www.christenkerk.org.za - Wet en genade
WETTE VAN DIE OU TESTAMENT
Voordat ons gaan kyk na die ‘Wette van die Ou Testament’ moet ons duidelik verstaan waar hierdie Wette van die Ou Testament ingepas het. Vir watter tydperk dit ingestel was.
God die Vader het dispensasionele handelinge met die mensdom vanaf die tyd van Adam en Eva tot die laaste persoon wat ooit gebore sal word. Dispensasionele handelinge bedoelende; in watter tydperk God die Vader met die mens onderhandel het of sal onderhandel.
1. DISPENSASIE VAN DIE GEWETE; vanaf die tyd van Adam en Eva tot die tydperk dat Noag in die Ark ingegaan het.
2. DISPENSASIE VAN DIE WET; na Noag en die Ark, toe God aan Moses direkte Wette gegee het oor hoe die volk hulle moes gedra met die uittog van die Jode uit Egipteland, tot by die tydperk waar Jesus aan die kruis gesterf het. Want die Wet is deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom. Johannes 1:17.
3. DISPENSASIE VAN GENADE; vanaf die tydperk dat Jesus uit die dode opgestaan het - tot die einde van tyd hier op aarde. In ander woorde die tydperk waarin ons nou lewe. Ons gaan verder in hierdie kursus kyk na die genade van die Nuwe Testament.
DISPENSASIE VAN DIE WET - DIE WET VAN DIE OU TESTAMENT OF DIE TIEN GEBOOIE.
God se doel met die Wet was om Israel te dissiplineer as ‘n nasie.
Die Wet van die Ou Testament of Tien Gebooie kan opgedeel word in drie dele.
A. Die mens teenoor God, B. mens teenoor mens en C. mens teen Godsdiens of aanbidding.
Die Wette teenoor God - mens teenoor God.
Exodus 20:1 - 17 en Deuteronomium 5:1 - 21.
Die Tien Gebooie is bevele wat God aan Moses gegee het vir die kinders van Israel om hulle te lei. God het Sy kinders beveel om hierdie wette te gehoorsaam terwyl Moses hulle uit Egypteland gelei het.
B. Seremoniele Wette of sosiale wette - mens teenoor mens. Ook bekend as oordele.
Deuteronomium hoofstuk 22 ens. Lees ook die Boek Exodus.
Hierdie is meer die geditalieerde regulasies en Wette van die Tien Gebooie, mens teenoor mens. Abraham het voor Moses gelewe soos gesien kan word in die Boek Genesis, Exodus 1 en 2 begin met die geboorte van Moses. Abrahom het voor Moses begin met ligte Wette wat later ingelyf was in die Wette van Moses toe hulle uit Egipteland moes trek.
C. Aanbiddings of Godsdiens Wette - die van kinders van God teenoor aanbidding. Ook verwys na ordinansies.
Exodus 24:12 tot Exodus 31:18. Lees ook in Deuteronomium oore dieselfde Wette. Hierdie is meer oor die gedetalieerde regulasies van die Wette oor ‘Aanbiddings Wette’ van die Tien Gebooie.
Alle Ou Testamentiese boeke was geskryf in die tydperk van die Wet. Wanneer iemand in Jesus se tyd op aarde na die ‘Bybel’ verwys het, het hulle gepraat van ‘Moses en die Profete’ of die ‘Wet en die Profete’ soos ons kan sien in Lukas 16:16 - 29 en 31. Moses; waarna die ‘Tien Gebooie’ verwys was. Die Profete; die res van die Ou Testament. Lees ook Lukas 24:27; Handelinge 13:15 en Handelinge 24:14; Handelinge 28:23; Mattheus 7:12; Markus 1:2 oor die ‘Wet en die Profete’.
Die Wet was net tot by Johannes die Doper, Lees Lukas 16:16 ens. Die Bybel staaf baie duidelik dat Jesus Christus het gekom om die Wet te vervul, Mattheus 5:17. Die mens kon God die Vader nie tevrede stel deur die Wette te kon hou wat Hy aan die Jode gegee het nie. Daarom het Jesus Christus gekom om die Wet te volbring, in ander woorde Jesus het die Wet kom volbrag, Hebreers 7:12 - 18. Lees die brief aan die Galasiers stadig deur en sien vir uself dat Jesus Christus het die Wet tot niet kom maak vir ons.
In die tyd waarin ons lewe het ons die Heilige Gees om ons te leer en te lei, Johannes 16:13. Ons staan of lewe nie onder die Wette van Moses of die ‘Tien Gebooie’. Ons is gladnie ‘geestelike Jode’ of God die Vader het geen ‘kleinkinders’. Die Ou Testament Wette het nie gewerk vir die kinders van Israel of die Jode soos ons hulle ken nie.
