Aquilegia of opvanggebied Verbouing van sade Plant en sorg Foto en video - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Hulle het lang blare, blaarborde is triad-dissected. Die blare wat op die stingels groei, het nie petioles nie, die blaarplate is trifoliate. Die eienskappe van blomme is soos volg: enkel, van verskillende kleure (geel, wit, blou, violet, skarlaken, veelkleurig), hangende, van verskillende groottes, dikwels blomblare of kelkblare met spore wat nodig is vir die plant om nektar op te bou.
Spore groei in Alpine, Olimpiese, gewone, yster, Kanadese, blou, goue, Kalifornië aquinegia en Skinner aquilegia. Hierdie spesies groei in Europa en Amerika. Plante wat in China en Japan groei, vorm spore-vry blomme. Die waterskeiding vorm die vrugte in die vorm van veelvoudige blare, wat helder, klein, giftige swart sade bevat, wat vars bly vir 12 maande.
Daar is twee maniere om aquilegia te saai:
Plant aquilegia saad reg in die grond - die maklikste manier om voort te plant
1. In die tuin. Ervare tuiniers beveel aan om op die dag van saadversameling direk in die grond te saai. In die lente sal die saad broei, maklik in die grond wortel, sterker word, en later kan spruite na 'n permanente plek oorgeplant word.
2. Saai aquilegia by die huis. Wie kan nie onmiddellik die opvangs saai nie, versamel die sade en sit in 'n koue plek tot in die lente: dit sal 'n stratifikasie van aquilegia wees, soos natuurlik. Saadmateriaal kan nie net so gestoor word nie, maar dit is beter om dit met die grondmengsel te meng sodat ontkieming nie agteruitgaan nie. In die lente, begin Maart, neem hulle die saad uit die yskas, verwyder spore van grond, plant in houers met ligte, maar oorvloedige water. Lote ontkiem vir 'n lang tyd, dit is beter as die houer met 'n film bedek is om 'n kweekhuiseffek te skep. Sodra jy die spruite sien, moet die film verwyder word. Aquilegia groei in ongeveer 2 maande by saad by die huis. Teen hierdie tyd sal dit die plante in die grond kan plant.
Die ideale substraat is soos volg:
humus, alles in gelyke hoeveelhede.
Saad word bo-op die grond geplaas, en dan met dieselfde laag van 3 mm besprinkel. Die houer is bedek met 'n bult en in 'n donker plek geplaas met 'n optimale ontkiemingstemperatuur van 16-18 ºC.
Hou die land voortdurend nat omdat 'n normale hoeveelheid water 'n belangrike komponent is van die suksesvolle groei van aquilegia uit sade.
Groen spruite broei in 7-14 dae. Verdere tuiniers verwag die vorming van die eerste twee ware blare. Dit is 'n aanduiding dat die plant saggies in aparte koppies kan afbreek.
'N Maand later kan jy in oop grond land. 'N Soortgelyke oomblik kom in die hoogte van die lente - in April-Mei.
Aquilegia plant en sorg in die oop veld
Onervare tuiniers moet twee dinge weet oor die landing van die opvanggebied - hoe om dit te doen en wanneer. Oorweeg dit in meer detail.
1. Wanneer aquilegia in die grond geplant word. Herplant groen saailinge in die somer vroeg in Junie. Die eerste plek van verbouing in die grond is nie die hoof nie, maar dien slegs vir grootmaak. Wanneer 'n jong plant in die oop grond kom, moet jy seker maak dat dit nie in direkte sonlig val nie, anders sal die groen brand net verbrand.
Teen Augustus word saailinge na 'n permanente habitat oorgeplant. Jy kan nie 'n plek kies wat in die skaduwee moet wees nie, en plant die plant waar jy wil, want die gevormde bosse sterf nie as gevolg van sonlig nie. Die enigste gebrek aan woning in die son is die mindere blomtyd, die ergste eienskappe van die blomme self. Die plant begin 24 maande na die saai blom en word teen die einde van die derde jaar 'n volwaardige bos.
Aquilegia landing en sorg foto's
2. Hoe om in oop grond te land. Aquilegia is 'n pretensieuse plant, daarom groei dit op enige grond, maar verkies 'n los, klam en ligte humus substraat. Om die blom beter te ontwikkel, voordat dit in die grond geplant word, word die plot losgemaak, gegrawe, die grond met die kompos en humus gemeng en dit in die hoeveelheid 1 emmer per meter kubieke aarde bygevoeg.
Grawe die eerste 20 cm in diepte.
Produseer dan aquilegia teen 'n koers van 10-12 eenhede per vierkante meter.
Die aantal blomme kan wissel afhangende van hul grootte, hoogte, blom beddoelwitte.
Groot aquilegia word gekweek op 'n optimale afstand van 40 cm, en klein - 25 cm.
Om plante met so 'n interval te plant, moet jy dit monitor, aangesien aquilegia selfgesaai is. Dit is egter moontlik om so 'n groei toe te laat, en na 5 jaar om ou plante te plant, te verlaat, wat die jong, wat hulself saai, verlaat.
Watter soort water hou van omgee?
Aquilegia Flower Foto's
Die reëls vir die versorging van enige blomme impliseer die nakoming van agrotechnics: water, die behoud van die grond in optimale toestand, voeding en onkruid, om normale ontwikkeling te verseker. As ons praat oor aquilegia, hierdie plant is lief vir vog, en dit is as gevolg van die eienaardighede van die wortelstelsel. Hierdie blom neem wortel diep in die grond, dus nie drooggemaak nie weens 'n gebrek aan vog.
Trotse skoonheid verdra nie die teenwoordigheid van onkruide op die terrein nie, veral op jong ouderdom. Daarom moet ons gereelde onkruid doen, sowel as om die grond los te maak vir 'n langer behoud van vog daarin. Die plant moet gereeld gevoed word om 'n pragtige en langtermyn blom te behaal.
Vegetatiewe voortplanting van aquilegia: steggies en verdeling van die bos
Hierdie blom kan op die terrein gemaak word nie net deur saai nie, maar ook deur vegetatiewe voortplanting. So, blomme aquilegia suksesvol oordragte oordra en die bos verdeel. Laasgenoemde metode word redelik selde beoefen, net indien nodig om 'n baie belangrike verskeidenheid te verdun. Dit is te danke aan die feit dat die plant baie pynlik die oomblik van verdeling van die bos ervaar. Eerstens, aquilegia het baie lang wortels, en tweedens, hulle is broos, so die plant oorleef nie goed na sulke operasies nie.
