Leptospermum of Manuka: tuisversorging - Interessant
N plant soos leptospermum paniculata is direk verwant aan die geslag Leptospermum, sowel as aan die mirtefamilie. In die natuur kom dit voor in die suidooste van Australië en in Nieu-Seeland. Van die Latynse taal vertaal die naam van die soort letterlik letterlik 'dun saad'. Daarom staan ​​hierdie plant onder 'n groot aantal blomkwekers bekend as besemvormig (paniculate). En hierdie plant word ook die Nieu-Seelandse teeboom of manuka genoem.
Paniculata Leptospermum is 'n immergroen struik wat met gereelde snoei in 'n kompakte boom kan vorm. Verskil in digte vertakkende, klein lansetvormige blare en met 'n skerp geboë punt wat dig bedek is met lote. Oorvloedige blom. Terry of eenvoudige blomme van leptoospermum in deursnee kan 1 sentimeter bereik, en hulle is pienk, wit of rooi geverf. Die blare bevat 'n groot hoeveelheid essensiële olies. As dit beskadig is, sal 'n sterk suurlemoengeur die kamer vul.
In suidelike streke met sagte winters (temperature nie laer as 5 nie) word hierdie plant in tuine gekweek en word dit redelik onpretensieus beskou. As u dit egter binnenshuis verbou, moet u sekere reëls nakom, anders gaan die struik dood.
Versorging van leptoospermum by die huis
Dit is 'n liefdevolle plant wat 'n beligtingsvlak van ongeveer 6000-7800 lux benodig vir normale ontwikkeling en groei. In die warm seisoen kan dit na buite geneem word, waar dit normaal sal voel, selfs in direkte sonlig. Die grond in die pot moet egter nie oorverhit word nie. As daar nie genoeg lig en bykomende beligting vir die plant is nie, kan al die blare of 'n gedeelte daarvan rondom vlieg.
Geskikte grond moet effens suur of suur wees. Wanneer u dit tuis met u eie hande voorberei, is dit nodig om gras, humus, turf en sand te kombineer, geneem in die verhouding 2 (3): 1: 1: 1. U kan ook 'n aardsmengsel wat in die handel beskikbaar is, ontwerp vir heide, azaleas en rododendrone.
Dit is nodig om die plant twee keer per maand tydens intensiewe groei te voer. Gebruik hiervoor 'n swak kunsmisoplossing vir azaleas, maar as u die aanbevole dosis op die verpakking gebruik, sal die wortelstelsel waarskynlik uitbrand.
Dit is 'n baie veeleisende plant vir natmaak. In geen geval moet u die ondergrond droog en die stagnasie van water daarin toelaat nie. Dus, as die erdklont heeltemal opdroog, sal die leptoospermum binne 'n paar uur sterf. As vloeistof in die substraat stagneer, kan die wortels redelik vinnig begin verrot. Die beste vog is wanneer die grond in die pot vogtig genoeg is en die boonste laag effens uitgedroog het.
Gebruik sagte water vir besproeiing. Dit word dus aanbeveel om 'n bietjie sitroensuur by harde water te voeg (net soos vir azaleas).
Benodig hoë humiditeit in warm en koue seisoene. Daarom word sistematiese bespuiting aanbeveel.
Die plant het geen spesiale vereistes vir temperatuur in die somer nie. In die winter moet dit egter op 'n taamlike koel (van 4-10 grade) en helder plek gereël word.
Snoei beskadig die plant nie. Met behulp van gereelde snoei, kan u 'n kroon van enige vorm vorm. Maar dit is belangrik om te onthou dat die ogies op jong groeisels (van die huidige jaar) gevorm word, en as u diep snoei, kan blom dalk nie kom nie. Ervare blomkwekers beveel hierdie prosedure aan voor die aanvang van intensiewe groei, of aan die einde van die blom.
Die oorplanting moet noukeurig gedoen word. Oordrag word aanbeveel. Dit is baie ongewens om die wortelstelsel van die leptospermum te versteur. Selfs as dit in die bonsaikultuur gekweek word, moet wortelknipsels so min as moontlik gedoen word en net liggies geknip word. Kenners beveel ook aan om die grond nie los te maak nie. Dit is omdat die wortels naby die oppervlak geleë is en beskadig kan word.
As die plant behoorlik versorg word en in gunstige omstandighede geplaas word, sal die blom van 2 tot 3 maande duur. Boonop word dit in die lente-somer periode waargeneem. As die blom vroeg is, eindig dit gewoonlik aan die begin van die somerperiode. In hierdie geval is dit heel moontlik dat die boom weer in die winter sal blom, maar die blom sal swak wees.
Hierdie plant is selfbestuiwend en as dit vervaag, lewer dit taai harde saadpeule op wat die hele jaar deur ryp word.
Dit kan in Julie vermeerder word deur groen steggies af te sny. As u spesiale stowwe gebruik wat wortelgroei stimuleer, sal wortels aansienlik versnel (van 2 tot 3 weke).
Saai van sade kan die hele jaar gedoen word. Die houer moet met glas bedek wees. Die spruite verskyn relatief vinnig. Nadat die saadlobbige blare gevorm is, hou die saailinge op om 14-20 dae te groei. Gedurende hierdie tyd sterf die meeste van hulle gewoonlik. 'N Boom wat so gekweek word, sal eers 5-6 jaar na saai begin blom.
Die spinmyt sak gewoonlik. Vir voorkomende doeleindes word aanbeveel om die plant van tyd tot tyd met fytoverm of 'n ander manier van soortgelyke werking te behandel.
Leptospermum scoparium (Leptospermum scoparium) is baie gewild, maar as u wil, kan u Leptospermum rotundifolium, Leptospermum minutifolium) of grootblom Leptospermum (Leptospermum) koop.
