Regering Gesondheidsorg Voor- en Nadele
Kwessies Geskiedenis & Beginsels
Voor- en nadele van Staatsgesondheidsorg
"Regeringsgesondheidsorg" verwys na staatsbefondsing van gesondheidsorgdienste via direkte betalings aan dokters, hospitale en ander verskaffers.
In die Amerikaanse regering se gesondheidsorg is dokters, hospitale en ander mediese personeel nie in diens van die regering nie. In plaas daarvan verskaf hulle mediese en gesondheidsdienste, soos gewoonlik, en word dit deur die regering vergoed, net soos versekeringsmaatskappye hulle vergoed vir dienste.
'N Voorbeeld van 'n suksesvolle Amerikaanse gesondheidsorgprogram is Medicare, wat in 1965 gestig is om gesondheidsversekering vir mense van 65 jaar en ouer te verskaf, of wat aan ander kriteria soos gestremdheid voldoen.
Die VSA is die enigste geïndustrialiseerde land in die wêreld, demokraties of nie-demokraties, sonder universele gesondheidsorg vir alle burgers wat deur die regering befondsde dekking verskaf word.
50 miljoen onversekerde Amerikaners in 2009
In die middel van 2009 is die Kongres besig om die Amerikaanse gesondheidsversekeringsdekking te hervorm, wat tans meer as 50 miljoen mans, vroue en kinders onversekerde verlaat en sonder toegang tot voldoende mediese en gesondheidsdienste .
Alle gesondheidsdekking, behalwe vir sommige lae-inkomste-kinders en dié wat deur Medicare gedek word, word nou slegs deur versekeringsmaatskappye en ander privaat-korporasies verskaf.
Private maatskappy versekeraars het egter bewys dat dit ondoeltreffend is om koste te beheer, en werk aktief om gesondheidsdekking uit te skakel wanneer dit moontlik is.
Verduidelik Ezra Klein by die Washington Post:
"Die private versekeringsmark is 'n puinhoop. Dit is veronderstel om die siekes te bedek en in plaas daarvan te kompeteer om die put te verseker. Daar word gebruik gemaak van pelotonies van aanpassers wie se enigste taak is om nie te betaal vir die nodige gesondheidsorgdienste wat lede gedink het nie."
Trouens, meer as miljoen bonusse word jaarliks ​​aan top gesondheidsorgbestuurders toegeken as aansporing om die dekking aan polishouers te ontken.
As gevolg hiervan, in die Verenigde State vandag:
"Meer as 'n derde van die gesinne wat onder die armoedegrens leef, is onversekerd. Spaanse Amerikaners is meer as twee keer so geneig om onversekerd te wees as wit Amerikaners terwyl 21% van swart Amerikaners geen gesondheidsversekering het nie .
Meer as 9 miljoen kinders het geen gesondheidsversekering in Amerika nie.
Agtienduisend mense sterf elke jaar omdat hulle onversekerd is. "
Slate.com het in 2007 berig: "Die huidige stelsel is toenemend ontoeganklik vir baie arm en laer-middelklas mense ... diegene wat gelukkig is om dekking te betaal, betaal steeds meer en / of ontvang steeds minder voordele."
(Sien bladsy twee vir spesifieke voor- en nadele van regeringsgesondheidsorg.)
Teen die middel van 2009 het verskeie koalitions van Kongresdemokrate opwindende mededingende gesondheidsorgversekeringshervormingswetgewing gemaak . Republikeine het oor die algemeen nie in 2009 substantiewe gesondheidsorghervormingswetgewing aangebied nie.
President Obama het steun uitgespreek vir universele gesondheidsorgdekking vir alle Amerikaners wat voorsien sou word deur die keuse van verskeie dekkingopsies, insluitend 'n opsie vir staatsbefondsde gesondheidsorg (ook 'n opsie vir openbare planne of openbare opsies).
Die president het egter veilig op politieke partye gebly , tot dusver, wat kongresbotsings, verwarring en terugslae gedwing het om sy veldtog belowe om 'n nuwe nasionale gesondheidsplan aan alle Amerikaners beskikbaar te stel. "
Gesondheidsorgpakkette onder oorweging
Die meeste democraten in die Kongres ondersteun universele gesondheidsorg dekking vir alle Amerikaners wat bied verskeie opsies vir verskaffers, en sluit in 'n lae koste, regering befonds gesondheidsorg opsie.
Onder die multi-opsie scenario, Amerikaners tevrede met hul huidige versekering kan kies om hul dekking te hou. Amerikaners ontevrede, of sonder dekking, kan kies vir dekking wat deur die regering befonds word.
