Een van die mees verwoestende elemente van die koronavirus-pandemie was die onvermoë om persoonlik na geliefdes wat siek geword het, te sorg. Sommige moes hul laaste afskeid neem deur 'n mediese verskaffer se slimfoonskerms. Ander het gebruik gemaak van walkie-talkies of deur vensters gewaai.
Die boodskap van "Lewe in die oomblik" het groter diepte gekry toe kort voor die skryf van hierdie boek voltooi is; my eie reis het my na 'n vurk in die pad gebring. 'N Pragtige stem wat ek ken, het met my gepraat. "Is jy gereed om huis toe te kom?" Daar staan, so duidelik asof iemand langs my sit ...
"Enige tyd wat verby was, was beter," het die Spaanse digter Jorge Manrique in die 15de eeu geskryf en perfek vasgelê wat 'n kragtige emosionele nostalgie is.
In huise regoor die VSA ken gesinne toenemend iemand wat met COVID-19 siek is of in die hospitaal opgeneem is. Die dodetal het 'n kwart miljoen Amerikaners op 18 November 2020 verbygegaan, minder as tien maande in die pandemie.
Bedoeling is die vermoë om te besluit wat dit is wat ons wil bereik en dan die doel te bereik. Ons gebruik die krag van voorneme in sake, politiek en onderwys. Kan ons dit gebruik om ons pyn te genees?
The Living Sea of ​​Waking Dreams, Richard Flanagan se agtste roman, is een van 'n klomp romans wat 'n mens verwag om uit die skadu van die bosbrandseisoen 2019-2020 te verskyn wat die lug van Oos-Australië vir weke aaneen verdonker het ...
Rituele kan die kernoortuigings van 'n kultuur inneem en 'n gevoel van beheer in 'n andersins hulpelose situasie bied. Ek het dit verstaan ​​toe ek verlede jaar my ma verloor en aan die primêre hindoe-rituele van dood en hartseer deelgeneem het.
Hoe voel u oor die idee om te sterf? Is dit iets waaraan jy gereeld dink? Of laat dit u angstig voel? Dit is vrae wat baie van ons die afgelope tyd oorweeg het.
Namate die koronavirus-pandemie in Maart in New York getref het, het die dodetal vinnig toegeneem met min kanse vir gesinne en gemeenskappe om tradisionele rituele vir hul geliefdes uit te voer.