God die Vader het Jesus Christus gestuur om die Jode te kom leer. Die Jode wou nie vir Jesus as die Messias aanvaar het nie. Jode aanvaar in algemeen dat Jesus Christus nie uit die dode opgestaan het nie, lees Mattheus 28:11 - 15. Die Jode het soldate betaal om te lieg en te sê dat iemand het gekom en die liggaam van Jesus gesteel het uit die graf.
GENADE VAN DIE NUWE TESTAMENT
Daar is vele boeke en baie te sê oor genade. Soos gewoonlik wil ons nie baie tyd mors en blaaie na blaaie vol skryf oor die onderwerp van genade. Genade is eenvoudig God die Vader wat ‘n persoon aanvaar volgens die maat van sy eie geloof.
Ons leef in die dispensasie tydperk van genade. Hierdie is die derde en laaste van die dispensasionele onderhandelinge wat God die Vader het met die mensdom. Hierdie onderwerp is met ‘n vorige kursus behandel.
1. Vanaf, Adam en Eva - Noag en die ark; Die dispensasie van die gewete.
2. Vanaf, Noag en die ark - tot hy die kruisiging van Jesus Christus; Die dispensasie van die Wet.
3. Vanaf, Die kruisiging van Jesus Christus - die tydperk waarin ons nou lewe; Die dispensasie van genade.
Die woord genade kan beskryf word as; onverdiende loon of onverdiende liefde.
Johannes 1:17, ‘Want die wet is deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom’. Dit beteken vir wat Jesus Christus gedoen het aan die kruis, het ons weer God die Vader se guns gewen. Dit beteken dat ons weer in God die Vader se ‘goeie boeke’ is. Die laaste plek en vers waar ons van genade lees in die Bybel is Openbaring 22:21, ‘Die genade van onse Here Jesus Christus sy met julle almal, Amen’.
Ons moet nie dink omdat alle mense in die dispensasie van genade leef, alle mense deel in die genade van God die Vader nie. Alleenlik die mense wat Jesus Christus as persoonlike saligmaker aangeneem het, of die wat dit nog sal doen sal deel in die genade van God die Vader. Sonder dit wat Jesus Christus gedoen het is daar geen genade van God die Vader. Genade is gekoppel aan die feit dat Jesus Christus in u en my plek op die kruis gesterf het. Jesus Christus het bewerkstellig dat ons weer geregverdig is in die oë van God die Vader. Dit is hoe ons genade gevind het in God die Vader.
Die Griekse woord “charis” vir genade verskyn 130 maal in die Nuwe Testament. Daar is meer as 20 Skrifte in die Bybel wat daarna verwys dat ons nou lewe in die genade tydperk van God die Vader. Die mens kon God die Vader nie tevrede stel deur die Wette van Moses of enige ander Wette in die Ou Testament te hou, insluitende die Tien Gebooie. Die Jode het nie ervaar wat genade in volle krag beteken nie, die woord genade kom gladnie eers voor in die evangelie volgens Mattheus. Die genade wat beskryf word in die Ou Testament was eerder as gun of jammerte beskou. U sal geen plek in die Nuwe Testament vind waar Jesus die Wet of Tien Gebooie verkondig het nie. Jesus het self gesê die enigste gebod is dat ons God en die mens moet liefhê.
Die volgende punte word ook gemeld oor genade:
1. Saligheid kan kom as gevolg van genade, Titus 2:11, ‘Want die reddende genade van God het aan alle mense verskyn’.
2. Genade kom vanwee geloof, Efesiërs 2:8 - 9, ‘Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God’.
3. Genade kom in verskillende mates, Efesiërs 4:7 ‘Maar aan elkeen van ons is die genade gegee volgens die mate van die gawe van Christus.’ Romeine 6:1; Romeine 12:3 - 6; Romeine 15:15.
4. Die genade van God die Vader word beperk deur ‘n persoon se geloof in God, Romeine 5:2, ‘deur wie ons ook deur die geloof die toegang verkry het tot hierdie genade waarin ons staan.’ Romeine 4:16.
5. Ons kan groei in genade, 2 Petus 3:18, ‘Maar julle moet toeneem in die genade en kennis van onse Here en Saligmaker, Jesus Christus’.
6. Ons kan bid en vra vir genade, Hebreërs 4:16, ‘Laat ons dan met vrymoedigheid na die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind om op die regte tyd gehelp te word’.