Republikeine kla dat die vryemarkkompetisie wat aangebied word deur 'n laer koste openbare sektorplan private versekeringsmaatskappye in staat stel om hul dienste te verlaag, kliënte te verloor, winsgewendheid sal belemmer, of heeltemal buite besigheid gaan.
Baie progressiewe liberale en ander demokrate glo sterk dat die enigste regverdige, net Amerikaanse gesondheidsorgleweringsisteem 'n enkelbetalersisteem, soos Medicare, sal wees, waar slegs bekostigbare gesondheidsorgdekking met lae koste deur die regering op gelyke voet aan alle Amerikaners voorsien word.
Amerikaners Gaan Openbare Plan Opsie
Per die Huffington Post oor 'n peiling van die NBC / Wall Street Journal in Junie 2009, "... 76 persent van die respondente het gesê dit is óf" ekstrem "of" redelik belangrik "om mense 'n keuse te gee van beide 'n openbare plan wat deur die federale regering geadministreer word. regering en 'n privaat plan vir hul gesondheidsversekering. ''
Net so het 'n peiling in die New York Times / CBS News bevind dat "Die nasionale telefoonopname, wat vanaf 12 tot 16 Junie plaasgevind het, het bevind dat 72 persent van die ondervraers 'n versekeringsplan wat deur die regering bestuur word, ondersteun - soos Medicare vir diegene onder 65 - Dit sal meeding vir kliënte met private versekeraars. Twintig persent het gesê hulle is gekant. "
Demokratiese Harry Truman was die eerste Amerikaanse president om die Kongres te versoek om die regering se gesondheidsorgdekking vir alle Amerikaners te reguleer.
Per Healthcare Reform in Amerika deur Michael Kronenfield, president Franklin Roosevelt bedoel vir Maatskaplike Sekuriteit om ook gesondheidsorg dekking vir seniors in te sluit, maar weggejaag van vrees vir die vervreemding van die Amerikaanse Mediese Vereniging.
In 1965 het president Lyndon Johnson die Medicare-program, wat 'n enkele betaler is, die regering se gesondheidsorgplan aangegaan. Na die ondertekening van die wetsontwerp, het President Johnson die eerste Medicare-kaart uitgereik aan voormalige president Harry Truman.
In 1993 het president Bill Clinton sy vrou, welbekende prokureur, Hillary Clinton , aangestel om 'n kommissie te voer wat aangekla is van 'n massiewe hervorming van die Amerikaanse gesondheidsorg. Na groot politieke misstepsies deur die Clintons en 'n effektiewe, vreesmongerende veldtog deur Republikeine, was die hervormingspakket van Clinton se gesondheidsorg dood in die herfs van 1994.
Die Clinton-administrasie het nooit weer probeer om gesondheidsorg te hervat nie, en die republikeinse president George Bush het ideologies gekant teen alle vorme van staatsbefondsde maatskaplike dienste.
Gesondheidsorghervorming was 'n topveldtog onder 2008 Demokratiese presidensiële kandidate . Presidensiële kandidaat Barack Obama het belowe dat hy 'n nuwe nasionale gesondheidsplan aan alle Amerikaners, insluitende die selfstandige en klein besighede , beskikbaar sal stel om bekostigbare gesondheidsdekking te koop wat soortgelyk is aan die plan wat lede van die Kongres beskikbaar stel. " Sien die geheel by Obama-veldtog Beloftes: Gesondheidsorg .
Voordele van Staatsgesondheidsorg
Ikoniese Amerikaanse verbruikersadvokaat Ralph Nader maak 'n opsomming van die positiewe van staatsbefondsde gesondheidsorg vanuit die pasiënt se perspektief:
Vrye keuse van dokter en hospitaal;
Geen rekeninge, geen mede-betaal, geen aftrekbaar nie;
Geen uitsluitings vir vooraf bestaande toestande nie; jy is verseker vanaf die dag dat jy gebore word;
Geen bankrotskappe as gevolg van mediese rekeninge nie;
Geen sterftes weens 'n gebrek aan gesondheidsversekering nie;
Goedkoper. Eenvoudiger. Meer bekostigbaar;
Almal in. Niemand uit nie;
Bespaar belastingbetalers miljarde per jaar in opgeblase korporatiewe administratiewe en uitvoerende vergoedingskoste.
Ander belangrike positiewe van staatsbefondsde gesondheidsorg sluit in:
47 miljoen Amerikaners het geen gesondheidsversekeringsdekking gehad as van die 2008 presidensiële veldtog seisoen nie. Stygende werkloosheid sedertdien het veroorsaak dat die geledere van die onversekerde in die middel van 2009 oor 50 miljoen swel.
Genadiglik sal staatsbefondsde gesondheidsorg toegang verleen tot mediese dienste vir alle onverzekerdes. En laer koste van regeringsgesondheidsorg sal verseker dat versekeringsdekking aansienlik meer toeganklik is vir miljoene individue en besighede.
