Trichomoniasis by beeste: oorsake en simptome, behandeling en voorkoming - Ook - 2021
Trichomoniasis is 'n gevaarlike siekte wat veroorsaak word deur die eenvoudigste mikroörganismes wat vinnig vermeerder en hardnekkig is. By trichomoniasis by beeste kom inflammatoriese reaksies en weefselvernietiging in die liggaam voor onder die invloed van die afvalstowwe van parasiete. Die siekte beïnvloed die geslagsdele van diere van beide geslagte, wat die voortplantingsfunksie negatief beïnvloed. In die afwesigheid van behandeling word die koeie dragtigheid beëindig, die bulle word onvrugbaar.
Die geskiedenis van die ontwikkeling van trichomoniasis
Die oorsaaklike middel van die siekte - die eenvoudigste mikro-organisme Trichomonas fetus - is in 1888 in die vagina van 'n koei geïdentifiseer. Trichomonas, wat voortplant deur eenvoudige seldeling, beïnvloed beeste op alle vastelande.
Die tussentydse lewensomgewing van primitiewe parasiete:
ontlasting van warmbloedige diere;
verrotte beddegoed in die skuur;
nie-steriele veeartsenykundige toerusting;
veetoerusting wat nie ontsmet word nie.
Die hoofhabitat van Trichomonas is die geslagsdele van vee. Die vaginale epiteel van die koei bevat stysel, in die urinale kanaal, prostaatklier en testes van bulle is daar 'n voedingsryke geheim - dit is voedselbronne vir patogene mikro-organismes. Trichomonas voed ook op beesperm.
Trichomonas is toegerus met beweegbare flagella, waarmee hulle langs die vagina en urinale kanaal beweeg en hulself op die slymvliese vestig. Bulle en koeie het ewe waarskynlik trichomoniasis, en selfs kalwers kan ongeslagtelik besmet word. Enkelsellige parasiete is aktief en taai. Buiten die liggaam van die gasheer bly hulle tot 'n maand lewensvatbaar, aangesien hulle hul beskerm teen negatiewe eksterne faktore met 'n digte membraan, en in die geslagsorgane van beeste leef hulle tot twee jaar.
Die membraanbeskermde selle word siste genoem. In 'n optimale vogtige omgewing by temperature bo +20 ° C verdwyn die beskermende bedekking en word die siste weer 'n sel wat aktief kan voortplant.
Besmetting van beeste is moontlik met natuurlike paring en met kunsmatige bevrugting, maar in die eerste geval is die risiko baie hoër. In kunsmatige bevrugting word die instrumente ontsmet en die semen in laboratorium ondersoek vir infeksie. Daarom is infeksie met trichomoniasis slegs moontlik as die reëls van higiëne en ontsmetting geïgnoreer word.
Wanneer 'n koei van 'n bul besmet raak, begin Trichomonas intensief vermeerder op die uitwendige geslagsdele en dring dan binne. Voortplanting is so vinnig dat 'n ontstekingsreaksie die volgende dag plaasvind, en die eerste simptome word enkele ure later waargeneem.
In seldsame gevalle duur die inkubasietydperk tot 2-3 weke. Die tempo van ontwikkeling van trichomoniasis word bepaal deur die immuniteit, geslag en ouderdom van die dier. Die diagnose word deur 'n veearts gemaak na 'n laboratoriumtoets, maar die eienaar kan self verstaan ​​dat sy koei siek is aan trichomoniasis, volgens die volgende simptome:
kyk gereeld na die agterkant van die liggaam;
swelling van die uitwendige geslagsorgane;
ontsteking van die slymvliese van die vagina (na ongeveer 2 dae);
om uitslag op die vaginale mure vas te stel;
klein knope op die slymvlak van die geslagskanaal;
slymagtige en flocculente vaginale afskeiding (na ongeveer 2 weke).
By gebrek aan behandeling word die sikliese funksionering van die voortplantingsorgane onderbreek. Die koei ontwikkel purulente-katarrale endometritis - 'n akute ontsteking van die slymvliese van die baarmoeder.
Wanneer die parasiete met 'n besmette bulsperm die vagina in die koei binnedring, ontwikkel trichomoniasis parallel met die baarmoederontwikkeling van die kalf.
'N Miskraam vind gewoonlik plaas na 2-4 maande van swangerskap, gevolg deur ontsteking van die baarmoeder en eierstokke. Die koei word steriel. Soms word die embrio nie geaborteer nie, maar nadat hy dood is, begin dit in die baarmoeder van die moeder verrot, wat 'n lewensgevaar vir die koei se lewe inhou.
As daar ten minste een koei met trichomoniasis gevind word, moet die boer onmiddellik in kwarantyn kom. Dit is verbode om nuwe diere na die plaas te bring, om vee daaruit te neem. Alle diere op die plaas word noukeurig ondersoek en elke individu word vir ontleding geneem:
By nie-dragtige wyfies, vaginale afskeiding. 2-3 dae na infeksie word die maksimum konsentrasie van patogene mikro-organismes in die vaginale slym bespeur.
By koeie wat 'n miskraam gehad het, is die fetus dood. Abdominale en retrosternale weefsels word versamel vir ontleding.
By bulle - semen en slymafskeiding uit die uretraalkanaal.