Wenke vir die koop van volwasse Leptospermum
As u in 'n blommewinkel is, moet u die blare noukeurig ondersoek. Dit gebeur dus baie gereeld dat 'n blom met heeltemal droë blare verkoop word. 'N Lewende gesonde blaar het 'n glans en die een wat droog is, is mat. En let ook op die takke van hierdie struik. Gesonde jong takke het 'n rooi tint. As die takke al droog is, het hulle 'n grys tint. U mag onder geen omstandighede gedroogde leptoospermum koop nie. Die feit is dat dit nie moontlik sal wees om hom weer lewend te maak nie, al probeer jy hoe hard.
Baie belangrik! Leptospermum paniculata (manuka, Nieu-Seelandse teeboom) en malaleuca (Australiese teeboom) lyk baie soos hulle lyk, maar dit is heeltemal verskillende plante, ondanks die feit dat hulle tot dieselfde mirtefamilie behoort.
Anthurium is 'n helder tuisblom uit die Aroid-familie. Die versiering daarvan hang amper nie af van die seisoen nie, daarom sal dit eienaars selfs in koue en bewolkte weer met behoorlike sorg verheug. Met die oorvloed van variëteite kan u ook 'n plant met pragtige blare optel. Hulle het verskillende vorms en verskil ook in die mate van glans. Anthuriumblare is sensitief vir die son en draai in natuurlike toestande daarna om. Die trope van Sentraal- en Suid-Amerika word beskou as die tuisland van die plant.
Die anthuriumblom is altyd bewonderenswaardig. Dit het 'n pragtige blomvorm en blaarkleur. By bloemiste vind u dikwels bloeiende anthurium as dekoratiewe blaarryke, wat ook met sy pragtige ornamente op die blare behaag.
Daar word geglo dat die blom geluk en geld bring, om probleme in die lewe te oorkom. Volgens algemene opvattings is die plant in staat om manlike krag te verhoog, daarom word anthurium ook "manlike geluk" genoem. Kom ons kyk van naderby hoe u 'n blom tuis behoorlik kan versorg, die kenmerke van die inhoud daarvan.
Suurlemoen word beskou as die regte "outydse" onder gematigde sitrusvrugte, aangesien dit suksesvol "binnegedring" het tot die binnenshuise binnenshuise kultuur tydens die regeringstydperk van Peter I. Selfs toe het die geskiedenis van hierdie plant nie net die aantreklike voorkoms van 'n immergroen boom met nuttige goue vrugte en geurige blare, maar ook pretensieloosheid, versorgingsgemak, sowel as die voortplantingsgemak. Maar met die koms van die langverwagte "voordele van die beskawing" in ons huise, het tuisgemaakte suurlemoen 'n ernstige vyand - sentrale verwarming, wat dit sagter gestel het om die plant baie moeiliker te maak om in die kamer te oorwinter. Daarom, ten spyte van die feit dat suurlemoen steeds as die buigsaamste onder sitrusvrugte beskou word, beveel ervare binnenshuise blomkundeliefhebbers nie aan om dit te kweek sonder om eers die biologiese eienskappe en variëteiteienskappe te bestudeer nie. Inderdaad, wanneer u dit versorg, word aanbeveel om nie net rekening te hou met die feit dat hierdie plant subtropies en immergroen is nie, maar ook of dit gewortel of ingeënt is, of dit van 'n saailing of van steggies gekweek word. die oorsprong van die variëteit wat gekies is vir verbouing, is dit moontlik om in die huis te organiseer met addisionele kunsmatige beligting of koel inhoud, ens. 'N Voorlopige ontleding van al hierdie nuanses maak dit moontlik om die "mees geskikte" variëteit vir spesifieke huistoestande te kies, en om die foute in die verdere versorging van die suurlemoen te minimaliseer, en dit so lank as moontlik te laat ontwikkel en te bevrug.
Die biologiese eienskappe van suurlemoen sluit in die feit dat hierdie plant subtropies en nie tropies is nie, en daarom hou hy nie van te hoë temperature nie. Sy wortelstelsel werk die beste by 'n grondtemperatuur van 20 - 25 ° C, die aktiefste groei van blare en lote word waargeneem by 'n gemiddelde temperatuur van 17 - 19 ° C, en bot en blom - by 15 - 16 ° C. Te hoë kamertemperatuur, veral in kombinasie met skerp veranderinge daarin, is 'n sterk vertraging in die grondtemperatuur as gevolg van die lugtemperatuur of lae lugvog, ten minste skadelik vir suurlemoen. In die beste geval kan sulke spanning die val van blomme en eierstokke veroorsaak, wat 'n verlies aan opbrengs sal meebring, en in die ergste geval, val en blare, wat reeds belaai is met die dood van die hele plant. Die feit is dat die blare van 'n suurlemoen nie net 'n asemhalingsorgaan is nie, soos in ander plante, maar ook dien as 'akkumulators' van voedingstowwe, waaruit voedsel na takke, vrugte en selfs wortels vloei. Goeie blare van 'n suurlemoenboom waarborg die aktiewe groei en ontwikkeling daarvan, en 'n sterk blaarval hou altyd 'n skerp afname in voeding en gevolglik 'n gebrek aan vrugte, groeivertraging en plantdood in. In die praktyk is gevind dat die blare van 'n suurlemoen 2-3 jaar groei, waarna hulle geleidelik afsterf namate hulle ouer word, en vir 'n volledige voeding van een van die vrugte daarvan, is minstens 9 - 10 volwasse blare nodig die kroon. Aangesien hierdie plant immergroen is, moet die belangrikste taak om 'n tuisgemaakte suurlemoen te versorg, oorweeg word om die hele jaar deur soveel as moontlik gesonde en fisiologies aktiewe blare daarop te bewaar. En hierdie vereiste is ewe relevant vir absoluut alle variëteite.
