Die konteks lyk egter baie anders. Suid-Afrika het algeheel op die indeks agteruit geboer, en vaar in ‘n paar onderafdelings, soos arbeidmark-doeltreffendheid en veral gesondheid en onderwysvoorsiening bitter sleg.
Zuma het ook nagelaat om te meld dat Suid-Afrika op al die vernaamste indekse, soos die indeks vir mislukte state, die korrupsiepersepsie-indeks, die geweldsindeks en die persvryheidsindeks agteruit geboer het.
As dit bloot om gelaaide titels vir die artikel gehandel het, kon die skrywers ‘n ryk oes onder die werke van die Afrikaanse skrywer, FA Venter, gemaak het. Geknelde land, Bedoelde land, die Tollenaar en Die Rentmeesters is maar ‘n paar van die titels wat vingers in Zuma se oog kan druk.
Die geskiedenis het egter geleer dat na Zuma in die tuig geplaas is, die meeste van die swart redakteurs weer die leisels van politieke korrektheid opgeneem het. Trouens, sommige van die name van redakteurs wat saam met die teoloog Nico Smith blankes oor ‘n bloedbad gewaarsku het as kritiek op die ANC voortduur, se name was kort tevore op die lysie wat Du Plessis gelys en geprys het.
Hoewel nie so oud nie, het Suid-Afrika sy eie ou beskawing gehad soos dié van Groot Zimbabwe wat in die suide van die huidige Zimbabwe, van die suidooste tot teen die grens met Botswana en in Noord-Limpopo ingestrek het, en veral vier belangrike stede gehad het. Ook met Groot Zimbabwe was daar aanvanklik groot traagheid om te aanvaar dat die bouwerke die werk van swart mense kon wees. Die ou Afrikaanse Kinderensiklopedie vermeld byvoorbeeld ’n opvatting van ’n vrou dat dit gebou is deur ’n wit stam wat uit die Andes in Suid-Amerika hier beland het.
’n Voorbeeld van die wrywingspotensiaal speel hom nou by Platfontein in die Noord-Kaap af waar die San afgesit is nadat ’n swart stam suksesvol ’n grondeis daarop ingestel het. Die San, of minstens ’n deel van hulle, maak daarop aanspraak dat dit San-grond was lank voordat die swart mense dit beset het, en daar is nie werklik teenargumente nie. Die huidige wetgewing vir grondrestitusie strek egter net terug tot die 1930’s en poog om ’n situasie te herstel wat maar baie onlangs in die geskiedenis die geval was.
Daar is ’n internasionale konteks hieragter wat al hoe meer gehoor word – die regte van die eerste nasies, of “First Nations” soos dit in Engels genoem word. In lande soos Kanada en die VSA kan “eerste nasie”-aansprake dikwels groot finansiële voordele inhou, hoewel dit dikwels nog uitsonderings is. Dit bring dikwels ’n soort selfregering (soos met die Maori’s in Nieu-Seeland) of gee verskanste verteenwoordiging in die nasionale parlement (soos in Nieu-Seeland en Indië).
Soms lei dit tot vreemde situasies. In die VSA is ’n oeroue skedel ontdek, bekend as die Kennewick Man, wat op die oog af nie na dié van ’n Rooihuid gelyk het nie. Aanvanklike navorsing het ook getoon dat die man waarskynlik eerder aan die Polinesiërs verwant was as die huidige Rooihuide. Dit het byna tot paniek gelei oor die implikasies van moontlike verlies aan eerste nasie-status (en voordele). Die jongste genetiese toetse het die verwantskap met die Rooihuide, en ’n bepaalde groep hedendaagse stamme egter onlangs bevestig, en ’n baie warm patat kan nou ter ruste gelê word.
Plek-plek is daar ook ’n gewaarwording onder Suid-Afrika se oorspronklike inwoners dat hulle nie net ’n baie kort lootjie getrek het nie, maar soms geen lootjie nie. Die hele stelsel van besoldigde tradisionele leiers is gebaseer op die konsep van “oorspronklikheid” maar die KhoiSan se tradisionele leiers is hiervan uitgesluit. Daar is ondernemings om die datum vir grondrestitusie ook ter wille van hulle terugwaarts te skuif, maar of so iets sal realiseer moet nog gesien word. Wat as dit sou blyk dat daar ’n heel geldige eis op Nkandla is?
Ceron Lennox, Rescue Care-woordvoerder, het gesê die motorwrakstukke het oor die pad versprei gelê soos wat die impak van die botsing stukke van die motors rondgegooi het.
Volgens Lennox is die presiese oorsaak van die ongeluk onduidelik. ŉ Polisieondersoek is van stapel gestuur.
Die eerste toets tussen Indië, wat eerste op die wêreldranglys is, en die Proteas wat tweede is, behoort van Vrydag af die toon vir die verwagte taai reeks te stel.
Die onsekerheid oor die kolfblad, wat wel heelwat gras op het soos Suid-Afrika versoek het, is een van die onbepaalde onsekerhede.
Maar: Is die groen laag kunsmatig teweeg gebring; met ander woorde, sal die beloofde blad vir die vinnige manne die kolwers regtig laat rondtrap? Of sal Nuweland se kolfblad soos in die verlede weer sy eie onverwagte streke uithaal en verskil van wat hy in die vorige toets opgelewer het?
En sal daar weer op dag drie skielik hulp aan die draaiers wees pleks van, soos al gebeur het, ŉ tweede asem vir die snellers?
En hoe gaan die wind sake bewimpel? Dit kan vir ŉ man soos Vernon Philander van groot belang wees oor hoe die wind waai.