Pulino's Bar en Pizzeria - Skemerkelkresepte, spiritualieë en plaaslike kroeë - 2022
Snaaks hoe dinge werk. Frank Pepe's het in November verlede jaar sy eerste New York -lokasie in Yonkers geopen. Verlede week, Eddie's van New Hyde Park aangekondig dat dit binnekort sy eerste spore in Manhattan sal maak sedert dit in 1941 geopen is. Nou het albei pizza -style mekaar ontmoet op Bowery en Houston in Pulino's Bar en Pizzeria, Keith McNally en Nate Appleman se langverwagte pizzeria. Die skopper? As eter het goed gedokumenteer met sy kyk eers na die dekor, die plek lyk asof dit vir altyd daar op die hoek was.
Natuurlik was die Napolitaanse styl 'n stapelvoedsel in New York lank voordat Frank Pepe die grense van New Haven verlaat het. Maar Pulino's kombineer die korstekstuur en smaak van Pepe's met 'n nog dunner tert, een wat ongeveer 2½ keer die dikte is van wat jy van Eddie sou verwag. Om nie te sê dat dit krakerig is nie, dit is glad nie. Maar dit is nie 'n deeg nie. Dink nie Kesté, Co., of Motorino. Pizzas is ook nie so verkool soos dié nie afgebeeld deur Zagat. Wat ons hier het mense, soos die bedoeling was - is 'n eienaardige pizza -styl. 'N Gestandaardiseerde amoeba -vorm, 'n dun kors en vierkantige snitte.
By ontbyt word pasteie in drie kategorieë verdeel: "Pizze", "Pizze + Uova" en "Pizza Dolce." Tertjies is beskikbaar in groot en klein groottes. Onder 'Pizze' bevat die spyskaart drie pasteie: die Bianca (ekstra olyfolie en seesout), die Bianca Tradizionale (mozzarella, pecorino, swartpeper en varkstrutto) en die Margherita. Die Margherita bevat 'n tert, soet, nie -dik sous, liggies met kaas geklee - ongeveer 'n verhouding van 1½: 1, sous tot kaas. Dit vermy die probleme wat deesdae baie generiese snye teister: te min. Dit is 'n baie goeie tert.
Die kategorie daaronder, "Pizze + Uova", verklaar egter onderskat wat die beste pizza die afgelope jaar in New York kon wees. Die Salsiccia bestaan ​​uit eiers, wors, spek, mozzarella en wit cheddar. Dit lyk aanvanklik effens dikker, maar dit kan eintlik net wees as gevolg van die toppings. Spek smaak soos die beste ontbytspek, klein worsies (soos wanneer jy die omhulsels verdeel en die sop in die pan breek) en baie lopende eiers. Hulle hou die albumen loperig, en selfs diegene wat gewoonlik nie lus is vir hul eiers nie, moet stilbly en eet - dit skep 'n sous wat kombineer vir 'n heerlike geur. Die verhouding van eier: pizza: perfek. Twee eiers vir die groot tert. Genoeg om die hele ding deeglik te bedek. Natuurlik is die selfsugtige ding om die middelste korslose stuk te gryp en soos 'n bandiet te word.
'N Lekker byvoeging? Die probleme om die rooi chili -vlokkies uit die skudder te haal (net losgeskroef) en die verspreiding van chili -geure, is opgelos deur die bottel chili -olie wat u so mildelik kan drup.
Wat Pizza Dolce betref, was die Frutta die bediener se aanbeveling, maar die Ottima, 'n pizza met ricotta, wilde bloubessiekonfyt en spek, is die oortuigende soetkoek om te bestel. Die konfyt is heerlik dun - dit sal uitstekend by wildsvleis pas - en dit staan ​​goed in kontras met die sout spek, waarvan die vetborrels nog vars uit die oond is.
Maar soet pizza is nie die herbestelling by latere besoeke nie. Nee, nee. Nageregkamer hier moet gestoor word vir meer hartige items. Te veel goeie dinge om te probeer. Sterkte om in te gaan.
