Die titel van Afdeling 6, “Die jaar verakker” is waarskynlik ‘n kopkink na N.P. van Wyk Louw se “Die jaar word ryp in goue akkerblare”. Baie dankie, Marlies. ‘n Bek soos joune moet jem kry! En wonder bo wonder het albei die nag oorleef. n Boek oor geweld en begrip; en die verlede en vergifnis. Dit is vir my na aan volmaaktheid. Ek weet darem nie of een gedig volmaak kan wees nie, maar ek is erg oor gedigte soos haar “Cat in an empty apartment” en “Conversations with a stone” (wat ook in party vertalings “Conversations with a rock” heet). "O tempora o mores!" is die welbekende Latynse spreuk van weleer waarmee daar soms moedeloos na die vermeende agteruitgang van gemeenskapswaardes verwys word. Die pyn wat bome uitstraal omdat hulle nie kan beweeg nie, al is hulle hoe betowerend, is iets wat die ek-spreker in haarself raaksien. ‘n Indirekte verwysing na “Yes, of course it hurts” (Boye 1994:119) kom in reël 6 van “The tree beneath the earth” voor: “where only one drop falls of the song from the leaves”.