Wat nou verder in Oekraïne?(Foto: Joseph Eid/AFP) Oor die verdere verloop wat betref die oorlog in Oekraïne kan ŉ mens eintlik net spekuleer. Die Oekraïne het tans die momentum en het met die herowering van Kherson ŉ belangrike mylpaal behaal. Strategies, sowel as sielkundig, is dit ŉ groot oorwinning: dit is die grootste stad nog wat Oekraïne sedert die Russiese aanval in Februarie vanjaar herower het. Verder is daardeur die onlangs nog akute gevaar, naamlik dat Rusland die hele suide van Oekraïne verower en daarmee die uiters belangrike toegang tot die Swart See afsny, geban. Daar is egter aanduidings dat die Russe ŉ strategiese terugtog gedoen het voor hulle omsingel word. Kherson lê aan die westelike oewer van die magtige Dnjepr/ Dnipro-rivier en die brûe na die oostelike oewer is reeds deur die Russe vernietig. Van die oostekant af beskiet hulle Kherson met vuurpyle en maak gereed vir taai verdediging. Indien die Oekraïniese weermag die Dnipro oorsteek, is dit nie meer vêr na die Krim-skiereiland toe nie, Rusland se waardevolste deel wat al in 2014 destyds – sonder veel weerstand – verower is. Terselfdertyd is Rusland besig met ŉ offensief verder noord, in die Donetzk-streek, en gaan andersins voort met die verbrande aarde-oorlogsvoering. Dit ten einde soveel moontlik infrastruktuur van Oekraïne, veral nie-militêre infrastruktuur soos kragstasies, te vernietig om vir die mense die lewe so ondraaglik as moontlik te maak. Rusland is internasionaal geïsoleer, maar dit het blykbaar geen noemenswaardige impak op hulle voortsetting van die oorlog nie. Daar waar hulle in beheer is, gaan wreedhede teen en deportasies van burgerlikes voort. Ook Oekraïnse soldate het in herowerde gebiede, na bewering, teregstellings van Russiese soldate uitgevoer. Die gety het egter vir Oekraïne gedraai, omdat die Westerse hulp nou sterk deurkom. Die herowering van Kherson en die eweneens indrukwekkende vordering aan die noordelike front by Kharkif, sou nie moontlik gewees het sonder die gesofistikeerde wapentuig vanaf die VSA en Brittanje nie. Duitsland is nog steeds huiwerig om swaar wapentuig te lewer, maar help finansieel. Rusland beskik wel oor ŉ groot arsenaal wapentuig, maar dit is verouderd en heelwat het al in die slag gebly. Sy de facto-bondgenote, Indië en China, ondersteun Rusland wel deur die aankoop van olie en gas, maar het na wat bekend is nog geen wapens gelewer nie en probeer uit die konflik bly en hulle opsies oophou. Iran lewer wel taamlik effektiewe hommeltuie wat groot verwoesting saai. Om dit doeltreffend te beveg is gevorderde verdedigingswapens nodig, iets wat Israel kon voorsien, maar wat weens sy eie belange bang is om in direkte konfrontasie met Rusland te beland. ŉ Beslissende faktor is die aanbreek van die winter. Dit maak beide kante huiwerig om aan te val, want die verliese sal enorm wees. Waarskynlik gaan die oorlog vir ŉ paar maande letterlik en figuurlik gevries wees voor een of beide kante in die lente met offensiewe begin. Intussen moet hulle hulle wapenvoorraad aanvul. Dat internasionale druk of gebeure tot ŉ skikking sal lei, is tans onwaarskynlik – beide kante, veral die presidente, het te veel om te verloor as hulle kompromieë aangaan. Die president van Oekraïne, Volodymyr Zelensky, het reeds herhaaldelik aangekondig dat elke stuk van Oekraïne, dus ook die Krim-skiereiland, bevry gaan word, terwyl Poetin se hele beeld op ekspansionisme en ultra-nasionalisme gebou is. Dit is ook moontlik dat hy, vergelykbaar met Adolf Hitler aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog, nie wil of kan besef hoe sleg dinge werklik staan nie. Enige toegewing van Poetin of Zelensky sal as verraad deur hulle ondersteuners gesien word en kan hulle verwydering beteken.