Tony Liu het sy roeping op 'n vroeë ouderdom gevind. As 'n tiener in Honolulu het hy as 'n skottelgoedwasser gewerk, sodat hy sy dae lank met branderplankry kon bestee. Deur geleidelik meer tyd in die kombuis as op die strand deur te bring, het Liu se belangstelling ernstig geword, en hy het 'n graad in kookkuns en patisserie aan die Kapiolani Community College behaal. Terwyl hy op skool was, werk hy in sommige van Hawaii se voorste kombuise, waaronder Roy Yamaguchi's Roy's, The Lodge at Koele, en 3660 On the Rise. Om sy vaardighede te versterk en sy ervaring te verbreed, verhuis Liu na New York om die Culinary Institute of America by te woon.
Liu geïnterneer by Lespinasse onder Grey Kunz voordat hy by die openingspan by Daniel, wat vier sterre verdien het Die New York Times. Daar het Liu die goed uitgevoerde, klassieke Franse kookkuns waardeer. Hy het in die kombuis van Floyd Cardoz gaan werk Tabla, waar hy die nuanses van die moderne Indiese kookkuns geleer het. In 2001 vertrek Liu uit New York na Spanje met drie Michelin-sterre Restaurante Martin Berasategui. Hy het hom ses maande lank verdiep in Spaanse kookkuns, van eksperimentele tegnieke tot tradisionele Iberiese geregte. By sy terugkeer na die VSA het Liu die pos van Sous Chef aangeneem Babbo onder Mario Batali.
Vir drie dekades lank was die restaurante van Keith McNally die plek waar die jongmense hul jeug vermors, en die ou om voor te gee dat hulle dit teruggeëis het. The Odeon, waarmee McNally in 1980 gedebuteer het, pryk op die voorblad van Jay McInerney se "Bright Lights, Big City", terwyl Richard Price McNally noem in die erkenning van sy 2008 -roman "Lush Life." Op baie maniere is sy inrigtings uitruilbaar - die kos kan wissel (en smaak redelik goed), maar net soos eteteater kom 'n mens veral om te kyk. Pulino's (nr. 11) is van voorneme om homself te onderskei van sy McNally -broers en susters, nie net deur pizza te prioritiseer nie, maar ook deur die alles behalwe vervloë baal van die Bowery te romantiseer. Tabelle is opgebou uit gedekonstrueerde polisversperrings, en die T-hemde wat die personeel gedra het, lui: "Moenie die lyn oorsteek nie." Onlangs skree 'n kelner oor die gedig: 'Sekerlik, dit is 'n bietjie foefie, maar wat dit eintlik beteken, is: Moenie met my oor die grens gaan nie.' Hy gooi wyn in die eetgerei se leë glase en lag nie. As 'n ander lyn, die een vir 'n tafel, die hele nag by die deur uitkrul, kry u vinnig die kragdinamika.
Die Bowery het sy naam gekry van die Nederlandse woord bowerij, wat 'plaas' beteken, en McNally, wat waarskynlik minder trendsetter is as trend -stalker, is af met die vars, die plaaslike en die ambagsman. (Hoe kon hy nie, met Whole Foods wat oorkant die straat gloei?) Die sjef van McNally, Nate Appleman, 'n jong leeu uit San Francisco, het die wyn van die restaurant van die perseel af verskuif sodat 'n karakter genaamd Billy the Butcher lammers vrylik kan uitsny. en varke en pluimvee in die kelder. Die werk lewer heerlik salumi, sowel as weelderige dinge soos die gebraaide hoenderboud, met ongeskonde klou en die vark-en-bees-gehaktballetjies, net so aan die buitekool verkoel en perfek klam aan die binnekant. Verskeie voorgeregte, soos die spanspanslaai, die beetslaai en die arugula-en-vinkel-slaai, is bloot aanvaarbare voorspelers vir Appleman se pizzas. Een van die beste is die polpettine, waar jy weer gehaktballetjies kry, saam met Grana en heerlike ingelegde chiles. Een van die ergste is die ton, 'n ontstellende mengsel van tuna, ansjovis, kappertjies en, in plaas van kaas, sterk bolle tamatiesous. 'N Meer seker weddenskap is die bianca tradizionale, waar 'n glans van varkvet varkvleis eenvoudige mozzarella herken. Nagereg bring amandelgeskeer ys, wat lyk soos 'n bak vars sneeu en troef enige poeier wat McInerney ooit by Odeon gevind het. (Daagliks oop vir ontbyt, middagete en aandete. Entrees $ 13- $ 29.) ♦
'N Reis na Dominique Ansel Bakery en Pulino's Bar and Pizza in NYC, New York!