As verdeling nie vermy kan word nie
Hulle haal die mees volwasse bos (3-5 jaar), wat in die lente heeltemal van die grond verwyder word, en probeer om al die wortels te bewaar. Toe was hulle die onderkant van die plant, en die bokant is amper heeltemal afgesny en laat net 'n klein skiet en die varsste blare.
'N Lengtesnit verdeel die groot wortel tesame met die stam in twee dele, sodat dit so verdeel dat elke nuwe plant minstens twee hernuwingsknoppies en 'n paar klein wortels het. Na die sny word blootgestelde areas van die wortels besprinkel met houtskool, waarna die geskeide plante vir 'n geruime tyd in bokse groei, terwyl hulle wortel skiet en aanpas by so 'n drastiese ingryping.
Grafting - makliker teelproses vir aquilegia
Dit word ook in die lente uitgevoer, voor die vorming van 'n nuwe blare stelsel. Vind 'n jong skiet, sny dit saam met die "hak". Dien dan die gereedskapwortel op die onderkant van die geknipte gedeelte toe, en plant dan die steel in die kas.
'N Geïmproviseerde kweekhuis kan tien dae lank nie aangeraak word nie, terwyl dit die teenwoordigheid van vog in die grond voortdurend moniteer. Na 3-4 weke word die sny as volledig gewortel beskou en gereed om in oop grond te plant vir 'n permanente groeiplek.
Siektes aquilegii, plae
Aquilegia dubbel aquilegia winky dubbelrooi wit
Dikwels ly die plant aan manifestasies van grysvrot, roes, poeieragtige skimmel. Die eerste siekte moet sterk geveg word en al die geaffekteerde blare verbrand. Roes kan behandel word deur swaelprodukte of 'n mengsel van kopersulfaat en seepoplossing by die spuitoplossing by te voeg.
Op die plant vestig soms poeieragtige skimmel, swamwitplaat, waarvan daar net een manier is om ontslae te raak van die groenstowwe met 'n kolloïdale oplossing van swael en groen wasvas. Hierdie oplossing werk regtig en het die gevolglike plantgesondheid.
As ons insekteplae oorweeg, word die blomme meestal beïnvloed deur plantluise, skoppe, aalwurms, spinnekoppe. Hulle moet geveg word met behulp van actellic, karbofos, karwynpasta. As ons praat oor aalwurms, is dit beter om te vergeet van die groei van aquilegia op hierdie webwerf, aangesien dit hopeloos besmet is en lang behandeling met akarisiede vereis.
Aquilegia na blom
Aquilegia is net aantreklik wanneer blom. Wanneer die blomme uitdroog, kan die stam verwyder word deur naby die uitlaat te sny. Die oorblyfsels van gesonde plante word na kompos gestuur, maar as daar iets getref word, word dit aan die brand gesteek om nie die grond met siektes of plae in die toekoms te besmet nie.
As jy die sade moet versamel, word die beste blomstingels nie gesny nie, maar laat dit tot die saad rypword. Om te verhoed dat die korrels op die grond val, plaas hulle gaasverbande op die vrugte waarin die saad versamel word. Die tyd na blom is die beste vir voortplanting. Jy kan sade vir die winter plant, die bos verdeel, ander manipulasies uitvoer.
Voor die winter moet jy die plant voorberei vir die koue. Ou bosse van 4-5 jaar begin met hul wortels uit die grond klim, wat die ontwikkeling van jong groen in die toekoms nadelig beïnvloed en blom. Om dit te vermy, is dit nodig om die aquilegia vir die winter te snoei om die bultende wortels met humus gemeng met turf te sluit. Deur hierdie operasie sal die plant beskerming kry teen ryp en nuwe voedingstowwe, wat nodig is tydens die winter.
Alhoewel navorsers in die natuur meer as 100 soorte aquilegia onderskei, word die meeste van hulle nie kultureel verbou nie. In die blombeddings kan slegs die volgende tipes gevind word.
Alpe aquilegia (Aquilegia alpina). 'N Klein plantjie, 30 cm lank (tot 80 cm op bevrugte grond). Dit het luukse blomme met 'n diameter van 8 cm, blou, met kort geboë spore. Bloeityd is Junie-Julie.
Aquilegia Fan (Aquilegia flabellata). Die hoogte van die plant is meer - 60 cm, maar die blomme is kleiner - tot 5-6 cm. Die blare in die roset is trifoliate, op lang blare. Die blomme het baie geboë lang spore. Een peduncle bevat tot 5 blou-pers blomme met 'n lae marginale grens. Sulke aquilegia verdra ryp goed, vermeerder vinnig, het 'n hoë mate van self saai.
Aquilegia gewone (Aquilegia vulgaris). Het 'n hoogte van 40-80 cm, groei in Europa. Die blomme is 5 cm in deursnee en die kleur is van blou tot pers. Dit geld vir wilde monsters. In die kultuur is daar allerhande variëteite wat verskillende kleure het, die mate van terry, sommige met spore, ander sonder. In Rusland is hierdie spesie die beste geskik vir verbouing, aangesien dit by -35 ºC oorleef,
Aquilegia Hybrid (Aquilegia hybrida). Verskillende variëteite van hierdie spesie word verkry tydens die hybridisering van aquilegia vulgaris en sommige Amerikaanse spesies. Die plant is baie lank, tot 1 meter. Sommige variëteite het spore van verskillende groottes, sommige nie. Die spesie word onderskei deur groot dubbele of eenvoudige nege sentimeter blomme.
Aquilegia goudblom (Aquilegia chrysantha). Die blom kom van Amerika. Dit het 'n mooi goue kleur en groot spore. In Rusland kan dit suksesvol gegroei word, aangesien dit die winter en droogte goed verdra. Alhoewel hierdie spesie nie baie gewild is by ons nie, is versoeke daarvoor onlangs gegroei.
Aquilegia Kanadese Aquilegia canadensis
Kanadese Aquilegia (Aquilegia canadensis). Kom uit Noord-Amerika, het 'n rooi-geel blom en reguit spore op die blare. In teenstelling met die vorige, verdra die spesie nie droogte nie, sowel as direkte sonlig. In ons omgewing het geen gewildheid.
