Minder as die helfte van organisasies het bygewerkte krisisplanne vir potensiële digitale probleme - Jou Werk | Solidariteit WêreldJou Werk | Solidariteit Wêreld
Tuis › AF › Minder as die helfte van organisasies het bygewerkte krisisplanne vir potensiële digitale probleme
Minder as die helfte van organisasies het bygewerkte krisisplanne vir potensiële digitale probleme
Woensdag | 03 April | 2019
Die duiselingwekkende spoed van hedendaagse kommunikasie ─ saam met die openbare skeptisisme wat dit skynbaar voortbring ─ plaas intense druk op besighede, regerings en ander instellings om hul tradisionele krisisbestuurstrategieë te reëvalueer.
Dit is lank reeds nie meer die dae toe die gedrukte media in wese net twee hoofnuussiklusse in die vorm van oggend- en middagkoerante en nuusprogramme gedikteer het nie. Nou kan die volgende krisis spontaan aangevuur word deur enigeen van die wêreld se 3,5 miljard internetgebruikers.
Organisasies moet nou erken dat handelsmerkpersepsies en korporatiewe reputasies meer soos 'n intydse globale verhandelingsvloer werk waar feite opsioneel en die waarheid selektief is. In vandag se aan-die-gang-omgewing is dit moeiliker as ooit tevore om 'n boodskap te beheer. Ongelukkig skat deskundiges dat minder as die helfte van alle organisasies bygewerkte krisisplanne het wat potensiële digitale probleme aanspreek.
Jim Burke, direkteur van Global Public Relations, glo dat daar inderdaad vir baie aspekte van 'n krisisrespons beplan kan word. "Instellings wat nog nie met ernstige krisisse te doen gehad het nie, kan nie op geluk staatmaak nie."
Volgens besigheidskommunikasiedeskundiges is die volgende die belangrikste lesse wat geleer is in verband met krisiskommunikasiestrategieë ─ en sommige is op die harde manier geleer:
Erken dít wat ongemaklik is
As maatskappye regtig hul reputasies wil beskerm, moet hulle gewillig wees om substantief op te tree, hul eie bedrywighede indringend te ontleed, hul bedryf te ondersoek, hul omgewing te verstaan, hul spesifieke swak plekke te assesseer, en voorkomende stappe te doen. Hierdie benadering is nie maklik om uit te voer nie, erken Tilden Katz, besturende direkteur van FTI Consulting se Crisis Communications and Issue Management-praktyk. "Maar," waarsku Katz, "omvattende risikobestuur vereis deelname deur alle belanghebbendes en deelnemers in 'n besigheid, en dit kan vir enige organisasie ongemaklik wees om potensiële swakhede te erken."
Die publiek wil nie wag nie
Die digitale era het mense meer mag gegee. Die publiek is nie meer tevrede met die nuusmedia se opsomming van 'n situasie nie. As daar vandag 'n krisis ontstaan, eis mense en belanghebbendes om meer oor die situasie direk by die organisasie uit te vind. Hulle verwag outentieke antwoorde, tweerigtingbetrokkenheid en 'n mate van vergelding. Baie wend hulle ook tot beïnvloeders en gesaghebbendes wat hulle vertrou om dubbel seker te maak dat die maatskappy besig is om die regte stappe te doen. Volgens toonaangewende navorsing op die gebied, is 'n maatskappy se reaksie gedurende die eerste 48 uur van 'n krisis meer beslissend as op enige ander tydstip in die geskiedenis.
Werknemers is jou grootste bate tydens krisisbestuur
Werknemers is kliënte, aandeelhouers, en lede van die gemeenskap; hul stemme dra dus gewig, sê William Mohl, 'n voormalige senior bestuurder in die kragnywerheid en voormalige voorsitter van die kommunikasie- raadgewende komitee vir die Kernenergie-instituut (NEI). "Die strategiese aanwending van werknemers as deel van 'n goed georkestreerde voorspraakprogram kan tydens 'n krisis die situasie vir 'n maatskappy omswaai. As werknemers oor die kwessies ingelig word, die besigheidsdoelwitte verstaan en eerste by die maatskappy oor die krisis ingelig word, is hulle in 'n beter posisie om ondersteuners te wees en te help om die gemeenskap se vertroue in die maatskappy te verbeter." Die beste tyd om werknemers as pleitbesorgers toe te rus, is voordat jy hulle nodig het en nie in die middel van 'n krisis nie, voeg Mohl by.
Organisasies moet ten volle toegerus wees om vinnig op te tree en eerste by die aanlyn gesprek aan te sluit. Besighede moet behendig wees om die vermoë ─ en die wil ─ te vertoon om al hul kanale te gebruik. Hulle moet die gesprek takseer en beïnvloeders inspan om hul eie stemme te laat hoor. 'n Maatskappy met 'n krisis sal weet dat hy wen as hy sy eie storie vertel en die narratief nie deur 'n derde party gedikteer of gesensasionaliseer word nie.