Stonewall Jackson - Daarbenewens - 2021
Thomas 'Stonewall' Jackson was die bekendste konfederale generaal ná Robert E Lee tydens die Amerikaanse burgeroorlog. 'Stonewall' Jackson word baie gerespekteer deur die mans wat hy beveel het, wat hom die bynaam "Stonewall" gegee het. Die voortydige dood van Jackson op 10 Mei 1863 was 'n groot slag vir Lee's Army of Northern Virginia, want Jackson het om watter redes ook al 'n aura van onoorwinlikheid rondom sy leierskap ontwikkel. Sy dood was 'n groot slag vir die suidelike moreel. Dit was egter 'n groot hupstoot vir die Noorde.
Jackson is op 21 Januarie geborest 1824. Sy pa is oorlede toe Jackson twee jaar oud was. Sy vrou het groot skuld en drie kinders gehad om na te kyk. Sy moes al die gesin se eiendom verkoop en het in 'n eenvertrekhuis ingetrek. Jackson se ma trou weer toe hy ses was, maar Jackson het nie met sy stiefpa aangegaan nie. Hy, saam met sy suster, is gestuur om by sy oom te woon wat 'n meul besit. Jackson het vier jaar hier gewoon voordat hy by sy pa se suster, Polly, gaan woon het. Hy het 'n jaar by Polly en haar man gebly, maar het weggeloop as gevolg van die mishandeling wat hy van haar man Isaac ontvang het. Jackson het na sy oom teruggekeer en die volgende sewe jaar by sy meule gebly.
Terwyl hy by sy oom was, het Thomas 'n streng opvoeding gehad wat gebaseer is op harde buitelugwerk rondom sy oom se plaas. Hy het homself opgevoed en in 1842 word Jackson tot die Amerikaanse Militêre Akademie in West Point aanvaar. Jackson het die akademiese kant moeilik gevind, aangesien sy opleiding nie so gevorderd was as ander in sy klas nie. Hy het egter volhard en 'n reputasie verwerf as iemand wat nie moed opgegee het nie. Jackson het in 1846 aan West Point gegradueer en by die Amerikaanse weermag aangesluit as tweede luitenant in die 1st US Artillerie Regiment. Hy het tussen 1846 en 1848 in die Mexikaanse-Amerikaanse oorlog geveg en in die oorlog is Jackson tot majoor bevorder.
In 1851 neem Jackson 'n onderwysaanstelling aan as Artillerie-instrukteur by die Virginia Military Institute. Sy styl van onderrig was nie gewild onder die studente by VMI nie en in 1856 was daar 'n onsuksesvolle poging om hom uit sy onderwyspos te verwyder.
Toe die Amerikaanse burgeroorlog in April 1861 uitbreek, is Jackson in beheer van nuwe rekrute. Hy is aangekla van Harper's Ferry waar hy vyf Virginia Infanterie-regimente beveel het (die 2nd, 4ste, 5ste, 27ste en 33rd) wat die bynaam 'Stonewall Brigade' gekry het omdat dit nooit teruggetrek het nie. Jackson het geglo dat dissipline die kern van militêre sukses was en dat die kern van dissipline onmiddellik gedoen word wat u beveel is. Daarom het hy sy manne baie ure aan boorwerk bestee.
Jackson en die 'Stonewall Brigade' het bekendheid verwerf vir die eerste slag van Bull Run. Op Henry House Hill, terwyl Confederate-lyne rondom hom verkrummel, beveel Jackson dat sy mans ferm moet staan. Daar word beweer dat hul standpunt ander Konfederale eenhede rondom hulle byeengebring het wat hul streke versterk het en 'n oorwinning in die Unie gestop het. Die 'Stonewall Brigade' het dieselfde dag meer ongevalle opgedoen as enige ander Konfederale eenheid. Jackson is tot majoor-generaal bevorder en het die vallei-distrik beveel.
Tydens die Skiereilandveldtog van 1862 het Jackson die taak gehad om te verseker dat die Shenandoahvallei nie na die Noorde gevange geneem word nie. Hy het 'n groot voordeel bo McClellan se Army of the Potomac gehad - al sy mans kom uit die Shenandoahvallei en ken die landskap baie goed. Drie Unie-leërs het die Konfederale hoofstad Richmond genader en Jackson het die taak gehad om te sorg dat al drie die leërs nie bymekaarkom en hul magte konsolideer nie.