Donker aquilegia (Aquilegia atrata). Dit is van Europese oorsprong. Plant hoogte - 30-80 cm, blaar kleur is grys, blomme - donker pers. Blomme is klein, 3-4 cm elk, met kort spore. Die spesie verskil van die feit dat die meeldrade aansienlik bo die blomme uitsteek. Bloeityd - Mei-Junie. Ideaal om aquilegia donker in gedeeltelike skaduwee te laat groei. Hierdie spesie word gebruik vir die teel van donkerbloemde basters. Gebruik in sny.
Aquilegia Olympic Aquilegia Olympics
Olimpiese aquilegia (Aquilegia Olympics). Dit groei in die Kaukasus, in Klein-Asië, Iran. Die gemiddelde hoogte is 30-60 cm. Die stingel het digte geboorte. Blou blomme groei tot 10 cm in deursnee. Bloeityd - Mei-Junie.
Aquilegia Skinner (Aquilegia skinneri). Noord-Amerikaanse spesies, gekenmerk deur gemiddelde winterhardheid (tot -12 ºC). Blomme in rooi en geel kleur, reguit spore op die blare.
Aquilegia Barlow - Grootbloemige spesies, blomme bereik 10 cm in deursnee. Lyk baie elegante dubbelperiant. Uitstekende kelkblare word spore. Dit groei in gedeeltelike skaduwee, blom tot herfs.
Dit is natuurlik nie alle soorte pragtige blomme wat interessante blomme produsente en telers is nie. In tuine en blombeddings kan jy aquilegia van alpe, kleinbloemige, tweekleurige, blou, Bertoloni, groenbloemige, alkaliese, ferrugineuse, Siberiese en ander spesies ontmoet.
Groeiende aquilegia van saad
Die gunstigste tyd vir die saad van aquilegia is herfs, en dit is nodig om hulle direk in die grond te saai. Natuurlik kan jy hulle dadelik na 'n gekose plek saai, maar dit is beter om 'n klein area te kies, saad te saai. In die lente, wanneer lote verskyn en groei, plant hulle. Maar daar is 'n tegnologie en lente wat aquilegia plant. Dit is 'n bietjie meer ingewikkeld en meer tydrowend. Aquilegia sade verloor vinnig hul ooreenkoms. Om dit te voorkom, moet die saad wat in die herfs versamel is, met nat turf gemeng word en in 'n koel plek (yskas, kelder) in die berging geplaas word. Aan die begin van die winter word die gewas sade in houers gesaai met ligte voedingsgrond en besprinkel met 'n dun laag (3-4 mm) van dieselfde grond. Nodige toestande vir die ontkieming van aquilegia sade - skaduwee en matige temperatuur. Daarom moet houers met 'n ondeursigtige materiaal bedek wees en in 'n skaduwee met 'n temperatuur van +16 - 18 grade geplaas word. Gewoonlik duur dit ongeveer 10 dae na saad. As dit nodig is, is die oppervlak van die aarde gedurende hierdie tydperk effens bevochtig met 'n spuitpistool. Wanneer jong plante 'n paar regte blare kry, kan hulle geplant word. Gewoonlik gebeur dit teen die begin van Mei en weersomstandighede laat nie plantkwekens van aquilegia direk in oop grond toe nie. Daarom is dit moontlik om dit in aparte potte te plant en na afwagting van bestendige hitte op die terrein te land. Hierdie metode van die groei van akwilia uit sade word beskou as die mees betroubare en effektiewe.
In die begin van Junie word gewoonlik aquilegia saailinge in oop grond geplant. Maar moenie haar dadelik op 'n permanente plek plaas nie. Kies 'n plek wat beskerm word teen die son met 'n goeie, ligte grond en plant 'n saailing van aquilegia om daar te groei. Teen die einde van die somer sal die plant sterk genoeg word en kan dit oorgeplant word. As daar 'n geleentheid is om nie te haastig nie, is dit beter om te wag tot die volgende lente en dan eers gaan sit.
Hoe om akvilegiyu te plant
U kan enige landingsplek kies, maar in sonnige gebiede groei die aquilegia nie baie maklik nie. Die blomme in hierdie geval is kleiner, die duur van hul blom is minder. Die beste van alles, aquilegia sal groei in ligte penumbra, op effens klam, ligte, voedsame grond. As die grond nie voedsaam is nie, kan jy dit vooraf verbeter deur 'n graaf met kompos of humus tot die diepte van die bajonet (een emmer per vierkante meter van die aarde) te grawe. Aquilegia lyk die beste in 'n groepplant, maar jy moet nie veral die plant verdik nie. Die optimale aantal plante - 10-15 stukke per vierkante meter, afhangende van die grootte van die geselekteerde verskeidenheid. Die uitleg van aquilegia hang ook af van die grootte daarvan. As jy 'n lae-groeispesie kies, moet die afstand tussen die plante minstens 25 cm wees, vir langes - 40 cm.
Aquilegia - Plantversorging
Aquilegia plant is baie pretensieloos en maklik om vir hom te sorg. Dit sal bestaan ​​in water, die losmaak van die grond, onkruidbeheer en ongereelde voeding. Met verloop van tyd verkry aquilegia 'n kragtige wortelstelsel wat diep in die aarde gaan. Daarom voel dit nie die gebrek aan vog nie. Maar as die somer baie droog is, is geen besproeiing nodig nie. Om hulle te verminder en vog in die grond te hou, los die grond na water, dan kan jy ook die grond dek. Vir suksesvolle groei en blom, aquilegia genoeg twee bemesting. Een top dressing aan die begin van groei - fosfaat kunsmis en die tweede in die middel van die somer - organiese materiaal.
Reproduksie van aquilegia
Met verloop van tyd ontwikkel aquilegia en word onaantreklik, daarom moet dit verjong word. Jy kan die eenvoudigste pad neem - laat haar dit self doen. Die feit is dat Aquilegia perfek voortplant deur self saai, en na 'n rukkie sal jy sien dat die kleure op die plot toegeneem het. Terwyl die hoofplante nog jonk is, word hierdie saailinge verwyder. Maar in die proses van veroudering van volwasse blomme, kan jy dit verwyder en die jong lote verlaat. Если же вы не хотите пускать размножение аквилегии на самотек или есть желание увеличить количество ее посадок, то помимо уже описанного выращивания аквилегии из семян, есть и другие способы.
