Ek was verlede week op 'n blitsbesoek Namibië toe en weereens my hart daar verloor. Volgende jaar maak ek weer daar 'n draai, net jammer dis so dêm ver om te ry!
Ek soek na die woorde van die gedig 'Die Namib-woestyn' deur AE Schlengemann. Ek verneem dat die woestyn self met jou in die gedig 'praat'. As ek die woorde kan opspoor plaas ek dit volgende keer hier.
Weereens het ek lekkerlees Afrikaanse artikels deur onder andere Estelle de Bruyn en Annelie Botes. Ek is seker julle sal dit geniet! Ook is daar 'n insiggewende artikel deur Dr. S T Potgieter. En dan is daar ook 'n nuwe insetsel oor Suid Afrikaanse vlae.
Hier is iets nuuts, my belangstelling in ons vlae het begin met 'n besoek aan Kaapstad waar en verskillende vlae daar sien wapper het. Hierdie gaan van nou af 'n gereelde insetsel wees, ek gaan navorsing doen oor al ons ou vlae met bietjie geskiedenis en voorbeelde.
Hierdie uitgawe se pasella is 'n baie handige boek propvol handwerkidees, weereens is ek jammer vir die Engels, maar dit sal my weke vat om te vertaal. Regs klik hier om die eBoek af te laai.
DIS die lekkerste gevoel in die hele wêreld. Iets wat jy voel jy in wil rol en jouself in toewikkel, iets wat jy met 'n fisiese bewustheid in jou hart kan voel en wat jou vingers laat kriewel en jou vel laat blink. Ek praat van 'n verliefdheid.
Ek praat nie van die groot liefde met 'n hoofletter "L" nie. Ek praat van daardie bakvissie-agtige, halsoorkop verliefdheid wat deur jou hele lyf van kop tot tone trek en jou na jou asem laat snak van lekkerte.
Maak nie saak hoe oud of jonk 'n mens is nie, 'n halsoorkop verliefrakery kan jou uit die bloute tref, ongevraagd en sonder dat jy dit beplan of enigsins daarna gesoek het. Dit bly een van die grootste wonders in die wêreld, groter as die piramides en mooier as die Taj Mahal, warmer as die woestyn en meer raaiselagtig as Stone Henge of die feëtjiesirkels.
Wat laat daardie skielike gewaarwording gebeur wat jou hart laat bons en die bloed na jou vel se oppervlak laat stu? Chemie, sug die sinici. Ek sukkel om my kop om daai een te kry. Chemie klink so koud wetenskaplik soos fisika en wiskunde. Dit kan tog nie ione en chromosome en selle wees wat sommer vanself onverklaarbaar aan die dans raak nie? Chemie antwoord nie my vraag oor wat die vlammetjie van die spreekwoordelike bunsenbrander in jou hart aansteek nie. Is dit die eerste kyk in mekaar se oë en iets raaksien wat in die siel van die ander is? Is dit iets wat die ander persoon sê wat jy hoor in die stemtoon, 'n klank van egtheid, 'n oerweerklank van erkenning van 'n sielsgenoot? Is dit 'n sintuiglike gewaarwording wat met reuk en veltekstuur te doen het en jou lus maak om soveel as moontlik in die teenwoordigheid van die objek van jou aantrekking te wees en aan mekaar te vat?
Die ironie van so 'n verliefdheid is dat dit nie noodwendig beantwoord hoef te word nie. Ek onthou nog so goed my eerste liefde. Sy naam van Christo en hy was my beste vriendin se ouer boetie. Hy het nie eens van my bestaan geweet nie, maar ek het my, elke keer wat ek hom gesien het, in 'n rooiheid wat 'n Namib sonsondergang in die skande sou steek, ingebloos van verliefdheid. Toe was daar Jannie de Necker. Ons het saam skool toe gery op ons fietse, bloot omdat hy om die hoek van ons gebly het en ons elke oggend dieselfde tyd vertrek het. Ou Jannie was ook salig onbewus van die onbeheersde hartkloppings wat hy by my uitgelok het. Ons het oor ditjies en datjies gepraat, oor huiswerk en rugbywedstryde, terwyl ek my verliefdheid diep moes wegsteek, en so kan ek aangaan.
Maar op 'n dag is daardie aantrekking wedersyds, 'n gedeelte verliefdheid wat jou katswink slaan van lekkerte. Dis petrol op die einste bunsenbrander se vlammetjie in jou hart. Jy skroei behoorlik van lekkerte.