Van kundige kenners praat oor die variëteite van suurlemoene, en dit is die beste om 'gesoneerde' saailinge te koop, gepropageer uit enige plaaslike binnenshuise suurlemoen. Soos in die praktyk opgemerk is, verdra ingevoerde plante (byvoorbeeld plante wat uit die suide na Rusland gebring word of uit Nederland gekoop word) dikwels nie akklimatisering tot nuwe toestande nie en word lank siek. Byvoorbeeld, in die suidelike streke, wanneer dit tuis gekweek word, ligte en vogtige suidelike variëteite "Genua", "Lissabon", "Meyer", "Maikop", "Sochi", "Udarnik", "Novo-Afonskiy "ander. Maar in die sentrale deel van Rusland, in die winter, het hulle nie genoeg lig nie, selfs op die suidelike vensterbanke, en die droë lug van woonstelle hier vir hulle blyk meestal noodlottig te wees. Maar in Moskou en die streek Moskou groei suurlemoene "Panderoza", "Lunario", "Pavlovsky", "Lissabon", "Kursk" en "Novogruzinsky" goed tuis. En die variëteit "Lunario" word, terloops, oor die algemeen beskou as die mees onpretensieuse onder binnenshuise suurlemoene, dus selfs beginner tuiniers het selde ernstige probleme daarmee.
Aanhangers van sitruskwekerye word aangeraai om geënte plante versigtig te behandel. In 'n woonstel toon hulle gewoonlik meer wispelturigheid as monsters wat uit sade of steggies gegroei het, en moet dit meer aandag geniet van die eienaars. Daarbenewens kan soms geëntde, uitwendig gesonde plante vir 'n paar jaar heeltemal normaal ontwikkel en dan skielik erg begin seer word as gevolg van die feit dat die saailand aanvanklik vir sommige siektes onstabiel was. Wanneer u 'n geënte suurlemoen koop, moet u ook seker wees of die plantjie sy onderstok is - suurlemoen, lemoen of tripolyaat. Feit is dat monsters geënt op 'n bladwisselende drieluik nie heeltemal geskik is vir 'n gewone kamerkultuur nie, aangesien dit 'n verpligte koel winter nodig het. In die winter oorwinter hulle goed in wintertuine en kamers met 'n 'probleem' verhitting, maar ná die eerste warm winter by standaard kamertemperatuur (20 - 22 ° C) sterf hulle beslis. Suurlemoene, ingeënt op lemoen- en suurlemoen-saailinge, verdra 'n "warm" tuiswintering goed, maar slegs as addisionele beligting voorsien word om die blaarmassa te behou.
Die rol van beligting in die lewe van binnenshuise suurlemoen moet afsonderlik gesê word. In vergelyking met ander binnelandse sitrusvrugte benodig hierdie plant in die lente-herfsperiode minder helder lig en ontwikkel dit heel verdraagsaam, selfs in diffuse halfskadu. In die winter (van begin November tot einde Februarie) begin beligting vir suurlemoen egter 'n belangriker rol speel. Gedurende die gewone oorwintering in 'n warm kamer vir 5-6 uur daglig, selfs op 'n goed beligte vensterbank, het dit nie tyd om genoeg voedingstowwe op te neem nie, aangesien dit in die res van die donker vyf keer meer verbruik, en dit behels weer die uitputting van die boom en die verlies aan blomme en blare. Om die verbruik van voedingstowwe in streke met 'n kort (minder as 8 uur) winterlichture te verminder, word suurlemoene aanbeveel om óf oorgedra te word na 'n groeistorm, óf om kunsmatig te verlig. In die eerste geval word die plant vir oorwintering in 'n koel kamer met slegte beligting geplaas, wat dit in staat stel om sy groei te stop, en in die tweede plek gaan dit voort om te groei en ontvang dit voldoende beligting vir ten minste 10-12 uur per dag. Die keuse van een van hierdie tegnieke vir die versorging van suurlemoen hang natuurlik af van die begeerte en vermoëns van die produsent, maar daar moet nie vergeet word dat sommige variëteite ("Meyer", bont variëteit "Eureka") die beperking nie verdra nie van beligting selfs met 'n koel winter, en suurlemoene wat op drievoudige ent geënt word, selfs onder kunsmatige beligting in 'n warm kamer in die winter, oorleef steeds nie. Daarom is dit raadsaam dat 'n produsent, selfs voordat hy 'n suurlemoen koop, sy vermoë om 'n koel winter- of kunsmatige beligting te organiseer, beoordeel en op grond hiervan 'n geskikte verskeidenheid kies. Alternatiewelik kan u suurlemoen uit saad of steggies kweek.
Let wel: Suurlemoene wat gewoonlik van steggies gekweek word, begin vrugte dra in die 1ste - 3de jaar en word van sade gekweek - slegs teen die ouderdom van 10 - 15 jaar.Wetenskaplike eksperimente het egter getoon dat in die laaste is dit moontlik om die begin van vrugte nader aan 5-6 jaar te "bring" as ons die instandhouding van ontkiemende sade in konstante hitte (15-25 ° C) organiseer, met gereelde (2 keer per jaar) oorplantings en goeie beligting. As u van mening is dat suurlemoensaailinge, soos hulle sê, van kindsbeen af ​​'sterk immuniteit' kry vir die huistoestande waarin hulle gekweek word, en in die toekoms baie minder siek word en aandag moet kry, moet u sulke monsters slegs as gevolg van 'n geringe vertraging in vrugte, miskien is dit onredelik. As die kwessie van oorerwing van die variëteiteienskappe van die moederplant egter van fundamentele belang is, is dit nodig om onsself tot steggies te beperk.
