Pablo Nuñez: «Laat niemand ophou om te publiseer nie» Huidige literatuur
Pablo Nuñez: "Laat niemand ophou om te publiseer nie"
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | Onderhoude, skrywers
Fotografie: Pablo Nuñez. Facebook-profiel.
Paul Nunez, die Lugo-skrywer van historiese roman, skrywer van titels soos Caesar's Daughters, Thieves of History o Queens spel, gun my dit onderhoud waar hy 'n bietjie vertel oor alles oor sy boeke, invloede, projekte en die publisering en sosiale panorama waarin ons woon. Ek bedank u baie die tyd spandeer en u vriendelikheid.
Pablo Nuñez - Onderhoud
LETTERKUNDE NUUS: Onthou jy die eerste boek wat jy gelees het? En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
PABLO NUÑEZ: Ja, want ek hou dit steeds as 'n skat: Die swart corsairdeur Emilio Salgari. Onder die ouers wat my ouers tuis gehad het, het dit al van jongs af my aandag getrek, nog voordat ek geweet het hoe om te lees.
Die eerste ding wat ek geskryf het, was gedigte in Galisies, en ek hou aan om dit te doen omdat Ek hou van poësie. Maar die eerste verhaal ... Dit sal jou verbaas, maar die waarheid is dat dit was Caesar se dogters, my eerste roman, en hy was amper dertig.
AL: Wat was die eerste boek wat jou getref het en waarom?
PK: Oorlog en vrede, van Tolstoj, omdat dit my in 'n ander leesrigting betree het as tot dusver. Ek was passievol oor (gaan voort om dit te doen) oor die avontuurroman. Met Oorlog en vrede Ek het 'n tweede literêre liefde gevind, een wat plaasvind in die gebeure en plekke wat Geskiedenis geskryf het.
Daarbenewens, by sy uitbreiding, Ek het graag ontleed vir die eerste keer die erwe, die veranderinge van stadiumDie karakters en hoe die outeur die dialoë opgestel het ... Kortom, wat is binne-in 'n boekafgesien van die wonderlike plesier om dit te lees.
AL: Wie is jou gunsteling skrywer? U kan meer as een en uit alle tydperke kies.
PN: Vanweë my oorsprong - ek kom van Lugo - lees ek baie in Galisies. Rosalia, Castelao, Manuel Maria, met wie ek die plesier gehad het om te ontmoet. Of Emilia Pardo Bazan, wat vir my 'n buitengewone skrywer lyk.
ook Verne, Salgari, Dumas, Twain... En mNaaste: Tom Clancy, Bernard Cornwell, Umberto Eco, en twee Spanjaarde met wie ek 'n goeie vriendskap het: Manel Loureiro en Juan Gómez-Jurado. Om albei te ontmoet, was een van die beste geskenke wat die lewe my bied.
Soos u kan sien, is dit vir my onmoontlik om by 'n enkele skrywer te hou. En ek skiet tekort.
AL: Watter karakter in 'n boek sou u graag wou ontmoet en skep?
PN: Twee. Die vrou Arwen de Die Here van die ringe, omdat Tolkien baie leidrade in haar weggesteek het, ondanks die feit dat sy haar as 'n sekondêre karakter "weggesteek" het. Geniale goed.
Y Jack Ryandeur Clancy. Ryan was in my hande in die romans van sy skepper en op film- en televisieskerms. Nou ook in 'n reeks.
AL: Enige stokperdjies wat skryf of lees betref?
PN: Ek wil graag daar wees een of ander voorwerp wat verband hou met wat ek skryf, 'n swaard, 'n muntstuk, kaarte of foto's van die instellings waardeur die karakters wat ek skep, avonture sal beleef.
AL: En u plek en tyd wat u verkies om dit te doen?
PN: vir skryfOp casa. Ek het dit al op ander plekke probeer en ek weet dat daar diegene is wat dit amper oral kry. Ek kon dit nie doen nie.
Leo baie in my dorpie, my toevlug, aan die oewer van die rivier die Miño, en ek lees graag op die strand. Ek het 'n tyd gehad om saam met my studies te gaan en die tyd te benut totdat ek ingaan om te oefen, waarin ek 'n boek uit my rugsak haal en 'n rukkie lees. op die muur. Die waarheid is dat ek dit mis ... U het my 'n idee gegee.
AL: Waar kom die passie vir Romeine en Kelte in u romans vandaan?
PN: ek kom van Lugo (en ek ontken dit nie, soos ons hier rond sê). Die hart van my stad word al 2.000 jaar lank deur 'n unieke Romeinse muur in die wêreld en 'n wêrelderfenisgebied. Daar is ontelbare argeologiese vondste gevind, die wat nog gevind sal word en die geheime en verborgenhede rondom hulle.