Dokters en ander mediese spesialiste kan op pasiëntsorg fokus, en hoef nie meer honderde uitgeputte ure jaarliks ​​met versekeringsmaatskappye te spandeer nie.
Pasiënte ook, onder die regering se gesondheidsorg, sal nooit nodig hê om onnodige hoeveelhede frustrerende tyd op te los met versekeringsmaatskappye nie.
Nadele van regering gesondheidsorg
Konserwatiewes en libertyërs verset Amerikaanse regering gesondheidsorg hoofsaaklik omdat hulle nie glo dat dit 'n behoorlike rol van die regering is om maatskaplike dienste aan private burgers te bied nie.
In plaas daarvan, konserwatiewe glo dat die dekking van gesondheidsorg moet voortgesit word slegs deur private-sektor winsgewende versekeringsmaatskappye of moontlik deur nie-winsgewende entiteite.
In 2009 het 'n handjievol Kongres Republikeine voorgestel dat miskien die onverzekerde beperkte mediese dienste via 'n voucher stelsel en belastingkrediete vir lae-inkomste families kon verkry.
Konserwatiewe beweer ook dat laer-koste-regering se gesondheidsorg te groot sal wees van 'n mededingende voordeel teen winswinsversekeraars.
Die Wall Street Journal beweer: "In werklikheid sal gelyke mededinging tussen 'n openbare plan en private planne onmoontlik wees. Die openbare plan sal onwrikbaar privaatplanne uitlok, wat tot 'n enkelbetalersstelsel lei."
Vanuit die pasiënt se oogpunt kan negatiewe van staatsbefondsde gesondheidsorg insluit:
'N afname in die buigsaamheid vir pasiënte om vryelik uit te kies uit die uitgestrekte droging van dwelms, behandelingsopsies en chirurgiese prosedures wat vandag deur dokters en hospitale aangebied word.
Bestaande pasiënt vertroulikheid standaarde, wat waarskynlik sal verdun word deur sentrale regering inligting wat noodwendig behoue ​​sou wees.
Minder potensiële dokters kan kies om die mediese beroep in te skryf weens verminderde geleenthede vir hoogs vergoedde posisies. Minder dokters tesame met die skerp vraag na dokters kan lei tot 'n tekort aan mediese personeel en langer wagperiodes vir afsprake.
Sedert einde Junie 2009 het die stryd om gesondheidsorghervorming te vorm pas begin. Die finale vorm van suksesvolle hervormingswetgewing vir gesondheidsorg is enigiemand se raai.
Die Amerikaanse Mediese Vereniging, wat 29% van Amerikaanse dokters verteenwoordig, is teen enige regering se versekeringsplan gekant, hoofsaaklik omdat doktersvergoedingsyfers minder sal wees as dié van die meeste privaat sektorplanne. Nie alle dokters het egter teen die regering gefinansierde gesondheidsorg gekant nie.
Politieke leiers op gesondheidsorghervorming
Op 18 Junie 2009 het die speaker van die Huis, Nancy Pelosi, aan die pers gesê: "Ek het alle vertroue dat ons 'n openbare opsie sal hê wat uit die Huis van Verteenwoordigers kom - dit sal 'n aktiewe klank wees, administratief selfversorgend wees. , een wat bydra tot mededinging, skakel nie mededinging uit nie. "
Senaat Finansies Komitee voorsitter Max Baucus , 'n sentriste-demokratiese, het aan die pers toegeneem, "Ek dink 'n wetsontwerp wat die Senaat verby sal 'n weergawe van 'n openbare opsie hê."
Matige Blou Honddemokrate van die Huis "sê die openbare plan moet slegs as 'n terugval voorkom, wat veroorsaak word as private versekeraars nie genoeg werk op toegang en koste doen nie," volgens Rob Kall by OpEd News.
In teenstelling hiermee het die republikeinse strateeg en die Bush-raadgewer, Karl Rove, onlangs 'n hardnekkige Wall Street Journal opgedateer waarin hy gewaarsku het: "... die openbare opsie is net vals. Dit is 'n aas-en-skakel taktiek .... openbare opsie moet hierdie jaar 'n topprioriteit vir die GOP wees. Andersins sal ons nasie verander word op skadelike maniere, wat amper onmoontlik is om te keer. "
Die New York Times het die debat in 'n 21 Junie 2009 redaksioneel opgesom:
"Die debat is regtig oor of die deur oop moet kom vir 'n nuwe openbare plan om met die private planne te kompeteer. Die meeste demokrate beskou dit as 'n belangrike element in enige hervorming van gesondheidsorg.