Ondanks die reën vandag, het ons probeer om die einde van die week optimaal te benut en besluit om na die stad te gaan om lekker te eet! Ek geniet dit om in die stad te stap, selfs met hierdie weer, om die straat of die natuur te fotografeer, veral blomme met reëndruppels daarop.
Die Paris-New York is geïnspireer deur die Paris-Brest, 'n Franse gebak, gemaak van chouxdeeg en 'n room met praliengeur. In hierdie een word die room gemaak met grondboontjiebotter! Dit was baie goed, nie te soet en nie swaar nie, met 'n goeie balans tussen die grondboontjiebotter en die sjokolade.
Toe besluit ons om onder die reën in die stad te stap, en dink dat 'n bibimbap in Korea Town perfek sou wees vir hierdie weer. Terwyl ek loop, het ek begin dink oor al die plekke waarheen ons kan gaan, miskien nader, soos ramen of Italiaans, maar Jodi wou baie graag bibimbap hê, totdat ek Pulino's Pizza genoem het! Ons was net verby W Houston en sy het my regs gedruk om na die restaurant te gaan! Dan was daar geen moontlikheid om van plan te verander nie. en myne terselfdertyd.
Dit was die hemel! Die room was perfek en verfrissend! Gekombineer met die knapperige brood, die tamaties en die balsamiese asyn, was dit 'n harmonie van geure wat in my mond gedans het!
Ons besluit toe om die eenvoudiger pizza wat u kan vind, te probeer: die margherita.
Dit bestaan ​​uit tamatie, mozzarella, grana kaas en basiliekruidblare. Die kors was goddelik, 'n bietjie verbrand uit die baksteen -oond, maar dit was glad nie 'n probleem nie! Die pizzasous het vars geproe en baie kaas gesit. Ter afsluiting: baie, baie goed!
Na hierdie tweede besoek aan Pulino's, dink ek dat dit 'n wonderlike restaurant is. Die enigste negatiewe aspek van vandag is die tafelplasing (hulle druk hul kliënte so baie dat dit moeilik was vir die tafel langs ons om kos te kry sonder dat ons onderweg was) en die kelner was onbeskof!
As u van hierdie plasing of die foto's hou, deel dit gerus met die werkbalk hieronder of lewer 'n opmerking!
Pulino 's Salsiccia Pizza
As daar een ding is wat almal te sê het oor Pulino 's Bar and Restaurant, is dit dat die pizza uitstekend is. Dit word as 'n seldsaamheid beskou in 'n stad waar almal iets te sê het oor elke sny in die stad. Tesame met 'n chique interieur wat aan 'n paar van die nuwerwets susterrestaurante wat gereeld besoek word, dink, staan ​​u aand na aand voor 'n stampvol huis.
Die salciccia -pizza van Pulino is ons droom wat waar geword het: wors, ui, olywe, chili, mozzarella en pecorino. Die super-skerp dun kors kan toegeskryf word aan die bes bewaarde geheim van Soho-broer Balthazar: sy deeg en deeg. As dit nie die Pizza van die week is nie, sal ons self 'n hele tert eet. (Miskien nie die beste sluipaanval wat ons ooit geloods het nie).
Ons is veral opgewonde oor hierdie pizza, want Food Republic sal hul geleentheid, Pizza After Dark by Pulino 's, borg vir die komende Food Network New York City Wine & amp Food Festival. Uitvoerende sjef Tony Liu en voormalige Top Chef -deelnemer Spike Mendelsohn sal saamspan om die beste pizza op die beste moontlike tyd vir u te bring: 23:00 tot 01:00, sou u in elk geval net 'n sny opspoor en afskerm? U hoef nie die partytjie te laat wag nie, kom kuier saam!
Koop kaartjies vir Pizza After Dark by Pulino 's by die Food Network New York City Wine & amp Food Festival, Saterdag 1 Oktober van 23:00 tot 01:00 by Pulino 's Bar Pizzeria, 292 Bowery, New York.
