Vir Toeka-Tokkel: Safari | Tannie Frannie
Vir Toeka-Tokkel: Safari
20 Saterdag Aug 2016
Dogter en Middelkind was nog kleutertjies, toe nooi my broer ons om saam die Olifantsroete in die Krugerwildtuin te gaan stap. My man het voet neergesit: "Ek het genoeg in die weermag gestap!" maar ek wou graag saamgaan. Manlief en kinders is toe na skoonsus se Bosveldplaas toe en die uwe het saam met broer, sy vroutjie en twee vriendinne die pad Wildtuin toe gevat.
Fiks was ek nou nie juis nie, maar ek het gedink die daaglikse eise wat kleuters aan 'n mens se stamina stel, was genoeg voorbereiding op 'n ou staptoggie… Ha! Groot fout…groot, grooot fout… Eers laterjare het ek agtergekom dat wanneer 'n stapper mens nooi om "'n entjie" te gaan stap en jou belowe dat hulle "stadig" sal stap, daardie "entjie" en "stadig" twee totaal ander begrippe in die stapper se kop is as in jou eie.
Opgewonde betrag ek die landskap deur die motorvenster en kan nie wag om as't ware in die veld in te duik nie. Die aand om die vuur is betowerend. Vroegoggend pak ons ons rugsakkies met die aanbevole versnaperings en daar gaat ons!
Die veldwagter het duidelik nie lus vir die hoeveelste groepie stadsjapies nie. Hy gooi sy geweer oor sy skouer en begin met sulke lang, seningrige treë aanstryk. Hy praat nie veel nie – van my drome van rustig bome en blare en misbolle ondersoek, kom niks tereg nie. Oor berge en dale stowe ons voort en my asem raak al hoe minder. Toe hy uiteindelik 'n blaaskansie aankondig, net om hopeloos te gou weer ons almal op te jaag, besef ek: vandag het ek moeilikheid. My gô is klaar uit en as ek nie byhou nie, los hierdie suurknol my sweerlik vandag net hier in die ruie veld, uitgelewer aan die wilde diere!
Daardie angs maak dat ek my "pose" hou en byhou, maar die uitputting kom sit tussen my blaaie en my voete raak al hoe swaarder. Daar's g'n niks wild in die veld nie – hulle hoor my naderende gestommel seker al van ver af en sit ons van agter polle en klippe en dophou. Teen twaalfuur is daar weer 'n ruskansie en groot opgewondenheid oor ons enigste wilde dier van die oggend – 'n buffel doer ver in 'n droë lopie. My broer het 'n foto van die okkasie, waar ek geboë op 'n klip sit met my rug op die buffel-in-die-verte gekeer: ek was eenvoudig te moeg om om te draai en na die dier te kyk…
Die veldwagter maak ons daardie oggend 12 kilometer ver loop. Terug in die kamp stort ek in duie en slaap soos 'n dooie. Elke dan en wan kom doen 'n besorgde navraag oor my algemene welstand – maar hulle blaas gou weer die aftog, want enigeen kan sien dit gaan net nie goed nie. Genadiglik begin dit die aand reën en kan ek die nattigheid die daaropvolgende dae as verskoning gebruik waarom ek dan nie saam op die staptogte gaan nie. Dis maar 'n flou verskoning, maar ewe taktvol aanvaar die groepie dit. (Hulle kan mos ook sien hoe sleep ek myself voort, want al wat spier en lit is, pyn…)
Ek bly dus in die kamp, kyk en luister na die voëltjies, leer my gedigte en prosa vir 'n voordragprogram waaraan ek werk, ruik die wonderlike geure wat die kampkok oor sy oop vuur optower en verwelkom elke dag al hoe varser en vroliker die vaalgestapte groepie by hulle terugkoms.
'n Mens moet jou beperkinge ken. Hoe kon ek ooit dink dat die skoolkind wat reeds in die eerste atletiek-uitdun van die seisoen heel, heel laaste gekom het, as volwassene sonder enige voorbereiding in die Wildtuin op safari sou kon gaan?
30 thoughts on "Vir Toeka-Tokkel: Safari"
Augustus 20, 2016 om 11:25 nm
Heerlik gelees Frannie!
Augustus 21, 2016 om 6:32 nm
Jy was die afgelope ruk stil – hoop dit gaan goed met jou.
Augustus 22, 2016 om 5:07 vm
Dit gaan goed….ek kry krag. My Chris in hospitaal, word behandel vir breinkanker. Liefdegroete. x
Augustus 22, 2016 om 6:57 vm
So jammer om te hoor dat julle swaar kry. Dalk, as jy tuin toe gaan, na julle akkerboom toe, kry jy 'n ekstra bietjie krag vir hierdie nuwe week.
Augustus 21, 2016 om 12:39 vm
Ai Tannie Frannie, ek is so jammer om te hoor die suurgat veldwagter het jou Olifants-staptoer ervaring ruineer! Had hy maar elke nou en dan gestop sodat julle die blare, bome en misbolle kon bekyk sou jy nie die 12km so woes gevoel het nie. Die Olifants was ook my eerste staptoer in die Wildtuin, en dit was n fantastiese ervaring, danksy 2 veldwagters wat gesorg het dat daar heeltyd iets was om ons aandag te hou, selfs al was die grootwild nie altyd in sig nie.
