November 22, 2019, 04:19:34 AM
(Read 13857 times)
GoogleTagged: 1bm latest konstantyn duiwelaanbidding was hart enigheid chirstenskap 93756505 bishop
lering 75775273 50500085 okkult definisie god elisa nuwe kerkbeleid orde Hoofstuk 15 “Uiters Smoorverlief” – UiteindelikHoop.com
“My beloved is mine, and I am His . . .
“Die man wat ek liefhet, is myne en ek syne . . .
Skaars was ek by hulle verby of ek het
hom wat ek liefhet gekry.
Ek het hom vasgegryp en hom nie laat los nie . . .
—Hooglied 2:16; 3:4; 5:8
Toe ek hierdie hoofstuk begin het, het ek onkarakteristiek danksy Sy liefde, gesukkel om dit geskryf te kry. Ek het geweet waarheen ons op pad was, en ek het ook geweet dat dit vrees was wat my aarseling veroorsaak het. Alhoewel ons 365 keer in die Bybel vertel word om nooit enige iets te vrees nie, en soos wat ek voorheen geskryf het, spesiaal om nie te vrees wat ander mense dink nie, het ek nog steeds geaarsel en ontwyk om hierdie hoofstuk te skryf. My bekommernis was dat ek geweet het wat ek wou sê die potensiaal sou hê om vreesaanjaende emosies in sommige van julle wat huidig herstel vir hulle huwelike soek sou verwek, en dan potensiaal deur die vyand gebruik word om jou te ontmoedig.
At the same time, what I’m about to share is so exciting from my perspective, I literally want to shout it from the rooftops, telling the entire world. So no matter how it begins to unfold, my desire in writing this chapter is to help you understand it was your heart I had in mind. It is my hope that it will not, in anyway, make you feel in the least discouraged or worried or that any other negative emotion would wash over you.
Op dieselfde tyd, is wat ek op die punt staan om te deel so opwindend uit my perspektief, ek wil dit letterlik van die dakke af skreeu, en die hele wêreld vertel. So maak nie saak hoe dit begin ontvou nie, my begeerte om hierdie hoofstuk te skryf is om jou te help om te verstaan dit was jou hart wat ek in gedagte gehad het. Dit is my hoop dat dit nie, op enige manier jou sal ontmoedig of bekommer of dat enige ander negatiewe emosie oor jou sal spoel nie.
Die manier wat dit jou nadelig kan affekteer is dat ons so dikwels die reis wat ander geroep is om te neem sien en kan nie help om te wonder “Hoe gaan dit my affekteer? Is dit iets wat Hy my ook gaan maak deurgaan ?” Die waarheid is, mees dikwels is die antwoord, Nee, en Hy gaan jou nie roep om dieselfde koers te neem wat Hy my (of ander) gevra het om te neem nie. So enige tyd wat jy begin om bekommerd te raak, stop en laat Sy liefde en versekering jou vrese stil maak omdat daar geen manier is dat Sy plan vir jou toekoms nie bedoel is om helder, opwindend en geweek in Sy liefde te wees nie. Onthou, Hy het gesterf om jou die Oorvloedige Lewe te gee, reg?!
So, om te begin, wees geduldig met my net ‘n bietjie langer omdat ek van koers gaan verander voordat ek begin. Dit is omdat net onlangs het ek ‘n boek gelees deur ‘n skrywer en ek het myself so verlore gevind met amper die helfte wat sy geskryf het. Dit is omdat sy dit met haar gereelde volgelinge of bewonderaar in gedagte, en ek was nie een van hulle nie—so ek het geen idee gehad waarvan sy gepraat het nie.ek So dit beteken dat nodig het om hierdie hoofstuk te begin deur gou my persoonlike situasie uit te lê, sodat die wie nuut is met my boeke of aan Erin se ministerie nie verwar is deur wat ek op die punt staan om te deel nie.
Een van die moeilikste dele wat ek deur gemaak het toe my man my gelos het en my weer geskei het, het te doen met die feit dat my persoonlike ministering en om HMI te help ontstaan het toe my eie huwelik herstel was. Na jare van God nastreef om my huwelik te herstel, het Hy my gebede beantwoord, toe ek op God vertrou het om my huwelik te herstel, terwyl ek geleer het en ywerig die herstel beginsels nagevolg het wat ek by HMI gevind het, wat ek alreeds bevestig het deur hulle met my eie Bybel na te sien. As ‘n resultaat, gou na my huwelik herstel was, het vrouens in my kerk na my toe gekom vir hulp en leiding en die resultaat was dat ek ‘n ministerie binne my kerk gehad het. Toe later het dit ook deure vir my oop gemaak om dwarsoor die wêreld te praat—en hoop aan vrouens te bring wat in huweliks krisis en onspraakbare pyn was en wie hulle huwelike ook herstel wou hê.
