Tharros - Artikels - 2022
Tharros is 'n argeologiese terrein op Sardinië vol eeue geskiedenis. Tharros, wat in die 8ste eeu vC deur die Feniciërs gestig is, sal deur die Kartagoërs en die Romeine bewoon word en 'n reeks antieke strukture agterlaat, veral die twee staande Korintiese kolomme.
Onder die ander hoogtepunte van die ruïnes by Tharros is die oorblyfsels van die Puniese tofet - 'n heilige ruimte wat soms vir begrafnisse gebruik word - sowel as die oorblyfsels van die termiese baddens en die fondamente van tempels, huise en winkels. Tharros, wat later as gevolg van Saracen -aanvalle verlaat is, is een van die beste antieke terreine van Sardinië.
Tharros is waarskynlik teen die einde van die 8ste eeu deur die Feniciërs gestig, en die nekropolis en tofet bewys dit - tipies van die Feniciese en Puniese begraafplase. Die Fenisiese nekropolis is in Kaap San Marco gebou. Dit was hier waar verassende lyke saam met ryk begraafgoed soos juwele begrawe is in sirkelvormige of langwerpige putte wat in die sand gegrawe is.
Die tofette is vanaf die 7de eeu gebruik, en bevat verbrande oorskot van kinders en geoffer diere. Langs die tofette was honderde stele van sandsteen, wat dikwels klein tempels en goddelike simbole voorstel. Gedurende die later 6de eeu is Tharros verower deur die Kartagoërs wat 'n massiewe nuwe tempel gebou het en die stad met verdedigingsmure versterk het. 'N Handwerkdistrik floreer in die 5de eeu, wat spesialiseer in metaalwerk.
Tussen die verowering van Sardinië in 238 vC en die einde van die Romeinse Ryk in die 5de eeu nC, het Tharros uitgebreide transformasie ondergaan. In die 2de eeu v.C. is die groot verdedigingsmuur opgeknap en 'n nuwe stedelike stelsel verbind met paaie van vulkaniese balsalt. Die Romeine het ook 'n badkompleks en die Castellum Aquae gebou om vars water uit die akwaduk te versprei.
Gedurende die vroeë Christelike era is die Romeinse geboue egter vir die konstruksie geoes en die elemente verweer. Namate Saracen -aanvalle toeneem, het ontvolking gevolg. Alhoewel Tharros 'n amptelike kerksitplek gebly het tot 1071 toe die biskop na Oristano verhuis het, was dit die einde van 'n bloeiende ou stad.
Vanaf die 17de eeu het die nekropolisse in Tharros agtervolg deur skatjagters en eers in die laat 19de eeu het opgrawings begin. 'N Groot deel van die Punies-Romeinse stad is in die 1950's opgegrawe, waaronder die Tempel van Demeter en die vestings van Murru Mannu. In 2004 is meer as 100 Feniciese en Puniese grafte gevind, wat ons insig gegee het in begrafnisrituele van die tydperk.
Vandag is die gebied van Tharros 'n opelugmuseum en 'n aktiewe opgrawingsplek. Die mees prominente kenmerke van die antieke landskap is die Carthaagse tofet, badinstallasies, tempelfondamente en 'n gebied met huise en ambagswerkswinkels.
Met eindelose horisonne vanaf die kuslyn, kan u die ruïnes verken via wandelpaadjies met baie insiggewende tekens in beide Italiaans en Engels. As u meer van die ou terrein wil sien, word baie kunsvoorwerpe wat hier opgegrawe word, in die museum in Cagliari gehou. Maak seker dat jy water neem, want dit is baie warm.
Vanaf die naaste dorp Oristano, is Tharros 23 minute se ry via die SP6. Vanaf Cagliari is Tharros 'n uur en 'n half lange rit via die E25. Daar is parkeerplek op die perseel.
Die Punies-Romeinse stad Tharros aan die westelike oewer van Sardinië het uit die 7de eeu as 'n kritieke knoop gedien in die netwerk van belangrike handelsroetes tussen die kushawe van Spanje (en die Balaeriese Eilande), Kartago en Massalia (nou Marseille) VC tot ongeveer die 6de eeu nC.
Die Universiteit van Cincinnati het onlangs begin met nuwe argeologiese veldwerk op die terrein, veral bekend vir sy ryk grafte en grafgoed uit die Puniese tydperk. Ons opgrawings is gerig op die stad self - veral die woon- en kleinhandelkwartiere - om nuwe vrae te stel oor die sosio -ekonomiese struktuur van die Puniese en Romeinse vlak van die bruisende hawedorp.
Aangesien die stedelike geskiedenis van Tharros nog nooit duidelik verwoord is nie, is 'n voorlopige doel van ons projek om die stadige groeispore van die stad te identifiseer en hierdie ontwikkelings te verbind met ons breër begrip van die ekonomiese en stedelike geskiedenis. Verder is ons veral geïnteresseerd in die sosiale en strukturele ontwikkeling van die stad, met vrae oor dieet en stedelike verbruik, sosiale stratigrafie en die motivering vir stedelike investering, sowel as burgerlike infrastruktuur, insluitend die herwinning van stedelike afval as boumateriaal .
Die projek word gelei deur prof. Steven Ellis in samewerking met die Soprintendenza per i Beni archeologici delle Province di Cagliari e Oristano, die Area Marina Protetta Penisola del Sinis en die Comune di Cabras.
Volg die projek op Twitter, Instagram en Facebook @UCTharros
8ste eeu v.C. Fenisiese koloniste het die stad Tharros op die Sinis -skiereiland gevind.
6de eeu v.C. Tharros word verower deur die Kartagoërs.