Dus het 'n suurlemoen in die huis verskyn - gekoop, geskenk of onafhanklik gekweek. Die hoofreël is om hierdie plant nooit bloot te stel aan skielike veranderinge in temperatuur, beligting en humiditeit van die lug en grond nie. Kies 'n plek daarvoor in 'n diffuse penumbra - agter in 'n kamer met vensters in die suide of 1 - 1,5 m vanaf die suidwestelike of suidelike venster, maar nie in direkte sonlig nie. As die suurlemoen ook in die kamer sal oorwinter, kan dit in die herfs eenvoudig nader aan die venster of selfs aan die vensterbank gereël word. Moet nooit hierdie sitrusplant in die kombuis plaas nie, want dit verdra nie gasbesoedeling en rook in die lug nie; daarom groei dit en ontwikkel dit 2 keer stadiger as in ander "skoon" vertrekke. Terloops, in die praktyk is daar ook opgemerk dat die hou van appels langs 'n suurlemoen binnekort blare kan laat afval, dus probeer ook hierdie situasie vermy.
Jong suurlemoenbome (tot 3 jaar oud) om die ontwikkeling en vrugte te versnel, is dit raadsaam om 2 keer per jaar oor te plant - in die lente en herfs, vir volwassenes is dit een keer elke 2-3 jaar voldoende - in die lente. As 'n reël is 'n oorplanting nodig vir 'n gesonde sitrusplant wanneer die wortelstelsel die hele erdebal vleg, en die prosedure moet in die vorm van 'n oorplasing in 'n effens groter houer met die toevoeging van aarde uitgevoer word. Terselfdertyd word aanbeveel om die wortels van 'n jong plant soveel as moontlik te bewaar, en by volwassenes kan hulle, indien nodig, gedeeltelik gekap word, maar nie meer as 'n derde van die totale volume nie. Opmerking: aan die punte van die dun wortels van die suurlemoen is mycorrhiza, wat die plant help om minerale op te neem, en dus snoei die wortels van 'n jong monster sy groei en ontwikkeling vir 'n lang tyd. Dieselfde mycorrhiza kan sterf as gevolg van langdurige uitdroging van die erde koma of die slegte deurlaatbaarheid daarvan. Om sy "aktiwiteit" te behou, moet u gereeld probeer om voldoende vog in die pot te handhaaf en die grond los te maak, maar terselfdertyd nie om "konstante vogtigheid" te reël wat dit moeilik maak vir die wortels ... Op die een of ander manier kan dit hanteer word deur 'n plant in kleipotte te plant, wat gedeeltelik vog absorbeer en dit mettertyd aan oordroogde grond gee. Dit is raadsaam om volwasse suurlemoene in keëlvormige bakke van eikehout- of denneplanke oor te plant, wat die meeste bestand is teen vog en verval. Die grond vir herplant moet los en voedsaam wees: die gekoopte grond "Lemon" of "Rose" is ideaal, of 'n neutrale (pH 6,0 - 7,0) grondmengsel wat bestaan ​​uit blaargrond (2 dele), ligte leem (2 dele), growwe riviersand (of perliet) en mis humus (1 deel elk). Let op: vir enige oorplanting / oorlaai van 'n suurlemoenboom, moet u nie vergeet om dreinering te organiseer en nooit die wortelhalsband te verdiep om die ontwikkeling van siektes (wortelvrot, gommose, ens.) Uit te lok nie.
Die manier van natmaak en voer vir tuisgemaakte suurlemoen moet ingestel word volgens die temperatuur van die inhoud en die beligting van die plant. As die temperatuur in die kamer binne die optimale bereik (18 - 25 ° C) gehandhaaf word, sal die suurlemoen in die winter steeds groei, en moet dit gereeld natgemaak en gevoed word. Dit moet natgemaak word met warm water wat met 2 - 3 grade hoër is as kamertemperatuur. Gieter met koue water is uiters ongewens, veral in die somer in die hitte, wat die knoppe en eierstokke kan laat afval. Een keer per week, na natmaak, kan u universele minerale kunsmisstowwe soos "Bonaforte vir sitrusplante", "Kemira-kombi" of "Sitrusmengsel" toedien. Dit is uiters ongewens om uitsluitlik met stikstofbemesting meegevoer te word, omdat dit dikwels tandvleisverwydering en gommose by suurlemoene veroorsaak. Vir aanvullende beligting van suurlemoene wat in 'n warm kamer oorwinter, kan u 40 W-fluoresserende lampe gebruik wat op die hoogte van 20 - 60 cm bo die kroon geplaas moet word, of vertikaal op die hoeke van die vensterrame as die plant op vensterbank. Let wel: met so 'n oorwintering is 'n skerp afname in lugvogtigheid uiters gevaarlik vir 'n plant, wat veral in die herfs met die begin van die verhittingseisoen en in die lente met die aankoms van opvallende opwarming uitgespreek word. Om te verhoed dat die suurlemoen sy blare vergiet, word dit aanbeveel om dit weg van verwarmingsradiator te plaas, of om die batterye met nat handdoeke of beskermende skerms te bedek, of om die lugvog te verhoog deur ander beskikbare metodes af te wissel - gebruik palette met nat sand , gereelde afvee van blare, periodieke stil ventilasie, ens. P. Dit is baie belangrik tydens die lugting om hipotermie van die kroon en wortelstelsel van monsters wat op vensterbanke oorwinter, te voorkom, daarom word dit aanbeveel om dit op skuim (hout) stutte te plaas en dit met 'n beskermende film te bedek teen die vloei van koue lug.