Делить куст аквилегии можно как весной, так и осенью. При делении следует учитывать, что все части этого растения очень хрупкие, а корни уходят глубоко в землю. Из-за этого такой способ размножения аквилегии не пользуется популярностью среди цветоводов. Voordat jy 'n bos grawe, is dit nodig om dit goed te water, dit sal sy ekstraksie aansienlik vergemaklik. Dan word die hele boonste gedeelte van die aquilegia verwyder, net klein steggies met jong blare bly net 10 sentimeter lank. Die wortelsisteem van die bos word skoongemaak van grond en gewas. Daarna word die bos met 'n skerp mes verdeel in die vereiste aantal dele. Elke deelka moet insluit: 'n deel van die hoof sentrale stam van 'n plant met 'n sekere aantal klein sywortels en ten minste een lewende nier. Daarna het elke deleka dadelik op 'n voorbereide plek geland en volop natgemaak.
Peste en siektes aquilegii
Meestal word aquilegia geraak deur poeieragtige skimmel. 'N teken van die siekte is die voorkoms van wit plakkaat. Daarna word die blare bruin en sterf. Die mees effektiewe en algemene metode om poeieragtige skimmel te hanteer, behandel die plant met 'n oplossing van swaelkolloïed met die toevoeging van groen seep. Maar jy kan die dwelm gebruik en koop.
Van die plae op aquilegia, kan jy meestal 'n mot, spinmyt en alomteenwoordige plantluis vind. Om hierdie plae te vernietig, gebruik enige dwelm wat ontwerp is om hulle te bestry.
Aquilegia: Variëteite en Variëteite
Deesdae is nie almal bekend met hom nie, wat nie oor die Middeleeue gesê kan word nie, toe enige dame met hierdie pragtige blomme geskenk is. Aquilegia word ook genoem in Hamlet.
Hierdie plante word gekenmerk deur 'n ontwikkelingsiklus van twee jaar. Hul rozetblare het lang blare. Die rykdom van skakerings is indrukwekkend: daar is blou, wit, bloedrooi, en ook aquilegia, wat gelyktydig verskeie skakerings kombineer. Die meeste blomme van hierdie plante het spore, wat nektar ophoop.
Daar is ongeveer 120 spesies van hierdie pragtige plant, wat ook 'n arend, 'n opvanggebied, 'n duif of 'n elweeskoen genoem word.
Fanlike aquilegia. Dit het blare met blare met lang blare. Haar blomme het 'n groot geboë spore. Sulke aquilegia is geverf in 'n blou-lila-skakering met 'n pragtige wit rand om die rand. Hierdie spesie groei goed en is goed aangepas vir die koue.
Die bekendste is sulke variëteite: Variety Barlow, Winky, Varototype Tower, Biedermeier, Cameo en ander.
Enige blombedding sal in 'n oomblik verander, sodra 'n pragtige aquilegia daarop verskyn. Plant en versorg vir hierdie plant is absoluut nie ingewikkeld nie, maar vereis die implementering van enkele eenvoudige reëls en wenke.
Plantspruite aquilegia in oop grond vir groei vind plaas in Junie. Dit is nodig om hierdie meerjariges met skaduwee te voorsien, om hulle te beskerm teen die sonstrale. Reeds versterk aquilegia oorgeplant na 'n permanente plek in die lente van volgende jaar. Hulle kan beide in die skaduwee en op 'n sonnige plot geplant word. Wanneer dit egter aan helder sonlig blootgestel word, sal hulle blomtyd effens korter wees.
Die verbouing van meerjarige waterplante word die beste gedoen op 'n ligte, klam en humusryke grond. Voordat jy plant, moet die grond met kompos gegrawe word (diepte ongeveer 20 cm). Wanneer jy aquilegia in oop grond plant, moet jy die oomblik wat 1 vierkante meter in ag neem. m. moet nie meer as 10 plante geplaas word nie. Tussen hoë grade moet 'n afstand van sowat 40 cm waargeneem word.
Waarskuwing! Aquilegia kan sy sade op die grond mors. Wees voorbereid in hierdie geval om met self-saai plante te veg.
Aquilegia, die verbouing en versorging wat nie spesiale vaardighede benodig nie, sal jou baie plesier bring en sal jou verheug met sy pretensie. Hierdie plante is lief vir gereelde water. Maar danksy 'n goed ontwikkelde wortelstelsel het hulle selde water. Die uitsondering sal slegs 'n baie droë tydperk wees.
In die sorg van aquilegia is dit belangrik om oorgroeide onkruide te verwyder wat die normale ontwikkeling van die plant belemmer. Los die land, veral na reën, sal sy waterpermeeerbaarheid verhoog.
Kunsmis en bevrugting aquilegia
Omgee vir wonderlike aquilegia behels ook die periodieke bekendstelling van voeding. Kunsmis word twee keer in die somer toegedien. Aan die begin van ontwikkeling benodig die plant minerale bemestingstowwe. Om dit te kan doen, benodig jy 50 g superfosfaat, 25 g soutpeter, 15 g kaliumsout. Daarbenewens is dit gevoed met 'n swak oplossing van mullein.
Ten einde waterskeiding te bewerkstellig om fantastiese resultate te lewer, word dit aanbeveel dat jy elke jaar voedingsryke grond voer. Hierdie prosedure sal help om die opkoms van risome bokant die grond te voorkom, waaruit lote swak word.
Reproduksie van aquilegia stel twee opsies voor:
Saai saad in oop grond (moontlik in bokse) vind plaas in die herfs of lente. Hulle is verstrooi op die oppervlak van 'n klam grond, en dan word hulle besprinkel met die aarde, dan bedek met 'n film. As dit ou sade is, word hulle gewas, gesaai, warm gehou vir ongeveer 4 dae, en dan gevries.
Die eerste lote met sulke voortplanting sal binne 'n week of twee verskyn. Saailinge kom uit die koue en bly by kamertemperatuur in 'n goed beligte plek. In Mei en Junie vind daar saailinge direk in die blomtuin plaas.
Waarskuwing! Voorsien 'n kragtige, diep kapasiteit saailing. Dit is nodig vir die normale ontwikkeling van risome.
Behoorlike en tydige versorging van die plant sal jou 'n fantastiese blom gee, wat nie gelyk sal wees in landskapontwerp nie.
Plant voortplanting metode die bos verdeel kan slegs vir 3-5 jaar van sy lewe uitgevoer word. Hulle doen dit aan die begin van die lente of herfs sodat die deleki goed in die grond kan wortel voor die aanvang van die eerste koue weer. Die waterskeiding reageer sleg op die oorplantingsproses, en hul wortels is baie sensitief. Daarom moet die afdeling baie versigtig uitgevoer word. Elke deelkaat moet ongeveer twee knopies en baie klein wortels hê.
