Die Verenigde Koninkryk het die afgelope paar jaar 'n skerp toename in die gebruik van tienermedisyne gesien: die NHS berig dat 37% van 15-jariges het dwelms gebruik, en dat sterftes as gevolg van dwelmgebruik op die hoogste is sedert die rekords in 1993 begin het. Intussen het duisende kinders word ingespan op dwelmhandel deur “provinsiale lyne”: bendes wat hulle gebruik om dwelms en kontant van die hoofstad na streeksdorpe te vervoer.
En dus, vir ouers, het die belange miskien nog nooit so hoog gevoel nie. Dit is moeilik om die minste te sê om ouerskap te onderhandel, en dit kan ouers onseker maak oor wat om te doen en voel dat hulle min beheer het.
kenners in die middel van dwelmgebruik vertel ons dat dit oor ingeligte keuses is. Hulle raai ons aan om te aanvaar dat dit onwaarskynlik is dat ons as ouer kinders ons tienertjies doen wat hulle kies, en ons beste benadering is om te verseker dat hulle die regte inligting het, en dat hulle openlik met ons kan bespreek. Op hierdie manier kan ons help om skade te verminder deur te verseker dat tieners bewus is van die risiko's, en wat om te doen as hulle hulp nodig het.
Alhoewel dit inderdaad uitstekende advies is, is dit vir baie ouers moeilik om te volg. My deurlopende navorsing kyk na die ervarings van ouers wie se kinders dwelms gebruik. Hulle waardeer die manier waarop praktisyns met hul tieners kan praat, en verstaan ​​die waarde van die raadgewers skadevermindering benadering.
Desondanks het die meeste ouers met wie hulle gepraat het, gesê hul dermreaksie is om anders te reageer: meer verdraagsaamheid as skadevermindering. Hulle neig om hul kinders te grond en stop met hul sakgeld. Verhale is besaai met verslae van rye en eskalerende sanksies in 'n eindelose siklus van paniek en rebellie.
Dit lyk asof die optrede van ouers weerspieël hoe dit was voor die dwelms toe kinders jonger was. Hulle praat daarvan om hulle tuis te hou, veilig en sonder geld om dwelms te koop. Hierdie ouers praat van hunkering na 'n eenvoudiger samelewing; minder materialisties, minder riskant. Hulle voel in die donker gelaat en kan nie die gevaar beoordeel nie.
Dit is verbasend. Die idee dat ons rustig en rasioneel kan sit en aan ons kinders kan verduidelik hoe hulle dwelmmiddels veilig kan gebruik, kyk uit op 'n bondel emosionele probleme. As ouers word ons geprogrammeer om te beskerm, gevaar te vermy waar ons kan, en om aktief gedrag aan te moedig wat voldoen aan die verwagtinge van die skool en die samelewing. Maar u verhouding met u kind is die belangrikste hier, probeer dus om alle sosiale verwagtinge opsy te sit en fokus op wat regtig saak maak.
Dit is emosionele harde arbeid om met u kinders oor dwelms te praat. Hier is 'n paar dinge wat u moet bewus wees as u 'n ouer is wat hierdie onstuimigheid in die gesig staar. Die belangrikste ding hier is om te probeer om op te hou om op probleme te konsentreer op soek na oplossings:
Praat as jy kalm is. Om te weet dat u kind dwelmmiddels gebruik, is 'n uitmergelende ervaring, en om 'n ekstra druk te verwag om heeltyd kalm te bly, is nie nodig nie. Maar om te kies wanneer om te praat, kan help. Die ouers met wie ek gepraat het, het dieselfde gesê: praat as jy kalm is, en hulle is kalm. Dan kan jy lekker praat en luister.
Luister na die rede - dit gaan nie net oor die dwelms nie, dit gaan oor die motivering om dit in te neem. Daardie motivering sal die grootste struikelblok in die verandering van die patroon wees, dus luister na die deel van die verhaal.
Let op die tye wanneer u nie albei oor die dwelmmiddels nadink nie, en die spanning wat u veroorsaak. Gee 'n bietjie meer klem op daardie uitsonderings, sodat positiewe oomblikke minstens soveel erkenning, indien nie meer nie, as die dwelmmiddels kry.
Hê pret. As dit beteken dat u die onderwerp 'n rukkie vermy, doen dit. Doen iets anders en lighartig. Praat oor iets anders as die dwelmmiddels en enige uitval, soos swak gedrag of skoolkwessies. Om lekker saam te kuier, is een van die beste dinge wat ons kan doen om veerkragtigheid te verhoog, veral as verhoudings onder druk kom. Dit is ook een van die eerste dinge wat ons nie prioritiseer nie.
As u dink aan die laaste oomblik wat u gehad het toe dinge positiewer was, toe u kind op 'n minder kwaad manier met u gepraat het, of u dieselfde gedoen het, sal u moontlik ook die verskil hieraan herken. Herhaal, reflekteer en skuif die fokus om die temperatuur in daardie verhitte gesprekke te verlaag. Dit verg baie moeite - maar in elke gespanne situasie is daar hoop van hoop.
Laat u kind sien hoeveel u omgee, en dat u bekommernisse en optrede hiervan bewys. Die erkenning van dwelmgebruik is 'n veel groter probleem as ingeligte keuse en beheer. As u in hierdie ruimte kan bly, sal u u aanhoudende verbandsverbande kan hou wat u kind nog steeds nodig het.
Emma Maynard, Senior Lektor in Onderwys, Universiteit van Portsmouth
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Hoe om met u tieners te praat oor dwelmmiddels