Twee dae gelede 'n ma en pop pizzeria met die naam van Pulino's oopgemaak op die hoek van Houston en Bowery. Die restaurant bied 'n beskeie verskeidenheid Napolitaanse pasteie, vierkantig, sowel as hartige items van 'n sjef wat sy bene in San Francisco gemaak het. Ja, dit is baie vroeg in die spel, en ja, hulle het nog nie 'n aandete aangebied nie, maar reeds het elke blogger in die stad, bykomend tot die tipes restaurante, Jude Law en ander glitterati's in die middestad ingetree, en sommige het al verslae ingedien. Hier is die vroeë assesserings van diegene wat op die stil nuweling gebeur het. Ons wens die mense agter die plek baie sterkte toe.
Die goeie nuus: Tot dusver drie gebruikersbeoordelingen op Yelp, allemaal positief. Een gelukkige kampeerder vertel van sy ervaring: "Pizza met vier kaas ($ 15) met Prosciutto (vir nog $ 5) - groot genoeg om met 'n vriend te deel as jy nie honger is nie en 'n voorgereg en nagereg het. Die bak -oondkors was perfek gaar en bedek met die varsste toppe (ek hoor hulle slag die vleis ter plaatse. waarheid of mite [waarheid], dit smaak beslis so). Die tafel langs ons het twee pizzas bestel om vir 'n groep van drie te deel, en hulle kon nie klaarmaak nie (pasteie is bedoel om met baie varkvleisopsies - prosciutto, pancetta en porchetta - gedeel te word onder die ekstra toppingskeuses wat u kan byvoeg) beide vullend en so smaakvol soos die van Co, Keste, Lombardi's, Grimaldi's, John's of enige ander NYC -pizzeria.. "[Yelp]
Die slegte nuus: 'N Opmerking oor Eater's Pulino se ontbyt liveblog: "Kos was in die steek gelaat, veral die kastaiingbruin" pannekoek "was meer soos 'n groot, diepgeregde muffin met 'n uiters sout smaak. Nie goed nie. Dit is duidelik dat dit vroeë dae was, maar ek wou beïndruk wees en was nie. Die papierkieslys, formule ontwerp, Schiller se badkamer en middelmatige kos is almal teleurstellend. Hopelik sal middagete en aandete indruk maak. "[Eater]
Die verdomde goeie nuus: Always Hungry beskryf in detail die tipe pizza wat hier aangebied word, voordat hy die goedere uitruil: "Die Margherita [uit die hoof" Pizze "-kategorie] bevat 'n tert, soet, nie -dik sous, liggies met kaas geklee - ongeveer 'n verhouding van 1½: 1 , sous tot kaas. Dit vermy die probleme wat deesdae baie generiese snye teister: onderaangedui. Dit is 'n baie goeie tert. Die kategorie "Pizze + Uova" verklaar met understatement wat moontlik is die beste pizza wat die afgelope jaar in New York aangekom het. Die Salsiccia bestaan ​​uit eiers, wors, spek, mozzarella en wit cheddar. Dit lyk aanvanklik effens dikker, maar dit kan eintlik net wees as gevolg van die toppings. Spek smaak soos die beste ontbytspek, klein worsies (soos wanneer jy die omhulsels verdeel en die sop in die pan breek) en baie lopende eiers. Hulle hou die albumen loperig, en selfs diegene wat gewoonlik nie lus is vir hul eiers nie, moet stilbly en eet - dit skep 'n sous wat kombineer vir 'n heerlike geur. Die verhouding van eier: pizza: perfek. "Wat die dolce betref," die Ottima, 'n pizza met ricotta, wilde bosbessiekonfyt en spek, is die oortuigende soetkoek op bestelling. Nageregkamer hier moet gestoor word vir meer hartige items. Te veel goeie dinge om te probeer. Sterkte om in te gaan. "
Die vaste, versigtige nuus: Alhoewel Adam Kuban dink dat dit te vroeg is om 'n volledige resensie van die plek in te dien, erken hy wel: "Ek het gehou van wat ek gehad het. Mnr. Appleman se pizza in 'Bowery-styl' is 'n lekker mengsel van New Haven- en kroegstyl pizza. Sodra hy en die bemanning hul seepote kry, kom ons terug. " Terug by sy kantoor het Ed Levine 'gesê dat dit die' uur-oue toets 'geslaag het. 'Ek hou van die verhouding tussen sous en kaas,' het hy gesê, 'en die kors het nie aan rigor mortis gely nie.' "[Slice/Serious Eats]
