Hoe lensies groei: verbouing en verbouingstegnologie, opbrengs per hektaar met video - Raad - 2022
Ons land was tot onlangs een van die leiers in die produksie van lensies. Vervolgens is die kultuur vanaf die toonaangewende posisies deur ertjies en boontjies vervang. Vandag keer hierdie oorspronklike produk nie net terug na die kombuis nie, maar ook na die lande.
Landbouspesialiste moes hul kennis oor hoe lensies groei en hoe om dit korrek te kweek, van vooraf herstel. Kulturele landboutegniek is nie besonder kompleks nie. Enige beginner-somerbewoner kan 'n goeie oes lensies in sy persoonlike erf kry.
Linse: beskrywing, kenmerke, beste variëteite en variëteite
Linse behoort tot die peulgewasfamilie en maak deel uit van die peulgewasgroep. Slegs een spesie word gekweek - voedsellense. Dit is 'n eenjarige kruid van 30-75 cm hoog en lensies vorm klein bossies.
Die stamme van die kultuur is regop, gefasetteerd, vertak, bedek met villi. Die wortelstelsel is swak, dun en effens vertak. Die blare is afwisselend, gepaar, met kort blare en vertakte antennas. Die blare is ovaal, op kort blare, met 'n punt aan die einde, tot 2 cm lank. Die blomme is klein, versamel in bloeiwyses met 'n rasse, wit, pienk of pers, eierstok met 2-3 ovules.
Linse blom in Junie-Julie. Na blom word vrugtepeule gevorm, hangend, diamantvormig, slegs 1 cm lank en 0,8 cm breed. Een peul bevat slegs 1-3 sade, wat 'n afgeplatte vorm met skerp kante het. Die kleur van die korrels hang af van die tipe lens.
Kulturele lensies word in twee variëteite verdeel: grootsaad, wat vir menslike voedsel gebruik word, en kleinsaad - voer.
Lenteverbouing moet uitgevoer word met inagneming van die biologiese eienskappe daarvan. Hierdie plant eis nie hitte nie: saadontkieming is al moontlik by +3 ° C, en saailinge kan ryp tot -5 ° C weerstaan. Die vriendelikste en vinnigste lote verskyn wanneer die grond tot + 8 ... + 10 ° tot 'n diepte van 10 cm opwarm. In hierdie geval verskyn lote reeds op die 7de dag na saai. As die eerste lote nog sterf, groei nuwe stamme uit die ondergrondse knope.
In lensies, soos in ander peulgewasse, word stikstofbindende nodules op die wortels gevorm wat die grond met stikstof verryk.
In ons land word meer as die helfte van die lensie-oes deur klein boerderye geproduseer. Die Volga Federale Distrik is die leier in sy produksie in Rusland. Hier word meer as 60% van die totale oes geoes. Dit word egter in baie kleiner volumes in die Siberiese en Suidelike federale distrikte verbou.
Die volgende variëteite eetbare lensies word verbou:
Groen. Die meeste variëteite van hierdie variëteit is grootsaad, met vroeë plant en laat rypwording. Groen lensies is lank en vatbaar. Die hoofkultivar van hierdie variëteit is Franse groen lensies van Puy. In die Russiese Federasie word hoofsaaklik groen variëteite verbou: Octava, Anfia, Petrovskaya, Novaya Luna en ander wat bestand is teen huisvesting, vergieting, droogte en siektes. Graan bevat 27-30% proteïene.
Rooi. Groot-saad (9 mm), medium en klein saad (2 mm) variëteite word verbou. Kleinsaad is die vroegste rypwording.
Spesifiek. Hierdie kategorie sluit swart (Beluga), Spaansbruin kleinsaad- en oranje lensies in.
Die kweek lewer goeie opbrengste as dit gekweek word op mediumvrugbare, los gronde met goeie deurlugting, kastaiingbruin, podzoliese, leemagtige, sanderige leem en chernozems ryk aan kalsium.
Swaar chernozems, suur en alkaliese gronde, versuipte gronde is nie geskik vir die plant nie. Die saai van lensies op grond wat met organiese kunsmis en stikstof kunsmis verryk word, lei daartoe dat die plant 'n groen massa in 'n groot volume vorm en dat die boontjies ongelyk word. Hul smaak- en gehalte-aanwysers verswak. In die herfs word kaliumsulfaat teen 50 g per 1 m² toegedien.
Voordat dit gesaai word, word houtas in die grond ingebring teen 'n dosis van 10 liter per honderd vierkante meter, waarby 20 g ammoniumnitraat gevoeg kan word. Geen organiese materiaal word by die kultuur gevoeg nie. Gelyktydig met die sade word superfosfaat by die rye gevoeg.
Die gewas word vroeg in die lente gesaai, wanneer die grond tot minstens +5 ºС opwarm. Om die ontkieming van die graan te bespoedig, kan u dit vir enkele sekondes in kookwater doop en dit dan in 'n handdoek toedraai. Sodanige behandeling help om die saad van mikro-organismes en swamspore te verbeter. U kan die sade vir 'n dag in 'n groeistimulator week.
