Die sensitiewe onderwerp van opstanding uit die dood wat die afgelope paar jaar heelwat in die media was, word in dié stuk met groot deernis hanteer. ‘n Mens verwag vooraf dat die spot gedryf gaan word met gemeentes wat glo hul leier gaan in sy menslike gedaante uit die dood opstaan, maar in dié stuk sien mens iets van die menslikheid, geloof en ongeloof, onsekerheid, vergifnis en vrees wat deel is van so ‘n gebeurtenis. Mater dit voel soos gister wat jou helder stem deur my kombuis, en huis opgeklink het en ons ure voor die kaggel vuur kon lag oor n glas rooiwyn of twee hier ver suid onder die suiderkruis! n Reus soos jy my vriend mag nooit ooit alleen voel nie! Met die aanvaarding van sy emeritaat tydens die promosieplegtigheid in November 2011 het hy in sy repliekrede hierdie stelling gemaak en daarmee die belangrikheid van maar ook sy liefde vir die gereformeerde teologie onderstreep. 'n Mens sou sekerlik met reg kon opmerk dat dit onder hierdie banier was dat hy opgegroei geteologiseer gelééf het (en steeds werksaam is).