238 vC Na die eerste Puniese oorlog word Sardinië 'n Romeinse provinsie. Gedurende die daaropvolgende eeue floreer Tharros baie en bereik die hoogtepunt van sy glorie in die 3de eeu nC.
456 Die Vandale beset Tharros. In 474 neem hulle beheer oor die hele Sardinië.
534 Sardinië word geannekseer deur die Bisantynse Ryk wat gedurende die daaropvolgende eeue beheer oor die eiland verloor en dit in 'n toestand van anargie laat.
10de-11de eeu Vier onafhanklike koninkryke word gevorm in Sardinië, bekend as giudicati: Cagliari, Gallura, Torres en Arborea, die hoofstad van laasgenoemde is Tharros.
1070 Om die Saracen -aanvalle te ontsnap, skuif die biskop van Tharros sy basis na Aristanis, vandag Oristano, wat die nuwe hoofstad van die giudicato van Arborea.
1265 Marianus II word gekroon gees (heerser) van Arborea. Deur 'n alliansie met die Republiek van Pisa te sluit, verkry hy beheer oor 'n groot deel van Sardinië.
1323 Die gees Hugh II bond homself met die Spaanse koninkryk Aragon en beveilig die Pisan -gebiede in Sardinië.
1347 Die bewind van gees Marianus IV begin. Oristano beleef die mees voorspoedige tydperk as gevolg van die graanhandel. Die leër van die giudicato beheer die hele Sardinië, en laat slegs Alghero en Cagliari onder die beheer van die Aragonese kroon.
1383 Eleanor van Bas-Serra kom op die troon van Arborea as giudicessa. Tydens haar bewind het die Carta de Logu is opgestel, geskryf in die Sardynse taal. Hierdie dokument sou sentraal bly in die Sardynse burgerlike en wetlike kode tot 1827. Eleanor sterf in 1404 aan die pes.
1410 Die giudicato van Arborea word uiteindelik verslaan deur die Koninkryk Aragon, wat tien jaar later die beheer oor die hele Sardinië neem.
1546 Die eerste gedokumenteerde uitgawe van die Sartiglia vind plaas ter ere van die keiser Charles V.
1713 Aan die einde van die Opvolgingsoorlog ken die Verdrag van Utrecht Sardinië toe aan die Heilige Romeinse Ryk, wat dit sewe jaar later aan die Huis van Savoie gee.
1861 Sardinië word deel van die verenigde Italiaanse staat.
1948 Sardinië kry 'n mate van outonome regering.
1974 Oristano word die hoofstad van die vierde provinsie Sardinië.
Tharros - Geskiedenis
Uit "The Chronicles of Bannor" 2de Concordance, Deel 5
Lank gelede in Olde Myriador het ek teen die demone geveg.
Die gode van chaos het 'n sameswering teen ons saamgesweer, of dit was net die lotgevalle, want gebeure is lankal aan die gang gesit. Daar was 'n hek in die verbrokkelde land Ebongate, selfs toe die laaste Ebongatier deur die portaal na onbekende lande terugtrek, het Thyanaos of Dark Legion sy oog op hulle gehad as 'n maklike prooi. Toe die steengroef van die chaosjagter verdwyn het, het die stemme in sy kop hom aangesê om sy aandag op Myriador te vestig.
Thyanaos Emissary of Evil het donker spioene na Myriador gestuur. Die demoonbase van Dark Legion het geëis dat hulle die ou portaal van die deur oopmaak, en met die verlies van Exodus -speaker van The Myriadorian Council, lyk dit asof dit 'n geskikte tyd is om aan te val, die poort aan te gryp en onuitspreeklike boosheid in die koninkryk los te laat. Onwetend vir die groot magte wat hulle sou bevry van die kronkel wat hulle beplan het vir hul kwaadwillige aanval.
Ek het geweet wat gedoen moet word, maarskalk die groot magte van Myriador wat eens sterk gestaan ​​het teen die magtige leërs van adellike Sarum. As hulle saam kon kom om 'n nederige misdadiger te verdedig, sou hulle sekerlik so 'n veragtelike vyand maklik kon verrig. Ek het die hardlopers uitgestuur, en House Solaris het gereed gemaak vir die oorlog.
Vreemd genoeg het nie een van die ander huise van Myriador hul krygers gestuur om te oefen nie. Toe staan ​​ek voor die Myriadoriaanse Raad, met 'n duidelike taak. Klaar om weer deur die gode getoets te word. Gereed om weer aan die hoof van die groot Myriadoraanse leër te staan. Die weermag wat die Raad so dwaas afgeskaf het na die bittere burgeroorlog wat Darkwood uit die land verdryf het, of ten minste terug in die skaduwee.
Tot my verbasing val ons oproep tot verdediging van die portaal op dowe ore. Die gevaar was ver weg en maklik om te ignoreer. Hulle het my tiran genoem, en mal oor mag, maar ek sal nooit weer toelaat dat die demone 'n ander wêreld steel nie.
Ons is moedeloos, Solarans, die laaste van 'n antieke vegterras, wat die raad verlaat en teruggaan na ons saal. Ons besluit om die ou pad huis toe te vat. Die pad wat minder gereis is. Toe vind ons The Acropolis en Tharros, wie se naam moed beteken, beskermdier van die seun van Cronos, Zeus.
Die Solarane ontmoet hul lot
Ons het die Raad verlaat met 'n onduidelikheid van ons volgende stap in ons gedagtes. Op pad huis toe kom ons op 'n ou pad af, sy ou klippe wat oud en gekraak was, lei na die woud. Met die onbekende roeping besluit ons avonturiers om die pad te volg om te sien waarheen dit lei. Terwyl die pad voortgaan, het die bos en die tyd hul werk goed gedoen en die pad byna heeltemal weggesteek. Deur die digte plantegroei te vind, word die groeiende afwagting skielik verbreek deur 'n groot brul. "ROOOAAAAARRR!"
