Hulle het dus byna met militêre staatsgrepe aan bewind gekom en was outokratiese heersers: Die Romeinse senaat het in die imperiale era (27 v.C. tot met die val van Rome in 476) feitlik geen gesag meer gehad het nie en eintlik net ‘n simboliese rol gespeel. Christus word aan hierdie gemeente voorgestel as die seun van God wat oë het soos n vuurvlam, en sy voete is soos blink koper (Op. 2:18). n Brief wat op hierdie wyse begin, gaan beslis nie vol gerusstellende gedagtes wees nie. En sedert Andries sy baard afgeskeer het om incognito met die Dene te kan praat – tot ons aller vreugde: geluk met die prys, Andries! – sal hy dalk meer lig kan werp op die netelige kwessie van skeermesse of lemmetjies wat soos ski’s girts. En die ander is gedood met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit; en al die voëls is versadig van hulle vlees” (Op. 19:21).