Robin Williams, fietsryer: "Ek is gelukkig om fietse in my lewe te hê" 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
Robin Williams, fietsryer: "Ek is gelukkig om fietse in my lewe te hê"
Dis Sondagoggend. Jy begin die dag met 'n rit. As jy in San Francisco is, gaan jy waarskynlik na die Golden Gate-brug en verby dekades van ander fietsryers wat na die landmerk span beweeg. Jy sien een man wie se opskrif-volle VSA-pos, van kop tot tone geekkruip, pas by sy liggaam, wat so dik is, lyk meer geskik vir worstel as vir fietsry.
Die fiets wat hy ry, blyk hom ook te omseil, een van daardie buitensporige speelgoed wat met eksotiese dele glinster. Niks oud nie, niks goedkoop nie. Party dinge wat jy nog nooit gesien het nie. Jy probeer om met die man te hang om sy rat te kyk, maar hy hou weg. Jy is verbaas: hy het krag. Maar jy hou jou wiel naby genoeg om uiteindelik te sien dat hy onder die bril en helm bekend lyk.
"Hoe gaan dit?" Hy vra jou.
Dan besef jy: Jy ken hierdie man. Jy het hom gesien voorgery - een keer geklee as 'n vrou, nog 'n keer om op 'n oorgroeide BMX fiets rond te steek. Hey! Dit is Robin Williams. Die ander kere wat jy hom gesien het, was in flieks-1993's Mev. Doubtfire, en Jack, 1996 se kind-in-'n-volwasse liggaam. Maar jy is nie net starstruck nie, jy is laat val. Hierdie Oscar-wenner in 'n lywige, anti-bikers se liggaam het weggespring.
"Hulle kan pluk terwyl hulle ry. Ek haal my hoed af na hulle, maar nie naby hulle nie."
-Robin Williams, oor die bestuurders se vaardighede
Bekendes en fietse. Bah. Madonna kraai oor haar Cannondale. Italiaanse Hings Sylvester Stallone beweer 'n persoonlike DeRosa. Die sterre, en baie ander, besit van die beste fietse in die wêreld. Hulle ry hulle waarskynlik selfs. Maar hulle weet nie soos jy nie: fietsryers.
Robin Williams is. Op verlede jaar se Tour de France, is hy skepties begroet deur die Franse pers, wat hom met vrae gepers het. Antwoord deur antwoord-in gebreek Frans-die komiese oortuig. Die volgende dag het een kop geskree: "Die ster neem 'n agterste sitplek vir die fanatikus."
Wel, miskien nie heeltemal 'n agterste sitplek nie. Meer soos die stoker op 'n tandem. Williams is 'n ster, en sy roem en die manier waarop hy fiets geniet, is absoluut verbind. Daar mag geen ander persoon op aarde wees met 'n meer ideale fietsrylewe nie. Williams geniet die binnekant van pro racers, maar moet nooit op borgskappe aanspreek of 'n hele dag spandeer wat ongemaklike bene in ongelukkige weer het nie, net om sy salaris op te tel. Anders as fiets-fanatikusse wat op die fietsrybedryf getrek word, word Williams se suiwer strewe na sy liefde nooit gemeng met die stres van die besigheid nie. En in teenstelling met die res van ons, moet hy nooit op rat of fietstoerritte skimp nie.
Williams hou van fietse. Die akteur besit nie een van die beste fietse wat jy kan kry nie. Hy besit hulle almal, in 'n San Francisco mega-garage. Hy kan, sonder huiwering, een van die mees intense gevalle van ratlust in tweewielige geskiedenis geniet. As die drang om 'n gunsteling agterpad in Montana te trap, raak dit nie 'n probleem nie: hy laai sy fiets in 'n privaatstraal en is in 'n flits. En terwyl 'n draai met Lance Armstrong dalk net 'n sweet-geweekte gemaksdroomdroom vir die meeste fietsryers is, tel die strokiesprent die Texan as 'n rykkompetisie. Wanneer Williams die toer bywoon, is hy 'n turbo-VIP, wat die aksie van 'n VSA-posondersteuningsvoertuig volg.
"Ek het jare gelede saam met LeMond gery, en teen die tyd dat ek vriende geword het met Lance, was dit 'n fiksasie-soort soos skoot dans."