'Dit is naby, berei u voor om u te verdedig!' Blaf ek. Eliphas trek sy boek uit. Absolom trek sy skild los, maak sy klep gereed, stap terug in die oopte wat ons gemaak het en begin die donker bosse op soek na gevaar. "ROOOAAARRRRR!" "Deur die gode!" snak na Absolom, toe is dit op hom. Soos 'n swart weerlig, het die groot skaduryke dier van die bome afgespring en Absolom op die grond neergeslaan. Absolom hou sy skild teen die groot donker kat. Voordat ek of Eliphas weer kon optree, het die skaduwee se groot poot op Absolom se skild neergedaal, terwyl sy kloue deur die staal, hout en leer geruk het asof dit nie eers daar was nie. Vernietig sy skild in 'n enkele slag.
Met ongelooflike spoed en bonatuurlike grasie het die Panther omgedraai 'n skouer na Eliphas gedruk, sy towery ontwrig en hom op die verslete klippe van die ou pad gestuur. Reg deur my laai en my met net 'n skouerophaling soos soveel kaf in die lug gooi. Ek beland met die neerstorting van my bord teen die klip. Met die gesig na onder, hyg na die lug. Die wind klop uit my longe deur die ongelooflike krag van die slag. Ek het omgedraai. "ROOOOOOAAAAARRRRRR!" Toe was dit so vinnig weg as wat dit verskyn het. Terug in die skaduwees van die bome.
Ek kyk om en sien my verwoeste skild, my swaard in die grondpunt swaai eers. Toe ek my kop draai, sien ek Eliphas op sy een knie wat sy sy na sy spellboek hou en Absolom met groot oë sê: "Ek ... ek ... het dit gesien, ek ... het dit eers gesien ... deur die gode ..." Toe kyk ek op in die bome my oë getrek na 'n mate van beweging, en daar was dit. Ek kon nie anders as om 'n geskreeu "Aaaahhh!" Toe is dit weer op ons dat dit bo -oor my van die bome afstorm.
"Deur Jupiter Noooo!" eis Absolom, wat tot ons verbasing die dier in sy spore gestop het. Hy het begin bid. Terwyl hy my vasgehou het met sy voorpote wat sy bors teen my borsplaat druk en my teen die grond vasgedruk het, kyk dit in my oë en snuif my. Ek kon die warm swart asem van die groot leeu voel. Ek kyk in die oë, almal siende oë, oud, oë wat verder as hierdie wêreld sien, oë wat my lewe verander het. Ek het uiteindelik asem gehaal toe die wese my loslaat. Toe gooi die dier sy blik op Elifas, en kyk neer op hom, dit moes nege voet lank op die skouer gewees het. Daardie oë, almal siende oë, oud, oë wat verder as hierdie wêreld sien, oë wat sy lewe verander het. Absolom het sy gebed afgehandel en opgekyk na die groot voog wat nou na hom toe glimlag en na hom gestaar. Almal siende oë, oud, oë wat verder as hierdie wêreld sien, oë wat sy lewe verander het.
Ek maak my mond oop om te praat, maar Absolom lig 'n vinger om my stil te hou, instinktief te weet dat dit 'n plegtige oomblik is. Die groot swart leeu draai om ons en begin dan op die ou pad. Terwyl dit vorentoe beweeg, het die bos self teruggetrek en die weg geopenbaar. Nou kon ons groot beelde aan die ou gode aan weerskante van die ou pad sien. Die lenige dier beweeg vinnig. Die bome en kwas trek op 'n magiese wyse vooruit. Ons het ingehardloop en tevergeefs probeer om by die groot kat te bly, maar dit was weg en sny 'n groot stuk deur die te groot plantegroei.
Ons stop om asem te haal en neem 'n rukkie om die standbeelde te ondersoek, waarna Absolom opgemerk het: 'Hierdie inskripsies hier op die voetstuk is in die antieke taal, uit die tyd voor die era van Darkon, ongeveer drie duisend jaar gelede. My ure in The Academy of Arts and Sciences was nie vermors nie. " Ons was verwonderd oor die fyn vakmanskap, die perfekte verhoudings wat selfs die beste kunstenaars van die moderne koninkryk ongeëwenaard het en hoe merkwaardig dit behoue ​​gebly het. Towerkuns! Absolom vervolg "Dit is die ou panteon, kyk… kyk hier staan ​​Dionysus (Bacchus) Hy is die God van wyn, god van waansin. Seun van Zeus en Semele ('n Thebaanse prinses). Snaaks dat ons by hierdie een moet stop. " Ons gaan voort, Absolom gaan voort met sy ensiklopediese kennis van die ou gode. Op die pad wat ons agtergelaat het, kom ons by 'n groot oop plek. In die oop vloer was 'n groot standbeeld van 'n groot leeu, gemaak van obsidiaan, swart soos die nag, op 'n marmerbasis. Absolom lees die opskrif "Tharros ... wat moed in die antieke taal beteken." Langs dit het die ou pad teen 'n rotsagtige helling voortgegaan. Ons het opgehou om water te drink, 'n bietjie geëet en oorweeg wat pas gebeur het.
Toe ons dit weer hoor, "RROOOOOOAARRR !!" ons bel. Teen die helling het ons gegaan. Toe ons om die hoek draai, verskyn 'n wonderlike gesig voor ons. 'N Kolossale struktuur gebou op 'n plato met 'n uitsig op die magiese woud. 'N Akropolis. Glansende kolomme van wit marmer, kerfwerk van krygers in 'n geveg in hoë verligting, versier die entablature. Die Swart Leeu het in die skaduwees van die portiek gewieg. Toe verdwyn dit binne -in die struktuur. Ons het versigtig die trappe van die tempel, of die graf, genader. Neem elkeen van die reuse -stappe met die grootste sorg. Toe ons bo kom, gooi Elifas lig op sy staf en kom by die donker heiligdom in.