Die slegte nuus: Van die tiplyn af: "Ons het op dag twee vir middagete gaan eet, en dit was so besig dat dit soos 'n aandete by Grand Central was. Ek sien ook nie hoekom hulle die pizza in vierkante sny nie. Wie wil die middelste vierkant eet? " [Eet tipline]
The Hot Babes, Meh Food News: Van 'n ander Eater -kommentator: "The Good: Oral pragtige babas. Regtig warm kinders Polo-advertensie, Dolce-G. tipe babas. nie B & ampT, brighton beach bimbos The Bad: die pizza het regtig gemiddeld gelyk dit is goed, solank mense besef of dit sleg is. 95% van die mense sal dieselfde drie nie-pizza-items bestel en die kombuis sal smelt. "[Eater]
Die "Overhyped" Nuus: Lunchstudio vind die pizza "te verkool en die geld vir geld nie die moeite werd nie. 'N bietjie te veel hype dink." Maar 'n paar lofprysing vir een item: "heilige yum die sunchoke en rooikoolslaai waarvoor ons sou teruggaan." [Middagete]
Die 'Bekende maar nietemin wonderlike' nuus: Gas van 'n gas geniet Billy Gray. Hier is die rede: "Vir 'n splinternuwe restaurant het Pulino's soos 'n goed geoliede masjien geloop. Vir 'n redelike prys van $ 17 het ek eerder die baie ruim porsie salsiccia (wors, tamatie, mozzarella, broccoli-rabe, chili en ampec pecorino) aangegaan. Dit kan maklik vorm 'n volledige middagete vir 'n paar meer verstandige eetgaste. Gevare van die werk en alles, ek het die hele kaasagtige, vierkantige snytjie verslind. Die pizzas is dun en net knapperig sonder om te ver in die Siciliaanse gebied af te dwaal (nie dat daar iets is nie verkeerd). Korsies het die wonderlike voorkoms en smaak van die houtoond, borrels en al. Die kamer was net so slim soos die menigte wat dit gevul het. (her -gevestigde plek. Maar McNally kombineer weereens al drie elemente op 'n manier wat die verwelkomende Pulino's 'n welkome toevoeging tot die buurt maak. Dit voel op een of ander manier dat dit al jare lank 'n plaaslike toebehore was, alhoewel hy net sy deure oopgemaak het. " [Gas van 'n gas]
Die nuus oor "I Love Caps": 'N NYMag -leser gee die restaurant 'n 7 en vergeet die meeste grammatikale konvensies om sy saak te maak: "sjoe, hierdie plek het al die regte aantekeninge om te begin, GROOT ONTBYT PIZZA A +++++. Die bloedige Mary skiet te kort, te soet, te iets en nie baie nie goed. die druiwe vrugte ROTS. EN vergeet die Frittatatas. OOR PRYS DRY EN NIE GOED nie. STICK MET DIE PIZZA! 1 persoon met fooi $ 60,00 nie op BOWERY nie en ek bly hier. Ek dink ek sal by Hancho en Dumdo bly. sorry ouens, Server Rocked vriendelike personeel. [NYMag]
Die Twitterific News: Freemans se @WilliamTigertt hou van die chaos en die 'za:' kakprogram in die bedryf, Jude Law, Schiller se remix -dekor, maar verdomde stewige pizza. "@Scottspizzatour keur goed:" Pulino's Pizzeria in Houston en Bowery het 'n uitstekende voorkoms van dun (maar nie krakerige) korspizza. Scary hype kan nie met goeie pastei meeding nie. En die regterhand van Conant, @jtascarella, dink: "Pulino's is heerlik, probeer dit binnekort weer. Tog is ek baie lief vir Veloce (ek weet dit is heeltemal anders)." [Twitter]
Kis Hout? Hier is wat die beste pizzakokke gebruik
So 'n paar pizza-bakkers in Italië & mdash in Napels, van alle plekke, en mdash kan moontlik hul legendariese pizza-oonde stook met hout uit kiste wat deur grafrowers opgegrawe is. Dit is nogal onmoontlik om vas te stel waarom dit nodig sou wees. Hoeveel goedkoper kan dit wees as nie-kis hout? Is daar 'n houttekort? Brand kishout ongewoon goed?