Eerlikwaar, in vergelyking met die metode hierbo beskryf, lyk die koel oorwintering van suurlemoene baie interessanter vir beginnerliefhebbers van binnenshuise sitruskweek, aangesien dit baie minder aandag verg. Om dit te doen, is dit genoeg om 'n kamer met sagte, diffuse lig en 'n temperatuur van 8 - 10 ° C voor te berei ('n geglasuurde loggia of stoep is baie geskik), waar die plante in die herfs oorgedra word na verpligte voorlopige voorbereiding met 'n geleidelike afname in temperatuur vir 10 - 14 dae. Terloops, by 'n laer temperatuur (+3 - 8 ° C) kan suurlemoene in volle duisternis oorwinter, maar in elk geval moet hulle vooraf voorbereid wees op verandering in temperatuur en beligtingstoestande. Opmerking: in die koel tyd vertraag die suurlemoen se lewensduur, maar hou dit nie heeltemal op nie, dus sal u dit steeds moet natmaak na 'n bietjie droogte van die grond (die erdklont verkrummel effens as dit saamgepers word). Dit is uiters ongewens vir so 'n oorwintering om die temperatuur verder te verlaag tot 'n vernietigende minimum vir suurlemoen (0 ° C en onder), sowel as 'n skerp styging tot 15 ° C en hoër, wat massiewe blaarval kan veroorsaak. Dit is ook nodig om 'n baie verantwoordelike houding in te neem ten opsigte van die onttrekking van die plant in die lente in die groeistorm: dit is ook nodig om die suurlemoen geleidelik aan hoë temperature en beligting te gewoond te maak, aangesien die abrupte beweging van koel tot warm lei tot 'n sterk val van blare. Terloops, 'n soortgelyke prentjie word dikwels waargeneem op monsters wat in die somer en herfs op oop stoepe of balkonne gehou word en in die winter na 'n warm kamer oorgedra word. Suurlemoenwortels in so 'n situasie begin nog nie met aktiewe aktiwiteit nie, en die blare "reageer" alreeds op hitte - hulle verdamp vog en versprei voedsel, wat lei tot 'n vinnige uitputting van die plant en die verlies van 'n beduidende deel van die blare.
En ten slotte is die eenvoudigste ding om op te let as u suurlemoen tuis versorg. Om 'n kompakte kroon van 'n sitrusboom te laat groei, moet dit van tyd tot tyd na die ligbron gedraai word, maar gegewe die sensitiwiteit van die suurlemoen vir veranderings in die beligting, moet dit gereeld (een keer elke 10-14 dae) en op 'n klein ( 10-15 grade) hoek. Die vorming van die kroon bestaan ​​uit die feit dat die plant in die tweede lewensjaar voor die begin van die groeiseisoen tot 'n hoogte van 20 cm gesny word (na ongeveer 5-6 blare), en dan word die onderste groeisels verwyder, slegs 3 boonste, wat die vernaamste geraamtes word, agterlaat. As daar net een laterale groei in die suurlemoen na snoei skielik gevorm word, sal die hoofstam verder verkort moet word om die aktiewe groei van verskeie laterale lote steeds te stimuleer. In die toekoms lyk die prosedure vir die vorming en snoei soortgelyk: elke nuwe laterale groei (tweede, derde, ens.) Van bestellings moet verkort word om die voorkoms van sytakke te stimuleer, en verwyder dan die onderste, en laat slegs 3 boonste. Die suurlemoenboom het gewoonlik die meeste estetiese voorkoms as daar takke van 4 - 5 vlakke van vertakking in die kroon is, waarna die hoofformasie gestaak word en verder beperk word tot te vinnig groeiende of "verkeerd" knyp of verwyder. vertakkings.
Tot die vreugde van beginners moet gesê word dat vrugte aan binnenshuise suurlemoene met of sonder bestuiwing van blomme kan vorm, daarom kan u, indien u wil, glad nie inmeng met die blom en vorming van vrugte nie. Daar moet egter in gedagte gehou word dat die vrugte sonder bestuiwing dikwels parthenokarpies is en nie sade bevat nie. Die suurlemoenboom self "reguleer" gewoonlik die aantal vrugte en gooi gewoonlik oortollige eierstokke, maar kenners beveel aan om die eerste blomme in knoppe uit 'n geënte jong plant te verwyder om die kragte te herlei na die vroeë vorming van 'n goed blaaragtige plant. kroon. Opmerking: in baie suurlemoensoorte val die vrugte nie af nadat dit ryp geword het nie en groei dit verder, maar terselfdertyd, selfs al word dit groter, begin dit hul waarde verloor - die pulp word pap, die skil is dik, en die sap is nie so suur nie. As die medisinale eienskappe van die vrug vir u belangriker is as die eksotiese versiering van 'n boom met goue vrugte, probeer dan om tuisgemaakte suurlemoene betyds te oes.
Miskien sal dit oorbodig wees om te praat oor die voordele van suurlemoen, die essensiële olies wat dit afskei en die waarde van die vrugte wat ryk is aan vitamiene, wat, indien gewenst, die hele jaar deur 'gesmaak' kan word. Die enigste ding wat ek wil byvoeg: met die organisering van bekwame versorging kan die suurlemoenboom tuis aktief ontwikkel en vrugte dra vir ten minste dertig jaar en 'n soort familie-erfstuk word. Dus, as u nog nie een kamerplant vir hierdie rol gekies het nie, plant / koop 'n suurlemoen en neem dit so verantwoordelik as moontlik.
Tuisversorging van tuinia
Wat die sorg betref, word die jasmyn gardenia gewoonlik aan die hoogste eise by die huis gestel. Die sukses van die instandhouding daarvan lê daarin dat konstantheid in byna alles gehandhaaf word - in temperatuur, beligting, lugvog, water en selfs in die samestelling van die grond. Die feit is dat hierdie tuinia die beste groei en slegs in suur grond ontwikkel (nie hoër as pH 5,0 nie), en met sy geleidelike alkalisering manifesteer die plant vinnig chlorose (geel en verkleurde vlekke op die blare), groeivertraging (die voorkoms van klein blare) en aansienlike verswakking van blom. In die lig hiervan word aanvanklik aanbeveel om gardenia in suur grond (grond vir azaleas of rose) te plant, en dit dan minstens een keer per maand te versuur - gebruik water wat met turf toegedien word of water met sitroensuur wat daarin opgelos is vir besproeiing (3 -4 korrels per liter water), suurlemoendruppels (3-4 druppels) of appelasyn (onderskeidelik 0,5 teelepel per liter).