E Liphas het sy staf omhoog gehou en die kolonnades verlig, bedek met fel leeukoppe. 'N Goue standbeeld van 'n krygsgod blink uit die binneste heiligdom na ons. Die lug lyk effens rokerig en die hele plek ruik na soet wierook. Toe ons die binnekant begin inspekteer, vind ons ingewikkelde fresco's op die mure en plafon. Die vloer is bedek met betegelde mosaïek. Absolom draai na ons en sê: "Ek weet wat om te doen." Hy het begin bid.
"Koning Zeus, die beroemde seun van Kronos." Ek het by homself gedink terwyl Absolom bid: "Ek is die seun van Chronos."
Die gebed het aangegaan. Absolom se stem bulder van krag,
'Die heerlikste van die onsterflikes, Zeus
Die vele genoemde, almagtige ooit,
Die groot soewerein van die natuur, regeer alles volgens die wet
Geluk met jou! Op jou is dit ontmoet en reg
Dat sterflinge oral moet bel.
Van U was ons alleen die geboorte van ons
Van almal wat op die aarde leef en beweeg
Die lot om God se gelykenis te dra.
U sal ek ooit sing, u krag prys!
Vir jou, hierdie hele uitgestrekte kosmos, ronddraaiend
Die aarde gehoorsaam en waarheen u lei
Dit volg, gewillig deur u regeer.
In u onoorwinlike hande hou u vas,
Die immer lewende donderbol:
Die natuur se eie beroerte bring alles tot 'n einde.
Daardeur lei u die sininstink reguit
Wat deur alle dinge versprei, selfs gemeng
Met sterre in die hemel, die groot en die klein-
U wat die Koning vir altyd is!
Niks op aarde word bewerk in u ondanks, o God.
Ook nie in die eteriese sfeer omhoog wat ooit kronkel nie
Oor sy paal, en ook nie in die see nie-behalwe wat
Die goddelose werk, in hul vreemde waansin,
Tog weet jy om die krom reguit te maak.
Snoei alle oortollige, gee orde aan ordeloses,
Want vir jou is die liefling nog steeds lieflik-en in een word alle dinge in harmonie,
Die kwaad met die goeie, dit so een Woord
Moet ewig in alles wees.
Een woord-die goddelose vlug ooit!
Ongelukkig, honger om die goeie te besit
Hulle het geen visie op God se universele wet nie,
Hulle sal ook nie hoor nie, alhoewel hulle gehoorsaam is
Hulle kry moontlik 'n edele lewe, ware rykdom.
In plaas daarvan jaag hulle onnadenkend na siekes:
Sommige met 'n skaamtelose ywer vir roem,
Ander streef na wins, wanordelik
Nog ander dwaasheid, of genot van die vlees.
[Maar booshede is hulle lot] en ander tye
Bring ander oeste, alles ongesiens-
Vir al hul groot begeerte, die teenoorgestelde daarvan!
Maar, Zeus, jy wat elke gawe gee,
Wie woon in die donker wolke en swyg
Die flitsende weerligstraal, behalwe, ons bid,
U kinders uit hierdie grenslose ellende.
Strooi, 0 Vader, die duisternis uit hulle siele,
Gee hulle die ware begrip
Op watter vertroue heers u regverdiglik alles-
Terwyl ons, so vereer, u op u beurt sal eer,
U besing u werke tot in ewigheid, soos vervat
Vir sterflinge, hoewel dit geen groter reg is nie
Behoort selfs tot die gode as ooit tevore
Net om die universele wet te prys! "
(van Cleanthes van Assos (331-233 v.C.) was die dissipel en opvolger van Zeno as hoof van die Stoïsynse skool. Hy was die ware stigter van die Stoïstiese teologie.)
Die antieke God het die goddelike gebed gehoor, die fresko's op die mure het begin animeer en ons het gekyk hoe die verhaal van 'n groot vegter voor ons ontvou. Die epiese verhaal van die vader, begunstig deur die gode wie se droom was om te verenig en te oorwin. Hy sou nooit sy droom verwesenlik sien nie, as onwaardig beoordeel weens sy brutaliteit en hebsug. Sy seun, The Chosen One, het die droom egter verwesenlik en die wêreld kort saamgevoeg. Hy het daarna gestreef om die nasies wat hy verower het, in 'n enkele eenheid te sweis. Slagting, plundering, slawerny, wat so wreed bekend was in die antieke wêreld, het vir hom weinig aantrekkingskrag gehad, alhoewel hy 'n vreesaanjaende bevelvoerder was, 'n beroep op rede en vertroue was vir hom die uiteindelike magsinstrumente. Dit was 'n jaloerse truuk van die lotgevalle wat die droom vernietig het. Gesny deur koors op 33. Die opperste heer en held van die wêreld, die keiser was dood. Die mens en God se planne word kortgeknip. Elke vegter verstaan ​​hierdie dors na glorie en avontuur. Dit was basies, suiwer. Alhoewel sy ryk hom nie lank oorleef het nie, het sy nalatenskap die eeue verduur.
