Ek word dikwels gepla oor 'n ronde sytafel wat eens aan my tannie behoort het. Dit is gedrapeer met 'n Victoriaanse-era lap van ivoor sy, sy fyn stringe vlerke wat die vloer vreet. Daarby sit 'n klein trou foto in 'n silwer raam, afwykende glasbeelde, 'n handverfde porselein vaas en 'n orgidee, alle geskenke van liewe vriende. Vir sommige is die tafel 'n rommelstorm. Vir my is elke voorwerp 'n skat wat my verbind met diegene wie se liefde daar verteenwoordig word.
Wanneer ons bewus kies wat ons omgewing vergroot, sal dit met ons innerlike reis harmoniseer. Ons huis sal verwelkom, rustig en intens persoonlik wees. Eerder as om 'n interieurontwerpstydskrif na te boots, sal elke boek op die rak, elke skildery op die muur, en selfs die versierings wat ons by Kersfees gebruik, weerspieël wie ons is en wat die meeste saak maak.
Soos die behoefte aan meer verminder, waardering vir wat ons het, styg. Ons lewe bars met oorvloed, maar nie in die gewone sin nie. Ons het meer tyd. Eerder as om die energie van die lewe te spandeer vir dinge wat ons nie nodig het nie, kan ons lang loop, lees of bou 'n boomfort saam met die kinders. Met minder om skoon te maak en te herstel, kan ons fokus op strewes wat dimensie toevoeg tot ons doel in die lewe en ons geestelike, sosiale, fisiese en geestelike ervarings verryk.
Met 'n opregte lewe het ons meer geld. Dis nie dat ons meer verdien nie (alhoewel vir sommige verhoogde inkomste die resultaat is van onbeslis); Ons koop eenvoudig minder. Maar wanneer ons winkel doen, is dit met verstand, nie impuls nie, want ons weet dat wat ons in ons lewe bring, 'n doelgerigte of geestelike voordeel moet bied.
'N Regverdige lewe eindig verwarring. Met dinge in hul plekke spaar ons tyd en frustrasie. Ons vergemaklik deur die dag met selfvertroue en helderheid in plaas van om te draai in 'n wervel, want ons voer laat, dubbelboek-verloëninge, of vergeet hulle heeltemal. Met 'n skedule wat ons grense en belange respekteer, 'n geskrewe to-do list (nie die een wat u in gedagte hou nie) en vreugde in wat ons doen, sal die lewe humeurig wees.
'N Lewe vry van interne en eksterne rommel is gesond. Navorsing bevestig dat ons fisiese omgewing, of dit tuis of in die kantoor is, beïnvloed hoe ons intern voel. Georganiseerde omgewing beïnvloed ons hartritmes en bloeddruk, wat angs en spanning verminder. Ons glimlag meer, asem dieper en let op die besonderhede rondom ons. Ons kan baie van die faktore beheer wat ons omgewing vorm deur vermindering van oorlasgeraas, die uitwissing van visuele rommel, en die maak van tegnologie ons dienaar in plaas van ons meester. Deur ons tyd te onderneem deur onderskedulering, laat ons ruimte om ten volle betrokke te raak in wat ons doen met verminderde druk en meer plesier.
Die onbeskaamde gedagte laat ruimte toe om die kinderjare wat die hele dorpe uit eier kartonne skep, te versorg, of 'n kok se vindingryke vissausresep. Die geheimsinnige gedagtes maak ons ​​in staat om in nuwe rigtings te dink wat in ernstige geld kan vertaal as daardie vissaad franchise is of die roman die Pulitzer wen.
Die onbesliste lewe ontketen vreugde. Wanneer ons liefhet wat ons doen, wanneer ons werk passie weerspieël en ons geskenke en talente gebruik, word ons uitmuntend en ander bevoordeel. 'N Paar jaar gelede het Bob en ek 'n stadsbus van La Jolla, 'n gemeenskap in die noordekant van San Diego, geneem om die dieretuin te besoek. Die bestuurder het die name van elke stop gesing en elke passasier omhels met 'n ongebreidelde glimlag en 'n buurhello. Terwyl die bus saamgesmelt het, het mense verruil van nuus. Alhoewel ons in 'n groot stad met grootstadskwessies was, het die atmosfeer op die bus soos 'n dorpskerkpiekniek gevoel - alhoewel ons onder vreemdelinge was. Terwyl die bestuurder vervoer verskaf het wat die omgewing respekteer, het hy sy werk ook gekleur met 'n vreugdevolheid wat soos sjampanje geborrel het.
