Met die draai van die jaar bly dit maar ons gewoonte om terug te kyk en vorentoe te kyk. En gewoonlik is die volgende die vrae wat ons onsself afvra: Hoe was die jaar wat verby is, en wat lê vir my voor? Sal die jaar wat kom beter wees as die een wat verby is, of sal dit slegter wees? En sal ek maar weer aan die einde van die nuwe jaar sê dit was die besigste en slegste jaar ooit?
In Psalm 77 is Asaf besig om met dieselfde vrae te worstel. In sy "nou" beleef hy die een of ander nood, kommer of hartseer. Die psalm sê nie vir ons wat dit is nie, maar ons kan wel aflei dat hy geen oplossing of troos vind nie. Meer nog: In sy geroep na die Here om hulp kry hy geen antwoord nie. Hy sit letterlik op moedverloor se vlakte. Sy "nou" is sleg en sy toekoms lyk donker. En dan, ewe skielik, breek daar in sy hart ’n lofsang uit! Alles wat God doen, is heilig en daar is geen god so groot soos God nie!