Dit het vir ons duidelik geword wat ons moet doen. Herbou die ryk, verenig die wêreld, soek en berei die weg voor vir die uitverkorene, wat weer sou kom. Toe die verhaal aan ons geopenbaar word, beweeg ons in die kamer wat na die binneste heiligdom getrek is. Ons bevind ons voor die altaar voor die goue standbeeld van die kryger wat ons nou geweet het die keiser was. Die Groot Swart Leeu het op die altaar gestaan ​​en sy rooi oë deur ons sterflike vlees dring deur die siel van elkeen van ons te soek en ons om die beurt vorentoe te wys en die skatte van die alter vir ons te onthul. Die leeu het sonder woorde gepraat "Ek is Tharros, die essensie van woede. Ek is krag en die beskermer. Ek is moed en selfvervulling, ek ken die dood en ek word wedergebore. Ek leef in die donker, en ek is die son. Ek is die dienaar van Zeus. " Ons drie wat nou eensgesind was, was ontsag vir die goddelike. Toe is Lion weg, soos 'n skaduwee, eg, maar onwerklik. Julle is Laconians, The Chosen Ones.
Die altaar, die keiser se sarkofaag, lê voor ons oop. Binne het ons 'n goue boks gevind met die as van die keiser, 'n omhulsel van sy strydstandaard en die kroon. Die standaard was rooi en goud met 'n simbool van Tharros en die kroon in swart. Die kroon self was eenvoudig, maar elegant en lyk asof dit 'n krag uitstraal. Ons het die Inner sanctum wedergebore verlaat.
Toe ons huis toe gegaan het, was ons veranderde mans. Ons vriende het ons kwalik herken deur 'n goddelike inspirasie wat ons voorberei het vir ons groot avontuur, Tharros, die groot swart leeu wat ons die weg gewys het. Vader Zeus, wie se skild die storm is, het ons die oorblyfsels gegee, ons dors na heerlikheid en avontuur hernu en vir ons gewys wat ons moet doen. Groot geskenke vorm die gode. Ons slaan ons nuwe banier, die banier van Laconia, bymekaar wat lojaal is, ons ou lewens agterlaat en op pad is na verre lande. Die paar Solaris het gegaan, die manne van die skaduwee Darkwood en die Kutriguri -skrikwekkende krygers van die steppe van buite die portaal, het na die chaoslande gegaan wat eens Solaris was, en daarvoor het The Ancient Empire, soos die metuselahs van die koninkryk kan onthou, . Om nuut te begin. Om die uitdaging van The Dark Legion en ons lotgevalle die hoof te bied. Ons het na die hart van chaos gekom en ons kamp opgeslaan om die droom te leef, die profesie te vervul en die land Laconia gevind.
Ons het oor die see gereis om angs te trotseer, en ons het nie gekrimp nie. Nee, ons Laconiërs het die uitdaging van The Dark Legion met vrymoedigheid die hoof gebied. Ons het as 'n leër gekom en die gode het 'n nasie gesmee. Die swaard van die gode. Soos die meester Hephaestus 'n magtige lem uit die beste erts sou vervaardig. Saam met die ou Garouthi, wie se geskiedenis teruggaan na die begin van die mensdom self. Saamgesweis deur die hitte van die geveg. Gesmee om sterk en buigsaam te wees, skerpgemaak tot 'n skeermesrand deur veldslag.
Die oorlog, die droom en die Odyssee
Ons veg stryd na stryd teen The Dark Legion. Vir die krygsmanne aan beide kante het die geveg gewoed, grimmig en uitmergelend, meedoënloos, sonder ophou 'n enorme toutrek. Soos wanneer 'n meester-leerlooier sy bemanning die vel van 'n groot bul gee, gryp mans vas, stut in 'n breë sirkel, ruk, strek hard, so strek baie werkers die hele vel taai en leer-so heen en weer in 'n beknopte ruimte ons het getrek, albei kante baklei en die hoop styg, die Dark Legion om Laconia te vernietig en New Sparta te plunder, die Laconians om die demone se trawante van The Portal te hou en hulle uit die antieke lande te verdryf en altyd die wrede stryd wat woed. Selfs Ares, leërmag, nie eens Athena wat die geveg bekyk het, kon sy woede verag nie, selfs nie in hul mees wrede lus vir geveg nie, die spanningsvolle oorlogswerk wat Zeus uitgestrek oor die slagvelde van Laconia geleer het.
'Dit was nutteloos vir ons om te probeer bly in die ou lande van ons mense wat nou so besoedel is van chaos en oorlog. As die wind uit die ooste waai, kan ons die golwe van Aquilonia ruik, uit die weste die kakofoniese gille uit die afskuwelike asiel van Dark Legion, en laat ons nie praat van die siek wind wat uit die noorde waai waar die pes Heer heers nie.
Met 'n swaar hart en 'n mate van onwilligheid erken ons die bewerings van die Triad of Chaos. Toe ek in daardie aaklige lande geteister was deur drome, aaklige visioene van wat ek en my mense sou kon word as ons daar in daardie lande bly, in daardie koninkryk van chaos. Miskien sou ons oorleef, maar ons sou verdraai word soos die wesens wat ons probeer oorkom om 'n siek droom van 'n verdraaide god te vervul.