Jackson se aggressiewe taktiek in die vallei het daartoe gelei dat McClellan tot die gevolgtrekking gekom het dat die Army of the Potomac 'n veel groter Konfederale mag in die gesig gestaar het as wat hy eers gedink het. Dit het nie veel nodig om McClellan versigtig te benader nie en hy het president Lincoln van die nuwe ontwikkeling in kennis gestel. Die resultaat was dat 50.000 soldate van die Unie aan die voorgestelde aanval op Richmond onttrek is om te verseker dat hierdie vermeende veel groter Konfederale mag nie die Shenandoah-vallei verlaat en na Washington sou vorder nie. In werklikheid het Jackson op hierdie oomblik net 17.000 man onder sy bevel gehad. Sy taktiek was egter sodanig dat 'n groter Unie-mag vroeg in Junie 186 uit die vallei gestoot is. Die 'Stonewall Brigade' het vyf gevegte tydens hierdie veldtog teen 'n gekombineerde unie-mag van 60,000 man gewen. Jackson het 'n held in die Suide geword.
Na sy sukses in die Shenandoahvallei, is Jackson beveel om saam met Robert E Lee se leër van Noord-Virginia saam te werk om Richmond te verdedig. Jackson het in die Seven Days Battles geveg, maar hy, saam met sy manne, het nie goed gevaar nie. Na bewering het hulle almal uitgeput geraak ná hul gedwonge opmars uit die Shenandoahvallei.
Jackson het sy reputasie herstel tydens die Noord-Virginië-veldtog in Augustus 1862. Hy het die Union Army se hoofberging by Manassas Junction gevang en vernietig. Jackson se mans het toe in die Confederate-sukses geveg tydens die Tweede Slag om Bull Run (28 Augustus)ste-29ste).
Die 'Stonewall Brigade' het in die Slag van Antietam geveg. Soos al die ander eenhede daar aan beide kante, het hulle sleg gevaar in een van die bloedigste gevegte van die Amerikaanse Burgeroorlog. Die 'Stonewall Brigade' het egter aan die noordelike punt van die slagveld gehou en 'n woeste aanval van die Unie teëstaan. Ter erkenning van wat Jackson tot op daardie datum bereik het, is hy bevorder tot luitenant-generaal in bevel van Second Corps.
Die Tweede Korps het geveg in die Slag van Fredericksburg en die Slag van Chancellorsville. Op Chancellorsville was die Tweede Korps betrokke by 'n reuse-vlot maneuver wat hulle binne 'n kilometer van die Unie-leër gebring het wat heeltemal onbewus was van hul teenwoordigheid. Die Tweede Korps het 'n stille benadering op die Unie-leër gedoen voordat hulle aangekla het. Baie Noord-soldate is gevang voordat hulle tyd gehad het om hul gewere te laai. Diegene wat nie gevange geneem is nie, het die slagveld gevlug. 'N Groot oorwinning op die slagveld het egter rampspoedig vir die Konfederate geëindig.
Terwyl hy daardie aand na sy kamp terugkeer, is hy en sy personeel verkeerdelik deur 'n klein magte van die Unie-soldate begaan. Daar is op hulle geskiet en Jackson is drie keer geslaan. Sy linkerarm moes geamputeer word. Hy het vinnig simptome van longontsteking ontwikkel en is op 10 Mei oorledeste 1863.
Lee beskou die dood van Jackson as 'n groot slag vir die Konfederale saak. Lee het Jackson altyd planne gegee wat nie aan detail ontbreek het nie, maar het presies bepaal wat hy aan die einde van Jackson wou bereik. Lee het dit gedoen omdat hy geweet het dat Jackson sou sien wat aan die einde vereis word en dan 'n veldtog sou beplan. Ander bevelvoerders het nie net aan hul ondergeskiktes gesê wat aan die einde vereis word nie, maar ook hoe so 'n einde bereik moes word. Jackson het dit nie gekonfronteer nie en hy was ook 'n baie buigsame bevelvoerder in die veld en het die vermoë gehad om sy planne op 'n oomblik te verander as die verloop van 'n geveg dit bepaal. Bo alles het hy nie sy plan na 'n beter beampte verwys nie en gewag totdat hy toestemming gegee het om iets te doen, aangesien dit hom tyd verloor het.