Die erosie, ontploffing en kronkelende effekte van tegnologie | Martech Zone
Daar is 'n oorhoofse sinergie met wat in verskillende bedrywe gebeur - insluitend nuus, voedsel, musiek, vervoer, tegnologie en byna alles op die planeet - met hoe ons geografie oor tyd verander. Die tyd wat dit neem, word net korter namate tegnologieë vinniger vorder.
Nuus het die vinnigste aangepas vanweë die spoed van die internet en die vermoë om vinnig te kommunikeer. Die gehoor hoef nie meer te wag tot die verspreiding van inligting nie; hulle kan eenvoudig direk na die bron gaan om akkurate inligting te kry. Joernaliste is uitgedruk en koerante het in duie gestort namate advertensies en advertensies van die koerantpapier en aanlyn verwyder is. Ek glo steeds dat daar baie waarde aan joernalistiek is - dat iemand diep moet grawe en ondersoek instel - anders as bloggers ... maar hulle sukkel om die regte model te vind. Ek glo dit sal kom. Ondersoeknuus word nog steeds waardeer ... ons moet net die nuusbedryf uit die clickbait-bedryf haal.
Voedsel verskuif byvoorbeeld die fokus van massaproduksie na mikroproduksie en verspreiding. My vriend, Chris Baggott, belê byvoorbeeld baie in hierdie bedryf. Tegnologieë in boerdery en logistiek maak dit vir klein boerderye moontlik om met massiewe maatskappye mee te ding. En mikroverspreiding kan geoptimaliseer word deur geografies te teiken. Chris het byvoorbeeld 'n restaurant wat die grootste bemarkingskoste is om 'n Facebook-teenwoordigheid te handhaaf.
Baie mense beskou die musiekbedryf as sterwende, maar dit is eintlik net dieselfde proses wat met voedsel gebeur. In musiek was daar 'n uitgesoekte groep massaprodusente wat die sleutels gehou het van wat ons gekoop het, hoe ons dit gekoop het en waar. Nou, met digitale tegnologieë, kan klein orkes musiek vervaardig en versprei sonder dat 'n ondertekende etiket nodig is. En daar verskyn meer en meer webwerwe wat bands toelaat om die vraag met 'n gehoor te verhoog en dan reis om live shows daar te doen. Saamgestel met goedere wat aanlyn verkoop word en 'n musikant 'n behoorlike bestaan ​​kan maak. Die ouens wat die Bentleys bestuur, is egter nie aanhangers hiervan nie.
Vervoer verander ook. Mobiele toepassings het dit vir Uber en Lyft moontlik gemaak om vervoer te verander, sodat almal 'n skoon motor op die pad kon haal om mense op te laai en af ​​te laai.
Na my mening is daar aspekte hiervan wat ons met bemarking in gedagte moet hou. Dikwels is daar 'n vulkaan van aktiwiteit en innovasie wat nuutgevonde geografie bevorder wat nog nooit tevore was nie. Smartphones, byvoorbeeld. Groot winste het ontplof en diegene wat bereid was om die risiko te neem, het regtig 'n klomp geld verdien. Bemarkers wat vroeg aangepas het, het die steil kurwe gery en ongelooflike resultate gesien. Bemarkers moet die volgende vulkaan altyd dophou ... om 'n vroeë aannemer te wees, kan fantastiese vrugte pluk.
Nadat iets in aktiwiteit ontplof het, verander die geografie natuurlik. Mededinging kom neer en die markaandeel word gedeel. Dit is die erosie. Die winste van taxi's het byvoorbeeld in die middelmatige Uber-bestuurdersinkomste verval. Die groot kantoorgeboue, logistieke stelsels, geel kajuite, radiostelsels, skofbestuurders, ensovoorts, is nie nodig nie ... dit word weggevee en die resultaat is goeie vervoer teen 'n vaste waarde wat vir baie mense die moeite werd is om te bestuur.
Dan, in tegnologie, kyk ons ​​na die kronkel. Die rivier van sosiale media het byvoorbeeld gewoed met ongelooflike stroomversnellings. Groot maatskappye is gebou om Twitter en Facebook te monitor en te publiseer. Maar die rivier begin nou regtig gaan lê. 'N Paar mal offshoots het plaasgevind soos Google+ en duisende toepassings kom op die mark. 'N Dekade later is die rivier egter besig om diep te word en die metodieke, beste praktyke en platforms begin vestig.
Dit neem duisende jare om geografie te vorm, maar dit neem eintlik net ure om tegnologie te vorm. Baie bemarkers vind troos in 'n onveranderlike land waarop hulle kan bou en waaroor hulle nie hoef te bekommer nie. Eerlikwaar, ek glo nie dit is waar ons woon nie, en sal waarskynlik nooit weer nie. Die land verskuif onder ons en bemarkers moet beweeglik wees om die vloed en stroom te benut. Gaan te vroeg in, dan kan u wegspoel, maar kom te laat in, en u bou aan 'n droogte.
Die berge sal altyd verbrokkel. Dit is hoekom ons sien hoe die groot ouens in al hierdie bedrywe die kleiner plofbare maatskappye opkoop en probeer om die damme en lekkasies wat hul vernaamste eiendom erodeer, op te hef. Hulle kan dit doen deur die beywer vir nuwe wette of regsgedinge met sterk advokate aan te spreek om die waters te hou. Hulle kan dit miskien 'n rukkie weerstaan ​​- maar uiteindelik sal die natuur wen.