Hoe om gedigte te skryf - enkele nuttige oefeninge en wenke - Nuttige wenke - 2021
Hoe om gedigte te skryf - enkele nuttige oefeninge en wenke.
Ek vind gereeld poësie. Goeie, opregte poësie. Waarin die skrywer 'n ongelooflike diepte van gedagtes en 'n unieke vermoë toon om die fynste en ernstigste onderwerpe te ontwikkel. Maar baie van hierdie gedigte het 'n beduidende nadeel: die 'tegniese' fout van wat kunstenaars, musikante en ander kreatiewe praktyke verstaan ​​as die korrektheid van formele uitdrukking.
As u self skryf, is dit miskien nie belangrik nie. Maar as dit vir die leser is, sal dit nodig wees om elke dag 'n bietjie te oefen. Bied vir jouself 'n prettige liedjie wat verse speel. Eet 'n broodjie tydens middagete of saans ontspan op jou gunsteling rusbank. Dit sal u vermaak en aansienlike voordele inhou vir die ontwikkeling van u talent.
- = - = - Gedig-oefening 1. "Maklike vers" - = - = -
Skryf die eerste betekenislose reël. En gaan dan voort met die gedig en voeg daarby alles by wat opkom.
"Fluffy stompie blom in die tuin"
Dit blom vandag heeldag
Hy is nie lui om te blom nie
Asblik het op hom geval
En al die paddas is aan die een kant. "
Probeer so lank as moontlik dieselfde rym en grootte weerstaan. Moenie probeer om by te hou met die betekenis nie - dit is net 'n oefening. Dit ontwikkel buigsame woordeskat, 'n gevoel van rym en grootte.
- = - = - Gedig-oefening 2. "Rym van alle xxx" - = - = -
En nou kan u die rym afsonderlik oefen. Skryf ook die eerste woord wat by u opgekom het. En aan hom al die rympies (woorde en frases) waaraan u kan dink. Probeer om so vindingryk as moontlik te wees.
- = - = - Gedig-oefening 3. "Die voordele van die klassieke" - = - = -
As u nou die serebrale korteks na u werk lok, kan u baie pret hê deur die grootte daarvan te behou. Neem enige 'korrekte' gedig van 'n ander digter en herskryf elke reël onder sy reël met nuwe woorde.
___ Onegin is my goeie vriend
Egorkin ewigdurende vermenigvuldiger
___ Gebore aan die oewer van die Neva
Sonder om u kop te lig
___ Waar sou jy gebore kon word,
___ Of geloop, my leser.
Ek het die spatel van die bedlam skoongemaak.
Dikwels is daar situasies waar verse nie vanself kom nie, maar ek wil skryf oor iets spesifiek wat jou op die oomblik beïndruk het. In die gedagte is daar noukeurige vergelykings, duidelike beelde. Maar die poging om al hierdie rykdom in vers aan te bied, misluk kwaad. Moenie teleurgesteld wees nie. Om vinnig en korrek in die poëtiese vorm in te pas, het alles wat in u gedagtes kom, ook 'n sekere ervaring nodig. En nou kan u dit regkry deur 'n oefening te doen wat u sal herinner aan 'n taak uit 'n skoolhandboek.
- = - = - Gedig-oefening 4. "Ek wil skryf wat ek dink" - = - = -
U kies net 'n onderwerp - vra uself 'n beskrywing van 'n spesifieke onderwerp, verskynsel, wese. Skryf in 'n reël, komma is van alle assosiasies geskei en skep daaruit.
Byvoorbeeld, 'n vers oor die herfs:
In die gedagte (of beter in 'n notaboek): "herfs, blare, draai, goud, verwelk." Ens.
Hieruit sal ons weef:
"Die herfs is omring met blare, gevou met goud,
En 'n klein blom blom in die blombedding. "
Neem 'n eie, unieke tema, skets meer bronne. Inteendeel, 'n onderwerp wat deur almal gekniehalter word, sal iets spesiaals vir u uitbrei. Hoe meer u inloop terwyl u oefen, hoe meer beknop en helderder sal u digterlike spraak wees.
Ek weet dat sommige hul hande sal vasgryp, hulle na die hemel sal opsteek en uitroep: "Maar wat van my styl? My poëtiese uniekheid." Moenie bekommerd wees nie. Styl is 'n kenmerk van vakmanskap. dit wil sê eers kom bemeestering, en dan kom styl. Dit gaan nêrens van u af nie - dit is in u, dit is u manier van dink, u voorkeure, u funksies. Miskien sal u onthou hoe hulle in die laer grade hul eerste briewe in die inskripsies geskryf het? Toe was dit te vroeg om oor klem te praat. En dan, met 'n ware natuurlike onvermydelikheid, het u om een ​​of ander rede om hierdie krimpkrag op u eie manier begin aflei, allerhande lusse en strepies uitgerond, en die hoofletters versier met inkspatsels. Dieselfde effek verskyn in alles wat u doen. En wat dan, as dit nie in die poësie die meeste aan hom verskyn nie? Dit is u eie gedagtes. Die woorde van die groot salie - jou regte self.