-Williams, op sy status as die peloton se super-fan
Robin is lief vir Lance. Lance is lief vir Robin. Die wedersydse bewondering het 4 jaar gelede begin toe Armstrong Williams uitgenooi het vir 'n rit wat die kampioen se kanker liefdadigheid bevoordeel het. Vir Williams beteken die vriendskap slaag na die spanmotor en draai met Armstrong en die Amerikaanse posgroep. Die Texan en sy spanmaats kry af en toe tydbesparende pendels uit Europa in die akteur se vliegtuig, sodat hulle Amerikaanse gebeure kan bywoon sonder om hul opleiding te versteur.
Voor Armstrong het Williams 'n soortgelyke verhouding gehad met Greg LeMond. "Ek het 'n celebrity veiling gedoen," sê Williams, "en ek het Greg ontmoet." Die eerste Amerikaner om die Tour de France te wen, het Williams op 'n rit genooi, wat volgens die akteur 'n direkte groepie geskep het.
Sedert 1999, toe Armstrong sy eerste Tour de France gewen het, het Williams elke jaar Frankryk vir 'n ander belangrike stadium besoek. Die beste aspek van sy toegang, Williams, sê: "Ek dink nie die mense by die huis sien regtig hoe vinnig die ruiters beweeg nie. Dis soos die relatiwiteitsteorie wanneer hulle langsaan skiet. Daar is geen perspektief nie, geen idee hoe steil nie Die berge is, hoe lank elke dag is. "
Williams ry saam met Armstrong op die res dag voor die 15de plek in die 2002 Tour de France. (AFP / Corbis)
Hy bewonder ook hoe die wedrenne sy eie go-for-broke-styl spieël. "Hierdie ouens spandeer alles wat hulle elke dag het," sê hy. 'N Tipiese Williams-optredevertoning is amper 2 uur lank, en die resensies van die vorige somer se komedietoer het universeel verwonder oor die uitmuntende ritme van die vermaaklike kunstenaar. Fietsry, Williams, sê, help om daardie rit te volhou. Die sport het hom veral belangrik geword as 'n plaasvervanger vir 'n donkerder passie; In die 1980's, net voor die sport ernstig opgeneem het, het Williams gesukkel met 'n goed bekendgemaakte dwelm gewoonte.
"Die doptoetse het teruggekom. Hulle het spore van Viagra gevind. Dit help my om lank en hard te ry, en ek het nie 'n skopstand nodig nie."
-Williams, aan die begin van die 2002 San Francisco Grand Prix fietsren
Daar is ook 'n meer subtiele draad in Williams se bewondering vir racers, veral Armstrong.Baie kritici sê die akteur se filmvertonings word deur sentimentaliteit verwoes ("... 'n histeriese behoefte, nie net vir aandag nie, maar vir die soort aandag wat 'n ouer gewoonlik gee," skryf John Lahr in Die New Yorker laas jaar). Maar onlangs-in films soos Dood tot Smoochy, Insomnia en Een-uur foto-Williams het 'n donkerder persona gewys. Nie die liefde van die skare is een van Armstrong se eienskappe nie.
"Hy is baie moeilik," sê Williams, amper verlangend. "So cool. So gereserveer. Hy wys nie af nie. Hy hoef nie."
Kom ons doen die nommers: Williams, volgens Forbes tydskrif, het die afgelope dekade gemiddeld $ 55 miljoen per jaar verdien. Nou, 'n paar raaiwerk: Miskien koop hy 10 fietse per jaar. Net vir die pret, sê hulle is $ 5000 elk werd. Bykomstighede? Hel, dubbel die totaal, wat die ster se jaarlikse tweewielige oortjie tot $ 100,000 bring. Insane? Bederf!
Maar oorweeg dit: Een nasionale opname plaas die gemiddelde Amerikaanse fiets-entoesias se persoonlike inkomste op sowat $ 62,000. In terme van persentasie, Williams koop elke lus voorwerp wat die fiets industrie kan maak elke jaar is gelyk aan jou aankoop ... twee mooi bande.