Heel dikwels is daar 'n verval van aquilegia as gevolg van oormatige water. Plant in 'n ongunstige en skaduwee plek kan poeieragtige skimmel veroorsaak, wat deur wit blom op die blare geopenbaar word. In hierdie geval word die plant behandel met 'n oplossing van swael.
Daar is ook so 'n siekte aquilegia, soos grysvrot. Dit is 'n donker waterige kolle. Behandeling met 'n oplossing van kaliumpermanganaat of swamdoders sal help om dit te beveg.
In net 'n paar dae kan die opvanggebied deur plantluise of ruspes vernietig word. Vir profylaxe word jong plante aanbeveel om met basezol behandel te word.
Aquilegia: kombinasie met ander plante
Aquilegia sien perfek kombinasies met ander plante. Byvoorbeeld, hulle lyk goed met plantasies van bloublokke, irisse, Oosterse papawers, Badanov, anemone, varings en allerhande dekoratiewe graan. Die gejaagde spesies is in perfekte harmonie met stonefriars, anjers en gentiaans. Hoër rasse kan gekombineer word met lupiene, badpakke.
Aquilegia in landskapontwerp
In moderne landskapontwerp word aquilegia gebruik vir aanplantings in parke, mixborders, stylvolle alpiene skyfies (lae-groeiende rasse). Hulle sal enige rabatka of blombedding versier. Soms word hulle gebruik om stylvolle droë komposisies, skilderye en muurskilderye te skep.
Aquilegia is 'n verfynde en delikate plant waarvan die skoonheid jou nie onverskillig kan verlaat nie.
Die eienaardigheid van die opvanggebied is dat nie net sy blomme dekoratief is nie, maar ook die blare.
Die plant groei nie meer as een meter hoog nie (behalwe vir sekere hibriede variëteite). Hangende blomme van verskillende skakerings - blou, geel, wit, bloedrooi en violet - groei op 'n reguit, klein vertakte stam. Daar is ook bicolor blomme, wat verskeie skakerings kombineer. Die wortelstelsel is nie meer as 50 cm nie, draaiend. Die wortel is dik en goed ontwikkel.
Die beskrywing van aquilegia sou onvolledig wees sonder om die blare te noem. Hulle word versamel in die roset, wat sy dekoratiewe voorkoms behou tot wils.
Die blomme se naam is Orlik. Hulle noem dit nog duiwe, stewels, klokkies en columbine.
Aquilegia is 'n meerjarige met drie tipes spore: reguit, geboë of ringvormig, en sonder hulle glad nie.
Die opvanggebied is bekend vir aktiewe self-saai. Na die uitplant van 'n jong plant, moet blom nie vroeër as die tweede jaar verwag word nie.
Mnr. Scott Elliot
Aquilegia Mnr. Scott Elliot
Die verskeidenheid mnr. Scott Elliot is 'n meerjarige tot 80 cm hoë. Die diameter van die blomme is 10 cm. Hulle het 'n verskeidenheid kleure. Hierdie verskeidenheid is winterbestand en onpretensieus, blomme in die lente en vroeë somer. Dit groei goed in skaduwee gebiede.
Ruby Port (Aquilegia Ruby Port) bereik 'n hoogte van 60 cm. Die blomme is versadig rooi met 'n geel korolla.
Aquilegia Dark groei in die Alpe. Dit is 'n redelike lang plant. Die hoogte bereik 80 cm, hoewel daar ook onderstamse variëteite is, nie hoër as 30 cm nie. Droop blomme van hierdie spesie met 'n deursnee van 3-4 cm. Die kleure wissel van pers tot swart en blou. Dikwels is daar 'n wit grens om die mond van die Corolla.
Aquilegia "Geel Kristal"
Die opvanggebied van die Geelkristal-variëteit is 80 cm hoog. Dit is onpretensieuse rypbestande kruieagtige plante. Hulle groei die beste in gedeeltelike skaduwee, op los, humus en klam grond. Blomme alleen met een langwerpige spoor. Die graad het die naam ontvang as gevolg van geel kleur blomme.
Miniatuur aquiley blou ys blomme vanaf middel Mei tot middel Julie. Hierdie spesie het groot violetblomme met kolle van romerige wit.
Lang aquilegia Blou ster met bloublou blomme tot 10 cm in deursnee. Blougroen blaarblare. Hierdie graad is pretensieloos, groot bloei vir die tweede jaar na die landing.
Die baster plant Blou Ster lyk wonderlik in gemengde blombeddings, in kombinasie met varings, irisse en klokke.
Clementine variëteit lyk baie soos blomme van clematis, vandaar die naam. Blomme sonder spoed. Die verskeidenheid bloei baie grootliks. Planthoogte is gemiddeld, nie meer as 40 cm nie. Dit is goed om hierdie spesie in wortels en potte te plant.
Soort aquilegia Kanadese inheemse van Noord-Amerika, kom amper nooit in Europa voor nie. Die blomme is rooigeel met spore. Hierdie verskeidenheid is lank - tot 60 cm hoog.
Die pragtige aquilegia Skinner-verskeidenheid het rooigeel blomme met reguit spore. Hierdie spesie is nie rypbestand nie - die plant moet vir die winter bedek wees. Oorspronklik van die suide van Noord-Amerika.
Tik aquilegia Crimson ou mediumgroei tot 50 cm. Die blomme is wit en rooi in kleur, tot 6 cm in deursnee, blare is dekoratief donkergroen. Hierdie verskeidenheid bloei in die middel van die somer - Junie of Julie.
View Nora Barlow, genoem na die ouma van Charles Darwin, is sedert die 17de eeu verbou. Die plant is ongeveer 70 cm lank. Die blomme is witpienk, terry. Die vorm van die plant, in vergelyking met ander spesies, is uitgestrekt.
Mac Cana - hoë basters. Die hoogte kan 120 cm bereik. As gevolg hiervan word die verskeidenheid soms giganties genoem. Die blomme het lang spore. Die kleure van die blare en kelkblare is gewoonlik anders. Daar is blou, blou, ligte pers, wit, geel, pienk, rooi en donkerrooi kleure.
Vir die baster Mana Kana Limoensorbet is wit blomme kenmerkend.
