Hoe reis help jy breek uit jou geriefsone - Reisverhale - 2020
Uitbreek van u geriefsone
Een van die dinge wat jou dwing om jou oordele en persepsie van mense te konfronteer.
Verlede jaar het ek 'n paar Boheemse kuns mense op die web gekry. Hulle het van my webwerf gehou, hulle kuns was koel, en hulle was baie mense van die wêreld.
Ons het 'n bestendige aanlyn vriendskap ontwikkel, maar hul lewenstyl is heeltemal anders as myne.
Daar is niks te buitengewoon oor my sosiale lewe nie. Overall, my sosiale gewoontes is redelik hoofstroom. Ek kyk na flieks, gaan na die gimnasium, kyk Netflix, werk, en gaan na yuppie-skemerkelkies.
Maar hierdie mense het na alternatiewe feeste soos Brandende Man en Weerlig in 'n Fles gegaan. Hulle is regtig in erotiese kuns. Hulle het baie piercings en tattoos. Party van hulle woon in moderne gemeenskappe. Hulle is vegan. (Ek kan nie sonder spek lewe nie.)
Kortom, dit is presies die teenoorgestelde van my normale sosiale netwerk.
Vir my is reis nie net oor verskillende plekke besoek nie. Ek gee nie dikwels om waar ek besoek nie. Ja, ek is lief vir die ondersoek van sekere dele van die wêreld, maar wat ek regtig wil verken, is die lewe op hierdie planeet. Ek wil weet hoe kulture bymekaar pas, waarom mense dink en doen soos hulle doen, en hoe sewe biljoen van ons in hierdie wêreld pas. Ja, ek wil Parys sien en op Thailand se strande lê. Maar wat ek regtig wil weet, is waarom die Fransen hou van oproer, hoekom die Italianers korrupsie opstel, waarom ek altyd sal wees gaijin in Japan, en hoekom die Thais lyk om slegs emosie in twee vorme uit te druk: geluk of woede. (As jy in Thailand gewoon het, sal jy die laaste punt verstaan.)
As jy in die reisbubble woon, is dit maklik om saam te kom. Daar is net die pret wat jy nou het. Jy kan wees wat jy wil wees en as sommige mense dit nie hou nie, weet jy dat hulle waarskynlik binnekort verlaat.
Die werklike wêreld is anders. Jy dink aan al die dinge wat jy moet doen. U het rekeninge om te betaal. Verantwoordelikhede. Jobs. Pendel. Dinge om bekommerd te wees. Jy is nie meer aan die beweeg nie, eerder is jy nou stewig op een plek geplant, 'n lewe gebou.
Toe die geleentheid ontstaan ​​het om hierdie vriende in Reno, Nevada te besoek, het ek gespring om die geleentheid te kry om iets anders te beleef. So ek het daar met baie nuuskierigheid en 'n baie oop verstand gegaan. Wat hulle ook al vir my gegooi het, sou ek neem. Reno was alles oor nuwe ervarings, en ek sien uit daarna om 'n ding of twee te leer.
Ons het gegaan na 'n technokonsert wat op my eerste nag vae herinner aan Burning Man. Ek het gehang met mense met blou hare en vreemde opwindings. Daar was baie neonligte, baie dwelms, en baie net uitweg-dinge.
Ek het gepraat met 'n man wat baie gepraat het oor sy sekswinkel en oor die ondersoek van dinge met sy vrou.
Ek het hippies ontmoet wat pot gegroei het.
Ek het baie rou-voedsel mense of vegane ontmoet.
Daar was baie praat oor energie en liefde. (En selfs 'n vrou wat beweer dat hy 'n vreemdeling is.)
My leërskare het 'n erotiese kunswebwerf gehardloop.
Ek het dit vreemd gevind.
Maar terselfdertyd baie, baie interessant, selfs al kon ek nie altyd met mekaar praat nie.
Maar jy weet wat? Ek het 'n goeie tyd gehad. Almal was baie lekker en vriendelik. Hulle was werklik geïnteresseerd in wat ek doen. Hulle was lief vir die feit dat ek my lewe op my eie terme geleef het, en ek was regtig lief vir die feit dat hulle ook was. Ek hou van mense wat hul drome volg. Hulle het my in hul kring verwelkom, hulle het my brownies gemaak, hulle het my genooi vir Thanksgiving. Ons het 'n liefde vir musiek, lewe en passie vir mekaar gedeel Ware Bloed.
Een ding wat ek in my vier jaar van die wêreldreis gereis het, is dat mense in wese dieselfde is. Of 'n persoon Amerikaanse, Australiese, Japannese, Thai of Oezbeeks is, mense wil dieselfde ding hê: om gelukkig te wees, wees veilig, hê vriende, doen wat hulle wil hê en geniet die lewe.
By die huis beoordeel ons dadelik mense. Deur hul rok, hul foon, hul styl, hul postuur. Ons sien die Goth in die straat af en dink "weirdo." Ons sien kinders skating in parke en dink "punk." Ons sien wit ouens in dreads en dink "hippy." Ons gravitate na mense soos ons en neem selde buite ons homogene sosiale kring.
Ek erken dat ek mense oordeel. Ek het selfs oordeel oor die mense in Reno gemaak voordat ek gegaan het. Maar ek het gegaan omdat ek wou gaan leer om nie oordele te maak nie. En terwyl ek nie gou na 'n gemeente gaan of enige tyd gou rou gaan nie, wat Reno my geleer het, was dat die ou gesegde oor die beoordeling van 'n boek nie 'n waarderige stelling kon wees as dit probeer het nie.
As jy op die pad is, hang jy met alle soorte mense. Jou begeerte om vriende te maak, troos alles. Jy ken nie mense se geskiedenis of verlede nie. Jy weet nie wat "groep" mense val nie. Dit dwing jou om jou gedagtes uit te breek, jou hindernisse te verskeur en jou oordele uit te gooi.
As ek eenvoudig aan my "regte wêreld" wêreldbeskouing vasgehou het, sou ek nooit na Reno gegaan het nie. Ek sou nooit sulke groot mense ontmoet het nie. Ek sou my nooit blootgestel het aan nuwe idees en lewenswyses nie. Reis gaan oor die uitbreek van jou geriefsone en die toets van jou grense. Vir sommige mense kan dit net op 'n vliegtuig loop om êrens heen te gaan, of bungy spring, of vir my 'n lewenswyse buite my eie omhels.
Om uit die geriefsone uit te breek, is een van die beste maniere om oor die wêreld te leer.
En Reno was 'n goeie herinnering dat daardie leer nie net beteken om mense vir vreemde lande te ken nie. Dit kan ook beteken dat jy net oor mense met verskillende smaak leer.