Toe besoek Tharros, die Groot Swart Leeu, wie se naam moed beteken, my in my slaap, en hy vertel my dat daar 'n ander pad is. Hy het sonder woorde gepraat "Ek is trots op jou. Lakonia skiet op soos 'n jong tak, soos 'n fyn boom. Die prag van helde. Die boorde bekroon die glorie, maar u is nie net hier om teen Dark Legion te veg nie! Solank jy leef, leef die droom nog steeds. U is angstig oor die uitdaging wat voor u lê, maar u het daarin geslaag dat Thyanaos The Portal Of Myriador nooit sal sien nie. Die Legioen het die Laconiërs moontlik vasgemaak teen die ou mure wat die ou konings gebou het; hulle het geen uitweg gegee nie, maar u het 'n ramp afgeweer. Die chaosgode sal ons nooit in staat stel om al ons beste planne hier te bereik nie. Kyk na jou mense. Bly en alhoewel u 'n heerlike geveg sal vind, die waansin van Ares, is u gedoem om hierdie besmette land met u bloed te vlek. "
Die droom het aangegaan. Tharros, die groot swart leeu, het gesê dat ek die ou Laconiese tekste, 'n geskiedenis van die antieke wêreld en sy wysheid en die Son -swaard van Solaris, die lem van antieke konings, moet herwin en na die suide moet neem. Hy het vir my gesê dat daar niks anders vir ons in die chaos is nie, behalwe die dood en wanhoop. Ek het vir hom gesê dat ek nooit sou hardloop dat ons uitgedaag is nie. Hy het gesê dat ek kon weggaan met my eer ongeskonde, dat my siel nie verdraai hoef te word om die boeie van my trots te laat vaar nie. Dit sou my afsterwe wees. Toe ek dit regkry, het ek saam met Tharros opgestaan ​​soos 'n arend, en ek kon die hele koninkryk sien. Ek het gedroom van 'n plek in die son anderkant die Broccoli Forrest, waar die Faeries en Elwe woon, daar is 'n plek waar ons ons droom kan laat groei, en Tharros het my die weg gewys.
Nou is die ou tekste teruggevind, en die Son -swaard van Solaris wat my oupa teen die Romeine gehad het. Ons het ons onttrekking aan die Chaos -land begin. Laconia word in die suide hergebore.
Die grootste avontuur is wat voorlê!
Nie huise met pragtige dakke nie,
ook nie mure van permanente klip nie,
ook nie kanale en piere vir skepe nie
maak Laconia - maar mans en vroue van krag.
Nie klip en hout of vaardigheid nie
van timmerman - maar mans en vroue dapper
wat die swaard en die spies, die vlerke en die mace sal hanteer en hulle sal toor.
Hiermee het u: 'n land.
Tharros [wysig | wysig bron]
Haar Elgaunkcoquin, oftewel Gunk, gebore in 18 ABY op Naboo, was al jare die troeteldier van Tabetha Sunstar. Toe ABY Gaunk in 18 'n werpsel met 'n ander in sy soort in die koninklike dieretuin van Naboo gebaar het, word haar broer Pax aan Tabetha se kinders Tharros aan Judrin gegee en haar broer Pax aan Callista. Kort nadat die vier vertrek het, het Naboo na die tempel op Onderon gegaan wat aangeval is. Die twee kleintjies het gehelp om te soek en te red totdat Tharros, wat Judrin probeer beskerm het uit die Sith -leerling van die donker Here Lucian Odyessus, beseer is deur kragbeligting en die klein Tharros met 'n litteken oor haar regteroog laat.
Tans berei sy en Judrin en die res van Daer'Gunn se groep voor om Onderon te verlaat in die hoop om die moeder van die kind te vind en dan die sterrestelsel uit die sith te red. . .
Andromachi was 'n vragskip van 7,056 BRT wat gebou is as Empire Gunsteling in 1945 deur Caledon Shipbuilding & amp Engineering Co Ltd, Dundee vir die Ministerie van Oorlogsvervoer (MoWT). Sy is in 1947 verkoop en herdoop Epsom. Verkope in 1950 het haar hernoem Tharros en Errington Hof. In 1956 is sy aan Liberië verkoop en herdoop Penelope. 'N Verdere verkoop in 1961 het haar hernoem Andromachi. Sy is in Junie 1969 tydens die uitputtingsoorlog in Suez aan die brand gesteek en is laat vaar. Die wrak is in 1976 geskrap.
Caledon Shipbuilding & amp Engineering Company Ltd, Dundee, Verenigde Koninkryk het die skip in 1944  gebou as werfnommer 411. 
Die skip was 131,45 m lank, met 'n balk van 17,15 m. Sy het 'n diepte van 10,72 m en 'n diepgang van 8,15 m gehad. Sy is beoordeel op 7,056 BRT, 4,917 NRT. 
Die skip is aangedryf deur 'n drievoudige uitbreidingstoomenjin met silinders van 23,5 duim (60 cm), 38 duim (97 cm) en 66 duim (170 cm) deursnee met 45 duim (110 cm) slag. Die enjin is gebou deur Duncan Steward & amp Co Ltd, Glasgow. Dit het 'n enkele skroef aangedryf. 
Die skip is gebou deur Caledon Shipbuilding & amp Engineering Company Ltd, Dundee, Verenigde Koninkryk. Sy is op 22 Augustus 1945 gelanseer en in November voltooi. Sy is gebou vir die MOWT  en is onder die bestuur van Clarke & amp Service geplaas. Haar amptelike nommer in die Verenigde Koninkryk was 188221 en haar registrasiehawe was Dundee. 
Ryk Gunsteling is in 1947 aan die Britain Steamship Co Ltd verkoop en is herdoop Epsom. Sy is bestuur onder die bestuur van Watts, Watts & amp Co Ltd.  Haar registrasiehawe was Londen.  In 1950. Epsom is verkoop aan Tharros Shipping Co Ltd en is herdoop Tharros. Sy is onder die bestuur van John Livens & amp Sons Ltd., Londen, bedryf. Later dieselfde jaar, Epsom is verkoop aan Court Line, herdoop Errington Hof, en onder die bestuur van Haldin & amp Phillips Ltd.  geplaas
In 1956, Errington Hof is aan Cia verkoop. de Nav. Penelope SA., Monrovia, Liberië en herdoop Penelope. In 1961 is sy aan Dalia Cia verkoop. Nav. SA., Piraeus, Griekeland en is hernoem Andromachi. Sy is bestuur onder die bestuur van die Purvis Shipping Co. Ltd., Londen. Sy is in 1964 na die Griekse vlag oorgeplaas,  haar registrasiehawe was Andros.  Tydens die uitputtingsoorlog is sy op 25 Junie 1969 beskadig deur Israeliese beskietings in Suez, Egipte, en het dit aan die brand gesteek. Die wrak is verlaat. Dit is in 1976 geskrap in Adabiya, Egipte. 