Die idee van so 'n oefensessie is nie myne nie. 'N Goeie oupa het my op die trein vertel toe ek 5 of 6 was (ek self glo dit nie!) Jare. Ek neem aan dat baie mense wat hul vaardighede wil verbeter, op dieselfde manier besig is. Miskien is daar in hul metodologie verskille en voordele. Maar vir my was net so 'n volgorde van oefeninge vir my die natuurlikste. Ek erken eerlik - ek was self die laaste keer in my skooljare verloof. Maar glo my, as die tegniek korrek ingestel is, kan u enige mooi, onvergeetlike, aanskoulike verse vertel. Moenie verpletter nie, moenie elke frase individueel extrus nie, moenie met die bult rondhardloop sonder om die pad uitmekaar te trek nie, maar Skep! Elke digter droom hiervan, en as jy moeite doen, is dit joune!
EN KENNISGEWING (uit persoonlike ervaring en my waarnemings oor die werk van die skrywers van verse.ry). As u wil hê dat u gedigte deur lesers gehou moet word, dan
1. Moenie "van ver af" begin nie, laat die eerste reël jou advertensie wees - probeer om die leser te interesseer.
2. Moenie die leser van die onderwerp lei nie. Hoe dit ook al sy - realisties of abstrak, of selfs as dit glad nie was nie. Probeer om iets solieds te skryf. Maak u oë toe en gee 'n algemene indruk van wat u geskep het. Verwyder die oortollige, voeg die ontbrekende by.
3. Probeer om leë en verbygaande lyne te vermy. Stel in elk geval die gedig uit en keer dan weer na 'n uur of 'n paar dae terug. Hersien en wysig. Die beste kritikus vir jou is jy self, want net jy weet wat jy wou skryf. Moenie toelaat dat hierdie wonderlike assistent ledig sit nie.
4. As u op 'n klassieke manier skryf, evalueer of alles in u gedig verteerbaar en leesbaar is. U wil miskien elemente wat te skerp, inkonsekwent of onlogies is, verwyder of vervang.
5. Onthou dat u die 'plesier' van die gedig het. Hou aan en moet dit nie verdraai nie. Probeer om die res van die teks in diens van u idee te hou.
6. Die belangrikste ding sal betyds stop. Vermy "verbale diarree." Sê jouself net "stop!" U moet dit in gedagte hou, selfs as die onderwerp breed of selfs abstrak is. Hoe langer die gedig is, hoe minder wil lesers dit lees.
7. Voeg by die einde. Die "laaste reël" -sindroom is bykans almal bekend. Dit is beter om die ekstra tien minute te sit en met 'n ordentlike rym vorendag te kom as om 'n goeie indruk van die hele gedig dood te maak. Dit is moontlik dat u op die ou end 'n uitroepteken sal uitvind en die bogenoemde simbolies kan opsom. 'N Suksesvolle en goed gerigte gevolgtrekking sal die leser verbly.
8. As u 'n lang gedig skryf, probeer om ELKE IDEE wat u uitdruk, behoorlik te verwerk.
a) As u meer woorde gebruik as wat nodig is vir die bekendmaking daarvan, loop u die risiko om in die lesers te verskyn as leë delwers, 'n grafoman, selfs al bevat u werk ernstige semantiese vulling. Hulle sal haar eenvoudig nie in so 'n vaag toestand opmerk nie. Dit is toelaatbaar vir prosa, maar gedigte verwoes in die knop.
b) As u inteendeel nie genoeg verf en moeite aan u vonds bestee het nie, sal die blik van die leser verbygaan. Die algemene betekenis, die algemene stemming van u werk, sal dus in 'n verwronge vorm daarheen oorgedra word, nie in die idee wat in u idee vervat is nie. (Die subjektiwiteit van persepsie is anders)
c) Moenie u verse oorversadig nie. Moenie eers van paragraaf 5 vergeet nie. En tweedens, 'n groot hoeveelheid materiaal is moeilik om te bestuur en nog moeiliker om dit in 'n enkele geheel te plaas sodat ander mense dit verstaan, en dit is baie moeiliker om dit so te maak dat dit lees en waarneem.
d) Dus. Jy skryf 'n gedig. Onthou dat in hierdie wêreld alles siklies is: die seisoene, die prosesse wat in die menslike liggaam plaasvind, en die gedigte self. Daar is baie maniere om 'n teksreeks te organiseer. Maar u sal nie verkeerd gaan as u die beginsel volg nie "die fase van spanning wissel af met die fase van ontspanning." Dit is net in die tweede fase, as u dit nie in die konteks van u hoofonderwerp kan vervul nie, moet u die leser daaruit skeur, vermaak, stilstaan, vertroos. Dikwels word liriese afwykings, "kinders" of "gusliar" -rympies, ens. Hiervoor gebruik. Soms lyk fragmente van prosa of 'n gemaklike ritme goed.