“Hy het SY hand uitgesteek, my mond aangeraak en vir my gesê: Ek het nou my woorde in jou mond gelê. Kyk, Ek stel jou vandag aan oor nasies en oor koninkryke om af te breek en uit te roei, om te vernietig en plat te slaan, te bou en te vestig” (Jeremia 1:9-10)
So toe my man my weer gelos het, en na veertien jaar van herstel geskei het (wie, ek gedeel het een van die pastore by die kerk was waar ek geminister het), het baie vrouens so gou uit ons fellowship uitgeloop as wat hulle sou as ‘n skip besig was om te sink—maar wie kan hulle blameer? Die wat agter gebly het was verbysterd, geskok, en geruk omdat hulle nie kon help om aan hulle eie huwelik te dink en hulle was bang dat herstel ook nie sou “hou” nie. Verrassend, het baie verwag dat ek vir hulle aanmoediging en ondersteuning moes gee in ‘n tydperk in my eie lewe toe ek daardeur geleef het, wat my ‘n bietjie verbyster gelos het, omdat ek geen idee gehad het wat regtig vorentoe vir my gelê het nie, of my ministerie, of my kinders, of my finansies, of my toekoms.
As strange as it sounds, that’s when He began opening the doors for me to begin to travel (actually just three weeks after my divorce was final). I got invitations from several churches, where they said they had many women who had questions regarding how this would change their restoration. And, one of the most sought after questions had to do with inquiries about my future “marriage restoration”—when and how it would take place “this time.” What I learned from coming through my husband’s second abandonment, (and you’ll understand more if you read my book Facing Divorce—Again), was that a crisis of this magnitude has a way of changing its victim in incredible ways. It’s actually not only brought me to a level of intimacy that I only ever dreamed I would have with the Lord; but it was a deeper intimacy than I thought even existed or had ever remotely heard anyone ever share, not even something I’d heard someone sing about.
So vreemd soos wat dit klink, dit was toe Hy deure vir my begin oopmaak het om te reis (eintlik net drie weke na my egskeiding finaal was). Ek het uitnodigings by etlike kerke gekry, waar hulle sê hulle baie vrouens gehad het wat vrae gehad het oor hoe dit hulle herstel sou verander. En, een van die mees gesogte vrae het te doen gehad met navra oor my toekomstige “huweliks herstel”—wanneer en hoe dit “hierdie keer” sou plaasvind. Wat ek geleer het deur om deur my man se tweede verlating te gaan, was dit dat ‘n krisis van hierdie omvang ‘n manier het om sy slagoffer op ongelooflike maniere te verander. Dit het my tot op ‘n vlak van intimiteit gebring wat ek nooit kon droom ek met die Here sou hê nie; maar dit was ‘n dieper intimiteit as wat ek nooit gedink het ooit bestaan het of ooit van veraf gehoor het enige iemand ooit deel nie, nie eens iets wat ek gehoor het iemand van sing nie.
Hierdie nuut verhoogde verhouding wat ek gevind het het gou die hoof fokus van my lewe geword. Ek het nie meer na die toekoms of enige ander detail van my lewe gekyk nie, sekerlik nie oor enige soort van huweliks herstel nie. Wonderbaarlik, het my aandag uitsluitlik na die Een wat ek gevind het my bemin het verby verbeelding, gekeer. Toe dit gebeur het, het ek besef ek was desperaat om aan Sy teerheid vas te hou maak nie saak wat nie. Die desperasie het eintlik begin om ‘n obsessie te word spesiaal wanneer ek bedreig gevoel het. Enige tyd wat ek ‘n epos gekry het of deur iemand gevra was “Michele ek is opgewonde om te weet wanneer jou herstel mag plaasvind? Het God jou vertel hoe dit gaan gebeur?” Wanneer enige iemand my gevra het oor my toekomstige herstel met my eks-man, het ek myself gevind dieper in die hart van my Beminde grawe uit vrees dat iemand sou probeer wegneem wat ek gevind het—HOM en Sy liefde. Liefde waarin ek ieder en elke dag geweek het, en spesiaal gedurende die nag in gerus het.
During these times I felt threatened, when I’d asked Him to never let me go, He often lead me to read, “The woman who is unmarried, and the virgin, is concerned about the things of the Lord, that she may be holy both in body and spirit; but one who is married is concerned about the things of the world, how she may please her husband. This I say for your own benefit; not to put a restraint upon you, but to promote what is appropriate and to secure undistracted devotion to the Lord…But in my opinion she is happier if she remains as she is; and I think that I also have the Spirit of God” (1 Corinthians 7: 34–40).