Lensies word tot 3-5 cm diep gesaai, eerder dig - die gange is slegs 15 cm agter. 250 groot sade of 300 kleintjies word vir 1 m² gebruik.
Lensies sal die landskapontwerp by die somerhuisie versier, die dekor met hierdie plant is geskik vir die versiering van 'n tuin met 'minimale versorging', komposisies in 'n landelike styl, eetbare blombeddings.
Lensies kan as groen mis gebruik word om grond in 'n kweekhuis met u eie hande voor te berei. In hierdie geval word die kultuur in die herfs of lente gesaai en 1-2 weke geploeg voordat die hoofgewas geplant word.
Die verbouingstegnologie maak voorsiening vir die gebruik van sade met 'n ontkiemingskoers van minstens 85%. Voor-voortplanting word uitgevoer as daar minder as 1000 sade in die monster is, die persentasie ontkieming afneem of die behoefte is om 'n nuwe variëteit te teel, en daar is nie genoeg plantmateriaal vir volskaalse saai nie.
Die minimum aantal sade wat benodig word vir voortplanting is 800. Hulle word in 4 rye met 'n lengte van 4 m en 'n ryspasiëring van 45 cm gesaai. Die afstand tussen erwe met verskillende variëteite moet minstens 90 cm wees. In hierdie geval word die saai in gate uitgevoer, waarvan die afstand tussen minstens 3 cm.
Lensies is selfbestuifde plante, maar wanneer sade vermeerder tydens blom, kan die blom ook deur insekte bestuif word, wat die opbrengs en saadopbrengs aansienlik sal verhoog. Die blomme word ondersoek om aan die fenotipiese eienskappe van die variëteit te voldoen.
Voor oes word groeiende bosse gedroog met behulp van spesiale stowwe - droogmiddels vir eenvormige rypwording. Oes in klein gebiede kan die beste met die hand gedoen word.
Baie mense vra of dit moontlik is om 'n kultuur te kry wat onafhanklik gekweek word, gegroei het, dit is nie moeilik om lensies te verbou nie - dit is 'n onpretensieuse plant wat nie spesiale sorg nodig het nie. Die uitsondering is onkruidbestryding.
Lensies bou stadig groen massa op, daarom het hulle aanvanklik verhoogde beskerming teen onkruid en gereelde water nodig. Bloei begin 40-45 dae na ontkieming. Van hierdie tyd tot die oes raak die gewas bestand teen 'n gebrek aan vog en hoë lugtemperature.
Oormatige vog gedurende hierdie tydperk vertraag die rypwording van sade, sodat die lensies nie meer as twee keer per week natgemaak word nie.
Die verbouing van lensies behels nie die bekendstelling van organiese en stikstofkunsmis nie. Die stikstofbindende eienskappe van lensies maak dit moontlik om hierdie element met 80% te voorsien.
Lensies is fosfor dringend nodig. Dit bevorder wortels en ontwikkeling van plante, neem deel aan stikstofbinding, bevorder eenvormige blom en vinnige rypwording van vrugte. Die maksimum veilige dosis fosforkunsmis is 0,16 kg per honderd vierkante meter.
Om 'n goeie oes te vorm, benodig die kultuur kalium in die hoeveelheid 0,8 kg kunsmis per honderd vierkante meter. Vir die eerste keer word kalium- en fosforkunsmis saam met die sade toegedien, en die tweede keer - in die ontluikende fase.
Swael is nodig om 'n goeie oes te kry. Ammoniumsulfaat word bygevoeg teen 0,09 kg per honderd vierkante meter.
Belangrikste siektes van lensies:
Poeieragtige skimmel. Dit is 'n swamsiekte wat gekenmerk word deur die voorkoms van 'n poeieragtige laag wit kleur op die lugdele van die plant - die miselium van die swam. Met verloop van tyd, soos die plae spore volwasse word, word die grys grys. Die parasiet steur die fotosintese van die plant, wat die opbrengs met 20% verlaag. Die sampioen slaap in plantreste, word aktiewer in warm, droë weer.
Ascochitis. Swamsiekte. Op die luggedeelte van die plante verskyn geel kolle met 'n bruin rand wat uiteindelik in bruin pycnidia verander. Die risiko van siektes word verhoog tydens hoë humiditeitstoestande. Verliese is tot 30%, gebrekkige sade word op herwonne plante gevorm.
Roes. Mikose beïnvloed alle bogrondse plantorgane, waardeur roesbruin kolle daarop verskyn, wat uiteindelik swart word. Met 'n groot mate van skade ontwikkel nekrose op die blare, dit val af. Die opbrengs word met 30% verlaag, die saadmateriaal is van swak gehalte.
Fusarium beïnvloed die plant heeltemal. Die blare word geel en val af, die plant hou op om te groei. As die letsel die wortels bereik, word dit bruin en sterf die plant self. In die onderste deel van die stam kan u 'n pienkerige blom sien - swamspore. Die gevaar van die patogeen is dat die sade van die aangetaste plant fusariotoksiene ophoop wat giftig is vir mens en dier. Besmetting vind plaas deur die grond waarin die spore van die swam oorwinter.