As 'n diens aan die bakkers van pizza Napoletana wat, as hierdie storie waar is, hul pad in die wêreld verloor het, het ons drie mans wat van pizza weet, gevra hoe hulle hul oonde aanstook en waarom.
Johanne Killeen en George Germon word gekrediteer met die uitvinding van gegrilde pizza by Al Forno, hul lofwaardige Providence -restaurant. Steenkool van hardehout sorg vir intense hitte, en intense hitte genereer 'terselfdertyd brosheid en taaiheid', verduidelik die sjef David Reynoso. Rondjies deeg word op die rooster geklits, geskroei, omgekeer, toppings word bygevoeg en aan die tweede kant weer geskroei. Totale tyd van begin tot volmaaktheid: vier minute.
Pulino's, die nuutste bestemmingsrestaurant wat deur Keith McNally geopen is (Balthazar, die Odeon, Pastis, Minetta Tavern en ander), het twee oonde, volgens die sjef Nate Appleman, 'n wenner van die James Beard Rising Star Award. Appleman het die restaurant oopgemaak met 'n kombinasie van gas en hout ('n mengsel van hardehout soos eikebome, esdoorn, beuk, berk, kersie en as). Die enigste probleem was dat die plek so gewild was dat "ons elke sentimeter van die oond nodig gehad het vir die hoeveelheid pizza wat ons gedoen het." Daarna bestee hy een gasoond heeltemal aan pizza en kook alles met behulp van die hout/gas kombinasie. Die resultaat: knapperige, dun korspizzas wat goed pas by sy eenvoudige, maar kragtige bolaagkombinasies. Onder die bestes: die polpettini (beesfrikkadelle, tamatie, mozzarella, grana, ingelegde chili en basiliekruid) die tonno (tuna, tamatie, uie, kappertjies, olywe, knoffel, ansjovis en basiliekruid) en salsiccia (wors, tamatie, mozzarella, broccoli rabe, chili en pecorino).
Uno, die selfverklaarde oorsprong van die diepgeregde pizza in 1943 wat 'n ketting veroorsaak het, gebruik 'n gasoond met drie dekke op die oorspronklike plek in Chicago. Drie betonblaaie, elk ongeveer drie voet by twee voet en 'n paar sentimeter dik, word gestapel in 'n gasoond wat 600 grade bereik. Die vlamme verhit die klippe, sodat die hitte eweredig versprei word, volgens Kenny Richards, 'n verteenwoordiger van die onderneming. 'Daar is geen hot spots nie,' sê hy. "Die vlamme raak nooit aan die pizza nie. Die pizza sit in 'n diep pan van staal, die pan sit op die betonsteen." Die pizzas begin op die laagste, warmste baksteen, sodat die deeg, kaas, souse en enige rou vleisopvulling kan kook. As daar dan delikate groentetoppies bygevoeg word, word die pizza na die tweede en derde vlak gevoer, sodat die groente nie brand nie. 'Dit verg konstante aandag,' sê Richards. "Hoe weet hulle wanneer dit klaar is? Deur sig, deur reuk. Jy kan sien hoe die kaas borrel, hoe die deeg bros word. Ons weet net."