As u die grondmengsel self saamstel, moet u in ag neem dat u benewens suurheid ook moet let op die losheid, waterdeurdringbaarheid en voedingswaarde. 'N Aanvaarbare opsie kan 'n mengsel van gelyke dele turf, gras, naald- en blaargrond en sand (of perliet) wees, maar slegs onder die regte besproeiingsregime. Aangesien die gardenia-jasmyn absoluut nie verdraagsaam is met versuiping en oordroging van die wortelbal nie, is dit raadsaam om dit gereeld te water, maar nadat u so 'n grondmengsel droog het, moet dit ten minste tot die helfte gedroog word, wat stagnasie van vog in die wortelsone sal uitsluit. Ervare blomkwekers gebruik, terloops, oor die algemeen landlose mengsels van perliet met klapper-substraat of selfs perliet met bas vir die aanplant van hierdie en 'goue' gardenias, wat vinnig "oortollige" water dreineer, maar vog lank hou. Die 'noodsaaklike' suurgehalte in so 'n grondmengsel is baie makliker om in stand te hou, maar die voedingswaarde daarvan moet 'verbeter' word deur gereelde bemesting met kunsmis en blaarbespuiting van gardenia. Opmerking: suur grond is 'n voorvereiste vir alle ware tuiniere, alhoewel 'n bietjie suur grond met sommige daarvan goed kan wees. Valse kan suksesvol ontwikkel in effens suur en effens alkaliese grond, en daarom reageer hulle minder pynlik op die soutgehalte (alkalisering). Hulle is terloops nie te grillerig nie en in verhouding tot water. Onder natuurlike toestande groei tabernemontans en kailarsenias in die kusgebied, daarom verdra hulle meer as hulle droog en versuip, alhoewel hulle ook nie van "moerasse" in 'n pot hou nie.
Ongeag watter grondmengsel u besluit om die gekoopte gardenia te plant, die prosedure self word sterk aanbeveel dat dit eers na die einde van die blom uitgevoer word, anders sal die plant alle beskikbare blomme en knoppe laat val. As dit siek lyk, moet herbeplanting met grondvervanging natuurlik nie uitgestel word nie. Na plant is dit sterk aan te beveel om die gardenia vir 'n paar dae in 'tropiese toestande' te plaas - in 'n ligte kweekhuis met 'n hoë humiditeit en temperatuur in die omgewing van 20 - 22 ° C, dit daagliks te ventileer en die plant in baie klein porsies nat te lei. . Sulke 'terapie' laat u gewoonlik ook die swakste monsters vinnig herwin.
Na 'n tydperk van aanpassing moet die gardenia op 'n permanente plek toegeken word, met inagneming van die feit dat hierdie skoonheid nie graag herrangskik en selfs gedraai word nie. Die temperatuur van die inhoud moet wissel tussen 18 - 24 ° C, nie hoër nie, en in die wortelsone moet dit dieselfde wees. Daarom, op die vensterbank, sal die tuinia in die hitte van oorverhitting oorskadu moet word, en in die winter 'n skuimstaander moet aantrek en altyd slegs warm water vir besproeiing moet gebruik - ten minste kamertemperatuur. Konsepte, temperatuurveranderinge en selfs water met koue water kan nie net knoppe veroorsaak nie, maar ook blare in die plant en die voorkoms van siektes en plae. Wat die lig betref, word indirekte sonverligting aan die westelike of suidwestelike vensters as optimaal beskou as tuiniers, met die verpligte organisasie van kunsmatige beligting in die winter.
Hoë humiditeit (70 - 80%) is 'n voorvereiste vir die gereelde blom van gardenia, anders word die waarskynlikheid dat blomme daarin verskyn, geminimaliseer. Hierdie plant moet op 'n palet met nat klappervesel, sphagnum of uitgebreide klei geplaas word en daagliks bespuit word, maar slegs in die oggend, om nie die voorkoms van swamsiektes of sonbrand uit te lok nie. Let wel: Gardenia-knoppies word in 'n hoë humiditeit gelê, maar koel - teen 16 - 18 ° C. Die gewone kamertemperatuur (22 - 24 ° C), selfs met voldoende vogtigheid en lig, stimuleer die plant net om nuwe lote te laat groei en nie te blom nie. Oor die algemeen word die periode van ontluiking van 'n tuintuin beskou as die moeilikste om sorg te organiseer. Die plant moet nie net geleidelik (!) Die nodige koelte skep vir die voorkoms van knoppies nie; dit moet ook 'n konstante hoë humiditeit en beligting handhaaf. As u nie aan enige van hierdie voorwaardes voldoen nie (skielike veranderinge in temperatuur, droë lug, gebrek aan of verandering in beligting as gevolg van die rotasie van die pot), kan selfs reeds vasgestelde knoppies afval. Onder normale tuistoestande is dit die maklikste om die aanvang van ontluiking in gardenia in die herfs-winterperiode te stimuleer.Om dit te doen, is dit genoeg om die plant op die ligste vensterbank (op 'n staander!) Te plaas, naby die venster om dit met 'n hoë lugvogtigheid, periodieke stille ventilasie en baie matige water te organiseer. Daarna, tot die einde van die blom, moet die gardenia nie omgedraai en versigtig gespuit word om nie op blomme en knoppe te val nie. Let op: aangesien selfs langdurige bewolkte weer die rede vir die gebrek aan lig kan word, is dit beter om vooraf vooraf die kunsmatige beligting van die plant te organiseer.
Terloops, gardenia kan weier om te blom weens 'n gebrek aan voeding, wat kan voorkom as die grond alkaliseer of in "swak" mengsels groei. Om dit te vermy, moet die plant elke een tot twee weke gedurende die periode van aktiewe groei gevoed word met vloeibare, kalsiumvrye kunsmisstowwe (soos VITO) en gereeld van blaarverband gebruik maak - bespuit met ystersulfaat of chelaatoplossings, veral handig in gevalle van chlorose. Boonop, as die tuinia in die winter onder kunsmatige beligting gehou word, kan kunsmisstowwe toegedien word, en indien nie, vanaf die herfs, moet u ophou voed tot die begin van die groeiseisoen in die lente.