'n stuk geskiedenis in 'n ongelooflike landskap
waarskynlik Sardinië in 'n neutedop. geskiedenis en natuurskoon tegelyk. verken die antieke tye van die eiland deur verby 3000 jaar ou ruïnes te loop, omring deur asemrowende see en natuurskoon.
Ek stem saam met baie resensies hieronder wat sê dat die ruïnes van Tharros goed is, maar nie so spesiaal nie, veral as u al meer bekende ruïnes oor die hele wêreld gesien het.
Na my mening is Tharros egter die moeite werd om te besoek, kan ek my voorstel dat dit baie interessant kan word met 'n gids wat u baie inligting oor die webwerf kan gee (dit was ongelukkig nie my geval nie).
Wat hierdie webwerf goed maak, is die nabyheid van ander interessante plekke. Tharros is geleë op Capo San Marco met 'n skouspelagtige uitsig. U kan meer as 'n uur of meer rondloop, ek het meer van Capo gehou as van die ruïnes.
Langs die pad wat na Tharros lei, is Chiesa di San Giovanni in Sinis - die tweede oudste kerk in Sardinië, net ongelooflik.
Die historiese stad Oristano is ongeveer 20 km van Tharros af geleë - ook 'n besoek werd, veral Duomo (die katedraal) en die middestad.
Tussen Oristano en Tharros is die verlate film -westelike stad San Salvatore en ongeveer 7 km noord van Tharros lê 'n unieke kwartsstrand.
Ek het alle plekke hierbo op een dag besoek (as deel van my fietsrit) en kan eerlik sê dat dit een van my beste dae in Sardinië was!
Ek het twee weke langs Sardynse westelike koste gereis met slegs openbare vervoer (bus, trein) en fiets, as u so iets sou beplan, stuur gerus vir my 'n e -pos, ek help u graag verder. .
Die skoonheid van die see rondom Tharros het my tot rus gebring as verbale uitdrukking. Ek het dit geniet om na die geluide van dialoë tussen wind en water te luister en die see -asem te ruik. Die situasie van Tharros het my laat dink aan die verganklikheid van die lewe.
Heeltemal oninteressante besoek. Verhoed. Daar is soveel pragtige plekke in Sardenia. Hier val jy, jy is 'n toeris, hulle druk baie soos 'n suurlemoen.
Ek lees die negatiewe kommentaar hieronder oor hierdie plek en ek wil my mening hieroor stel.
Ek woon in Italië en besoek gereeld argeologiese terreine. However, I would not compare it to any of them or the places I visited in Greece as each place is different and has its own charm.
The beauty of this place is in its history and to truly appreciate it you need to do it with a guide.
I have learned fascinating facts about Tharros, and how each civilization ( Nuraghic, Punic, Phoenician, Roman) left its own mark on the place.
My daughter was intrigued by the small open air sanctuary called Tophet where urns were found filled with the ashes of dead children( those stillborn and the ones who died in infancy)
You get to learn how water was preserved in wells, pumped via a viaduct, how the sewage system worked, about the temples, hot/cold water baths, the baptism font, etc.
If you do it alone, you will think the same as the other visitors and you will miss a great opportunity to learn something about this fascinating place that still needs to be dug out under the Mediterranean bushes.
The only negative is the lack of information as the information office was closed, but lack of info is not a surprise in Italy.
Tharros est unu situ archeolòzicu de sa Sardigna chi s'agatat in sa Provìntzia de Aristanis a intru de su territòriu de su comune de Crabas. Est situadu in su sud de sa penìsula de su Sinnis, prus de pretzisu a curtzu de su Capu Santu Marcu.
In antighidade Tharros fiat una importante tzitade de sa Sardigna e in s'Edade Mèdia est istada sa capitale de su Zuigadu de Arboree fintzas a cara de s'annu 1070, candu fiat abandonada.
Ufitzialmente s'orizine de Tharros est depida a sos Fenìtzios chi dda diant àere fundada in su de 8 sèculos a.C., ma isgavos prus retzentes ant dadu a lughe repertos pretzedentes a s'arribu de custu pòpulu. Si faghet tretu sa probabilidade ca sos primos bividores suos esserent prus antigos. A inghìriu de Tharros s'agataiant fintzas fàbricos nuràgicos.
In su de 6 sèculos a.C. Tharros diventaiat cartaginesa. A su periodu pùnicu si depet s'aerzu urbanìsticu: sos Cartaginesos afortigaiant sos muros setentrionales e aberiant duas necròpolis, una a su norte e s'àtera a su sud de sa bidda, d'arrichiant fintzas de monumentos comente sos artares de su Tofet e su templu.
S'arribu de sos Romanos in su 238 a.C., sighit a sa Prima Gherra Punica. Issos lassaiant intregu s'assètiu urbanu cartaginesu atzunghende fàbricos issoro. Cun de sos Romanos sa tzitade s'ammanniaiat siat in richesa siat in importàntzia econòmica e imbatiat in su de 2 sèculos p.C. a su lughidore màssimu, de fatu in edade imperiale Tharros fiat una colònia e biviat de cummèrtzios cun totu su Mediterràneu a sighidu, in tempos de sos bizantinos perdiat importàntzia, pro ite a causa de sas lòmpidas barbàricas sas costeras fiant pagu seguras. Sos bividores si retiraiant a inghìriu de sa crèsia de Sant'Uanni de Sinnis. In s'Edade Mèdia, Tharros fiat sa capitale de su Zuigadu de Arboree fintzas a s'abandonu a cara de su 1070. In sos tempos a pustis sas perdas fiant istadas usadas pro sos ufìtzios de Aristanis e de sas biddas a làcana. In èpocas prus retzentes medas tumbas de sas necròpolis sunt istadas distruìdas de sos sachizos pro nde furare sas prendas.
