Alles is nie altyd so maklik nie. Ek het vandag weer nie moed of energie om op staan nie. Ek wil die komberse oor my kop trek en slaap, maar ek kan nie slaap nie. Dit trek my af – die uitputting, die swartgalligheid en die wanhopigheid. Ek weet nie of dit nag of dag is nie, ek stel ook nie belang nie, ek verdrink in ellende. Moenie naby my kom nie. Moenie bel nie, my selfoon is af. Moenie klop nie, ek sal nie oopmaak nie. Los my alleen.
Dawid skryf dikwels van nagte toe hy met die Here geworstel het, dae toe hy nie geëet het nie en sy liggaam uitgeteer het van skuld en godverla­tenheid. ‘Ek voel so verlate soos ’n pelikaan in ’n woestyn, soos ’n uil tus­sen murasies. As ek wakker word, voel ek soos ’n eensame voël op ’n huis se dak’ (Ps 102:7–8).
Depressie word vandag gediagnoseer as die siekte van ons tyd, maar dit kom van ver af, ook die oorsake. Soms is dit sonde en skaamte wat dit aan­bring. Maar onthou dan, die Here is lief vir jou, Hy sal Hom nie verhef bo jou pyn en selfverwyt nie, Hy sal na jou toe afbuig, jou nadertrek en troos: ‘Hy het my uitgetrek,’ sê Dawid, ‘uit die put van die dood, uit die slymerige modder en my weer op vaste grond laat loop’ (Ps 40:3).
Ek wil graag se daar is so baie mense wat deur hierdie dieptes gaan. Dit voel asof niemand verstaan waardeur jy gaan nie. Ek klou aan die storie waar die Here vir Petrus gese het loop op die water na my toe. Petrus het dit reggekry totdat hy sy oe na die storms van die lewe gedraai het, toe het hy begin twyfel en sink. As ek so voel het ek agter gekom ek het my oe van die Here af en ek kyk na die storms om my. Fokus op God liewe mens, smeek tot Hom vra Hom en vertrou Hom. Ek dink en bid vir ons almal.
ŉ Skynbaar onskuldige voorval soos iemand wat agter in jou motor vas ry blyk ŉ nuwe taktiek van kapers te wees.
Dit word by die “ander” persepsiegewys vererger deurdat die regering so na mislukte stelsels vry, met waarskynlik die beheptheid met Kommunistiese Kuba as die hoofsimbool. Hierdie “ander” “sien” nou reeds hoe van hulle verwag gaan word om die rekening van die een mislukte ideologiese eksperiment na die ander te betaal.
Dit wat in Suid-Afrika gebeur, is ook nie sonder presedent nie. Griekeland, as lid van die Europese Unie, het geldelik in die moeilikheid geraak toe die land bo sy vermoë begin leef het. Uit die produktiewe noorde van Europa is na Griekeland as die luilekkerland verwys, waar maatskaplike voordele niksdoen baie aantreklik gemaak het.
Die bitter medisyne wat die EU voorgeskryf het, het ook nie goed afgegaan nie, met die gevolg dat die regruk-aksie nie behoorlik van stapel gestuur kon word nie. Onlangs is ŉ party aan bewind gestel wat in wese die Grieke beloof het die land sal reggeruk word sonder dat die medisyne geneem word. Nou blyk dit dat die siekte nie sonder die medisyne genees kan word nie en vreemde bokspronge word gemaak.
Dit is reeds afgesaag om te sê die ANC-regering meen ook dat dinge reggeruk kan word deur die gans wat die goue eiers lê, te slag.
Die beeldenstorm kan nie heeltemal op die skouers van die ANC gepak word nie. Daarvoor moet die EFF en sy leier, Julius Malema, die blaam dra. Malema het sy eie probleme binne die EFF, met die jongste dat die geskorste tesourier hom en ander leiers van die misbruik van partyfondse beskuldig en skynbaar oor afdoende bewyse vir strafregtelike vervolging beskik. Boonop het Malema se ander moeilikheid met die Ontvanger en die gereg ook nog nie in die doofpot beland nie. Die “maklikste uitweg” is dus om die partylede op te sweep tot populistiese aksies wat op versteurde persepsies gebou is.
Trouens, die blote feit dat daar nie besonder baie liefde tussen die ANC en die EFF is nie, laat die ANC betreklik verantwoordelik in hierdie opsig optree, selfs nadat die ANC se jeugliga aanvanklik met die EFF meegeding het om die grootste geraas oor die beelde te maak.
In die proses word ook die (liberale) konstitusionaliste in ŉ moeilike posisie gestel. “Die beste grondwet ter wêreld” kan nie op sy eie die snel-kruipende chaos keer nie. Dit kos mense om behoorlik standpunt in te neem en die grondwet te benut waarvoor dit bedoel is – nie om sektoraal tevrede te stel nie.
Jy sê die reaksie en teenreaksie is kru, ten spyte van verantwoordelike leiers wat om kalmte vra. Dit laat my dink aan die onderhandelings in 1994 toe die NP-leiers gewaarsku het teen teenstand omdat dit opstand in die land sou veroorsaak. Dit is soos wanneer jy twee boksers in die kryt plaas met sekere opdragte. Die een mag maar slaan en moker soos hy wil, maar die ander een mag net verdedig. Wie dink jy gaan die geveg wen? Ons het gesien wie het gewen en wie het verloor in 1994. Gaan ons nou weer dieselfde paadjie loop?
Herman, ek het baie respek vir jou vir die gehalte van jou byraes en ook omdat jy, soos ek, ‘n gelowige Christen is. My kommentaar is nie ‘n persoonlike aanval nie.