Die versamelde biomateriaal word in sout geplaas en onder 'n mikroskoop ondersoek. Dit is raadsaam om twee keer 'n laboratoriumtoets met 'n interval van 10 dae uit te voer. Dit sal dit nie net moontlik maak om siek diere akkuraat te identifiseer nie, maar ook om komplikasies as gevolg van gepaardgaande patologieë te voorkom. Koei gonorree veroorsaak deur Trichomonas verskil simptomaties min van ander aansteeklike siektes: chlamydia, toksoplasmose. Daarom is laboratoriumanalise onontbeerlik.
Behandeling van trichomoniasis by beeste
Besmette vee word apart van gesonde diere gehou. Die stalletjies word gereeld en deeglik behandel met ontsmettingsmiddels (natriumhidroksied, soda, kalk). Dit is nodig om trichomoniasis by beeste op 'n komplekse manier te behandel. In die eerste plek word siek koeie behandel met prosedures wat daarop gemik is om die geslagskanaal skoon te maak van opgehoopte infeksie. Hiervoor word medikasie gebruik wat sametrekking van die baarmoederwande veroorsaak:
Die vagina word met 'n 10% ichioloplossing gewas met die toevoeging van gliserien, jodium-soutoplossing, "Furacilin" of 'n ander nitrofuranpreparaat. Vir douching word die oplossing verhit tot 38-40 ° C. Om die vagina van een koei te behandel, is 0,5 liter behandelingsvloeistof nodig.
Doen elke dag gedurende 5 dae een onderhuidse inspuiting van die middel "Metronidasool". Vir 100 kg liggaamsgewig neem koeie 5 g van die stof. Verdun met sout of novocaïne. As die analise vir trichomoniasis na 'n inspuiting positief is, word die behandeling voortgesit.
Om die patogene mikroflora dood te maak, kry beeste van beide geslagte antibiotika. Geskikte middels "Trichopol", "Trichomonacid". Bulle word ook met antiseptiese middels behandel, die geslagsdele word behandel met 'n oplossing van die middel "Furazolidone", dan word 'n antiseptiese salf toegedien.
As 'n koei 'n sterk immuniteit het, kry sy ligte trichomoniasis, herstel dit sonder medisyne en word soms glad nie siek nie. Maar sulke gevalle is skaars.
Daar is geen entstof teen trichomoniasis nie, dus is dit onmoontlik om vee teen infeksie te beskerm. Maar dit is moontlik om 'n aansteeklike siekte betyds te diagnoseer, die verspreiding daarvan te voorkom en toestande te skep wat die waarskynlikheid van 'n infeksie verminder. Belangrikste voorkomende maatreëls:
Enige vee wat na die plaas gebring word, word ongeveer 'n maand in kwarantyn geplaas. Elke dier word op trichomoniasis getoets. Nadat die resultate van die ontleding ontvang is, wat daarop dui dat die beeste nie besmet is nie, word die diere wat gebring word na die res van die kudde verskuif.
U moet slegs beeste op veilige, bewese plase koop, waar die sanitêre situasie nie bevredigend is nie.
As daar selfs by een individu verdagte simptome voorkom, word alle vee, van ses maande oue kalwers tot bejaardes, op aansteeklike letsels ondersoek. Dit is onaanvaarbaar om kwarantyn op te hef, die normale vee aan te hou totdat die veeartsenykundige laboratorium 'n negatiewe uitslag het.
Die belangrikste manier om trichomoniasis by beeste te voorkom, is om die saad van beeste gereeld vir parasiete te ondersoek. Bulle wat die siekte ondergaan het, wat aan die bemesting van koeie deelneem, word binne tien maande met tussenposes van tien dae op trichomoniasis nagegaan.
Veetoerusting word gereeld op enige gerieflike manier ontsmet. Plaas die beddegoed betyds in die stalletjies.
Instrumente vir kunsmatige inseminasie van vee voor die prosedure word volgens die instruksies noukeurig gesteriliseer. Die saad wat van die bul geneem word, word op infeksie nagegaan.
Vryweidende beeste mag nie in aanraking kom met diere wat vanaf ander plase na weiding gebring word nie.
Trichomoniasis by beeste word nie aan mense oorgedra nie. Die siekte is een, maar verskillende patogene wat tot die geslag Trichomonas behoort, veroorsaak dit by koeie en mense:
menslike parasiet - Trichomonas vaginalis (Trichomonas vaginalis);
beesparasiet - Trichomonas fetus (Trichomonas fetus).
Daarom hoef die boer nie te vrees dat hy met Trichomoniasis besmet sal raak deur kontak met siek vee nie. Maar dit is onmoontlik om van higiëne-reëls te vergeet, aangesien onversorgde diere 'n ander infeksie kan opneem wat gevaarlik is vir mense.
'N Persoon sal nie siek word aan trichomoniasis nie, selfs nie deur besmette melk en vleis te eet nie. Maar na die slagting van veekarkasse ondersoek 'n veearts of daar purulente vaginale massa en endometritis is. As hierdie diagnoses bevestig word, moet die ontsteekte en pus gevulde organe verwyder word en weggegooi word.
As 'n koei purulente vaginale afskeiding het, moet die boer dadelik 'n veearts ontbied. As diagnostiese maatreëls trichomoniasis bevestig, moet die behandeling nie vertraag word nie, anders kan die siekte aansienlike materiële skade aanrig.
Kyk die video: Trichomoniasis vaginitis due to Trichomonas vaginalis - Gynecology for Medical Students (September 2021).
Copyright 2021 \ Alles oor tuinmaak vir tuiniers \ Oorsake en simptome van trichomoniasis by beeste, behandeling en is dit gevaarlik vir mense