Tharros teniat caraterìsticas tìpicas de sas tzitades cartaginesas, tenende una istrada manna chi dda pretziat in unu apènditziu abitativu e in unu apènditziu de ufitzios, teniat ancora su tofet a curtzu de sos afortzos.
Tharros fiat rica de monumentos comente isteles e artares, custos ùrtimos tipicamente a gradas.
Su tofet tenet medas simizàntzia cun su de Cartàgine. Fiat usadu intre de su 7 e de 2 sèculos a.C. Si podent agatare duas termas, sas primas trasformadas in s'Edade Mèdia in crèsia, sas segundas, prus mannas usadas che campu santu. Duas colonnas istentarzas sunt oe su sìmbulu de Tharros, custas sunt istadas postas che acontzu modernu de unu templu de su 50 a.C.. De issas isceti su capitellu est orizinale, a su contràriu sas colunnas sun de carchìna.
Sa prus parte de sos repertos agatados in sos isgavos archeolòzicos in Tharros istant ammostados in custos museos:
Tharros (also spelled Tharras, Greek: Θάρρας , Ptol., Tarrae of Tarras) was an ancient city on the west coast of Sardinia, Italy, and is currently an archaeological site near the village of San Giovanni di Sinis, municipality of Cabras, in the Province of Oristano. It is located on the southern shores of the Sinis peninsula, that forms the northern cape of the Bay of Oristano, the cape of San Marco. Tharros, mentioned by Ptolemy and in the Itineraries, seems to have been one of the most important places on the island.
Archaeological research done in the area of Tharros has established that in the eighth century BC the town was founded by Phoenicians. On the remains of a former village built by the nuragic peoples (1900-730 BC  ) on top of the hill called Su Muru Mannu they founded a tophet, an open-air sacred place common for several installations of Phoenicians in the western Mediterranean, and seen as a first sign of colonization and urbanization. Excavations have shown that from the eighth century BC until the abandonment of Tharros in the 10th century the place was inhabited, first by Phoenicians, then by the Punics and then under Roman domination. The town was the capital of the medieval Guidicato of Arborea, a Roman/Byzantine relict state from the 9th century until 1070 when Orzocorre I relocated to Oristano under pressure of Saracen raiders. The town was effectively abandoned at this time or shortly thereafter. The site was used for centuries after that as a quarry for building materials for the surrounding villages and towns. Certainly there has always been a strong Sardic element during the whole time of its existence. An inscription records the repair of the road from Tharras to Cornus as late as the reign of the emperor Philip.  The Antonine Itinerary correctly places it 18 miles from Cornus and 12 from Othoca (modern Santa Giusta near Oristano). 
Most of the artifacts can be found in the Archaeological Museum at Cagliari, in the Antiquarium Arborense, the Archaeological Museum of the town of Cabras and in the British Museum, London. 
A piece of history in amazing landscape
probably Sardinia in a nutshell. history and natural beauty all at once. enjoy exploring the island's ancient times by walking past 3000 years old ruins, surrounded by breathtaking sea and scenery..
I agree with many reviews below saying Tharros ruins are good but not so special, especially if you have already seen some of more famous ruins around the globe.
However, in my opinion Tharros is worth a visit, can imagine it may get very interesting with a guide that can provide you with plenty of information about the site (was not my case unfortunately).
What makes this site good is proximity of other interesting places. Tharros is situated on Capo San Marco that offers some spectacular views, you can walk around more than an hour or more, I liked Capo itself more than The Ruins.
Next to the road leading to Tharros is Chiesa di San Giovanni in Sinis - the second oldest church in Sardinia, just amazing.
Historical town Oristano is situated around 20 km from Tharros - worth a visit as well, esp. Duomo (The Cathedral) and city centre.
Between Oristano and Tharros is abandoned film western city San Salvatore and around 7 km to north from Tharros lies unique quartz beach.
I visited all places above in one day (as a part of my cycling trip) and can honestly say that was one of my best days in Sardinia!
I spent two weeks travelling along Sardinian western cost using public transport (bus, train) and bike only, in case you would be planning anything like that, feel free to drop me a mail, I am more than happy to help out about getting around.
The beauty of sea around Tharros gave me restfulness beyond verbal expression. I enjoyed to listen to the sound of dialogs between wind and water and smell the sea breath. The situation of Tharros made me consider the transience of life.
Totally uninteresting visit. Avoid. There are so many beautifull places in Sardenia. Here you fell you are a tourist they much press like a lemon.
I read the negative comments below about this place and I want to put my view on this.
I live in Italy and often visit archaeological sites. However, I would not compare it to any of them or the places I visited in Greece as each place is different and has its own charm.
Kyk die video: Top 10 Siti Nuragici di tutta la Sardegna (Mei 2022).
Dwase geneeskunde: nadenke oor die praktyke van moderne hansworsdokters en middeleeuse dwase
Weggesteel, deur Christopher Dinsdale
Die rol van die stad in die Boheme van die latere middeleeue
Beziers 1209: The Great Butchery
Kulturele verbintenisse tussen Bretagne en Aquitaine in die Middeleeue (10 - 13de eeu): 'The Matter of Britain' en die 'Chansons de Geste