Pastoraal – Hervormend
Wys my jy't my lief.
Posted on 13 December 2018 9 January 2019 Posted in Eredienste, Gedink oor God, PastoraalTagged Eksodus 33, huwelik, huweliksbevestiging, intiem, langpad, reisverhaal, road tripLeave a comment
Gaan saam met my.
Dis taai daar in verhoudings. Dis rof.
Want die verhoudings waarin ons ons begewe, verander wie en wat ons is. Ons kry 'n nuwe gedeelde identiteit. 'n Nuwe werklikheid ontstaan.
Hoe daardie nuwe gedeelde wêreld gaan werk, verg vrywillige verbintenis aan beide kante. Ons kom ooreen oor hoe en wat en wie ons wil wees. 'n Nugtere ooreenkoms oor hoe hierdie nuwe "ons" gaan werk, moet ondersoek en gevind word. Soms het dit grense, partykeer is die huisreëls meer plooibaar. Maar die wagwoord is "saam". Julle bou 'n hele nuwe werklikheid saam. Daar hoef nêrens en by niemand anders 'n huwelik soos hierdie een te wees nie. Hierdie verhouding werk met ons egte verbintenis tot hierdie huwelik.
Gaan met my saam. Bly by my. Leef aan my sy. Verdra my. En verlei my.
Vat my saam met jou. Ek gaan nêrens sonder jou nie. Ek sal jou nie los nie.
12 Desember 2018, NHKA Kampersrus
Huweliksbevestiging. Willie en Annamie van Staden.
'n Afrikaans/Engelse (meestal Engelse) weergawe van hierdie huweliksbevestiging is hier gepubliseer as "Hit the Road Jack-ie and Darryn."
Continue reading "Wys my jy't my lief." →
God, Goliats en Christus
Posted on 6 October 2018 20 October 2018 Posted in Eredienste, Gedink oor God, Hervormd, PastoraalTagged 1 Samuel 17, 5 klippies, begrafnisdiens, dawid, Goliat, grootword, oorlog, selfdood, troosdiens1 Comment
Grootword is oorlog.
Dis nie waar dat ons wat in God glo, antwoorde op alles het nie. Ons staan, soos enige ander mens sou, verslae en verbysterd, stukkend van die rou. Nie net het ons nie antwoorde nie, ons het skaars woorde. Wat kan ons sê wat enige verskil sal maak? Ons doen, wanneer ons nie weet wat anders nie, twee dinge omdat God so sê:
Ons lees die Bybel om vir God te laat praat.
Nogtans, wat ons vandag hier sê, kom nie uit beterweterigheid nie. Ons bid julle hoor God. Ons bid dat Hy julle gesondmaak. En ons probeer ook maar net sê: Ons wil vir julle hier wees, nes God hier is.
Geloof leer jou 'n houding, maar nog nie hoe om terug te baklei nie. Die probleem is, al leer jy jou kinders van God, die dag as hulle Goliats opdaag, is ons kinders gewoonlik vingeralleen. Jy is nie daar nie. Dis nie toevallig nie, dis taktiek. Goliats soek jou swak plek. Jy stuur jou kinders nie willens en wetens gevegsfront toe nie, maar Goliats gryp die geleentheid as ons kinders op hulle kwesbaarste is.
I Samuel 17 verskeie verse
6 Oktober 2018, NHKA Kampersrus
Begrafnis, Troosdiens: Shaun-Dee Delport
Ek kon weer, met hierdie erediens, reken op die hulp van ds. Jacques Pieterse, NHKA Laer Suidkus. Dis so goed om n kollega te hê wat eerlik help.
Continue reading "God, Goliats en Christus" →
Jy bekeer nie 'n begrafnis nie.
Posted on 26 December 2017 7 January 2018 Posted in Gedink oor God, Hervormd, PastoraalTagged begrafnis, bekeringLeave a comment
Begrafnisse is meer eg as troues.
By begrafnisse is ons kaler, ontbloot, weerloser, gestroop en swarter as wit kant en confetti, veel minder optimisties met 'n tekort aan die gewone bravade. Ons is rou, seer en vol verwyt oor goed wat ons kon gedoen het en wat moes gewees het.
Die dominee klim nie net die kansel nie, maar kom veel nader aan die kaal drade om ons hart waar die vonke spat van kortsluitings.
Dan bekeer die predikant ons. Dis 'n rare gehoor hierdie, van die DDT-soort; nou gevange, aan die dominee se hand en tong uitgelewer.
Dis 'n gulde geleentheid! Dis dalk waar, Dominee, maar dis nie 'n gawe geleentheid nie. Misbruik van jou kansel om 'n magsgreep uit te oefen, is nie nou vriendelik jeens roubeklaers of 'n billike beeld van God nie.
Ek weet regtig van niemand wat by 'n begrafnis bekeer is nie. Ek weet van 'n paar mense wat na begrafnisse gesê het hulle weet nou weer en met groter oortuiging waarom hulle nie meer kerk toe gaan nie.
En ek weet van talle wat by begrafnisse geen troos kon vind nie. Dat troos was wat hulle kom soek het, is deur die dominee geïgnoreer ter wille van "God se agenda" (of dalk die dominee s'n?). Hy het hulle op baadjies getakseer en verkeerd geoordeel.
So min as wat daar doelgerig op bekering gefokus moet word, mag lofprysing en huldeblyke aan die afgestorwene die rede vir die erediens wees. En ewe min is daar in die erediens ruimte vir dankbetuigings wat in sektariese preke ontaard. 'n Erediens is per definisie 'n diens tot eer van God. En goedkoop genade wat vryspreek en ophemel waar van hemel nie ooglopend sprake kan wees nie (onthou tog, Dominee, die Here weet beter as jy, en die Here besluit) is ook nie tot eer van God nie.
Laat dit aan God oor. Dank Hom. Prys God.
God nooi immers sondaars uit: Kom na My toe, my las is lig. Kom na My toe, my genade is genoeg. Kom na My toe, hier is baie plek. Praat Hom net agterna.
Nooi uit. Gee seën. Wees gasvry. Doen dit sonder voorbehoud of vooroordeel. Moenie vals hoop gee of valslik vryspreek nie. Maar moet ook nie te haastig raak met die oordeel nie. Snaaks dat ons op eersgenoemde bedag is, en kwistig raak met die laaste.
Jy bekeer nie by 'n begrafnis nie. Jy bied troos aan en gee seën en pleit by God om genade vir bedroefdes. Jy eer God. Jy dien die Here. Jy bemiddel sy meelewing, bedien sy liefde, vertel van sy begrip vir mense, sy welbehae en sy beste bedoelings, sy beskikking en voorsienigheid, sy beskikbaarheid en nabyheid.
Sonder om met grondverskuiwende verandering af te dreig van 'n gehoor wat onder dwang van die dood voor jou sit, vier die lewe wat God ons gun en gee.