Wanneer saffraan gedroog word, nadat dit geoes is, verdeel die hitte, tesame met ensiemreaksies, picrocrocin om D-glukose en 'n vrye safranaal-molekule te lewer. Safranaal, 'n vlugtige olie, gee saffraan baie van sy bepaalde aroma. Safranaal is nie so bitter soos picrocrocin nie en kan tot 70% van droë saffraan se vlugtige fraksie beslaan. 'n Tweede element onderliggend tot saffraan se aroma is 2-hydroxy-4,4,6-trimethyl-2,5-cyclohexadien-1-one, waarvan die reuk beskryf word as "saffraan, gedroogde hooi-agtig". Chemici bevind dat dit die kragtigste bydraer tot saffraan se reuk is ondanks die feit dat dit in kleiner hoeveelhede teenwoordig is as safranaal. Gedroogde saffraan is hoog sensitief tot wisselende pH-vlakke, en breek vinnig chemies af in die teenwoordigheid van lig en oksidasiemiddels. Wat ek kon aflei is dat daar blykbaar goeie poësie en swak poësie is. Net soos goeie kuns en swakkere kuns. Laat elkeen by die webtuiste inskryf en die bydraes vir hulle persoonlike stiltetyd gebruik soos hierbo beskryf. Julle kan ‘n hoofstuk ‘n dag of ‘n hoofstuk ‘n week lees, of selfs oor ‘n langer tydperk.