom op te beur, is 'n hanswors aangestel wat 'n vertroueling van die koning geword het. Eendag het die koning 'n goue muntstuk aan hom gegee met die opdrag: "Gaan deur my hele koninkryk. En as jy 'n groter gek as jyself vind, gee dit vir hom" Die man het lank deur die koninkryk gereis, maar geen groter gek as hyself gevind nie. Op 'n dag het die koning baie siek geword en die hanswors laat kom. "Ek gaan op 'n baie lang reis waarvandaan ek nie gaan terugkeer nie" het hy vir hom gesê. Toe vra die hanswors: "Het u vir dié reis gereed gemaak?" Die koning het sy kop geskud: "Nee, ek het nie", waarop die hanswors vir hom die goue muntstuk gee omdat hy 'n groter gek as hyself gevind het!