Brood - 'n Plantjie genaamd Kerneels |Colyn maak Man Kos
Nouja ... en hier is die verhaal van Kerneels, 'n optelkind uit die Laeveld. Sy pa, dis nou ek, is nie 'n man van prentensies nie maar o hel, ek is gatvas oor beheer ... jy ken mos daai song van ... GEEN PRETENSIES, GEEN BEHEER ... wel die "geen pretensie" deel is reg maar die "geen beheer" deel is nie vir my nie.
Nou met Kerneels was dit heeltemal 'n ander storie ... aanvanklik het ek absoluut geen beheer gehad nie en het na 24 uur dit maar gelate aanvaar. Die kind was duidelik die Wille Wind se kind.
Na die aanvanklike "sondetjie" toe is dit duidelik dat die pa nou vir alle praktiese doeleindes heeltemal irellevant is ... nou nie 'n lekker gevoel nie ... laat jou voel jy is net misbruik.
Maar gelukkig vir Kerneels is sy pa ook 'n goeie "caretaker". Want as dit nie so was nie het hy sekerlik in 'n plas vrot water ontaard met 'n meel blerts onder in die beker.
Na dag een het ek begin dink hier kom 'n "stil gebooorte" ... maar nouja, die ouer instink is mos die ewige optimus as dit by die ding van nuwe lewe kom en ek het in stilte maar die voeding aangemaak. Met baie min entoesiasme het ek die voedsel ingeroer en met angs en byna asemloos gestaan en kyk hoe daar so hier en daar darem 'n borreltjie vorm ... tekens dat daar darem lewe is.
Vinnige gesprek met die vroedvrou Annelien Pienaar en sy raai my aan om Kerneelsie so bietjie steriods te gee. Ek maak die voeding aan, 140g meel, 140gr water en een eetlepel molasses. Redelik opgewonde klits ek die mengsel in en Kerneels sluk die stroop in sonder om 'n wind te breek ... nie eers een enkele burpie nie. My moed sak in my skoene en ek begin dink oor waar die beste laaste rusplekkie vir die outjie gaan wees. Dis maar soos ek is, fatalis in murg en been en as dinge skeefloop dan skraap ek maklik die blad skoon en begin oor.
En toe kom Vrydagaand se voeding en dinge begin gebeur ... Kerneels het begin skop. By Saterdag toe raak die man sommer baldadig. By laataand Saterdagnag begin ek vrees die kêrel gaan uit die fles uitklim en sit maar 'n oondpan onder die fles, net vir die wis en onwis.
En so kom Sondagoggend en ek skep die eerste paar skeppe uit die fles. Mooi glad, amper so dik soos stywe pannekoek deeg en vol borreltjies. Mooi ligbruin in kleur, amper soos sterk koffie met 'n goeie skeet room, en ek meen 'n goeie skeet.
Geplaas deur Colyn Serfontein om 22:06