Snoei van alle "regte" gardenias word jaarliks ​​aanbeveel en verkieslik na blom. In hierdie geval is dit nodig om verwelkte blomme en groeisels wat in die bos groei, te verwyder, die lote minstens die helfte te verkort en, indien nodig, die plant die gewenste vorm te gee. Herblomende gardenias moet na elke blom gesnoei word om laterale groei en nuwe bot te stimuleer. Vir gardenias wat die hele jaar deur blom en "fake" gardenias, kan radikale vormende snoei net een keer in die lente gereël word, en die res van die tyd kan die groei aangepas word deur te knyp. Die feit is dat daar tydens blom in tabernemontana en kailarsenia nuwe lote op elke blomtak gelê word, wat teen die einde van die blom aktief begin groei en dan blom. Onder gunstige omstandighede kan hierdie proses die hele jaar deurlopend voortgaan, dus om die versiering te handhaaf, is dit net genoeg om verwelkte blomme te verwyder, en om die "ekstra" laterale groeisels te voorkom, om oormatige verdikking te voorkom.
Helaas, baie tuiniers beskou die tuintuinia as 'n "plant vir die seisoen", wat sal sterf, indien nie na 3-6 maande nie, dan oor 'n jaar - vir seker. Sy reageer immers te intensief op foute in die sorg: op sy beste deur te weier om die blare te bloei en te vergeel, en in die ergste geval - deur knoppe en blare neer te laat totdat dit heeltemal "naak" is. En dit ondanks die feit dat dit ook nie die minste immuniteit het vir plae nie, daarom moet dit met tussenposes van 'n week, indien dit voorkom, 'n verpligte 3-keer behandeling met insekdoders (fitoverm, actellik) benodig. Dit is onwaarskynlik dat beginner-produsente van hierdie plant sal hou, maar as u bereid is om die risiko te neem, begin eers deur 'n meer geharde "valse" gardenia te kweek en probeer dit so gou as moontlik te vermeerder om veilig te wees in geval van plantdood. En as u 'n wintertuin of 'n kweekhuis tot u beskikking het, moet u nie die plesier ontken om die hele jaar deur die bekoorlike voorkoms en die reuk van bloeiende tuiniere te geniet nie.
Leptospermum, of fyn saad, in kamertoestande
Wat skoonheid en ongewoonheid betref, kan leptoospermums (fyn sade) met baie plante meeding, insluitend naasbestaandes, ander verteenwoordigers van die Myrtle-familie. Dit is gewilde buitelugplante in lande met matig koel klimaat, waar die wintertemperature nie onder -7 ° C daal nie (sones) USDA 9-10). Baie soorte word gekweek, gekies uit natuurlike variasies van 'n groot aantal spesies, sowel as hul interspesifieke basters. Kleurpalet - van wit en laventel tot donkerrooi, blomme kan eenvoudig van vorm wees, met 5 wyd oop blomblare of dubbel. Daar is lang en dwergagtige, en selfs grondbedekkende variëteite, met aromatiese en silweragtige blare.
Leptospermums verkies arm en goed gedreineerde grond, volle sonlig, maar kan in ligte skaduwee groei, en volwassenes en goed gewortelde monsters verdra kort droogtetye. Dit maak hulle nie baie grillerige tuinplante nie, wat nie oor leptoosperm tuis gesê kan word nie. In 'n kamerkultuur kan die aanhou van leptoospermums slegs aanbeveel word vir blomkwekers wat ondervinding het in die verbouing van ander mirteplante. Hulle blom redelik maklik, groei dikwels vir 'n paar jaar sonder probleme en kan letterlik op een dag sterf sonder enige duidelike rede. Dit is waarskynlik te wyte aan die geleidelike ophoping van ongunstige faktore: versouting van grond, gebrek aan lig, foute in water en voeding, gebrek aan verpligte winterrus in matige koue toestande ... Dit is beter om hierdie buitengewone pragtige struike te kweek as badplante wat hulle 'n sonnige plek in die tuin bied gedurende die warm seisoen, en vir die winter 'n helder koel kas inbring.
Die algemeenste in kamerkultuur is die besemvormige leptoospermum. (Leptospermum scoparium) - Manuka of Nieu-Seelandse teeboom, met sy vele variëteite. Alhoewel meer en meer gereeld ander soorte onder versamelaars gevind kan word. As u vertrek, benodig hulle ongeveer dieselfde voorwaardes.
Daar moet veral aandag gegee word aan die voorkoms van die plant. ten tyde van die koop... In 'n gesonde lewende bos het die blare 'n glans, in sommige soorte kan dit rooierig wees - dit is 'n normale kleur. Maar as die blare glad is, dof en 'n grys kleur het - die plant is waarskynlik dood, moet dit nie koop nie, ondanks die groot aantal blomme en knoppies. Leptozpermums is uiters moeilik om te kan herleef.
Verligting. Kies die helderste plekke vir leptosppermum, dit moet in die son bad. Gebrek aan lig sal vinnig tot die dood van die plant lei. Hou Leptospermum buitenshuis, op die balkon of in die tuin, vanaf die lente tot die herfs. Goeie ventilasie sal die kroon en sonbrand van die blare voorkom. Beskerm die wortels ook teen oorverhitting, pot-in-pot-tegnologie help in die tuin wanneer 'n pot met 'n plant in 'n houer geplaas word wat voorkom dat dit verhit.
Lig is nie minder belangrik in die winter, as die plant koel is nie, bied dit addisionele kunsmatige beligting.
