mending wall | wurmblikkie
Elke land het maar sy eie gebruike en rituele.
Soms verskil dit.
Hier in Duitsland – en in Europa, soos dit vir my lyk – het hulle 'n wonderlike sisteem uitgedink om presies aan te dui watter produkte die klant wil koop. 'n Driehoekige stafie wat mens vóór en ná jou gewensde produkte op die aanvoerband plaas.
O, die angs! O, die stres wat daardie ritueel my nie al besorg het nie! Wat as daar nie stafies is nie? Wat as die persoon met my begin stry oor ek hulle goed betaal het? Moet ek vir iemand tong uitsteek as ek my stafie neersit? Pê-wê, ek het oënskynlik hierdie aanvraag-aanbod spel gewen?
Ek hoor jou, Robert Frost! Tot hier toe, en nie verder nie!Ek weier om langer die persoon agter my en voor my te mistrou; ek weier om langer die intelligensie van die persoon agter die kasregister in twyfel te trek; ek verset my teen hierdie van bo op ons afgedrukde sisteem
… ek is: …
Die Nederlandse Wikipedia het 'n artikel oor die staaf – of klaarblyklik eerder "beurtbalkie". Jammer dat ek dit nou moet sê, maar ek dink dit is mal: in 2002 was daar blykbaar 'n "Actiegroep Over de Balk" wat die woord in die Nederlandse taalskat ingedruk het, pleks van die balk uit die samelewing uit te laat verwyder, soos mens van normale mense sou kon verwag.
Die foto in bogenoemde wiki-bladsy is belaglik; ek was nog by geen supermark waar daar nie ten minste 30cm spasie tussen my en die ander klante op die voerband was nie. En daar is ALTYD 'n ry.