Pedaling deur die huis van Williams in San Francisco se Seacliff-omgewing (die fietspad na die Golden Gate Bridge is net 'n klip worp). Jy sal moeilik wees om te weet dat die oorkoepelende garage skuilings is wat die wêreld se waardevolste versameling van eksotiese fietse. Williams besit meer as 50; Een prominente nuwe bewoner is 'n titanium en koolstof Serotta Ottrott-bykans $ 5.000 vir die raam alleen. Williams sê hy trek kreatiewe inspirasie uit al die toerusting: "As ek 'n pragtige fiets sien, weet ek 'n man het baie hard gewerk om daardie sweiswerk te maak, om dit nie net funksioneel te maak nie. En ek dink dit is dieselfde. die besonderhede, die sin van 'n vakman by die werk, kry dit reg. "
"Daar is geen twyfel dat hy regtig mooi fietse is nie," sê Clay Mankin, eienaar van San Francisco se stadssiklusse, waar Williams so 'n gereelde kliënt is dat die winkel sy metings op lêer hou. "As hy iets sien wat hy van hou," sê Mankin, "hy kan ons bel en ons bestel uit die kaart." Mankin, wat die versameling vir die akteursversekeringspolis beoordeel het, beskryf die stal as "ongelooflik. Maar Robin is nie net 'n versamelaar nie," voeg hy by. "Hy is 'n toegewyde gebruiker."
Williams verskyn soms in plaaslike winkels vir herstelwerk aan dele waarvan die herkoms buite eksotiese is. "Hy het verlede jaar hier verskyn met 'n gebroke Cinelli Ram," sê Brad Woehl, eienaar van American Cyclery, 'n ander San Francisco-winkel wat die akteur besoek. Die $ 600, een stuk handvatsel / stingel van koolstofvesel was destyds so eksoties dat Woehl "nog nooit een gesien het nie, selfs nie in die tydskrifte nie."
Williams betaal nie altyd vir al daardie fancy dinge nie. Toe City Cycles sy Serotta opgerig het, het 'n werknemer van 'n saalvervaardiger besig om te besoek. Opgemerk dat die akteur slegs die maatskappy se ultralight $ 200-leerstoel gekry het, het die werknemer onmiddellik die snakeskin-weergawe ter waarde van drie keer aanbeveel. Dit het 'n paar dae later, FedEx uit Italië, aangekom. Geen koste. En Williams het dit selfs nooit gevra nie.
Hy verleen verleentheid oor die freebies. Teen verlede jaar se San Francisco Grand Prix, het die motor se borg van die geleentheid probeer om Williams 'n nuwe fietsrek te gee - en die SUV is daaraan verbonde. Baie van sy schwag word aan liefdadigheid geskenk. Soms word die pyplyn na 'n gelukkige omstander gestuur. As jy ooit op 'n rolprentpersoneel in New York City gaan gebeur, sal jy waarskynlik 'n fietsryer in die skare sien wat 'n vreemde kostuum dra, met antennas wat uit sy Giro-helm uitkom. Dit is Craig Schwartz, ook bekend as "Radioman", wat bykans elke buitensporige skiet in die dorp geniet. Williams het hom 'n paar jaar gelede die kopdrag gegee. "Hy is my vriend," sê Radioman, en - ten spyte van die buitengewone opvatting - dit beteken dit regtig.
"Met dye soos hierdie, het jy twee keuses, fietsry of go-go danser."
-Williams, beskryf sy minder-klassieke fietsry-liggaam
Die Robin Williams-opleidingsplan is eenvoudig. Stap een: Kry geld. Stap twee: kry baie fietse. Die moeilike deel is fiks ritme in 'n hectiese skedule.
"As ek op toer is," sê Williams, "dit kan moeilik wees." Hy neem soms 'n CompuTrainer op plek en draai die elektroniese fiets simulator vir 'n uur per dag. In San Francisco probeer Williams elke oggend ry, dikwels met 'n persoonlike afrigter wat meer daarvoor as motivering is om 'n fiksheidsregime af te dwing.
Hy is 'n sterk sprinter, volgens verskeie San Francisco-inwoners, maar Williams erken hy het probleme op hellings: "Ek was nog nooit 'n klimmer nie." Inderdaad, hy is 'n klassieke endomorf, stewig en kragtig, meer geskik vir gewigstraining as fietsry. (Williams, een van Hollywood se mees hirsute sterre, speel ook teen die fietsry-tipe deur die voorgaande beenskeer.) Maar sy passie vir tweewielaandrywighede maak sy opleidingsprogram in wese perfek: "As jy vind wat jy liefhet en doen," sê Los Angeles oefenfisioloog Dr. Eric Sternlicht, "jy is ver van die wedstryd."
