Form-free Desktop Animation - CodeProject 12,691,789 members (27,678 online)
56K views8.1K downloads81 bookmarked
onurag192-Jun-12 1:20 Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 17-Jan-17 11:16Refresh1 1973 - 5e klas Juffrouw Christien | Stichting de Kwakel toen en nu
U bevindt zich hier: Home // Kwakelaars // Klassenwerk // 1973 - 5e klas Juffrouw Christien
1973 Robert Kennedyschool 5e klas onderwijzeres Juffrouw Christien.
Achter v.l.n.r. Marjan Meijer, Yacinta van Kessel, Marjan Hogerwerf, Ronald van Bambergen (Dzn), Juffrouw Christien, Paul Boere (Thzn), (erachter) Eric van der Vlugt (Jzn) Frank Vlasman (Czn), Annemarie Zijerveld, Yvonne Bijman, Wilma Smeekers & Karin Pieterse. Naast Paul Boere, Karin Hogenboom, Marja Könst, Annelies Schalkwijk, Elly Plasmeijer & Piet Verhoef (May)
Vooraan v.l.n.r. Rieneke Omtzigt, Henny van Doorn(Do-Thzn), Sylvia Kok, Henry Egberts (Rzn) Rene van Egmond (Rzn), Leo Börger, Ed ten Brink (Jzn), Fred Semp (Gzn), Ruud Lek (Jzn), & Marcel Verhoef (Jzn) Op straathoek werk gesoek en gekry
JY LEES NOU Op straathoek werk gesoek en gekry
? Vrou het hom ’n appel in die hand gestop, en ’n man het hom eendag ’n opgevoude R100-noot gegee. Nog een R12. Maar al was dié meevallers welkom, was dit nie die eintlike rede waarom Leon Kämmerling die desperate besluit geneem het om op ’n besige straathoek by die Menlyn-inkopiesentrum in Pretoria te gaan stelling inneem nie.
Leon wou werk hê, nie geld nie. ’n Vaste werk – iets waarna hy al 10 jaar gesmag het. Toe het die 55-jarige man die Julie-koue in die oggend-spitsverkeer gaan trotseer, gewapen met pamflette met sy CV daarop en kartonborde om sy nek met die woorde ‘‘soek vaste werk’’ en sy selfoonnommer. So het drie weke verbygegaan daar in Atterburyweg. En uiteindelik het die oproep gekom – hy word genooi vir ’n onderhoud.
‘‘Dit was half onwerklik toe dit uiteindelik gebeur,’’ vertel Leon, wat nou sedert 11 Augustus personeelsake hanteer en administratiewe werk doen by ’n versekeringsmaatskappy, Romecco Insurance Brokers, in die Pretoriase middestad. Sy vrou, Anne, was aanvanklik maar skepties oor Leon se besluit om op ’n straathoek te staan, maar nou glimlag sy trots. ‘‘Ons het soveel jare so gesukkel,’’ vertel die onderwyseres. ‘‘Vir die eerste keer in jare begin alles nou regkom. Ons kan nou weer mens word.’’
Die netjiese gryskopman van Hermanstad in Pretoria lyk gemaklik agter sy lessenaar. Hy haal lêers uit van sake wat hy al behartig het om te wys wat hy doen, so asof hy al jare by die plek werk. ‘‘Ek is baie gelukkig om hier te wees,’’ sê hy. ‘‘Dis die beste ding wat in ’n lang tyd met my gebeur het.’’
Net soos hy hier sit, het hy soggens van sewe- tot negeuur met ’n wit hemp, das en swart broek op die middelmannetjie van die straat gestaan. Net ’n dik blou baadjie het ’n bietjie beskutting teen die koue oggendwind gebied. ‘‘Ek was elke dag reg om dadelik vir ’n onderhoud te gaan. Ek het geglo dit gaan gebeur.’’
Lees die artikel in Huisgenoot van 24 Desember.