Pulino's Bar and Pizzeria - Resepte
Nikki lees hierdie resensie in The New York Times op Pulino's Bar en Pizzeria in Nolita, die nuutste van Keith McNally van Odeon in TriBeCA, Cafe Luxembourg, uptown aan die West Side, Lucky Strike in Grand Street en Nell's in 14th Street. Sondag het ons weer vroeg aangekom, aangesien hierdie restaurant onlangs in die koerant gedek is, en as dit gebeur, jaag almal om die nuwe kind in die stad te probeer. Om 10:30 was die restaurant amper vol en baie lewendig. Ons wag ongeveer vyf tot tien minute, maar geniet die atmosfeer. The Times het kennis geneem van die pizzas, wat die ontbytweergawe bykomend tot die middagete en aandete bevat. Ek kan nie dink aan 'n restaurant in Norfolk met 'n ontbytpizza nie, so ek het geweet dit is wat ek sou kies, maar dit was moeilik, aangesien 'n hele paar ander ontbytgeregte en pizza's wonderlik klink. Nikki het die raddicio-, sitrus- en pancetta -slaai opgemerk, so ons het daar begin. Dit is nie 'n etenslaai nie, maar 'n voorgereg om te deel of te kombineer met 'n klein pizza. Ek eet nie pancetta nie, maar dit was maklik om rond te kies en die slaai was uiters verfrissend. Radicchio, lemoenskyfies met heuning, sunchokes, pecorino en ligte sous, iets van 'n asynbasis. Dit was 'n uitstekende kombinasie vir 'n verfrissende slaai. Ek het nog nie voorheen sunchokes gehad nie en hierdie heerlike groente het ek beslis nie misgeloop nie. Sunchokes lyk amper soos 'n sampioen, maar is taai en vol smaak. Ek is nou op soek na hierdie item, en dit is nog 'n gereg wat Nikki beplan om te herhaal, gelukkig vir my.
Vir die voorgereg het ek besluit op die Spinaci -ontbytpizza, bedek met spinasie, grana, mascarpone en eier. Nikki het die Salsiccia bestel, met spek, wors, eier en wit cheddar. Die pizzas is op 'n dun kors en 'n klein is baie hanteerbaar. As jy honger is, kies 'n groot. Ter verwysing, die klein en die groot is albei groter as die klein en groot groottes van Fellini, en die ontbytpizzas is laer in terme van koste. Ek sien ook die Frutta, nog 'n ontbytpizza met suiker, kaneel, pere en pecorino. Die kelner het na ons voorgereg pizza's en ons elkeen 'n paar geëet en ek het die res vir die pad ingepak. Ek hou baie daarvan, maar dit is meer 'n nagereg as 'n maaltyd. Om die beste van die maaltyd te benut, moes ek na die nageregspyskaart kyk. 'N Nuwer toevoeging, die ** haselneutort, het my aandag getrek en ek is bly dat dit so was. Die 'torte' was die konsekwentheid van 'n baie sagte brood, mildelik bedek met haselneutstukkies en gekombineer met granita, room en 'n ligte wortelsous. Die kombinasie klink so nuut en die smaak was verstommend. Die torte -gedeelte was nie baie soet nie, sodat dit die res van die geure nie oorweldig het nie. Dit was 'n ligte, matig soet nagereg wat ek glo die meeste sal geniet.
Burgers word eers na middernag bedien (aandete) en as u nie lus is vir 'n pizza nie, is daar daaglikse spesiale aanbiedinge, soos eend-, bokfrikkadelle en die geroosterde pomelo met muskovadosuiker en mint in die oggend. Pasta, lam, gebraaide mossels en 'n NY Strip verskyn almal op die spyskaart, net soos verskillende soorte proscuitto.
Pulino's wemel van energie en tafelbediening is baie goed, maar dit is nie die plek vir 'n rustige maaltyd nie. Die geraasvlak is opwindend hard en weerkaats van die teëlmure van die metro en die rustieke baksteenbinne. U kan die konstante neurie van gesprekke van ander geniet. Die enigste klagte wat ons gehad het, was dat die kroegman Nikki nie gewaarsku het dat u nie voor die middag alkohol in NYC kan koop nie. Ons onthou dit nie van ons vorige reise nie, maar dit is moontlik; ons het nie voor die middag geëet op die reise nie. Nikki bestel een van die drie of vier bloedige Mary's wat aangebied word en die beskrywing bevat wodka, maar hy het nooit vir haar gesê dat hulle almal voor die middag is nie. Sy betaal die $ 11 plakkerprys, plus fooitjie, by die kroeg en was op die punt om nog 'n rondte aan tafel te bestel, toe die kelner haar vra of sy weet dat hulle maagd is tot die middag. Ons was albei geskok, nie oor die alkoholwet wat ook in Noord -Carolina van krag is nie (nie verbasend daar nie, maar eintlik in NYC?), Maar oor die feit dat die kroegman haar nie in kennis gestel het toe sy die eerste drankie bestel het nie. $ 11 vir tamatiesap en speserye is 'n bietjie ekstreem. Gedurende die 'maagdelike ure' behoort hierdie drankies die helfte van die volle drankprys te wees, of selfs minder. Dit maak net voordeel en ons was dankbaar dat die kelner vriendelik genoeg was om ons te laat weet voordat ons 'n rekening van $ 25 vir meer tamatiesap gekry het. Skaam jou, Pulino's Sondag -brunch -kroegman, maar dankie **, ons vriendelike en behulpsame bediener.