Ongelukkig hou verliefdheid nie vir altyd nie. Dit is kortstondig en weerloos soos glas wat maklik breek of soos vars blomme wat net vir 'n tyd bekoor en dan verwelk.
Dit is wat dit so spesiaal maak, die feit dat dit kan oorwaai, dat die realiteit jou op 'n goeie dag sommer so ongepoets kan terugklap aarde toe.
Dit is hoekom vir die kort tydjie wat jy sweef en die sensuele lekkerte van verliefdheid jou beet het in sy greep, jy elke oomblik daarvan moet koester en geniet.
“She’s hopeless!” is die eerste knorwoorde toe ek 8.00 inval. “Absolutely clueless. She arrived late …” Helder sien ek weer die bloedbek hond op die bakenland. Ek wil nie skryf wat sy nóg uitgebraak het nie. Ek maak tee, sê sy moet sit, ek wil iets verduidelik. Van Afrika-tyd. Dat dit respek vir die kos is om die bord te ledig. Môre mag daar niks wees nie. Dat eet met die vingerpunte ‘n vorm van deelsaamheid is. Die vreemde reuk aan Pretty is net ‘n kruiesmeer wat uit die aarde van God geoes en in die dunson van die middag met die stamper en vysel …
Deon was in November 2005 daar. Ek kan verstaan waarom hy so gal braak oor daardie wêrelddeel. Dit was tydens die ergste droogte in menseheugenis in daardie geweste en daardie hitte van toe moes hom op sy motorfiets gaar gebrand het. Ek was self daardie tyd daar, maar darem onder die dak van ‘n 4x4.
Dis ‘n wêreld waar ek van die mooiste lekker-ry grondpaaie gesien het waarvan jy kan droom. Lyk my Deon het hulle misgekyk. Almal is nou weliswaar nie in die beste moontlike toestand nie, maar ek skat dis wat veldmotorfiets ouens soos hy, soek.
In die Vaalwater omgewing is daar verskeie grondpaaie. Jy kan daar verneem waar die Grootwater Natuurreservaat is, en gaan kyk dan daar na hulle lieflike versteekte bosblyplekke en gaan ry sommer hulle 4x4 roete ook. En dan vat jy daarvandaan die grondpad Lephalale toe. Dit loop oor so ‘n ongemaklike bergpassie en dan al teen die Mokolorivier af en tussen die pragtigste bome deur, tot by Lephalale.
Ek het daar by Melkrivier twee erg Afrikaanse Coetzee broers as eienaars van die Jobedi Wildreservaat raakgeloop. Jobedi is so terloops ‘n plek wat heel bekostigbaar vir gewone ouens soos ek en jy is.
Dit blyk dat baie van ons Afrikaanse lesers verward voel deur al die rekenaarterme wat rondwaai. Om dinge makliker te maak, hier is 'n kort lys van algemene terme en die Afrikaanse verduideliking:
Kook 'n handvol wynruit, 'n handvol als, 'n handvol boegoe en gooi daarop 3 bottels water, as die helfte weggekook het, gooi deur. Neem dan 1 pond suiker, vorg dit by die water en kook tot 'n stroop. Gee een teelepelvol 3 maal per dag.
Kook patats, klop fyn met 'n vurk, klop daarin 'n paar eiers, 'n paar lepels meel, kaneel en suiker. Meng alles goed saam, maak plaatkoekies daarvan, bak in warm vet en strooi suiker oor.
Kook ribbetjies stadig in 'n bietjie water totdat die bene uitgetrek kan word. Laat die vleis afkoel sodat jy dit kan hanteer en sny dan in vierkante. Meng res van die bestanddele en doop vleisvierkante daarin. Rooster oor warm kole vir 8-10 minute. Bestryk weer met marinade en draai vleis om. Rooster vir die dieselfde tydperk en bedien wanneer gaar. Dit kan warm of koud bedien word. Die oorblywende sous word ook bedien. Stukkies vleis kan daarin gedoop word soos 'n doopsous.
Waaroor wil jy bekend raak as ‘n kenner in Suid-Afrika? Oor watter onderwerp wil jy hê moet die radio, koerante, tydskrifte jou skakel vir inligting en jou mening? Hier is sommer ‘n paar idees – onthou daar is duisende onderwerpe.