Wanneer hy in San Francisco is, het gerugte dat hy 'n vlag voor sy huis oprig; Dit is 'n virtuele waarborg dat hy die oggend die Golden Gate Bridge sal wees. Hy ry nie dikwels in groot groepe nie. Landskap, sê hy, is 'n groot motiveerder: "Ek hou daarvan om in Sonoma County te ry. Die berge en die wingerde is regtig mooi en inspirerende."
(Foto deur Bill Reitzel)
Hoewel Williams nooit ver van 'n fiets is nie, is sy fietsry op die skerm beperk tot net twee flieks. in Mev. Doubtfire, hy trap 'n drie-spoed terwyl hy in 'n Ouma geklee is, 'n peuter in 'n kinderstoel haal as die klankbaan "Dude Looks Like a Lady." in Jack, die akteur beeld 'n seun uit wat 'n man se liggaam bevat en het verskeie tonele op 'n opgeblase BMX-rig. Toe hy gevra is om fietsry op die skerm te bring, is Williams versigtig, maar hy praat gou oor sy gunsteling fietsfilm-Vive Le Tour, 'n dokumentêre op die 1962-toer deur die Franse direkteur Louis Malle.
In Frankryk verlede somer het hy die ergste voorstelling gehad dat hy Armstrong uitbeeld, maar hy het vinnig op die idee van 'n rolprent oor die Texan verwarm, en het voorgestel dat die hoofrol Barry Pepper (Jackson in Saving Private Ryan). "Daar is so baie daar," het Williams gesmoor, "Lance se stryd, die kompetisie, die geestelike dimensie, die skandale." Die joernaliste het gemurmureer, weer beïndruk met die akteur se erns.
Toe het die komiese maniese modus herhaal, en Williams het 'n bietjie indruk gemaak van die Britse kommentator Phil Liggett (met die Italiaanse rasse / geslagsimbool Mario Cipollini, twee supermodelle en die "ultieme tandem").
Williams lyk instinktief verstaan ​​dat hy moet bewys dat hy nie 'n tweewielige poseur is nie, maar hy is ook heeltemal onbeskaamd oor sy afskeidings. Sure, dit voel duiselig om te weet dat Williams die afgelope dekade meer as $ 1 miljoen op fietse en fietse kon spandeer. As hy nie 'n handelsmerk titaniumfietse kan kies nie, koop hy net een van elkeen en hy het Lance Armstrong op spoedwiel. Maar wanneer ruiters hom ontmoet op die brug of pedaal langs hom by liefdadigheidsgebeurtenisse, word die klets vinnig 'n gesprek tussen ruiters, nie tussen 'n ster en sy publiek nie.
"Ek weet ek is gelukkig om op hierdie manier fietse in my lewe te hê," sê Williams. Wees jaloers. Dit is goed. Maar dink jouself ryk, beroemd en toegewyd. Sal jy dit anders doen?
Kwyl. Kwyl. Kwyl.
Hier is 'n steekproef van Williams se fietsversameling:
Ultra-geslote Ti-buise en 'n kompakte raam skep 'n vinnige, hoëprestasie-renbaan.
Klassieke Japannese-gebou 1970-toernooi met Sugino / Sun Tour-aandrywer.
Custon Groot BMX Bike
Van Jack, met 26 duim wiele en 'n verchroomde staal raam.
Nie dikwels gebruik nie; aangekoop vir ritte met sy vrou of drie kinders.
Full-on Ti van Ben Serotta, die framebuilder vir die legendariese 7-Eleven-renspan.
Swoopy koolstof en Dura-Ace spesifikasie beklemtoon hierdie baie ligte, baie gematigde fiets van een van die eerste maatskappye om koolstofveselrame te maak.
Monocoque koolstofvesel raam met mislukte Mavic Zap elektroniese shifters. 'N Uitstekende voorbeeld van Williams se' gotta-it-it-dwang '.
Tydrit-fiets met 'n spilpunt wat aan die een kant vasgemaak is en vrywiele aan die ander kant, gebou uit San Francisco se Amerikaanse Cyclery-winkel.
Ti weergawe van die all-American fiets.
Rooi-wit-en-blou padfiets is versier met 'n kragkrag agterste hub gekoppel aan 'n Zipp-koolstofrand. Voeg die een-stuk Cinelli RAM-balk / -stam en 'n Dura-Ace-pakket by vir een van die gekste fietse op die pad.
In plaas van 'n spilpunt, het hierdie legendariese middel-1990s-skuurfiets buigende Ti-kettings gebruik. Slegs 250 is ooit gemaak.