Nou ja, dis dalk nie ‘n “goeie antwoord” vir iemand wat dink dat God se bestaan in die eerste plek onmoontlik is nie. Maar hoe is dit ŉ onvoldoende of onredelike antwoord op die idee dat ŉ liefdevolle en almagtige God deur die werklikheid van die kwaad ondermyn word?
Dit is beslis ‘n cliché, maar hier is nog ‘n voorbeeld. Jy loop êrens verby en jy sien iemand wat ‘n kind verkrag. Daar is niemand anders naby nie. Wat doen jy?
Apostaat, jou vraag illustreer dat jy ongelukkig hoegenaamd nie probeer erns maak met die implikasies daarvan as God sou kies om ŉ wêreld te skep met morele wesens nie. Om die mens se morele aksie af te speel teen God se skynbare apatie, is ŉ uiters simplistiese omgaan met die faktore wat hier ŉ rol speel en wat jy kies om bloot te ignoreer. Om te dink jy sien ‘n cliché, sê daarom dalk baie meer oor jou eie vooroordele as wat werklik die geval is.
In effek beteken dit dus dat iemand dink dis beter dat God die mens eerder nie moes geskep het nie. Die implisiete aanname is dat die sleg wat moontlik is wanneer mense hulle vermoë tot morele keuse misbruik, baie swaarder weeg as die goed wat moontlik is omdat mense goeie morele keuses kan maak. Maar is dit werklik die geval? Is ŉ wêreld met morele wesens, soos wat in ons wêreld die geval is, nie ŉ wêreld waarin daar baie méér goed as sleg die geval is nie? En is God, as alwetende Skepper, dan nie in die beste posisie om so ‘n oordeel te fel nie?
Udo: So, jy verstaan nie my antwoord nie. Dit gaan nie oor wat ek sou doen nie, dit gaan oor wat God doen as hy morele wesens skep.
Apostaat: Udo, ek vra ‘n vraag. Jy kan kies of jy my antwoord of nie, maar dit is nie vir jou om te sê dat ek die verkeerde vraag vra nie.
Udo: Apostaat, wat jy skynbaar nie verstaan nie is dat ek jou reeds geantwoord het. Jou vraag wys dat jy nie my antwoord verstaan nie. Die kwessie is tog oor waarom God lyding toelaat, en nie wat ek of enigen ander mens in bepaalde situasies behoort te doen nie. So, as jy die onderwerp wil verander, dan is jy welkom. Maar op die oomblik lyk dit bloot asof jy nie die sentrale kwessie verstaan nie.
Die spottende toon in oploop tot jou tweede vraag is nou nie juis bevorderlik vir gesprek nie, né. Ek dog jy is oop vir gesonde dialoog?
Apostaat: Stel my gerus reg as ek verkeerd is, maar dit klink vir my asof jy sê dat God kan inmeng, en dit soms doen, maar meeste van die tyd wanneer vreeslike dinge gebeur besluit hy om niks te doen nie, want daar is nagevolge vir sulke aksies, en dit is nie iets wat hy kan verander nie.