Gedurende hierdie tye wat ek bedreig gevoel het, wanneer ek Hom gevra het om my nooit te laat gaan nie, het Hy my dikwels gelei om te lees, “Ook die ongetroude vrou en die jongmeisie gee aandag aan die dinge van die Here, om na liggaam en gees aan Hom toegewy te wees. Maar die getroude vrou gee ook aandag aan die dinge van die wêreld, aan hoe sy haar man kan behaag. Dit alles sê ek vir julle eie beswil. Ek wil julle nie aan bande lê nie, maar ek wil hê julle moet in eerbaarheid lewe en in onverdeelde toewyding aan die Here...Tog is sy na my mening gelukkiger as sy ongetroud bly; en ek dink dat ek ook de Gees van God het” (1 Korintiërs 7:34-40).
At first when I’d answer any question regarding my next or second marriage restoration, I found myself basically on autopilot or sort of in a daze. What I struggled with had to do with my ministering. For years I’d been working with Erin to help women who were desperate (as I had been) to have their marriages restored, so of course at the time this was my main and only focus for what I ministered.
In die begin toe ek enige vraag oor my volgende of tweede huweliks herstel geantwoord het, het ek myself basies op stuurautomaat gevind of ‘n soort van ‘n dwaal. Waarmee ek die meeste gesukkel het het te doen gehad met my ministering. Vir jare het ek saam Erin gewerk om vrouens te help wat desperaat was (soos wat ek was) om hulle huwelike herstel te hê, so natuurlik was dit nou my hoof en enigste fokus vir my ministering.
So, met die omkeer van sake in my lewe, het ek baie gou geweet dat ek sekerlik my posisie met HMI kan verloor en ook my hele fellowship wat ek gevestig het in my kerk, saam met enige spreekbeurt afsprake (en wat beteken het dat ek enige en al my inkomste sou verloor, wat alreeds onder my begin verbrokkel het), ek het gevoel dat ek heeltemal transparant moes wees en my ware gevoelens moes deel—ek het nie meer herstel nagestreef nie, en om die waarheid te sê, ek wou dit nie gehad het nie.
“Die man wat ek liefhet, is myne en ek syne . . . Skaars was ek by hulle verby of ek het hom wat ek liefhet gekry. Ek het hom vasgegryp en hom nie laat los nie . . . sê vir hom die liefde verteer my.” — (Hooglied 2:16; 3:4; 5:8).
Destyds toe dit aangegaan het, was hierdie konsep nooit van gepraat binne die ministerie nie, maar dankbaar, is daar nie meer ‘n verklaring daaroor nie (dat ek nie my huwelik herstel wil hê nie), so skokkend soos wat dit eens op ‘n tyd was. Ongelukkig, aangesien ek die eerste een was wat hoorsê geuiter het, het ek toegekyk soos wat baie vrouens hulle rug op my gedraai het. Die nuwe fokus op my ministerie was meer as wat hulle kon verduur, en droewig het hulle begin glo dat ek nie meer in my huwelik herstel geglo het nie aangesien ek dit nie vir myself nagestreef het nie.
My dilemma het aangegaan en op een punt, het ek vroeg in die oggend terwyl ek nog in die bed was, aan die Here uitgeblaker dat ek enigiets wat Hy my vra om te doen sal gehoorsaam, maar...ek sal nie my huwelik aan my eks-man herstel nie omdat ek Hom nooit sou los nie! Ek het die kombers oor my kop getrek, en binne sekondes het ek begin huil om te dink hoeveel ek my Man gegrief het met my aaklige houding. Ek het gesnik van trane, en Hom gevra of Hy teleurgesteld was in my. Wat ek gehoor het het my verras, en ek glo dit sal jou ook verras. Hy het gesê dat dit Hom op geen manier gegrief het nie, maar in plaas daarvan dat dit Hom geseën het en Sy hart aangeraak het!!
Verstom, het Hy aangehou om my te herinner hoe Josua rebelleer het teen God se bevel om af van Sionsberg te bly (aangesien enige iemand wat te naby kom dood gemaak sou word) terwyl Moses opgegaan het om van aangesig tot aangesit met Hom te ontmoet. Wou Josua meer van God hê en benodig—maak nie saak wat dit hom sou kos nie. Toe later, kan jy onthou was dit Josua wie Moses se woede oorgeneem het toe Moses se woede veroorsaak het dat hy dit nooit in die Beloofde Land gemaak het nie? So wat hy gedoen het, deur om teen God se bevel te gaan was beloon.
