Beskrywing van Vincent Van Gogh se skildery "White Roses" - Skilderye - 2022
Beskrywing van Vincent Van Gogh se skildery "White Roses"
'White Roses' verteenwoordig Van Gogh se latere werk, toe hy al naby aan waansin en sy tragiese dood was. In 'n rusie het hy Parys na die buitewyke vertrek, waar hy baie blomme geverf het - op bosse, in vase, sonder 'n duidelike agtergrond - en rose moes per ongeluk sy oog gevang het.
Daar is baie min kleure op die foto; dit is 'n opvallende strass. Die tafel is vaag wit, waarvan die toon verander deur die skaduwees wat daarop val. Die vaas is groen, donker, versadigde kleur. Die muur is liggroen, met 'n vaas wat nie soveel kontrasterend is as die voortdurende kleuroorloop nie. Die rose self is heterogeen, dit lyk asof dit op verskillende dae versamel is.
Sommige is welige wit, net geskeur, helder. Ander sag, geelagtig, so 'n knop lê op die tafel. Hierdie kontras, tesame met die kroonblare wat op die tafel val, die kontras tussen lewe en dood, of liewer dood en dood, word 'n bietjie selfs onheilspellend gesien.
Dit was asof Van Gogh 'n sekere plesier gevind het om dooie blomme saam te stel, en asof hulle dit kon vergelyk, op skrif, vervaag en vol spookagtige lewe, geel en wit, dié wat binnekort in 'n komposhoop sou ingaan en dié wat hulle twee dae lank sou stop. .
Daar is iets onnatuurliks ​​in hierdie kontras van sterftes, iets diep verkeerds, en miskien, in 'n onskadelike stillewe, is die stryd van die kunstenaars se interne demone verborge.
Dit is egter net so moontlik dat Van Gogh eenvoudig van die blomme, die kontras van die muur en die vase hou, en hy het dit haastig geskryf, sonder om te dink dat die nasate na baie jare die hoogste betekenis uit sy optrede sou kry.
Dit is onwaarskynlik dat hy in die toekoms selfs die teenwoordigheid van nageslag aanvaar het wat na baie jare sy werk sou waardeer en dit ernstig en nadenkend sou ontleed.