Die Uncluttered Door maak oop vir nuwe moontlikhede
Die onbesliste lewe is gevul met moontlikhede. Ek het Janet Stewart Lilly ontmoet terwyl ek 'n roete in Derbyshire, naby die Walliese grens, fietsry. Sy het in Londen gewoon en gewerk vir 'n nasionale uitgewery. Nou het sy die klein toerisme-kantoor bedryf waar ek vir 'n kaart gestop het. Sy was verfrissend oop en aanloklik, en voor lank het sy my vertel van die veelsydige lewensverandering wat sy en haar man, David, gemaak het toe hulle van die stad verhuis het. Janet het verduidelik waarom sy later in 'n brief aan my geskryf het:
Ek was baie gelukkig om die korporatiewe leer te klim. Ons het hard gewerk, goed betaal, en het baie weggooibare inkomste vir naweke weg en vakansies gehad. Kan jy glo dat jy in 'n een slaapkamer woonstel [in Londen], het ek selfs 'n skoonmaakdame in diens geneem! Maar die daaglikse eise [by die werk] het toegeneem. Alles het onpersoonlik en rekenaargebaseer geword. Ek was op 6 am en het nie my lessenaar verlaat tot die gekke huis op die 7-pm-trein nie.
Dawid wou altyd 'n ou eiendom herstel en so het ons begin kyk. Ek het nooit gedink ek sal die trotse eienaar van 'n duur hoop klippe wees nie, maar hier is ons [in Derbyshire]. En wat 'n lewe! Ek kan nie glo dat ek so 'n fyn veggie-tuinier geword het nie. Ek dra dieselfde ou klere - wat 'n verligting om jou bekommerd te maak oor jou voorkoms. Ons eet tuisgemaakte kos en ek kry baie oefening in die vars lug. Ek het ook tyd vir ander, tyd om briewe te skryf en oor die telefoon te praat, tyd vir myself, tyd om regte maaltye te kook. Selfs al het ons dinge gegee - finansiële sekuriteit, duur klere en vakansies - ek wil nie teruggaan na die manier waarop ons geleef het nie.
Alhoewel nie almal van ons 'n verlate eiendom of muck in die tuin wil herstel nie, het Janet se brief met die boodskap van die ongekende lewe - doelgerigte, kreatiewe, outentieke en gedagtes gegroei. Wanneer ons rommel loslaat, maak ons ​​duidelikheid. Ons doelwitte is gefokus, ons pad is duidelik. Ons weet wat die meeste saak maak en ons gooi die res weg. Ons kies ons ervarings en laat ander nie ons lewens lei nie. Wetenskaplike ervarings is nie vir ons nie. Ons wil smaak en voel en in die lewe wees! Ons neem die hoë pad en erken die reg van almal om hul eie waarheid te leef, selfs al verskil dit van ons s'n. Ons sit geld in sy plek en ken die verskil tussen prys en waarde.
Die onbeskaafde lewe spog gemoedsrus uit. Vry van die gewig van negatiewe gedagtes en toksiese mense, is ons lewe gevul met bevestigende en verrykende verhoudings. In plaas van geregtigheid, wrok, wrokhouding en jaloesie vind ons aanvaarding en deernis. Wanneer ons wêreld rots en rolle rol, hou ons vas en weet dat die lewe met uitdagings gestruktureer word. En as ons ons laaste asemte neem, sal ons weet dat die lewe wat ons geleef het, werklik van ons is.
Katherine is 'n lid van die Kanadese Vereniging van Joernaliste en die nasionale raad van die Periodieke Skrywersvereniging van Kanada. Katherine het 'n meestersgraad van onderwys en is 'n erkende opvoeder wat kursusse aan die Universiteit van Victoria aanbied. Katherine is 'n dinamiese hoofspreker en seminaarleier en bied ook privaatafrigting aan skrywers. Katherine is gevestig in Victoria, British Columbia. Besoek haar webwerf by www.katherinegibson.com