Die stranding van die galjoen Sao Joao in 1552 is een van die oudste en mees dramatiese skipbreukverhale wat hom aan die rampspoedskus van Suidelike Afrika afgespeel het. Al die drama en tragedie wat met 'n skipbreuk vereenselwig word, is daarin aanwesig. Daar is die seestorm wat daelank onophoudelik woed en die skip stukkie vir stukkie uitmekaar breek. Uiteindelik is die kus in sig en lyk dit asof redding moontlik is, maar dan word die roeibote en ook die skip deur die golwe verswelg.
Die skipbreukelinge wat wel die land bereik, besluit om hulle redding noordwaarts te soek. Dit word 'n marteltog van ontbering, uitputting en vernedering deur 'n inheemse stam. Kaptein Manuel de Sepulveda, en sy vrou, Leonor de Sa, sterf 'n tragiese dood in Delagoabaai. Slegs 'n handjievol oorlewendes het Mosambiek-eiland bereik om van die lydensweg van hulle gestorwe medeskipbreukelinge te vertel.