Wortelvrot. Die siekte word gekenmerk deur die voorkoms van donker kolle in die area van die wortelhalsband. Die wortels begin verrot, die vaatstelsel van plante word aangetas, gevolglik sterf hulle. Die oorsaaklike middel van die siekte is bakterieë wat geaktiveer word tydens hoë humiditeitstoestande.
Om siektes te bestry, word spesiale preparate gebruik - swamdoders en antibakteriese middels. Die beste voorkomende maatreël is die keuse van weerstandbiedende variëteite. Wisselbou, diep herfsploeg, behandeling van gewasse met Bordeaux-mengsel, die skoonmaak van die neerslag van plante en trek word as effektief beskou.
Steppekrieket. Dit is 'n swart insek met ontwikkelde vlerke. Die larwe het onderontwikkelde vlerke, die eiers is wit, groot (4 mm lank). Hulle eet die groen dele van die plant.
Steppeklikker. Dit is swart insekte met 'n brons tint, die larwes is bruin. Die plaag hiberneer diep in die grond en vreet die groen dele van die plant op.
Swart kalander. Dit is 'n klein kewer met grys villi in die onderste deel van die buik; die larwes is wit met 'n bruin kop. Skade aan blare en vrugte.
Ertluis. Die insek beskadig alle dele van die plant tot die dood van die lote.
Nodule-kalander. Die plaag vreet jong lote en die dop van stikstofbindende nodules.
Slakke en slakke. Jong lote word geëet.
Insekdoders word gebruik om plae te bestry. Diep vormborde wat voor die winter oorploeg, is effektief, wat lei tot die dood van insekte en hul larwes.
Die beste voorloper vir lensies is wintergewasse, mielies en aartappels.
Linse, soos ander peulgewasse, versadig die grond met stikstof en is 'n goeie voorloper vir die daaropvolgende gewasse.
Lensies word saam met ander gewasse gesaai. Om groen massa, hooi, kuilvoer en sade in Siberië, die Wolga-streek en die suidelike Oeral te verkry, word dit saam met gars, koring, ertjies, lentekamelina gesaai. Hiervoor word die saad in gelyke dele gemeng. In die suide van die land word lensies verbou in gesamentlike gewasse met 'n heuningplant - phacelia.
Hoofsaaklik in Rusland word groen lensies van die variëteite Belotserkovskaya-24, Dnepropetrovskaya-3, Novaya Luna, Petrovskaya-4/105, Tallinskaya-6, Penzenskaya-14, Petrovskaya Yubileinaya verbou. Die kultuur word in 13 groot streke van die land verbou.
Die grootste oeste word in die Saratov-streek geoes - ongeveer 65 duisend ton, in die tweede plek is die Altai-gebied (49 duisend ton), in die derde plek is die Samara-streek (40 duisend ton). Die opbrengs is 7,2 sentners per hektaar.
Die boontjies van die kultuur word ongelyk ryp: rypwording begin met die onderste vrugte. Die oes van lensies begin wanneer slegs 1/3 van die bone onryp bly, en die res bruin van kleur word. Die bosse word op grondvlak gesny en die wortels word in die grond gelaat.
Aangesien droë bone maklik kraak en oopgaan, word lensies soggens, ná dou, geoes wanneer die hoë humiditeit die mure van die vrugte versag. Vir die oes van die gewas word 'n buigsame kopstuk met outomatiese beheer van die snyhoogte, 'n lugdrom en 'n gewasopteller gebruik.
Saadjies van melkagtige rypheid kan gebruik word vir voedsel. Hulle is lekker, maar sleg geberg.
Die gesnyde bosse word in gerwe vasgebind en etlike dae in 'n trek in 'n opgeskorte vorm gedroog. Gedurende hierdie tyd word die oorblywende bone ryp. Na die dorswerk word die graan van onsuiwerhede skoongemaak, in die son gedroog, verpak in verseëlde houers van glas of metaal.
In kartondose of tekstiel sakke word lensies in 'n donker, koel, goed geventileerde plek geberg. Moenie lensies in boontjies bêre nie. Hulle is higroskopies, absorbeer vinnig vog, vorm en verrotting.
Dorsing word gedoen met 'n saadvoginhoud van 18%, en korrels met 'n voginhoud van 13% vir rooi lensies en 14% vir groen lensies is geskik vir opberging. Graan kan met geweld gedroog word, maar die temperatuur mag nie +45 ºС oorskry nie.
Lensies het 'n beperkte rakleeftyd, die houdbaarheid van graan met 'n voginhoud van 14% en 'n temperatuur van +15 ° C bereik 40 weke.
Kyk die video: Avocado tree from seed 43 days time lapse (Junie 2022).
Copyright 2022 \ Lentekweek- en verbouingstegnologie: hoe en waar dit groei, die opbrengs daarvan...