Top 5: Vroue se verhale
JY LEES NOU Top 5: Vroue se verhale
Ek kan nie anders as om beïndruk te wees met die innerlike krag van vroue nie. Dit maak my net meer bewus van hoe indrukwekkend vroue eintlik is.
Hierdie week is my leeskeuse almal baie persoonlike verhale, geskryf deur vroue wat die een of ander krisis in hul lewe beleef het. Of dit nou seksuele mishandeling, fisieke mishandeling, die invloed van moord op ‘n ma, siekte of die verlies van ‘n eggenoot is, al hierdie goed word emosioneel en eerlik vertel, maar tog op so 'n manier dat jy nie anders kan as om jou hoed vir hierdie vroue af te haal nie. Die lewensles wat ek van elkeen van hierdie vroue leer, is om nie vas te haak by dit wat gebeur het nie, maar om dit uit te pak, daarna te kyk, dit te verwerk en jou innerlike krag te gebruik om aan te gaan tot iets beters. Hoop jy vind ook inspirasie in die uiteenlopende lewensverhale.
Wat doen jy as jou ergste nagmerrie waar word? Daar is nie riglyne of klasse oor hoe om so 'n situasie te hanteer nie. Op 26 Februarie 1988 het Douwleen en Steph Bredenhann dit eerstehands ervaar. Hul negejarige dogtertjie, Liesl, is huppelend by die agterdeur uit om haar hondjie te gaan kos gee. Dis skaars donker buite, maar Liesl kom nie terug nie. Toe Douwleen die oop kombuisdeur sien, het sy ‘n beklemming om haar hart gekry. Steph sien die liggaampie by die swaai lê, maar skuif dit onbewustelik op die agtergrond, want hy roep en soek naarstigtelik na Liesl.
Derman se verhaal is enige vrou se nagmerrie. Dis die onstellende waarheid van ‘n stiefpa wat met haar gelol het vandat sy agt jaar oud was. As jy die lysie lees van twaalf dinge wat sy geleer het toe sy agt was, wil jou hart breek. Hierdie goed behoort nie met ‘n kind te gebeur nie, en tog het dit. Sy skryf haar verhaal uit haar kinder-oogpunt en as vrou kan jy nie onaangeraak staan nie. Veral as sy haarself blameer vir dit wat haar stiefpa aan haar doen. Dit veroorsaak dat sy alles wat met haar gebeur in twee kategorieë verdeel: goed en sleg. En natuurlik leer sy hoe om ‘n geheim te hou, want dis ‘n geheim wat ‘n kind nie met iemand wil deel nie. Op ouderdom veertien besluit sy om haar suster te vertel. Dit sit ‘n hele ketting van gebeure aan die rol, van sielkundiges, ‘n besoek aan die polisie en ook aan ‘n ginekoloog en 'n staatsaanklaer. Vir haar is die hele saak onwerklik, amper asof sy verwyderd daarvan is. Sy het ‘n pad na herstel aangedurf en al was dit met tye moeilik om die skuldgevoelens en verwyte te verwerk, het sy dit reggekry. Vandag is sy ‘n suksesvolle aktrise en getroud met iemand vir wie sy opreg lief is.
Die boek begin as ‘n vertelling van die BRCA-gene-mutasie wat Gabriel van haar ma geërf het, wat haar kanse om borskanker op te doen verhoog. Haar lewe verander in ‘n oogwink as sy ‘n klont in haar bors voel. Haar twee kinders is nog so klein, baie kleiner as wat sy was toe haar ma op 42-jarige ouderdom oorlede is. Die skadukant van kanker kom blitsvinnig na vore - hartseer, frustrasie en woede wissel mekaar af. Saam beweeg jy deur die hospitaalgange en ervaar Gabriel se verwydering van haar borste in ‘n wanhopige poging om te probeer om die kanker te oorleef. Sy voel bitter alleen. Haar man probeer om haar so goed hy kan te ondersteun en tog faal hy jammerlik, want sy eie seer is te groot. Dis voorwaar ‘n boek om te lees om die wanhoop en waagmoed van ‘n kankerlyer te probeer verstaan. – Trudy Booyens