Maar soms vergeet ons dit voor kom Roma, was daar al beskawings en kultuur voordat die legioene hul wet toegepas het. Galisië is 'n goeie voorbeeld hiervan. Ons word omring deur heuwelforte, van vondste uit die vorige keer, en wat saam met die groot Romeinse sy-wolf geleef het.
Ek was altyd aangetrokke tot inligting soek en dan skryf oor die verhouding wat die twee kulture gehad het. Daar het ek die saadjie vir gevind Caesar se dogters.
La verhouding tussen Galicia en ander gebiede van Wes-Europa soos Ierland, Engeland, Skotland, Wallis o Bretagne es baie interessant en baie bande verenig ons, ons eie geskiedenis, kultuur, musiek ... En baie baie legendes. Van daar af Queens spel, wat uniek 'Kelties' is.
Ook in Lugo vier ons, om op te tree huldeblyk en verenig die volke wat ons bakermat en oorsprong gebou het, 'n party, Lucus brand (soek op die internet of sosiale netwerke), wat in sommige uitgawes meer as 'n halfmiljoen mense gelok het.
met mense van regoor die wêreld, van baie uithoeke van Spanje, tot Ierland, Frankryk of Italië ... Byna enige land in Europa met 'n wye verteenwoordiging van Portugal, maar ons word elke jaar verras deur besoekers van Latyns-Amerika, Honduras, Mexico, Argentinië, Taiwanese of selfs Australiese. Of van Sjina, want ons muur is verenig met sy Groot Muur en Lugo met die stad Quinhuangdao. Die pandemie het ons gekeer, maar ons sal terug wees.
Met alles wat ek u vertel en wat ek in die pyplyn oor het, sal u daardie passie sekerlik beter verstaan.
AL: Jou gunsteling genres behalwe historiese?
PN: Die thriller. En daar het ons 'n ware genie in Juan. Die vreemde ding is dat hy nie 'n Amerikaner is nie, of hoe?
AL: Wat lees jy nou? En skryf?
PN: pas klaar Die deur, deur Loureiro, 'n roman. Ek is saam met Die heks se tuin, deur Clara Tahoces, en Blanke koning.
ek skryfMaar stadiger van wat ek wou hê. 'N Slegte gesinsverlies wat ek moeilik vind om uit te kom. In die volgende Ek keer terug om die Romeine te herstel, wat vir my gesê het hulle mis my.
AL: Hoe dink jy is die publikasietoneel vir soveel outeurs as wat daar is of wil publiseer?
PK: Baie ingewikkeld. Maar nie vanweë die aantal outeurs nie, was daar altyd, en ek hoop dat ons meer en meer sal wees, want dit sal beteken dat ons kinders lees. Daarsonder kan u nie skryf nie.
Ek sê jou een persoonlike ervaring. Soos ek al vir u gesê het, was die eerste ding wat ek geskryf het Caesar se dogters, Ek het dit gestuur na Planet-toekenning, sonder slagspreuk en sonder skuilnaam, en hulle sit my op die ou end. Onder meer as vyfhonderd manuskripte van regoor die wêreld. Daarom sê ek dat niks onmoontlik is nie niemand hou op om te probeer plaas nie. Die talent vind uiteindelik 'n deur of 'n venster, maar dit vind hulle.
Die moeilike ding is in die huidige situasie. Ons het herstel van die vorige krisis en nou hierdie waansin. As dit ons almal raak, ly daar ook onder uitgewers, boekhandelaars, verspreiders, drukkers ... Die hele publikasie- en kommersiële ketting van die boek ly tweede krisis, is nog meer onverwags en wreed, maar seker, seker dat ons daaruit kom. Hou moed.
AL: Is die oomblik van krisis wat ons beleef vir u moeilik, of sal u iets positiefs kan behou vir toekomstige romans?
PK: Ja dit is. My familie en omgewing, ek stel my voor dat diegene van u almal, vriende en kollegas nie net die ekonomiese krisis nie, maar ook die gesondheidskrisis gely het met siek mense, en ongelukkig, slagoffers.
In my geval, Ek moet skuil in die verhale wat ek al ontwerp het. Min oorblyfsels van die huidige oomblik dat ek regtig positief kan merk, maar ja, die belangrikste vir my op literêre vlak. Daardie kontak met lesers Dit is die mooiste ding wat met my gebeur het sedert ek gepubliseer het, en in hierdie nuwe post-covid wêreld, u boodskappe, u ondersteuning word meer as ooit waardeer. Dankie, en natuurlik kan u ook op my reken.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Pablo Nuñez: "Laat niemand ophou om te publiseer nie"