Temperatuur. Leptozpermums in die somer in die buitelug verdra gewoonlik die hele moontlike temperatuurbereik, van koel tot hitte, maar in die kamer verkies hulle 'n temperatuur wat nie hoër is as + 25 ° C nie. Hulle kan van buite af in die buitelug geneem word. Mei tot einde September, maar beskerm teen moontlike ryp in die nag. In die winter, vanaf einde Oktober tot begin Februarie, benodig leptospermums verpligte rus in koue toestande, by 'n temperatuur van + 2 ... + 8 ° C. Die voorsiening van sulke toestande in die winter is dikwels die grootste probleem wanneer u leptoosperm verbou huis.
Gieter gereeld, met die fokus op die toestand van die grond. Leptozpermums in 'n pot verdra nie eers korttermyn-oordroging nie, die grond moet nie enige tyd van die jaar heeltemal uitdroog nie. Maar ook versuiping, stagnasie van water in die substraat, leptospermums sal nie oorleef nie, hul wortels verrot maklik. Water in die somer onmiddellik volop nadat die boonste laag grond droog is of aan die vooraand hiervan, volop water, en dreineer oortollige water uit die pan. In warm droë weer word daaglikse water nie uitgesluit nie. In die winter, met 'n koue inhoud, word die frekwensie en oorvloed van water aansienlik verminder, aangesien die plant slaap, minder vog verbruik en die grond langer uitdroog. Volledige uitdroging is egter onaanvaarbaar; die grond word altyd in 'n eenvormige effense vogtige toestand gehou.
Leptospermum word slegs met sagte water natgemaak, die geleidelike ophoping van kalsium in die grond kan tot die dood van die plant lei. Gebruik reënwater in die somer in die tuin, en maak smeltwater skoon in die winter, of maak kraanwater sag deur te kook. Die besproeiingswater se temperatuur moet gelyk wees aan die temperatuur van die plek waar die plant geleë is: warm in die somer en koel in die winter.
Lug humiditeit. As u dit in houers hou, buite in die somer en koel in die winter, is dit nie nodig om die lugvogtigheid te verhoog nie. Bespuiting en ander maatreëls om lugvog te verhoog, is nodig by kamertemperatuur by temperature bo +18 oC.
Topversiering. Soos met alle mense uit Australië, waar gronde arm aan kalsium en fosfor is, moet u nie kunsmis gebruik vir blomplante met baie fosfor en kalsium bevat nie. Groei op uitgeputte gronde in natuurlike toestande, en leptoospermums benodig nie groot dosisse kunsmis nie. Oorvoeding kan plantdood tot gevolg hê. Gebruik klaargemaakte komplekse universele kunsmisstowwe vir kamerplante met mikro-elemente in 1/4 dosisse. In die winter word alle voeding gekanselleer. Na die aankoop, moet u 3-6 maande (tot volgende lente) van enige voeding afkom.
Grond en oorplantings. Leptospermum het 'n effens suur grond nodig, maar omdat dit bang is vir oortollige kalsium, is dit beter om suur substrate te gebruik. 'N Onontbeerlike toestand is die goeie deurlaatbaarheid van water en die vogvermoë van die grond; kant-en-klare substrate gebaseer op hoë turf met die toevoeging van perlit word aanbeveel. Die oorplanting word slegs deur versigtige oorlaai gedoen nadat die wortels een keer per jaar of minder die vorige bundel goed bemeester het. Oordrag kan te eniger tyd vanaf die vroeë lente, wanneer die plant uit die winterrus kom, tot die middel van die somer gedoen word. Dit word nie aanbeveel om die volume voor die winter te verhoog nie, om versuiping en verval van die wortels nie te veroorsaak nie. 'N Nuwe pot word met dieselfde vorm gekies en is 2-3 cm groter.
Snoei en blom. Die groeitempo van leptoospermum is laag; hoofsaaklik kompakte variëteite word in kamerkultuur verbou, wat hul klein grootte lank behou. Maar deur die jare kan die onderste dele van die takke kaal word, wat die voorkoms bederf. Om versiering te handhaaf, word leptoospermums onmiddellik na die einde van blom afgesny, wat in die meeste variëteite heel aan die begin van die lente begin en 3-4 maande kan duur, word blomknoppies op die jong dele van die lote gelê. Lang takke verkort 'n bietjie; u moet nie sterk snoei nie, aangesien syknoppe erger op die ou dele van die lote wakker word, en u die vorm van die kroon kan bederf.
Voortplanting... Spesies leptospermum kan deur saad vermeerder word. Hulle hou lank aan op plante tot by die kap of dood van 'n tak. Die sade is klein, hulle word op die grondoppervlak gesaai, bedek met glas tot ontkieming.
Varietale leptospermums word vermeerder deur steggies te wortel, slegs hierdie metode sal die oordrag van alle soorte eienskappe waarborg. Die beste tyd om steggies te oes, is in die somer, nadat die blom geëindig het. Die boonste dele van die lote word 5-6 cm lank afgesny, die onderkant van die steggies word behandel met wortelvormingstimulante (Kornevin of ander). Daarna word hulle in matige, klam, los grond geplant in klein wegwerpkoppies van 50 gram, klapper of turftablette met 'n deursnee van ongeveer 2-3 cm. Die steggies wat op hierdie manier geplant word, word in 'n kweekhuis geplaas met 'n hoë lugvog, temperatuur van +25 ° C en goeie beligting. Wortels vind na ongeveer 'n maand plaas. Jong wortelsteggies word in die eerste jaar binnenshuis gehou, sonder koue oorwintering.
Peste en siektes. Potleptospermums is vry van plae wat hulle in hul vaderland baie onderdruk, maar is steeds geneig tot algemene onheil vir kamerplante: witluis, skaalinsek, blaaspootjie, bosluise.
Leptospermum verdra nie onbehoorlike water nie, sterf as gevolg van oortroging en versuiping. Maar dit kan skielik sterf, sonder 'n tydperk van eksterne manifestasies van malaise en oënskynlike redes. Dit is waarskynlik die gevolg van die kombinasie of geleidelike ophoping van negatiewe faktore. Vir vernuwing is dit handig om u eie jong plante te laat groei uit gewortelde steggies.