Volgende het Hy my herinner aan Rut toe sy geweier het na Naomi se aandrang om haar te los en terug te gaan na haar mense toe. Rut het vereis en nee gesê, sy sou by haar skoonma bly—en dit is toe God haar geseën het en sy Boaz se vrou geword het—om nie te noem dat sy in die geslag van Jesus was nie!
Next the Lord reminded me about Elihsa who refused each time Elijah tried to make him stay behind. God blessed him as we see later in the Bible that it was Elisha who had far more of an anointing, more than Elijah ever had.
Volgende het die Here my herinner aan Elisa wat elke keer geweier het toe Elia hom probeer maak het om agter te bly. God het hom geseën soos wat ons later in die Bybel sien dat dit Elisa was wat ver meer van ‘n salwing gehad het, meer as wat Elia ooit gehad het.
Dit lyk asof God verheug is met onsterflike lojaliteit, toewyding, en ‘n soort liefde wat weier om Sy teenwoordigheid te verlaat.
Selfs al voel ek baie beter, het ek myself nog steeds angsvol en vreesvol gevind dat die Here my een dag sou vra om my huwelik aan my eks-man te herstel, moontlik vir Sy glorie. Toe een noodlottige dag terwyl ek in Suid Afrika was, het my liewe, dierbare gasvrou my gevra of sy my ‘n persoonlike vraag kon vra. Toe sy gevra het, was dit basies dieselfde soort vraag wat gelyk het asof dit op almal se gedagtes was, “Sal jy ooit jou man terugvat?” Ek het haar op dieselfde manier geantwoord as wat ek ontelbare kere vantevore geantwoord het;
“Maak nie saak wat God my vra om te doen nie, ek sal dit doen . . . maak nie saak wat dit is nie.”
Daardie aand soos wat ek in die bed gelê het, het ek iets gedoen wat so simpel gelyk het, tog het ek het tot dan nooit daaraan gedink nie. Ek het die Here gevra, “Liefling, wanneer iemand vir my daardie vraag vra, hoe wil Jy hê moet ek dit antwoord?”
Wat ek Hom hoor sê het het my verstom; “Sê net vir hulle jy kan nie.”
Vir die volgende paar weke het baie Bybel verse deur my gedagtes gehardloop soos wat ek desperaat probeer het om sin te maak van wat Hy my vertel het. Wat het Hy bedoel toe Hy gesê het, “ . . . jy kan nie”?
Met geen vers of beginsel wat in my gedagtes opkom nie, het ek gretig wakker geword deur dwarsdeur die Bybel te gaan om verse te vind om my te help om te verstaan. Maar daardie oggend was ek op pad Kenya toe en ek het nie my gunsteling Bybel by my gehad nie. Toe ek veelvuldig begin reis het, het ek opgehou om dit te bring omdat dit op een rit effens beskadig is. Ek het op my skootrekenaar Bybel staat gemaak waarop ek op die Internet konnekteer het. (Dit was voordat ek die luuksheid gehad het van ‘n Bybel app op jou selfoon en internet waarookal jy in die wêreld is.)
Terwyl ek terugkyk, is dit nou amper lagwekkend, omdat Hy vir my daardie aand vertel het toe ek haastig aan boord was vir my vlug Kenia toe, en daardie land is ‘n land waar die Internet amper onmoontlik was om aan te koppel. Waar ek gebly het het geen Internet gehad nie, en daar was net een Internet kafee waar jy ‘n paar minute kon koop, wat ek gebruik het om aan my kinders gekonnekteer te bly. Hoekom Hy dit orkestreer het deur my te vertel sonder om my die vermoë te gee om dit op te soek” Omdat die Here wou net gehad het dat ek stil moes wees en Hom nastreef; tyd om eenvoudig stil te sit, en te luister wat Hy Homself vir my wou vertel.
Wat ek gehoor het en wat jy in die volgende hoofstuk sou lees. Maar net soos wat die Here my ontkoppel het om op ‘n ander plek te soek. Het Hy gesê dat ek, jou ook moet los, om jou tyd te gee om net stil te wees en die Here toe te laat om met jou te praat. Moet nie vir ‘n paar minute stop voordat jy die volgende hoofstuk lees nie, neem in plaas daarvan ‘n paar dae, of langer, om die Here toe te laat om met jou te praat oor wat Hy my vertel het en wat Hy wil hê ek moet deel. Ek glo dat Hy op die punt staan om jou hart oop te maak, en jou toe te laat om die oorvloedige lewe van jou drome te begin lei!
Onthou, “God is so magtig en sterk. Juis met daardie krag werk Hy ook in ons. Hy kan en het dinge vir ons gedoen waarvan ons nie eens kon droom nie!” (Efesiërs 3:20 Die Boodskap).