In 'n deurlopende studie het dit gelyk of die meeste onderhoude met mense ondervra het dat hulle gelukkiger was in hul dertigs as in hul twintigs. RyanJLane via Getty Images
As u die res van u lewe een ouderdom kon wees, wat sou dit wees?
Sou u kies om nege jaar oud te wees, vrygestel te word van die verveligste verantwoordelikhede van die lewe, en eerder u dae met vriende te speel en u roosters te oefen?
Of sou u in die vroeë 20's kies as die tyd eindeloos voel en die wêreld u oester is - met vriende, reis, kroeë en klubs wat wink?
Westerse kultuur die jeug idealiseer, so dit kan 'n verrassing wees om dit in te leer 'n onlangse poll As u hierdie vraag vra, was die gewildste antwoord nie 9 of 23 nie, maar 36.
nog as ontwikkelingsielkundige, Ek het gedink dat die antwoord baie sin het.
Die afgelope vier jaar bestudeer ek mense se ervarings van hul dertigs en vroeë veertigs, en my navorsing het my laat glo dat hierdie lewensfase, hoewel vol uitdagings, baie lonender is as wat die meeste mense sou dink.
Die loopbaan- en sorgkrisis
Toe ek 'n navorser in my laat dertigerjare was, wou ek meer lees oor die ouderdom waarin ek was. Dit was toe ek besef dat niemand navorsing gedoen het oor mense in hul dertigs en vroeë veertigs nie, wat my verbaas het. In hierdie tyd gebeur daar dikwels baie: huise koop, trou of skei; loopbane bou, loopbane verander, kinders kry of kies om nie kinders te hê nie.
Om iets te bestudeer, help dit om dit te noem. So ek en my kollegas noem die tydperk van 30 tot 45 jaar oud "volwassenheid gevestig, "En gaan daarna om dit beter te probeer verstaan. Terwyl ons nog steeds data versamel, het ons tans meer as 100 mense in hierdie ouderdomsgroep ondervra, en ons het data van meer as 600 addisionele mense ingesamel.
Ons het aan hierdie grootskaalse projek deelgeneem en verwag dat vasgestelde volwassenes gelukkig maar sukkelend was. Ons het gedink dat daar gedurende hierdie lewensperiode belonings sou wees - miskien om 'n loopbaan, familie en vriendskappe te hê, of om fisies en kognitief 'n hoogtepunt te bereik - maar ook 'n paar belangrike uitdagings.
Die grootste uitdaging wat ons verwag het, was wat ons 'die loopbaan- en sorgkrisis' genoem het.
Dit verwys na die botsing van werksvereistes en eise om na ander om te sien wat in u 30's en vroeë 40's plaasvind. Om in 'n gekose loopbaan op 'n leer te klim, terwyl daar van u verwag word om na kinders om te sien, na die behoeftes van die maat te kyk, en om ouer ouers te versorg, kan baie spanning en werk skep.
Maar toe ons na ons gegewens begin kyk, het dit wat ons gevind het ons verbaas.
Ja, mense voel oorweldig en praat daaroor dat hulle in te min tyd te veel moet doen. Maar hulle het ook gepraat oor diep tevredenheid. Al hierdie dinge wat vir hulle spanning veroorsaak, het ook vir hulle vreugde gebring.
Byvoorbeeld, Yuying (44) het gesê "alhoewel daar ingewikkelde punte in hierdie tydperk is, voel ek my tans baie gelukkig in hierdie ruimte." Nina (39) het haarself bloot beskryf as 'baie gelukkig'. (Die name wat in hierdie stuk gebruik word, is skuilname, soos vereis deur navorsingsprotokol.)
Toe ons ons data van naderby bekyk, het dit duidelik geword waarom mense 36 jaar oud wil bly. Mense het gepraat daaroor om in die fleur van hul lewe te wees en op hul toppunt te voel. Na jare se werk om loopbane en verhoudings te ontwikkel, het mense gerapporteer dat hulle uiteindelik aangekom het.
