Elf koue “high velocity” patrone het sy liggaam deurboor. Hy was dood voordat hy die koue van die sementpaadjie kon voel.
Sy gewetenlose moordenaars het die donker aand ingevlug, net soos dit lafaards betaam. Hulle het sy liggaam aan flarde geskiet, maar sy droom het verwesenlik.
Anton het die hoogste prys betaal vir beginsels, vir 'n droom en vir geregtigheid. Hy was onverskrokke, en soos die Afrikaner-Duits Namibiese bloed deur sy are gepomp het, het hy vreesloos gestrewe na 'n ideal waarvoor en waaroor baie nie wou gedink of gedroom het nie.
Die Suid-Afrikaanse regering het hom gevrees, die verkramptes het hom gevrees, die konserwatiewes het hom gehaat, maar die mense van die land was lief vir hul broer en mede-vryheidsvegter.
Anton was lewenslustig. Hy was soos almal van ons lief vir die lewe, vir die land en sy mense. Hy was lief vir sy ouers, sy kinders (dogters) en die ander vrouens in sy lewe.
Hy was 'n persoon van integriteit, beginsels en standvastigheid, met 'n onwrikbare geloof in die edelheid van die mens.