Daar is ontelbare verskillende soorte op die oppervlak van hierdie planeet. Een daarvan is die menslike geslag, wat meer as sewe miljard lede het. In een sin is daar geen nasies nie, maar net groepe mense wat verskillende gebiede op die planeet bewoon. In sommige gevalle is daar natuurlike grense wat deur see of berge gevorm word, maar dikwels is grense tussen nasies bloot abstraksies, denkbeeldige grense wat deur ooreenkoms of konflik.
Rusty Schweikhart, 'n lid van die Apollo 1969-ruimtemissie van 9, het verduidelik hoe hy 'n diep perspektiefverskuiwing ervaar toe hy na die aarde vanuit die ruimte gekyk het. Soos die meeste van ons, is hy opgevoed om te dink aan lande met grense en verskillende nasionaliteite, maar om die wêreld vanuit hierdie nuwe hoek te sien, het sy siening verander. Hy voel "deel van almal en alles". Soos hy beskryf dit:
Jy kyk daar onder en jy kan jou nie voorstel hoeveel grense en grense jy oorsteek nie, weer en weer en weer, en jy sien dit nie eers nie.
Die perspektief van Schweikhart herinner ons daaraan dat ons eerder aan die aarde behoort as aan 'n nasie, en tot 'n spesie eerder as 'n nasionaliteit. En hoewel ons miskien anders en anders voel, het ons almal 'n gemeenskaplike bron. Ons spesie het oorspronklik in die ooste van Afrika ontwikkel 200,000 jaar gelede en in 'n reeks golwe na die res van die wêreld migreer. As daar 'n voorvaderwebwerf was wat ons geslagslyn tot in die begin kon herlei, sou ons vind dat ons almal dieselfde groot-groot het (gevolg deur baie ander "grotes") grootouers.
Hoe verklaar ons dan nasionalisme? Waarom skei mense hulself in groepe en neem hulle verskillende nasionale identiteite aan? Miskien is verskillende groepe handig ten opsigte van organisasie, maar dit verklaar nie waarom ons anders voel nie. Of waarom verskillende nasies meeding en met mekaar veg.
Die sielkundige teorie van "terreurbestuur"Bied een leidraad. Hierdie teorie, wat bekragtig is deur baie studies, toon dat wanneer mense onseker en angstig laat voel, hulle geneig is om meer besorg te raak oor nasionalisme, status en sukses. Dit lyk asof ons 'n impuls het om vas te hou aan etikette van identiteit om ons teen onsekerheid te verdedig. Daar was wel kritiek van die teorie deur sommige sielkundiges wat glo dat dit wyer faktore oor die hoof sien bydra tot menslike gedrag.
Die teorie kan egter help om te verduidelik waarom nasionalisme groei in tye van krisis en onsekerheid. Armoede en ekonomiese onstabiliteit lei dikwels tot verhoogde nasionalisme en om etniese konflik. 'N Verhoogde gevoel van onsekerheid bring 'n groter behoefte aan konseptuele etikette om ons gevoel van identiteit te versterk. Ons voel ook die impuls om sekuriteit te verkry deur te voel dat u tot 'n groep behoort met 'n gedeelde oortuiging en konvensies.
Op grond hiervan is dit waarskynlik dat mense wat voel sterkste gevoel van skeiding en die hoogste vlakke van onsekerheid en angs, is die geneigste nasionalisme, rassisme en tot fundamentalistiese godsdiens.
Een pertinente bevinding uit my eie navorsing as sielkundige is dat mense wat 'n hoë vlak van welstand ervaar (tesame met 'n sterk gevoel van verbintenis met ander, of met die wêreld in die algemeen), nie geneig is om 'n gevoel van groepsidentiteit te hê nie.
Ek het baie mense bestudeer wat diepgaande persoonlike transformasie ondergaan het na intensiewe sielkundige onrus, soos rou of 'n diagnose van kanker. Ek verwys soms na hierdie mense as 'skuifers', aangesien dit lyk asof dit na 'n hoër vlak van menslike ontwikkeling skuif. Hulle ondergaan 'n dramatiese vorm van 'post-traumatiese groei'. Hulle lewens word ryker, meer vervullend en betekenisvol. Hulle het 'n nuwe gevoel van waardering, 'n verhoogde bewustheid van hul omgewing, 'n wyer gevoel van perspektief en meer intieme en outentieke verhoudings.
Shifters rapporteer dat hulle meer verbonde is aan die wêreld en minder gefokus is op hul individuele identiteit. Pixabay / Pexels
Soos ek in my boek berig, Die sprong, een van die algemene eienskappe van "shifters" is dat hulle hulself nie meer definieer in terme van nasionaliteit, godsdiens of ideologie nie. Hulle voel nie meer dat hulle Amerikaans of Brits, of 'n Moslem of 'n Jood is nie. Hulle voel dieselfde verwantskap met alle mense. As hulle enigsins 'n gevoel van identiteit het, is dit wêreldburgers, lede van die menslike geslag en inwoners van die planeet Aarde - buite die nasionaliteit of grens. Shifters verloor die behoefte aan groepsidentiteit omdat hulle nie meer apart voel nie en dus geen gevoel van broosheid en onsekerheid het nie.
Waarom ons transnasionalisme nodig het
Myns insiens is dus alle nasionalistiese ondernemings - soos 'Amerika Eerste"Of Brexit - is baie problematies, want dit is gebaseer op angs en onsekerheid, en skep dus onvermydelik onenigheid en verdeeldheid. En aangesien nasionalisme die wesenlike werklikheid van die menslike natuur en menslike oorsprong oortree, blyk sulke ondernemings altyd te wees tydelike. Dit is onmoontlik om die fundamentele onderlinge verbondenheid van die menslike ras te oorheers. Op 'n stadium word dit altyd weer aangepas.
Net soos die wêreld self, het ons ernstigste probleme geen grense nie. Probleme soos die COVID-19-pandemie en klimaatsverandering raak ons ​​gesamentlik en kan net so wees gesamentlik opgelos - vanuit 'n transnasionalistiese benadering. Sulke kwessies kan slegs behoorlik opgelos word deur mense as een spesie te sien, sonder grense of grense.
Uiteindelik is nasionalisme 'n sielkundige afwyking. Ons is dit aan ons voorouers en aan ons nageslag en aan die aarde self verskuldig om verder te beweeg.