As u nie seker is dat u hierdie fases organies en goed kan waarneem nie, skryf eers die semantiese, ernstige deel, en werk dan afsonderlik aan die insetsels. Miskien moet jy nadink oor balans. Moenie vergeet dat dit hier bevooroordeeld is deur woorde wat slegs gebruik word uit die behoefte om 'n ritme te handhaaf en 'n rym te vind nie. Daarom is dit skaars die moeite werd om die ontspannende deel tot die semantiese volume te rek. Gedigte waarin hierdie verhoudings goed gebalanseerd is, word "in een opsig" gelees.
En dit is nuttige skakels wat ongetwyfeld handig te pas sal kom op pad na die kreatiewe hoogtepunt:
"Van amateur tot amateur (metodes van oorlogvoering met gedigte)"
Moenie vir iemand sê nie
"Hoe om te oorleef op die webwerf versi.ru. Nie-algemene vrae, praktiese vaardighede"
Die mal hondjie aan die kaak
(.) ENIGE VRAAG VAN OUTEUR - MOENIE die resensies op hierdie bladsy gelaat nie.
Teorie van vers
In die eerste plek moet u vertroud raak met die teoretiese grondslae van die skryf van gedigte. In die algemeen aanvaarde begrip is 'n vers 'n spesiale artistieke vorm van spraak, wat gekenmerk word deur ritme, metriek, die teenwoordigheid van grootte en rym. Met ritme word hier bedoel 'n bepaalde klankorde van versamestellings. Die sillabo-tonikum is die algemeenste weergawe vandag. Hierdie term beteken dat die reëls in die gedig georganiseer moet word deur die aantal lettergrepe en die aantal spannings.
Die tweede belangrike komponent van die vers is metrieke organisasie, dit wil sê die konstante afwisseling van beklemtoonde en onbelemmerde lettergrepe volgens een of ander stelsel. In kombinasie met bykomende eienskappe, soos die aantal sulke afwisselinge, lyneindes en ander momente, word 'n poëtiese grootte gevorm. Daar is baie maniere van metrieke organisasie, maar vyf kom die meeste voor, waarvan twee die sogenaamde "dubbelvoet" is, wanneer 'n sterk lettergreep afwissel met 'n swak lettergreep (iambies en trochee), en drie drievoetige (een beklemtoonde lettergreep per twee ongedrukte) - dactyl, anapaest en amphibrach. Die verskil tussen hulle lê in die posisie van die beklemtoonde lettergreep relatief tot ongestres.
Een van die bekendste digters in Duitsland, Schiller kon gedigte skryf net as hy verrottende appels kon ruik, so in sy kantoor was daar altyd 'n bord met bedorwe vrugte.
Die derde kenmerk van die gedig is rym. Daar is baie soorte en metodes om rympies te klassifiseer, maar dit is eers die moeite werd om te onthou dat rympies manlik is wanneer die spanning op die laaste lettergreep val, en vroulik as die beklemtoonde lettergreep die voorlaaste is. Boonop word verse volgens rymorde in 'n kwatryn geklassifiseer.
Nadat ons die teoretiese gedeelte bemeester het, kan ons aangaan met praktiese oefeninge. Eerstens moet u leer hoe om korrek te skryf. Die inhoud van die vers is nie so belangrik hier as die vorm nie: u kan alles rym wat u opkom om te leer hoe om lettergrepe outomaties te tel en die ritme te voel. Dit kan 'n goeie oefening wees om rympies te bedink vir die eerste woord wat u teëkom (byvoorbeeld, sonde is 'n noot, lag, almal).
Beginnersdigters sukkel dikwels om 'n onderwerp te kies. Daarom word die meeste gedigte oor liefde geskryf - die mees poëtiese gevoel. Probeer 'n assosiatiewe benadering om van hulle ontslae te raak. Neem enige woord of begrip en skryf u assosiasies daarmee neer. Probeer nou om hierdie verskynsel in 'n gedig met behulp van u aantekeninge te beskryf. U kan moontlik nie die eerste keer 'n meesterstuk van wêreldgehalte kry nie, maar na verskeie oefensessies sal u leer hoe om maklik kettings van assosiasies met selfs die mees prosaïese voorwerpe en gebeure op te bou. U kan aansienlike hulp verleen deur klassieke gedigte, byvoorbeeld Pushkin, te lees. As u 'n teoretiese agtergrond het, kan u die reëls wat van kleintyd af bekend is, goed bekyk om die tegniek vir die uitvoering van die vers te begryp.
Vladimir Mayakovsky is deur kollegas in die digterswinkel gekritiseer vir die skryf van gedigte met 'n 'leer', aangesien digters 'n fooi vir elke reël ontvang het, en daar was baie meer reëls met hierdie metode.
Uiteraard is al hierdie aanbevelings slegs geskik vir die beginfase. Om in 'n digterlike plan te ontwikkel, is dit nodig om u eie styl te ontwikkel, unieke beelde te gebruik, 'n gebroke ritme, komplekse rympies. Voordat u egter poësie op 'n oorspronklike manier begin komponeer, moet u net leer hoe om gedigte te skryf.