Tipes MARTIAL ARTS SKOLE deur FEUDAL DYNASTIES - The Holy Land of Vietnam Studies
Tydens die evolusie van die mensdom uit die antieke Middeleeuse geskiedenis, het magtige ryke in die Ooste (Mongolië, China, ...) of in die Weste (Romeins, Griekeland, ...) wou altyd arm lande binne of buite die streek verower om hul ideologie van monargie te bevredig.
Ook in die geskiedenis van evolusie in die moderne en kontemporêre geskiedenis, beskaafde Westerse lande met wetenskaplike uitvindings (elektrisiteit, stoom, skepe, wapens) het hul maniere gevind om ontwikkelende lande in die Ooste binne te val en hulle as kolonies uit te buit om vir demokrasie en kapitalisme te dien.
Tydens die evolusie, Viëtnam [Việt Nam] het die doel geword van die invalle "om beskaaf te word".
Daarom, Vietnamese beskawing is beïnvloed deur baie beskawings uit China, Japan, Indië, Europa, die Verenigde State.
Van etniese groepe wat Chinese taal en kultuur geleen het om die kultuur van die nasie gedurende die middeleeuse geskiedenis te ontwikkel, in die moderne en kontemporêre geskiedenis (uit die laat 19de eeu), Viëtnam [Việt Nam] oorgeskakel om Latynse skrifte in die wêreld van China te gebruik1 in Oos-Asië: 'N Nam ['N Nam] (Viëtnam), 'N Dong (Suid-Korea), Yamato (Japan),….
Van antieke Middeleeuse tot moderne geskiedenis (totdat die Franse leër hul beheer oor Viëtnam in die laat 19de eeu ingestel het), die tradisionele onderwysstelsel in Viëtnam [Việt Nam] is duisende jare van die geskiedenis diep beïnvloed deur Confuciaanse fondamente.
Daarom is die opleidingsmetode wat gebruik is om die regerende klas op te lei om die feodale dinastieë te help beskerm en ontwikkel Viëtnam [Việt Nam] om talente te vind was nie anders as die Chinese model nie.
As ons probeer om uit te vind oor hierdie aangeleentheid, kan ons die basiese inhoud soos volg volg:
Die Viëtnamese volk het gou gedink aan onderwysmetodes om menslike hulpbronne te kies en om talentvolle mense te gebruik om die dinastie te erf of vir mag en politieke veranderinge.
By die keuse van militêre leiers vir die feodale hof, was daar twee metodes:
Die eerste metode kies op grond van persoonlike bydraes en meriete of lede van die keiserlike gesin. Mense wat volgens hierdie metode gekies is, het nie opleiding ontvang nie. Hierdie metode is voor die 16de eeu gebruik.
Die tweede metode is professionele opleiding. Lede van die keiserlike familie wat militêre leiers was, sou opgelei word om amptelik in vechtsportskole bevorder te word. Giang Vo [Giảng Võ] Skool was destyds die eerste skool vir vegkuns.
Giang Vo [Giảng Võ] Die skool is ingebou Tran [Trần] Dinastie (1253). Dit was 'n plek vir militêre leiers en imperiale lede om vegkuns te beoefen vir die keuring. Van hierdie skool vir vegkuns is die Militêre handleiding geskryf, wat die handboek was gebaseer op ervarings op regte slagvelde.
Daarom is baie bekende generaals hierbo gelys gedurende Tran [Trần] Dinastie.
Elke dinastie het egter hul eie keuses gehad. Sedert die vroeë Le [pere] Dinastie (986), was die keuse van vegters slegs gebaseer op fisieke fiksheid (gesonde liggame) of optredes (vegkuns uitvoer).
Die Le [pere] dinastie het hul eie manier van seleksie gehad. Tot die regering van Le Du Tong [Lê Dụ Tông] (era se naam is Bao Thai [Bảo Thái]), seleksies gesimuleer dié tydens die regeringstyd van Duong, Tong, Thanh [,Ng, Tống, dan] (Trinh Cuong se [Trịnh Cường] regeer), wat die internasionale metode gevolg het in die tyd wat China gebruik het, 'n sterk land met invloed in 'n groot gebied, veral in Oos-Asië (Japan, Korea, Vietnam).
Daarna het die eerste vegkunseksamens begin Giang Vo [Giảng Võ] Skool in 1721 (die tweede jaar in die regering van Bao Thai [Bảo Thái]). Daar is mandariene genoem giao thu [giáo thụ] (mandarinne in beheer van onderwys in 'n dorp) wat die vegkunsopvoeding vir mandariene gemonitor het met 'n spesifieke kurrikulum genaamd Militêre klassieke.
Tot die regering van Le Du Tong [Lê Dụ Tông] (1721) dat die nuwe onderrigmetode vir almal gebruik is, op 'n manier wat ons deesdae sosialisering noem. Vo hoc [Võ học] dus, die kantoor van vegkunsstudie (in die hoofstad Thang Long [Thăng Long]) was onder die beheer van 'n verantwoordelike mandaryn.
Sedertdien is die reëls en regulasies vir vegkunswedstryde opgestel, so streng soos vir die keuse van literatuurmandariene.
Terwyl die literatuurwedstryd in drie vlakke van "thi huong, thi hoi, thi dinh"[thi hương, thi hội, thi đình] (provinsiale ondersoek, metropolitaanse ondersoek, keiserlike hofondersoek) is daar slegs twee vlakke vir vegkunswedstryde aangebied. Die eerste vlak was So cu [Sở cử] (thi Huong [thi Hương]); die tweede vlak was Bac cu [Bác cử] (thi Hoi [thi Hội]).
Die kompetisie was so streng dat die digter Tran Te Xuong [Skep Tế Xương] het probleme met sy eksamens gehad. Hy het uitgeroep:
Vir agt jaar kon hy nie help om die eksamenregulasies [Tám năm không khỏi phạm trường quy] te oortree nie.
Regulasies is streng toegepas op beide literatuur- en vechtkunskompetisies. 'N Tabel van regulasies kan gewoonlik buite die skool gesien word wat kandidate ken. H. Oger het die reëls se inhoud opgeneem, maar die Han Nom [Hán Nôm] houtblokkie was te klein om geannoteer te word (Figuur). Wat die gevegskunskompetisie betref, was die eerste reël om geen boeke saam te bring nie. Soms is boeke egter in klein skale op die skil van die jakkals se sade gekopieer (deesdae gebruik studente ook die klein kopieë genaamd phao [bedrog in eksamens]).
1: LÉON VANDERMEERSCH, Le nouveau monde sinisé, Parys: Seuil, 1985.
◊ Beeld - Bron: Nguyễn Mạnh Hùng in "Kỹ thuật của người An Nam" (Tegniek du pe Annamite) van H. Oger in Hanoi (1908-1909)