Mark (36) het gesê dat, ten minste vir hom, 'dinge meer op hul plek voel.' 'Ek het 'n masjien saamgestel wat uiteindelik al die onderdele het wat hy benodig,' het hy gesê.
'N Sug van verligting na die onstuimige 20's
Behalwe dat hulle voel dat hulle die loopbane, verhoudings en algemene lewensvaardighede waaraan hulle sedert hul 20's gewerk het, opgebou het, het mense ook gesê dat hulle groter selfvertroue het en hulself beter verstaan.
Jodie (36) het die wysheid waardeer wat sy opgedoen het toe sy nadink oor die lewe na haar twintig:
'Nou het jy 'n goeie dekade van lewenservaring. En wat jy in jou twintigs van jouself ontdek, is nie noodwendig dat dit wat jy wou verkeerd was nie. Net u het die geleentheid om uit te vind wat u nie wil hê nie en wat nie vir u gaan werk nie. ... So jy gaan in die dertigerjare en jy mors nie 'n klomp tyd om halfdosyn date met iemand te gaan wat waarskynlik nie regtig gaan regkom nie, want jy het al vantevore gegaan en jy het daardie selfvertroue en daardie selfversekerdheid om soos 'hey, dankie, maar nee dankie' te wees. ' Jou vriendekring raak baie nader omdat jy die mense wat jy net nie nodig het in jou lewe wat drama bring, uit die weg ruim nie. "
Dit lyk asof die meeste gevestigde volwassenes met wie ons onderhoude gevoer het, erken dat hulle gelukkiger was in hul dertigs as in hul twintigs, en dit het 'n invloed gehad op die manier waarop hulle nadink oor die tekens van liggaamlike veroudering wat hulle begin teëkom. Lisa, 30, het byvoorbeeld gesê: 'As ek fisies kon teruggaan, maar ek moes ook emosioneel en geestelik teruggaan ... op geen manier nie. Ek sal elke dag slap vellyne neem. "
Nie ideaal vir almal nie
Ons navorsing moet met enkele voorbehoude beskou word.
Die onderhoude is hoofsaaklik met Noord-Amerikaners uit die middelklas gevoer, en baie van die deelnemers is wit. Vir diegene wat in die werkersklas werk, of vir diegene wat dekades lank moes rekening hou met sistemiese rassisme, gevestigde volwassenheid is miskien nie so rooskleurig nie.
Dit is ook opmerklik dat die die loopbaan- en sorgkrisis is veral deur vroue vererger deur die COVID-19-pandemie. Om hierdie rede kan die pandemie lei tot 'n afname in lewenstevredenheid, veral vir gevestigde volwassenes wat ouers is wat voltydse beroepe en voltydse kindersorg probeer navigeer.
Terselfdertyd, dat mense aan hul dertigs dink - en nie aan hul twintigs of hul tieners nie - as die lieflike plek in hul lewens waarna hulle wil terugkeer, dui daarop dat dit 'n lewensperiode is waaraan ons meer moet let .
En dit gebeur stadig. Saam met my eie werk is daar 'n uitstekende boek wat onlangs deur Kayleen Shaefer geskryf is, "Maar jy is nog steeds so jonk, "Wat mense in hul dertigerjare verken. In haar boek vertel sy verhale van veranderende loopbane, die verkenning van verhoudings en die hantering van vrugbaarheid.
Ek en my kollegas hoop dat ons werk en Shaefer se boek net die begin is. As ons 'n beter begrip het van die uitdagings en belonings van gevestigde volwassenheid, sal dit die samelewing meer instrumente gee om mense gedurende daardie tydperk te ondersteun, en dit verseker dat hierdie goue era nie net herinneringe bied waarop ons graag sal terugkyk nie, maar ook 'n goeie grondslag vir die res van ons lewens.
Clare Mehta, Medeprofessor in sielkunde, Emmanuel College
'N Paar jaar gelede het ek op 1 Desember begin werk om 'n sak op my lessenaar op te spoor met die naam "Karen's ...