Aquilegia Barlow Black behoort ook tot die Mac Cana-verskeidenheid. Regop stingels kan effens weggelaat word. Die blomme is diep donker pers, amper swart. Vandaar die naam - aquilegia Black.
Soos die naam aandui, groei Alpine Aquiley in die Alpe. Die blomme van hierdie spesie is groot, pers pers. Die beste grond vir hierdie variëteit is sanderig en taai. Sedert die habitat vir plante in die berge, word dit gebruik om rotsagtige en alpiene heuwels te skep.
Vorstbestande aansig met reguit, kort stingels. Die variëteite van hierdie variëteit sluit in veral aquilegia winky dubbelrooi en wit. As gevolg van sy kort gestalte, hoef die plant nie vas te bind nie, dit is baie bestand teen winde.
Akvilegiya zolotnotsvetkovaya vind plaas in die gebied van die suide van Noord-Amerika en noord van Mexiko. Die blomme is groot, geel. Soos alle spesies uit Amerika, is daar spore. Die plant is baie hoog - tot 100 cm. Hierdie spesie lyk goed op die agtergrond van smaraggrene.
Aquilegia vulgaris groei in Europa. Plante van hierdie spesie bereik 'n maksimum van 70 cm in hoogte. Blomme kan blou, pers of pienk wees. Hierdie spesie is die mees rypbestande, bestand teen temperature tot -35 ° C.
Die aquilegia Barlow Blue word onderskei deur sy dubbele blomme in blou. Stingels regop. Die plant is ongeveer 80 cm lank. Dit blom in Junie-Julie.
Aquilegia vulgaris William Guinness groei tot 'n hoogte van 75 cm. Die blomme is terry, donker lila.
Onkruid en los die grond af
Om te voorkom dat 'n kors op die grond voorkom, is dit nodig om die grond te breek na reën of water. As dit nie gedoen is nie, sal die droë bogrond die lug verhoed om die wortels te bereik.
Die waterskeiding het 'n ontwikkelde wortelstelsel, dit is nogal pretensieloos in besproeiing, maar dit geniet nieemin water nie. Dit moet in klein porsies natgemaak word as die grond droog word. Die beste opsie - water, wat reën simuleer. Dit sal die besproeiingstelsel help.
Elke jaar moet die plant vars grond gooi. Dit is nodig om die grond te vernuwe en die wortels wat uitkruip, weg te steek. Baie spesies groei goed tussen die klippe.
Om te sorg vir die opvanggebied gedurende die groeiseisoen, moet jy saam met die bemesting van organiese of minerale bemestingstowwe kombineer. Dit is die beste om dit drie keer te doen - in Mei, Junie en na blom.
As die plant goed gevoed is, kan jy deur die somer bloei bereik.
Hoe om te sorg vir aquilegia na blom?
Na aquilegia in die tuin ottsvetet, moet die stam gesny word aan die roset van blare. As die plant gesond is, word dit as kompos gebruik. Pasiënte kan beter brand. As dit nie gedoen is nie, is daar 'n risiko van besoedeling van die grond en ander plante.
Die tyd na blom is goed om akvilegiyu te plant of die afdeling te doen.
Soos vroeër genoem, sal die wortels van die opvanggebied uiteindelik bokant die grondoppervlak uitsteek. Om die plant nie te vries nie, is dit nodig om dit voor die winter te dek en die wortels met vars grond te bedek. Voorbereiding vir die winter is die beste om in die herfs te begin.
Om willekeurige verspreiding van sade te voorkom, moet die opvang gesny word. Hierdie prosedure word onmiddellik na blom uitgevoer en help om die dekoratiefheid van die plant te bewaar.
Reproduksie van plante in oop grond word uitgevoer deur steggies, of deur sade. Minder algemeen word dit gedoen deur die bos te verdeel. Hierdie metode word slegs gebruik as dit nodig is om 'n skaars verskeidenheid te bewaar. Die metode om die bos te verdeel, is ongemaklik weens die lengte van die wortelstelsel van aquilegia - die wortels groei diep en taamlik broos.
Planting aquilegia moet in die penumbra uitgevoer word. Oop sonnige gebiede moet vermy word, aangesien slegs 'n paar spesies van hierdie plant hulle duld.
Geplantte jong plante blom net in die tweede jaar.
Hoe word aquilegia van saad tot saailinge gegroei?
Wanneer self-oes sade geplant moet word ver van mekaar. Groeiende aquilegia op hierdie manier verg 'n mate van vaardigheid. Die plant is baie maklik om te sny en pereopilyatsya. Om dit te vermy, kan jy die sade ook met gaas isoleer.
Versamel die sade van 'n volwasse plant in Augustus voordat hulle op die grond val.
As jy nie die sade onmiddellik sal plant nie, dan moet hulle teen 'n lae temperatuur gestoor word. Saad wat vir 'n paar maande gestoor word, moet gestratifiseer word.
Die waterskeiding sade het vervaldatums, hulle moet so gou moontlik geplant word. Die maksimum rakleeftyd van sade van hierdie plant is 5 jaar. Maar dit moet onthou word dat uit sade ouer as 2 jaar moeilik is om blom te bereik.
Aangesien die wortel van die plant baie kragtig is, moet die bokse of houers vir plantegroei diep kies.
Saai sade van aquilegia in oop grond: wanneer is dit beter om te plant?
Om saad in oop grond te plant, is die gewildste en vinnigste metode van voortplanting. Gebruik turf of papierhouers hiervoor.
Die beste van alles, die opvanggebied groei in los en klam grond. Voordat u saad saai, moet die grond tot 'n diepte van 20 cm gegrawe word. Afhangende van die hoogte van die variëteit word saad op 'n afstand van 25 tot 40 cm gesaai. Hoe hoër die blom, hoe verder van die ander moet dit geplant word.
Verdeling van die volwasse bos
Reproduksie deur die bos te verdeel is geskik vir plante tussen die ouderdomme van 3-5 jaar. Die aanbevole tyd vir die prosedure is vroeë lente of vroeë herfs.
Jy moet die bos versigtig verslind en probeer om die brose wortels nie te beskadig nie. Die wortels moet van die grond af gewas word, en die bos moet van lote en van alle blare bevry word, en net die jongste moet verlaat. Die taproot moet in die helfte gesny word, en maak seker dat elke helfte 'n paar hernuwingsknoppies en verskeie wortels het, strooi stampkool. Die gevolglike deleki moet in bokse geplaas word met voedingsaardsmengsel.
