Anderman staan skouer teen skouer met pampoenkenners in die derms van die Universiteit van Suid-Afrika. Die studente wat die geboue bewoon vertel besoekers oor die minator (zhou) wie die gange sy labirint maak. Hy raak veral versot op die maan die tyd van die jaar. ‘n Verjaardag soos 16 September. Hulle stel egter besoekers gerus almal is veilig voor die paintings. Hulle moet net nie te diep kyk nie.
Die minator, versteek in ‘n skildery, streel sy droë rooi baard. Die skuim van nagswart bier op sy bolip blink onder die lig van ‘n verbeelde maan. Hy bekyk die mense in die galery. Hulle lyk vir hom soos miere knaend aan ‘n pampoenskil. Sy maag grom.
ek sal nie, nie nou nie, vir elkeen kan sê hoeveel julle woorde tot my spreek nie – soos heuning oor ou wonde of soos goeie pekel oor rou kwesplekke –