Augustus 21, 2016 om 6:36 nm
Ag dankie vir die simpatie! Eintlik was dit meer my eie onfiksheid. (Ek vermoed dat jy lid van die stapperspesie is, ek het nog vergeet om te noem dat dit ook diegene is wat douvoordag al uit die vere en vrolik is…)
Augustus 21, 2016 om 5:01 vm
Dit het jy nou mooi beskryf – die ervaring wat iemand anders vir jou opdons deur hulle kortsigtigheid. Ek loop liewer my eie pad en hoop ek verdwaal nie.
Augustus 21, 2016 om 6:38 nm
Oooo, ek is 'n kampioenverdwaler! Die kinders het maar gelate aanvaar dat ons ten minste eenmaal op pad na 'n vreemde bestemming gaan verdwaal.
Augustus 21, 2016 om 7:07 nm
As jy afdraai van die N2 af op pad na my huis toe, split die pad na regs en links vir die twee dorpies. Dit beteken, as jy van die noorde af kom moet jy regs draai na my huis toe en as jy van die suide af kom, moet jy links draai. Die probleem is, ek kan nooit onthou van watter rigting ek af kom nie en 4 uit 5 keer ry ek verkeerde kant toe.
Augustus 21, 2016 om 6:06 vm
Ek kan nie verstaan dat hulle so voortgejaag het nie! Wildtuinstap gaan dan juis oor sag en stadig beweeg om sodoende nie die diewe bewus te maak van jou nie. Bly jy het darem uitkoms gehad.
Augustus 21, 2016 om 6:40 nm
Ek dink die arme veldwagter was na aan uitbranding. Janee, reën bring altyd uitkoms – soms ook op onwaarskynlike maniere!
Augustus 21, 2016 om 8:07 vm
Dis nou n safarie wat jy nooit sal vergeet nie. 12km se loop aanmekaar is darem ook maar vêr om so vinnig te loop. Bly jy het weer n stuk geskryf, dankie vir die deel.
Augustus 21, 2016 om 6:41 nm
Ai, ek wil elke week skryf en voor ek weet waar ek is, is die volgende onderwerp alweer daar. Dankie vir jou moeite met Toeka-Tokkel!
Augustus 21, 2016 om 11:55 nm
Toemaar moenie alleen voel nie! Ek kry myself elke keer dan is dit Donderdagoggend hier by my en ek het nog niks opgetower om te pos nie. Meestal voel ek lus om oor te slaan maar dink ek nee wat ek het al soveel afgeskaal dat ek nie TT kan verwaarloos nie. Solank jy skryf is alles reg. Al plaas jy dit nie is dit belangrik om wel oor jou ondervindings te skryf. Goed vir liggaam en gees.
Augustus 21, 2016 om 2:52 nm
Suurknolle kan baie dinge vir ander bederf!Jammer jou safari was toe nou nie so lekker nie,maar die rustigheid van die kamp het darem opgemaak daarvoor.Lekker gelees hier,Frannie.
Augustus 21, 2016 om 6:44 nm
O, daardie kamp was wonderlik. 'n Heerlike gemaklike bed waarop my moeë lyf kon uitrus, waskom voor die tent waarin daar elke oggend vars water was, en die kos – die kok was absoluut begaafd.
Augustus 21, 2016 om 7:11 nm
Dus was dit eintlik 'n sukses!
Augustus 21, 2016 om 6:19 nm
Ag jou stomme mens… jy moes jou voet dwars neergesit het!
Augustus 21, 2016 om 6:46 nm
Heheheh, Tina – ek het nie 'n greintjie energie oorgehad om my voet op te tel vir die neersit nie.
Augustus 22, 2016 om 1:34 nm
Jy sal nie weer nie… dink ek
Augustus 22, 2016 om 2:46 nm
Jy dink reg!
Augustus 22, 2016 om 6:30 nm
Ek is een van die stapperspesie en kon nie help om te grynslag met verwysing daarna nie, maar ek het ook al my Moses tee gekom soos ek vertel het in Ou bees jy is obese! In die konteks van groepe lei (waar mense nie ervare stappers is nie) steek en my suurknolagtigheid weg en stap volgens die stadigste persoon se pas. Dir sou lekker wees on die blogvriende op 'n stap te neem maar elk doen darem so bietjie in die blog self
Augustus 22, 2016 om 6:37 nm
Haha, Abrie – ek het jou lankal so opgesom 🙂
Augustus 22, 2016 om 7:32 nm
'n Besoek aan Eenbuffelindievertegedurendedieheleoggendgesienhet? 🙂 Maar so 'n stappie bly as 'n mooi herinnering, nie waar nie?
Augustus 22, 2016 om 8:33 nm
Vir seker! Hoe lekker lag ek nou oor die band wat jy lê tussen "Tweebuffelsmeteenskootmorsdoodgeskietfontein" en "Eenbuffelindie verte…"