Die groot Olimpiese droom | rooi rose Die groot Olimpiese droom | rooi rose
Die groot Olimpiese droom
Deelname aan die Olimpiese Spele verg járe se harde werk, toewyding en deursettingsvermoë. Die atlete moet ook die vermoë hê om ondanks vorige teleurstellings, deur te druk en in hulself te glo. Vanjaar se Spele vind tussen 5 en 21 Augustus 2016 in Rio plaas. Ons kyk terug op twee Suid-Afrikaanse atlete wat in 2012 deelgeneem het. Deur Alita Steenkamp
Khotso Mokoena. Foto Twitter
In 2008 het die verspringer Khotso Mokoena ons hele land trots gemaak toe hy met die enigste Suid-Afrikaanse Olimpiese medalje van Beijing teruggekeer het.
Khotso se verhaal is 'n merkwaardige een. Hy het op Heidelberg, Gauteng, grootgeword en het sy laerskoolloopbaan aan Laerskool Shalimar Ridge in Ratanda, die township buite Heidelberg, voltooi. Hy het kleintyd aan verskeie sportsoorte deelgeneem: gimnastiek, basketbal, landloop, 1000 m, hoogspring en verspring. Hy was selfs 'n kranige baldanser. In sy hoërskooldae aan Nigel High, het Elna de Beer sy verspringtalent raakgesien en hom intensief vir die item, asook die driesprong, afgerig.
Alle oë was op Khotso toe hy in 2004 die wêreld se junior driesprongkampioen geword het. By dié kampioenskap het hy ook 'n silwer medalje vir verspring gewen. Hy het in 2004 in Athene aan die Olimpiese Spele deelgeneem, maar was nog jonk en onervare. Ná die Olimpiese Spele in 2008 het hy in Julie 2009 'n nuwe Afrika-rekord opgestel met 'n sprong van 8,50 m op 'n byeenkoms in Madrid.
Khotso sê hy het reeds op 17 besluit hy wil eendag sy land op die Olimpiese Spele verteenwoordig.
"Dis seker maar baie jongmense se kleintyddroom, maar ek het nie opgehou om die droom na te jaag totdat dit werklikheid geword het nie. Wanneer 'n mens die geleentheid kry om aan hierdie prestigeryke kompetisie deel te neem, weet jy alles was die moeite werd. Baie mense besef nie dit verg jare se toewyding en harde werk om uiteindelik daar deel te neem nie. Net om lid van die span te wees is reeds 'n groot prestasie."
Vir Khotso is die silwermedalje wat hy in Beijing verower het, iets om op trots te wees. Hy sê dit was vir hom die regmerkie om te weet dat 'n mens maar vir jouself doelwitte kan stel. Indien jy reg voorberei, en hard werk, gaan daar 'n tyd kom dat jou droom bewaarheid word.
Vir hom is dit belangrik om nederig te bly. Hy sê baie mense raak verlore in hul eie sukses. Sommige atlete bou hulself op, maar breek hulself weer af deur hoogmoedig te word, of grootkop te kry.
"Ek is dankbaar teenoor God dat ek my gedagtes reg kon hou. Ek fokus op dit wat ek moet doen en niks anders nie."
Khotso sê sy ma, Sonto, was deur al die jare vir hom 'n steunpilaar. Khotso is ook dankbaar vir die manier waarop sy familie hom bystaan. "God het my geseën met 'n wonderlike familie wat my nog altyd in my loopbaan bygestaan het. Hulle het van die begin af verstaan wat my drome is en watter visie ek het. Om daardie begrip van jou familie te kry is 'n groot seën. Ander jongmense se ouers sou dalk wou hê hulle moet gaan studeer, maar ek het 'n ander pad gekies en my familie het my bygestaan."
Een ding waaroor hy soms spyt is, is dat atletiek in Suid-Afrika nie soveel erkenning soos sokker, krieket en rugby kry nie. Uiteindelik is dit moeiliker om met individuele deelname sukses te behaal. Wanneer jy aan 'n spansport deelneem, het jy immers jou spanmaats wat kan instaan wanneer jy 'n slegte dag beleef. Maar atlete wat droogmaak, moet maar druipstert huis toe gaan.
"Kleintyd het ek altyd gekyk na atlete wat die voorreg het om op die podium te staan terwyl die landsvlag gehys word. Ek het lank daaroor gedroom. Toe dit uiteindelik met my gebeur, was dit 'n oorweldigende oomblik. Meteens besef jy al die jare se harde werk was nie tevergeefs nie."