Aquilegia verwys na onpretensieuse plante en kan maklik ontwikkel, beide in die skaduwee en in oop ruimte onder die son.
In die eerste geval is die bloeiperiode langer en die groottes van die blomme is groter. Die voorkeur grond is 'n effens los grond van matige humiditeit.
Aquilegia is bestand teen droogtes, maar versuim nie gereelde water nie, wat verder intensiewe blom beïnvloed.
Ook in die somer word blomme met minerale bevrug - 1-2 keer per seisoen.
Na voltooiing van blom word die stamme van aquilegia op die vlak van basale blare gesny. Hierdie prosedure sal nie ongewenste treffer van sade in die grond toelaat nie en sal 'n dekoratiewe toestand van bosse hou. Elke jaar word vrugbare grond by die bosse gevoeg.
Aquilegia verdra die winter volkome en benodig nie ekstra versorging tydens ryp nie.
Die beste opsie vir die plasing van blomme is 10-12 stamme per 1 m² grond. By die groei van lae-groeiende plantsoorte, is die verlangde afstand tussen individuele blomme van aquilegia 25 cm, in die geval van lang rasse tot 40 cm.
Aquilegia is nie die beste manier om oorplanting te verdra nie, en dit lei in baie gevalle tot die dood van die plant. As oorplanting nodig is, is dit die beste om dit aan die einde van die somer of aan die begin van die herfs te maak sodat aquilegia kan aanpas by 'n nuwe plek en wortel skiet voor die begin van ryp.
Lees op ons webwerf, veral water orgideë by die huis.
Die prosedure self sal vereis:
grawe 'n bos aquilegia saam met 'n klein hoeveelheid grond,
snoei die blare, laat net 'n paar jong,
sny die wortel van die blom saam sodat elke helfte wortelknoppies het,
strooi die wortelstokke met houtskool,
begrawe die bos in 'n nuwe plek en water intensief in die aanvanklike stadium.
Ouer plante verloor uiteindelik hul oorspronklike aantreklikheid, wat die meeste sigbaar is gedurende die blomperiode, dus word hulle vervang deur nuwes. Die benaderde tydperk van die volle lewe van aquilegia is 5-7 jaar.
Hierdie spesie word aangetref in woude, wei en selfs aan die voet of op die hange van die berge. Die hoogte van die stam kan 80 cm bereik, terwyl die plant 'n klein risoom het.
Die blom, 4-5 cm in deursnee, kan 'n wit, pienk of pers kleur hê, afhangende van die soort aquilegia gewone.
Die blare het 'n dissekteerde vorm in twee of drie lobbe. Aquilegia gewone verwys na wilde plante, het genesende eienskappe, terwyl 'n voldoende hoeveelheid giftige stowwe bevat.
Hierdie blom is die gevolg van die kruising van aquilegia vulgaris met ander spesies uit die Amerikas en die Noordelike Halfrond.
In die natuur wissel planthoogte tussen 50 en 100 cm.
Die blare het 'n oorspronklike blou of selfs kleurvolle skaduwee. Groot blomme kan meer as 10 cm in deursnee bereik.
Die kleur van die blare is gevarieerd: wit, goue geel, pienk lila. Die blomtyd is Junie en Julie.
Meerjarige kruie kan 1 m in hoogte bereik. Die blare het 'n blou kleur en die oorspronklike drie-lobed vorm.
Die blomme is groot van grootte en verskil in die blomme van die blomme; bovendien is terry aquilegia toegerus met 'n verskeidenheid skakerings en vorms.
Die blom tydperk - die begin van die somer. Dit vind plaas in beide huishoudelike en natuurlike omstandighede.
Die habitat habitat van Barlow aquilegia is bergagtige en gematigde skikkings van die Noordelike Halfrond. Dit het 'n dik en vertakte wortel wat 50 cm in die grond kan afneem en ongeveer 70 cm van die oppervlakte beslaan.
Die stingel van die plant bereik 100 cm in hoogte. Barlow aquilegia het groot blomme van verskillende kleure en dissekteerde blou blare. Dit word in die vorm van struike gevind.
Clematis is een van die gewildste blomme onder die somer inwoners. Vind uit die rasse van clematis variëteite.
Lees hoe om klematis in die lente te plant, sodat die hele somer met hul blom sal behaag: https://rusfermer.net/sad/tsvetochnyj-sad/klematis/posadka-i-uhod.html
Groei in Wes-Amerika in die wei en woude van die subalpiene gordel. Blou aquilegia verskyn dikwels op die dek van publikasies oor sierplante en versier die beeld van die wapen van Colorado.
In die natuur kom dit voor in die vorm van oorgroeide struike, wat 'n hoogte van 70 cm bereik. Ornamentele groot blare het 'n blougroen skaduwee en word in drie lobbe verdeel.
Bloemgroottes kan tot 10 cm in deursnee wees en 'n blou of blou kleur hê.
Dikwels gevind in gebiede van Wes- en Oos-Siberië. Daar is 'n aansteeklike pubescence langs die regop stam.
Dit word aangetref in struike met 'n hoogte van hoogstens 70 cm.
Die blomme is wit of lila-blou in grootte tot 5 cm in deursnee.
Opvanggebied in landskapontwerp
Aquilegia kan in groepe geplant word, hulle lyk goed in enkele landings. Besonder indrukwekkende kyk twee - en tricolor orliki.
Die blom, wat gebloei het, verdwyn in ongeveer 'n week. Maar weens die groot aantal blomstingels lyk die bos vir 'n lang tyd aantreklik. Die gesnyde aquilegia is die boeket die moeite werd.
Orlik blare word goed gekombineer met astilba blare. Lang waterskeiding bestaan ​​goed saam met lupiene en vosgloeibokke.
Die plant word as swak giftig beskou. As jong kinders in die tuin loop, is dit beter om tydelik te weerhou om aquilegia op plekke toeganklik te maak.
Aquilegia behou 'n dekoratiewe voorkoms tot laat herfs. Hou in gedagte dat 'n waterskeiding sy kleur maklik kan verander wanneer jy blommerangskikkings maak.
