Vreemd soos dit in 'n eerste analise mag lyk, is hierdie ervaring ook die primêre ervaring van objekte en oorgangsfenomene van die kind, volgens Winnicot, soos deur Stiegler (2010: 8283) met verwysing na Winnicot beklemtoon word. Hierdie ervaring maak deel uit van die illusionêre koninkryk wat ten grondslag lê aan die oorsprong van die ervaring. Hierdie intermediêre ervaring wat nie bevraagteken word in terme van sy behoort tot die innerlike of die uiterlike werklikheid nie, konstitueer die grootste deel van die leefwêreld van die kind. Dit bestaan ook voort in die res van die lewe, in die modus van interne eksperimentering wat die kunste, die lewe van die verbeelding en die kreatiewe wetenskaplike werk karakteriseer. Anders gestel: Die intuïtiewe ervaring van oneindige objekte van kennis, dit wil sê van vastighede, dit is daardie een wat die projektor van oneindighede open wat die onbewuste is - en die rede is daarin eerstens dié van verlange. In die loop van hierdie oorgangservaring word 'n ekonomie gekonstitueer wat die een is van die investering van die objek waardeur die objek kan verskyn, dit wil sê gevisualiseer en geïntensionaliseer kan word (Op cit.: 83).
Stiegler wys verder daarop dat die hantologiese en spektrale struktuur van die fenomenologie, dit wil sê, die struktuur van intensionaliteit, soos Derrida dit analiseer, dit is wat 'n farmakologiese oorgangsruimte veronderstel waar die reële verdubbel deur en ontmoet met die farmakon ... en in die proses sig simbolies en as die oneindige van die verbeelding verdubbel.
Hiermee word afgestuur op "die idee van die gees" soos dit deur Derrida (1994) bevestig word in sy bespreking van Husserl en Marx.
In Edgar Morin (1991) se analises van die idees wat hom uitbring by 'n noösfeer en 'n noölogie, vind ons 'n verdere bevestiging van die feit dat die studie van idees uiteindelik uitloop op 'n "sfeer" en "logika" van die gees. Hy maak selfs enkele punte oor die verband tussen idee en gees en die noodsaaklikheid van 'n "gekultiveerde verhouding" tussen hulle. Dit is veral in sy teorie van die paradigma dat sy insigte vir wat ons hier doen en ook vir ons konteks (hulde aan die Tydskrif vir Geesteswetenskappe) van groot belang is. Vir hom is die noölogiese gordiaanse knoop die kern van 'n algemene wetenskaplike kennisleer. Gees is ten diepste die konvergerende beginsel wat allerlei sake uit allerlei oorde verbind en aan mekaar vasknoop.