Pulini's is baie besig tydens 'n Sondagbrunch, en op straat is dit ook besig tydens aandete, dus bel en kyk of hulle 'n bespreking sal neem of bereid is om by die kroeg te wag (kyk uit vir die drankies op Sondagoggende!). Die restaurant is oop van 8:30 tot 2:00 en die spyskaart word uiteengesit volgens tyd, ontbyt, brunch, mini-middagete, middagete, laat middagete, aandete en aandete. Pulino's is geleë in Nolita by 282 Bowery @Houston, New York, New York 10012.
Pulino's word beskou as een van die top 10 somer -plekke van New York. Klik hier om die skyfievertoning te sien.
Is dit veilig om medium-skaars varkvleis te eet?
Hierdie skouspelagtige gebakte sout- en speseryverpakte lamsvleis het ons laat dink oor die regte kooktemperatuur vir varkvleis. Die dae dat vark gereeld oorgekook is om die trichinose deur voedsel te vermy, is lankal verby. Voedingkundiges-en die USDA-beveel die vleis al baie jare aan totdat dit 'n interne temperatuur van ongeveer 160 ° F of medium bereik, wat effens pienk vleis tot gevolg kan hê. Maar sommige restaurantsjefs regoor die land gaan 'n stap verder en kook varkvleis medium-skaars, of tot ongeveer 145 ° F.
Beteken dit dan dat dit veilig is om 'n bietjie te knyp as jy varkvleis braai? Uit 'n gesondheidsoogpunt is die antwoord ja, aangesien trichinae by 137 ° F doodgemaak word. Nate Appleman, sjef-vennoot van Pulino's Bar and Pizzeria in New York, is egter nie 'n groot aanhanger van die medium-rare beweging nie. "Dit is net 'n neiging," sê hy. Die tekstuur van die vleis is eenvoudig beter as medium. Varkvleis kan taai wees teen laer temperature. & Quot Vir die veiligste, heerlikste vleis, beveel sjef Appleman aan om altyd varkvleis van topgehalte te koop by 'n betroubare verskaffer, soos Heritage Foods USA. -Victoria von Biel
Welkom van die broers van Uccello en#8217! "
Flo's is op 29 April 2011 gestig deur Daniele en Davide Uccello. Dit was 'n droom wat die twee broers gehad het sedert hulle op 'n vroeë ouderdom by hul pa begin werk het. Daniele het nog altyd 'n passie vir kook gehad en Davide was nog altyd 'n passie vir diens. Dit was 'n wedstryd van dag een af! Davide was 19 en Daniele was 24 toe die twee broers daaroor begin praat het. Behalwe hul pa en ma Salvatore en Franca Uccello, was daar min ondersteuning van ander, maar ander het gedink hulle is te jonk, maar die twee gebore broers in Sicilië het nooit moed opgegee nie en na jare se volharding het dit uiteindelik gebeur! Sedertdien is die twee broers en hul bestuur daartoe verbind om uitstekende diens en egte Italiaanse kos teen die regte waarde te lewer. As u deur die spyskaart blaai, kyk u na resepte wat van die afgelope geslagte na Amerika gebring is. U kyk ook na resepte wat verskillende plaaslike Michigan -verskaffers bevat het.
Flo's Collection is 'n volwaardige voedselonderneming wat deur Dan en Davide Uccello in plaaslike besit en bedryf word
Sedert 2011 het die broers voortgebou op die sukses van hul ouers en Flo's stewig in die kollig geplaas deur te wen