Kenmerke van aquilegia
Hierdie plante het 'n ontwikkelingsiklus van twee jaar. So, in die eerste jaar van die lewe, word 'n wedergeboortepunt aan die basis van die stam gebore, en daaruit word in die herfs, wanneer die plant verdwyn het, die vorming van 'n wortelroetet plaasgevind. In die lentetyd gaan die blare van hierdie uitlaat af, terwyl 'n nuwe een in sy plek verskyn en die peduncle uit sy middel kom en blomme en stingelblare groei daarop. Rosette blaarborde het lang blare, en hulle word twee keer of drie keer verdriedubbel, dissekteer, terwyl die blare van die blare sitbaar is. Droppende enkelblomme kan in verskillende kleure geverf word en verskillende groottes hê, wat afhanklik is van die tipe plant en verskeidenheid. So, jy kan geel, bloedrooi, blou, wit, pers blomme, sowel as twee- of multi-kleur ontmoet. In die meeste spesies is daar spruitblomme op die blomme - dit is uitgroei van die kelkblare of blare wat hol binne is, presies in hulle is nektar. Die sogenaamde Spore-spesies sluit in die Amerikaanse en Europese spesies van so 'n plant, naamlik: Alpe, ysterhoudende, Olimpiese en gewone, sowel as blou, Kanadese, Skinner, Golden en Kalifornië. Japannese en Chinese spesies is sonder spore. Die vrug word verteenwoordig deur 'n multi-blaar, waarin klein glansse swart kleurse wat giftig is. Hulle bly vir 12 maande lewensvatbaar.
In oop grond vir die groei van saailinge in Junie oorgeplant. Jong plante vereis skaduwee van die direkte strale van die son. In 'n permanente plek waar hulle vir 'n paar jaar kan groei, word die saailinge aan die einde van die somer of volgende lente oorgeplant. Dit is moontlik om die volwasse aquilegia in 'n skaduryke en in 'n sonnige plek te land. Dit moet in gedagte gehou word dat die blomme ietwat groter en sterker is in plante wat in gedeeltelike skaduwee groei, asook langer blom, in vergelyking met dié wat in die sonnige omgewing groei. Die blom van so 'n blom wat uit 'n saad gegroei het, sal in die tweede jaar van die lewe kom, en slegs in die derde jaar van die lewe sal dit vol volwassenheid bereik.
Aquilegia kan siek word met grysvrot, poeieragtige skimmel en roes. Die dele van die blom wat geraak word deur grys vorm of roes moet gesny en vernietig word. Daar moet onthou word dat daar geen effektiewe middels teen grysvrot is nie. Om roes te genees, is dit moontlik om behandeling te doen met 'n middel wat swael bevat of 'n seepoplossing gemeng met kopersulfaat. Dikwels is die opvanggebied siek met poeieragtige skimmel, terwyl 'n swampatina van wit kleur op die blaarborde gevorm word. Besmette blaarplate, krul, word bruin en sterf af. Om die swam te verwyder, is dit nodig om die bos te behandel met 'n oplossing van kolloïdale swael met groen seep.
Spinnekoppe, aalwurms, plantluise, sowel as skoenblare kan so 'n blom benadeel. Om van bosluise en plantluise ontslae te raak, word dit aanbeveel om bruinpastei, Aktellik of Karbofos te gebruik. 'N Effektiewe aalwurmmiddel is nog nie gevind nie. Meestal word besmette struike opgegrawe en vernietig, en op die plek waar hulle gegroei het, word die plante geplant wat nie bang is vir aalwurms nie, naamlik uie, knoffel of graan.
Alpe Aquilegia (Aquilegia alpina)
Die bos is redelik laag (ongeveer 30 sentimeter), in die voedsame aarde kan die hoogte van die bos 80 sentimeter bereik. Die deursnee van die blomme is ongeveer 8 sentimeter, en hulle is in verskillende skakerings van blou geverf. Kort spore geboë. Bloei word gevier in die laaste dae van Junie, in die eerste - Julie.
Óf Akita - in hoogte bereik die bos 60 sentimeter. Radikale roetette bestaan ​​uit trifoliate blaarborde met lang blare. Die diameter van die blomme is ongeveer 5-6 sentimeter, die spore is lank, sterk gebuig. Op die peduncle is daar 1-5 blomme, gekleurde lila-blou, en aan die rand is daar 'n vaag blou rand van wit kleur. Die spesie is winterbestande, vinnig groeiende self-saai.
Hierdie vorm sluit verskeie vorms in wat hoofsaaklik geskep word deur aquilegia van gewone en Amerikaanse spesies te kruis. Boshoogte hang af van die verskeidenheid en kan 0,5-1 meter bereik. Groot blomme het 'n deursnee van ongeveer 9 sentimeter, daar is beide bolvormig, en met spore van verskillende groottes. Blomme kan terry of eenvoudig wees.
Oorspronklik van Noord-Amerika. Hierdie tipe groot blomme is nie hangende goue kleur nie, wat lang spore het. Verdeel droogte en winterweerstand. Dit word selde gegroei in middelbreedte, maar sy gewildheid groei geleidelik.
Donker aquilegia (aquilegia atrata)
Die hoogte van die bos van hierdie Europese spesies kan wissel van 30 tot 80 sentimeter. Die blaarborde is blou, en die hangende blomme is donker pers. Hul deursnee is van 3 tot 4 sentimeter, daar is kort geboë spore wat meeldrade uitsteek. Bloei word waargeneem in die laaste dae van Mei, die eerste tot Junie. Groei goed in gedeeltelike skaduwee. Hierdie tipe word dikwels gebruik vir teelvariëteite met donkerkleurige blomme. Gebruik vir sny en blommerangskikkings.
Olimpiese Aquilegia (Aquilegia olympica)
Homeland Iran, die Kaukasus en Klein-Asië. Boshoogte van 30 tot 60 sentimeter. Die stingel het digte bloeding, die deursnee van die blomme is ongeveer 10 sentimeter, hulle is ligblou met lang spore. Bloei vind plaas vanaf die tweede helfte van Mei tot middel Junie.
Vaderland van hierdie soort Noord-Amerika. Dit is rypbestand (tot minus 12 grade). Druppelende blomme van geelrooi kleur het reguit spore.
Nog steeds baie gewild by tuiniers is sulke spesies soos: Kelly aquilegia, kleinbloemige aquilegia, blou aquilegia, tweekleurige aquilegia, Bertoloni aquilegia, glandular aquilegia, Siberiese aquilegia, Aquilegia Siberian, Aquacilecy alkaline en ander.
In watter maand bloei pioene en wat om te doen as hulle nie bloei nie
Klematis: plant en sorg in die Oeral
Piesangskil as basis vir kunsmis
Veg slakke in die tuin en tuin
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Aquilegia - aanplant, versorg, saadgroei