Trump se opsies min in stryd met Noord-KoreaPres. Donald Trump. Foto: AP Photo/Evan Vucci Tydens verlede jaar se Amerikaanse verkiesingsveldtog het ’n jong man by een van Donald Trump se reuse byeenkomste ’n plakkaat vasgehou met die woorde: “Uiteindelik, iemand met waagmoed” daarop geskryf. Baie Amerikaners, spesifiek ’n meerderheid van daardie 63 miljoen kiesers wat vir Trump gestem het, het gevoel dat Barack Obama op verskeie terreine te sag opgetree het en dat ’n meer politiek-inkorrekte, byna bombastiese harde benadering in die Withuis nodig was. Wanneer Trump dus wegtrek met neerhalende Twitter-boodskappe vroeg op ’n Sondagoggend moet ’n mens onthou dat sy retoriek en aanslag juis dit is wat hom verlede jaar se verkiesing laat wen het. Wanneer retoriek en die werklikheid voor die ongemaklike posisie staan om mekaar êrens te ontmoet, word leierskap werklik getoets. Noord-Korea se aggressiewe militêre toetse, insluitende die afgelope naweek se toets van ’n waterstofbom, skep die grootste buitelandse uitdaging vir Trump sedert hy in Januarie president geword het. Sy reaksie in ’n reeks boodskappe op Twitter Sondagoggend was vol van die soort retoriek wat talle van sy ondersteuners baie gelukkig sal maak. Trump se dreigemente dat die VSA ’n grootskaalse aanval op Noord-Korea sal loods spreek van kragdadigheid. Selfs China en Suid-Korea het Sondagoggend deurgeloop omdat Trump voel hulle nie genoeg doen of goed genoeg besef hoe groot die Noord-Koreaanse bedreiging regtig is nie. Trump se vroegoggendboodskappe op Twitter is opgevolg deur ’n mediakonferensie deur sy minister van verdediging, genl. Jim Mattis, waar Mattis gesê het dat die Amerikaanse weermag reg is om Noord-Korea volledig uit te wis. Dit is nou hier waar retoriek en werklikheid mekaar gaan begin toets. Oor die afgelope vier dekades het Amerikaanse regerings probeer om met dreigemente, sanksies, militêre oefeninge op die Koreaanse Skiereiland en selfs kubersabotasie die Noord-Koreaanse bedreiging intoom te hou. Dit lyk egter asof geen van hierdie opsies meer suksesvol is nie. Vir lank was Noord-Korea soos ’n skoorsoekende klein hondjie wat eintlik geen bedreiging inhou nie. Dit raak egter duidelik dat dié land se vermoë om langafstandmissiele suksesvol af te vuur en sy ontwikkeling van ’n kernbom, klein genoeg om op so ’n missiel te pas, ’n werklikheid raak. Dat Noord-Korea binne die volgende twee of drie jaar oor die vermoë sal beskik om Amerikaanse stede soos Los Angeles, San Francisco en Seattle met ’n kernbom aan te val, lyk toenemend moontlik. Wat is dan die opsies vir die VSA en sy bondgenote? Die ideaal sou wees indien China meer druk op Noord-Korea kon plaas om sy militêre program te staak en tot onderhandelings met die Weste, Suid-Korea en Japan toe te tree. Noord-Korea is besonder afhanklik van ekonomiese betrekkinge met China. China moet egter ’n goeie motief hê om Noord-Korea finaal ekonomies te isoleer en Trump se houding jeens China is nie juis hiervoor bevorderlik nie. Die Amerikaners kan sekerlik oorweeg om ’n vinnige, volskaalse oorlog teen Noord-Korea te loods. Noord-Korea se militêre vermoë kan sodoende vinnig uitgewis word, maar dit sal gepaardgaan met enorme lewensverlies. Daar is min ander opsies, soos om Kim Jong Un te laat vermoor of om te hoop huidige sanksies en druk slaag wel een of ander tyd. Gaan Trump ’n balans tussen retoriek en werklikheid vind en sal die probleme met Noord-Korea sy groot nalatenskap of sy ondergang beteken? Niemand weet nie, maar ons behoort binnekort uit te vind.